HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ς = 65 formes différentes pour 81 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 26]   Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω σαλπίσαι, καὶ τοῦτο ἔργον ἔχειν ἅμα

[1, 18]   ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ πόδας σανδάλοις ὑπεδοῦντο, ἐκ δὲ τῶν ὤτων

[1, 25]   ἐν τῇ ἄκρᾳ τῇ ἐν Σάρδεσι δεδεμένους ἄνδρας ἠξίωσεν αὐτὸν ἀφεῖναι

[1, 32]   αὐτὰ εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι, Κελεύει σε βασιλεὺς, ἐκ μὲν τούτου τοῦ

[1, 32]   τινος τῶν ἄλλων τῶν ἤδη σε δεξιωσαμένων τοῖς δώροις. Ἐπὶ τούτοις

[1, 32]   καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε, καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων γενήσομαί

[1, 32]   ἐχώρει ταύτῃ τιμήσας· βούλεται δέ σε καὶ τῇ φιάλῃ ταύτῃ ἀρυόμενον

[1, 32]   κατ᾿ ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ δέ σε Κύρου ποταμοῦ ὕδατι· ὅταν δὲ

[1, 32]   αἰῶνος βασιλεύοις· νῦν μὲν οὖν σε, ὅπῃ τε καὶ ὅπως ἔχω,

[1, 32]   τούτου τοῦ χρυσίου εὐφραίνειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν, ἐπεὶ καὶ σὺ τὴν

[1, 15]   ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης νεὼς, σεμνός τε καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά

[1, 29]   λέοντα. Καὶ οὖν καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο τῷ Νικίππῳ τὴν τυραννίδα

[1, 17]   ὑπὸ μυίας καλυπτόμενα, καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς γράμμασιν ἐπέγραψαν.

[1, 27]   οὗτος. Λέγεται δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι, καὶ Σιτοῦς

[1, 15]   Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην ἀπὸ τῆς Σικελίας ἀνάγεσθαι, ἀφανεῖς ἐκ τοῦ χώρου

[1, 15]   Ἄθω. Ἐν Ἔρυκι δὲ τῆς Σικελίας ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης

[1, 16]   τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ

[1, 32]   ἄνδρα Πέρσην, ᾧ ὄνομα ἦν Σιναίτης, πόρρω τῆς ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ

[1, 31]   βοῦς, ἢ ὄις, οἱ δὲ σῖτον, καὶ οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿

[1, 27]   Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι, καὶ Σιτοῦς ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ καὶ

[1, 17]   με οὐκ εἰδώς. ~Περὶ τῶν σμικροτάτων τεθρίππων, καὶ ἐλεγείου. Ταῦτα ἄρα

[1, 30]   ἵππῳ ἐτύχομεν ὄντες, φέρε, εἴ σοι δοκεῖ, τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες, καὶ

[1, 21]   ἑαυτοῦ συγγενέσθαι θέλεις αὐτῷ, ὥρα σοι, τὰ ἐκ τοῦ νόμου δρᾶν·

[1, 21]   εἰ δὲ μή, τὸ αὐτό σοι τοῦτο καὶ δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται,

[1, 32]   δὲ ἐπὶ τὸν σταθμὸν τὸν σὸν παραγένῃ, οἴκοθεν, ὡς ἂν μάλιστα

[1, 3]   τῶν ὕδρων οἱ βάτραχοι τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο

[1, 23]   καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ δὲ σοφίᾳ τοσοῦτον ἐλείποντο, ὅσον ἀνδρῶν παῖδες.

[1, 25]   ἀφεῖναι ἐλευθέρους αὐτῷ, Ἐχεκρατίδην τὸν σοφιστὴν, καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ

[1, 21]   βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου σοφὸν ἅμα καὶ Ἑλληνικὸν οὐκ ἂν

[1, 4]   ἐκεῖνο δὲ κυνὸς Αἰγυπτίου τι σοφόν. Οὐκ ἀθρόως, οὐδὲ ἀνέδην, οὐδὲ

[1, 3]   δειπνεῖν ἀπόχρη. ~Περὶ Αἰγυπτίων βατράχων. Σοφόν τι ἄρα χρῆμα ἦν γένος

[1, 25]   τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον, καὶ Σπάρτωνα· ἀδελφὼ δὲ ἄρα ἤστην οὗτοι

[1, 5]   Πρὶν ἢ γὰρ τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι τὸν κάλαμον, ἥδὲ ἀνέθορε, καὶ

[1, 12]   πυροὺς, καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων, ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ

[1, 17]   ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν, ὁ σπουδαῖος οὐδέτερον ἐπαινέσεται· τί γὰρ ἄλλο

[1, 32]   Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ, καὶ ᾗ ποδῶν εἶχε μάλιστα,

[1, 33]   τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ

[1, 7]   παρειμένως ἔχοντες οὕτως αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι, ὅμως ἐπὶ τὰ ὕδατα παραγίνονται,

[1, 32]   ὕδατι· ὅταν δὲ ἐπὶ τὸν σταθμὸν τὸν σὸν παραγένῃ, οἴκοθεν, ὡς

[1, 32]   δέ μοι καταλύοντι ἐν τῷ σταθμῷ πάντως ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε

[1, 18]   Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς κεφαλῆς στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ πόδας

[1, 22]   αὐτοῖς Μηδικήν· ὄνομα δὲ τῇ στολῇ δωροφορική. ~Περὶ Γοργίου καὶ Πρωταγόρου.

[1, 22]   χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα. Καὶ στολὴν ἐπ᾿ αὐτοῖς Μηδικήν· ὄνομα δὲ

[1, 32]   ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ

[1, 3]   οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον ὁ κάλαμος διείργει. Καὶ

[1, 25]   Φωκίωνι μόνῳ, φασί, τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων, προσετίθει τὸ χαίρειν· οὕτως

[1, 22]   τε καὶ ἀκινάκην ἐδίδου, καὶ στρεπτόν· χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα. Καὶ

[1, 32]   ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει. Καὶ σὺ δέ μοι καταλύοντι ἐν τῷ

[1, 32]   τὴν σεαυτοῦ ψυχήν, ἐπεὶ καὶ σὺ τὴν ἐκείνου εὔφρανας, μὴ αὐτὴν

[1, 19]   λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν τῆς ἀπωλείας γενέσθαι τὴν

[1, 19]   καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν

[1, 19]   Ἀριστοφάνης λεγέτω. ~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς.

[1, 21]   Εἰ τοίνυν αὐτὸς δι᾿ ἑαυτοῦ συγγενέσθαι θέλεις αὐτῷ, ὥρα σοι, τὰ

[1, 20]   καὶ αὐτὴ κατελύθη. ~Περὶ Διονυσίου συλήσαντος τὰ τῶν θεῶν. Διονύσιος ἐξ

[1, 34]   νεανίσκου πατήρ, ἀλλ᾿ ἐκεῖνός γε συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ τὼ χεῖρε

[1, 24]   ὁ Λεπρέας ἐκ τῆς τοιαύτης συμβουλῆς. Χρόνῳ δὲ ὕστερον ὁ μὲν

[1, 6]   τὰ ἔγγονα αὐταῖς, τῶν ᾠῶν συμπαγέντων, ζῷα γίνεται. Ὑποστρέψασαι οὖν αὖθις

[1, 32]   ᾧ Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ, καὶ ᾗ ποδῶν εἶχε

[1, 30]   ἀγαθὰ προὐξένησας. Ὁ μὲν ἵππευε σὺν τῷ βασιλεῖ τὸ μειράκιον. Ἰδὼν

[1, 16]   καὶ γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ κόσμῳ τὸν νεκρὸν οὐ

[1, 15]   περιστεραὶ γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι. Κατά γε μὴν τὸν λοιπὸν

[1, 24]   γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε τῷ Αὐγέᾳ δῆσαι τὸν Ἡρακλῆ,

[1, 18]   ὤμους ἄχρι τῶν χειρῶν οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς,

[1, 30]   τὴν μορφήν, ἢ διὰ τὴν σύνεσιν, ὑπὸ τοῦ Πτολεμαίου λίαν ἠράσθη.

[1, 34]   τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ εὖ πάσχουσιν.

[1, 18]   ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ πάνυ

[1, 13]   ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων ό Γέλων

[1, 30]   δοκεῖ, τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες, καὶ συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα,

[1, 20]   Διονύσιος ἐξ ἁπάντων τῶν ἐν Συρακούσαις ἱερῶν ἐσύλησε τὰ χρήματα. Τοῦ

[1, 13]   δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος. Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ

[1, 7]   ἀγρίων συῶν. Ἦσαν ἄρα οἱ σῦς οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι,

[1, 7]   δυναμένους αὐταῖς ἀπάγουσιν. ~Περὶ ἀγρίων συῶν. Ἦσαν ἄρα οἱ σῦς οἱ

[1, 23]   ἀκούειν· ἔνθεν τοι καὶ πολλὰ σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν καταχαρίζεται, τὰ

[1, 2]   Καὶ ἡ μὲν ἀρκυωρεῖ πάνυ σφόδρα ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν ἀκινήτῳ. Καὶ

[1, 13]   καὶ περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ

[1, 16]   ναῦς ἐκ Δήλου, καὶ ἔδει Σωκράτην ἀποθνῄσκειν, ἀφίκετο εἰς τὸ δεσμωτήριον

[1, 16]   φαρμάκου πόμα, ἔτι οὕτως ὄψεται Σωκράτην; Εἰ γὰρ οἴεται τὸν ὀλίγον

[1, 16]   πάνυ τι ἀδόξως. Ταῦτα τὸν Σωκράτην ὁ Ἀπολλόδωρος. Ὁ δὲ οὐκ

[1, 16]   τὸ δεσμωτήριον Ἀπολλόδωρος, ὁ τοῦ Σωκράτους ἑταῖρος, χιτῶνά τε αὐτῷ φέρων

[1, 16]   ᾤκει ἡ Φθία αὕτη. ~Περὶ Σωκράτους, ὅτε τὸ κώνειον ἔπιεν. Ὅτε

[1, 30]   ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο δὴ

Livre, Chap.
[1, 26]	Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω	σαλπίσαι,	καὶ τοῦτο ἔργον ἔχειν ἅμα
[1, 18]	ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ πόδας	σανδάλοις	ὑπεδοῦντο, ἐκ δὲ τῶν ὤτων
[1, 25]	ἐν τῇ ἄκρᾳ τῇ ἐν	Σάρδεσι	δεδεμένους ἄνδρας ἠξίωσεν αὐτὸν ἀφεῖναι
[1, 32]	αὐτὰ εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι, Κελεύει	σε	βασιλεὺς, ἐκ μὲν τούτου τοῦ
[1, 32]	τινος τῶν ἄλλων τῶν ἤδη	σε	δεξιωσαμένων τοῖς δώροις. Ἐπὶ τούτοις
[1, 32]	καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω	σε,	καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων γενήσομαί
[1, 32]	ἐχώρει ταύτῃ τιμήσας· βούλεται δέ	σε	καὶ τῇ φιάλῃ ταύτῃ ἀρυόμενον
[1, 32]	κατ᾿ ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ δέ	σε	Κύρου ποταμοῦ ὕδατι· ὅταν δὲ
[1, 32]	αἰῶνος βασιλεύοις· νῦν μὲν οὖν	σε,	ὅπῃ τε καὶ ὅπως ἔχω,
[1, 32]	τούτου τοῦ χρυσίου εὐφραίνειν τὴν	σεαυτοῦ	ψυχήν, ἐπεὶ καὶ σὺ τὴν
[1, 15]	ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης νεὼς,	σεμνός	τε καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά
[1, 29]	λέοντα. Καὶ οὖν καὶ τὸ	σημεῖον	τοῦτο τῷ Νικίππῳ τὴν τυραννίδα
[1, 17]	ὑπὸ μυίας καλυπτόμενα, καὶ ἐν	σησάμῳ	δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς γράμμασιν ἐπέγραψαν.
[1, 27]	οὗτος. Λέγεται δὲ καὶ ἐν	Σικελίᾳ	Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι, καὶ Σιτοῦς
[1, 15]	Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην ἀπὸ τῆς	Σικελίας	ἀνάγεσθαι, ἀφανεῖς ἐκ τοῦ χώρου
[1, 15]	Ἄθω. Ἐν Ἔρυκι δὲ τῆς	Σικελίας	ἔνθα ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης
[1, 16]	τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ	Σιμμίαν,	καὶ Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ
[1, 32]	ἄνδρα Πέρσην, ᾧ ὄνομα ἦν	Σιναίτης,	πόρρω τῆς ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ
[1, 31]	βοῦς, ἢ ὄις, οἱ δὲ	σῖτον,	καὶ οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿
[1, 27]	Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι, καὶ	Σιτοῦς	ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ καὶ
[1, 17]	με οὐκ εἰδώς. ~Περὶ τῶν	σμικροτάτων	τεθρίππων, καὶ ἐλεγείου. Ταῦτα ἄρα
[1, 30]	ἵππῳ ἐτύχομεν ὄντες, φέρε, εἴ	σοι	δοκεῖ, τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες, καὶ
[1, 21]	ἑαυτοῦ συγγενέσθαι θέλεις αὐτῷ, ὥρα	σοι,	τὰ ἐκ τοῦ νόμου δρᾶν·
[1, 21]	εἰ δὲ μή, τὸ αὐτό	σοι	τοῦτο καὶ δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται,
[1, 32]	δὲ ἐπὶ τὸν σταθμὸν τὸν	σὸν	παραγένῃ, οἴκοθεν, ὡς ἂν μάλιστα
[1, 3]	τῶν ὕδρων οἱ βάτραχοι τῇ	σοφίᾳ.	~Περὶ κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο
[1, 23]	καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ δὲ	σοφίᾳ	τοσοῦτον ἐλείποντο, ὅσον ἀνδρῶν παῖδες.
[1, 25]	ἀφεῖναι ἐλευθέρους αὐτῷ, Ἐχεκρατίδην τὸν	σοφιστὴν,	καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ
[1, 21]	βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου	σοφὸν	ἅμα καὶ Ἑλληνικὸν οὐκ ἂν
[1, 4]	ἐκεῖνο δὲ κυνὸς Αἰγυπτίου τι	σοφόν.	Οὐκ ἀθρόως, οὐδὲ ἀνέδην, οὐδὲ
[1, 3]	δειπνεῖν ἀπόχρη. ~Περὶ Αἰγυπτίων βατράχων.	Σοφόν	τι ἄρα χρῆμα ἦν γένος
[1, 25]	τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον, καὶ	Σπάρτωνα·	ἀδελφὼ δὲ ἄρα ἤστην οὗτοι
[1, 5]	Πρὶν ἢ γὰρ τὸν ἀσπαλιέα	σπάσαι	τὸν κάλαμον, ἥδὲ ἀνέθορε, καὶ
[1, 12]	πυροὺς, καὶ τὰ λοιπὰ τῶν	σπερμάτων,	ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ
[1, 17]	ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν, ὁ	σπουδαῖος	οὐδέτερον ἐπαινέσεται· τί γὰρ ἄλλο
[1, 32]	Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν	σπουδῇ,	καὶ ᾗ ποδῶν εἶχε μάλιστα,
[1, 33]	τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς	σπουδῆς	τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ
[1, 7]	παρειμένως ἔχοντες οὕτως αὐτῶν. Εἶτα	σπώμενοι,	ὅμως ἐπὶ τὰ ὕδατα παραγίνονται,
[1, 32]	ὕδατι· ὅταν δὲ ἐπὶ τὸν	σταθμὸν	τὸν σὸν παραγένῃ, οἴκοθεν, ὡς
[1, 32]	δέ μοι καταλύοντι ἐν τῷ	σταθμῷ	πάντως ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε
[1, 18]	Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς κεφαλῆς	στεφάνην	ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ πόδας
[1, 22]	αὐτοῖς Μηδικήν· ὄνομα δὲ τῇ	στολῇ	δωροφορική. ~Περὶ Γοργίου καὶ Πρωταγόρου.
[1, 22]	χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα. Καὶ	στολὴν	ἐπ᾿ αὐτοῖς Μηδικήν· ὄνομα δὲ
[1, 32]	ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ	στολὴν	Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ
[1, 3]	οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ	στόμα,	ὅσον ὁ κάλαμος διείργει. Καὶ
[1, 25]	Φωκίωνι μόνῳ, φασί, τῷ Ἀθηναίων	στρατηγῷ	γράφων, προσετίθει τὸ χαίρειν· οὕτως
[1, 22]	τε καὶ ἀκινάκην ἐδίδου, καὶ	στρεπτόν·	χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα. Καὶ
[1, 32]	ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει. Καὶ	σὺ	δέ μοι καταλύοντι ἐν τῷ
[1, 32]	τὴν σεαυτοῦ ψυχήν, ἐπεὶ καὶ	σὺ	τὴν ἐκείνου εὔφρανας, μὴ αὐτὴν
[1, 19]	λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ τῇ	Συβάρει	αἰτίαν τῆς ἀπωλείας γενέσθαι τὴν
[1, 19]	καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει,	Συβαρίταις	καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν
[1, 19]	Ἀριστοφάνης λεγέτω. ~Περὶ τῆς τῶν	Συβαριτῶν,	καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς.
[1, 21]	Εἰ τοίνυν αὐτὸς δι᾿ ἑαυτοῦ	συγγενέσθαι	θέλεις αὐτῷ, ὥρα σοι, τὰ
[1, 20]	καὶ αὐτὴ κατελύθη. ~Περὶ Διονυσίου	συλήσαντος	τὰ τῶν θεῶν. Διονύσιος ἐξ
[1, 34]	νεανίσκου πατήρ, ἀλλ᾿ ἐκεῖνός γε	συλλαβὼν	τὸ παιδίον, καὶ τὼ χεῖρε
[1, 24]	ὁ Λεπρέας ἐκ τῆς τοιαύτης	συμβουλῆς.	Χρόνῳ δὲ ὕστερον ὁ μὲν
[1, 6]	τὰ ἔγγονα αὐταῖς, τῶν ᾠῶν	συμπαγέντων,	ζῷα γίνεται. Ὑποστρέψασαι οὖν αὖθις
[1, 32]	ᾧ Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν	σὺν	σπουδῇ, καὶ ᾗ ποδῶν εἶχε
[1, 30]	ἀγαθὰ προὐξένησας. Ὁ μὲν ἵππευε	σὺν	τῷ βασιλεῖ τὸ μειράκιον. Ἰδὼν
[1, 16]	καὶ γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι	σὺν	τῷ κόσμῳ τὸν νεκρὸν οὐ
[1, 15]	περιστεραὶ γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ θεῷ	συναποδημοῦσαι.	Κατά γε μὴν τὸν λοιπὸν
[1, 24]	γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν	συνεβούλευσε	τῷ Αὐγέᾳ δῆσαι τὸν Ἡρακλῆ,
[1, 18]	ὤμους ἄχρι τῶν χειρῶν οὐ	συνέρραπτον,	ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς,
[1, 30]	τὴν μορφήν, ἢ διὰ τὴν	σύνεσιν,	ὑπὸ τοῦ Πτολεμαίου λίαν ἠράσθη.
[1, 34]	τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος	συνέσομαι	τὰ αὐτὰ ἐμοὶ εὖ πάσχουσιν.
[1, 18]	ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς,	συνεχέσι	κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ πάνυ
[1, 13]	ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ	σύντονον.	Καὶ ἐκ τούτων ό Γέλων
[1, 30]	δοκεῖ, τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες, καὶ	συντονώτερον	ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα,
[1, 20]	Διονύσιος ἐξ ἁπάντων τῶν ἐν	Συρακούσαις	ἱερῶν ἐσύλησε τὰ χρήματα. Τοῦ
[1, 13]	δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος. Ὁ	Συρακούσιος	Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ
[1, 7]	ἀγρίων συῶν. Ἦσαν ἄρα οἱ	σῦς	οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι,
[1, 7]	δυναμένους αὐταῖς ἀπάγουσιν. ~Περὶ ἀγρίων	συῶν.	Ἦσαν ἄρα οἱ σῦς οἱ
[1, 23]	ἀκούειν· ἔνθεν τοι καὶ πολλὰ	σφάλλεται,	καὶ τὰ μὲν καταχαρίζεται, τὰ
[1, 2]	Καὶ ἡ μὲν ἀρκυωρεῖ πάνυ	σφόδρα	ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν ἀκινήτῳ. Καὶ
[1, 13]	καὶ περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ	σφοδρῶς	ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ
[1, 16]	ναῦς ἐκ Δήλου, καὶ ἔδει	Σωκράτην	ἀποθνῄσκειν, ἀφίκετο εἰς τὸ δεσμωτήριον
[1, 16]	φαρμάκου πόμα, ἔτι οὕτως ὄψεται	Σωκράτην;	Εἰ γὰρ οἴεται τὸν ὀλίγον
[1, 16]	πάνυ τι ἀδόξως. Ταῦτα τὸν	Σωκράτην	ὁ Ἀπολλόδωρος. Ὁ δὲ οὐκ
[1, 16]	τὸ δεσμωτήριον Ἀπολλόδωρος, ὁ τοῦ	Σωκράτους	ἑταῖρος, χιτῶνά τε αὐτῷ φέρων
[1, 16]	ᾤκει ἡ Φθία αὕτη. ~Περὶ	Σωκράτους,	ὅτε τὸ κώνειον ἔπιεν. Ὅτε
[1, 30]	ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα,	Σωτῆρες	ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο δὴ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/03/2007