| Livre, Chap. |
| [1, 16] |
κώνειον
ἔπιεν.
Ὅτε
ἧκεν
ἡ
|
ναῦς |
ἐκ
Δήλου,
καὶ
ἔδει
Σωκράτην |
| [1, 15] |
τῶνδε
τῶν
ὀρνίθων
ἐπιπολάζειν
τῷ
|
ναῷ |
τῆς
θεοῦ
ὡμολόγηται.
Ἀχαϊκοὶ
δὲ |
| [1, 34] |
ἀδέκαστος·
ἀφῆκε
δὲ
καὶ
τὸν
|
νεανίαν |
τῆς
παρούσης
τιμωρίας,
ἀπειλῶν
αὐτῷ |
| [1, 24] |
Φιλονεικία
δ᾿
οὖν
αὐτοῖς
ἐμπίπτει
|
νεανικὴ, |
καὶ
ἐρίζουσιν
ἀλλήλοις
περὶ
δίσκου, |
| [1, 34] |
παρὰ
τῶν
δικαστῶν
ἀποκτεῖναι,
τὸν
|
νεανίσκον. |
Οἱ
δὲ
ἐξεπλάγησαν,
καὶ
αὐτοὶ |
| [1, 34] |
ἀφικομένων,
ἔνθα
ᾤκει
ὁ
τοῦ
|
νεανίσκου |
πατήρ,
ἀλλ᾿
ἐκεῖνός
γε
συλλαβὼν |
| [1, 3] |
πολύ.
Ἐὰν
γὰρ
ὕδρῳ
περιπέσῃ,
|
Νείλου |
θρέμματι,
βάτραχος,
καλάμου
τρύφος
ἐνδακὼν, |
| [1, 16] |
προκεῖσθαι
σὺν
τῷ
κόσμῳ
τὸν
|
νεκρὸν |
οὐ
πάνυ
τι
ἀδόξως.
Ταῦτα |
| [1, 10] |
τὰς
αἶγας
βάλλουσιν
ἐπ᾿
ἄκροις
|
νεμομένας |
τοῖς
ὄρεσιν.
Αἱ
δὲ
βληθεῖσαι |
| [1, 15] |
τίκτουσι
δὲ
ᾠά,
ἐξ
ὧν
|
νεοττοὶ |
οὐ
γίνονται
αὐταῖς.
Εἰ
δέ |
| [1, 6] |
ἐπέβαλον,
καὶ
κινουμένους
ἤδη
τοὺς
|
νεοττοὺς, |
καὶ
ἕπεσθαι
δυναμένους
αὐταῖς
ἀπάγουσιν. |
| [1, 15] |
ἐπῳαζειν
τὰς
περιστεράς.
Εἶτα
τῶν
|
νεοττῶν |
γενομένων,
ὁ
ἄρρην
ἐμπτύει
αὐτοῖς, |
| [1, 15] |
ἔνθα
ἐστὶν
ὁ
τῆς
Ἀφροδίτης
|
νεὼς, |
σεμνός
τε
καὶ
ἅγιος,
ἔνθα |
| [1, 34] |
εἶχεν
ἑπτά.
Ἀλλὰ
τούτων
ὁ
|
νεώτατος |
ἐκαλεῖτο
Καρτώμης·
κακὰ
δὲ
πολλὰ |
| [1, 33] |
αὐτῷ
βασιλικὰ
ἔπεμψε
καὶ
ἐπεῖπε,
|
Νὴ |
τὸν
Μίθραν,
ἀνὴρ
οὗτος
ἐκ |
| [1, 5] |
καὶ
ἀπέκειρε
τὴν
ὁρμιὰν,
καὶ
|
νήχεται |
αὖθις.
Πολλάκις
δ᾿
οὖν
καὶ |
| [1, 6] |
ὀπίσω
εἰς
ἤθη
τὰ
ἑαυτῶν,
|
νήχονται. |
Εἰσι
δὲ
εἰς
τοσοῦτον
λογιστικαί, |
| [1, 29] |
Κῷ
τεκεῖν,
ἔν
τινι
ποίμνῃ
|
Νικίου |
τοῦ
τυράννου,
ὄιν·
τεκεῖν
δὲ |
| [1, 29] |
καὶ
τὸ
σημεῖον
τοῦτο
τῷ
|
Νικίππῳ |
τὴν
τυραννίδα
τὴν
μέλλουσαν
αὐτῷ |
| [1, 21] |
δὲ
ἦν
ὄνομα
τῷ
χιλιάρχῳ)
|
νόμος |
ἐστὶν
ἐπιχώριος
Πέρσαις,
τὸν
εἰς |
| [1, 31] |
τοῦ
δῶρου
προσφέρειν
τῷ
βασιλεῖ.
|
Νόμος |
οὗτος
Περσικὸς
ἐν
τοῖς
μάλιστα |
| [1, 31] |
τοῦ
κατ᾿
αὐτὸν
ἔρωτος.
~Περσικὸς
|
νόμος, |
περὶ
τοῦ
δῶρου
προσφέρειν
τῷ |
| [1, 21] |
ὥρα
σοι,
τὰ
ἐκ
τοῦ
|
νόμου |
δρᾶν·
εἰ
δὲ
μή,
τὸ |
| [1, 32] |
Ἀποληφθέντα
οὖν
θορυβηθῆναι
δέει
τοῦ
|
νόμου, |
καὶ
αἰδοῖ
τοῦ
βασιλέως.
Οὐκ |
| [1, 9] |
φάρμακον
δέ
ἐστιν
αὐτῷ
τῆς
|
νόσου, |
βρωθεὶς
πίθηκος.
~Πῶς
αἱ
βεβλημέναι |
| [1, 9] |
~Περὶ
λέοντος
νοσοῦντος.
Λέοντα
δὲ
|
νοσοῦντα |
τῶν
μὲν
ἄλλων
οὐδὲν
ὀνίνησι· |
| [1, 9] |
τὸν
κιττὸν
ἄγριον.
~Περὶ
λέοντος
|
νοσοῦντος. |
Λέοντα
δὲ
νοσοῦντα
τῶν
μὲν |
| [1, 32] |
(φησιν)
Ἀρταξέρξη,
δι᾿
αἰῶνος
βασιλεύοις·
|
νῦν |
μὲν
οὖν
σε,
ὅπῃ
τε |