HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la respiration (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 30 formes différentes pour 56 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[3]   τῶν ἐντός, καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν ἕνεκά τινος τὴν φύσιν πάντα

[21]   καὶ τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ τῶν περὶ φύσεως πραγματευθέντων

[8]   θερμόν, καὶ τροφὴν ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον

[5]   εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ

[21]   ᾗ διαφέροντα θεωροῦσιν, οὐ δεῖ λανθάνειν, ἐπεὶ ὅτι γε σύνορος ἡ

[5]   ἔξοδον καὶ πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς τὸν

[11]   πάντες εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ

[4]   οὐθὲν ἅπτεται τῆς τοιαύτης αἰτίας. Λέγει δ' ὡς ἡ ψυχὴ καὶ

[4]   ἔξωθέν ἐστιν ἢ ἐντός. Οὐ λέγει δὲ οὐδὲ περὶ τῆς ἀρχῆς

[7]   τῶν ἄλλων οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον. ~Λέγει δὲ περὶ ἀναπνοῆς καὶ Ἐμπεδοκλῆς,

[3]   ἐνδείᾳ τοῦτο πάσχουσιν. Ἣν γὰρ λέγει Διογένης αἰτίαν, εὐήθης· φησὶ γὰρ

[7]   ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν οὖν ταῦτα περὶ τοῦ

[7]   περὶ τῆς κατὰ τοὺς μυκτῆρας λέγει μόνης, πολὺ διημάρτηκεν· οὐ γάρ

[7]   Ὥστ' εἰ μὲν περὶ ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον ζητεῖν πῶς

[4]   ἀναπνοῆς συμβαίνει τι τοῖς ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι τὴν ψυχήν·

[7]   οἴεται καὶ περὶ τῆς κυρίας λέγειν ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ καὶ διὰ

[14]   ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ

[6]   τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ ἐκ

[2]   ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι λέγειν ὡς πάντων ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ

[2]   τὸ τὸ κοινὸν ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται, ταύτης

[3]   Αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ μὴ λέγεσθαι περὶ αὐτῶν καλῶς τό τε

[9]   ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς κοιλίας καὶ

[10]   ἔχει, καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων ἓν

[9]   ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ τῶν καλάμων τῶν

[4]   ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες ὅτε τὸ λεγόμενον ποιεῖ πῦρ ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ

[5]   εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν τρόπον λέγοντες, ἀλλ' ὡς περὶ συμπτώματός τινος

[3]   θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε τρόπον λέγουσι γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται

[21]   ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ καὶ περίεργοι λέγουσί τι περὶ φύσεως καὶ τὰς

[2]   τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν

[2]   δ' ἐκπνοή, περὶ ἧς οὐθὲν λέγουσι, τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα

[14]   αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις αὐτῆς. Λέγω δ' οἷον εἴ τι ἐκ

[12]   τὸ ὕδωρ καὶ τὰ μαλακόστρακα, λέγω δ' οἷον τοὺς καλουμένους καράβους

[5]   ἕνεκα ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς ζῴοις (λέγω δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ τὸ

[17]   ἄλλον δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ λέγω οἷον τά τε ᾠὰ καὶ

[14]   τὴν ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν ἐν τῷ ξηρῷ

[7]   τῆς διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ περὶ τῆς κυρίας

[13]   τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα

[5]   τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς, λεκτέον τὴν αἰτίαν τοῦ μόνοις· εἰ

[7]   πόροιο, αἰθὴρ δ' ἐκτὸς ἔσω λελιημένος ὄμβρον ἐρύκῃ ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο

[15]   ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν ἔχειν τὴν φύσιν διὰ παντός

[9]   τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν

[9]   τὸ διάζωμα διέσχισται, ὅπως διὰ λεπτοτέρου ὄντος τοῦ ὑμένος ψύχηται· μᾶλλον

[4]   νομίζειν ἀληθῆ εἶναι τὰ πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ πάντα τὰ ζῷα

[12]   γε δελφῖνες. Ἔτι δὲ κἂν ληφθῶσιν ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται

[11]   ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν λῆψιν τῆς τροφῆς, καὶ τοὺς ὀδόντας

[4]   γίνεται τοὐναντίον· ὅταν γὰρ πολὺ λίαν ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων,

[17]   τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης

[3]   ὅτι τὸν ἀέρα πολὺν ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ ἀέρι, ἐν δὲ

[9]   πολὺν χρόνον ἀνανήχεται, ἂν μὴ λίαν ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν· καίτοι

[1]   χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις λίαν κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα·

[7]   ἀναπνεῖ πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα

[6]   πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον τὸν λόγον ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν·

[12]   τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ λόγον, οἷον περί τε τοὺς δελφῖνας

[14]   τῇ μὲν ἔχει τὸ ζητούμενον λόγον, οὐ μὴν ὅ γέ φησιν

[7]   ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος λόγος τῆς αἰτίας· φαίνεται γὰρ τοὐναντίον

[14]   ἐν γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ λόγου ἐστὶν εἰς τὸ ὕδωρ, διὰ

Chapitre
[3]	τῶν ἐντός, καὶ τὸ μὴ	λαμβάνειν	ἕνεκά τινος τὴν φύσιν πάντα
[21]	καὶ τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι	λαμβάνειν,	καὶ τῶν περὶ φύσεως πραγματευθέντων
[8]	θερμόν, καὶ τροφὴν ἐὰν μὴ	λαμβάνῃ,	φθείρεται τὸ πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον
[5]	εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον	λανθάνειν.	Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ θερμοῦ
[21]	ᾗ διαφέροντα θεωροῦσιν, οὐ δεῖ	λανθάνειν,	ἐπεὶ ὅτι γε σύνορος ἡ
[5]	ἔξοδον καὶ πάλιν εἴσοδον μὴ	λανθάνειν	ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς τὸν
[11]	πάντες εἰσίν· οὐ γὰρ ἐνδέχεται	λεαίνειν	τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ
[4]	οὐθὲν ἅπτεται τῆς τοιαύτης αἰτίας.	Λέγει	δ' ὡς ἡ ψυχὴ καὶ
[4]	ἔξωθέν ἐστιν ἢ ἐντός. Οὐ	λέγει	δὲ οὐδὲ περὶ τῆς ἀρχῆς
[7]	τῶν ἄλλων οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον.	~Λέγει	δὲ περὶ ἀναπνοῆς καὶ Ἐμπεδοκλῆς,
[3]	ἐνδείᾳ τοῦτο πάσχουσιν. Ἣν γὰρ	λέγει	Διογένης αἰτίαν, εὐήθης· φησὶ γὰρ
[7]	ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω.	Λέγει	μὲν οὖν ταῦτα περὶ τοῦ
[7]	περὶ τῆς κατὰ τοὺς μυκτῆρας	λέγει	μόνης, πολὺ διημάρτηκεν· οὐ γάρ
[7]	Ὥστ' εἰ μὲν περὶ ταύτης	λέγει	τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον ζητεῖν πῶς
[4]	ἀναπνοῆς συμβαίνει τι τοῖς ἀναπνέουσι	λέγει,	φάσκων κωλύειν ἐκθλίβεσθαι τὴν ψυχήν·
[7]	οἴεται καὶ περὶ τῆς κυρίας	λέγειν	ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ καὶ διὰ
[14]	ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ	λέγειν	θερμὰ καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ
[6]	τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ τρόπον	λέγειν,	πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ ἐκ
[2]	ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι μέντοι	λέγειν	ὡς πάντων ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ
[2]	τὸ τὸ κοινὸν ἐπὶ θατέρου	λέγεσθαι	μόνον. Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται, ταύτης
[3]	Αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ μὴ	λέγεσθαι	περὶ αὐτῶν καλῶς τό τε
[9]	ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα καὶ	λέγεται	ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς κοιλίας καὶ
[10]	ἔχει, καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων	λέγεται.	Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων ἓν
[9]	ὑμένα ποιοῦσι τὸν βόμβον, ὥσπερ	λέγομεν,	οἷον διὰ τῶν καλάμων τῶν
[4]	ἀναψύξεως χάριν ἀναπνέοντες ὅτε τὸ	λεγόμενον	ποιεῖ πῦρ ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ
[5]	εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν τρόπον	λέγοντες,	ἀλλ' ὡς περὶ συμπτώματός τινος
[3]	θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε τρόπον	λέγουσι	γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται
[21]	ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ καὶ περίεργοι	λέγουσί	τι περὶ φύσεως καὶ τὰς
[2]	τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ὀστρέων	λέγουσι	τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν
[2]	δ' ἐκπνοή, περὶ ἧς οὐθὲν	λέγουσι,	τίνα τρόπον ἐκπνέουσι τὰ τοιαῦτα
[14]	αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις αὐτῆς.	Λέγω	δ' οἷον εἴ τι ἐκ
[12]	τὸ ὕδωρ καὶ τὰ μαλακόστρακα,	λέγω	δ' οἷον τοὺς καλουμένους καράβους
[5]	ἕνεκα ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς ζῴοις	(λέγω	δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ τὸ
[17]	ἄλλον δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ	λέγω	οἷον τά τε ᾠὰ καὶ
[14]	τὴν ἐξ ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν	λέγων	γενέσθαι μὲν ἐν τῷ ξηρῷ
[7]	τῆς διὰ τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς	λέγων	οἴεται καὶ περὶ τῆς κυρίας
[13]	τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ ταῦτα	λεκτέον.	Ὅτι μὲν οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα
[5]	τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς πεζοῖς,	λεκτέον	τὴν αἰτίαν τοῦ μόνοις· εἰ
[7]	πόροιο, αἰθὴρ δ' ἐκτὸς ἔσω	λελιημένος	ὄμβρον ἐρύκῃ ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο
[15]	ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ γὰρ τὸ	λεπτὴν	ἔχειν τὴν φύσιν διὰ παντός
[9]	τὰ παιδία, ὅταν ἐπιθῶσιν ὑμένα	λεπτόν.	Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τῶν
[9]	τὸ διάζωμα διέσχισται, ὅπως διὰ	λεπτοτέρου	ὄντος τοῦ ὑμένος ψύχηται· μᾶλλον
[4]	νομίζειν ἀληθῆ εἶναι τὰ πρότερον	λεχθέντα	καὶ μὴ πάντα τὰ ζῷα
[12]	γε δελφῖνες. Ἔτι δὲ κἂν	ληφθῶσιν	ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται
[11]	ποιεῖται τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν	λῆψιν	τῆς τροφῆς, καὶ τοὺς ὀδόντας
[4]	γίνεται τοὐναντίον· ὅταν γὰρ πολὺ	λίαν	ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ ἐκπνεόντων,
[17]	τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ	λίαν	εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης
[3]	ὅτι τὸν ἀέρα πολὺν ἕλκουσι	λίαν	ἐν τῷ ἀέρι, ἐν δὲ
[9]	πολὺν χρόνον ἀνανήχεται, ἂν μὴ	λίαν	ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν· καίτοι
[1]	χρόνον. Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις	λίαν	κατέχων πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα·
[7]	ἀναπνεῖ πάντα καὶ ἐκπνεῖ· πᾶσι	λίφαιμοι	σαρκῶν σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα
[6]	πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον τὸν	λόγον	ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν·
[12]	τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα κατὰ	λόγον,	οἷον περί τε τοὺς δελφῖνας
[14]	τῇ μὲν ἔχει τὸ ζητούμενον	λόγον,	οὐ μὴν ὅ γέ φησιν
[7]	ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει ὁ εἰρημένος	λόγος	τῆς αἰτίας· φαίνεται γὰρ τοὐναντίον
[14]	ἐν γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ	λόγου	ἐστὶν εἰς τὸ ὕδωρ, διὰ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 24/06/2010