Chapitre
[20]	τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν καρδίαν,	ἃ	δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν ἔχειν,
[10]	οἱ ἰχθύες πάντες· καὶ γὰρ	ἃ	ἔχει, καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων
[4]	πολὺν ἀριθμὸν εἶναι τῶν τοιούτων	ἃ	καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν καὶ ψυχήν·
[4]	περιέχον συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν.	Ἃ	μὲν οὖν εἴρηκε καὶ ὥς,
[3]	πλείω, οἷον αἱ καλούμεναι σκολόπενδραι·	ἃ	πῶς ἢ τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν;
[2]	ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος μὲν οὖν ὁ	Ἀβδηρίτης	καί τινες ἄλλοι τῶν περὶ
[8]	γὰρ ἕνεκα θάτερόν ἐστιν, ὡς	ἀγγεῖον	καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ δὲ τῶν
[7]	βάπτῃσι τέρεν δέμας ἀργυφέοιο, οὐδεὶς	ἄγγοσδ'	ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά μιν εἴργει
[17]	διαφέρουσι τῷ εἴδει· οὐ γὰρ	ἀδιάφορος	ἡ φθορά, ἀλλ' ἔχει τι
[9]	τοῦτο καὶ τῶν τεττίγων οἱ	ᾄδοντες	ᾄδουσιν· θερμότεροι γάρ εἰσι, καὶ
[9]	τὸ ὑπόζωμα· τοῖς δὲ μὴ	ᾄδουσι	τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ τῶν
[9]	καὶ τῶν τεττίγων οἱ ᾄδοντες	ᾄδουσιν·	θερμότεροι γάρ εἰσι, καὶ ἔσχισται
[18]	θάνατος μάρανσις τοῦ μορίου δι'	ἀδυναμίαν	τοῦ καταψύχειν ὑπὸ γήρως. Τί
[2]	ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ' ἐστὶν	ἀδύνατα.	Πρῶτον μὲν γὰρ τὸ ἥμισυ
[14]	ἐναντίας εἶναι, τὴν δ' ὕλην	ἀδύνατον.	Ὅτι μὲν οὖν οὐ διὰ
[3]	τοῦ ὕδατος διὰ τοῦ στόματος	ἀδύνατον·	οὐ γὰρ ἔχουσιν ἀρτηρίαν διὰ
[8]	οὖν ἄλλας δυνάμεις τῆς ψυχῆς	ἀδύνατον	ὑπάρχειν ἄνευ τῆς θρεπτικῆς (δι'
[2]	Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν	ἀδύνατον.	Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα
[20]	χιτῶνα τῆς καρδίας. Καὶ τοῦτ'	ἀεὶ	γίνεται συνεχῶς· ἐπιρρεῖ γὰρ ἀεὶ
[21]	συνίζουσι, καὶ ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ.	Ἀεὶ	δ' αἰρομένου τοῦ ἐν τῇ
[21]	αἰρομένου τοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ	ἀεὶ	δέχεται, καὶ ἀφίησι› πάλιν καταψυχομένου.
[21]	ἡ δ' ἔξοδος ἐκπνοή. Καὶ	ἀεὶ	δὴ τοῦτο γίνεται συνεχῶς, ἕως
[20]	Κινεῖ δ' ἀεί· ὥστε κἀκεῖναι	ἀεί,	καὶ ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ.
[2]	δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο ποιεῖν	ἀεὶ	παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει ἅμα δέχεσθαι
[5]	θερμόν· καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν	ἀεὶ	ποιοῦντας, ἀναπνέοντάς τε καὶ ἐκπνέοντας.
[20]	δὲ τῇ καρδίᾳ ἡ τοῦ	ἀεὶ	προσιόντος ἐκ τῆς τροφῆς ὑγροῦ
[20]	ἀεὶ γίνεται συνεχῶς· ἐπιρρεῖ γὰρ	ἀεὶ	τὸ ὑγρὸν συνεχῶς, ἐξ οὗ
[16]	γίνεται πρὸς τὴν καρδίαν, διαυλωνίζοντος	ἀεὶ	τοῦ ὕδατος διὰ τῶν βραγχίων.
[20]	συμβαίνουσα σφύξις τῆς καρδίας, ἣν	ἀεὶ	φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς, ὁμοία φύμασίν
[20]	ἐκ τῆς καρδίας. Κινεῖ δ'	ἀεί·	ὥστε κἀκεῖναι ἀεί, καὶ ἅμα
[3]	~Ἔτι δὲ τὸ φάναι τὸν	ἀέρα	ἕλκειν ἐκ τοῦ στόματος ἢ
[2]	τὸν ἐν τῷ στόματι γινόμενον	ἀέρα	ἕλκοντας ἀναπνεῖν τοὺς ἰχθῦς· οὐ
[15]	δὲ τὰ ἔχοντα δέχεται τὸν	ἀέρα	καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ' αὐτῶν
[7]	κάτω μὲν φερομένου εἰσρεῖν τὸν	ἀέρα	καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω δ'
[7]	κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε τὸν	ἀέρα	καὶ πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ δ'
[10]	ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται τὸν	ἀέρα	καὶ τὴν κατάψυξιν ποιεῖται διὰ
[3]	εὐήθης· φησὶ γὰρ ὅτι τὸν	ἀέρα	πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ
[21]	συνίζειν, καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν	ἀέρα	τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν
[5]	εἴσω διὰ τοῦ στόματος τὸν	ἀέρα	τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ τοῦτο
[21]	τὰς φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν	ἀέρα	τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα, καὶ
[7]	δὲ πόρους εἰς τὸν ἔξω	ἀέρα,	τῶν μὲν τοῦ σώματος μορίων
[5]	τοῦ στόματος, τὸν περιέχοντα ὠθούμενον	ἀέρα	φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν αὐτὸν
[2]	τῷ ἐν τῷ στόματι τὸν	ἀέρα,	ὡς ἐνόντος ἐν τῷ ὕδατι
[3]	διὰ τίν' αἰτίαν ἐν τῷ	ἀέρι	ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ
[3]	πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ	ἀέρι,	ἐν δὲ τῷ ὕδατι μέτριον,
[14]	ξηραί, αἱ δ' ἐν τῷ	ἀέρι	θερμαί· αἱ μέντοι ἕξεις αἱ
[16]	τὰ μὲν ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ	ἀέρι	καὶ τῷ αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως
[4]	ἀναπνοήν φησιν. Ἐν γὰρ τῷ	ἀέρι	πολὺν ἀριθμὸν εἶναι τῶν τοιούτων
[19]	τοῖς δ' ἰχθύσιν ἐν τῷ	ἀέρι·	τοῖς μὲν γὰρ διὰ τοῦ
[9]	πλείω χρόνον ζῇ ἐν τῷ	ἀέρι	τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν
[21]	δ' ἡ μὲν εἴσοδος τοῦ	ἀέρος	ἀναπνοή, ἡ δ' ἔξοδος ἐκπνοή.
[7]	μορίων ἐλάττους, τῶν δὲ τοῦ	ἀέρος	μείζους· διὸ τοῦ αἵματος πεφυκότος
[7]	ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά μιν εἴργει	ἀέρος	ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα
[14]	εἶναι τὸ ὑγρὸν ἧττον τοῦ	ἀέρος.	Ὅλως μὲν οὖν ἄτοπον πῶς
[4]	ἀναπνέοντος οὖν καὶ εἰσιόντος τοῦ	ἀέρος	συνεισιόντα ταῦτα καὶ ἀνείργοντα τὴν
[13]	καὶ πεζῶν τὰ μὲν ἐξ	ἀέρος	τὰ δ' ἐκ πυρός. Ἕκαστα
[2]	ὡς ἐνόντος ἐν τῷ ὕδατι	ἀέρος.	Ταῦτα δ' ἐστὶν ἀδύνατα. Πρῶτον
[9]	τοῦ περιέχοντος ἢ ὕδατος ἢ	ἀέρος	ψύξις ἱκανὴ πρὸς τὴν βοήθειαν
[19]	γίνεται, τοῖς δὲ διὰ τοῦ	ἀέρος,	ὧν ἑκάτερα στερίσκεται μεταβάλλοντα τοὺς
[15]	Ταῦτα δ' ἀμφότερα ὁ μὲν	ἀὴρ	δύναται ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ γὰρ
[9]	ὀλίγον ἔχειν τὸ θερμὸν ὁ	ἀὴρ	ἱκανός ἐστιν ἐπὶ πολὺν χρόνον
[10]	ὅτι τοῖς μὲν ὁ περιέχων	ἀὴρ	τοῖς δὲ τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ
[4]	τοὐναντίον· ὅταν γὰρ πολὺ λίαν	ἀθροισθῇ	τὸ θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων, τότε
[8]	ἡ ὑπὸ τῶν ἐναντίων (διόπερ	ἀθρόον	τε ὑπὸ τῆς τοῦ περιέχοντος
[14]	αἱ μὲν ἐν ὕδατι ὑγραί,	αἱ	δ' ἐν τῇ γῇ ξηραί,
[14]	δ' ἐν τῇ γῇ ξηραί,	αἱ	δ' ἐν τῷ ἀέρι θερμαί·
[14]	μὲν ὑπερβάλλουσαι θερμότητι ἐν ψυχρῷ,	αἱ	δὲ τῇ ψυχρότητι ἐν θερμῷ
[1]	τῶν βατράχων γένος. Ἔτι δὲ	αἱ	ἑμύδες τε καὶ χελῶναι πολὺν
[14]	ἐξ ἧς ἐστιν ἕκαστον, καὶ	αἱ	ἕξεις καὶ διαθέσεις αὐτῆς. Λέγω
[3]	ἀλλὰ καὶ εἰς πλείω, οἷον	αἱ	καλούμεναι σκολόπενδραι· ἃ πῶς ἢ
[16]	ἔχει. Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὡσαύτως	αἱ	κεφαλαὶ νεύουσι τοῖς τε πεζοῖς
[9]	πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως, οἷον	αἱ	μέλιτται (τῶν γὰρ μελιττῶν ἔνιαι
[14]	τόπῳ εἰσί, τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν,	αἱ	μὲν ἐν ὕδατι ὑγραί, αἱ
[14]	εἰς αὐτό, ἀλλ' ὅτι ὑγρόν.	Αἱ	μὲν οὖν φύσεις τῆς ὕλης,
[14]	ἀέρι θερμαί· αἱ μέντοι ἕξεις	αἱ	μὲν ὑπερβάλλουσαι θερμότητι ἐν ψυχρῷ,
[14]	δ' ἐν τῷ ἀέρι θερμαί·	αἱ	μέντοι ἕξεις αἱ μὲν ὑπερβάλλουσαι
[20]	πλείων τοῖς νεωτέροις. Καὶ σφύζουσιν	αἱ	φλέβες πᾶσαι, καὶ ἅμα ἀλλήλαις,
[17]	ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς καρδίας, οἷον	αἱ	χελῶναι, καὶ κινοῦνται τοῖς ποσίν,
[10]	χελῶναι αἵ τε θαλάττιαι καὶ	αἱ	χερσαῖαι καὶ φῶκαι· ταῦτα γὰρ
[10]	κροκοδείλων καὶ ἑμύδων καὶ χελῶναι	αἵ	τε θαλάττιαι καὶ αἱ χερσαῖαι
[7]	διαμπερές, ὥστε φόνον μέν κεύθειν,	αἰθέρι	δ' εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν
[7]	ὁππότε μὲν παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε,	αἰθέρος	εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι θῦον,
[7]	χωσθέντος βροτέῳ χροῒ ἠδὲ πόροιο,	αἰθὴρ	δ' ἐκτὸς ἔσω λελιημένος ὄμβρον
[7]	ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα,	αἰθὴρ	παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ, εὖτε
[7]	ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν	αἷμα,	αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ,
[20]	διωρισμένων τῶν φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα	αἷμα.	Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει μᾶλλον
[9]	ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων τὸ	αἷμα	καὶ τὸ ὑγρόν· ἡ γὰρ
[7]	ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως τέρεν	αἷμα	κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε μὲν
[16]	ἑκάτερον) θερμὸν δ' ὂν τὸ	αἷμα>	κωλύει τὴν κατάψυξιν· καὶ μὴ
[7]	τινας ἐν αἷς ἔνεστι μὲν	αἷμα,	οὐ μέντοι πλήρεις εἰσὶν αἵματος,
[7]	θερμὸν εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ	αἷμα	τὴν τοῦ θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες
[21]	τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν τῷ	αἵματι	διὰ τῶν μορίων αἴρονται καὶ
[20]	τὸ παρὰ φύσιν εἶναι τῷ	αἵματι	τὴν μεταβολήν· γίνεται δὲ μέχρις
[13]	γε καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ κεχρημένον	αἵματι	τῶν ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ
[7]	αἷμα, οὐ μέντοι πλήρεις εἰσὶν	αἵματος,	ἔχουσι δὲ πόρους εἰς τὸν
[16]	θερμόν (θερμαίνει γὰρ ἡ τοῦ	αἵματος	θίξις ἑκάτερον) θερμὸν δ' ὂν
[15]	παντὸς διὰ τὸ πλῆθος τοῦ	αἵματος	καὶ τῆς θερμότητος. Ταῦτα δ'
[8]	αἵματος φύσις ἐστίν. Τοῦ δ'	αἵματος	καὶ τῶν φλεβῶν τὴν αὐτὴν
[21]	ὅλον εἶναι τὸν πνεύμονα πλήρη	αἵματος.	Καλεῖται δ' ἡ μὲν εἴσοδος
[7]	τοῦ ἀέρος μείζους· διὸ τοῦ	αἵματος	πεφυκότος κινεῖσθαι ἄνω καὶ κάτω,
[8]	μόρια τοῖς ζῴοις ἡ τοῦ	αἵματος	φύσις ἐστίν. Τοῦ δ' αἵματος
[20]	ἐξ οὗ γίνεται ἡ τοῦ	αἵματος	φύσις. Πρῶτον γὰρ ἐν τῇ
[17]	μὴ δύνασθαι τὸν πνεύμονα μακρὰν	αἴρειν	ἄνω καὶ συνίζειν. Τέλος δ'
[7]	φύσας ἐν τοῖς χαλκείοις, ἀναπνέουσιν	(αἴρειν	δὲ τὸ θερμὸν εὔλογον, ἔχειν
[17]	ταῦτα τὰ μόρια κινεῖν οὐδ'	αἴρειν	καὶ συνάγειν, τέλος δὲ γιγνομένης
[21]	ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον	αἴρειν	τὸ ὄργανον. Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν
[21]	πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον	αἴρεσθαι	καὶ τὸ περιέχον αὐτὸ μόριον.
[20]	τοῦ ὑγροῦ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ·	αἴρεται	γὰρ διὰ τὸ πλείω γίνεσθαι
[21]	θρεπτικὸν εἶναι τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως.	Αἴρεται	μὲν οὖν πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου
[20]	τῆς θερμότητος ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν,	αἰρομένη	πρὸς τὸν ἔσχατον χιτῶνα τῆς
[21]	ἡ κίνησις γίνεται τῶν βραγχίων.	Αἰρομένου	γὰρ τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν
[21]	Αἴρεται μὲν οὖν πλεῖον γενόμενον,	αἰρομένου	δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι καὶ τὸ
[21]	τοιούτου μορίου ταὐτὸ τοῦτο ποιεῖν·	αἰρομένου	δέ, καθάπερ εἰς τὰς φύσας,
[21]	ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ. Ἀεὶ δ'	αἰρομένου	τοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ ἀεὶ
[9]	τῷ ὑποζώματι, τῷ ἐμφύτῳ πνεύματι	αἰρομένῳ	καὶ συνίζοντι, συμβαίνει πρὸς τὸν
[19]	τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος, ὧν	αἰρομένων	καὶ συνιζόντων τὰ μὲν ἐκπνέουσι
[21]	τῷ αἵματι διὰ τῶν μορίων	αἴρονται	καὶ τὰ βράγχια, καὶ διιᾶσι
[21]	Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν οἱ ἀναπνέοντες·	αἴρουσι	γὰρ τὸν θώρακα διὰ τὸ
[7]	τὸ φλέβας εἶναί τινας ἐν	αἷς	ἔνεστι μὲν αἷμα, οὐ μέντοι
[7]	δ' οὐ πᾶσι τὸ αὐτὸ	αἰσθητήριον.	Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν
[7]	αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται	αἴσιμον	ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως, ὅθ'
[7]	ἢ πρίν, πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει	αἴσιμον	ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως τέρεν
[19]	μεταβάλλοντα τοὺς τόπους. Ἡ δ'	αἰτία	τῆς κινήσεως τοῖς μὲν τῶν
[3]	πνεύμονος, εὗρον ἂν θᾶττον τὴν	αἰτίαν.	~Δημόκριτος δ' ὅτι μὲν ἐκ
[4]	τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως. Τὴν δ'	αἰτίαν	διὰ τί ποτε πᾶσι μὲν
[5]	αὐτὸν ἢ δι' ἄλλην τινὰ	αἰτίαν	(εἰ μὲν γὰρ μόνοις τὸ
[8]	τῆς θρεπτικῆς (δι' ἣν δ'	αἰτίαν,	εἴρηται πρότερον ἐν τοῖς Περὶ
[3]	Πρὸς δὲ τούτοις διὰ τίν'	αἰτίαν	ἐν τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ
[3]	πάσχουσιν. Ἣν γὰρ λέγει Διογένης	αἰτίαν,	εὐήθης· φησὶ γὰρ ὅτι τὸν
[13]	ἐξ ἀνάγκης καὶ τῆς κινήσεως	αἰτίαν	καὶ τὰ τοιαῦτα δεῖ νομίζειν
[19]	ἐκ τούτων καὶ διὰ τίν'	αἰτίαν	τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν ζῴων
[5]	ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον τὴν	αἰτίαν	τοῦ μόνοις· εἰ δὲ καὶ
[4]	οὐ περὶ παντὸς θανάτου τὴν	αἰτίαν	ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ μόνον
[21]	τοῦ φυσικοῦ μέχρι του τὰς	αἰτίας	εἰπεῖν. δὲ διαφέρουσι καὶ ᾗ
[14]	ἐπίσκεψιν εἴληφεν· περὶ δ' ἧς	αἰτίας	εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν ἔχει
[5]	καὶ πλασματώδης ὁ τρόπος τῆς	αἰτίας.	Ἐξιόντος γὰρ ἔξω τοῦ θερμοῦ
[18]	ἂν δι' ἀμφοτέρας ταύτας τὰς	αἰτίας)	ἡ δὲ κατὰ φύσιν τοῦ
[4]	οὗτος οὐθὲν ἅπτεται τῆς τοιαύτης	αἰτίας.	Λέγει δ' ὡς ἡ ψυχὴ
[18]	καὶ θάνατος, καὶ διὰ τίνας	αἰτίας	ὑπάρχουσι τοῖς ζῴοις, εἴρηται. ~Δῆλον
[7]	ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος λόγος τῆς	αἰτίας·	φαίνεται γὰρ τοὐναντίον συμβαῖνον. Ἄραντες
[13]	τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις θετέον	αἴτιον	αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν
[10]	βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω ἔχον.	Αἴτιον	δ' ὅτι ὁ μὲν πνεύμων
[3]	πῶς ἢ τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν;	Αἴτιον	δὲ μάλιστα τοῦ μὴ λέγεσθαι
[12]	δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν θάλατταν.	Αἴτιον	δὲ τούτου τὸ νῦν εἰρημένον·
[4]	δ' οὐ φαίνεται) πότερον τὸ	αἴτιον	ἔξωθέν ἐστιν ἢ ἐντός. Οὐ
[21]	τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς τροφῆς	αἴτιόν	ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον
[4]	ἀρχῆς τοῦ ἀναπνεῖν τί τὸ	αἴτιον,	πότερον ἔσωθεν ἢ ἔξωθεν· οὐ
[15]	μάλιστ' αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον,	αἴτιον	τοῦ μὲν ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων
[13]	τὰ ἔχοντα δεῖται τῆς ἀναπνοῆς,	αἴτιον	τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι τὰ
[17]	μορίου, ταχέως ἀποσβέννυται· ὥσπερ γὰρ	ἀκαριαίας	καὶ μικρᾶς ἐν αὐτῷ φλογὸς
[9]	πολλοὶ ζῶσιν ἐν τῇ γῇ,	ἀκινητίζοντες	μέντοι, καὶ εὑρίσκονται ὀρυττόμενοι. Ὅσα
[18]	γῆρας δ' ἡ τούτου φθίσις,	ἀκμὴ	δὲ τὸ τούτων μέσον. Τελευτὴ
[7]	ἐρύκῃ ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος	ἄκρα	κρατύνων, εἰσόκε χειρὶ μεθῇ, τότε
[16]	ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ'	ἀκρίβειαν	ἐκ τῶν ἱστοριῶν· ὡς δ'
[12]	Γέγραπται δὲ περὶ αὐτῶν δι'	ἀκριβείας	μᾶλλον ἐν ταῖς περὶ τῶν
[16]	καρδίας καὶ ἕτεροι τείνουσιν εἰς	ἄκρον	ἑκάστου τῶν βραγχίων, δι' ὧν
[16]	ὀξὺ ἔχει. Τείνει δ' ἐξ	ἄκρου	τῆς καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης εἰς
[20]	ἐστιν, ἣν ποιοῦνται κίνησιν μετ'	ἀλγηδόνος	διὰ τὸ παρὰ φύσιν εἶναι
[4]	ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον δ' εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν.	Ἀλεάζοντες	δὲ πολλάκις ἀναπνέουσιν, ὡς ἀναψύξεως
[4]	πάντες πεῖραν. Ἐν γὰρ ταῖς	ἀλέαις	θερμαινόμενοι μᾶλλον καὶ τῆς ἀναπνοῆς
[14]	μὴν ὅ γέ φησιν ἐκεῖνος	ἀληθές.	Τῶν μὲν γὰρ ἕξεων τοὺς
[1]	ἀναπνεῖν· τοῦτο δ' οὐκ ἔστιν	ἀληθές.	Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων πρῶτον
[4]	ἐστίν. Εἰ δὲ δεῖ νομίζειν	ἀληθῆ	εἶναι τὰ πρότερον λεχθέντα καὶ
[17]	βιαίου πάθους αὐτοῖς συμβαίνοντος τελευτῶσιν,	ἀλλ'	ἀναίσθητος ἡ τῆς ψυχῆς ἀπόλυσις
[1]	μέν, οὐ καλῶς δ' εἰρήκασιν	ἀλλ'	ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων. Ἔτι δὲ
[9]	καταψύχουσα. Τέλος δ' οὐ δύναται,	ἀλλ'	ἀποπνίγεται μὴ ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται
[11]	ὑπὸ τῆς τοῦ ὑγροῦ παρεμπτώσεως,	ἀλλ'	εἰς τὴν κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ
[8]	ἐναίμοις· οὐ γὰρ διὰ ταύτης,	ἀλλ'	ἐκ ταύτης ἠρτημέναι πᾶσαι τυγχάνουσιν·
[14]	δένδρα οὐκ ἐν ὕδατι φύεται,	ἀλλ'	ἐν γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ
[12]	τῆς θαλάττης διὰ τὴν ἀναπνοήν.	Ἀλλ'	ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν
[4]	θύραθεν νοῦς τηρεῖ τὴν βοήθειαν,	ἀλλ'	ἔσωθεν ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναπνοῆς
[3]	διὰ τὸ πνεύμονα μὴ ἔχειν,	ἀλλ'	εὐθὺς ἡ κοιλία πρὸς τῷ
[17]	οὐ γὰρ ἀδιάφορος ἡ φθορά,	ἀλλ'	ἔχει τι κοινόν. Θάνατος δ'
[3]	κινοῦντες τῶν περὶ τὴν κοιλίαν	ἀλλ'	ἢ τὰ βράγχια μόνον, καὶ
[14]	ψυχρὸν ἂν› ἦλθεν εἰς αὐτό,	ἀλλ'	ὅτι ὑγρόν. Αἱ μὲν οὖν
[10]	(τὰ γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν,	ἀλλ'	οὐκ ἐν αὑτοῖς) καὶ τῶν
[5]	οἱ τοῦτον τὸν τρόπον λέγοντες,	ἀλλ'	ὡς περὶ συμπτώματός τινος ἀποφαίνονται
[12]	καταψύχεται ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ὑγροῦ,	ἀλλὰ	διὰ τὴν τροφὴν ἀφίησι τὸ
[3]	οὐ μόνον εἰς δύο μέρη	ἀλλὰ	καὶ εἰς πλείω, οἷον αἱ
[16]	ὅσα μὴ μόνον ἔχουσι καρδίαν	ἀλλὰ	καὶ πνεύμονα τῶν ζῴων. Τὰ
[21]	νόσου οὐ μόνον ἐστὶν ἰατροῦ	ἀλλὰ	καὶ τοῦ φυσικοῦ μέχρι του
[1]	τῶν ζῴων ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν.	Ἀλλὰ	καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα μὲν
[4]	ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν	ἀλλὰ	κατὰ φύσιν μὲν γήρᾳ, βίᾳ
[8]	φθείρεται τὸ πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον	ἀλλὰ	μαραινόμενον. Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν,
[17]	μορίου σύστασις ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη,	ἀλλὰ	μὴ ἐπίκτητόν τι πάθος. Τοῖς
[6]	πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν.	~Ἀλλὰ	μὴν οὐδὲ τροφῆς γε χάριν
[7]	ἀργυφέοιο, οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος ἐσέρχεται,	ἀλλά	μιν εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε
[4]	τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην,	ἀλλὰ	μόνον ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ
[7]	γάρ ἐστιν ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος,	ἀλλὰ	παρὰ τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ
[14]	τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν.	Ἀλλὰ	ποῖα μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ
[12]	οὐθὲν γὰρ περαίνει τῶν ἐναίμων,	ἀλλὰ	πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν θέσιν
[11]	τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν,	ἀλλὰ	τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν·
[9]	τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν ταύτην·	ἀλλὰ	τούτοις μὲν οὐχ ἱκανὴν ἡ
[9]	ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν.	Ἀλλὰ	φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι
[20]	τῇ καλουμένῃ παλμῷ, καὶ ἐν	ἄλλαις	δὲ νόσοις, καὶ ἐν τοῖς
[8]	τῶν ἀνατομῶν. Τὰς μὲν οὖν	ἄλλας	δυνάμεις τῆς ψυχῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν
[5]	μὲν γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα παρ'	ἄλληλα,	τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον
[20]	αἱ φλέβες πᾶσαι, καὶ ἅμα	ἀλλήλαις,	διὰ τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ τῆς
[20]	ὥστε κἀκεῖναι ἀεί, καὶ ἅμα	ἀλλήλαις,	ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις μὲν οὖν
[5]	τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων	ἀλλήλοις·	θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ
[16]	εἰς τὸ μέσον, ᾗ συνάπτουσιν	ἀλλήλοις	πάντα τὰ βράγχια. Μέγιστος μὲν
[5]	σημεῖον δέ· γίνεται μὲν γὰρ	ἀλλήλοις	ταῦτα παρ' ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ
[5]	πότερον τὸν αὐτὸν ἢ δι'	ἄλλην	τινὰ αἰτίαν (εἰ μὲν γὰρ
[13]	θετέον αἴτιον αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν	ἄλλο	τῶν μορίων. Ἔχει μὲν οὖν
[3]	χελώνας ἢ βατράχους ἤ τι	ἄλλο	τῶν τοιούτων γενῶν· ἐπὶ δὲ
[2]	οὖν ὁ Ἀβδηρίτης καί τινες	ἄλλοι	τῶν περὶ τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων
[4]	ὅλως γὰρ ὥσπερ καὶ οἱ	ἄλλοι	φυσικοί, καὶ οὗτος οὐθὲν ἅπτεται
[21]	ἄλλων μᾶλλον· καὶ γὰρ τοῖς	ἄλλοις	ἐκεῖνο τῆς τροφῆς αἴτιόν ἐστιν.
[13]	οὐσίας καὶ τούτῳ καὶ τοῖς	ἄλλοις	θετέον αἴτιον αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν
[5]	μόνοις· εἰ δὲ καὶ τοῖς	ἄλλοις,	ὁ δὲ τρόπος ἄλλος, καὶ
[17]	ἀτελέσιν· τούτοις δὲ παρομοίως μέν,	ἄλλον	δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ λέγω
[5]	τοῖς ἄλλοις, ὁ δὲ τρόπος	ἄλλος,	καὶ περὶ τούτου διοριστέον, εἴπερ
[10]	καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ τῶν	ἄλλων	ἀπόδων. Ἄποδες δ' οἱ ἰχθύες
[2]	ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν περὶ τῶν	ἄλλων	διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι λέγειν
[7]	Τὰ μὲν οὖν παρὰ τῶν	ἄλλων	εἰρημένα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας
[6]	ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν	ἄλλων	ζῴων ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ
[5]	γεγραμμένη περίωσις περί τε τῶν	ἄλλων	ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα τρόπον
[21]	δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ τῶν	ἄλλων	μᾶλλον· καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις
[12]	καὶ τὰς φαλαίνας, καὶ τῶν	ἄλλων	ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον αὐλόν.
[1]	πλῆθος τῆς θερμότητος· τῶν δ'	ἄλλων	ὅσα μὴ ἔχει πνεύμονα οὐθὲν
[6]	ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν	ἄλλων	οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει δὲ
[7]	σφιν ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται	ἄλοξιν	ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε
[14]	συστάν. Οὐδ' εἴ τι ἐξ	ἁλὸς	ἢ νίτρου συνέστησεν, οὐκ ἂν
[17]	μικρὰν κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ	ἄλυπός	ἐστιν ὁ ἐν τῷ γήρᾳ
[20]	σφύζουσιν αἱ φλέβες πᾶσαι, καὶ	ἅμα	ἀλλήλαις, διὰ τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ
[20]	ἀεί· ὥστε κἀκεῖναι ἀεί, καὶ	ἅμα	ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις μὲν
[13]	τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε θερμότητος·	ἅμα	γὰρ ἀνάγκη καὶ ψυχῆς τετυχηκέναι
[2]	τότε γάρ φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν.	Ἅμα	δ' ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἀδύνατον.
[15]	θερμότερον πλείονος δεῖται τῆς καταψύξεως,	ἅμα	δὲ καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν
[10]	τῶν τεθεωρημένων, ὁ καλούμενος κορδύλος.	Ἅμα	δὲ πνεύμονα καὶ βράγχια οὐδὲν
[2]	ποιεῖν ἀεὶ παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει	ἅμα	δέχεσθαι τὸ ὕδωρ κατὰ τὸ
[12]	ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως μὴ	ἅμα	δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν. Τὰ
[2]	κατὰ τὰ βράγχια, ὥστε συμβαίνει	ἅμα	ἐκπνεῖν καὶ ἀναπνεῖν· τότε γάρ
[7]	ἀρτηρίας, διά τε τοῦ στόματος	ἅμα	καὶ διὰ τῶν μυκτήρων. Ὥστ'
[11]	τὸ ὑγρόν· οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες	ἅμα	καταδέχονται τὴν τροφήν (εἰ δὲ
[4]	περιέχοντος. Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ	ἅμα	τὸ περιέχον συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν
[7]	ἐκτὸς ἔσω λελιημένος ὄμβρον ἐρύκῃ	ἀμφὶ	πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος ἄκρα κρατύνων,
[9]	πάντα τὰ τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ'	ἀμφότερα	γὰρ μικρὰ ὄντα μικρᾶς τυγχάνει
[15]	καὶ τῆς θερμότητος. Ταῦτα δ'	ἀμφότερα	ὁ μὲν ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως
[18]	μάρανσις (φθαρείη γὰρ ἂν δι'	ἀμφοτέρας	ταύτας τὰς αἰτίας) ἡ δὲ
[10]	ἔχει βράγχια τὰ δὲ πνεύμονα,	ἄμφω	δ' οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ πρὸς
[11]	τῷ αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται πρὸς	ἄμφω	ταῦτα ἡ φύσις, καθάπερ ἐνίοις
[12]	τὰ κητώδη τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν	ἄν	τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ
[3]	ἔξω τοῦ ὑγροῦ ὄντα ἐπιδήλως	ἂν	αὐτὸ ἐποίει· φαίνεται δ' οὐ
[11]	ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ μὲν οὐθὲν	ἂν	βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς τοῦ ὑγροῦ
[18]	σβέσις καὶ μάρανσις (φθαρείη γὰρ	ἂν	δι' ἀμφοτέρας ταύτας τὰς αἰτίας)
[14]	ἁλὸς ἢ νίτρου συνέστησεν, οὐκ	ἂν	εἰς ὑγρὸν φέρουσα κατέθηκεν· φθείρει
[3]	τὸν ἐκ τοῦ στόματος δ'	ἂν	ἕλκοιεν ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ'
[14]	κηροῦ συστήσειεν ἡ φύσις, οὐκ	ἂν	ἐν θερμῷ θεῖσα διέσωσεν, οὐδ'
[17]	τῷ πλήθει τῆς ζωῆς, ἥτις	ἂν	ἐπίτασις γένηται τοῦ μορίου, ταχέως
[21]	τοῦτο γίνεται συνεχῶς, ἕως περ	ἂν	ζῇ καὶ κινῇ τοῦτο τὸ
[14]	οὐ γὰρ διὰ τὸ ψυχρὸν	ἂν›	ἦλθεν εἰς αὐτό, ἀλλ' ὅτι
[3]	κἀκεῖνα ἦν δυνατά, καὶ ταῦτ'	ἂν	ἦν· ἐπεὶ δ' οὐκ ἔστι,
[10]	φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν θάτερον	ἂν	ἦν μάτην, διὰ τοῦτο τὰ
[3]	ἐπὶ βραγχίων καὶ πνεύμονος, εὗρον	ἂν	θᾶττον τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ'
[9]	τοῖς ὑγροῖς πολὺν χρόνον ἀνανήχεται,	ἂν	μὴ λίαν ᾖ θερμὸν ἢ
[16]	τὸν τρόπον. Δόξειε μὲν γὰρ	ἂν›	οὐχ ὡσαύτως ἔχειν τὴν θέσιν
[3]	στόματι, διὰ τί τοῦτο οὐκ	ἂν	ποιοῖμεν καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ
[20]	μεταβολήν· γίνεται δὲ μέχρις οὗ	ἂν	πυωθῇ πεφθέν. Ἔστι δ' ὅμοιον
[14]	τι ἐκ κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ	ἂν	ταχὺ διὰ τοὐναντίον· τήκει γὰρ
[8]	διὰ πλῆθος θερμότητος· καὶ γὰρ	ἂν	ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ θερμόν, καὶ
[21]	οὖν πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου δ'	ἀναγκαῖον	αἴρεσθαι καὶ τὸ περιέχον αὐτὸ
[4]	διὰ τί ποτε πᾶσι μὲν	ἀναγκαῖον	ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν
[4]	ἐκπνεόντων, τότε δέονται τῆς ἀναπνοῆς·	ἀναγκαῖον	δ' εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες δὲ
[12]	ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν ἐν ὑγρῷ,	ἀναγκαῖον	δεχόμενα τὸ ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ
[8]	τῶν φλεβῶν τὴν αὐτὴν ἀρχὴν	ἀναγκαῖον	εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα θάτερόν
[5]	ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ'	ἀναγκαῖον	εἶναι τὴν ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι
[8]	τόπου τούτου μορίῳ τὴν ἀρχὴν	ἀναγκαῖον	εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ
[21]	δέ, καθάπερ εἰς τὰς φύσας,	ἀναγκαῖον	εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα τὸν θύραθεν
[7]	περὶ ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς,	ἀναγκαῖον	ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος
[1]	δ' οὐκ ἔστιν ἀληθές. Ὥστ'	ἀναγκαῖον	περὶ τούτων πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως
[12]	διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ	ἀναγκαῖον	ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν ἐν ὑγρῷ,
[21]	τοῦτο τὸ μόριον, καὶ φθίνοντος	ἀναγκαῖον	συνίζειν, καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν
[3]	πρὸς τῷ στόματί ἐστιν, ὥστ'	ἀναγκαῖον	τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ
[8]	καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν	ἀναγκαῖον	ὑπάρχειν, οὗτος δ' ἐστὶν ὁ
[8]	οὐ ψυχόμενον ἀλλὰ μαραινόμενον. Ὥστ'	ἀνάγκη	γίγνεσθαι κατάψυξιν, εἰ μέλλει τεύξεσθαι
[2]	κατὰ τὸ στόμα καὶ ἐκπνεῖν.	Ἀνάγκη	δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ.
[21]	ἐκεῖνο τῆς τροφῆς αἴτιόν ἐστιν.	Ἀνάγκη	δὴ πλέον γινόμενον αἴρειν τὸ
[13]	πλείονος τετύχηκε θερμότητος· ἅμα γὰρ	ἀνάγκη	καὶ ψυχῆς τετυχηκέναι τιμιωτέρας· τιμιώτερα
[2]	καὶ ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ	ἀνάγκη	τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν,
[13]	ἕνεκα τούτου. Τὴν δ' ἐξ	ἀνάγκης	καὶ τῆς κινήσεως αἰτίαν καὶ
[7]	κατέρχεται οἴδματι θῦον, εὖτε δ'	ἀναθρῴσκῃ,	πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει
[7]	καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ, εὖτε δ'	ἀναθρῴσκῃ,	πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς
[20]	τῶν πρεσβυτέρων· γίνεται γὰρ ἡ	ἀναθυμίασις	πλείων τοῖς νεωτέροις. Καὶ σφύζουσιν
[9]	Ὅσα δὲ μακροβιώτερα τῶν ἐντόμων	(ἄναιμα	γάρ ἐστι πάντα τὰ ἔντομα)
[14]	τῶν πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ	ἄναιμα	πάμπαν, τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν
[9]	τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα	ἄναιμα	πλείω χρόνον ζῇ ἐν τῷ
[8]	τὸ περίττωμα, τοῖς μὲν οὖν	ἀναίμοις	ἀνώνυμον, τοῖς δ' ἐναίμοις ἡ
[9]	μὲν μικροῖς πάμπαν καὶ τοῖς	ἀναίμοις	ἡ γινομένη ἐκ τοῦ περιέχοντος
[17]	ἐναίμοις ἡ καρδία, τοῖς δ'	ἀναίμοις	τὸ ἀνάλογον. Τούτων δ' ἔνια
[12]	δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι καὶ	ἄναιμον	ἕκαστον αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται
[9]	μηδ' ὅλως ἔχει πνεύμονα ἢ	ἄναιμον,	ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ μὲν
[1]	καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα μὲν	ἄναιμον	ἔχει τὸν πνεύμονα καὶ σομφὸν
[9]	τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ τῶν	ἀναίμων	δὲ καὶ πνεύμονα ἐχόντων, ὀλίγαιμον
[10]	καταψύξεως. ~Περὶ μὲν οὖν τῶν	ἀναίμων,	ὅτι τοῖς μὲν ὁ περιέχων
[17]	πάθους αὐτοῖς συμβαίνοντος τελευτῶσιν, ἀλλ'	ἀναίσθητος	ἡ τῆς ψυχῆς ἀπόλυσις γίνεται
[6]	ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ τὸ	ἀνάλογον	τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα
[17]	καρδία, τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ	ἀνάλογον.	Τούτων δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς
[9]	γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν χρόνον	ἀνανήχεται,	ἂν μὴ λίαν ᾖ θερμὸν
[2]	μέντοι λέγειν ὡς πάντων ἀναπνεόντων·	Ἀναξαγόρας	δὲ καὶ Διογένης, πάντα φάσκοντες
[2]	τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν	Ἀναξαγόρας	μέν, ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ
[20]	καὶ ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ.	Ἀναπήδησις	μὲν οὖν ἐστιν ἡ γινομένη
[2]	μηδὲν αὐτῶν, φανερὸν ὡς οὐδ'	ἀναπνεῖ	αὐτῶν οὐδέν. ~Ἔτι δὲ τὸ
[7]	οὖν ταῦτα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν.	Ἀναπνεῖ	δ' ὥσπερ εἴπομεν, τὰ φανερῶς
[3]	ζῷον. Ἔτι δ' εἰ πάντα	ἀναπνεῖ,	δῆλον ὅτι καὶ τὰ ἔντομα
[1]	ὅσα μὴ ἔχει πνεύμονα οὐθὲν	ἀναπνεῖ.	~Δημόκριτος μὲν οὖν ὁ Ἀβδηρίτης
[7]	συμβαῖνον ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε δ'	ἀναπνεῖ	πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι
[1]	ὅσα πνεύμονα ἔχει τῶν ζῴων	ἀναπνεῖ	πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ τούτων
[9]	ἀποπνίγεσθαί φαμεν. Ὅτι δ' οὐκ	ἀναπνεῖ	τὰ ἔντομα τῶν ζῴων, εἴρηται
[3]	καὶ τὰ ἔντομα τῶν ζῴων	ἀναπνεῖ·	φαίνεται δ' αὐτῶν πολλὰ διατεμνόμενα
[3]	ἃ πῶς ἢ τίνι ἐνδέχεται	ἀναπνεῖν;	Αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ μὴ
[4]	τῆς ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον δ' εἰσπνεύσαντας	ἀναπνεῖν.	Ἀλεάζοντες δὲ πολλάκις ἀναπνέουσιν, ὡς
[9]	μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ	ἀναπνεῖν.	Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται
[2]	ἀναπνεῖν· τότε γάρ φασιν αὐτὸ	ἀναπνεῖν.	Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν
[7]	μὲν οὖν ταῦτα περὶ τοῦ	ἀναπνεῖν.	Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ εἴπομεν, τὰ
[12]	ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ τὸ μὴ	ἀναπνεῖν·	διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ
[2]	φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν. Ἅμα δ'	ἀναπνεῖν	καὶ ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ
[4]	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ	ἀναπνεῖν	καὶ ἐκπνεῖν εἶναι τὸ ζῆν
[21]	καὶ διὰ τοῦτο ἐν τῷ	ἀναπνεῖν	καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν.
[10]	τὴν κατάψυξιν ποιεῖται διὰ τοῦ	ἀναπνεῖν	καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ πνεύμονα
[5]	τοῖς ζῴοις (λέγω δὲ τὸ	ἀναπνεῖν	καὶ τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν
[21]	τὸ τέλος ἐστὶν ἐν τῷ	ἀναπνεῖν,	καὶ τούτοις ἐν τῷ δέχεσθαι
[5]	ζῆν καὶ τελευτᾶν· ὅταν γὰρ	ἀναπνεῖν	μὴ δύνωνται, τότε συμβαίνει γίνεσθαι
[15]	ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ μὲν	ἀναπνεῖν	ὁ πνεύμων σομφὸς ὢν καὶ
[4]	καὶ μὴ πάντα τὰ ζῷα	ἀναπνεῖν,	οὐ περὶ παντὸς θανάτου τὴν
[5]	περὶ τούτου διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν	ἀναπνεῖν	πᾶσιν) ἔτι δὲ καὶ πλασματώδης
[2]	δὲ καὶ Διογένης, πάντα φάσκοντες	ἀναπνεῖν,	περὶ τῶν ἰχθύων καὶ τῶν
[4]	οὐδὲ περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ	ἀναπνεῖν	τί τὸ αἴτιον, πότερον ἔσωθεν
[7]	τῶν ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ	ἀναπνεῖν	τοιαύτας καὶ τοσαύτας ἔχει δυσχερείας.
[2]	ὥστε συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν καὶ	ἀναπνεῖν·	τότε γάρ φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν.
[4]	εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου	ἀναπνεῖν,	τότε συμβαίνειν τὸν θάνατον τοῖς
[2]	τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα ἕλκοντας	ἀναπνεῖν	τοὺς ἰχθῦς· οὐ γὰρ εἶναι
[1]	δὲ πάντα τὰ ζῷά φασιν	ἀναπνεῖν·	τοῦτο δ' οὐκ ἔστιν ἀληθές.
[4]	ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα καὶ πυκνότερον	ἀναπνέομεν	πάντες· ὅταν δὲ τὸ πέριξ
[3]	ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα τὰ	ἀναπνέοντα,	γίνονται πομφόλυγες τοῦ πνεύματος ἐξιόντος
[7]	δ' ὥσπερ εἴπομεν, τὰ φανερῶς	ἀναπνέοντα	διὰ τῆς ἀρτηρίας, διά τε
[2]	ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ	ἀναπνέοντα	ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ
[16]	τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ μὲν	ἀναπνέοντα	ἐν ὀλίγῳ ἀέρι καὶ τῷ
[9]	τὸν τόπον τοῦτον, ὥσπερ τὰ	ἀναπνέοντα	ἔξωθεν τῷ πνεύμονι καὶ οἱ
[5]	τοῦτο δὴ διατελεῖν ἀεὶ ποιοῦντας,	ἀναπνέοντάς	τε καὶ ἐκπνέοντας. Συμβαίνει δὲ
[21]	μόριον. Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν οἱ	ἀναπνέοντες·	αἴρουσι γὰρ τὸν θώρακα διὰ
[11]	δεχομένοις τὸ ὑγρόν· οὔτε γὰρ	ἀναπνέοντες	ἅμα καταδέχονται τὴν τροφήν (εἰ
[7]	καὶ πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ δ'	ἀναπνέοντες	κατὰ ταὐτόν. Εἰ δὲ περὶ
[4]	πολλάκις ἀναπνέουσιν, ὡς ἀναψύξεως χάριν	ἀναπνέοντες	ὅτε τὸ λεγόμενον ποιεῖ πῦρ
[6]	πνεύματι τοῦ ἐντὸς πυρός, καὶ	ἀναπνέοντος	μὲν ὥσπερ ἐπὶ πῦρ ὑπέκκαυμα
[4]	καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν καὶ ψυχήν·	ἀναπνέοντος	οὖν καὶ εἰσιόντος τοῦ ἀέρος
[2]	ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς πάντων	ἀναπνεόντων·	Ἀναξαγόρας δὲ καὶ Διογένης, πάντα
[3]	ποιοῦντ' αὐτό. Ἔτι πάντων τῶν	ἀναπνεόντων	καὶ ἑλκόντων τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν
[4]	ταύτην, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν	ἀναπνεόντων.	Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ τούτων
[9]	κἂν εἴ τίς τινα τῶν	ἀναπνεόντων	πνίγοι, τὸ στόμα κατασχών· καὶ
[16]	μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν μὲν	ἀναπνεόντων	τὸν πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων
[15]	ἔχοντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ	ἀναπνέουσι,	καὶ μάλιστ' αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν
[13]	τίνα γίνεται τρόπον τοῖς τ'	ἀναπνέουσι	καὶ τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ
[4]	τῆς ἀναπνοῆς συμβαίνει τι τοῖς	ἀναπνέουσι	λέγει, φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι τὴν
[11]	μὴ διακωλύειν παραπλησίως τοῖς τ'	ἀναπνέουσι	συμβαίνει καὶ τοῖς δεχομένοις τὸ
[15]	τοὐναντίον. Καὶ διότι δὴ μάλιστ'	ἀναπνέουσι	τὰ ἔχοντα τὸν πνεύμονα ἔναιμον,
[11]	δὲ μὴ ἔχουσι πνεύμονα μηδ'	ἀναπνέουσι	τὸ μὲν στόμα πρὸς τὴν
[19]	διὰ τίν' αἰτίαν τοῖς μὲν	ἀναπνέουσι	τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν
[7]	τὰς φύσας ἐν τοῖς χαλκείοις,	ἀναπνέουσιν	(αἴρειν δὲ τὸ θερμὸν εὔλογον,
[5]	Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ, ἀσθμαίνοντες	ἀναπνέουσιν·	διὰ γὰρ τὸ μὴ καταψύχειν
[7]	ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε	ἀναπνέουσιν	εἴτε μή. Καὶ περὶ τῆς
[5]	συμβαίνει γίνεσθαι τὴν φθορὰν τοῖς	ἀναπνέουσιν.	Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ τὴν
[12]	Τοῦτο μὲν γὰρ γίνεται αὐτοῖς	ἀναπνέουσιν·	ἔχουσι γὰρ πνεύμονα. Διὸ καὶ
[2]	τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον	ἀναπνέουσιν,	καί φησιν Ἀναξαγόρας μέν, ὅταν
[16]	τῶν βραγχίων. Ὡσαύτως δὲ τοῖς	ἀναπνέουσιν	ὁ θώραξ ἄνω καὶ κάτω
[13]	ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν	ἀναπνέουσιν	ὅσα πνεύμονα τῶν ζῴων ἔχουσι,
[3]	ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ πνιγόμενα, εἴπερ	ἀναπνέουσιν;	οὐ γὰρ δὴ τροφῆς γε
[4]	εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες δὲ πολλάκις	ἀναπνέουσιν,	ὡς ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες ὅτε
[3]	νῦν δ' οὐδὲν τῷ σφόδρα	ἀναπνεῦσαι	ἀποπνίγεται πεζὸν ζῷον. Ἔτι δ'
[7]	δὲ χωρὶς ἐκείνης οὐκ ἔστιν	ἀναπνεῦσαι	τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς μὲν
[9]	οὐ δύναται, ἀλλ' ἀποπνίγεται μὴ	ἀναπνεύσαντα,	καθάπερ εἴρηται καὶ πρότερον· τῆς
[2]	ἐνδέχεται αὐτοῖς εἰπεῖν· ὅταν γὰρ	ἀναπνεύσωσι,	ταύτῃ ᾗ ἀνέπνευσαν πάλιν δεῖ
[2]	κοινὸν ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι μόνον.	Ἀναπνοὴ	γὰρ καλεῖται, ταύτης δὲ τὸ
[21]	ὑγροῦ θερμαινομένου πνευμάτωσις. ~Ἡ δ'	ἀναπνοὴ	γίνεται αὐξανομένου τοῦ θερμοῦ ἐν
[21]	ἡ μὲν εἴσοδος τοῦ ἀέρος	ἀναπνοή,	ἡ δ' ἔξοδος ἐκπνοή. Καὶ
[7]	τῆς ἀρτηρίας ἐκ τῶν στηθῶν	ἀναπνοὴ	καὶ ἡ διὰ τῶν μυκτήρων·
[7]	πολὺ διημάρτηκεν· οὐ γάρ ἐστιν	ἀναπνοὴ	μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν
[20]	αὐτήν, πήδησις καὶ σφυγμὸς καὶ	ἀναπνοή.	Πήδησις μὲν οὖν ἐστι σύνωσις
[7]	παρέργῳ τῇ διὰ τῶν μυκτήρων	ἀναπνοῇ	πρὸς τὴν ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις
[3]	ζητοῦντες γὰρ τίνος ἕνεκα ἡ	ἀναπνοὴ	τοῖς ζῴοις ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ
[10]	ἔχει σομφόν· διὸ καὶ τῇ	ἀναπνοῇ	χρῆται μανότερον, ὥσπερ εἴρηται καὶ
[12]	ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ τὴν	ἀναπνοήν.	Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν
[7]	εἰσρεῖν τὸν ἀέρα καὶ γίγνεσθαι	ἀναπνοήν,	ἄνω δ' ἰόντος ἐκπίπτειν θύραζε
[3]	τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι τὴν	ἀναπνοὴν	αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ τοῖς ἀνθρώποις
[5]	δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν	ἀναπνοὴν	εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον·
[7]	σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι τὴν	ἀναπνοὴν	καὶ ἐκπνοὴν διὰ τὸ φλέβας
[10]	ὑπερέχοντα τὸ στόμα διὰ τὴν	ἀναπνοήν.	Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει πάντα
[11]	καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ τὴν	ἀναπνοήν.	Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι πνεύμονα
[4]	περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι τὴν	ἀναπνοήν	φησιν. Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι
[6]	γε χάριν ὑποληπτέον γίνεσθαι τὴν	ἀναπνοήν,	ὡς τρεφομένου τῷ πνεύματι τοῦ
[13]	τί τὰ ἔχοντα δεῖται τῆς	ἀναπνοῆς,	αἴτιον τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι
[4]	μὴ ἐκπνεόντων, τότε δέονται τῆς	ἀναπνοῆς·	ἀναγκαῖον δ' εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες
[7]	μὲν περὶ ταύτης λέγει τῆς	ἀναπνοῆς,	ἀναγκαῖον ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει ὁ
[4]	ἀλλ' ἔσωθεν ἡ ἀρχὴ τῆς	ἀναπνοῆς	γίνεται καὶ τῆς κινήσεως, οὐχ
[1]	πνεύμονα πάντα μᾶλλον δεῖται τῆς	ἀναπνοῆς	διὰ τὸ πλῆθος τῆς θερμότητος·
[1]	καὶ σομφὸν ἧττον δέονται τῆς	ἀναπνοῆς·	διὸ πολὺν χρόνον ἐν τοῖς
[2]	τινες ἄλλοι τῶν περὶ τῆς	ἀναπνοῆς	εἰρηκότων οὐδὲν περὶ τῶν ἄλλων
[7]	καὶ περὶ τῆς κυρίας λέγειν	ἀναπνοῆς.	Ἔστι γὰρ καὶ διὰ τῆς
[7]	ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει δὲ περὶ	ἀναπνοῆς	καὶ Ἐμπεδοκλῆς, οὐ μέντοι τίνος
[7]	περὶ τῆς διὰ τῶν μυκτήρων	ἀναπνοῆς	λέγων οἴεται καὶ περὶ τῆς
[4]	ἀλέαις θερμαινόμενοι μᾶλλον καὶ τῆς	ἀναπνοῆς	μᾶλλον δεόμεθα καὶ πυκνότερον ἀναπνέομεν
[1]	~Περὶ ἀναπνοῆς. ~Περὶ γὰρ	ἀναπνοῆς	ὀλίγοι μέν τινες τῶν πρότερον
[16]	Ταύτην δὲ ποιεῖται διὰ τῆς	ἀναπνοῆς	ὅσα μὴ μόνον ἔχουσι καρδίαν
[0]	~Περὶ	ἀναπνοῆς.	~Περὶ γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν
[7]	μὲν διὰ τῶν μυκτήρων γινομένης	ἀναπνοῆς	στερισκόμενα τὰ ζῷα οὐδὲν πάσχουσι,
[4]	δ' ὅτι μὲν ἐκ τῆς	ἀναπνοῆς	συμβαίνει τι τοῖς ἀναπνέουσι λέγει,
[5]	μὲν γὰρ μόνοις τὸ τῆς	ἀναπνοῆς	ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον τὴν
[12]	βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν αὐλὸν	ἀνασπᾷ	τὸ ὕδωρ. Σημεῖον δὲ καὶ
[14]	ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ τὸν τόπον	ἀνασῴζηται,	ἐναντίον ὄντα· θερμὸν γὰρ εἶναι
[16]	δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε τῶν	ἀνατεμνομένων	καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ
[16]	μὲν τὴν ὄψιν ἐκ τῶν	ἀνατομῶν	δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ' ἀκρίβειαν
[8]	δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ τῶν	ἀνατομῶν.	Τὰς μὲν οὖν ἄλλας δυνάμεις
[4]	Ἀλεάζοντες δὲ πολλάκις ἀναπνέουσιν, ὡς	ἀναψύξεως	χάριν ἀναπνέοντες ὅτε τὸ λεγόμενον
[4]	μηκέτι τὸ› θύραθεν εἰσιὸν δύνηται	ἀνείργειν,	μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν
[4]	τοῦ ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα καὶ	ἀνείργοντα	τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν
[2]	ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ ᾗ	ἀνέπνευσαν	πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο
[8]	ζῴοις, οὔτ' ἄνευ ψυχῆς οὔτ'	ἄνευ	θερμότητός ἐστιν· πυρὶ γὰρ ἐργάζεται
[8]	δυνάμεις τῆς ψυχῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν	ἄνευ	τῆς θρεπτικῆς (δι' ἣν δ'
[8]	τοῖς Περὶ ψυχῆς) ταύτην δ'	ἄνευ	τοῦ φυσικοῦ πυρός· ἐν τούτῳ
[8]	τροφὴ γίνεται τοῖς ζῴοις, οὔτ'	ἄνευ	ψυχῆς οὔτ' ἄνευ θερμότητός ἐστιν·
[3]	οὐκ ἂν ποιοῖμεν καὶ οἱ	ἄνθρωποι	καὶ τἆλλα ζῷα; καὶ τὸν
[3]	ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ τοῖς	ἀνθρώποις	οὖσιν ἐν τῷ ὑγρῷ συμβαίνειν·
[13]	τῶν ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ	ἄνθρωπος,	καὶ τὸ ἄνω πρὸς τὸ
[9]	καὶ ἐν τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα	ἀνίσταται.	Καὶ τῶν ἐν τῷ ὑγρῷ
[5]	διὰ τὸ μηδὲν εἶναι κενὸν	ἀντιπεριισταμένων	ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι
[20]	μὲν οὖν ἐστιν ἡ γινομένη	ἄντωσις	πρὸς τὴν τοῦ ψυχροῦ σύνωσιν,
[7]	τὸν ἀέρα καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν,	ἄνω	δ' ἰόντος ἐκπίπτειν θύραζε καὶ
[13]	ἄνω πρὸς τὸ τοῦ ὅλου	ἄνω	ἔχει μόνον διὰ τὸ τοιοῦτον
[7]	διὸ τοῦ αἵματος πεφυκότος κινεῖσθαι	ἄνω	καὶ κάτω, κάτω μὲν φερομένου
[16]	δὲ τοῖς ἀναπνέουσιν ὁ θώραξ	ἄνω	καὶ κάτω κινεῖται πολλάκις δεχομένων
[17]	δύνασθαι τὸν πνεύμονα μακρὰν αἴρειν	ἄνω	καὶ συνίζειν. Τέλος δ' ὅταν
[17]	πρότερον, ἐν ᾧ τό τε	ἄνω	καὶ τὸ κάτω συνάπτει, τοῖς
[13]	ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος, καὶ τὸ	ἄνω	πρὸς τὸ τοῦ ὅλου ἄνω
[20]	γὰρ οἱ φοβούμενοι καταψύχονται τὰ	ἄνω,	τὸ δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον καὶ
[8]	περίττωμα, τοῖς μὲν οὖν ἀναίμοις	ἀνώνυμον,	τοῖς δ' ἐναίμοις ἡ καρδία
[21]	φύσεως καὶ τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν	ἀξιοῦσι	λαμβάνειν, καὶ τῶν περὶ φύσεως
[7]	διὰ γυίων ὁππότε μὲν παλίνορσον	ἀπαΐξειε	μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται
[7]	τετμῆσθαι. Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν μὲν	ἀπαΐξῃ	τέρεν αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται
[2]	στόμα καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ'	ἀπαντῶντα	ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ. Εἶτα ὅταν
[1]	οὐ καλῶς δ' εἰρήκασιν ἀλλ'	ἀπειροτέρως	τῶν συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα
[3]	καλῶς τό τε τῶν μορίων	ἀπείρους	εἶναι τῶν ἐντός, καὶ τὸ
[6]	καὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον	ἅπερ	καὶ πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν· καὶ
[1]	τοῖς ζῴοις, οἱ μὲν οὐδὲν	ἀπεφήναντο,	οἱ δὲ εἰρήκασι μέν, οὐ
[9]	διὰ τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται	ἀπνευστὶ	ζῆν, ὅτι ὁ πνεύμων ἄρσιν
[10]	τὰ δὲ βράγχια πρὸς τὴν	ἀπὸ	τοῦ ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν δ'
[12]	τὸν καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ	ἄποδα	μέν ἐστιν, ἔχοντα δὲ πνεύμονα
[14]	τὸ ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ καὶ	ἄποδα	τὰ πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν) ὁ
[10]	γένος καὶ τῶν ἄλλων ἀπόδων.	Ἄποδες	δ' οἱ ἰχθύες πάντες· καὶ
[10]	σελαχῶν γένος καὶ τῶν ἄλλων	ἀπόδων.	Ἄποδες δ' οἱ ἰχθύες πάντες·
[4]	τί ποτε πᾶσι μὲν ἀναγκαῖον	ἀποθανεῖν,	οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ
[20]	ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι τὰ ζῷα καὶ	ἀποθνήσκειν	διὰ φόβον καὶ διὰ πάθος
[3]	ὕδατι μέτριον, καὶ διὰ τοῦτ'	ἀποθνήσκειν.	Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν πεζῶν
[4]	ἐκπνεῖν εἶναι τὸ ζῆν καὶ	ἀποθνήσκειν·	ὅταν γὰρ κρατῇ τὸ περιέχον
[3]	ἐμπεσόντες, ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν	ἀποθνήσκῃ	πνιγόμενα ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα
[3]	τίν' αἰτίαν ἐν τῷ ἀέρι	ἀποθνήσκουσι	καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ
[8]	καὶ πηγνυμένου διὰ ψύχους ὑπερβολήν,	ἀποθνήσκουσιν)	ἡ δὲ μάρανσις διὰ πλῆθος
[7]	τῆς δὲ κατὰ τὴν ἀρτηρίαν	ἀποθνήσκουσιν.	Καταχρῆται γὰρ ἡ φύσις ἐν
[17]	ἀλλ' ἀναίσθητος ἡ τῆς ψυχῆς	ἀπόλυσις	γίνεται παντελῶς. Καὶ τῶν νοσημάτων
[1]	πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν	ἀπόντων	κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν
[17]	ὅταν μηκέτι δύνωνται κινεῖν, τελευτῶσιν	ἀποπνεύσαντες.	~Γένεσις μὲν οὖν ἐστιν ἡ
[9]	Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται	ἀποπνίγεσθαι	πληρουμένης τῆς κοιλίας καὶ φθειρομένου
[19]	τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν ζῴων	ἀποπνίγεσθαι	συμβαίνει ἐν τῷ ὑγρῷ, τοῖς
[9]	πνίξις, καὶ τὰ οὕτω φθειρόμενα	ἀποπνίγεσθαί	φαμεν. Ὅτι δ' οὐκ ἀναπνεῖ
[9]	Τέλος δ' οὐ δύναται, ἀλλ'	ἀποπνίγεται	μὴ ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται καὶ
[3]	δ' οὐδὲν τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι	ἀποπνίγεται	πεζὸν ζῷον. Ἔτι δ' εἰ
[12]	ληφθῶσιν ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ	ἀποπνίγονται	διὰ τὸ μὴ ἀναπνεῖν· διὸ
[1]	τις λίαν κατέχων πολὺν χρόνον,	ἀποπνίγονται	πάντα· οὐδὲν γὰρ τῶν τοιούτων
[16]	ὀλίγῳ ἀέρι καὶ τῷ αὐτῷ	ἀποπνίγονται·	ταχέως γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν γίνεται
[12]	δὲ τὰ κητώδη τῶν ἐνύδρων	ἀπορήσειεν	ἄν τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα
[20]	μικρὸν συνωθούμενον οὕτως ὥστ' ἐνίοτ'	ἀποσβέννυσθαι	τὰ ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν διὰ
[17]	φλογὸς ἐνούσης διὰ μικρὰν κίνησιν	ἀποσβέννυται.	Διὸ καὶ ἄλυπός ἐστιν ὁ
[17]	ἐπίτασις γένηται τοῦ μορίου, ταχέως	ἀποσβέννυται·	ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας καὶ μικρᾶς
[7]	πεσὼν ἐπὶ τρήματα πυκνά, εἰσόκ'	ἀποστεγάσῃ	πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος
[5]	ἀλλ' ὡς περὶ συμπτώματός τινος	ἀποφαίνονται	μόνον. Καίτοι γε κύρια ταῦθ'
[4]	ἄλλοι φυσικοί, καὶ οὗτος οὐθὲν	ἅπτεται	τῆς τοιαύτης αἰτίας. Λέγει δ'
[7]	αἰτίας· φαίνεται γὰρ τοὐναντίον συμβαῖνον.	Ἄραντες	μὲν γὰρ τὸν τόπον, καθάπερ
[7]	εἰς ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας	ἀργυφέοιο,	οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά
[4]	Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι πολὺν	ἀριθμὸν	εἶναι τῶν τοιούτων ἃ καλεῖ
[17]	τὰ σπέρματα τῶν φυτῶν, ὅσα	ἄρριζα.	Πᾶσι μὲν οὖν ἡ φθορὰ
[9]	ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι ὁ πνεύμων	ἄρσιν	ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων τὸ
[9]	ταῦτα ποιήσει τῷ πνεύμονι τὴν	ἄρσιν	ταύτην· ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐχ
[11]	τετράποσι καὶ ἐναίμοις ἔχει ἡ	ἀρτηρία	οἷον πῶμα τὴν ἐπιγλωττίδα· τοῖς
[11]	ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ κεῖται ἡ	ἀρτηρία	τοῦ οἰσοφάγου, δι' οὗ ἡ
[7]	πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ τὴν	ἀρτηρίαν	ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ ἡ φύσις
[3]	στόματος ἀδύνατον· οὐ γὰρ ἔχουσιν	ἀρτηρίαν	διὰ τὸ πνεύμονα μὴ ἔχειν,
[11]	τοῦ στόματος καταδέχεται τὴν τροφήν·	ἀρτηρίαν	μὲν γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε
[7]	τὰ φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ τῆς	ἀρτηρίας,	διά τε τοῦ στόματος ἅμα
[7]	Ἔστι γὰρ καὶ διὰ τῆς	ἀρτηρίας	ἐκ τῶν στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ
[11]	ἐπὶ τὸν πνεύμονα διὰ τῆς	ἀρτηρίας·	προτέρα γὰρ κεῖται ἡ ἀρτηρία
[21]	τι περὶ φύσεως καὶ τὰς	ἀρχὰς	ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ τῶν
[17]	Τούτων δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς	ἀρχὰς	ἔχουσιν, οὐ μέντοι γε ἐνεργείᾳ.
[21]	χαριέστατοι σχεδὸν τελευτῶσιν εἰς τὰς	ἀρχὰς	τὰς ἰατρικάς.
[17]	ἐν ᾧ τῆς οὐσίας ἡ	ἀρχή.	Αὕτη δ' ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται
[8]	ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν.	Ἀρχὴ	δὲ τῶν φλεβῶν ἡ καρδία
[17]	φύσιν, βίαιος μὲν ὅταν ἡ	ἀρχὴ	ἔξωθεν ᾖ, κατὰ φύσιν δ'
[21]	τοῦ θερμοῦ ἐν ᾧ ἡ	ἀρχὴ	ἡ θρεπτική. Καθάπερ γὰρ καὶ
[4]	τὴν βοήθειαν, ἀλλ' ἔσωθεν ἡ	ἀρχὴ	τῆς ἀναπνοῆς γίνεται καὶ τῆς
[17]	δὲ τοῖς ἐντόμοις. Ἡ δ'	ἀρχὴ	τῆς ζωῆς ἐκλείπει τοῖς ἔχουσιν
[8]	καὶ τῶν φλεβῶν τὴν αὐτὴν	ἀρχὴν	ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα
[8]	τοῦ τόπου τούτου μορίῳ τὴν	ἀρχὴν	ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα
[5]	ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν	ἀρχὴν	εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ τίνος
[21]	τὸν θώρακα διὰ τὸ τὴν	ἀρχὴν	τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ τοιούτου
[15]	ἅμα δὲ καὶ πρὸς τὴν	ἀρχὴν	τῆς θερμότητος τὴν ἐν τῇ
[14]	ἐστιν) ὁ δὲ τὴν ἐξ	ἀρχῆς	αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν
[20]	δ' ἐν τῇ γενέσει ἐξ	ἀρχῆς·	οὔπω γὰρ διωρισμένων τῶν φλεβῶν
[17]	ἡ τοῦ μορίου σύστασις ἐξ	ἀρχῆς	τοιαύτη, ἀλλὰ μὴ ἐπίκτητόν τι
[4]	λέγει δὲ οὐδὲ περὶ τῆς	ἀρχῆς	τοῦ ἀναπνεῖν τί τὸ αἴτιον,
[9]	τὸν ψόφον ποιοῦσι πνεύματι, οἷον	ἀσθμαίνοντα·	ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι,
[5]	ψυχρόν. Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ,	ἀσθμαίνοντες	ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ τὸ μὴ
[3]	τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται	ἀσπαρίζοντα	ὥσπερ τὰ πνιγόμενα, εἴπερ ἀναπνέουσιν;
[3]	εἰς τὸ ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν	ἀσπαρίζωσιν.	Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν
[9]	δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν	ἄσχιστον.	Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ καὶ
[17]	τὸ ὀλίγον εἶναι τὸ θερμόν,	ἅτε	τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος ἐν τῷ
[17]	φθορὰ πᾶσιν ὁμοίως τοῖς μὴ	ἀτελέσιν·	τούτοις δὲ παρομοίως μέν, ἄλλον
[17]	παρομοίως μέν, ἄλλον δὲ τρόπον.	Ἀτελῆ	δὲ λέγω οἷον τά τε
[4]	οὐχ ὡς βιαζομένου τοῦ περιέχοντος.	Ἄτοπον	δὲ καὶ τὸ ἅμα τὸ
[5]	καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν.	Ἄτοπον	δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν
[14]	τοῦ ἀέρος. Ὅλως μὲν οὖν	ἄτοπον	πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν
[5]	φθορὰν τοῖς ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ	ἄτοπον	τὸ τὴν μὲν τοῦ θερμοῦ
[7]	εἰσόκε χειρὶ μεθῇ, τότε δ'	αὖ	πάλιν, ἔμπαλιν ἢ πρίν, πνεύματος
[17]	πάθος. Τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς	αὔανσις,	ἐν δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται
[18]	τελειότητα· τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς	αὔανσις,	ἐν δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται
[12]	τὰ βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν	αὐλὸν	ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ. Σημεῖον δὲ
[12]	διὰ τοῦτ' ἔχουσι πάντα τὸν	αὐλόν·	δεξάμενα γὰρ τὸ ὕδωρ, ὥσπερ
[12]	ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον	αὐλόν.	Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν ἐστιν,
[16]	δ' ἐξ ἄκρου τῆς καρδίας	αὐλὸς	φλεβονευρώδης εἰς τὸ μέσον, ᾗ
[7]	παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο εὖτε μὲν	αὐλοῦ	πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα
[12]	δὲ καὶ ἡ θέσις τοῦ	αὐλοῦ·	πρὸς οὐθὲν γὰρ περαίνει τῶν
[7]	μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν	αὐλῶνα	τὸν παρὰ τὸν γαργαρεῶνα, ᾗ
[21]	ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς γὰρ οἷον	αὐλῶνας	τὰς σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς ἐν
[21]	τὴν τοῦ πυρός. Ὥσπερ δ'	αὐξανομένου	ᾔρετο τοῦτο τὸ μόριον, καὶ
[21]	πνευμάτωσις. ~Ἡ δ' ἀναπνοὴ γίνεται	αὐξανομένου	τοῦ θερμοῦ ἐν ᾧ ἡ
[18]	ἡ τοῦ πρώτου καταψυκτικοῦ μορίου	αὔξησις,	γῆρας δ' ἡ τούτου φθίσις,
[14]	τὸ ὕδωρ, διὰ τὸ εἶναι	αὐτὰ	ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ ὑπέρπυρά φησιν
[14]	λέγειν θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ'	αὑτὰ	τὴν ἐπίσκεψιν εἴληφεν· περὶ δ'
[7]	πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον·	αὐτὰρ	ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον
[20]	σύνωσις τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν	αὐτῇ	διὰ κατάψυξιν περιττωματικὴν ἢ συντηκτικήν,
[17]	ᾧ τῆς οὐσίας ἡ ἀρχή.	Αὕτη	δ' ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται πρότερον,
[8]	ψυχρότητος καὶ θᾶττον σβέννυται διασπώμενον·	αὕτη	μὲν οὖν ἡ φθορὰ βίαιος
[8]	αἵματος καὶ τῶν φλεβῶν τὴν	αὐτὴν	ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ
[20]	ἔχειν, ἔχει δ' οὐ τὴν	αὐτήν,	πήδησις καὶ σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή.
[8]	τούτῳ γὰρ ἡ φύσις ἐμπεπύρευκεν	αὐτήν.	Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ εἴρηται
[20]	τὴν καρδίαν, ἃ δοκεῖ τὴν	αὐτὴν	φύσιν ἔχειν, ἔχει δ' οὐ
[17]	καταψύχηται τὸ θερμὸν τὸ κοινωνοῦν	αὐτῆς·	καθάπερ γὰρ εἴρηται πολλάκις, συντήκεται
[14]	καὶ αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις	αὐτῆς.	Λέγω δ' οἷον εἴ τι
[7]	ἔστι δ' οὐ πᾶσι τὸ	αὐτὸ	αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν
[14]	τὸ ψυχρὸν ἂν› ἦλθεν εἰς	αὐτό,	ἀλλ' ὅτι ὑγρόν. Αἱ μὲν
[2]	καὶ ἀναπνεῖν· τότε γάρ φασιν	αὐτὸ	ἀναπνεῖν. Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ
[3]	τοῦ ὑγροῦ ὄντα ἐπιδήλως ἂν	αὐτὸ	ἐποίει· φαίνεται δ' οὐ ποιοῦντ'
[3]	ἐποίει· φαίνεται δ' οὐ ποιοῦντ'	αὐτό.	Ἔτι πάντων τῶν ἀναπνεόντων καὶ
[13]	καὶ τοῖς ἄλλοις θετέον αἴτιον	αὐτὸ	καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν μορίων.
[21]	ἀναγκαῖον αἴρεσθαι καὶ τὸ περιέχον	αὐτὸ	μόριον. Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν οἱ
[11]	ἔπεστιν, ἀλλὰ τῇ συναγωγῇ τὸ	αὐτὸ	ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν
[15]	σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει ἔναιμον	αὐτό,	ταχείας μὲν δεῖται τῆς καταψύξεως
[17]	καθάπερ γὰρ εἴρηται πολλάκις, συντήκεται	αὐτὸ	ὑφ' αὑτοῦ. Ὅταν οὖν τοῖς
[12]	ὑγρόν. Τοῦτο μὲν γὰρ γίνεται	αὐτοῖς	ἀναπνέουσιν· ἔχουσι γὰρ πνεύμονα. Διὸ
[7]	καὶ ἡ διὰ τῶν μυκτήρων·	αὐτοῖς	δὲ χωρὶς ἐκείνης οὐκ ἔστιν
[2]	τοιαῦτα τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται	αὐτοῖς	εἰπεῖν· ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ
[3]	τρόπον λέγουσι γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν	αὐτοῖς,	ἐνδέχεται καὶ τοῖς ἀνθρώποις οὖσιν
[5]	ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα τρόπον	αὐτοῖς	ἡ τοῦ θερμοῦ γίνεται σωτηρία,
[17]	θάνατος· οὐδενὸς γὰρ βιαίου πάθους	αὐτοῖς	συμβαίνοντος τελευτῶσιν, ἀλλ' ἀναίσθητος ἡ
[9]	θερμότεροι γάρ εἰσι, καὶ ἔσχισται	αὐτοῖς	ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα· τοῖς δὲ
[10]	πνεύμονα τά τε ζῳοτοκοῦντα ἐν	αὑτοῖς	καὶ μὴ θύραζε μόνον (τὰ
[10]	ζῳοτοκεῖ μέν, ἀλλ' οὐκ ἐν	αὑτοῖς)	καὶ τῶν ᾠοτοκούντων τά τε
[21]	ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν. Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον καὶ τοῖς ἰχθύσιν
[1]	ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν	αὐτόν)	ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς τῇ κινήσει
[5]	θερμοῦ γίνεται σωτηρία, πότερον τὸν	αὐτὸν	ἢ δι' ἄλλην τινὰ αἰτίαν
[5]	δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν	αὐτὸν	τόπον, καὶ περιωθεῖν εἴσω διὰ
[5]	ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν	αὐτὸν	τόπον φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν
[1]	γὰρ ἔχουσιν αὐτόν) ἐμφυσώμενος οὖν	αὐτὸς	τῇ κινήσει καταψύχει καὶ ποιεῖ
[14]	ἀλλ' ἐν γῇ. Καίτοι τοῦ	αὐτοῦ	λόγου ἐστὶν εἰς τὸ ὕδωρ,
[18]	ἡ δὲ κατὰ φύσιν τοῦ	αὐτοῦ	τούτου μάρανσις διὰ χρόνου μῆκος
[17]	εἴρηται πολλάκις, συντήκεται αὐτὸ ὑφ'	αὑτοῦ.	Ὅταν οὖν τοῖς μὲν ὁ
[16]	ἐν ὀλίγῳ ἀέρι καὶ τῷ	αὐτῷ	ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν
[9]	ποιοῦσι πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα· ἐν	αὐτῷ	γὰρ τῷ ὑποζώματι, τῷ ἐμφύτῳ
[17]	κατὰ φύσιν δ' ὅταν ἐν	αὐτῷ,	καὶ ἡ τοῦ μορίου σύστασις
[11]	τὴν σωτηρίαν τῆς καταψύξεως, τῷ	αὐτῷ	ὀργάνῳ χρῆται πρὸς ἄμφω ταῦτα
[21]	τὸ τὴν ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν	αὐτῷ	τοῦ τοιούτου μορίου ταὐτὸ τοῦτο
[17]	γὰρ ἀκαριαίας καὶ μικρᾶς ἐν	αὐτῷ	φλογὸς ἐνούσης διὰ μικρὰν κίνησιν
[16]	αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ ἑκάτερον	αὐτῶν	γίνεται θερμόν (θερμαίνει γὰρ ἡ
[12]	καλουμένης κεφαλῆς. Γέγραπται δὲ περὶ	αὐτῶν	δι' ἀκριβείας μᾶλλον ἐν ταῖς
[13]	οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν τάξιν	αὐτῶν.	~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς τοῦτ'
[7]	αὐτὸ αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ περὶ	αὐτῶν	ἐν ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ
[14]	ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον	αὐτῶν	ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν
[14]	ἄναιμα πάμπαν, τὰ δ' ὀλίγαιμα	αὐτῶν	ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ
[14]	γὰρ καὶ ἄποδα τὰ πλεῖστα	αὐτῶν	ἐστιν) ὁ δὲ τὴν ἐξ
[17]	τὸ μὴ συγκεῖσθαι τὴν φύσιν	αὐτῶν	εὖ, παραπλησίως δὲ τοῖς ἐντόμοις.
[3]	μάλιστα τοῦ μὴ λέγεσθαι περὶ	αὐτῶν	καλῶς τό τε τῶν μορίων
[15]	ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ'	αὐτῶν	ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ
[1]	πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ τούτων	αὐτῶν	ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει τὸν
[2]	αὐτῶν, φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ	αὐτῶν	οὐδέν. ~Ἔτι δὲ τὸ φάναι
[12]	τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως μὲν γὰρ	αὐτῶν	οὐδὲν τυγχάνει δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ
[3]	τῶν ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ'	αὐτῶν	πολλὰ διατεμνόμενα ζῆν, οὐ μόνον
[14]	ὁ δὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς	αὐτῶν	σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν ἐν
[16]	οἱ ἰχθύες διὰ τὸ ἔνυδρον	αὐτῶν	τὴν φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι
[4]	σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν	αὐτῶν	ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν
[2]	ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν	αὐτῶν,	φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ αὐτῶν
[12]	γάρ ἐστι καὶ ἄναιμον ἕκαστον	αὐτῶν,	ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται ὑπὸ τοῦ
[7]	ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ'	αὔτως,	ὅθ' ὕδωρ μὲν ἔχῃ κάτα
[7]	ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ'	αὔτως	τέρεν αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων
[2]	γὰρ τὸ ἥμισυ τοῦ πράγματος	ἀφαιροῦσι,	διὰ τὸ τὸ κοινὸν ἐπὶ
[11]	κατάψυξιν) τά τ' ἔχοντα βράγχια,	ἀφέντα	διὰ τούτων τὸ ὑγρόν, διὰ
[11]	εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται τὴν	ἄφεσιν	καὶ τὴν λῆψιν τῆς τροφῆς,
[21]	ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ τὴν	ἁφὴν	τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος ἐν
[21]	πόρων καὶ καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ	ἀφιᾶσι	τὸ ὕδωρ. Ἀεὶ δ' αἰρομένου
[12]	οἱ κάραβοι, παρὰ τὰ δασέα	ἀφιᾶσι	τὸ ὕδωρ διὰ τῶν ἐπιπτυγμάτων,
[12]	ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ ὑγρὸν	ἀφιέναι,	καὶ διὰ τοῦτ' ἔχουσι πάντα
[6]	τὴν τροφὴν καὶ τὸ περίττωμα	ἀφιέναι·	τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν ἄλλων
[21]	τῇ καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται, καὶ	ἀφίησι›	πάλιν καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις τοῦ
[8]	τὴν τροφὴν καὶ καθ' ὃν	ἀφίησι	τὸ περίττωμα, τοῖς μὲν οὖν
[12]	ἐγκεφάλου τὴν θέσιν ἔχει καὶ	ἀφίησι	τὸ ὕδωρ> Διὰ ταὐτὸ δὲ
[12]	ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ τὴν τροφὴν	ἀφίησι	τὸ ὕδωρ› ὅπως μὴ ἅμα
[2]	κενὸν οὐδέν· Διογένης δ' ὅταν	ἀφῶσι	τὸ ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων,
[2]	καί φησιν Ἀναξαγόρας μέν, ὅταν	ἀφῶσι	τὸ ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων,
[2]	ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ. Εἶτα ὅταν	ἀφῶσι	τὸ ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι κατὰ
[8]	ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ τῶν	ἀψύχων	ἐστίν· καὶ γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου