| Chapitre |
| [9] |
καὶ
τέττιγες.
Καὶ
γὰρ
τὸν
|
ψόφον |
ποιοῦσι
πνεύματι,
οἷον
ἀσθμαίνοντα·
ἐν |
| [21] |
μέσῳ
τὸ
θρεπτικὸν
εἶναι
τῆς
|
ψυκτικῆς |
δυνάμεως.
Αἴρεται
μὲν
οὖν
πλεῖον |
| [9] |
περιέχοντος
ἢ
ὕδατος
ἢ
ἀέρος
|
ψύξις |
ἱκανὴ
πρὸς
τὴν
βοήθειαν
τῆς |
| [9] |
μαράνσεως
ἡ
διὰ
τὸ
μὴ
|
ψύχεσθαι |
φθορὰ
καλεῖται
πνίξις,
καὶ
τὰ |
| [4] |
αἰτίας.
Λέγει
δ'
ὡς
ἡ
|
ψυχὴ |
καὶ
τὸ
θερμὸν
ταὐτόν,
τὰ |
| [8] |
ἐνταῦθα
καὶ
τὴν
πρώτην
θρεπτικὴν
|
ψυχὴν |
ἀναγκαῖον
ὑπάρχειν,
οὗτος
δ'
ἐστὶν |
| [4] |
ἃ
καλεῖ
ἐκεῖνος
νοῦν
καὶ
|
ψυχήν· |
ἀναπνέοντος
οὖν
καὶ
εἰσιόντος
τοῦ |
| [4] |
ἐνοῦσαν
ἐν
τοῖς
ζῴοις
διιέναι
|
ψυχήν, |
καὶ
διὰ
τοῦτο
ἐν
τῷ |
| [4] |
λέγει,
φάσκων
κωλύειν
ἐκθλίβεσθαι
τὴν
|
ψυχήν· |
οὐ
μέντοι
ὡς
τούτου
γ' |
| [8] |
μὲν
οὖν
ἄλλας
δυνάμεις
τῆς
|
ψυχῆς |
ἀδύνατον
ὑπάρχειν
ἄνευ
τῆς
θρεπτικῆς |
| [17] |
τελευτῶσιν,
ἀλλ'
ἀναίσθητος
ἡ
τῆς
|
ψυχῆς |
ἀπόλυσις
γίνεται
παντελῶς.
Καὶ
τῶν |
| [16] |
τὴν
ἐν
τῇ
καρδίᾳ
τῆς
|
ψυχῆς |
ἐμπύρευσιν.
Ταύτην
δὲ
ποιεῖται
διὰ |
| [8] |
τὸ
ζῆν
καὶ
ἡ
τῆς
|
ψυχῆς |
ἕξις
μετὰ
θερμότητός
τινός
ἐστιν |
| [18] |
ἐν
τῷ
θερμῷ
τῆς
θρεπτικῆς
|
ψυχῆς, |
ζωὴ
δ'
ἡ
μονὴ
ταύτης. |
| [8] |
γίνεται
τοῖς
ζῴοις,
οὔτ'
ἄνευ
|
ψυχῆς |
οὔτ'
ἄνευ
θερμότητός
ἐστιν·
πυρὶ |
| [8] |
εἴρηται
πρότερον
ἐν
τοῖς
Περὶ
|
ψυχῆς) |
ταύτην
δ'
ἄνευ
τοῦ
φυσικοῦ |
| [13] |
θερμότητος·
ἅμα
γὰρ
ἀνάγκη
καὶ
|
ψυχῆς |
τετυχηκέναι
τιμιωτέρας·
τιμιώτερα
γὰρ
ταῦτα |
| [9] |
διὰ
λεπτοτέρου
ὄντος
τοῦ
ὑμένος
|
ψύχηται· |
μᾶλλον
γὰρ
ὄντα
θερμὰ
πλείονος |
| [15] |
μικρὰν
εἶναι
τὴν
ῥοπὴν
τοῦ
|
ψυχικοῦ |
πυρός,
εἴσω
δ'
εἰσιέναι
διὰ |
| [8] |
λαμβάνῃ,
φθείρεται
τὸ
πυρούμενον,
οὐ
|
ψυχόμενον |
ἀλλὰ
μαραινόμενον.
Ὥστ'
ἀνάγκη
γίγνεσθαι |
| [8] |
τοῦ
ζῴου,
καὶ
πηγνυμένου
διὰ
|
ψύχους |
ὑπερβολήν,
ἀποθνήσκουσιν)
ἡ
δὲ
μάρανσις |
| [14] |
ἐν
ὑγροῖς
ἐστι
καὶ
εἰ
|
ψυχρά, |
ἔσται
ἐν
ψυχρῷ>
τὰ
δ' |
| [14] |
μὲν
δεῖ
λέγειν
θερμὰ
καὶ
|
ψυχρά, |
καθ'
αὑτὰ
τὴν
ἐπίσκεψιν
εἴληφεν· |
| [14] |
ἐκεῖνος·
οὐ
γὰρ
διὰ
τὸ
|
ψυχρὸν |
ἂν›
ἦλθεν
εἰς
αὐτό,
ἀλλ' |
| [21] |
τὸν
εἰσελθόντα
πάλιν,
εἰσιόντα
μὲν
|
ψυχρὸν |
ἐξιόντα
δὲ
θερμὸν
διὰ
τὴν |
| [4] |
ὅταν
δὲ
τὸ
πέριξ
ᾖ
|
ψυχρὸν |
καὶ
συνάγῃ
καὶ
συμπηγνύῃ
τὸ |
| [9] |
μὴ
λίαν
ᾖ
θερμὸν
ἢ
|
ψυχρόν· |
καίτοι
τὰ
μικρὰν
ἔχοντα
δύναμιν |
| [21] |
εἰσφρεῖν
τὸν
ἀέρα
τὸν
θύραθεν
|
ψυχρὸν |
ὄντα,
καὶ
καταψύχοντα
σβεννύναι
τὴν |
| [5] |
εἶναι
θερμόν,
τὸ
δ'
εἰσπνεόμενον
|
ψυχρόν. |
Ὅταν
δὲ
θερμὸν
ᾖ,
ἀσθμαίνοντες |
| [14] |
ἐν
ψυχρῷ,
αἱ
δὲ
τῇ
|
ψυχρότητι |
ἐν
θερμῷ
τιθέμεναι
σῴζονται
μᾶλλον· |
| [8] |
τε
ὑπὸ
τῆς
τοῦ
περιέχοντος
|
ψυχρότητος |
καὶ
θᾶττον
σβέννυται
διασπώμενον·
αὕτη |
| [14] |
φύσει
θερμότητος,
ὅπως
ἐπειδὴ
τοῦ
|
ψυχροῦ |
καὶ
τοῦ
ὑγροῦ
ἐλλείπει,
κατὰ |
| [20] |
γινομένη
ἄντωσις
πρὸς
τὴν
τοῦ
|
ψυχροῦ |
σύνωσιν,
σφύξις
δ'
ἡ
τοῦ |
| [14] |
τὰ
μὲν
ἐξ
ὑγροῦ
καὶ
|
ψυχροῦ> |
συστάντα
ἐν
ὑγροῖς
ἐστι
καὶ |
| [14] |
αἱ
μὲν
ὑπερβάλλουσαι
θερμότητι
ἐν
|
ψυχρῷ, |
αἱ
δὲ
τῇ
ψυχρότητι
ἐν |
| [14] |
καὶ
εἰ
ψυχρά,
ἔσται
ἐν
|
ψυχρῷ> |
τὰ
δ'
ἐκ
ξηροῦ
ἐν |
| [13] |
ταῦτα
τῆς
φύσεως
τῆς
τῶν
|
ψυχρῶν. |
Διὸ
καὶ
τὰ
μάλιστα
ἔναιμον |