HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Aristote, Opuscules. De la respiration (texte complet)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  270 formes différentes pour 739 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[1]   καὶ ποιεῖ διαμένειν πολὺν χρόνον.  Ἐὰν   μέντοι βιάζηταί τις λίαν κατέχων
[20]   δ' ἐν μὲν τοῖς φύμασιν,  ἐὰν   μὴ διαπνεύσῃ, παχυτέρου γινομένου τοῦ
[8]   τὸ πέριξ θερμόν, καὶ τροφὴν  ἐὰν   μὴ λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ πυρούμενον,
[3]   τοῦ πνεύματος ἐξιόντος βιαίως, οἷον  ἐάν   τις βιάζηται χελώνας βατράχους
[12]   τῶν ἐναίμων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ  ἐγκεφάλου   τὴν θέσιν ἔχει καὶ ἀφίησι
[3]   Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν πεζῶν  ἔδει   δυνατὸν εἶναι τοῦτο συμβαίνειν· νῦν
[2]   ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἀδύνατον. Ὥστ'  εἰ   ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ
[3]   οὖσιν ἐν τῷ ὑγρῷ συμβαίνειν·  εἰ   γὰρ καὶ οἱ ἰχθύες ἕλκουσιν
[4]   καὶ ὥς, σχεδὸν ταῦτ' ἐστίν.  Εἰ   δὲ δεῖ νομίζειν ἀληθῆ εἶναι
[5]   λεκτέον τὴν αἰτίαν τοῦ μόνοις·  εἰ   δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις,
[11]   ἀναπνέοντες ἅμα καταδέχονται τὴν τροφήν  (εἰ   δὲ μή, συμβαίνει πνίγεσθαι παρεισιούσης
[7]   οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ ταὐτόν.  Εἰ   δὲ περὶ τῆς κατὰ τοὺς
[8]   μαραινόμενον. Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν,  εἰ   μέλλει τεύξεσθαι σωτηρίας· τοῦτο γὰρ
[5]   δι' ἄλλην τινὰ αἰτίαν  (εἰ   μὲν γὰρ μόνοις τὸ τῆς
[7]   καὶ διὰ τῶν μυκτήρων. Ὥστ'  εἰ   μὲν περὶ ταύτης λέγει τῆς
[14]   ὑπὸ ξηροῦ συστάντα τὸ ὑγρόν.  Εἰ   οὖν ὕλη πᾶσι τοῖς σώμασι
[3]   ἀποπνίγεται πεζὸν ζῷον. Ἔτι δ'  εἰ   πάντα ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ
[14]   συστάντα ἐν ὑγροῖς ἐστι καὶ  εἰ   ψυχρά, ἔσται ἐν ψυχρῷ> τὰ
[14]   διαθέσεις αὐτῆς. Λέγω δ' οἷον  εἴ   τι ἐκ κηροῦ συστήσειεν
[14]   ἐν θερμῷ θεῖσα διέσωσεν, οὐδ'  εἴ   τι ἐκ κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ
[14]   ὑπὸ τοῦ ἐναντίου συστάν. Οὐδ'  εἴ   τι ἐξ ἁλὸς νίτρου
[9]   βραγχίοις. Παραπλήσιον γὰρ συμβαίνει κἂν  εἴ   τίς τινα τῶν ἀναπνεόντων πνίγοι,
[17]   οἱ δὲ τρόποι διαφέρουσι τῷ  εἴδει·   οὐ γὰρ ἀδιάφορος φθορά,
[14]   ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν ἐπίσκεψιν  εἴληφεν·   περὶ δ' ἧς αἰτίας εἴρηκεν
[10]   ἐστιν (ἔοικε δὲ καὶ τοὔνομα  εἰληφέναι   πνεύμων διὰ τὴν τοῦ
[14]   εἰς τὸ ὕδωρ, διὰ τὸ  εἶναι   αὐτὰ ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ ὑπέρπυρά
[4]   συμβαίνειν τὸν θάνατον τοῖς ζῴοις·  εἶναι   γὰρ τὸν θάνατον τὴν τῶν
[9]   τὸ ζῆν διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα  εἶναι)   ἐπεὶ καὶ τῶν ἰχθύων οἱ>
[8]   φλεβῶν τὴν αὐτὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον  εἶναι·   θατέρου γὰρ ἕνεκα θάτερόν ἐστιν,
[5]   τοὐναντίον· τὸ μὲν γὰρ ἐκπνεόμενον  εἶναι   θερμόν, τὸ δ' εἰσπνεόμενον ψυχρόν.
[5]   ἐξῄει θερμόν, διὰ τὸ μηδὲν  εἶναι   κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ
[2]   ἀναπνεῖν τοὺς ἰχθῦς· οὐ γὰρ  εἶναι   κενὸν οὐδέν· Διογένης δ' ὅταν
[4]   Εἰ δὲ δεῖ νομίζειν ἀληθῆ  εἶναι   τὰ πρότερον λεχθέντα καὶ μὴ
[21]   σύστασιν τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν μὲν  εἶναι   ταῖς φύσαις ταῖς ἐν τοῖς
[5]   τελευτῶντες δὲ ἐκπνέουσιν, ὥστ' ἀναγκαῖον  εἶναι   τὴν ἀρχὴν εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ
[14]   ἕξεις ἐνδέχεται τοῖς τόποις ἐναντίας  εἶναι,   τὴν δ' ὕλην ἀδύνατον. Ὅτι
[15]   τῆς καταψύξεως διὰ τὸ μικρὰν  εἶναι   τὴν ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ πυρός,
[8]   τούτου μορίῳ τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον  εἶναι   τὴν τοιαύτην, ἐνταῦθα καὶ τὴν
[21]   ἐν τῷ μέσῳ τὸ θρεπτικὸν  εἶναι   τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται μὲν
[7]   καὶ ἐκπνοὴν διὰ τὸ φλέβας  εἶναί   τινας ἐν αἷς ἔνεστι μὲν
[4]   ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν  εἶναι   τὸ ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν· ὅταν
[17]   τελευτῶσιν· διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον  εἶναι   τὸ θερμόν, ἅτε τοῦ πλείστου
[21]   προσδέξασθαι σχῆμα τοιοῦτον) διπλοῦν δ'  εἶναι   τὸ τοιοῦτον· δεῖ γὰρ ἐν
[14]   ἀνασῴζηται, ἐναντίον ὄντα· θερμὸν γὰρ  εἶναι   τὸ ὑγρὸν ἧττον τοῦ ἀέρος.
[21]   παρατέτανται φλέβες, ὥστε δοκεῖν ὅλον  εἶναι   τὸν πνεύμονα πλήρη αἵματος. Καλεῖται
[3]   ἐπὶ τῶν πεζῶν ἔδει δυνατὸν  εἶναι   τοῦτο συμβαίνειν· νῦν δ' οὐδὲν
[11]   ~Ἐπεὶ δὲ πρὸς μὲν τὸ  εἶναι   τροφῆς δεῖται τῶν ζῴων ἕκαστον,
[20]   ἀλγηδόνος διὰ τὸ παρὰ φύσιν  εἶναι   τῷ αἵματι τὴν μεταβολήν· γίνεται
[16]   τὸ ἔνυδρον αὐτῶν τὴν φύσιν  εἶναι,   τῷ ὕδατι ποιοῦνται τὴν κατάψυξιν
[3]   τό τε τῶν μορίων ἀπείρους  εἶναι   τῶν ἐντός, καὶ τὸ μὴ
[4]   γὰρ τῷ ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν  εἶναι   τῶν τοιούτων καλεῖ ἐκεῖνος
[5]   τοῦ θερμοῦ τὴν ἀναπνοὴν εἴσοδον  εἶναι.   Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον· τὸ μὲν
[14]   ἔχοντα πλεῖστον τῶν ζῴων ἔνυδρα  εἶναι,   φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐν
[21]   φυσικοῦ μέχρι του τὰς αἰτίας  εἰπεῖν.   δὲ διαφέρουσι καὶ διαφέροντα
[16]   ἱστοριῶν· ὡς δ' ἐν κεφαλαίοις  εἰπεῖν   καὶ νῦν, ἔχει τόνδε τὸν
[2]   τῶν ζῴων. Οὐδ' ἐνδέχεται αὐτοῖς  εἰπεῖν·   ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι, ταύτῃ
[3]   φαίνονται ἀσπαρίζοντα ὥσπερ τὰ πνιγόμενα,  εἴπερ   ἀναπνέουσιν; οὐ γὰρ δὴ τροφῆς
[5]   ἄλλος, καὶ περὶ τούτου διοριστέον,  εἴπερ   δυνατὸν ἀναπνεῖν πᾶσιν) ἔτι δὲ
[3]   ἕλκοιεν ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ'  εἴπερ   κἀκεῖνα ἦν δυνατά, καὶ ταῦτ'
[7]   τοῦ ἀναπνεῖν. Ἀναπνεῖ δ' ὥσπερ  εἴπομεν,   τὰ φανερῶς ἀναπνέοντα διὰ τῆς
[7]   ἄγγοσδ' ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά μιν  εἴργει   ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ
[1]   μὲν οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ δὲ  εἰρήκασι   μέν, οὐ καλῶς δ' εἰρήκασιν
[1]   εἰρήκασι μέν, οὐ καλῶς δ'  εἰρήκασιν   ἀλλ' ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων. Ἔτι
[5]   ἀναπνεῖν καὶ τὸ ἐκπνεῖν) οὐθὲν  εἰρήκασιν   οἱ τοῦτον τὸν τρόπον λέγοντες,
[1]   μέν τινες τῶν πρότερον φυσικῶν  εἰρήκασιν·   τίνος μέντοι χάριν ὑπάρχει τοῖς
[4]   εἰσιὸν διαστέλλειν. μὲν οὖν  εἴρηκε   καὶ ὥς, σχεδὸν ταῦτ' ἐστίν.
[14]   ~Ἐμπεδοκλῆς δ' οὐ καλῶς τοῦτ'  εἴρηκε,   φάσκων τὰ θερμότατα καὶ πῦρ
[14]   εἴληφεν· περὶ δ' ἧς αἰτίας  εἴρηκεν   Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν ἔχει τὸ
[4]   ποιήσασαν τοῦτο τὴν φύσιν οὐθὲν  εἴρηκεν·   ὅλως γὰρ ὥσπερ καὶ οἱ
[2]   ἄλλοι τῶν περὶ τῆς ἀναπνοῆς  εἰρηκότων   οὐδὲν περὶ τῶν ἄλλων διωρίκασι
[7]   μὲν οὖν παρὰ τῶν ἄλλων  εἰρημένα   περὶ τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας καὶ
[12]   Αἴτιον δὲ τούτου τὸ νῦν  εἰρημένον·   οὐ γὰρ καταψύξεως ἕνεκεν δέχεται
[7]   ἀναγκαῖον ζητεῖν πῶς ἐφαρμόσει  εἰρημένος   λόγος τῆς αἰτίας· φαίνεται γὰρ
[11]   Πῶς μὲν οὖν τῶν  εἰρημένων   ὀργάνων δύναμις ποιεῖ τὴν κατάψυξιν,
[4]   παντὸς θανάτου τὴν αἰτίαν ὑποληπτέον  εἰρῆσθαι   ταύτην, ἀλλὰ μόνον ἐπὶ τῶν
[14]   ἐστί, καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν, τοσαῦτ'  εἰρήσθω,   καὶ διότι τὰ μὲν οὐκ
[7]   οὐ πᾶσι τὸ αὐτὸ αἰσθητήριον.  Εἴρηται   δὲ περὶ αὐτῶν ἐν ἑτέροις
[18]   τίνας αἰτίας ὑπάρχουσι τοῖς ζῴοις,  εἴρηται.   ~Δῆλον δ' ἐκ τούτων καὶ
[13]   πνεύμονα τῶν ζῴων ἔχουσι, πρότερον  εἴρηται.   Διὰ τί δὲ τοῦτο τὸ
[9]   ἀλλ' ἀποπνίγεται μὴ ἀναπνεύσαντα, καθάπερ  εἴρηται   καὶ πρότερον· τῆς γὰρ μαράνσεως
[10]   τῇ ἀναπνοῇ χρῆται μανότερον, ὥσπερ  εἴρηται   καὶ πρότερον. Χρῆται δὲ πάντα,
[9]   ἀναπνεῖ τὰ ἔντομα τῶν ζῴων,  εἴρηται   μὲν καὶ πρότερον, φανερὸν δὲ
[12]   οὖν τοῦ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν,  εἴρηται   ὅτι συμβαίνει διὰ κατάψυξιν καὶ
[21]   συγγενῶν ταύτης τῆς σκέψεως σχεδὸν  εἴρηται   περὶ πάντων. Περὶ δὲ ὑγιείας
[17]   τὸ κοινωνοῦν αὐτῆς· καθάπερ γὰρ  εἴρηται   πολλάκις, συντήκεται αὐτὸ ὑφ' αὑτοῦ.
[8]   θρεπτικῆς (δι' ἣν δ' αἰτίαν,  εἴρηται   πρότερον ἐν τοῖς Περὶ ψυχῆς)
[17]   ἀρχή. Αὕτη δ' ἐστίν, ὥσπερ  εἴρηται   πρότερον, ἐν τό τε
[8]   τοσαύτας ἔχει δυσχερείας. ~Ἐπεὶ δὲ  εἴρηται   πρότερον ὅτι τὸ ζῆν καὶ
[8]   αὐτήν. Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ  εἴρηται   πρότερον, σβέσις καὶ μάρανσις, σβέσις
[10]   ὑγρὸν βοηθεῖ πρὸς τὴν ζωήν,  εἴρηται·   τοῖς δ' ἐναίμοις καὶ τοῖς
[16]   τῆς καρδίας καὶ ἕτεροι τείνουσιν  εἰς   ἄκρον ἑκάστου τῶν βραγχίων, δι'
[14]   διὰ τὸ ψυχρὸν ἂν› ἦλθεν  εἰς   αὐτό, ἀλλ' ὅτι ὑγρόν. Αἱ
[3]   πολλὰ διατεμνόμενα ζῆν, οὐ μόνον  εἰς   δύο μέρη ἀλλὰ καὶ εἰς
[20]   καὶ συστελλόμενον ποιεῖ τὴν πήδησιν,  εἰς   μικρὸν συνωθούμενον οὕτως ὥστ' ἐνίοτ'
[3]   εἰς δύο μέρη ἀλλὰ καὶ  εἰς   πλείω, οἷον αἱ καλούμεναι σκολόπενδραι·
[21]   τοῖς τὸν πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν·  εἰς   πολλοὺς γὰρ οἷον αὐλῶνας τὰς
[21]   πραγματευθέντων οἱ χαριέστατοι σχεδὸν τελευτῶσιν  εἰς   τὰς ἀρχὰς τὰς ἰατρικάς.
[21]   τοῦτο ποιεῖν· αἰρομένου δέ, καθάπερ  εἰς   τὰς φύσας, ἀναγκαῖον εἰσφρεῖν τὸν
[9]   καὶ τοῖς πολύποσιν (οὐ μὴν  εἰς   τέλος γε διαρκεῖ πρὸς τὸ
[11]   δι' οὗ τροφὴ πορεύεται  εἰς   τὴν καλουμένην κοιλίαν· τοῖς μὲν
[11]   τῆς τοῦ ὑγροῦ παρεμπτώσεως, ἀλλ'  εἰς   τὴν κοιλίαν εἰσιόντος· διὸ ταχεῖαν
[16]   ἄκρου τῆς καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης  εἰς   τὸ μέσον, συνάπτουσιν ἀλλήλοις
[14]   τιθέμεναι σῴζονται μᾶλλον· ἐπανισοῖ γὰρ  εἰς   τὸ μέτριον τόπος τὴν
[3]   καὶ ἐν τῷ ὑγρῷ καὶ  εἰς   τὸ ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν ἀσπαρίζωσιν.
[14]   τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν τόπον  εἰς   τὸ ὑγρόν (σχεδὸν γὰρ καὶ
[14]   Καίτοι τοῦ αὐτοῦ λόγου ἐστὶν  εἰς   τὸ ὕδωρ, διὰ τὸ εἶναι
[14]   ξηρῷ φησι, φεύγοντα δ' ἐλθεῖν  εἰς   τὸ ὕδωρ. Ἔτι δ' οὐδὲ
[5]   περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον ἐμπίπτειν  εἰς   τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ
[7]   εἰσὶν αἵματος, ἔχουσι δὲ πόρους  εἰς   τὸν ἔξω ἀέρα, τῶν μὲν
[5]   μὴ λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ'  εἰς   τὸν θώρακα τοῦ πνεύματος εἴσοδον
[14]   νίτρου συνέστησεν, οὐκ ἂν  εἰς   ὑγρὸν φέρουσα κατέθηκεν· φθείρει γὰρ
[7]   πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα  εἰς   ὕδατος βάπτῃσι τέρεν δέμας ἀργυφέοιο,
[7]   ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ ταὐτὸν  εἰσδέχονταί   τε τὸν ἀέρα καὶ πάλιν
[21]   συνίζοντος ἐξιέναι τὸν ἀέρα τὸν  εἰσελθόντα   πάλιν, εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα
[9]   οἱ ᾄδοντες ᾄδουσιν· θερμότεροι γάρ  εἰσι,   καὶ ἔσχισται αὐτοῖς ὑπὸ τὸ
[17]   ἐναίμων ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν  εἰσὶ   πολὺν χρόνον ζῶσιν ἐξῃρημένης τῆς
[14]   τῆς ὕλης, ἐν οἵῳπερ τόπῳ  εἰσί,   τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ μὲν
[15]   τοῦ ψυχικοῦ πυρός, εἴσω δ'  εἰσιέναι   διὰ παντὸς διὰ τὸ πλῆθος
[7]   μὲν αἷμα, οὐ μέντοι πλήρεις  εἰσὶν   αἵματος, ἔχουσι δὲ πόρους εἰς
[11]   ἔχουσι, καὶ καρχαρόδοντες σχεδὸν πάντες  εἰσίν·   οὐ γὰρ ἐνδέχεται λεαίνειν τὴν
[4]   ἅμα τὸ περιέχον συνθλίβειν καὶ  εἰσιὸν   διαστέλλειν. μὲν οὖν εἴρηκε
[4]   συνθλῖβον, καὶ μηκέτι τὸ› θύραθεν  εἰσιὸν   δύνηται ἀνείργειν, μὴ δυναμένου ἀναπνεῖν,
[4]   Καίτοι τότ' ἐχρῆν τὸ θύραθεν  εἰσιὸν   κωλύειν τὴν σύνθλιψιν. Νῦν δὲ
[5]   τὸ μὴ καταψύχειν ἱκανῶς τὸ  εἰσιὸν   πολλάκις τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν.
[7]   δὲ διὰ τοῦ στόματος, ὁμοίως  εἰσιόν   τε καὶ ἐξιόν. Τὰ μὲν
[21]   τὸν ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν,  εἰσιόντα   μὲν ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν
[11]   παρεμπτώσεως, ἀλλ' εἰς τὴν κοιλίαν  εἰσιόντος·   διὸ ταχεῖαν ποιεῖται τὴν ἄφεσιν
[4]   καὶ ψυχήν· ἀναπνέοντος οὖν καὶ  εἰσιόντος   τοῦ ἀέρος συνεισιόντα ταῦτα καὶ
[5]   καὶ τοῦ θερμοῦ τὴν ἀναπνοὴν  εἴσοδον   εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον· τὸ
[5]   εἰς τὸν θώρακα τοῦ πνεύματος  εἴσοδον   καὶ πάλιν θερμανθέντος ἔξοδον λανθάνειν.
[5]   τοῦ στόματος ἔξοδον καὶ πάλιν  εἴσοδον   μὴ λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ'
[21]   αἵματος. Καλεῖται δ' μὲν  εἴσοδος   τοῦ ἀέρος ἀναπνοή, δ'
[7]   ἔσωθε πεσὼν ἐπὶ τρήματα πυκνά,  εἰσόκ'   ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα
[7]   πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος ἄκρα κρατύνων,  εἰσόκε   χειρὶ μεθῇ, τότε δ' αὖ
[2]   ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ  εἰσπνεῖν,   ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν
[5]   ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν, τὸ δ'  εἰσπνεόμενον   ψυχρόν. Ὅταν δὲ θερμὸν ᾖ,
[19]   συνιζόντων τὰ μὲν ἐκπνέουσι καὶ  εἰσπνέουσι   τὰ δὲ δέχονται τὸ ὑγρὸν
[4]   δέονται τῆς ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον δ'  εἰσπνεύσαντας   ἀναπνεῖν. Ἀλεάζοντες δὲ πολλάκις ἀναπνέουσιν,
[2]   ταύτης δὲ τὸ μέν ἐστιν  εἰσπνοή,   τὸ δ' ἐκπνοή, περὶ ἧς
[5]   ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχὴν  εἰσπνοήν.   Ἔτι δὲ τὸ τίνος ἕνεκα
[5]   πρότερον τὴν ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς  εἰσπνοῆς.   Ἔστι δὲ τοὐναντίον· σημεῖον δέ·
[12]   ὕδωρ› ὅπως μὴ ἅμα δεχομένοις  εἰσρέῃ   τὸ ὑγρόν. Τὰ μὲν οὖν
[7]   καὶ κάτω, κάτω μὲν φερομένου  εἰσρεῖν   τὸν ἀέρα καὶ γίγνεσθαι ἀναπνοήν,
[21]   καθάπερ εἰς τὰς φύσας, ἀναγκαῖον  εἰσφρεῖν   τὸν ἀέρα τὸν θύραθεν ψυχρὸν
[15]   τὴν ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ πυρός,  εἴσω   δ' εἰσιέναι διὰ παντὸς διὰ
[5]   τὸν αὐτὸν τόπον, καὶ περιωθεῖν  εἴσω   διὰ τοῦ στόματος τὸν ἀέρα
[2]   δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον θατέρῳ.  Εἶτα   ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ, τότε
[7]   τῶν ζῴων οὐδὲν ποιεῖ δῆλον,  εἴτε   ἀναπνέουσιν εἴτε μή. Καὶ περὶ
[7]   οὐδὲν ποιεῖ δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν  εἴτε   μή. Καὶ περὶ τῆς διὰ
[13]   πολλὰ συνέστηκεν· τὰ μὲν γὰρ  ἐκ   γῆς πλείονος συνέστηκεν, οἷον τὸ
[14]   Λέγω δ' οἷον εἴ τι  ἐκ   κηροῦ συστήσειεν φύσις, οὐκ
[14]   θεῖσα διέσωσεν, οὐδ' εἴ τι  ἐκ   κρυστάλλου· ἐφθάρη γὰρ ἂν ταχὺ
[14]   ἔσται ἐν ψυχρῷ> τὰ δ'  ἐκ   ξηροῦ ἐν ξηρῷ. Διὰ τοῦτο
[13]   μὲν ἐξ ἀέρος τὰ δ'  ἐκ   πυρός. Ἕκαστα δ' ἐν τοῖς
[8]   οὐ γὰρ διὰ ταύτης, ἀλλ'  ἐκ   ταύτης ἠρτημέναι πᾶσαι τυγχάνουσιν· δῆλον
[4]   αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι μὲν  ἐκ   τῆς ἀναπνοῆς συμβαίνει τι τοῖς
[20]   ἅμα ἀλλήλαις, διὰ τὸ ἠρτῆσθαι  ἐκ   τῆς καρδίας. Κινεῖ δ' ἀεί·
[4]   σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος ἔξοδον  ἐκ   τῆς τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως. Τὴν
[6]   λέγειν, πλασματῶδες ὄν; μᾶλλον γὰρ  ἐκ   τῆς τροφῆς τοῦτο γιγνόμενον ὁρῶμεν.
[20]   καρδίᾳ τοῦ ἀεὶ προσιόντος  ἐκ   τῆς τροφῆς ὑγροῦ διὰ τῆς
[2]   τὸ ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων,  ἐκ   τοῦ περὶ τὸ στόμα περιεστῶτος
[9]   καὶ τοῖς ἀναίμοις γινομένη  ἐκ   τοῦ περιέχοντος ὕδατος
[3]   γὰρ καὶ οἱ ἰχθύες ἕλκουσιν  ἐκ   τοῦ πέριξ ὕδατος τῷ στόματι,
[6]   καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ θερμὸν  ἐκ   τοῦ πνεύματος τίνα χρὴ τρόπον
[3]   καὶ τἆλλα ζῷα; καὶ τὸν  ἐκ   τοῦ στόματος δ' ἂν ἕλκοιεν
[3]   τὸ φάναι τὸν ἀέρα ἕλκειν  ἐκ   τοῦ στόματος ἐκ τοῦ
[4]   θάνατον τὴν τῶν τοιούτων σχημάτων  ἐκ   τοῦ σώματος ἔξοδον ἐκ τῆς
[12]   τὸ δεῖν δέχεσθαι τὴν τροφὴν  ἐκ   τοῦ ὑγροῦ τὰ τὴν φύσιν
[3]   ἕλκειν ἐκ τοῦ στόματος  ἐκ   τοῦ ὕδατος διὰ τοῦ στόματος
[15]   τὰ ἔχοντα τὸν πνεύμονα ἔναιμον,  ἐκ   τούτων δῆλον· τό τε γὰρ
[19]   τοῖς ζῴοις, εἴρηται. ~Δῆλον δ'  ἐκ   τούτων καὶ διὰ τίν' αἰτίαν
[16]   βράγχια, πρὸς μὲν τὴν ὄψιν  ἐκ   τῶν ἀνατομῶν δεῖ θεωρεῖν, πρὸς
[8]   τυγχάνουσιν· δῆλον δ' ἡμῖν τοῦτο  ἐκ   τῶν ἀνατομῶν. Τὰς μὲν οὖν
[16]   δεῖ θεωρεῖν, πρὸς δ' ἀκρίβειαν  ἐκ   τῶν ἱστοριῶν· ὡς δ' ἐν
[7]   γὰρ καὶ διὰ τῆς ἀρτηρίας  ἐκ   τῶν στηθῶν ἀναπνοὴ καὶ
[4]   ἐπὶ τούτων καλῶς· δῆλον δ'  ἐκ   τῶν συμβαινόντων καὶ τῶν τοιούτων
[16]   πρὸς τὸν πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν  ἔκ   τε τῶν ἀνατεμνομένων καὶ τῶν
[13]   ἀέρος τὰ δ' ἐκ πυρός.  Ἕκαστα   δ' ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις
[21]   ἐν τῷ πνεύμονι, ὧν παρ'  ἑκάστην   παρατέτανται φλέβες, ὥστε δοκεῖν ὅλον
[14]   ζητεῖν ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις  ἑκάστης   ὕλης καὶ κατὰ τὰς μεταβολὰς
[14]   οὖν ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον  ἕκαστον   αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν
[12]   ὀλιγόθερμον γάρ ἐστι καὶ ἄναιμον  ἕκαστον   αὐτῶν, ὥσθ' ἱκανῶς καταψύχεται ὑπὸ
[14]   τῶν ζῴων ἐξ ἧς ἐστιν  ἕκαστον,   καὶ αἱ ἕξεις καὶ διαθέσεις
[11]   εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν ζῴων  ἕκαστον,   πρὸς δὲ τὴν σωτηρίαν τῆς
[16]   καὶ ἕτεροι τείνουσιν εἰς ἄκρον  ἑκάστου   τῶν βραγχίων, δι' ὧν
[19]   δὲ διὰ τοῦ ἀέρος, ὧν  ἑκάτερα   στερίσκεται μεταβάλλοντα τοὺς τόπους.
[16]   τῷ αὐτῷ ἀποπνίγονται· ταχέως γὰρ  ἑκάτερον   αὐτῶν γίνεται θερμόν (θερμαίνει γὰρ
[16]   γὰρ τοῦ αἵματος θίξις  ἑκάτερον)   θερμὸν δ' ὂν τὸ αἷμα>
[7]   ἐκεῖ τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν. Πλὴν  ἐκεῖ   μὲν οὐ κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί
[7]   συνιζάνοντες δὲ καὶ καταπλήττοντες, ὥσπερ  ἐκεῖ   τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν. Πλὴν ἐκεῖ
[21]   περὶ φύσεως καὶ τὰς ἀρχὰς  ἐκεῖθεν   ἀξιοῦσι λαμβάνειν, καὶ τῶν περὶ
[3]   νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν. Κἂν  ἐκεῖνα   δ' ἔξω τοῦ ὑγροῦ ὄντα
[10]   χελῶναι καὶ σαῦραι καὶ ὄφεις.  Ἐκεῖνα   μὲν οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ
[7]   τῶν μυκτήρων· αὐτοῖς δὲ χωρὶς  ἐκείνης   οὐκ ἔστιν ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν.
[21]   μᾶλλον· καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις  ἐκεῖνο   τῆς τροφῆς αἴτιόν ἐστιν. Ἀνάγκη
[9]   τοιαύτη ποιεῖ κίνησις κατάψυξιν,  ἐκείνοις   δ' ἱκανήν. Καὶ τῇ τρίψει
[14]   οὐ μὴν γέ φησιν  ἐκεῖνος   ἀληθές. Τῶν μὲν γὰρ ἕξεων
[4]   εἶναι τῶν τοιούτων καλεῖ  ἐκεῖνος   νοῦν καὶ ψυχήν· ἀναπνέοντος οὖν
[14]   ὑπέρξηρα, ὥσπερ τὰ ὑπέρπυρά φησιν  ἐκεῖνος·   οὐ γὰρ διὰ τὸ ψυχρὸν
[3]   ἔστι, δῆλον ὡς οὐδ' ἐπ'  ἐκείνων   ἐστίν. Πρὸς δὲ τούτοις διὰ
[4]   τοῖς ἀναπνέουσι λέγει, φάσκων κωλύειν  ἐκθλίβεσθαι   τὴν ψυχήν· οὐ μέντοι ὡς
[4]   οὖν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ περιέχοντος  ἐκθλίβοντος,   βοήθειαν γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν φησιν.
[4]   ἔξοδον ἐκ τῆς τοῦ περιέχοντος  ἐκθλίψεως.   Τὴν δ' αἰτίαν διὰ τί
[4]   τὰ πρῶτα σχήματα τῶν σφαιροειδῶν.  Ἐκκρινομένων   οὖν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ περιέχοντος
[17]   δ' ἀρχὴ τῆς ζωῆς  ἐκλείπει   τοῖς ἔχουσιν ὅταν μὴ καταψύχηται
[17]   φθορὰ γίνεται διὰ θερμοῦ τινος  ἔκλειψιν,   τοῖς δὲ τελείοις, ἐν
[7]   γίγνεσθαι ἀναπνοήν, ἄνω δ' ἰόντος  ἐκπίπτειν   θύραζε καὶ γίνεσθαι τὴν ἐκπνοήν,
[5]   τοῦ στόματος τὸν ἀέρα τὸν  ἐκπίπτοντα   θερμόν· καὶ τοῦτο δὴ διατελεῖν
[7]   θῦον, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν  ἐκπνέει   ἶσον ὀπίσσω. Λέγει μὲν οὖν
[7]   μάργῳ, εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν  ἐκπνέει,   ὥσπερ ὅταν παῖς κλεψύδρῃ παίζῃσι
[7]   Ὧδε δ' ἀναπνεῖ πάντα καὶ  ἐκπνεῖ·   πᾶσι λίφαιμοι σαρκῶν σύριγγες πύματον
[2]   ἀναπνεῖν. Ἅμα δ' ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν   ἀδύνατον. Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ
[2]   ὕδωρ κατὰ τὸ στόμα καὶ  ἐκπνεῖν.   Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα ἐμποδίζειν θάτερον
[2]   τὰ ἀναπνέοντα ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν,  ἐκπνεῖν   δὲ μὴ ἐνδέχεται μηδὲν αὐτῶν,
[4]   τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν   εἶναι τὸ ζῆν καὶ ἀποθνήσκειν·
[21]   τοῦτο ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν   ἐστι τὸ ζῆν. Τὸν αὐτὸν
[10]   ποιεῖται διὰ τοῦ ἀναπνεῖν καὶ  ἐκπνεῖν.   Ἔχει δὲ πνεύμονα τά τε
[2]   τὰ βράγχια, ὥστε συμβαίνει ἅμα  ἐκπνεῖν   καὶ ἀναπνεῖν· τότε γάρ φασιν
[2]   Ὥστ' εἰ ἀνάγκη τὰ ἀναπνέοντα  ἐκπνεῖν   καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ μὴ
[2]   ταύτῃ ἀνέπνευσαν πάλιν δεῖ  ἐκπνεῖν,   καὶ τοῦτο ποιεῖν ἀεὶ παραλλάξ,
[5]   δὲ τὸ ἀναπνεῖν καὶ τὸ  ἐκπνεῖν)   οὐθὲν εἰρήκασιν οἱ τοῦτον τὸν
[5]   γὰρ τοὐναντίον· τὸ μὲν γὰρ  ἐκπνεόμενον   εἶναι θερμόν, τὸ δ' εἰσπνεόμενον
[5]   ἀεὶ ποιοῦντας, ἀναπνέοντάς τε καὶ  ἐκπνέοντας.   Συμβαίνει δὲ τοῖς οὕτως οἰομένοις
[4]   λίαν ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν μὴ  ἐκπνεόντων,   τότε δέονται τῆς ἀναπνοῆς· ἀναγκαῖον
[19]   αἰρομένων καὶ συνιζόντων τὰ μὲν  ἐκπνέουσι   καὶ εἰσπνέουσι τὰ δὲ δέχονται
[2]   ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ, τότε  ἐκπνέουσι   κατὰ τὸ στόμα κατὰ
[2]   ἧς οὐθὲν λέγουσι, τίνα τρόπον  ἐκπνέουσι   τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων. Οὐδ'
[7]   καταπλήττοντες, ὥσπερ ἐκεῖ τὰς φύσας,  ἐκπνέουσιν.   Πλὴν ἐκεῖ μὲν οὐ κατὰ
[5]   ταῦτα παρ' ἄλληλα, τελευτῶντες δὲ  ἐκπνέουσιν,   ὥστ' ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχὴν
[21]   ἀέρος ἀναπνοή, δ' ἔξοδος  ἐκπνοή.   Καὶ ἀεὶ δὴ τοῦτο γίνεται
[2]   μέν ἐστιν εἰσπνοή, τὸ δ'  ἐκπνοή,   περὶ ἧς οὐθὲν λέγουσι, τίνα
[5]   τοῖς οὕτως οἰομένοις πρότερον τὴν  ἐκπνοὴν   γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς. Ἔστι δὲ
[7]   δέ φησι τὴν ἀναπνοὴν καὶ  ἐκπνοὴν   διὰ τὸ φλέβας εἶναί τινας
[11]   τῆς τροφῆς ἐργασίαν καὶ τὴν  ἐκπνοὴν   καὶ τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ
[7]   ἐκπίπτειν θύραζε καὶ γίνεσθαι τὴν  ἐκπνοήν,   παρεικάζων τὸ συμβαῖνον ταῖς κλεψύδραις.
[6]   δὲ τοῦ πυρὸς γίγνεσθαι τὴν  ἐκπνοήν.   Ταὐτὰ γὰρ ἐροῦμεν πάλιν καὶ
[20]   σῆψις, τῇ δὲ ζέσει  ἔκπτωσις   διὰ τῶν ὁριζόντων. Ἐν δὲ
[7]   χροῒ ἠδὲ πόροιο, αἰθὴρ δ'  ἐκτὸς   ἔσω λελιημένος ὄμβρον ἐρύκῃ ἀμφὶ
[9]   ὅλως ἔχει πνεύμονα ἄναιμον,  ἐλαττονάκις   δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ μὲν οὖν
[7]   τῶν μὲν τοῦ σώματος μορίων  ἐλάττους,   τῶν δὲ τοῦ ἀέρος μείζους·
[14]   τῷ ξηρῷ φησι, φεύγοντα δ'  ἐλθεῖν   εἰς τὸ ὕδωρ. Ἔτι δ'
[3]   δὲ τὸ φάναι τὸν ἀέρα  ἕλκειν   ἐκ τοῦ στόματος ἐκ
[3]   ἐστιν, ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ κοιλίᾳ  ἕλκειν.   Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα ἐποίει
[2]   περὶ τὸ στόμα περιεστῶτος ὕδατος  ἕλκειν   τῷ κενῷ τῷ ἐν τῷ
[3]   ἐκ τοῦ στόματος δ' ἂν  ἕλκοιεν   ὁμοίως τοῖς ἰχθύσιν. Ὥστ' εἴπερ
[2]   ἐν τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα  ἕλκοντας   ἀναπνεῖν τοὺς ἰχθῦς· οὐ γὰρ
[3]   τινὰ κίνησιν τοῦ μορίου τοῦ  ἕλκοντος,   ἐπὶ δὲ τῶν ἰχθύων οὐ
[3]   Ἔτι πάντων τῶν ἀναπνεόντων καὶ  ἑλκόντων   τὸ πνεῦμα ὁρῶμεν γινομένην τινὰ
[3]   γὰρ ὅτι τὸν ἀέρα πολὺν  ἕλκουσι   λίαν ἐν τῷ ἀέρι, ἐν
[3]   εἰ γὰρ καὶ οἱ ἰχθύες  ἕλκουσιν   ἐκ τοῦ πέριξ ὕδατος τῷ
[14]   τοῦ ψυχροῦ καὶ τοῦ ὑγροῦ  ἐλλείπει,   κατὰ τὸν τόπον ἀνασῴζηται, ἐναντίον
[7]   πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος  ἐλλείποντος   ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ'
[7]   μεθῇ, τότε δ' αὖ πάλιν,  ἔμπαλιν   πρίν, πνεύματος ἐμπίπτοντος ὑπεκθέει
[14]   τόποις ἔχει τὴν τάξιν αὐτῶν.  ~Ἐμπεδοκλῆς   δ' οὐ καλῶς τοῦτ' εἴρηκε,
[7]   ~Λέγει δὲ περὶ ἀναπνοῆς καὶ  Ἐμπεδοκλῆς,   οὐ μέντοι τίνος γ' ἕνεκα,
[14]   περὶ δ' ἧς αἰτίας εἴρηκεν  Ἐμπεδοκλῆς,   τῇ μὲν ἔχει τὸ ζητούμενον
[14]   πεζὰ τῶν ζῴων ἐστί, καθάπερ  Ἐμπεδοκλῆς   φησιν, τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ διότι
[8]   ἐν τούτῳ γὰρ φύσις  ἐμπεπύρευκεν   αὐτήν. Φθορὰ δὲ πυρός, ὥσπερ
[3]   ὑγρῷ καὶ εἰς τὸ ξηρὸν  ἐμπεσόντες,   ὅταν ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ
[5]   τὸν περιέχοντα ὠθούμενον ἀέρα φερόμενον  ἐμπίπτειν   εἰς τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ
[21]   γὰρ οἷον αὐλῶνας τὰς σύριγγας  ἐμπίπτειν   τὰς ἐν τῷ πνεύμονι, ὧν
[7]   πάλιν, ἔμπαλιν πρίν, πνεύματος  ἐμπίπτοντος   ὑπεκθέει αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ'
[2]   καὶ ἐκπνεῖν. Ἀνάγκη δ' ἀπαντῶντα  ἐμποδίζειν   θάτερον θατέρῳ. Εἶτα ὅταν ἀφῶσι
[6]   λόγον ἅπερ καὶ πρὸς τοὺς  ἔμπροσθεν·   καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων
[16]   ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς  ἐμπύρευσιν.   Ταύτην δὲ ποιεῖται διὰ τῆς
[1]   βατράχων γένος. Ἔτι δὲ αἱ  ἑμύδες   τε καὶ χελῶναι πολὺν χρόνον
[10]   καὶ βατράχων καὶ κροκοδείλων καὶ  ἑμύδων   καὶ χελῶναι αἵ τε θαλάττιαι
[1]   θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν αὐτόν)  ἐμφυσώμενος   οὖν αὐτὸς τῇ κινήσει καταψύχει
[9]   αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι, τῷ  ἐμφύτῳ   πνεύματι αἰρομένῳ καὶ συνίζοντι, συμβαίνει
[8]   φθορὰ βίαιος ὁμοίως ἐπὶ τῶν  ἐμψύχων   καὶ τῶν ἀψύχων ἐστίν· καὶ
[7]   διὰ τὸ φλέβας εἶναί τινας  ἐν   αἷς ἔνεστι μὲν αἷμα, οὐ
[20]   νόσῳ τῇ καλουμένῃ παλμῷ, καὶ  ἐν   ἄλλαις δὲ νόσοις, καὶ ἐν
[20]   ἐστι σύνωσις τοῦ θερμοῦ τοῦ  ἐν   αὐτῇ διὰ κατάψυξιν περιττωματικὴν
[10]   δὲ πνεύμονα τά τε ζῳοτοκοῦντα  ἐν   αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε μόνον
[10]   σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν, ἀλλ' οὐκ  ἐν   αὑτοῖς) καὶ τῶν ᾠοτοκούντων τά
[9]   ψόφον ποιοῦσι πνεύματι, οἷον ἀσθμαίνοντα·  ἐν   αὐτῷ γὰρ τῷ ὑποζώματι, τῷ
[17]   ᾖ, κατὰ φύσιν δ' ὅταν  ἐν   αὐτῷ, καὶ τοῦ μορίου
[17]   ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας καὶ μικρᾶς  ἐν   αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ μικρὰν
[4]   τοιούτων ὧν ἔχομεν πάντες πεῖραν.  Ἐν   γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι μᾶλλον
[9]   ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ μελιττῶν·  ἐν   γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν χρόνον
[4]   βοήθειαν γίνεσθαι τὴν ἀναπνοήν φησιν.  Ἐν   γὰρ τῷ ἀέρι πολὺν ἀριθμὸν
[14]   οὐκ ἐν ὕδατι φύεται, ἀλλ'  ἐν   γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ λόγου
[18]   θάνατος. Τούτου δ' μὲν  ἐν   γήρᾳ θάνατος μάρανσις τοῦ μορίου
[20]   ἔκπτωσις διὰ τῶν ὁριζόντων.  Ἐν   δὲ τῇ καρδίᾳ τοῦ
[18]   τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,  ἐν   δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται θάνατος.
[17]   Τοῖς μὲν οὖν φυτοῖς αὔανσις,  ἐν   δὲ τοῖς ζῴοις καλεῖται τοῦτο
[3]   ἕλκουσι λίαν ἐν τῷ ἀέρι,  ἐν   δὲ τῷ ὕδατι μέτριον, καὶ
[7]   μυκτήρων ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν  ἐν   ἐνίοις τῶν ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως
[7]   αἰσθητήριον. Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν  ἐν   ἑτέροις σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι
[14]   συστήσειεν φύσις, οὐκ ἂν  ἐν   θερμῷ θεῖσα διέσωσεν, οὐδ' εἴ
[14]   ψυχρῷ, αἱ δὲ τῇ ψυχρότητι  ἐν   θερμῷ τιθέμεναι σῴζονται μᾶλλον· ἐπανισοῖ
[16]   ἐκ τῶν ἱστοριῶν· ὡς δ'  ἐν   κεφαλαίοις εἰπεῖν καὶ νῦν, ἔχει
[20]   γίνεσθαι τὸν ὄγκον. Παῦλα δ'  ἐν   μὲν τοῖς φύμασιν, ἐὰν μὴ
[14]   ψυχρῷ> τὰ δ' ἐκ ξηροῦ  ἐν   ξηρῷ. Διὰ τοῦτο τὰ δένδρα
[14]   μὲν οὖν φύσεις τῆς ὕλης,  ἐν   οἵῳπερ τόπῳ εἰσί, τοιαῦται οὖσαι
[16]   ἰχθύσιν. Καὶ τὰ μὲν ἀναπνέοντα  ἐν   ὀλίγῳ ἀέρι καὶ τῷ αὐτῷ
[7]   ἀποθνήσκουσιν. Καταχρῆται γὰρ φύσις  ἐν   παρέργῳ τῇ διὰ τῶν μυκτήρων
[12]   περὶ αὐτῶν δι' ἀκριβείας μᾶλλον  ἐν   ταῖς περὶ τῶν ζῴων ἱστορίαις.
[20]   τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται· δῆλον δ'  ἐν   τῇ γενέσει ἐξ ἀρχῆς· οὔπω
[9]   τῶν ἰχθύων οἱ> πολλοὶ ζῶσιν  ἐν   τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι, καὶ
[14]   ἐν ὕδατι ὑγραί, αἱ δ'  ἐν   τῇ γῇ ξηραί, αἱ δ'
[9]   τὰ μὲν ἔνυδρα, τὰ δ'  ἐν   τῇ γῇ ποιεῖται τὴν διατριβήν,
[21]   ὕδωρ. Ἀεὶ δ' αἰρομένου τοῦ  ἐν   τῇ καρδίᾳ ἀεὶ δέχεται, καὶ
[20]   τοῦ αἵματος φύσις. Πρῶτον γὰρ  ἐν   τῇ καρδίᾳ δημιουργεῖται· δῆλον δ'
[15]   τὴν ἀρχὴν τῆς θερμότητος τὴν  ἐν   τῇ καρδίᾳ πορεύεται τὸ πνεῦμα
[16]   ζῴων δεῖται φύσις διὰ τὴν  ἐν   τῇ καρδίᾳ τῆς ψυχῆς ἐμπύρευσιν.
[20]   κατάψυξιν περιττωματικὴν συντηκτικήν, οἷον  ἐν   τῇ νόσῳ τῇ καλουμένῃ παλμῷ,
[9]   τῷ ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ καὶ  ἐν   τῇ τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ
[14]   εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν τῆς  ἐν   τῇ φύσει θερμότητος, ὅπως ἐπειδὴ
[12]   δελφῖνες. Ἔτι δὲ κἂν ληφθῶσιν  ἐν   τοῖς δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ
[4]   τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν ἐνοῦσαν  ἐν   τοῖς ζῴοις διιέναι ψυχήν, καὶ
[14]   ὧραι σῴζουσιν, δὲ φύσις  ἐν   τοῖς οἰκείοις σῴζεται μάλιστα τόποις.
[14]   Τοῦτο μὲν οὖν δεῖ ζητεῖν  ἐν   τοῖς οἰκείοις τόποις ἑκάστης ὕλης
[13]   δ' ἐκ πυρός. Ἕκαστα δ'  ἐν   τοῖς οἰκείοις τόποις ἔχει τὴν
[8]   ἣν δ' αἰτίαν, εἴρηται πρότερον  ἐν   τοῖς Περὶ ψυχῆς) ταύτην δ'
[17]   θερμότητος νοσηματικῆς ὑπερβολῇ, καθάπερ  ἐν   τοῖς πυρετοῖς, πυκνὸν τὸ πνεῦμα
[1]   καὶ χελῶναι πολὺν χρόνον μένουσιν  ἐν   τοῖς ὑγροῖς· γὰρ πνεύμων
[3]   ἀσπαρίζωσιν. Ἔτι ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα  ἐν   τοῖς ὑγροῖς πάντα τὰ ἀναπνέοντα,
[1]   τῆς ἀναπνοῆς· διὸ πολὺν χρόνον  ἐν   τοῖς ὕδασι δύνανται διαμένειν παρὰ
[10]   διατρίβει καὶ ποιεῖται τὸν βίον  ἐν   τοῖς ὕδασιν, οἷον τὸ τῶν
[20]   ἐν ἄλλαις δὲ νόσοις, καὶ  ἐν   τοῖς φόβοις δέ· καὶ γὰρ
[7]   τὸν τόπον, καθάπερ τὰς φύσας  ἐν   τοῖς χαλκείοις, ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ
[21]   μὲν εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς  ἐν   τοῖς χαλκείοις (οὐ πόρρω γὰρ
[8]   δ' ἄνευ τοῦ φυσικοῦ πυρός·  ἐν   τούτῳ γὰρ φύσις ἐμπεπύρευκεν
[3]   δὲ τούτοις διὰ τίν' αἰτίαν  ἐν   τῷ ἀέρι ἀποθνήσκουσι καὶ φαίνονται
[3]   τὸν ἀέρα πολὺν ἕλκουσι λίαν  ἐν   τῷ ἀέρι, ἐν δὲ τῷ
[14]   τῇ γῇ ξηραί, αἱ δ'  ἐν   τῷ ἀέρι θερμαί· αἱ μέντοι
[19]   τῷ ὑγρῷ, τοῖς δ' ἰχθύσιν  ἐν   τῷ ἀέρι· τοῖς μὲν γὰρ
[9]   ὅσα ἄναιμα πλείω χρόνον ζῇ  ἐν   τῷ ἀέρι τῶν ἐναίμων καὶ
[21]   Αἰρομένου γὰρ τοῦ θερμοῦ τοῦ  ἐν   τῷ αἵματι διὰ τῶν μορίων
[4]   διιέναι ψυχήν, καὶ διὰ τοῦτο  ἐν   τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν εἶναι
[21]   μόριον συνεχῶς· καὶ διὰ τοῦτο  ἐν   τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν ἐστι
[21]   μὴ ζῆν τὸ τέλος ἐστὶν  ἐν   τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις ἐν
[17]   Διὸ καὶ ἄλυπός ἐστιν  ἐν   τῷ γήρᾳ θάνατος· οὐδενὸς γὰρ
[17]   Διὸ καὶ μικρῶν παθημάτων ἐπιγινομένων  ἐν   τῷ γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν· διὰ
[21]   ἐν τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις  ἐν   τῷ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν. Περὶ
[18]   οὖν ἐστιν πρώτη μέθεξις  ἐν   τῷ θερμῷ τῆς θρεπτικῆς ψυχῆς,
[21]   εἶναι τὸ τοιοῦτον· δεῖ γὰρ  ἐν   τῷ μέσῳ τὸ θρεπτικὸν εἶναι
[21]   ἁφὴν τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐνόντος  ἐν   τῷ μορίῳ τούτῳ, καὶ μάλιστα
[10]   τῷ ξηρῷ καὶ καθεύδει  ἐν   τῷ ξηρῷ, ἐν τῷ
[10]   καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ τίκτει  ἐν   τῷ ξηρῷ καὶ καθεύδει
[14]   πῶς ἐνδέχεται γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν  ἐν   τῷ ξηρῷ μεταβάλλειν τὸν τόπον
[14]   αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι μὲν  ἐν   τῷ ξηρῷ φησι, φεύγοντα δ'
[17]   θερμόν, ἅτε τοῦ πλείστου διαπεπνευκότος  ἐν   τῷ πλήθει τῆς ζωῆς, ἥτις
[21]   αὐλῶνας τὰς σύριγγας ἐμπίπτειν τὰς  ἐν   τῷ πνεύμονι, ὧν παρ' ἑκάστην
[2]   ὕδωρ διὰ τῶν βραγχίων, τὸν  ἐν   τῷ στόματι γινόμενον ἀέρα ἕλκοντας
[7]   γαργαρεῶνα, τὸ ἔσχατον τοῦ  ἐν   τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων τῶν
[2]   ὕδατος ἕλκειν τῷ κενῷ τῷ  ἐν   τῷ στόματι τὸν ἀέρα, ὡς
[5]   πῦρ ἐπὶ πῦρ. ~Ἡ δ'  ἐν   τῷ Τιμαίῳ γεγραμμένη περίωσις περί
[9]   τέφρᾳ χρονισθέντα ἀνίσταται. Καὶ τῶν  ἐν   τῷ ὑγρῷ δὲ ζώντων ὅσα
[3]   τὰ βράγχια μόνον, καὶ  ἐν   τῷ ὑγρῷ καὶ εἰς τὸ
[3]   ἐνδέχεται καὶ τοῖς ἀνθρώποις οὖσιν  ἐν   τῷ ὑγρῷ συμβαίνειν· εἰ γὰρ
[19]   ἀναπνέουσι τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει  ἐν   τῷ ὑγρῷ, τοῖς δ' ἰχθύσιν
[10]   ἐν τῷ ξηρῷ,  ἐν   τῷ ὑγρῷ ὑπερέχοντα τὸ στόμα
[2]   στόματι τὸν ἀέρα, ὡς ἐνόντος  ἐν   τῷ ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ'
[9]   τῆς κοιλίας καὶ φθειρομένου τοῦ  ἐν   τῷ ὑποζώματι θερμοῦ· διὸ καὶ
[14]   ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ> συστάντα  ἐν   ὑγροῖς ἐστι καὶ εἰ ψυχρά,
[12]   ἐπειδὴ ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν  ἐν   ὑγρῷ, ἀναγκαῖον δεχόμενα τὸ ὑγρὸν
[14]   τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ μὲν  ἐν   ὕδατι ὑγραί, αἱ δ' ἐν
[14]   Διὰ τοῦτο τὰ δένδρα οὐκ  ἐν   ὕδατι φύεται, ἀλλ' ἐν γῇ.
[14]   ἕξεις αἱ μὲν ὑπερβάλλουσαι θερμότητι  ἐν   ψυχρῷ, αἱ δὲ τῇ ψυχρότητι
[14]   ἐστι καὶ εἰ ψυχρά, ἔσται  ἐν   ψυχρῷ> τὰ δ' ἐκ ξηροῦ
[21]   ἀναπνοὴ γίνεται αὐξανομένου τοῦ θερμοῦ  ἐν   ἀρχὴ θρεπτική.
[8]   πυρὶ γὰρ ἐργάζεται πάντα) διόπερ  ἐν   πρώτῳ τόπῳ τοῦ σώματος
[8]   πρώτῳ τόπῳ τοῦ σώματος καὶ  ἐν   πρώτῳ τοῦ τόπου τούτου
[17]   τινος ἔκλειψιν, τοῖς δὲ τελείοις,  ἐν   τῆς οὐσίας ἀρχή.
[17]   δ' ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται πρότερον,  ἐν   τό τε ἄνω καὶ
[10]   τὴν ἀπὸ τοῦ ὕδατος κατάψυξιν.  Ἓν   δ' ἐφ' ἓν χρήσιμον ὄργανον,
[10]   λέγεται. Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων  ἓν   ἔχει βράγχια μόνον τῶν τεθεωρημένων,
[10]   ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν δ' ἐφ'  ἓν   χρήσιμον ὄργανον, καὶ μία κατάψυξις
[11]   τοῖς μὲν οὖν τετράποσι καὶ  ἐναίμοις   ἔχει ἀρτηρία οἷον πῶμα
[17]   τῶν δὲ ζῴων τοῖς μὲν  ἐναίμοις   καρδία, τοῖς δ' ἀναίμοις
[8]   οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον, τοῖς δ'  ἐναίμοις   καρδία τοῦτο τὸ μόριόν
[10]   τὴν ζωήν, εἴρηται· τοῖς δ'  ἐναίμοις   καὶ τοῖς ἔχουσι καρδίαν, ὅσα
[8]   τῶν φλεβῶν καρδία τοῖς  ἐναίμοις·   οὐ γὰρ διὰ ταύτης, ἀλλ'
[15]   καὶ μάλιστ' αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν  ἔναιμον,   αἴτιον τοῦ μὲν ἀναπνεῖν
[15]   καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ ἔχει  ἔναιμον   αὐτό, ταχείας μὲν δεῖται τῆς
[15]   ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα τὸν πνεύμονα  ἔναιμον,   ἐκ τούτων δῆλον· τό τε
[1]   ὥσπερ οἱ ἰχθύες. Τὰ δ'  ἔναιμον   ἔχοντα πνεύμονα πάντα μᾶλλον δεῖται
[13]   ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ μάλιστα  ἔναιμον   ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν
[21]   καὶ μάλιστα τοῖς τὸν πνεύμονα  ἔναιμον   ἔχουσιν· εἰς πολλοὺς γὰρ οἷον
[10]   καὶ ὄφεις. Ἐκεῖνα μὲν οὖν  ἔναιμον,   τούτων δὲ τὰ πλεῖστα τὸν
[15]   ὢν καὶ συρίγγων πλήρης. Καὶ  ἐναιμότατον   δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ μόριον
[12]   πρὸς οὐθὲν γὰρ περαίνει τῶν  ἐναίμων,   ἀλλὰ πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν
[9]   ζῇ ἐν τῷ ἀέρι τῶν  ἐναίμων   καὶ δεχομένων τὴν θάλατταν, οἷον
[17]   ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν  ἐναίμων   ὅσα μὴ ζωτικὰ λίαν εἰσὶ
[14]   γὰρ ἕξεις ἐνδέχεται τοῖς τόποις  ἐναντίας   εἶναι, τὴν δ' ὕλην ἀδύνατον.
[14]   τοὺς τὰς ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ  ἐναντίοι   τόποι καὶ ὧραι σῴζουσιν,
[14]   ἐλλείπει, κατὰ τὸν τόπον ἀνασῴζηται,  ἐναντίον   ὄντα· θερμὸν γὰρ εἶναι τὸ
[14]   τὸ θερμὸν τὸ ὑπὸ τοῦ  ἐναντίου   συστάν. Οὐδ' εἴ τι ἐξ
[8]   σβέσις μὲν ὑπὸ τῶν  ἐναντίων   (διόπερ ἀθρόον τε ὑπὸ τῆς
[3]   οὐ γὰρ δὴ τροφῆς γε  ἐνδείᾳ   τοῦτο πάσχουσιν. Ἣν γὰρ λέγει
[3]   σκολόπενδραι· πῶς τίνι  ἐνδέχεται   ἀναπνεῖν; Αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ
[2]   τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων. Οὐδ'  ἐνδέχεται   αὐτοῖς εἰπεῖν· ὅταν γὰρ ἀναπνεύσωσι,
[14]   Ὅλως μὲν οὖν ἄτοπον πῶς  ἐνδέχεται   γενόμενον ἕκαστον αὐτῶν ἐν τῷ
[3]   λέγουσι γίνεσθαι τὴν ἀναπνοὴν αὐτοῖς,  ἐνδέχεται   καὶ τοῖς ἀνθρώποις οὖσιν ἐν
[11]   σχεδὸν πάντες εἰσίν· οὐ γὰρ  ἐνδέχεται   λεαίνειν τὴν τροφήν. ~Περὶ δὲ
[2]   καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ μὴ  ἐνδέχεται   μηδὲν αὐτῶν, φανερὸν ὡς οὐδ'
[14]   ὥρας· τὰς μὲν γὰρ ἕξεις  ἐνδέχεται   τοῖς τόποις ἐναντίας εἶναι, τὴν
[3]   πάντα ποιεῖν· ζητοῦντες γὰρ τίνος  ἕνεκα   ἀναπνοὴ τοῖς ζῴοις ὑπάρχει,
[8]   ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι· θατέρου γὰρ  ἕνεκα   θάτερόν ἐστιν, ὡς ἀγγεῖον καὶ
[7]   Ἐμπεδοκλῆς, οὐ μέντοι τίνος γ'  ἕνεκα,   οὐδὲ περὶ πάντων τῶν ζῴων
[4]   οὐ μέντοι ὡς τούτου γ'  ἕνεκα   ποιήσασαν τοῦτο τὴν φύσιν οὐθὲν
[5]   εἰσπνοήν. Ἔτι δὲ τὸ τίνος  ἕνεκα   ταῦθ' ὑπάρχει τοῖς ζῴοις (λέγω
[3]   ἐντός, καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν  ἕνεκά   τινος τὴν φύσιν πάντα ποιεῖν·
[13]   τῶν μορίων. Ἔχει μὲν οὖν  ἕνεκα   τούτου. Τὴν δ' ἐξ ἀνάγκης
[12]   νῦν εἰρημένον· οὐ γὰρ καταψύξεως  ἕνεκεν   δέχεται τὸ ὑγρόν. Τοῦτο μὲν
[10]   τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως  ἕνεκέν   ἐστιν (ἔοικε δὲ καὶ τοὔνομα
[17]   ἀρχὰς ἔχουσιν, οὐ μέντοι γε  ἐνεργείᾳ.   Διὸ καὶ τῶν ἐντόμων ἔνια
[7]   φλέβας εἶναί τινας ἐν αἷς  ἔνεστι   μὲν αἷμα, οὐ μέντοι πλήρεις
[16]   Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός ἐστιν,  ἔνθεν   δὲ καὶ ἔνθεν τῆς καρδίας
[7]   αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι.  Ἔνθεν   ἔπειθ' ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν
[16]   οὗτός ἐστιν, ἔνθεν δὲ καὶ  ἔνθεν   τῆς καρδίας καὶ ἕτεροι τείνουσιν
[9]   ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ σομφόν,  ἔνια   διὰ τοῦτο πολὺν χρόνον δύνανται
[17]   ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ τῶν ἐντόμων  ἔνια   διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν ἐναίμων
[17]   ἀναίμοις τὸ ἀνάλογον. Τούτων δ'  ἔνια   δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς ἔχουσιν, οὐ
[13]   δὲ τοῦτο τὸ μόριον ἔχουσιν  ἔνια,   καὶ διὰ τί τὰ ἔχοντα
[9]   αἱ μέλιτται (τῶν γὰρ μελιττῶν  ἔνιαι   ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη) καὶ
[11]   ἄμφω ταῦτα φύσις, καθάπερ  ἐνίοις   τῇ γλώττῃ πρός τε τοὺς
[7]   ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν ἐν  ἐνίοις   τῶν ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως μὲν
[20]   εἰς μικρὸν συνωθούμενον οὕτως ὥστ'  ἐνίοτ'   ἀποσβέννυσθαι τὰ ζῷα καὶ ἀποθνήσκειν
[21]   τὴν ἁφὴν τοῦ θερμοῦ τοῦ  ἐνόντος   ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ, καὶ
[2]   τῷ στόματι τὸν ἀέρα, ὡς  ἐνόντος   ἐν τῷ ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα
[21]   διὰ τὸ τὴν ἀρχὴν τὴν  ἐνοῦσαν   αὐτῷ τοῦ τοιούτου μορίου ταὐτὸ
[4]   ἀνείργοντα τὴν θλίψιν κωλύειν τὴν  ἐνοῦσαν   ἐν τοῖς ζῴοις διιέναι ψυχήν,
[17]   καὶ μικρᾶς ἐν αὐτῷ φλογὸς  ἐνούσης   διὰ μικρὰν κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ
[16]   ὡσαύτως. γὰρ νεύουσι τὰς κεφαλάς,  ἐνταῦθ'   καρδία τὸ ὀξὺ ἔχει.
[8]   ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν τοιαύτην,  ἐνταῦθα   καὶ τὴν πρώτην θρεπτικὴν ψυχὴν
[9]   (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα τὰ  ἔντομα)   τούτοις ὑπὸ τὸ διάζωμα διέσχισται,
[3]   ἀναπνεῖ, δῆλον ὅτι καὶ τὰ  ἔντομα   τῶν ζῴων ἀναπνεῖ· φαίνεται δ'
[9]   Ὅτι δ' οὐκ ἀναπνεῖ τὰ  ἔντομα   τῶν ζῴων, εἴρηται μὲν καὶ
[17]   αὐτῶν εὖ, παραπλησίως δὲ τοῖς  ἐντόμοις.   δ' ἀρχὴ τῆς ζωῆς
[9]   ῥοπῆς. Ὅσα δὲ μακροβιώτερα τῶν  ἐντόμων   (ἄναιμα γάρ ἐστι πάντα τὰ
[17]   γε ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ τῶν  ἐντόμων   ἔνια διαιρούμενα ζῶσι, καὶ τῶν
[5]   οὐσῶν τῶν σαρκῶν, ὅθεν τὸ  ἐντὸς   ἐξῄει θερμόν, διὰ τὸ μηδὲν
[3]   τῶν μορίων ἀπείρους εἶναι τῶν  ἐντός,   καὶ τὸ μὴ λαμβάνειν ἕνεκά
[4]   τὸ αἴτιον ἔξωθέν ἐστιν  ἐντός.   Οὐ λέγει δὲ οὐδὲ περὶ
[6]   ὡς τρεφομένου τῷ πνεύματι τοῦ  ἐντὸς   πυρός, καὶ ἀναπνέοντος μὲν ὥσπερ
[14]   πῦρ ἔχοντα πλεῖστον τῶν ζῴων  ἔνυδρα   εἶναι, φεύγοντα τὴν ὑπερβολὴν τῆς
[12]   τὴν φύσιν ὄντα τῶν ζῴων  ἔνυδρα.   ~Περὶ δὲ τῆς καταψύξεως, τίνα
[9]   δὲ τῶν ζῴων τὰ μὲν  ἔνυδρα,   τὰ δ' ἐν τῇ γῇ
[14]   θερμότητα τῆς φύσεως τὰ μὲν  ἔνυδρα   τὰ δὲ πεζὰ τῶν ζῴων
[16]   καθάπερ οἱ ἰχθύες διὰ τὸ  ἔνυδρον   αὐτῶν τὴν φύσιν εἶναι, τῷ
[12]   ~Περὶ δὲ τὰ κητώδη τῶν  ἐνύδρων   ἀπορήσειεν ἄν τις, ἔχει δὲ
[16]   ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα τῶν δ'  ἐνύδρων   τὰ βράγχια διὰ πάθος
[13]   ἐξ ὕδατος, οἷον τὸ τῶν  ἐνύδρων·   τῶν δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν
[13]   πτηνῶν καὶ πεζῶν τὰ μὲν  ἐξ   ἀέρος τὰ δ' ἐκ πυρός.
[16]   τὸ ὀξὺ ἔχει. Τείνει δ'  ἐξ   ἄκρου τῆς καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης
[14]   ἐναντίου συστάν. Οὐδ' εἴ τι  ἐξ   ἁλὸς νίτρου συνέστησεν, οὐκ
[13]   οὖν ἕνεκα τούτου. Τὴν δ'  ἐξ   ἀνάγκης καὶ τῆς κινήσεως αἰτίαν
[14]   αὐτῶν ἐστιν) δὲ τὴν  ἐξ   ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι
[20]   δῆλον δ' ἐν τῇ γενέσει  ἐξ   ἀρχῆς· οὔπω γὰρ διωρισμένων τῶν
[17]   καὶ τοῦ μορίου σύστασις  ἐξ   ἀρχῆς τοιαύτη, ἀλλὰ μὴ ἐπίκτητόν
[14]   θ' ὕλη τῶν ζῴων  ἐξ   ἧς ἐστιν ἕκαστον, καὶ αἱ
[8]   ἐστιν. τροφὴ μὲν γὰρ  ἐξ   ἧς ἤδη γίνεται τὰ μόρια
[20]   γὰρ ἀεὶ τὸ ὑγρὸν συνεχῶς,  ἐξ   οὗ γίνεται τοῦ αἵματος
[14]   τὸ ξηρόν, εὐλόγως τὰ μὲν  ἐξ   ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ> συστάντα ἐν
[13]   τῶν φυτῶν γένος, τὰ δ'  ἐξ   ὕδατος, οἷον τὸ τῶν ἐνύδρων·
[14]   τῷ ἀέρι θερμαί· αἱ μέντοι  ἕξεις   αἱ μὲν ὑπερβάλλουσαι θερμότητι ἐν
[14]   κοινῆς ὥρας· τὰς μὲν γὰρ  ἕξεις   ἐνδέχεται τοῖς τόποις ἐναντίας εἶναι,
[14]   ἧς ἐστιν ἕκαστον, καὶ αἱ  ἕξεις   καὶ διαθέσεις αὐτῆς. Λέγω δ'
[14]   ἐκεῖνος ἀληθές. Τῶν μὲν γὰρ  ἕξεων   τοὺς τὰς ὑπερβολὰς ἔχοντας οἱ
[14]   μέτριον τόπος τὴν τῆς  ἕξεως   ὑπερβολήν. Τοῦτο μὲν οὖν δεῖ
[5]   τῶν σαρκῶν, ὅθεν τὸ ἐντὸς  ἐξῄει   θερμόν, διὰ τὸ μηδὲν εἶναι
[17]   λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον ζῶσιν  ἐξῃρημένης   τῆς καρδίας, οἷον αἱ χελῶναι,
[19]   δὲ δέχονται τὸ ὑγρὸν καὶ  ἐξιᾶσιν,   ἔτι δ' σύστασις τοῦ
[7]   τε τὸν ἀέρα καὶ πάλιν  ἐξιᾶσιν,   οἱ δ' ἀναπνέοντες κατὰ ταὐτόν.
[5]   ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα δὲ πάλιν  ἐξιέναι   κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον, καὶ
[21]   φθίνοντος ἀναγκαῖον συνίζειν, καὶ συνίζοντος  ἐξιέναι   τὸν ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν,
[16]   πολλάκις δεχομένων τὸ πνεῦμα καὶ  ἐξιέντων,   ὡς τὰ βράγχια τοῖς ἰχθύσιν.
[7]   στόματος, ὁμοίως εἰσιόν τε καὶ  ἐξιόν.   Τὰ μὲν οὖν παρὰ τῶν
[21]   εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα μὲν ψυχρὸν  ἐξιόντα   δὲ θερμὸν διὰ τὴν ἁφὴν
[3]   ἀναπνέοντα, γίνονται πομφόλυγες τοῦ πνεύματος  ἐξιόντος   βιαίως, οἷον ἐάν τις βιάζηται
[5]   πλασματώδης τρόπος τῆς αἰτίας.  Ἐξιόντος   γὰρ ἔξω τοῦ θερμοῦ διὰ
[8]   ζῆν καὶ τῆς ψυχῆς  ἕξις   μετὰ θερμότητός τινός ἐστιν (οὐδὲ
[4]   τοιούτων σχημάτων ἐκ τοῦ σώματος  ἔξοδον   ἐκ τῆς τοῦ περιέχοντος ἐκθλίψεως.
[5]   τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος  ἔξοδον   καὶ πάλιν εἴσοδον μὴ λανθάνειν
[5]   πνεύματος εἴσοδον καὶ πάλιν θερμανθέντος  ἔξοδον   λανθάνειν. Ἄτοπον δὲ καὶ τοῦ
[21]   τοῦ ἀέρος ἀναπνοή, δ'  ἔξοδος   ἐκπνοή. Καὶ ἀεὶ δὴ τοῦτο
[7]   ἔχουσι δὲ πόρους εἰς τὸν  ἔξω   ἀέρα, τῶν μὲν τοῦ σώματος
[5]   τρόπος τῆς αἰτίας. Ἐξιόντος γὰρ  ἔξω   τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος,
[3]   οὐ ποιοῦσιν. Κἂν ἐκεῖνα δ'  ἔξω   τοῦ ὑγροῦ ὄντα ἐπιδήλως ἂν
[4]   οὐ φαίνεται) πότερον τὸ αἴτιον  ἔξωθέν   ἐστιν ἐντός. Οὐ λέγει
[17]   βίαιος μὲν ὅταν ἀρχὴ  ἔξωθεν   ᾖ, κατὰ φύσιν δ' ὅταν
[4]   τὸ αἴτιον, πότερον ἔσωθεν  ἔξωθεν·   οὐ γὰρ δὴ θύραθεν
[9]   τόπον τοῦτον, ὥσπερ τὰ ἀναπνέοντα  ἔξωθεν   τῷ πνεύμονι καὶ οἱ ἰχθύες
[2]   περὶ τῶν ἄλλων διωρίκασι ζῴων,  ἐοίκασι   μέντοι λέγειν ὡς πάντων ἀναπνεόντων·
[10]   τοῦ πνεύματος καταψύξεως ἕνεκέν ἐστιν  (ἔοικε   δὲ καὶ τοὔνομα εἰληφέναι
[9]   σχεδὸν πάντα τὰ τοιαῦτ' ἐστίν·  ἐπ'   ἀμφότερα γὰρ μικρὰ ὄντα μικρᾶς
[3]   οὐκ ἔστι, δῆλον ὡς οὐδ'  ἐπ'   ἐκείνων ἐστίν. Πρὸς δὲ τούτοις
[7]   χαλκοῖο εὖτε μὲν αὐλοῦ πορθμὸν  ἐπ'   εὐειδεῖ χερὶ θεῖσα εἰς ὕδατος
[11]   ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ τὰ μὲν  ἐπαίρει,   τὰ δὲ διοίγει καὶ καταδέχεται
[14]   ἐν θερμῷ τιθέμεναι σῴζονται μᾶλλον·  ἐπανισοῖ   γὰρ εἰς τὸ μέτριον
[3]   δυνατά, καὶ ταῦτ' ἂν ἦν·  ἐπεὶ   δ' οὐκ ἔστι, δῆλον ὡς
[8]   τοιαύτας καὶ τοσαύτας ἔχει δυσχερείας.  ~Ἐπεὶ   δὲ εἴρηται πρότερον ὅτι τὸ
[16]   καρδία τὸ ὀξὺ ἔχει.  Ἐπεὶ   δὲ οὐχ ὡσαύτως αἱ κεφαλαὶ
[11]   δὲ πνεύμονα, ἄμφω δ' οὐδέν.  ~Ἐπεὶ   δὲ πρὸς μὲν τὸ εἶναι
[9]   βοηθεῖ πρὸς ταύτην τὴν φθοράν.  ~Ἐπεὶ   δὲ τῶν ζῴων τὰ μὲν
[9]   ζῆν διὰ> τὸ ὀλιγόθερμα εἶναι)  ἐπεὶ   καὶ τῶν ἰχθύων οἱ> πολλοὶ
[10]   μία κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ'  ἐπεὶ   μάτην οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν τὴν
[4]   φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν,  ἐπεὶ   ὁτὲ μὲν φαίνεται τοῦτο γινόμενον,
[21]   διαφέροντα θεωροῦσιν, οὐ δεῖ λανθάνειν,  ἐπεὶ   ὅτι γε σύνορος πραγματεία
[12]   θαλάττης διὰ τὴν ἀναπνοήν. Ἀλλ'  ἐπειδὴ   ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν τροφὴν ἐν
[14]   ἐν τῇ φύσει θερμότητος, ὅπως  ἐπειδὴ   τοῦ ψυχροῦ καὶ τοῦ ὑγροῦ
[7]   δ' εὐπορίην διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν  ἔπειθ'   ὁπόταν μὲν ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα,
[6]   πάντα γὰρ ἔχει θερμότητα ζωτικήν.  Ἔπειτα   καὶ τὸ γίγνεσθαι τὸ θερμὸν
[7]   εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν ῥόον· αὐτὰρ  ἔπειτα   πνεύματος ἐλλείποντος ἐσέρχεται αἴσιμον ὕδωρ.
[1]   Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων πρῶτον  ἐπελθεῖν,   ὅπως μὴ δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν
[11]   τῶν τετραπόδων τοῖς ᾠοτόκοις οὐκ  ἔπεστιν,   ἀλλὰ τῇ συναγωγῇ τὸ αὐτὸ
[3]   τῶν μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον  ἐπὶ   βραγχίων καὶ πνεύμονος, εὗρον ἂν
[3]   τι ἄλλο τῶν τοιούτων γενῶν·  ἐπὶ   δὲ τῶν ἰχθύων οὐ συμβαίνει
[3]   κίνησιν τοῦ μορίου τοῦ ἕλκοντος,  ἐπὶ   δὲ τῶν ἰχθύων οὐ συμβαῖνον·
[2]   ἀφαιροῦσι, διὰ τὸ τὸ κοινὸν  ἐπὶ   θατέρου λέγεσθαι μόνον. Ἀναπνοὴ γὰρ
[9]   ὑγρόν· γὰρ οἰκεία κίνησις  ἐπὶ   πολὺν χρόνον διαρκεῖ καταψύχουσα. Τέλος
[9]   θερμὸν ἀὴρ ἱκανός ἐστιν  ἐπὶ   πολὺν χρόνον καταψύχειν, οἷον τοῖς
[4]   ὅτε τὸ λεγόμενον ποιεῖ πῦρ  ἐπὶ   πῦρ. ~Ἡ δ' ἐν τῷ
[6]   πυρός, καὶ ἀναπνέοντος μὲν ὥσπερ  ἐπὶ   πῦρ ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι, τραφέντος δὲ
[7]   κατὰ σῶμα τέτανται, καί σφιν  ἐπὶ   στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν ῥινῶν
[12]   καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται τὰ τοιαῦτα  ἐπὶ   τῆς θαλάττης διὰ τὴν ἀναπνοήν.
[11]   τῆς ξηρᾶς τῆς ὑγρᾶς  ἐπὶ   τὸν πνεύμονα διὰ τῆς ἀρτηρίας·
[4]   τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν οὐδ'  ἐπὶ   τούτων καλῶς· δῆλον δ' ἐκ
[7]   εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν  ἐπὶ   τρήματα πυκνά, εἰσόκ' ἀποστεγάσῃ πυκινὸν
[6]   πρὸς τοὺς ἔμπροσθεν· καὶ γὰρ  ἐπὶ   τῶν ἄλλων ζῴων ἐχρῆν τοῦτο
[6]   τὸ περίττωμα ἀφιέναι· τοῦτο δ'  ἐπὶ   τῶν ἄλλων οὐχ ὁρῶμεν γινόμενον.
[4]   ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ μόνον  ἐπὶ   τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν οὐδ'
[8]   οὖν φθορὰ βίαιος ὁμοίως  ἐπὶ   τῶν ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύχων
[9]   καὶ πρότερον, φανερὸν δὲ καὶ  ἐπὶ   τῶν μικρῶν ἐστι ζῴων, οἷον
[3]   ἀναπνοὴ τοῖς ζῴοις ὑπάρχει, καὶ  ἐπὶ   τῶν μορίων τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον
[3]   διὰ τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ γὰρ  ἐπὶ   τῶν πεζῶν ἔδει δυνατὸν εἶναι
[17]   πῦρ. Διὸ καὶ μικρῶν παθημάτων  ἐπιγινομένων   ἐν τῷ γήρᾳ ταχέως τελευτῶσιν·
[11]   συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι τὴν  ἐπιγλωττίδα·   προελθούσης δὲ τὰ μὲν ἐπαίρει,
[11]   ἀρτηρία οἷον πῶμα τὴν  ἐπιγλωττίδα·   τοῖς δ' ὄρνισι καὶ τῶν
[3]   δ' ἔξω τοῦ ὑγροῦ ὄντα  ἐπιδήλως   ἂν αὐτὸ ἐποίει· φαίνεται δ'
[9]   τῶν τετρυπημένων τὰ παιδία, ὅταν  ἐπιθῶσιν   ὑμένα λεπτόν. Διὰ γὰρ τοῦτο
[17]   ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη, ἀλλὰ μὴ  ἐπίκτητόν   τι πάθος. Τοῖς μὲν οὖν
[12]   τὸ μὴ ἀναπνεῖν· διὸ καὶ  ἐπιπολάζοντα   φαίνεται τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τῆς
[12]   ἀφιᾶσι τὸ ὕδωρ διὰ τῶν  ἐπιπτυγμάτων,   σηπίαι δὲ καὶ πολύποδες διὰ
[20]   Καὶ τοῦτ' ἀεὶ γίνεται συνεχῶς·  ἐπιρρεῖ   γὰρ ἀεὶ τὸ ὑγρὸν συνεχῶς,
[14]   καὶ ψυχρά, καθ' αὑτὰ τὴν  ἐπίσκεψιν   εἴληφεν· περὶ δ' ἧς αἰτίας
[3]   καὶ ἐπὶ τῶν μορίων τοῦτ'  ἐπισκοποῦντες,   οἷον ἐπὶ βραγχίων καὶ πνεύμονος,
[17]   καὶ συνάγειν, τέλος δὲ γιγνομένης  ἐπιτάσεως   καταμαραίνεται τὸ πῦρ. Διὸ καὶ
[17]   πλήθει τῆς ζωῆς, ἥτις ἂν  ἐπίτασις   γένηται τοῦ μορίου, ταχέως ἀποσβέννυται·
[11]   τὰ μὲν συνάγει, τὰ δ'  ἐπιτίθησι   τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ τὰ
[3]   ἕλκειν. Τοῦτο δὲ κἂν τἆλλα  ἐποίει   ζῷα· νῦν δὲ οὐ ποιοῦσιν.
[3]   ὑγροῦ ὄντα ἐπιδήλως ἂν αὐτὸ  ἐποίει·   φαίνεται δ' οὐ ποιοῦντ' αὐτό.
[17]   χελῶναι, καὶ κινοῦνται τοῖς ποσίν,  ἐπόντων   τῶν χελωνίων, διὰ τὸ μὴ
[9]   γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι καὶ  ἑπτὰ   ἔτη) καὶ τἆλλα δὲ ὅσα
[8]   ἄνευ θερμότητός ἐστιν· πυρὶ γὰρ  ἐργάζεται   πάντα) διόπερ ἐν πρώτῳ
[11]   πρός τε τὴν τῆς τροφῆς  ἐργασίαν   καὶ τὴν ἐκπνοὴν καὶ τὴν
[11]   τὸ μὲν στόμα πρὸς τὴν  ἐργασίαν   τῆς τροφῆς, πρὸς δὲ τὴν
[11]   τοὺς χυμοὺς καὶ πρὸς τὴν  ἐρμηνείαν,   οὕτω τοῖς ἔχουσι τὸν πνεύμονα
[6]   γίγνεσθαι τὴν ἐκπνοήν. Ταὐτὰ γὰρ  ἐροῦμεν   πάλιν καὶ πρὸς τοῦτον τὸν
[11]   δύναμις ποιεῖ τὴν κατάψυξιν, ὕστερον  ἐροῦμεν·   πρὸς δὲ τὸ τὴν τροφὴν
[7]   δ' ἐκτὸς ἔσω λελιημένος ὄμβρον  ἐρύκῃ   ἀμφὶ πύλας ἠθμοῖο δυσηχέος ἄκρα
[7]   ῥόον· αὐτὰρ ἔπειτα πνεύματος ἐλλείποντος  ἐσέρχεται   αἴσιμον ὕδωρ. Ὡς δ' αὔτως,
[7]   δέμας ἀργυφέοιο, οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος  ἐσέρχεται,   ἀλλά μιν εἴργει ἀέρος ὄγκος
[14]   ὑγροῖς ἐστι καὶ εἰ ψυχρά,  ἔσται   ἐν ψυχρῷ> τὰ δ' ἐκ
[18]   ὑπὸ γήρως. Τί μὲν οὖν  ἐστι   γένεσις καὶ ζωὴ καὶ θάνατος,
[9]   δὲ καὶ ἐπὶ τῶν μικρῶν  ἐστι   ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ μελιττῶν·
[14]   τὰ δὲ πεζὰ τῶν ζῴων  ἐστί,   καθάπερ Ἐμπεδοκλῆς φησιν, τοσαῦτ' εἰρήσθω,
[12]   οὐδὲν τυγχάνει δεόμενον· ὀλιγόθερμον γάρ  ἐστι   καὶ ἄναιμον ἕκαστον αὐτῶν, ὥσθ'
[14]   καὶ ψυχροῦ> συστάντα ἐν ὑγροῖς  ἐστι   καὶ εἰ ψυχρά, ἔσται ἐν
[21]   σύνορος πραγματεία μέχρι τινός  ἐστι,   μαρτυρεῖ τὸ γινόμενον· τῶν τε
[9]   μακροβιώτερα τῶν ἐντόμων (ἄναιμα γάρ  ἐστι   πάντα τὰ ἔντομα) τούτοις ὑπὸ
[20]   καὶ ἀναπνοή. Πήδησις μὲν οὖν  ἐστι   σύνωσις τοῦ θερμοῦ τοῦ ἐν
[20]   ἔχει τὸν τρόπον. ~Τρία δ'  ἐστὶ   τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν καρδίαν,
[21]   ἐν τῷ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν  ἐστι   τὸ ζῆν. Τὸν αὐτὸν δὲ
[7]   περὶ τῆς κυρίας λέγειν ἀναπνοῆς.  Ἔστι   γὰρ καὶ διὰ τῆς ἀρτηρίας
[20]   μέχρις οὗ ἂν πυωθῇ πεφθέν.  Ἔστι   δ' ὅμοιον ζέσει τοῦτο τὸ
[7]   σχεδὸν μετέχει πάντα τὰ ζῷα,  ἔστι   δ' οὐ πᾶσι τὸ αὐτὸ
[17]   τοῖς ζῴοις καλεῖται τοῦτο γῆρας.  Ἔστι   δὲ θάνατος καὶ φθορὰ
[5]   τὴν ἐκπνοὴν γίνεσθαι τῆς εἰσπνοῆς.  Ἔστι   δὲ τοὐναντίον· σημεῖον δέ· γίνεται
[3]   ἂν ἦν· ἐπεὶ δ' οὐκ  ἔστι,   δῆλον ὡς οὐδ' ἐπ' ἐκείνων
[17]   τότε συμβαίνειν δεῖ› τὴν τελευτήν.  ~Ἔστι   μὲν οὖν πᾶσι τοῖς ζῴοις
[2]   τῷ ὕδατι ἀέρος. Ταῦτα δ'  ἐστὶν   ἀδύνατα. Πρῶτον μὲν γὰρ τὸ
[14]   πάμπαν, τὰ δ' ὀλίγαιμα αὐτῶν  ἐστιν.   Ἀλλὰ ποῖα μὲν δεῖ λέγειν
[21]   ἄλλοις ἐκεῖνο τῆς τροφῆς αἴτιόν  ἐστιν.   Ἀνάγκη δὴ πλέον γινόμενον αἴρειν
[7]   μόνης, πολὺ διημάρτηκεν· οὐ γάρ  ἐστιν   ἀναπνοὴ μυκτήρων ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ
[9]   τοῖς δὲ μὴ ᾄδουσι τοῦτ'  ἐστὶν   ἄσχιστον. Καὶ τῶν ἀναίμων δὲ
[4]   εἴρηκε καὶ ὥς, σχεδὸν ταῦτ'  ἐστίν.   Εἰ δὲ δεῖ νομίζειν ἀληθῆ
[14]   γῇ. Καίτοι τοῦ αὐτοῦ λόγου  ἐστὶν   εἰς τὸ ὕδωρ, διὰ τὸ
[2]   καλεῖται, ταύτης δὲ τὸ μέν  ἐστιν   εἰσπνοή, τὸ δ' ἐκπνοή, περὶ
[14]   ὕλη τῶν ζῴων ἐξ ἧς  ἐστιν   ἕκαστον, καὶ αἱ ἕξεις καὶ
[21]   καὶ μὴ ζῆν τὸ τέλος  ἐστὶν   ἐν τῷ ἀναπνεῖν, καὶ τούτοις
[16]   βράγχια. Μέγιστος μὲν οὖν οὗτός  ἐστιν,   ἔνθεν δὲ καὶ ἔνθεν τῆς
[10]   ὑπὸ τοῦ πνεύματος καταψύξεως ἕνεκέν  ἐστιν   (ἔοικε δὲ καὶ τοὔνομα εἰληφέναι
[9]   βραχύβια σχεδὸν πάντα τὰ τοιαῦτ'  ἐστίν·   ἐπ' ἀμφότερα γὰρ μικρὰ ὄντα
[9]   τὸ θερμὸν ἀὴρ ἱκανός  ἐστιν   ἐπὶ πολὺν χρόνον καταψύχειν, οἷον
[12]   αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν  ἐστιν,   ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν
[4]   φαίνεται) πότερον τὸ αἴτιον ἔξωθέν  ἐστιν   ἐντός. Οὐ λέγει δὲ
[20]   ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις μὲν οὖν  ἐστιν   γινομένη ἄντωσις πρὸς τὴν
[18]   τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις μὲν οὖν  ἐστιν   πρώτη μέθεξις ἐν τῷ
[18]   μονὴ ταύτης. Νεότης δ'  ἐστὶν   τοῦ πρώτου καταψυκτικοῦ μορίου
[8]   καρδία τοῦτο τὸ μόριόν  ἐστιν.   τροφὴ μὲν γὰρ ἐξ
[20]   φαίνεται ποιουμένη συνεχῶς, ὁμοία φύμασίν  ἐστιν,   ἣν ποιοῦνται κίνησιν μετ' ἀλγηδόνος
[21]   ὑγιείας καὶ νόσου οὐ μόνον  ἐστὶν   ἰατροῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ φυσικοῦ
[8]   τῶν ἐμψύχων καὶ τῶν ἀψύχων  ἐστίν·   καὶ γὰρ ὀργάνοις διαιρουμένου τοῦ
[13]   κεχρημένον αἵματι τῶν ζῴων ὀρθότατόν  ἐστιν,   ἄνθρωπος, καὶ τὸ ἄνω
[14]   καὶ ἄποδα τὰ πλεῖστα αὐτῶν  ἐστιν)   δὲ τὴν ἐξ ἀρχῆς
[17]   κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ ἄλυπός  ἐστιν   ἐν τῷ γήρᾳ θάνατος·
[17]   ἔχει τι κοινόν. Θάνατος δ'  ἐστὶν   μὲν βίαιος δὲ
[8]   ψυχὴν ἀναγκαῖον ὑπάρχειν, οὗτος δ'  ἐστὶν   μέσος τόπος τοῦ δεχομένου
[8]   ψυχῆς ἕξις μετὰ θερμότητός τινός  ἐστιν   (οὐδὲ γὰρ πέψις, δι'
[3]   δῆλον ὡς οὐδ' ἐπ' ἐκείνων  ἐστίν.   Πρὸς δὲ τούτοις διὰ τίν'
[8]   ἄνευ ψυχῆς οὔτ' ἄνευ θερμότητός  ἐστιν·   πυρὶ γὰρ ἐργάζεται πάντα) διόπερ
[8]   ζῴοις τοῦ αἵματος φύσις  ἐστίν.   Τοῦ δ' αἵματος καὶ τῶν
[8]   εἶναι· θατέρου γὰρ ἕνεκα θάτερόν  ἐστιν,   ὡς ἀγγεῖον καὶ δεκτικόν. Ἀρχὴ
[17]   οὐσίας ἀρχή. Αὕτη δ'  ἐστίν,   ὥσπερ εἴρηται πρότερον, ἐν
[3]   κοιλία πρὸς τῷ στόματί  ἐστιν,   ὥστ' ἀναγκαῖον τῇ κοιλίᾳ ἕλκειν.
[1]   φασιν ἀναπνεῖν· τοῦτο δ' οὐκ  ἔστιν   ἀληθές. Ὥστ' ἀναγκαῖον περὶ τούτων
[7]   αὐτοῖς δὲ χωρὶς ἐκείνης οὐκ  ἔστιν   ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς
[7]   στομίοις πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν ῥινῶν  ἔσχατα   τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον μέν
[7]   παρὰ τὸν γαργαρεῶνα, τὸ  ἔσχατον   τοῦ ἐν τῷ στόματι οὐρανοῦ,
[20]   ποιεῖ σφυγμόν, αἰρομένη πρὸς τὸν  ἔσχατον   χιτῶνα τῆς καρδίας. Καὶ τοῦτ'
[9]   ᾄδουσιν· θερμότεροι γάρ εἰσι, καὶ  ἔσχισται   αὐτοῖς ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα· τοῖς
[7]   ἠδὲ πόροιο, αἰθὴρ δ' ἐκτὸς  ἔσω   λελιημένος ὄμβρον ἐρύκῃ ἀμφὶ πύλας
[7]   ἀλλά μιν εἴργει ἀέρος ὄγκος  ἔσωθε   πεσὼν ἐπὶ τρήματα πυκνά, εἰσόκ'
[4]   ἀναπνεῖν τί τὸ αἴτιον, πότερον  ἔσωθεν   ἔξωθεν· οὐ γὰρ δὴ
[4]   νοῦς τηρεῖ τὴν βοήθειαν, ἀλλ'  ἔσωθεν   ἀρχὴ τῆς ἀναπνοῆς γίνεται
[16]   καὶ ἔνθεν τῆς καρδίας καὶ  ἕτεροι   τείνουσιν εἰς ἄκρον ἑκάστου τῶν
[7]   Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν ἐν  ἑτέροις   σαφέστερον. Γίγνεσθαι δέ φησι τὴν
[9]   μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι καὶ ἑπτὰ  ἔτη)   καὶ τἆλλα δὲ ὅσα βομβεῖ,
[3]   σφόδρα ἀναπνεῦσαι ἀποπνίγεται πεζὸν ζῷον.  Ἔτι   δ' εἰ πάντα ἀναπνεῖ, δῆλον
[19]   δέχονται τὸ ὑγρὸν καὶ ἐξιᾶσιν,  ἔτι   δ' σύστασις τοῦ ὀργάνου,
[14]   δ' ἐλθεῖν εἰς τὸ ὕδωρ.  Ἔτι   δ' οὐδὲ φαίνεται θερμότερα ὄντα
[1]   οἷον τὸ τῶν βατράχων γένος.  Ἔτι   δὲ αἱ ἑμύδες τε καὶ
[5]   γίνεσθαι τὴν φθορὰν τοῖς ἀναπνέουσιν.  Ἔτι   δὲ ἄτοπον τὸ τὴν μὲν
[5]   διοριστέον, εἴπερ δυνατὸν ἀναπνεῖν πᾶσιν)  ἔτι   δὲ καὶ πλασματώδης τρόπος
[12]   καὶ ῥέγχουσιν οἵ γε δελφῖνες.  Ἔτι   δὲ κἂν ληφθῶσιν ἐν τοῖς
[1]   εἰρήκασιν ἀλλ' ἀπειροτέρως τῶν συμβαινόντων.  Ἔτι   δὲ πάντα τὰ ζῷά φασιν
[5]   ἀναγκαῖον εἶναι τὴν ἀρχὴν εἰσπνοήν.  Ἔτι   δὲ τὸ τίνος ἕνεκα ταῦθ'
[3]   ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ αὐτῶν οὐδέν.  ~Ἔτι   δὲ τὸ φάναι τὸν ἀέρα
[3]   τὸ ξηρὸν ἐμπεσόντες, ὅταν ἀσπαρίζωσιν.  Ἔτι   ὅταν ἀποθνήσκῃ πνιγόμενα ἐν τοῖς
[3]   φαίνεται δ' οὐ ποιοῦντ' αὐτό.  Ἔτι   πάντων τῶν ἀναπνεόντων καὶ ἑλκόντων
[4]   ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε  ἔτυχεν   ἀλλὰ κατὰ φύσιν μὲν γήρᾳ,
[17]   μὴ συγκεῖσθαι τὴν φύσιν αὐτῶν  εὖ,   παραπλησίως δὲ τοῖς ἐντόμοις.
[7]   εὖτε μὲν αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ'  εὐειδεῖ   χερὶ θεῖσα εἰς ὕδατος βάπτῃσι
[3]   Ἣν γὰρ λέγει Διογένης αἰτίαν,  εὐήθης·   φησὶ γὰρ ὅτι τὸν ἀέρα
[3]   τὸ πνεύμονα μὴ ἔχειν, ἀλλ'  εὐθὺς   κοιλία πρὸς τῷ στόματί
[7]   μὲν παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος  εὐθὺς   ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι θῦον, εὖτε
[7]   ἀναπνέουσιν (αἴρειν δὲ τὸ θερμὸν  εὔλογον,   ἔχειν δὲ τὸ αἷμα τὴν
[14]   τὸ ὑγρὸν καὶ τὸ ξηρόν,  εὐλόγως   τὰ μὲν ἐξ ὑγροῦ καὶ
[7]   φόνον μέν κεύθειν, αἰθέρι δ'  εὐπορίην   διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν
[9]   τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες μέντοι, καὶ  εὑρίσκονται   ὀρυττόμενοι. Ὅσα γὰρ μηδ'
[3]   οἷον ἐπὶ βραγχίων καὶ πνεύμονος,  εὗρον   ἂν θᾶττον τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος
[7]   εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι θῦον,  εὖτε   δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει ἶσον
[7]   αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι μάργῳ,  εὖτε   δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει, ὥσπερ
[7]   παῖς κλεψύδρῃ παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο  εὖτε   μὲν αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ
[10]   τοῦ ὕδατος κατάψυξιν. Ἓν δ'  ἐφ'   ἓν χρήσιμον ὄργανον, καὶ μία
[7]   τῆς ἀναπνοῆς, ἀναγκαῖον ζητεῖν πῶς  ἐφαρμόσει   εἰρημένος λόγος τῆς αἰτίας·
[14]   οὐδ' εἴ τι ἐκ κρυστάλλου·  ἐφθάρη   γὰρ ἂν ταχὺ διὰ τοὐναντίον·
[10]   Τῶν δὲ πόδας ἐχόντων ἓν  ἔχει   βράγχια μόνον τῶν τεθεωρημένων,
[10]   μάτην, διὰ τοῦτο τὰ μὲν  ἔχει   βράγχια τὰ δὲ πνεύμονα, ἄμφω
[20]   δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν ἔχειν,  ἔχει   δ' οὐ τὴν αὐτήν, πήδησις
[16]   τῶν ζῴων καὶ τοῖς ἰχθύσιν,  ἔχει   δ' ὡσαύτως. γὰρ νεύουσι τὰς
[10]   πάντα καταψύχεται δεχόμενα τὸ ὕδωρ·  ἔχει   δὲ βράγχια τὸ τῶν καλουμένων
[12]   τῶν ἐνύδρων ἀπορήσειεν ἄν τις,  ἔχει   δὲ κἀκεῖνα κατὰ λόγον, οἷον
[10]   διὰ τοῦ ἀναπνεῖν καὶ ἐκπνεῖν.  Ἔχει   δὲ πνεύμονα τά τε ζῳοτοκοῦντα
[14]   οὐκ ἔχει πνεύμονα τὰ δὲ  ἔχει.   ~Διὰ τί δὲ τὰ ἔχοντα
[7]   τοῦ ἀναπνεῖν τοιαύτας καὶ τοσαύτας  ἔχει   δυσχερείας. ~Ἐπεὶ δὲ εἴρηται πρότερον
[15]   τῶν καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ  ἔχει   ἔναιμον αὐτό, ταχείας μὲν δεῖται
[16]   ἐνταῦθ' καρδία τὸ ὀξὺ  ἔχει.   Ἐπεὶ δὲ οὐχ ὡσαύτως αἱ
[11]   μὲν οὖν τετράποσι καὶ ἐναίμοις  ἔχει   ἀρτηρία οἷον πῶμα τὴν
[6]   τὸ ἀνάλογον τούτῳ· πάντα γὰρ  ἔχει   θερμότητα ζωτικήν. Ἔπειτα καὶ τὸ
[1]   ὑγροῖς· γὰρ πνεύμων ὀλίγην  ἔχει   θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ ἔχουσιν αὐτόν)
[10]   ἰχθύες πάντες· καὶ γὰρ  ἔχει,   καθ' ὁμοιότητα τῶν πτερύγων λέγεται.
[12]   πρὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν θέσιν  ἔχει   καὶ ἀφίησι τὸ ὕδωρ> Διὰ
[13]   καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν μορίων.  Ἔχει   μὲν οὖν ἕνεκα τούτου. Τὴν
[13]   πρὸς τὸ τοῦ ὅλου ἄνω  ἔχει   μόνον διὰ τὸ τοιοῦτον ἔχειν
[10]   τὴν ἀναπνοήν. Ὅσα δὲ βράγχια  ἔχει   πάντα καταψύχεται δεχόμενα τὸ ὕδωρ·
[1]   ἰσχύν. Τὸν δὲ πνεύμονα σομφὸν  ἔχει   πάντα τὰ ᾠοτοκοῦντα, οἷον τὸ
[9]   Ὅσα γὰρ μηδ' ὅλως  ἔχει   πνεύμονα ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται
[1]   τῶν δ' ἄλλων ὅσα μὴ  ἔχει   πνεύμονα οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος μὲν
[10]   τοῖς ἔχουσι καρδίαν, ὅσα μὲν  ἔχει   πνεύμονα πάντα δέχεται τὸν ἀέρα
[14]   καὶ διότι τὰ μὲν οὐκ  ἔχει   πνεύμονα τὰ δὲ ἔχει. ~Διὰ
[9]   ζῆν, ὅτι πνεύμων ἄρσιν  ἔχει   πολλήν, ὀλίγον ἔχων τὸ αἷμα
[16]   τρόπον καρδία τὴν σύντρησιν  ἔχει   πρὸς τὸν πνεύμονα, δεῖ θεωρεῖν
[10]   δὲ τὰ πλεῖστα τὸν πνεύμονα  ἔχει   σομφόν· διὸ καὶ τῇ ἀναπνοῇ
[16]   στόμα καρδία τὸ ὀξὺ  ἔχει.   Τείνει δ' ἐξ ἄκρου τῆς
[13]   δ' ἐν τοῖς οἰκείοις τόποις  ἔχει   τὴν τάξιν αὐτῶν. ~Ἐμπεδοκλῆς δ'
[16]   βραγχίων. Ὡς δ' θέσις  ἔχει   τῆς καρδίας πρὸς τὰ βράγχια,
[17]   γὰρ ἀδιάφορος φθορά, ἀλλ'  ἔχει   τι κοινόν. Θάνατος δ' ἐστὶν
[14]   αἰτίας εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς, τῇ μὲν  ἔχει   τὸ ζητούμενον λόγον, οὐ μὴν
[12]   φαλαίνας, καὶ τῶν ἄλλων ὅσα  ἔχει   τὸν καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ
[1]   τούτων αὐτῶν ὅσα μὲν ἄναιμον  ἔχει   τὸν πνεύμονα καὶ σομφὸν ἧττον
[19]   σύστασις τοῦ ὀργάνου, τόνδ'  ἔχει   τὸν τρόπον. ~Τρία δ' ἐστὶ
[16]   ἐν κεφαλαίοις εἰπεῖν καὶ νῦν,  ἔχει   τόνδε τὸν τρόπον. Δόξειε μὲν
[1]   Ὅτι μὲν οὖν ὅσα πνεύμονα  ἔχει   τῶν ζῴων ἀναπνεῖ πάντα, φανερόν.
[3]   ἀρτηρίαν διὰ τὸ πνεύμονα μὴ  ἔχειν,   ἀλλ' εὐθὺς κοιλία πρὸς
[7]   (αἴρειν δὲ τὸ θερμὸν εὔλογον,  ἔχειν   δὲ τὸ αἷμα τὴν τοῦ
[20]   δοκεῖ τὴν αὐτὴν φύσιν  ἔχειν,   ἔχει δ' οὐ τὴν αὐτήν,
[13]   τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ μὲν  ἔχειν   ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν ζῴων
[16]   μὲν γὰρ ἂν› οὐχ ὡσαύτως  ἔχειν   τὴν θέσιν καρδία τοῖς
[15]   ποιεῖν· διὰ γὰρ τὸ λεπτὴν  ἔχειν   τὴν φύσιν διὰ παντός τε
[9]   ἰχθύων· διὰ γὰρ τὸ ὀλίγον  ἔχειν   τὸ θερμὸν ἀὴρ ἱκανός
[13]   ἔχει μόνον διὰ τὸ τοιοῦτον  ἔχειν   τοῦτο τὸ μόριον. Ὥστε τῆς
[7]   δ' αὔτως, ὅθ' ὕδωρ μὲν  ἔχῃ   κάτα βένθεα χαλκοῦ πορθμοῦ χωσθέντος
[4]   συμβαινόντων καὶ τῶν τοιούτων ὧν  ἔχομεν   πάντες πεῖραν. Ἐν γὰρ ταῖς
[10]   καὶ βράγχια οὐδὲν ὦπταί πω  ἔχον.   Αἴτιον δ' ὅτι μὲν
[11]   πρὸς τὴν κατάψυξιν) τά τ'  ἔχοντα   βράγχια, ἀφέντα διὰ τούτων τὸ
[12]   Ταῦτα γὰρ ἄποδα μέν ἐστιν,  ἔχοντα   δὲ πνεύμονα δέχεται τὴν θάλατταν.
[13]   ἔνια, καὶ διὰ τί τὰ  ἔχοντα   δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ
[15]   ἔχει. ~Διὰ τί δὲ τὰ  ἔχοντα   δέχεται τὸν ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι,
[9]   ψυχρόν· καίτοι τὰ μικρὰν  ἔχοντα   δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν. Ἀλλὰ
[14]   φάσκων τὰ θερμότατα καὶ πῦρ  ἔχοντα   πλεῖστον τῶν ζῴων ἔνυδρα εἶναι,
[16]   ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν μὲν  ἔχοντα,   πνεύμονα δὲ μή, καθάπερ οἱ
[1]   οἱ ἰχθύες. Τὰ δ' ἔναιμον  ἔχοντα   πνεύμονα πάντα μᾶλλον δεῖται τῆς
[9]   τῆς φθορᾶς ταύτης· μικρὸν γὰρ  ἔχοντα   τὸ θερμὸν μικρᾶς δέονται τῆς
[15]   διότι δὴ μάλιστ' ἀναπνέουσι τὰ  ἔχοντα   τὸν πνεύμονα ἔναιμον, ἐκ τούτων
[13]   Διὸ καὶ τὰ μάλιστα ἔναιμον  ἔχοντα   τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν μείζονά
[14]   γὰρ ἕξεων τοὺς τὰς ὑπερβολὰς  ἔχοντας   οἱ ἐναντίοι τόποι καὶ ὧραι
[10]   πτερύγων λέγεται. Τῶν δὲ πόδας  ἐχόντων   ἓν ἔχει βράγχια μόνον τῶν
[9]   καὶ πνεύμονα ἐχόντων, ὀλίγαιμον δ'  ἐχόντων   καὶ σομφόν, ἔνια διὰ τοῦτο
[9]   τῶν ἀναίμων δὲ καὶ πνεύμονα  ἐχόντων,   ὀλίγαιμον δ' ἐχόντων καὶ σομφόν,
[3]   πειρωμένοις πάντα τρόπον, ὡς οὐκ  ἐχόντων   πνεῦμα θύραθεν οὐθέν. Ὃν τε
[20]   γὰρ διωρισμένων τῶν φλεβῶν φαίνεται  ἔχουσα   αἷμα. Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει
[13]   τοῖς τ' ἀναπνέουσι καὶ τοῖς  ἔχουσι   βράγχια, μετὰ ταῦτα λεκτέον. Ὅτι
[12]   μὲν γὰρ γίνεται αὐτοῖς ἀναπνέουσιν·  ἔχουσι   γὰρ πνεύμονα. Διὸ καὶ καθεύδουσιν
[7]   οὐ μέντοι πλήρεις εἰσὶν αἵματος,  ἔχουσι   δὲ πόρους εἰς τὸν ἔξω
[11]   τροφῆς, καὶ τοὺς ὀδόντας ὀξεῖς  ἔχουσι,   καὶ καρχαρόδοντες σχεδὸν πάντες εἰσίν·
[16]   τῆς ἀναπνοῆς ὅσα μὴ μόνον  ἔχουσι   καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα τῶν
[10]   τοῖς δ' ἐναίμοις καὶ τοῖς  ἔχουσι   καρδίαν, ὅσα μὲν ἔχει πνεύμονα
[12]   ὑγρὸν ἀφιέναι, καὶ διὰ τοῦτ'  ἔχουσι   πάντα τὸν αὐλόν· δεξάμενα γὰρ
[11]   τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ μὴ  ἔχουσι   πνεύμονα μηδ' ἀναπνέουσι τὸ μὲν
[13]   ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα τῶν ζῴων  ἔχουσι,   πρότερον εἴρηται. Διὰ τί δὲ
[11]   πρὸς τὴν ἐρμηνείαν, οὕτω τοῖς  ἔχουσι   τὸν πνεύμονα τῷ καλουμένῳ στόματι
[3]   τοῦ στόματος ἀδύνατον· οὐ γὰρ  ἔχουσιν   ἀρτηρίαν διὰ τὸ πνεύμονα μὴ
[1]   ὀλίγην ἔχει θερμότητα (ὀλίγαιμον γὰρ  ἔχουσιν   αὐτόν) ἐμφυσώμενος οὖν αὐτὸς τῇ
[21]   μάλιστα τοῖς τὸν πνεύμονα ἔναιμον  ἔχουσιν·   εἰς πολλοὺς γὰρ οἷον αὐλῶνας
[15]   ἀναπνέουσι, καὶ μάλιστ' αὐτῶν ὅσα  ἔχουσιν   ἔναιμον, αἴτιον τοῦ μὲν ἀναπνεῖν
[13]   τί δὲ τοῦτο τὸ μόριον  ἔχουσιν   ἔνια, καὶ διὰ τί τὰ
[17]   ἀρχὴ τῆς ζωῆς ἐκλείπει τοῖς  ἔχουσιν   ὅταν μὴ καταψύχηται τὸ θερμὸν
[17]   δ' ἔνια δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς  ἔχουσιν,   οὐ μέντοι γε ἐνεργείᾳ. Διὸ
[11]   τροφήν· ἀρτηρίαν μὲν γὰρ οὐκ  ἔχουσιν,   ὥστε ταύτῃ μὲν οὐθὲν ἂν
[4]   παρὰ φύσιν, οὐθὲν δεδήλωκεν (καίτοι  ἐχρῆν,   ἐπεὶ ὁτὲ μὲν φαίνεται τοῦτο
[4]   συμβαίνει τὸ πνεῦμα. Καίτοι τότ'  ἐχρῆν   τὸ θύραθεν εἰσιὸν κωλύειν τὴν
[6]   γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων  ἐχρῆν   τοῦτο συμβαίνειν τὸ ἀνάλογον
[9]   πνεύμων ἄρσιν ἔχει πολλήν, ὀλίγον  ἔχων   τὸ αἷμα καὶ τὸ ὑγρόν·
[21]   ἀεὶ δὴ τοῦτο γίνεται συνεχῶς,  ἕως   περ ἂν ζῇ καὶ κινῇ




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 24/06/2010