Chapitre
[14]	δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ ψυχρά,	καθ'	αὑτὰ τὴν ἐπίσκεψιν εἴληφεν· περὶ
[10]	πάντες· καὶ γὰρ ἃ ἔχει,	καθ'	ὁμοιότητα τῶν πτερύγων λέγεται. Τῶν
[8]	τοῦ δεχομένου τὴν τροφὴν καὶ	καθ'	ὃν ἀφίησι τὸ περίττωμα, τοῖς
[17]	τὸ θερμὸν τὸ κοινωνοῦν αὐτῆς·	καθάπερ	γὰρ εἴρηται πολλάκις, συντήκεται αὐτὸ
[21]	ᾧ ἡ ἀρχὴ ἡ θρεπτική.	Καθάπερ	γὰρ καὶ τἆλλα δεῖται τροφῆς,
[9]	δύναται, ἀλλ' ἀποπνίγεται μὴ ἀναπνεύσαντα,	καθάπερ	εἴρηται καὶ πρότερον· τῆς γὰρ
[21]	ταὐτὸ τοῦτο ποιεῖν· αἰρομένου δέ,	καθάπερ	εἰς τὰς φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν
[14]	δὲ πεζὰ τῶν ζῴων ἐστί,	καθάπερ	Ἐμπεδοκλῆς φησιν, τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ
[17]	περιττώμασιν ἢ θερμότητος νοσηματικῆς ὑπερβολῇ,	καθάπερ	ἐν τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ
[11]	πρὸς ἄμφω ταῦτα ἡ φύσις,	καθάπερ	ἐνίοις τῇ γλώττῃ πρός τε
[13]	τοιαῦτα δεῖ νομίζειν συνιστάναι ζῷα	καθάπερ	καὶ μὴ τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν·
[16]	μὲν ἔχοντα, πνεύμονα δὲ μή,	καθάπερ	οἱ ἰχθύες διὰ τὸ ἔνυδρον
[13]	τοῖς ἄλλοις θετέον αἴτιον αὐτὸ	καθάπερ	ὁτιοῦν ἄλλο τῶν μορίων. Ἔχει
[7]	Ἄραντες μὲν γὰρ τὸν τόπον,	καθάπερ	τὰς φύσας ἐν τοῖς χαλκείοις,
[13]	τοῖς μεγέθεσι, καὶ τό γε	καθαρωτάτῳ	καὶ πλείστῳ κεχρημένον αἵματι τῶν
[10]	τίκτει ἐν τῷ ξηρῷ καὶ	καθεύδει	ἢ ἐν τῷ ξηρῷ, ἢ
[12]	ἔχουσι γὰρ πνεύμονα. Διὸ καὶ	καθεύδουσιν	ὑπερέχοντα τὸ στόμα, καὶ ῥέγχουσιν
[21]	ἀναπνοή, ἡ δ' ἔξοδος ἐκπνοή.	Καὶ	ἀεὶ δὴ τοῦτο γίνεται συνεχῶς,
[14]	ζῴων ἐξ ἧς ἐστιν ἕκαστον,	καὶ	αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις αὐτῆς.
[10]	καὶ χελῶναι αἵ τε θαλάττιαι	καὶ	αἱ χερσαῖαι καὶ φῶκαι· ταῦτα
[17]	διὰ μικρὰν κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ	καὶ	ἄλυπός ἐστιν ὁ ἐν τῷ
[20]	Καὶ σφύζουσιν αἱ φλέβες πᾶσαι,	καὶ	ἅμα ἀλλήλαις, διὰ τὸ ἠρτῆσθαι
[20]	δ' ἀεί· ὥστε κἀκεῖναι ἀεί,	καὶ	ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις
[12]	τυγχάνει δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι	καὶ	ἄναιμον ἕκαστον αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς
[2]	βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα ἐκπνεῖν	καὶ	ἀναπνεῖν· τότε γάρ φασιν αὐτὸ
[6]	τῷ πνεύματι τοῦ ἐντὸς πυρός,	καὶ	ἀναπνέοντος μὲν ὥσπερ ἐπὶ πῦρ
[15]	τὰ ἔχοντα δέχεται τὸν ἀέρα	καὶ	ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ' αὐτῶν ὅσα
[20]	τὴν αὐτήν, πήδησις καὶ σφυγμὸς	καὶ	ἀναπνοή. Πήδησις μὲν οὖν ἐστι
[4]	εἰσιόντος τοῦ ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα	καὶ	ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν
[14]	εἰς τὸ ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ	καὶ	ἄποδα τὰ πλεῖστα αὐτῶν ἐστιν)
[20]	ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι τὰ ζῷα	καὶ	ἀποθνήσκειν διὰ φόβον καὶ διὰ
[4]	καὶ ἐκπνεῖν εἶναι τὸ ζῆν	καὶ	ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ κρατῇ τὸ
[21]	τῶν πόρων καὶ καταψυχομένου συνίζουσι,	καὶ	ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ. Ἀεὶ δ'
[21]	ἐν τῇ καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται,	καὶ	ἀφίησι› πάλιν καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις
[12]	τοῦ ἐγκεφάλου τὴν θέσιν ἔχει	καὶ	ἀφίησι τὸ ὕδωρ> Διὰ ταὐτὸ
[10]	οἷον τὸ τῶν ὕδρων γένος	καὶ	βατράχων καὶ κροκοδείλων καὶ ἑμύδων
[10]	καλούμενος κορδύλος. Ἅμα δὲ πνεύμονα	καὶ	βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω ἔχον.
[9]	μικρᾶς δέονται τῆς βοηθείας. Διὸ	καὶ	βραχύβια σχεδὸν πάντα τὰ τοιαῦτ'
[10]	Ἄποδες δ' οἱ ἰχθύες πάντες·	καὶ	γὰρ ἃ ἔχει, καθ' ὁμοιότητα
[8]	δὲ μάρανσις διὰ πλῆθος θερμότητος·	καὶ	γὰρ ἂν ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ
[6]	ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν·	καὶ	γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων
[3]	μέτριον, καὶ διὰ τοῦτ' ἀποθνήσκειν.	Καὶ	γὰρ ἐπὶ τῶν πεζῶν ἔδει
[20]	καὶ ἐν τοῖς φόβοις δέ·	καὶ	γὰρ οἱ φοβούμενοι καταψύχονται τὰ
[8]	ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύχων ἐστίν·	καὶ	γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου τοῦ ζῴου,
[9]	ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα κατασχών·	καὶ	γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ πνεύμονι
[21]	κἀκεῖνο, καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον·	καὶ	γὰρ τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς
[9]	σφῆκες καὶ μηλολόνθαι καὶ τέττιγες.	Καὶ	γὰρ τὸν ψόφον ποιοῦσι πνεύματι,
[7]	μὲν φερομένου εἰσρεῖν τὸν ἀέρα	καὶ	γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω δ' ἰόντος
[7]	ἄνω δ' ἰόντος ἐκπίπτειν θύραζε	καὶ	γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν, παρεικάζων τὸ
[17]	βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ πνεύμονος,	καὶ	γινομένων γεηρῶν, οὐ δύναται ταῦτα
[8]	ἕνεκα θάτερόν ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον	καὶ	δεκτικόν. Ἀρχὴ δὲ τῶν φλεβῶν
[9]	ἐν τῷ ἀέρι τῶν ἐναίμων	καὶ	δεχομένων τὴν θάλατταν, οἷον τῶν
[20]	ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν διὰ φόβον	καὶ	διὰ πάθος νοσηματικόν. Ἡ δὲ
[7]	κυρίας λέγειν ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ	καὶ	διὰ τῆς ἀρτηρίας ἐκ τῶν
[13]	τοῦτο τὸ μόριον ἔχουσιν ἔνια,	καὶ	διὰ τί τὰ ἔχοντα δεῖται
[19]	εἴρηται. ~Δῆλον δ' ἐκ τούτων	καὶ	διὰ τίν' αἰτίαν τοῖς μὲν
[18]	γένεσις καὶ ζωὴ καὶ θάνατος,	καὶ	διὰ τίνας αἰτίας ὑπάρχουσι τοῖς
[12]	εἴρηται ὅτι συμβαίνει διὰ κατάψυξιν	καὶ	διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι τὴν
[3]	ἐν δὲ τῷ ὕδατι μέτριον,	καὶ	διὰ τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ
[12]	ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ ὑγρὸν ἀφιέναι,	καὶ	διὰ τοῦτ' ἔχουσι πάντα τὸν
[21]	κινῇ τοῦτο τὸ μόριον συνεχῶς·	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν
[4]	ἐν τοῖς ζῴοις διιέναι ψυχήν,	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν
[20]	τῶν φλεβῶν φαίνεται ἔχουσα αἷμα.	Καὶ	διὰ τοῦτο σφύζει μᾶλλον τοῖς
[7]	διά τε τοῦ στόματος ἅμα	καὶ	διὰ τῶν μυκτήρων. Ὥστ' εἰ
[14]	ἐστιν ἕκαστον, καὶ αἱ ἕξεις	καὶ	διαθέσεις αὐτῆς. Λέγω δ' οἷον
[21]	μορίων αἴρονται καὶ τὰ βράγχια,	καὶ	διιᾶσι τὸ ὕδωρ· κατιόντος δὲ
[2]	ὡς πάντων ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας δὲ	καὶ	Διογένης, πάντα φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ
[15]	διαψύχει· τὸ δ' ὕδωρ τοὐναντίον.	Καὶ	διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ
[14]	καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν, τοσαῦτ' εἰρήσθω,	καὶ	διότι τὰ μὲν οὐκ ἔχει
[14]	ψυχροῦ> συστάντα ἐν ὑγροῖς ἐστι	καὶ	εἰ ψυχρά, ἔσται ἐν ψυχρῷ>
[3]	μόνον εἰς δύο μέρη ἀλλὰ	καὶ	εἰς πλείω, οἷον αἱ καλούμεναι
[3]	μόνον, καὶ ἐν τῷ ὑγρῷ	καὶ	εἰς τὸ ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν
[4]	τὸ ἅμα τὸ περιέχον συνθλίβειν	καὶ	εἰσιὸν διαστέλλειν. Ἃ μὲν οὖν
[4]	νοῦν καὶ ψυχήν· ἀναπνέοντος οὖν	καὶ	εἰσιόντος τοῦ ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα
[2]	εἰ ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν	καὶ	εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται
[19]	καὶ συνιζόντων τὰ μὲν ἐκπνέουσι	καὶ	εἰσπνέουσι τὰ δὲ δέχονται τὸ
[7]	κλεψύδραις. Ὧδε δ' ἀναπνεῖ πάντα	καὶ	ἐκπνεῖ· πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες
[2]	αὐτὸ ἀναπνεῖν. Ἅμα δ' ἀναπνεῖν	καὶ	ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη
[2]	τὸ ὕδωρ κατὰ τὸ στόμα	καὶ	ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν
[4]	διὰ τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν	καὶ	ἐκπνεῖν εἶναι τὸ ζῆν καὶ
[21]	διὰ τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν	καὶ	ἐκπνεῖν ἐστι τὸ ζῆν. Τὸν
[10]	κατάψυξιν ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν	καὶ	ἐκπνεῖν. Ἔχει δὲ πνεύμονα τά
[5]	διατελεῖν ἀεὶ ποιοῦντας, ἀναπνέοντάς τε	καὶ	ἐκπνέοντας. Συμβαίνει δὲ τοῖς οὕτως
[7]	Γίγνεσθαι δέ φησι τὴν ἀναπνοὴν	καὶ	ἐκπνοὴν διὰ τὸ φλέβας εἶναί
[3]	αὐτό. Ἔτι πάντων τῶν ἀναπνεόντων	καὶ	ἑλκόντων τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην
[7]	γινόμενον. ~Λέγει δὲ περὶ ἀναπνοῆς	καὶ	Ἐμπεδοκλῆς, οὐ μέντοι τίνος γ'
[10]	γένος καὶ βατράχων καὶ κροκοδείλων	καὶ	ἑμύδων καὶ χελῶναι αἵ τε
[20]	τῇ νόσῳ τῇ καλουμένῃ παλμῷ,	καὶ	ἐν ἄλλαις δὲ νόσοις, καὶ
[9]	ἐν τῷ ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ	καὶ	ἐν τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται.
[20]	καὶ ἐν ἄλλαις δὲ νόσοις,	καὶ	ἐν τοῖς φόβοις δέ· καὶ
[3]	ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια μόνον,	καὶ	ἐν τῷ ὑγρῷ καὶ εἰς
[8]	ᾧ πρώτῳ τόπῳ τοῦ σώματος	καὶ	ἐν ᾧ πρώτῳ τοῦ τόπου
[11]	κοιλίαν· τοῖς μὲν οὖν τετράποσι	καὶ	ἐναίμοις ἔχει ἡ ἀρτηρία οἷον
[15]	σομφὸς ὢν καὶ συρίγγων πλήρης.	Καὶ	ἐναιμότατον δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ
[16]	οὖν οὗτός ἐστιν, ἔνθεν δὲ	καὶ	ἔνθεν τῆς καρδίας καὶ ἕτεροι
[19]	τὰ δὲ δέχονται τὸ ὑγρὸν	καὶ	ἐξιᾶσιν, ἔτι δ' ἡ σύστασις
[16]	κινεῖται πολλάκις δεχομένων τὸ πνεῦμα	καὶ	ἐξιέντων, ὡς τὰ βράγχια τοῖς
[7]	τοῦ στόματος, ὁμοίως εἰσιόν τε	καὶ	ἐξιόν. Τὰ μὲν οὖν παρὰ
[9]	μὲν καὶ πρότερον, φανερὸν δὲ	καὶ	ἐπὶ τῶν μικρῶν ἐστι ζῴων,
[3]	ἡ ἀναπνοὴ τοῖς ζῴοις ὑπάρχει,	καὶ	ἐπὶ τῶν μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες,
[12]	διὰ τὸ μὴ ἀναπνεῖν· διὸ	καὶ	ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ τοιαῦτα ἐπὶ
[9]	(τῶν γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι	καὶ	ἑπτὰ ἔτη) καὶ τἆλλα δὲ
[9]	ᾄδοντες ᾄδουσιν· θερμότεροι γάρ εἰσι,	καὶ	ἔσχισται αὐτοῖς ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα·
[16]	δὲ καὶ ἔνθεν τῆς καρδίας	καὶ	ἕτεροι τείνουσιν εἰς ἄκρον ἑκάστου
[9]	ἐν τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι,	καὶ	εὑρίσκονται ὀρυττόμενοι. Ὅσα γὰρ ἢ
[18]	Τί μὲν οὖν ἐστι γένεσις	καὶ	ζωὴ καὶ θάνατος, καὶ διὰ
[7]	ἀρτηρίας ἐκ τῶν στηθῶν ἀναπνοὴ	καὶ	ἡ διὰ τῶν μυκτήρων· αὐτοῖς
[12]	ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ. Σημεῖον δὲ	καὶ	ἡ θέσις τοῦ αὐλοῦ· πρὸς
[8]	εἴρηται πρότερον ὅτι τὸ ζῆν	καὶ	ἡ τῆς ψυχῆς ἕξις μετὰ
[17]	φύσιν δ' ὅταν ἐν αὐτῷ,	καὶ	ἡ τοῦ μορίου σύστασις ἐξ
[17]	τοῦτο γῆρας. Ἔστι δὲ θάνατος	καὶ	ἡ φθορὰ πᾶσιν ὁμοίως τοῖς
[21]	τὰς αἰτίας εἰπεῖν. δὲ διαφέρουσι	καὶ	ᾗ διαφέροντα θεωροῦσιν, οὐ δεῖ
[18]	οὖν ἐστι γένεσις καὶ ζωὴ	καὶ	θάνατος, καὶ διὰ τίνας αἰτίας
[17]	πᾶσι τοῖς ζῴοις κοινὸν γένεσις	καὶ	θάνατος, οἱ δὲ τρόποι διαφέρουσι
[21]	ὑγρόν. Περὶ μὲν οὖν ζωῆς	καὶ	θανάτου καὶ τῶν συγγενῶν ταύτης
[8]	ὑπὸ τῆς τοῦ περιέχοντος ψυχρότητος	καὶ	θᾶττον σβέννυται διασπώμενον· αὕτη μὲν
[13]	μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα	καὶ	θερμὸν μείζονά τε τοῖς μεγέθεσι,
[8]	τόπος τοῦ δεχομένου τὴν τροφὴν	καὶ	καθ' ὃν ἀφίησι τὸ περίττωμα,
[10]	καὶ τίκτει ἐν τῷ ξηρῷ	καὶ	καθεύδει ἢ ἐν τῷ ξηρῷ,
[12]	ἀναπνέουσιν· ἔχουσι γὰρ πνεύμονα. Διὸ	καὶ	καθεύδουσιν ὑπερέχοντα τὸ στόμα, καὶ
[11]	καὶ τοὺς ὀδόντας ὀξεῖς ἔχουσι,	καὶ	καρχαρόδοντες σχεδὸν πάντες εἰσίν· οὐ
[14]	τοῖς οἰκείοις τόποις ἑκάστης ὕλης	καὶ	κατὰ τὰς μεταβολὰς τῆς κοινῆς
[11]	μὲν ἐπαίρει, τὰ δὲ διοίγει	καὶ	καταδέχεται τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν
[7]	τοῦ θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες δὲ	καὶ	καταπλήττοντες, ὥσπερ ἐκεῖ τὰς φύσας,
[21]	τὴν καρδίαν διὰ τῶν πόρων	καὶ	καταψυχομένου συνίζουσι, καὶ ἀφιᾶσι τὸ
[21]	ἀέρα τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα,	καὶ	καταψύχοντα σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν τὴν
[7]	τοῦ αἵματος πεφυκότος κινεῖσθαι ἄνω	καὶ	κάτω, κάτω μὲν φερομένου εἰσρεῖν
[16]	τοῖς ἀναπνέουσιν ὁ θώραξ ἄνω	καὶ	κάτω κινεῖται πολλάκις δεχομένων τὸ
[21]	συνεχῶς, ἕως περ ἂν ζῇ	καὶ	κινῇ τοῦτο τὸ μόριον συνεχῶς·
[17]	τῆς καρδίας, οἷον αἱ χελῶναι,	καὶ	κινοῦνται τοῖς ποσίν, ἐπόντων τῶν
[10]	τῶν ὕδρων γένος καὶ βατράχων	καὶ	κροκοδείλων καὶ ἑμύδων καὶ χελῶναι
[9]	ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ φθείρεται ταῦτα	καὶ	λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς κοιλίας
[15]	δέχεται τὸν ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι,	καὶ	μάλιστ' αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον,
[21]	ἐνόντος ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ,	καὶ	μάλιστα τοῖς τὸν πνεύμονα ἔναιμον
[8]	πυρός, ὥσπερ εἴρηται πρότερον, σβέσις	καὶ	μάρανσις, σβέσις μὲν ἡ ὑπὸ
[18]	μὲν ἡ τοῦ θερμοῦ σβέσις	καὶ	μάρανσις (φθαρείη γὰρ ἂν δι'
[9]	μικρῶν ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν	καὶ	μελιττῶν· ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς
[16]	τὸ αἷμα> κωλύει τὴν κατάψυξιν·	καὶ	μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν μὲν
[21]	καταψυχομένου. Διὸ κἀκείνοις τοῦ ζῆν	καὶ	μὴ ζῆν τὸ τέλος ἐστὶν
[10]	τά τε ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς	καὶ	μὴ θύραζε μόνον (τὰ γὰρ
[4]	ἀληθῆ εἶναι τὰ πρότερον λεχθέντα	καὶ	μὴ πάντα τὰ ζῷα ἀναπνεῖν,
[13]	δεῖ νομίζειν συνιστάναι ζῷα καθάπερ	καὶ	μὴ τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν· τὰ
[4]	γὰρ κρατῇ τὸ περιέχον συνθλῖβον,	καὶ	μηκέτι τὸ› θύραθεν εἰσιὸν δύνηται
[9]	δὲ ὅσα βομβεῖ, οἷον σφῆκες	καὶ	μηλολόνθαι καὶ τέττιγες. Καὶ γὰρ
[10]	δ' ἐφ' ἓν χρήσιμον ὄργανον,	καὶ	μία κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ'
[17]	ταχέως ἀποσβέννυται· ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας	καὶ	μικρᾶς ἐν αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης
[17]	ἐπιτάσεως καταμαραίνεται τὸ πῦρ. Διὸ	καὶ	μικρῶν παθημάτων ἐπιγινομένων ἐν τῷ
[21]	περὶ πάντων. Περὶ δὲ ὑγιείας	καὶ	νόσου οὐ μόνον ἐστὶν ἰατροῦ
[16]	ὡς δ' ἐν κεφαλαίοις εἰπεῖν	καὶ	νῦν, ἔχει τόνδε τὸν τρόπον.
[4]	οὐθὲν εἴρηκεν· ὅλως γὰρ ὥσπερ	καὶ	οἱ ἄλλοι φυσικοί, καὶ οὗτος
[3]	τί τοῦτο οὐκ ἂν ποιοῖμεν	καὶ	οἱ ἄνθρωποι καὶ τἆλλα ζῷα;
[3]	τῷ ὑγρῷ συμβαίνειν· εἰ γὰρ	καὶ	οἱ ἰχθύες ἕλκουσιν ἐκ τοῦ
[9]	τὰ ἀναπνέοντα ἔξωθεν τῷ πνεύμονι	καὶ	οἱ ἰχθύες τοῖς βραγχίοις. Παραπλήσιον
[12]	μαλακόστρακα, οἷον οἵ τε καρκίνοι	καὶ	οἱ κάραβοι, παρὰ τὰ δασέα
[10]	καὶ πρότερον. Χρῆται δὲ πάντα,	καὶ	ὅσα διατρίβει καὶ ποιεῖται τὸν
[4]	ὥσπερ καὶ οἱ ἄλλοι φυσικοί,	καὶ	οὗτος οὐθὲν ἅπτεται τῆς τοιαύτης
[10]	φολιδωτά, οἷον χελῶναι καὶ σαῦραι	καὶ	ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν οὖν ἔναιμον,
[5]	θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος ἔξοδον	καὶ	πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν ἡμᾶς,
[7]	ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα	καὶ	πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες
[5]	τὸν θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον	καὶ	πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον
[13]	τῶν ἐνύδρων· τῶν δὲ πτηνῶν	καὶ	πεζῶν τὰ μὲν ἐξ ἀέρος
[7]	δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν εἴτε μή.	Καὶ	περὶ τῆς διὰ τῶν μυκτήρων
[7]	τῶν μυκτήρων ἀναπνοῆς λέγων οἴεται	καὶ	περὶ τῆς κυρίας λέγειν ἀναπνοῆς.
[5]	ἄλλοις, ὁ δὲ τρόπος ἄλλος,	καὶ	περὶ τούτου διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν
[21]	τε γὰρ ἰατρῶν ὅσοι κομψοὶ	καὶ	περίεργοι λέγουσί τι περὶ φύσεως
[5]	ἐξιέναι κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον,	καὶ	περιωθεῖν εἴσω διὰ τοῦ στόματος
[8]	γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου τοῦ ζῴου,	καὶ	πηγνυμένου διὰ ψύχους ὑπερβολήν, ἀποθνήσκουσιν)
[5]	δυνατὸν ἀναπνεῖν πᾶσιν) ἔτι δὲ	καὶ	πλασματώδης ὁ τρόπος τῆς αἰτίας.
[13]	μεγέθεσι, καὶ τό γε καθαρωτάτῳ	καὶ	πλείστῳ κεχρημένον αἵματι τῶν ζῴων
[9]	ἄσχιστον. Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ	καὶ	πνεύμονα ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων
[16]	μὴ μόνον ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ	καὶ	πνεύμονα τῶν ζῴων. Τὰ δὲ
[3]	τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ βραγχίων	καὶ	πνεύμονος, εὗρον ἂν θᾶττον τὴν
[1]	οὖν αὐτὸς τῇ κινήσει καταψύχει	καὶ	ποιεῖ διαμένειν πολὺν χρόνον. Ἐὰν
[10]	δὲ πάντα, καὶ ὅσα διατρίβει	καὶ	ποιεῖται τὸν βίον ἐν τοῖς
[12]	διὰ τῶν ἐπιπτυγμάτων, σηπίαι δὲ	καὶ	πολύποδες διὰ τοῦ κοίλου τοῦ
[15]	δεῖται τῆς καταψύξεως, ἅμα δὲ	καὶ	πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς θερμότητος
[11]	γλώττῃ πρός τε τοὺς χυμοὺς	καὶ	πρὸς τὴν ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς
[6]	πρὸς τοῦτον τὸν λόγον ἅπερ	καὶ	πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ
[6]	ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν πάλιν	καὶ	πρὸς τοῦτον τὸν λόγον ἅπερ
[9]	ἀποπνίγεται μὴ ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται	καὶ	πρότερον· τῆς γὰρ μαράνσεως ἡ
[9]	ἔντομα τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν	καὶ	πρότερον, φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ
[10]	ἀναπνοῇ χρῆται μανότερον, ὥσπερ εἴρηται	καὶ	πρότερον. Χρῆται δὲ πάντα, καὶ
[4]	καὶ τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα	καὶ	πυκνότερον ἀναπνέομεν πάντες· ὅταν δὲ
[14]	τοῦτ' εἴρηκε, φάσκων τὰ θερμότατα	καὶ	πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν ζῴων
[12]	καὶ καθεύδουσιν ὑπερέχοντα τὸ στόμα,	καὶ	ῥέγχουσιν οἵ γε δελφῖνες. Ἔτι
[17]	τοῖς μὲν φυτοῖς μέσον βλαστοῦ	καὶ	ῥίζης, τῶν δὲ ζῴων τοῖς
[10]	καὶ τὰ φολιδωτά, οἷον χελῶναι	καὶ	σαῦραι καὶ ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν
[9]	πνεύμονα ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων	καὶ	σομφόν, ἔνια διὰ τοῦτο πολὺν
[1]	μὲν ἄναιμον ἔχει τὸν πνεύμονα	καὶ	σομφὸν ἧττον δέονται τῆς ἀναπνοῆς·
[4]	πέριξ ᾖ ψυχρὸν καὶ συνάγῃ	καὶ	συμπηγνύῃ τὸ σῶμα, κατέχειν συμβαίνει
[17]	τὰ μόρια κινεῖν οὐδ' αἴρειν	καὶ	συνάγειν, τέλος δὲ γιγνομένης ἐπιτάσεως
[4]	δὲ τὸ πέριξ ᾖ ψυχρὸν	καὶ	συνάγῃ καὶ συμπηγνύῃ τὸ σῶμα,
[17]	τὸν πνεύμονα μακρὰν αἴρειν ἄνω	καὶ	συνίζειν. Τέλος δ' ὅταν μηκέτι
[9]	ὑποζώματι, τῷ ἐμφύτῳ πνεύματι αἰρομένῳ	καὶ	συνίζοντι, συμβαίνει πρὸς τὸν ὑμένα
[21]	μόριον, καὶ φθίνοντος ἀναγκαῖον συνίζειν,	καὶ	συνίζοντος ἐξιέναι τὸν ἀέρα τὸν
[19]	δὲ τοῦ πνεύμονος, ὧν αἰρομένων	καὶ	συνιζόντων τὰ μὲν ἐκπνέουσι καὶ
[15]	ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων σομφὸς ὢν	καὶ	συρίγγων πλήρης. Καὶ ἐναιμότατον δὴ
[20]	ἄνω, τὸ δὲ θερμὸν ὑποφεῦγον	καὶ	συστελλόμενον ποιεῖ τὴν πήδησιν, εἰς
[7]	σύριγγες πύματον κατὰ σῶμα τέτανται,	καί	σφιν ἐπὶ στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται
[20]	δ' οὐ τὴν αὐτήν, πήδησις	καὶ	σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή. Πήδησις μὲν
[20]	ἡ ἀναθυμίασις πλείων τοῖς νεωτέροις.	Καὶ	σφύζουσιν αἱ φλέβες πᾶσαι, καὶ
[21]	αἵματι διὰ τῶν μορίων αἴρονται	καὶ	τὰ βράγχια, καὶ διιᾶσι τὸ
[3]	εἰ πάντα ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι	καὶ	τὰ ἔντομα τῶν ζῴων ἀναπνεῖ·
[12]	Διὰ ταὐτὸ δὲ τοῦτο δέχεται	καὶ	τὰ μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ
[12]	καὶ τὰ μαλάκια τὸ ὕδωρ	καὶ	τὰ μαλακόστρακα, λέγω δ' οἷον
[13]	φύσεως τῆς τῶν ψυχρῶν. Διὸ	καὶ	τὰ μάλιστα ἔναιμον ἔχοντα τὸν
[16]	ὡς τὰ βράγχια τοῖς ἰχθύσιν.	Καὶ	τὰ μὲν ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ
[9]	μὴ ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται πνίξις,	καὶ	τὰ οὕτω φθειρόμενα ἀποπνίγεσθαί φαμεν.
[17]	λέγω οἷον τά τε ᾠὰ	καὶ	τὰ σπέρματα τῶν φυτῶν, ὅσα
[13]	ἀνάγκης καὶ τῆς κινήσεως αἰτίαν	καὶ	τὰ τοιαῦτα δεῖ νομίζειν συνιστάναι
[10]	καὶ φῶκαι· ταῦτα γὰρ πάντα	καὶ	τὰ τοιαῦτα καὶ τίκτει ἐν
[10]	τά τε πτερυγωτά, οἷον ὄρνιθες,	καὶ	τὰ φολιδωτά, οἷον χελῶναι καὶ
[9]	ἔνιαι ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη)	καὶ	τἆλλα δὲ ὅσα βομβεῖ, οἷον
[21]	ἀρχὴ ἡ θρεπτική. Καθάπερ γὰρ	καὶ	τἆλλα δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ
[3]	ἂν ποιοῖμεν καὶ οἱ ἄνθρωποι	καὶ	τἆλλα ζῷα; καὶ τὸν ἐκ
[21]	περίεργοι λέγουσί τι περὶ φύσεως	καὶ	τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν,
[12]	οἷον περί τε τοὺς δελφῖνας	καὶ	τὰς φαλαίνας, καὶ τῶν ἄλλων
[3]	Ὥστ' εἴπερ κἀκεῖνα ἦν δυνατά,	καὶ	ταῦτ' ἂν ἦν· ἐπεὶ δ'
[15]	τὴν φύσιν διὰ παντός τε	καὶ	ταχέως διαδυόμενος διαψύχει· τὸ δ'
[18]	μάρανσις διὰ χρόνου μῆκος γινομένη	καὶ	τελειότητα· τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς
[5]	κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ ζῆν	καὶ	τελευτᾶν· ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν μὴ
[9]	βομβεῖ, οἷον σφῆκες καὶ μηλολόνθαι	καὶ	τέττιγες. Καὶ γὰρ τὸν ψόφον
[10]	τὸν πνεύμονα ἔχει σομφόν· διὸ	καὶ	τῇ ἀναπνοῇ χρῆται μανότερον, ὥσπερ
[9]	κίνησις κατάψυξιν, ἐκείνοις δ' ἱκανήν.	Καὶ	τῇ τρίψει τῇ πρὸς τὸν
[11]	τροφῆς ἐργασίαν καὶ τὴν ἐκπνοὴν	καὶ	τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ μὴ
[11]	τε τὴν τῆς τροφῆς ἐργασίαν	καὶ	τὴν ἐκπνοὴν καὶ τὴν ἀναπνοήν.
[10]	πνεύμονα πάντα δέχεται τὸν ἀέρα	καὶ	τὴν κατάψυξιν ποιεῖται διὰ τοῦ
[11]	διὸ ταχεῖαν ποιεῖται τὴν ἄφεσιν	καὶ	τὴν λῆψιν τῆς τροφῆς, καὶ
[8]	ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα	καὶ	τὴν πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν ἀναγκαῖον
[4]	γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι μᾶλλον	καὶ	τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα καὶ
[15]	διὰ τὸ πλῆθος τοῦ αἵματος	καὶ	τῆς θερμότητος. Ταῦτα δ' ἀμφότερα
[13]	τούτου. Τὴν δ' ἐξ ἀνάγκης	καὶ	τῆς κινήσεως αἰτίαν καὶ τὰ
[4]	ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναπνοῆς γίνεται	καὶ	τῆς κινήσεως, οὐχ ὡς βιαζομένου
[7]	οὐκ ἔστιν ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν.	Καὶ	τῆς μὲν διὰ τῶν μυκτήρων
[10]	γὰρ πάντα καὶ τὰ τοιαῦτα	καὶ	τίκτει ἐν τῷ ξηρῷ καὶ
[2]	~Δημόκριτος μὲν οὖν ὁ Ἀβδηρίτης	καί	τινες ἄλλοι τῶν περὶ τῆς
[4]	βιαζομένου τοῦ περιέχοντος. Ἄτοπον δὲ	καὶ	τὸ ἅμα τὸ περιέχον συνθλίβειν
[13]	ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν, ὁ ἄνθρωπος,	καὶ	τὸ ἄνω πρὸς τὸ τοῦ
[13]	θερμὸν μείζονά τε τοῖς μεγέθεσι,	καὶ	τό γε καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ
[6]	γὰρ ἔχει θερμότητα ζωτικήν. Ἔπειτα	καὶ	τὸ γίγνεσθαι τὸ θερμὸν ἐκ
[5]	ζῴοις (λέγω δὲ τὸ ἀναπνεῖν	καὶ	τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ
[4]	Λέγει δ' ὡς ἡ ψυχὴ	καὶ	τὸ θερμὸν ταὐτόν, τὰ πρῶτα
[17]	ἐν ᾧ τό τε ἄνω	καὶ	τὸ κάτω συνάπτει, τοῖς μὲν
[3]	μορίων ἀπείρους εἶναι τῶν ἐντός,	καὶ	τὸ μὴ λαμβάνειν ἕνεκά τινος
[14]	πᾶσι τοῖς σώμασι τὸ ὑγρὸν	καὶ	τὸ ξηρόν, εὐλόγως τὰ μὲν
[21]	γενόμενον, αἰρομένου δ' ἀναγκαῖον αἴρεσθαι	καὶ	τὸ περιέχον αὐτὸ μόριον. Ὅπερ
[6]	κατὰ ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν τροφὴν	καὶ	τὸ περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο δ'
[9]	πολλήν, ὀλίγον ἔχων τὸ αἷμα	καὶ	τὸ ὑγρόν· ἡ γὰρ οἰκεία
[13]	Ὥστε τῆς οὐσίας καὶ τούτῳ	καὶ	τοῖς ἄλλοις θετέον αἴτιον αὐτὸ
[5]	αἰτίαν τοῦ μόνοις· εἰ δὲ	καὶ	τοῖς ἄλλοις, ὁ δὲ τρόπος
[9]	τούτων τοῖς μὲν μικροῖς πάμπαν	καὶ	τοῖς ἀναίμοις ἡ γινομένη ἐκ
[3]	γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς, ἐνδέχεται	καὶ	τοῖς ἀνθρώποις οὖσιν ἐν τῷ
[11]	παραπλησίως τοῖς τ' ἀναπνέουσι συμβαίνει	καὶ	τοῖς δεχομένοις τὸ ὑγρόν· οὔτε
[13]	γίνεται τρόπον τοῖς τ' ἀναπνέουσι	καὶ	τοῖς ἔχουσι βράγχια, μετὰ ταῦτα
[10]	ζωήν, εἴρηται· τοῖς δ' ἐναίμοις	καὶ	τοῖς ἔχουσι καρδίαν, ὅσα μὲν
[16]	τοῖς τε πεζοῖς τῶν ζῴων	καὶ	τοῖς ἰχθύσι, πρὸς τὸ στόμα
[16]	τοῖς τε πεζοῖς τῶν ζῴων	καὶ	τοῖς ἰχθύσιν, ἔχει δ' ὡσαύτως.
[21]	ζῆν. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον	καὶ	τοῖς ἰχθύσιν ἡ κίνησις γίνεται
[9]	καταψύχειν, οἷον τοῖς τε μαλακοστράκοις	καὶ	τοῖς πολύποσιν (οὐ μὴν εἰς
[3]	οἱ ἄνθρωποι καὶ τἆλλα ζῷα;	καὶ	τὸν ἐκ τοῦ στόματος δ'
[7]	εἰρημένα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας	καὶ	τοσαύτας ἔχει δυσχερείας. ~Ἐπεὶ δὲ
[5]	θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ	καὶ	τοῦ θερμοῦ τὴν ἀναπνοὴν εἴσοδον
[14]	θερμότητος, ὅπως ἐπειδὴ τοῦ ψυχροῦ	καὶ	τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει, κατὰ τὸν
[21]	οὐ μόνον ἐστὶν ἰατροῦ ἀλλὰ	καὶ	τοῦ φυσικοῦ μέχρι του τὰς
[10]	καταψύξεως ἕνεκέν ἐστιν (ἔοικε δὲ	καὶ	τοὔνομα εἰληφέναι ὁ πνεύμων διὰ
[12]	δ' οἷον τοὺς καλουμένους καράβους	καὶ	τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως μὲν γὰρ
[11]	καὶ τὴν λῆψιν τῆς τροφῆς,	καὶ	τοὺς ὀδόντας ὀξεῖς ἔχουσι, καὶ
[20]	τὸν ἔσχατον χιτῶνα τῆς καρδίας.	Καὶ	τοῦτ' ἀεὶ γίνεται συνεχῶς· ἐπιρρεῖ
[5]	τὸν ἀέρα τὸν ἐκπίπτοντα θερμόν·	καὶ	τοῦτο δὴ διατελεῖν ἀεὶ ποιοῦντας,
[2]	ᾗ ἀνέπνευσαν πάλιν δεῖ ἐκπνεῖν,	καὶ	τοῦτο ποιεῖν ἀεὶ παραλλάξ, ὥστε
[21]	τέλος ἐστὶν ἐν τῷ ἀναπνεῖν,	καὶ	τούτοις ἐν τῷ δέχεσθαι τὸ
[13]	τὸ μόριον. Ὥστε τῆς οὐσίας	καὶ	τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις θετέον
[1]	ζῴων ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν. Ἀλλὰ	καὶ	τούτων αὐτῶν ὅσα μὲν ἄναιμον
[8]	ἂν ὑπερβάλλῃ τὸ πέριξ θερμόν,	καὶ	τροφὴν ἐὰν μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται
[16]	μὲν ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ ἀέρι	καὶ	τῷ αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ
[10]	τὸ τῶν καλουμένων σελαχῶν γένος	καὶ	τῶν ἄλλων ἀπόδων. Ἄποδες δ'
[21]	καὶ τἆλλα δεῖται τροφῆς, κἀκεῖνο,	καὶ	τῶν ἄλλων μᾶλλον· καὶ γὰρ
[12]	τοὺς δελφῖνας καὶ τὰς φαλαίνας,	καὶ	τῶν ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν
[9]	μὴ ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον.	Καὶ	τῶν ἀναίμων δὲ καὶ πνεύμονα
[8]	βίαιος ὁμοίως ἐπὶ τῶν ἐμψύχων	καὶ	τῶν ἀψύχων ἐστίν· καὶ γὰρ
[9]	ἐν τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται.	Καὶ	τῶν ἐν τῷ ὑγρῷ δὲ
[17]	τῶν ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα ζῶσι,	καὶ	τῶν ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ
[17]	οὐ μέντοι γε ἐνεργείᾳ. Διὸ	καὶ	τῶν ἐντόμων ἔνια διαιρούμενα ζῶσι,
[16]	θεωρεῖν ἔκ τε τῶν ἀνατεμνομένων	καὶ	τῶν ἱστοριῶν τῶν περὶ τὰ
[9]	διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι) ἐπεὶ	καὶ	τῶν ἰχθύων οἱ> πολλοὶ ζῶσιν
[17]	τῆς ψυχῆς ἀπόλυσις γίνεται παντελῶς.	Καὶ	τῶν νοσημάτων ὅσα ποιοῦσι τὸν
[2]	φάσκοντες ἀναπνεῖν, περὶ τῶν ἰχθύων	καὶ	τῶν ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον
[21]	τὰς ἀρχὰς ἐκεῖθεν ἀξιοῦσι λαμβάνειν,	καὶ	τῶν περὶ φύσεως πραγματευθέντων οἱ
[21]	μὲν οὖν ζωῆς καὶ θανάτου	καὶ	τῶν συγγενῶν ταύτης τῆς σκέψεως
[11]	τὴν ἐπιγλωττίδα· τοῖς δ' ὄρνισι	καὶ	τῶν τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ
[9]	ὑμένα λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο	καὶ	τῶν τεττίγων οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν·
[4]	δῆλον δ' ἐκ τῶν συμβαινόντων	καὶ	τῶν τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες
[8]	φύσις ἐστίν. Τοῦ δ' αἵματος	καὶ	τῶν φλεβῶν τὴν αὐτὴν ἀρχὴν
[10]	μέν, ἀλλ' οὐκ ἐν αὑτοῖς)	καὶ	τῶν ᾠοτοκούντων τά τε πτερυγωτά,
[3]	αἰτίαν ἐν τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι	καὶ	φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ πνιγόμενα,
[2]	ὀστρέων λέγουσι τίνα τρόπον ἀναπνέουσιν,	καί	φησιν Ἀναξαγόρας μέν, ὅταν ἀφῶσι
[9]	λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς κοιλίας	καὶ	φθειρομένου τοῦ ἐν τῷ ὑποζώματι
[21]	αὐξανομένου ᾔρετο τοῦτο τὸ μόριον,	καὶ	φθίνοντος ἀναγκαῖον συνίζειν, καὶ συνίζοντος
[18]	τὸ τούτων μέσον. Τελευτὴ δὲ	καὶ	φθορὰ βίαιος μὲν ἡ τοῦ
[10]	τε θαλάττιαι καὶ αἱ χερσαῖαι	καὶ	φῶκαι· ταῦτα γὰρ πάντα καὶ
[10]	βατράχων καὶ κροκοδείλων καὶ ἑμύδων	καὶ	χελῶναι αἵ τε θαλάττιαι καὶ
[1]	Ἔτι δὲ αἱ ἑμύδες τε	καὶ	χελῶναι πολὺν χρόνον μένουσιν ἐν
[4]	τοιούτων ἃ καλεῖ ἐκεῖνος νοῦν	καὶ	ψυχήν· ἀναπνέοντος οὖν καὶ εἰσιόντος
[13]	τετύχηκε θερμότητος· ἅμα γὰρ ἀνάγκη	καὶ	ψυχῆς τετυχηκέναι τιμιωτέρας· τιμιώτερα γὰρ
[14]	ποῖα μὲν δεῖ λέγειν θερμὰ	καὶ	ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν ἐπίσκεψιν
[14]	εὐλόγως τὰ μὲν ἐξ ὑγροῦ	καὶ	ψυχροῦ> συστάντα ἐν ὑγροῖς ἐστι
[14]	ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ ἐναντίοι τόποι	καὶ	ὧραι σῴζουσιν, ἡ δὲ φύσις
[4]	διαστέλλειν. Ἃ μὲν οὖν εἴρηκε	καὶ	ὥς, σχεδὸν ταῦτ' ἐστίν. Εἰ
[5]	περὶ συμπτώματός τινος ἀποφαίνονται μόνον.	Καίτοι	γε κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ
[4]	δὲ παρὰ φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν	(καίτοι	ἐχρῆν, ἐπεὶ ὁτὲ μὲν φαίνεται
[9]	λίαν ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν·	καίτοι	τὰ μικρὰν ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον
[4]	σῶμα, κατέχειν συμβαίνει τὸ πνεῦμα.	Καίτοι	τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν εἰσιὸν
[14]	ὕδατι φύεται, ἀλλ' ἐν γῇ.	Καίτοι	τοῦ αὐτοῦ λόγου ἐστὶν εἰς
[3]	ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ	κἀκεῖνα	ἦν δυνατά, καὶ ταῦτ' ἂν
[12]	ἀπορήσειεν ἄν τις, ἔχει δὲ	κἀκεῖνα	κατὰ λόγον, οἷον περί τε
[20]	καρδίας. Κινεῖ δ' ἀεί· ὥστε	κἀκεῖναι	ἀεί, καὶ ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε
[21]	γὰρ καὶ τἆλλα δεῖται τροφῆς,	κἀκεῖνο,	καὶ τῶν ἄλλων μᾶλλον· καὶ
[21]	καὶ ἀφίησι› πάλιν καταψυχομένου. Διὸ	κἀκείνοις	τοῦ ζῆν καὶ μὴ ζῆν
[9]	ὥσπερ λέγομεν, οἷον διὰ τῶν	καλάμων	τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν
[4]	ἀριθμὸν εἶναι τῶν τοιούτων ἃ	καλεῖ	ἐκεῖνος νοῦν καὶ ψυχήν· ἀναπνέοντος
[21]	εἶναι τὸν πνεύμονα πλήρη αἵματος.	Καλεῖται	δ' ἡ μὲν εἴσοδος τοῦ
[18]	αὔανσις, ἐν δὲ τοῖς ζῴοις	καλεῖται	θάνατος. Τούτου δ' ὁ μὲν
[9]	διὰ τὸ μὴ ψύχεσθαι φθορὰ	καλεῖται	πνίξις, καὶ τὰ οὕτω φθειρόμενα
[2]	θατέρου λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ γὰρ	καλεῖται,	ταύτης δὲ τὸ μέν ἐστιν
[17]	αὔανσις, ἐν δὲ τοῖς ζῴοις	καλεῖται	τοῦτο γῆρας. Ἔστι δὲ θάνατος
[3]	καὶ εἰς πλείω, οἷον αἱ	καλούμεναι	σκολόπενδραι· ἃ πῶς ἢ τίνι
[20]	οἷον ἐν τῇ νόσῳ τῇ	καλουμένῃ	παλμῷ, καὶ ἐν ἄλλαις δὲ
[11]	ἡ τροφὴ πορεύεται εἰς τὴν	καλουμένην	κοιλίαν· τοῖς μὲν οὖν τετράποσι
[12]	τοῦ κοίλου τοῦ ὑπὲρ τῆς	καλουμένης	κεφαλῆς. Γέγραπται δὲ περὶ αὐτῶν
[12]	τῶν ἄλλων ὅσα ἔχει τὸν	καλούμενον	αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν
[10]	βράγχια μόνον τῶν τεθεωρημένων, ὁ	καλούμενος	κορδύλος. Ἅμα δὲ πνεύμονα καὶ
[12]	μαλακόστρακα, λέγω δ' οἷον τοὺς	καλουμένους	καράβους καὶ τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως
[11]	τοῖς ἔχουσι τὸν πνεύμονα τῷ	καλουμένῳ	στόματι πρός τε τὴν τῆς
[10]	ἔχει δὲ βράγχια τὸ τῶν	καλουμένων	σελαχῶν γένος καὶ τῶν ἄλλων
[15]	μάλιστα τοῦτο τὸ μόριον τῶν	καλουμένων	σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει ἔναιμον
[1]	οἱ δὲ εἰρήκασι μέν, οὐ	καλῶς	δ' εἰρήκασιν ἀλλ' ἀπειροτέρως τῶν
[4]	Οὐ μὴν οὐδ' ἐπὶ τούτων	καλῶς·	δῆλον δ' ἐκ τῶν συμβαινόντων
[3]	τοῦ μὴ λέγεσθαι περὶ αὐτῶν	καλῶς	τό τε τῶν μορίων ἀπείρους
[14]	τάξιν αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ	καλῶς	τοῦτ' εἴρηκε, φάσκων τὰ θερμότατα
[9]	τοῖς βραγχίοις. Παραπλήσιον γὰρ συμβαίνει	κἂν	εἴ τίς τινα τῶν ἀναπνεόντων
[3]	ζῷα· νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν.	Κἂν	ἐκεῖνα δ' ἔξω τοῦ ὑγροῦ
[12]	οἵ γε δελφῖνες. Ἔτι δὲ	κἂν	ληφθῶσιν ἐν τοῖς δικτύοις, ταχὺ
[3]	τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν. Τοῦτο δὲ	κἂν	τἆλλα ἐποίει ζῷα· νῦν δὲ
[12]	οἵ τε καρκίνοι καὶ οἱ	κάραβοι,	παρὰ τὰ δασέα ἀφιᾶσι τὸ
[12]	λέγω δ' οἷον τοὺς καλουμένους	καράβους	καὶ τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως μὲν
[21]	δ' αἰρομένου τοῦ ἐν τῇ	καρδίᾳ	ἀεὶ δέχεται, καὶ ἀφίησι› πάλιν
[20]	φύσις. Πρῶτον γὰρ ἐν τῇ	καρδίᾳ	δημιουργεῖται· δῆλον δ' ἐν τῇ
[20]	τῶν ὁριζόντων. Ἐν δὲ τῇ	καρδίᾳ	ἡ τοῦ ἀεὶ προσιόντος ἐκ
[15]	τῆς θερμότητος τὴν ἐν τῇ	καρδίᾳ	πορεύεται τὸ πνεῦμα ῥᾳδίως. ~Ὃν
[16]	ῥᾳδίως. ~Ὃν δὲ τρόπον ἡ	καρδία	τὴν σύντρησιν ἔχει πρὸς τὸν
[16]	φύσις διὰ τὴν ἐν τῇ	καρδίᾳ	τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν. Ταύτην δὲ
[16]	νεύουσι τὰς κεφαλάς, ἐνταῦθ' ἡ	καρδία	τὸ ὀξὺ ἔχει. Ἐπεὶ δὲ
[16]	ἰχθύσι, πρὸς τὸ στόμα ἡ	καρδία	τὸ ὀξὺ ἔχει. Τείνει δ'
[17]	ζῴων τοῖς μὲν ἐναίμοις ἡ	καρδία,	τοῖς δ' ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον.
[8]	Ἀρχὴ δὲ τῶν φλεβῶν ἡ	καρδία	τοῖς ἐναίμοις· οὐ γὰρ διὰ
[16]	ὡσαύτως ἔχειν τὴν θέσιν ἡ	καρδία	τοῖς τε πεζοῖς τῶν ζῴων
[21]	οὔθ' ὁ πνεύμων οὔθ' ἡ	καρδία	τοῦ προσδέξασθαι σχῆμα τοιοῦτον) διπλοῦν
[8]	ἀνώνυμον, τοῖς δ' ἐναίμοις ἡ	καρδία	τοῦτο τὸ μόριόν ἐστιν. Ἡ
[20]	ἐστὶ τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν	καρδίαν,	ἃ δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν
[16]	ἀναπνοῆς ὅσα μὴ μόνον ἔχουσι	καρδίαν	ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν ζῴων.
[21]	ὕδωρ· κατιόντος δὲ πρὸς τὴν	καρδίαν	διὰ τῶν πόρων καὶ καταψυχομένου
[16]	ἡ κατάψυξις γίνεται πρὸς τὴν	καρδίαν,	διαυλωνίζοντος ἀεὶ τοῦ ὕδατος διὰ
[16]	πνεύμονα τῶν ζῴων. Τὰ δὲ	καρδίαν	μὲν ἔχοντα, πνεύμονα δὲ μή,
[10]	δ' ἐναίμοις καὶ τοῖς ἔχουσι	καρδίαν,	ὅσα μὲν ἔχει πνεύμονα πάντα
[16]	Τείνει δ' ἐξ ἄκρου τῆς	καρδίας	αὐλὸς φλεβονευρώδης εἰς τὸ μέσον,
[20]	Ἡ δὲ συμβαίνουσα σφύξις τῆς	καρδίας,	ἣν ἀεὶ φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς,
[16]	ἔνθεν δὲ καὶ ἔνθεν τῆς	καρδίας	καὶ ἕτεροι τείνουσιν εἰς ἄκρον
[20]	πρὸς τὸν ἔσχατον χιτῶνα τῆς	καρδίας.	Καὶ τοῦτ' ἀεὶ γίνεται συνεχῶς·
[20]	διὰ τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ τῆς	καρδίας.	Κινεῖ δ' ἀεί· ὥστε κἀκεῖναι
[17]	πολὺν χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς	καρδίας,	οἷον αἱ χελῶναι, καὶ κινοῦνται
[16]	δ' ἡ θέσις ἔχει τῆς	καρδίας	πρὸς τὰ βράγχια, πρὸς μὲν
[12]	οὖν μαλακόστρακα, οἷον οἵ τε	καρκίνοι	καὶ οἱ κάραβοι, παρὰ τὰ
[12]	τοὺς καλουμένους καράβους καὶ τοὺς	καρκίνους.	Καταψύξεως μὲν γὰρ αὐτῶν οὐδὲν
[11]	τοὺς ὀδόντας ὀξεῖς ἔχουσι, καὶ	καρχαρόδοντες	σχεδὸν πάντες εἰσίν· οὐ γὰρ
[7]	αὔτως, ὅθ' ὕδωρ μὲν ἔχῃ	κάτα	βένθεα χαλκοῦ πορθμοῦ χωσθέντος βροτέῳ
[12]	ἄν τις, ἔχει δὲ κἀκεῖνα	κατὰ	λόγον, οἷον περί τε τοὺς
[7]	πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες πύματον	κατὰ	σῶμα τέτανται, καί σφιν ἐπὶ
[12]	τὸ ὕδωρ, ὥσπερ οἱ ἰχθύες	κατὰ	τὰ βράγχια, ταῦτα κατὰ τὸν
[2]	ἐκπνέουσι κατὰ τὸ στόμα ἢ	κατὰ	τὰ βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα
[14]	οἰκείοις τόποις ἑκάστης ὕλης καὶ	κατὰ	τὰς μεταβολὰς τῆς κοινῆς ὥρας·
[6]	τοῦτο γιγνόμενον ὁρῶμεν. Συμβαίνει τε	κατὰ	ταὐτὸ δέχεσθαι τὴν τροφὴν καὶ
[7]	πάλιν ἐξιᾶσιν, οἱ δ' ἀναπνέοντες	κατὰ	ταὐτόν. Εἰ δὲ περὶ τῆς
[7]	ἐκπνέουσιν. Πλὴν ἐκεῖ μὲν οὐ	κατὰ	ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε τὸν ἀέρα
[7]	ζῷα οὐδὲν πάσχουσι, τῆς δὲ	κατὰ	τὴν ἀρτηρίαν ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ
[2]	ἀφῶσι τὸ ὕδωρ, τότε ἐκπνέουσι	κατὰ	τὸ στόμα ἢ κατὰ τὰ
[2]	συμβαίνει ἅμα δέχεσθαι τὸ ὕδωρ	κατὰ	τὸ στόμα καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη
[12]	ἰχθύες κατὰ τὰ βράγχια, ταῦτα	κατὰ	τὸν αὐλὸν ἀνασπᾷ τὸ ὕδωρ.
[5]	ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν ἐξιέναι	κατὰ	τὸν αὐτὸν τόπον, καὶ περιωθεῖν
[14]	ψυχροῦ καὶ τοῦ ὑγροῦ ἐλλείπει,	κατὰ	τὸν τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα·
[7]	ταὐτόν. Εἰ δὲ περὶ τῆς	κατὰ	τοὺς μυκτῆρας λέγει μόνης, πολὺ
[17]	ὁ μὲν βίαιος ὁ δὲ	κατὰ	φύσιν, βίαιος μὲν ὅταν ἡ
[17]	ὅταν ἡ ἀρχὴ ἔξωθεν ᾖ,	κατὰ	φύσιν δ' ὅταν ἐν αὐτῷ,
[4]	οὐ μέντοι ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ	κατὰ	φύσιν μὲν γήρᾳ, βίᾳ δὲ
[18]	ταύτας τὰς αἰτίας) ἡ δὲ	κατὰ	φύσιν τοῦ αὐτοῦ τούτου μάρανσις
[11]	τὸ ὑγρόν, διὰ τοῦ στόματος	καταδέχεται	τὴν τροφήν· ἀρτηρίαν μὲν γὰρ
[11]	ἐπαίρει, τὰ δὲ διοίγει καὶ	καταδέχεται	τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν κατάψυξιν)
[11]	ὑγρόν· οὔτε γὰρ ἀναπνέοντες ἅμα	καταδέχονται	τὴν τροφήν (εἰ δὲ μή,
[7]	ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων	καταΐσσεται	οἴδματι μάργῳ, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ,
[17]	συνάγειν, τέλος δὲ γιγνομένης ἐπιτάσεως	καταμαραίνεται	τὸ πῦρ. Διὸ καὶ μικρῶν
[7]	θερμοῦ χώραν) συνιζάνοντες δὲ καὶ	καταπλήττοντες,	ὥσπερ ἐκεῖ τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν.
[9]	τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι, τὸ στόμα	κατασχών·	καὶ γὰρ ταῦτα ποιήσει τῷ
[7]	δὲ κατὰ τὴν ἀρτηρίαν ἀποθνήσκουσιν.	Καταχρῆται	γὰρ ἡ φύσις ἐν παρέργῳ
[18]	δ' ἐστὶν ἡ τοῦ πρώτου	καταψυκτικοῦ	μορίου αὔξησις, γῆρας δ' ἡ
[15]	γὰρ θερμότερον πλείονος δεῖται τῆς	καταψύξεως,	ἅμα δὲ καὶ πρὸς τὴν
[15]	αὐτό, ταχείας μὲν δεῖται τῆς	καταψύξεως	διὰ τὸ μικρὰν εἶναι τὴν
[12]	τὸ νῦν εἰρημένον· οὐ γὰρ	καταψύξεως	ἕνεκεν δέχεται τὸ ὑγρόν. Τοῦτο
[10]	πνεύμων τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος	καταψύξεως	ἕνεκέν ἐστιν (ἔοικε δὲ καὶ
[11]	δὲ τὴν κατάψυξιν τοῖς δεομένοις	καταψύξεως	ἡ τῶν βραγχίων ὑπάρχει φύσις.
[12]	καλουμένους καράβους καὶ τοὺς καρκίνους.	Καταψύξεως	μὲν γὰρ αὐτῶν οὐδὲν τυγχάνει
[16]	τῶν περὶ τὰ ζῷα γεγραμμένων.	Καταψύξεως	μὲν οὖν ὅλως ἡ τῶν
[9]	ὄντα θερμὰ πλείονος δεῖται τῆς	καταψύξεως,	οἷον αἱ μέλιτται (τῶν γὰρ
[9]	πνεύμονα ἢ ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται	καταψύξεως.	~Περὶ μὲν οὖν τῶν ἀναίμων,
[13]	ζῴων ἔνυδρα. ~Περὶ δὲ τῆς	καταψύξεως,	τίνα γίνεται τρόπον τοῖς τ'
[11]	πρὸς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς	καταψύξεως,	τῷ αὐτῷ ὀργάνῳ χρῆται πρὸς
[16]	εἶναι, τῷ ὕδατι ποιοῦνται τὴν	κατάψυξιν	διὰ τῶν βραγχίων. Ὡς δ'
[8]	ἀλλὰ μαραινόμενον. Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι	κατάψυξιν,	εἰ μέλλει τεύξεσθαι σωτηρίας· τοῦτο
[9]	ἱκανὴν ἡ τοιαύτη ποιεῖ κίνησις	κατάψυξιν,	ἐκείνοις δ' ἱκανήν. Καὶ τῇ
[10]	πρὸς τὴν ἀπὸ τοῦ ὕδατος	κατάψυξιν.	Ἓν δ' ἐφ' ἓν χρήσιμον
[12]	ὑγρόν, εἴρηται ὅτι συμβαίνει διὰ	κατάψυξιν	καὶ διὰ τὸ δεῖν δέχεσθαι
[16]	ὂν τὸ αἷμα> κωλύει τὴν	κατάψυξιν·	καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν
[20]	θερμοῦ τοῦ ἐν αὐτῇ διὰ	κατάψυξιν	περιττωματικὴν ἢ συντηκτικήν, οἷον ἐν
[10]	δέχεται τὸν ἀέρα καὶ τὴν	κατάψυξιν	ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν καὶ
[11]	καταδέχεται τὸ πνεῦμα πρὸς τὴν	κατάψυξιν)	τά τ' ἔχοντα βράγχια, ἀφέντα
[11]	τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ τὴν	κατάψυξιν	τοῖς δεομένοις καταψύξεως ἡ τῶν
[11]	εἰρημένων ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν	κατάψυξιν,	ὕστερον ἐροῦμεν· πρὸς δὲ τὸ
[16]	τῶν βραγχίων, δι' ὧν ἡ	κατάψυξις	γίνεται πρὸς τὴν καρδίαν, διαυλωνίζοντος
[19]	γὰρ διὰ τοῦ ὕδατος ἡ	κατάψυξις	γίνεται, τοῖς δὲ διὰ τοῦ
[10]	ἓν χρήσιμον ὄργανον, καὶ μία	κατάψυξις	ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ μάτην
[1]	ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς τῇ κινήσει	καταψύχει	καὶ ποιεῖ διαμένειν πολὺν χρόνον.
[5]	ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ τὸ μὴ	καταψύχειν	ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις τὸ
[9]	ἱκανός ἐστιν ἐπὶ πολὺν χρόνον	καταψύχειν,	οἷον τοῖς τε μαλακοστράκοις καὶ
[18]	τοῦ μορίου δι' ἀδυναμίαν τοῦ	καταψύχειν	ὑπὸ γήρως. Τί μὲν οὖν
[10]	Ὅσα δὲ βράγχια ἔχει πάντα	καταψύχεται	δεχόμενα τὸ ὕδωρ· ἔχει δὲ
[12]	ἄναιμον ἕκαστον αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς	καταψύχεται	ὑπὸ τοῦ περιέχοντος ὑγροῦ, ἀλλὰ
[17]	ἐκλείπει τοῖς ἔχουσιν ὅταν μὴ	καταψύχηται	τὸ θερμὸν τὸ κοινωνοῦν αὐτῆς·
[21]	ἀεὶ δέχεται, καὶ ἀφίησι› πάλιν	καταψυχομένου.	Διὸ κἀκείνοις τοῦ ζῆν καὶ
[21]	καρδίαν διὰ τῶν πόρων καὶ	καταψυχομένου	συνίζουσι, καὶ ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ.
[21]	τὸν θύραθεν ψυχρὸν ὄντα, καὶ	καταψύχοντα	σβεννύναι τὴν ὑπεροχὴν τὴν τοῦ
[20]	δέ· καὶ γὰρ οἱ φοβούμενοι	καταψύχονται	τὰ ἄνω, τὸ δὲ θερμὸν
[9]	κίνησις ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκεῖ	καταψύχουσα.	Τέλος δ' οὐ δύναται, ἀλλ'
[14]	οὐκ ἂν εἰς ὑγρὸν φέρουσα	κατέθηκεν·	φθείρει γὰρ τὰ ὑπὸ ξηροῦ
[7]	ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα	κατέρχεται	οἴδματι θῦον, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ,
[4]	συνάγῃ καὶ συμπηγνύῃ τὸ σῶμα,	κατέχειν	συμβαίνει τὸ πνεῦμα. Καίτοι τότ'
[1]	Ἐὰν μέντοι βιάζηταί τις λίαν	κατέχων	πολὺν χρόνον, ἀποπνίγονται πάντα· οὐδὲν
[1]	ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν	κατηγορεῖν.	Ὅτι μὲν οὖν ὅσα πνεύμονα
[21]	βράγχια, καὶ διιᾶσι τὸ ὕδωρ·	κατιόντος	δὲ πρὸς τὴν καρδίαν διὰ
[7]	αἵματος πεφυκότος κινεῖσθαι ἄνω καὶ	κάτω,	κάτω μὲν φερομένου εἰσρεῖν τὸν
[16]	ἀναπνέουσιν ὁ θώραξ ἄνω καὶ	κάτω	κινεῖται πολλάκις δεχομένων τὸ πνεῦμα
[7]	πεφυκότος κινεῖσθαι ἄνω καὶ κάτω,	κάτω	μὲν φερομένου εἰσρεῖν τὸν ἀέρα
[17]	τό τε ἄνω καὶ τὸ	κάτω	συνάπτει, τοῖς μὲν φυτοῖς μέσον
[11]	διὰ τῆς ἀρτηρίας· προτέρα γὰρ	κεῖται	ἡ ἀρτηρία τοῦ οἰσοφάγου, δι'
[1]	ἐπελθεῖν, ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων	κενὴν	κατηγορεῖν. Ὅτι μὲν οὖν ὅσα
[5]	θερμόν, διὰ τὸ μηδὲν εἶναι	κενὸν	ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν
[2]	τοὺς ἰχθῦς· οὐ γὰρ εἶναι	κενὸν	οὐδέν· Διογένης δ' ὅταν ἀφῶσι
[2]	στόμα περιεστῶτος ὕδατος ἕλκειν τῷ	κενῷ	τῷ ἐν τῷ στόματι τὸν
[7]	τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μέν	κεύθειν,	αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι.
[16]	Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὡσαύτως αἱ	κεφαλαὶ	νεύουσι τοῖς τε πεζοῖς τῶν
[16]	τῶν ἱστοριῶν· ὡς δ' ἐν	κεφαλαίοις	εἰπεῖν καὶ νῦν, ἔχει τόνδε
[16]	δ' ὡσαύτως. γὰρ νεύουσι τὰς	κεφαλάς,	ἐνταῦθ' ἡ καρδία τὸ ὀξὺ
[12]	κοίλου τοῦ ὑπὲρ τῆς καλουμένης	κεφαλῆς.	Γέγραπται δὲ περὶ αὐτῶν δι'
[13]	τό γε καθαρωτάτῳ καὶ πλείστῳ	κεχρημένον	αἵματι τῶν ζῴων ὀρθότατόν ἐστιν,
[14]	δ' οἷον εἴ τι ἐκ	κηροῦ	συστήσειεν ἡ φύσις, οὐκ ἂν
[12]	τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ τὰ	κητώδη	τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν τις,
[20]	ἀεί, καὶ ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε	κινεῖ.	Ἀναπήδησις μὲν οὖν ἐστιν ἡ
[20]	τὸ ἠρτῆσθαι ἐκ τῆς καρδίας.	Κινεῖ	δ' ἀεί· ὥστε κἀκεῖναι ἀεί,
[17]	οὐ δύναται ταῦτα τὰ μόρια	κινεῖν	οὐδ' αἴρειν καὶ συνάγειν, τέλος
[17]	Τέλος δ' ὅταν μηκέτι δύνωνται	κινεῖν,	τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν οὖν
[16]	τὴν κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων	κινεῖν	τῶν μὲν ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα
[7]	μείζους· διὸ τοῦ αἵματος πεφυκότος	κινεῖσθαι	ἄνω καὶ κάτω, κάτω μὲν
[16]	ὁ θώραξ ἄνω καὶ κάτω	κινεῖται	πολλάκις δεχομένων τὸ πνεῦμα καὶ
[21]	ἕως περ ἂν ζῇ καὶ	κινῇ	τοῦτο τὸ μόριον συνεχῶς· καὶ
[1]	αὐτόν) ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς τῇ	κινήσει	καταψύχει καὶ ποιεῖ διαμένειν πολὺν
[13]	δ' ἐξ ἀνάγκης καὶ τῆς	κινήσεως	αἰτίαν καὶ τὰ τοιαῦτα δεῖ
[4]	τῆς ἀναπνοῆς γίνεται καὶ τῆς	κινήσεως,	οὐχ ὡς βιαζομένου τοῦ περιέχοντος.
[19]	τόπους. Ἡ δ' αἰτία τῆς	κινήσεως	τοῖς μὲν τῶν βραγχίων τοῖς
[17]	αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ μικρὰν	κίνησιν	ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ ἄλυπός ἐστιν
[20]	ὁμοία φύμασίν ἐστιν, ἣν ποιοῦνται	κίνησιν	μετ' ἀλγηδόνος διὰ τὸ παρὰ
[3]	τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην τινὰ	κίνησιν	τοῦ μορίου τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ
[21]	τρόπον καὶ τοῖς ἰχθύσιν ἡ	κίνησις	γίνεται τῶν βραγχίων. Αἰρομένου γὰρ
[9]	τὸ ὑγρόν· ἡ γὰρ οἰκεία	κίνησις	ἐπὶ πολὺν χρόνον διαρκεῖ καταψύχουσα.
[9]	οὐχ ἱκανὴν ἡ τοιαύτη ποιεῖ	κίνησις	κατάψυξιν, ἐκείνοις δ' ἱκανήν. Καὶ
[17]	καρδίας, οἷον αἱ χελῶναι, καὶ	κινοῦνται	τοῖς ποσίν, ἐπόντων τῶν χελωνίων,
[3]	οὐ συμβαῖνον· οὐθὲν γὰρ φαίνονται	κινοῦντες	τῶν περὶ τὴν κοιλίαν ἀλλ'
[9]	πρὸς τὸν ὑμένα γίνεσθαι τρίψιν·	κινοῦσι	γὰρ τὸν τόπον τοῦτον, ὥσπερ
[7]	Ὡς δ' αὔτως τέρεν αἷμα	κλαδασσόμενον	διὰ γυίων ὁππότε μὲν παλίνορσον
[7]	ἐκπνοήν, παρεικάζων τὸ συμβαῖνον ταῖς	κλεψύδραις.	Ὧδε δ' ἀναπνεῖ πάντα καὶ
[7]	πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ ὅταν παῖς	κλεψύδρῃ	παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο εὖτε μὲν
[3]	στόματί ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ	κοιλίᾳ	ἕλκειν. Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα
[3]	μὴ ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς ἡ	κοιλία	πρὸς τῷ στόματί ἐστιν, ὥστ'
[3]	φαίνονται κινοῦντες τῶν περὶ τὴν	κοιλίαν	ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια μόνον,
[11]	ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς τὴν	κοιλίαν	εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν ποιεῖται τὴν
[11]	τροφὴ πορεύεται εἰς τὴν καλουμένην	κοιλίαν·	τοῖς μὲν οὖν τετράποσι καὶ
[9]	καὶ λέγεται ἀποπνίγεσθαι πληρουμένης τῆς	κοιλίας	καὶ φθειρομένου τοῦ ἐν τῷ
[12]	δὲ καὶ πολύποδες διὰ τοῦ	κοίλου	τοῦ ὑπὲρ τῆς καλουμένης κεφαλῆς.
[14]	καὶ κατὰ τὰς μεταβολὰς τῆς	κοινῆς	ὥρας· τὰς μὲν γὰρ ἕξεις
[17]	μὲν οὖν πᾶσι τοῖς ζῴοις	κοινὸν	γένεσις καὶ θάνατος, οἱ δὲ
[2]	πράγματος ἀφαιροῦσι, διὰ τὸ τὸ	κοινὸν	ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ
[17]	ἡ φθορά, ἀλλ' ἔχει τι	κοινόν.	Θάνατος δ' ἐστὶν ὁ μὲν
[17]	μὴ καταψύχηται τὸ θερμὸν τὸ	κοινωνοῦν	αὐτῆς· καθάπερ γὰρ εἴρηται πολλάκις,
[21]	τῶν τε γὰρ ἰατρῶν ὅσοι	κομψοὶ	καὶ περίεργοι λέγουσί τι περὶ
[10]	μόνον τῶν τεθεωρημένων, ὁ καλούμενος	κορδύλος.	Ἅμα δὲ πνεύμονα καὶ βράγχια
[4]	ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν· ὅταν γὰρ	κρατῇ	τὸ περιέχον συνθλῖβον, καὶ μηκέτι
[7]	ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος ἄκρα	κρατύνων,	εἰσόκε χειρὶ μεθῇ, τότε δ'
[10]	ὕδρων γένος καὶ βατράχων καὶ	κροκοδείλων	καὶ ἑμύδων καὶ χελῶναι αἵ
[14]	διέσωσεν, οὐδ' εἴ τι ἐκ	κρυστάλλου·	ἐφθάρη γὰρ ἂν ταχὺ διὰ
[5]	τινος ἀποφαίνονται μόνον. Καίτοι γε	κύρια	ταῦθ' ὁρῶμεν τοῦ ζῆν καὶ
[7]	λέγων οἴεται καὶ περὶ τῆς	κυρίας	λέγειν ἀναπνοῆς. Ἔστι γὰρ καὶ
[16]	θερμὸν δ' ὂν τὸ αἷμα>	κωλύει	τὴν κατάψυξιν· καὶ μὴ δυναμένων
[4]	τι τοῖς ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων	κωλύειν	ἐκθλίβεσθαι τὴν ψυχήν· οὐ μέντοι
[4]	ταῦτα καὶ ἀνείργοντα τὴν θλίψιν	κωλύειν	τὴν ἐνοῦσαν ἐν τοῖς ζῴοις
[4]	τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν εἰσιὸν	κωλύειν	τὴν σύνθλιψιν. Νῦν δὲ γίνεται