Chapitre
[20]	τοῦ ὑγροῦ, σῆψις, τῇ δὲ	ζέσει	ἡ ἔκπτωσις διὰ τῶν ὁριζόντων.
[20]	πυωθῇ πεφθέν. Ἔστι δ' ὅμοιον	ζέσει	τοῦτο τὸ πάθος· ἡ γὰρ
[20]	τοῦτο τὸ πάθος· ἡ γὰρ	ζέσις	γίνεται πνευματουμένου τοῦ ὑγροῦ ὑπὸ
[9]	ζώντων ὅσα ἄναιμα πλείω χρόνον	ζῇ	ἐν τῷ ἀέρι τῶν ἐναίμων
[21]	γίνεται συνεχῶς, ἕως περ ἂν	ζῇ	καὶ κινῇ τοῦτο τὸ μόριον
[9]	τέλος γε διαρκεῖ πρὸς τὸ	ζῆν	διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ
[4]	ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν εἶναι τὸ	ζῆν	καὶ ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ κρατῇ
[8]	δὲ εἴρηται πρότερον ὅτι τὸ	ζῆν	καὶ ἡ τῆς ψυχῆς ἕξις
[21]	πάλιν καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις τοῦ	ζῆν	καὶ μὴ ζῆν τὸ τέλος
[5]	γε κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ	ζῆν	καὶ τελευτᾶν· ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν
[9]	τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ	ζῆν,	ὅτι ὁ πνεύμων ἄρσιν ἔχει
[3]	φαίνεται δ' αὐτῶν πολλὰ διατεμνόμενα	ζῆν,	οὐ μόνον εἰς δύο μέρη
[21]	κἀκείνοις τοῦ ζῆν καὶ μὴ	ζῆν	τὸ τέλος ἐστὶν ἐν τῷ
[21]	ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ	ζῆν.	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[9]	τὰ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον	ζητεῖ	ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ
[14]	ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν οὖν δεῖ	ζητεῖν	ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἑκάστης
[7]	ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον	ζητεῖν	πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος λόγος
[14]	Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν ἔχει τὸ	ζητούμενον	λόγον, οὐ μὴν ὅ γέ
[3]	τινος τὴν φύσιν πάντα ποιεῖν·	ζητοῦντες	γὰρ τίνος ἕνεκα ἡ ἀναπνοὴ
[4]	λεχθέντα καὶ μὴ πάντα τὰ	ζῷα	ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς θανάτου
[16]	τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ	ζῷα	γεγραμμένων. Καταψύξεως μὲν οὖν ὅλως
[7]	μὲν σχεδὸν μετέχει πάντα τὰ	ζῷα,	ἔστι δ' οὐ πᾶσι τὸ
[13]	τὰ τοιαῦτα δεῖ νομίζειν συνιστάναι	ζῷα	καθάπερ καὶ μὴ τοιαῦτα πολλὰ
[20]	οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι τὰ	ζῷα	καὶ ἀποθνήσκειν διὰ φόβον καὶ
[3]	καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τἆλλα	ζῷα;	καὶ τὸν ἐκ τοῦ στόματος
[3]	Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα ἐποίει	ζῷα·	νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν. Κἂν
[7]	μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ	ζῷα	οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ
[1]	συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα τὰ	ζῷά	φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο δ' οὐκ
[18]	τῷ θερμῷ τῆς θρεπτικῆς ψυχῆς,	ζωὴ	δ' ἡ μονὴ ταύτης. Νεότης
[18]	μὲν οὖν ἐστι γένεσις καὶ	ζωὴ	καὶ θάνατος, καὶ διὰ τίνας
[10]	τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς τὴν	ζωήν,	εἴρηται· τοῖς δ' ἐναίμοις καὶ
[17]	ἐντόμοις. Ἡ δ' ἀρχὴ τῆς	ζωῆς	ἐκλείπει τοῖς ἔχουσιν ὅταν μὴ
[17]	διαπεπνευκότος ἐν τῷ πλήθει τῆς	ζωῆς,	ἥτις ἂν ἐπίτασις γένηται τοῦ
[21]	τὸ ὑγρόν. Περὶ μὲν οὖν	ζωῆς	καὶ θανάτου καὶ τῶν συγγενῶν
[9]	τῶν ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ	ζώντων	ὅσα ἄναιμα πλείω χρόνον ζῇ
[4]	κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν ἐν τοῖς	ζῴοις	διιέναι ψυχήν, καὶ διὰ τοῦτο
[4]	τότε συμβαίνειν τὸν θάνατον τοῖς	ζῴοις·	εἶναι γὰρ τὸν θάνατον τὴν
[18]	διὰ τίνας αἰτίας ὑπάρχουσι τοῖς	ζῴοις,	εἴρηται. ~Δῆλον δ' ἐκ τούτων
[8]	ἤδη γίνεται τὰ μόρια τοῖς	ζῴοις	ἡ τοῦ αἵματος φύσις ἐστίν.
[18]	φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ τοῖς	ζῴοις	καλεῖται θάνατος. Τούτου δ' ὁ
[17]	φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ τοῖς	ζῴοις	καλεῖται τοῦτο γῆρας. Ἔστι δὲ
[17]	~Ἔστι μὲν οὖν πᾶσι τοῖς	ζῴοις	κοινὸν γένεσις καὶ θάνατος, οἱ
[5]	τίνος ἕνεκα ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς	ζῴοις	(λέγω δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ
[1]	τίνος μέντοι χάριν ὑπάρχει τοῖς	ζῴοις,	οἱ μὲν οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ
[8]	ἧς ἡ τροφὴ γίνεται τοῖς	ζῴοις,	οὔτ' ἄνευ ψυχῆς οὔτ' ἄνευ
[3]	τίνος ἕνεκα ἡ ἀναπνοὴ τοῖς	ζῴοις	ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ τῶν μορίων
[3]	τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται πεζὸν	ζῷον.	Ἔτι δ' εἰ πάντα ἀναπνεῖ,
[10]	θύραζε μόνον (τὰ γὰρ σελάχη	ζῳοτοκεῖ	μέν, ἀλλ' οὐκ ἐν αὑτοῖς)
[10]	Ἔχει δὲ πνεύμονα τά τε	ζῳοτοκοῦντα	ἐν αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε
[8]	καὶ γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου τοῦ	ζῴου,	καὶ πηγνυμένου διὰ ψύχους ὑπερβολήν,
[9]	μέλιτται (τῶν γὰρ μελιττῶν ἔνιαι	ζῶσι	καὶ ἑπτὰ ἔτη) καὶ τἆλλα
[17]	καὶ τῶν ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα	ζῶσι,	καὶ τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ
[9]	καὶ τῶν ἰχθύων οἱ> πολλοὶ	ζῶσιν	ἐν τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι,
[17]	ζωτικὰ λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον	ζῶσιν	ἐξῃρημένης τῆς καρδίας, οἷον αἱ
[17]	καὶ τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ	ζωτικὰ	λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν
[6]	τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα	ζωτικήν.	Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ
[1]	οὖν ὅσα πνεύμονα ἔχει τῶν	ζῴων	ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ
[3]	ὅτι καὶ τὰ ἔντομα τῶν	ζῴων	ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν πολλὰ
[19]	αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν	ζῴων	ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν τῷ ὑγρῷ,
[16]	μὲν οὖν ὅλως ἡ τῶν	ζῴων	δεῖται φύσις διὰ τὴν ἐν
[7]	τὴν ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις τῶν	ζῴων·	διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν μετέχει
[9]	οὐκ ἀναπνεῖ τὰ ἔντομα τῶν	ζῴων,	εἴρηται μὲν καὶ πρότερον, φανερὸν
[11]	τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν	ζῴων	ἕκαστον, πρὸς δὲ τὴν σωτηρίαν
[14]	καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν	ζῴων	ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν
[12]	τὰ τὴν φύσιν ὄντα τῶν	ζῴων	ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς καταψύξεως,
[14]	ταὐτὸν ἥ θ' ὕλη τῶν	ζῴων	ἐξ ἧς ἐστιν ἕκαστον, καὶ
[2]	οὐδὲν περὶ τῶν ἄλλων διωρίκασι	ζῴων,	ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς πάντων
[14]	ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ τῶν	ζῴων	ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν, τοσαῦτ'
[13]	οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα τῶν	ζῴων	ἔχουσι, πρότερον εἴρηται. Διὰ τί
[6]	καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων	ζῴων	ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ τὸ
[12]	μᾶλλον ἐν ταῖς περὶ τῶν	ζῴων	ἱστορίαις. Περὶ μὲν οὖν τοῦ
[16]	νεύουσι τοῖς τε πεζοῖς τῶν	ζῴων	καὶ τοῖς ἰχθύσι, πρὸς τὸ
[16]	καρδία τοῖς τε πεζοῖς τῶν	ζῴων	καὶ τοῖς ἰχθύσιν, ἔχει δ'
[9]	καὶ ἐπὶ τῶν μικρῶν ἐστι	ζῴων,	οἷον μυιῶν καὶ μελιττῶν· ἐν
[13]	καὶ πλείστῳ κεχρημένον αἵματι τῶν	ζῴων	ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος, καὶ
[2]	τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα τῶν	ζῴων.	Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς εἰπεῖν· ὅταν
[5]	περίωσις περί τε τῶν ἄλλων	ζῴων	οὐδὲν διώρικε τίνα τρόπον αὐτοῖς
[7]	ἕνεκα, οὐδὲ περὶ πάντων τῶν	ζῴων	οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν
[13]	ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν	ζῴων	πλείονος τετύχηκε θερμότητος· ἅμα γὰρ
[16]	καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν	ζῴων.	Τὰ δὲ καρδίαν μὲν ἔχοντα,
[9]	τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν	ζῴων	τὰ μὲν ἔνυδρα, τὰ δ'
[17]	βλαστοῦ καὶ ῥίζης, τῶν δὲ	ζῴων	τοῖς μὲν ἐναίμοις ἡ καρδία,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/06/2010