HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la respiration (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


π  =  178 formes différentes pour 443 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[17]   τὸ πῦρ. Διὸ καὶ μικρῶν  παθημάτων   ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως
[16]   δ' ἐνύδρων τὰ βράγχια διὰ  πάθος   διὰ γῆρας, τότε συμβαίνειν
[20]   δ' ὅμοιον ζέσει τοῦτο τὸ  πάθος·   γὰρ ζέσις γίνεται πνευματουμένου
[20]   ἀποθνήσκειν διὰ φόβον καὶ διὰ  πάθος   νοσηματικόν. δὲ συμβαίνουσα σφύξις
[17]   τοιαύτη, ἀλλὰ μὴ ἐπίκτητόν τι  πάθος.   Τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,
[17]   γήρᾳ θάνατος· οὐδενὸς γὰρ βιαίου  πάθους   αὐτοῖς συμβαίνοντος τελευτῶσιν, ἀλλ' ἀναίσθητος
[9]   τῶν καλάμων τῶν τετρυπημένων τὰ  παιδία,   ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν. Διὰ
[7]   ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς κλεψύδρῃ  παίζῃσι   διειπετέος χαλκοῖο εὖτε μὲν αὐλοῦ
[7]   ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν  παῖς   κλεψύδρῃ παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο εὖτε
[2]   γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ ἀνέπνευσαν  πάλιν   δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο ποιεῖν
[21]   ἐξιέναι τὸν ἀέρα τὸν εἰσελθόντα  πάλιν,   εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ
[5]   διὰ τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ  πάλιν   εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν
[7]   οἴδματι θῦον, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ,  πάλιν   ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν
[7]   οἴδματι μάργῳ, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ,  πάλιν   ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς κλεψύδρῃ
[7]   χειρὶ μεθῇ, τότε δ' αὖ  πάλιν,   ἔμπαλιν πρίν, πνεύματος ἐμπίπτοντος
[7]   εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα καὶ  πάλιν   ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ
[5]   κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ  πάλιν   ἐξιέναι κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον,
[5]   θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον καὶ  πάλιν   θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ
[6]   τὴν ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν  πάλιν   καὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον
[21]   καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται, καὶ ἀφίησι›  πάλιν   καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις τοῦ ζῆν
[7]   κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε μὲν  παλίνορσον   ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα
[20]   ἐν τῇ νόσῳ τῇ καλουμένῃ  παλμῷ,   καὶ ἐν ἄλλαις δὲ νόσοις,
[9]   διατριβήν, τούτων τοῖς μὲν μικροῖς  πάμπαν   καὶ τοῖς ἀναίμοις γινομένη
[14]   πεζῶν· τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα  πάμπαν,   τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν.
[3]   πεζὸν ζῷον. Ἔτι δ' εἰ  πάντα   ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ τὰ
[6]   συμβαίνειν τὸ ἀνάλογον τούτῳ·  πάντα   γὰρ ἔχει θερμότητα ζωτικήν. Ἔπειτα
[10]   καρδίαν, ὅσα μὲν ἔχει πνεύμονα  πάντα   δέχεται τὸν ἀέρα καὶ τὴν
[8]   θερμότητός ἐστιν· πυρὶ γὰρ ἐργάζεται  πάντα)   διόπερ ἐν πρώτῳ τόπῳ
[7]   ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε δ' ἀναπνεῖ  πάντα   καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν
[10]   εἴρηται καὶ πρότερον. Χρῆται δὲ  πάντα,   καὶ ὅσα διατρίβει καὶ ποιεῖται
[10]   χερσαῖαι καὶ φῶκαι· ταῦτα γὰρ  πάντα   καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τίκτει
[10]   ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει  πάντα   καταψύχεται δεχόμενα τὸ ὕδωρ· ἔχει
[1]   Τὰ δ' ἔναιμον ἔχοντα πνεύμονα  πάντα   μᾶλλον δεῖται τῆς ἀναπνοῆς διὰ
[1]   λίαν κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται  πάντα·   οὐδὲν γὰρ τῶν τοιούτων δέχεται
[3]   λαμβάνειν ἕνεκά τινος τὴν φύσιν  πάντα   ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ τίνος ἕνεκα
[3]   ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν τοῖς ὑγροῖς  πάντα   τὰ ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες τοῦ
[16]   τὸ μέσον, συνάπτουσιν ἀλλήλοις  πάντα   τὰ βράγχια. Μέγιστος μὲν οὖν
[9]   τῶν ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι  πάντα   τὰ ἔντομα) τούτοις ὑπὸ τὸ
[4]   τὰ πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ  πάντα   τὰ ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ περὶ
[7]   διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν μετέχει  πάντα   τὰ ζῷα, ἔστι δ' οὐ
[1]   ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων. Ἔτι δὲ  πάντα   τὰ ζῷά φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο
[9]   βοηθείας. Διὸ καὶ βραχύβια σχεδὸν  πάντα   τὰ τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα
[1]   Τὸν δὲ πνεύμονα σομφὸν ἔχει  πάντα   τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ τῶν
[12]   ἀφιέναι, καὶ διὰ τοῦτ' ἔχουσι  πάντα   τὸν αὐλόν· δεξάμενα γὰρ τὸ
[3]   τῶν ἰχθύων οὐ συμβαίνει πειρωμένοις  πάντα   τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων πνεῦμα
[1]   πνεύμονα ἔχει τῶν ζῴων ἀναπνεῖ  πάντα,   φανερόν. Ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν
[2]   ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ καὶ Διογένης,  πάντα   φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ τῶν ἰχθύων
[17]   τῆς ψυχῆς ἀπόλυσις γίνεται  παντελῶς.   Καὶ τῶν νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι
[11]   ὀξεῖς ἔχουσι, καὶ καρχαρόδοντες σχεδὸν  πάντες   εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν
[10]   ἀπόδων. Ἄποδες δ' οἱ ἰχθύες  πάντες·   καὶ γὰρ ἔχει, καθ'
[4]   μᾶλλον δεόμεθα καὶ πυκνότερον ἀναπνέομεν  πάντες·   ὅταν δὲ τὸ πέριξ
[4]   καὶ τῶν τοιούτων ὧν ἔχομεν  πάντες   πεῖραν. Ἐν γὰρ ταῖς ἀλέαις
[15]   πυρός, εἴσω δ' εἰσιέναι διὰ  παντὸς   διὰ τὸ πλῆθος τοῦ αἵματος
[4]   τὰ ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ περὶ  παντὸς   θανάτου τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι
[15]   λεπτὴν ἔχειν τὴν φύσιν διὰ  παντός   τε καὶ ταχέως διαδυόμενος διαψύχει·
[2]   ζῴων, ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς  πάντων   ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ καὶ Διογένης,
[21]   τῆς σκέψεως σχεδὸν εἴρηται περὶ  πάντων.   Περὶ δὲ ὑγιείας καὶ νόσου
[3]   δ' οὐ ποιοῦντ' αὐτό. Ἔτι  πάντων   τῶν ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ
[7]   τίνος γ' ἕνεκα, οὐδὲ περὶ  πάντων   τῶν ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον,
[5]   γίνεται μὲν γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα  παρ'   ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ'
[21]   τὰς ἐν τῷ πνεύμονι, ὧν  παρ'   ἑκάστην παρατέτανται φλέβες, ὥστε δοκεῖν
[12]   τε καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι,  παρὰ   τὰ δασέα ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ
[1]   ἐν τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν  παρὰ   τὴν τοῦ σώματος ἰσχύν. Τὸν
[7]   ἐστιν ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ  παρὰ   τὸν αὐλῶνα τὸν παρὰ τὸν
[7]   ἀλλὰ παρὰ τὸν αὐλῶνα τὸν  παρὰ   τὸν γαργαρεῶνα, τὸ ἔσχατον
[7]   καὶ ἐξιόν. Τὰ μὲν οὖν  παρὰ   τῶν ἄλλων εἰρημένα περὶ τοῦ
[20]   κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος διὰ τὸ  παρὰ   φύσιν εἶναι τῷ αἵματι τὴν
[4]   φύσιν μὲν γήρᾳ, βίᾳ δὲ  παρὰ   φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν,
[2]   ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο ποιεῖν ἀεὶ  παραλλάξ,   ὥστε συμβαίνει ἅμα δέχεσθαι τὸ
[21]   ὑπολαβεῖν τὴν σύστασιν τοῦ ὀργάνου  παραπλησίαν   μὲν εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς
[9]   καὶ οἱ ἰχθύες τοῖς βραγχίοις.  Παραπλήσιον   γὰρ συμβαίνει κἂν εἴ τίς
[17]   συγκεῖσθαι τὴν φύσιν αὐτῶν εὖ,  παραπλησίως   δὲ τοῖς ἐντόμοις. δ'
[11]   τὸ τὴν τροφὴν μὴ διακωλύειν  παραπλησίως   τοῖς τ' ἀναπνέουσι συμβαίνει καὶ
[21]   τῷ πνεύμονι, ὧν παρ' ἑκάστην  παρατέτανται   φλέβες, ὥστε δοκεῖν ὅλον εἶναι
[7]   θύραζε καὶ γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν,  παρεικάζων   τὸ συμβαῖνον ταῖς κλεψύδραις. Ὧδε
[11]   (εἰ δὲ μή, συμβαίνει πνίγεσθαι  παρεισιούσης   τῆς τροφῆς τῆς ξηρᾶς
[11]   βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς τοῦ ὑγροῦ  παρεμπτώσεως,   ἀλλ' εἰς τὴν κοιλίαν εἰσιόντος·
[7]   Καταχρῆται γὰρ φύσις ἐν  παρέργῳ   τῇ διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ
[17]   τοῖς μὴ ἀτελέσιν· τούτοις δὲ  παρομοίως   μέν, ἄλλον δὲ τρόπον. Ἀτελῆ
[20]   νεωτέροις. Καὶ σφύζουσιν αἱ φλέβες  πᾶσαι,   καὶ ἅμα ἀλλήλαις, διὰ τὸ
[8]   ταύτης, ἀλλ' ἐκ ταύτης ἠρτημέναι  πᾶσαι   τυγχάνουσιν· δῆλον δ' ἡμῖν τοῦτο
[7]   δ' ἀναπνεῖ πάντα καὶ ἐκπνεῖ·  πᾶσι   λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ
[4]   δ' αἰτίαν διὰ τί ποτε  πᾶσι   μὲν ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι
[17]   σπέρματα τῶν φυτῶν, ὅσα ἄρριζα.  Πᾶσι   μὲν οὖν φθορὰ γίνεται
[7]   τὰ ζῷα, ἔστι δ' οὐ  πᾶσι   τὸ αὐτὸ αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ
[17]   τὴν τελευτήν. ~Ἔστι μὲν οὖν  πᾶσι   τοῖς ζῴοις κοινὸν γένεσις καὶ
[14]   τὸ ὑγρόν. Εἰ οὖν ὕλη  πᾶσι   τοῖς σώμασι τὸ ὑγρὸν καὶ
[5]   τούτου διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν  πᾶσιν)   ἔτι δὲ καὶ πλασματώδης
[17]   δὲ θάνατος καὶ φθορὰ  πᾶσιν   ὁμοίως τοῖς μὴ ἀτελέσιν· τούτοις
[10]   ὄργανον, καὶ μία κατάψυξις ἱκανὴ  πᾶσιν,   ὥστ' ἐπεὶ μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν
[7]   ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ ζῷα οὐδὲν  πάσχουσι,   τῆς δὲ κατὰ τὴν ἀρτηρίαν
[3]   δὴ τροφῆς γε ἐνδείᾳ τοῦτο  πάσχουσιν.   Ἣν γὰρ λέγει Διογένης αἰτίαν,
[20]   τὸ πλείω γίνεσθαι τὸν ὄγκον.  Παῦλα   δ' ἐν μὲν τοῖς φύμασιν,
[7]   μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, αἰθὴρ  παφλάζων   καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ, εὖτε δ'
[20]   τοῖς φύμασιν, ἐὰν μὴ διαπνεύσῃ,  παχυτέρου   γινομένου τοῦ ὑγροῦ, σῆψις, τῇ
[14]   τὰ μὲν ἔνυδρα τὰ δὲ  πεζὰ   τῶν ζῴων ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς
[5]   τὸ τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς  πεζοῖς,   λεκτέον τὴν αἰτίαν τοῦ μόνοις·
[16]   αἱ κεφαλαὶ νεύουσι τοῖς τε  πεζοῖς   τῶν ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσι,
[16]   θέσιν καρδία τοῖς τε  πεζοῖς   τῶν ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσιν,
[3]   οὐδὲν τῷ σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται  πεζὸν   ζῷον. Ἔτι δ' εἰ πάντα
[3]   ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν  πεζῶν   ἔδει δυνατὸν εἶναι τοῦτο συμβαίνειν·
[14]   οὐδὲ φαίνεται θερμότερα ὄντα τῶν  πεζῶν·   τὰ μὲν γὰρ ἄναιμα πάμπαν,
[13]   ἐνύδρων· τῶν δὲ πτηνῶν καὶ  πεζῶν   τὰ μὲν ἐξ ἀέρος τὰ
[4]   τῶν τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες  πεῖραν.   Ἐν γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι
[3]   δὲ τῶν ἰχθύων οὐ συμβαίνει  πειρωμένοις   πάντα τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων
[21]   δὴ τοῦτο γίνεται συνεχῶς, ἕως  περ   ἂν ζῇ καὶ κινῇ τοῦτο
[12]   τοῦ αὐλοῦ· πρὸς οὐθὲν γὰρ  περαίνει   τῶν ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ
[7]   οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει δὲ  περὶ   ἀναπνοῆς καὶ Ἐμπεδοκλῆς, οὐ μέντοι
[0]    ~Περὶ   ἀναπνοῆς. ~Περὶ γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι
[12]   τῆς καλουμένης κεφαλῆς. Γέγραπται δὲ  περὶ   αὐτῶν δι' ἀκριβείας μᾶλλον ἐν
[7]   τὸ αὐτὸ αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ  περὶ   αὐτῶν ἐν ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι
[3]   δὲ μάλιστα τοῦ μὴ λέγεσθαι  περὶ   αὐτῶν καλῶς τό τε τῶν
[1]   ~Περὶ ἀναπνοῆς.  ~Περὶ   γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν τινες
[14]   καθ' αὑτὰ τὴν ἐπίσκεψιν εἴληφεν·  περὶ   δ' ἧς αἰτίας εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς,
[12]   γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν τὴν τροφήν.  ~Περὶ   δὲ τὰ κητώδη τῶν ἐνύδρων
[13]   φύσιν ὄντα τῶν ζῴων ἔνυδρα.  ~Περὶ   δὲ τῆς καταψύξεως, τίνα γίνεται
[21]   σκέψεως σχεδὸν εἴρηται περὶ πάντων.  Περὶ   δὲ ὑγιείας καὶ νόσου οὐ
[2]   ἐστιν εἰσπνοή, τὸ δ' ἐκπνοή,  περὶ   ἧς οὐθὲν λέγουσι, τίνα τρόπον
[21]   ἐν τῷ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν.  Περὶ   μὲν οὖν ζωῆς καὶ θανάτου
[12]   ταῖς περὶ τῶν ζῴων ἱστορίαις.  Περὶ   μὲν οὖν τοῦ δέχεσθαι τὸ
[10]   ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως.  ~Περὶ   μὲν οὖν τῶν ἀναίμων, ὅτι
[4]   πάντα τὰ ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ  περὶ   παντὸς θανάτου τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον
[21]   ταύτης τῆς σκέψεως σχεδὸν εἴρηται  περὶ   πάντων. Περὶ δὲ ὑγιείας καὶ
[7]   μέντοι τίνος γ' ἕνεκα, οὐδὲ  περὶ   πάντων τῶν ζῴων οὐδὲν ποιεῖ
[5]   τὸν τρόπον λέγοντες, ἀλλ' ὡς  περὶ   συμπτώματός τινος ἀποφαίνονται μόνον. Καίτοι
[16]   ἀνατεμνομένων καὶ τῶν ἱστοριῶν τῶν  περὶ   τὰ ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως μὲν
[7]   τῶν μυκτήρων. Ὥστ' εἰ μὲν  περὶ   ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον
[12]   δὲ κἀκεῖνα κατὰ λόγον, οἷον  περί   τε τοὺς δελφῖνας καὶ τὰς
[5]   ἐν τῷ Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις  περί   τε τῶν ἄλλων ζῴων οὐδὲν
[20]   ~Τρία δ' ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα  περὶ   τὴν καρδίαν, δοκεῖ τὴν
[3]   οὐθὲν γὰρ φαίνονται κινοῦντες τῶν  περὶ   τὴν κοιλίαν ἀλλ' τὰ
[2]   Ἀβδηρίτης καί τινες ἄλλοι τῶν  περὶ   τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν περὶ
[4]   ἐντός. Οὐ λέγει δὲ οὐδὲ  περὶ   τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀναπνεῖν τί
[7]   εἴτε ἀναπνέουσιν εἴτε μή. Καὶ  περὶ   τῆς διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς
[7]   ἀναπνέοντες κατὰ ταὐτόν. Εἰ δὲ  περὶ   τῆς κατὰ τοὺς μυκτῆρας λέγει
[7]   μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ  περὶ   τῆς κυρίας λέγειν ἀναπνοῆς. Ἔστι
[2]   διὰ τῶν βραγχίων, ἐκ τοῦ  περὶ   τὸ στόμα περιεστῶτος ὕδατος ἕλκειν
[7]   ὀπίσσω. Λέγει μὲν οὖν ταῦτα  περὶ   τοῦ ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ
[7]   οὖν παρὰ τῶν ἄλλων εἰρημένα  περὶ   τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας καὶ τοσαύτας
[5]   δὲ τρόπος ἄλλος, καὶ  περὶ   τούτου διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν
[1]   οὐκ ἔστιν ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον  περὶ   τούτων πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ
[2]   περὶ τῆς ἀναπνοῆς εἰρηκότων οὐδὲν  περὶ   τῶν ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι
[12]   δι' ἀκριβείας μᾶλλον ἐν ταῖς  περὶ   τῶν ζῴων ἱστορίαις. Περὶ μὲν
[2]   καὶ Διογένης, πάντα φάσκοντες ἀναπνεῖν,  περὶ   τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων
[21]   κομψοὶ καὶ περίεργοι λέγουσί τι  περὶ   φύσεως καὶ τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν
[21]   ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ τῶν  περὶ   φύσεως πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι σχεδὸν
[8]   αἰτίαν, εἴρηται πρότερον ἐν τοῖς  Περὶ   ψυχῆς) ταύτην δ' ἄνευ τοῦ
[21]   γὰρ ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ καὶ  περίεργοι   λέγουσί τι περὶ φύσεως καὶ
[2]   ἐκ τοῦ περὶ τὸ στόμα  περιεστῶτος   ὕδατος ἕλκειν τῷ κενῷ τῷ
[21]   δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι καὶ τὸ  περιέχον   αὐτὸ μόριον. Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν
[4]   δὲ καὶ τὸ ἅμα τὸ  περιέχον   συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν.
[4]   ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ κρατῇ τὸ  περιέχον   συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ› θύραθεν
[5]   θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος, τὸν  περιέχοντα   ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν εἰς
[4]   κινήσεως, οὐχ ὡς βιαζομένου τοῦ  περιέχοντος.   Ἄτοπον δὲ καὶ τὸ ἅμα
[4]   Ἐκκρινομένων οὖν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ  περιέχοντος   ἐκθλίβοντος, βοήθειαν γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν
[4]   σώματος ἔξοδον ἐκ τῆς τοῦ  περιέχοντος   ἐκθλίψεως. Τὴν δ' αἰτίαν διὰ
[9]   ἀναίμοις γινομένη ἐκ τοῦ  περιέχοντος   ὕδατος ἀέρος ψύξις
[12]   ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται ὑπὸ τοῦ  περιέχοντος   ὑγροῦ, ἀλλὰ διὰ τὴν τροφὴν
[8]   ἀθρόον τε ὑπὸ τῆς τοῦ  περιέχοντος   ψυχρότητος καὶ θᾶττον σβέννυται διασπώμενον·
[10]   ἀναίμων, ὅτι τοῖς μὲν  περιέχων   ἀὴρ τοῖς δὲ τὸ ὑγρὸν
[4]   ἀναπνέομεν πάντες· ὅταν δὲ τὸ  πέριξ   ψυχρὸν καὶ συνάγῃ καὶ
[8]   καὶ γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ τὸ  πέριξ   θερμόν, καὶ τροφὴν ἐὰν μὴ
[3]   οἱ ἰχθύες ἕλκουσιν ἐκ τοῦ  πέριξ   ὕδατος τῷ στόματι, διὰ τί
[6]   δέχεσθαι τὴν τροφὴν καὶ τὸ  περίττωμα   ἀφιέναι· τοῦτο δ' ἐπὶ τῶν
[8]   καὶ καθ' ὃν ἀφίησι τὸ  περίττωμα,   τοῖς μὲν οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον,
[17]   πνεύμονα σκληρὸν φύμασιν  περιττώμασιν   θερμότητος νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ
[20]   τοῦ ἐν αὐτῇ διὰ κατάψυξιν  περιττωματικὴν   συντηκτικήν, οἷον ἐν τῇ
[5]   κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον, καὶ  περιωθεῖν   εἴσω διὰ τοῦ στόματος τὸν
[5]   δ' ἐν τῷ Τιμαίῳ γεγραμμένη  περίωσις   περί τε τῶν ἄλλων ζῴων
[7]   μιν εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε  πεσὼν   ἐπὶ τρήματα πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ
[20]   δὲ μέχρις οὗ ἂν πυωθῇ  πεφθέν.   Ἔστι δ' ὅμοιον ζέσει τοῦτο
[7]   ἀέρος μείζους· διὸ τοῦ αἵματος  πεφυκότος   κινεῖσθαι ἄνω καὶ κάτω, κάτω
[8]   τινός ἐστιν (οὐδὲ γὰρ  πέψις,   δι' ἧς τροφὴ γίνεται
[8]   ὀργάνοις διαιρουμένου τοῦ ζῴου, καὶ  πηγνυμένου   διὰ ψύχους ὑπερβολήν, ἀποθνήσκουσιν)
[20]   ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον ποιεῖ τὴν  πήδησιν,   εἰς μικρὸν συνωθούμενον οὕτως ὥστ'
[20]   ἔχει δ' οὐ τὴν αὐτήν,  πήδησις   καὶ σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή. Πήδησις
[20]   πήδησις καὶ σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή.  Πήδησις   μὲν οὖν ἐστι σύνωσις τοῦ
[6]   πνεύματος τίνα χρὴ τρόπον λέγειν,  πλασματῶδες   ὄν; μᾶλλον γὰρ ἐκ τῆς
[5]   ἀναπνεῖν πᾶσιν) ἔτι δὲ καὶ  πλασματώδης   τρόπος τῆς αἰτίας. Ἐξιόντος
[21]   ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται μὲν οὖν  πλεῖον   γενόμενον, αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι
[15]   δῆλον· τό τε γὰρ θερμότερον  πλείονος   δεῖται τῆς καταψύξεως, ἅμα δὲ
[9]   ψύχηται· μᾶλλον γὰρ ὄντα θερμὰ  πλείονος   δεῖται τῆς καταψύξεως, οἷον αἱ
[13]   τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς  πλείονος   συνέστηκεν, οἷον τὸ τῶν φυτῶν
[13]   ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν ζῴων  πλείονος   τετύχηκε θερμότητος· ἅμα γὰρ ἀνάγκη
[14]   (σχεδὸν γὰρ καὶ ἄποδα τὰ  πλεῖστα   αὐτῶν ἐστιν) δὲ τὴν
[10]   οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ  πλεῖστα   τὸν πνεύμονα ἔχει σομφόν· διὸ
[14]   τὰ θερμότατα καὶ πῦρ ἔχοντα  πλεῖστον   τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι, φεύγοντα
[17]   εἶναι τὸ θερμόν, ἅτε τοῦ  πλείστου   διαπεπνευκότος ἐν τῷ πλήθει τῆς
[13]   καὶ τό γε καθαρωτάτῳ καὶ  πλείστῳ   κεχρημένον αἵματι τῶν ζῴων ὀρθότατόν
[20]   θερμοῦ· αἴρεται γὰρ διὰ τὸ  πλείω   γίνεσθαι τὸν ὄγκον. Παῦλα δ'
[3]   δύο μέρη ἀλλὰ καὶ εἰς  πλείω,   οἷον αἱ καλούμεναι σκολόπενδραι·
[9]   ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα ἄναιμα  πλείω   χρόνον ζῇ ἐν τῷ ἀέρι
[20]   πρεσβυτέρων· γίνεται γὰρ ἀναθυμίασις  πλείων   τοῖς νεωτέροις. Καὶ σφύζουσιν αἱ
[21]   τροφῆς αἴτιόν ἐστιν. Ἀνάγκη δὴ  πλέον   γινόμενον αἴρειν τὸ ὄργανον. Δεῖ
[17]   τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος ἐν τῷ  πλήθει   τῆς ζωῆς, ἥτις ἂν ἐπίτασις
[8]   ἀποθνήσκουσιν) δὲ μάρανσις διὰ  πλῆθος   θερμότητος· καὶ γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ
[1]   δεῖται τῆς ἀναπνοῆς διὰ τὸ  πλῆθος   τῆς θερμότητος· τῶν δ' ἄλλων
[15]   εἰσιέναι διὰ παντὸς διὰ τὸ  πλῆθος   τοῦ αἵματος καὶ τῆς θερμότητος.
[7]   ὥσπερ ἐκεῖ τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν.  Πλὴν   ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ ταὐτὸν
[7]   ἔνεστι μὲν αἷμα, οὐ μέντοι  πλήρεις   εἰσὶν αἵματος, ἔχουσι δὲ πόρους
[21]   δοκεῖν ὅλον εἶναι τὸν πνεύμονα  πλήρη   αἵματος. Καλεῖται δ' μὲν
[15]   πνεύμων σομφὸς ὢν καὶ συρίγγων  πλήρης.   Καὶ ἐναιμότατον δὴ μάλιστα τοῦτο
[9]   φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι  πληρουμένης   τῆς κοιλίας καὶ φθειρομένου τοῦ
[3]   πάντα τρόπον, ὡς οὐκ ἐχόντων  πνεῦμα   θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε τρόπον
[16]   κάτω κινεῖται πολλάκις δεχομένων τὸ  πνεῦμα   καὶ ἐξιέντων, ὡς τὰ βράγχια
[4]   τὸ σῶμα, κατέχειν συμβαίνει τὸ  πνεῦμα.   Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν
[3]   τῶν ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων τὸ  πνεῦμα   ὁρῶμεν γινομένην τινὰ κίνησιν τοῦ
[17]   ἐν τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ  πνεῦμα   ποιοῦσι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι
[11]   δὲ διοίγει καὶ καταδέχεται τὸ  πνεῦμα   πρὸς τὴν κατάψυξιν) τά τ'
[15]   ἐν τῇ καρδίᾳ πορεύεται τὸ  πνεῦμα   ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ τρόπον
[5]   ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις τὸ  πνεῦμα   συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ
[9]   γὰρ τῷ ὑποζώματι, τῷ ἐμφύτῳ  πνεύματι   αἰρομένῳ καὶ συνίζοντι, συμβαίνει πρὸς
[9]   Καὶ γὰρ τὸν ψόφον ποιοῦσι  πνεύματι,   οἷον ἀσθμαίνοντα· ἐν αὐτῷ γὰρ
[6]   τὴν ἀναπνοήν, ὡς τρεφομένου τῷ  πνεύματι   τοῦ ἐντὸς πυρός, καὶ ἀναπνέοντος
[5]   δ' εἰς τὸν θώρακα τοῦ  πνεύματος   εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον
[7]   ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα  πνεύματος   ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς
[7]   αὖ πάλιν, ἔμπαλιν πρίν,  πνεύματος   ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς
[3]   τὰ ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες τοῦ  πνεύματος   ἐξιόντος βιαίως, οἷον ἐάν τις
[10]   μὲν πνεύμων τῆς ὑπὸ τοῦ  πνεύματος   καταψύξεως ἕνεκέν ἐστιν (ἔοικε δὲ
[6]   γίγνεσθαι τὸ θερμὸν ἐκ τοῦ  πνεύματος   τίνα χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες
[7]   χωρεῖ τὸ μὲν ταύτῃ τοῦ  πνεύματος,   τὸ δὲ διὰ τοῦ στόματος,
[10]   πνεύμων διὰ τὴν τοῦ  πνεύματος   ὑποδοχήν) τὰ δὲ βράγχια πρὸς
[20]   πάθος· γὰρ ζέσις γίνεται  πνευματουμένου   τοῦ ὑγροῦ ὑπὸ τοῦ θερμοῦ·
[20]   δ' τοῦ ὑγροῦ θερμαινομένου  πνευμάτωσις.   ~Ἡ δ' ἀναπνοὴ γίνεται αὐξανομένου
[10]   μὲν ἔχει βράγχια τὰ δὲ  πνεύμονα,   ἄμφω δ' οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ
[16]   Τὰ δὲ καρδίαν μὲν ἔχοντα,  πνεύμονα   δὲ μή, καθάπερ οἱ ἰχθύες
[16]   τὴν σύντρησιν ἔχει πρὸς τὸν  πνεύμονα,   δεῖ θεωρεῖν ἔκ τε τῶν
[12]   ἄποδα μέν ἐστιν, ἔχοντα δὲ  πνεύμονα   δέχεται τὴν θάλατταν. Αἴτιον δὲ
[11]   τῆς ὑγρᾶς ἐπὶ τὸν  πνεύμονα   διὰ τῆς ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ
[12]   γίνεται αὐτοῖς ἀναπνέουσιν· ἔχουσι γὰρ  πνεύμονα.   Διὸ καὶ καθεύδουσιν ὑπερέχοντα τὸ
[15]   μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα τὸν  πνεύμονα   ἔναιμον, ἐκ τούτων δῆλον· τό
[21]   τούτῳ, καὶ μάλιστα τοῖς τὸν  πνεύμονα   ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς γὰρ
[10]   τούτων δὲ τὰ πλεῖστα τὸν  πνεύμονα   ἔχει σομφόν· διὸ καὶ τῇ
[1]   κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν ὅσα  πνεύμονα   ἔχει τῶν ζῴων ἀναπνεῖ πάντα,
[9]   Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ καὶ  πνεύμονα   ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ
[9]   γὰρ μηδ' ὅλως ἔχει  πνεύμονα   ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως.
[10]   καλούμενος κορδύλος. Ἅμα δὲ  πνεύμονα   καὶ βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω
[13]   τὰ μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα τὸν  πνεύμονα   καὶ θερμὸν μείζονά τε τοῖς
[1]   ὅσα μὲν ἄναιμον ἔχει τὸν  πνεύμονα   καὶ σομφὸν ἧττον δέονται τῆς
[17]   διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὸν  πνεύμονα   μακρὰν αἴρειν ἄνω καὶ συνίζειν.
[3]   γὰρ ἔχουσιν ἀρτηρίαν διὰ τὸ  πνεύμονα   μὴ ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς
[11]   ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι  πνεύμονα   μηδ' ἀναπνέουσι τὸ μὲν στόμα
[1]   δ' ἄλλων ὅσα μὴ ἔχει  πνεύμονα   οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος μὲν οὖν
[10]   ἔχουσι καρδίαν, ὅσα μὲν ἔχει  πνεύμονα   πάντα δέχεται τὸν ἀέρα καὶ
[1]   ἰχθύες. Τὰ δ' ἔναιμον ἔχοντα  πνεύμονα   πάντα μᾶλλον δεῖται τῆς ἀναπνοῆς
[21]   ὥστε δοκεῖν ὅλον εἶναι τὸν  πνεύμονα   πλήρη αἵματος. Καλεῖται δ'
[17]   τῶν νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι τὸν  πνεύμονα   σκληρὸν φύμασιν περιττώμασιν
[1]   τοῦ σώματος ἰσχύν. Τὸν δὲ  πνεύμονα   σομφὸν ἔχει πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα,
[14]   διότι τὰ μὲν οὐκ ἔχει  πνεύμονα   τὰ δὲ ἔχει. ~Διὰ τί
[10]   ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ  πνεύμονα   τά τε ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς
[11]   ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν  πνεύμονα   τῷ καλουμένῳ στόματι πρός τε
[16]   κινεῖν τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν  πνεύμονα   τῶν δ' ἐνύδρων τὰ βράγχια
[13]   Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα  πνεύμονα   τῶν ζῴων ἔχουσι, πρότερον εἴρηται.
[16]   μόνον ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ  πνεύμονα   τῶν ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν
[9]   ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ  πνεύμονι   καὶ οἱ ἰχθύες τοῖς βραγχίοις.
[9]   καὶ γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ  πνεύμονι   τὴν ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ τούτοις
[21]   σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς ἐν τῷ  πνεύμονι,   ὧν παρ' ἑκάστην παρατέτανται φλέβες,
[3]   ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ βραγχίων καὶ  πνεύμονος,   εὗρον ἂν θᾶττον τὴν αἰτίαν.
[17]   τῶν βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ  πνεύμονος,   καὶ γινομένων γεηρῶν, οὐ δύναται
[19]   τῶν βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ  πνεύμονος,   ὧν αἰρομένων καὶ συνιζόντων τὰ
[9]   δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι  πνεύμων   ἄρσιν ἔχει πολλήν, ὀλίγον ἔχων
[10]   δὲ καὶ τοὔνομα εἰληφέναι  πνεύμων   διὰ τὴν τοῦ πνεύματος ὑποδοχήν)
[1]   ἐν τοῖς ὑγροῖς· γὰρ  πνεύμων   ὀλίγην ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ
[21]   (οὐ πόρρω γὰρ οὔθ'  πνεύμων   οὔθ' καρδία τοῦ προσδέξασθαι
[15]   αἴτιον τοῦ μὲν ἀναπνεῖν  πνεύμων   σομφὸς ὢν καὶ συρίγγων πλήρης.
[10]   Αἴτιον δ' ὅτι μὲν  πνεύμων   τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως
[17]   Ὅταν οὖν τοῖς μὲν  πνεύμων   τοῖς δὲ τὰ βράγχια σκληρύνηται,
[11]   τροφήν (εἰ δὲ μή, συμβαίνει  πνίγεσθαι   παρεισιούσης τῆς τροφῆς τῆς
[9]   εἴ τίς τινα τῶν ἀναπνεόντων  πνίγοι,   τὸ στόμα κατασχών· καὶ γὰρ
[3]   καὶ φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ  πνιγόμενα,   εἴπερ ἀναπνέουσιν; οὐ γὰρ δὴ
[3]   ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ  πνιγόμενα   ἐν τοῖς ὑγροῖς πάντα τὰ
[9]   τὸ μὴ ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται  πνίξις,   καὶ τὰ οὕτω φθειρόμενα ἀποπνίγεσθαί
[10]   τῶν πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ  πόδας   ἐχόντων ἓν ἔχει βράγχια μόνον
[14]   δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ  ποῖα   μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ
[7]   περὶ πάντων τῶν ζῴων οὐδὲν  ποιεῖ   δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν εἴτε μή.
[1]   αὐτὸς τῇ κινήσει καταψύχει καὶ  ποιεῖ   διαμένειν πολὺν χρόνον. Ἐὰν μέντοι
[9]   μὲν οὐχ ἱκανὴν τοιαύτη  ποιεῖ   κίνησις κατάψυξιν, ἐκείνοις δ' ἱκανήν.
[4]   χάριν ἀναπνέοντες ὅτε τὸ λεγόμενον  ποιεῖ   πῦρ ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ δ'
[20]   ὑγροῦ διὰ τῆς θερμότητος ὄγκωσις  ποιεῖ   σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς τὸν ἔσχατον
[11]   τῶν εἰρημένων ὀργάνων δύναμις  ποιεῖ   τὴν κατάψυξιν, ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς
[20]   δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον καὶ συστελλόμενον  ποιεῖ   τὴν πήδησιν, εἰς μικρὸν συνωθούμενον
[2]   πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν, καὶ τοῦτο  ποιεῖν   ἀεὶ παραλλάξ, ὥστε συμβαίνει ἅμα
[21]   τοῦ τοιούτου μορίου ταὐτὸ τοῦτο  ποιεῖν·   αἰρομένου δέ, καθάπερ εἰς τὰς
[15]   μὲν ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως  ποιεῖν·   διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν
[3]   ἕνεκά τινος τὴν φύσιν πάντα  ποιεῖν·   ζητοῦντες γὰρ τίνος ἕνεκα
[21]   περιέχον αὐτὸ μόριον. Ὅπερ φαίνονται  ποιεῖν   οἱ ἀναπνέοντες· αἴρουσι γὰρ τὸν
[12]   τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ' ἐπειδὴ ἀναγκαῖον  ποιεῖσθαι   τὴν τροφὴν ἐν ὑγρῷ, ἀναγκαῖον
[16]   τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν. Ταύτην δὲ  ποιεῖται   διὰ τῆς ἀναπνοῆς ὅσα μὴ
[10]   τὸν ἀέρα καὶ τὴν κατάψυξιν  ποιεῖται   διὰ τοῦ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν.
[11]   τὴν κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν  ποιεῖται   τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν λῆψιν
[9]   τὰ δ' ἐν τῇ γῇ  ποιεῖται   τὴν διατριβήν, τούτων τοῖς μὲν
[10]   πάντα, καὶ ὅσα διατρίβει καὶ  ποιεῖται   τὸν βίον ἐν τοῖς ὕδασιν,
[4]   μέντοι ὡς τούτου γ' ἕνεκα  ποιήσασαν   τοῦτο τὴν φύσιν οὐθὲν εἴρηκεν·
[9]   στόμα κατασχών· καὶ γὰρ ταῦτα  ποιήσει   τῷ πνεύμονι τὴν ἄρσιν ταύτην·
[3]   διὰ τί τοῦτο οὐκ ἂν  ποιοῖμεν   καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τἆλλα
[20]   τῆς καρδίας, ἣν ἀεὶ φαίνεται  ποιουμένη   συνεχῶς, ὁμοία φύμασίν ἐστιν, ἣν
[3]   αὐτὸ ἐποίει· φαίνεται δ' οὐ  ποιοῦντ'   αὐτό. Ἔτι πάντων τῶν ἀναπνεόντων
[20]   συνεχῶς, ὁμοία φύμασίν ἐστιν, ἣν  ποιοῦνται   κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος διὰ τὸ
[16]   τὴν φύσιν εἶναι, τῷ ὕδατι  ποιοῦνται   τὴν κατάψυξιν διὰ τῶν βραγχίων.
[5]   καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν ἀεὶ  ποιοῦντας,   ἀναπνέοντάς τε καὶ ἐκπνέοντας. Συμβαίνει
[10]   ὥστ' ἐπεὶ μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν  ποιοῦσαν   τὴν φύσιν, δυοῖν δ' ὄντοιν
[17]   τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ πνεῦμα  ποιοῦσι   διὰ τὸ μὴ δύνασθαι τὸν
[9]   τέττιγες. Καὶ γὰρ τὸν ψόφον  ποιοῦσι   πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα· ἐν αὐτῷ
[9]   τρίψει τῇ πρὸς τὸν ὑμένα  ποιοῦσι   τὸν βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον
[17]   παντελῶς. Καὶ τῶν νοσημάτων ὅσα  ποιοῦσι   τὸν πνεύμονα σκληρὸν φύμασιν
[11]   ἀλλὰ τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ  ποιοῦσιν·   δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν τὰ
[3]   ἐποίει ζῷα· νῦν δὲ οὐ  ποιοῦσιν.   Κἂν ἐκεῖνα δ' ἔξω τοῦ
[3]   ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ' αὐτῶν  πολλὰ   διατεμνόμενα ζῆν, οὐ μόνον εἰς
[13]   ζῷα καθάπερ καὶ μὴ τοιαῦτα  πολλὰ   συνέστηκεν· τὰ μὲν γὰρ ἐκ
[4]   δ' εἰσπνεύσαντας ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες δὲ  πολλάκις   ἀναπνέουσιν, ὡς ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες
[16]   θώραξ ἄνω καὶ κάτω κινεῖται  πολλάκις   δεχομένων τὸ πνεῦμα καὶ ἐξιέντων,
[17]   κοινωνοῦν αὐτῆς· καθάπερ γὰρ εἴρηται  πολλάκις,   συντήκεται αὐτὸ ὑφ' αὑτοῦ. Ὅταν
[5]   μὴ καταψύχειν ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν  πολλάκις   τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ
[17]   ἀνάλογον. Τούτων δ' ἔνια δυνάμει  πολλὰς   ἀρχὰς ἔχουσιν, οὐ μέντοι γε
[9]   ὅτι πνεύμων ἄρσιν ἔχει  πολλήν,   ὀλίγον ἔχων τὸ αἷμα καὶ
[9]   ἐπεὶ καὶ τῶν ἰχθύων οἱ>  πολλοὶ   ζῶσιν ἐν τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες
[21]   τὸν πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν· εἰς  πολλοὺς   γὰρ οἷον αὐλῶνας τὰς σύριγγας
[7]   κατὰ τοὺς μυκτῆρας λέγει μόνης,  πολὺ   διημάρτηκεν· οὐ γάρ ἐστιν ἀναπνοὴ
[4]   δὲ γίνεται τοὐναντίον· ὅταν γὰρ  πολὺ   λίαν ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ
[4]   φησιν. Ἐν γὰρ τῷ ἀέρι  πολὺν   ἀριθμὸν εἶναι τῶν τοιούτων
[3]   φησὶ γὰρ ὅτι τὸν ἀέρα  πολὺν   ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ ἀέρι,
[9]   μελιττῶν· ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς  πολὺν   χρόνον ἀνανήχεται, ἂν μὴ λίαν
[1]   μέντοι βιάζηταί τις λίαν κατέχων  πολὺν   χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν γὰρ
[9]   γὰρ οἰκεία κίνησις ἐπὶ  πολὺν   χρόνον διαρκεῖ καταψύχουσα. Τέλος δ'
[9]   καὶ σομφόν, ἔνια διὰ τοῦτο  πολὺν   χρόνον δύνανται ἀπνευστὶ ζῆν, ὅτι
[1]   κινήσει καταψύχει καὶ ποιεῖ διαμένειν  πολὺν   χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις
[1]   ἧττον δέονται τῆς ἀναπνοῆς· διὸ  πολὺν   χρόνον ἐν τοῖς ὕδασι δύνανται
[17]   ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ  πολὺν   χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς καρδίας,
[9]   ἀὴρ ἱκανός ἐστιν ἐπὶ  πολὺν   χρόνον καταψύχειν, οἷον τοῖς τε
[1]   αἱ ἑμύδες τε καὶ χελῶναι  πολὺν   χρόνον μένουσιν ἐν τοῖς ὑγροῖς·
[12]   τῶν ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι δὲ καὶ  πολύποδες   διὰ τοῦ κοίλου τοῦ ὑπὲρ
[9]   τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ τοῖς  πολύποσιν   (οὐ μὴν εἰς τέλος γε
[3]   ὑγροῖς πάντα τὰ ἀναπνέοντα, γίνονται  πομφόλυγες   τοῦ πνεύματος ἐξιόντος βιαίως, οἷον
[11]   οἰσοφάγου, δι' οὗ τροφὴ  πορεύεται   εἰς τὴν καλουμένην κοιλίαν· τοῖς
[15]   θερμότητος τὴν ἐν τῇ καρδίᾳ  πορεύεται   τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ
[7]   διειπετέος χαλκοῖο εὖτε μὲν αὐλοῦ  πορθμὸν   ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα εἰς
[7]   μὲν ἔχῃ κάτα βένθεα χαλκοῦ  πορθμοῦ   χωσθέντος βροτέῳ χροῒ ἠδὲ πόροιο,
[7]   πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ χροῒ ἠδὲ  πόροιο,   αἰθὴρ δ' ἐκτὸς ἔσω λελιημένος
[7]   πλήρεις εἰσὶν αἵματος, ἔχουσι δὲ  πόρους   εἰς τὸν ἔξω ἀέρα, τῶν
[21]   ταῖς ἐν τοῖς χαλκείοις (οὐ  πόρρω   γὰρ οὔθ' πνεύμων οὔθ'
[21]   πρὸς τὴν καρδίαν διὰ τῶν  πόρων   καὶ καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ ἀφιᾶσι
[17]   αἱ χελῶναι, καὶ κινοῦνται τοῖς  ποσίν,   ἐπόντων τῶν χελωνίων, διὰ τὸ
[4]   Τὴν δ' αἰτίαν διὰ τί  ποτε   πᾶσι μὲν ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ
[4]   τοῦ ἀναπνεῖν τί τὸ αἴτιον,  πότερον   ἔσωθεν ἔξωθεν· οὐ γὰρ
[4]   γινόμενον, ὁτὲ δ' οὐ φαίνεται)  πότερον   τὸ αἴτιον ἔξωθέν ἐστιν
[5]   τοῦ θερμοῦ γίνεται σωτηρία,  πότερον   τὸν αὐτὸν δι' ἄλλην
[21]   ἐπεὶ ὅτι γε σύνορος  πραγματεία   μέχρι τινός ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ
[21]   λαμβάνειν, καὶ τῶν περὶ φύσεως  πραγματευθέντων   οἱ χαριέστατοι σχεδὸν τελευτῶσιν εἰς
[2]   μὲν γὰρ τὸ ἥμισυ τοῦ  πράγματος   ἀφαιροῦσι, διὰ τὸ τὸ κοινὸν
[20]   σφύζει μᾶλλον τοῖς νεωτέροις τῶν  πρεσβυτέρων·   γίνεται γὰρ ἀναθυμίασις πλείων
[7]   δ' αὖ πάλιν, ἔμπαλιν  πρίν,   πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ.
[12]   γὰρ περαίνει τῶν ἐναίμων, ἀλλὰ  πρὸ   τοῦ ἐγκεφάλου τὴν θέσιν ἔχει
[11]   τὰ δ' ἐπιτίθησι τὴν ἐπιγλωττίδα·  προελθούσης   δὲ τὰ μὲν ἐπαίρει, τὰ
[11]   καταψύξεως, τῷ αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται  πρὸς   ἄμφω ταῦτα φύσις, καθάπερ
[16]   ἐκ τῶν ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν,  πρὸς   δ' ἀκρίβειαν ἐκ τῶν ἱστοριῶν·
[11]   πρὸς τὴν ἐργασίαν τῆς τροφῆς,  πρὸς   δὲ τὴν κατάψυξιν τοῖς δεομένοις
[11]   τροφῆς δεῖται τῶν ζῴων ἕκαστον,  πρὸς   δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς καταψύξεως,
[11]   ποιεῖ τὴν κατάψυξιν, ὕστερον ἐροῦμεν·  πρὸς   δὲ τὸ τὴν τροφὴν μὴ
[3]   ὡς οὐδ' ἐπ' ἐκείνων ἐστίν.  Πρὸς   δὲ τούτοις διὰ τίν' αἰτίαν
[16]   τῆς καρδίας πρὸς τὰ βράγχια,  πρὸς   μὲν τὴν ὄψιν ἐκ τῶν
[11]   ἄμφω δ' οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ  πρὸς   μὲν τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται
[12]   καὶ θέσις τοῦ αὐλοῦ·  πρὸς   οὐθὲν γὰρ περαίνει τῶν ἐναίμων,
[16]   θέσις ἔχει τῆς καρδίας  πρὸς   τὰ βράγχια, πρὸς μὲν τὴν
[8]   τεύξεσθαι σωτηρίας· τοῦτο γὰρ βοηθεῖ  πρὸς   ταύτην τὴν φθοράν. ~Ἐπεὶ δὲ
[11]   τὸν πνεύμονα τῷ καλουμένῳ στόματι  πρός   τε τὴν τῆς τροφῆς ἐργασίαν
[11]   φύσις, καθάπερ ἐνίοις τῇ γλώττῃ  πρός   τε τοὺς χυμοὺς καὶ πρὸς
[10]   πνεύματος ὑποδοχήν) τὰ δὲ βράγχια  πρὸς   τὴν ἀπὸ τοῦ ὕδατος κατάψυξιν.
[15]   τῆς καταψύξεως, ἅμα δὲ καὶ  πρὸς   τὴν ἀρχὴν τῆς θερμότητος τὴν
[9]   ὕδατος ἀέρος ψύξις ἱκανὴ  πρὸς   τὴν βοήθειαν τῆς φθορᾶς ταύτης·
[11]   μηδ' ἀναπνέουσι τὸ μὲν στόμα  πρὸς   τὴν ἐργασίαν τῆς τροφῆς, πρὸς
[11]   πρός τε τοὺς χυμοὺς καὶ  πρὸς   τὴν ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς ἔχουσι
[10]   τοῖς δὲ τὸ ὑγρὸν βοηθεῖ  πρὸς   τὴν ζωήν, εἴρηται· τοῖς δ'
[21]   διιᾶσι τὸ ὕδωρ· κατιόντος δὲ  πρὸς   τὴν καρδίαν διὰ τῶν πόρων
[16]   δι' ὧν κατάψυξις γίνεται  πρὸς   τὴν καρδίαν, διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ
[11]   διοίγει καὶ καταδέχεται τὸ πνεῦμα  πρὸς   τὴν κατάψυξιν) τά τ' ἔχοντα
[7]   τῇ διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῇ  πρὸς   τὴν ὄσφρησιν ἐν ἐνίοις τῶν
[20]   οὖν ἐστιν γινομένη ἄντωσις  πρὸς   τὴν τοῦ ψυχροῦ σύνωσιν, σφύξις
[9]   μὴν εἰς τέλος γε διαρκεῖ  πρὸς   τὸ ζῆν διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα
[16]   τῶν ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσι,  πρὸς   τὸ στόμα καρδία τὸ
[13]   ἄνθρωπος, καὶ τὸ ἄνω  πρὸς   τὸ τοῦ ὅλου ἄνω ἔχει
[20]   θερμότητος ὄγκωσις ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη  πρὸς   τὸν ἔσχατον χιτῶνα τῆς καρδίας.
[16]   καρδία τὴν σύντρησιν ἔχει  πρὸς   τὸν πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν ἔκ
[9]   πνεύματι αἰρομένῳ καὶ συνίζοντι, συμβαίνει  πρὸς   τὸν ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν· κινοῦσι
[9]   ἱκανήν. Καὶ τῇ τρίψει τῇ  πρὸς   τὸν ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον,
[6]   τοῦτον τὸν λόγον ἅπερ καὶ  πρὸς   τοὺς ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ ἐπὶ
[6]   Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ  πρὸς   τοῦτον τὸν λόγον ἅπερ καὶ
[3]   ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς κοιλία  πρὸς   τῷ στόματί ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον
[21]   πνεύμων οὔθ' καρδία τοῦ  προσδέξασθαι   σχῆμα τοιοῦτον) διπλοῦν δ' εἶναι
[20]   τῇ καρδίᾳ τοῦ ἀεὶ  προσιόντος   ἐκ τῆς τροφῆς ὑγροῦ διὰ
[11]   τὸν πνεύμονα διὰ τῆς ἀρτηρίας·  προτέρα   γὰρ κεῖται ἀρτηρία τοῦ
[13]   ὅσα πνεύμονα τῶν ζῴων ἔχουσι,  πρότερον   εἴρηται. Διὰ τί δὲ τοῦτο
[8]   (δι' ἣν δ' αἰτίαν, εἴρηται  πρότερον   ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς) ταύτην
[17]   Αὕτη δ' ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται  πρότερον,   ἐν τό τε ἄνω
[4]   δεῖ νομίζειν ἀληθῆ εἶναι τὰ  πρότερον   λεχθέντα καὶ μὴ πάντα τὰ
[8]   ἔχει δυσχερείας. ~Ἐπεὶ δὲ εἴρηται  πρότερον   ὅτι τὸ ζῆν καὶ
[8]   Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ εἴρηται  πρότερον,   σβέσις καὶ μάρανσις, σβέσις μὲν
[5]   Συμβαίνει δὲ τοῖς οὕτως οἰομένοις  πρότερον   τὴν ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς.
[9]   μὴ ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται καὶ  πρότερον·   τῆς γὰρ μαράνσεως διὰ
[9]   τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ  πρότερον,   φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[1]   ἀναπνοῆς ὀλίγοι μέν τινες τῶν  πρότερον   φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος μέντοι χάριν
[10]   χρῆται μανότερον, ὥσπερ εἴρηται καὶ  πρότερον.   Χρῆται δὲ πάντα, καὶ ὅσα
[4]   καὶ τὸ θερμὸν ταὐτόν, τὰ  πρῶτα   σχήματα τῶν σφαιροειδῶν. Ἐκκρινομένων οὖν
[18]   ~Γένεσις μὲν οὖν ἐστιν  πρώτη   μέθεξις ἐν τῷ θερμῷ τῆς
[8]   τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν  πρώτην   θρεπτικὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος
[20]   γίνεται τοῦ αἵματος φύσις.  Πρῶτον   γὰρ ἐν τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται·
[1]   ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων  πρῶτον   ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων
[2]   ἀέρος. Ταῦτα δ' ἐστὶν ἀδύνατα.  Πρῶτον   μὲν γὰρ τὸ ἥμισυ τοῦ
[18]   Νεότης δ' ἐστὶν τοῦ  πρώτου   καταψυκτικοῦ μορίου αὔξησις, γῆρας δ'
[8]   ἐργάζεται πάντα) διόπερ ἐν  πρώτῳ   τόπῳ τοῦ σώματος καὶ ἐν
[8]   τοῦ σώματος καὶ ἐν  πρώτῳ   τοῦ τόπου τούτου μορίῳ τὴν
[10]   ἔχει, καθ' ὁμοιότητα τῶν  πτερύγων   λέγεται. Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων
[10]   καὶ τῶν ᾠοτοκούντων τά τε  πτερυγωτά,   οἷον ὄρνιθες, καὶ τὰ φολιδωτά,
[13]   τὸ τῶν ἐνύδρων· τῶν δὲ  πτηνῶν   καὶ πεζῶν τὰ μὲν ἐξ
[7]   τέτανται, καί σφιν ἐπὶ στομίοις  πυκιναῖς   τέτρηνται ἄλοξιν ῥινῶν ἔσχατα τέρθρα
[7]   ἐπὶ τρήματα πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ  πυκινὸν   ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος
[7]   ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα  πυκνά,   εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ
[17]   ὑπερβολῇ, καθάπερ ἐν τοῖς πυρετοῖς,  πυκνὸν   τὸ πνεῦμα ποιοῦσι διὰ τὸ
[4]   τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα καὶ  πυκνότερον   ἀναπνέομεν πάντες· ὅταν δὲ τὸ
[9]   καίτοι τὰ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν  πυκνότερον   ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα
[7]   ἔσω λελιημένος ὄμβρον ἐρύκῃ ἀμφὶ  πύλας   ἠθμοῖο δυσηχέος ἄκρα κρατύνων, εἰσόκε
[7]   ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες  πύματον   κατὰ σῶμα τέτανται, καί σφιν
[17]   δὲ γιγνομένης ἐπιτάσεως καταμαραίνεται τὸ  πῦρ.   Διὸ καὶ μικρῶν παθημάτων ἐπιγινομένων
[4]   ἀναπνέοντες ὅτε τὸ λεγόμενον ποιεῖ  πῦρ   ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ δ' ἐν
[14]   εἴρηκε, φάσκων τὰ θερμότατα καὶ  πῦρ   ἔχοντα πλεῖστον τῶν ζῴων ἔνυδρα
[4]   τὸ λεγόμενον ποιεῖ πῦρ ἐπὶ  πῦρ.   ~Ἡ δ' ἐν τῷ Τιμαίῳ
[6]   καὶ ἀναπνέοντος μὲν ὥσπερ ἐπὶ  πῦρ   ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι, τραφέντος δὲ τοῦ
[17]   νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ ἐν τοῖς  πυρετοῖς,   πυκνὸν τὸ πνεῦμα ποιοῦσι διὰ
[8]   ψυχῆς οὔτ' ἄνευ θερμότητός ἐστιν·  πυρὶ   γὰρ ἐργάζεται πάντα) διόπερ ἐν
[6]   ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι, τραφέντος δὲ τοῦ  πυρὸς   γίγνεσθαι τὴν ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ
[15]   εἶναι τὴν ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ  πυρός,   εἴσω δ' εἰσιέναι διὰ παντὸς
[13]   ἐξ ἀέρος τὰ δ' ἐκ  πυρός.   Ἕκαστα δ' ἐν τοῖς οἰκείοις
[8]   ταύτην δ' ἄνευ τοῦ φυσικοῦ  πυρός·   ἐν τούτῳ γὰρ φύσις
[6]   τρεφομένου τῷ πνεύματι τοῦ ἐντὸς  πυρός,   καὶ ἀναπνέοντος μὲν ὥσπερ ἐπὶ
[21]   σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν τὴν τοῦ  πυρός.   Ὥσπερ δ' αὐξανομένου ᾔρετο τοῦτο
[8]   φύσις ἐμπεπύρευκεν αὐτήν. Φθορὰ δὲ  πυρός,   ὥσπερ εἴρηται πρότερον, σβέσις καὶ
[8]   ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ  πυρούμενον,   οὐ ψυχόμενον ἀλλὰ μαραινόμενον. Ὥστ'
[20]   γίνεται δὲ μέχρις οὗ ἂν  πυωθῇ   πεφθέν. Ἔστι δ' ὅμοιον ζέσει
[10]   πνεύμονα καὶ βράγχια οὐδὲν ὦπταί  πω   ἔχον. Αἴτιον δ' ὅτι
[11]   ἐναίμοις ἔχει ἀρτηρία οἷον  πῶμα   τὴν ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι
[14]   ἀέρος. Ὅλως μὲν οὖν ἄτοπον  πῶς   ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν ἐν
[7]   λέγει τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον ζητεῖν  πῶς   ἐφαρμόσει εἰρημένος λόγος τῆς
[3]   οἷον αἱ καλούμεναι σκολόπενδραι·  πῶς   τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν; Αἴτιον
[11]   τῶν βραγχίων ὑπάρχει φύσις.  Πῶς   μὲν οὖν τῶν εἰρημένων




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 24/06/2010