Livre, Chap.
[1, 2]	τοιοῦτον θηρίον; τὸ δὲ ἀράχριου	πάγη,	καὶ οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ τοῖς
[1, 7]	Γίνονται δὲ αὐτοῖς οὗτοι τοῦ	πάθους	φάρμακον, καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς
[1, 26]	τέχνην, Ἀγλαΐδα ὄνομα, τὴν Μεγακλέους	παῖδα.	Περίθετον δὲ εἶχε κόμην, καὶ
[1, 34]	Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα Ῥακώκης,	παῖδας	εἶχεν ἑπτά. Ἀλλὰ τούτων ὁ
[1, 29]	ὄϊς λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων	παῖδες	ἐν Κῷ τεκεῖν, ἔν τινι
[1, 23]	σοφίᾳ τοσοῦτον ἐλείποντο, ὅσον ἀνδρῶν	παῖδες.	Ἔοικε γάρ πως ἡ δόξα
[1, 34]	πρῶτα ἐπειρᾶτο αὐτὸν ὁ πατὴρ	παιδεύειν,	καὶ ῥυθμίζειν λόγῳ· ἐπεὶ δὲ
[1, 34]	ἀλλ᾿ ἐκεῖνός γε συλλαβὼν τὸ	παιδίον,	καὶ τὼ χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν
[1, 34]	ὅτι ὁ περὶ τῶν ἰδίων	παίδων	οὕτω δικαίως ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ
[1, 24]	ὕστερον ὁ μὲν τοῦ Διὸς	παῖς	εἰς Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ
[1, 24]	καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται	παῖς	Λεπρέας, ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε τῷ
[1, 23]	Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς Ἕλλησι τοῖς	πάλαι,	μακρᾷ τῇ δόξῃ διέπρεπε Γοργίας
[1, 18]	κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ πάνυ	παλαιαί.	Τῶν δὲ Ἀττικῶν γυναικῶν τὴν
[1, 21]	ταχέως ἐπικύψας, ὡς δὴ προσκυνῶν,	πάλιν	ἀνείλετο αὐτόν· καὶ δόξαν μὲν
[1, 4]	πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν καὶ	πάλιν.	Εἶτα οὕτως ἐκ διαλειμμάτων ἐκορέσθησαν,
[1, 4]	καὶ παρακλέπτοντες πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι,	πάλιν	καὶ πάλιν. Εἶτα οὕτως ἐκ
[1, 15]	θεοῦ ὡμολόγηται. Ἀχαϊκοὶ δὲ αὖ	πάλιν	λέγουσι λόγοι, καὶ τὸν Δία
[1, 24]	ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα	πάλιν	ὁ Ἡρακλῆς ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ
[1, 15]	γε μὴν τὸν λοιπὸν χρόνον	πάμπολύ	τι πλῆθος τῶνδε τῶν ὀρνίθων
[1, 1]	κοιλίαν εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ	πᾶν	ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι. Πολλάκις οὖν
[1, 5]	ἐστιν, ἀλλὰ καὶ ἡ θαλαττία	πανοῦργός	ἐστι. Τὸ μὲν γὰρ δέλεαρ
[1, 34]	ἤγαγε· καὶ ὅσα αὐτῷ τετόλμητο	πάντα	ὰκριβῶς κατηγόρησε καὶ ᾔτει παρὰ
[1, 21]	ἐν τοῖς Ἕλλησιν αἰσχύνην φερόντων.	Πάντα	δ᾿ οὖν ὅσα ἠβουλήθη κατεπράξατο,
[1, 33]	ὁ λόγος ὁμολογεῖν οὗτος, ὅτι	πάντα	ἐκ τῆς ἐπιμελείας, καὶ τῆς
[1, 19]	μὲν δημώδης λόγος καὶ εἰς	πάντας	ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ
[1, 31]	ὅταν εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς,	πάντες	αὐτῷ Πέρσαι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ
[1, 25]	πόλιν. Ὡς δὲ μὴ δοκοίη	πάντῃ	ὑπερφρονεῖν τοῦ Ἀλεξάνδρου, ἐτίμησεν αὐτὸν
[1, 32]	μέν, ὅτι ὕδωρ ἐστὶ τὸ	πάντων	ἄριστον, δεύτερον δέ, ὅτι Κύρου
[1, 34]	ἀποθνῄσκοντα ὑπομεῖναι; Ὁ δὲ ἔφη,	Πάντων	μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ
[1, 32]	μοι καταλύοντι ἐν τῷ σταθμῷ	πάντως	ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν προσέταξε τοὺς
[1, 34]	ἰδίων παίδων οὕτω δικαίως ἀποφαινόμενος,	πάντως	καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς
[1, 15]	τὸ μὲν πρῶτον ἄρρεν ποιεῖ	πάντως,	το δὲ δεύτερον, θῆλυ. Τίκτουσι
[1, 5]	τοῦ δὲ ἀγκίστρου καταφρονεῖ καὶ	πάνυ	ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν ἢ γὰρ
[1, 18]	συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ	πάνυ	παλαιαί. Τῶν δὲ Ἀττικῶν γυναικῶν
[1, 32]	καὶ τιμῶ γε αὐτὸ τῶν	πάνυ	πολυτελῶν, καὶ ἰσοστάσιον ἐκείνοις λέγω·
[1, 2]	ἐμπίπτουσι. Καὶ ἡ μὲν ἀρκυωρεῖ	πάνυ	σφόδρα ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν ἀκινήτῳ.
[1, 13]	διεταράχθη, καὶ περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει	πὰνυ	σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ
[1, 16]	τῷ κόσμῳ τὸν νεκρὸν οὐ	πάνυ	τι ἀδόξως. Ταῦτα τὸν Σωκράτην
[1, 23]	γάρ πως ἡ δόξα μὴ	πάνυ	τι ἀκριβὲς, μήτε ὁρᾶν, μήτε
[1, 19]	φασὶ καὶ αὐτοὺς διὰ τὴν	πάνυ	τρυφὴν ἀπολέσθαι· καὶ γάρ τοι
[1, 24]	καὶ ἔτισε δίκας ὑπὲρ τῶν	παῤ	Αὐγέᾳ· μαχόμενος γὰρ ὰποθνῄσκει. ~Περὶ
[1, 22]	τὰ ἐκ βασιλέως διδόμενα τοῖς	παρ᾿	αὐτὸν ἥκουσι πρεσβευταῖς, εἴτε παρὰ
[1, 22]	τοῦ Πέρσου. ~Δῶρα τὰ διδόμενα	παρὰ	Περσῶν βασιλέως τοῖς πρεσβευταῖς. Δῶρα
[1, 28]	ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν	παρὰ	Ῥοδίοις τιμωμένων ὄψων. Ἀλλὰ ἔγωγε
[1, 21]	περιελόμενος τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως	παρὰ	τοὺς πόδας, ὃν ἔτυχε φορῶν,
[1, 34]	πάντα ὰκριβῶς κατηγόρησε καὶ ᾔτει	παρὰ	τῶν δικαστῶν ἀποκτεῖναι, τὸν νεανίσκον.
[1, 22]	παρ᾿ αὐτὸν ἥκουσι πρεσβευταῖς, εἴτε	παρὰ	τῶν Ἑλλήνων ἀφίκοιντο εἴτε ἑτέρωθεν,
[1, 32]	ἐπὶ τὸν σταθμὸν τὸν σὸν	παραγένῃ,	οἴκοθεν, ὡς ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ
[1, 7]	σπώμενοι, ὅμως ἐπὶ τὰ ὕδατα	παραγίνονται,	καὶ ἐνταῦθα τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι,
[1, 33]	ὑπερεκπλαγεὶς ὁ βασιλεὺς, Ἐκ ποίου	παραδείσου,	φησὶ, λαβὼν φέρεις μοι τὸ
[1, 4]	γὰρ τὰ ἐν αὐτῷ θηρία.	Παραθέουσι	δὲ τὴν ὄχθην, καὶ παρακλέπτοντες
[1, 20]	Λευκοθέας ἅπαντα ἐσύλησε χρήματα, τὴν	παρακειμένην	ἀργυρᾶν τῷ Ἀπόλλωνι τράπεζαν κελεύσας
[1, 4]	Παραθέουσι δὲ τὴν ὄχθην, καὶ	παρακλέπτοντες	πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν καὶ
[1, 17]	ἄλλο ἐστὶ ταῦτα, ἢ χρόνου	παρανάλωμα;	~Περὶ τρυφωσῶν γυναικῶν. Πῶς δὲ
[1, 32]	πρὸς τὸν ποταμὸν τὸν πλησίον	παραρρέοντα,	ᾧ Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν
[1, 30]	δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ	παραστάται,	τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον ἐπὶ
[1, 6]	τῇ γῇ τίκτουσι. Τεκοῦσαι δὲ,	παραχρῆμα	κατέχωσαν ἐν τῇ γῇ τὰ
[1, 10]	τοῖς ὄρεσιν. Αἱ δὲ βληθεῖσαι	παραχρῆμα	τῆς δικτάμνου βοτάνης διέτραγον, καὶ
[1, 7]	ὑοσκυάμου φάγωσι, τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι,	παρειμένως	ἔχοντες οὕτως αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι,
[1, 13]	δὲ κῦων, ὅσπερ οὖν αὐτῷ	παρεκάθευδεν,	ἐκ τῆς βοῆς διεταράχθη, καὶ
[1, 31]	ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿ αὐτῷ, καὶ	παρελαύνοντι,	ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου πρόκειται, καὶ
[1, 32]	ἐμὸν καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ	παρέλθῃς.	Τιμῶ δέ σε Κύρου ποταμοῦ
[1, 31]	δὲ σῖτον, καὶ οἶνον ἄλλοι.	Παρεξιόντι	δ᾿ αὐτῷ, καὶ παρελαύνοντι, ταῦτα
[1, 15]	τὴν μορφὴν εἰς περιστεράν, ἐρασθέντα	παρθένου,	Φθίας ὄνομα. Ἐν Αἰγίῳ δὲ
[1, 34]	ἐποίησεν ἕνα, εἰπὼν πρὸς τοὺς	παρόντας,	ὅτι ὁ περὶ τῶν ἰδίων
[1, 32]	δὲ ὅ τι χρήσαιτο τῷ	παρόντι,	ἡττηθῆναι τῶν ἄλλων Περσῶν μὴ
[1, 34]	δὲ καὶ τὸν νεανίαν τῆς	παρούσης	τιμωρίας, ἀπειλῶν αὐτῷ θανάτου τρόπον
[1, 15]	Τίκτουσι δὲ αἱ περιστεραὶ κατὰ	πᾶσαν	ὥραν τοῦ ἔτους. Ἔνθεν τοι
[1, 24]	καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος· καὶ ἐν	πᾶσι	τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας. Καὶ ὑπὲρ
[1, 34]	συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ εὖ	πάσχουσιν.	Ὧν ἀκούσας Ἀρταξέρξης ἐπῄνεσε μὲν
[1, 25]	πόλεις αἵδε, Κίος, Ἐλαία, Μύλασα,	Πάταρα.	Ὁ μὲν οὖν Ἀλέξανδρος μεγαλοφρόνως
[1, 34]	ἔνθα ᾤκει ὁ τοῦ νεανίσκου	πατήρ,	ἀλλ᾿ ἐκεῖνός γε συλλαβὼν τὸ
[1, 34]	μὲν πρῶτα ἐπειρᾶτο αὐτὸν ὁ	πατὴρ	παιδεύειν, καὶ ῥυθμίζειν λόγῳ· ἐπεὶ
[1, 21]	ἔργον. Πρεσβεύων οὗτος ὑπὲρ τῆς	πατρίδος	πρὸς βασιλέα τῶν Περσῶν ἀφίκετο
[1, 34]	δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι. ~Περὶ	πατρὸς	υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ
[1, 34]	τῆς κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς	παυόμενον,	καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς
[1, 27]	τὸν Λυδὸν, καὶ Θῦον τὸν	Παφλαγόνα,	καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ
[1, 27]	καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ	Πείσανδρον,	καὶ Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν
[1, 14]	τοῦ βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ	πέλαγος,	καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης,
[1, 15]	περιστερὰν εἶναι μείζονα, τὴν δὲ	πελειάδα	βραχυτέραν· καὶ τὴν μὲν περιστερὰν
[1, 15]	διάφορον εἶναι τῆς περιστερᾶς τὴν	πελειάδα·	τὴν μὲν γὰρ περιστερὰν εἶναι
[1, 20]	κόσμον, ὃς ἦν, φασι, χρυσίου	πέντε	καὶ ὀγδοήκοντα ταλάντων. Ὀκνούντων δὲ
[1, 16]	Ἀπολλόδωρος οὕτω δοξάζει, εἴγε αὐτὸς	πεπίστευκεν,	ὅτι μετὰ τὴν ἐξ Ἀθηναίων
[1, 14]	ἤκουσα, ἴσως δὲ οὐδὲ ἄλλος·	πεπίστευται	δ᾿ οὖν, ὅτι ᾄδει. Καὶ
[1, 26]	δὲ ἄρα ἤστην οὗτοι Ῥοδίω.	~Περὶ	Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω
[1, 7]	καὶ ἕπεσθαι δυναμένους αὐταῖς ἀπάγουσιν.	~Περὶ	ἀγρίων συῶν. Ἦσαν ἄρα οἱ
[1, 27]	τέτταρες, ἔπινε δὲ οἴνου χοᾶ.	~Περὶ	ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν ἀνθρώπους
[1, 3]	ἐστι, καὶ ἐκείνῃ δειπνεῖν ἀπόχρη.	~Περὶ	Αἰγυπτίων βατράχων. Σοφόν τι ἄρα
[1, 25]	παῤ Αὐγέᾳ· μαχόμενος γὰρ ὰποθνῄσκει.	~Περὶ	Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης εἰς τὸν Φωκίωνα,
[1, 13]	σπερμάτων, ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν.	~Περὶ	Γέλωνος. Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ
[1, 31]	δὲ ὄντες ἐν γεωργίᾳ, καὶ	περὶ	γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ πεφυκότες,
[1, 23]	ὄνομα δὲ τῇ στολῇ δωροφορική.	~Περὶ	Γοργίου καὶ Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς
[1, 32]	τὰς ἄλλας ἀπαρχὰς τῶν ἐπιχωρίων.	~Περὶ	δεδωρημένου ὕδατος τῷ Περσῶν βασιλεῖ.
[1, 20]	τοῦ μέτρου, καὶ αὐτὴ κατελύθη.	~Περὶ	Διονυσίου συλήσαντος τὰ τῶν θεῶν.
[1, 24]	ἐμπίπτει νεανικὴ, καὶ ἐρίζουσιν ἀλλήλοις	περὶ	δίσκου, καὶ ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ
[1, 5]	οὖν καὶ ἠκέσαντο τὸ δίψος.	~Περὶ	θαλαττίας ἀλώπεκος. Ἡ ἀλώπηξ, οὐ
[1, 14]	ἀφυπνίσθη, καὶ τοῦ δέους ἀφείθη.	~Περὶ	κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον
[1, 4]	ὕδρων οἱ βάτραχοι τῇ σοφίᾳ.	~Περὶ	κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ
[1, 9]	δὲ εἶναι τὸν κιττὸν ἄγριον.	~Περὶ	λέοντος νοσοῦντος. Λέοντα δὲ νοσοῦντα
[1, 33]	πίνειν ἐξ ἐκείνου τοῦ ὕδατος.	~Περὶ	μεγάλης ῥοιᾶς τῷ αὐτῷ δεδωρημένης.
[1, 12]	ποδῶν ἔχουσιν, ἀποδιδράσκουσι, καὶ μετοικίζονται.	~Περὶ	μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ
[1, 34]	φύσιν δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι.	~Περὶ	πατρὸς υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος.
[1, 15]	αὐτοῖς οὐ κάμνει τὸ πτερόν.	~Περὶ	περιστερῶν. Ἐκ διαδοχῆς φασιν ἐπῳαζειν
[1, 1]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον πρῶτον.	~Περὶ	πολύποδος. Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν
[1, 16]	δὲ ᾤκει ἡ Φθία αὕτη.	~Περὶ	Σωκράτους, ὅτε τὸ κώνειον ἔπιεν.
[1, 14]	τε, καὶ ᾠδικώτατον, ὅταν ᾖ	περὶ	τὴν καταστροφὴν τοῦ βίου. Διαβαίνουσι
[1, 19]	γυναικῶν τὴν τρυφὴν Ἀριστοφάνης λεγέτω.	~Περὶ	τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων,
[1, 15]	χρόαν. Χάρων δὲ ὁ Λαμψακηνὸς	περὶ	τὸν Ἄθω φανῆναι περιστερὰς λευκὰς
[1, 31]	κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος. ~Περσικὸς νόμος,	περὶ	τοῦ δῶρου προσφέρειν τῷ βασιλεῖ.
[1, 18]	ἀπεκρέμαντο· τῶν δὲ χιτώνων τὰ	περὶ	τοὺς ὤμους ἄχρι τῶν χειρῶν
[1, 18]	ἐστὶ ταῦτα, ἢ χρόνου παρανάλωμα;	~Περὶ	τρυφωσῶν γυναικῶν. Πῶς δὲ οὐ
[1, 34]	πρὸς τοὺς παρόντας, ὅτι ὁ	περὶ	τῶν ἰδίων παίδων οὕτω δικαίως
[1, 28]	τῆς κωμῳδίας ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν.	~Περὶ	τῶν παρὰ Ῥοδίοις τιμωμένων ὄψων.
[1, 17]	δῆλός ἐστί με οὐκ εἰδώς.	~Περὶ	τῶν σμικροτάτων τεθρίππων, καὶ ἐλεγείου.
[1, 8]	καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς αὖθις.	~Περὶ	φαλαγγίου. Φαλάγγιον ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι
[1, 2]	ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι, ταῖς πλεκτάναις.	~Περὶ	φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν, καὶ
[1, 24]	μὲν καταχαρίζεται, τὰ δὲ ψεύδεται.	~Περὶ	φιλονεικίας Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος
[1, 6]	οὐκ ἐδείπνησε, προϊοῦσαν τῆς θαλάσσης.	~Περὶ	χελωνῶν θαλαττίων. Αἱ χελῶναι αἱ
[1, 34]	παιδίον, καὶ τὼ χεῖρε ὀπίσω	περιαγαγὼν	αὐτοῦ, πρὸς τοὺς δικαστὰς ἤγαγε·
[1, 1]	οἱ δὲ ἀφυλάκτους ὄντας αὐτοὺς	περιβάλλουσι	ταῖς ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι, ταῖς
[1, 16]	αὐτὸν τὸν χιτῶνα, καὶ θοἰμάτιον	περιβαλόμενον,	εἶτα οὕτω πιεῖν τὸ φάρμακον.
[1, 13]	ἐκ τῆς βοῆς διεταράχθη, καὶ	περιβὰς	αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν,
[1, 3]	κάλαμος διείργει. Καὶ ἐκ τούτου	περιγίνονται	τῆς ῥώμης τῶν ὕδρων οἱ
[1, 20]	Τοῦ δὲ ἀγάλματος τοῦ Διὸς	περιεῖλε	τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν κόσμον,
[1, 15]	ἔτους ὠδίνουσι. Λόγος δέ τις	περίεισιν	Αἰγύπτιος, λέγων δωδεκάκις τὰς ἐν
[1, 21]	καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος,	περιελόμενος	τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως παρὰ
[1, 20]	τὸ ἄγαλμα δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος	περιεσύλησεν,	ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς βοστρύχους,
[1, 26]	Ἀγλαΐδα ὄνομα, τὴν Μεγακλέους παῖδα.	Περίθετον	δὲ εἶχε κόμην, καὶ λόφον
[1, 15]	ἀπώλοντο αἱ τῶν Περσῶν τριήρεις,	περικάμπτουσαι	τὸν Ἄθω. Ἐν Ἔρυκι δὲ
[1, 3]	καλάμῳ· οὐ γὰρ οἱ χωρεῖ	περιλαβεῖν	τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον ὁ
[1, 3]	κατὰ πολύ. Ἐὰν γὰρ ὕδρῳ	περιπέσῃ,	Νείλου θρέμματι, βάτραχος, καλάμου τρύφος
[1, 15]	ἀφανεῖς ἐκ τοῦ χώρου αἱ	περιστεραὶ	γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι.
[1, 15]	δεύτερον, θῆλυ. Τίκτουσι δὲ αἱ	περιστεραὶ	κατὰ πᾶσαν ὥραν τοῦ ἔτους.
[1, 15]	τὴν πελειάδα· τὴν μὲν γὰρ	περιστερὰν	εἶναι μείζονα, τὴν δὲ πελειάδα
[1, 15]	αὐτὸν μεταβαλεῖν τὴν μορφὴν εἰς	περιστεράν,	ἐρασθέντα παρθένου, Φθίας ὄνομα. Ἐν
[1, 15]	προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ	περιστερὰν,	καὶ τρυγόνα φησὶ μηδὲν ἀλλήλαις
[1, 15]	πελειάδα βραχυτέραν· καὶ τὴν μὲν	περιστερὰν	τιθασὸν εἶναι, τὴν δὲ οὔ.
[1, 15]	Ἐκ διαδοχῆς φασιν ἐπῳαζειν τὰς	περιστεράς.	Εἶτα τῶν νεοττῶν γενομένων, ὁ
[1, 15]	ἐοικέναι. Ἰνδοὶ δέ φασι λόγοι,	περιστερὰς	ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας τὴν
[1, 15]	Λαμψακηνὸς περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι	περιστερὰς	λευκὰς λέγει, ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο
[1, 15]	Ἀριστοτέλης καὶ διάφορον εἶναι τῆς	περιστερᾶς	τὴν πελειάδα· τὴν μὲν γὰρ
[1, 15]	οὐ κάμνει τὸ πτερόν. ~Περὶ	περιστερῶν.	Ἐκ διαδοχῆς φασιν ἐπῳαζειν τὰς
[1, 34]	οὐκ ἐπείθετο, τῶν δικαστῶν τῶν	περιχώρων	ἀφικομένων, ἔνθα ᾤκει ὁ τοῦ
[1, 18]	τῶν χειρῶν οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ	περόναις	χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον.
[1, 31]	Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες αὐτῷ	Πέρσαι	κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστός
[1, 21]	τῷ χιλιάρχῳ) νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος	Πέρσαις,	τὸν εἰς ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ
[1, 31]	ὑπ᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος· ὅταν εἰς	Πέρσας	ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες αὐτῷ Πέρσαι
[1, 21]	ὑπὲρ ὧν ἧκεν, ἐντυχεῖν τῷ	Πέρσῃ.	Ἔφατο οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ
[1, 21]	καὶ δόξαν μὲν ἀπέστειλε τῷ	Πέρσῃ	προσκυνήσας, οὐ μὴν ἔδρασεν οὐδὲν
[1, 32]	βασιλεὺς, ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ τῷ	Πέρσῃ	στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν
[1, 27]	καὶ ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν	Πέρσην,	καὶ Ἐρυσίχθονα τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν
[1, 32]	οὖν καὶ Περσικός. Φασὶν ἄνδρα	Πέρσην,	ᾧ ὄνομα ἦν Σιναίτης, πόρρω
[1, 33]	Ἀρταξέρξῃ τῷ βασιλεῖ ἐλαύνοντι τὴν	Περσίδα	προσεκόμισε. Τὸ μέγεθος οὖν αὐτῆς
[1, 21]	ξένε Θηβαῖε» (ἔλεγε δὲ ταῦτα	περσίζων	δι᾿ ἑρμηνέως, Τιθραύστης δὲ ἦν
[1, 32]	τῷ ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ στολὴν	Περσικὴν	καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους
[1, 31]	προσφέρειν τῷ βασιλεῖ. Νόμος οὗτος	Περσικὸς	ἐν τοῖς μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν
[1, 31]	φίλτρῳ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος.	~Περσικὸς	νόμος, περὶ τοῦ δῶρου προσφέρειν
[1, 32]	Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος οὖν καὶ	Περσικός.	Φασὶν ἄνδρα Πέρσην, ᾧ ὄνομα
[1, 21]	οὐδὲ ἠτύχησέ τι ἐκ τοῦ	Πέρσου.	~Δῶρα τὰ διδόμενα παρὰ Περσῶν
[1, 21]	τῆς πατρίδος πρὸς βασιλέα τῶν	Περσῶν	ἀφίκετο μὲν, ἐβούλετο δὲ αὐτὸς,
[1, 32]	ἐπιχωρίων. ~Περὶ δεδωρημένου ὕδατος τῷ	Περσῶν	βασιλεῖ. Λόγος οὖν καὶ Περσικός.
[1, 21]	πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης χωρὶς, πῶς	Περσῶν	βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου
[1, 22]	Πέρσου. ~Δῶρα τὰ διδόμενα παρὰ	Περσῶν	βασιλέως τοῖς πρεσβευταῖς. Δῶρα τὰ
[1, 32]	τῷ παρόντι, ἡττηθῆναι τῶν ἄλλων	Περσῶν	μὴ φέρων, μηδὲ ἄτιμος δόξαι,
[1, 34]	δὲ ἐπὶ τὸν βασιλέα τῶν	Περσῶν	τὸν Ἀρταξέρξην ἤγαγον. Τὰ αὐτὰ
[1, 15]	ὅτε ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ τῶν	Περσῶν	τριήρεις, περικάμπτουσαι τὸν Ἄθω. Ἐν
[1, 14]	Διαβαίνουσι δὲ καὶ πέλαγος, καὶ	πέτονται	καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς
[1, 1]	τοίνυν ἰχθῦς προσνέουσιν οἱονεὶ τῇ	πέτρᾳ	τοῖς πολύποσιν, οἱ δὲ ἀφυλάκτους
[1, 1]	ὅπερ οὖν καὶ πεφύκασιν αἱ	πέτραι.	οἱ τοίνυν ἰχθῦς προσνέουσιν οἱονεὶ
[1, 1]	τὸν τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς	πέτραις	κάθηνται, καὶ ἑαυτοὺς εἰς τὴν
[1, 1]	εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ οὖν καὶ	πεφύκασιν	αἱ πέτραι. οἱ τοίνυν ἰχθῦς
[1, 31]	περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ	πεφυκότες,	οὐδὲν τῶν ὑβρισμένων, οὐδὲ τῶν
[1, 16]	καὶ θοἰμάτιον περιβαλόμενον, εἶτα οὕτω	πιεῖν	τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ,
[1, 9]	ἐστιν αὐτῷ τῆς νόσου, βρωθεὶς	πίθηκος.	~Πῶς αἱ βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ
[1, 34]	φυομένων θριδακινῶν τὰς ἐκφύσεις τὰς	πικρὰς	ἀποκλῶ καὶ ἀφαιρῶ, οὐδὲν ἡ
[1, 32]	καὶ τῇ φιάλῃ ταύτῃ ἀρυόμενον	πίνειν	ἐξ ἐκείνου τοῦ ὕδατος. ~Περὶ
[1, 4]	οὐδὲ ἐλευθέρως ἐκ τοῦ ποταμοῦ	πίνουσιν,	ἐπικύπτοντες ἅμα, καὶ ὅσον διψῶσι
[1, 4]	δὲ τὴν ὄχθην, καὶ παρακλέπτοντες	πίνουσιν,	ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν καὶ πάλιν.
[1, 27]	πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν ἀνθρώπους γεγεονέναι	Πιτυρέα	τὸν Φρύγα, καὶ Κάμβλητα τὸν
[1, 3]	θρέμματι, βάτραχος, καλάμου τρύφος ἐνδακὼν,	πλάγιον	φέρει, καὶ ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ
[1, 1]	ταῖς ἐξ ἑαυτῶν ἄρκυσι, ταῖς	πλεκτάναις.	~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν,
[1, 30]	καὶ ἐκείνους ἔσωσε, καὶ ἐπὶ	πλέον	προσέθηκε τῷ φίλτρῳ τοῦ κατ᾿
[1, 20]	βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί τινα αὐτό.	Πλεύσας	δὲ εἰς Τυρρηνούς, τὰ τοῦ
[1, 15]	τὸν λοιπὸν χρόνον πάμπολύ τι	πλῆθος	τῶνδε τῶν ὀρνίθων ἐπιπολάζειν τῷ
[1, 32]	γε πρὸς τὸν ποταμὸν τὸν	πλησίον	παραρρέοντα, ᾧ Κῦρός ἐστιν ὄνομα,
[1, 1]	θηράτροις, τοῖς καλουμένοις τοῦ ἰχθύος	πλοκάμοις,	εἶτα αὐτῷ γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι
[1, 21]	δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως παρὰ τοὺς	πόδας,	ὃν ἔτυχε φορῶν, καὶ ταχέως
[1, 18]	στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ	πόδας	σανδάλοις ὑπεδοῦντο, ἐκ δὲ τῶν
[1, 32]	ἐλθὼν σὺν σπουδῇ, καὶ ᾗ	ποδῶν	εἶχε μάλιστα, ἐπικύψας ἀμφοτέραις ταῖς
[1, 11]	τὰς ἐξ ἀρχῆς διατριβὰς, ᾗ	ποδῶν	ἔχουσιν, ἀποδιδράσκουσι, καὶ μετοικίζονται. ~Περὶ
[1, 15]	ὧν τὸ μὲν πρῶτον ἄρρεν	ποιεῖ	πάντως, το δὲ δεύτερον, θῆλυ.
[1, 33]	ἐμὴν κρίσιν, ἐκ μικρᾶς μεγάλην	ποιῆσαι.	Ἔοικε δὲ ὁ λόγος ὁμολογεῖν
[1, 27]	Ῥόδιον, τὸν ἀθλητὴν ἅμα καὶ	ποιητήν,	καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην, καὶ
[1, 27]	Ὁμολογεῖ δὲ καὶ Ἀλκμὰν ὁ	ποιητὴς	ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν
[1, 27]	τινα Ἀναξίλας, ὁ τῆς κωμῳδίας	ποιητὴς,	πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν παρὰ
[1, 0]		~Ποικίλη	ἱστορία Βιβλίον πρῶτον. ~Περὶ πολύποδος.
[1, 29]	ἐν Κῷ τεκεῖν, ἔν τινι	ποίμνῃ	Νικίου τοῦ τυράννου, ὄιν· τεκεῖν
[1, 33]	αὐτῆς ὑπερεκπλαγεὶς ὁ βασιλεὺς, Ἐκ	ποίου	παραδείσου, φησὶ, λαβὼν φέρεις μοι
[1, 25]	ἐκεῖθεν προσόδους. Ἦσαν δὲ αἱ	πόλεις	αἵδε, Κίος, Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα.
[1, 25]	αὐτῷ ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν, καὶ	πόλεις	τέτταρας ὠνόμασεν, ὧν ἠξίου μίαν,
[1, 24]	Ἡρακλῆς. Ἦν οὖν, οἷα εἰκὸς,	πολέμιος	τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Λεπρέας ἐκ
[1, 33]	τῆς ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται καὶ	πόλιν,	κατά γε τὴν ἐμὴν κρίσιν,
[1, 25]	τὸ ἀργύριον προσιέμενος, μήτε τὴν	πόλιν.	Ὡς δὲ μὴ δοκοίη πάντῃ
[1, 30]	γέγονας αἴτιος, πολλοῖς δὲ καὶ	πολλὰ	ἀγαθὰ προὐξένησας. Ὁ μὲν ἵππευε
[1, 27]	Ἀναξίλας, ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς,	πολλὰ	ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν παρὰ Ῥοδίοις
[1, 23]	μήτε ἀκούειν· ἔνθεν τοι καὶ	πολλὰ	σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν καταχαρίζεται,
[1, 34]	νεώτατος ἐκαλεῖτο Καρτώμης· κακὰ δὲ	πολλὰ	τοὺς ἄλλους εἰργάζετο. Καὶ τὰ
[1, 18]	οὐ διέρρεον ὑπὸ τρυφῆς αί	πολλαὶ	τῶν τότε γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν
[1, 30]	μειρακίῳ ἡ γνώμη τῆς μορφῆς.	Πολλάκις	γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος
[1, 14]	ἔχειν γε μὴν καὶ θυμόν.	Πολλάκις	γοῦν εἰς ὀργὴν καὶ μάχην
[1, 5]	τὴν ὁρμιὰν, καὶ νήχεται αὖθις.	Πολλάκις	δ᾿ οὖν καὶ δύο καὶ
[1, 1]	καὶ πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι.	Πολλάκις	οὖν οὐδὲ ἀλλήλων ἀπέχονται, ἀλλά
[1, 19]	αἰτίαν τῆς ἀπωλείας γενέσθαι τὴν	πολλὴν	τρυφήν. Ἃ δὲ οὐκ ἔστι
[1, 19]	Ἃ δὲ οὐκ ἔστι τοῖς	πολλοῖς	γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους
[1, 30]	μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας αἴτιος,	πολλοῖς	δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ προὐξένησας.
[1, 27]	δὲ οἴνου χοᾶ. ~Περὶ ἀδδηφαγίας	πολλῶν.	Ἀδηφάγους λέγουσιν ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα
[1, 3]	καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ	πολύ.	Ἐὰν γὰρ ὕδρῳ περιπέσῃ, Νείλου
[1, 27]	καὶ Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν	πολυβορώτατον	γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν δέ φησί
[1, 14]	τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι, καὶ	πολύπαιδα·	ἔχειν γε μὴν καὶ θυμόν.
[1, 1]	Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ	πολύποδες,	καὶ πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι.
[1, 1]	γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ	πολύποδες	καὶ τοὺς ἰχθῦς τὸν τρόπον
[1, 1]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον πρῶτον. ~Περὶ	πολύποδος.	Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ
[1, 24]	τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας. Καὶ ὑπὲρ	πολυποσίας	ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα
[1, 1]	προσνέουσιν οἱονεὶ τῇ πέτρᾳ τοῖς	πολύποσιν,	οἱ δὲ ἀφυλάκτους ὄντας αὐτοὺς
[1, 19]	γάρ τοι καὶ οὗτοι ἐσθῆτι	πολυτελεῖ	ἐθρύπτοντο, καὶ τραπέζης ἀσωτίᾳ καὶ
[1, 32]	ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ	πολυτελέστατα	κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε, καὶ
[1, 16]	χιτῶνά τε αὐτῷ φέρων ἐρίων	πολυτελῆ	καὶ εὐήτριον καὶ ἱμάτιον τοιοῦτο.
[1, 32]	τιμῶ γε αὐτὸ τῶν πάνυ	πολυτελῶν,	καὶ ἰσοστάσιον ἐκείνοις λέγω· πρῶτον
[1, 31]	τῶν ὑβρισμένων, οὐδὲ τῶν ἄγαν	πολυτελῶν,	προσφέρουσιν, ἀλλ᾿ ἢ βοῦς, ἢ
[1, 16]	φιλοτησίαν, καὶ τὸ τοῦ φαρμάκου	πόμα,	ἔτι οὕτως ὄψεται Σωκράτην; Εἰ
[1, 31]	ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν	πονούμενοι,	καὶ αὐτουργοὶ πεφυκότες, οὐδὲν τῶν
[1, 27]	καὶ Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν	Ποντικὸν,	καὶ Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν, καὶ
[1, 32]	Πέρσην, ᾧ ὄνομα ἦν Σιναίτης,	πόρρω	τῆς ἐπαύλεως τῆς ἑαυτοῦ ἐντυχεῖν
[1, 30]	βασιλεῖ τὸ μειράκιον. Ἰδὼν δὲ	πόρρωθεν	ἀγομένους τινὰς ἐπὶ θανάτῳ, οὐ
[1, 26]	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ ὁμολογεῖ	Ποσείδιππος	ταῦτα. Δεῖπνον δὲ ἦν ἄρα
[1, 24]	Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ	Ποσειδῶνος,	καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται
[1, 16]	τὸν ὀλίγον ὕστερον ἐρριμμένον ἐν	ποσὶ	καὶ κεισόμενόν γ' ἐμὲ εἶναι,
[1, 2]	οὖτε εἰδέναι βούλονται. Ἤ τί	ποτ’	ἂν καὶ χρήσαιτο τῷ τοιῷδε
[1, 32]	ἄλλ᾿ οὗτός γε πρὸς τὸν	ποταμὸν	τὸν πλησίον παραρρέοντα, ᾧ Κῦρός
[1, 4]	ἀνέδην, οὐδὲ ἐλευθέρως ἐκ τοῦ	ποταμοῦ	πίνουσιν, ἐπικύπτοντες ἅμα, καὶ ὅσον
[1, 32]	παρέλθῃς. Τιμῶ δέ σε Κύρου	ποταμοῦ	ὕδατι· ὅταν δὲ ἐπὶ τὸν
[1, 2]	τὸ μὲν ἐνέπεσεν, ὅ τί	ποτέ	ἐστι τὸ ἐμπεσόν, ἡ δὲ
[1, 22]	διδόμενα παρὰ Περσῶν βασιλέως τοῖς	πρεσβευταῖς.	Δῶρα τὰ ἐκ βασιλέως διδόμενα
[1, 22]	διδόμενα τοῖς παρ᾿ αὐτὸν ἥκουσι	πρεσβευταῖς,	εἴτε παρὰ τῶν Ἑλλήνων ἀφίκοιντο
[1, 21]	Ἑλληνικὸν οὐκ ἂν ἀποκρυφαίμην ἔργον.	Πρεσβεύων	οὗτος ὑπὲρ τῆς πατρίδος πρὸς
[1, 5]	καταφρονεῖ καὶ πάνυ ἡ ἀλώπηξ.	Πρὶν	ἢ γὰρ τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι
[1, 21]	βασιλέως μὴ πρότερον λόγου μεταλαγχάνειν,	πρὶν	ἢ προσκυνῆσαι αὐτόν. Εἰ τοίνυν
[1, 15]	ἀναβαίνειν τὸν ἀρρενα τὴν θήλειαν,	πρὶν	ἢ φιλήσῃ αὐτήν· μὴ γὰρ
[1, 25]	ὧν ἠξίου μίαν, ἣν βούλεται,	προελέσθαι	αὐτόν, ἵνα ἔχοι καρποῦσθαι τὰς
[1, 14]	γοῦν εἰς ὀργὴν καὶ μάχην	προελθόντες,	καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι.
[1, 19]	Κορίνθῳ ἀρχή, ἐπὶ μέγα δυνάμεως	προελθοῦσα,	ὅμως, διὰ τὴν τρυφὴν τὴν
[1, 7]	τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ ἐσθίουσι	προθυμότατα.	Γίνονται δὲ αὐτοῖς οὗτοι τοῦ
[1, 15]	καὶ οὐδὲν μὲν εἰς ἀλλήλας	προΐενται,	τίκτουσι δὲ ᾠά, ἐξ ὧν
[1, 5]	δ’ ἁλιεὺς ἐκείνην οὐκ ἐδείπνησε,	προϊοῦσαν	τῆς θαλάσσης. ~Περὶ χελωνῶν θαλαττίων.
[1, 24]	Λεπρέας, λαβὼν ὅπλα, εἰς μονομαχίαν	προκαλεῖται	τὸν Ἡρακλῆ. Καὶ οῦν καὶ
[1, 16]	ἀποθάνοι· καὶ γὰρ οὖν καὶ	προκεῖσθαι	σὺν τῷ κόσμῳ τὸν νεκρὸν
[1, 31]	καὶ παρελαύνοντι, ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου	πρόκειται,	καὶ ὀνομάζεται δῶρα, καὶ δοκεῖ
[1, 20]	Ἀγαθοῦ Δαίμονος τῷ θεῷ διδόντας	πρόποσιν.	~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης χωρὶς, πῶς Περσῶν
[1, 15]	θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν, ὅταν τῆς	πρὸς	ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι· καὶ οὐδὲν
[1, 21]	ἐντυχεῖν τῷ Πέρσῃ. Ἔφατο οὖν	πρὸς	αὐτὸν ὁ χιλίαρχος, ὁ καὶ
[1, 21]	Πρεσβεύων οὗτος ὑπὲρ τῆς πατρίδος	πρὸς	βασιλέα τῶν Περσῶν ἀφίκετο μὲν,
[1, 28]	δημοτῶν ἐπαινεῖσθαι· τόν γε μὴν	πρὸς	τὰ κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν
[1, 12]	λιμός ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι φιλόπονοι	πρὸς	τὸ θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι
[1, 24]	δὲ τῆς Ἀστυδαμείας, διαλύεται τὴν	πρὸς	τὸν Λεπρέα ὁ Ἡρακλῆς ἔχθραν.
[1, 32]	δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿ οὗτός γε	πρὸς	τὸν ποταμὸν τὸν πλησίον παραρρέοντα,
[1, 30]	οὐ ῥᾳθύμως εἶδεν· ἀλλ᾿ ἔφη	πρὸς	τὸν Πτολεμαῖον, Ὦ βασιλεῦ, ἐπεὶ
[1, 16]	δὲ οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλ᾿ ἔφη	πρὸς	τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ
[1, 34]	τὼ χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ,	πρὸς	τοὺς δικαστὰς ἤγαγε· καὶ ὅσα
[1, 34]	βασιλικῶν δικαστῶν ἐποίησεν ἕνα, εἰπὼν	πρὸς	τοὺς παρόντας, ὅτι ὁ περὶ
[1, 32]	δῶρον. Οἱ δὲ τὴν ταχίστην	προσδραμόντες,	εἰς χρυσῆν φιάλην ἐδέξαντο ἐκ
[1, 30]	ἐκείνους ἔσωσε, καὶ ἐπὶ πλέον	προσέθηκε	τῷ φίλτρῳ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν
[1, 33]	τῷ βασιλεῖ ἐλαύνοντι τὴν Περσίδα	προσεκόμισε.	Τὸ μέγεθος οὖν αὐτῆς ὑπερεκπλαγεὶς
[1, 21]	αἰσχύνης χωρὶς, πῶς Περσῶν βασιλεῖ	προσεκύνησεν.	Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου σοφὸν ἅμα
[1, 21]	Ἰσμηνίας, Ἄγε με, εἶπε, καὶ	προσελθὼν	καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος,
[1, 32]	χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς· καὶ	προσέταξε	τὸν κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν τῷ
[1, 32]	σταθμῷ πάντως ἐπιφάνηθι. Ταῦτα εἰπὼν	προσέταξε	τοὺς εὐνούχους λαβεῖν τὸ ἐξ
[1, 25]	φασί, τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων,	προσετίθει	τὸ χαίρειν· οὕτως ἄρα ᾑρήκει
[1, 15]	Εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ χρὴ	προσέχειν,	φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν,
[1, 25]	ὁ Φωκίων, μήτε τὸ ἀργύριον	προσιέμενος,	μήτε τὴν πόλιν. Ὡς δὲ
[1, 31]	κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστός	προσκομίζει.	Ἅτε δὲ ὄντες ἐν γεωργίᾳ,
[1, 21]	πρότερον λόγου μεταλαγχάνειν, πρὶν ἢ	προσκυνῆσαι	αὐτόν. Εἰ τοίνυν αὐτὸς δι᾿
[1, 21]	δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται, καὶ μὴ	προσκυνήσαντι.	Ὁ τοίνυν Ἰσμηνίας, Ἄγε με,
[1, 21]	δόξαν μὲν ἀπέστειλε τῷ Πέρσῃ	προσκυνήσας,	οὐ μὴν ἔδρασεν οὐδὲν τῶν
[1, 21]	καὶ ταχέως ἐπικύψας, ὡς δὴ	προσκυνῶν,	πάλιν ἀνείλετο αὐτόν· καὶ δόξαν
[1, 1]	αἱ πέτραι. οἱ τοίνυν ἰχθῦς	προσνέουσιν	οἱονεὶ τῇ πέτρᾳ τοῖς πολύποσιν,
[1, 25]	ἵνα ἔχοι καρποῦσθαι τὰς ἐκεῖθεν	προσόδους.	Ἦσαν δὲ αἱ πόλεις αἵδε,
[1, 15]	ἀρρένων ὁμιλίαν, τοῦ φιλήματος ἔρημον.	Προστίθησι	τούτοις καὶ ἐκεῖνα, ὅτι καὶ
[1, 31]	~Περσικὸς νόμος, περὶ τοῦ δῶρου	προσφέρειν	τῷ βασιλεῖ. Νόμος οὗτος Περσικὸς
[1, 31]	καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν	προσφέρουσι,	καὶ τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ τὰς
[1, 31]	ὑβρισμένων, οὐδὲ τῶν ἄγαν πολυτελῶν,	προσφέρουσιν,	ἀλλ᾿ ἢ βοῦς, ἢ ὄις,
[1, 15]	Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς, μὴ	πρότερον	ἀναβαίνειν τὸν ἀρρενα τὴν θήλειαν,
[1, 21]	ὀφθαλμοὺς ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ	πρότερον	λόγου μεταλαγχάνειν, πρὶν ἢ προσκυνῆσαι
[1, 24]	ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον	πρότερος·	καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται
[1, 30]	πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ	προὐξένησας.	Ὁ μὲν ἵππευε σὺν τῷ
[1, 34]	ἄλλους εἰργάζετο. Καὶ τὰ μὲν	πρῶτα	ἐπειρᾶτο αὐτὸν ὁ πατὴρ παιδεύειν,
[1, 23]	Γοργίας ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ	Πρωταγόρας	Δημοκρίτου· τῇ δὲ σοφίᾳ τοσοῦτον
[1, 23]	στολῇ δωροφορική. ~Περὶ Γοργίου καὶ	Πρωταγόρου.	Ἐν τοῖς Ἕλλησι τοῖς πάλαι,
[1, 11]	ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται	πρῶτοι	καὶ ἀπολιπόντες τὰς μυωπίας αὑτῶν,
[1, 15]	ἡ θήλεια, ὧν τὸ μὲν	πρῶτον	ἄρρεν ποιεῖ πάντως, το δὲ
[1, 32]	πολυτελῶν, καὶ ἰσοστάσιον ἐκείνοις λέγω·	πρῶτον	μέν, ὅτι ὕδωρ ἐστὶ τὸ
[1, 0]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον	πρῶτον.	~Περὶ πολύποδος. Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν
[1, 20]	δὲ τῶν δημιουργῶν ἅψασθαι, ὅδε	πρῶτος	ἔκρουσε τὸ ἄγαλμα. Καὶ τὸ
[1, 14]	καὶ αὐτοῖς οὐ κάμνει τὸ	πτερόν.	~Περὶ περιστερῶν. Ἐκ διαδοχῆς φασιν
[1, 30]	εἶδεν· ἀλλ᾿ ἔφη πρὸς τὸν	Πτολεμαῖον,	Ὦ βασιλεῦ, ἐπεὶ κατά τινα
[1, 30]	Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ	Πτολεμαῖος	ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ
[1, 30]	ὑπὸ τοῦ Πτολεμαίου λίαν ἠράσθη.	Πτολεμαῖος	ὁ βασιλεὺς ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην
[1, 30]	διὰ τὴν σύνεσιν, ὑπὸ τοῦ	Πτολεμαίου	λίαν ἠράσθη. Πτολεμαῖος ὁ βασιλεὺς
[1, 15]	Καλλιμάχῳ χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ	πυραλλίδα,	καὶ περιστερὰν, καὶ τρυγόνα φησὶ
[1, 12]	θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι τοὺς	πυροὺς,	καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων,
[1, 10]	αὐτῷ τῆς νόσου, βρωθεὶς πίθηκος.	~Πῶς	αἱ βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ αἶγες
[1, 18]	χρόνου παρανάλωμα; ~Περὶ τρυφωσῶν γυναικῶν.	Πῶς	δὲ οὐ διέρρεον ὑπὸ τρυφῆς
[1, 23]	ὅσον ἀνδρῶν παῖδες. Ἔοικε γάρ	πως	ἡ δόξα μὴ πάνυ τι
[1, 21]	διδόντας πρόποσιν. ~Ἰσμηνίας, αἰσχύνης χωρὶς,	πῶς	Περσῶν βασιλεῖ προσεκύνησεν. Ἰσμηνίου τοῦ
[1, 16]	καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ	πῶς	ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος οὕτω

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007