Livre, Chap.
[1, 13]	καὶ σύντονον. Καὶ ἐκ τούτων	ό	Γέλων ἅμα τε ἀφυπνίσθη, καὶ
[1, 16]	τι ἀδόξως. Ταῦτα τὸν Σωκράτην	ὁ	Ἀπολλόδωρος. Ὁ δὲ οὐκ ἠνέσχετο,
[1, 15]	περιστεράς. Εἶτα τῶν νεοττῶν γενομένων,	ὁ	ἄρρην ἐμπτύει αὐτοῖς, ἀπελαύνων αὐτῶν
[1, 32]	δεξιωσαμένων τοῖς δώροις. Ἐπὶ τούτοις	ὁ	Ἀρταξέρξης ἥσθη, καὶ, Δέχομαι ἡδέως,
[1, 14]	ἀπέκτειναν οἱ κύκνοι. Λέγει δὲ	ὁ	αὐτὸς, καὶ μάχεσθαι τοὺς κύκνους
[1, 15]	τὴν δὲ οὔ. Λέγει δὲ	ὁ	αὐτὸς, μὴ πρότερον ἀναβαίνειν τὸν
[1, 33]	Τὸ μέγεθος οὖν αὐτῆς ὑπερεκπλαγεὶς	ὁ	βασιλεὺς, Ἐκ ποίου παραδείσου, φησὶ,
[1, 32]	ὕδωρ. Ἐλθὼν δὲ, ἔνθα κατέλυεν,	ὁ	βασιλεὺς, ἔπεμψε τῷ ἀνδρὶ τῷ
[1, 30]	τοῦ Πτολεμαίου λίαν ἠράσθη. Πτολεμαῖος	ὁ	βασιλεὺς ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην ὄνομα,
[1, 34]	δὲ λέγοντος τοῦ Μάρδου ὑπολαβὼν	ὁ	βασιλεὺς ἔφη, Εἶτα τολμήσεις τοῖς
[1, 1]	ἀλλήλων ἀπέχονται, ἀλλά τῷ μείζονι	ὁ	βραχύτερος ἁλοὺς καὶ ἐμπεσὼν τοῖς
[1, 5]	δύο καὶ τρία κατέπιεν ἄγκιστρα·	ὁ	δ’ ἁλιεὺς ἐκείνην οὐκ ἐδείπνησε,
[1, 3]	οὐκ ἀνίησι κατὰ τὸ καρτερόν.	Ὁ	δὲ ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ
[1, 34]	ἑαυτοῦ τὸν υἱὸν ἀποθνῄσκοντα ὑπομεῖναι;	Ὁ	δὲ ἔφη, Πάντων μάλιστα· ἐπεὶ
[1, 13]	δεινῶς ἐκπλαγεὶς ὑπὸ τοῦ δέους.	Ὁ	δὲ κῦων, ὅσπερ οὖν αὐτῷ
[1, 16]	Ταῦτα τὸν Σωκράτην ὁ Ἀπολλόδωρος.	Ὁ	δὲ οὐκ ἠνέσχετο, ἀλλ᾿ ἔφη
[1, 30]	λεγόμενον ἐπὶ τῶν θεῶν τούτων.	Ὁ	δὲ ὑπερησθεὶς αὐτοῦ τῇ χρηστότητι,
[1, 24]	αὐτοῖς ἐγένετο, καὶ ἐνταῦθα πάλιν	ὁ	Ἡρακλῆς ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ ὁ
[1, 24]	διαλύεται τὴν πρὸς τὸν Λεπρέα	ὁ	Ἡρακλῆς ἔχθραν. Φιλονεικία δ᾿ οὖν
[1, 21]	οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ χιλίαρχος,	ὁ	καὶ τὰς ἀγγελίας εἰσκομίζων τῷ
[1, 3]	περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ στόμα, ὅσον	ὁ	κάλαμος διείργει. Καὶ ἐκ τούτου
[1, 15]	μηλίνας τὴν χρόαν. Χάρων δὲ	ὁ	Λαμψακηνὸς περὶ τὸν Ἄθω φανῆναι
[1, 23]	μακρᾷ τῇ δόξῃ διέπρεπε Γοργίας	ὁ	Λεοντῖνος Φιλολάου, καὶ Πρωταγόρας Δημοκρίτου·
[1, 24]	οἷα εἰκὸς, πολέμιος τῷ Ἡρακλεῖ	ὁ	Λεπρέας ἐκ τῆς τοιαύτης συμβουλῆς.
[1, 24]	ὁ Ἡρακλῆς ἐκράτει. Διανιώμενος δὲ	ὁ	Λεπρέας, λαβὼν ὅπλα, εἰς μονομαχίαν
[1, 33]	μικρᾶς μεγάλην ποιῆσαι. Ἔοικε δὲ	ὁ	λόγος ὁμολογεῖν οὗτος, ὅτι πάντα
[1, 19]	καὶ Κολοφωνίων, καὶ Κορινθίων τρυφῆς.	Ὁ	μὲν δημώδης λόγος καὶ εἰς
[1, 30]	δὲ καὶ πολλὰ ἀγαθὰ προὐξένησας.	Ὁ	μὲν ἵππευε σὺν τῷ βασιλεῖ
[1, 25]	αἵδε, Κίος, Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα.	Ὁ	μὲν οὖν Ἀλέξανδρος μεγαλοφρόνως ταῦτα
[1, 24]	τοιαύτης συμβουλῆς. Χρόνῳ δὲ ὕστερον	ὁ	μὲν τοῦ Διὸς παῖς εἰς
[1, 33]	δεδωρημένης. Ῥοιὰν ἐπὶ λίκνου μεγίστην	ὁ	Μίσης Ἀρταξέρξῃ τῷ βασιλεῖ ἐλαύνοντι
[1, 34]	παῖδας εἶχεν ἑπτά. Ἀλλὰ τούτων	ὁ	νεώτατος ἐκαλεῖτο Καρτώμης· κακὰ δὲ
[1, 34]	τὰ μὲν πρῶτα ἐπειρᾶτο αὐτὸν	ὁ	πατὴρ παιδεύειν, καὶ ῥυθμίζειν λόγῳ·
[1, 34]	εἰπὼν πρὸς τοὺς παρόντας, ὅτι	ὁ	περὶ τῶν ἰδίων παίδων οὕτω
[1, 27]	Δήμητρος. Ὁμολογεῖ δὲ καὶ Ἀλκμὰν	ὁ	ποιητὴς ἑαυτὸν πολυβορώτατον γεγονέναι. Καὶ
[1, 30]	μορφῆς. Πολλάκις γοῦν αὐτῷ καὶ	ὁ	Πτολεμαῖος ἐμαρτύρει, καὶ ἔλεγεν, Ὦ
[1, 17]	γράμμασιν ἐπέγραψαν. Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν,	ὁ	σπουδαῖος οὐδέτερον ἐπαινέσεται· τί γὰρ
[1, 13]	μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος.	Ὁ	Συρακούσιος Γέλων ὄναρ ἐβέβλητο κεραυνῷ,
[1, 15]	δὲ τῆς Σικελίας ἔνθα ἐστὶν	ὁ	τῆς Ἀφροδίτης νεὼς, σεμνός τε
[1, 27]	Κτησίαν δέ φησί τινα Ἀναξίλας,	ὁ	τῆς κωμῳδίας ποιητὴς, πολλὰ ἐσθίειν.
[1, 21]	ἡμῶν ἀνυσθήσεται, καὶ μὴ προσκυνήσαντι.	Ὁ	τοίνυν Ἰσμηνίας, Ἄγε με, εἶπε,
[1, 25]	Φιλίππου (εἰ δέ τῳ δοκεῖ,	ὁ	τοῦ Διός, ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν
[1, 34]	τῶν περιχώρων ἀφικομένων, ἔνθα ᾤκει	ὁ	τοῦ νεανίσκου πατήρ, ἀλλ᾿ ἐκεῖνός
[1, 16]	ἀφίκετο εἰς τὸ δεσμωτήριον Ἀπολλόδωρος,	ὁ	τοῦ Σωκράτους ἑταῖρος, χιτῶνά τε
[1, 25]	καὶ τούτου εἰς ἐκεῖνον. Ἀλέξανδρος	ὁ	Φιλίππου (εἰ δέ τῳ δοκεῖ,
[1, 25]	οὕτως ἄρα ᾑρήκει τὸν Μακεδόνα	ὁ	Φωκίων. Ἀλλὰ καὶ τάλαντα αὐτῷ
[1, 25]	μεγαλοπρεπῶς· ἔτι γε μὴν μεγαλοφρονέστερον	ὁ	Φωκίων, μήτε τὸ ἀργύριον προσιέμενος,
[1, 21]	Πέρσῃ. Ἔφατο οὖν πρὸς αὐτὸν	ὁ	χιλίαρχος, ὁ καὶ τὰς ἀγγελίας
[1, 2]	ἀκινήτῳ. Καὶ τὸ μὲν ἐνέπεσεν,	ὅ	τί ποτέ ἐστι τὸ ἐμπεσόν,
[1, 32]	τοῦ βασιλέως. Οὐκ ἔχων δὲ	ὅ	τι χρήσαιτο τῷ παρόντι, ἡττηθῆναι
[1, 20]	ἦν, φασι, χρυσίου πέντε καὶ	ὀγδοήκοντα	ταλάντων. Ὀκνούντων δὲ τῶν δημιουργῶν
[1, 20]	Ὀκνούντων δὲ τῶν δημιουργῶν ἅψασθαι,	ὅδε	πρῶτος ἔκρουσε τὸ ἄγαλμα. Καὶ
[1, 7]	συῶν. Ἦσαν ἄρα οἱ σῦς	οἱ	ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ ἀπαίδευτοι, καὶ
[1, 3]	περιγίνονται τῆς ῥώμης τῶν ὕδρων	οἱ	βάτραχοι τῇ σοφίᾳ. ~Περὶ κυνὸς
[1, 1]	οἱονεὶ τῇ πέτρᾳ τοῖς πολύποσιν,	οἱ	δὲ ἀφυλάκτους ὄντας αὐτοὺς περιβάλλουσι
[1, 34]	τῶν δικαστῶν ἀποκτεῖναι, τὸν νεανίσκον.	Οἱ	δὲ ἐξεπλάγησαν, καὶ αὐτοὶ μὲν
[1, 31]	ὀνομάζεται δῶρα, καὶ δοκεῖ τούτῳ.	Οἱ	δὲ ἔτι τούτων ἐνδεέστεροι τὸν
[1, 31]	ἀλλ᾿ ἢ βοῦς, ἢ ὄις,	οἱ	δὲ σῖτον, καὶ οἶνον ἄλλοι.
[1, 32]	λαβεῖν τὸ ἐξ αὐτοῦ δῶρον.	Οἱ	δὲ τὴν ταχίστην προσδραμόντες, εἰς
[1, 15]	ἔνθα κατά τινα καιρὸν θύουσιν	οἱ	Ἐρυκινοὶ τὰ Ἀναγώγια, καὶ λέγουσι
[1, 10]	βεβλημέναι ἐν Κρήτῃ αἶγες θεραπεύονται.	Οἱ	Κρῆτές εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ
[1, 14]	μάχην προελθόντες, καὶ ἀλλήλους ἀπέκτειναν	οἱ	κύκνοι. Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς,
[1, 11]	τὰ βέλη ἐκπίπτει. ~Ὅτι μαντικοὶ	οἱ	μῦες. Ἦσαν δ᾿ ἄρα μαντικώτατοι
[1, 12]	~Περὶ μυρμήκων. Ἔχουσι δὲ καὶ	οἱ	μύρμηκες, ὡς ἀκούω, μαντικῆς τινα
[1, 1]	πολύποδος. Δεινοὶ κατὰ κοιλίαν εἰσὶν	οἱ	πολύποδες, καὶ πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν
[1, 1]	αὐτῷ γίνεται δεῖπνον. Ἐλλοχῶσι δὲ	οἱ	πολύποδες καὶ τοὺς ἰχθῦς τὸν
[1, 7]	~Περὶ ἀγρίων συῶν. Ἦσαν ἄρα	οἱ	σῦς οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς οὐκ
[1, 1]	οὖν καὶ πεφύκασιν αἱ πέτραι.	οἱ	τοίνυν ἰχθῦς προσνέουσιν οἱονεὶ τῇ
[1, 3]	αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ· οὐ γὰρ	οἱ	χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ στόμα,
[1, 24]	ἄθλου μισθὸν Ἡρακλῆς. Ἦν οὖν,	οἷα	εἰκὸς, πολέμιος τῷ Ἡρακλεῖ ὁ
[1, 16]	οὕτως ὄψεται Σωκράτην; Εἰ γὰρ	οἴεται	τὸν ὀλίγον ὕστερον ἐρριμμένον ἐν
[1, 34]	βασιλεῦ, τὸν βλάπτοντα τὴν ἐμὴν	οἰκίαν	καὶ τὸν τῶν ἀδελφῶν βίον,
[1, 11]	ζῷων καὶ μύες· γηρώσης γὰρ	οἰκίας	ἤδη καὶ μελλούσης κατολισθαίνειν, αἰσθάνονται
[1, 33]	τοῦτο; Τοῦ δὲ εἰπόντος, ὅτι	οἴκοθεν,	καὶ ἐκ τῆς αὑτοῦ γεωργίας,
[1, 32]	τὸν σταθμὸν τὸν σὸν παραγένῃ,	οἴκοθεν,	ὡς ἂν μάλιστα ἐμαυτοῦ κράτιστα
[1, 29]	τινι ποίμνῃ Νικίου τοῦ τυράννου,	ὄιν·	τεκεῖν δὲ οὐκ ἄρνα, ἀλλὰ
[1, 31]	ὄις, οἱ δὲ σῖτον, καὶ	οἶνον	ἄλλοι. Παρεξιόντι δ᾿ αὐτῷ, καὶ
[1, 26]	δὲ χοίνικες τέτταρες, ἔπινε δὲ	οἴνου	χοᾶ. ~Περὶ ἀδδηφαγίας πολλῶν. Ἀδηφάγους
[1, 2]	τὸ δὲ ἀράχριου πάγη, καὶ	οἱονεὶ	κύρτος ἐστὶ τοῖς ἐμπίπτουσι. Καὶ
[1, 1]	πέτραι. οἱ τοίνυν ἰχθῦς προσνέουσιν	οἱονεὶ	τῇ πέτρᾳ τοῖς πολύποσιν, οἱ
[1, 29]	φλαύρως, ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι	ὄϊς	λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων παῖδες
[1, 31]	προσφέρουσιν, ἀλλ᾿ ἢ βοῦς, ἢ	ὄις,	οἱ δὲ σῖτον, καὶ οἶνον
[1, 20]	χρυσίου πέντε καὶ ὀγδοήκοντα ταλάντων.	Ὀκνούντων	δὲ τῶν δημιουργῶν ἅψασθαι, ὅδε
[1, 10]	διέτραγον, καὶ ἅμα τῷ γεύσασθαι,	ὅλα	ἐκείναις τὰ βέλη ἐκπίπτει. ~Ὅτι
[1, 16]	Σωκράτην; Εἰ γὰρ οἴεται τὸν	ὀλίγον	ὕστερον ἐρριμμένον ἐν ποσὶ καὶ
[1, 15]	τὰς θηλείας τὴν τῶν ἀρρένων	ὁμιλίαν,	τοῦ φιλήματος ἔρημον. Προστίθησι τούτοις
[1, 27]	εἶναι, καὶ Σιτοῦς ἄγαλμα Δήμητρος.	Ὁμολογεῖ	δὲ καὶ Ἀλκμὰν ὁ ποιητὴς
[1, 26]	λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Καὶ	ὁμολογεῖ	Ποσείδιππος ταῦτα. Δεῖπνον δὲ ἦν
[1, 33]	ποιῆσαι. Ἔοικε δὲ ὁ λόγος	ὁμολογεῖν	οὗτος, ὅτι πάντα ἐκ τῆς
[1, 19]	ἀρχή, ἐπὶ μέγα δυνάμεως προελθοῦσα,	ὅμως,	διὰ τὴν τρυφὴν τὴν ἔξω
[1, 7]	ἔχοντες οὕτως αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι,	ὅμως	ἐπὶ τὰ ὕδατα παραγίνονται, καὶ
[1, 21]	ἔρριψεν ἀδήλως παρὰ τοὺς πόδας,	ὃν	ἔτυχε φορῶν, καὶ ταχέως ἐπικύψας,
[1, 13]	~Περὶ Γέλωνος. Ὁ Συρακούσιος Γέλων	ὄναρ	ἐβέβλητο κεραυνῷ, καὶ διὰ τοῦτο
[1, 13]	ἀμυδρὸν, οὐδ᾿ ἀσθενὲς, ὡς ἐν	ὀνείρῳ,	ἀλλ᾿ ἀνδρικῶς, ἅτε δεινῶς ἐκπλαγεὶς
[1, 9]	νοσοῦντα τῶν μὲν ἄλλων οὐδὲν	ὀνίνησι·	φάρμακον δέ ἐστιν αὐτῷ τῆς
[1, 22]	Καὶ στολὴν ἐπ᾿ αὐτοῖς Μηδικήν·	ὄνομα	δὲ τῇ στολῇ δωροφορική. ~Περὶ
[1, 32]	πλησίον παραρρέοντα, ᾧ Κῦρός ἐστιν	ὄνομα,	ἐλθὼν σὺν σπουδῇ, καὶ ᾗ
[1, 15]	εἰς περιστεράν, ἐρασθέντα παρθένου, Φθίας	ὄνομα.	Ἐν Αἰγίῳ δὲ ᾤκει ἡ
[1, 32]	ἄριστον, δεύτερον δέ, ὅτι Κύρου	ὄνομα	ἐν ἑαυτῷ φέρει. Καὶ σὺ
[1, 32]	Περσικός. Φασὶν ἄνδρα Πέρσην, ᾧ	ὄνομα	ἦν Σιναίτης, πόρρω τῆς ἐπαύλεως
[1, 30]	ὁ βασιλεὺς ἐρώμενον εἶχε Γαλέτην	ὄνομα,	ἰδεῖν κάλλιστον. Ἀμείνων δὲ ἦν
[1, 34]	καταγινώσκεσθαι ζητοῦντος. Ἀνὴρ γένει Μάρδος,	ὄνομα	Ῥακώκης, παῖδας εἶχεν ἑπτά. Ἀλλὰ
[1, 26]	ἔχειν ἅμα καὶ τέχνην, Ἀγλαΐδα	ὄνομα,	τὴν Μεγακλέους παῖδα. Περίθετον δὲ
[1, 21]	δι᾿ ἑρμηνέως, Τιθραύστης δὲ ἦν	ὄνομα	τῷ χιλιάρχῳ) νόμος ἐστὶν ἐπιχώριος
[1, 31]	ταῦτα ὑπὸ ἑκάστου πρόκειται, καὶ	ὀνομάζεται	δῶρα, καὶ δοκεῖ τούτῳ. Οἱ
[1, 28]	ὁρῶντα, καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς, καὶ	ὄντα	τῶν ἄλλων ὀψοφαγίστατον, ἀλλὰ τοῦτόν
[1, 1]	τοῖς πολύποσιν, οἱ δὲ ἀφυλάκτους	ὄντας	αὐτοὺς περιβάλλουσι ταῖς ἐξ ἑαυτῶν
[1, 31]	δύναμιν ἕκαστός προσκομίζει. Ἅτε δὲ	ὄντες	ἐν γεωργίᾳ, καὶ περὶ γῆν
[1, 30]	ἀγομένων ἀγαθὸν ἐπὶ ἵππῳ ἐτύχομεν	ὄντες,	φέρε, εἴ σοι δοκεῖ, τὴν
[1, 29]	μέλλουσαν αὐτῷ μαντεύσασθαι, ἰδιώτῃ ἔτι	ὄντι.	~Ὅτι Γαλέτης οὐ μᾶλλον διὰ
[1, 1]	χροιὰν, καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν,	ὅπερ	οὖν καὶ πεφύκασιν αἱ πέτραι.
[1, 32]	βασιλεύοις· νῦν μὲν οὖν σε,	ὅπῃ	τε καὶ ὅπως ἔχω, τιμῶ,
[1, 6]	γῇ τὰ ᾠά· εἶτα, ὑποστρέψασαι	ὀπίσω	εἰς ἤθη τὰ ἑαυτῶν, νήχονται.
[1, 34]	τὸ παιδίον, καὶ τὼ χεῖρε	ὀπίσω	περιαγαγὼν αὐτοῦ, πρὸς τοὺς δικαστὰς
[1, 24]	Διανιώμενος δὲ ὁ Λεπρέας, λαβὼν	ὅπλα,	εἰς μονομαχίαν προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ.
[1, 32]	οὖν σε, ὅπῃ τε καὶ	ὅπως	ἔχω, τιμῶ, ὡς ἂν μὴ
[1, 23]	μὴ πάνυ τι ἀκριβὲς, μήτε	ὁρᾶν,	μήτε ἀκούειν· ἔνθεν τοι καὶ
[1, 14]	καὶ θυμόν. Πολλάκις γοῦν εἰς	ὀργὴν	καὶ μάχην προελθόντες, καὶ ἀλλήλους
[1, 10]	βάλλουσιν ἐπ᾿ ἄκροις νεμομένας τοῖς	ὄρεσιν.	Αἱ δὲ βληθεῖσαι παραχρῆμα τῆς
[1, 28]	διαβάλλουσι Ῥόδιοι. Εἴτε δὲ ἐκεῖνοι	ὀρθῶς,	εἴτε οὗτοι φλαύρως, ὑπερφρονῶ τοῦτο
[1, 5]	ἥδὲ ἀνέθορε, καὶ ἀπέκειρε τὴν	ὁρμιὰν,	καὶ νήχεται αὖθις. Πολλάκις δ᾿
[1, 15]	πάμπολύ τι πλῆθος τῶνδε τῶν	ὀρνίθων	ἐπιπολάζειν τῷ ναῷ τῆς θεοῦ
[1, 28]	τὸν μὲν εἰς τοὺς ἰχθῦς	ὁρῶντα,	καὶ θαυμάζοντα αὐτοὺς, καὶ ὄντα
[1, 20]	τὴν ἐσθῆτα καὶ τὸν κόσμον,	ὃς	ἦν, φασι, χρυσίου πέντε καὶ
[1, 34]	πρὸς τοὺς δικαστὰς ἤγαγε· καὶ	ὅσα	αὐτῷ τετόλμητο πάντα ὰκριβῶς κατηγόρησε
[1, 21]	αἰσχύνην φερόντων. Πάντα δ᾿ οὖν	ὅσα	ἠβουλήθη κατεπράξατο, οὐδὲ ἠτύχησέ τι
[1, 12]	καὶ τὰ λοιπὰ τῶν σπερμάτων,	ὅσα	μυρμήκων δεῖπνόν ἐστιν. ~Περὶ Γέλωνος.
[1, 23]	τῇ δὲ σοφίᾳ τοσοῦτον ἐλείποντο,	ὅσον	ἀνδρῶν παῖδες. Ἔοικε γάρ πως
[1, 4]	τὴν ὄχθην, καὶ παρακλέπτοντες πίνουσιν,	ὅσον	ἁρπάσαι, πάλιν καὶ πάλιν. Εἶτα
[1, 4]	ποταμοῦ πίνουσιν, ἐπικύπτοντες ἅμα, καὶ	ὅσον	διψῶσι λάπτοντες· ὑφορῶνται γὰρ τὰ
[1, 8]	Φαλάγγιον ἐλάφοις τοσοῦτόν ἐστι κακὸν,	ὅσον	καὶ ἀνθρώποις· καὶ κινδυνεύουσιν ἀπολέσθαι
[1, 2]	ἔχει δαῖτα. Τοσοῦτον δ’ ἐμπίπτει,	ὅσον	καὶ τὸ ὕφασμα κατέχειν δυνατόν
[1, 3]	χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον τὸ στόμα,	ὅσον	ὁ κάλαμος διείργει. Καὶ ἐκ
[1, 13]	τοῦ δέους. Ὁ δὲ κῦων,	ὅσπερ	οὖν αὐτῷ παρεκάθευδεν, ἐκ τῆς
[1, 24]	τῆς Φόρβαντος, γίνεται παῖς Λεπρέας,	ὅσπερ	οὖν συνεβούλευσε τῷ Αὐγέᾳ δῆσαι
[1, 7]	καὶ θεραπείας ἅμα. Οὗτοι γοῦν,	ὅταν	αὑτοὺς λαθόντες ὑοσκυάμου φάγωσι, τὰ
[1, 12]	ὡς ἀκούω, μαντικῆς τινα αἴσθησιν.	ὅταν	γὰρ μέλλῃ λιμός ἔσεσθαι, δεινῶς
[1, 32]	δέ σε Κύρου ποταμοῦ ὕδατι·	ὅταν	δὲ ἐπὶ τὸν σταθμὸν τὸν
[1, 31]	τοῖς μάλιστα ὑπ᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος·	ὅταν	εἰς Πέρσας ἐλαύνῃ βασιλεύς, πάντες
[1, 14]	χρόνον εὐφωνότατόν τε, καὶ ᾠδικώτατον,	ὅταν	ᾖ περὶ τὴν καταστροφὴν τοῦ
[1, 15]	καὶ αἱ θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν,	ὅταν	τῆς πρὸς ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι·
[1, 34]	ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ κήπῳ,	ὅταν	τῶν φυομένων θριδακινῶν τὰς ἐκφύσεις
[1, 24]	τῷ Αὐγέᾳ δῆσαι τὸν Ἡρακλῆ,	ὅτε	αὐτὸν ἀπῄται τὸν ὐπὲρ τοῦ
[1, 15]	Ἄθω φανῆναι περιστερὰς λευκὰς λέγει,	ὅτε	ἐνταῦθα ἀπώλοντο αἱ τῶν Περσῶν
[1, 16]	Σωκράτους, ὅτε τὸ κώνειον ἔπιεν.	Ὅτε	ἧκεν ἡ ναῦς ἐκ Δήλου,
[1, 16]	ἡ Φθία αὕτη. ~Περὶ Σωκράτους,	ὅτε	τὸ κώνειον ἔπιεν. Ὅτε ἧκεν
[1, 14]	οὐδὲ ἄλλος· πεπίστευται δ᾿ οὖν,	ὅτι	ᾄδει. Καὶ λέγουσί γε αὐτὸν
[1, 30]	αὐτῷ μαντεύσασθαι, ἰδιώτῃ ἔτι ὄντι.	~Ὅτι	Γαλέτης οὐ μᾶλλον διὰ τὴν
[1, 14]	αὐτούς, ἀλλ᾿ οὐκ ἄρχειν ἀδίκων.	Ὅτι	δέ εἰσι φιλῳδοί, τοῦτο μὲν
[1, 15]	ἔρημον. Προστίθησι τούτοις καὶ ἐκεῖνα,	ὅτι	καὶ αἱ θήλειαι ἀλλήλας ἀναβαίνουσιν,
[1, 32]	τὸ πάντων ἄριστον, δεύτερον δέ,	ὅτι	Κύρου ὄνομα ἐν ἑαυτῷ φέρει.
[1, 11]	ὅλα ἐκείναις τὰ βέλη ἐκπίπτει.	~Ὅτι	μαντικοὶ οἱ μῦες. Ἦσαν δ᾿
[1, 16]	οὕτω δοξάζει, εἴγε αὐτὸς πεπίστευκεν,	ὅτι	μετὰ τὴν ἐξ Ἀθηναίων φιλοτησίαν,
[1, 34]	ἕνα, εἰπὼν πρὸς τοὺς παρόντας,	ὅτι	ὁ περὶ τῶν ἰδίων παίδων
[1, 33]	δῶρον τοῦτο; Τοῦ δὲ εἰπόντος,	ὅτι	οἴκοθεν, καὶ ἐκ τῆς αὑτοῦ
[1, 29]	οὗτοι φλαύρως, ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν.	~Ὅτι	ὄϊς λέοντα ἔτεκεν. Λέγουσι Κῴων
[1, 33]	δὲ ὁ λόγος ὁμολογεῖν οὗτος,	ὅτι	πάντα ἐκ τῆς ἐπιμελείας, καὶ
[1, 32]	ἰσοστάσιον ἐκείνοις λέγω· πρῶτον μέν,	ὅτι	ὕδωρ ἐστὶ τὸ πάντων ἄριστον,
[1, 1]	εἰσὶν οἱ πολύποδες, καὶ πᾶν	ὁτιοῦν	φαγεῖν ἄμαχοι. Πολλάκις οὖν οὐδὲ
[1, 3]	ἀμηχανεῖ καταπιεῖν αὐτὸν αὐτῷ καλάμῳ·	οὐ	γὰρ οἱ χωρεῖ περιλαβεῖν τοσοῦτον
[1, 15]	δὲ ᾠά, ἐξ ὧν νεοττοὶ	οὐ	γίνονται αὐταῖς. Εἰ δέ τι
[1, 18]	~Περὶ τρυφωσῶν γυναικῶν. Πῶς δὲ	οὐ	διέρρεον ὑπὸ τρυφῆς αί πολλαὶ
[1, 14]	καὶ κατὰ θαλάσσης, καὶ αὐτοῖς	οὐ	κάμνει τὸ πτερόν. ~Περὶ περιστερῶν.
[1, 30]	ἰδιώτῃ ἔτι ὄντι. ~Ὅτι Γαλέτης	οὐ	μᾶλλον διὰ τὴν μορφήν, ἢ
[1, 4]	Εἶτα οὕτως ἐκ διαλειμμάτων ἐκορέσθησαν,	οὐ	μὴν ἀπώλοντο, καὶ οὖν καὶ
[1, 21]	μὲν ἀπέστειλε τῷ Πέρσῃ προσκυνήσας,	οὐ	μὴν ἔδρασεν οὐδὲν τῶν ἐν
[1, 5]	~Περὶ θαλαττίας ἀλώπεκος. Ἡ ἀλώπηξ,	οὐ	μόνον τὸ χερσαῖον θηρίον δολερόν
[1, 16]	σὺν τῷ κόσμῳ τὸν νεκρὸν	οὐ	πάνυ τι ἀδόξως. Ταῦτα τὸν
[1, 30]	πόρρωθεν ἀγομένους τινὰς ἐπὶ θανάτῳ,	οὐ	ῥᾳθύμως εἶδεν· ἀλλ᾿ ἔφη πρὸς
[1, 18]	τοὺς ὤμους ἄχρι τῶν χειρῶν	οὐ	συνέρραπτον, ἀλλὰ περόναις χρυσαῖς, καὶ
[1, 15]	περιστερὰν τιθασὸν εἶναι, τὴν δὲ	οὔ.	Λέγει δὲ ὁ αὐτὸς, μὴ
[1, 13]	διὰ τοῦτο ἐβόα, οὐκ ἀμυδρὸν,	οὐδ᾿	ἀσθενὲς, ὡς ἐν ὀνείρῳ, ἀλλ᾿
[1, 1]	ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι. Πολλάκις οὖν	οὐδὲ	ἀλλήλων ἀπέχονται, ἀλλά τῷ μείζονι
[1, 14]	κύκνου οὐκ ἤκουσα, ἴσως δὲ	οὐδὲ	ἄλλος· πεπίστευται δ᾿ οὖν, ὅτι
[1, 4]	Αἰγυπτίου τι σοφόν. Οὐκ ἀθρόως,	οὐδὲ	ἀνέδην, οὐδὲ ἐλευθέρως ἐκ τοῦ
[1, 4]	σοφόν. Οὐκ ἀθρόως, οὐδὲ ἀνέδην,	οὐδὲ	ἐλευθέρως ἐκ τοῦ ποταμοῦ πίνουσιν,
[1, 21]	δ᾿ οὖν ὅσα ἠβουλήθη κατεπράξατο,	οὐδὲ	ἠτύχησέ τι ἐκ τοῦ Πέρσου.
[1, 5]	μὲν γὰρ δέλεαρ οὐχ ὑφορᾶται,	οὐδὲ	μὴν φυλάττεται διὰ τὴν ἀκρασίαν
[1, 31]	αὐτουργοὶ πεφυκότες, οὐδὲν τῶν ὑβρισμένων,	οὐδὲ	τῶν ἄγαν πολυτελῶν, προσφέρουσιν, ἀλλ᾿
[1, 8]	γεύσωνται, ἐλύπησεν αὐτοὺς τὸ δῆγμα	οὐδέν·	δεῖ δὲ εἶναι τὸν κιττὸν
[1, 25]	ὁ τοῦ Διός, ἐμοὶ γὰρ	οὐδὲν	διαφέρει) Φωκίωνι μόνῳ, φασί, τῷ
[1, 32]	οὕτω τιμήσω σε, καὶ δὴ	οὐδὲν	ἐλάττων γενήσομαί τινος τῶν ἄλλων
[1, 34]	τὰς πικρὰς ἀποκλῶ καὶ ἀφαιρῶ,	οὐδὲν	ἡ μήτηρ αὐτῶν ἡ θριδακίνη
[1, 15]	πρὸς ἄρρενα μίξεως ἀτυχήσωσι· καὶ	οὐδὲν	μὲν εἰς ἀλλήλας προΐενται, τίκτουσι
[1, 9]	δὲ νοσοῦντα τῶν μὲν ἄλλων	οὐδὲν	ὀνίνησι· φάρμακον δέ ἐστιν αὐτῷ
[1, 21]	Πέρσῃ προσκυνήσας, οὐ μὴν ἔδρασεν	οὐδὲν	τῶν ἐν τοῖς Ἕλλησιν αἰσχύνην
[1, 31]	γῆν πονούμενοι, καὶ αὐτουργοὶ πεφυκότες,	οὐδὲν	τῶν ὑβρισμένων, οὐδὲ τῶν ἄγαν
[1, 30]	ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ μὲν οὐδεπώποτε	οὐδενὶ	γέγονας αἴτιος, πολλοῖς δὲ καὶ
[1, 30]	Ὦ ἀγαθὴ κεφαλή, κακοῦ μὲν	οὐδεπώποτε	οὐδενὶ γέγονας αἴτιος, πολλοῖς δὲ
[1, 17]	Ὧν, ἐμοὶ δοκεῖν, ὁ σπουδαῖος	οὐδέτερον	ἐπαινέσεται· τί γὰρ ἄλλο ἐστὶ
[1, 4]	δὲ κυνὸς Αἰγυπτίου τι σοφόν.	Οὐκ	ἀθρόως, οὐδὲ ἀνέδην, οὐδὲ ἐλευθέρως
[1, 13]	κεραυνῷ, καὶ διὰ τοῦτο ἐβόα,	οὐκ	ἀμυδρὸν, οὐδ᾿ ἀσθενὲς, ὡς ἐν
[1, 21]	Θηβαίου σοφὸν ἅμα καὶ Ἑλληνικὸν	οὐκ	ἂν ἀποκρυφαίμην ἔργον. Πρεσβεύων οὗτος
[1, 3]	φέρει, καὶ ἀπρὶξ ἔχεται, καὶ	οὐκ	ἀνίησι κατὰ τὸ καρτερόν. Ὁ
[1, 7]	οἱ σῦς οἱ ἄγριοι ἰατρικῆς	οὐκ	ἀπαίδευτοι, καὶ θεραπείας ἅμα. Οὗτοι
[1, 29]	τοῦ τυράννου, ὄιν· τεκεῖν δὲ	οὐκ	ἄρνα, ἀλλὰ λέοντα. Καὶ οὖν
[1, 14]	ἀμύνεσθαί γε μὴν αὐτούς, ἀλλ᾿	οὐκ	ἄρχειν ἀδίκων. Ὅτι δέ εἰσι
[1, 5]	ἄγκιστρα· ὁ δ’ ἁλιεὺς ἐκείνην	οὐκ	ἐδείπνησε, προϊοῦσαν τῆς θαλάσσης. ~Περὶ
[1, 16]	ἐμὲ εἶναι, δῆλός ἐστί με	οὐκ	εἰδώς. ~Περὶ τῶν σμικροτάτων τεθρίππων,
[1, 34]	καὶ αὐτοὶ μὲν ἐφ᾿ ἑαυτῶν	οὐκ	ἔκριναν τὴν καταδικάζουσαν ἀγαγεῖν ψῆφον·
[1, 34]	καὶ ῥυθμίζειν λόγῳ· ἐπεὶ δὲ	οὐκ	ἐπείθετο, τῶν δικαστῶν τῶν περιχώρων
[1, 19]	τὴν πολλὴν τρυφήν. Ἃ δὲ	οὐκ	ἔστι τοῖς πολλοῖς γνώριμα, ταῦτ'
[1, 32]	νόμου, καὶ αἰδοῖ τοῦ βασιλέως.	Οὐκ	ἔχων δὲ ὅ τι χρήσαιτο
[1, 14]	τεθρύληται. Ἐγὼ δὲ ᾄδοντος κύκνου	οὐκ	ἤκουσα, ἴσως δὲ οὐδὲ ἄλλος·
[1, 16]	Σωκράτην ὁ Ἀπολλόδωρος. Ὁ δὲ	οὐκ	ἠνέσχετο, ἀλλ᾿ ἔφη πρὸς τοὺς
[1, 24]	μονομαχίαν προκαλεῖται τὸν Ἡρακλῆ. Καὶ	οῦν	καὶ ἔτισε δίκας ὑπὲρ τῶν
[1, 25]	Ἐλαία, Μύλασα, Πάταρα. Ὁ μὲν	οὖν	Ἀλέξανδρος μεγαλοφρόνως ταῦτα καὶ μεγαλοπρεπῶς·
[1, 6]	ᾠῶν συμπαγέντων, ζῷα γίνεται. Ὑποστρέψασαι	οὖν	αὖθις εἰς τὸν χῶρον, ἐν
[1, 33]	τὴν Περσίδα προσεκόμισε. Τὸ μέγεθος	οὖν	αὐτῆς ὑπερεκπλαγεὶς ὁ βασιλεὺς, Ἐκ
[1, 24]	ὁ Ἡρακλῆς ἔχθραν. Φιλονεικία δ᾿	οὖν	αὐτοῖς ἐμπίπτει νεανικὴ, καὶ ἐρίζουσιν
[1, 13]	δέους. Ὁ δὲ κῦων, ὅσπερ	οὖν	αὐτῷ παρεκάθευδεν, ἐκ τῆς βοῆς
[1, 32]	Ἀρταξέρξῃ τῷ ἐπικαλουμένῳ Μνήμονι. Ἀποληφθέντα	οὖν	θορυβηθῆναι δέει τοῦ νόμου, καὶ
[1, 5]	καὶ νήχεται αὖθις. Πολλάκις δ᾿	οὖν	καὶ δύο καὶ τρία κατέπιεν
[1, 4]	ἐκορέσθησαν, οὐ μὴν ἀπώλοντο, καὶ	οὖν	καὶ ἠκέσαντο τὸ δίψος. ~Περὶ
[1, 32]	ὕδατος τῷ Περσῶν βασιλεῖ. Λόγος	οὖν	καὶ Περσικός. Φασὶν ἄνδρα Πέρσην,
[1, 1]	καὶ τοῦτο εἶναι δοκοῦσιν, ὅπερ	οὖν	καὶ πεφύκασιν αἱ πέτραι. οἱ
[1, 16]	ἐν αὐτοῖς ἀποθάνοι· καὶ γὰρ	οὖν	καὶ προκεῖσθαι σὺν τῷ κόσμῳ
[1, 10]	Κρῆτές εἰσι τοξεύειν ἀγαθοί καὶ	οὖν	καὶ τὰς αἶγας βάλλουσιν ἐπ᾿
[1, 29]	οὐκ ἄρνα, ἀλλὰ λέοντα. Καὶ	οὖν	καὶ τὸ σημεῖον τοῦτο τῷ
[1, 3]	ἦν γένος βατράχων Αἰγυπτίων, καὶ	οὖν	καὶ τῶν ἄλλων ὑπερφέρουσι κατὰ
[1, 24]	τοῦ ἄθλου μισθὸν Ἡρακλῆς. Ἦν	οὖν,	οἷα εἰκὸς, πολέμιος τῷ Ἡρακλεῖ
[1, 21]	Ἕλλησιν αἰσχύνην φερόντων. Πάντα δ᾿	οὖν	ὅσα ἠβουλήθη κατεπράξατο, οὐδὲ ἠτύχησέ
[1, 14]	δὲ οὐδὲ ἄλλος· πεπίστευται δ᾿	οὖν,	ὅτι ᾄδει. Καὶ λέγουσί γε
[1, 1]	πᾶν ὁτιοῦν φαγεῖν ἄμαχοι. Πολλάκις	οὖν	οὐδὲ ἀλλήλων ἀπέχονται, ἀλλά τῷ
[1, 21]	ἧκεν, ἐντυχεῖν τῷ Πέρσῃ. Ἔφατο	οὖν	πρὸς αὐτὸν ὁ χιλίαρχος, ὁ
[1, 32]	δι᾿ αἰῶνος βασιλεύοις· νῦν μὲν	οὖν	σε, ὅπῃ τε καὶ ὅπως
[1, 24]	Φόρβαντος, γίνεται παῖς Λεπρέας, ὅσπερ	οὖν	συνεβούλευσε τῷ Αὐγέᾳ δῆσαι τὸν
[1, 2]	δαίμονος, οὖτε ἴσασιν αἱ φάλαγγες	οὖτε	εἰδέναι βούλονται. Ἤ τί ποτ’
[1, 2]	ὑφαίνειν, καὶ δῶρα Ἐργάνης δαίμονος,	οὖτε	ἴσασιν αἱ φάλαγγες οὖτε εἰδέναι
[1, 7]	οὐκ ἀπαίδευτοι, καὶ θεραπείας ἅμα.	Οὗτοι	γοῦν, ὅταν αὑτοὺς λαθόντες ὑοσκυάμου
[1, 19]	ἀπολέσθαι· καὶ γάρ τοι καὶ	οὗτοι	ἐσθῆτι πολυτελεῖ ἐθρύπτοντο, καὶ τραπέζης
[1, 25]	Σπάρτωνα· ἀδελφὼ δὲ ἄρα ἤστην	οὗτοι	Ῥοδίω. ~Περὶ Ἀγλαΐδος τῆς ἀδδηφάγου.
[1, 7]	ἐσθίουσι προθυμότατα. Γίνονται δὲ αὐτοῖς	οὗτοι	τοῦ πάθους φάρμακον, καὶ ἐργάζονται
[1, 28]	Εἴτε δὲ ἐκεῖνοι ὀρθῶς, εἴτε	οὗτοι	φλαύρως, ὑπερφρονῶ τοῦτο ἐξετάζειν. ~Ὅτι
[1, 32]	τῷ μὴ δωροφορῆσαι βασιλέα· ἄλλ᾿	οὗτός	γε πρὸς τὸν ποταμὸν τὸν
[1, 33]	ἐπεῖπε, Νὴ τὸν Μίθραν, ἀνὴρ	οὗτος	ἐκ τῆς ἐπιμελείας ταύτης δυνήσεται
[1, 27]	ἔνθεν τοι καὶ Κάνθων ἐκλήθη	οὗτος.	Λέγεται δὲ καὶ ἐν Σικελίᾳ
[1, 33]	Ἔοικε δὲ ὁ λόγος ὁμολογεῖν	οὗτος,	ὅτι πάντα ἐκ τῆς ἐπιμελείας,
[1, 31]	δῶρου προσφέρειν τῷ βασιλεῖ. Νόμος	οὗτος	Περσικὸς ἐν τοῖς μάλιστα ὑπ᾿
[1, 21]	οὐκ ἂν ἀποκρυφαίμην ἔργον. Πρεσβεύων	οὗτος	ὑπὲρ τῆς πατρίδος πρὸς βασιλέα
[1, 34]	ὁ περὶ τῶν ἰδίων παίδων	οὕτω	δικαίως ἀποφαινόμενος, πάντως καὶ ἐν
[1, 16]	πῶς ὑπὲρ ἡμῶν καλῶς Ἀπολλόδωρος	οὕτω	δοξάζει, εἴγε αὐτὸς πεπίστευκεν, ὅτι
[1, 16]	χιτῶνα, καὶ θοἰμάτιον περιβαλόμενον, εἶτα	οὕτω	πιεῖν τὸ φάρμακον. Ἔλεγε γὰρ
[1, 32]	ἐμαυτοῦ κράτιστα καὶ πολυτελέστατα κομίσαιμι,	οὕτω	τιμήσω σε, καὶ δὴ οὐδὲν
[1, 25]	στρατηγῷ γράφων, προσετίθει τὸ χαίρειν·	οὕτως	ἄρα ᾑρήκει τὸν Μακεδόνα ὁ
[1, 7]	τὰ ἐξόπισθεν ἐφέλκουσι, παρειμένως ἔχοντες	οὕτως	αὐτῶν. Εἶτα σπώμενοι, ὅμως ἐπὶ
[1, 4]	ἁρπάσαι, πάλιν καὶ πάλιν. Εἶτα	οὕτως	ἐκ διαλειμμάτων ἐκορέσθησαν, οὐ μὴν
[1, 16]	τὸ τοῦ φαρμάκου πόμα, ἔτι	οὕτως	ὄψεται Σωκράτην; Εἰ γὰρ οἴεται
[1, 5]	ἐστι. Τὸ μὲν γὰρ δέλεαρ	οὐχ	ὑφορᾶται, οὐδὲ μὴν φυλάττεται διὰ
[1, 34]	βασιλεὺς ἔφη, Εἶτα τολμήσεις τοῖς	ὀφθαλμοῖς	τοῖς ἑαυτοῦ τὸν υἱὸν ἀποθνῄσκοντα
[1, 21]	ἐστὶν ἐπιχώριος Πέρσαις, τὸν εἰς	ὀφθαλμοὺς	ἐλθόντα τοῦ βασιλέως μὴ πρότερον
[1, 4]	αὐτῷ θηρία. Παραθέουσι δὲ τὴν	ὄχθην,	καὶ παρακλέπτοντες πίνουσιν, ὅσον ἁρπάσαι,
[1, 16]	τοῦ φαρμάκου πόμα, ἔτι οὕτως	ὄψεται	Σωκράτην; Εἰ γὰρ οἴεται τὸν
[1, 28]	αὐτοὺς, καὶ ὄντα τῶν ἄλλων	ὀψοφαγίστατον,	ἀλλὰ τοῦτόν γε ὡς ἐλευθέριον
[1, 28]	~Περὶ τῶν παρὰ Ῥοδίοις τιμωμένων	ὄψων.	Ἀλλὰ ἔγωγε ὑμῖν ἐθέλω εἰπεῖν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 8/03/2007