| Chapitre |
| [7] |
καθάπερ
τὰς
φύσας
ἐν
τοῖς
|
χαλκείοις, |
ἀναπνέουσιν
(αἴρειν
δὲ
τὸ
θερμὸν |
| [21] |
ταῖς
φύσαις
ταῖς
ἐν
τοῖς
|
χαλκείοις |
(οὐ
πόρρω
γὰρ
οὔθ'
ὁ |
| [7] |
ὅταν
παῖς
κλεψύδρῃ
παίζῃσι
διειπετέος
|
χαλκοῖο |
εὖτε
μὲν
αὐλοῦ
πορθμὸν
ἐπ' |
| [7] |
ὕδωρ
μὲν
ἔχῃ
κάτα
βένθεα
|
χαλκοῦ
|
πορθμοῦ
χωσθέντος
βροτέῳ
χροῒ
ἠδὲ |
| [21] |
τῶν
περὶ
φύσεως
πραγματευθέντων
οἱ
|
χαριέστατοι |
σχεδὸν
τελευτῶσιν
εἰς
τὰς
ἀρχὰς |
| [4] |
δὲ
πολλάκις
ἀναπνέουσιν,
ὡς
ἀναψύξεως
|
χάριν |
ἀναπνέοντες
ὅτε
τὸ
λεγόμενον
ποιεῖ |
| [1] |
πρότερον
φυσικῶν
εἰρήκασιν·
τίνος
μέντοι
|
χάριν |
ὑπάρχει
τοῖς
ζῴοις,
οἱ
μὲν |
| [6] |
~Ἀλλὰ
μὴν
οὐδὲ
τροφῆς
γε
|
χάριν |
ὑποληπτέον
γίνεσθαι
τὴν
ἀναπνοήν,
ὡς |
| [7] |
ἠθμοῖο
δυσηχέος
ἄκρα
κρατύνων,
εἰσόκε
|
χειρὶ |
μεθῇ,
τότε
δ'
αὖ
πάλιν, |
| [10] |
καὶ
κροκοδείλων
καὶ
ἑμύδων
καὶ
|
χελῶναι |
αἵ
τε
θαλάττιαι
καὶ
αἱ |
| [17] |
ἐξῃρημένης
τῆς
καρδίας,
οἷον
αἱ
|
χελῶναι, |
καὶ
κινοῦνται
τοῖς
ποσίν,
ἐπόντων |
| [10] |
ὄρνιθες,
καὶ
τὰ
φολιδωτά,
οἷον
|
χελῶναι |
καὶ
σαῦραι
καὶ
ὄφεις.
Ἐκεῖνα |
| [1] |
δὲ
αἱ
ἑμύδες
τε
καὶ
|
χελῶναι |
πολὺν
χρόνον
μένουσιν
ἐν
τοῖς |
| [3] |
βιαίως,
οἷον
ἐάν
τις
βιάζηται
|
χελώνας |
ἢ
βατράχους
ἤ
τι
ἄλλο |
| [17] |
κινοῦνται
τοῖς
ποσίν,
ἐπόντων
τῶν
|
χελωνίων, |
διὰ
τὸ
μὴ
συγκεῖσθαι
τὴν |
| [7] |
μὲν
αὐλοῦ
πορθμὸν
ἐπ'
εὐειδεῖ
|
χερὶ |
θεῖσα
εἰς
ὕδατος
βάπτῃσι
τέρεν |
| [10] |
αἵ
τε
θαλάττιαι
καὶ
αἱ
|
χερσαῖαι |
καὶ
φῶκαι·
ταῦτα
γὰρ
πάντα |
| [20] |
σφυγμόν,
αἰρομένη
πρὸς
τὸν
ἔσχατον
|
χιτῶνα |
τῆς
καρδίας.
Καὶ
τοῦτ'
ἀεὶ |
| [6] |
θερμὸν
ἐκ
τοῦ
πνεύματος
τίνα
|
χρὴ |
τρόπον
λέγειν,
πλασματῶδες
ὄν;
μᾶλλον |
| [10] |
κατάψυξιν.
Ἓν
δ'
ἐφ'
ἓν
|
χρήσιμον |
ὄργανον,
καὶ
μία
κατάψυξις
ἱκανὴ |
| [10] |
μανότερον,
ὥσπερ
εἴρηται
καὶ
πρότερον.
|
Χρῆται |
δὲ
πάντα,
καὶ
ὅσα
διατρίβει |
| [10] |
σομφόν·
διὸ
καὶ
τῇ
ἀναπνοῇ
|
χρῆται |
μανότερον,
ὥσπερ
εἴρηται
καὶ
πρότερον. |
| [11] |
τῆς
καταψύξεως,
τῷ
αὐτῷ
ὀργάνῳ
|
χρῆται |
πρὸς
ἄμφω
ταῦτα
ἡ
φύσις, |
| [7] |
βένθεα
χαλκοῦ
πορθμοῦ
χωσθέντος
βροτέῳ
|
χροῒ |
ἠδὲ
πόροιο,
αἰθὴρ
δ'
ἐκτὸς |
| [9] |
διὸ
καὶ
ἐν
τῇ
τέφρᾳ
|
χρονισθέντα |
ἀνίσταται.
Καὶ
τῶν
ἐν
τῷ |
| [9] |
ἐν
γὰρ
τοῖς
ὑγροῖς
πολὺν
|
χρόνον |
ἀνανήχεται,
ἂν
μὴ
λίαν
ᾖ |
| [1] |
βιάζηταί
τις
λίαν
κατέχων
πολὺν
|
χρόνον, |
ἀποπνίγονται
πάντα·
οὐδὲν
γὰρ
τῶν |
| [9] |
γὰρ
οἰκεία
κίνησις
ἐπὶ
πολὺν
|
χρόνον |
διαρκεῖ
καταψύχουσα.
Τέλος
δ'
οὐ |
| [9] |
σομφόν,
ἔνια
διὰ
τοῦτο
πολὺν
|
χρόνον |
δύνανται
ἀπνευστὶ
ζῆν,
ὅτι
ὁ |
| [1] |
καταψύχει
καὶ
ποιεῖ
διαμένειν
πολὺν
|
χρόνον. |
Ἐὰν
μέντοι
βιάζηταί
τις
λίαν |
| [1] |
δέονται
τῆς
ἀναπνοῆς·
διὸ
πολὺν
|
χρόνον |
ἐν
τοῖς
ὕδασι
δύνανται
διαμένειν |
| [9] |
δὲ
ζώντων
ὅσα
ἄναιμα
πλείω
|
χρόνον |
ζῇ
ἐν
τῷ
ἀέρι
τῶν |
| [17] |
μὴ
ζωτικὰ
λίαν
εἰσὶ
πολὺν
|
χρόνον |
ζῶσιν
ἐξῃρημένης
τῆς
καρδίας,
οἷον |
| [9] |
ἀὴρ
ἱκανός
ἐστιν
ἐπὶ
πολὺν
|
χρόνον |
καταψύχειν,
οἷον
τοῖς
τε
μαλακοστράκοις |
| [1] |
ἑμύδες
τε
καὶ
χελῶναι
πολὺν
|
χρόνον |
μένουσιν
ἐν
τοῖς
ὑγροῖς·
ὁ |
| [18] |
τοῦ
αὐτοῦ
τούτου
μάρανσις
διὰ
|
χρόνου |
μῆκος
γινομένη
καὶ
τελειότητα·
τοῖς |
| [17] |
δὲ
τὰ
βράγχια
σκληρύνηται,
διὰ
|
χρόνου |
μῆκος
ξηραινομένων
τοῖς
μὲν
τῶν |
| [11] |
τῇ
γλώττῃ
πρός
τε
τοὺς
|
χυμοὺς |
καὶ
πρὸς
τὴν
ἐρμηνείαν,
οὕτω |
| [7] |
τὸ
αἷμα
τὴν
τοῦ
θερμοῦ
|
χώραν) |
συνιζάνοντες
δὲ
καὶ
καταπλήττοντες,
ὥσπερ |
| [7] |
στόματι
οὐρανοῦ,
συντετρημένων
τῶν
μυκτήρων
|
χωρεῖ |
τὸ
μὲν
ταύτῃ
τοῦ
πνεύματος, |
| [7] |
διὰ
τῶν
μυκτήρων·
αὐτοῖς
δὲ
|
χωρὶς |
ἐκείνης
οὐκ
ἔστιν
ἀναπνεῦσαι
τοῖς |
| [7] |
ἔχῃ
κάτα
βένθεα
χαλκοῦ
πορθμοῦ
|
χωσθέντος |
βροτέῳ
χροῒ
ἠδὲ
πόροιο,
αἰθὴρ |