Chapitre
[13]	καταψύξεως, τίνα γίνεται τρόπον τοῖς	τ'	ἀναπνέουσι καὶ τοῖς ἔχουσι βράγχια,
[11]	τροφὴν μὴ διακωλύειν παραπλησίως τοῖς	τ'	ἀναπνέουσι συμβαίνει καὶ τοῖς δεχομένοις
[11]	πνεῦμα πρὸς τὴν κατάψυξιν) τά	τ'	ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα διὰ τούτων
[3]	πνιγόμενα ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα	τὰ	ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες τοῦ πνεύματος
[2]	ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη	τὰ	ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν
[9]	γὰρ τὸν τόπον τοῦτον, ὥσπερ	τὰ	ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ πνεύμονι καὶ
[20]	καὶ γὰρ οἱ φοβούμενοι καταψύχονται	τὰ	ἄνω, τὸ δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον
[16]	τὸν πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων	τὰ	βράγχια διὰ πάθος ἢ διὰ
[21]	διὰ τῶν μορίων αἴρονται καὶ	τὰ	βράγχια, καὶ διιᾶσι τὸ ὕδωρ·
[16]	μέσον, ᾗ συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα	τὰ	βράγχια. Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός
[3]	περὶ τὴν κοιλίαν ἀλλ' ἢ	τὰ	βράγχια μόνον, καὶ ἐν τῷ
[16]	θέσις ἔχει τῆς καρδίας πρὸς	τὰ	βράγχια, πρὸς μὲν τὴν ὄψιν
[17]	μὲν ὁ πνεύμων τοῖς δὲ	τὰ	βράγχια σκληρύνηται, διὰ χρόνου μῆκος
[12]	ὕδωρ, ὥσπερ οἱ ἰχθύες κατὰ	τὰ	βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν αὐλὸν
[16]	τὸ πνεῦμα καὶ ἐξιέντων, ὡς	τὰ	βράγχια τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ
[2]	κατὰ τὸ στόμα ἢ κατὰ	τὰ	βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν
[10]	αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε μόνον	(τὰ	γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν, ἀλλ'
[14]	εἰ ψυχρά, ἔσται ἐν ψυχρῷ>	τὰ	δ' ἐκ ξηροῦ ἐν ξηρῷ.
[13]	πεζῶν τὰ μὲν ἐξ ἀέρος	τὰ	δ' ἐκ πυρός. Ἕκαστα δ'
[9]	τῶν ζῴων τὰ μὲν ἔνυδρα,	τὰ	δ' ἐν τῇ γῇ ποιεῖται
[1]	τὸ ὕδωρ ὥσπερ οἱ ἰχθύες.	Τὰ	δ' ἔναιμον ἔχοντα πνεύμονα πάντα
[13]	οἷον τὸ τῶν φυτῶν γένος,	τὰ	δ' ἐξ ὕδατος, οἷον τὸ
[11]	τὴν τροφὴν τὰ μὲν συνάγει,	τὰ	δ' ἐπιτίθησι τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης
[14]	τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα πάμπαν,	τὰ	δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ
[12]	καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι, παρὰ	τὰ	δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ
[10]	διὰ τὴν τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν)	τὰ	δὲ βράγχια πρὸς τὴν ἀπὸ
[19]	τὰ μὲν ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι	τὰ	δὲ δέχονται τὸ ὑγρὸν καὶ
[11]	προελθούσης δὲ τὰ μὲν ἐπαίρει,	τὰ	δὲ διοίγει καὶ καταδέχεται τὸ
[14]	τὰ μὲν οὐκ ἔχει πνεύμονα	τὰ	δὲ ἔχει. ~Διὰ τί δὲ
[16]	ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν ζῴων.	Τὰ	δὲ καρδίαν μὲν ἔχοντα, πνεύμονα
[14]	τῆς φύσεως τὰ μὲν ἔνυδρα	τὰ	δὲ πεζὰ τῶν ζῴων ἐστί,
[10]	τοῦτο τὰ μὲν ἔχει βράγχια	τὰ	δὲ πνεύμονα, ἄμφω δ' οὐδέν.
[14]	ξηροῦ ἐν ξηρῷ. Διὰ τοῦτο	τὰ	δένδρα οὐκ ἐν ὕδατι φύεται,
[9]	ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα	τὰ	ἔντομα) τούτοις ὑπὸ τὸ διάζωμα
[3]	πάντα ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ	τὰ	ἔντομα τῶν ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται
[9]	φαμεν. Ὅτι δ' οὐκ ἀναπνεῖ	τὰ	ἔντομα τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν
[13]	ἔχουσιν ἔνια, καὶ διὰ τί	τὰ	ἔχοντα δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον
[15]	δὲ ἔχει. ~Διὰ τί δὲ	τὰ	ἔχοντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ
[15]	Καὶ διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι	τὰ	ἔχοντα τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ
[4]	πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ πάντα	τὰ	ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς
[16]	καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ	τὰ	ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως μὲν οὖν
[7]	ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν μετέχει πάντα	τὰ	ζῷα, ἔστι δ' οὐ πᾶσι
[20]	συνωθούμενον οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι	τὰ	ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν διὰ φόβον
[7]	τῶν μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα	τὰ	ζῷα οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ
[1]	τῶν συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα	τὰ	ζῷά φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο δ'
[14]	οὐ καλῶς τοῦτ' εἴρηκε, φάσκων	τὰ	θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον
[12]	λεαίνειν τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ	τὰ	κητώδη τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν
[12]	ταὐτὸ δὲ τοῦτο δέχεται καὶ	τὰ	μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ τὰ
[12]	τὰ μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ	τὰ	μαλακόστρακα, λέγω δ' οἷον τοὺς
[13]	τῆς τῶν ψυχρῶν. Διὸ καὶ	τὰ	μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα
[16]	τὰ βράγχια τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ	τὰ	μὲν ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ ἀέρι
[14]	φαίνεται θερμότερα ὄντα τῶν πεζῶν·	τὰ	μὲν γὰρ ἄναιμα πάμπαν, τὰ
[13]	καὶ μὴ τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν·	τὰ	μὲν γὰρ ἐκ γῆς πλείονος
[19]	πνεύμονος, ὧν αἰρομένων καὶ συνιζόντων	τὰ	μὲν ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι τὰ
[9]	φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων	τὰ	μὲν ἔνυδρα, τὰ δ' ἐν
[14]	οὐ διὰ θερμότητα τῆς φύσεως	τὰ	μὲν ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ
[13]	τῶν δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν	τὰ	μὲν ἐξ ἀέρος τὰ δ'
[14]	ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρόν, εὐλόγως	τὰ	μὲν ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ>
[11]	ἐπιτίθησι τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ	τὰ	μὲν ἐπαίρει, τὰ δὲ διοίγει
[10]	ἂν ἦν μάτην, διὰ τοῦτο	τὰ	μὲν ἔχει βράγχια τὰ δὲ
[14]	φησιν, τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ διότι	τὰ	μὲν οὐκ ἔχει πνεύμονα τὰ
[12]	ἅμα δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν.	Τὰ	μὲν οὖν μαλακόστρακα, οἷον οἵ
[7]	ὁμοίως εἰσιόν τε καὶ ἐξιόν.	Τὰ	μὲν οὖν παρὰ τῶν ἄλλων
[11]	ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν	τὰ	μὲν συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι
[9]	ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν· καίτοι	τὰ	μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ
[17]	γινομένων γεηρῶν, οὐ δύναται ταῦτα	τὰ	μόρια κινεῖν οὐδ' αἴρειν καὶ
[8]	γὰρ ἐξ ἧς ἤδη γίνεται	τὰ	μόρια τοῖς ζῴοις ἡ τοῦ
[9]	ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται πνίξις, καὶ	τὰ	οὕτω φθειρόμενα ἀποπνίγεσθαί φαμεν. Ὅτι
[9]	διὰ τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων	τὰ	παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν.
[14]	ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ καὶ ἄποδα	τὰ	πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν) ὁ δὲ
[10]	μὲν οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ	τὰ	πλεῖστα τὸν πνεύμονα ἔχει σομφόν·
[3]	ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ	τὰ	πνιγόμενα, εἴπερ ἀναπνέουσιν; οὐ γὰρ
[4]	δὲ δεῖ νομίζειν ἀληθῆ εἶναι	τὰ	πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ πάντα
[4]	ψυχὴ καὶ τὸ θερμὸν ταὐτόν,	τὰ	πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων
[17]	οἷον τά τε ᾠὰ καὶ	τὰ	σπέρματα τῶν φυτῶν, ὅσα ἄρριζα.
[20]	τὸν τρόπον. ~Τρία δ' ἐστὶ	τὰ	συμβαίνοντα περὶ τὴν καρδίαν, ἃ
[11]	τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν κατάψυξιν)	τά	τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα διὰ
[10]	καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ πνεύμονα	τά	τε ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς καὶ
[10]	ἐν αὑτοῖς) καὶ τῶν ᾠοτοκούντων	τά	τε πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες, καὶ
[17]	τρόπον. Ἀτελῆ δὲ λέγω οἷον	τά	τε ᾠὰ καὶ τὰ σπέρματα
[12]	τὴν τροφὴν ἐκ τοῦ ὑγροῦ	τὰ	τὴν φύσιν ὄντα τῶν ζῴων
[13]	αἴτιον τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι	τὰ	τιμιώτερα τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε
[9]	Διὸ καὶ βραχύβια σχεδὸν πάντα	τὰ	τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα γὰρ
[13]	καὶ τῆς κινήσεως αἰτίαν καὶ	τὰ	τοιαῦτα δεῖ νομίζειν συνιστάναι ζῷα
[12]	ἀναπνεῖν· διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται	τὰ	τοιαῦτα ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ
[10]	φῶκαι· ταῦτα γὰρ πάντα καὶ	τὰ	τοιαῦτα καὶ τίκτει ἐν τῷ
[2]	οὐθὲν λέγουσι, τίνα τρόπον ἐκπνέουσι	τὰ	τοιαῦτα τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται
[14]	τὸ εἶναι αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ	τὰ	ὑπέρπυρά φησιν ἐκεῖνος· οὐ γὰρ
[14]	ὑγρὸν φέρουσα κατέθηκεν· φθείρει γὰρ	τὰ	ὑπὸ ξηροῦ συστάντα τὸ ὑγρόν.
[7]	ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ εἴπομεν,	τὰ	φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ τῆς ἀρτηρίας,
[10]	τε πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες, καὶ	τὰ	φολιδωτά, οἷον χελῶναι καὶ σαῦραι
[1]	δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει πάντα	τὰ	ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ τῶν βατράχων
[4]	ἔχομεν πάντες πεῖραν. Ἐν γὰρ	ταῖς	ἀλέαις θερμαινόμενοι μᾶλλον καὶ τῆς
[21]	παραπλησίαν μὲν εἶναι ταῖς φύσαις	ταῖς	ἐν τοῖς χαλκείοις (οὐ πόρρω
[7]	τὴν ἐκπνοήν, παρεικάζων τὸ συμβαῖνον	ταῖς	κλεψύδραις. Ὧδε δ' ἀναπνεῖ πάντα
[12]	αὐτῶν δι' ἀκριβείας μᾶλλον ἐν	ταῖς	περὶ τῶν ζῴων ἱστορίαις. Περὶ
[21]	τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν μὲν εἶναι	ταῖς	φύσαις ταῖς ἐν τοῖς χαλκείοις
[9]	ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη) καὶ	τἆλλα	δὲ ὅσα βομβεῖ, οἷον σφῆκες
[21]	ἡ θρεπτική. Καθάπερ γὰρ καὶ	τἆλλα	δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ τῶν
[3]	κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ κἂν	τἆλλα	ἐποίει ζῷα· νῦν δὲ οὐ
[3]	ποιοῖμεν καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ	τἆλλα	ζῷα; καὶ τὸν ἐκ τοῦ
[13]	τοῖς οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν	τάξιν	αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς
[21]	καὶ τοῦ φυσικοῦ μέχρι του	τὰς	αἰτίας εἰπεῖν. δὲ διαφέρουσι καὶ
[18]	γὰρ ἂν δι' ἀμφοτέρας ταύτας	τὰς	αἰτίας) ἡ δὲ κατὰ φύσιν
[21]	λέγουσί τι περὶ φύσεως καὶ	τὰς	ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ
[21]	οἱ χαριέστατοι σχεδὸν τελευτῶσιν εἰς	τὰς	ἀρχὰς τὰς ἰατρικάς.
[21]	οἷον αὐλῶνας τὰς σύριγγας ἐμπίπτειν	τὰς	ἐν τῷ πνεύμονι, ὧν παρ'
[21]	σχεδὸν τελευτῶσιν εἰς τὰς ἀρχὰς	τὰς	ἰατρικάς.
[16]	ἔχει δ' ὡσαύτως. γὰρ νεύουσι	τὰς	κεφαλάς, ἐνταῦθ' ἡ καρδία τὸ
[14]	τὰς μεταβολὰς τῆς κοινῆς ὥρας·	τὰς	μὲν γὰρ ἕξεις ἐνδέχεται τοῖς
[8]	ἡμῖν τοῦτο ἐκ τῶν ἀνατομῶν.	Τὰς	μὲν οὖν ἄλλας δυνάμεις τῆς
[14]	τόποις ἑκάστης ὕλης καὶ κατὰ	τὰς	μεταβολὰς τῆς κοινῆς ὥρας· τὰς
[21]	εἰς πολλοὺς γὰρ οἷον αὐλῶνας	τὰς	σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς ἐν τῷ
[14]	Τῶν μὲν γὰρ ἕξεων τοὺς	τὰς	ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ ἐναντίοι τόποι
[12]	περί τε τοὺς δελφῖνας καὶ	τὰς	φαλαίνας, καὶ τῶν ἄλλων ὅσα
[21]	ποιεῖν· αἰρομένου δέ, καθάπερ εἰς	τὰς	φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα
[7]	δὲ καὶ καταπλήττοντες, ὥσπερ ἐκεῖ	τὰς	φύσας, ἐκπνέουσιν. Πλὴν ἐκεῖ μὲν
[7]	μὲν γὰρ τὸν τόπον, καθάπερ	τὰς	φύσας ἐν τοῖς χαλκείοις, ἀναπνέουσιν
[5]	ἀποφαίνονται μόνον. Καίτοι γε κύρια	ταῦθ'	ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ τελευτᾶν·
[5]	Ἔτι δὲ τὸ τίνος ἕνεκα	ταῦθ'	ὑπάρχει τοῖς ζῴοις (λέγω δὲ
[3]	εἴπερ κἀκεῖνα ἦν δυνατά, καὶ	ταῦτ'	ἂν ἦν· ἐπεὶ δ' οὐκ
[4]	οὖν εἴρηκε καὶ ὥς, σχεδὸν	ταῦτ'	ἐστίν. Εἰ δὲ δεῖ νομίζειν
[12]	ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον αὐλόν.	Ταῦτα	γὰρ ἄποδα μέν ἐστιν, ἔχοντα
[10]	καὶ αἱ χερσαῖαι καὶ φῶκαι·	ταῦτα	γὰρ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα
[15]	τοῦ αἵματος καὶ τῆς θερμότητος.	Ταῦτα	δ' ἀμφότερα ὁ μὲν ἀὴρ
[2]	ἐνόντος ἐν τῷ ὕδατι ἀέρος.	Ταῦτα	δ' ἐστὶν ἀδύνατα. Πρῶτον μὲν
[11]	αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται πρὸς ἄμφω	ταῦτα	ἡ φύσις, καθάπερ ἐνίοις τῇ
[4]	καὶ εἰσιόντος τοῦ ἀέρος συνεισιόντα	ταῦτα	καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν
[9]	πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται	ταῦτα	καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς
[12]	οἱ ἰχθύες κατὰ τὰ βράγχια,	ταῦτα	κατὰ τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ
[13]	καὶ τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ	ταῦτα	λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν
[5]	δέ· γίνεται μὲν γὰρ ἀλλήλοις	ταῦτα	παρ' ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν,
[7]	ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν οὖν	ταῦτα	περὶ τοῦ ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ'
[9]	τὸ στόμα κατασχών· καὶ γὰρ	ταῦτα	ποιήσει τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν
[17]	καὶ γινομένων γεηρῶν, οὐ δύναται	ταῦτα	τὰ μόρια κινεῖν οὐδ' αἴρειν
[13]	ψυχῆς τετυχηκέναι τιμιωτέρας· τιμιώτερα γὰρ	ταῦτα	τῆς φύσεως τῆς τῶν ψυχρῶν.
[6]	τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι τὴν ἐκπνοήν.	Ταὐτὰ	γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ πρὸς
[18]	(φθαρείη γὰρ ἂν δι' ἀμφοτέρας	ταύτας	τὰς αἰτίας) ἡ δὲ κατὰ
[2]	αὐτοῖς εἰπεῖν· ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι,	ταύτῃ	ᾗ ἀνέπνευσαν πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν,
[11]	μὲν γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε	ταύτῃ	μὲν οὐθὲν ἂν βλάπτοιντο ὑπὸ
[7]	τῶν μυκτήρων χωρεῖ τὸ μὲν	ταύτῃ	τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ διὰ
[4]	θανάτου τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι	ταύτην,	ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων.
[9]	ποιήσει τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν	ταύτην·	ἀλλὰ τούτοις μὲν οὐχ ἱκανὴν
[8]	πρότερον ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς)	ταύτην	δ' ἄνευ τοῦ φυσικοῦ πυρός·
[16]	τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν.	Ταύτην	δὲ ποιεῖται διὰ τῆς ἀναπνοῆς
[8]	σωτηρίας· τοῦτο γὰρ βοηθεῖ πρὸς	ταύτην	τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν
[8]	τοῖς ἐναίμοις· οὐ γὰρ διὰ	ταύτης,	ἀλλ' ἐκ ταύτης ἠρτημέναι πᾶσαι
[2]	λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται,	ταύτης	δὲ τὸ μέν ἐστιν εἰσπνοή,
[8]	γὰρ διὰ ταύτης, ἀλλ' ἐκ	ταύτης	ἠρτημέναι πᾶσαι τυγχάνουσιν· δῆλον δ'
[7]	μυκτήρων. Ὥστ' εἰ μὲν περὶ	ταύτης	λέγει τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον ζητεῖν
[9]	πρὸς τὴν βοήθειαν τῆς φθορᾶς	ταύτης·	μικρὸν γὰρ ἔχοντα τὸ θερμὸν
[18]	ψυχῆς, ζωὴ δ' ἡ μονὴ	ταύτης.	Νεότης δ' ἐστὶν ἡ τοῦ
[21]	καὶ θανάτου καὶ τῶν συγγενῶν	ταύτης	τῆς σκέψεως σχεδὸν εἴρηται περὶ
[12]	καὶ ἀφίησι τὸ ὕδωρ> Διὰ	ταὐτὸ	δὲ τοῦτο δέχεται καὶ τὰ
[6]	γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει τε κατὰ	ταὐτὸ	δέχεσθαι τὴν τροφὴν καὶ τὸ
[21]	ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ τοιούτου μορίου	ταὐτὸ	τοῦτο ποιεῖν· αἰρομένου δέ, καθάπερ
[7]	ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ	ταὐτόν.	Εἰ δὲ περὶ τῆς κατὰ
[7]	Πλὴν ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ	ταὐτὸν	εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα καὶ
[14]	σῴζεται μάλιστα τόποις. Οὐ γὰρ	ταὐτὸν	ἥ θ' ὕλη τῶν ζῴων
[4]	ἡ ψυχὴ καὶ τὸ θερμὸν	ταὐτόν,	τὰ πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν.
[11]	εἰς τὴν κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ	ταχεῖαν	ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν
[15]	Ὅσα δὴ ἔχει ἔναιμον αὐτό,	ταχείας	μὲν δεῖται τῆς καταψύξεως διὰ
[17]	ἂν ἐπίτασις γένηται τοῦ μορίου,	ταχέως	ἀποσβέννυται· ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας καὶ
[16]	ἀέρι καὶ τῷ αὐτῷ ἀποπνίγονται·	ταχέως	γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν γίνεται θερμόν
[15]	φύσιν διὰ παντός τε καὶ	ταχέως	διαδυόμενος διαψύχει· τὸ δ' ὕδωρ
[17]	παθημάτων ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ	ταχέως	τελευτῶσιν· διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον
[12]	κἂν ληφθῶσιν ἐν τοῖς δικτύοις,	ταχὺ	ἀποπνίγονται διὰ τὸ μὴ ἀναπνεῖν·
[14]	ἐκ κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ ἂν	ταχὺ	διὰ τοὐναντίον· τήκει γὰρ τὸ
[17]	εἴρηται πρότερον, ἐν ᾧ τό	τε	ἄνω καὶ τὸ κάτω συνάπτει,
[15]	ἔναιμον, ἐκ τούτων δῆλον· τό	τε	γὰρ θερμότερον πλείονος δεῖται τῆς
[21]	ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ γινόμενον· τῶν	τε	γὰρ ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ καὶ
[10]	ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ πνεύμονα τά	τε	ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς καὶ μὴ
[10]	καὶ ἑμύδων καὶ χελῶναι αἵ	τε	θαλάττιαι καὶ αἱ χερσαῖαι καὶ
[5]	δὴ διατελεῖν ἀεὶ ποιοῦντας, ἀναπνέοντάς	τε	καὶ ἐκπνέοντας. Συμβαίνει δὲ τοῖς
[7]	διὰ τοῦ στόματος, ὁμοίως εἰσιόν	τε	καὶ ἐξιόν. Τὰ μὲν οὖν
[15]	ἔχειν τὴν φύσιν διὰ παντός	τε	καὶ ταχέως διαδυόμενος διαψύχει· τὸ
[1]	γένος. Ἔτι δὲ αἱ ἑμύδες	τε	καὶ χελῶναι πολὺν χρόνον μένουσιν
[12]	μὲν οὖν μαλακόστρακα, οἷον οἵ	τε	καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι, παρὰ
[6]	τροφῆς τοῦτο γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει	τε	κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν τροφὴν
[9]	πολὺν χρόνον καταψύχειν, οἷον τοῖς	τε	μαλακοστράκοις καὶ τοῖς πολύποσιν (οὐ
[16]	ὡσαύτως αἱ κεφαλαὶ νεύουσι τοῖς	τε	πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ τοῖς
[16]	τὴν θέσιν ἡ καρδία τοῖς	τε	πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ τοῖς
[10]	αὑτοῖς) καὶ τῶν ᾠοτοκούντων τά	τε	πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες, καὶ τὰ
[11]	πνεύμονα τῷ καλουμένῳ στόματι πρός	τε	τὴν τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ
[13]	τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν μείζονά	τε	τοῖς μεγέθεσι, καὶ τό γε
[7]	μὲν οὐ κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί	τε	τὸν ἀέρα καὶ πάλιν ἐξιᾶσιν,
[7]	ἀναπνέοντα διὰ τῆς ἀρτηρίας, διά	τε	τοῦ στόματος ἅμα καὶ διὰ
[12]	κἀκεῖνα κατὰ λόγον, οἷον περί	τε	τοὺς δελφῖνας καὶ τὰς φαλαίνας,
[11]	καθάπερ ἐνίοις τῇ γλώττῃ πρός	τε	τοὺς χυμοὺς καὶ πρὸς τὴν
[3]	ἐχόντων πνεῦμα θύραθεν οὐθέν. Ὃν	τε	τρόπον λέγουσι γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν
[5]	τῷ Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί	τε	τῶν ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε
[16]	τὸν πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν ἔκ	τε	τῶν ἀνατεμνομένων καὶ τῶν ἱστοριῶν
[3]	λέγεσθαι περὶ αὐτῶν καλῶς τό	τε	τῶν μορίων ἀπείρους εἶναι τῶν
[8]	ὑπὸ τῶν ἐναντίων (διόπερ ἀθρόον	τε	ὑπὸ τῆς τοῦ περιέχοντος ψυχρότητος
[17]	Ἀτελῆ δὲ λέγω οἷον τά	τε	ᾠὰ καὶ τὰ σπέρματα τῶν
[10]	ἓν ἔχει βράγχια μόνον τῶν	τεθεωρημένων,	ὁ καλούμενος κορδύλος. Ἅμα δὲ
[16]	ἡ καρδία τὸ ὀξὺ ἔχει.	Τείνει	δ' ἐξ ἄκρου τῆς καρδίας
[16]	ἔνθεν τῆς καρδίας καὶ ἕτεροι	τείνουσιν	εἰς ἄκρον ἑκάστου τῶν βραγχίων,
[17]	θερμοῦ τινος ἔκλειψιν, τοῖς δὲ	τελείοις,	ἐν ᾧ τῆς οὐσίας ἡ
[18]	διὰ χρόνου μῆκος γινομένη καὶ	τελειότητα·	τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,
[5]	ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ	τελευτᾶν·	ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν μὴ δύνωνται,
[18]	ἀκμὴ δὲ τὸ τούτων μέσον.	Τελευτὴ	δὲ καὶ φθορὰ βίαιος μὲν
[16]	γῆρας, τότε συμβαίνειν δεῖ› τὴν	τελευτήν.	~Ἔστι μὲν οὖν πᾶσι τοῖς
[5]	γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα παρ' ἄλληλα,	τελευτῶντες	δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι
[17]	γὰρ βιαίου πάθους αὐτοῖς συμβαίνοντος	τελευτῶσιν,	ἀλλ' ἀναίσθητος ἡ τῆς ψυχῆς
[17]	δ' ὅταν μηκέτι δύνωνται κινεῖν,	τελευτῶσιν	ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν οὖν ἐστιν
[17]	ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως	τελευτῶσιν·	διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον εἶναι
[21]	φύσεως πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι σχεδὸν	τελευτῶσιν	εἰς τὰς ἀρχὰς τὰς ἰατρικάς.
[9]	τοῖς πολύποσιν (οὐ μὴν εἰς	τέλος	γε διαρκεῖ πρὸς τὸ ζῆν
[17]	μακρὰν αἴρειν ἄνω καὶ συνίζειν.	Τέλος	δ' ὅταν μηκέτι δύνωνται κινεῖν,
[9]	ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκεῖ καταψύχουσα.	Τέλος	δ' οὐ δύναται, ἀλλ' ἀποπνίγεται
[17]	κινεῖν οὐδ' αἴρειν καὶ συνάγειν,	τέλος	δὲ γιγνομένης ἐπιτάσεως καταμαραίνεται τὸ
[21]	ζῆν καὶ μὴ ζῆν τὸ	τέλος	ἐστὶν ἐν τῷ ἀναπνεῖν, καὶ
[7]	Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ	τέρεν	αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι
[7]	αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως	τέρεν	αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε
[7]	χερὶ θεῖσα εἰς ὕδατος βάπτῃσι	τέρεν	δέμας ἀργυφέοιο, οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος
[7]	πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν ῥινῶν ἔσχατα	τέρθρα	διαμπερές, ὥστε φόνον μέν κεύθειν,
[7]	σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα	τέτανται,	καί σφιν ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς
[7]	κεύθειν, αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι	τετμῆσθαι.	Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ
[11]	τοῖς δ' ὄρνισι καὶ τῶν	τετραπόδων	τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν, ἀλλὰ
[11]	καλουμένην κοιλίαν· τοῖς μὲν οὖν	τετράποσι	καὶ ἐναίμοις ἔχει ἡ ἀρτηρία
[7]	καί σφιν ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς	τέτρηνται	ἄλοξιν ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα διαμπερές,
[9]	οἷον διὰ τῶν καλάμων τῶν	τετρυπημένων	τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα
[9]	οἷον σφῆκες καὶ μηλολόνθαι καὶ	τέττιγες.	Καὶ γὰρ τὸν ψόφον ποιοῦσι
[9]	Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν	τεττίγων	οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν· θερμότεροι γάρ
[13]	τὰ τιμιώτερα τῶν ζῴων πλείονος	τετύχηκε	θερμότητος· ἅμα γὰρ ἀνάγκη καὶ
[13]	ἅμα γὰρ ἀνάγκη καὶ ψυχῆς	τετυχηκέναι	τιμιωτέρας· τιμιώτερα γὰρ ταῦτα τῆς
[8]	ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν, εἰ μέλλει	τεύξεσθαι	σωτηρίας· τοῦτο γὰρ βοηθεῖ πρὸς
[9]	θερμοῦ· διὸ καὶ ἐν τῇ	τέφρᾳ	χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ τῶν ἐν
[10]	πνεύμονα ἔχει σομφόν· διὸ καὶ	τῇ	ἀναπνοῇ χρῆται μανότερον, ὥσπερ εἴρηται
[20]	καρδίᾳ δημιουργεῖται· δῆλον δ' ἐν	τῇ	γενέσει ἐξ ἀρχῆς· οὔπω γὰρ
[9]	ἰχθύων οἱ> πολλοὶ ζῶσιν ἐν	τῇ	γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι, καὶ εὑρίσκονται
[14]	ὕδατι ὑγραί, αἱ δ' ἐν	τῇ	γῇ ξηραί, αἱ δ' ἐν
[9]	μὲν ἔνυδρα, τὰ δ' ἐν	τῇ	γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν, τούτων
[11]	ταῦτα ἡ φύσις, καθάπερ ἐνίοις	τῇ	γλώττῃ πρός τε τοὺς χυμοὺς
[20]	παχυτέρου γινομένου τοῦ ὑγροῦ, σῆψις,	τῇ	δὲ ζέσει ἡ ἔκπτωσις διὰ
[7]	γὰρ ἡ φύσις ἐν παρέργῳ	τῇ	διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς
[20]	συντηκτικήν, οἷον ἐν τῇ νόσῳ	τῇ	καλουμένῃ παλμῷ, καὶ ἐν ἄλλαις
[21]	Ἀεὶ δ' αἰρομένου τοῦ ἐν	τῇ	καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται, καὶ ἀφίησι›
[20]	αἵματος φύσις. Πρῶτον γὰρ ἐν	τῇ	καρδίᾳ δημιουργεῖται· δῆλον δ' ἐν
[20]	διὰ τῶν ὁριζόντων. Ἐν δὲ	τῇ	καρδίᾳ ἡ τοῦ ἀεὶ προσιόντος
[15]	ἀρχὴν τῆς θερμότητος τὴν ἐν	τῇ	καρδίᾳ πορεύεται τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως.
[16]	δεῖται φύσις διὰ τὴν ἐν	τῇ	καρδίᾳ τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν. Ταύτην
[1]	ἔχουσιν αὐτόν) ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς	τῇ	κινήσει καταψύχει καὶ ποιεῖ διαμένειν
[3]	τῷ στόματί ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον	τῇ	κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ κἂν
[14]	δ' ἧς αἰτίας εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς,	τῇ	μὲν ἔχει τὸ ζητούμενον λόγον,
[20]	περιττωματικὴν ἢ συντηκτικήν, οἷον ἐν	τῇ	νόσῳ τῇ καλουμένῃ παλμῷ, καὶ
[9]	δ' ἱκανήν. Καὶ τῇ τρίψει	τῇ	πρὸς τὸν ὑμένα ποιοῦσι τὸν
[11]	τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν, ἀλλὰ	τῇ	συναγωγῇ τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν· δεχόμενα
[9]	ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ καὶ ἐν	τῇ	τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ τῶν
[9]	κατάψυξιν, ἐκείνοις δ' ἱκανήν. Καὶ	τῇ	τρίψει τῇ πρὸς τὸν ὑμένα
[14]	φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν	τῇ	φύσει θερμότητος, ὅπως ἐπειδὴ τοῦ
[14]	θερμότητι ἐν ψυχρῷ, αἱ δὲ	τῇ	ψυχρότητι ἐν θερμῷ τιθέμεναι σῴζονται
[14]	γὰρ ἂν ταχὺ διὰ τοὐναντίον·	τήκει	γὰρ τὸ θερμὸν τὸ ὑπὸ
[3]	καὶ πνεύμονος, εὗρον ἂν θᾶττον	τὴν	αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι μὲν
[5]	ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον	τὴν	αἰτίαν τοῦ μόνοις· εἰ δὲ
[4]	ἀναπνεῖν, οὐ περὶ παντὸς θανάτου	τὴν	αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ
[12]	τοιαῦτα ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ	τὴν	ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι
[3]	Ὃν τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι	τὴν	ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ τοῖς
[5]	Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ	τὴν	ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ
[7]	ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι	τὴν	ἀναπνοὴν καὶ ἐκπνοὴν διὰ τὸ
[10]	ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ στόμα διὰ	τὴν	ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει
[11]	ἐργασίαν καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ	τὴν	ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι
[4]	τοῦ περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι	τὴν	ἀναπνοήν φησιν. Ἐν γὰρ τῷ
[6]	τροφῆς γε χάριν ὑποληπτέον γίνεσθαι	τὴν	ἀναπνοήν, ὡς τρεφομένου τῷ πνεύματι
[10]	ὑποδοχήν) τὰ δὲ βράγχια πρὸς	τὴν	ἀπὸ τοῦ ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν
[9]	γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ πνεύμονι	τὴν	ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ τούτοις μὲν
[7]	οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ κατὰ	τὴν	ἀρτηρίαν ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ ἡ
[8]	πρώτῳ τοῦ τόπου τούτου μορίῳ	τὴν	ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην,
[5]	δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι	τὴν	ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ
[21]	γὰρ τὸν θώρακα διὰ τὸ	τὴν	ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ
[15]	καταψύξεως, ἅμα δὲ καὶ πρὸς	τὴν	ἀρχὴν τῆς θερμότητος τὴν ἐν
[8]	δ' αἵματος καὶ τῶν φλεβῶν	τὴν	αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου
[20]	φύσιν ἔχειν, ἔχει δ' οὐ	τὴν	αὐτήν, πήδησις καὶ σφυγμὸς καὶ
[20]	περὶ τὴν καρδίαν, ἃ δοκεῖ	τὴν	αὐτὴν φύσιν ἔχειν, ἔχει δ'
[11]	κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται	τὴν	ἄφεσιν καὶ τὴν λῆψιν τῆς
[21]	ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ	τὴν	ἁφὴν τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος
[4]	δὴ ὁ θύραθεν νοῦς τηρεῖ	τὴν	βοήθειαν, ἀλλ' ἔσωθεν ἡ ἀρχὴ
[9]	ἢ ἀέρος ψύξις ἱκανὴ πρὸς	τὴν	βοήθειαν τῆς φθορᾶς ταύτης· μικρὸν
[4]	ἐκ τῆς τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως.	Τὴν	δ' αἰτίαν διὰ τί ποτε
[5]	πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς,	τὴν	δ' εἰς τὸν θώρακα τοῦ
[13]	Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα τούτου.	Τὴν	δ' ἐξ ἀνάγκης καὶ τῆς
[14]	ἐνδέχεται τοῖς τόποις ἐναντίας εἶναι,	τὴν	δ' ὕλην ἀδύνατον. Ὅτι μὲν
[9]	δ' ἐν τῇ γῇ ποιεῖται	τὴν	διατριβήν, τούτων τοῖς μὲν μικροῖς
[5]	δὲ τοῖς οὕτως οἰομένοις πρότερον	τὴν	ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι
[11]	τὴν τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ	τὴν	ἐκπνοὴν καὶ τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς
[7]	ἰόντος ἐκπίπτειν θύραζε καὶ γίνεσθαι	τὴν	ἐκπνοήν, παρεικάζων τὸ συμβαῖνον ταῖς
[6]	τραφέντος δὲ τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι	τὴν	ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν πάλιν
[15]	πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς θερμότητος	τὴν	ἐν τῇ καρδίᾳ πορεύεται τὸ
[16]	τῶν ζῴων δεῖται φύσις διὰ	τὴν	ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς
[21]	θώρακα διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν	τὴν	ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ τοιούτου μορίου
[4]	καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν	τὴν	ἐνοῦσαν ἐν τοῖς ζῴοις διιέναι
[14]	πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν) ὁ δὲ	τὴν	ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν λέγων
[11]	μὲν συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι	τὴν	ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ τὰ μὲν
[11]	ἔχει ἡ ἀρτηρία οἷον πῶμα	τὴν	ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι καὶ
[14]	θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ	τὴν	ἐπίσκεψιν εἴληφεν· περὶ δ' ἧς
[11]	ἀναπνέουσι τὸ μὲν στόμα πρὸς	τὴν	ἐργασίαν τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ
[11]	τε τοὺς χυμοὺς καὶ πρὸς	τὴν	ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν
[10]	δὲ τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς	τὴν	ζωήν, εἴρηται· τοῖς δ' ἐναίμοις
[12]	ἐστιν, ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται	τὴν	θάλατταν. Αἴτιον δὲ τούτου τὸ
[9]	ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων	τὴν	θάλατταν, οἷον τῶν ἰχθύων· διὰ
[12]	ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου	τὴν	θέσιν ἔχει καὶ ἀφίησι τὸ
[16]	γὰρ ἂν› οὐχ ὡσαύτως ἔχειν	τὴν	θέσιν ἡ καρδία τοῖς τε
[4]	ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα καὶ ἀνείργοντα	τὴν	θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν ἐν
[11]	οὗ ἡ τροφὴ πορεύεται εἰς	τὴν	καλουμένην κοιλίαν· τοῖς μὲν οὖν
[20]	δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ	τὴν	καρδίαν, ἃ δοκεῖ τὴν αὐτὴν
[21]	τὸ ὕδωρ· κατιόντος δὲ πρὸς	τὴν	καρδίαν διὰ τῶν πόρων καὶ
[16]	ὧν ἡ κατάψυξις γίνεται πρὸς	τὴν	καρδίαν, διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος
[16]	φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται	τὴν	κατάψυξιν διὰ τῶν βραγχίων. Ὡς
[16]	δ' ὂν τὸ αἷμα> κωλύει	τὴν	κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν
[10]	πάντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ	τὴν	κατάψυξιν ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν
[11]	καὶ καταδέχεται τὸ πνεῦμα πρὸς	τὴν	κατάψυξιν) τά τ' ἔχοντα βράγχια,
[11]	ἐργασίαν τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ	τὴν	κατάψυξιν τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ
[11]	τῶν εἰρημένων ὀργάνων δύναμις ποιεῖ	τὴν	κατάψυξιν, ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ
[3]	γὰρ φαίνονται κινοῦντες τῶν περὶ	τὴν	κοιλίαν ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια
[11]	τοῦ ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς	τὴν	κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται
[11]	ταχεῖαν ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ	τὴν	λῆψιν τῆς τροφῆς, καὶ τοὺς
[5]	ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ	τὴν	μὲν τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ
[20]	παρὰ φύσιν εἶναι τῷ αἵματι	τὴν	μεταβολήν· γίνεται δὲ μέχρις οὗ
[7]	διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς	τὴν	ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις τῶν ζῴων·
[16]	πρὸς τὰ βράγχια, πρὸς μὲν	τὴν	ὄψιν ἐκ τῶν ἀνατομῶν δεῖ
[20]	θερμὸν ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον ποιεῖ	τὴν	πήδησιν, εἰς μικρὸν συνωθούμενον οὕτως
[8]	εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ	τὴν	πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν,
[15]	καταψύξεως διὰ τὸ μικρὰν εἶναι	τὴν	ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ πυρός, εἴσω
[4]	ἐχρῆν τὸ θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν	τὴν	σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται τοὐναντίον·
[16]	~Ὃν δὲ τρόπον ἡ καρδία	τὴν	σύντρησιν ἔχει πρὸς τὸν πνεύμονα,
[21]	τὸ ὄργανον. Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν	τὴν	σύστασιν τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν μὲν
[11]	τῶν ζῴων ἕκαστον, πρὸς δὲ	τὴν	σωτηρίαν τῆς καταψύξεως, τῷ αὐτῷ
[13]	ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις ἔχει	τὴν	τάξιν αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ
[16]	διὰ γῆρας, τότε συμβαίνειν δεῖ›	τὴν	τελευτήν. ~Ἔστι μὲν οὖν πᾶσι
[14]	εἰς τὸ μέτριον ὁ τόπος	τὴν	τῆς ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν
[11]	τῷ καλουμένῳ στόματι πρός τε	τὴν	τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ τὴν
[8]	μορίῳ τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι	τὴν	τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην
[7]	εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ αἷμα	τὴν	τοῦ θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες δὲ
[10]	τοὔνομα εἰληφέναι ὁ πνεύμων διὰ	τὴν	τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν) τὰ δὲ
[21]	καὶ καταψύχοντα σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν	τὴν	τοῦ πυρός. Ὥσπερ δ' αὐξανομένου
[1]	τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν παρὰ	τὴν	τοῦ σώματος ἰσχύν. Τὸν δὲ
[20]	ἐστιν ἡ γινομένη ἄντωσις πρὸς	τὴν	τοῦ ψυχροῦ σύνωσιν, σφύξις δ'
[11]	ὑγρόν, διὰ τοῦ στόματος καταδέχεται	τὴν	τροφήν· ἀρτηρίαν μὲν γὰρ οὐκ
[12]	τοῦ περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ	τὴν	τροφὴν ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως
[11]	οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα καταδέχονται	τὴν	τροφήν (εἰ δὲ μή, συμβαίνει
[12]	καὶ διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι	τὴν	τροφὴν ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ
[12]	ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι	τὴν	τροφὴν ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα
[8]	ὁ μέσος τόπος τοῦ δεχομένου	τὴν	τροφὴν καὶ καθ' ὃν ἀφίησι
[6]	Συμβαίνει τε κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι	τὴν	τροφὴν καὶ τὸ περίττωμα ἀφιέναι·
[11]	ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ	τὴν	τροφὴν μὴ διακωλύειν παραπλησίως τοῖς
[11]	εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν	τὴν	τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη
[11]	τὸ αὐτὸ ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ	τὴν	τροφὴν τὰ μὲν συνάγει, τὰ
[4]	ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν θάνατον	τὴν	τῶν τοιούτων σχημάτων ἐκ τοῦ
[14]	τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα	τὴν	ὑπερβολὴν τῆς ἐν τῇ φύσει
[21]	ψυχρὸν ὄντα, καὶ καταψύχοντα σβεννύναι	τὴν	ὑπεροχὴν τὴν τοῦ πυρός. Ὥσπερ
[8]	τοῦτο γὰρ βοηθεῖ πρὸς ταύτην	τὴν	φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων
[5]	μὴ δύνωνται, τότε συμβαίνει γίνεσθαι	τὴν	φθορὰν τοῖς ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ
[17]	χελωνίων, διὰ τὸ μὴ συγκεῖσθαι	τὴν	φύσιν αὐτῶν εὖ, παραπλησίως δὲ
[15]	διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν	τὴν	φύσιν διὰ παντός τε καὶ
[10]	ἐπεὶ μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν	τὴν	φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν θάτερον
[16]	ἰχθύες διὰ τὸ ἔνυδρον αὐτῶν	τὴν	φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται
[12]	τροφὴν ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ	τὴν	φύσιν ὄντα τῶν ζῴων ἔνυδρα.
[4]	τούτου γ' ἕνεκα ποιήσασαν τοῦτο	τὴν	φύσιν οὐθὲν εἴρηκεν· ὅλως γὰρ
[3]	τὸ μὴ λαμβάνειν ἕνεκά τινος	τὴν	φύσιν πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ
[4]	ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι	τὴν	ψυχήν· οὐ μέντοι ὡς τούτου
[4]	γὰρ δὴ ὁ θύραθεν νοῦς	τηρεῖ	τὴν βοήθειαν, ἀλλ' ἔσωθεν ἡ
[5]	δὲ καὶ πλασματώδης ὁ τρόπος	τῆς	αἰτίας. Ἐξιόντος γὰρ ἔξω τοῦ
[7]	πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος λόγος	τῆς	αἰτίας· φαίνεται γὰρ τοὐναντίον συμβαῖνον.
[13]	διὰ τί τὰ ἔχοντα δεῖται	τῆς	ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ μὲν ἔχειν
[4]	θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων, τότε δέονται	τῆς	ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον δ' εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν.
[7]	εἰ μὲν περὶ ταύτης λέγει	τῆς	ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει
[4]	βοήθειαν, ἀλλ' ἔσωθεν ἡ ἀρχὴ	τῆς	ἀναπνοῆς γίνεται καὶ τῆς κινήσεως,
[1]	ἔχοντα πνεύμονα πάντα μᾶλλον δεῖται	τῆς	ἀναπνοῆς διὰ τὸ πλῆθος τῆς
[1]	πνεύμονα καὶ σομφὸν ἧττον δέονται	τῆς	ἀναπνοῆς· διὸ πολὺν χρόνον ἐν
[2]	καί τινες ἄλλοι τῶν περὶ	τῆς	ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν περὶ τῶν
[4]	ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι μᾶλλον καὶ	τῆς	ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα καὶ πυκνότερον
[16]	ἐμπύρευσιν. Ταύτην δὲ ποιεῖται διὰ	τῆς	ἀναπνοῆς ὅσα μὴ μόνον ἔχουσι
[4]	~Δημόκριτος δ' ὅτι μὲν ἐκ	τῆς	ἀναπνοῆς συμβαίνει τι τοῖς ἀναπνέουσι
[5]	(εἰ μὲν γὰρ μόνοις τὸ	τῆς	ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον
[7]	εἴπομεν, τὰ φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ	τῆς	ἀρτηρίας, διά τε τοῦ στόματος
[7]	ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ καὶ διὰ	τῆς	ἀρτηρίας ἐκ τῶν στηθῶν ἀναπνοὴ
[11]	ὑγρᾶς ἐπὶ τὸν πνεύμονα διὰ	τῆς	ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ κεῖται ἡ
[4]	Οὐ λέγει δὲ οὐδὲ περὶ	τῆς	ἀρχῆς τοῦ ἀναπνεῖν τί τὸ
[9]	ἔχοντα τὸ θερμὸν μικρᾶς δέονται	τῆς	βοηθείας. Διὸ καὶ βραχύβια σχεδὸν
[9]	ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται καὶ πρότερον·	τῆς	γὰρ μαράνσεως ἡ διὰ τὸ
[7]	στερισκόμενα τὰ ζῷα οὐδὲν πάσχουσι,	τῆς	δὲ κατὰ τὴν ἀρτηρίαν ἀποθνήσκουσιν.
[7]	ἀναπνέουσιν εἴτε μή. Καὶ περὶ	τῆς	διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων
[5]	οἰομένοις πρότερον τὴν ἐκπνοὴν γίνεσθαι	τῆς	εἰσπνοῆς. Ἔστι δὲ τοὐναντίον· σημεῖον
[14]	ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν	τῆς	ἐν τῇ φύσει θερμότητος, ὅπως
[14]	τὸ μέτριον ὁ τόπος τὴν	τῆς	ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν οὖν
[17]	τοῖς ἐντόμοις. Ἡ δ' ἀρχὴ	τῆς	ζωῆς ἐκλείπει τοῖς ἔχουσιν ὅταν
[17]	πλείστου διαπεπνευκότος ἐν τῷ πλήθει	τῆς	ζωῆς, ἥτις ἂν ἐπίτασις γένηται
[12]	ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ τοιαῦτα ἐπὶ	τῆς	θαλάττης διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ'
[20]	ἐκ τῆς τροφῆς ὑγροῦ διὰ	τῆς	θερμότητος ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη
[15]	τὸ πλῆθος τοῦ αἵματος καὶ	τῆς	θερμότητος. Ταῦτα δ' ἀμφότερα ὁ
[15]	δὲ καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν	τῆς	θερμότητος τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ
[1]	τῆς ἀναπνοῆς διὰ τὸ πλῆθος	τῆς	θερμότητος· τῶν δ' ἄλλων ὅσα
[8]	τῆς ψυχῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν ἄνευ	τῆς	θρεπτικῆς (δι' ἣν δ' αἰτίαν,
[18]	πρώτη μέθεξις ἐν τῷ θερμῷ	τῆς	θρεπτικῆς ψυχῆς, ζωὴ δ' ἡ
[12]	διὰ τοῦ κοίλου τοῦ ὑπὲρ	τῆς	καλουμένης κεφαλῆς. Γέγραπται δὲ περὶ
[16]	ἔχει. Τείνει δ' ἐξ ἄκρου	τῆς	καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης εἰς τὸ
[20]	νοσηματικόν. Ἡ δὲ συμβαίνουσα σφύξις	τῆς	καρδίας, ἣν ἀεὶ φαίνεται ποιουμένη
[16]	ἐστιν, ἔνθεν δὲ καὶ ἔνθεν	τῆς	καρδίας καὶ ἕτεροι τείνουσιν εἰς
[20]	αἰρομένη πρὸς τὸν ἔσχατον χιτῶνα	τῆς	καρδίας. Καὶ τοῦτ' ἀεὶ γίνεται
[20]	ἀλλήλαις, διὰ τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ	τῆς	καρδίας. Κινεῖ δ' ἀεί· ὥστε
[17]	εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης	τῆς	καρδίας, οἷον αἱ χελῶναι, καὶ
[16]	Ὡς δ' ἡ θέσις ἔχει	τῆς	καρδίας πρὸς τὰ βράγχια, πρὸς
[7]	κατὰ ταὐτόν. Εἰ δὲ περὶ	τῆς	κατὰ τοὺς μυκτῆρας λέγει μόνης,
[15]	τε γὰρ θερμότερον πλείονος δεῖται	τῆς	καταψύξεως, ἅμα δὲ καὶ πρὸς
[15]	ἔναιμον αὐτό, ταχείας μὲν δεῖται	τῆς	καταψύξεως διὰ τὸ μικρὰν εἶναι
[9]	γὰρ ὄντα θερμὰ πλείονος δεῖται	τῆς	καταψύξεως, οἷον αἱ μέλιτται (τῶν
[13]	τῶν ζῴων ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ	τῆς	καταψύξεως, τίνα γίνεται τρόπον τοῖς
[11]	ἕκαστον, πρὸς δὲ τὴν σωτηρίαν	τῆς	καταψύξεως, τῷ αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται
[13]	Τὴν δ' ἐξ ἀνάγκης καὶ	τῆς	κινήσεως αἰτίαν καὶ τὰ τοιαῦτα
[4]	ἀρχὴ τῆς ἀναπνοῆς γίνεται καὶ	τῆς	κινήσεως, οὐχ ὡς βιαζομένου τοῦ
[19]	τοὺς τόπους. Ἡ δ' αἰτία	τῆς	κινήσεως τοῖς μὲν τῶν βραγχίων
[9]	ταῦτα καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης	τῆς	κοιλίας καὶ φθειρομένου τοῦ ἐν
[14]	ὕλης καὶ κατὰ τὰς μεταβολὰς	τῆς	κοινῆς ὥρας· τὰς μὲν γὰρ
[7]	ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ περὶ	τῆς	κυρίας λέγειν ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ
[7]	ἔστιν ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ	τῆς	μὲν διὰ τῶν μυκτήρων γινομένης
[11]	πνίγεσθαι παρεισιούσης τῆς τροφῆς ἢ	τῆς	ξηρᾶς ἢ τῆς ὑγρᾶς ἐπὶ
[17]	τοῖς δὲ τελείοις, ἐν ᾧ	τῆς	οὐσίας ἡ ἀρχή. Αὕτη δ'
[13]	ἔχειν τοῦτο τὸ μόριον. Ὥστε	τῆς	οὐσίας καὶ τούτῳ καὶ τοῖς
[21]	θανάτου καὶ τῶν συγγενῶν ταύτης	τῆς	σκέψεως σχεδὸν εἴρηται περὶ πάντων.
[4]	φυσικοί, καὶ οὗτος οὐθὲν ἅπτεται	τῆς	τοιαύτης αἰτίας. Λέγει δ' ὡς
[4]	ἐκ τοῦ σώματος ἔξοδον ἐκ	τῆς	τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως. Τὴν δ'
[8]	ἐναντίων (διόπερ ἀθρόον τε ὑπὸ	τῆς	τοῦ περιέχοντος ψυχρότητος καὶ θᾶττον
[11]	μὲν οὐθὲν ἂν βλάπτοιντο ὑπὸ	τῆς	τοῦ ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς
[21]	καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο	τῆς	τροφῆς αἴτιόν ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ
[11]	καλουμένῳ στόματι πρός τε τὴν	τῆς	τροφῆς ἐργασίαν καὶ τὴν ἐκπνοὴν
[11]	δὲ μή, συμβαίνει πνίγεσθαι παρεισιούσης	τῆς	τροφῆς ἢ τῆς ξηρᾶς ἢ
[11]	τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν λῆψιν	τῆς	τροφῆς, καὶ τοὺς ὀδόντας ὀξεῖς
[11]	μὲν στόμα πρὸς τὴν ἐργασίαν	τῆς	τροφῆς, πρὸς δὲ τὴν κατάψυξιν
[6]	πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ ἐκ	τῆς	τροφῆς τοῦτο γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει
[20]	ἡ τοῦ ἀεὶ προσιόντος ἐκ	τῆς	τροφῆς ὑγροῦ διὰ τῆς θερμότητος
[13]	τιμιώτερα γὰρ ταῦτα τῆς φύσεως	τῆς	τῶν ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ
[11]	τροφῆς ἢ τῆς ξηρᾶς ἢ	τῆς	ὑγρᾶς ἐπὶ τὸν πνεύμονα διὰ
[14]	ὑγρόν. Αἱ μὲν οὖν φύσεις	τῆς	ὕλης, ἐν οἵῳπερ τόπῳ εἰσί,
[10]	δ' ὅτι ὁ μὲν πνεύμων	τῆς	ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως ἕνεκέν
[9]	ψύξις ἱκανὴ πρὸς τὴν βοήθειαν	τῆς	φθορᾶς ταύτης· μικρὸν γὰρ ἔχοντα
[14]	μὲν οὖν οὐ διὰ θερμότητα	τῆς	φύσεως τὰ μὲν ἔνυδρα τὰ
[13]	τετυχηκέναι τιμιωτέρας· τιμιώτερα γὰρ ταῦτα	τῆς	φύσεως τῆς τῶν ψυχρῶν. Διὸ
[21]	τῷ μέσῳ τὸ θρεπτικὸν εἶναι	τῆς	ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται μὲν οὖν
[8]	Τὰς μὲν οὖν ἄλλας δυνάμεις	τῆς	ψυχῆς ἀδύνατον ὑπάρχειν ἄνευ τῆς
[17]	συμβαίνοντος τελευτῶσιν, ἀλλ' ἀναίσθητος ἡ	τῆς	ψυχῆς ἀπόλυσις γίνεται παντελῶς. Καὶ
[16]	διὰ τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ	τῆς	ψυχῆς ἐμπύρευσιν. Ταύτην δὲ ποιεῖται
[8]	ὅτι τὸ ζῆν καὶ ἡ	τῆς	ψυχῆς ἕξις μετὰ θερμότητός τινός
[3]	βιάζηται χελώνας ἢ βατράχους ἤ	τι	ἄλλο τῶν τοιούτων γενῶν· ἐπὶ
[15]	πνεύμονα τὰ δὲ ἔχει. ~Διὰ	τί	δὲ τὰ ἔχοντα δέχεται τὸν
[13]	ζῴων ἔχουσι, πρότερον εἴρηται. Διὰ	τί	δὲ τοῦτο τὸ μόριον ἔχουσιν
[14]	αὐτῆς. Λέγω δ' οἷον εἴ	τι	ἐκ κηροῦ συστήσειεν ἡ φύσις,
[14]	θερμῷ θεῖσα διέσωσεν, οὐδ' εἴ	τι	ἐκ κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ ἂν
[14]	τοῦ ἐναντίου συστάν. Οὐδ' εἴ	τι	ἐξ ἁλὸς ἢ νίτρου συνέστησεν,
[17]	ἀδιάφορος ἡ φθορά, ἀλλ' ἔχει	τι	κοινόν. Θάνατος δ' ἐστὶν ὁ
[18]	ἀδυναμίαν τοῦ καταψύχειν ὑπὸ γήρως.	Τί	μὲν οὖν ἐστι γένεσις καὶ
[17]	ἀρχῆς τοιαύτη, ἀλλὰ μὴ ἐπίκτητόν	τι	πάθος. Τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς
[21]	ὅσοι κομψοὶ καὶ περίεργοι λέγουσί	τι	περὶ φύσεως καὶ τὰς ἀρχὰς
[4]	ἐκθλίψεως. Τὴν δ' αἰτίαν διὰ	τί	ποτε πᾶσι μὲν ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν,
[13]	μόριον ἔχουσιν ἔνια, καὶ διὰ	τί	τὰ ἔχοντα δεῖται τῆς ἀναπνοῆς,
[4]	περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀναπνεῖν	τί	τὸ αἴτιον, πότερον ἔσωθεν ἢ
[4]	μὲν ἐκ τῆς ἀναπνοῆς συμβαίνει	τι	τοῖς ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων κωλύειν
[3]	πέριξ ὕδατος τῷ στόματι, διὰ	τί	τοῦτο οὐκ ἂν ποιοῖμεν καὶ
[14]	δὲ τῇ ψυχρότητι ἐν θερμῷ	τιθέμεναι	σῴζονται μᾶλλον· ἐπανισοῖ γὰρ εἰς
[10]	πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ	τίκτει	ἐν τῷ ξηρῷ καὶ καθεύδει
[5]	πῦρ. ~Ἡ δ' ἐν τῷ	Τιμαίῳ	γεγραμμένη περίωσις περί τε τῶν
[13]	ἀνάγκη καὶ ψυχῆς τετυχηκέναι τιμιωτέρας·	τιμιώτερα	γὰρ ταῦτα τῆς φύσεως τῆς
[13]	τοῦ μὲν ἔχειν ὅτι τὰ	τιμιώτερα	τῶν ζῴων πλείονος τετύχηκε θερμότητος·
[13]	γὰρ ἀνάγκη καὶ ψυχῆς τετυχηκέναι	τιμιωτέρας·	τιμιώτερα γὰρ ταῦτα τῆς φύσεως
[3]	ἐστίν. Πρὸς δὲ τούτοις διὰ	τίν'	αἰτίαν ἐν τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι
[19]	δ' ἐκ τούτων καὶ διὰ	τίν'	αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι τῶν
[5]	τὸν αὐτὸν ἢ δι' ἄλλην	τινὰ	αἰτίαν (εἰ μὲν γὰρ μόνοις
[13]	ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς καταψύξεως,	τίνα	γίνεται τρόπον τοῖς τ' ἀναπνέουσι
[3]	ἑλκόντων τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην	τινὰ	κίνησιν τοῦ μορίου τοῦ ἕλκοντος,
[2]	ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι	τίνα	τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας
[5]	τῶν ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε	τίνα	τρόπον αὐτοῖς ἡ τοῦ θερμοῦ
[2]	ἐκπνοή, περὶ ἧς οὐθὲν λέγουσι,	τίνα	τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα τῶν
[9]	γὰρ συμβαίνει κἂν εἴ τίς	τινα	τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα
[6]	τὸ θερμὸν ἐκ τοῦ πνεύματος	τίνα	χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες ὄν;
[18]	ζωὴ καὶ θάνατος, καὶ διὰ	τίνας	αἰτίας ὑπάρχουσι τοῖς ζῴοις, εἴρηται.
[7]	ἐκπνοὴν διὰ τὸ φλέβας εἶναί	τινας	ἐν αἷς ἔνεστι μὲν αἷμα,
[2]	μὲν οὖν ὁ Ἀβδηρίτης καί	τινες	ἄλλοι τῶν περὶ τῆς ἀναπνοῆς
[1]	~Περὶ γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν	τινες	τῶν πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος
[3]	καλούμεναι σκολόπενδραι· ἃ πῶς ἢ	τίνι	ἐνδέχεται ἀναπνεῖν; Αἴτιον δὲ μάλιστα
[5]	λέγοντες, ἀλλ' ὡς περὶ συμπτώματός	τινος	ἀποφαίνονται μόνον. Καίτοι γε κύρια
[7]	ἀναπνοῆς καὶ Ἐμπεδοκλῆς, οὐ μέντοι	τίνος	γ' ἕνεκα, οὐδὲ περὶ πάντων
[17]	ἡ φθορὰ γίνεται διὰ θερμοῦ	τινος	ἔκλειψιν, τοῖς δὲ τελείοις, ἐν
[3]	φύσιν πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ	τίνος	ἕνεκα ἡ ἀναπνοὴ τοῖς ζῴοις
[5]	ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ	τίνος	ἕνεκα ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς ζῴοις
[21]	γε σύνορος ἡ πραγματεία μέχρι	τινός	ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ γινόμενον· τῶν
[8]	τῆς ψυχῆς ἕξις μετὰ θερμότητός	τινός	ἐστιν (οὐδὲ γὰρ ἡ πέψις,
[1]	τινες τῶν πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν·	τίνος	μέντοι χάριν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις,
[3]	καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν ἕνεκά	τινος	τὴν φύσιν πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες
[3]	πνεύματος ἐξιόντος βιαίως, οἷον ἐάν	τις	βιάζηται χελώνας ἢ βατράχους ἤ
[12]	κητώδη τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν	τις,	ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ λόγον,
[1]	πολὺν χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί	τις	λίαν κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται
[9]	Παραπλήσιον γὰρ συμβαίνει κἂν εἴ	τίς	τινα τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ
[9]	ἄρσιν ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων	τὸ	αἷμα καὶ τὸ ὑγρόν· ἡ
[16]	θίξις ἑκάτερον) θερμὸν δ' ὂν	τὸ	αἷμα> κωλύει τὴν κατάψυξιν· καὶ
[7]	τὸ θερμὸν εὔλογον, ἔχειν δὲ	τὸ	αἷμα τὴν τοῦ θερμοῦ χώραν)
[4]	ὁτὲ δ' οὐ φαίνεται) πότερον	τὸ	αἴτιον ἔξωθέν ἐστιν ἢ ἐντός.
[4]	τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀναπνεῖν τί	τὸ	αἴτιον, πότερον ἔσωθεν ἢ ἔξωθεν·
[4]	τοῦ περιέχοντος. Ἄτοπον δὲ καὶ	τὸ	ἅμα τὸ περιέχον συνθλίβειν καὶ
[6]	ζῴων ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν ἢ	τὸ	ἀνάλογον τούτῳ· πάντα γὰρ ἔχει
[17]	ἡ καρδία, τοῖς δ' ἀναίμοις	τὸ	ἀνάλογον. Τούτων δ' ἔνια δυνάμει
[5]	ὑπάρχει τοῖς ζῴοις (λέγω δὲ	τὸ	ἀναπνεῖν καὶ τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν
[13]	ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος, καὶ	τὸ	ἄνω πρὸς τὸ τοῦ ὅλου
[7]	ζῷα, ἔστι δ' οὐ πᾶσι	τὸ	αὐτὸ αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ περὶ
[11]	οὐκ ἔπεστιν, ἀλλὰ τῇ συναγωγῇ	τὸ	αὐτὸ ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ τὴν
[13]	μείζονά τε τοῖς μεγέθεσι, καὶ	τό	γε καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ κεχρημένον
[6]	ἔχει θερμότητα ζωτικήν. Ἔπειτα καὶ	τὸ	γίγνεσθαι τὸ θερμὸν ἐκ τοῦ
[21]	πραγματεία μέχρι τινός ἐστι, μαρτυρεῖ	τὸ	γινόμενον· τῶν τε γὰρ ἰατρῶν
[5]	μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν,	τὸ	δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν. Ὅταν δὲ
[2]	δὲ τὸ μέν ἐστιν εἰσπνοή,	τὸ	δ' ἐκπνοή, περὶ ἧς οὐθὲν
[15]	τε καὶ ταχέως διαδυόμενος διαψύχει·	τὸ	δ' ὕδωρ τοὐναντίον. Καὶ διότι
[7]	τὸ μὲν ταύτῃ τοῦ πνεύματος,	τὸ	δὲ διὰ τοῦ στόματος, ὁμοίως
[20]	οἱ φοβούμενοι καταψύχονται τὰ ἄνω,	τὸ	δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον
[12]	συμβαίνει διὰ κατάψυξιν καὶ διὰ	τὸ	δεῖν δέχεσθαι τὴν τροφὴν ἐκ
[9]	πάντα τὰ ἔντομα) τούτοις ὑπὸ	τὸ	διάζωμα διέσχισται, ὅπως διὰ λεπτοτέρου
[14]	ἐστὶν εἰς τὸ ὕδωρ, διὰ	τὸ	εἶναι αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ
[11]	οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ πρὸς μὲν	τὸ	εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν ζῴων
[5]	γὰρ τὸ μὴ καταψύχειν ἱκανῶς	τὸ	εἰσιὸν πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει
[5]	(λέγω δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ	τὸ	ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον
[5]	μανῶν οὐσῶν τῶν σαρκῶν, ὅθεν	τὸ	ἐντὸς ἐξῄει θερμόν, διὰ τὸ
[16]	μή, καθάπερ οἱ ἰχθύες διὰ	τὸ	ἔνυδρον αὐτῶν τὴν φύσιν εἶναι,
[7]	τὸν παρὰ τὸν γαργαρεῶνα, ᾗ	τὸ	ἔσχατον τοῦ ἐν τῷ στόματι
[9]	εἰς τέλος γε διαρκεῖ πρὸς	τὸ	ζῆν διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι)
[4]	τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν εἶναι	τὸ	ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ
[8]	~Ἐπεὶ δὲ εἴρηται πρότερον ὅτι	τὸ	ζῆν καὶ ἡ τῆς ψυχῆς
[21]	τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἐστι	τὸ	ζῆν. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[14]	εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν ἔχει	τὸ	ζητούμενον λόγον, οὐ μὴν ὅ
[2]	ἐστὶν ἀδύνατα. Πρῶτον μὲν γὰρ	τὸ	ἥμισυ τοῦ πράγματος ἀφαιροῦσι, διὰ
[20]	πᾶσαι, καὶ ἅμα ἀλλήλαις, διὰ	τὸ	ἠρτῆσθαι ἐκ τῆς καρδίας. Κινεῖ
[17]	διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον εἶναι	τὸ	θερμόν, ἅτε τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος
[6]	ζωτικήν. Ἔπειτα καὶ τὸ γίγνεσθαι	τὸ	θερμὸν ἐκ τοῦ πνεύματος τίνα
[7]	τοῖς χαλκείοις, ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ	τὸ	θερμὸν εὔλογον, ἔχειν δὲ τὸ
[4]	ὅταν γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ	τὸ	θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων, τότε δέονται
[9]	φθορᾶς ταύτης· μικρὸν γὰρ ἔχοντα	τὸ	θερμὸν μικρᾶς δέονται τῆς βοηθείας.
[9]	διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον ἔχειν	τὸ	θερμὸν ὁ ἀὴρ ἱκανός ἐστιν
[4]	δ' ὡς ἡ ψυχὴ καὶ	τὸ	θερμὸν ταὐτόν, τὰ πρῶτα σχήματα
[17]	τοῖς ἔχουσιν ὅταν μὴ καταψύχηται	τὸ	θερμὸν τὸ κοινωνοῦν αὐτῆς· καθάπερ
[14]	ταχὺ διὰ τοὐναντίον· τήκει γὰρ	τὸ	θερμὸν τὸ ὑπὸ τοῦ ἐναντίου
[21]	δεῖ γὰρ ἐν τῷ μέσῳ	τὸ	θρεπτικὸν εἶναι τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως.
[4]	τὸ περιέχον συνθλῖβον, καὶ μηκέτι	τὸ›	θύραθεν εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν, μὴ
[4]	τὸ πνεῦμα. Καίτοι τότ' ἐχρῆν	τὸ	θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν τὴν σύνθλιψιν.
[17]	ᾧ τό τε ἄνω καὶ	τὸ	κάτω συνάπτει, τοῖς μὲν φυτοῖς
[2]	τοῦ πράγματος ἀφαιροῦσι, διὰ τὸ	τὸ	κοινὸν ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι μόνον.
[17]	ὅταν μὴ καταψύχηται τὸ θερμὸν	τὸ	κοινωνοῦν αὐτῆς· καθάπερ γὰρ εἴρηται
[4]	ὡς ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες ὅτε	τὸ	λεγόμενον ποιεῖ πῦρ ἐπὶ πῦρ.
[15]	δύναται ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ γὰρ	τὸ	λεπτὴν ἔχειν τὴν φύσιν διὰ
[5]	εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον·	τὸ	μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν,
[2]	Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται, ταύτης δὲ	τὸ	μέν ἐστιν εἰσπνοή, τὸ δ'
[11]	μὴ ἔχουσι πνεύμονα μηδ' ἀναπνέουσι	τὸ	μὲν στόμα πρὸς τὴν ἐργασίαν
[7]	οὐρανοῦ, συντετρημένων τῶν μυκτήρων χωρεῖ	τὸ	μὲν ταύτῃ τοῦ πνεύματος, τὸ
[16]	τῆς καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης εἰς	τὸ	μέσον, ᾗ συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα
[14]	σῴζονται μᾶλλον· ἐπανισοῖ γὰρ εἰς	τὸ	μέτριον ὁ τόπος τὴν τῆς
[12]	τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ	τὸ	μὴ ἀναπνεῖν· διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα
[17]	πυκνὸν τὸ πνεῦμα ποιοῦσι διὰ	τὸ	μὴ δύνασθαι τὸν πνεύμονα μακρὰν
[5]	ᾖ, ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ	τὸ	μὴ καταψύχειν ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν
[3]	ἀπείρους εἶναι τῶν ἐντός, καὶ	τὸ	μὴ λαμβάνειν ἕνεκά τινος τὴν
[17]	ποσίν, ἐπόντων τῶν χελωνίων, διὰ	τὸ	μὴ συγκεῖσθαι τὴν φύσιν αὐτῶν
[9]	τῆς γὰρ μαράνσεως ἡ διὰ	τὸ	μὴ ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται πνίξις,
[5]	τὸ ἐντὸς ἐξῄει θερμόν, διὰ	τὸ	μηδὲν εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις·
[15]	μὲν δεῖται τῆς καταψύξεως διὰ	τὸ	μικρὰν εἶναι τὴν ῥοπὴν τοῦ
[8]	δ' ἐναίμοις ἡ καρδία τοῦτο	τὸ	μόριόν ἐστιν. Ἡ τροφὴ μὲν
[13]	εἴρηται. Διὰ τί δὲ τοῦτο	τὸ	μόριον ἔχουσιν ἔνια, καὶ διὰ
[21]	Ὥσπερ δ' αὐξανομένου ᾔρετο τοῦτο	τὸ	μόριον, καὶ φθίνοντος ἀναγκαῖον συνίζειν,
[21]	ἂν ζῇ καὶ κινῇ τοῦτο	τὸ	μόριον συνεχῶς· καὶ διὰ τοῦτο
[15]	Καὶ ἐναιμότατον δὴ μάλιστα τοῦτο	τὸ	μόριον τῶν καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα
[13]	διὰ τὸ τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο	τὸ	μόριον. Ὥστε τῆς οὐσίας καὶ
[12]	τὴν θάλατταν. Αἴτιον δὲ τούτου	τὸ	νῦν εἰρημένον· οὐ γὰρ καταψύξεως
[3]	ἐν τῷ ὑγρῷ καὶ εἰς	τὸ	ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι
[14]	τοῖς σώμασι τὸ ὑγρὸν καὶ	τὸ	ξηρόν, εὐλόγως τὰ μὲν ἐξ
[9]	διαρκεῖ πρὸς τὸ ζῆν διὰ>	τὸ	ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ καὶ τῶν
[17]	γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν· διὰ γὰρ	τὸ	ὀλίγον εἶναι τὸ θερμόν, ἅτε
[9]	οἷον τῶν ἰχθύων· διὰ γὰρ	τὸ	ὀλίγον ἔχειν τὸ θερμὸν ὁ
[16]	τὰς κεφαλάς, ἐνταῦθ' ἡ καρδία	τὸ	ὀξὺ ἔχει. Ἐπεὶ δὲ οὐχ
[16]	πρὸς τὸ στόμα ἡ καρδία	τὸ	ὀξὺ ἔχει. Τείνει δ' ἐξ
[21]	Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον αἴρειν	τὸ	ὄργανον. Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν τὴν
[20]	Ἔστι δ' ὅμοιον ζέσει τοῦτο	τὸ	πάθος· ἡ γὰρ ζέσις γίνεται
[20]	ποιοῦνται κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος διὰ	τὸ	παρὰ φύσιν εἶναι τῷ αἵματι
[21]	αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι καὶ	τὸ	περιέχον αὐτὸ μόριον. Ὅπερ φαίνονται
[4]	Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ ἅμα	τὸ	περιέχον συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν.
[4]	καὶ ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ κρατῇ	τὸ	περιέχον συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ›
[4]	πυκνότερον ἀναπνέομεν πάντες· ὅταν δὲ	τὸ	πέριξ ᾖ ψυχρὸν καὶ συνάγῃ
[8]	θερμότητος· καὶ γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ	τὸ	πέριξ θερμόν, καὶ τροφὴν ἐὰν
[6]	ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν τροφὴν καὶ	τὸ	περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ
[8]	τροφὴν καὶ καθ' ὃν ἀφίησι	τὸ	περίττωμα, τοῖς μὲν οὖν ἀναίμοις
[20]	τοῦ θερμοῦ· αἴρεται γὰρ διὰ	τὸ	πλείω γίνεσθαι τὸν ὄγκον. Παῦλα
[1]	μᾶλλον δεῖται τῆς ἀναπνοῆς διὰ	τὸ	πλῆθος τῆς θερμότητος· τῶν δ'
[15]	δ' εἰσιέναι διὰ παντὸς διὰ	τὸ	πλῆθος τοῦ αἵματος καὶ τῆς
[16]	καὶ κάτω κινεῖται πολλάκις δεχομένων	τὸ	πνεῦμα καὶ ἐξιέντων, ὡς τὰ
[4]	συμπηγνύῃ τὸ σῶμα, κατέχειν συμβαίνει	τὸ	πνεῦμα. Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ
[3]	πάντων τῶν ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων	τὸ	πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην τινὰ κίνησιν
[17]	καθάπερ ἐν τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν	τὸ	πνεῦμα ποιοῦσι διὰ τὸ μὴ
[11]	τὰ δὲ διοίγει καὶ καταδέχεται	τὸ	πνεῦμα πρὸς τὴν κατάψυξιν) τά
[15]	τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ πορεύεται	τὸ	πνεῦμα ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ τρόπον
[5]	καταψύχειν ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις	τὸ	πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ μὴν
[3]	οὐ γὰρ ἔχουσιν ἀρτηρίαν διὰ	τὸ	πνεύμονα μὴ ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς
[17]	τέλος δὲ γιγνομένης ἐπιτάσεως καταμαραίνεται	τὸ	πῦρ. Διὸ καὶ μικρῶν παθημάτων
[8]	τροφὴν ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται	τὸ	πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον ἀλλὰ μαραινόμενον.
[10]	ἢ ἐν τῷ ὑγρῷ ὑπερέχοντα	τὸ	στόμα διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ὅσα
[2]	τὸ ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι κατὰ	τὸ	στόμα ἢ κατὰ τὰ βράγχια,
[16]	ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσι, πρὸς	τὸ	στόμα ἡ καρδία τὸ ὀξὺ
[2]	ἅμα δέχεσθαι τὸ ὕδωρ κατὰ	τὸ	στόμα καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ'
[12]	πνεύμονα. Διὸ καὶ καθεύδουσιν ὑπερέχοντα	τὸ	στόμα, καὶ ῥέγχουσιν οἵ γε
[9]	τίς τινα τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι,	τὸ	στόμα κατασχών· καὶ γὰρ ταῦτα
[2]	τῶν βραγχίων, ἐκ τοῦ περὶ	τὸ	στόμα περιεστῶτος ὕδατος ἕλκειν τῷ
[7]	καὶ γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν, παρεικάζων	τὸ	συμβαῖνον ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε δ'
[4]	ψυχρὸν καὶ συνάγῃ καὶ συμπηγνύῃ	τὸ	σῶμα, κατέχειν συμβαίνει τὸ πνεῦμα.
[17]	ὥσπερ εἴρηται πρότερον, ἐν ᾧ	τό	τε ἄνω καὶ τὸ κάτω
[15]	πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ τούτων δῆλον·	τό	τε γὰρ θερμότερον πλείονος δεῖται
[3]	μὴ λέγεσθαι περὶ αὐτῶν καλῶς	τό	τε τῶν μορίων ἀπείρους εἶναι
[21]	τοῦ ζῆν καὶ μὴ ζῆν	τὸ	τέλος ἐστὶν ἐν τῷ ἀναπνεῖν,
[21]	αἴρουσι γὰρ τὸν θώρακα διὰ	τὸ	τὴν ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ
[5]	τοῖς ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ ἄτοπον	τὸ	τὴν μὲν τοῦ θερμοῦ διὰ
[11]	κατάψυξιν, ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ	τὸ	τὴν τροφὴν μὴ διακωλύειν παραπλησίως
[5]	αἰτίαν (εἰ μὲν γὰρ μόνοις	τὸ	τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς,
[5]	τὴν ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ	τὸ	τίνος ἕνεκα ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς
[2]	ἥμισυ τοῦ πράγματος ἀφαιροῦσι, διὰ	τὸ	τὸ κοινὸν ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι
[21]	σχῆμα τοιοῦτον) διπλοῦν δ' εἶναι	τὸ	τοιοῦτον· δεῖ γὰρ ἐν τῷ
[13]	ὅλου ἄνω ἔχει μόνον διὰ	τὸ	τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο τὸ μόριον.
[13]	ἄνθρωπος, καὶ τὸ ἄνω πρὸς	τὸ	τοῦ ὅλου ἄνω ἔχει μόνον
[18]	ἡ τούτου φθίσις, ἀκμὴ δὲ	τὸ	τούτων μέσον. Τελευτὴ δὲ καὶ
[1]	ἔχει πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον	τὸ	τῶν βατράχων γένος. Ἔτι δὲ
[13]	τὰ δ' ἐξ ὕδατος, οἷον	τὸ	τῶν ἐνύδρων· τῶν δὲ πτηνῶν
[10]	τὸ ὕδωρ· ἔχει δὲ βράγχια	τὸ	τῶν καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ
[10]	βίον ἐν τοῖς ὕδασιν, οἷον	τὸ	τῶν ὕδρων γένος καὶ βατράχων
[13]	ἐκ γῆς πλείονος συνέστηκεν, οἷον	τὸ	τῶν φυτῶν γένος, τὰ δ'
[12]	τροφὴν ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα	τὸ	ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ διὰ τοῦτ'
[10]	ὁ περιέχων ἀὴρ τοῖς δὲ	τὸ	ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς τὴν ζωήν,
[11]	ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα διὰ τούτων	τὸ	ὑγρόν, διὰ τοῦ στόματος καταδέχεται
[14]	γὰρ τὰ ὑπὸ ξηροῦ συστάντα	τὸ	ὑγρόν. Εἰ οὖν ὕλη πᾶσι
[12]	Περὶ μὲν οὖν τοῦ δέχεσθαι	τὸ	ὑγρόν, εἴρηται ὅτι συμβαίνει διὰ
[9]	ὀλίγον ἔχων τὸ αἷμα καὶ	τὸ	ὑγρόν· ἡ γὰρ οἰκεία κίνησις
[14]	ἐναντίον ὄντα· θερμὸν γὰρ εἶναι	τὸ	ὑγρὸν ἧττον τοῦ ἀέρος. Ὅλως
[19]	καὶ εἰσπνέουσι τὰ δὲ δέχονται	τὸ	ὑγρὸν καὶ ἐξιᾶσιν, ἔτι δ'
[14]	οὖν ὕλη πᾶσι τοῖς σώμασι	τὸ	ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρόν, εὐλόγως
[11]	ἀναπνέουσι συμβαίνει καὶ τοῖς δεχομένοις	τὸ	ὑγρόν· οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα
[21]	καὶ τούτοις ἐν τῷ δέχεσθαι	τὸ	ὑγρόν. Περὶ μὲν οὖν ζωῆς
[20]	γίνεται συνεχῶς· ἐπιρρεῖ γὰρ ἀεὶ	τὸ	ὑγρὸν συνεχῶς, ἐξ οὗ γίνεται
[14]	ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν τόπον εἰς	τὸ	ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ καὶ ἄποδα
[12]	ὅπως μὴ ἅμα δεχομένοις εἰσρέῃ	τὸ	ὑγρόν. Τὰ μὲν οὖν μαλακόστρακα,
[12]	οὐ γὰρ καταψύξεως ἕνεκεν δέχεται	τὸ	ὑγρόν. Τοῦτο μὲν γὰρ γίνεται
[21]	καὶ καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ ἀφιᾶσι	τὸ	ὕδωρ. Ἀεὶ δ' αἰρομένου τοῦ
[12]	τὴν θέσιν ἔχει καὶ ἀφίησι	τὸ	ὕδωρ> Διὰ ταὐτὸ δὲ τοῦτο
[14]	τοῦ αὐτοῦ λόγου ἐστὶν εἰς	τὸ	ὕδωρ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὰ
[2]	οὐδέν· Διογένης δ' ὅταν ἀφῶσι	τὸ	ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων, ἐκ
[2]	φησιν Ἀναξαγόρας μέν, ὅταν ἀφῶσι	τὸ	ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων, τὸν
[12]	κάραβοι, παρὰ τὰ δασέα ἀφιᾶσι	τὸ	ὕδωρ διὰ τῶν ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι
[14]	φησι, φεύγοντα δ' ἐλθεῖν εἰς	τὸ	ὕδωρ. Ἔτι δ' οὐδὲ φαίνεται
[10]	βράγχια ἔχει πάντα καταψύχεται δεχόμενα	τὸ	ὕδωρ· ἔχει δὲ βράγχια τὸ
[12]	τοῦτο δέχεται καὶ τὰ μαλάκια	τὸ	ὕδωρ καὶ τὰ μαλακόστρακα, λέγω
[2]	παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει ἅμα δέχεσθαι	τὸ	ὕδωρ κατὰ τὸ στόμα καὶ
[21]	καὶ τὰ βράγχια, καὶ διιᾶσι	τὸ	ὕδωρ· κατιόντος δὲ πρὸς τὴν
[12]	ἀλλὰ διὰ τὴν τροφὴν ἀφίησι	τὸ	ὕδωρ› ὅπως μὴ ἅμα δεχομένοις
[12]	ταῦτα κατὰ τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ	τὸ	ὕδωρ. Σημεῖον δὲ καὶ ἡ
[2]	θάτερον θατέρῳ. Εἶτα ὅταν ἀφῶσι	τὸ	ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι κατὰ τὸ
[12]	πάντα τὸν αὐλόν· δεξάμενα γὰρ	τὸ	ὕδωρ, ὥσπερ οἱ ἰχθύες κατὰ
[1]	οὐδὲν γὰρ τῶν τοιούτων δέχεται	τὸ	ὕδωρ ὥσπερ οἱ ἰχθύες. Τὰ
[14]	τοὐναντίον· τήκει γὰρ τὸ θερμὸν	τὸ	ὑπὸ τοῦ ἐναντίου συστάν. Οὐδ'
[9]	εἰσι, καὶ ἔσχισται αὐτοῖς ὑπὸ	τὸ	ὑπόζωμα· τοῖς δὲ μὴ ᾄδουσι
[3]	ἀναπνεῖ αὐτῶν οὐδέν. ~Ἔτι δὲ	τὸ	φάναι τὸν ἀέρα ἕλκειν ἐκ
[7]	τὴν ἀναπνοὴν καὶ ἐκπνοὴν διὰ	τὸ	φλέβας εἶναί τινας ἐν αἷς
[14]	φησιν ἐκεῖνος· οὐ γὰρ διὰ	τὸ	ψυχρὸν ἂν› ἦλθεν εἰς αὐτό,
[9]	καὶ βραχύβια σχεδὸν πάντα τὰ	τοιαῦτ'	ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα γὰρ μικρὰ
[13]	τῆς κινήσεως αἰτίαν καὶ τὰ	τοιαῦτα	δεῖ νομίζειν συνιστάναι ζῷα καθάπερ
[12]	διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ	τοιαῦτα	ἐπὶ τῆς θαλάττης διὰ τὴν
[10]	ταῦτα γὰρ πάντα καὶ τὰ	τοιαῦτα	καὶ τίκτει ἐν τῷ ξηρῷ
[13]	συνιστάναι ζῷα καθάπερ καὶ μὴ	τοιαῦτα	πολλὰ συνέστηκεν· τὰ μὲν γὰρ
[2]	λέγουσι, τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ	τοιαῦτα	τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς
[14]	ὕλης, ἐν οἵῳπερ τόπῳ εἰσί,	τοιαῦται	οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ μὲν ἐν
[7]	ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν	τοιαύτας	καὶ τοσαύτας ἔχει δυσχερείας. ~Ἐπεὶ
[17]	τοῦ μορίου σύστασις ἐξ ἀρχῆς	τοιαύτη,	ἀλλὰ μὴ ἐπίκτητόν τι πάθος.
[9]	τούτοις μὲν οὐχ ἱκανὴν ἡ	τοιαύτη	ποιεῖ κίνησις κατάψυξιν, ἐκείνοις δ'
[8]	τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν	τοιαύτην,	ἐνταῦθα καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν
[4]	καὶ οὗτος οὐθὲν ἅπτεται τῆς	τοιαύτης	αἰτίας. Λέγει δ' ὡς ἡ
[21]	τοιοῦτον) διπλοῦν δ' εἶναι τὸ	τοιοῦτον·	δεῖ γὰρ ἐν τῷ μέσῳ
[21]	ἡ καρδία τοῦ προσδέξασθαι σχῆμα	τοιοῦτον)	διπλοῦν δ' εἶναι τὸ τοιοῦτον·
[13]	ἄνω ἔχει μόνον διὰ τὸ	τοιοῦτον	ἔχειν τοῦτο τὸ μόριον. Ὥστε
[21]	ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ	τοιούτου	μορίου ταὐτὸ τοῦτο ποιεῖν· αἰρομένου
[4]	ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν εἶναι τῶν	τοιούτων	ἃ καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν καὶ
[3]	βατράχους ἤ τι ἄλλο τῶν	τοιούτων	γενῶν· ἐπὶ δὲ τῶν ἰχθύων
[1]	ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ τῶν	τοιούτων	δέχεται τὸ ὕδωρ ὥσπερ οἱ
[4]	γὰρ τὸν θάνατον τὴν τῶν	τοιούτων	σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος ἔξοδον
[4]	ἐκ τῶν συμβαινόντων καὶ τῶν	τοιούτων	ὧν ἔχομεν πάντες πεῖραν. Ἐν
[21]	τῶν ἄλλων μᾶλλον· καὶ γὰρ	τοῖς	ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς τροφῆς αἴτιόν
[13]	τῆς οὐσίας καὶ τούτῳ καὶ	τοῖς	ἄλλοις θετέον αἴτιον αὐτὸ καθάπερ
[5]	τοῦ μόνοις· εἰ δὲ καὶ	τοῖς	ἄλλοις, ὁ δὲ τρόπος ἄλλος,
[9]	τοῖς μὲν μικροῖς πάμπαν καὶ	τοῖς	ἀναίμοις ἡ γινομένη ἐκ τοῦ
[4]	ἐκ τῆς ἀναπνοῆς συμβαίνει τι	τοῖς	ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι
[5]	τότε συμβαίνει γίνεσθαι τὴν φθορὰν	τοῖς	ἀναπνέουσιν. Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ
[16]	διὰ τῶν βραγχίων. Ὡσαύτως δὲ	τοῖς	ἀναπνέουσιν ὁ θώραξ ἄνω καὶ
[3]	τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται καὶ	τοῖς	ἀνθρώποις οὖσιν ἐν τῷ ὑγρῷ
[9]	τῷ πνεύμονι καὶ οἱ ἰχθύες	τοῖς	βραγχίοις. Παραπλήσιον γὰρ συμβαίνει κἂν
[17]	τοῖς μὲν ἐναίμοις ἡ καρδία,	τοῖς	δ' ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον. Τούτων
[8]	τοῖς μὲν οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον,	τοῖς	δ' ἐναίμοις ἡ καρδία τοῦτο
[10]	βοηθεῖ πρὸς τὴν ζωήν, εἴρηται·	τοῖς	δ' ἐναίμοις καὶ τοῖς ἔχουσι
[19]	ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν τῷ ὑγρῷ,	τοῖς	δ' ἰχθύσιν ἐν τῷ ἀέρι·
[11]	ἀρτηρία οἷον πῶμα τὴν ἐπιγλωττίδα·	τοῖς	δ' ὄρνισι καὶ τῶν τετραπόδων
[19]	τοῦ ὕδατος ἡ κατάψυξις γίνεται,	τοῖς	δὲ διὰ τοῦ ἀέρος, ὧν
[9]	ἔσχισται αὐτοῖς ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα·	τοῖς	δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν
[11]	τὴν ἐκπνοὴν καὶ τὴν ἀναπνοήν.	Τοῖς	δὲ μὴ ἔχουσι πνεύμονα μηδ'
[17]	οὖν τοῖς μὲν ὁ πνεύμων	τοῖς	δὲ τὰ βράγχια σκληρύνηται, διὰ
[17]	γίνεται διὰ θερμοῦ τινος ἔκλειψιν,	τοῖς	δὲ τελείοις, ἐν ᾧ τῆς
[10]	τοῖς μὲν ὁ περιέχων ἀὴρ	τοῖς	δὲ τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς
[17]	ξηραινομένων τοῖς μὲν τῶν βραγχίων	τοῖς	δὲ τοῦ πνεύμονος, καὶ γινομένων
[19]	κινήσεως τοῖς μὲν τῶν βραγχίων	τοῖς	δὲ τοῦ πνεύμονος, ὧν αἰρομένων
[11]	τροφῆς, πρὸς δὲ τὴν κατάψυξιν	τοῖς	δεομένοις καταψύξεως ἡ τῶν βραγχίων
[11]	τοῖς τ' ἀναπνέουσι συμβαίνει καὶ	τοῖς	δεχομένοις τὸ ὑγρόν· οὔτε γὰρ
[12]	Ἔτι δὲ κἂν ληφθῶσιν ἐν	τοῖς	δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ τὸ
[8]	δὲ τῶν φλεβῶν ἡ καρδία	τοῖς	ἐναίμοις· οὐ γὰρ διὰ ταύτης,
[17]	φύσιν αὐτῶν εὖ, παραπλησίως δὲ	τοῖς	ἐντόμοις. Ἡ δ' ἀρχὴ τῆς
[13]	τρόπον τοῖς τ' ἀναπνέουσι καὶ	τοῖς	ἔχουσι βράγχια, μετὰ ταῦτα λεκτέον.
[10]	εἴρηται· τοῖς δ' ἐναίμοις καὶ	τοῖς	ἔχουσι καρδίαν, ὅσα μὲν ἔχει
[11]	καὶ πρὸς τὴν ἐρμηνείαν, οὕτω	τοῖς	ἔχουσι τὸν πνεύμονα τῷ καλουμένῳ
[17]	δ' ἀρχὴ τῆς ζωῆς ἐκλείπει	τοῖς	ἔχουσιν ὅταν μὴ καταψύχηται τὸ
[4]	θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν ἐν	τοῖς	ζῴοις διιέναι ψυχήν, καὶ διὰ
[4]	ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν τὸν θάνατον	τοῖς	ζῴοις· εἶναι γὰρ τὸν θάνατον
[18]	καὶ διὰ τίνας αἰτίας ὑπάρχουσι	τοῖς	ζῴοις, εἴρηται. ~Δῆλον δ' ἐκ
[8]	ἧς ἤδη γίνεται τὰ μόρια	τοῖς	ζῴοις ἡ τοῦ αἵματος φύσις
[18]	οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ	τοῖς	ζῴοις καλεῖται θάνατος. Τούτου δ'
[17]	οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ	τοῖς	ζῴοις καλεῖται τοῦτο γῆρας. Ἔστι
[17]	τελευτήν. ~Ἔστι μὲν οὖν πᾶσι	τοῖς	ζῴοις κοινὸν γένεσις καὶ θάνατος,
[5]	τὸ τίνος ἕνεκα ταῦθ' ὑπάρχει	τοῖς	ζῴοις (λέγω δὲ τὸ ἀναπνεῖν
[1]	εἰρήκασιν· τίνος μέντοι χάριν ὑπάρχει	τοῖς	ζῴοις, οἱ μὲν οὐδὲν ἀπεφήναντο,
[8]	δι' ἧς ἡ τροφὴ γίνεται	τοῖς	ζῴοις, οὔτ' ἄνευ ψυχῆς οὔτ'
[3]	γὰρ τίνος ἕνεκα ἡ ἀναπνοὴ	τοῖς	ζῴοις ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ τῶν
[16]	τε πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ	τοῖς	ἰχθύσι, πρὸς τὸ στόμα ἡ
[16]	τε πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ	τοῖς	ἰχθύσιν, ἔχει δ' ὡσαύτως. γὰρ
[21]	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ	τοῖς	ἰχθύσιν ἡ κίνησις γίνεται τῶν
[16]	καὶ ἐξιέντων, ὡς τὰ βράγχια	τοῖς	ἰχθύσιν. Καὶ τὰ μὲν ἀναπνέοντα
[3]	στόματος δ' ἂν ἕλκοιεν ὁμοίως	τοῖς	ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ κἀκεῖνα ἦν
[13]	πνεύμονα καὶ θερμὸν μείζονά τε	τοῖς	μεγέθεσι, καὶ τό γε καθαρωτάτῳ
[19]	τούτων καὶ διὰ τίν' αἰτίαν	τοῖς	μὲν ἀναπνέουσι τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι
[19]	δ' ἰχθύσιν ἐν τῷ ἀέρι·	τοῖς	μὲν γὰρ διὰ τοῦ ὕδατος
[17]	καὶ ῥίζης, τῶν δὲ ζῴων	τοῖς	μὲν ἐναίμοις ἡ καρδία, τοῖς
[9]	γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν, τούτων	τοῖς	μὲν μικροῖς πάμπαν καὶ τοῖς
[10]	μὲν οὖν τῶν ἀναίμων, ὅτι	τοῖς	μὲν ὁ περιέχων ἀὴρ τοῖς
[17]	αὐτὸ ὑφ' αὑτοῦ. Ὅταν οὖν	τοῖς	μὲν ὁ πνεύμων τοῖς δὲ
[8]	καθ' ὃν ἀφίησι τὸ περίττωμα,	τοῖς	μὲν οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον, τοῖς
[11]	πορεύεται εἰς τὴν καλουμένην κοιλίαν·	τοῖς	μὲν οὖν τετράποσι καὶ ἐναίμοις
[18]	χρόνου μῆκος γινομένη καὶ τελειότητα·	τοῖς	μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν
[17]	ἀλλὰ μὴ ἐπίκτητόν τι πάθος.	Τοῖς	μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν
[17]	σκληρύνηται, διὰ χρόνου μῆκος ξηραινομένων	τοῖς	μὲν τῶν βραγχίων τοῖς δὲ
[19]	Ἡ δ' αἰτία τῆς κινήσεως	τοῖς	μὲν τῶν βραγχίων τοῖς δὲ
[17]	ἄνω καὶ τὸ κάτω συνάπτει,	τοῖς	μὲν φυτοῖς μέσον βλαστοῦ καὶ
[17]	καὶ ἡ φθορὰ πᾶσιν ὁμοίως	τοῖς	μὴ ἀτελέσιν· τούτοις δὲ παρομοίως
[7]	χωρὶς ἐκείνης οὐκ ἔστιν ἀναπνεῦσαι	τοῖς	μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς μὲν διὰ
[20]	γίνεται γὰρ ἡ ἀναθυμίασις πλείων	τοῖς	νεωτέροις. Καὶ σφύζουσιν αἱ φλέβες
[20]	Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει μᾶλλον	τοῖς	νεωτέροις τῶν πρεσβυτέρων· γίνεται γὰρ
[14]	σῴζουσιν, ἡ δὲ φύσις ἐν	τοῖς	οἰκείοις σῴζεται μάλιστα τόποις. Οὐ
[14]	μὲν οὖν δεῖ ζητεῖν ἐν	τοῖς	οἰκείοις τόποις ἑκάστης ὕλης καὶ
[13]	ἐκ πυρός. Ἕκαστα δ' ἐν	τοῖς	οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν τάξιν
[5]	τε καὶ ἐκπνέοντας. Συμβαίνει δὲ	τοῖς	οὕτως οἰομένοις πρότερον τὴν ἐκπνοὴν
[5]	μόνοις τὸ τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει	τοῖς	πεζοῖς, λεκτέον τὴν αἰτίαν τοῦ
[8]	δ' αἰτίαν, εἴρηται πρότερον ἐν	τοῖς	Περὶ ψυχῆς) ταύτην δ' ἄνευ
[9]	οἷον τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ	τοῖς	πολύποσιν (οὐ μὴν εἰς τέλος
[17]	οἷον αἱ χελῶναι, καὶ κινοῦνται	τοῖς	ποσίν, ἐπόντων τῶν χελωνίων, διὰ
[17]	θερμότητος νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ ἐν	τοῖς	πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ πνεῦμα ποιοῦσι
[14]	ὑγρόν. Εἰ οὖν ὕλη πᾶσι	τοῖς	σώμασι τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ
[13]	τῆς καταψύξεως, τίνα γίνεται τρόπον	τοῖς	τ' ἀναπνέουσι καὶ τοῖς ἔχουσι
[11]	τὴν τροφὴν μὴ διακωλύειν παραπλησίως	τοῖς	τ' ἀναπνέουσι συμβαίνει καὶ τοῖς
[9]	ἐπὶ πολὺν χρόνον καταψύχειν, οἷον	τοῖς	τε μαλακοστράκοις καὶ τοῖς πολύποσιν
[16]	οὐχ ὡσαύτως αἱ κεφαλαὶ νεύουσι	τοῖς	τε πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ
[16]	ἔχειν τὴν θέσιν ἡ καρδία	τοῖς	τε πεζοῖς τῶν ζῴων καὶ
[21]	τῷ μορίῳ τούτῳ, καὶ μάλιστα	τοῖς	τὸν πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς
[14]	τὰς μὲν γὰρ ἕξεις ἐνδέχεται	τοῖς	τόποις ἐναντίας εἶναι, τὴν δ'
[1]	χελῶναι πολὺν χρόνον μένουσιν ἐν	τοῖς	ὑγροῖς· ὁ γὰρ πνεύμων ὀλίγην
[3]	Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν	τοῖς	ὑγροῖς πάντα τὰ ἀναπνέοντα, γίνονται
[9]	μυιῶν καὶ μελιττῶν· ἐν γὰρ	τοῖς	ὑγροῖς πολὺν χρόνον ἀνανήχεται, ἂν
[1]	ἀναπνοῆς· διὸ πολὺν χρόνον ἐν	τοῖς	ὕδασι δύνανται διαμένειν παρὰ τὴν
[10]	καὶ ποιεῖται τὸν βίον ἐν	τοῖς	ὕδασιν, οἷον τὸ τῶν ὕδρων
[20]	ἄλλαις δὲ νόσοις, καὶ ἐν	τοῖς	φόβοις δέ· καὶ γὰρ οἱ
[20]	ὄγκον. Παῦλα δ' ἐν μὲν	τοῖς	φύμασιν, ἐὰν μὴ διαπνεύσῃ, παχυτέρου
[7]	τόπον, καθάπερ τὰς φύσας ἐν	τοῖς	χαλκείοις, ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ τὸ
[21]	εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς ἐν	τοῖς	χαλκείοις (οὐ πόρρω γὰρ οὔθ'
[11]	δ' ὄρνισι καὶ τῶν τετραπόδων	τοῖς	ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν, ἀλλὰ τῇ
[3]	οὐδέν. ~Ἔτι δὲ τὸ φάναι	τὸν	ἀέρα ἕλκειν ἐκ τοῦ στόματος
[15]	τί δὲ τὰ ἔχοντα δέχεται	τὸν	ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ'
[7]	κάτω, κάτω μὲν φερομένου εἰσρεῖν	τὸν	ἀέρα καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω
[7]	οὐ κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε	τὸν	ἀέρα καὶ πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ
[10]	μὲν ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται	τὸν	ἀέρα καὶ τὴν κατάψυξιν ποιεῖται
[3]	αἰτίαν, εὐήθης· φησὶ γὰρ ὅτι	τὸν	ἀέρα πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν
[21]	ἀναγκαῖον συνίζειν, καὶ συνίζοντος ἐξιέναι	τὸν	ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα
[5]	περιωθεῖν εἴσω διὰ τοῦ στόματος	τὸν	ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ
[21]	εἰς τὰς φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν	τὸν	ἀέρα τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα,
[2]	κενῷ τῷ ἐν τῷ στόματι	τὸν	ἀέρα, ὡς ἐνόντος ἐν τῷ
[12]	κατὰ τὰ βράγχια, ταῦτα κατὰ	τὸν	αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ. Σημεῖον
[12]	καὶ διὰ τοῦτ' ἔχουσι πάντα	τὸν	αὐλόν· δεξάμενα γὰρ τὸ ὕδωρ,
[7]	ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ	τὸν	αὐλῶνα τὸν παρὰ τὸν γαργαρεῶνα,
[21]	καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν.	Τὸν	αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τοῖς
[5]	τοῦ θερμοῦ γίνεται σωτηρία, πότερον	τὸν	αὐτὸν ἢ δι' ἄλλην τινὰ
[5]	θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι κατὰ	τὸν	αὐτὸν τόπον, καὶ περιωθεῖν εἴσω
[5]	ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς	τὸν	αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ μανῶν
[10]	καὶ ὅσα διατρίβει καὶ ποιεῖται	τὸν	βίον ἐν τοῖς ὕδασιν, οἷον
[9]	τῇ πρὸς τὸν ὑμένα ποιοῦσι	τὸν	βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ
[7]	παρὰ τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ	τὸν	γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ ἔσχατον τοῦ
[1]	παρὰ τὴν τοῦ σώματος ἰσχύν.	Τὸν	δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει πάντα
[21]	καὶ συνίζοντος ἐξιέναι τὸν ἀέρα	τὸν	εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν
[3]	ἄνθρωποι καὶ τἆλλα ζῷα; καὶ	τὸν	ἐκ τοῦ στόματος δ' ἂν
[5]	διὰ τοῦ στόματος τὸν ἀέρα	τὸν	ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ τοῦτο δὴ
[2]	τὸ ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων,	τὸν	ἐν τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα
[7]	αἵματος, ἔχουσι δὲ πόρους εἰς	τὸν	ἔξω ἀέρα, τῶν μὲν τοῦ
[20]	ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς	τὸν	ἔσχατον χιτῶνα τῆς καρδίας. Καὶ
[4]	θάνατον τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ	τὸν	θάνατον τὴν τῶν τοιούτων σχημάτων
[4]	μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν	τὸν	θάνατον τοῖς ζῴοις· εἶναι γὰρ
[21]	φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν ἀέρα	τὸν	θύραθεν ψυχρὸν ὄντα, καὶ καταψύχοντα
[21]	ποιεῖν οἱ ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ	τὸν	θώρακα διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν
[5]	λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς	τὸν	θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ
[12]	καὶ τῶν ἄλλων ὅσα ἔχει	τὸν	καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα
[6]	ἐροῦμεν πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον	τὸν	λόγον ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς
[20]	γὰρ διὰ τὸ πλείω γίνεσθαι	τὸν	ὄγκον. Παῦλα δ' ἐν μὲν
[7]	ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν αὐλῶνα	τὸν	παρὰ τὸν γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ
[5]	τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος,	τὸν	περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν
[16]	καρδία τὴν σύντρησιν ἔχει πρὸς	τὸν	πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε
[11]	ξηρᾶς ἢ τῆς ὑγρᾶς ἐπὶ	τὸν	πνεύμονα διὰ τῆς ἀρτηρίας· προτέρα
[15]	δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα	τὸν	πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ τούτων δῆλον·
[21]	μορίῳ τούτῳ, καὶ μάλιστα τοῖς	τὸν	πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς
[10]	ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ πλεῖστα	τὸν	πνεύμονα ἔχει σομφόν· διὸ καὶ
[13]	καὶ τὰ μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα	τὸν	πνεύμονα καὶ θερμὸν μείζονά τε
[1]	αὐτῶν ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει	τὸν	πνεύμονα καὶ σομφὸν ἧττον δέονται
[17]	ποιοῦσι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι	τὸν	πνεύμονα μακρὰν αἴρειν ἄνω καὶ
[21]	φλέβες, ὥστε δοκεῖν ὅλον εἶναι	τὸν	πνεύμονα πλήρη αἵματος. Καλεῖται δ'
[17]	Καὶ τῶν νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι	τὸν	πνεύμονα σκληρὸν ἢ φύμασιν ἢ
[11]	τὴν ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι	τὸν	πνεύμονα τῷ καλουμένῳ στόματι πρός
[16]	δυναμένων κινεῖν τῶν μὲν ἀναπνεόντων	τὸν	πνεύμονα τῶν δ' ἐνύδρων τὰ
[14]	καὶ τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ	τὸν	τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα· θερμὸν
[14]	αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν	τὸν	τόπον εἰς τὸ ὑγρόν (σχεδὸν
[7]	τοὐναντίον συμβαῖνον. Ἄραντες μὲν γὰρ	τὸν	τόπον, καθάπερ τὰς φύσας ἐν
[9]	ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ	τὸν	τόπον τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα
[16]	εἰπεῖν καὶ νῦν, ἔχει τόνδε	τὸν	τρόπον. Δόξειε μὲν γὰρ ἂν›
[5]	ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον	τὸν	τρόπον λέγοντες, ἀλλ' ὡς περὶ
[19]	σύστασις τοῦ ὀργάνου, τόνδ' ἔχει	τὸν	τρόπον. ~Τρία δ' ἐστὶ τὰ
[9]	αἰρομένῳ καὶ συνίζοντι, συμβαίνει πρὸς	τὸν	ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ
[9]	Καὶ τῇ τρίψει τῇ πρὸς	τὸν	ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ
[9]	μηλολόνθαι καὶ τέττιγες. Καὶ γὰρ	τὸν	ψόφον ποιοῦσι πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα·
[19]	δ' ἡ σύστασις τοῦ ὀργάνου,	τόνδ'	ἔχει τὸν τρόπον. ~Τρία δ'
[16]	κεφαλαίοις εἰπεῖν καὶ νῦν, ἔχει	τόνδε	τὸν τρόπον. Δόξειε μὲν γὰρ
[14]	τὰς ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ ἐναντίοι	τόποι	καὶ ὧραι σῴζουσιν, ἡ δὲ
[14]	δεῖ ζητεῖν ἐν τοῖς οἰκείοις	τόποις	ἑκάστης ὕλης καὶ κατὰ τὰς
[14]	μὲν γὰρ ἕξεις ἐνδέχεται τοῖς	τόποις	ἐναντίας εἶναι, τὴν δ' ὕλην
[13]	Ἕκαστα δ' ἐν τοῖς οἰκείοις	τόποις	ἔχει τὴν τάξιν αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς
[14]	ἐν τοῖς οἰκείοις σῴζεται μάλιστα	τόποις.	Οὐ γὰρ ταὐτὸν ἥ θ'
[14]	τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ τὸν	τόπον	ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα· θερμὸν γὰρ
[14]	ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν	τόπον	εἰς τὸ ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ
[7]	συμβαῖνον. Ἄραντες μὲν γὰρ τὸν	τόπον,	καθάπερ τὰς φύσας ἐν τοῖς
[5]	πάλιν ἐξιέναι κατὰ τὸν αὐτὸν	τόπον,	καὶ περιωθεῖν εἴσω διὰ τοῦ
[9]	γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι γὰρ τὸν	τόπον	τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν
[5]	φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς τὸν αὐτὸν	τόπον	φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν τῶν
[14]	γὰρ εἰς τὸ μέτριον ὁ	τόπος	τὴν τῆς ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο
[8]	οὗτος δ' ἐστὶν ὁ μέσος	τόπος	τοῦ δεχομένου τὴν τροφὴν καὶ
[8]	καὶ ἐν ᾧ πρώτῳ τοῦ	τόπου	τούτου μορίῳ τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον
[19]	ὧν ἑκάτερα στερίσκεται μεταβάλλοντα τοὺς	τόπους.	Ἡ δ' αἰτία τῆς κινήσεως
[14]	φύσεις τῆς ὕλης, ἐν οἵῳπερ	τόπῳ	εἰσί, τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ
[8]	πάντα) διόπερ ἐν ᾧ πρώτῳ	τόπῳ	τοῦ σώματος καὶ ἐν ᾧ
[14]	ζῴων ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν,	τοσαῦτ'	εἰρήσθω, καὶ διότι τὰ μὲν
[7]	περὶ τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας καὶ	τοσαύτας	ἔχει δυσχερείας. ~Ἐπεὶ δὲ εἴρηται
[4]	κατέχειν συμβαίνει τὸ πνεῦμα. Καίτοι	τότ'	ἐχρῆν τὸ θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν
[2]	συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν καὶ ἀναπνεῖν·	τότε	γάρ φασιν αὐτὸ ἀναπνεῖν. Ἅμα
[7]	ἄκρα κρατύνων, εἰσόκε χειρὶ μεθῇ,	τότε	δ' αὖ πάλιν, ἔμπαλιν ἢ
[4]	ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων,	τότε	δέονται τῆς ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον δ'
[2]	Εἶτα ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ,	τότε	ἐκπνέουσι κατὰ τὸ στόμα ἢ
[5]	ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν μὴ δύνωνται,	τότε	συμβαίνει γίνεσθαι τὴν φθορὰν τοῖς
[16]	διὰ πάθος ἢ διὰ γῆρας,	τότε	συμβαίνειν δεῖ› τὴν τελευτήν. ~Ἔστι
[4]	δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν,	τότε	συμβαίνειν τὸν θάνατον τοῖς ζῴοις·
[20]	Ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ ἡ	τοῦ	ἀεὶ προσιόντος ἐκ τῆς τροφῆς
[21]	Καλεῖται δ' ἡ μὲν εἴσοδος	τοῦ	ἀέρος ἀναπνοή, ἡ δ' ἔξοδος
[7]	σώματος μορίων ἐλάττους, τῶν δὲ	τοῦ	ἀέρος μείζους· διὸ τοῦ αἵματος
[14]	γὰρ εἶναι τὸ ὑγρὸν ἧττον	τοῦ	ἀέρος. Ὅλως μὲν οὖν ἄτοπον
[4]	ψυχήν· ἀναπνέοντος οὖν καὶ εἰσιόντος	τοῦ	ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα καὶ ἀνείργοντα
[19]	κατάψυξις γίνεται, τοῖς δὲ διὰ	τοῦ	ἀέρος, ὧν ἑκάτερα στερίσκεται μεταβάλλοντα
[16]	γίνεται θερμόν (θερμαίνει γὰρ ἡ	τοῦ	αἵματος θίξις ἑκάτερον) θερμὸν δ'
[15]	διὰ παντὸς διὰ τὸ πλῆθος	τοῦ	αἵματος καὶ τῆς θερμότητος. Ταῦτα
[7]	δὲ τοῦ ἀέρος μείζους· διὸ	τοῦ	αἵματος πεφυκότος κινεῖσθαι ἄνω καὶ
[8]	τὰ μόρια τοῖς ζῴοις ἡ	τοῦ	αἵματος φύσις ἐστίν. Τοῦ δ'
[20]	συνεχῶς, ἐξ οὗ γίνεται ἡ	τοῦ	αἵματος φύσις. Πρῶτον γὰρ ἐν
[7]	Λέγει μὲν οὖν ταῦτα περὶ	τοῦ	ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ εἴπομεν,
[10]	καὶ τὴν κατάψυξιν ποιεῖται διὰ	τοῦ	ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ
[4]	δὲ οὐδὲ περὶ τῆς ἀρχῆς	τοῦ	ἀναπνεῖν τί τὸ αἴτιον, πότερον
[7]	παρὰ τῶν ἄλλων εἰρημένα περὶ	τοῦ	ἀναπνεῖν τοιαύτας καὶ τοσαύτας ἔχει
[12]	Σημεῖον δὲ καὶ ἡ θέσις	τοῦ	αὐλοῦ· πρὸς οὐθὲν γὰρ περαίνει
[14]	φύεται, ἀλλ' ἐν γῇ. Καίτοι	τοῦ	αὐτοῦ λόγου ἐστὶν εἰς τὸ
[18]	αἰτίας) ἡ δὲ κατὰ φύσιν	τοῦ	αὐτοῦ τούτου μάρανσις διὰ χρόνου
[8]	ἡ τοῦ αἵματος φύσις ἐστίν.	Τοῦ	δ' αἵματος καὶ τῶν φλεβῶν
[12]	ζῴων ἱστορίαις. Περὶ μὲν οὖν	τοῦ	δέχεσθαι τὸ ὑγρόν, εἴρηται ὅτι
[8]	δ' ἐστὶν ὁ μέσος τόπος	τοῦ	δεχομένου τὴν τροφὴν καὶ καθ'
[12]	περαίνει τῶν ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ	τοῦ	ἐγκεφάλου τὴν θέσιν ἔχει καὶ
[3]	γινομένην τινὰ κίνησιν τοῦ μορίου	τοῦ	ἕλκοντος, ἐπὶ δὲ τῶν ἰχθύων
[20]	οὖν ἐστι σύνωσις τοῦ θερμοῦ	τοῦ	ἐν αὐτῇ διὰ κατάψυξιν περιττωματικὴν
[21]	τὸ ὕδωρ. Ἀεὶ δ' αἰρομένου	τοῦ	ἐν τῇ καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται,
[21]	βραγχίων. Αἰρομένου γὰρ τοῦ θερμοῦ	τοῦ	ἐν τῷ αἵματι διὰ τῶν
[7]	τὸν γαργαρεῶνα, ᾗ τὸ ἔσχατον	τοῦ	ἐν τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων
[9]	πληρουμένης τῆς κοιλίας καὶ φθειρομένου	τοῦ	ἐν τῷ ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ
[14]	γὰρ τὸ θερμὸν τὸ ὑπὸ	τοῦ	ἐναντίου συστάν. Οὐδ' εἴ τι
[21]	διὰ τὴν ἁφὴν τοῦ θερμοῦ	τοῦ	ἐνόντος ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ,
[6]	ἀναπνοήν, ὡς τρεφομένου τῷ πνεύματι	τοῦ	ἐντὸς πυρός, καὶ ἀναπνέοντος μὲν
[21]	ἀφίησι› πάλιν καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις	τοῦ	ζῆν καὶ μὴ ζῆν τὸ
[5]	Καίτοι γε κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν	τοῦ	ζῆν καὶ τελευτᾶν· ὅταν γὰρ
[8]	ἐστίν· καὶ γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου	τοῦ	ζῴου, καὶ πηγνυμένου διὰ ψύχους
[20]	γίνεται πνευματουμένου τοῦ ὑγροῦ ὑπὸ	τοῦ	θερμοῦ· αἴρεται γὰρ διὰ τὸ
[5]	διώρικε τίνα τρόπον αὐτοῖς ἡ	τοῦ	θερμοῦ γίνεται σωτηρία, πότερον τὸν
[5]	δὲ ἄτοπον τὸ τὴν μὲν	τοῦ	θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος ἔξοδον
[5]	τῆς αἰτίας. Ἐξιόντος γὰρ ἔξω	τοῦ	θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος, τὸν
[21]	~Ἡ δ' ἀναπνοὴ γίνεται αὐξανομένου	τοῦ	θερμοῦ ἐν ᾧ ἡ ἀρχὴ
[18]	καὶ φθορὰ βίαιος μὲν ἡ	τοῦ	θερμοῦ σβέσις καὶ μάρανσις (φθαρείη
[5]	ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ καὶ	τοῦ	θερμοῦ τὴν ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι.
[20]	Πήδησις μὲν οὖν ἐστι σύνωσις	τοῦ	θερμοῦ τοῦ ἐν αὐτῇ διὰ
[21]	γίνεται τῶν βραγχίων. Αἰρομένου γὰρ	τοῦ	θερμοῦ τοῦ ἐν τῷ αἵματι
[21]	δὲ θερμὸν διὰ τὴν ἁφὴν	τοῦ	θερμοῦ τοῦ ἐνόντος ἐν τῷ
[7]	ἔχειν δὲ τὸ αἷμα τὴν	τοῦ	θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες δὲ καὶ
[18]	μάρανσις τοῦ μορίου δι' ἀδυναμίαν	τοῦ	καταψύχειν ὑπὸ γήρως. Τί μὲν
[12]	σηπίαι δὲ καὶ πολύποδες διὰ	τοῦ	κοίλου τοῦ ὑπὲρ τῆς καλουμένης
[15]	αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον	τοῦ	μὲν ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων σομφὸς
[13]	ἔχοντα δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον	τοῦ	μὲν ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα
[3]	ἐνδέχεται ἀναπνεῖν; Αἴτιον δὲ μάλιστα	τοῦ	μὴ λέγεσθαι περὶ αὐτῶν καλῶς
[5]	τοῖς πεζοῖς, λεκτέον τὴν αἰτίαν	τοῦ	μόνοις· εἰ δὲ καὶ τοῖς
[18]	μὲν ἐν γήρᾳ θάνατος μάρανσις	τοῦ	μορίου δι' ἀδυναμίαν τοῦ καταψύχειν
[17]	ὅταν ἐν αὐτῷ, καὶ ἡ	τοῦ	μορίου σύστασις ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη,
[17]	ζωῆς, ἥτις ἂν ἐπίτασις γένηται	τοῦ	μορίου, ταχέως ἀποσβέννυται· ὥσπερ γὰρ
[3]	πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην τινὰ κίνησιν	τοῦ	μορίου τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ δὲ
[11]	προτέρα γὰρ κεῖται ἡ ἀρτηρία	τοῦ	οἰσοφάγου, δι' οὗ ἡ τροφὴ
[13]	καὶ τὸ ἄνω πρὸς τὸ	τοῦ	ὅλου ἄνω ἔχει μόνον διὰ
[21]	Δεῖ δ' ὑπολαβεῖν τὴν σύστασιν	τοῦ	ὀργάνου παραπλησίαν μὲν εἶναι ταῖς
[19]	ἐξιᾶσιν, ἔτι δ' ἡ σύστασις	τοῦ	ὀργάνου, τόνδ' ἔχει τὸν τρόπον.
[2]	ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων, ἐκ	τοῦ	περὶ τὸ στόμα περιεστῶτος ὕδατος
[4]	τῆς κινήσεως, οὐχ ὡς βιαζομένου	τοῦ	περιέχοντος. Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ
[4]	σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν αὐτῶν ὑπὸ	τοῦ	περιέχοντος ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι τὴν
[4]	τοῦ σώματος ἔξοδον ἐκ τῆς	τοῦ	περιέχοντος ἐκθλίψεως. Τὴν δ' αἰτίαν
[9]	τοῖς ἀναίμοις ἡ γινομένη ἐκ	τοῦ	περιέχοντος ἢ ὕδατος ἢ ἀέρος
[12]	αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται ὑπὸ	τοῦ	περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ τὴν
[8]	(διόπερ ἀθρόον τε ὑπὸ τῆς	τοῦ	περιέχοντος ψυχρότητος καὶ θᾶττον σβέννυται
[3]	καὶ οἱ ἰχθύες ἕλκουσιν ἐκ	τοῦ	πέριξ ὕδατος τῷ στόματι, διὰ
[17]	ὀλίγον εἶναι τὸ θερμόν, ἅτε	τοῦ	πλείστου διαπεπνευκότος ἐν τῷ πλήθει
[5]	τὴν δ' εἰς τὸν θώρακα	τοῦ	πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος
[3]	πάντα τὰ ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες	τοῦ	πνεύματος ἐξιόντος βιαίως, οἷον ἐάν
[10]	ὁ μὲν πνεύμων τῆς ὑπὸ	τοῦ	πνεύματος καταψύξεως ἕνεκέν ἐστιν (ἔοικε
[6]	τὸ γίγνεσθαι τὸ θερμὸν ἐκ	τοῦ	πνεύματος τίνα χρὴ τρόπον λέγειν,
[7]	μυκτήρων χωρεῖ τὸ μὲν ταύτῃ	τοῦ	πνεύματος, τὸ δὲ διὰ τοῦ
[10]	εἰληφέναι ὁ πνεύμων διὰ τὴν	τοῦ	πνεύματος ὑποδοχήν) τὰ δὲ βράγχια
[17]	μὲν τῶν βραγχίων τοῖς δὲ	τοῦ	πνεύμονος, καὶ γινομένων γεηρῶν, οὐ
[19]	μὲν τῶν βραγχίων τοῖς δὲ	τοῦ	πνεύμονος, ὧν αἰρομένων καὶ συνιζόντων
[2]	Πρῶτον μὲν γὰρ τὸ ἥμισυ	τοῦ	πράγματος ἀφαιροῦσι, διὰ τὸ τὸ
[21]	ὁ πνεύμων οὔθ' ἡ καρδία	τοῦ	προσδέξασθαι σχῆμα τοιοῦτον) διπλοῦν δ'
[18]	ταύτης. Νεότης δ' ἐστὶν ἡ	τοῦ	πρώτου καταψυκτικοῦ μορίου αὔξησις, γῆρας
[6]	πῦρ ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι, τραφέντος δὲ	τοῦ	πυρὸς γίγνεσθαι τὴν ἐκπνοήν. Ταὐτὰ
[21]	καταψύχοντα σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν τὴν	τοῦ	πυρός. Ὥσπερ δ' αὐξανομένου ᾔρετο
[3]	ἢ ἐκ τοῦ ὕδατος διὰ	τοῦ	στόματος ἀδύνατον· οὐ γὰρ ἔχουσιν
[7]	διὰ τῆς ἀρτηρίας, διά τε	τοῦ	στόματος ἅμα καὶ διὰ τῶν
[3]	τἆλλα ζῷα; καὶ τὸν ἐκ	τοῦ	στόματος δ' ἂν ἕλκοιεν ὁμοίως
[5]	τὴν μὲν τοῦ θερμοῦ διὰ	τοῦ	στόματος ἔξοδον καὶ πάλιν εἴσοδον
[3]	φάναι τὸν ἀέρα ἕλκειν ἐκ	τοῦ	στόματος ἢ ἐκ τοῦ ὕδατος
[11]	διὰ τούτων τὸ ὑγρόν, διὰ	τοῦ	στόματος καταδέχεται τὴν τροφήν· ἀρτηρίαν
[7]	τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ διὰ	τοῦ	στόματος, ὁμοίως εἰσιόν τε καὶ
[5]	τόπον, καὶ περιωθεῖν εἴσω διὰ	τοῦ	στόματος τὸν ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα
[5]	γὰρ ἔξω τοῦ θερμοῦ διὰ	τοῦ	στόματος, τὸν περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα
[4]	τὴν τῶν τοιούτων σχημάτων ἐκ	τοῦ	σώματος ἔξοδον ἐκ τῆς τοῦ
[1]	ὕδασι δύνανται διαμένειν παρὰ τὴν	τοῦ	σώματος ἰσχύν. Τὸν δὲ πνεύμονα
[8]	διόπερ ἐν ᾧ πρώτῳ τόπῳ	τοῦ	σώματος καὶ ἐν ᾧ πρώτῳ
[7]	τὸν ἔξω ἀέρα, τῶν μὲν	τοῦ	σώματος μορίων ἐλάττους, τῶν δὲ
[21]	ἀλλὰ καὶ τοῦ φυσικοῦ μέχρι	του	τὰς αἰτίας εἰπεῖν. δὲ διαφέρουσι
[21]	τὴν ἀρχὴν τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ	τοῦ	τοιούτου μορίου ταὐτὸ τοῦτο ποιεῖν·
[8]	σώματος καὶ ἐν ᾧ πρώτῳ	τοῦ	τόπου τούτου μορίῳ τὴν ἀρχὴν
[14]	ὅπως ἐπειδὴ τοῦ ψυχροῦ καὶ	τοῦ	ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ τὸν τόπον
[20]	ψυχροῦ σύνωσιν, σφύξις δ' ἡ	τοῦ	ὑγροῦ θερμαινομένου πνευμάτωσις. ~Ἡ δ'
[3]	ποιοῦσιν. Κἂν ἐκεῖνα δ' ἔξω	τοῦ	ὑγροῦ ὄντα ἐπιδήλως ἂν αὐτὸ
[11]	οὐθὲν ἂν βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς	τοῦ	ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς τὴν
[20]	ἐὰν μὴ διαπνεύσῃ, παχυτέρου γινομένου	τοῦ	ὑγροῦ, σῆψις, τῇ δὲ ζέσει
[12]	δεῖν δέχεσθαι τὴν τροφὴν ἐκ	τοῦ	ὑγροῦ τὰ τὴν φύσιν ὄντα
[20]	ἡ γὰρ ζέσις γίνεται πνευματουμένου	τοῦ	ὑγροῦ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ· αἴρεται
[3]	ἐκ τοῦ στόματος ἢ ἐκ	τοῦ	ὕδατος διὰ τοῦ στόματος ἀδύνατον·
[16]	πρὸς τὴν καρδίαν, διαυλωνίζοντος ἀεὶ	τοῦ	ὕδατος διὰ τῶν βραγχίων. Ὡσαύτως
[19]	ἀέρι· τοῖς μὲν γὰρ διὰ	τοῦ	ὕδατος ἡ κατάψυξις γίνεται, τοῖς
[10]	δὲ βράγχια πρὸς τὴν ἀπὸ	τοῦ	ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν δ' ἐφ'
[9]	διέσχισται, ὅπως διὰ λεπτοτέρου ὄντος	τοῦ	ὑμένος ψύχηται· μᾶλλον γὰρ ὄντα
[12]	καὶ πολύποδες διὰ τοῦ κοίλου	τοῦ	ὑπὲρ τῆς καλουμένης κεφαλῆς. Γέγραπται
[21]	μόνον ἐστὶν ἰατροῦ ἀλλὰ καὶ	τοῦ	φυσικοῦ μέχρι του τὰς αἰτίας
[8]	Περὶ ψυχῆς) ταύτην δ' ἄνευ	τοῦ	φυσικοῦ πυρός· ἐν τούτῳ γὰρ
[15]	τὸ μικρὰν εἶναι τὴν ῥοπὴν	τοῦ	ψυχικοῦ πυρός, εἴσω δ' εἰσιέναι
[14]	τῇ φύσει θερμότητος, ὅπως ἐπειδὴ	τοῦ	ψυχροῦ καὶ τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει,
[20]	ἡ γινομένη ἄντωσις πρὸς τὴν	τοῦ	ψυχροῦ σύνωσιν, σφύξις δ' ἡ
[15]	διαδυόμενος διαψύχει· τὸ δ' ὕδωρ	τοὐναντίον.	Καὶ διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι
[4]	τὴν σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται	τοὐναντίον·	ὅταν γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ
[5]	γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι δὲ	τοὐναντίον·	σημεῖον δέ· γίνεται μὲν γὰρ
[7]	λόγος τῆς αἰτίας· φαίνεται γὰρ	τοὐναντίον	συμβαῖνον. Ἄραντες μὲν γὰρ τὸν
[14]	ἐφθάρη γὰρ ἂν ταχὺ διὰ	τοὐναντίον·	τήκει γὰρ τὸ θερμὸν τὸ
[5]	ἀναπνοὴν εἴσοδον εἶναι. Φαίνεται γὰρ	τοὐναντίον·	τὸ μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι
[10]	ἕνεκέν ἐστιν (ἔοικε δὲ καὶ	τοὔνομα	εἰληφέναι ὁ πνεύμων διὰ τὴν
[12]	κατὰ λόγον, οἷον περί τε	τοὺς	δελφῖνας καὶ τὰς φαλαίνας, καὶ
[6]	τὸν λόγον ἅπερ καὶ πρὸς	τοὺς	ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν
[2]	στόματι γινόμενον ἀέρα ἕλκοντας ἀναπνεῖν	τοὺς	ἰχθῦς· οὐ γὰρ εἶναι κενὸν
[12]	τὰ μαλακόστρακα, λέγω δ' οἷον	τοὺς	καλουμένους καράβους καὶ τοὺς καρκίνους.
[12]	οἷον τοὺς καλουμένους καράβους καὶ	τοὺς	καρκίνους. Καταψύξεως μὲν γὰρ αὐτῶν
[7]	Εἰ δὲ περὶ τῆς κατὰ	τοὺς	μυκτῆρας λέγει μόνης, πολὺ διημάρτηκεν·
[11]	τὴν λῆψιν τῆς τροφῆς, καὶ	τοὺς	ὀδόντας ὀξεῖς ἔχουσι, καὶ καρχαρόδοντες
[14]	ἀληθές. Τῶν μὲν γὰρ ἕξεων	τοὺς	τὰς ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ ἐναντίοι
[19]	ἀέρος, ὧν ἑκάτερα στερίσκεται μεταβάλλοντα	τοὺς	τόπους. Ἡ δ' αἰτία τῆς
[11]	ἐνίοις τῇ γλώττῃ πρός τε	τοὺς	χυμοὺς καὶ πρὸς τὴν ἐρμηνείαν,
[20]	ἔσχατον χιτῶνα τῆς καρδίας. Καὶ	τοῦτ'	ἀεὶ γίνεται συνεχῶς· ἐπιρρεῖ γὰρ
[3]	τῷ ὕδατι μέτριον, καὶ διὰ	τοῦτ'	ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν
[14]	αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς	τοῦτ'	εἴρηκε, φάσκων τὰ θερμότατα καὶ
[3]	ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ τῶν μορίων	τοῦτ'	ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ βραγχίων καὶ
[9]	ὑπόζωμα· τοῖς δὲ μὴ ᾄδουσι	τοῦτ'	ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ τῶν ἀναίμων
[12]	τὸ ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ διὰ	τοῦτ'	ἔχουσι πάντα τὸν αὐλόν· δεξάμενα
[8]	κατάψυξιν, εἰ μέλλει τεύξεσθαι σωτηρίας·	τοῦτο	γὰρ βοηθεῖ πρὸς ταύτην τὴν
[17]	ἐν δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται	τοῦτο	γῆρας. Ἔστι δὲ θάνατος καὶ
[6]	μᾶλλον γὰρ ἐκ τῆς τροφῆς	τοῦτο	γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει τε κατὰ
[21]	ἔξοδος ἐκπνοή. Καὶ ἀεὶ δὴ	τοῦτο	γίνεται συνεχῶς, ἕως περ ἂν
[4]	ἐχρῆν, ἐπεὶ ὁτὲ μὲν φαίνεται	τοῦτο	γινόμενον, ὁτὲ δ' οὐ φαίνεται)
[6]	τροφὴν καὶ τὸ περίττωμα ἀφιέναι·	τοῦτο	δ' ἐπὶ τῶν ἄλλων οὐχ
[1]	πάντα τὰ ζῷά φασιν ἀναπνεῖν·	τοῦτο	δ' οὐκ ἔστιν ἀληθές. Ὥστ'
[3]	ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν.	Τοῦτο	δὲ κἂν τἆλλα ἐποίει ζῷα·
[12]	τὸ ὕδωρ> Διὰ ταὐτὸ δὲ	τοῦτο	δέχεται καὶ τὰ μαλάκια τὸ
[5]	ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν· καὶ	τοῦτο	δὴ διατελεῖν ἀεὶ ποιοῦντας, ἀναπνέοντάς
[8]	πᾶσαι τυγχάνουσιν· δῆλον δ' ἡμῖν	τοῦτο	ἐκ τῶν ἀνατομῶν. Τὰς μὲν
[4]	ζῴοις διιέναι ψυχήν, καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν
[21]	τὸ μόριον συνεχῶς· καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν
[9]	ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν. Διὰ γὰρ	τοῦτο	καὶ τῶν τεττίγων οἱ ᾄδοντες
[12]	καταψύξεως ἕνεκεν δέχεται τὸ ὑγρόν.	Τοῦτο	μὲν γὰρ γίνεται αὐτοῖς ἀναπνέουσιν·
[14]	τόπος τὴν τῆς ἕξεως ὑπερβολήν.	Τοῦτο	μὲν οὖν δεῖ ζητεῖν ἐν
[3]	ὕδατος τῷ στόματι, διὰ τί	τοῦτο	οὐκ ἂν ποιοῖμεν καὶ οἱ
[3]	γὰρ δὴ τροφῆς γε ἐνδείᾳ	τοῦτο	πάσχουσιν. Ἣν γὰρ λέγει Διογένης
[2]	ἀνέπνευσαν πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ	τοῦτο	ποιεῖν ἀεὶ παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει
[21]	αὐτῷ τοῦ τοιούτου μορίου ταὐτὸ	τοῦτο	ποιεῖν· αἰρομένου δέ, καθάπερ εἰς
[9]	ἐχόντων καὶ σομφόν, ἔνια διὰ	τοῦτο	πολὺν χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν,
[6]	ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων ἐχρῆν	τοῦτο	συμβαίνειν ἢ τὸ ἀνάλογον τούτῳ·
[3]	τῶν πεζῶν ἔδει δυνατὸν εἶναι	τοῦτο	συμβαίνειν· νῦν δ' οὐδὲν τῷ
[20]	φαίνεται ἔχουσα αἷμα. Καὶ διὰ	τοῦτο	σφύζει μᾶλλον τοῖς νεωτέροις τῶν
[14]	ἐκ ξηροῦ ἐν ξηρῷ. Διὰ	τοῦτο	τὰ δένδρα οὐκ ἐν ὕδατι
[10]	θάτερον ἂν ἦν μάτην, διὰ	τοῦτο	τὰ μὲν ἔχει βράγχια τὰ
[4]	ὡς τούτου γ' ἕνεκα ποιήσασαν	τοῦτο	τὴν φύσιν οὐθὲν εἴρηκεν· ὅλως
[8]	τοῖς δ' ἐναίμοις ἡ καρδία	τοῦτο	τὸ μόριόν ἐστιν. Ἡ τροφὴ
[13]	πρότερον εἴρηται. Διὰ τί δὲ	τοῦτο	τὸ μόριον ἔχουσιν ἔνια, καὶ
[21]	πυρός. Ὥσπερ δ' αὐξανομένου ᾔρετο	τοῦτο	τὸ μόριον, καὶ φθίνοντος ἀναγκαῖον
[21]	περ ἂν ζῇ καὶ κινῇ	τοῦτο	τὸ μόριον συνεχῶς· καὶ διὰ
[15]	πλήρης. Καὶ ἐναιμότατον δὴ μάλιστα	τοῦτο	τὸ μόριον τῶν καλουμένων σπλάγχνων.
[13]	μόνον διὰ τὸ τοιοῦτον ἔχειν	τοῦτο	τὸ μόριον. Ὥστε τῆς οὐσίας
[20]	πεφθέν. Ἔστι δ' ὅμοιον ζέσει	τοῦτο	τὸ πάθος· ἡ γὰρ ζέσις
[17]	πᾶσιν ὁμοίως τοῖς μὴ ἀτελέσιν·	τούτοις	δὲ παρομοίως μέν, ἄλλον δὲ
[3]	ἐπ' ἐκείνων ἐστίν. Πρὸς δὲ	τούτοις	διὰ τίν' αἰτίαν ἐν τῷ
[21]	ἐστὶν ἐν τῷ ἀναπνεῖν, καὶ	τούτοις	ἐν τῷ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν.
[9]	πνεύμονι τὴν ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ	τούτοις	μὲν οὐχ ἱκανὴν ἡ τοιαύτη
[9]	γάρ ἐστι πάντα τὰ ἔντομα)	τούτοις	ὑπὸ τὸ διάζωμα διέσχισται, ὅπως
[6]	γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ πρὸς	τοῦτον	τὸν λόγον ἅπερ καὶ πρὸς
[5]	τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ	τοῦτον	τὸν τρόπον λέγοντες, ἀλλ' ὡς
[9]	τρίψιν· κινοῦσι γὰρ τὸν τόπον	τοῦτον,	ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ
[4]	τὴν ψυχήν· οὐ μέντοι ὡς	τούτου	γ' ἕνεκα ποιήσασαν τοῦτο τὴν
[18]	δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται θάνατος.	Τούτου	δ' ὁ μὲν ἐν γήρᾳ
[5]	δὲ τρόπος ἄλλος, καὶ περὶ	τούτου	διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν πᾶσιν)
[18]	δὲ κατὰ φύσιν τοῦ αὐτοῦ	τούτου	μάρανσις διὰ χρόνου μῆκος γινομένη
[8]	ἐν ᾧ πρώτῳ τοῦ τόπου	τούτου	μορίῳ τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι
[13]	μορίων. Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα	τούτου.	Τὴν δ' ἐξ ἀνάγκης καὶ
[12]	δέχεται τὴν θάλατταν. Αἴτιον δὲ	τούτου	τὸ νῦν εἰρημένον· οὐ γὰρ
[18]	μορίου αὔξησις, γῆρας δ' ἡ	τούτου	φθίσις, ἀκμὴ δὲ τὸ τούτων
[8]	ἄνευ τοῦ φυσικοῦ πυρός· ἐν	τούτῳ	γὰρ ἡ φύσις ἐμπεπύρευκεν αὐτήν.
[21]	τοῦ ἐνόντος ἐν τῷ μορίῳ	τούτῳ,	καὶ μάλιστα τοῖς τὸν πνεύμονα
[13]	μόριον. Ὥστε τῆς οὐσίας καὶ	τούτῳ	καὶ τοῖς ἄλλοις θετέον αἴτιον
[6]	τοῦτο συμβαίνειν ἢ τὸ ἀνάλογον	τούτῳ·	πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα ζωτικήν.
[1]	ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ καὶ	τούτων	αὐτῶν ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει
[17]	τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον.	Τούτων	δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς
[10]	ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν οὖν ἔναιμον,	τούτων	δὲ τὰ πλεῖστα τὸν πνεύμονα
[15]	ἔχοντα τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ	τούτων	δῆλον· τό τε γὰρ θερμότερον
[19]	ζῴοις, εἴρηται. ~Δῆλον δ' ἐκ	τούτων	καὶ διὰ τίν' αἰτίαν τοῖς
[4]	ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ	τούτων	καλῶς· δῆλον δ' ἐκ τῶν
[18]	τούτου φθίσις, ἀκμὴ δὲ τὸ	τούτων	μέσον. Τελευτὴ δὲ καὶ φθορὰ
[1]	ἔστιν ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ	τούτων	πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν
[11]	τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα διὰ	τούτων	τὸ ὑγρόν, διὰ τοῦ στόματος
[9]	τῇ γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν,	τούτων	τοῖς μὲν μικροῖς πάμπαν καὶ
[6]	ὥσπερ ἐπὶ πῦρ ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι,	τραφέντος	δὲ τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι τὴν
[6]	ὑποληπτέον γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν, ὡς	τρεφομένου	τῷ πνεύματι τοῦ ἐντὸς πυρός,
[7]	ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ	τρήματα	πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον·
[20]	ὀργάνου, τόνδ' ἔχει τὸν τρόπον.	~Τρία	δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ
[9]	ἐκείνοις δ' ἱκανήν. Καὶ τῇ	τρίψει	τῇ πρὸς τὸν ὑμένα ποιοῦσι
[9]	συμβαίνει πρὸς τὸν ὑμένα γίνεσθαι	τρίψιν·	κινοῦσι γὰρ τὸν τόπον τοῦτον,
[17]	γένεσις καὶ θάνατος, οἱ δὲ	τρόποι	διαφέρουσι τῷ εἴδει· οὐ γὰρ
[2]	καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα	τρόπον	ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας μέν,
[17]	δὲ παρομοίως μέν, ἄλλον δὲ	τρόπον.	Ἀτελῆ δὲ λέγω οἷον τά
[5]	ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα	τρόπον	αὐτοῖς ἡ τοῦ θερμοῦ γίνεται
[16]	καὶ νῦν, ἔχει τόνδε τὸν	τρόπον.	Δόξειε μὲν γὰρ ἂν› οὐχ
[2]	περὶ ἧς οὐθὲν λέγουσι, τίνα	τρόπον	ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων.
[16]	τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ	τρόπον	ἡ καρδία τὴν σύντρησιν ἔχει
[21]	τὸ ζῆν. Τὸν αὐτὸν δὲ	τρόπον	καὶ τοῖς ἰχθύσιν ἡ κίνησις
[6]	ἐκ τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ	τρόπον	λέγειν, πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ
[5]	οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν	τρόπον	λέγοντες, ἀλλ' ὡς περὶ συμπτώματός
[3]	πνεῦμα θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε	τρόπον	λέγουσι γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς,
[13]	δὲ τῆς καταψύξεως, τίνα γίνεται	τρόπον	τοῖς τ' ἀναπνέουσι καὶ τοῖς
[19]	τοῦ ὀργάνου, τόνδ' ἔχει τὸν	τρόπον.	~Τρία δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα
[3]	ἰχθύων οὐ συμβαίνει πειρωμένοις πάντα	τρόπον,	ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα θύραθεν
[5]	καὶ τοῖς ἄλλοις, ὁ δὲ	τρόπος	ἄλλος, καὶ περὶ τούτου διοριστέον,
[5]	ἔτι δὲ καὶ πλασματώδης ὁ	τρόπος	τῆς αἰτίας. Ἐξιόντος γὰρ ἔξω
[8]	ἡ πέψις, δι' ἧς ἡ	τροφὴ	γίνεται τοῖς ζῴοις, οὔτ' ἄνευ
[8]	τοῦτο τὸ μόριόν ἐστιν. Ἡ	τροφὴ	μὲν γὰρ ἐξ ἧς ἤδη
[11]	τοῦ οἰσοφάγου, δι' οὗ ἡ	τροφὴ	πορεύεται εἰς τὴν καλουμένην κοιλίαν·
[11]	διὰ τοῦ στόματος καταδέχεται τὴν	τροφήν·	ἀρτηρίαν μὲν γὰρ οὐκ ἔχουσιν,
[12]	περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ τὴν	τροφὴν	ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως μὴ
[8]	ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ θερμόν, καὶ	τροφὴν	ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ
[11]	γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα καταδέχονται τὴν	τροφήν	(εἰ δὲ μή, συμβαίνει πνίγεσθαι
[12]	διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι τὴν	τροφὴν	ἐκ τοῦ ὑγροῦ τὰ τὴν
[12]	Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν	τροφὴν	ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ
[8]	μέσος τόπος τοῦ δεχομένου τὴν	τροφὴν	καὶ καθ' ὃν ἀφίησι τὸ
[6]	τε κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν	τροφὴν	καὶ τὸ περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο
[11]	ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ τὴν	τροφὴν	μὴ διακωλύειν παραπλησίως τοῖς τ'
[11]	οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν τὴν	τροφήν.	~Περὶ δὲ τὰ κητώδη τῶν
[11]	αὐτὸ ποιοῦσιν· δεχόμενα γὰρ τὴν	τροφὴν	τὰ μὲν συνάγει, τὰ δ'
[21]	γὰρ τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς	τροφῆς	αἴτιόν ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ πλέον
[3]	εἴπερ ἀναπνέουσιν; οὐ γὰρ δὴ	τροφῆς	γε ἐνδείᾳ τοῦτο πάσχουσιν. Ἣν
[6]	συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ	τροφῆς	γε χάριν ὑποληπτέον γίνεσθαι τὴν
[11]	δὲ πρὸς μὲν τὸ εἶναι	τροφῆς	δεῖται τῶν ζῴων ἕκαστον, πρὸς
[11]	στόματι πρός τε τὴν τῆς	τροφῆς	ἐργασίαν καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ
[11]	μή, συμβαίνει πνίγεσθαι παρεισιούσης τῆς	τροφῆς	ἢ τῆς ξηρᾶς ἢ τῆς
[11]	ἄφεσιν καὶ τὴν λῆψιν τῆς	τροφῆς,	καὶ τοὺς ὀδόντας ὀξεῖς ἔχουσι,
[21]	Καθάπερ γὰρ καὶ τἆλλα δεῖται	τροφῆς,	κἀκεῖνο, καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον·
[11]	στόμα πρὸς τὴν ἐργασίαν τῆς	τροφῆς,	πρὸς δὲ τὴν κατάψυξιν τοῖς
[6]	ὄν; μᾶλλον γὰρ ἐκ τῆς	τροφῆς	τοῦτο γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει τε
[20]	τοῦ ἀεὶ προσιόντος ἐκ τῆς	τροφῆς	ὑγροῦ διὰ τῆς θερμότητος ὄγκωσις
[12]	Καταψύξεως μὲν γὰρ αὐτῶν οὐδὲν	τυγχάνει	δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι καὶ
[9]	ἀμφότερα γὰρ μικρὰ ὄντα μικρᾶς	τυγχάνει	ῥοπῆς. Ὅσα δὲ μακροβιώτερα τῶν
[14]	οἵῳπερ τόπῳ εἰσί, τοιαῦται οὖσαι	τυγχάνουσιν,	αἱ μὲν ἐν ὕδατι ὑγραί,
[8]	ἀλλ' ἐκ ταύτης ἠρτημέναι πᾶσαι	τυγχάνουσιν·	δῆλον δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ
[3]	τούτοις διὰ τίν' αἰτίαν ἐν	τῷ	ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα
[3]	ἀέρα πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν	τῷ	ἀέρι, ἐν δὲ τῷ ὕδατι
[14]	γῇ ξηραί, αἱ δ' ἐν	τῷ	ἀέρι θερμαί· αἱ μέντοι ἕξεις
[4]	τὴν ἀναπνοήν φησιν. Ἐν γὰρ	τῷ	ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν εἶναι τῶν
[19]	ὑγρῷ, τοῖς δ' ἰχθύσιν ἐν	τῷ	ἀέρι· τοῖς μὲν γὰρ διὰ
[9]	ἄναιμα πλείω χρόνον ζῇ ἐν	τῷ	ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ δεχομένων
[21]	γὰρ τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν	τῷ	αἵματι διὰ τῶν μορίων αἴρονται
[20]	διὰ τὸ παρὰ φύσιν εἶναι	τῷ	αἵματι τὴν μεταβολήν· γίνεται δὲ
[4]	ψυχήν, καὶ διὰ τοῦτο ἐν	τῷ	ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν εἶναι τὸ
[21]	συνεχῶς· καὶ διὰ τοῦτο ἐν	τῷ	ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἐστι τὸ
[21]	ζῆν τὸ τέλος ἐστὶν ἐν	τῷ	ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις ἐν τῷ
[16]	ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ ἀέρι καὶ	τῷ	αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ ἑκάτερον
[11]	δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς καταψύξεως,	τῷ	αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται πρὸς ἄμφω
[17]	καὶ ἄλυπός ἐστιν ὁ ἐν	τῷ	γήρᾳ θάνατος· οὐδενὸς γὰρ βιαίου
[17]	καὶ μικρῶν παθημάτων ἐπιγινομένων ἐν	τῷ	γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν· διὰ γὰρ
[21]	τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις ἐν	τῷ	δέχεσθαι τὸ ὑγρόν. Περὶ μὲν
[17]	θάνατος, οἱ δὲ τρόποι διαφέρουσι	τῷ	εἴδει· οὐ γὰρ ἀδιάφορος ἡ
[9]	ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι,	τῷ	ἐμφύτῳ πνεύματι αἰρομένῳ καὶ συνίζοντι,
[2]	περιεστῶτος ὕδατος ἕλκειν τῷ κενῷ	τῷ	ἐν τῷ στόματι τὸν ἀέρα,
[18]	ἐστιν ἡ πρώτη μέθεξις ἐν	τῷ	θερμῷ τῆς θρεπτικῆς ψυχῆς, ζωὴ
[11]	οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν πνεύμονα	τῷ	καλουμένῳ στόματι πρός τε τὴν
[2]	τὸ στόμα περιεστῶτος ὕδατος ἕλκειν	τῷ	κενῷ τῷ ἐν τῷ στόματι
[21]	τὸ τοιοῦτον· δεῖ γὰρ ἐν	τῷ	μέσῳ τὸ θρεπτικὸν εἶναι τῆς
[21]	τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος ἐν	τῷ	μορίῳ τούτῳ, καὶ μάλιστα τοῖς
[10]	ξηρῷ καὶ καθεύδει ἢ ἐν	τῷ	ξηρῷ, ἢ ἐν τῷ ὑγρῷ
[10]	τὰ τοιαῦτα καὶ τίκτει ἐν	τῷ	ξηρῷ καὶ καθεύδει ἢ ἐν
[14]	ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν ἐν	τῷ	ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν τόπον εἰς
[14]	σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν ἐν	τῷ	ξηρῷ φησι, φεύγοντα δ' ἐλθεῖν
[17]	ἅτε τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος ἐν	τῷ	πλήθει τῆς ζωῆς, ἥτις ἂν
[6]	γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν, ὡς τρεφομένου	τῷ	πνεύματι τοῦ ἐντὸς πυρός, καὶ
[9]	τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν	τῷ	πνεύμονι καὶ οἱ ἰχθύες τοῖς
[9]	κατασχών· καὶ γὰρ ταῦτα ποιήσει	τῷ	πνεύμονι τὴν ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ
[21]	τὰς σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς ἐν	τῷ	πνεύμονι, ὧν παρ' ἑκάστην παρατέτανται
[2]	διὰ τῶν βραγχίων, τὸν ἐν	τῷ	στόματι γινόμενον ἀέρα ἕλκοντας ἀναπνεῖν
[3]	ἕλκουσιν ἐκ τοῦ πέριξ ὕδατος	τῷ	στόματι, διὰ τί τοῦτο οὐκ
[3]	ἀλλ' εὐθὺς ἡ κοιλία πρὸς	τῷ	στόματί ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ
[7]	ᾗ τὸ ἔσχατον τοῦ ἐν	τῷ	στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων τῶν μυκτήρων
[2]	ἕλκειν τῷ κενῷ τῷ ἐν	τῷ	στόματι τὸν ἀέρα, ὡς ἐνόντος
[3]	τοῦτο συμβαίνειν· νῦν δ' οὐδὲν	τῷ	σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται πεζὸν ζῷον.
[5]	ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ δ' ἐν	τῷ	Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί τε
[9]	χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ τῶν ἐν	τῷ	ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα ἄναιμα
[3]	τὰ βράγχια μόνον, καὶ ἐν	τῷ	ὑγρῷ καὶ εἰς τὸ ξηρὸν
[3]	καὶ τοῖς ἀνθρώποις οὖσιν ἐν	τῷ	ὑγρῷ συμβαίνειν· εἰ γὰρ καὶ
[19]	τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν	τῷ	ὑγρῷ, τοῖς δ' ἰχθύσιν ἐν
[10]	ἐν τῷ ξηρῷ, ἢ ἐν	τῷ	ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ στόμα διὰ
[2]	τὸν ἀέρα, ὡς ἐνόντος ἐν	τῷ	ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ' ἐστὶν
[3]	ἐν τῷ ἀέρι, ἐν δὲ	τῷ	ὕδατι μέτριον, καὶ διὰ τοῦτ'
[16]	ἔνυδρον αὐτῶν τὴν φύσιν εἶναι,	τῷ	ὕδατι ποιοῦνται τὴν κατάψυξιν διὰ
[9]	κοιλίας καὶ φθειρομένου τοῦ ἐν	τῷ	ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ καὶ ἐν
[9]	οἷον ἀσθμαίνοντα· ἐν αὐτῷ γὰρ	τῷ	ὑποζώματι, τῷ ἐμφύτῳ πνεύματι αἰρομένῳ
[10]	τῶν καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ	τῶν	ἄλλων ἀπόδων. Ἄποδες δ' οἱ
[2]	τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν περὶ	τῶν	ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι
[7]	ἐξιόν. Τὰ μὲν οὖν παρὰ	τῶν	ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν
[6]	τοὺς ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ ἐπὶ	τῶν	ἄλλων ζῴων ἐχρῆν τοῦτο συμβαίνειν
[5]	Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί τε	τῶν	ἄλλων ζῴων οὐδὲν διώρικε τίνα
[21]	τἆλλα δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ	τῶν	ἄλλων μᾶλλον· καὶ γὰρ τοῖς
[12]	δελφῖνας καὶ τὰς φαλαίνας, καὶ	τῶν	ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν καλούμενον
[6]	περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ	τῶν	ἄλλων οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει
[9]	ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ	τῶν	ἀναίμων δὲ καὶ πνεύμονα ἐχόντων,
[10]	δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ μὲν οὖν	τῶν	ἀναίμων, ὅτι τοῖς μὲν ὁ
[3]	οὐ ποιοῦντ' αὐτό. Ἔτι πάντων	τῶν	ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ πνεῦμα
[4]	εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ	τῶν	ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ
[9]	συμβαίνει κἂν εἴ τίς τινα	τῶν	ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα κατασχών·
[16]	πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε	τῶν	ἀνατεμνομένων καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν
[16]	πρὸς μὲν τὴν ὄψιν ἐκ	τῶν	ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ'
[8]	δῆλον δ' ἡμῖν τοῦτο ἐκ	τῶν	ἀνατομῶν. Τὰς μὲν οὖν ἄλλας
[8]	ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἐμψύχων καὶ	τῶν	ἀψύχων ἐστίν· καὶ γὰρ ὀργάνοις
[1]	πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ	τῶν	βατράχων γένος. Ἔτι δὲ αἱ
[21]	τοῖς ἰχθύσιν ἡ κίνησις γίνεται	τῶν	βραγχίων. Αἰρομένου γὰρ τοῦ θερμοῦ
[16]	ἕτεροι τείνουσιν εἰς ἄκρον ἑκάστου	τῶν	βραγχίων, δι' ὧν ἡ κατάψυξις
[2]	ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ	τῶν	βραγχίων, ἐκ τοῦ περὶ τὸ
[17]	χρόνου μῆκος ξηραινομένων τοῖς μὲν	τῶν	βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος,
[19]	αἰτία τῆς κινήσεως τοῖς μὲν	τῶν	βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος,
[2]	ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ	τῶν	βραγχίων, τὸν ἐν τῷ στόματι
[11]	κατάψυξιν τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ	τῶν	βραγχίων ὑπάρχει φύσις. Πῶς μὲν
[16]	ὕδατι ποιοῦνται τὴν κατάψυξιν διὰ	τῶν	βραγχίων. Ὡς δ' ἡ θέσις
[16]	διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος διὰ	τῶν	βραγχίων. Ὡσαύτως δὲ τοῖς ἀναπνέουσιν
[9]	τῆς καταψύξεως, οἷον αἱ μέλιτται	(τῶν	γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι καὶ
[1]	διὰ τὸ πλῆθος τῆς θερμότητος·	τῶν	δ' ἄλλων ὅσα μὴ ἔχει
[16]	τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα	τῶν	δ' ἐνύδρων τὰ βράγχια διὰ
[17]	φυτοῖς μέσον βλαστοῦ καὶ ῥίζης,	τῶν	δὲ ζῴων τοῖς μὲν ἐναίμοις
[10]	καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων λέγεται.	Τῶν	δὲ πόδας ἐχόντων ἓν ἔχει
[13]	ὕδατος, οἷον τὸ τῶν ἐνύδρων·	τῶν	δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν τὰ
[7]	μὲν τοῦ σώματος μορίων ἐλάττους,	τῶν	δὲ τοῦ ἀέρος μείζους· διὸ
[11]	φύσις. Πῶς μὲν οὖν ἡ	τῶν	εἰρημένων ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν
[8]	ἡ φθορὰ βίαιος ὁμοίως ἐπὶ	τῶν	ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύχων ἐστίν·
[9]	τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ	τῶν	ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων
[12]	αὐλοῦ· πρὸς οὐθὲν γὰρ περαίνει	τῶν	ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου
[9]	χρόνον ζῇ ἐν τῷ ἀέρι	τῶν	ἐναίμων καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν,
[17]	ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ	τῶν	ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν
[8]	μάρανσις, σβέσις μὲν ἡ ὑπὸ	τῶν	ἐναντίων (διόπερ ἀθρόον τε ὑπὸ
[9]	τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα δὲ μακροβιώτερα	τῶν	ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα
[17]	μέντοι γε ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ	τῶν	ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ
[3]	τε τῶν μορίων ἀπείρους εἶναι	τῶν	ἐντός, καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν
[12]	τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη	τῶν	ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν τις, ἔχει
[13]	δ' ἐξ ὕδατος, οἷον τὸ	τῶν	ἐνύδρων· τῶν δὲ πτηνῶν καὶ
[12]	δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ	τῶν	ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι δὲ καὶ πολύποδες
[1]	μὲν οὖν ὅσα πνεύμονα ἔχει	τῶν	ζῴων ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ
[3]	δῆλον ὅτι καὶ τὰ ἔντομα	τῶν	ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν
[19]	τίν' αἰτίαν τοῖς μὲν ἀναπνέουσι	τῶν	ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει ἐν τῷ
[16]	Καταψύξεως μὲν οὖν ὅλως ἡ	τῶν	ζῴων δεῖται φύσις διὰ τὴν
[7]	πρὸς τὴν ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις	τῶν	ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν
[9]	δ' οὐκ ἀναπνεῖ τὰ ἔντομα	τῶν	ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ πρότερον,
[11]	μὲν τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται	τῶν	ζῴων ἕκαστον, πρὸς δὲ τὴν
[14]	θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα πλεῖστον	τῶν	ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα τὴν
[12]	ὑγροῦ τὰ τὴν φύσιν ὄντα	τῶν	ζῴων ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς
[14]	γὰρ ταὐτὸν ἥ θ' ὕλη	τῶν	ζῴων ἐξ ἧς ἐστιν ἕκαστον,
[14]	μὲν ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ	τῶν	ζῴων ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν,
[13]	μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα	τῶν	ζῴων ἔχουσι, πρότερον εἴρηται. Διὰ
[12]	ἀκριβείας μᾶλλον ἐν ταῖς περὶ	τῶν	ζῴων ἱστορίαις. Περὶ μὲν οὖν
[16]	κεφαλαὶ νεύουσι τοῖς τε πεζοῖς	τῶν	ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσι, πρὸς
[16]	ἡ καρδία τοῖς τε πεζοῖς	τῶν	ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσιν, ἔχει
[13]	καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ κεχρημένον αἵματι	τῶν	ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος,
[2]	τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα	τῶν	ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς εἰπεῖν·
[7]	γ' ἕνεκα, οὐδὲ περὶ πάντων	τῶν	ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε
[13]	μὲν ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα	τῶν	ζῴων πλείονος τετύχηκε θερμότητος· ἅμα
[16]	ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα	τῶν	ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν μὲν
[9]	ταύτην τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ	τῶν	ζῴων τὰ μὲν ἔνυδρα, τὰ
[16]	ἔκ τε τῶν ἀνατεμνομένων καὶ	τῶν	ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ ζῷα
[16]	θεωρεῖν, πρὸς δ' ἀκρίβειαν ἐκ	τῶν	ἱστοριῶν· ὡς δ' ἐν κεφαλαίοις
[9]	καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν, οἷον	τῶν	ἰχθύων· διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον
[2]	Διογένης, πάντα φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ	τῶν	ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι
[9]	τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ καὶ	τῶν	ἰχθύων οἱ> πολλοὶ ζῶσιν ἐν
[3]	τῶν τοιούτων γενῶν· ἐπὶ δὲ	τῶν	ἰχθύων οὐ συμβαίνει πειρωμένοις πάντα
[3]	μορίου τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ δὲ	τῶν	ἰχθύων οὐ συμβαῖνον· οὐθὲν γὰρ
[9]	βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ	τῶν	καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία,
[10]	ὕδωρ· ἔχει δὲ βράγχια τὸ	τῶν	καλουμένων σελαχῶν γένος καὶ τῶν
[15]	δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ μόριον	τῶν	καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει
[16]	κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν	τῶν	μὲν ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα τῶν
[14]	ὅ γέ φησιν ἐκεῖνος ἀληθές.	Τῶν	μὲν γὰρ ἕξεων τοὺς τὰς
[7]	πόρους εἰς τὸν ἔξω ἀέρα,	τῶν	μὲν τοῦ σώματος μορίων ἐλάττους,
[9]	πρότερον, φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ	τῶν	μικρῶν ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν
[21]	τοῦ ἐν τῷ αἵματι διὰ	τῶν	μορίων αἴρονται καὶ τὰ βράγχια,
[3]	περὶ αὐτῶν καλῶς τό τε	τῶν	μορίων ἀπείρους εἶναι τῶν ἐντός,
[13]	αἴτιον αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο	τῶν	μορίων. Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα
[3]	τοῖς ζῴοις ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ	τῶν	μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ
[7]	φύσις ἐν παρέργῳ τῇ διὰ	τῶν	μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν
[7]	μή. Καὶ περὶ τῆς διὰ	τῶν	μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ
[7]	στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ	τῶν	μυκτήρων· αὐτοῖς δὲ χωρὶς ἐκείνης
[7]	μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς μὲν διὰ	τῶν	μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ
[7]	ἐν τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων	τῶν	μυκτήρων χωρεῖ τὸ μὲν ταύτῃ
[7]	τοῦ στόματος ἅμα καὶ διὰ	τῶν	μυκτήρων. Ὥστ' εἰ μὲν περὶ
[17]	ψυχῆς ἀπόλυσις γίνεται παντελῶς. Καὶ	τῶν	νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι τὸν πνεύμονα
[20]	δὲ ζέσει ἡ ἔκπτωσις διὰ	τῶν	ὁριζόντων. Ἐν δὲ τῇ καρδίᾳ
[2]	ἀναπνεῖν, περὶ τῶν ἰχθύων καὶ	τῶν	ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν,
[3]	τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ ἐπὶ	τῶν	πεζῶν ἔδει δυνατὸν εἶναι τοῦτο
[14]	δ' οὐδὲ φαίνεται θερμότερα ὄντα	τῶν	πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα
[16]	τῶν ἀνατεμνομένων καὶ τῶν ἱστοριῶν	τῶν	περὶ τὰ ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως
[3]	συμβαῖνον· οὐθὲν γὰρ φαίνονται κινοῦντες	τῶν	περὶ τὴν κοιλίαν ἀλλ' ἢ
[2]	ὁ Ἀβδηρίτης καί τινες ἄλλοι	τῶν	περὶ τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν
[21]	ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ	τῶν	περὶ φύσεως πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι
[21]	δὲ πρὸς τὴν καρδίαν διὰ	τῶν	πόρων καὶ καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ
[20]	τοῦτο σφύζει μᾶλλον τοῖς νεωτέροις	τῶν	πρεσβυτέρων· γίνεται γὰρ ἡ ἀναθυμίασις
[1]	γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν τινες	τῶν	πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος μέντοι
[10]	γὰρ ἃ ἔχει, καθ' ὁμοιότητα	τῶν	πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ πόδας
[5]	τόπον φησὶ διὰ μανῶν οὐσῶν	τῶν	σαρκῶν, ὅθεν τὸ ἐντὸς ἐξῄει
[7]	καὶ διὰ τῆς ἀρτηρίας ἐκ	τῶν	στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ
[21]	οὖν ζωῆς καὶ θανάτου καὶ	τῶν	συγγενῶν ταύτης τῆς σκέψεως σχεδὸν
[1]	καλῶς δ' εἰρήκασιν ἀλλ' ἀπειροτέρως	τῶν	συμβαινόντων. Ἔτι δὲ πάντα τὰ
[4]	τούτων καλῶς· δῆλον δ' ἐκ	τῶν	συμβαινόντων καὶ τῶν τοιούτων ὧν
[4]	θερμὸν ταὐτόν, τὰ πρῶτα σχήματα	τῶν	σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν αὐτῶν ὑπὸ
[21]	τινός ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ γινόμενον·	τῶν	τε γὰρ ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ
[10]	ἐχόντων ἓν ἔχει βράγχια μόνον	τῶν	τεθεωρημένων, ὁ καλούμενος κορδύλος. Ἅμα
[11]	ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι καὶ	τῶν	τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ ἔπεστιν,
[9]	λέγομεν, οἷον διὰ τῶν καλάμων	τῶν	τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν
[9]	λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ	τῶν	τεττίγων οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν· θερμότεροι
[4]	τῷ ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν εἶναι	τῶν	τοιούτων ἃ καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν
[3]	ἢ βατράχους ἤ τι ἄλλο	τῶν	τοιούτων γενῶν· ἐπὶ δὲ τῶν
[1]	χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ	τῶν	τοιούτων δέχεται τὸ ὕδωρ ὥσπερ
[4]	εἶναι γὰρ τὸν θάνατον τὴν	τῶν	τοιούτων σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος
[4]	δ' ἐκ τῶν συμβαινόντων καὶ	τῶν	τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες πεῖραν.
[10]	ἐν τοῖς ὕδασιν, οἷον τὸ	τῶν	ὕδρων γένος καὶ βατράχων καὶ
[8]	ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ δὲ	τῶν	φλεβῶν ἡ καρδία τοῖς ἐναίμοις·
[8]	ἐστίν. Τοῦ δ' αἵματος καὶ	τῶν	φλεβῶν τὴν αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον
[20]	ἐξ ἀρχῆς· οὔπω γὰρ διωρισμένων	τῶν	φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα αἷμα. Καὶ
[13]	γῆς πλείονος συνέστηκεν, οἷον τὸ	τῶν	φυτῶν γένος, τὰ δ' ἐξ
[17]	τε ᾠὰ καὶ τὰ σπέρματα	τῶν	φυτῶν, ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι μὲν
[17]	καὶ κινοῦνται τοῖς ποσίν, ἐπόντων	τῶν	χελωνίων, διὰ τὸ μὴ συγκεῖσθαι
[13]	γὰρ ταῦτα τῆς φύσεως τῆς	τῶν	ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ μάλιστα
[10]	ἀλλ' οὐκ ἐν αὑτοῖς) καὶ	τῶν	ᾠοτοκούντων τά τε πτερυγωτά, οἷον