| Livre, Chap. |
| [1, 7] |
ἄρα
οἱ
σῦς
οἱ
ἄγριοι
|
ἰατρικῆς |
οὐκ
ἀπαίδευτοι,
καὶ
θεραπείας
ἅμα. |
| [1, 30] |
βασιλεὺς
ἐρώμενον
εἶχε
Γαλέτην
ὄνομα,
|
ἰδεῖν |
κάλλιστον.
Ἀμείνων
δὲ
ἦν
ἄρα |
| [1, 34] |
παρόντας,
ὅτι
ὁ
περὶ
τῶν
|
ἰδίων |
παίδων
οὕτω
δικαίως
ἀποφαινόμενος,
πάντως |
| [1, 29] |
τυραννίδα
τὴν
μέλλουσαν
αὐτῷ
μαντεύσασθαι,
|
ἰδιώτῃ |
ἔτι
ὄντι.
~Ὅτι
Γαλέτης
οὐ |
| [1, 30] |
σὺν
τῷ
βασιλεῖ
τὸ
μειράκιον.
|
Ἰδὼν |
δὲ
πόρρωθεν
ἀγομένους
τινὰς
ἐπὶ |
| [1, 27] |
δὲ
καὶ
ἐν
Σικελίᾳ
Ἀδδηφαγίας
|
ἱερὸν |
εἶναι,
καὶ
Σιτοῦς
ἄγαλμα
Δήμητρος. |
| [1, 20] |
ἐξ
ἁπάντων
τῶν
ἐν
Συρακούσαις
|
ἱερῶν |
ἐσύλησε
τὰ
χρήματα.
Τοῦ
δὲ |
| [1, 16] |
ἐρίων
πολυτελῆ
καὶ
εὐήτριον
καὶ
|
ἱμάτιον |
τοιοῦτο.
Καὶ
ἠξίου
ἐδύντα
αὐτὸν |
| [1, 25] |
τὸν
σοφιστὴν,
καὶ
Ἀθηνόδωρον
τὸν
|
Ἴμβριον, |
καὶ
Δημάρατον,
καὶ
Σπάρτωνα·
ἀδελφὼ |
| [1, 25] |
μίαν,
ἣν
βούλεται,
προελέσθαι
αὐτόν,
|
ἵνα |
ἔχοι
καρποῦσθαι
τὰς
ἐκεῖθεν
προσόδους. |
| [1, 15] |
ἀπελαύνων
αὐτῶν
τὸν
φθόνον,
φασίν,
|
ἵνα |
μὴ
βασκανθῶσι
δι᾿
ἄρα
τοῦτο. |
| [1, 15] |
τρυγόνα
φησὶ
μηδὲν
ἀλλήλαις
ἐοικέναι.
|
Ἰνδοὶ |
δέ
φασι
λόγοι,
περιστερὰς
ἐν |
| [1, 15] |
δέ
φασι
λόγοι,
περιστερὰς
ἐν
|
Ἰνδοῖς |
γίνεσθαι
μηλίνας
τὴν
χρόαν.
Χάρων |
| [1, 30] |
πολλὰ
ἀγαθὰ
προὐξένησας.
Ὁ
μὲν
|
ἵππευε |
σὺν
τῷ
βασιλεῖ
τὸ
μειράκιον. |
| [1, 30] |
δαίμονα
τῶν
ἀγομένων
ἀγαθὸν
ἐπὶ
|
ἵππῳ |
ἐτύχομεν
ὄντες,
φέρε,
εἴ
σοι |
| [1, 2] |
καὶ
δῶρα
Ἐργάνης
δαίμονος,
οὖτε
|
ἴσασιν |
αἱ
φάλαγγες
οὖτε
εἰδέναι
βούλονται. |
| [1, 21] |
καὶ
μὴ
προσκυνήσαντι.
Ὁ
τοίνυν
|
Ἰσμηνίας, |
Ἄγε
με,
εἶπε,
καὶ
προσελθὼν |
| [1, 21] |
Δαίμονος
τῷ
θεῷ
διδόντας
πρόποσιν.
|
~Ἰσμηνίας, |
αἰσχύνης
χωρὶς,
πῶς
Περσῶν
βασιλεῖ |
| [1, 21] |
χωρὶς,
πῶς
Περσῶν
βασιλεῖ
προσεκύνησεν.
|
Ἰσμηνίου |
τοῦ
Θηβαίου
σοφὸν
ἅμα
καὶ |
| [1, 32] |
αὐτὸ
τῶν
πάνυ
πολυτελῶν,
καὶ
|
ἰσοστάσιον |
ἐκείνοις
λέγω·
πρῶτον
μέν,
ὅτι |
| [1, 0] |
~Ποικίλη
|
ἱστορία |
Βιβλίον
πρῶτον.
~Περὶ
πολύποδος.
Δεινοὶ |
| [1, 14] |
δὲ
ᾄδοντος
κύκνου
οὐκ
ἤκουσα,
|
ἴσως |
δὲ
οὐδὲ
ἄλλος·
πεπίστευται
δ᾿ |
| [1, 1] |
ἀνδρειοτέροις
θηράτροις,
τοῖς
καλουμένοις
τοῦ
|
ἰχθύος |
πλοκάμοις,
εἶτα
αὐτῷ
γίνεται
δεῖπνον. |
| [1, 28] |
φασὶ
τὸν
μὲν
εἰς
τοὺς
|
ἰχθῦς |
ὁρῶντα,
καὶ
θαυμάζοντα
αὐτοὺς,
καὶ |
| [1, 1] |
πεφύκασιν
αἱ
πέτραι.
οἱ
τοίνυν
|
ἰχθῦς |
προσνέουσιν
οἱονεὶ
τῇ
πέτρᾳ
τοῖς |
| [1, 1] |
δὲ
οἱ
πολύποδες
καὶ
τοὺς
|
ἰχθῦς |
τὸν
τρόπον
τοῦτον.
Ὑπὸ
ταῖς |