Livre, Chap.
[1, 32]	Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε τοὺς εὐνούχους	λαβεῖν	τὸ ἐξ αὐτοῦ δῶρον. Οἱ
[1, 24]	ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ ὁ Λεπρέας,	λαβὼν	ὅπλα, εἰς μονομαχίαν προκαλεῖται τὸν
[1, 33]	βασιλεὺς, Ἐκ ποίου παραδείσου, φησὶ,	λαβὼν	φέρεις μοι τὸ δῶρον τοῦτο;
[1, 7]	ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν αὑτοὺς	λαθόντες	ὑοσκυάμου φάγωσι, τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι,
[1, 17]	τοῦ Μιλησίου, καὶ Καλλικράτους τοῦ	Λακεδαιμονίου,	τὰ μικρὰ ἔργα. Τέθριππα μὲν
[1, 32]	τὸν κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν τῷ	λαμβανόντι,	Κελεύει σε βασιλεὺς, ἐκ μὲν
[1, 15]	τὴν χρόαν. Χάρων δὲ ὁ	Λαμψακηνὸς	περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς
[1, 4]	ἐπικύπτοντες ἅμα, καὶ ὅσον διψῶσι	λάπτοντες·	ὑφορῶνται γὰρ τὰ ἐν αὐτῷ
[1, 14]	τοῦ δέους ἀφείθη. ~Περὶ κύκνου.	Λέγει	Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι,
[1, 15]	δωδεκάκις τὰς ἐν Αἰγύπτῳ τίκτειν.	Λέγει	δὲ Ἀριστοτέλης καὶ διάφορον εἶναι
[1, 14]	καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι.	Λέγει	δὲ ὁ αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι
[1, 15]	τιθασὸν εἶναι, τὴν δὲ οὔ.	Λέγει	δὲ ὁ αὐτὸς, μὴ πρότερον
[1, 15]	τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς λευκὰς	λέγει,	ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ τῶν
[1, 19]	λόγος καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας	λέγει,	Συβαρίταις καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει
[1, 27]	τοι καὶ Κάνθων ἐκλήθη οὗτος.	Λέγεται	δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας
[1, 18]	Ἀττικῶν γυναικῶν τὴν τρυφὴν Ἀριστοφάνης	λεγέτω.	~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ
[1, 30]	κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο δὴ τὸ	λεγόμενον	ἐπὶ τῶν θεῶν τούτων. Ὁ
[1, 34]	Ἀρταξέρξην ἤγαγον. Τὰ αὐτὰ δὲ	λέγοντος	τοῦ Μάρδου ὑπολαβὼν ὁ βασιλεὺς
[1, 14]	δ᾿ οὖν, ὅτι ᾄδει. Καὶ	λέγουσί	γε αὐτὸν μάλιστα ἐκεῖνον εἶναι
[1, 29]	ἐξετάζειν. ~Ὅτι ὄϊς λέοντα ἔτεκεν.	Λέγουσι	Κῴων παῖδες ἐν Κῷ τεκεῖν,
[1, 15]	ὡμολόγηται. Ἀχαϊκοὶ δὲ αὖ πάλιν	λέγουσι	λόγοι, καὶ τὸν Δία αὐτὸν
[1, 15]	οἱ Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια, καὶ	λέγουσι	τὴν Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην ἀπὸ
[1, 27]	χοᾶ. ~Περὶ ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους	λέγουσιν	ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα,
[1, 32]	πάνυ πολυτελῶν, καὶ ἰσοστάσιον ἐκείνοις	λέγω·	πρῶτον μέν, ὅτι ὕδωρ ἐστὶ
[1, 15]	Λόγος δέ τις περίεισιν Αἰγύπτιος,	λέγων	δωδεκάκις τὰς ἐν Αἰγύπτῳ τίκτειν.
[1, 9]	κιττὸν ἄγριον. ~Περὶ λέοντος νοσοῦντος.	Λέοντα	δὲ νοσοῦντα τῶν μὲν ἄλλων
[1, 29]	ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι ὄϊς	λέοντα	ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες ἐν
[1, 29]	τεκεῖν δὲ οὐκ ἄρνα, ἀλλὰ	λέοντα.	Καὶ οὖν καὶ τὸ σημεῖον
[1, 23]	τῇ δόξῃ διέπρεπε Γοργίας ὁ	Λεοντῖνος	Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ
[1, 9]	εἶναι τὸν κιττὸν ἄγριον. ~Περὶ	λέοντος	νοσοῦντος. Λέοντα δὲ νοσοῦντα τῶν
[1, 24]	Ἀστυδαμείας, διαλύεται τὴν πρὸς τὸν	Λεπρέα	ὁ Ἡρακλῆς ἔχθραν. Φιλονεικία δ᾿
[1, 24]	εἰκὸς, πολέμιος τῷ Ἡρακλεῖ ὁ	Λεπρέας	ἐκ τῆς τοιαύτης συμβουλῆς. Χρόνῳ
[1, 24]	καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται	Λεπρέας.	Καὶ ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν αὐτοῖς
[1, 24]	Ἡρακλῆς ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ ὁ	Λεπρέας,	λαβὼν ὅπλα, εἰς μονομαχίαν προκαλεῖται
[1, 24]	Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς	Λεπρέας,	ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε τῷ Αὐγέᾳ
[1, 24]	ψεύδεται. ~Περὶ φιλονεικίας Ἡρακλέους, καὶ	Λεπρέου.	Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας
[1, 15]	περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς	λευκὰς	λέγει, ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ
[1, 20]	τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς	Λευκοθέας	ἅπαντα ἐσύλησε χρήματα, τὴν παρακειμένην
[1, 30]	τὴν σύνεσιν, ὑπὸ τοῦ Πτολεμαίου	λίαν	ἠράσθη. Πτολεμαῖος ὁ βασιλεὺς ἐρώμενον
[1, 15]	καὶ λέγουσι τὴν Ἀφροδίτην εἰς	Λιβύην	ἀπὸ τῆς Σικελίας ἀνάγεσθαι, ἀφανεῖς
[1, 33]	τῷ αὐτῷ δεδωρημένης. Ῥοιὰν ἐπὶ	λίκνου	μεγίστην ὁ Μίσης Ἀρταξέρξῃ τῷ
[1, 12]	τινα αἴσθησιν. ὅταν γὰρ μέλλῃ	λιμός	ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι φιλόπονοι πρὸς
[1, 6]	νήχονται. Εἰσι δὲ εἰς τοσοῦτον	λογιστικαί,	ὥστε ἐφ᾿ ἑαυτῶν ἐκλογίζεσθαι τὰς
[1, 15]	Ἀχαϊκοὶ δὲ αὖ πάλιν λέγουσι	λόγοι,	καὶ τὸν Δία αὐτὸν μεταβαλεῖν
[1, 15]	ἀλλήλαις ἐοικέναι. Ἰνδοὶ δέ φασι	λόγοι,	περιστερὰς ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας
[1, 15]	καὶ δεκάκις τοῦ ἔτους ὠδίνουσι.	Λόγος	δέ τις περίεισιν Αἰγύπτιος, λέγων
[1, 19]	Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης	λόγος	καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει,
[1, 33]	μεγάλην ποιῆσαι. Ἔοικε δὲ ὁ	λόγος	ὁμολογεῖν οὗτος, ὅτι πάντα ἐκ
[1, 32]	δεδωρημένου ὕδατος τῷ Περσῶν βασιλεῖ.	Λόγος	οὖν καὶ Περσικός. Φασὶν ἄνδρα
[1, 21]	ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ πρότερον	λόγου	μεταλαγχάνειν, πρὶν ἢ προσκυνῆσαι αὐτόν.
[1, 34]	ὁ πατὴρ παιδεύειν, καὶ ῥυθμίζειν	λόγῳ·	ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐπείθετο, τῶν
[1, 12]	ἀποταμιεύσασθαι τοὺς πυροὺς, καὶ τὰ	λοιπὰ	τῶν σπερμάτων, ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν
[1, 34]	καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς	λοιποῖς	τοῖς κατὰ γένος συνέσομαι τὰ
[1, 15]	συναποδημοῦσαι. Κατά γε μὴν τὸν	λοιπὸν	χρόνον πάμπολύ τι πλῆθος τῶνδε
[1, 26]	Περίθετον δὲ εἶχε κόμην, καὶ	λόφον	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ ὁμολογεῖ
[1, 27]	τὸν Φρύγα, καὶ Κάμβλητα τὸν	Λυδὸν,	καὶ Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ
[1, 34]	ἡ μήτηρ αὐτῶν ἡ θριδακίνη	λυπεῖται,	ἀλλὰ θάλλει μᾶλλον καὶ μείζων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007