HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 41 formes différentes pour 81 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 16]   ἐρριμμένον ἐν ποσὶ καὶ κεισόμενόν γ' ἐμὲ εἶναι, δῆλός ἐστί με

[1, 31]   τούτων ἐνδεέστεροι τὸν βίον, καὶ γάλα, καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν

[1, 30]   Πτολεμαῖος ὁ βασιλεὺς ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην ὄνομα, ἰδεῖν κάλλιστον. Ἀμείνων δὲ

[1, 30]   μαντεύσασθαι, ἰδιώτῃ ἔτι ὄντι. ~Ὅτι Γαλέτης οὐ μᾶλλον διὰ τὴν μορφήν,

[1, 17]   ὁ σπουδαῖος οὐδέτερον ἐπαινέσεται· τί γὰρ ἄλλο ἐστὶ ταῦτα, ἢ χρόνου

[1, 15]   πρὶν ἢ φιλήσῃ αὐτήν· μὴ γὰρ ἀνέχεσθαι τὰς θηλείας τὴν τῶν

[1, 24]   ὑπὲρ τῶν παῤ Αὐγέᾳ· μαχόμενος γὰρ ὰποθνῄσκει. ~Περὶ Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης εἰς

[1, 16]   οὕτω πιεῖν τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ, καλῶν ἐνταφίων μὴ ἀμοιρήσειν,

[1, 5]   θαλαττία πανοῦργός ἐστι. Τὸ μὲν γὰρ δέλεαρ οὐχ ὑφορᾶται, οὐδὲ μὴν

[1, 12]   ἀκούω, μαντικῆς τινα αἴσθησιν. ὅταν γὰρ μέλλῃ λιμός ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι

[1, 3]   καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ· οὐ γὰρ οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ

[1, 16]   ἔτι οὕτως ὄψεται Σωκράτην; Εἰ γὰρ οἴεται τὸν ὀλίγον ὕστερον ἐρριμμένον

[1, 11]   τῶν ζῷων καὶ μύες· γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν,

[1, 25]   δοκεῖ, ὁ τοῦ Διός, ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν διαφέρει) Φωκίωνι μόνῳ, φασί,

[1, 16]   εἰ ἐν αὐτοῖς ἀποθάνοι· καὶ γὰρ οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ

[1, 15]   περιστερᾶς τὴν πελειάδα· τὴν μὲν γὰρ περιστερὰν εἶναι μείζονα, τὴν δὲ

[1, 23]   ἐλείποντο, ὅσον ἀνδρῶν παῖδες. Ἔοικε γάρ πως ἡ δόξα μὴ πάνυ

[1, 4]   καὶ ὅσον διψῶσι λάπτοντες· ὑφορῶνται γὰρ τὰ ἐν αὐτῷ θηρία. Παραθέουσι

[1, 18]   τῶν τότε γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς κεφαλῆς στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν,

[1, 19]   τὴν πάνυ τρυφὴν ἀπολέσθαι· καὶ γάρ τοι καὶ οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ

[1, 5]   πάνυ ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν ἢ γὰρ τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι τὸν κάλαμον,

[1, 3]   ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ πολύ. Ἐὰν γὰρ ὕδρῳ περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι, βάτραχος,

[1, 28]   κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν καὶ γάστριν διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε δὲ ἐκεῖνοι

[1, 32]   ἄνθρωπε, τὸ δῶρον, καὶ τιμῶ γε αὐτὸ τῶν πάνυ πολυτελῶν, καὶ

[1, 14]   οὖν, ὅτι ᾄδει. Καὶ λέγουσί γε αὐτὸν μάλιστα ἐκεῖνον εἶναι τὸν

[1, 14]   τοὺς κύκνους τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί γε μὴν αὐτούς, ἀλλ᾿ οὐκ ἄρχειν

[1, 14]   καλλίπαιδα εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν γε μὴν καὶ θυμόν. Πολλάκις γοῦν

[1, 25]   μεγαλοφρόνως ταῦτα καὶ μεγαλοπρεπῶς· ἔτι γε μὴν μεγαλοφρονέστερον ὁ Φωκίων, μήτε

[1, 28]   ὑπὸ τῶν δημοτῶν ἐπαινεῖσθαι· τόν γε μὴν πρὸς τὰ κρέα ἀπονεύοντα,

[1, 15]   ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι. Κατά γε μὴν τὸν λοιπὸν χρόνον πάμπολύ

[1, 32]   μὴ δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿ οὗτός γε πρὸς τὸν ποταμὸν τὸν πλησίον

[1, 34]   τοῦ νεανίσκου πατήρ, ἀλλ᾿ ἐκεῖνός γε συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ τὼ

[1, 33]   ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν, κατά γε τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἐκ μικρᾶς

[1, 28]   τῶν ἄλλων ὀψοφαγίστατον, ἀλλὰ τοῦτόν γε ὡς ἐλευθέριον ὑπὸ τῶν δημοτῶν

[1, 27]   ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν ἀνθρώπους γεγεονέναι Πιτυρέα τὸν Φρύγα, καὶ Κάμβλητα

[1, 30]   κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ γέγονας αἴτιος, πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ

[1, 27]   Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ Κτησίαν δέ φησί τινα

[1, 13]   σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων ό Γέλων ἅμα τε ἀφυπνίσθη, καὶ τοῦ

[1, 13]   ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος. Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ διὰ

[1, 13]   ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος. Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο

[1, 34]   υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ γένει Μάρδος, ὄνομα Ῥακώκης, παῖδας εἶχεν

[1, 33]   κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν κρείττονα γενέσθαι. ~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι

[1, 19]   τῇ Συβάρει αἰτίαν τῆς ἀπωλείας γενέσθαι τὴν πολλὴν τρυφήν. Ἃ δὲ

[1, 32]   σε, καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων γενήσομαί τινος τῶν ἄλλων τῶν ἤδη

[1, 21]   προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ γενόμενος, περιελόμενος τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως

[1, 15]   τὰς περιστεράς. Εἶτα τῶν νεοττῶν γενομένων, ὁ ἄρρην ἐμπτύει αὐτοῖς, ἀπελαύνων

[1, 3]   Σοφόν τι ἄρα χρῆμα ἦν γένος βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ οὖν καὶ

[1, 34]   καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ γένος συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ εὖ

[1, 30]   συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις γενώμεθα, Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο

[1, 10]   βοτάνης διέτραγον, καὶ ἅμα τῷ γεύσασθαι, ὅλα ἐκείναις τὰ βέλη ἐκπίπτει.

[1, 8]   διὰ ταχέων. Ἐὰν μέντοι κιττοῦ γεύσωνται, ἐλύπησεν αὐτοὺς τὸ δῆγμα οὐδέν·

[1, 31]   προσκομίζει. Ἅτε δὲ ὄντες ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ

[1, 33]   οἴκοθεν, καὶ ἐκ τῆς αὑτοῦ γεωργίας, ὑπερήσθη· καὶ δῶρα μὲν αὐτῷ

[1, 6]   δὲ, παραχρῆμα κατέχωσαν ἐν τῇ γῇ τὰ ᾠά· εἶτα, ὑποστρέψασαι ὀπίσω

[1, 6]   χελῶναι αἱ θαλάττιαι ἐν τῇ γῇ τίκτουσι. Τεκοῦσαι δὲ, παραχρῆμα κατέχωσαν

[1, 6]   τὰ ἑαυτῶν βρέφη, ἀνώρυξαν τὴν γῆν, ἣν ἐπέβαλον, καὶ κινουμένους ἤδη

[1, 31]   ὄντες ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ πεφυκότες, οὐδὲν

[1, 11]   μαντικώτατοι τῶν ζῷων καὶ μύες· γηρώσης γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης

[1, 15]   φασι λόγοι, περιστερὰς ἐν Ἰνδοῖς γίνεσθαι μηλίνας τὴν χρόαν. Χάρων δὲ

[1, 34]   μᾶλλον καὶ μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ, ὦ βασιλεῦ,

[1, 1]   τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα αὐτῷ γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ πολύποδες

[1, 24]   Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε

[1, 6]   αὐταῖς, τῶν ᾠῶν συμπαγέντων, ζῷα γίνεται. Ὑποστρέψασαι οὖν αὖθις εἰς τὸν

[1, 15]   ᾠά, ἐξ ὧν νεοττοὶ οὐ γίνονται αὐταῖς. Εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ

[1, 7]   καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται δὲ αὐτοῖς οὗτοι τοῦ πάθους

[1, 15]   ἐκ τοῦ χώρου αἱ περιστεραὶ γίνονται, ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι. Κατά

[1, 34]   θάλλει μᾶλλον καὶ μείζων καὶ γλυκίων γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ, ὦ

[1, 30]   ἄρα τούτῳ τῷ μειρακίῳ ἡ γνώμη τῆς μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ

[1, 19]   δὲ οὐκ ἔστι τοῖς πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ

[1, 23]   πάλαι, μακρᾷ τῇ δόξῃ διέπρεπε Γοργίας ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας

[1, 23]   δὲ τῇ στολῇ δωροφορική. ~Περὶ Γοργίου καὶ Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς Ἕλλησι

[1, 30]   ἡ γνώμη τῆς μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει,

[1, 14]   γε μὴν καὶ θυμόν. Πολλάκις γοῦν εἰς ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες,

[1, 32]   ὡς ἂν μὴ ἀγέραστος, τὸ γοῦν ἐμὸν καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ

[1, 7]   ἀπαίδευτοι, καὶ θεραπείας ἅμα. Οὗτοι γοῦν, ὅταν αὑτοὺς λαθόντες ὑοσκυάμου φάγωσι,

[1, 17]   ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς γράμμασιν ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν, ὁ

[1, 25]   μόνῳ, φασί, τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ γράφων, προσετίθει τὸ χαίρειν· οὕτως ἄρα

[1, 26]   Ῥοδίω. ~Περὶ Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου. Γυναῖκα ἀκούω σαλπίσαι, καὶ τοῦτο ἔργον

[1, 18]   τρυφῆς αί πολλαὶ τῶν τότε γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς κεφαλῆς

[1, 18]   ἢ χρόνου παρανάλωμα; ~Περὶ τρυφωσῶν γυναικῶν. Πῶς δὲ οὐ διέρρεον ὑπὸ

[1, 18]   πάνυ παλαιαί. Τῶν δὲ Ἀττικῶν γυναικῶν τὴν τρυφὴν Ἀριστοφάνης λεγέτω. ~Περὶ

Livre, Chap.
[1, 16]	ἐρριμμένον ἐν ποσὶ καὶ κεισόμενόν	γ'	ἐμὲ εἶναι, δῆλός ἐστί με
[1, 31]	τούτων ἐνδεέστεροι τὸν βίον, καὶ	γάλα,	καὶ φοίνικας αὐτῷ, καὶ τυρὸν
[1, 30]	Πτολεμαῖος ὁ βασιλεὺς ἐρώμενον εἶχε	Γαλέτην	ὄνομα, ἰδεῖν κάλλιστον. Ἀμείνων δὲ
[1, 30]	μαντεύσασθαι, ἰδιώτῃ ἔτι ὄντι. ~Ὅτι	Γαλέτης	οὐ μᾶλλον διὰ τὴν μορφήν,
[1, 17]	ὁ σπουδαῖος οὐδέτερον ἐπαινέσεται· τί	γὰρ	ἄλλο ἐστὶ ταῦτα, ἢ χρόνου
[1, 15]	πρὶν ἢ φιλήσῃ αὐτήν· μὴ	γὰρ	ἀνέχεσθαι τὰς θηλείας τὴν τῶν
[1, 24]	ὑπὲρ τῶν παῤ Αὐγέᾳ· μαχόμενος	γὰρ	ὰποθνῄσκει. ~Περὶ Ἀλεξάνδρου μεγαλοφροσύνης εἰς
[1, 16]	οὕτω πιεῖν τὸ φάρμακον. Ἔλεγε	γὰρ	αὐτῷ, καλῶν ἐνταφίων μὴ ἀμοιρήσειν,
[1, 5]	θαλαττία πανοῦργός ἐστι. Τὸ μὲν	γὰρ	δέλεαρ οὐχ ὑφορᾶται, οὐδὲ μὴν
[1, 12]	ἀκούω, μαντικῆς τινα αἴσθησιν. ὅταν	γὰρ	μέλλῃ λιμός ἔσεσθαι, δεινῶς εἰσι
[1, 3]	καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ· οὐ	γὰρ	οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ
[1, 16]	ἔτι οὕτως ὄψεται Σωκράτην; Εἰ	γὰρ	οἴεται τὸν ὀλίγον ὕστερον ἐρριμμένον
[1, 11]	τῶν ζῷων καὶ μύες· γηρώσης	γὰρ	οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν,
[1, 25]	δοκεῖ, ὁ τοῦ Διός, ἐμοὶ	γὰρ	οὐδὲν διαφέρει) Φωκίωνι μόνῳ, φασί,
[1, 16]	εἰ ἐν αὐτοῖς ἀποθάνοι· καὶ	γὰρ	οὖν καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ
[1, 15]	περιστερᾶς τὴν πελειάδα· τὴν μὲν	γὰρ	περιστερὰν εἶναι μείζονα, τὴν δὲ
[1, 23]	ἐλείποντο, ὅσον ἀνδρῶν παῖδες. Ἔοικε	γάρ	πως ἡ δόξα μὴ πάνυ
[1, 4]	καὶ ὅσον διψῶσι λάπτοντες· ὑφορῶνται	γὰρ	τὰ ἐν αὐτῷ θηρία. Παραθέουσι
[1, 18]	τῶν τότε γυναικῶν; Ἐπὶ μὲν	γὰρ	τῆς κεφαλῆς στεφάνην ἐπετίθεντο ὑψηλήν,
[1, 19]	τὴν πάνυ τρυφὴν ἀπολέσθαι· καὶ	γάρ	τοι καὶ οὗτοι ἐσθῆτι πολυτελεῖ
[1, 5]	πάνυ ἡ ἀλώπηξ. Πρὶν ἢ	γὰρ	τὸν ἀσπαλιέα σπάσαι τὸν κάλαμον,
[1, 3]	ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ πολύ. Ἐὰν	γὰρ	ὕδρῳ περιπέσῃ, Νείλου θρέμματι, βάτραχος,
[1, 28]	κρέα ἀπονεύοντα, ὡς φορτικὸν καὶ	γάστριν	διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε δὲ ἐκεῖνοι
[1, 32]	ἄνθρωπε, τὸ δῶρον, καὶ τιμῶ	γε	αὐτὸ τῶν πάνυ πολυτελῶν, καὶ
[1, 14]	οὖν, ὅτι ᾄδει. Καὶ λέγουσί	γε	αὐτὸν μάλιστα ἐκεῖνον εἶναι τὸν
[1, 14]	τοὺς κύκνους τοῖς ἀετοῖς· ἀμύνεσθαί	γε	μὴν αὐτούς, ἀλλ᾿ οὐκ ἄρχειν
[1, 14]	καλλίπαιδα εἶναι, καὶ πολύπαιδα· ἔχειν	γε	μὴν καὶ θυμόν. Πολλάκις γοῦν
[1, 25]	μεγαλοφρόνως ταῦτα καὶ μεγαλοπρεπῶς· ἔτι	γε	μὴν μεγαλοφρονέστερον ὁ Φωκίων, μήτε
[1, 28]	ὑπὸ τῶν δημοτῶν ἐπαινεῖσθαι· τόν	γε	μὴν πρὸς τὰ κρέα ἀπονεύοντα,
[1, 15]	ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι. Κατά	γε	μὴν τὸν λοιπὸν χρόνον πάμπολύ
[1, 32]	μὴ δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿ οὗτός	γε	πρὸς τὸν ποταμὸν τὸν πλησίον
[1, 34]	τοῦ νεανίσκου πατήρ, ἀλλ᾿ ἐκεῖνός	γε	συλλαβὼν τὸ παιδίον, καὶ τὼ
[1, 33]	ταύτης δυνήσεται καὶ πόλιν, κατά	γε	τὴν ἐμὴν κρίσιν, ἐκ μικρᾶς
[1, 28]	τῶν ἄλλων ὀψοφαγίστατον, ἀλλὰ τοῦτόν	γε	ὡς ἐλευθέριον ὑπὸ τῶν δημοτῶν
[1, 27]	ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους λέγουσιν ἀνθρώπους	γεγεονέναι	Πιτυρέα τὸν Φρύγα, καὶ Κάμβλητα
[1, 30]	κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε οὐδενὶ	γέγονας	αἴτιος, πολλοῖς δὲ καὶ πολλὰ
[1, 27]	Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον	γεγονέναι.	Καὶ Κτησίαν δέ φησί τινα
[1, 13]	σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων ό	Γέλων	ἅμα τε ἀφυπνίσθη, καὶ τοῦ
[1, 13]	ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος. Ὁ Συρακούσιος	Γέλων	ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ διὰ
[1, 13]	ὅσα μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ	Γέλωνος.	Ὁ Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο
[1, 34]	υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ	γένει	Μάρδος, ὄνομα Ῥακώκης, παῖδας εἶχεν
[1, 33]	κατὰ φύσιν δύναιτο ἂν κρείττονα	γενέσθαι.	~Περὶ πατρὸς υἱοῦ θάνατον καταγινώσκεσθαι
[1, 19]	τῇ Συβάρει αἰτίαν τῆς ἀπωλείας	γενέσθαι	τὴν πολλὴν τρυφήν. Ἃ δὲ
[1, 32]	σε, καὶ δὴ οὐδὲν ἐλάττων	γενήσομαί	τινος τῶν ἄλλων τῶν ἤδη
[1, 21]	προσελθὼν καὶ ἐμφανὴς τῷ βεσαιλεῖ	γενόμενος,	περιελόμενος τὸν δακτύλιον, ἔρριψεν ἀδήλως
[1, 15]	τὰς περιστεράς. Εἶτα τῶν νεοττῶν	γενομένων,	ὁ ἄρρην ἐμπτύει αὐτοῖς, ἀπελαύνων
[1, 3]	Σοφόν τι ἄρα χρῆμα ἦν	γένος	βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ οὖν καὶ
[1, 34]	καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς κατὰ	γένος	συνέσομαι τὰ αὐτὰ ἐμοὶ εὖ
[1, 30]	συντονώτερον ἐπιδιώξαντες, Διόσκοροι τοῖς δειλαίοις	γενώμεθα,	Σωτῆρες ἔνθα, κἀγαθοὶ παραστάται, τοῦτο
[1, 10]	βοτάνης διέτραγον, καὶ ἅμα τῷ	γεύσασθαι,	ὅλα ἐκείναις τὰ βέλη ἐκπίπτει.
[1, 8]	διὰ ταχέων. Ἐὰν μέντοι κιττοῦ	γεύσωνται,	ἐλύπησεν αὐτοὺς τὸ δῆγμα οὐδέν·
[1, 31]	προσκομίζει. Ἅτε δὲ ὄντες ἐν	γεωργίᾳ,	καὶ περὶ γῆν πονούμενοι, καὶ
[1, 33]	οἴκοθεν, καὶ ἐκ τῆς αὑτοῦ	γεωργίας,	ὑπερήσθη· καὶ δῶρα μὲν αὐτῷ
[1, 6]	δὲ, παραχρῆμα κατέχωσαν ἐν τῇ	γῇ	τὰ ᾠά· εἶτα, ὑποστρέψασαι ὀπίσω
[1, 6]	χελῶναι αἱ θαλάττιαι ἐν τῇ	γῇ	τίκτουσι. Τεκοῦσαι δὲ, παραχρῆμα κατέχωσαν
[1, 6]	τὰ ἑαυτῶν βρέφη, ἀνώρυξαν τὴν	γῆν,	ἣν ἐπέβαλον, καὶ κινουμένους ἤδη
[1, 31]	ὄντες ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ	γῆν	πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ πεφυκότες, οὐδὲν
[1, 11]	μαντικώτατοι τῶν ζῷων καὶ μύες·	γηρώσης	γὰρ οἰκίας ἤδη καὶ μελλούσης
[1, 15]	φασι λόγοι, περιστερὰς ἐν Ἰνδοῖς	γίνεσθαι	μηλίνας τὴν χρόαν. Χάρων δὲ
[1, 34]	μᾶλλον καὶ μείζων καὶ γλυκίων	γίνεται·	ἅμα καὶ ἐγώ, ὦ βασιλεῦ,
[1, 1]	τοῦ ἰχθύος πλοκάμοις, εἶτα αὐτῷ	γίνεται	δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ οἱ πολύποδες
[1, 24]	Ποσειδῶνος, καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος,	γίνεται	παῖς Λεπρέας, ὅσπερ οὖν συνεβούλευσε
[1, 6]	αὐταῖς, τῶν ᾠῶν συμπαγέντων, ζῷα	γίνεται.	Ὑποστρέψασαι οὖν αὖθις εἰς τὸν
[1, 15]	ᾠά, ἐξ ὧν νεοττοὶ οὐ	γίνονται	αὐταῖς. Εἰ δέ τι Καλλιμάχῳ
[1, 7]	καρκίνων ἀναλέγουσι, καὶ ἐσθίουσι προθυμότατα.	Γίνονται	δὲ αὐτοῖς οὗτοι τοῦ πάθους
[1, 15]	ἐκ τοῦ χώρου αἱ περιστεραὶ	γίνονται,	ὥσπεροὖν τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι. Κατά
[1, 34]	θάλλει μᾶλλον καὶ μείζων καὶ	γλυκίων	γίνεται· ἅμα καὶ ἐγώ, ὦ
[1, 30]	ἄρα τούτῳ τῷ μειρακίῳ ἡ	γνώμη	τῆς μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ
[1, 19]	δὲ οὐκ ἔστι τοῖς πολλοῖς	γνώριμα,	ταῦτ' ἐγὼ ἐρῶ. Κολοφωνίους φασὶ
[1, 23]	πάλαι, μακρᾷ τῇ δόξῃ διέπρεπε	Γοργίας	ὁ Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας
[1, 23]	δὲ τῇ στολῇ δωροφορική. ~Περὶ	Γοργίου	καὶ Πρωταγόρου. Ἐν τοῖς Ἕλλησι
[1, 30]	ἡ γνώμη τῆς μορφῆς. Πολλάκις	γοῦν	αὐτῷ καὶ ὁ Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει,
[1, 14]	γε μὴν καὶ θυμόν. Πολλάκις	γοῦν	εἰς ὀργὴν καὶ μάχην προελθόντες,
[1, 32]	ὡς ἂν μὴ ἀγέραστος, τὸ	γοῦν	ἐμὸν καὶ τὸ κατ᾿ ἐμὲ
[1, 7]	ἀπαίδευτοι, καὶ θεραπείας ἅμα. Οὗτοι	γοῦν,	ὅταν αὑτοὺς λαθόντες ὑοσκυάμου φάγωσι,
[1, 17]	ἐν σησάμῳ δίστιχον ἐλεγεῖον χρυσοῖς	γράμμασιν	ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν, ὁ
[1, 25]	μόνῳ, φασί, τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ	γράφων,	προσετίθει τὸ χαίρειν· οὕτως ἄρα
[1, 26]	Ῥοδίω. ~Περὶ Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου.	Γυναῖκα	ἀκούω σαλπίσαι, καὶ τοῦτο ἔργον
[1, 18]	τρυφῆς αί πολλαὶ τῶν τότε	γυναικῶν;	Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς κεφαλῆς
[1, 18]	ἢ χρόνου παρανάλωμα; ~Περὶ τρυφωσῶν	γυναικῶν.	Πῶς δὲ οὐ διέρρεον ὑπὸ
[1, 18]	πάνυ παλαιαί. Τῶν δὲ Ἀττικῶν	γυναικῶν	τὴν τρυφὴν Ἀριστοφάνης λεγέτω. ~Περὶ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 8/03/2007