| Chapitre |
| [18] |
ζωὴ
δ'
ἡ
μονὴ
ταύτης.
|
Νεότης |
δ'
ἐστὶν
ἡ
τοῦ
πρώτου |
| [16] |
ἰχθύσιν,
ἔχει
δ'
ὡσαύτως.
γὰρ
|
νεύουσι |
τὰς
κεφαλάς,
ἐνταῦθ'
ἡ
καρδία |
| [16] |
δὲ
οὐχ
ὡσαύτως
αἱ
κεφαλαὶ
|
νεύουσι |
τοῖς
τε
πεζοῖς
τῶν
ζῴων |
| [20] |
γὰρ
ἡ
ἀναθυμίασις
πλείων
τοῖς
|
νεωτέροις. |
Καὶ
σφύζουσιν
αἱ
φλέβες
πᾶσαι, |
| [20] |
διὰ
τοῦτο
σφύζει
μᾶλλον
τοῖς
|
νεωτέροις |
τῶν
πρεσβυτέρων·
γίνεται
γὰρ
ἡ |
| [14] |
εἴ
τι
ἐξ
ἁλὸς
ἢ
|
νίτρου |
συνέστησεν,
οὐκ
ἂν
εἰς
ὑγρὸν |
| [4] |
ταῦτ'
ἐστίν.
Εἰ
δὲ
δεῖ
|
νομίζειν |
ἀληθῆ
εἶναι
τὰ
πρότερον
λεχθέντα |
| [13] |
αἰτίαν
καὶ
τὰ
τοιαῦτα
δεῖ
|
νομίζειν |
συνιστάναι
ζῷα
καθάπερ
καὶ
μὴ |
| [17] |
φύμασιν
ἢ
περιττώμασιν
ἢ
θερμότητος
|
νοσηματικῆς |
ὑπερβολῇ,
καθάπερ
ἐν
τοῖς
πυρετοῖς, |
| [20] |
διὰ
φόβον
καὶ
διὰ
πάθος
|
νοσηματικόν. |
Ἡ
δὲ
συμβαίνουσα
σφύξις
τῆς |
| [17] |
ἀπόλυσις
γίνεται
παντελῶς.
Καὶ
τῶν
|
νοσημάτων |
ὅσα
ποιοῦσι
τὸν
πνεύμονα
σκληρὸν |
| [20] |
παλμῷ,
καὶ
ἐν
ἄλλαις
δὲ
|
νόσοις, |
καὶ
ἐν
τοῖς
φόβοις
δέ· |
| [21] |
πάντων.
Περὶ
δὲ
ὑγιείας
καὶ
|
νόσου |
οὐ
μόνον
ἐστὶν
ἰατροῦ
ἀλλὰ |
| [20] |
ἢ
συντηκτικήν,
οἷον
ἐν
τῇ
|
νόσῳ |
τῇ
καλουμένῃ
παλμῷ,
καὶ
ἐν |
| [4] |
τῶν
τοιούτων
ἃ
καλεῖ
ἐκεῖνος
|
νοῦν |
καὶ
ψυχήν·
ἀναπνέοντος
οὖν
καὶ |
| [4] |
οὐ
γὰρ
δὴ
ὁ
θύραθεν
|
νοῦς |
τηρεῖ
τὴν
βοήθειαν,
ἀλλ'
ἔσωθεν |
| [3] |
ἔδει
δυνατὸν
εἶναι
τοῦτο
συμβαίνειν·
|
νῦν |
δ'
οὐδὲν
τῷ
σφόδρα
ἀναπνεῦσαι |
| [4] |
θύραθεν
εἰσιὸν
κωλύειν
τὴν
σύνθλιψιν.
|
Νῦν |
δὲ
γίνεται
τοὐναντίον·
ὅταν
γὰρ |
| [3] |
δὲ
κἂν
τἆλλα
ἐποίει
ζῷα·
|
νῦν |
δὲ
οὐ
ποιοῦσιν.
Κἂν
ἐκεῖνα |
| [12] |
θάλατταν.
Αἴτιον
δὲ
τούτου
τὸ
|
νῦν |
εἰρημένον·
οὐ
γὰρ
καταψύξεως
ἕνεκεν |
| [16] |
δ'
ἐν
κεφαλαίοις
εἰπεῖν
καὶ
|
νῦν, |
ἔχει
τόνδε
τὸν
τρόπον.
Δόξειε |