| Chapitre |
| [1] |
καὶ
ποιεῖ
διαμένειν
πολὺν
χρόνον.
|
Ἐὰν |
μέντοι
βιάζηταί
τις
λίαν
κατέχων |
| [20] |
δ'
ἐν
μὲν
τοῖς
φύμασιν,
|
ἐὰν |
μὴ
διαπνεύσῃ,
παχυτέρου
γινομένου
τοῦ |
| [8] |
τὸ
πέριξ
θερμόν,
καὶ
τροφὴν
|
ἐὰν |
μὴ
λαμβάνῃ,
φθείρεται
τὸ
πυρούμενον, |
| [3] |
τοῦ
πνεύματος
ἐξιόντος
βιαίως,
οἷον
|
ἐάν |
τις
βιάζηται
χελώνας
ἢ
βατράχους |
| [12] |
τῶν
ἐναίμων,
ἀλλὰ
πρὸ
τοῦ
|
ἐγκεφάλου |
τὴν
θέσιν
ἔχει
καὶ
ἀφίησι |
| [3] |
Καὶ
γὰρ
ἐπὶ
τῶν
πεζῶν
|
ἔδει |
δυνατὸν
εἶναι
τοῦτο
συμβαίνειν·
νῦν |
| [2] |
ἀναπνεῖν
καὶ
ἐκπνεῖν
ἀδύνατον.
Ὥστ'
|
εἰ |
ἀνάγκη
τὰ
ἀναπνέοντα
ἐκπνεῖν
καὶ |
| [3] |
οὖσιν
ἐν
τῷ
ὑγρῷ
συμβαίνειν·
|
εἰ |
γὰρ
καὶ
οἱ
ἰχθύες
ἕλκουσιν |
| [4] |
καὶ
ὥς,
σχεδὸν
ταῦτ'
ἐστίν.
|
Εἰ |
δὲ
δεῖ
νομίζειν
ἀληθῆ
εἶναι |
| [5] |
λεκτέον
τὴν
αἰτίαν
τοῦ
μόνοις·
|
εἰ |
δὲ
καὶ
τοῖς
ἄλλοις,
ὁ |
| [11] |
ἀναπνέοντες
ἅμα
καταδέχονται
τὴν
τροφήν
|
(εἰ |
δὲ
μή,
συμβαίνει
πνίγεσθαι
παρεισιούσης |
| [7] |
οἱ
δ'
ἀναπνέοντες
κατὰ
ταὐτόν.
|
Εἰ |
δὲ
περὶ
τῆς
κατὰ
τοὺς |
| [8] |
μαραινόμενον.
Ὥστ'
ἀνάγκη
γίγνεσθαι
κατάψυξιν,
|
εἰ |
μέλλει
τεύξεσθαι
σωτηρίας·
τοῦτο
γὰρ |
| [5] |
ἢ
δι'
ἄλλην
τινὰ
αἰτίαν
|
(εἰ |
μὲν
γὰρ
μόνοις
τὸ
τῆς |
| [7] |
καὶ
διὰ
τῶν
μυκτήρων.
Ὥστ'
|
εἰ |
μὲν
περὶ
ταύτης
λέγει
τῆς |
| [14] |
ὑπὸ
ξηροῦ
συστάντα
τὸ
ὑγρόν.
|
Εἰ |
οὖν
ὕλη
πᾶσι
τοῖς
σώμασι |
| [3] |
ἀποπνίγεται
πεζὸν
ζῷον.
Ἔτι
δ'
|
εἰ |
πάντα
ἀναπνεῖ,
δῆλον
ὅτι
καὶ |
| [14] |
συστάντα
ἐν
ὑγροῖς
ἐστι
καὶ
|
εἰ |
ψυχρά,
ἔσται
ἐν
ψυχρῷ>
τὰ |
| [14] |
διαθέσεις
αὐτῆς.
Λέγω
δ'
οἷον
|
εἴ |
τι
ἐκ
κηροῦ
συστήσειεν
ἡ |
| [14] |
ἐν
θερμῷ
θεῖσα
διέσωσεν,
οὐδ'
|
εἴ |
τι
ἐκ
κρυστάλλου·
ἐφθάρη
γὰρ |
| [14] |
ὑπὸ
τοῦ
ἐναντίου
συστάν.
Οὐδ'
|
εἴ |
τι
ἐξ
ἁλὸς
ἢ
νίτρου |
| [9] |
βραγχίοις.
Παραπλήσιον
γὰρ
συμβαίνει
κἂν
|
εἴ |
τίς
τινα
τῶν
ἀναπνεόντων
πνίγοι, |
| [17] |
οἱ
δὲ
τρόποι
διαφέρουσι
τῷ
|
εἴδει· |
οὐ
γὰρ
ἀδιάφορος
ἡ
φθορά, |
| [14] |
ψυχρά,
καθ'
αὑτὰ
τὴν
ἐπίσκεψιν
|
εἴληφεν· |
περὶ
δ'
ἧς
αἰτίας
εἴρηκεν |
| [10] |
ἐστιν
(ἔοικε
δὲ
καὶ
τοὔνομα
|
εἰληφέναι |
ὁ
πνεύμων
διὰ
τὴν
τοῦ |
| [14] |
εἰς
τὸ
ὕδωρ,
διὰ
τὸ
|
εἶναι |
αὐτὰ
ὑπέρξηρα,
ὥσπερ
τὰ
ὑπέρπυρά |
| [4] |
συμβαίνειν
τὸν
θάνατον
τοῖς
ζῴοις·
|
εἶναι |
γὰρ
τὸν
θάνατον
τὴν
τῶν |
| [9] |
τὸ
ζῆν
διὰ>
τὸ
ὀλιγόθερμα
|
εἶναι) |
ἐπεὶ
καὶ
τῶν
ἰχθύων
οἱ> |
| [8] |
φλεβῶν
τὴν
αὐτὴν
ἀρχὴν
ἀναγκαῖον
|
εἶναι· |
θατέρου
γὰρ
ἕνεκα
θάτερόν
ἐστιν, |
| [5] |
τοὐναντίον·
τὸ
μὲν
γὰρ
ἐκπνεόμενον
|
εἶναι |
θερμόν,
τὸ
δ'
εἰσπνεόμενον
ψυχρόν. |
| [5] |
ἐξῄει
θερμόν,
διὰ
τὸ
μηδὲν
|
εἶναι |
κενὸν
ἀντιπεριισταμένων
ἀλλήλοις·
θερμανθέντα
δὲ |
| [2] |
ἀναπνεῖν
τοὺς
ἰχθῦς·
οὐ
γὰρ
|
εἶναι |
κενὸν
οὐδέν·
Διογένης
δ'
ὅταν |
| [4] |
Εἰ
δὲ
δεῖ
νομίζειν
ἀληθῆ
|
εἶναι |
τὰ
πρότερον
λεχθέντα
καὶ
μὴ |
| [21] |
σύστασιν
τοῦ
ὀργάνου
παραπλησίαν
μὲν
|
εἶναι |
ταῖς
φύσαις
ταῖς
ἐν
τοῖς |
| [5] |
τελευτῶντες
δὲ
ἐκπνέουσιν,
ὥστ'
ἀναγκαῖον
|
εἶναι |
τὴν
ἀρχὴν
εἰσπνοήν.
Ἔτι
δὲ |
| [14] |
ἕξεις
ἐνδέχεται
τοῖς
τόποις
ἐναντίας
|
εἶναι, |
τὴν
δ'
ὕλην
ἀδύνατον.
Ὅτι |
| [15] |
τῆς
καταψύξεως
διὰ
τὸ
μικρὰν
|
εἶναι |
τὴν
ῥοπὴν
τοῦ
ψυχικοῦ
πυρός, |
| [8] |
τούτου
μορίῳ
τὴν
ἀρχὴν
ἀναγκαῖον
|
εἶναι |
τὴν
τοιαύτην,
ἐνταῦθα
καὶ
τὴν |
| [21] |
ἐν
τῷ
μέσῳ
τὸ
θρεπτικὸν
|
εἶναι |
τῆς
ψυκτικῆς
δυνάμεως.
Αἴρεται
μὲν |
| [7] |
καὶ
ἐκπνοὴν
διὰ
τὸ
φλέβας
|
εἶναί |
τινας
ἐν
αἷς
ἔνεστι
μὲν |
| [4] |
ἐν
τῷ
ἀναπνεῖν
καὶ
ἐκπνεῖν
|
εἶναι |
τὸ
ζῆν
καὶ
ἀποθνήσκειν·
ὅταν |
| [17] |
τελευτῶσιν·
διὰ
γὰρ
τὸ
ὀλίγον
|
εἶναι |
τὸ
θερμόν,
ἅτε
τοῦ
πλείστου |
| [21] |
προσδέξασθαι
σχῆμα
τοιοῦτον)
διπλοῦν
δ'
|
εἶναι |
τὸ
τοιοῦτον·
δεῖ
γὰρ
ἐν |
| [14] |
ἀνασῴζηται,
ἐναντίον
ὄντα·
θερμὸν
γὰρ
|
εἶναι |
τὸ
ὑγρὸν
ἧττον
τοῦ
ἀέρος. |
| [21] |
παρατέτανται
φλέβες,
ὥστε
δοκεῖν
ὅλον
|
εἶναι |
τὸν
πνεύμονα
πλήρη
αἵματος.
Καλεῖται |
| [3] |
ἐπὶ
τῶν
πεζῶν
ἔδει
δυνατὸν
|
εἶναι |
τοῦτο
συμβαίνειν·
νῦν
δ'
οὐδὲν |
| [11] |
~Ἐπεὶ
δὲ
πρὸς
μὲν
τὸ
|
εἶναι |
τροφῆς
δεῖται
τῶν
ζῴων
ἕκαστον, |
| [20] |
ἀλγηδόνος
διὰ
τὸ
παρὰ
φύσιν
|
εἶναι |
τῷ
αἵματι
τὴν
μεταβολήν·
γίνεται |
| [16] |
τὸ
ἔνυδρον
αὐτῶν
τὴν
φύσιν
|
εἶναι, |
τῷ
ὕδατι
ποιοῦνται
τὴν
κατάψυξιν |
| [3] |
τό
τε
τῶν
μορίων
ἀπείρους
|
εἶναι |
τῶν
ἐντός,
καὶ
τὸ
μὴ |
| [4] |
γὰρ
τῷ
ἀέρι
πολὺν
ἀριθμὸν
|
εἶναι |
τῶν
τοιούτων
ἃ
καλεῖ
ἐκεῖνος |
| [5] |
τοῦ
θερμοῦ
τὴν
ἀναπνοὴν
εἴσοδον
|
εἶναι. |
Φαίνεται
γὰρ
τοὐναντίον·
τὸ
μὲν |
| [14] |
ἔχοντα
πλεῖστον
τῶν
ζῴων
ἔνυδρα
|
εἶναι, |
φεύγοντα
τὴν
ὑπερβολὴν
τῆς
ἐν |
| [21] |
φυσικοῦ
μέχρι
του
τὰς
αἰτίας
|
εἰπεῖν. |
δὲ
διαφέρουσι
καὶ
ᾗ
διαφέροντα |
| [16] |
ἱστοριῶν·
ὡς
δ'
ἐν
κεφαλαίοις
|
εἰπεῖν |
καὶ
νῦν,
ἔχει
τόνδε
τὸν |
| [2] |
τῶν
ζῴων.
Οὐδ'
ἐνδέχεται
αὐτοῖς
|
εἰπεῖν· |
ὅταν
γὰρ
ἀναπνεύσωσι,
ταύτῃ
ᾗ |
| [3] |
φαίνονται
ἀσπαρίζοντα
ὥσπερ
τὰ
πνιγόμενα,
|
εἴπερ |
ἀναπνέουσιν;
οὐ
γὰρ
δὴ
τροφῆς |
| [5] |
ἄλλος,
καὶ
περὶ
τούτου
διοριστέον,
|
εἴπερ |
δυνατὸν
ἀναπνεῖν
πᾶσιν)
ἔτι
δὲ |
| [3] |
ἕλκοιεν
ὁμοίως
τοῖς
ἰχθύσιν.
Ὥστ'
|
εἴπερ |
κἀκεῖνα
ἦν
δυνατά,
καὶ
ταῦτ' |
| [7] |
τοῦ
ἀναπνεῖν.
Ἀναπνεῖ
δ'
ὥσπερ
|
εἴπομεν, |
τὰ
φανερῶς
ἀναπνέοντα
διὰ
τῆς |
| [7] |
ἄγγοσδ'
ὄμβρος
ἐσέρχεται,
ἀλλά
μιν
|
εἴργει
|
ἀέρος
ὄγκος
ἔσωθε
πεσὼν
ἐπὶ |
| [1] |
μὲν
οὐδὲν
ἀπεφήναντο,
οἱ
δὲ
|
εἰρήκασι |
μέν,
οὐ
καλῶς
δ'
εἰρήκασιν |
| [1] |
εἰρήκασι
μέν,
οὐ
καλῶς
δ'
|
εἰρήκασιν |
ἀλλ'
ἀπειροτέρως
τῶν
συμβαινόντων.
Ἔτι |
| [5] |
ἀναπνεῖν
καὶ
τὸ
ἐκπνεῖν)
οὐθὲν
|
εἰρήκασιν |
οἱ
τοῦτον
τὸν
τρόπον
λέγοντες, |
| [1] |
μέν
τινες
τῶν
πρότερον
φυσικῶν
|
εἰρήκασιν· |
τίνος
μέντοι
χάριν
ὑπάρχει
τοῖς |
| [4] |
εἰσιὸν
διαστέλλειν.
Ἃ
μὲν
οὖν
|
εἴρηκε |
καὶ
ὥς,
σχεδὸν
ταῦτ'
ἐστίν. |
| [14] |
~Ἐμπεδοκλῆς
δ'
οὐ
καλῶς
τοῦτ'
|
εἴρηκε, |
φάσκων
τὰ
θερμότατα
καὶ
πῦρ |
| [14] |
εἴληφεν·
περὶ
δ'
ἧς
αἰτίας
|
εἴρηκεν |
Ἐμπεδοκλῆς,
τῇ
μὲν
ἔχει
τὸ |
| [4] |
ποιήσασαν
τοῦτο
τὴν
φύσιν
οὐθὲν
|
εἴρηκεν· |
ὅλως
γὰρ
ὥσπερ
καὶ
οἱ |
| [2] |
ἄλλοι
τῶν
περὶ
τῆς
ἀναπνοῆς
|
εἰρηκότων |
οὐδὲν
περὶ
τῶν
ἄλλων
διωρίκασι |
| [7] |
μὲν
οὖν
παρὰ
τῶν
ἄλλων
|
εἰρημένα |
περὶ
τοῦ
ἀναπνεῖν
τοιαύτας
καὶ |
| [12] |
Αἴτιον
δὲ
τούτου
τὸ
νῦν
|
εἰρημένον· |
οὐ
γὰρ
καταψύξεως
ἕνεκεν
δέχεται |
| [7] |
ἀναγκαῖον
ζητεῖν
πῶς
ἐφαρμόσει
ὁ
|
εἰρημένος |
λόγος
τῆς
αἰτίας·
φαίνεται
γὰρ |
| [11] |
Πῶς
μὲν
οὖν
ἡ
τῶν
|
εἰρημένων |
ὀργάνων
δύναμις
ποιεῖ
τὴν
κατάψυξιν, |
| [4] |
παντὸς
θανάτου
τὴν
αἰτίαν
ὑποληπτέον
|
εἰρῆσθαι |
ταύτην,
ἀλλὰ
μόνον
ἐπὶ
τῶν |
| [14] |
ἐστί,
καθάπερ
Ἐμπεδοκλῆς
φησιν,
τοσαῦτ'
|
εἰρήσθω, |
καὶ
διότι
τὰ
μὲν
οὐκ |
| [7] |
οὐ
πᾶσι
τὸ
αὐτὸ
αἰσθητήριον.
|
Εἴρηται |
δὲ
περὶ
αὐτῶν
ἐν
ἑτέροις |
| [18] |
τίνας
αἰτίας
ὑπάρχουσι
τοῖς
ζῴοις,
|
εἴρηται. |
~Δῆλον
δ'
ἐκ
τούτων
καὶ |
| [13] |
πνεύμονα
τῶν
ζῴων
ἔχουσι,
πρότερον
|
εἴρηται. |
Διὰ
τί
δὲ
τοῦτο
τὸ |
| [9] |
ἀλλ'
ἀποπνίγεται
μὴ
ἀναπνεύσαντα,
καθάπερ
|
εἴρηται |
καὶ
πρότερον·
τῆς
γὰρ
μαράνσεως |
| [10] |
τῇ
ἀναπνοῇ
χρῆται
μανότερον,
ὥσπερ
|
εἴρηται |
καὶ
πρότερον.
Χρῆται
δὲ
πάντα, |
| [9] |
ἀναπνεῖ
τὰ
ἔντομα
τῶν
ζῴων,
|
εἴρηται |
μὲν
καὶ
πρότερον,
φανερὸν
δὲ |
| [12] |
οὖν
τοῦ
δέχεσθαι
τὸ
ὑγρόν,
|
εἴρηται |
ὅτι
συμβαίνει
διὰ
κατάψυξιν
καὶ |
| [21] |
συγγενῶν
ταύτης
τῆς
σκέψεως
σχεδὸν
|
εἴρηται |
περὶ
πάντων.
Περὶ
δὲ
ὑγιείας |
| [17] |
τὸ
κοινωνοῦν
αὐτῆς·
καθάπερ
γὰρ
|
εἴρηται |
πολλάκις,
συντήκεται
αὐτὸ
ὑφ'
αὑτοῦ. |
| [8] |
θρεπτικῆς
(δι'
ἣν
δ'
αἰτίαν,
|
εἴρηται |
πρότερον
ἐν
τοῖς
Περὶ
ψυχῆς) |
| [17] |
ἀρχή.
Αὕτη
δ'
ἐστίν,
ὥσπερ
|
εἴρηται |
πρότερον,
ἐν
ᾧ
τό
τε |
| [8] |
τοσαύτας
ἔχει
δυσχερείας.
~Ἐπεὶ
δὲ
|
εἴρηται |
πρότερον
ὅτι
τὸ
ζῆν
καὶ |
| [8] |
αὐτήν.
Φθορὰ
δὲ
πυρός,
ὥσπερ
|
εἴρηται |
πρότερον,
σβέσις
καὶ
μάρανσις,
σβέσις |
| [10] |
ὑγρὸν
βοηθεῖ
πρὸς
τὴν
ζωήν,
|
εἴρηται· |
τοῖς
δ'
ἐναίμοις
καὶ
τοῖς |
| [16] |
τῆς
καρδίας
καὶ
ἕτεροι
τείνουσιν
|
εἰς |
ἄκρον
ἑκάστου
τῶν
βραγχίων,
δι' |
| [14] |
διὰ
τὸ
ψυχρὸν
ἂν›
ἦλθεν
|
εἰς |
αὐτό,
ἀλλ'
ὅτι
ὑγρόν.
Αἱ |
| [3] |
πολλὰ
διατεμνόμενα
ζῆν,
οὐ
μόνον
|
εἰς |
δύο
μέρη
ἀλλὰ
καὶ
εἰς |
| [20] |
καὶ
συστελλόμενον
ποιεῖ
τὴν
πήδησιν,
|
εἰς |
μικρὸν
συνωθούμενον
οὕτως
ὥστ'
ἐνίοτ' |
| [3] |
εἰς
δύο
μέρη
ἀλλὰ
καὶ
|
εἰς |
πλείω,
οἷον
αἱ
καλούμεναι
σκολόπενδραι· |
| [21] |
τοῖς
τὸν
πνεύμονα
ἔναιμον
ἔχουσιν·
|
εἰς |
πολλοὺς
γὰρ
οἷον
αὐλῶνας
τὰς |
| [21] |
πραγματευθέντων
οἱ
χαριέστατοι
σχεδὸν
τελευτῶσιν
|
εἰς |
τὰς
ἀρχὰς
τὰς
ἰατρικάς.
|
| [21] |
τοῦτο
ποιεῖν·
αἰρομένου
δέ,
καθάπερ
|
εἰς |
τὰς
φύσας,
ἀναγκαῖον
εἰσφρεῖν
τὸν |
| [9] |
καὶ
τοῖς
πολύποσιν
(οὐ
μὴν
|
εἰς |
τέλος
γε
διαρκεῖ
πρὸς
τὸ |
| [11] |
δι'
οὗ
ἡ
τροφὴ
πορεύεται
|
εἰς |
τὴν
καλουμένην
κοιλίαν·
τοῖς
μὲν |
| [11] |
τῆς
τοῦ
ὑγροῦ
παρεμπτώσεως,
ἀλλ'
|
εἰς |
τὴν
κοιλίαν
εἰσιόντος·
διὸ
ταχεῖαν |
| [16] |
ἄκρου
τῆς
καρδίας
αὐλὸς
φλεβονευρώδης
|
εἰς |
τὸ
μέσον,
ᾗ
συνάπτουσιν
ἀλλήλοις |
| [14] |
τιθέμεναι
σῴζονται
μᾶλλον·
ἐπανισοῖ
γὰρ
|
εἰς |
τὸ
μέτριον
ὁ
τόπος
τὴν |
| [3] |
καὶ
ἐν
τῷ
ὑγρῷ
καὶ
|
εἰς |
τὸ
ξηρὸν
ἐμπεσόντες,
ὅταν
ἀσπαρίζωσιν. |
| [14] |
τῷ
ξηρῷ
μεταβάλλειν
τὸν
τόπον
|
εἰς |
τὸ
ὑγρόν
(σχεδὸν
γὰρ
καὶ |
| [14] |
Καίτοι
τοῦ
αὐτοῦ
λόγου
ἐστὶν
|
εἰς |
τὸ
ὕδωρ,
διὰ
τὸ
εἶναι |
| [14] |
ξηρῷ
φησι,
φεύγοντα
δ'
ἐλθεῖν
|
εἰς |
τὸ
ὕδωρ.
Ἔτι
δ'
οὐδὲ |
| [5] |
περιέχοντα
ὠθούμενον
ἀέρα
φερόμενον
ἐμπίπτειν
|
εἰς |
τὸν
αὐτὸν
τόπον
φησὶ
διὰ |
| [7] |
εἰσὶν
αἵματος,
ἔχουσι
δὲ
πόρους
|
εἰς |
τὸν
ἔξω
ἀέρα,
τῶν
μὲν |
| [5] |
μὴ
λανθάνειν
ἡμᾶς,
τὴν
δ'
|
εἰς |
τὸν
θώρακα
τοῦ
πνεύματος
εἴσοδον |
| [14] |
ἢ
νίτρου
συνέστησεν,
οὐκ
ἂν
|
εἰς |
ὑγρὸν
φέρουσα
κατέθηκεν·
φθείρει
γὰρ |
| [7] |
πορθμὸν
ἐπ'
εὐειδεῖ
χερὶ
θεῖσα
|
εἰς |
ὕδατος
βάπτῃσι
τέρεν
δέμας
ἀργυφέοιο, |
| [7] |
ἐκεῖ
μὲν
οὐ
κατὰ
ταὐτὸν
|
εἰσδέχονταί |
τε
τὸν
ἀέρα
καὶ
πάλιν |
| [21] |
συνίζοντος
ἐξιέναι
τὸν
ἀέρα
τὸν
|
εἰσελθόντα |
πάλιν,
εἰσιόντα
μὲν
ψυχρὸν
ἐξιόντα |
| [9] |
οἱ
ᾄδοντες
ᾄδουσιν·
θερμότεροι
γάρ
|
εἰσι, |
καὶ
ἔσχισται
αὐτοῖς
ὑπὸ
τὸ |
| [17] |
ἐναίμων
ὅσα
μὴ
ζωτικὰ
λίαν
|
εἰσὶ |
πολὺν
χρόνον
ζῶσιν
ἐξῃρημένης
τῆς |
| [14] |
τῆς
ὕλης,
ἐν
οἵῳπερ
τόπῳ
|
εἰσί, |
τοιαῦται
οὖσαι
τυγχάνουσιν,
αἱ
μὲν |
| [15] |
τοῦ
ψυχικοῦ
πυρός,
εἴσω
δ'
|
εἰσιέναι |
διὰ
παντὸς
διὰ
τὸ
πλῆθος |
| [7] |
μὲν
αἷμα,
οὐ
μέντοι
πλήρεις
|
εἰσὶν |
αἵματος,
ἔχουσι
δὲ
πόρους
εἰς |
| [11] |
ἔχουσι,
καὶ
καρχαρόδοντες
σχεδὸν
πάντες
|
εἰσίν· |
οὐ
γὰρ
ἐνδέχεται
λεαίνειν
τὴν |
| [4] |
ἅμα
τὸ
περιέχον
συνθλίβειν
καὶ
|
εἰσιὸν |
διαστέλλειν.
Ἃ
μὲν
οὖν
εἴρηκε |
| [4] |
συνθλῖβον,
καὶ
μηκέτι
τὸ›
θύραθεν
|
εἰσιὸν |
δύνηται
ἀνείργειν,
μὴ
δυναμένου
ἀναπνεῖν, |
| [4] |
Καίτοι
τότ'
ἐχρῆν
τὸ
θύραθεν
|
εἰσιὸν |
κωλύειν
τὴν
σύνθλιψιν.
Νῦν
δὲ |
| [5] |
τὸ
μὴ
καταψύχειν
ἱκανῶς
τὸ
|
εἰσιὸν |
πολλάκις
τὸ
πνεῦμα
συμβαίνει
σπᾶν. |
| [7] |
δὲ
διὰ
τοῦ
στόματος,
ὁμοίως
|
εἰσιόν |
τε
καὶ
ἐξιόν.
Τὰ
μὲν |
| [21] |
τὸν
ἀέρα
τὸν
εἰσελθόντα
πάλιν,
|
εἰσιόντα |
μὲν
ψυχρὸν
ἐξιόντα
δὲ
θερμὸν |
| [11] |
παρεμπτώσεως,
ἀλλ'
εἰς
τὴν
κοιλίαν
|
εἰσιόντος· |
διὸ
ταχεῖαν
ποιεῖται
τὴν
ἄφεσιν |
| [4] |
καὶ
ψυχήν·
ἀναπνέοντος
οὖν
καὶ
|
εἰσιόντος |
τοῦ
ἀέρος
συνεισιόντα
ταῦτα
καὶ |
| [5] |
καὶ
τοῦ
θερμοῦ
τὴν
ἀναπνοὴν
|
εἴσοδον |
εἶναι.
Φαίνεται
γὰρ
τοὐναντίον·
τὸ |
| [5] |
εἰς
τὸν
θώρακα
τοῦ
πνεύματος
|
εἴσοδον |
καὶ
πάλιν
θερμανθέντος
ἔξοδον
λανθάνειν. |
| [5] |
τοῦ
στόματος
ἔξοδον
καὶ
πάλιν
|
εἴσοδον |
μὴ
λανθάνειν
ἡμᾶς,
τὴν
δ' |
| [21] |
αἵματος.
Καλεῖται
δ'
ἡ
μὲν
|
εἴσοδος |
τοῦ
ἀέρος
ἀναπνοή,
ἡ
δ' |
| [7] |
ἔσωθε
πεσὼν
ἐπὶ
τρήματα
πυκνά,
|
εἰσόκ' |
ἀποστεγάσῃ
πυκινὸν
ῥόον·
αὐτὰρ
ἔπειτα
|
| [7] |
πύλας
ἠθμοῖο
δυσηχέος
ἄκρα
κρατύνων,
|
εἰσόκε |
χειρὶ
μεθῇ,
τότε
δ'
αὖ |
| [2] |
ἀνάγκη
τὰ
ἀναπνέοντα
ἐκπνεῖν
καὶ
|
εἰσπνεῖν, |
ἐκπνεῖν
δὲ
μὴ
ἐνδέχεται
μηδὲν |
| [5] |
ἐκπνεόμενον
εἶναι
θερμόν,
τὸ
δ'
|
εἰσπνεόμενον |
ψυχρόν.
Ὅταν
δὲ
θερμὸν
ᾖ, |
| [19] |
συνιζόντων
τὰ
μὲν
ἐκπνέουσι
καὶ
|
εἰσπνέουσι |
τὰ
δὲ
δέχονται
τὸ
ὑγρὸν |
| [4] |
δέονται
τῆς
ἀναπνοῆς·
ἀναγκαῖον
δ'
|
εἰσπνεύσαντας |
ἀναπνεῖν.
Ἀλεάζοντες
δὲ
πολλάκις
ἀναπνέουσιν, |
| [2] |
ταύτης
δὲ
τὸ
μέν
ἐστιν
|
εἰσπνοή, |
τὸ
δ'
ἐκπνοή,
περὶ
ἧς |
| [5] |
ὥστ'
ἀναγκαῖον
εἶναι
τὴν
ἀρχὴν
|
εἰσπνοήν. |
Ἔτι
δὲ
τὸ
τίνος
ἕνεκα |
| [5] |
πρότερον
τὴν
ἐκπνοὴν
γίνεσθαι
τῆς
|
εἰσπνοῆς. |
Ἔστι
δὲ
τοὐναντίον·
σημεῖον
δέ· |
| [12] |
ὕδωρ›
ὅπως
μὴ
ἅμα
δεχομένοις
|
εἰσρέῃ |
τὸ
ὑγρόν.
Τὰ
μὲν
οὖν |
| [7] |
καὶ
κάτω,
κάτω
μὲν
φερομένου
|
εἰσρεῖν |
τὸν
ἀέρα
καὶ
γίγνεσθαι
ἀναπνοήν, |
| [21] |
καθάπερ
εἰς
τὰς
φύσας,
ἀναγκαῖον
|
εἰσφρεῖν |
τὸν
ἀέρα
τὸν
θύραθεν
ψυχρὸν |
| [15] |
τὴν
ῥοπὴν
τοῦ
ψυχικοῦ
πυρός,
|
εἴσω |
δ'
εἰσιέναι
διὰ
παντὸς
διὰ |
| [5] |
τὸν
αὐτὸν
τόπον,
καὶ
περιωθεῖν
|
εἴσω |
διὰ
τοῦ
στόματος
τὸν
ἀέρα |
| [2] |
δ'
ἀπαντῶντα
ἐμποδίζειν
θάτερον
θατέρῳ.
|
Εἶτα |
ὅταν
ἀφῶσι
τὸ
ὕδωρ,
τότε |
| [7] |
τῶν
ζῴων
οὐδὲν
ποιεῖ
δῆλον,
|
εἴτε |
ἀναπνέουσιν
εἴτε
μή.
Καὶ
περὶ |
| [7] |
οὐδὲν
ποιεῖ
δῆλον,
εἴτε
ἀναπνέουσιν
|
εἴτε |
μή.
Καὶ
περὶ
τῆς
διὰ |
| [13] |
πολλὰ
συνέστηκεν·
τὰ
μὲν
γὰρ
|
ἐκ |
γῆς
πλείονος
συνέστηκεν,
οἷον
τὸ |
| [14] |
Λέγω
δ'
οἷον
εἴ
τι
|
ἐκ |
κηροῦ
συστήσειεν
ἡ
φύσις,
οὐκ |
| [14] |
θεῖσα
διέσωσεν,
οὐδ'
εἴ
τι
|
ἐκ |
κρυστάλλου·
ἐφθάρη
γὰρ
ἂν
ταχὺ |
| [14] |
ἔσται
ἐν
ψυχρῷ>
τὰ
δ'
|
ἐκ |
ξηροῦ
ἐν
ξηρῷ.
Διὰ
τοῦτο |
| [13] |
μὲν
ἐξ
ἀέρος
τὰ
δ'
|
ἐκ |
πυρός.
Ἕκαστα
δ'
ἐν
τοῖς |
| [8] |
οὐ
γὰρ
διὰ
ταύτης,
ἀλλ'
|
ἐκ |
ταύτης
ἠρτημέναι
πᾶσαι
τυγχάνουσιν·
δῆλον |
| [4] |
αἰτίαν.
~Δημόκριτος
δ'
ὅτι
μὲν
|
ἐκ |
τῆς
ἀναπνοῆς
συμβαίνει
τι
τοῖς |
| [20] |
ἅμα
ἀλλήλαις,
διὰ
τὸ
ἠρτῆσθαι
|
ἐκ |
τῆς
καρδίας.
Κινεῖ
δ'
ἀεί· |
| [4] |
σχημάτων
ἐκ
τοῦ
σώματος
ἔξοδον
|
ἐκ |
τῆς
τοῦ
περιέχοντος
ἐκθλίψεως.
Τὴν |
| [6] |
λέγειν,
πλασματῶδες
ὄν;
μᾶλλον
γὰρ
|
ἐκ |
τῆς
τροφῆς
τοῦτο
γιγνόμενον
ὁρῶμεν. |
| [20] |
καρδίᾳ
ἡ
τοῦ
ἀεὶ
προσιόντος
|
ἐκ |
τῆς
τροφῆς
ὑγροῦ
διὰ
τῆς |
| [2] |
τὸ
ὕδωρ
διὰ
τῶν
βραγχίων,
|
ἐκ |
τοῦ
περὶ
τὸ
στόμα
περιεστῶτος |
| [9] |
καὶ
τοῖς
ἀναίμοις
ἡ
γινομένη
|
ἐκ |
τοῦ
περιέχοντος
ἢ
ὕδατος
ἢ |
| [3] |
γὰρ
καὶ
οἱ
ἰχθύες
ἕλκουσιν
|
ἐκ |
τοῦ
πέριξ
ὕδατος
τῷ
στόματι, |
| [6] |
καὶ
τὸ
γίγνεσθαι
τὸ
θερμὸν
|
ἐκ |
τοῦ
πνεύματος
τίνα
χρὴ
τρόπον |
| [3] |
καὶ
τἆλλα
ζῷα;
καὶ
τὸν
|
ἐκ |
τοῦ
στόματος
δ'
ἂν
ἕλκοιεν |
| [3] |
τὸ
φάναι
τὸν
ἀέρα
ἕλκειν
|
ἐκ |
τοῦ
στόματος
ἢ
ἐκ
τοῦ |
| [4] |
θάνατον
τὴν
τῶν
τοιούτων
σχημάτων
|
ἐκ |
τοῦ
σώματος
ἔξοδον
ἐκ
τῆς |
| [12] |
τὸ
δεῖν
δέχεσθαι
τὴν
τροφὴν
|
ἐκ |
τοῦ
ὑγροῦ
τὰ
τὴν
φύσιν |
| [3] |
ἕλκειν
ἐκ
τοῦ
στόματος
ἢ
|
ἐκ |
τοῦ
ὕδατος
διὰ
τοῦ
στόματος |
| [15] |
τὰ
ἔχοντα
τὸν
πνεύμονα
ἔναιμον,
|
ἐκ |
τούτων
δῆλον·
τό
τε
γὰρ |
| [19] |
τοῖς
ζῴοις,
εἴρηται.
~Δῆλον
δ'
|
ἐκ |
τούτων
καὶ
διὰ
τίν'
αἰτίαν |
| [16] |
βράγχια,
πρὸς
μὲν
τὴν
ὄψιν
|
ἐκ |
τῶν
ἀνατομῶν
δεῖ
θεωρεῖν,
πρὸς |
| [8] |
τυγχάνουσιν·
δῆλον
δ'
ἡμῖν
τοῦτο
|
ἐκ |
τῶν
ἀνατομῶν.
Τὰς
μὲν
οὖν |
| [16] |
δεῖ
θεωρεῖν,
πρὸς
δ'
ἀκρίβειαν
|
ἐκ |
τῶν
ἱστοριῶν·
ὡς
δ'
ἐν |
| [7] |
γὰρ
καὶ
διὰ
τῆς
ἀρτηρίας
|
ἐκ |
τῶν
στηθῶν
ἀναπνοὴ
καὶ
ἡ |
| [4] |
ἐπὶ
τούτων
καλῶς·
δῆλον
δ'
|
ἐκ |
τῶν
συμβαινόντων
καὶ
τῶν
τοιούτων |
| [16] |
πρὸς
τὸν
πνεύμονα,
δεῖ
θεωρεῖν
|
ἔκ |
τε
τῶν
ἀνατεμνομένων
καὶ
τῶν |
| [13] |
ἀέρος
τὰ
δ'
ἐκ
πυρός.
|
Ἕκαστα |
δ'
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
τόποις |
| [21] |
ἐν
τῷ
πνεύμονι,
ὧν
παρ'
|
ἑκάστην |
παρατέτανται
φλέβες,
ὥστε
δοκεῖν
ὅλον |
| [14] |
ζητεῖν
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
τόποις
|
ἑκάστης |
ὕλης
καὶ
κατὰ
τὰς
μεταβολὰς |
| [14] |
οὖν
ἄτοπον
πῶς
ἐνδέχεται
γενόμενον
|
ἕκαστον |
αὐτῶν
ἐν
τῷ
ξηρῷ
μεταβάλλειν |
| [12] |
ὀλιγόθερμον
γάρ
ἐστι
καὶ
ἄναιμον
|
ἕκαστον |
αὐτῶν,
ὥσθ'
ἱκανῶς
καταψύχεται
ὑπὸ |
| [14] |
τῶν
ζῴων
ἐξ
ἧς
ἐστιν
|
ἕκαστον, |
καὶ
αἱ
ἕξεις
καὶ
διαθέσεις |
| [11] |
εἶναι
τροφῆς
δεῖται
τῶν
ζῴων
|
ἕκαστον, |
πρὸς
δὲ
τὴν
σωτηρίαν
τῆς |
| [16] |
καὶ
ἕτεροι
τείνουσιν
εἰς
ἄκρον
|
ἑκάστου |
τῶν
βραγχίων,
δι'
ὧν
ἡ |
| [19] |
δὲ
διὰ
τοῦ
ἀέρος,
ὧν
|
ἑκάτερα |
στερίσκεται
μεταβάλλοντα
τοὺς
τόπους.
Ἡ |
| [16] |
τῷ
αὐτῷ
ἀποπνίγονται·
ταχέως
γὰρ
|
ἑκάτερον |
αὐτῶν
γίνεται
θερμόν
(θερμαίνει
γὰρ |
| [16] |
γὰρ
ἡ
τοῦ
αἵματος
θίξις
|
ἑκάτερον) |
θερμὸν
δ'
ὂν
τὸ
αἷμα> |
| [7] |
ἐκεῖ
τὰς
φύσας,
ἐκπνέουσιν.
Πλὴν
|
ἐκεῖ |
μὲν
οὐ
κατὰ
ταὐτὸν
εἰσδέχονταί |
| [7] |
συνιζάνοντες
δὲ
καὶ
καταπλήττοντες,
ὥσπερ
|
ἐκεῖ |
τὰς
φύσας,
ἐκπνέουσιν.
Πλὴν
ἐκεῖ |
| [21] |
περὶ
φύσεως
καὶ
τὰς
ἀρχὰς
|
ἐκεῖθεν |
ἀξιοῦσι
λαμβάνειν,
καὶ
τῶν
περὶ |
| [3] |
νῦν
δὲ
οὐ
ποιοῦσιν.
Κἂν
|
ἐκεῖνα |
δ'
ἔξω
τοῦ
ὑγροῦ
ὄντα |
| [10] |
χελῶναι
καὶ
σαῦραι
καὶ
ὄφεις.
|
Ἐκεῖνα |
μὲν
οὖν
ἔναιμον,
τούτων
δὲ |
| [7] |
τῶν
μυκτήρων·
αὐτοῖς
δὲ
χωρὶς
|
ἐκείνης |
οὐκ
ἔστιν
ἀναπνεῦσαι
τοῖς
μυκτῆρσιν. |
| [21] |
μᾶλλον·
καὶ
γὰρ
τοῖς
ἄλλοις
|
ἐκεῖνο |
τῆς
τροφῆς
αἴτιόν
ἐστιν.
Ἀνάγκη |
| [9] |
ἡ
τοιαύτη
ποιεῖ
κίνησις
κατάψυξιν,
|
ἐκείνοις |
δ'
ἱκανήν.
Καὶ
τῇ
τρίψει |
| [14] |
οὐ
μὴν
ὅ
γέ
φησιν
|
ἐκεῖνος |
ἀληθές.
Τῶν
μὲν
γὰρ
ἕξεων |
| [4] |
εἶναι
τῶν
τοιούτων
ἃ
καλεῖ
|
ἐκεῖνος |
νοῦν
καὶ
ψυχήν·
ἀναπνέοντος
οὖν |
| [14] |
ὑπέρξηρα,
ὥσπερ
τὰ
ὑπέρπυρά
φησιν
|
ἐκεῖνος· |
οὐ
γὰρ
διὰ
τὸ
ψυχρὸν |
| [3] |
ἔστι,
δῆλον
ὡς
οὐδ'
ἐπ'
|
ἐκείνων |
ἐστίν.
Πρὸς
δὲ
τούτοις
διὰ |
| [4] |
τοῖς
ἀναπνέουσι
λέγει,
φάσκων
κωλύειν
|
ἐκθλίβεσθαι |
τὴν
ψυχήν·
οὐ
μέντοι
ὡς |
| [4] |
οὖν
αὐτῶν
ὑπὸ
τοῦ
περιέχοντος
|
ἐκθλίβοντος, |
βοήθειαν
γίνεσθαι
τὴν
ἀναπνοήν
φησιν. |
| [4] |
ἔξοδον
ἐκ
τῆς
τοῦ
περιέχοντος
|
ἐκθλίψεως. |
Τὴν
δ'
αἰτίαν
διὰ
τί |
| [4] |
τὰ
πρῶτα
σχήματα
τῶν
σφαιροειδῶν.
|
Ἐκκρινομένων |
οὖν
αὐτῶν
ὑπὸ
τοῦ
περιέχοντος |
| [17] |
Ἡ
δ'
ἀρχὴ
τῆς
ζωῆς
|
ἐκλείπει |
τοῖς
ἔχουσιν
ὅταν
μὴ
καταψύχηται |
| [17] |
φθορὰ
γίνεται
διὰ
θερμοῦ
τινος
|
ἔκλειψιν, |
τοῖς
δὲ
τελείοις,
ἐν
ᾧ |
| [7] |
γίγνεσθαι
ἀναπνοήν,
ἄνω
δ'
ἰόντος
|
ἐκπίπτειν |
θύραζε
καὶ
γίνεσθαι
τὴν
ἐκπνοήν, |
| [5] |
τοῦ
στόματος
τὸν
ἀέρα
τὸν
|
ἐκπίπτοντα |
θερμόν·
καὶ
τοῦτο
δὴ
διατελεῖν |
| [7] |
θῦον,
εὖτε
δ'
ἀναθρῴσκῃ,
πάλιν
|
ἐκπνέει |
ἶσον
ὀπίσσω.
Λέγει
μὲν
οὖν |
| [7] |
μάργῳ,
εὖτε
δ'
ἀναθρῴσκῃ,
πάλιν
|
ἐκπνέει, |
ὥσπερ
ὅταν
παῖς
κλεψύδρῃ
παίζῃσι |
| [7] |
Ὧδε
δ'
ἀναπνεῖ
πάντα
καὶ
|
ἐκπνεῖ· |
πᾶσι
λίφαιμοι
σαρκῶν
σύριγγες
πύματον |
| [2] |
ἀναπνεῖν.
Ἅμα
δ'
ἀναπνεῖν
καὶ
|
ἐκπνεῖν |
ἀδύνατον.
Ὥστ'
εἰ
ἀνάγκη
τὰ |
| [2] |
ὕδωρ
κατὰ
τὸ
στόμα
καὶ
|
ἐκπνεῖν. |
Ἀνάγκη
δ'
ἀπαντῶντα
ἐμποδίζειν
θάτερον |
| [2] |
τὰ
ἀναπνέοντα
ἐκπνεῖν
καὶ
εἰσπνεῖν,
|
ἐκπνεῖν |
δὲ
μὴ
ἐνδέχεται
μηδὲν
αὐτῶν, |
| [4] |
τοῦτο
ἐν
τῷ
ἀναπνεῖν
καὶ
|
ἐκπνεῖν |
εἶναι
τὸ
ζῆν
καὶ
ἀποθνήσκειν· |
| [21] |
τοῦτο
ἐν
τῷ
ἀναπνεῖν
καὶ
|
ἐκπνεῖν |
ἐστι
τὸ
ζῆν.
Τὸν
αὐτὸν |
| [10] |
ποιεῖται
διὰ
τοῦ
ἀναπνεῖν
καὶ
|
ἐκπνεῖν. |
Ἔχει
δὲ
πνεύμονα
τά
τε |
| [2] |
τὰ
βράγχια,
ὥστε
συμβαίνει
ἅμα
|
ἐκπνεῖν |
καὶ
ἀναπνεῖν·
τότε
γάρ
φασιν |
| [2] |
Ὥστ'
εἰ
ἀνάγκη
τὰ
ἀναπνέοντα
|
ἐκπνεῖν |
καὶ
εἰσπνεῖν,
ἐκπνεῖν
δὲ
μὴ |
| [2] |
ταύτῃ
ᾗ
ἀνέπνευσαν
πάλιν
δεῖ
|
ἐκπνεῖν, |
καὶ
τοῦτο
ποιεῖν
ἀεὶ
παραλλάξ, |
| [5] |
δὲ
τὸ
ἀναπνεῖν
καὶ
τὸ
|
ἐκπνεῖν) |
οὐθὲν
εἰρήκασιν
οἱ
τοῦτον
τὸν |
| [5] |
γὰρ
τοὐναντίον·
τὸ
μὲν
γὰρ
|
ἐκπνεόμενον |
εἶναι
θερμόν,
τὸ
δ'
εἰσπνεόμενον |
| [5] |
ἀεὶ
ποιοῦντας,
ἀναπνέοντάς
τε
καὶ
|
ἐκπνέοντας. |
Συμβαίνει
δὲ
τοῖς
οὕτως
οἰομένοις |
| [4] |
λίαν
ἀθροισθῇ
τὸ
θερμὸν
μὴ
|
ἐκπνεόντων, |
τότε
δέονται
τῆς
ἀναπνοῆς·
ἀναγκαῖον |
| [19] |
αἰρομένων
καὶ
συνιζόντων
τὰ
μὲν
|
ἐκπνέουσι |
καὶ
εἰσπνέουσι
τὰ
δὲ
δέχονται |
| [2] |
ὅταν
ἀφῶσι
τὸ
ὕδωρ,
τότε
|
ἐκπνέουσι |
κατὰ
τὸ
στόμα
ἢ
κατὰ |
| [2] |
ἧς
οὐθὲν
λέγουσι,
τίνα
τρόπον
|
ἐκπνέουσι |
τὰ
τοιαῦτα
τῶν
ζῴων.
Οὐδ' |
| [7] |
καταπλήττοντες,
ὥσπερ
ἐκεῖ
τὰς
φύσας,
|
ἐκπνέουσιν. |
Πλὴν
ἐκεῖ
μὲν
οὐ
κατὰ |
| [5] |
ταῦτα
παρ'
ἄλληλα,
τελευτῶντες
δὲ
|
ἐκπνέουσιν, |
ὥστ'
ἀναγκαῖον
εἶναι
τὴν
ἀρχὴν |
| [21] |
ἀέρος
ἀναπνοή,
ἡ
δ'
ἔξοδος
|
ἐκπνοή. |
Καὶ
ἀεὶ
δὴ
τοῦτο
γίνεται |
| [2] |
μέν
ἐστιν
εἰσπνοή,
τὸ
δ'
|
ἐκπνοή, |
περὶ
ἧς
οὐθὲν
λέγουσι,
τίνα |
| [5] |
τοῖς
οὕτως
οἰομένοις
πρότερον
τὴν
|
ἐκπνοὴν |
γίνεσθαι
τῆς
εἰσπνοῆς.
Ἔστι
δὲ |
| [7] |
δέ
φησι
τὴν
ἀναπνοὴν
καὶ
|
ἐκπνοὴν |
διὰ
τὸ
φλέβας
εἶναί
τινας |
| [11] |
τῆς
τροφῆς
ἐργασίαν
καὶ
τὴν
|
ἐκπνοὴν |
καὶ
τὴν
ἀναπνοήν.
Τοῖς
δὲ |
| [7] |
ἐκπίπτειν
θύραζε
καὶ
γίνεσθαι
τὴν
|
ἐκπνοήν, |
παρεικάζων
τὸ
συμβαῖνον
ταῖς
κλεψύδραις. |
| [6] |
δὲ
τοῦ
πυρὸς
γίγνεσθαι
τὴν
|
ἐκπνοήν. |
Ταὐτὰ
γὰρ
ἐροῦμεν
πάλιν
καὶ |
| [20] |
σῆψις,
τῇ
δὲ
ζέσει
ἡ
|
ἔκπτωσις |
διὰ
τῶν
ὁριζόντων.
Ἐν
δὲ |
| [7] |
χροῒ
ἠδὲ
πόροιο,
αἰθὴρ
δ'
|
ἐκτὸς |
ἔσω
λελιημένος
ὄμβρον
ἐρύκῃ
ἀμφὶ |
| [9] |
ὅλως
ἔχει
πνεύμονα
ἢ
ἄναιμον,
|
ἐλαττονάκις |
δεῖται
καταψύξεως.
~Περὶ
μὲν
οὖν |
| [7] |
τῶν
μὲν
τοῦ
σώματος
μορίων
|
ἐλάττους, |
τῶν
δὲ
τοῦ
ἀέρος
μείζους· |
| [14] |
τῷ
ξηρῷ
φησι,
φεύγοντα
δ'
|
ἐλθεῖν |
εἰς
τὸ
ὕδωρ.
Ἔτι
δ' |
| [3] |
δὲ
τὸ
φάναι
τὸν
ἀέρα
|
ἕλκειν |
ἐκ
τοῦ
στόματος
ἢ
ἐκ |
| [3] |
ἐστιν,
ὥστ'
ἀναγκαῖον
τῇ
κοιλίᾳ
|
ἕλκειν. |
Τοῦτο
δὲ
κἂν
τἆλλα
ἐποίει |
| [2] |
περὶ
τὸ
στόμα
περιεστῶτος
ὕδατος
|
ἕλκειν |
τῷ
κενῷ
τῷ
ἐν
τῷ |
| [3] |
ἐκ
τοῦ
στόματος
δ'
ἂν
|
ἕλκοιεν |
ὁμοίως
τοῖς
ἰχθύσιν.
Ὥστ'
εἴπερ |
| [2] |
ἐν
τῷ
στόματι
γινόμενον
ἀέρα
|
ἕλκοντας |
ἀναπνεῖν
τοὺς
ἰχθῦς·
οὐ
γὰρ |
| [3] |
τινὰ
κίνησιν
τοῦ
μορίου
τοῦ
|
ἕλκοντος, |
ἐπὶ
δὲ
τῶν
ἰχθύων
οὐ |
| [3] |
Ἔτι
πάντων
τῶν
ἀναπνεόντων
καὶ
|
ἑλκόντων |
τὸ
πνεῦμα
ὁρῶμεν
γινομένην
τινὰ |
| [3] |
γὰρ
ὅτι
τὸν
ἀέρα
πολὺν
|
ἕλκουσι |
λίαν
ἐν
τῷ
ἀέρι,
ἐν |
| [3] |
εἰ
γὰρ
καὶ
οἱ
ἰχθύες
|
ἕλκουσιν |
ἐκ
τοῦ
πέριξ
ὕδατος
τῷ |
| [14] |
τοῦ
ψυχροῦ
καὶ
τοῦ
ὑγροῦ
|
ἐλλείπει, |
κατὰ
τὸν
τόπον
ἀνασῴζηται,
ἐναντίον |
| [7] |
πυκινὸν
ῥόον·
αὐτὰρ
ἔπειτα
πνεύματος
|
ἐλλείποντος |
ἐσέρχεται
αἴσιμον
ὕδωρ.
Ὡς
δ' |
| [7] |
μεθῇ,
τότε
δ'
αὖ
πάλιν,
|
ἔμπαλιν |
ἢ
πρίν,
πνεύματος
ἐμπίπτοντος
ὑπεκθέει |
| [14] |
τόποις
ἔχει
τὴν
τάξιν
αὐτῶν.
|
~Ἐμπεδοκλῆς |
δ'
οὐ
καλῶς
τοῦτ'
εἴρηκε, |
| [7] |
~Λέγει
δὲ
περὶ
ἀναπνοῆς
καὶ
|
Ἐμπεδοκλῆς, |
οὐ
μέντοι
τίνος
γ'
ἕνεκα, |
| [14] |
περὶ
δ'
ἧς
αἰτίας
εἴρηκεν
|
Ἐμπεδοκλῆς, |
τῇ
μὲν
ἔχει
τὸ
ζητούμενον |
| [14] |
πεζὰ
τῶν
ζῴων
ἐστί,
καθάπερ
|
Ἐμπεδοκλῆς |
φησιν,
τοσαῦτ'
εἰρήσθω,
καὶ
διότι |
| [8] |
ἐν
τούτῳ
γὰρ
ἡ
φύσις
|
ἐμπεπύρευκεν |
αὐτήν.
Φθορὰ
δὲ
πυρός,
ὥσπερ |
| [3] |
ὑγρῷ
καὶ
εἰς
τὸ
ξηρὸν
|
ἐμπεσόντες, |
ὅταν
ἀσπαρίζωσιν.
Ἔτι
ὅταν
ἀποθνήσκῃ |
| [5] |
τὸν
περιέχοντα
ὠθούμενον
ἀέρα
φερόμενον
|
ἐμπίπτειν |
εἰς
τὸν
αὐτὸν
τόπον
φησὶ |
| [21] |
γὰρ
οἷον
αὐλῶνας
τὰς
σύριγγας
|
ἐμπίπτειν |
τὰς
ἐν
τῷ
πνεύμονι,
ὧν |
| [7] |
πάλιν,
ἔμπαλιν
ἢ
πρίν,
πνεύματος
|
ἐμπίπτοντος |
ὑπεκθέει
αἴσιμον
ὕδωρ.
Ὡς
δ' |
| [2] |
καὶ
ἐκπνεῖν.
Ἀνάγκη
δ'
ἀπαντῶντα
|
ἐμποδίζειν |
θάτερον
θατέρῳ.
Εἶτα
ὅταν
ἀφῶσι |
| [6] |
λόγον
ἅπερ
καὶ
πρὸς
τοὺς
|
ἔμπροσθεν· |
καὶ
γὰρ
ἐπὶ
τῶν
ἄλλων |
| [16] |
ἐν
τῇ
καρδίᾳ
τῆς
ψυχῆς
|
ἐμπύρευσιν. |
Ταύτην
δὲ
ποιεῖται
διὰ
τῆς |
| [1] |
βατράχων
γένος.
Ἔτι
δὲ
αἱ
|
ἑμύδες |
τε
καὶ
χελῶναι
πολὺν
χρόνον |
| [10] |
καὶ
βατράχων
καὶ
κροκοδείλων
καὶ
|
ἑμύδων |
καὶ
χελῶναι
αἵ
τε
θαλάττιαι |
| [1] |
θερμότητα
(ὀλίγαιμον
γὰρ
ἔχουσιν
αὐτόν)
|
ἐμφυσώμενος |
οὖν
αὐτὸς
τῇ
κινήσει
καταψύχει |
| [9] |
αὐτῷ
γὰρ
τῷ
ὑποζώματι,
τῷ
|
ἐμφύτῳ |
πνεύματι
αἰρομένῳ
καὶ
συνίζοντι,
συμβαίνει |
| [8] |
φθορὰ
βίαιος
ὁμοίως
ἐπὶ
τῶν
|
ἐμψύχων |
καὶ
τῶν
ἀψύχων
ἐστίν·
καὶ |
| [7] |
διὰ
τὸ
φλέβας
εἶναί
τινας
|
ἐν |
αἷς
ἔνεστι
μὲν
αἷμα,
οὐ |
| [20] |
νόσῳ
τῇ
καλουμένῃ
παλμῷ,
καὶ
|
ἐν |
ἄλλαις
δὲ
νόσοις,
καὶ
ἐν |
| [20] |
ἐστι
σύνωσις
τοῦ
θερμοῦ
τοῦ
|
ἐν |
αὐτῇ
διὰ
κατάψυξιν
περιττωματικὴν
ἢ |
| [10] |
δὲ
πνεύμονα
τά
τε
ζῳοτοκοῦντα
|
ἐν |
αὑτοῖς
καὶ
μὴ
θύραζε
μόνον |
| [10] |
σελάχη
ζῳοτοκεῖ
μέν,
ἀλλ'
οὐκ
|
ἐν |
αὑτοῖς)
καὶ
τῶν
ᾠοτοκούντων
τά |
| [9] |
ψόφον
ποιοῦσι
πνεύματι,
οἷον
ἀσθμαίνοντα·
|
ἐν |
αὐτῷ
γὰρ
τῷ
ὑποζώματι,
τῷ |
| [17] |
ᾖ,
κατὰ
φύσιν
δ'
ὅταν
|
ἐν |
αὐτῷ,
καὶ
ἡ
τοῦ
μορίου |
| [17] |
ὥσπερ
γὰρ
ἀκαριαίας
καὶ
μικρᾶς
|
ἐν |
αὐτῷ
φλογὸς
ἐνούσης
διὰ
μικρὰν |
| [4] |
τοιούτων
ὧν
ἔχομεν
πάντες
πεῖραν.
|
Ἐν |
γὰρ
ταῖς
ἀλέαις
θερμαινόμενοι
μᾶλλον |
| [9] |
ζῴων,
οἷον
μυιῶν
καὶ
μελιττῶν·
|
ἐν |
γὰρ
τοῖς
ὑγροῖς
πολὺν
χρόνον |
| [4] |
βοήθειαν
γίνεσθαι
τὴν
ἀναπνοήν
φησιν.
|
Ἐν |
γὰρ
τῷ
ἀέρι
πολὺν
ἀριθμὸν |
| [14] |
οὐκ
ἐν
ὕδατι
φύεται,
ἀλλ'
|
ἐν |
γῇ.
Καίτοι
τοῦ
αὐτοῦ
λόγου |
| [18] |
θάνατος.
Τούτου
δ'
ὁ
μὲν
|
ἐν |
γήρᾳ
θάνατος
μάρανσις
τοῦ
μορίου |
| [20] |
ἡ
ἔκπτωσις
διὰ
τῶν
ὁριζόντων.
|
Ἐν |
δὲ
τῇ
καρδίᾳ
ἡ
τοῦ |
| [18] |
τοῖς
μὲν
οὖν
φυτοῖς
αὔανσις,
|
ἐν |
δὲ
τοῖς
ζῴοις
καλεῖται
θάνατος. |
| [17] |
Τοῖς
μὲν
οὖν
φυτοῖς
αὔανσις,
|
ἐν |
δὲ
τοῖς
ζῴοις
καλεῖται
τοῦτο |
| [3] |
ἕλκουσι
λίαν
ἐν
τῷ
ἀέρι,
|
ἐν |
δὲ
τῷ
ὕδατι
μέτριον,
καὶ |
| [7] |
μυκτήρων
ἀναπνοῇ
πρὸς
τὴν
ὄσφρησιν
|
ἐν |
ἐνίοις
τῶν
ζῴων·
διόπερ
ὀσφρήσεως |
| [7] |
αἰσθητήριον.
Εἴρηται
δὲ
περὶ
αὐτῶν
|
ἐν |
ἑτέροις
σαφέστερον.
Γίγνεσθαι
δέ
φησι |
| [14] |
συστήσειεν
ἡ
φύσις,
οὐκ
ἂν
|
ἐν |
θερμῷ
θεῖσα
διέσωσεν,
οὐδ'
εἴ |
| [14] |
ψυχρῷ,
αἱ
δὲ
τῇ
ψυχρότητι
|
ἐν |
θερμῷ
τιθέμεναι
σῴζονται
μᾶλλον·
ἐπανισοῖ |
| [16] |
ἐκ
τῶν
ἱστοριῶν·
ὡς
δ'
|
ἐν |
κεφαλαίοις
εἰπεῖν
καὶ
νῦν,
ἔχει |
| [20] |
γίνεσθαι
τὸν
ὄγκον.
Παῦλα
δ'
|
ἐν |
μὲν
τοῖς
φύμασιν,
ἐὰν
μὴ |
| [14] |
ψυχρῷ>
τὰ
δ'
ἐκ
ξηροῦ
|
ἐν |
ξηρῷ.
Διὰ
τοῦτο
τὰ
δένδρα |
| [14] |
μὲν
οὖν
φύσεις
τῆς
ὕλης,
|
ἐν |
οἵῳπερ
τόπῳ
εἰσί,
τοιαῦται
οὖσαι |
| [16] |
ἰχθύσιν.
Καὶ
τὰ
μὲν
ἀναπνέοντα
|
ἐν |
ὀλίγῳ
ἀέρι
καὶ
τῷ
αὐτῷ |
| [7] |
ἀποθνήσκουσιν.
Καταχρῆται
γὰρ
ἡ
φύσις
|
ἐν |
παρέργῳ
τῇ
διὰ
τῶν
μυκτήρων |
| [12] |
περὶ
αὐτῶν
δι'
ἀκριβείας
μᾶλλον
|
ἐν |
ταῖς
περὶ
τῶν
ζῴων
ἱστορίαις. |
| [20] |
τῇ
καρδίᾳ
δημιουργεῖται·
δῆλον
δ'
|
ἐν |
τῇ
γενέσει
ἐξ
ἀρχῆς·
οὔπω |
| [9] |
τῶν
ἰχθύων
οἱ>
πολλοὶ
ζῶσιν
|
ἐν |
τῇ
γῇ,
ἀκινητίζοντες
μέντοι,
καὶ |
| [14] |
ἐν
ὕδατι
ὑγραί,
αἱ
δ'
|
ἐν |
τῇ
γῇ
ξηραί,
αἱ
δ' |
| [9] |
τὰ
μὲν
ἔνυδρα,
τὰ
δ'
|
ἐν |
τῇ
γῇ
ποιεῖται
τὴν
διατριβήν, |
| [21] |
ὕδωρ.
Ἀεὶ
δ'
αἰρομένου
τοῦ
|
ἐν |
τῇ
καρδίᾳ
ἀεὶ
δέχεται,
καὶ |
| [20] |
τοῦ
αἵματος
φύσις.
Πρῶτον
γὰρ
|
ἐν |
τῇ
καρδίᾳ
δημιουργεῖται·
δῆλον
δ' |
| [15] |
τὴν
ἀρχὴν
τῆς
θερμότητος
τὴν
|
ἐν |
τῇ
καρδίᾳ
πορεύεται
τὸ
πνεῦμα |
| [16] |
ζῴων
δεῖται
φύσις
διὰ
τὴν
|
ἐν |
τῇ
καρδίᾳ
τῆς
ψυχῆς
ἐμπύρευσιν. |
| [20] |
κατάψυξιν
περιττωματικὴν
ἢ
συντηκτικήν,
οἷον
|
ἐν |
τῇ
νόσῳ
τῇ
καλουμένῃ
παλμῷ, |
| [9] |
τῷ
ὑποζώματι
θερμοῦ·
διὸ
καὶ
|
ἐν |
τῇ
τέφρᾳ
χρονισθέντα
ἀνίσταται.
Καὶ |
| [14] |
εἶναι,
φεύγοντα
τὴν
ὑπερβολὴν
τῆς
|
ἐν |
τῇ
φύσει
θερμότητος,
ὅπως
ἐπειδὴ |
| [12] |
δελφῖνες.
Ἔτι
δὲ
κἂν
ληφθῶσιν
|
ἐν |
τοῖς
δικτύοις,
ταχὺ
ἀποπνίγονται
διὰ |
| [4] |
τὴν
θλίψιν
κωλύειν
τὴν
ἐνοῦσαν
|
ἐν |
τοῖς
ζῴοις
διιέναι
ψυχήν,
καὶ |
| [14] |
ὧραι
σῴζουσιν,
ἡ
δὲ
φύσις
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
σῴζεται
μάλιστα
τόποις. |
| [14] |
Τοῦτο
μὲν
οὖν
δεῖ
ζητεῖν
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
τόποις
ἑκάστης
ὕλης |
| [13] |
δ'
ἐκ
πυρός.
Ἕκαστα
δ'
|
ἐν |
τοῖς
οἰκείοις
τόποις
ἔχει
τὴν |
| [8] |
ἣν
δ'
αἰτίαν,
εἴρηται
πρότερον
|
ἐν |
τοῖς
Περὶ
ψυχῆς)
ταύτην
δ' |
| [17] |
ἢ
θερμότητος
νοσηματικῆς
ὑπερβολῇ,
καθάπερ
|
ἐν |
τοῖς
πυρετοῖς,
πυκνὸν
τὸ
πνεῦμα |
| [1] |
καὶ
χελῶναι
πολὺν
χρόνον
μένουσιν
|
ἐν |
τοῖς
ὑγροῖς·
ὁ
γὰρ
πνεύμων |
| [3] |
ἀσπαρίζωσιν.
Ἔτι
ὅταν
ἀποθνήσκῃ
πνιγόμενα
|
ἐν |
τοῖς
ὑγροῖς
πάντα
τὰ
ἀναπνέοντα, |
| [1] |
τῆς
ἀναπνοῆς·
διὸ
πολὺν
χρόνον
|
ἐν |
τοῖς
ὕδασι
δύνανται
διαμένειν
παρὰ |
| [10] |
διατρίβει
καὶ
ποιεῖται
τὸν
βίον
|
ἐν |
τοῖς
ὕδασιν,
οἷον
τὸ
τῶν |
| [20] |
ἐν
ἄλλαις
δὲ
νόσοις,
καὶ
|
ἐν |
τοῖς
φόβοις
δέ·
καὶ
γὰρ |
| [7] |
τὸν
τόπον,
καθάπερ
τὰς
φύσας
|
ἐν |
τοῖς
χαλκείοις,
ἀναπνέουσιν
(αἴρειν
δὲ |
| [21] |
μὲν
εἶναι
ταῖς
φύσαις
ταῖς
|
ἐν |
τοῖς
χαλκείοις
(οὐ
πόρρω
γὰρ |
| [8] |
δ'
ἄνευ
τοῦ
φυσικοῦ
πυρός·
|
ἐν |
τούτῳ
γὰρ
ἡ
φύσις
ἐμπεπύρευκεν |
| [3] |
δὲ
τούτοις
διὰ
τίν'
αἰτίαν
|
ἐν |
τῷ
ἀέρι
ἀποθνήσκουσι
καὶ
φαίνονται |
| [3] |
τὸν
ἀέρα
πολὺν
ἕλκουσι
λίαν
|
ἐν |
τῷ
ἀέρι,
ἐν
δὲ
τῷ |
| [14] |
τῇ
γῇ
ξηραί,
αἱ
δ'
|
ἐν |
τῷ
ἀέρι
θερμαί·
αἱ
μέντοι |
| [19] |
τῷ
ὑγρῷ,
τοῖς
δ'
ἰχθύσιν
|
ἐν |
τῷ
ἀέρι·
τοῖς
μὲν
γὰρ |
| [9] |
ὅσα
ἄναιμα
πλείω
χρόνον
ζῇ
|
ἐν |
τῷ
ἀέρι
τῶν
ἐναίμων
καὶ |
| [21] |
Αἰρομένου
γὰρ
τοῦ
θερμοῦ
τοῦ
|
ἐν |
τῷ
αἵματι
διὰ
τῶν
μορίων |
| [4] |
διιέναι
ψυχήν,
καὶ
διὰ
τοῦτο
|
ἐν |
τῷ
ἀναπνεῖν
καὶ
ἐκπνεῖν
εἶναι |
| [21] |
μόριον
συνεχῶς·
καὶ
διὰ
τοῦτο
|
ἐν |
τῷ
ἀναπνεῖν
καὶ
ἐκπνεῖν
ἐστι |
| [21] |
μὴ
ζῆν
τὸ
τέλος
ἐστὶν
|
ἐν |
τῷ
ἀναπνεῖν,
καὶ
τούτοις
ἐν |
| [17] |
Διὸ
καὶ
ἄλυπός
ἐστιν
ὁ
|
ἐν |
τῷ
γήρᾳ
θάνατος·
οὐδενὸς
γὰρ |
| [17] |
Διὸ
καὶ
μικρῶν
παθημάτων
ἐπιγινομένων
|
ἐν |
τῷ
γήρᾳ
ταχέως
τελευτῶσιν·
διὰ |
| [21] |
ἐν
τῷ
ἀναπνεῖν,
καὶ
τούτοις
|
ἐν |
τῷ
δέχεσθαι
τὸ
ὑγρόν.
Περὶ |
| [18] |
οὖν
ἐστιν
ἡ
πρώτη
μέθεξις
|
ἐν |
τῷ
θερμῷ
τῆς
θρεπτικῆς
ψυχῆς, |
| [21] |
εἶναι
τὸ
τοιοῦτον·
δεῖ
γὰρ
|
ἐν |
τῷ
μέσῳ
τὸ
θρεπτικὸν
εἶναι |
| [21] |
ἁφὴν
τοῦ
θερμοῦ
τοῦ
ἐνόντος
|
ἐν |
τῷ
μορίῳ
τούτῳ,
καὶ
μάλιστα |
| [10] |
τῷ
ξηρῷ
καὶ
καθεύδει
ἢ
|
ἐν |
τῷ
ξηρῷ,
ἢ
ἐν
τῷ |
| [10] |
καὶ
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
τίκτει
|
ἐν |
τῷ
ξηρῷ
καὶ
καθεύδει
ἢ |
| [14] |
πῶς
ἐνδέχεται
γενόμενον
ἕκαστον
αὐτῶν
|
ἐν |
τῷ
ξηρῷ
μεταβάλλειν
τὸν
τόπον |
| [14] |
αὐτῶν
σύστασιν
λέγων
γενέσθαι
μὲν
|
ἐν |
τῷ
ξηρῷ
φησι,
φεύγοντα
δ' |
| [17] |
θερμόν,
ἅτε
τοῦ
πλείστου
διαπεπνευκότος
|
ἐν |
τῷ
πλήθει
τῆς
ζωῆς,
ἥτις |
| [21] |
αὐλῶνας
τὰς
σύριγγας
ἐμπίπτειν
τὰς
|
ἐν |
τῷ
πνεύμονι,
ὧν
παρ'
ἑκάστην |
| [2] |
ὕδωρ
διὰ
τῶν
βραγχίων,
τὸν
|
ἐν |
τῷ
στόματι
γινόμενον
ἀέρα
ἕλκοντας |
| [7] |
γαργαρεῶνα,
ᾗ
τὸ
ἔσχατον
τοῦ
|
ἐν |
τῷ
στόματι
οὐρανοῦ,
συντετρημένων
τῶν |
| [2] |
ὕδατος
ἕλκειν
τῷ
κενῷ
τῷ
|
ἐν |
τῷ
στόματι
τὸν
ἀέρα,
ὡς |
| [5] |
πῦρ
ἐπὶ
πῦρ.
~Ἡ
δ'
|
ἐν |
τῷ
Τιμαίῳ
γεγραμμένη
περίωσις
περί |
| [9] |
τέφρᾳ
χρονισθέντα
ἀνίσταται.
Καὶ
τῶν
|
ἐν |
τῷ
ὑγρῷ
δὲ
ζώντων
ὅσα |
| [3] |
ἢ
τὰ
βράγχια
μόνον,
καὶ
|
ἐν |
τῷ
ὑγρῷ
καὶ
εἰς
τὸ |
| [3] |
ἐνδέχεται
καὶ
τοῖς
ἀνθρώποις
οὖσιν
|
ἐν |
τῷ
ὑγρῷ
συμβαίνειν·
εἰ
γὰρ |
| [19] |
ἀναπνέουσι
τῶν
ζῴων
ἀποπνίγεσθαι
συμβαίνει
|
ἐν |
τῷ
ὑγρῷ,
τοῖς
δ'
ἰχθύσιν |
| [10] |
ἢ
ἐν
τῷ
ξηρῷ,
ἢ
|
ἐν |
τῷ
ὑγρῷ
ὑπερέχοντα
τὸ
στόμα |
| [2] |
στόματι
τὸν
ἀέρα,
ὡς
ἐνόντος
|
ἐν |
τῷ
ὕδατι
ἀέρος.
Ταῦτα
δ' |
| [9] |
τῆς
κοιλίας
καὶ
φθειρομένου
τοῦ
|
ἐν |
τῷ
ὑποζώματι
θερμοῦ·
διὸ
καὶ |
| [14] |
ἐξ
ὑγροῦ
καὶ
ψυχροῦ>
συστάντα
|
ἐν |
ὑγροῖς
ἐστι
καὶ
εἰ
ψυχρά, |
| [12] |
ἐπειδὴ
ἀναγκαῖον
ποιεῖσθαι
τὴν
τροφὴν
|
ἐν |
ὑγρῷ,
ἀναγκαῖον
δεχόμενα
τὸ
ὑγρὸν |
| [14] |
τοιαῦται
οὖσαι
τυγχάνουσιν,
αἱ
μὲν
|
ἐν |
ὕδατι
ὑγραί,
αἱ
δ'
ἐν |
| [14] |
Διὰ
τοῦτο
τὰ
δένδρα
οὐκ
|
ἐν |
ὕδατι
φύεται,
ἀλλ'
ἐν
γῇ. |
| [14] |
ἕξεις
αἱ
μὲν
ὑπερβάλλουσαι
θερμότητι
|
ἐν |
ψυχρῷ,
αἱ
δὲ
τῇ
ψυχρότητι |
| [14] |
ἐστι
καὶ
εἰ
ψυχρά,
ἔσται
|
ἐν |
ψυχρῷ>
τὰ
δ'
ἐκ
ξηροῦ |
| [21] |
ἀναπνοὴ
γίνεται
αὐξανομένου
τοῦ
θερμοῦ
|
ἐν |
ᾧ
ἡ
ἀρχὴ
ἡ
θρεπτική. |
| [8] |
πυρὶ
γὰρ
ἐργάζεται
πάντα)
διόπερ
|
ἐν |
ᾧ
πρώτῳ
τόπῳ
τοῦ
σώματος |
| [8] |
πρώτῳ
τόπῳ
τοῦ
σώματος
καὶ
|
ἐν |
ᾧ
πρώτῳ
τοῦ
τόπου
τούτου |
| [17] |
τινος
ἔκλειψιν,
τοῖς
δὲ
τελείοις,
|
ἐν |
ᾧ
τῆς
οὐσίας
ἡ
ἀρχή. |
| [17] |
δ'
ἐστίν,
ὥσπερ
εἴρηται
πρότερον,
|
ἐν |
ᾧ
τό
τε
ἄνω
καὶ |
| [10] |
τὴν
ἀπὸ
τοῦ
ὕδατος
κατάψυξιν.
|
Ἓν |
δ'
ἐφ'
ἓν
χρήσιμον
ὄργανον, |
| [10] |
λέγεται.
Τῶν
δὲ
πόδας
ἐχόντων
|
ἓν |
ἔχει
βράγχια
μόνον
τῶν
τεθεωρημένων, |
| [10] |
ὕδατος
κατάψυξιν.
Ἓν
δ'
ἐφ'
|
ἓν |
χρήσιμον
ὄργανον,
καὶ
μία
κατάψυξις |
| [11] |
τοῖς
μὲν
οὖν
τετράποσι
καὶ
|
ἐναίμοις |
ἔχει
ἡ
ἀρτηρία
οἷον
πῶμα |
| [17] |
τῶν
δὲ
ζῴων
τοῖς
μὲν
|
ἐναίμοις |
ἡ
καρδία,
τοῖς
δ'
ἀναίμοις |
| [8] |
οὖν
ἀναίμοις
ἀνώνυμον,
τοῖς
δ'
|
ἐναίμοις |
ἡ
καρδία
τοῦτο
τὸ
μόριόν |
| [10] |
τὴν
ζωήν,
εἴρηται·
τοῖς
δ'
|
ἐναίμοις |
καὶ
τοῖς
ἔχουσι
καρδίαν,
ὅσα |
| [8] |
τῶν
φλεβῶν
ἡ
καρδία
τοῖς
|
ἐναίμοις· |
οὐ
γὰρ
διὰ
ταύτης,
ἀλλ' |
| [15] |
καὶ
μάλιστ'
αὐτῶν
ὅσα
ἔχουσιν
|
ἔναιμον, |
αἴτιον
τοῦ
μὲν
ἀναπνεῖν
ὁ |
| [15] |
καλουμένων
σπλάγχνων.
Ὅσα
δὴ
ἔχει
|
ἔναιμον |
αὐτό,
ταχείας
μὲν
δεῖται
τῆς |
| [15] |
ἀναπνέουσι
τὰ
ἔχοντα
τὸν
πνεύμονα
|
ἔναιμον, |
ἐκ
τούτων
δῆλον·
τό
τε |
| [1] |
ὥσπερ
οἱ
ἰχθύες.
Τὰ
δ'
|
ἔναιμον |
ἔχοντα
πνεύμονα
πάντα
μᾶλλον
δεῖται |
| [13] |
ψυχρῶν.
Διὸ
καὶ
τὰ
μάλιστα
|
ἔναιμον |
ἔχοντα
τὸν
πνεύμονα
καὶ
θερμὸν |
| [21] |
καὶ
μάλιστα
τοῖς
τὸν
πνεύμονα
|
ἔναιμον |
ἔχουσιν·
εἰς
πολλοὺς
γὰρ
οἷον |
| [10] |
καὶ
ὄφεις.
Ἐκεῖνα
μὲν
οὖν
|
ἔναιμον, |
τούτων
δὲ
τὰ
πλεῖστα
τὸν |
| [15] |
ὢν
καὶ
συρίγγων
πλήρης.
Καὶ
|
ἐναιμότατον |
δὴ
μάλιστα
τοῦτο
τὸ
μόριον |
| [12] |
πρὸς
οὐθὲν
γὰρ
περαίνει
τῶν
|
ἐναίμων, |
ἀλλὰ
πρὸ
τοῦ
ἐγκεφάλου
τὴν |
| [9] |
ζῇ
ἐν
τῷ
ἀέρι
τῶν
|
ἐναίμων |
καὶ
δεχομένων
τὴν
θάλατταν,
οἷον |
| [17] |
ἔνια
διαιρούμενα
ζῶσι,
καὶ
τῶν
|
ἐναίμων |
ὅσα
μὴ
ζωτικὰ
λίαν
εἰσὶ |
| [14] |
γὰρ
ἕξεις
ἐνδέχεται
τοῖς
τόποις
|
ἐναντίας |
εἶναι,
τὴν
δ'
ὕλην
ἀδύνατον. |
| [14] |
τοὺς
τὰς
ὑπερβολὰς
ἔχοντας
οἱ
|
ἐναντίοι |
τόποι
καὶ
ὧραι
σῴζουσιν,
ἡ |
| [14] |
ἐλλείπει,
κατὰ
τὸν
τόπον
ἀνασῴζηται,
|
ἐναντίον |
ὄντα·
θερμὸν
γὰρ
εἶναι
τὸ |
| [14] |
τὸ
θερμὸν
τὸ
ὑπὸ
τοῦ
|
ἐναντίου |
συστάν.
Οὐδ'
εἴ
τι
ἐξ |
| [8] |
σβέσις
μὲν
ἡ
ὑπὸ
τῶν
|
ἐναντίων |
(διόπερ
ἀθρόον
τε
ὑπὸ
τῆς |
| [3] |
οὐ
γὰρ
δὴ
τροφῆς
γε
|
ἐνδείᾳ |
τοῦτο
πάσχουσιν.
Ἣν
γὰρ
λέγει |
| [3] |
σκολόπενδραι·
ἃ
πῶς
ἢ
τίνι
|
ἐνδέχεται |
ἀναπνεῖν;
Αἴτιον
δὲ
μάλιστα
τοῦ |
| [2] |
τὰ
τοιαῦτα
τῶν
ζῴων.
Οὐδ'
|
ἐνδέχεται |
αὐτοῖς
εἰπεῖν·
ὅταν
γὰρ
ἀναπνεύσωσι, |
| [14] |
Ὅλως
μὲν
οὖν
ἄτοπον
πῶς
|
ἐνδέχεται |
γενόμενον
ἕκαστον
αὐτῶν
ἐν
τῷ |
| [3] |
λέγουσι
γίνεσθαι
τὴν
ἀναπνοὴν
αὐτοῖς,
|
ἐνδέχεται |
καὶ
τοῖς
ἀνθρώποις
οὖσιν
ἐν |
| [11] |
σχεδὸν
πάντες
εἰσίν·
οὐ
γὰρ
|
ἐνδέχεται |
λεαίνειν
τὴν
τροφήν.
~Περὶ
δὲ |
| [2] |
καὶ
εἰσπνεῖν,
ἐκπνεῖν
δὲ
μὴ
|
ἐνδέχεται |
μηδὲν
αὐτῶν,
φανερὸν
ὡς
οὐδ' |
| [14] |
ὥρας·
τὰς
μὲν
γὰρ
ἕξεις
|
ἐνδέχεται |
τοῖς
τόποις
ἐναντίας
εἶναι,
τὴν |
| [3] |
πάντα
ποιεῖν·
ζητοῦντες
γὰρ
τίνος
|
ἕνεκα |
ἡ
ἀναπνοὴ
τοῖς
ζῴοις
ὑπάρχει, |
| [8] |
ἀρχὴν
ἀναγκαῖον
εἶναι·
θατέρου
γὰρ
|
ἕνεκα |
θάτερόν
ἐστιν,
ὡς
ἀγγεῖον
καὶ |
| [7] |
Ἐμπεδοκλῆς,
οὐ
μέντοι
τίνος
γ'
|
ἕνεκα, |
οὐδὲ
περὶ
πάντων
τῶν
ζῴων |
| [4] |
οὐ
μέντοι
ὡς
τούτου
γ'
|
ἕνεκα |
ποιήσασαν
τοῦτο
τὴν
φύσιν
οὐθὲν |
| [5] |
εἰσπνοήν.
Ἔτι
δὲ
τὸ
τίνος
|
ἕνεκα |
ταῦθ'
ὑπάρχει
τοῖς
ζῴοις
(λέγω |
| [3] |
ἐντός,
καὶ
τὸ
μὴ
λαμβάνειν
|
ἕνεκά |
τινος
τὴν
φύσιν
πάντα
ποιεῖν· |
| [13] |
τῶν
μορίων.
Ἔχει
μὲν
οὖν
|
ἕνεκα |
τούτου.
Τὴν
δ'
ἐξ
ἀνάγκης |
| [12] |
νῦν
εἰρημένον·
οὐ
γὰρ
καταψύξεως
|
ἕνεκεν |
δέχεται
τὸ
ὑγρόν.
Τοῦτο
μὲν |
| [10] |
τῆς
ὑπὸ
τοῦ
πνεύματος
καταψύξεως
|
ἕνεκέν |
ἐστιν
(ἔοικε
δὲ
καὶ
τοὔνομα |
| [17] |
ἀρχὰς
ἔχουσιν,
οὐ
μέντοι
γε
|
ἐνεργείᾳ. |
Διὸ
καὶ
τῶν
ἐντόμων
ἔνια |
| [7] |
φλέβας
εἶναί
τινας
ἐν
αἷς
|
ἔνεστι |
μὲν
αἷμα,
οὐ
μέντοι
πλήρεις |
| [16] |
Μέγιστος
μὲν
οὖν
οὗτός
ἐστιν,
|
ἔνθεν |
δὲ
καὶ
ἔνθεν
τῆς
καρδίας |
| [7] |
αἰθέρι
δ'
εὐπορίην
διόδοισι
τετμῆσθαι.
|
Ἔνθεν |
ἔπειθ'
ὁπόταν
μὲν
ἀπαΐξῃ
τέρεν |
| [16] |
οὗτός
ἐστιν,
ἔνθεν
δὲ
καὶ
|
ἔνθεν |
τῆς
καρδίας
καὶ
ἕτεροι
τείνουσιν |
| [9] |
ὀλίγαιμον
δ'
ἐχόντων
καὶ
σομφόν,
|
ἔνια |
διὰ
τοῦτο
πολὺν
χρόνον
δύνανται |
| [17] |
ἐνεργείᾳ.
Διὸ
καὶ
τῶν
ἐντόμων
|
ἔνια |
διαιρούμενα
ζῶσι,
καὶ
τῶν
ἐναίμων |
| [17] |
ἀναίμοις
τὸ
ἀνάλογον.
Τούτων
δ'
|
ἔνια |
δυνάμει
πολλὰς
ἀρχὰς
ἔχουσιν,
οὐ |
| [13] |
δὲ
τοῦτο
τὸ
μόριον
ἔχουσιν
|
ἔνια, |
καὶ
διὰ
τί
τὰ
ἔχοντα |
| [9] |
αἱ
μέλιτται
(τῶν
γὰρ
μελιττῶν
|
ἔνιαι |
ζῶσι
καὶ
ἑπτὰ
ἔτη)
καὶ |
| [11] |
ἄμφω
ταῦτα
ἡ
φύσις,
καθάπερ
|
ἐνίοις |
τῇ
γλώττῃ
πρός
τε
τοὺς |
| [7] |
ἀναπνοῇ
πρὸς
τὴν
ὄσφρησιν
ἐν
|
ἐνίοις |
τῶν
ζῴων·
διόπερ
ὀσφρήσεως
μὲν |
| [20] |
εἰς
μικρὸν
συνωθούμενον
οὕτως
ὥστ'
|
ἐνίοτ' |
ἀποσβέννυσθαι
τὰ
ζῷα
καὶ
ἀποθνήσκειν |
| [21] |
τὴν
ἁφὴν
τοῦ
θερμοῦ
τοῦ
|
ἐνόντος |
ἐν
τῷ
μορίῳ
τούτῳ,
καὶ |
| [2] |
τῷ
στόματι
τὸν
ἀέρα,
ὡς
|
ἐνόντος |
ἐν
τῷ
ὕδατι
ἀέρος.
Ταῦτα |
| [21] |
διὰ
τὸ
τὴν
ἀρχὴν
τὴν
|
ἐνοῦσαν |
αὐτῷ
τοῦ
τοιούτου
μορίου
ταὐτὸ |
| [4] |
ἀνείργοντα
τὴν
θλίψιν
κωλύειν
τὴν
|
ἐνοῦσαν |
ἐν
τοῖς
ζῴοις
διιέναι
ψυχήν, |
| [17] |
καὶ
μικρᾶς
ἐν
αὐτῷ
φλογὸς
|
ἐνούσης |
διὰ
μικρὰν
κίνησιν
ἀποσβέννυται.
Διὸ |
| [16] |
ὡσαύτως.
γὰρ
νεύουσι
τὰς
κεφαλάς,
|
ἐνταῦθ' |
ἡ
καρδία
τὸ
ὀξὺ
ἔχει. |
| [8] |
ἀρχὴν
ἀναγκαῖον
εἶναι
τὴν
τοιαύτην,
|
ἐνταῦθα |
καὶ
τὴν
πρώτην
θρεπτικὴν
ψυχὴν |
| [9] |
(ἄναιμα
γάρ
ἐστι
πάντα
τὰ
|
ἔντομα) |
τούτοις
ὑπὸ
τὸ
διάζωμα
διέσχισται, |
| [3] |
ἀναπνεῖ,
δῆλον
ὅτι
καὶ
τὰ
|
ἔντομα |
τῶν
ζῴων
ἀναπνεῖ·
φαίνεται
δ' |
| [9] |
Ὅτι
δ'
οὐκ
ἀναπνεῖ
τὰ
|
ἔντομα |
τῶν
ζῴων,
εἴρηται
μὲν
καὶ |
| [17] |
αὐτῶν
εὖ,
παραπλησίως
δὲ
τοῖς
|
ἐντόμοις. |
Ἡ
δ'
ἀρχὴ
τῆς
ζωῆς |
| [9] |
ῥοπῆς.
Ὅσα
δὲ
μακροβιώτερα
τῶν
|
ἐντόμων |
(ἄναιμα
γάρ
ἐστι
πάντα
τὰ |
| [17] |
γε
ἐνεργείᾳ.
Διὸ
καὶ
τῶν
|
ἐντόμων |
ἔνια
διαιρούμενα
ζῶσι,
καὶ
τῶν |
| [5] |
οὐσῶν
τῶν
σαρκῶν,
ὅθεν
τὸ
|
ἐντὸς |
ἐξῄει
θερμόν,
διὰ
τὸ
μηδὲν |
| [3] |
τῶν
μορίων
ἀπείρους
εἶναι
τῶν
|
ἐντός, |
καὶ
τὸ
μὴ
λαμβάνειν
ἕνεκά |
| [4] |
τὸ
αἴτιον
ἔξωθέν
ἐστιν
ἢ
|
ἐντός. |
Οὐ
λέγει
δὲ
οὐδὲ
περὶ |
| [6] |
ὡς
τρεφομένου
τῷ
πνεύματι
τοῦ
|
ἐντὸς |
πυρός,
καὶ
ἀναπνέοντος
μὲν
ὥσπερ |
| [14] |
πῦρ
ἔχοντα
πλεῖστον
τῶν
ζῴων
|
ἔνυδρα |
εἶναι,
φεύγοντα
τὴν
ὑπερβολὴν
τῆς |
| [12] |
τὴν
φύσιν
ὄντα
τῶν
ζῴων
|
ἔνυδρα. |
~Περὶ
δὲ
τῆς
καταψύξεως,
τίνα |
| [9] |
δὲ
τῶν
ζῴων
τὰ
μὲν
|
ἔνυδρα, |
τὰ
δ'
ἐν
τῇ
γῇ |
| [14] |
θερμότητα
τῆς
φύσεως
τὰ
μὲν
|
ἔνυδρα |
τὰ
δὲ
πεζὰ
τῶν
ζῴων |
| [16] |
καθάπερ
οἱ
ἰχθύες
διὰ
τὸ
|
ἔνυδρον |
αὐτῶν
τὴν
φύσιν
εἶναι,
τῷ |
| [12] |
~Περὶ
δὲ
τὰ
κητώδη
τῶν
|
ἐνύδρων |
ἀπορήσειεν
ἄν
τις,
ἔχει
δὲ |
| [16] |
ἀναπνεόντων
τὸν
πνεύμονα
τῶν
δ'
|
ἐνύδρων |
τὰ
βράγχια
διὰ
πάθος
ἢ |
| [13] |
ἐξ
ὕδατος,
οἷον
τὸ
τῶν
|
ἐνύδρων· |
τῶν
δὲ
πτηνῶν
καὶ
πεζῶν |
| [13] |
πτηνῶν
καὶ
πεζῶν
τὰ
μὲν
|
ἐξ |
ἀέρος
τὰ
δ'
ἐκ
πυρός. |
| [16] |
τὸ
ὀξὺ
ἔχει.
Τείνει
δ'
|
ἐξ |
ἄκρου
τῆς
καρδίας
αὐλὸς
φλεβονευρώδης |
| [14] |
ἐναντίου
συστάν.
Οὐδ'
εἴ
τι
|
ἐξ |
ἁλὸς
ἢ
νίτρου
συνέστησεν,
οὐκ |
| [13] |
οὖν
ἕνεκα
τούτου.
Τὴν
δ'
|
ἐξ |
ἀνάγκης
καὶ
τῆς
κινήσεως
αἰτίαν |
| [14] |
αὐτῶν
ἐστιν)
ὁ
δὲ
τὴν
|
ἐξ |
ἀρχῆς
αὐτῶν
σύστασιν
λέγων
γενέσθαι |
| [20] |
δῆλον
δ'
ἐν
τῇ
γενέσει
|
ἐξ |
ἀρχῆς·
οὔπω
γὰρ
διωρισμένων
τῶν |
| [17] |
καὶ
ἡ
τοῦ
μορίου
σύστασις
|
ἐξ |
ἀρχῆς
τοιαύτη,
ἀλλὰ
μὴ
ἐπίκτητόν |
| [14] |
ἥ
θ'
ὕλη
τῶν
ζῴων
|
ἐξ |
ἧς
ἐστιν
ἕκαστον,
καὶ
αἱ |
| [8] |
ἐστιν.
Ἡ
τροφὴ
μὲν
γὰρ
|
ἐξ |
ἧς
ἤδη
γίνεται
τὰ
μόρια |
| [20] |
γὰρ
ἀεὶ
τὸ
ὑγρὸν
συνεχῶς,
|
ἐξ |
οὗ
γίνεται
ἡ
τοῦ
αἵματος |
| [14] |
τὸ
ξηρόν,
εὐλόγως
τὰ
μὲν
|
ἐξ |
ὑγροῦ
καὶ
ψυχροῦ>
συστάντα
ἐν |
| [13] |
τῶν
φυτῶν
γένος,
τὰ
δ'
|
ἐξ |
ὕδατος,
οἷον
τὸ
τῶν
ἐνύδρων· |
| [14] |
τῷ
ἀέρι
θερμαί·
αἱ
μέντοι
|
ἕξεις |
αἱ
μὲν
ὑπερβάλλουσαι
θερμότητι
ἐν |
| [14] |
κοινῆς
ὥρας·
τὰς
μὲν
γὰρ
|
ἕξεις |
ἐνδέχεται
τοῖς
τόποις
ἐναντίας
εἶναι, |
| [14] |
ἧς
ἐστιν
ἕκαστον,
καὶ
αἱ
|
ἕξεις |
καὶ
διαθέσεις
αὐτῆς.
Λέγω
δ' |
| [14] |
ἐκεῖνος
ἀληθές.
Τῶν
μὲν
γὰρ
|
ἕξεων |
τοὺς
τὰς
ὑπερβολὰς
ἔχοντας
οἱ |
| [14] |
μέτριον
ὁ
τόπος
τὴν
τῆς
|
ἕξεως |
ὑπερβολήν.
Τοῦτο
μὲν
οὖν
δεῖ |
| [5] |
τῶν
σαρκῶν,
ὅθεν
τὸ
ἐντὸς
|
ἐξῄει |
θερμόν,
διὰ
τὸ
μηδὲν
εἶναι |
| [17] |
λίαν
εἰσὶ
πολὺν
χρόνον
ζῶσιν
|
ἐξῃρημένης |
τῆς
καρδίας,
οἷον
αἱ
χελῶναι, |
| [19] |
δὲ
δέχονται
τὸ
ὑγρὸν
καὶ
|
ἐξιᾶσιν, |
ἔτι
δ'
ἡ
σύστασις
τοῦ |
| [7] |
τε
τὸν
ἀέρα
καὶ
πάλιν
|
ἐξιᾶσιν, |
οἱ
δ'
ἀναπνέοντες
κατὰ
ταὐτόν. |
| [5] |
ἀντιπεριισταμένων
ἀλλήλοις·
θερμανθέντα
δὲ
πάλιν
|
ἐξιέναι |
κατὰ
τὸν
αὐτὸν
τόπον,
καὶ |
| [21] |
φθίνοντος
ἀναγκαῖον
συνίζειν,
καὶ
συνίζοντος
|
ἐξιέναι |
τὸν
ἀέρα
τὸν
εἰσελθόντα
πάλιν, |
| [16] |
πολλάκις
δεχομένων
τὸ
πνεῦμα
καὶ
|
ἐξιέντων, |
ὡς
τὰ
βράγχια
τοῖς
ἰχθύσιν. |
| [7] |
στόματος,
ὁμοίως
εἰσιόν
τε
καὶ
|
ἐξιόν. |
Τὰ
μὲν
οὖν
παρὰ
τῶν |
| [21] |
εἰσελθόντα
πάλιν,
εἰσιόντα
μὲν
ψυχρὸν
|
ἐξιόντα |
δὲ
θερμὸν
διὰ
τὴν
ἁφὴν |
| [3] |
ἀναπνέοντα,
γίνονται
πομφόλυγες
τοῦ
πνεύματος
|
ἐξιόντος |
βιαίως,
οἷον
ἐάν
τις
βιάζηται |
| [5] |
πλασματώδης
ὁ
τρόπος
τῆς
αἰτίας.
|
Ἐξιόντος |
γὰρ
ἔξω
τοῦ
θερμοῦ
διὰ |
| [8] |
ζῆν
καὶ
ἡ
τῆς
ψυχῆς
|
ἕξις |
μετὰ
θερμότητός
τινός
ἐστιν
(οὐδὲ |
| [4] |
τοιούτων
σχημάτων
ἐκ
τοῦ
σώματος
|
ἔξοδον |
ἐκ
τῆς
τοῦ
περιέχοντος
ἐκθλίψεως. |
| [5] |
τοῦ
θερμοῦ
διὰ
τοῦ
στόματος
|
ἔξοδον |
καὶ
πάλιν
εἴσοδον
μὴ
λανθάνειν |
| [5] |
πνεύματος
εἴσοδον
καὶ
πάλιν
θερμανθέντος
|
ἔξοδον |
λανθάνειν.
Ἄτοπον
δὲ
καὶ
τοῦ |
| [21] |
τοῦ
ἀέρος
ἀναπνοή,
ἡ
δ'
|
ἔξοδος |
ἐκπνοή.
Καὶ
ἀεὶ
δὴ
τοῦτο |
| [7] |
ἔχουσι
δὲ
πόρους
εἰς
τὸν
|
ἔξω |
ἀέρα,
τῶν
μὲν
τοῦ
σώματος |
| [5] |
τρόπος
τῆς
αἰτίας.
Ἐξιόντος
γὰρ
|
ἔξω |
τοῦ
θερμοῦ
διὰ
τοῦ
στόματος, |
| [3] |
οὐ
ποιοῦσιν.
Κἂν
ἐκεῖνα
δ'
|
ἔξω |
τοῦ
ὑγροῦ
ὄντα
ἐπιδήλως
ἂν |
| [4] |
οὐ
φαίνεται)
πότερον
τὸ
αἴτιον
|
ἔξωθέν |
ἐστιν
ἢ
ἐντός.
Οὐ
λέγει |
| [17] |
βίαιος
μὲν
ὅταν
ἡ
ἀρχὴ
|
ἔξωθεν |
ᾖ,
κατὰ
φύσιν
δ'
ὅταν |
| [4] |
τὸ
αἴτιον,
πότερον
ἔσωθεν
ἢ
|
ἔξωθεν· |
οὐ
γὰρ
δὴ
ὁ
θύραθεν |
| [9] |
τόπον
τοῦτον,
ὥσπερ
τὰ
ἀναπνέοντα
|
ἔξωθεν |
τῷ
πνεύμονι
καὶ
οἱ
ἰχθύες |
| [2] |
περὶ
τῶν
ἄλλων
διωρίκασι
ζῴων,
|
ἐοίκασι |
μέντοι
λέγειν
ὡς
πάντων
ἀναπνεόντων· |
| [10] |
τοῦ
πνεύματος
καταψύξεως
ἕνεκέν
ἐστιν
|
(ἔοικε |
δὲ
καὶ
τοὔνομα
εἰληφέναι
ὁ |
| [9] |
σχεδὸν
πάντα
τὰ
τοιαῦτ'
ἐστίν·
|
ἐπ' |
ἀμφότερα
γὰρ
μικρὰ
ὄντα
μικρᾶς |
| [3] |
οὐκ
ἔστι,
δῆλον
ὡς
οὐδ'
|
ἐπ' |
ἐκείνων
ἐστίν.
Πρὸς
δὲ
τούτοις |
| [7] |
χαλκοῖο
εὖτε
μὲν
αὐλοῦ
πορθμὸν
|
ἐπ' |
εὐειδεῖ
χερὶ
θεῖσα
εἰς
ὕδατος |
| [11] |
ἐπιγλωττίδα·
προελθούσης
δὲ
τὰ
μὲν
|
ἐπαίρει, |
τὰ
δὲ
διοίγει
καὶ
καταδέχεται |
| [14] |
ἐν
θερμῷ
τιθέμεναι
σῴζονται
μᾶλλον·
|
ἐπανισοῖ |
γὰρ
εἰς
τὸ
μέτριον
ὁ |
| [3] |
δυνατά,
καὶ
ταῦτ'
ἂν
ἦν·
|
ἐπεὶ |
δ'
οὐκ
ἔστι,
δῆλον
ὡς |
| [8] |
τοιαύτας
καὶ
τοσαύτας
ἔχει
δυσχερείας.
|
~Ἐπεὶ |
δὲ
εἴρηται
πρότερον
ὅτι
τὸ |
| [16] |
ἡ
καρδία
τὸ
ὀξὺ
ἔχει.
|
Ἐπεὶ |
δὲ
οὐχ
ὡσαύτως
αἱ
κεφαλαὶ |
| [11] |
δὲ
πνεύμονα,
ἄμφω
δ'
οὐδέν.
|
~Ἐπεὶ |
δὲ
πρὸς
μὲν
τὸ
εἶναι |
| [9] |
βοηθεῖ
πρὸς
ταύτην
τὴν
φθοράν.
|
~Ἐπεὶ |
δὲ
τῶν
ζῴων
τὰ
μὲν |
| [9] |
ζῆν
διὰ>
τὸ
ὀλιγόθερμα
εἶναι)
|
ἐπεὶ |
καὶ
τῶν
ἰχθύων
οἱ>
πολλοὶ |
| [10] |
μία
κατάψυξις
ἱκανὴ
πᾶσιν,
ὥστ'
|
ἐπεὶ |
μάτην
οὐδὲν
ὁρῶμεν
ποιοῦσαν
τὴν |
| [4] |
φύσιν,
οὐθὲν
δεδήλωκεν
(καίτοι
ἐχρῆν,
|
ἐπεὶ |
ὁτὲ
μὲν
φαίνεται
τοῦτο
γινόμενον, |
| [21] |
διαφέροντα
θεωροῦσιν,
οὐ
δεῖ
λανθάνειν,
|
ἐπεὶ |
ὅτι
γε
σύνορος
ἡ
πραγματεία |
| [12] |
θαλάττης
διὰ
τὴν
ἀναπνοήν.
Ἀλλ'
|
ἐπειδὴ |
ἀναγκαῖον
ποιεῖσθαι
τὴν
τροφὴν
ἐν |
| [14] |
ἐν
τῇ
φύσει
θερμότητος,
ὅπως
|
ἐπειδὴ |
τοῦ
ψυχροῦ
καὶ
τοῦ
ὑγροῦ |
| [7] |
δ'
εὐπορίην
διόδοισι
τετμῆσθαι.
Ἔνθεν
|
ἔπειθ' |
ὁπόταν
μὲν
ἀπαΐξῃ
τέρεν
αἷμα, |
| [6] |
πάντα
γὰρ
ἔχει
θερμότητα
ζωτικήν.
|
Ἔπειτα |
καὶ
τὸ
γίγνεσθαι
τὸ
θερμὸν |
| [7] |
εἰσόκ'
ἀποστεγάσῃ
πυκινὸν
ῥόον·
αὐτὰρ
|
ἔπειτα
|
πνεύματος
ἐλλείποντος
ἐσέρχεται
αἴσιμον
ὕδωρ. |
| [1] |
Ὥστ'
ἀναγκαῖον
περὶ
τούτων
πρῶτον
|
ἐπελθεῖν, |
ὅπως
μὴ
δοκῶμεν
ἀπόντων
κενὴν |
| [11] |
τῶν
τετραπόδων
τοῖς
ᾠοτόκοις
οὐκ
|
ἔπεστιν, |
ἀλλὰ
τῇ
συναγωγῇ
τὸ
αὐτὸ |
| [3] |
τῶν
μορίων
τοῦτ'
ἐπισκοποῦντες,
οἷον
|
ἐπὶ |
βραγχίων
καὶ
πνεύμονος,
εὗρον
ἂν |
| [3] |
τι
ἄλλο
τῶν
τοιούτων
γενῶν·
|
ἐπὶ |
δὲ
τῶν
ἰχθύων
οὐ
συμβαίνει |
| [3] |
κίνησιν
τοῦ
μορίου
τοῦ
ἕλκοντος,
|
ἐπὶ |
δὲ
τῶν
ἰχθύων
οὐ
συμβαῖνον· |
| [2] |
ἀφαιροῦσι,
διὰ
τὸ
τὸ
κοινὸν
|
ἐπὶ |
θατέρου
λέγεσθαι
μόνον.
Ἀναπνοὴ
γὰρ |
| [9] |
ὑγρόν·
ἡ
γὰρ
οἰκεία
κίνησις
|
ἐπὶ |
πολὺν
χρόνον
διαρκεῖ
καταψύχουσα.
Τέλος |
| [9] |
θερμὸν
ὁ
ἀὴρ
ἱκανός
ἐστιν
|
ἐπὶ |
πολὺν
χρόνον
καταψύχειν,
οἷον
τοῖς |
| [4] |
ὅτε
τὸ
λεγόμενον
ποιεῖ
πῦρ
|
ἐπὶ |
πῦρ.
~Ἡ
δ'
ἐν
τῷ |
| [6] |
πυρός,
καὶ
ἀναπνέοντος
μὲν
ὥσπερ
|
ἐπὶ |
πῦρ
ὑπέκκαυμα
ὑποβάλλεσθαι,
τραφέντος
δὲ |
| [7] |
κατὰ
σῶμα
τέτανται,
καί
σφιν
|
ἐπὶ |
στομίοις
πυκιναῖς
τέτρηνται
ἄλοξιν
ῥινῶν |
| [12] |
καὶ
ἐπιπολάζοντα
φαίνεται
τὰ
τοιαῦτα
|
ἐπὶ |
τῆς
θαλάττης
διὰ
τὴν
ἀναπνοήν. |
| [11] |
τῆς
ξηρᾶς
ἢ
τῆς
ὑγρᾶς
|
ἐπὶ |
τὸν
πνεύμονα
διὰ
τῆς
ἀρτηρίας· |
| [4] |
τῶν
ἀναπνεόντων.
Οὐ
μὴν
οὐδ'
|
ἐπὶ |
τούτων
καλῶς·
δῆλον
δ'
ἐκ |
| [7] |
εἴργει
ἀέρος
ὄγκος
ἔσωθε
πεσὼν
|
ἐπὶ |
τρήματα
πυκνά,
εἰσόκ'
ἀποστεγάσῃ
πυκινὸν |
| [6] |
πρὸς
τοὺς
ἔμπροσθεν·
καὶ
γὰρ
|
ἐπὶ |
τῶν
ἄλλων
ζῴων
ἐχρῆν
τοῦτο |
| [6] |
τὸ
περίττωμα
ἀφιέναι·
τοῦτο
δ'
|
ἐπὶ |
τῶν
ἄλλων
οὐχ
ὁρῶμεν
γινόμενον. |
| [4] |
ὑποληπτέον
εἰρῆσθαι
ταύτην,
ἀλλὰ
μόνον
|
ἐπὶ |
τῶν
ἀναπνεόντων.
Οὐ
μὴν
οὐδ' |
| [8] |
οὖν
ἡ
φθορὰ
βίαιος
ὁμοίως
|
ἐπὶ |
τῶν
ἐμψύχων
καὶ
τῶν
ἀψύχων |
| [9] |
καὶ
πρότερον,
φανερὸν
δὲ
καὶ
|
ἐπὶ |
τῶν
μικρῶν
ἐστι
ζῴων,
οἷον |
| [3] |
ἀναπνοὴ
τοῖς
ζῴοις
ὑπάρχει,
καὶ
|
ἐπὶ |
τῶν
μορίων
τοῦτ'
ἐπισκοποῦντες,
οἷον |
| [3] |
διὰ
τοῦτ'
ἀποθνήσκειν.
Καὶ
γὰρ
|
ἐπὶ |
τῶν
πεζῶν
ἔδει
δυνατὸν
εἶναι |
| [17] |
πῦρ.
Διὸ
καὶ
μικρῶν
παθημάτων
|
ἐπιγινομένων |
ἐν
τῷ
γήρᾳ
ταχέως
τελευτῶσιν· |
| [11] |
συνάγει,
τὰ
δ'
ἐπιτίθησι
τὴν
|
ἐπιγλωττίδα· |
προελθούσης
δὲ
τὰ
μὲν
ἐπαίρει, |
| [11] |
ἡ
ἀρτηρία
οἷον
πῶμα
τὴν
|
ἐπιγλωττίδα· |
τοῖς
δ'
ὄρνισι
καὶ
τῶν |
| [3] |
δ'
ἔξω
τοῦ
ὑγροῦ
ὄντα
|
ἐπιδήλως |
ἂν
αὐτὸ
ἐποίει·
φαίνεται
δ' |
| [9] |
τῶν
τετρυπημένων
τὰ
παιδία,
ὅταν
|
ἐπιθῶσιν |
ὑμένα
λεπτόν.
Διὰ
γὰρ
τοῦτο |
| [17] |
ἐξ
ἀρχῆς
τοιαύτη,
ἀλλὰ
μὴ
|
ἐπίκτητόν |
τι
πάθος.
Τοῖς
μὲν
οὖν |
| [12] |
τὸ
μὴ
ἀναπνεῖν·
διὸ
καὶ
|
ἐπιπολάζοντα |
φαίνεται
τὰ
τοιαῦτα
ἐπὶ
τῆς |
| [12] |
ἀφιᾶσι
τὸ
ὕδωρ
διὰ
τῶν
|
ἐπιπτυγμάτων, |
σηπίαι
δὲ
καὶ
πολύποδες
διὰ |
| [20] |
Καὶ
τοῦτ'
ἀεὶ
γίνεται
συνεχῶς·
|
ἐπιρρεῖ |
γὰρ
ἀεὶ
τὸ
ὑγρὸν
συνεχῶς, |
| [14] |
καὶ
ψυχρά,
καθ'
αὑτὰ
τὴν
|
ἐπίσκεψιν |
εἴληφεν·
περὶ
δ'
ἧς
αἰτίας |
| [3] |
καὶ
ἐπὶ
τῶν
μορίων
τοῦτ'
|
ἐπισκοποῦντες, |
οἷον
ἐπὶ
βραγχίων
καὶ
πνεύμονος, |
| [17] |
καὶ
συνάγειν,
τέλος
δὲ
γιγνομένης
|
ἐπιτάσεως |
καταμαραίνεται
τὸ
πῦρ.
Διὸ
καὶ |
| [17] |
πλήθει
τῆς
ζωῆς,
ἥτις
ἂν
|
ἐπίτασις |
γένηται
τοῦ
μορίου,
ταχέως
ἀποσβέννυται· |
| [11] |
τὰ
μὲν
συνάγει,
τὰ
δ'
|
ἐπιτίθησι |
τὴν
ἐπιγλωττίδα·
προελθούσης
δὲ
τὰ |
| [3] |
ἕλκειν.
Τοῦτο
δὲ
κἂν
τἆλλα
|
ἐποίει |
ζῷα·
νῦν
δὲ
οὐ
ποιοῦσιν. |
| [3] |
ὑγροῦ
ὄντα
ἐπιδήλως
ἂν
αὐτὸ
|
ἐποίει· |
φαίνεται
δ'
οὐ
ποιοῦντ'
αὐτό. |
| [17] |
χελῶναι,
καὶ
κινοῦνται
τοῖς
ποσίν,
|
ἐπόντων |
τῶν
χελωνίων,
διὰ
τὸ
μὴ |
| [9] |
γὰρ
μελιττῶν
ἔνιαι
ζῶσι
καὶ
|
ἑπτὰ |
ἔτη)
καὶ
τἆλλα
δὲ
ὅσα |
| [8] |
ἄνευ
θερμότητός
ἐστιν·
πυρὶ
γὰρ
|
ἐργάζεται |
πάντα)
διόπερ
ἐν
ᾧ
πρώτῳ |
| [11] |
πρός
τε
τὴν
τῆς
τροφῆς
|
ἐργασίαν |
καὶ
τὴν
ἐκπνοὴν
καὶ
τὴν |
| [11] |
τὸ
μὲν
στόμα
πρὸς
τὴν
|
ἐργασίαν |
τῆς
τροφῆς,
πρὸς
δὲ
τὴν |
| [11] |
τοὺς
χυμοὺς
καὶ
πρὸς
τὴν
|
ἐρμηνείαν, |
οὕτω
τοῖς
ἔχουσι
τὸν
πνεύμονα |
| [6] |
γίγνεσθαι
τὴν
ἐκπνοήν.
Ταὐτὰ
γὰρ
|
ἐροῦμεν |
πάλιν
καὶ
πρὸς
τοῦτον
τὸν |
| [11] |
δύναμις
ποιεῖ
τὴν
κατάψυξιν,
ὕστερον
|
ἐροῦμεν· |
πρὸς
δὲ
τὸ
τὴν
τροφὴν |
| [7] |
δ'
ἐκτὸς
ἔσω
λελιημένος
ὄμβρον
|
ἐρύκῃ
|
ἀμφὶ
πύλας
ἠθμοῖο
δυσηχέος
ἄκρα |
| [7] |
ῥόον·
αὐτὰρ
ἔπειτα
πνεύματος
ἐλλείποντος
|
ἐσέρχεται |
αἴσιμον
ὕδωρ.
Ὡς
δ'
αὔτως, |
| [7] |
δέμας
ἀργυφέοιο,
οὐδεὶς
ἄγγοσδ'
ὄμβρος
|
ἐσέρχεται, |
ἀλλά
μιν
εἴργει
ἀέρος
ὄγκος |
| [14] |
ὑγροῖς
ἐστι
καὶ
εἰ
ψυχρά,
|
ἔσται |
ἐν
ψυχρῷ>
τὰ
δ'
ἐκ |
| [18] |
ὑπὸ
γήρως.
Τί
μὲν
οὖν
|
ἐστι |
γένεσις
καὶ
ζωὴ
καὶ
θάνατος, |
| [9] |
δὲ
καὶ
ἐπὶ
τῶν
μικρῶν
|
ἐστι |
ζῴων,
οἷον
μυιῶν
καὶ
μελιττῶν· |
| [14] |
τὰ
δὲ
πεζὰ
τῶν
ζῴων
|
ἐστί, |
καθάπερ
Ἐμπεδοκλῆς
φησιν,
τοσαῦτ'
εἰρήσθω, |
| [12] |
οὐδὲν
τυγχάνει
δεόμενον·
ὀλιγόθερμον
γάρ
|
ἐστι |
καὶ
ἄναιμον
ἕκαστον
αὐτῶν,
ὥσθ' |
| [14] |
καὶ
ψυχροῦ>
συστάντα
ἐν
ὑγροῖς
|
ἐστι |
καὶ
εἰ
ψυχρά,
ἔσται
ἐν |
| [21] |
σύνορος
ἡ
πραγματεία
μέχρι
τινός
|
ἐστι, |
μαρτυρεῖ
τὸ
γινόμενον·
τῶν
τε |
| [9] |
μακροβιώτερα
τῶν
ἐντόμων
(ἄναιμα
γάρ
|
ἐστι |
πάντα
τὰ
ἔντομα)
τούτοις
ὑπὸ |
| [20] |
καὶ
ἀναπνοή.
Πήδησις
μὲν
οὖν
|
ἐστι |
σύνωσις
τοῦ
θερμοῦ
τοῦ
ἐν |
| [20] |
ἔχει
τὸν
τρόπον.
~Τρία
δ'
|
ἐστὶ |
τὰ
συμβαίνοντα
περὶ
τὴν
καρδίαν, |
| [21] |
ἐν
τῷ
ἀναπνεῖν
καὶ
ἐκπνεῖν
|
ἐστι |
τὸ
ζῆν.
Τὸν
αὐτὸν
δὲ |
| [7] |
περὶ
τῆς
κυρίας
λέγειν
ἀναπνοῆς.
|
Ἔστι |
γὰρ
καὶ
διὰ
τῆς
ἀρτηρίας |
| [20] |
μέχρις
οὗ
ἂν
πυωθῇ
πεφθέν.
|
Ἔστι |
δ'
ὅμοιον
ζέσει
τοῦτο
τὸ |
| [7] |
σχεδὸν
μετέχει
πάντα
τὰ
ζῷα,
|
ἔστι |
δ'
οὐ
πᾶσι
τὸ
αὐτὸ |
| [17] |
τοῖς
ζῴοις
καλεῖται
τοῦτο
γῆρας.
|
Ἔστι |
δὲ
θάνατος
καὶ
ἡ
φθορὰ |
| [5] |
τὴν
ἐκπνοὴν
γίνεσθαι
τῆς
εἰσπνοῆς.
|
Ἔστι |
δὲ
τοὐναντίον·
σημεῖον
δέ·
γίνεται |
| [3] |
ἂν
ἦν·
ἐπεὶ
δ'
οὐκ
|
ἔστι, |
δῆλον
ὡς
οὐδ'
ἐπ'
ἐκείνων |
| [17] |
τότε
συμβαίνειν
δεῖ›
τὴν
τελευτήν.
|
~Ἔστι |
μὲν
οὖν
πᾶσι
τοῖς
ζῴοις |
| [2] |
τῷ
ὕδατι
ἀέρος.
Ταῦτα
δ'
|
ἐστὶν |
ἀδύνατα.
Πρῶτον
μὲν
γὰρ
τὸ |
| [14] |
πάμπαν,
τὰ
δ'
ὀλίγαιμα
αὐτῶν
|
ἐστιν. |
Ἀλλὰ
ποῖα
μὲν
δεῖ
λέγειν |
| [21] |
ἄλλοις
ἐκεῖνο
τῆς
τροφῆς
αἴτιόν
|
ἐστιν. |
Ἀνάγκη
δὴ
πλέον
γινόμενον
αἴρειν |
| [7] |
μόνης,
πολὺ
διημάρτηκεν·
οὐ
γάρ
|
ἐστιν |
ἀναπνοὴ
μυκτήρων
ἴδιος,
ἀλλὰ
παρὰ |
| [9] |
τοῖς
δὲ
μὴ
ᾄδουσι
τοῦτ'
|
ἐστὶν |
ἄσχιστον.
Καὶ
τῶν
ἀναίμων
δὲ |
| [4] |
εἴρηκε
καὶ
ὥς,
σχεδὸν
ταῦτ'
|
ἐστίν. |
Εἰ
δὲ
δεῖ
νομίζειν
ἀληθῆ |
| [14] |
γῇ.
Καίτοι
τοῦ
αὐτοῦ
λόγου
|
ἐστὶν |
εἰς
τὸ
ὕδωρ,
διὰ
τὸ |
| [2] |
καλεῖται,
ταύτης
δὲ
τὸ
μέν
|
ἐστιν |
εἰσπνοή,
τὸ
δ'
ἐκπνοή,
περὶ |
| [14] |
ὕλη
τῶν
ζῴων
ἐξ
ἧς
|
ἐστιν |
ἕκαστον,
καὶ
αἱ
ἕξεις
καὶ |
| [21] |
καὶ
μὴ
ζῆν
τὸ
τέλος
|
ἐστὶν |
ἐν
τῷ
ἀναπνεῖν,
καὶ
τούτοις |
| [16] |
βράγχια.
Μέγιστος
μὲν
οὖν
οὗτός
|
ἐστιν, |
ἔνθεν
δὲ
καὶ
ἔνθεν
τῆς |
| [10] |
ὑπὸ
τοῦ
πνεύματος
καταψύξεως
ἕνεκέν
|
ἐστιν |
(ἔοικε
δὲ
καὶ
τοὔνομα
εἰληφέναι |
| [9] |
βραχύβια
σχεδὸν
πάντα
τὰ
τοιαῦτ'
|
ἐστίν· |
ἐπ'
ἀμφότερα
γὰρ
μικρὰ
ὄντα |
| [9] |
τὸ
θερμὸν
ὁ
ἀὴρ
ἱκανός
|
ἐστιν |
ἐπὶ
πολὺν
χρόνον
καταψύχειν,
οἷον |
| [12] |
αὐλόν.
Ταῦτα
γὰρ
ἄποδα
μέν
|
ἐστιν, |
ἔχοντα
δὲ
πνεύμονα
δέχεται
τὴν |
| [4] |
φαίνεται)
πότερον
τὸ
αἴτιον
ἔξωθέν
|
ἐστιν |
ἢ
ἐντός.
Οὐ
λέγει
δὲ |
| [20] |
ὅτε
κινεῖ.
Ἀναπήδησις
μὲν
οὖν
|
ἐστιν |
ἡ
γινομένη
ἄντωσις
πρὸς
τὴν |
| [18] |
τελευτῶσιν
ἀποπνεύσαντες.
~Γένεσις
μὲν
οὖν
|
ἐστιν |
ἡ
πρώτη
μέθεξις
ἐν
τῷ |
| [18] |
ἡ
μονὴ
ταύτης.
Νεότης
δ'
|
ἐστὶν |
ἡ
τοῦ
πρώτου
καταψυκτικοῦ
μορίου |
| [8] |
ἡ
καρδία
τοῦτο
τὸ
μόριόν
|
ἐστιν. |
Ἡ
τροφὴ
μὲν
γὰρ
ἐξ |
| [20] |
φαίνεται
ποιουμένη
συνεχῶς,
ὁμοία
φύμασίν
|
ἐστιν, |
ἣν
ποιοῦνται
κίνησιν
μετ'
ἀλγηδόνος |
| [21] |
ὑγιείας
καὶ
νόσου
οὐ
μόνον
|
ἐστὶν |
ἰατροῦ
ἀλλὰ
καὶ
τοῦ
φυσικοῦ |
| [8] |
τῶν
ἐμψύχων
καὶ
τῶν
ἀψύχων
|
ἐστίν· |
καὶ
γὰρ
ὀργάνοις
διαιρουμένου
τοῦ |
| [13] |
κεχρημένον
αἵματι
τῶν
ζῴων
ὀρθότατόν
|
ἐστιν, |
ὁ
ἄνθρωπος,
καὶ
τὸ
ἄνω |
| [14] |
καὶ
ἄποδα
τὰ
πλεῖστα
αὐτῶν
|
ἐστιν) |
ὁ
δὲ
τὴν
ἐξ
ἀρχῆς |
| [17] |
κίνησιν
ἀποσβέννυται.
Διὸ
καὶ
ἄλυπός
|
ἐστιν |
ὁ
ἐν
τῷ
γήρᾳ
θάνατος· |
| [17] |
ἔχει
τι
κοινόν.
Θάνατος
δ'
|
ἐστὶν |
ὁ
μὲν
βίαιος
ὁ
δὲ |
| [8] |
ψυχὴν
ἀναγκαῖον
ὑπάρχειν,
οὗτος
δ'
|
ἐστὶν |
ὁ
μέσος
τόπος
τοῦ
δεχομένου |
| [8] |
ψυχῆς
ἕξις
μετὰ
θερμότητός
τινός
|
ἐστιν |
(οὐδὲ
γὰρ
ἡ
πέψις,
δι' |
| [3] |
δῆλον
ὡς
οὐδ'
ἐπ'
ἐκείνων
|
ἐστίν. |
Πρὸς
δὲ
τούτοις
διὰ
τίν' |
| [8] |
ἄνευ
ψυχῆς
οὔτ'
ἄνευ
θερμότητός
|
ἐστιν· |
πυρὶ
γὰρ
ἐργάζεται
πάντα)
διόπερ |
| [8] |
ζῴοις
ἡ
τοῦ
αἵματος
φύσις
|
ἐστίν. |
Τοῦ
δ'
αἵματος
καὶ
τῶν |
| [8] |
εἶναι·
θατέρου
γὰρ
ἕνεκα
θάτερόν
|
ἐστιν, |
ὡς
ἀγγεῖον
καὶ
δεκτικόν.
Ἀρχὴ |
| [17] |
οὐσίας
ἡ
ἀρχή.
Αὕτη
δ'
|
ἐστίν, |
ὥσπερ
εἴρηται
πρότερον,
ἐν
ᾧ |
| [3] |
ἡ
κοιλία
πρὸς
τῷ
στόματί
|
ἐστιν, |
ὥστ'
ἀναγκαῖον
τῇ
κοιλίᾳ
ἕλκειν. |
| [1] |
φασιν
ἀναπνεῖν·
τοῦτο
δ'
οὐκ
|
ἔστιν |
ἀληθές.
Ὥστ'
ἀναγκαῖον
περὶ
τούτων |
| [7] |
αὐτοῖς
δὲ
χωρὶς
ἐκείνης
οὐκ
|
ἔστιν |
ἀναπνεῦσαι
τοῖς
μυκτῆρσιν.
Καὶ
τῆς |
| [7] |
στομίοις
πυκιναῖς
τέτρηνται
ἄλοξιν
ῥινῶν
|
ἔσχατα |
τέρθρα
διαμπερές,
ὥστε
φόνον
μέν
|
| [7] |
παρὰ
τὸν
γαργαρεῶνα,
ᾗ
τὸ
|
ἔσχατον |
τοῦ
ἐν
τῷ
στόματι
οὐρανοῦ, |
| [20] |
ποιεῖ
σφυγμόν,
αἰρομένη
πρὸς
τὸν
|
ἔσχατον |
χιτῶνα
τῆς
καρδίας.
Καὶ
τοῦτ' |
| [9] |
ᾄδουσιν·
θερμότεροι
γάρ
εἰσι,
καὶ
|
ἔσχισται |
αὐτοῖς
ὑπὸ
τὸ
ὑπόζωμα·
τοῖς |
| [7] |
ἠδὲ
πόροιο,
αἰθὴρ
δ'
ἐκτὸς
|
ἔσω |
λελιημένος
ὄμβρον
ἐρύκῃ
ἀμφὶ
πύλας |
| [7] |
ἀλλά
μιν
εἴργει
ἀέρος
ὄγκος
|
ἔσωθε |
πεσὼν
ἐπὶ
τρήματα
πυκνά,
εἰσόκ' |
| [4] |
ἀναπνεῖν
τί
τὸ
αἴτιον,
πότερον
|
ἔσωθεν |
ἢ
ἔξωθεν·
οὐ
γὰρ
δὴ |
| [4] |
νοῦς
τηρεῖ
τὴν
βοήθειαν,
ἀλλ'
|
ἔσωθεν |
ἡ
ἀρχὴ
τῆς
ἀναπνοῆς
γίνεται |
| [16] |
καὶ
ἔνθεν
τῆς
καρδίας
καὶ
|
ἕτεροι |
τείνουσιν
εἰς
ἄκρον
ἑκάστου
τῶν |
| [7] |
Εἴρηται
δὲ
περὶ
αὐτῶν
ἐν
|
ἑτέροις |
σαφέστερον.
Γίγνεσθαι
δέ
φησι
τὴν |
| [9] |
μελιττῶν
ἔνιαι
ζῶσι
καὶ
ἑπτὰ
|
ἔτη) |
καὶ
τἆλλα
δὲ
ὅσα
βομβεῖ, |
| [3] |
σφόδρα
ἀναπνεῦσαι
ἀποπνίγεται
πεζὸν
ζῷον.
|
Ἔτι |
δ'
εἰ
πάντα
ἀναπνεῖ,
δῆλον |
| [19] |
δέχονται
τὸ
ὑγρὸν
καὶ
ἐξιᾶσιν,
|
ἔτι |
δ'
ἡ
σύστασις
τοῦ
ὀργάνου, |
| [14] |
δ'
ἐλθεῖν
εἰς
τὸ
ὕδωρ.
|
Ἔτι |
δ'
οὐδὲ
φαίνεται
θερμότερα
ὄντα |
| [1] |
οἷον
τὸ
τῶν
βατράχων
γένος.
|
Ἔτι |
δὲ
αἱ
ἑμύδες
τε
καὶ |
| [5] |
γίνεσθαι
τὴν
φθορὰν
τοῖς
ἀναπνέουσιν.
|
Ἔτι |
δὲ
ἄτοπον
τὸ
τὴν
μὲν |
| [5] |
διοριστέον,
εἴπερ
δυνατὸν
ἀναπνεῖν
πᾶσιν)
|
ἔτι |
δὲ
καὶ
πλασματώδης
ὁ
τρόπος |
| [12] |
καὶ
ῥέγχουσιν
οἵ
γε
δελφῖνες.
|
Ἔτι |
δὲ
κἂν
ληφθῶσιν
ἐν
τοῖς |
| [1] |
εἰρήκασιν
ἀλλ'
ἀπειροτέρως
τῶν
συμβαινόντων.
|
Ἔτι |
δὲ
πάντα
τὰ
ζῷά
φασιν |
| [5] |
ἀναγκαῖον
εἶναι
τὴν
ἀρχὴν
εἰσπνοήν.
|
Ἔτι |
δὲ
τὸ
τίνος
ἕνεκα
ταῦθ' |
| [3] |
ὡς
οὐδ'
ἀναπνεῖ
αὐτῶν
οὐδέν.
|
~Ἔτι |
δὲ
τὸ
φάναι
τὸν
ἀέρα |
| [3] |
τὸ
ξηρὸν
ἐμπεσόντες,
ὅταν
ἀσπαρίζωσιν.
|
Ἔτι |
ὅταν
ἀποθνήσκῃ
πνιγόμενα
ἐν
τοῖς |
| [3] |
φαίνεται
δ'
οὐ
ποιοῦντ'
αὐτό.
|
Ἔτι |
πάντων
τῶν
ἀναπνεόντων
καὶ
ἑλκόντων |
| [4] |
ἀναγκαῖον
ἀποθανεῖν,
οὐ
μέντοι
ὅτε
|
ἔτυχεν |
ἀλλὰ
κατὰ
φύσιν
μὲν
γήρᾳ, |
| [17] |
μὴ
συγκεῖσθαι
τὴν
φύσιν
αὐτῶν
|
εὖ, |
παραπλησίως
δὲ
τοῖς
ἐντόμοις.
Ἡ |
| [7] |
εὖτε
μὲν
αὐλοῦ
πορθμὸν
ἐπ'
|
εὐειδεῖ |
χερὶ
θεῖσα
εἰς
ὕδατος
βάπτῃσι |
| [3] |
Ἣν
γὰρ
λέγει
Διογένης
αἰτίαν,
|
εὐήθης· |
φησὶ
γὰρ
ὅτι
τὸν
ἀέρα |
| [3] |
τὸ
πνεύμονα
μὴ
ἔχειν,
ἀλλ'
|
εὐθὺς |
ἡ
κοιλία
πρὸς
τῷ
στόματί |
| [7] |
μὲν
παλίνορσον
ἀπαΐξειε
μυχόνδε,
αἰθέρος
|
εὐθὺς |
ῥεῦμα
κατέρχεται
οἴδματι
θῦον,
εὖτε |
| [7] |
ἀναπνέουσιν
(αἴρειν
δὲ
τὸ
θερμὸν
|
εὔλογον, |
ἔχειν
δὲ
τὸ
αἷμα
τὴν |
| [14] |
τὸ
ὑγρὸν
καὶ
τὸ
ξηρόν,
|
εὐλόγως |
τὰ
μὲν
ἐξ
ὑγροῦ
καὶ |
| [7] |
φόνον
μέν
κεύθειν,
αἰθέρι
δ'
|
εὐπορίην |
διόδοισι
τετμῆσθαι.
Ἔνθεν
ἔπειθ'
ὁπόταν |
| [9] |
τῇ
γῇ,
ἀκινητίζοντες
μέντοι,
καὶ
|
εὑρίσκονται |
ὀρυττόμενοι.
Ὅσα
γὰρ
ἢ
μηδ' |
| [3] |
οἷον
ἐπὶ
βραγχίων
καὶ
πνεύμονος,
|
εὗρον |
ἂν
θᾶττον
τὴν
αἰτίαν.
~Δημόκριτος |
| [7] |
εὐθὺς
ῥεῦμα
κατέρχεται
οἴδματι
θῦον,
|
εὖτε |
δ'
ἀναθρῴσκῃ,
πάλιν
ἐκπνέει
ἶσον |
| [7] |
αἰθὴρ
παφλάζων
καταΐσσεται
οἴδματι
μάργῳ,
|
εὖτε |
δ'
ἀναθρῴσκῃ,
πάλιν
ἐκπνέει,
ὥσπερ |
| [7] |
παῖς
κλεψύδρῃ
παίζῃσι
διειπετέος
χαλκοῖο
|
εὖτε |
μὲν
αὐλοῦ
πορθμὸν
ἐπ'
εὐειδεῖ |
| [10] |
τοῦ
ὕδατος
κατάψυξιν.
Ἓν
δ'
|
ἐφ' |
ἓν
χρήσιμον
ὄργανον,
καὶ
μία |
| [7] |
τῆς
ἀναπνοῆς,
ἀναγκαῖον
ζητεῖν
πῶς
|
ἐφαρμόσει |
ὁ
εἰρημένος
λόγος
τῆς
αἰτίας· |
| [14] |
οὐδ'
εἴ
τι
ἐκ
κρυστάλλου·
|
ἐφθάρη |
γὰρ
ἂν
ταχὺ
διὰ
τοὐναντίον· |
| [10] |
Τῶν
δὲ
πόδας
ἐχόντων
ἓν
|
ἔχει |
βράγχια
μόνον
τῶν
τεθεωρημένων,
ὁ |
| [10] |
μάτην,
διὰ
τοῦτο
τὰ
μὲν
|
ἔχει |
βράγχια
τὰ
δὲ
πνεύμονα,
ἄμφω |
| [20] |
δοκεῖ
τὴν
αὐτὴν
φύσιν
ἔχειν,
|
ἔχει |
δ'
οὐ
τὴν
αὐτήν,
πήδησις |
| [16] |
τῶν
ζῴων
καὶ
τοῖς
ἰχθύσιν,
|
ἔχει |
δ'
ὡσαύτως.
γὰρ
νεύουσι
τὰς |
| [10] |
πάντα
καταψύχεται
δεχόμενα
τὸ
ὕδωρ·
|
ἔχει |
δὲ
βράγχια
τὸ
τῶν
καλουμένων |
| [12] |
τῶν
ἐνύδρων
ἀπορήσειεν
ἄν
τις,
|
ἔχει |
δὲ
κἀκεῖνα
κατὰ
λόγον,
οἷον |
| [10] |
διὰ
τοῦ
ἀναπνεῖν
καὶ
ἐκπνεῖν.
|
Ἔχει |
δὲ
πνεύμονα
τά
τε
ζῳοτοκοῦντα |
| [14] |
οὐκ
ἔχει
πνεύμονα
τὰ
δὲ
|
ἔχει. |
~Διὰ
τί
δὲ
τὰ
ἔχοντα |
| [7] |
τοῦ
ἀναπνεῖν
τοιαύτας
καὶ
τοσαύτας
|
ἔχει |
δυσχερείας.
~Ἐπεὶ
δὲ
εἴρηται
πρότερον |
| [15] |
τῶν
καλουμένων
σπλάγχνων.
Ὅσα
δὴ
|
ἔχει |
ἔναιμον
αὐτό,
ταχείας
μὲν
δεῖται |
| [16] |
ἐνταῦθ'
ἡ
καρδία
τὸ
ὀξὺ
|
ἔχει. |
Ἐπεὶ
δὲ
οὐχ
ὡσαύτως
αἱ |
| [11] |
μὲν
οὖν
τετράποσι
καὶ
ἐναίμοις
|
ἔχει |
ἡ
ἀρτηρία
οἷον
πῶμα
τὴν |
| [6] |
τὸ
ἀνάλογον
τούτῳ·
πάντα
γὰρ
|
ἔχει |
θερμότητα
ζωτικήν.
Ἔπειτα
καὶ
τὸ |
| [1] |
ὑγροῖς·
ὁ
γὰρ
πνεύμων
ὀλίγην
|
ἔχει |
θερμότητα
(ὀλίγαιμον
γὰρ
ἔχουσιν
αὐτόν) |
| [10] |
ἰχθύες
πάντες·
καὶ
γὰρ
ἃ
|
ἔχει, |
καθ'
ὁμοιότητα
τῶν
πτερύγων
λέγεται. |
| [12] |
πρὸ
τοῦ
ἐγκεφάλου
τὴν
θέσιν
|
ἔχει |
καὶ
ἀφίησι
τὸ
ὕδωρ>
Διὰ |
| [13] |
καθάπερ
ὁτιοῦν
ἄλλο
τῶν
μορίων.
|
Ἔχει |
μὲν
οὖν
ἕνεκα
τούτου.
Τὴν |
| [13] |
πρὸς
τὸ
τοῦ
ὅλου
ἄνω
|
ἔχει |
μόνον
διὰ
τὸ
τοιοῦτον
ἔχειν |
| [10] |
τὴν
ἀναπνοήν.
Ὅσα
δὲ
βράγχια
|
ἔχει |
πάντα
καταψύχεται
δεχόμενα
τὸ
ὕδωρ· |
| [1] |
ἰσχύν.
Τὸν
δὲ
πνεύμονα
σομφὸν
|
ἔχει |
πάντα
τὰ
ᾠοτοκοῦντα,
οἷον
τὸ |
| [9] |
Ὅσα
γὰρ
ἢ
μηδ'
ὅλως
|
ἔχει |
πνεύμονα
ἢ
ἄναιμον,
ἐλαττονάκις
δεῖται |
| [1] |
τῶν
δ'
ἄλλων
ὅσα
μὴ
|
ἔχει |
πνεύμονα
οὐθὲν
ἀναπνεῖ.
~Δημόκριτος
μὲν |
| [10] |
τοῖς
ἔχουσι
καρδίαν,
ὅσα
μὲν
|
ἔχει |
πνεύμονα
πάντα
δέχεται
τὸν
ἀέρα |
| [14] |
καὶ
διότι
τὰ
μὲν
οὐκ
|
ἔχει |
πνεύμονα
τὰ
δὲ
ἔχει.
~Διὰ |
| [9] |
ζῆν,
ὅτι
ὁ
πνεύμων
ἄρσιν
|
ἔχει |
πολλήν,
ὀλίγον
ἔχων
τὸ
αἷμα |
| [16] |
τρόπον
ἡ
καρδία
τὴν
σύντρησιν
|
ἔχει |
πρὸς
τὸν
πνεύμονα,
δεῖ
θεωρεῖν |
| [10] |
δὲ
τὰ
πλεῖστα
τὸν
πνεύμονα
|
ἔχει |
σομφόν·
διὸ
καὶ
τῇ
ἀναπνοῇ |
| [16] |
στόμα
ἡ
καρδία
τὸ
ὀξὺ
|
ἔχει. |
Τείνει
δ'
ἐξ
ἄκρου
τῆς |
| [13] |
δ'
ἐν
τοῖς
οἰκείοις
τόποις
|
ἔχει |
τὴν
τάξιν
αὐτῶν.
~Ἐμπεδοκλῆς
δ' |
| [16] |
βραγχίων.
Ὡς
δ'
ἡ
θέσις
|
ἔχει |
τῆς
καρδίας
πρὸς
τὰ
βράγχια, |
| [17] |
γὰρ
ἀδιάφορος
ἡ
φθορά,
ἀλλ'
|
ἔχει |
τι
κοινόν.
Θάνατος
δ'
ἐστὶν |
| [14] |
αἰτίας
εἴρηκεν
Ἐμπεδοκλῆς,
τῇ
μὲν
|
ἔχει |
τὸ
ζητούμενον
λόγον,
οὐ
μὴν |
| [12] |
φαλαίνας,
καὶ
τῶν
ἄλλων
ὅσα
|
ἔχει |
τὸν
καλούμενον
αὐλόν.
Ταῦτα
γὰρ |
| [1] |
τούτων
αὐτῶν
ὅσα
μὲν
ἄναιμον
|
ἔχει |
τὸν
πνεύμονα
καὶ
σομφὸν
ἧττον |
| [19] |
ἡ
σύστασις
τοῦ
ὀργάνου,
τόνδ'
|
ἔχει |
τὸν
τρόπον.
~Τρία
δ'
ἐστὶ |
| [16] |
ἐν
κεφαλαίοις
εἰπεῖν
καὶ
νῦν,
|
ἔχει |
τόνδε
τὸν
τρόπον.
Δόξειε
μὲν |
| [1] |
Ὅτι
μὲν
οὖν
ὅσα
πνεύμονα
|
ἔχει |
τῶν
ζῴων
ἀναπνεῖ
πάντα,
φανερόν. |
| [3] |
ἀρτηρίαν
διὰ
τὸ
πνεύμονα
μὴ
|
ἔχειν, |
ἀλλ'
εὐθὺς
ἡ
κοιλία
πρὸς |
| [7] |
(αἴρειν
δὲ
τὸ
θερμὸν
εὔλογον,
|
ἔχειν |
δὲ
τὸ
αἷμα
τὴν
τοῦ |
| [20] |
ἃ
δοκεῖ
τὴν
αὐτὴν
φύσιν
|
ἔχειν, |
ἔχει
δ'
οὐ
τὴν
αὐτήν, |
| [13] |
τῆς
ἀναπνοῆς,
αἴτιον
τοῦ
μὲν
|
ἔχειν |
ὅτι
τὰ
τιμιώτερα
τῶν
ζῴων |
| [16] |
μὲν
γὰρ
ἂν›
οὐχ
ὡσαύτως
|
ἔχειν |
τὴν
θέσιν
ἡ
καρδία
τοῖς |
| [15] |
ποιεῖν·
διὰ
γὰρ
τὸ
λεπτὴν
|
ἔχειν |
τὴν
φύσιν
διὰ
παντός
τε |
| [9] |
ἰχθύων·
διὰ
γὰρ
τὸ
ὀλίγον
|
ἔχειν |
τὸ
θερμὸν
ὁ
ἀὴρ
ἱκανός |
| [13] |
ἔχει
μόνον
διὰ
τὸ
τοιοῦτον
|
ἔχειν |
τοῦτο
τὸ
μόριον.
Ὥστε
τῆς |
| [7] |
δ'
αὔτως,
ὅθ'
ὕδωρ
μὲν
|
ἔχῃ |
κάτα
βένθεα
χαλκοῦ
πορθμοῦ
χωσθέντος |
| [4] |
συμβαινόντων
καὶ
τῶν
τοιούτων
ὧν
|
ἔχομεν |
πάντες
πεῖραν.
Ἐν
γὰρ
ταῖς |
| [10] |
καὶ
βράγχια
οὐδὲν
ὦπταί
πω
|
ἔχον. |
Αἴτιον
δ'
ὅτι
ὁ
μὲν |
| [11] |
πρὸς
τὴν
κατάψυξιν)
τά
τ'
|
ἔχοντα |
βράγχια,
ἀφέντα
διὰ
τούτων
τὸ |
| [12] |
Ταῦτα
γὰρ
ἄποδα
μέν
ἐστιν,
|
ἔχοντα |
δὲ
πνεύμονα
δέχεται
τὴν
θάλατταν. |
| [13] |
ἔνια,
καὶ
διὰ
τί
τὰ
|
ἔχοντα |
δεῖται
τῆς
ἀναπνοῆς,
αἴτιον
τοῦ |
| [15] |
ἔχει.
~Διὰ
τί
δὲ
τὰ
|
ἔχοντα |
δέχεται
τὸν
ἀέρα
καὶ
ἀναπνέουσι, |
| [9] |
ἢ
ψυχρόν·
καίτοι
τὰ
μικρὰν
|
ἔχοντα |
δύναμιν
πυκνότερον
ζητεῖ
ἀναπνεῖν.
Ἀλλὰ |
| [14] |
φάσκων
τὰ
θερμότατα
καὶ
πῦρ
|
ἔχοντα |
πλεῖστον
τῶν
ζῴων
ἔνυδρα
εἶναι, |
| [16] |
ζῴων.
Τὰ
δὲ
καρδίαν
μὲν
|
ἔχοντα, |
πνεύμονα
δὲ
μή,
καθάπερ
οἱ |
| [1] |
οἱ
ἰχθύες.
Τὰ
δ'
ἔναιμον
|
ἔχοντα |
πνεύμονα
πάντα
μᾶλλον
δεῖται
τῆς |
| [9] |
τῆς
φθορᾶς
ταύτης·
μικρὸν
γὰρ
|
ἔχοντα |
τὸ
θερμὸν
μικρᾶς
δέονται
τῆς |
| [15] |
διότι
δὴ
μάλιστ'
ἀναπνέουσι
τὰ
|
ἔχοντα |
τὸν
πνεύμονα
ἔναιμον,
ἐκ
τούτων |
| [13] |
Διὸ
καὶ
τὰ
μάλιστα
ἔναιμον
|
ἔχοντα |
τὸν
πνεύμονα
καὶ
θερμὸν
μείζονά |
| [14] |
γὰρ
ἕξεων
τοὺς
τὰς
ὑπερβολὰς
|
ἔχοντας |
οἱ
ἐναντίοι
τόποι
καὶ
ὧραι |
| [10] |
πτερύγων
λέγεται.
Τῶν
δὲ
πόδας
|
ἐχόντων |
ἓν
ἔχει
βράγχια
μόνον
τῶν |
| [9] |
καὶ
πνεύμονα
ἐχόντων,
ὀλίγαιμον
δ'
|
ἐχόντων |
καὶ
σομφόν,
ἔνια
διὰ
τοῦτο |
| [9] |
τῶν
ἀναίμων
δὲ
καὶ
πνεύμονα
|
ἐχόντων, |
ὀλίγαιμον
δ'
ἐχόντων
καὶ
σομφόν, |
| [3] |
πειρωμένοις
πάντα
τρόπον,
ὡς
οὐκ
|
ἐχόντων |
πνεῦμα
θύραθεν
οὐθέν.
Ὃν
τε |
| [20] |
γὰρ
διωρισμένων
τῶν
φλεβῶν
φαίνεται
|
ἔχουσα |
αἷμα.
Καὶ
διὰ
τοῦτο
σφύζει |
| [13] |
τοῖς
τ'
ἀναπνέουσι
καὶ
τοῖς
|
ἔχουσι |
βράγχια,
μετὰ
ταῦτα
λεκτέον.
Ὅτι |
| [12] |
μὲν
γὰρ
γίνεται
αὐτοῖς
ἀναπνέουσιν·
|
ἔχουσι |
γὰρ
πνεύμονα.
Διὸ
καὶ
καθεύδουσιν |
| [7] |
οὐ
μέντοι
πλήρεις
εἰσὶν
αἵματος,
|
ἔχουσι |
δὲ
πόρους
εἰς
τὸν
ἔξω |
| [11] |
τροφῆς,
καὶ
τοὺς
ὀδόντας
ὀξεῖς
|
ἔχουσι, |
καὶ
καρχαρόδοντες
σχεδὸν
πάντες
εἰσίν· |
| [16] |
τῆς
ἀναπνοῆς
ὅσα
μὴ
μόνον
|
ἔχουσι |
καρδίαν
ἀλλὰ
καὶ
πνεύμονα
τῶν |
| [10] |
τοῖς
δ'
ἐναίμοις
καὶ
τοῖς
|
ἔχουσι |
καρδίαν,
ὅσα
μὲν
ἔχει
πνεύμονα |
| [12] |
ὑγρὸν
ἀφιέναι,
καὶ
διὰ
τοῦτ'
|
ἔχουσι |
πάντα
τὸν
αὐλόν·
δεξάμενα
γὰρ |
| [11] |
τὴν
ἀναπνοήν.
Τοῖς
δὲ
μὴ
|
ἔχουσι |
πνεύμονα
μηδ'
ἀναπνέουσι
τὸ
μὲν |
| [13] |
ἀναπνέουσιν
ὅσα
πνεύμονα
τῶν
ζῴων
|
ἔχουσι, |
πρότερον
εἴρηται.
Διὰ
τί
δὲ |
| [11] |
πρὸς
τὴν
ἐρμηνείαν,
οὕτω
τοῖς
|
ἔχουσι |
τὸν
πνεύμονα
τῷ
καλουμένῳ
στόματι |
| [3] |
τοῦ
στόματος
ἀδύνατον·
οὐ
γὰρ
|
ἔχουσιν |
ἀρτηρίαν
διὰ
τὸ
πνεύμονα
μὴ |
| [1] |
ὀλίγην
ἔχει
θερμότητα
(ὀλίγαιμον
γὰρ
|
ἔχουσιν |
αὐτόν)
ἐμφυσώμενος
οὖν
αὐτὸς
τῇ |
| [21] |
μάλιστα
τοῖς
τὸν
πνεύμονα
ἔναιμον
|
ἔχουσιν· |
εἰς
πολλοὺς
γὰρ
οἷον
αὐλῶνας |
| [15] |
ἀναπνέουσι,
καὶ
μάλιστ'
αὐτῶν
ὅσα
|
ἔχουσιν |
ἔναιμον,
αἴτιον
τοῦ
μὲν
ἀναπνεῖν |
| [13] |
τί
δὲ
τοῦτο
τὸ
μόριον
|
ἔχουσιν |
ἔνια,
καὶ
διὰ
τί
τὰ |
| [17] |
ἀρχὴ
τῆς
ζωῆς
ἐκλείπει
τοῖς
|
ἔχουσιν |
ὅταν
μὴ
καταψύχηται
τὸ
θερμὸν |
| [17] |
δ'
ἔνια
δυνάμει
πολλὰς
ἀρχὰς
|
ἔχουσιν, |
οὐ
μέντοι
γε
ἐνεργείᾳ.
Διὸ |
| [11] |
τροφήν·
ἀρτηρίαν
μὲν
γὰρ
οὐκ
|
ἔχουσιν, |
ὥστε
ταύτῃ
μὲν
οὐθὲν
ἂν |
| [4] |
παρὰ
φύσιν,
οὐθὲν
δεδήλωκεν
(καίτοι
|
ἐχρῆν, |
ἐπεὶ
ὁτὲ
μὲν
φαίνεται
τοῦτο |
| [4] |
συμβαίνει
τὸ
πνεῦμα.
Καίτοι
τότ'
|
ἐχρῆν |
τὸ
θύραθεν
εἰσιὸν
κωλύειν
τὴν |
| [6] |
γὰρ
ἐπὶ
τῶν
ἄλλων
ζῴων
|
ἐχρῆν |
τοῦτο
συμβαίνειν
ἢ
τὸ
ἀνάλογον |
| [9] |
πνεύμων
ἄρσιν
ἔχει
πολλήν,
ὀλίγον
|
ἔχων |
τὸ
αἷμα
καὶ
τὸ
ὑγρόν· |
| [21] |
ἀεὶ
δὴ
τοῦτο
γίνεται
συνεχῶς,
|
ἕως |
περ
ἂν
ζῇ
καὶ
κινῇ |