HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la respiration (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


θ  =  49 formes différentes pour 115 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[14]   τόποις. Οὐ γὰρ ταὐτὸν  θ'   ὕλη τῶν ζῴων ἐξ ἧς
[12]   ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν  θάλατταν.   Αἴτιον δὲ τούτου τὸ νῦν
[9]   τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν  θάλατταν,   οἷον τῶν ἰχθύων· διὰ γὰρ
[12]   φαίνεται τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τῆς  θαλάττης   διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ
[10]   ἑμύδων καὶ χελῶναι αἵ τε  θαλάττιαι   καὶ αἱ χερσαῖαι καὶ φῶκαι·
[4]   τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν  θάνατον   τὴν τῶν τοιούτων σχημάτων ἐκ
[4]   δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν τὸν  θάνατον   τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν
[17]   φθορά, ἀλλ' ἔχει τι κοινόν.  Θάνατος   δ' ἐστὶν μὲν βίαιος
[18]   ἐστι γένεσις καὶ ζωὴ καὶ  θάνατος,   καὶ διὰ τίνας αἰτίας ὑπάρχουσι
[17]   καλεῖται τοῦτο γῆρας. Ἔστι δὲ  θάνατος   καὶ φθορὰ πᾶσιν ὁμοίως
[18]   δ' μὲν ἐν γήρᾳ  θάνατος   μάρανσις τοῦ μορίου δι' ἀδυναμίαν
[17]   τοῖς ζῴοις κοινὸν γένεσις καὶ  θάνατος,   οἱ δὲ τρόποι διαφέρουσι τῷ
[17]   ἐστιν ἐν τῷ γήρᾳ  θάνατος·   οὐδενὸς γὰρ βιαίου πάθους αὐτοῖς
[18]   ἐν δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται  θάνατος.   Τούτου δ' μὲν ἐν
[21]   Περὶ μὲν οὖν ζωῆς καὶ  θανάτου   καὶ τῶν συγγενῶν ταύτης τῆς
[4]   ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς  θανάτου   τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην,
[10]   τὴν φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν  θάτερον   ἂν ἦν μάτην, διὰ τοῦτο
[8]   ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα  θάτερόν   ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν.
[2]   ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν  θάτερον   θατέρῳ. Εἶτα ὅταν ἀφῶσι τὸ
[8]   τὴν αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι·  θατέρου   γὰρ ἕνεκα θάτερόν ἐστιν, ὡς
[2]   διὰ τὸ τὸ κοινὸν ἐπὶ  θατέρου   λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται,
[2]   Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον  θατέρῳ.   Εἶτα ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ,
[8]   τῆς τοῦ περιέχοντος ψυχρότητος καὶ  θᾶττον   σβέννυται διασπώμενον· αὕτη μὲν οὖν
[3]   βραγχίων καὶ πνεύμονος, εὗρον ἂν  θᾶττον   τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι
[14]   φύσις, οὐκ ἂν ἐν θερμῷ  θεῖσα   διέσωσεν, οὐδ' εἴ τι ἐκ
[7]   αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ  θεῖσα   εἰς ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας
[14]   Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ λέγειν  θερμὰ   καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν
[9]   ὑμένος ψύχηται· μᾶλλον γὰρ ὄντα  θερμὰ   πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως, οἷον
[14]   αἱ δ' ἐν τῷ ἀέρι  θερμαί·   αἱ μέντοι ἕξεις αἱ μὲν
[16]   γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν γίνεται θερμόν  (θερμαίνει   γὰρ τοῦ αἵματος θίξις
[4]   πεῖραν. Ἐν γὰρ ταῖς ἀλέαις  θερμαινόμενοι   μᾶλλον καὶ τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον
[20]   σφύξις δ' τοῦ ὑγροῦ  θερμαινομένου   πνευμάτωσις. ~Ἡ δ' ἀναπνοὴ γίνεται
[5]   μηδὲν εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις·  θερμανθέντα   δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν
[5]   τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν  θερμανθέντος   ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ καὶ
[17]   γὰρ τὸ ὀλίγον εἶναι τὸ  θερμόν,   ἅτε τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος ἐν
[14]   τὸν τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα·  θερμὸν   γὰρ εἶναι τὸ ὑγρὸν ἧττον
[16]   τοῦ αἵματος θίξις ἑκάτερον)  θερμὸν   δ' ὂν τὸ αἷμα> κωλύει
[21]   εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ  θερμὸν   διὰ τὴν ἁφὴν τοῦ θερμοῦ
[5]   σαρκῶν, ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει  θερμόν,   διὰ τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν
[6]   Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ  θερμὸν   ἐκ τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ
[7]   χαλκείοις, ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ τὸ  θερμὸν   εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ αἷμα
[9]   ἀνανήχεται, ἂν μὴ λίαν  θερμὸν   ψυχρόν· καίτοι τὰ μικρὰν
[5]   δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν. Ὅταν δὲ  θερμὸν   ᾖ, ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ
[16]   ταχέως γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν γίνεται  θερμόν   (θερμαίνει γὰρ τοῦ αἵματος
[5]   στόματος τὸν ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα  θερμόν·   καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν ἀεὶ
[8]   γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ  θερμόν,   καὶ τροφὴν ἐὰν μὴ λαμβάνῃ,
[13]   ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ  θερμὸν   μείζονά τε τοῖς μεγέθεσι, καὶ
[4]   γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ τὸ  θερμὸν   μὴ ἐκπνεόντων, τότε δέονται τῆς
[9]   ταύτης· μικρὸν γὰρ ἔχοντα τὸ  θερμὸν   μικρᾶς δέονται τῆς βοηθείας. Διὸ
[9]   γὰρ τὸ ὀλίγον ἔχειν τὸ  θερμὸν   ἀὴρ ἱκανός ἐστιν ἐπὶ
[4]   ὡς ψυχὴ καὶ τὸ  θερμὸν   ταὐτόν, τὰ πρῶτα σχήματα τῶν
[5]   τὸ μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι  θερμόν,   τὸ δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν. Ὅταν
[17]   ἔχουσιν ὅταν μὴ καταψύχηται τὸ  θερμὸν   τὸ κοινωνοῦν αὐτῆς· καθάπερ γὰρ
[14]   διὰ τοὐναντίον· τήκει γὰρ τὸ  θερμὸν   τὸ ὑπὸ τοῦ ἐναντίου συστάν.
[20]   καταψύχονται τὰ ἄνω, τὸ δὲ  θερμὸν   ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον ποιεῖ τὴν
[14]   καλῶς τοῦτ' εἴρηκε, φάσκων τὰ  θερμότατα   καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν
[14]   ὕδωρ. Ἔτι δ' οὐδὲ φαίνεται  θερμότερα   ὄντα τῶν πεζῶν· τὰ μὲν
[9]   τῶν τεττίγων οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν·  θερμότεροι   γάρ εἰσι, καὶ ἔσχισται αὐτοῖς
[15]   τούτων δῆλον· τό τε γὰρ  θερμότερον   πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως, ἅμα
[6]   ἀνάλογον τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει  θερμότητα   ζωτικήν. Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι
[1]   γὰρ πνεύμων ὀλίγην ἔχει  θερμότητα   (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν αὐτόν) ἐμφυσώμενος
[14]   Ὅτι μὲν οὖν οὐ διὰ  θερμότητα   τῆς φύσεως τὰ μὲν ἔνυδρα
[14]   μέντοι ἕξεις αἱ μὲν ὑπερβάλλουσαι  θερμότητι   ἐν ψυχρῷ, αἱ δὲ τῇ
[13]   τιμιώτερα τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε  θερμότητος·   ἅμα γὰρ ἀνάγκη καὶ ψυχῆς
[8]   οὔτ' ἄνευ ψυχῆς οὔτ' ἄνευ  θερμότητός   ἐστιν· πυρὶ γὰρ ἐργάζεται πάντα)
[8]   δὲ μάρανσις διὰ πλῆθος  θερμότητος·   καὶ γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ τὸ
[17]   φύμασιν περιττώμασιν  θερμότητος   νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ ἐν τοῖς
[20]   τῆς τροφῆς ὑγροῦ διὰ τῆς  θερμότητος   ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς
[14]   ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῇ φύσει  θερμότητος,   ὅπως ἐπειδὴ τοῦ ψυχροῦ καὶ
[15]   πλῆθος τοῦ αἵματος καὶ τῆς  θερμότητος.   Ταῦτα δ' ἀμφότερα μὲν
[15]   καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς  θερμότητος   τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ πορεύεται
[8]   τῆς ψυχῆς ἕξις μετὰ  θερμότητός   τινός ἐστιν (οὐδὲ γὰρ
[1]   ἀναπνοῆς διὰ τὸ πλῆθος τῆς  θερμότητος·   τῶν δ' ἄλλων ὅσα μὴ
[20]   πνευματουμένου τοῦ ὑγροῦ ὑπὸ τοῦ  θερμοῦ·   αἴρεται γὰρ διὰ τὸ πλείω
[5]   τίνα τρόπον αὐτοῖς τοῦ  θερμοῦ   γίνεται σωτηρία, πότερον τὸν αὐτὸν
[5]   ἄτοπον τὸ τὴν μὲν τοῦ  θερμοῦ   διὰ τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ
[5]   αἰτίας. Ἐξιόντος γὰρ ἔξω τοῦ  θερμοῦ   διὰ τοῦ στόματος, τὸν περιέχοντα
[9]   φθειρομένου τοῦ ἐν τῷ ὑποζώματι  θερμοῦ·   διὸ καὶ ἐν τῇ τέφρᾳ
[21]   δ' ἀναπνοὴ γίνεται αὐξανομένου τοῦ  θερμοῦ   ἐν ἀρχὴ
[18]   φθορὰ βίαιος μὲν τοῦ  θερμοῦ   σβέσις καὶ μάρανσις (φθαρείη γὰρ
[5]   λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ  θερμοῦ   τὴν ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται
[17]   οὖν φθορὰ γίνεται διὰ  θερμοῦ   τινος ἔκλειψιν, τοῖς δὲ τελείοις,
[20]   μὲν οὖν ἐστι σύνωσις τοῦ  θερμοῦ   τοῦ ἐν αὐτῇ διὰ κατάψυξιν
[21]   τῶν βραγχίων. Αἰρομένου γὰρ τοῦ  θερμοῦ   τοῦ ἐν τῷ αἵματι διὰ
[21]   θερμὸν διὰ τὴν ἁφὴν τοῦ  θερμοῦ   τοῦ ἐνόντος ἐν τῷ μορίῳ
[7]   δὲ τὸ αἷμα τὴν τοῦ  θερμοῦ   χώραν) συνιζάνοντες δὲ καὶ καταπλήττοντες,
[14]   φύσις, οὐκ ἂν ἐν  θερμῷ   θεῖσα διέσωσεν, οὐδ' εἴ τι
[18]   πρώτη μέθεξις ἐν τῷ  θερμῷ   τῆς θρεπτικῆς ψυχῆς, ζωὴ δ'
[14]   αἱ δὲ τῇ ψυχρότητι ἐν  θερμῷ   τιθέμεναι σῴζονται μᾶλλον· ἐπανισοῖ γὰρ
[12]   ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν  θέσιν   ἔχει καὶ ἀφίησι τὸ ὕδωρ>
[16]   ἂν› οὐχ ὡσαύτως ἔχειν τὴν  θέσιν   καρδία τοῖς τε πεζοῖς
[16]   τῶν βραγχίων. Ὡς δ'  θέσις   ἔχει τῆς καρδίας πρὸς τὰ
[12]   ὕδωρ. Σημεῖον δὲ καὶ  θέσις   τοῦ αὐλοῦ· πρὸς οὐθὲν γὰρ
[13]   καὶ τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις  θετέον   αἴτιον αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο
[16]   ἔχει πρὸς τὸν πνεύμονα, δεῖ  θεωρεῖν   ἔκ τε τῶν ἀνατεμνομένων καὶ
[16]   ὄψιν ἐκ τῶν ἀνατομῶν δεῖ  θεωρεῖν,   πρὸς δ' ἀκρίβειαν ἐκ τῶν
[21]   δὲ διαφέρουσι καὶ διαφέροντα  θεωροῦσιν,   οὐ δεῖ λανθάνειν, ἐπεὶ ὅτι
[16]   (θερμαίνει γὰρ τοῦ αἵματος  θίξις   ἑκάτερον) θερμὸν δ' ὂν τὸ
[4]   συνεισιόντα ταῦτα καὶ ἀνείργοντα τὴν  θλίψιν   κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν ἐν τοῖς
[21]   ἐν ἀρχὴ  θρεπτική.   Καθάπερ γὰρ καὶ τἆλλα δεῖται
[8]   τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην  θρεπτικὴν   ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος δ'
[8]   ψυχῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν ἄνευ τῆς  θρεπτικῆς   (δι' ἣν δ' αἰτίαν, εἴρηται
[18]   μέθεξις ἐν τῷ θερμῷ τῆς  θρεπτικῆς   ψυχῆς, ζωὴ δ' μονὴ
[21]   γὰρ ἐν τῷ μέσῳ τὸ  θρεπτικὸν   εἶναι τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται
[7]   αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι  θῦον,   εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει
[7]   ἀναπνοήν, ἄνω δ' ἰόντος ἐκπίπτειν  θύραζε   καὶ γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν, παρεικάζων
[10]   ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς καὶ μὴ  θύραζε   μόνον (τὰ γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ
[4]   περιέχον συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ›  θύραθεν   εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου
[4]   πνεῦμα. Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ  θύραθεν   εἰσιὸν κωλύειν τὴν σύνθλιψιν. Νῦν
[4]   ἔξωθεν· οὐ γὰρ δὴ  θύραθεν   νοῦς τηρεῖ τὴν βοήθειαν, ἀλλ'
[3]   τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα  θύραθεν   οὐθέν. Ὃν τε τρόπον λέγουσι
[21]   ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα τὸν  θύραθεν   ψυχρὸν ὄντα, καὶ καταψύχοντα σβεννύναι
[21]   οἱ ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ τὸν  θώρακα   διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν τὴν
[5]   ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς τὸν  θώρακα   τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν
[16]   Ὡσαύτως δὲ τοῖς ἀναπνέουσιν  θώραξ   ἄνω καὶ κάτω κινεῖται πολλάκις




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 24/06/2010