HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

κ = 101 formes différentes pour 348 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 30]   τοῖς δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον

[1, 1]   τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς πέτραις κάθηνται, καὶ ἑαυτοὺς εἰς τὴν ἐκεινων

[1, 15]   τῆς Ἀφροδίτης νεὼς, σεμνός τε καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά τινα καιρὸν

[1, 34]   τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται δικαστὴς, καὶ ἀδέκαστος· ἀφῆκε δὲ καὶ τὸν

[1, 25]   ἐλευθέρους αὐτῷ, Ἐχεκρατίδην τὸν σοφιστὴν, καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον,

[1, 15]   Προστίθησι τούτοις καὶ ἐκεῖνα, ὅτι καὶ αἱ θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν, ὅταν

[1, 32]   οὖν θορυβηθῆναι δέει τοῦ νόμου, καὶ αἰδοῖ τοῦ βασιλέως. Οὐκ ἔχων

[1, 22]   ἑβδομήκοντα μνᾶς Ἀττικάς. Ψέλλιά τε καὶ ἀκινάκην ἐδίδου, καὶ στρεπτόν· χιλίων

[1, 27]   Σιτοῦς ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ καὶ Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον

[1, 14]   εἰς ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες, καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι. Λέγει

[1, 10]   παραχρῆμα τῆς δικτάμνου βοτάνης διέτραγον, καὶ ἅμα τῷ γεύσασθαι, ὅλα ἐκείναις

[1, 8]   ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι κακὸν, ὅσον καὶ ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι διὰ

[1, 5]   σπάσαι τὸν κάλαμον, ἥδὲ ἀνέθορε, καὶ ἀπέκειρε τὴν ὁρμιὰν, καὶ νήχεται

[1, 11]   καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ ἀπολιπόντες τὰς μυωπίας αὑτῶν, καὶ

[1, 3]   καλάμου τρύφος ἐνδακὼν, πλάγιον φέρει, καὶ ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ οὐκ ἀνίησι

[1, 18]   οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα

[1, 24]   καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς

[1, 19]   τρυφὴν τὴν ἔξω τοῦ μέτρου, καὶ αὐτὴ κατελύθη. ~Περὶ Διονυσίου συλήσαντος

[1, 19]   εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις καὶ αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν τῆς

[1, 20]   δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος περιεσύλησεν, ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί

[1, 34]   τὸν νεανίσκον. Οἱ δὲ ἐξεπλάγησαν, καὶ αὐτοὶ μὲν ἐφ᾿ ἑαυτῶν οὐκ

[1, 14]   καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ κάμνει τὸ πτερόν.

[1, 34]   κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον, καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς

[1, 31]   γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ πεφυκότες, οὐδὲν τῶν ὑβρισμένων,

[1, 19]   ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ καὶ αὐτοὺς διὰ τὴν πάνυ τρυφὴν

[1, 34]   τὰς ἐκφύσεις τὰς πικρὰς ἀποκλῶ καὶ ἀφαιρῶ, οὐδὲν ἡ μήτηρ αὐτῶν

[1, 31]   ἔτι τούτων ἐνδεέστεροι τὸν βίον, καὶ γάλα, καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ

[1, 16]   ἀμοιρήσειν, εἰ ἐν αὐτοῖς ἀποθάνοι· καὶ γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν

[1, 19]   διὰ τὴν πάνυ τρυφὴν ἀπολέσθαι· καὶ γάρ τοι καὶ οὗτοι ἐσθῆτι

[1, 28]   τὰ κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν καὶ γάστριν διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε δὲ

[1, 34]   ἀλλὰ θάλλει μᾶλλον καὶ μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ,

[1, 15]   ὥραν τοῦ ἔτους. Ἔνθεν τοι καὶ δεκάκις τοῦ ἔτους ὠδίνουσι. Λόγος

[1, 32]   Ἐπὶ τούτοις ὁ Ἀρταξέρξης ἥσθη, καὶ, Δέχομαι ἡδέως, φησὶν, ἄνθρωπε, τὸ

[1, 32]   πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε, καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων γενήσομαί τινος

[1, 25]   σοφιστὴν, καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον, καὶ Σπάρτωνα· ἀδελφὼ δὲ

[1, 21]   μή, τὸ αὐτό σοι τοῦτο καὶ δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται, καὶ μὴ

[1, 13]   Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ διὰ τοῦτο ἐβόα, οὐκ ἀμυδρὸν,

[1, 15]   Αἰγύπτῳ τίκτειν. Λέγει δὲ Ἀριστοτέλης καὶ διάφορον εἶναι τῆς περιστερᾶς τὴν

[1, 31]   ἑκάστου πρόκειται, καὶ ὀνομάζεται δῶρα, καὶ δοκεῖ τούτῳ. Οἱ δὲ ἔτι

[1, 21]   δὴ προσκυνῶν, πάλιν ἀνείλετο αὐτόν· καὶ δόξαν μὲν ἀπέστειλε τῷ Πέρσῃ

[1, 5]   νήχεται αὖθις. Πολλάκις δ᾿ οὖν καὶ δύο καὶ τρία κατέπιεν ἄγκιστρα·

[1, 2]   ~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν, καὶ δῶρα Ἐργάνης δαίμονος, οὖτε ἴσασιν

[1, 33]   ἐκ τῆς αὑτοῦ γεωργίας, ὑπερήσθη· καὶ δῶρα μὲν αὐτῷ βασιλικὰ ἔπεμψε

[1, 12]   εἰσι φιλόπονοι πρὸς τὸ θησαυρίσαι, καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι τοὺς πυροὺς, καὶ

[1, 1]   τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς πέτραις κάθηνται, καὶ ἑαυτοὺς εἰς τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι

[1, 22]   τὸ τάλαντον τὸ Βαβυλώνιον δύο καὶ ἑβδομήκοντα μνᾶς Ἀττικάς. Ψέλλιά τε

[1, 34]   μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ, ὦ βασιλεῦ, τὸν βλάπτοντα

[1, 16]   ἧκεν ἡ ναῦς ἐκ Δήλου, καὶ ἔδει Σωκράτην ἀποθνῄσκειν, ἀφίκετο εἰς

[1, 19]   τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης λόγος καὶ εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις

[1, 33]   Τοῦ δὲ εἰπόντος, ὅτι οἴκοθεν, καὶ ἐκ τῆς αὑτοῦ γεωργίας, ὑπερήσθη·

[1, 3]   στόμα, ὅσον ὁ κάλαμος διείργει. Καὶ ἐκ τούτου περιγίνονται τῆς ῥώμης

[1, 13]   πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων ό Γέλων ἅμα

[1, 15]   τοῦ φιλήματος ἔρημον. Προστίθησι τούτοις καὶ ἐκεῖνα, ὅτι καὶ αἱ θήλειαι

[1, 2]   τὸ ὕφασμα κατέχειν δυνατόν ἐστι, καὶ ἐκείνῃ δειπνεῖν ἀπόχρη. ~Περὶ Αἰγυπτίων

[1, 4]   τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ κυνὸς Αἰγυπτίου τι

[1, 30]   χρηστότητι, καὶ τὸ φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ ἐκείνους ἔσωσε, καὶ ἐπὶ πλέον

[1, 17]   εἰδώς. ~Περὶ τῶν σμικροτάτων τεθρίππων, καὶ ἐλεγείου. Ταῦτα ἄρα ἐστὶ τὰ

[1, 30]   αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ

[1, 21]   Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου σοφὸν ἅμα καὶ Ἑλληνικὸν οὐκ ἂν ἀποκρυφαίμην ἔργον.

[1, 1]   τῷ μείζονι ὁ βραχύτερος ἁλοὺς καὶ ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς

[1, 21]   Ἄγε με, εἶπε, καὶ προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος, περιελόμενος

[1, 24]   καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος· καὶ ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας.

[1, 17]   μὲν ἐποίησαν ὑπὸ μυίας καλυπτόμενα, καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς

[1, 27]   Κάνθων ἐκλήθη οὗτος. Λέγεται δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι,

[1, 34]   παίδων οὕτω δικαίως ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται

[1, 34]   δὲ ἔφη, Πάντων μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ κήπῳ, ὅταν τῶν

[1, 24]   ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα πάλιν ὁ Ἡρακλῆς ἐκράτει.

[1, 7]   ὅμως ἐπὶ τὰ ὕδατα παραγίνονται, καὶ ἐνταῦθα τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ

[1, 2]   μὲν ἀρκυωρεῖ πάνυ σφόδρα ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν ἀκινήτῳ. Καὶ τὸ μὲν

[1, 33]   δῶρα μὲν αὐτῷ βασιλικὰ ἔπεμψε καὶ ἐπεῖπε, Νὴ τὸν Μίθραν, ἀνὴρ

[1, 6]   καὶ κινουμένους ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι δυναμένους αὐταῖς ἀπάγουσιν. ~Περὶ

[1, 30]   φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ ἐκείνους ἔσωσε, καὶ ἐπὶ πλέον προσέθηκε τῷ φίλτρῳ

[1, 7]   αὐτοῖς οὗτοι τοῦ πάθους φάρμακον, καὶ ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς αὖθις. ~Περὶ

[1, 24]   δ᾿ οὖν αὐτοῖς ἐμπίπτει νεανικὴ, καὶ ἐρίζουσιν ἀλλήλοις περὶ δίσκου, καὶ

[1, 27]   ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην, καὶ Ἐρυσίχθονα τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν τοι

[1, 7]   καὶ ἐνταῦθα τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται δὲ αὐτοῖς

[1, 24]   προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ. Καὶ οῦν καὶ ἔτισε δίκας ὑπὲρ τῶν παῤ

[1, 16]   τε αὐτῷ φέρων ἐρίων πολυτελῆ καὶ εὐήτριον καὶ ἱμάτιον τοιοῦτο. Καὶ

[1, 5]   χερσαῖον θηρίον δολερόν ἐστιν, ἀλλὰ καὶ ἡ θαλαττία πανοῦργός ἐστι. Τὸ

[1, 2]   οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι. Καὶ ἡ μὲν ἀρκυωρεῖ πάνυ σφόδρα

[1, 19]   ὑπὲρ τὴν χρείαν χρώμενοι ὕβριζον. Καὶ ἡ τῶν Βακχιαδῶν δὲ τῶν

[1, 32]   ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ, καὶ ᾗ ποδῶν εἶχε μάλιστα, ἐπικύψας

[1, 4]   οὐ μὴν ἀπώλοντο, καὶ οὖν καὶ ἠκέσαντο τὸ δίψος. ~Περὶ θαλαττίας

[1, 16]   καὶ εὐήτριον καὶ ἱμάτιον τοιοῦτο. Καὶ ἠξίου ἐδύντα αὐτὸν τὸν χιτῶνα,

[1, 34]   αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς κατηγόρησε καὶ ᾔτει παρὰ τῶν δικαστῶν ἀποκτεῖναι,

[1, 28]   μὲν εἰς τοὺς ἰχθῦς ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς, καὶ ὄντα τῶν

[1, 7]   οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι, καὶ θεραπείας ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν

[1, 16]   ἠξίου ἐδύντα αὐτὸν τὸν χιτῶνα, καὶ θοἰμάτιον περιβαλόμενον, εἶτα οὕτω πιεῖν

[1, 14]   καὶ πολύπαιδα· ἔχειν γε μὴν καὶ θυμόν. Πολλάκις γοῦν εἰς ὀργὴν

[1, 27]   Φρύγα, καὶ Κάμβλητα τὸν Λυδὸν, καὶ Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν,

[1, 16]   φέρων ἐρίων πολυτελῆ καὶ εὐήτριον καὶ ἱμάτιον τοιοῦτο. Καὶ ἠξίου ἐδύντα

[1, 32]   γε αὐτὸ τῶν πάνυ πολυτελῶν, καὶ ἰσοστάσιον ἐκείνοις λέγω· πρῶτον μέν,

[1, 27]   Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν, καὶ Τιμοκρέοντα

[1, 17]   τὰ θαυμαζόμενα Μυρμηκίδου τοῦ Μιλησίου, καὶ Καλλικράτους τοῦ Λακεδαιμονίου, τὰ μικρὰ

[1, 27]   ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα, καὶ Κάμβλητα τὸν Λυδὸν, καὶ Θῦον

[1, 27]   Ἐρυσίχθονα τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν τοι καὶ Κάνθων ἐκλήθη οὗτος. Λέγεται δὲ

[1, 27]   τὸν ἀθλητὴν ἅμα καὶ ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην, καὶ Ἐρυσίχθονα

[1, 14]   δὲ καὶ πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ

[1, 16]   ὀλίγον ὕστερον ἐρριμμένον ἐν ποσὶ καὶ κεισόμενόν γ' ἐμὲ εἶναι, δῆλός

[1, 8]   ἐστι κακὸν, ὅσον καὶ ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι διὰ ταχέων. Ἐὰν

[1, 6]   ἀνώρυξαν τὴν γῆν, ἣν ἐπέβαλον, καὶ κινουμένους ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ

[1, 27]   Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον,

[1, 19]   λεγέτω. ~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ

[1, 19]   τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης

[1, 27]   ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν δέ φησί τινα Ἀναξίλας,

[1, 14]   πεπίστευται δ᾿ οὖν, ὅτι ᾄδει. Καὶ λέγουσί γε αὐτὸν μάλιστα ἐκεῖνον

[1, 15]   θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια, καὶ λέγουσι τὴν Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην

[1, 24]   δὲ ψεύδεται. ~Περὶ φιλονεικίας Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ

[1, 26]   παῖδα. Περίθετον δὲ εἶχε κόμην, καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ

[1, 14]   κύκνοι. Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι τοὺς κύκνους τοῖς ἀετοῖς·

[1, 14]   θυμόν. Πολλάκις γοῦν εἰς ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες, καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν

[1, 25]   μὲν οὖν Ἀλέξανδρος μεγαλοφρόνως ταῦτα καὶ μεγαλοπρεπῶς· ἔτι γε μὴν μεγαλοφρονέστερον

[1, 34]   θριδακίνη λυπεῖται, ἀλλὰ θάλλει μᾶλλον καὶ μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα

[1, 11]   μύες· γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ

[1, 11]   διατριβὰς, ᾗ ποδῶν ἔχουσιν, ἀποδιδράσκουσι, καὶ μετοικίζονται. ~Περὶ μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ

[1, 21]   τοῦτο καὶ δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται, καὶ μὴ προσκυνήσαντι. Ὁ τοίνυν Ἰσμηνίας,

[1, 27]   Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν

[1, 11]   δ᾿ ἄρα μαντικώτατοι τῶν ζῷων καὶ μύες· γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη

[1, 5]   ἀνέθορε, καὶ ἀπέκειρε τὴν ὁρμιὰν, καὶ νήχεται αὖθις. Πολλάκις δ᾿ οὖν

[1, 30]   τῆς μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν,

[1, 20]   ὃς ἦν, φασι, χρυσίου πέντε καὶ ὀγδοήκοντα ταλάντων. Ὀκνούντων δὲ τῶν

[1, 12]   μετοικίζονται. ~Περὶ μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ καὶ οἱ μύρμηκες, ὡς ἀκούω, μαντικῆς

[1, 31]   ἢ ὄις, οἱ δὲ σῖτον, καὶ οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿ αὐτῷ,

[1, 2]   θηρίον; τὸ δὲ ἀράχριου πάγη, καὶ οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι.

[1, 26]   καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ ὁμολογεῖ Ποσείδιππος ταῦτα. Δεῖπνον δὲ

[1, 31]   παρελαύνοντι, ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου πρόκειται, καὶ ὀνομάζεται δῶρα, καὶ δοκεῖ τούτῳ.

[1, 28]   ἰχθῦς ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς, καὶ ὄντα τῶν ἄλλων ὀψοφαγίστατον, ἀλλὰ

[1, 32]   μὲν οὖν σε, ὅπῃ τε καὶ ὅπως ἔχω, τιμῶ, ὡς ἂν

[1, 34]   αὐτοῦ, πρὸς τοὺς δικαστὰς ἤγαγε· καὶ ὅσα αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς

[1, 4]   τοῦ ποταμοῦ πίνουσιν, ἐπικύπτοντες ἅμα, καὶ ὅσον διψῶσι λάπτοντες· ὑφορῶνται γὰρ

[1, 15]   τῆς πρὸς ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι· καὶ οὐδὲν μὲν εἰς ἀλλήλας προΐενται,

[1, 3]   πλάγιον φέρει, καὶ ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ οὐκ ἀνίησι κατὰ τὸ καρτερόν.

[1, 24]   εἰς μονομαχίαν προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ. Καὶ οῦν καὶ ἔτισε δίκας ὑπὲρ

[1, 4]   διαλειμμάτων ἐκορέσθησαν, οὐ μὴν ἀπώλοντο, καὶ οὖν καὶ ἠκέσαντο τὸ δίψος.

[1, 10]   Οἱ Κρῆτές εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν καὶ τὰς αἶγας βάλλουσιν

[1, 29]   δὲ οὐκ ἄρνα, ἀλλὰ λέοντα. Καὶ οὖν καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο

[1, 3]   χρῆμα ἦν γένος βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ οὖν καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι

[1, 19]   τρυφὴν ἀπολέσθαι· καὶ γάρ τοι καὶ οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ

[1, 4]   παρακλέπτοντες πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν καὶ πάλιν. Εἶτα οὕτως ἐκ διαλειμμάτων

[1, 1]   κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι. Πολλάκις

[1, 5]   τοῦτο· τοῦ δὲ ἀγκίστρου καταφρονεῖ καὶ πάνυ ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν ἢ

[1, 4]   θηρία. Παραθέουσι δὲ τὴν ὄχθην, καὶ παρακλέπτοντες πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν

[1, 31]   οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿ αὐτῷ, καὶ παρελαύνοντι, ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου πρόκειται,

[1, 27]   Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην

[1, 14]   καταστροφὴν τοῦ βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ κατὰ

[1, 31]   Ἅτε δὲ ὄντες ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ

[1, 13]   παρεκάθευδεν, ἐκ τῆς βοῆς διεταράχθη, καὶ περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς

[1, 15]   χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν, καὶ τρυγόνα φησὶ μηδὲν

[1, 32]   τῷ Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος οὖν καὶ Περσικός. Φασὶν ἄνδρα Πέρσην, ᾧ

[1, 14]   βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ

[1, 1]   τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ οὖν καὶ πεφύκασιν αἱ πέτραι. οἱ τοίνυν

[1, 27]   τὸν Ῥόδιον, τὸν ἀθλητὴν ἅμα καὶ ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην,

[1, 25]   τάλαντα αὐτῷ ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν, καὶ πόλεις τέτταρας ὠνόμασεν, ὧν ἠξίου

[1, 33]   ἐκ τῆς ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν, κατά γε τὴν ἐμὴν

[1, 30]   οὐδενὶ γέγονας αἴτιος, πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ προὐξένησας. Ὁ μὲν

[1, 23]   ὁρᾶν, μήτε ἀκούειν· ἔνθεν τοι καὶ πολλὰ σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν

[1, 14]   Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν γε μὴν καὶ

[1, 32]   ὡς ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε,

[1, 16]   αὐτοῖς ἀποθάνοι· καὶ γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ κόσμῳ τὸν

[1, 21]   τοίνυν Ἰσμηνίας, Ἄγε με, εἶπε, καὶ προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ

[1, 32]   φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν

[1, 23]   διέπρεπε Γοργίας ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ δὲ σοφίᾳ

[1, 23]   τῇ στολῇ δωροφορική. ~Περὶ Γοργίου καὶ Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς Ἕλλησι τοῖς

[1, 15]   τι Καλλιμάχῳ χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν, καὶ τρυγόνα

[1, 16]   Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος

[1, 34]   ἐπειρᾶτο αὐτὸν ὁ πατὴρ παιδεύειν, καὶ ῥυθμίζειν λόγῳ· ἐπεὶ δὲ οὐκ

[1, 16]   πρὸς τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ πῶς

[1, 27]   ἐν Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι, καὶ Σιτοῦς ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ

[1, 25]   Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον, καὶ Σπάρτωνα· ἀδελφὼ δὲ ἄρα ἤστην

[1, 22]   στρεπτόν· χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα. Καὶ στολὴν ἐπ᾿ αὐτοῖς Μηδικήν· ὄνομα

[1, 22]   Ψέλλιά τε καὶ ἀκινάκην ἐδίδου, καὶ στρεπτόν· χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα.

[1, 32]   Κύρου ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει. Καὶ σὺ δέ μοι καταλύοντι ἐν

[1, 32]   εὐφραίνειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν, ἐπεὶ καὶ σὺ τὴν ἐκείνου εὔφρανας, μὴ

[1, 13]   αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων ό

[1, 30]   σοι δοκεῖ, τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες, καὶ συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις

[1, 12]   καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι τοὺς πυροὺς, καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων, ὅσα

[1, 23]   ἔνθεν τοι καὶ πολλὰ σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν καταχαρίζεται, τὰ δὲ

[1, 34]   δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους εἰργάζετο. Καὶ τὰ μὲν πρῶτα ἐπειρᾶτο αὐτὸν

[1, 25]   τὸν Μακεδόνα ὁ Φωκίων. Ἀλλὰ καὶ τάλαντα αὐτῷ ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν,

[1, 21]   πρὸς αὐτὸν ὁ χιλίαρχος, ὁ καὶ τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ,

[1, 10]   εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν καὶ τὰς αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις

[1, 31]   τυρὸν προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ τὰς ἄλλας ἀπαρχὰς τῶν ἐπιχωρίων.

[1, 11]   καὶ ἀπολιπόντες τὰς μυωπίας αὑτῶν, καὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς διατριβὰς, ᾗ

[1, 18]   χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ πάνυ παλαιαί. Τῶν

[1, 21]   τοὺς πόδας, ὃν ἔτυχε φορῶν, καὶ ταχέως ἐπικύψας, ὡς δὴ προσκυνῶν,

[1, 14]   εἰσι φιλῳδοί, τοῦτο μὲν ἤδη καὶ τεθρύληται. Ἐγὼ δὲ ᾄδοντος κύκνου

[1, 26]   καὶ τοῦτο ἔργον ἔχειν ἅμα καὶ τέχνην, Ἀγλαΐδα ὄνομα, τὴν Μεγακλέους

[1, 32]   ταύτῃ τιμήσας· βούλεται δέ σε καὶ τῇ φιάλῃ ταύτῃ ἀρυόμενον πίνειν

[1, 15]   μείζονα, τὴν δὲ πελειάδα βραχυτέραν· καὶ τὴν μὲν περιστερὰν τιθασὸν εἶναι,

[1, 33]   ὅτι πάντα ἐκ τῆς ἐπιμελείας, καὶ τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς

[1, 34]   ἀδελφῶν βίον, εἶπε, θεωρῶν ἀπολλύμενον, καὶ τῆς κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς

[1, 20]   εἰς Τυρρηνούς, τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, καὶ τῆς Λευκοθέας ἅπαντα ἐσύλησε χρήματα,

[1, 33]   ἐπιμελείας, καὶ τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ

[1, 27]   Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν, καὶ Τιμοκρέοντα τὸν Ῥόδιον, τὸν ἀθλητὴν

[1, 32]   ἡδέως, φησὶν, ἄνθρωπε, τὸ δῶρον, καὶ τιμῶ γε αὐτὸ τῶν πάνυ

[1, 24]   περὶ δίσκου, καὶ ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος· καὶ

[1, 20]   ὅδε πρῶτος ἔκρουσε τὸ ἄγαλμα. Καὶ τὸ ἄγαλμα δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος

[1, 32]   μὴ ἀγέραστος, τὸ γοῦν ἐμὸν καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ

[1, 2]   σφόδρα ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν ἀκινήτῳ. Καὶ τὸ μὲν ἐνέπεσεν, ὅ τί

[1, 29]   ἄρνα, ἀλλὰ λέοντα. Καὶ οὖν καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο τῷ Νικίππῳ

[1, 16]   μετὰ τὴν ἐξ Ἀθηναίων φιλοτησίαν, καὶ τὸ τοῦ φαρμάκου πόμα, ἔτι

[1, 2]   δαῖτα. Τοσοῦτον δ’ ἐμπίπτει, ὅσον καὶ τὸ ὕφασμα κατέχειν δυνατόν ἐστι,

[1, 30]   δὲ ὑπερησθεὶς αὐτοῦ τῇ χρηστότητι, καὶ τὸ φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ ἐκείνους

[1, 34]   αὐτοὺς παυόμενον, καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος

[1, 15]   δὲ αὖ πάλιν λέγουσι λόγοι, καὶ τὸν Δία αὐτὸν μεταβαλεῖν τὴν

[1, 20]   τοῦ Διὸς περιεῖλε τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν κόσμον, ὃς ἦν, φασι,

[1, 34]   δικαστὴς, καὶ ἀδέκαστος· ἀφῆκε δὲ καὶ τὸν νεανίαν τῆς παρούσης τιμωρίας,

[1, 34]   τὸν βλάπτοντα τὴν ἐμὴν οἰκίαν καὶ τὸν τῶν ἀδελφῶν βίον, εἶπε,

[1, 13]   ό Γέλων ἅμα τε ἀφυπνίσθη, καὶ τοῦ δέους ἀφείθη. ~Περὶ κύκνου.

[1, 21]   τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ, καὶ τοὺς δεομένους εἰσάγων. Ἀλλ᾿ ὦ

[1, 1]   δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ πολύποδες καὶ τοὺς ἰχθῦς τὸν τρόπον τοῦτον.

[1, 1]   εἰς τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι χροιὰν, καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ οὖν

[1, 26]   τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω σαλπίσαι, καὶ τοῦτο ἔργον ἔχειν ἅμα καὶ

[1, 25]   Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης εἰς τὸν Φωκίωνα, καὶ τούτου εἰς ἐκεῖνον. Ἀλέξανδρος ὁ

[1, 19]   καὶ οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ τραπέζης ἀσωτίᾳ καὶ ὑπὲρ τὴν

[1, 5]   Πολλάκις δ᾿ οὖν καὶ δύο καὶ τρία κατέπιεν ἄγκιστρα· ὁ δ’

[1, 15]   φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν, καὶ τρυγόνα φησὶ μηδὲν ἀλλήλαις ἐοικέναι.

[1, 31]   φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ τὰς ἄλλας

[1, 31]   καὶ γάλα, καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ ὡραῖα,

[1, 34]   ἐκεῖνός γε συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ τὼ χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ,

[1, 3]   γένος βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ οὖν καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ πολύ.

[1, 34]   Ἀρταξέρξης ἐπῄνεσε μὲν τὸν Ῥακώκην, καὶ τῶν βασιλικῶν δικαστῶν ἐποίησεν ἕνα,

[1, 33]   καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν

[1, 24]   καὶ ἐρίζουσιν ἀλλήλοις περὶ δίσκου, καὶ ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει

[1, 24]   ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας. Καὶ ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο,

[1, 19]   πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ τραπέζης ἀσωτίᾳ καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν χρώμενοι ὕβριζον.

[1, 2]   ταῖς πλεκτάναις. ~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν, καὶ δῶρα Ἐργάνης δαίμονος,

[1, 16]   ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν

[1, 32]   ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς·

[1, 31]   ἐνδεέστεροι τὸν βίον, καὶ γάλα, καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι,

[1, 27]   Λυδὸν, καὶ Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον,

[1, 27]   Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν,

[1, 32]   στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν

[1, 2]   βούλονται. Ἤ τί ποτ’ ἂν καὶ χρήσαιτο τῷ τοιῷδε ἐσθήματι τὸ

[1, 14]   εἶναι τὸν χρόνον εὐφωνότατόν τε, καὶ ᾠδικώτατον, ὅταν ᾖ περὶ τὴν

[1, 15]   καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά τινα καιρὸν θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια,

[1, 34]   τούτων ὁ νεώτατος ἐκαλεῖτο Καρτώμης· κακὰ δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους εἰργάζετο.

[1, 8]   φαλαγγίου. Φαλάγγιον ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι κακὸν, ὅσον καὶ ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν

[1, 30]   καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας αἴτιος,

[1, 34]   εἶπε, θεωρῶν ἀπολλύμενον, καὶ τῆς κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον, καὶ

[1, 27]   καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν, καὶ Τιμοκρέοντα τὸν

[1, 5]   γὰρ τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι τὸν κάλαμον, ἥδὲ ἀνέθορε, καὶ ἀπέκειρε τὴν

[1, 3]   τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον ὁ κάλαμος διείργει. Καὶ ἐκ τούτου περιγίνονται

[1, 3]   ὕδρῳ περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι, βάτραχος, καλάμου τρύφος ἐνδακὼν, πλάγιον φέρει, καὶ

[1, 3]   δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ· οὐ γὰρ οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν

[1, 17]   θαυμαζόμενα Μυρμηκίδου τοῦ Μιλησίου, καὶ Καλλικράτους τοῦ Λακεδαιμονίου, τὰ μικρὰ ἔργα.

[1, 15]   γίνονται αὐταῖς. Εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα,

[1, 14]   κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν γε

[1, 30]   ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην ὄνομα, ἰδεῖν κάλλιστον. Ἀμείνων δὲ ἦν ἄρα τούτῳ

[1, 1]   ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς καλουμένοις τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα αὐτῷ

[1, 17]   Τέθριππα μὲν ἐποίησαν ὑπὸ μυίας καλυπτόμενα, καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον

[1, 16]   τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ, καλῶν ἐνταφίων μὴ ἀμοιρήσειν, εἰ ἐν

[1, 16]   Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος οὕτω δοξάζει, εἴγε αὐτὸς

[1, 27]   γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα, καὶ Κάμβλητα τὸν Λυδὸν, καὶ Θῦον τὸν

[1, 14]   κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ κάμνει τὸ πτερόν. ~Περὶ περιστερῶν. Ἐκ

[1, 27]   τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν τοι καὶ Κάνθων ἐκλήθη οὗτος. Λέγεται δὲ καὶ

[1, 27]   ἀθλητὴν ἅμα καὶ ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην, καὶ Ἐρυσίχθονα τὸν

[1, 7]   ὕδατα παραγίνονται, καὶ ἐνταῦθα τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται

[1, 25]   βούλεται, προελέσθαι αὐτόν, ἵνα ἔχοι καρποῦσθαι τὰς ἐκεῖθεν προσόδους. Ἦσαν δὲ

[1, 3]   καὶ οὐκ ἀνίησι κατὰ τὸ καρτερόν. Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν

[1, 34]   Ἀλλὰ τούτων ὁ νεώτατος ἐκαλεῖτο Καρτώμης· κακὰ δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους

[1, 30]   πλέον προσέθηκε τῷ φίλτρῳ τοῦ κατ᾿ αὐτὸν ἔρωτος. ~Περσικὸς νόμος, περὶ

[1, 32]   τὸ γοῦν ἐμὸν καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ δέ σε

[1, 15]   γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι. Κατά γε μὴν τὸν λοιπὸν χρόνον

[1, 33]   ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν, κατά γε τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἐκ

[1, 34]   αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ

[1, 14]   καὶ πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ κάμνει

[1, 1]   Βιβλίον πρῶτον. ~Περὶ πολύποδος. Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ

[1, 15]   θῆλυ. Τίκτουσι δὲ αἱ περιστεραὶ κατὰ πᾶσαν ὥραν τοῦ ἔτους. Ἔνθεν

[1, 3]   οὖν καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ πολύ. Ἐὰν γὰρ ὕδρῳ περιπέσῃ,

[1, 31]   ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες αὐτῷ Πέρσαι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστός προσκομίζει.

[1, 30]   τὸν Πτολεμαῖον, Ὦ βασιλεῦ, ἐπεὶ κατά τινα δαίμονα τῶν ἀγομένων ἀγαθὸν

[1, 15]   σεμνός τε καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά τινα καιρὸν θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ

[1, 3]   ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ οὐκ ἀνίησι κατὰ τὸ καρτερόν. Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ

[1, 25]   ὑπερφρονεῖν τοῦ Ἀλεξάνδρου, ἐτίμησεν αὐτὸν κατὰ τοῦτο· τοὺς ἐν τῇ ἄκρᾳ

[1, 33]   σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι.

[1, 34]   γενέσθαι. ~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα

[1, 24]   καὶ ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος· καὶ ἐν πᾶσι

[1, 34]   ἐφ᾿ ἑαυτῶν οὐκ ἔκριναν τὴν καταδικάζουσαν ἀγαγεῖν ψῆφον· ἀμφοτέρους δὲ ἐπὶ

[1, 32]   φέρει. Καὶ σὺ δέ μοι καταλύοντι ἐν τῷ σταθμῷ πάντως ἐπιφάνηθι.

[1, 3]   τὸ καρτερόν. Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ· οὐ γὰρ

[1, 14]   ᾠδικώτατον, ὅταν ᾖ περὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ

[1, 5]   ἀκρασίαν τοῦτο· τοῦ δὲ ἀγκίστρου καταφρονεῖ καὶ πάνυ ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν

[1, 23]   πολλὰ σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν καταχαρίζεται, τὰ δὲ ψεύδεται. ~Περὶ φιλονεικίας

[1, 6]   εἰς τὸν χῶρον, ἐν ᾧ κατέθεντο κρύψασαι τὰ ἑαυτῶν βρέφη, ἀνώρυξαν

[1, 18]   περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα αἱ πάνυ παλαιαί.

[1, 32]   τὸ ὕδωρ. Ἐλθὼν δὲ, ἔνθα κατέλυεν, ὁ βασιλεὺς, ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ

[1, 19]   ἔξω τοῦ μέτρου, καὶ αὐτὴ κατελύθη. ~Περὶ Διονυσίου συλήσαντος τὰ τῶν

[1, 5]   οὖν καὶ δύο καὶ τρία κατέπιεν ἄγκιστρα· ὁ δ’ ἁλιεὺς ἐκείνην

[1, 21]   Πάντα δ᾿ οὖν ὅσα ἠβουλήθη κατεπράξατο, οὐδὲ ἠτύχησέ τι ἐκ τοῦ

[1, 2]   ἐμπίπτει, ὅσον καὶ τὸ ὕφασμα κατέχειν δυνατόν ἐστι, καὶ ἐκείνῃ δειπνεῖν

[1, 6]   γῇ τίκτουσι. Τεκοῦσαι δὲ, παραχρῆμα κατέχωσαν ἐν τῇ γῇ τὰ ᾠά·

[1, 34]   ὅσα αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς κατηγόρησε καὶ ᾔτει παρὰ τῶν δικαστῶν

[1, 11]   γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ ἀπολιπόντες τὰς

[1, 24]   μὲν τοῦ Διὸς παῖς εἰς Καύκωνας ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ τῆς Ἀστυδαμείας,

[1, 24]   ~Περὶ φιλονεικίας Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς

[1, 16]   ὕστερον ἐρριμμένον ἐν ποσὶ καὶ κεισόμενόν γ' ἐμὲ εἶναι, δῆλός ἐστί

[1, 32]   κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι, Κελεύει σε βασιλεὺς, ἐκ μὲν τούτου

[1, 20]   ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί τινα αὐτό. Πλεύσας δὲ

[1, 20]   παρακειμένην ἀργυρᾶν τῷ Ἀπόλλωνι τράπεζαν κελεύσας ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ Δαίμονος τῷ θεῷ

[1, 13]   Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ διὰ τοῦτο ἐβόα, οὐκ

[1, 30]   ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας

[1, 26]   κόμην, καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ ὁμολογεῖ Ποσείδιππος ταῦτα. Δεῖπνον

[1, 18]   γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς κεφαλῆς στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ

[1, 34]   μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ κήπῳ, ὅταν τῶν φυομένων θριδακινῶν τὰς

[1, 8]   κακὸν, ὅσον καὶ ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι διὰ ταχέων. Ἐὰν μέντοι

[1, 6]   τὴν γῆν, ἣν ἐπέβαλον, καὶ κινουμένους ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι

[1, 25]   Ἦσαν δὲ αἱ πόλεις αἵδε, Κίος, Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα. Ὁ μὲν

[1, 8]   οὐδέν· δεῖ δὲ εἶναι τὸν κιττὸν ἄγριον. ~Περὶ λέοντος νοσοῦντος. Λέοντα

[1, 8]   ἀπολέσθαι διὰ ταχέων. Ἐὰν μέντοι κιττοῦ γεύσωνται, ἐλύπησεν αὐτοὺς τὸ δῆγμα

[1, 27]   τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον, καὶ

[1, 1]   πρῶτον. ~Περὶ πολύποδος. Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ πᾶν

[1, 19]   πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ καὶ αὐτοὺς διὰ τὴν

[1, 19]   ~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν

[1, 26]   Μεγακλέους παῖδα. Περίθετον δὲ εἶχε κόμην, καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς.

[1, 32]   χιλίους δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι, Κελεύει

[1, 32]   μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε, καὶ δὴ

[1, 19]   τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης λόγος

[1, 19]   τῶν Βακχιαδῶν δὲ τῶν ἐν Κορίνθῳ ἀρχή, ἐπὶ μέγα δυνάμεως προελθοῦσα,

[1, 20]   περιεῖλε τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν κόσμον, ὃς ἦν, φασι, χρυσίου πέντε

[1, 16]   οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ κόσμῳ τὸν νεκρὸν οὐ πάνυ τι

[1, 32]   οἴκοθεν, ὡς ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω

[1, 28]   τόν γε μὴν πρὸς τὰ κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν καὶ γάστριν

[1, 33]   τῶν κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι. ~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον

[1, 26]   Δεῖπνον δὲ ἦν ἄρα αὐτῇ κρεῶν μὲν μναῖ δώδεκα, ἄρτων δὲ

[1, 10]   ἐν Κρήτῃ αἶγες θεραπεύονται. Οἱ Κρῆτές εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν

[1, 10]   πίθηκος. ~Πῶς αἱ βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ αἶγες θεραπεύονται. Οἱ Κρῆτές εἰσι

[1, 33]   πόλιν, κατά γε τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἐκ μικρᾶς μεγάλην ποιῆσαι. Ἔοικε

[1, 16]   ἔφη πρὸς τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ

[1, 6]   τὸν χῶρον, ἐν ᾧ κατέθεντο κρύψασαι τὰ ἑαυτῶν βρέφη, ἀνώρυξαν τὴν

[1, 27]   ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν δέ φησί τινα Ἀναξίλας, ὁ

[1, 27]   τὸν Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν, καὶ Τιμοκρέοντα τὸν Ῥόδιον, τὸν

[1, 14]   προελθόντες, καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι. Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς, καὶ

[1, 14]   ~Περὶ κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν

[1, 14]   καὶ τοῦ δέους ἀφείθη. ~Περὶ κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα

[1, 14]   καὶ τεθρύληται. Ἐγὼ δὲ ᾄδοντος κύκνου οὐκ ἤκουσα, ἴσως δὲ οὐδὲ

[1, 14]   ὁ αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι τοὺς κύκνους τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε μὴν

[1, 4]   οἱ βάτραχοι τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ κυνὸς

[1, 4]   κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ κυνὸς Αἰγυπτίου τι σοφόν. Οὐκ ἀθρόως,

[1, 32]   ποταμὸν τὸν πλησίον παραρρέοντα, ᾧ Κῦρός ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ,

[1, 32]   πάντων ἄριστον, δεύτερον δέ, ὅτι Κύρου ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει. Καὶ

[1, 32]   ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ δέ σε Κύρου ποταμοῦ ὕδατι· ὅταν δὲ ἐπὶ

[1, 2]   δὲ ἀράχριου πάγη, καὶ οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι. Καὶ ἡ

[1, 13]   ὑπὸ τοῦ δέους. Ὁ δὲ κῦων, ὅσπερ οὖν αὐτῷ παρεκάθευδεν, ἐκ

[1, 29]   ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες ἐν Κῷ τεκεῖν, ἔν τινι ποίμνῃ Νικίου

[1, 27]   φησί τινα Ἀναξίλας, ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν

[1, 16]   αὕτη. ~Περὶ Σωκράτους, ὅτε τὸ κώνειον ἔπιεν. Ὅτε ἧκεν ἡ ναῦς

[1, 29]   ~Ὅτι ὄϊς λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες ἐν Κῷ τεκεῖν, ἔν

Livre, Chap.
[1, 30]	τοῖς δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα,	κἀγαθοὶ	παραστάται, τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον
[1, 1]	τρόπον τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς πέτραις	κάθηνται,	καὶ ἑαυτοὺς εἰς τὴν ἐκεινων
[1, 15]	τῆς Ἀφροδίτης νεὼς, σεμνός τε	καὶ	ἅγιος, ἔνθα κατά τινα καιρὸν
[1, 34]	τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται δικαστὴς,	καὶ	ἀδέκαστος· ἀφῆκε δὲ καὶ τὸν
[1, 25]	ἐλευθέρους αὐτῷ, Ἐχεκρατίδην τὸν σοφιστὴν,	καὶ	Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον,
[1, 15]	Προστίθησι τούτοις καὶ ἐκεῖνα, ὅτι	καὶ	αἱ θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν, ὅταν
[1, 32]	οὖν θορυβηθῆναι δέει τοῦ νόμου,	καὶ	αἰδοῖ τοῦ βασιλέως. Οὐκ ἔχων
[1, 22]	ἑβδομήκοντα μνᾶς Ἀττικάς. Ψέλλιά τε	καὶ	ἀκινάκην ἐδίδου, καὶ στρεπτόν· χιλίων
[1, 27]	Σιτοῦς ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ	καὶ	Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον
[1, 14]	εἰς ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες,	καὶ	ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι. Λέγει
[1, 10]	παραχρῆμα τῆς δικτάμνου βοτάνης διέτραγον,	καὶ	ἅμα τῷ γεύσασθαι, ὅλα ἐκείναις
[1, 8]	ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι κακὸν, ὅσον	καὶ	ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι διὰ
[1, 5]	σπάσαι τὸν κάλαμον, ἥδὲ ἀνέθορε,	καὶ	ἀπέκειρε τὴν ὁρμιὰν, καὶ νήχεται
[1, 11]	καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι	καὶ	ἀπολιπόντες τὰς μυωπίας αὑτῶν, καὶ
[1, 3]	καλάμου τρύφος ἐνδακὼν, πλάγιον φέρει,	καὶ	ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ οὐκ ἀνίησι
[1, 18]	οὐ συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς,	καὶ	ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον. Καὶ ταῦτα
[1, 24]	καὶ Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος,	καὶ	Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς
[1, 19]	τρυφὴν τὴν ἔξω τοῦ μέτρου,	καὶ	αὐτὴ κατελύθη. ~Περὶ Διονυσίου συλήσαντος
[1, 19]	εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις	καὶ	αὐτῇ τῇ Συβάρει αἰτίαν τῆς
[1, 20]	δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος περιεσύλησεν, ἔχον	καὶ	αὐτὸ χρυσοῦς βοστρύχους, κελεύσας ἀποκεῖραί
[1, 34]	τὸν νεανίσκον. Οἱ δὲ ἐξεπλάγησαν,	καὶ	αὐτοὶ μὲν ἐφ᾿ ἑαυτῶν οὐκ
[1, 14]	καὶ πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης,	καὶ	αὐτοῖς οὐ κάμνει τὸ πτερόν.
[1, 34]	κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον,	καὶ	αὐτὸς αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς
[1, 31]	γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν πονούμενοι,	καὶ	αὐτουργοὶ πεφυκότες, οὐδὲν τῶν ὑβρισμένων,
[1, 19]	ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ	καὶ	αὐτοὺς διὰ τὴν πάνυ τρυφὴν
[1, 34]	τὰς ἐκφύσεις τὰς πικρὰς ἀποκλῶ	καὶ	ἀφαιρῶ, οὐδὲν ἡ μήτηρ αὐτῶν
[1, 31]	ἔτι τούτων ἐνδεέστεροι τὸν βίον,	καὶ	γάλα, καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ
[1, 16]	ἀμοιρήσειν, εἰ ἐν αὐτοῖς ἀποθάνοι·	καὶ	γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν
[1, 19]	διὰ τὴν πάνυ τρυφὴν ἀπολέσθαι·	καὶ	γάρ τοι καὶ οὗτοι ἐσθῆτι
[1, 28]	τὰ κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν	καὶ	γάστριν διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε δὲ
[1, 34]	ἀλλὰ θάλλει μᾶλλον καὶ μείζων	καὶ	γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ,
[1, 15]	ὥραν τοῦ ἔτους. Ἔνθεν τοι	καὶ	δεκάκις τοῦ ἔτους ὠδίνουσι. Λόγος
[1, 32]	Ἐπὶ τούτοις ὁ Ἀρταξέρξης ἥσθη,	καὶ,	Δέχομαι ἡδέως, φησὶν, ἄνθρωπε, τὸ
[1, 32]	πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε,	καὶ	δὴ οὐδὲν ἐλάττων γενήσομαί τινος
[1, 25]	σοφιστὴν, καὶ Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον,	καὶ	Δημάρατον, καὶ Σπάρτωνα· ἀδελφὼ δὲ
[1, 21]	μή, τὸ αὐτό σοι τοῦτο	καὶ	δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται, καὶ μὴ
[1, 13]	Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ,	καὶ	διὰ τοῦτο ἐβόα, οὐκ ἀμυδρὸν,
[1, 15]	Αἰγύπτῳ τίκτειν. Λέγει δὲ Ἀριστοτέλης	καὶ	διάφορον εἶναι τῆς περιστερᾶς τὴν
[1, 31]	ἑκάστου πρόκειται, καὶ ὀνομάζεται δῶρα,	καὶ	δοκεῖ τούτῳ. Οἱ δὲ ἔτι
[1, 21]	δὴ προσκυνῶν, πάλιν ἀνείλετο αὐτόν·	καὶ	δόξαν μὲν ἀπέστειλε τῷ Πέρσῃ
[1, 5]	νήχεται αὖθις. Πολλάκις δ᾿ οὖν	καὶ	δύο καὶ τρία κατέπιεν ἄγκιστρα·
[1, 2]	~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν, καὶ ὑφαίνειν,	καὶ	δῶρα Ἐργάνης δαίμονος, οὖτε ἴσασιν
[1, 33]	ἐκ τῆς αὑτοῦ γεωργίας, ὑπερήσθη·	καὶ	δῶρα μὲν αὐτῷ βασιλικὰ ἔπεμψε
[1, 12]	εἰσι φιλόπονοι πρὸς τὸ θησαυρίσαι,	καὶ	ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι τοὺς πυροὺς, καὶ
[1, 1]	τοῦτον. Ὑπὸ ταῖς πέτραις κάθηνται,	καὶ	ἑαυτοὺς εἰς τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι
[1, 22]	τὸ τάλαντον τὸ Βαβυλώνιον δύο	καὶ	ἑβδομήκοντα μνᾶς Ἀττικάς. Ψέλλιά τε
[1, 34]	μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα	καὶ	ἐγώ, ὦ βασιλεῦ, τὸν βλάπτοντα
[1, 16]	ἧκεν ἡ ναῦς ἐκ Δήλου,	καὶ	ἔδει Σωκράτην ἀποθνῄσκειν, ἀφίκετο εἰς
[1, 19]	τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης λόγος	καὶ	εἰς πάντας ἐφοιτήσας λέγει, Συβαρίταις
[1, 33]	Τοῦ δὲ εἰπόντος, ὅτι οἴκοθεν,	καὶ	ἐκ τῆς αὑτοῦ γεωργίας, ὑπερήσθη·
[1, 3]	στόμα, ὅσον ὁ κάλαμος διείργει.	Καὶ	ἐκ τούτου περιγίνονται τῆς ῥώμης
[1, 13]	πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν, καὶ σύντονον.	Καὶ	ἐκ τούτων ό Γέλων ἅμα
[1, 15]	τοῦ φιλήματος ἔρημον. Προστίθησι τούτοις	καὶ	ἐκεῖνα, ὅτι καὶ αἱ θήλειαι
[1, 2]	τὸ ὕφασμα κατέχειν δυνατόν ἐστι,	καὶ	ἐκείνῃ δειπνεῖν ἀπόχρη. ~Περὶ Αἰγυπτίων
[1, 4]	τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ κυνὸς Αἰγυπτίου.	Καὶ	ἐκεῖνο δὲ κυνὸς Αἰγυπτίου τι
[1, 30]	χρηστότητι, καὶ τὸ φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας,	καὶ	ἐκείνους ἔσωσε, καὶ ἐπὶ πλέον
[1, 17]	εἰδώς. ~Περὶ τῶν σμικροτάτων τεθρίππων,	καὶ	ἐλεγείου. Ταῦτα ἄρα ἐστὶ τὰ
[1, 30]	αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει,	καὶ	ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ
[1, 21]	Ἰσμηνίου τοῦ Θηβαίου σοφὸν ἅμα	καὶ	Ἑλληνικὸν οὐκ ἂν ἀποκρυφαίμην ἔργον.
[1, 1]	τῷ μείζονι ὁ βραχύτερος ἁλοὺς	καὶ	ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς
[1, 21]	Ἄγε με, εἶπε, καὶ προσελθὼν	καὶ	ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος, περιελόμενος
[1, 24]	καὶ τίς καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος·	καὶ	ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας.
[1, 17]	μὲν ἐποίησαν ὑπὸ μυίας καλυπτόμενα,	καὶ	ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς
[1, 27]	Κάνθων ἐκλήθη οὗτος. Λέγεται δὲ	καὶ	ἐν Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι,
[1, 34]	παίδων οὕτω δικαίως ἀποφαινόμενος, πάντως	καὶ	ἐν τοῖς ἀλλοτρίοις ἀκριβὴς ἔσται
[1, 34]	δὲ ἔφη, Πάντων μάλιστα· ἐπεὶ	καὶ	ἐν τῷ κήπῳ, ὅταν τῶν
[1, 24]	ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο,	καὶ	ἐνταῦθα πάλιν ὁ Ἡρακλῆς ἐκράτει.
[1, 7]	ὅμως ἐπὶ τὰ ὕδατα παραγίνονται,	καὶ	ἐνταῦθα τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ
[1, 2]	μὲν ἀρκυωρεῖ πάνυ σφόδρα ἀτρεμοῦσα,	καὶ	ἔοικεν ἀκινήτῳ. Καὶ τὸ μὲν
[1, 33]	δῶρα μὲν αὐτῷ βασιλικὰ ἔπεμψε	καὶ	ἐπεῖπε, Νὴ τὸν Μίθραν, ἀνὴρ
[1, 6]	καὶ κινουμένους ἤδη τοὺς νεοττοὺς,	καὶ	ἕπεσθαι δυναμένους αὐταῖς ἀπάγουσιν. ~Περὶ
[1, 30]	φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ ἐκείνους ἔσωσε,	καὶ	ἐπὶ πλέον προσέθηκε τῷ φίλτρῳ
[1, 7]	αὐτοῖς οὗτοι τοῦ πάθους φάρμακον,	καὶ	ἐργάζονται ὑγιεῖς αὐτοὺς αὖθις. ~Περὶ
[1, 24]	δ᾿ οὖν αὐτοῖς ἐμπίπτει νεανικὴ,	καὶ	ἐρίζουσιν ἀλλήλοις περὶ δίσκου, καὶ
[1, 27]	ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην,	καὶ	Ἐρυσίχθονα τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν τοι
[1, 7]	καὶ ἐνταῦθα τῶν καρκίνων ἀναλέγουσι,	καὶ	ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται δὲ αὐτοῖς
[1, 24]	προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ. Καὶ οῦν	καὶ	ἔτισε δίκας ὑπὲρ τῶν παῤ
[1, 16]	τε αὐτῷ φέρων ἐρίων πολυτελῆ	καὶ	εὐήτριον καὶ ἱμάτιον τοιοῦτο. Καὶ
[1, 5]	χερσαῖον θηρίον δολερόν ἐστιν, ἀλλὰ	καὶ	ἡ θαλαττία πανοῦργός ἐστι. Τὸ
[1, 2]	οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι.	Καὶ	ἡ μὲν ἀρκυωρεῖ πάνυ σφόδρα
[1, 19]	ὑπὲρ τὴν χρείαν χρώμενοι ὕβριζον.	Καὶ	ἡ τῶν Βακχιαδῶν δὲ τῶν
[1, 32]	ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ,	καὶ	ᾗ ποδῶν εἶχε μάλιστα, ἐπικύψας
[1, 4]	οὐ μὴν ἀπώλοντο, καὶ οὖν	καὶ	ἠκέσαντο τὸ δίψος. ~Περὶ θαλαττίας
[1, 16]	καὶ εὐήτριον καὶ ἱμάτιον τοιοῦτο.	Καὶ	ἠξίου ἐδύντα αὐτὸν τὸν χιτῶνα,
[1, 34]	αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς κατηγόρησε	καὶ	ᾔτει παρὰ τῶν δικαστῶν ἀποκτεῖναι,
[1, 28]	μὲν εἰς τοὺς ἰχθῦς ὁρῶντα,	καὶ	θαυμάζοντα αὐτοὺς, καὶ ὄντα τῶν
[1, 7]	οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι,	καὶ	θεραπείας ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν
[1, 16]	ἠξίου ἐδύντα αὐτὸν τὸν χιτῶνα,	καὶ	θοἰμάτιον περιβαλόμενον, εἶτα οὕτω πιεῖν
[1, 14]	καὶ πολύπαιδα· ἔχειν γε μὴν	καὶ	θυμόν. Πολλάκις γοῦν εἰς ὀργὴν
[1, 27]	Φρύγα, καὶ Κάμβλητα τὸν Λυδὸν,	καὶ	Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν,
[1, 16]	φέρων ἐρίων πολυτελῆ καὶ εὐήτριον	καὶ	ἱμάτιον τοιοῦτο. Καὶ ἠξίου ἐδύντα
[1, 32]	γε αὐτὸ τῶν πάνυ πολυτελῶν,	καὶ	ἰσοστάσιον ἐκείνοις λέγω· πρῶτον μέν,
[1, 27]	Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν,	καὶ	Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν, καὶ Τιμοκρέοντα
[1, 17]	τὰ θαυμαζόμενα Μυρμηκίδου τοῦ Μιλησίου,	καὶ	Καλλικράτους τοῦ Λακεδαιμονίου, τὰ μικρὰ
[1, 27]	ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα,	καὶ	Κάμβλητα τὸν Λυδὸν, καὶ Θῦον
[1, 27]	Ἐρυσίχθονα τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν τοι	καὶ	Κάνθων ἐκλήθη οὗτος. Λέγεται δὲ
[1, 27]	τὸν ἀθλητὴν ἅμα καὶ ποιητήν,	καὶ	Καντίβαριν τὸν Πέρσην, καὶ Ἐρυσίχθονα
[1, 14]	δὲ καὶ πέλαγος, καὶ πέτονται	καὶ	κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ
[1, 16]	ὀλίγον ὕστερον ἐρριμμένον ἐν ποσὶ	καὶ	κεισόμενόν γ' ἐμὲ εἶναι, δῆλός
[1, 8]	ἐστι κακὸν, ὅσον καὶ ἀνθρώποις·	καὶ	κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι διὰ ταχέων. Ἐὰν
[1, 6]	ἀνώρυξαν τὴν γῆν, ἣν ἐπέβαλον,	καὶ	κινουμένους ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ
[1, 27]	Θῦον τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν,	καὶ	Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον,
[1, 19]	λεγέτω. ~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν,	καὶ	Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ
[1, 19]	τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων,	καὶ	Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης
[1, 27]	ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι.	Καὶ	Κτησίαν δέ φησί τινα Ἀναξίλας,
[1, 14]	πεπίστευται δ᾿ οὖν, ὅτι ᾄδει.	Καὶ	λέγουσί γε αὐτὸν μάλιστα ἐκεῖνον
[1, 15]	θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια,	καὶ	λέγουσι τὴν Ἀφροδίτην εἰς Λιβύην
[1, 24]	δὲ ψεύδεται. ~Περὶ φιλονεικίας Ἡρακλέους,	καὶ	Λεπρέου. Καύκωνος τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ
[1, 26]	παῖδα. Περίθετον δὲ εἶχε κόμην,	καὶ	λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ
[1, 14]	κύκνοι. Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς,	καὶ	μάχεσθαι τοὺς κύκνους τοῖς ἀετοῖς·
[1, 14]	θυμόν. Πολλάκις γοῦν εἰς ὀργὴν	καὶ	μάχην προελθόντες, καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν
[1, 25]	μὲν οὖν Ἀλέξανδρος μεγαλοφρόνως ταῦτα	καὶ	μεγαλοπρεπῶς· ἔτι γε μὴν μεγαλοφρονέστερον
[1, 34]	θριδακίνη λυπεῖται, ἀλλὰ θάλλει μᾶλλον	καὶ	μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα
[1, 11]	μύες· γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη	καὶ	μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ
[1, 11]	διατριβὰς, ᾗ ποδῶν ἔχουσιν, ἀποδιδράσκουσι,	καὶ	μετοικίζονται. ~Περὶ μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ
[1, 21]	τοῦτο καὶ δι᾿ ἡμῶν ἀνυσθήσεται,	καὶ	μὴ προσκυνήσαντι. Ὁ τοίνυν Ἰσμηνίας,
[1, 27]	Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον,	καὶ	Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν
[1, 11]	δ᾿ ἄρα μαντικώτατοι τῶν ζῷων	καὶ	μύες· γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη
[1, 5]	ἀνέθορε, καὶ ἀπέκειρε τὴν ὁρμιὰν,	καὶ	νήχεται αὖθις. Πολλάκις δ᾿ οὖν
[1, 30]	τῆς μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ	καὶ	ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν,
[1, 20]	ὃς ἦν, φασι, χρυσίου πέντε	καὶ	ὀγδοήκοντα ταλάντων. Ὀκνούντων δὲ τῶν
[1, 12]	μετοικίζονται. ~Περὶ μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ	καὶ	οἱ μύρμηκες, ὡς ἀκούω, μαντικῆς
[1, 31]	ἢ ὄις, οἱ δὲ σῖτον,	καὶ	οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿ αὐτῷ,
[1, 2]	θηρίον; τὸ δὲ ἀράχριου πάγη,	καὶ	οἱονεὶ κύρτος ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι.
[1, 26]	καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς.	Καὶ	ὁμολογεῖ Ποσείδιππος ταῦτα. Δεῖπνον δὲ
[1, 31]	παρελαύνοντι, ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου πρόκειται,	καὶ	ὀνομάζεται δῶρα, καὶ δοκεῖ τούτῳ.
[1, 28]	ἰχθῦς ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς,	καὶ	ὄντα τῶν ἄλλων ὀψοφαγίστατον, ἀλλὰ
[1, 32]	μὲν οὖν σε, ὅπῃ τε	καὶ	ὅπως ἔχω, τιμῶ, ὡς ἂν
[1, 34]	αὐτοῦ, πρὸς τοὺς δικαστὰς ἤγαγε·	καὶ	ὅσα αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς
[1, 4]	τοῦ ποταμοῦ πίνουσιν, ἐπικύπτοντες ἅμα,	καὶ	ὅσον διψῶσι λάπτοντες· ὑφορῶνται γὰρ
[1, 15]	τῆς πρὸς ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι·	καὶ	οὐδὲν μὲν εἰς ἀλλήλας προΐενται,
[1, 3]	πλάγιον φέρει, καὶ ἀπρὶξ ἔχεται,	καὶ	οὐκ ἀνίησι κατὰ τὸ καρτερόν.
[1, 24]	εἰς μονομαχίαν προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ.	Καὶ	οῦν καὶ ἔτισε δίκας ὑπὲρ
[1, 4]	διαλειμμάτων ἐκορέσθησαν, οὐ μὴν ἀπώλοντο,	καὶ	οὖν καὶ ἠκέσαντο τὸ δίψος.
[1, 10]	Οἱ Κρῆτές εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί	καὶ	οὖν καὶ τὰς αἶγας βάλλουσιν
[1, 29]	δὲ οὐκ ἄρνα, ἀλλὰ λέοντα.	Καὶ	οὖν καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο
[1, 3]	χρῆμα ἦν γένος βατράχων Αἰγυπτίων,	καὶ	οὖν καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι
[1, 19]	τρυφὴν ἀπολέσθαι· καὶ γάρ τοι	καὶ	οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ
[1, 4]	παρακλέπτοντες πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν	καὶ	πάλιν. Εἶτα οὕτως ἐκ διαλειμμάτων
[1, 1]	κατὰ κοιλίαν εἰσὶν οἱ πολύποδες,	καὶ	πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι. Πολλάκις
[1, 5]	τοῦτο· τοῦ δὲ ἀγκίστρου καταφρονεῖ	καὶ	πάνυ ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν ἢ
[1, 4]	θηρία. Παραθέουσι δὲ τὴν ὄχθην,	καὶ	παρακλέπτοντες πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι, πάλιν
[1, 31]	οἶνον ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿ αὐτῷ,	καὶ	παρελαύνοντι, ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου πρόκειται,
[1, 27]	Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον,	καὶ	Πείσανδρον, καὶ Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην
[1, 14]	καταστροφὴν τοῦ βίου. Διαβαίνουσι δὲ	καὶ	πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ κατὰ
[1, 31]	Ἅτε δὲ ὄντες ἐν γεωργίᾳ,	καὶ	περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ
[1, 13]	παρεκάθευδεν, ἐκ τῆς βοῆς διεταράχθη,	καὶ	περιβὰς αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς
[1, 15]	χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα,	καὶ	περιστερὰν, καὶ τρυγόνα φησὶ μηδὲν
[1, 32]	τῷ Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος οὖν	καὶ	Περσικός. Φασὶν ἄνδρα Πέρσην, ᾧ
[1, 14]	βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ πέλαγος,	καὶ	πέτονται καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ
[1, 1]	τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ οὖν	καὶ	πεφύκασιν αἱ πέτραι. οἱ τοίνυν
[1, 27]	τὸν Ῥόδιον, τὸν ἀθλητὴν ἅμα	καὶ	ποιητήν, καὶ Καντίβαριν τὸν Πέρσην,
[1, 25]	τάλαντα αὐτῷ ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν,	καὶ	πόλεις τέτταρας ὠνόμασεν, ὧν ἠξίου
[1, 33]	ἐκ τῆς ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται	καὶ	πόλιν, κατά γε τὴν ἐμὴν
[1, 30]	οὐδενὶ γέγονας αἴτιος, πολλοῖς δὲ	καὶ	πολλὰ ἀγαθὰ προὐξένησας. Ὁ μὲν
[1, 23]	ὁρᾶν, μήτε ἀκούειν· ἔνθεν τοι	καὶ	πολλὰ σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν
[1, 14]	Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα εἶναι,	καὶ	πολύπαιδα· ἔχειν γε μὴν καὶ
[1, 32]	ὡς ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα	καὶ	πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω σε,
[1, 16]	αὐτοῖς ἀποθάνοι· καὶ γὰρ οὖν	καὶ	προκεῖσθαι σὺν τῷ κόσμῳ τὸν
[1, 21]	τοίνυν Ἰσμηνίας, Ἄγε με, εἶπε,	καὶ	προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ
[1, 32]	φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς·	καὶ	προσέταξε τὸν κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν
[1, 23]	διέπρεπε Γοργίας ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου,	καὶ	Πρωταγόρας Δημοκρίτου· τῇ δὲ σοφίᾳ
[1, 23]	τῇ στολῇ δωροφορική. ~Περὶ Γοργίου	καὶ	Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς Ἕλλησι τοῖς
[1, 15]	τι Καλλιμάχῳ χρὴ προσέχειν, φάσσαν,	καὶ	πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν, καὶ τρυγόνα
[1, 16]	Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα.	Καὶ	πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος
[1, 34]	ἐπειρᾶτο αὐτὸν ὁ πατὴρ παιδεύειν,	καὶ	ῥυθμίζειν λόγῳ· ἐπεὶ δὲ οὐκ
[1, 16]	πρὸς τοὺς ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα,	καὶ	Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ πῶς
[1, 27]	ἐν Σικελίᾳ Ἀδδηφαγίας ἱερὸν εἶναι,	καὶ	Σιτοῦς ἄγαλμα Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ
[1, 25]	Ἀθηνόδωρον τὸν Ἴμβριον, καὶ Δημάρατον,	καὶ	Σπάρτωνα· ἀδελφὼ δὲ ἄρα ἤστην
[1, 22]	στρεπτόν· χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα.	Καὶ	στολὴν ἐπ᾿ αὐτοῖς Μηδικήν· ὄνομα
[1, 22]	Ψέλλιά τε καὶ ἀκινάκην ἐδίδου,	καὶ	στρεπτόν· χιλίων δαρεικῶν ἄξια ταῦτα.
[1, 32]	Κύρου ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει.	Καὶ	σὺ δέ μοι καταλύοντι ἐν
[1, 32]	εὐφραίνειν τὴν σεαυτοῦ ψυχήν, ἐπεὶ	καὶ	σὺ τὴν ἐκείνου εὔφρανας, μὴ
[1, 13]	αὐτὸν, ὑλάκτει πὰνυ σφοδρῶς ἀπειλητικὸν,	καὶ	σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων ό
[1, 30]	σοι δοκεῖ, τὴν ἔλασιν ἐπιτείναντες,	καὶ	συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις
[1, 12]	καὶ ἑαυτοῖς ἀποταμιεύσασθαι τοὺς πυροὺς,	καὶ	τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων, ὅσα
[1, 23]	ἔνθεν τοι καὶ πολλὰ σφάλλεται,	καὶ	τὰ μὲν καταχαρίζεται, τὰ δὲ
[1, 34]	δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους εἰργάζετο.	Καὶ	τὰ μὲν πρῶτα ἐπειρᾶτο αὐτὸν
[1, 25]	τὸν Μακεδόνα ὁ Φωκίων. Ἀλλὰ	καὶ	τάλαντα αὐτῷ ἀργυρίου ἔπεμψεν ἑκατὸν,
[1, 21]	πρὸς αὐτὸν ὁ χιλίαρχος, ὁ	καὶ	τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ,
[1, 10]	εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν	καὶ	τὰς αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις
[1, 31]	τυρὸν προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ ὡραῖα,	καὶ	τὰς ἄλλας ἀπαρχὰς τῶν ἐπιχωρίων.
[1, 11]	καὶ ἀπολιπόντες τὰς μυωπίας αὑτῶν,	καὶ	τὰς ἐξ ἀρχῆς διατριβὰς, ᾗ
[1, 18]	χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι κατελάμβανον.	Καὶ	ταῦτα αἱ πάνυ παλαιαί. Τῶν
[1, 21]	τοὺς πόδας, ὃν ἔτυχε φορῶν,	καὶ	ταχέως ἐπικύψας, ὡς δὴ προσκυνῶν,
[1, 14]	εἰσι φιλῳδοί, τοῦτο μὲν ἤδη	καὶ	τεθρύληται. Ἐγὼ δὲ ᾄδοντος κύκνου
[1, 26]	καὶ τοῦτο ἔργον ἔχειν ἅμα	καὶ	τέχνην, Ἀγλαΐδα ὄνομα, τὴν Μεγακλέους
[1, 32]	ταύτῃ τιμήσας· βούλεται δέ σε	καὶ	τῇ φιάλῃ ταύτῃ ἀρυόμενον πίνειν
[1, 15]	μείζονα, τὴν δὲ πελειάδα βραχυτέραν·	καὶ	τὴν μὲν περιστερὰν τιθασὸν εἶναι,
[1, 33]	ὅτι πάντα ἐκ τῆς ἐπιμελείας,	καὶ	τῆς διαρκοῦς φροντίδος, καὶ τῆς
[1, 34]	ἀδελφῶν βίον, εἶπε, θεωρῶν ἀπολλύμενον,	καὶ	τῆς κακουργίας τῆς εἰς αὐτοὺς
[1, 20]	εἰς Τυρρηνούς, τὰ τοῦ Ἀπόλλωνος,	καὶ	τῆς Λευκοθέας ἅπαντα ἐσύλησε χρήματα,
[1, 33]	ἐπιμελείας, καὶ τῆς διαρκοῦς φροντίδος,	καὶ	τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ
[1, 27]	Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν τὸν Κυζικηνὸν,	καὶ	Τιμοκρέοντα τὸν Ῥόδιον, τὸν ἀθλητὴν
[1, 32]	ἡδέως, φησὶν, ἄνθρωπε, τὸ δῶρον,	καὶ	τιμῶ γε αὐτὸ τῶν πάνυ
[1, 24]	περὶ δίσκου, καὶ ὕδατος ἀντλήσεως,	καὶ	τίς καταδειπνήσει ταῦρον πρότερος· καὶ
[1, 20]	ὅδε πρῶτος ἔκρουσε τὸ ἄγαλμα.	Καὶ	τὸ ἄγαλμα δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος
[1, 32]	μὴ ἀγέραστος, τὸ γοῦν ἐμὸν	καὶ	τὸ κατ᾿ ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ
[1, 2]	σφόδρα ἀτρεμοῦσα, καὶ ἔοικεν ἀκινήτῳ.	Καὶ	τὸ μὲν ἐνέπεσεν, ὅ τί
[1, 29]	ἄρνα, ἀλλὰ λέοντα. Καὶ οὖν	καὶ	τὸ σημεῖον τοῦτο τῷ Νικίππῳ
[1, 16]	μετὰ τὴν ἐξ Ἀθηναίων φιλοτησίαν,	καὶ	τὸ τοῦ φαρμάκου πόμα, ἔτι
[1, 2]	δαῖτα. Τοσοῦτον δ’ ἐμπίπτει, ὅσον	καὶ	τὸ ὕφασμα κατέχειν δυνατόν ἐστι,
[1, 30]	δὲ ὑπερησθεὶς αὐτοῦ τῇ χρηστότητι,	καὶ	τὸ φιλοίκτιρμον ὑπερφιλήσας, καὶ ἐκείνους
[1, 34]	αὐτοὺς παυόμενον, καὶ αὐτὸς αὐξηθήσομαι,	καὶ	τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος
[1, 15]	δὲ αὖ πάλιν λέγουσι λόγοι,	καὶ	τὸν Δία αὐτὸν μεταβαλεῖν τὴν
[1, 20]	τοῦ Διὸς περιεῖλε τὴν ἐσθῆτα	καὶ	τὸν κόσμον, ὃς ἦν, φασι,
[1, 34]	δικαστὴς, καὶ ἀδέκαστος· ἀφῆκε δὲ	καὶ	τὸν νεανίαν τῆς παρούσης τιμωρίας,
[1, 34]	τὸν βλάπτοντα τὴν ἐμὴν οἰκίαν	καὶ	τὸν τῶν ἀδελφῶν βίον, εἶπε,
[1, 13]	ό Γέλων ἅμα τε ἀφυπνίσθη,	καὶ	τοῦ δέους ἀφείθη. ~Περὶ κύκνου.
[1, 21]	τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ βασιλεῖ,	καὶ	τοὺς δεομένους εἰσάγων. Ἀλλ᾿ ὦ
[1, 1]	δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ πολύποδες	καὶ	τοὺς ἰχθῦς τὸν τρόπον τοῦτον.
[1, 1]	εἰς τὴν ἐκεινων μεταμορφοῦσι χροιὰν,	καὶ	τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ οὖν
[1, 26]	τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω σαλπίσαι,	καὶ	τοῦτο ἔργον ἔχειν ἅμα καὶ
[1, 25]	Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης εἰς τὸν Φωκίωνα,	καὶ	τούτου εἰς ἐκεῖνον. Ἀλέξανδρος ὁ
[1, 19]	καὶ οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο,	καὶ	τραπέζης ἀσωτίᾳ καὶ ὑπὲρ τὴν
[1, 5]	Πολλάκις δ᾿ οὖν καὶ δύο	καὶ	τρία κατέπιεν ἄγκιστρα· ὁ δ’
[1, 15]	φάσσαν, καὶ πυραλλίδα, καὶ περιστερὰν,	καὶ	τρυγόνα φησὶ μηδὲν ἀλλήλαις ἐοικέναι.
[1, 31]	φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι,	καὶ	τρωκτὰ ὡραῖα, καὶ τὰς ἄλλας
[1, 31]	καὶ γάλα, καὶ φοίνικας αὐτῷ,	καὶ	τυρὸν προσφέρουσι, καὶ τρωκτὰ ὡραῖα,
[1, 34]	ἐκεῖνός γε συλλαβὼν τὸ παιδίον,	καὶ	τὼ χεῖρε ὀπίσω περιαγαγὼν αὐτοῦ,
[1, 3]	γένος βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ οὖν	καὶ	τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ πολύ.
[1, 34]	Ἀρταξέρξης ἐπῄνεσε μὲν τὸν Ῥακώκην,	καὶ	τῶν βασιλικῶν δικαστῶν ἐποίησεν ἕνα,
[1, 33]	καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς,	καὶ	τῶν κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν
[1, 24]	καὶ ἐρίζουσιν ἀλλήλοις περὶ δίσκου,	καὶ	ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ τίς καταδειπνήσει
[1, 24]	ἐν πᾶσι τούτοις ἡττᾶται Λεπρέας.	Καὶ	ὑπὲρ πολυποσίας ἀγὼν αὐτοῖς ἐγένετο,
[1, 19]	πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ τραπέζης ἀσωτίᾳ	καὶ	ὑπὲρ τὴν χρείαν χρώμενοι ὕβριζον.
[1, 2]	ταῖς πλεκτάναις. ~Περὶ φαλάγγων. Ὑφαντικὴν,	καὶ	ὑφαίνειν, καὶ δῶρα Ἐργάνης δαίμονος,
[1, 16]	ἀμφὶ τὸν Κρίτωνα, καὶ Σιμμίαν,	καὶ	Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν
[1, 32]	ἀνδρὶ τῷ Πέρσῃ στολὴν Περσικὴν	καὶ	φιάλην χρυσῆν καὶ χιλίους δαρεικούς·
[1, 31]	ἐνδεέστεροι τὸν βίον, καὶ γάλα,	καὶ	φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν προσφέρουσι,
[1, 27]	Λυδὸν, καὶ Θῦον τὸν Παφλαγόνα,	καὶ	Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον,
[1, 27]	Χαρίδαν, καὶ Κλεώνυμον, καὶ Πείσανδρον,	καὶ	Χάριππον, καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν,
[1, 32]	στολὴν Περσικὴν καὶ φιάλην χρυσῆν	καὶ	χιλίους δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν
[1, 2]	βούλονται. Ἤ τί ποτ’ ἂν	καὶ	χρήσαιτο τῷ τοιῷδε ἐσθήματι τὸ
[1, 14]	εἶναι τὸν χρόνον εὐφωνότατόν τε,	καὶ	ᾠδικώτατον, ὅταν ᾖ περὶ τὴν
[1, 15]	καὶ ἅγιος, ἔνθα κατά τινα	καιρὸν	θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια,
[1, 34]	τούτων ὁ νεώτατος ἐκαλεῖτο Καρτώμης·	κακὰ	δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους εἰργάζετο.
[1, 8]	φαλαγγίου. Φαλάγγιον ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι	κακὸν,	ὅσον καὶ ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν
[1, 30]	καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ κεφαλή,	κακοῦ	μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας αἴτιος,
[1, 34]	εἶπε, θεωρῶν ἀπολλύμενον, καὶ τῆς	κακουργίας	τῆς εἰς αὐτοὺς παυόμενον, καὶ
[1, 27]	καὶ Μιθριδάτην τὸν Ποντικὸν, καὶ	Καλαμόδρυν	τὸν Κυζικηνὸν, καὶ Τιμοκρέοντα τὸν
[1, 5]	γὰρ τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι τὸν	κάλαμον,	ἥδὲ ἀνέθορε, καὶ ἀπέκειρε τὴν
[1, 3]	τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον ὁ	κάλαμος	διείργει. Καὶ ἐκ τούτου περιγίνονται
[1, 3]	ὕδρῳ περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι, βάτραχος,	καλάμου	τρύφος ἐνδακὼν, πλάγιον φέρει, καὶ
[1, 3]	δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ	καλάμῳ·	οὐ γὰρ οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν
[1, 17]	θαυμαζόμενα Μυρμηκίδου τοῦ Μιλησίου, καὶ	Καλλικράτους	τοῦ Λακεδαιμονίου, τὰ μικρὰ ἔργα.
[1, 15]	γίνονται αὐταῖς. Εἰ δέ τι	Καλλιμάχῳ	χρὴ προσέχειν, φάσσαν, καὶ πυραλλίδα,
[1, 14]	κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον	καλλίπαιδα	εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν γε
[1, 30]	ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην ὄνομα, ἰδεῖν	κάλλιστον.	Ἀμείνων δὲ ἦν ἄρα τούτῳ
[1, 1]	ἐμπεσὼν τοῖς ἀνδρειοτέροις θηράτροις, τοῖς	καλουμένοις	τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα αὐτῷ
[1, 17]	Τέθριππα μὲν ἐποίησαν ὑπὸ μυίας	καλυπτόμενα,	καὶ ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον
[1, 16]	τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ,	καλῶν	ἐνταφίων μὴ ἀμοιρήσειν, εἰ ἐν
[1, 16]	Φαίδωνα. Καὶ πῶς ὑπὲρ ἡμῶν	καλῶς	Ἀπολλόδωρος οὕτω δοξάζει, εἴγε αὐτὸς
[1, 27]	γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα, καὶ	Κάμβλητα	τὸν Λυδὸν, καὶ Θῦον τὸν
[1, 14]	κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ	κάμνει	τὸ πτερόν. ~Περὶ περιστερῶν. Ἐκ
[1, 27]	τὸν Μυρμιδόνος· ἔνθεν τοι καὶ	Κάνθων	ἐκλήθη οὗτος. Λέγεται δὲ καὶ
[1, 27]	ἀθλητὴν ἅμα καὶ ποιητήν, καὶ	Καντίβαριν	τὸν Πέρσην, καὶ Ἐρυσίχθονα τὸν
[1, 7]	ὕδατα παραγίνονται, καὶ ἐνταῦθα τῶν	καρκίνων	ἀναλέγουσι, καὶ ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται
[1, 25]	βούλεται, προελέσθαι αὐτόν, ἵνα ἔχοι	καρποῦσθαι	τὰς ἐκεῖθεν προσόδους. Ἦσαν δὲ
[1, 3]	καὶ οὐκ ἀνίησι κατὰ τὸ	καρτερόν.	Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν
[1, 34]	Ἀλλὰ τούτων ὁ νεώτατος ἐκαλεῖτο	Καρτώμης·	κακὰ δὲ πολλὰ τοὺς ἄλλους
[1, 30]	πλέον προσέθηκε τῷ φίλτρῳ τοῦ	κατ᾿	αὐτὸν ἔρωτος. ~Περσικὸς νόμος, περὶ
[1, 32]	τὸ γοῦν ἐμὸν καὶ τὸ	κατ᾿	ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ δέ σε
[1, 15]	γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι.	Κατά	γε μὴν τὸν λοιπὸν χρόνον
[1, 33]	ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν,	κατά	γε τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἐκ
[1, 34]	αὐξηθήσομαι, καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς	κατὰ	γένος συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ
[1, 14]	καὶ πέλαγος, καὶ πέτονται καὶ	κατὰ	θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς οὐ κάμνει
[1, 1]	Βιβλίον πρῶτον. ~Περὶ πολύποδος. Δεινοὶ	κατὰ	κοιλίαν εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ
[1, 15]	θῆλυ. Τίκτουσι δὲ αἱ περιστεραὶ	κατὰ	πᾶσαν ὥραν τοῦ ἔτους. Ἔνθεν
[1, 3]	οὖν καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι	κατὰ	πολύ. Ἐὰν γὰρ ὕδρῳ περιπέσῃ,
[1, 31]	ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες αὐτῷ Πέρσαι	κατὰ	τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστός προσκομίζει.
[1, 30]	τὸν Πτολεμαῖον, Ὦ βασιλεῦ, ἐπεὶ	κατά	τινα δαίμονα τῶν ἀγομένων ἀγαθὸν
[1, 15]	σεμνός τε καὶ ἅγιος, ἔνθα	κατά	τινα καιρὸν θύουσιν οἱ Ἐρυκινοὶ
[1, 3]	ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ οὐκ ἀνίησι	κατὰ	τὸ καρτερόν. Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ
[1, 25]	ὑπερφρονεῖν τοῦ Ἀλεξάνδρου, ἐτίμησεν αὐτὸν	κατὰ	τοῦτο· τοὺς ἐν τῇ ἄκρᾳ
[1, 33]	σπουδῆς τῆς ἀνελλιποῦς, καὶ τῶν	κατὰ	φύσιν δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι.
[1, 34]	γενέσθαι. ~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον	καταγινώσκεσθαι	ζητοῦντος. Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα
[1, 24]	καὶ ὕδατος ἀντλήσεως, καὶ τίς	καταδειπνήσει	ταῦρον πρότερος· καὶ ἐν πᾶσι
[1, 34]	ἐφ᾿ ἑαυτῶν οὐκ ἔκριναν τὴν	καταδικάζουσαν	ἀγαγεῖν ψῆφον· ἀμφοτέρους δὲ ἐπὶ
[1, 32]	φέρει. Καὶ σὺ δέ μοι	καταλύοντι	ἐν τῷ σταθμῷ πάντως ἐπιφάνηθι.
[1, 3]	τὸ καρτερόν. Ὁ δὲ ἀμηχανεῖ	καταπιεῖν	αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ· οὐ γὰρ
[1, 14]	ᾠδικώτατον, ὅταν ᾖ περὶ τὴν	καταστροφὴν	τοῦ βίου. Διαβαίνουσι δὲ καὶ
[1, 5]	ἀκρασίαν τοῦτο· τοῦ δὲ ἀγκίστρου	καταφρονεῖ	καὶ πάνυ ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν
[1, 23]	πολλὰ σφάλλεται, καὶ τὰ μὲν	καταχαρίζεται,	τὰ δὲ ψεύδεται. ~Περὶ φιλονεικίας
[1, 6]	εἰς τὸν χῶρον, ἐν ᾧ	κατέθεντο	κρύψασαι τὰ ἑαυτῶν βρέφη, ἀνώρυξαν
[1, 18]	περόναις χρυσαῖς, καὶ ἀργυραῖς, συνεχέσι	κατελάμβανον.	Καὶ ταῦτα αἱ πάνυ παλαιαί.
[1, 32]	τὸ ὕδωρ. Ἐλθὼν δὲ, ἔνθα	κατέλυεν,	ὁ βασιλεὺς, ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ
[1, 19]	ἔξω τοῦ μέτρου, καὶ αὐτὴ	κατελύθη.	~Περὶ Διονυσίου συλήσαντος τὰ τῶν
[1, 5]	οὖν καὶ δύο καὶ τρία	κατέπιεν	ἄγκιστρα· ὁ δ’ ἁλιεὺς ἐκείνην
[1, 21]	Πάντα δ᾿ οὖν ὅσα ἠβουλήθη	κατεπράξατο,	οὐδὲ ἠτύχησέ τι ἐκ τοῦ
[1, 2]	ἐμπίπτει, ὅσον καὶ τὸ ὕφασμα	κατέχειν	δυνατόν ἐστι, καὶ ἐκείνῃ δειπνεῖν
[1, 6]	γῇ τίκτουσι. Τεκοῦσαι δὲ, παραχρῆμα	κατέχωσαν	ἐν τῇ γῇ τὰ ᾠά·
[1, 34]	ὅσα αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς	κατηγόρησε	καὶ ᾔτει παρὰ τῶν δικαστῶν
[1, 11]	γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης	κατολισθαίνειν,	αἰσθάνονται πρῶτοι καὶ ἀπολιπόντες τὰς
[1, 24]	μὲν τοῦ Διὸς παῖς εἰς	Καύκωνας	ἀφίκετο· δεηθείσης δὲ τῆς Ἀστυδαμείας,
[1, 24]	~Περὶ φιλονεικίας Ἡρακλέους, καὶ Λεπρέου.	Καύκωνος	τοῦ Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς
[1, 16]	ὕστερον ἐρριμμένον ἐν ποσὶ καὶ	κεισόμενόν	γ' ἐμὲ εἶναι, δῆλός ἐστί
[1, 32]	κομίζοντα αὐτὰ εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι,	Κελεύει	σε βασιλεὺς, ἐκ μὲν τούτου
[1, 20]	ἔχον καὶ αὐτὸ χρυσοῦς βοστρύχους,	κελεύσας	ἀποκεῖραί τινα αὐτό. Πλεύσας δὲ
[1, 20]	παρακειμένην ἀργυρᾶν τῷ Ἀπόλλωνι τράπεζαν	κελεύσας	ἀφελεῖν, Ἀγαθοῦ Δαίμονος τῷ θεῷ
[1, 13]	Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο	κεραυνῷ,	καὶ διὰ τοῦτο ἐβόα, οὐκ
[1, 30]	ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν, Ὦ ἀγαθὴ	κεφαλή,	κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας
[1, 26]	κόμην, καὶ λόφον ἐπὶ τῆς	κεφαλῆς.	Καὶ ὁμολογεῖ Ποσείδιππος ταῦτα. Δεῖπνον
[1, 18]	γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς	κεφαλῆς	στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν, τοὺς δὲ
[1, 34]	μάλιστα· ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ	κήπῳ,	ὅταν τῶν φυομένων θριδακινῶν τὰς
[1, 8]	κακὸν, ὅσον καὶ ἀνθρώποις· καὶ	κινδυνεύουσιν	ἀπολέσθαι διὰ ταχέων. Ἐὰν μέντοι
[1, 6]	τὴν γῆν, ἣν ἐπέβαλον, καὶ	κινουμένους	ἤδη τοὺς νεοττοὺς, καὶ ἕπεσθαι
[1, 25]	Ἦσαν δὲ αἱ πόλεις αἵδε,	Κίος,	Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα. Ὁ μὲν
[1, 8]	οὐδέν· δεῖ δὲ εἶναι τὸν	κιττὸν	ἄγριον. ~Περὶ λέοντος νοσοῦντος. Λέοντα
[1, 8]	ἀπολέσθαι διὰ ταχέων. Ἐὰν μέντοι	κιττοῦ	γεύσωνται, ἐλύπησεν αὐτοὺς τὸ δῆγμα
[1, 27]	τὸν Παφλαγόνα, καὶ Χαρίδαν, καὶ	Κλεώνυμον,	καὶ Πείσανδρον, καὶ Χάριππον, καὶ
[1, 1]	πρῶτον. ~Περὶ πολύποδος. Δεινοὶ κατὰ	κοιλίαν	εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ πᾶν
[1, 19]	πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ.	Κολοφωνίους	φασὶ καὶ αὐτοὺς διὰ τὴν
[1, 19]	~Περὶ τῆς τῶν Συβαριτῶν, καὶ	Κολοφωνίων,	καὶ Κορινθίων τρυφῆς. Ὁ μὲν
[1, 26]	Μεγακλέους παῖδα. Περίθετον δὲ εἶχε	κόμην,	καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς.
[1, 32]	χιλίους δαρεικούς· καὶ προσέταξε τὸν	κομίζοντα	αὐτὰ εἰπεῖν τῷ λαμβανόντι, Κελεύει
[1, 32]	μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ πολυτελέστατα	κομίσαιμι,	οὕτω τιμήσω σε, καὶ δὴ
[1, 19]	τῶν Συβαριτῶν, καὶ Κολοφωνίων, καὶ	Κορινθίων	τρυφῆς. Ὁ μὲν δημώδης λόγος
[1, 19]	τῶν Βακχιαδῶν δὲ τῶν ἐν	Κορίνθῳ	ἀρχή, ἐπὶ μέγα δυνάμεως προελθοῦσα,
[1, 20]	περιεῖλε τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν	κόσμον,	ὃς ἦν, φασι, χρυσίου πέντε
[1, 16]	οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ	κόσμῳ	τὸν νεκρὸν οὐ πάνυ τι
[1, 32]	οἴκοθεν, ὡς ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ	κράτιστα	καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι, οὕτω τιμήσω
[1, 28]	τόν γε μὴν πρὸς τὰ	κρέα	ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν καὶ γάστριν
[1, 33]	τῶν κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν	κρείττονα	γενέσθαι. ~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον
[1, 26]	Δεῖπνον δὲ ἦν ἄρα αὐτῇ	κρεῶν	μὲν μναῖ δώδεκα, ἄρτων δὲ
[1, 10]	ἐν Κρήτῃ αἶγες θεραπεύονται. Οἱ	Κρῆτές	εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ οὖν
[1, 10]	πίθηκος. ~Πῶς αἱ βεβλημέναι ἐν	Κρήτῃ	αἶγες θεραπεύονται. Οἱ Κρῆτές εἰσι
[1, 33]	πόλιν, κατά γε τὴν ἐμὴν	κρίσιν,	ἐκ μικρᾶς μεγάλην ποιῆσαι. Ἔοικε
[1, 16]	ἔφη πρὸς τοὺς ἀμφὶ τὸν	Κρίτωνα,	καὶ Σιμμίαν, καὶ Φαίδωνα. Καὶ
[1, 6]	τὸν χῶρον, ἐν ᾧ κατέθεντο	κρύψασαι	τὰ ἑαυτῶν βρέφη, ἀνώρυξαν τὴν
[1, 27]	ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ	Κτησίαν	δέ φησί τινα Ἀναξίλας, ὁ
[1, 27]	τὸν Ποντικὸν, καὶ Καλαμόδρυν τὸν	Κυζικηνὸν,	καὶ Τιμοκρέοντα τὸν Ῥόδιον, τὸν
[1, 14]	προελθόντες, καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν οἱ	κύκνοι.	Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς, καὶ
[1, 14]	~Περὶ κύκνου. Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν	κύκνον	καλλίπαιδα εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν
[1, 14]	καὶ τοῦ δέους ἀφείθη. ~Περὶ	κύκνου.	Λέγει Ἀριστοτέλης τὸν κύκνον καλλίπαιδα
[1, 14]	καὶ τεθρύληται. Ἐγὼ δὲ ᾄδοντος	κύκνου	οὐκ ἤκουσα, ἴσως δὲ οὐδὲ
[1, 14]	ὁ αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι τοὺς	κύκνους	τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε μὴν
[1, 4]	οἱ βάτραχοι τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ	κυνὸς	Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ κυνὸς
[1, 4]	κυνὸς Αἰγυπτίου. Καὶ ἐκεῖνο δὲ	κυνὸς	Αἰγυπτίου τι σοφόν. Οὐκ ἀθρόως,
[1, 32]	ποταμὸν τὸν πλησίον παραρρέοντα, ᾧ	Κῦρός	ἐστιν ὄνομα, ἐλθὼν σὺν σπουδῇ,
[1, 32]	πάντων ἄριστον, δεύτερον δέ, ὅτι	Κύρου	ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει. Καὶ
[1, 32]	ἐμὲ παρέλθῃς. Τιμῶ δέ σε	Κύρου	ποταμοῦ ὕδατι· ὅταν δὲ ἐπὶ
[1, 2]	δὲ ἀράχριου πάγη, καὶ οἱονεὶ	κύρτος	ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι. Καὶ ἡ
[1, 13]	ὑπὸ τοῦ δέους. Ὁ δὲ	κῦων,	ὅσπερ οὖν αὐτῷ παρεκάθευδεν, ἐκ
[1, 29]	ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες ἐν	Κῷ	τεκεῖν, ἔν τινι ποίμνῃ Νικίου
[1, 27]	φησί τινα Ἀναξίλας, ὁ τῆς	κωμῳδίας	ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν. ~Περὶ τῶν
[1, 16]	αὕτη. ~Περὶ Σωκράτους, ὅτε τὸ	κώνειον	ἔπιεν. Ὅτε ἧκεν ἡ ναῦς
[1, 29]	~Ὅτι ὄϊς λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι	Κῴων	παῖδες ἐν Κῷ τεκεῖν, ἔν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/03/2007