Chapitre
[17]	τὸ μὴ δύνασθαι τὸν πνεύμονα	μακρὰν	αἴρειν ἄνω καὶ συνίζειν. Τέλος
[9]	μικρᾶς τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα δὲ	μακροβιώτερα	τῶν ἐντόμων (ἄναιμα γάρ ἐστι
[12]	δὲ τοῦτο δέχεται καὶ τὰ	μαλάκια	τὸ ὕδωρ καὶ τὰ μαλακόστρακα,
[12]	μαλάκια τὸ ὕδωρ καὶ τὰ	μαλακόστρακα,	λέγω δ' οἷον τοὺς καλουμένους
[12]	τὸ ὑγρόν. Τὰ μὲν οὖν	μαλακόστρακα,	οἷον οἵ τε καρκίνοι καὶ
[9]	χρόνον καταψύχειν, οἷον τοῖς τε	μαλακοστράκοις	καὶ τοῖς πολύποσιν (οὐ μὴν
[15]	ὕδωρ τοὐναντίον. Καὶ διότι δὴ	μάλιστ'	ἀναπνέουσι τὰ ἔχοντα τὸν πνεύμονα
[15]	τὸν ἀέρα καὶ ἀναπνέουσι, καὶ	μάλιστ'	αὐτῶν ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον
[13]	τῶν ψυχρῶν. Διὸ καὶ τὰ	μάλιστα	ἔναιμον ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ
[21]	ἐν τῷ μορίῳ τούτῳ, καὶ	μάλιστα	τοῖς τὸν πνεύμονα ἔναιμον ἔχουσιν·
[14]	φύσις ἐν τοῖς οἰκείοις σῴζεται	μάλιστα	τόποις. Οὐ γὰρ ταὐτὸν ἥ
[3]	τίνι ἐνδέχεται ἀναπνεῖν; Αἴτιον δὲ	μάλιστα	τοῦ μὴ λέγεσθαι περὶ αὐτῶν
[15]	συρίγγων πλήρης. Καὶ ἐναιμότατον δὴ	μάλιστα	τοῦτο τὸ μόριον τῶν καλουμένων
[6]	χρὴ τρόπον λέγειν, πλασματῶδες ὄν;	μᾶλλον	γὰρ ἐκ τῆς τροφῆς τοῦτο
[9]	λεπτοτέρου ὄντος τοῦ ὑμένος ψύχηται·	μᾶλλον	γὰρ ὄντα θερμὰ πλείονος δεῖται
[1]	δ' ἔναιμον ἔχοντα πνεύμονα πάντα	μᾶλλον	δεῖται τῆς ἀναπνοῆς διὰ τὸ
[4]	θερμαινόμενοι μᾶλλον καὶ τῆς ἀναπνοῆς	μᾶλλον	δεόμεθα καὶ πυκνότερον ἀναπνέομεν πάντες·
[12]	δὲ περὶ αὐτῶν δι' ἀκριβείας	μᾶλλον	ἐν ταῖς περὶ τῶν ζῴων
[14]	ψυχρότητι ἐν θερμῷ τιθέμεναι σῴζονται	μᾶλλον·	ἐπανισοῖ γὰρ εἰς τὸ μέτριον
[21]	τροφῆς, κἀκεῖνο, καὶ τῶν ἄλλων	μᾶλλον·	καὶ γὰρ τοῖς ἄλλοις ἐκεῖνο
[4]	Ἐν γὰρ ταῖς ἀλέαις θερμαινόμενοι	μᾶλλον	καὶ τῆς ἀναπνοῆς μᾶλλον δεόμεθα
[20]	αἷμα. Καὶ διὰ τοῦτο σφύζει	μᾶλλον	τοῖς νεωτέροις τῶν πρεσβυτέρων· γίνεται
[10]	διὸ καὶ τῇ ἀναπνοῇ χρῆται	μανότερον,	ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Χρῆται
[5]	τὸν αὐτὸν τόπον φησὶ διὰ	μανῶν	οὐσῶν τῶν σαρκῶν, ὅθεν τὸ
[8]	τὸ πυρούμενον, οὐ ψυχόμενον ἀλλὰ	μαραινόμενον.	Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν, εἰ
[9]	εἴρηται καὶ πρότερον· τῆς γὰρ	μαράνσεως	ἡ διὰ τὸ μὴ ψύχεσθαι
[8]	ψύχους ὑπερβολήν, ἀποθνήσκουσιν) ἡ δὲ	μάρανσις	διὰ πλῆθος θερμότητος· καὶ γὰρ
[18]	κατὰ φύσιν τοῦ αὐτοῦ τούτου	μάρανσις	διὰ χρόνου μῆκος γινομένη καὶ
[8]	ὥσπερ εἴρηται πρότερον, σβέσις καὶ	μάρανσις,	σβέσις μὲν ἡ ὑπὸ τῶν
[18]	ὁ μὲν ἐν γήρᾳ θάνατος	μάρανσις	τοῦ μορίου δι' ἀδυναμίαν τοῦ
[18]	ἡ τοῦ θερμοῦ σβέσις καὶ	μάρανσις	(φθαρείη γὰρ ἂν δι' ἀμφοτέρας
[7]	αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων καταΐσσεται οἴδματι	μάργῳ,	εὖτε δ' ἀναθρῴσκῃ, πάλιν ἐκπνέει,
[21]	ἡ πραγματεία μέχρι τινός ἐστι,	μαρτυρεῖ	τὸ γινόμενον· τῶν τε γὰρ
[10]	δ' ὄντοιν θάτερον ἂν ἦν	μάτην,	διὰ τοῦτο τὰ μὲν ἔχει
[10]	κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ	μάτην	οὐδὲν ὁρῶμεν ποιοῦσαν τὴν φύσιν,
[13]	καὶ θερμὸν μείζονά τε τοῖς	μεγέθεσι,	καὶ τό γε καθαρωτάτῳ καὶ
[16]	συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα τὰ βράγχια.	Μέγιστος	μὲν οὖν οὗτός ἐστιν, ἔνθεν
[18]	μὲν οὖν ἐστιν ἡ πρώτη	μέθεξις	ἐν τῷ θερμῷ τῆς θρεπτικῆς
[7]	δυσηχέος ἄκρα κρατύνων, εἰσόκε χειρὶ	μεθῇ,	τότε δ' αὖ πάλιν, ἔμπαλιν
[13]	ἔχοντα τὸν πνεύμονα καὶ θερμὸν	μείζονά	τε τοῖς μεγέθεσι, καὶ τό
[7]	ἐλάττους, τῶν δὲ τοῦ ἀέρος	μείζους·	διὸ τοῦ αἵματος πεφυκότος κινεῖσθαι
[9]	δεῖται τῆς καταψύξεως, οἷον αἱ	μέλιτται	(τῶν γὰρ μελιττῶν ἔνιαι ζῶσι
[9]	ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ	μελιττῶν·	ἐν γὰρ τοῖς ὑγροῖς πολὺν
[9]	οἷον αἱ μέλιτται (τῶν γὰρ	μελιττῶν	ἔνιαι ζῶσι καὶ ἑπτὰ ἔτη)
[8]	Ὥστ' ἀνάγκη γίγνεσθαι κατάψυξιν, εἰ	μέλλει	τεύξεσθαι σωτηρίας· τοῦτο γὰρ βοηθεῖ
[15]	θερμότητος. Ταῦτα δ' ἀμφότερα ὁ	μὲν	ἀὴρ δύναται ῥᾳδίως ποιεῖν· διὰ
[7]	εἶναί τινας ἐν αἷς ἔνεστι	μὲν	αἷμα, οὐ μέντοι πλήρεις εἰσὶν
[10]	μόνον (τὰ γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ	μέν,	ἀλλ' οὐκ ἐν αὑτοῖς) καὶ
[17]	μὴ ἀτελέσιν· τούτοις δὲ παρομοίως	μέν,	ἄλλον δὲ τρόπον. Ἀτελῆ δὲ
[4]	αἰτίαν διὰ τί ποτε πᾶσι	μὲν	ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ μέντοι ὅτε
[1]	Ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν ὅσα	μὲν	ἄναιμον ἔχει τὸν πνεύμονα καὶ
[15]	ὅσα ἔχουσιν ἔναιμον, αἴτιον τοῦ	μὲν	ἀναπνεῖν ὁ πνεύμων σομφὸς ὢν
[16]	βράγχια τοῖς ἰχθύσιν. Καὶ τὰ	μὲν	ἀναπνέοντα ἐν ὀλίγῳ ἀέρι καὶ
[16]	καὶ μὴ δυναμένων κινεῖν τῶν	μὲν	ἀναπνεόντων τὸν πνεύμονα τῶν δ'
[19]	καὶ διὰ τίν' αἰτίαν τοῖς	μὲν	ἀναπνέουσι τῶν ζῴων ἀποπνίγεσθαι συμβαίνει
[7]	διόδοισι τετμῆσθαι. Ἔνθεν ἔπειθ' ὁπόταν	μὲν	ἀπαΐξῃ τέρεν αἷμα, αἰθὴρ παφλάζων
[7]	κλεψύδρῃ παίζῃσι διειπετέος χαλκοῖο εὖτε	μὲν	αὐλοῦ πορθμὸν ἐπ' εὐειδεῖ χερὶ
[17]	κοινόν. Θάνατος δ' ἐστὶν ὁ	μὲν	βίαιος ὁ δὲ κατὰ φύσιν,
[5]	δὲ τοὐναντίον· σημεῖον δέ· γίνεται	μὲν	γὰρ ἀλλήλοις ταῦτα παρ' ἄλληλα,
[16]	ἔχει τόνδε τὸν τρόπον. Δόξειε	μὲν	γὰρ ἂν› οὐχ ὡσαύτως ἔχειν
[14]	θερμότερα ὄντα τῶν πεζῶν· τὰ	μὲν	γὰρ ἄναιμα πάμπαν, τὰ δ'
[12]	καράβους καὶ τοὺς καρκίνους. Καταψύξεως	μὲν	γὰρ αὐτῶν οὐδὲν τυγχάνει δεόμενον·
[12]	ἕνεκεν δέχεται τὸ ὑγρόν. Τοῦτο	μὲν	γὰρ γίνεται αὐτοῖς ἀναπνέουσιν· ἔχουσι
[19]	ἰχθύσιν ἐν τῷ ἀέρι· τοῖς	μὲν	γὰρ διὰ τοῦ ὕδατος ἡ
[13]	μὴ τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν· τὰ	μὲν	γὰρ ἐκ γῆς πλείονος συνέστηκεν,
[5]	εἶναι. Φαίνεται γὰρ τοὐναντίον· τὸ	μὲν	γὰρ ἐκπνεόμενον εἶναι θερμόν, τὸ
[8]	τὸ μόριόν ἐστιν. Ἡ τροφὴ	μὲν	γὰρ ἐξ ἧς ἤδη γίνεται
[14]	μεταβολὰς τῆς κοινῆς ὥρας· τὰς	μὲν	γὰρ ἕξεις ἐνδέχεται τοῖς τόποις
[14]	γέ φησιν ἐκεῖνος ἀληθές. Τῶν	μὲν	γὰρ ἕξεων τοὺς τὰς ὑπερβολὰς
[5]	δι' ἄλλην τινὰ αἰτίαν (εἰ	μὲν	γὰρ μόνοις τὸ τῆς ἀναπνοῆς
[11]	στόματος καταδέχεται τὴν τροφήν· ἀρτηρίαν	μὲν	γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ
[2]	Ταῦτα δ' ἐστὶν ἀδύνατα. Πρῶτον	μὲν	γὰρ τὸ ἥμισυ τοῦ πράγματος
[7]	φαίνεται γὰρ τοὐναντίον συμβαῖνον. Ἄραντες	μὲν	γὰρ τὸν τόπον, καθάπερ τὰς
[4]	ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ κατὰ φύσιν	μὲν	γήρᾳ, βίᾳ δὲ παρὰ φύσιν,
[14]	ὀλίγαιμα αὐτῶν ἐστιν. Ἀλλὰ ποῖα	μὲν	δεῖ λέγειν θερμὰ καὶ ψυχρά,
[15]	δὴ ἔχει ἔναιμον αὐτό, ταχείας	μὲν	δεῖται τῆς καταψύξεως διὰ τὸ
[7]	ἀναπνεῦσαι τοῖς μυκτῆρσιν. Καὶ τῆς	μὲν	διὰ τῶν μυκτήρων γινομένης ἀναπνοῆς
[21]	τὴν σύστασιν τοῦ ὀργάνου παραπλησίαν	μὲν	εἶναι ταῖς φύσαις ταῖς ἐν
[21]	πλήρη αἵματος. Καλεῖται δ' ἡ	μὲν	εἴσοδος τοῦ ἀέρος ἀναπνοή, ἡ
[4]	τὴν αἰτίαν. ~Δημόκριτος δ' ὅτι	μὲν	ἐκ τῆς ἀναπνοῆς συμβαίνει τι
[19]	ὧν αἰρομένων καὶ συνιζόντων τὰ	μὲν	ἐκπνέουσι καὶ εἰσπνέουσι τὰ δὲ
[18]	καλεῖται θάνατος. Τούτου δ' ὁ	μὲν	ἐν γήρᾳ θάνατος μάρανσις τοῦ
[14]	ἀρχῆς αὐτῶν σύστασιν λέγων γενέσθαι	μὲν	ἐν τῷ ξηρῷ φησι, φεύγοντα
[14]	εἰσί, τοιαῦται οὖσαι τυγχάνουσιν, αἱ	μὲν	ἐν ὕδατι ὑγραί, αἱ δ'
[17]	ῥίζης, τῶν δὲ ζῴων τοῖς	μὲν	ἐναίμοις ἡ καρδία, τοῖς δ'
[9]	~Ἐπεὶ δὲ τῶν ζῴων τὰ	μὲν	ἔνυδρα, τὰ δ' ἐν τῇ
[14]	διὰ θερμότητα τῆς φύσεως τὰ	μὲν	ἔνυδρα τὰ δὲ πεζὰ τῶν
[13]	δὲ πτηνῶν καὶ πεζῶν τὰ	μὲν	ἐξ ἀέρος τὰ δ' ἐκ
[14]	καὶ τὸ ξηρόν, εὐλόγως τὰ	μὲν	ἐξ ὑγροῦ καὶ ψυχροῦ> συστάντα
[11]	τὴν ἐπιγλωττίδα· προελθούσης δὲ τὰ	μὲν	ἐπαίρει, τὰ δὲ διοίγει καὶ
[2]	γὰρ καλεῖται, ταύτης δὲ τὸ	μέν	ἐστιν εἰσπνοή, τὸ δ' ἐκπνοή,
[12]	καλούμενον αὐλόν. Ταῦτα γὰρ ἄποδα	μέν	ἐστιν, ἔχοντα δὲ πνεύμονα δέχεται
[10]	ἦν μάτην, διὰ τοῦτο τὰ	μὲν	ἔχει βράγχια τὰ δὲ πνεύμονα,
[10]	καὶ τοῖς ἔχουσι καρδίαν, ὅσα	μὲν	ἔχει πνεύμονα πάντα δέχεται τὸν
[14]	ἧς αἰτίας εἴρηκεν Ἐμπεδοκλῆς, τῇ	μὲν	ἔχει τὸ ζητούμενον λόγον, οὐ
[13]	δεῖται τῆς ἀναπνοῆς, αἴτιον τοῦ	μὲν	ἔχειν ὅτι τὰ τιμιώτερα τῶν
[7]	Ὡς δ' αὔτως, ὅθ' ὕδωρ	μὲν	ἔχῃ κάτα βένθεα χαλκοῦ πορθμοῦ
[16]	τῶν ζῴων. Τὰ δὲ καρδίαν	μὲν	ἔχοντα, πνεύμονα δὲ μή, καθάπερ
[18]	Τελευτὴ δὲ καὶ φθορὰ βίαιος	μὲν	ἡ τοῦ θερμοῦ σβέσις καὶ
[8]	πρότερον, σβέσις καὶ μάρανσις, σβέσις	μὲν	ἡ ὑπὸ τῶν ἐναντίων (διόπερ
[9]	τὰ ἔντομα τῶν ζῴων, εἴρηται	μὲν	καὶ πρότερον, φανερὸν δὲ καὶ
[7]	ἔσχατα τέρθρα διαμπερές, ὥστε φόνον	μέν	κεύθειν, αἰθέρι δ' εὐπορίην διόδοισι
[9]	ποιεῖται τὴν διατριβήν, τούτων τοῖς	μὲν	μικροῖς πάμπαν καὶ τοῖς ἀναίμοις
[10]	οὖν τῶν ἀναίμων, ὅτι τοῖς	μὲν	ὁ περιέχων ἀὴρ τοῖς δὲ
[17]	ὑφ' αὑτοῦ. Ὅταν οὖν τοῖς	μὲν	ὁ πνεύμων τοῖς δὲ τὰ
[2]	τρόπον ἀναπνέουσιν, καί φησιν Ἀναξαγόρας	μέν,	ὅταν ἀφῶσι τὸ ὕδωρ διὰ
[17]	ὁ δὲ κατὰ φύσιν, βίαιος	μὲν	ὅταν ἡ ἀρχὴ ἔξωθεν ᾖ,
[1]	οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ δὲ εἰρήκασι	μέν,	οὐ καλῶς δ' εἰρήκασιν ἀλλ'
[7]	τὰς φύσας, ἐκπνέουσιν. Πλὴν ἐκεῖ	μὲν	οὐ κατὰ ταὐτὸν εἰσδέχονταί τε
[1]	χάριν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις, οἱ	μὲν	οὐδὲν ἀπεφήναντο, οἱ δὲ εἰρήκασι
[11]	γὰρ οὐκ ἔχουσιν, ὥστε ταύτῃ	μὲν	οὐθὲν ἂν βλάπτοιντο ὑπὸ τῆς
[14]	τοσαῦτ' εἰρήσθω, καὶ διότι τὰ	μὲν	οὐκ ἔχει πνεύμονα τὰ δὲ
[8]	τοῦτο ἐκ τῶν ἀνατομῶν. Τὰς	μὲν	οὖν ἄλλας δυνάμεις τῆς ψυχῆς
[8]	ὃν ἀφίησι τὸ περίττωμα, τοῖς	μὲν	οὖν ἀναίμοις ἀνώνυμον, τοῖς δ'
[13]	βράγχια, μετὰ ταῦτα λεκτέον. Ὅτι	μὲν	οὖν ἀναπνέουσιν ὅσα πνεύμονα τῶν
[14]	ὑγρὸν ἧττον τοῦ ἀέρος. Ὅλως	μὲν	οὖν ἄτοπον πῶς ἐνδέχεται γενόμενον
[14]	τὴν τῆς ἕξεως ὑπερβολήν. Τοῦτο	μὲν	οὖν δεῖ ζητεῖν ἐν τοῖς
[4]	συνθλίβειν καὶ εἰσιὸν διαστέλλειν. Ἃ	μὲν	οὖν εἴρηκε καὶ ὥς, σχεδὸν
[10]	καὶ σαῦραι καὶ ὄφεις. Ἐκεῖνα	μὲν	οὖν ἔναιμον, τούτων δὲ τὰ
[13]	ὁτιοῦν ἄλλο τῶν μορίων. Ἔχει	μὲν	οὖν ἕνεκα τούτου. Τὴν δ'
[18]	τοῦ καταψύχειν ὑπὸ γήρως. Τί	μὲν	οὖν ἐστι γένεσις καὶ ζωὴ
[20]	καὶ σφυγμὸς καὶ ἀναπνοή. Πήδησις	μὲν	οὖν ἐστι σύνωσις τοῦ θερμοῦ
[20]	ἅμα ἀλλήλαις, ὅτε κινεῖ. Ἀναπήδησις	μὲν	οὖν ἐστιν ἡ γινομένη ἄντωσις
[18]	δύνωνται κινεῖν, τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις	μὲν	οὖν ἐστιν ἡ πρώτη μέθεξις
[21]	τῷ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν. Περὶ	μὲν	οὖν ζωῆς καὶ θανάτου καὶ
[11]	τῶν βραγχίων ὑπάρχει φύσις. Πῶς	μὲν	οὖν ἡ τῶν εἰρημένων ὀργάνων
[8]	καὶ θᾶττον σβέννυται διασπώμενον· αὕτη	μὲν	οὖν ἡ φθορὰ βίαιος ὁμοίως
[17]	τῶν φυτῶν, ὅσα ἄρριζα. Πᾶσι	μὲν	οὖν ἡ φθορὰ γίνεται διὰ
[12]	δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν. Τὰ	μὲν	οὖν μαλακόστρακα, οἷον οἵ τε
[2]	ἔχει πνεύμονα οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος	μὲν	οὖν ὁ Ἀβδηρίτης καί τινες
[16]	περὶ τὰ ζῷα γεγραμμένων. Καταψύξεως	μὲν	οὖν ὅλως ἡ τῶν ζῴων
[1]	δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι	μὲν	οὖν ὅσα πνεύμονα ἔχει τῶν
[14]	τὴν δ' ὕλην ἀδύνατον. Ὅτι	μὲν	οὖν οὐ διὰ θερμότητα τῆς
[16]	ἀλλήλοις πάντα τὰ βράγχια. Μέγιστος	μὲν	οὖν οὗτός ἐστιν, ἔνθεν δὲ
[7]	εἰσιόν τε καὶ ἐξιόν. Τὰ	μὲν	οὖν παρὰ τῶν ἄλλων εἰρημένα
[17]	συμβαίνειν δεῖ› τὴν τελευτήν. ~Ἔστι	μὲν	οὖν πᾶσι τοῖς ζῴοις κοινὸν
[21]	εἶναι τῆς ψυκτικῆς δυνάμεως. Αἴρεται	μὲν	οὖν πλεῖον γενόμενον, αἰρομένου δ'
[7]	πάλιν ἐκπνέει ἶσον ὀπίσσω. Λέγει	μὲν	οὖν ταῦτα περὶ τοῦ ἀναπνεῖν.
[11]	εἰς τὴν καλουμένην κοιλίαν· τοῖς	μὲν	οὖν τετράποσι καὶ ἐναίμοις ἔχει
[12]	περὶ τῶν ζῴων ἱστορίαις. Περὶ	μὲν	οὖν τοῦ δέχεσθαι τὸ ὑγρόν,
[10]	ἄναιμον, ἐλαττονάκις δεῖται καταψύξεως. ~Περὶ	μὲν	οὖν τῶν ἀναίμων, ὅτι τοῖς
[14]	αὐτό, ἀλλ' ὅτι ὑγρόν. Αἱ	μὲν	οὖν φύσεις τῆς ὕλης, ἐν
[17]	μὴ ἐπίκτητόν τι πάθος. Τοῖς	μὲν	οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ
[18]	μῆκος γινομένη καὶ τελειότητα· τοῖς	μὲν	οὖν φυτοῖς αὔανσις, ἐν δὲ
[9]	τὴν ἄρσιν ταύτην· ἀλλὰ τούτοις	μὲν	οὐχ ἱκανὴν ἡ τοιαύτη ποιεῖ
[7]	αἷμα κλαδασσόμενον διὰ γυίων ὁππότε	μὲν	παλίνορσον ἀπαΐξειε μυχόνδε, αἰθέρος εὐθὺς
[7]	διὰ τῶν μυκτήρων. Ὥστ' εἰ	μὲν	περὶ ταύτης λέγει τῆς ἀναπνοῆς,
[10]	ἔχον. Αἴτιον δ' ὅτι ὁ	μὲν	πνεύμων τῆς ὑπὸ τοῦ πνεύματος
[11]	ἔχουσι πνεύμονα μηδ' ἀναπνέουσι τὸ	μὲν	στόμα πρὸς τὴν ἐργασίαν τῆς
[11]	δεχόμενα γὰρ τὴν τροφὴν τὰ	μὲν	συνάγει, τὰ δ' ἐπιτίθησι τὴν
[7]	ἐνίοις τῶν ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως	μὲν	σχεδὸν μετέχει πάντα τὰ ζῷα,
[7]	συντετρημένων τῶν μυκτήρων χωρεῖ τὸ	μὲν	ταύτῃ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ
[16]	καρδίας πρὸς τὰ βράγχια, πρὸς	μὲν	τὴν ὄψιν ἐκ τῶν ἀνατομῶν
[1]	ἀναπνοῆς. ~Περὶ γὰρ ἀναπνοῆς ὀλίγοι	μέν	τινες τῶν πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν·
[11]	δ' οὐδέν. ~Ἐπεὶ δὲ πρὸς	μὲν	τὸ εἶναι τροφῆς δεῖται τῶν
[20]	τὸν ὄγκον. Παῦλα δ' ἐν	μὲν	τοῖς φύμασιν, ἐὰν μὴ διαπνεύσῃ,
[5]	Ἔτι δὲ ἄτοπον τὸ τὴν	μὲν	τοῦ θερμοῦ διὰ τοῦ στόματος
[7]	εἰς τὸν ἔξω ἀέρα, τῶν	μὲν	τοῦ σώματος μορίων ἐλάττους, τῶν
[17]	διὰ χρόνου μῆκος ξηραινομένων τοῖς	μὲν	τῶν βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ
[19]	δ' αἰτία τῆς κινήσεως τοῖς	μὲν	τῶν βραγχίων τοῖς δὲ τοῦ
[14]	θερμαί· αἱ μέντοι ἕξεις αἱ	μὲν	ὑπερβάλλουσαι θερμότητι ἐν ψυχρῷ, αἱ
[4]	δεδήλωκεν (καίτοι ἐχρῆν, ἐπεὶ ὁτὲ	μὲν	φαίνεται τοῦτο γινόμενον, ὁτὲ δ'
[7]	κινεῖσθαι ἄνω καὶ κάτω, κάτω	μὲν	φερομένου εἰσρεῖν τὸν ἀέρα καὶ
[17]	καὶ τὸ κάτω συνάπτει, τοῖς	μὲν	φυτοῖς μέσον βλαστοῦ καὶ ῥίζης,
[21]	ἀέρα τὸν εἰσελθόντα πάλιν, εἰσιόντα	μὲν	ψυχρὸν ἐξιόντα δὲ θερμὸν διὰ
[6]	τοῦ ἐντὸς πυρός, καὶ ἀναπνέοντος	μὲν	ὥσπερ ἐπὶ πῦρ ὑπέκκαυμα ὑποβάλλεσθαι,
[1]	τε καὶ χελῶναι πολὺν χρόνον	μένουσιν	ἐν τοῖς ὑγροῖς· ὁ γὰρ
[1]	ποιεῖ διαμένειν πολὺν χρόνον. Ἐὰν	μέντοι	βιάζηταί τις λίαν κατέχων πολὺν
[17]	δυνάμει πολλὰς ἀρχὰς ἔχουσιν, οὐ	μέντοι	γε ἐνεργείᾳ. Διὸ καὶ τῶν
[14]	ἐν τῷ ἀέρι θερμαί· αἱ	μέντοι	ἕξεις αἱ μὲν ὑπερβάλλουσαι θερμότητι
[9]	ζῶσιν ἐν τῇ γῇ, ἀκινητίζοντες	μέντοι,	καὶ εὑρίσκονται ὀρυττόμενοι. Ὅσα γὰρ
[2]	τῶν ἄλλων διωρίκασι ζῴων, ἐοίκασι	μέντοι	λέγειν ὡς πάντων ἀναπνεόντων· Ἀναξαγόρας
[4]	πᾶσι μὲν ἀναγκαῖον ἀποθανεῖν, οὐ	μέντοι	ὅτε ἔτυχεν ἀλλὰ κατὰ φύσιν
[7]	αἷς ἔνεστι μὲν αἷμα, οὐ	μέντοι	πλήρεις εἰσὶν αἵματος, ἔχουσι δὲ
[7]	περὶ ἀναπνοῆς καὶ Ἐμπεδοκλῆς, οὐ	μέντοι	τίνος γ' ἕνεκα, οὐδὲ περὶ
[1]	τῶν πρότερον φυσικῶν εἰρήκασιν· τίνος	μέντοι	χάριν ὑπάρχει τοῖς ζῴοις, οἱ
[4]	κωλύειν ἐκθλίβεσθαι τὴν ψυχήν· οὐ	μέντοι	ὡς τούτου γ' ἕνεκα ποιήσασαν
[3]	ζῆν, οὐ μόνον εἰς δύο	μέρη	ἀλλὰ καὶ εἰς πλείω, οἷον
[17]	κάτω συνάπτει, τοῖς μὲν φυτοῖς	μέσον	βλαστοῦ καὶ ῥίζης, τῶν δὲ
[16]	καρδίας αὐλὸς φλεβονευρώδης εἰς τὸ	μέσον,	ᾗ συνάπτουσιν ἀλλήλοις πάντα τὰ
[18]	φθίσις, ἀκμὴ δὲ τὸ τούτων	μέσον.	Τελευτὴ δὲ καὶ φθορὰ βίαιος
[8]	ὑπάρχειν, οὗτος δ' ἐστὶν ὁ	μέσος	τόπος τοῦ δεχομένου τὴν τροφὴν
[21]	τοιοῦτον· δεῖ γὰρ ἐν τῷ	μέσῳ	τὸ θρεπτικὸν εἶναι τῆς ψυκτικῆς
[20]	φύμασίν ἐστιν, ἣν ποιοῦνται κίνησιν	μετ'	ἀλγηδόνος διὰ τὸ παρὰ φύσιν
[8]	καὶ ἡ τῆς ψυχῆς ἕξις	μετὰ	θερμότητός τινός ἐστιν (οὐδὲ γὰρ
[13]	ἀναπνέουσι καὶ τοῖς ἔχουσι βράγχια,	μετὰ	ταῦτα λεκτέον. Ὅτι μὲν οὖν
[14]	ἕκαστον αὐτῶν ἐν τῷ ξηρῷ	μεταβάλλειν	τὸν τόπον εἰς τὸ ὑγρόν
[19]	τοῦ ἀέρος, ὧν ἑκάτερα στερίσκεται	μεταβάλλοντα	τοὺς τόπους. Ἡ δ' αἰτία
[14]	ἑκάστης ὕλης καὶ κατὰ τὰς	μεταβολὰς	τῆς κοινῆς ὥρας· τὰς μὲν
[20]	φύσιν εἶναι τῷ αἵματι τὴν	μεταβολήν·	γίνεται δὲ μέχρις οὗ ἂν
[7]	ζῴων· διόπερ ὀσφρήσεως μὲν σχεδὸν	μετέχει	πάντα τὰ ζῷα, ἔστι δ'
[3]	ἀέρι, ἐν δὲ τῷ ὕδατι	μέτριον,	καὶ διὰ τοῦτ' ἀποθνήσκειν. Καὶ
[14]	μᾶλλον· ἐπανισοῖ γὰρ εἰς τὸ	μέτριον	ὁ τόπος τὴν τῆς ἕξεως
[21]	ὅτι γε σύνορος ἡ πραγματεία	μέχρι	τινός ἐστι, μαρτυρεῖ τὸ γινόμενον·
[21]	ἰατροῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ φυσικοῦ	μέχρι	του τὰς αἰτίας εἰπεῖν. δὲ
[20]	αἵματι τὴν μεταβολήν· γίνεται δὲ	μέχρις	οὗ ἂν πυωθῇ πεφθέν. Ἔστι
[9]	ὑπὸ τὸ ὑπόζωμα· τοῖς δὲ	μὴ	ᾄδουσι τοῦτ' ἐστὶν ἄσχιστον. Καὶ
[12]	τροφὴν ἀφίησι τὸ ὕδωρ› ὅπως	μὴ	ἅμα δεχομένοις εἰσρέῃ τὸ ὑγρόν.
[12]	δικτύοις, ταχὺ ἀποπνίγονται διὰ τὸ	μὴ	ἀναπνεῖν· διὸ καὶ ἐπιπολάζοντα φαίνεται
[9]	δ' οὐ δύναται, ἀλλ' ἀποπνίγεται	μὴ	ἀναπνεύσαντα, καθάπερ εἴρηται καὶ πρότερον·
[17]	ἡ φθορὰ πᾶσιν ὁμοίως τοῖς	μὴ	ἀτελέσιν· τούτοις δὲ παρομοίως μέν,
[11]	πρὸς δὲ τὸ τὴν τροφὴν	μὴ	διακωλύειν παραπλησίως τοῖς τ' ἀναπνέουσι
[20]	ἐν μὲν τοῖς φύμασιν, ἐὰν	μὴ	διαπνεύσῃ, παχυτέρου γινομένου τοῦ ὑγροῦ,
[1]	περὶ τούτων πρῶτον ἐπελθεῖν, ὅπως	μὴ	δοκῶμεν ἀπόντων κενὴν κατηγορεῖν. Ὅτι
[4]	τὸ› θύραθεν εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν,	μὴ	δυναμένου ἀναπνεῖν, τότε συμβαίνειν τὸν
[16]	αἷμα> κωλύει τὴν κατάψυξιν· καὶ	μὴ	δυναμένων κινεῖν τῶν μὲν ἀναπνεόντων
[17]	τὸ πνεῦμα ποιοῦσι διὰ τὸ	μὴ	δύνασθαι τὸν πνεύμονα μακρὰν αἴρειν
[5]	καὶ τελευτᾶν· ὅταν γὰρ ἀναπνεῖν	μὴ	δύνωνται, τότε συμβαίνει γίνεσθαι τὴν
[4]	πολὺ λίαν ἀθροισθῇ τὸ θερμὸν	μὴ	ἐκπνεόντων, τότε δέονται τῆς ἀναπνοῆς·
[2]	ἐκπνεῖν καὶ εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ	μὴ	ἐνδέχεται μηδὲν αὐτῶν, φανερὸν ὡς
[17]	σύστασις ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη, ἀλλὰ	μὴ	ἐπίκτητόν τι πάθος. Τοῖς μὲν
[1]	θερμότητος· τῶν δ' ἄλλων ὅσα	μὴ	ἔχει πνεύμονα οὐθὲν ἀναπνεῖ. ~Δημόκριτος
[3]	ἔχουσιν ἀρτηρίαν διὰ τὸ πνεύμονα	μὴ	ἔχειν, ἀλλ' εὐθὺς ἡ κοιλία
[11]	καὶ τὴν ἀναπνοήν. Τοῖς δὲ	μὴ	ἔχουσι πνεύμονα μηδ' ἀναπνέουσι τὸ
[21]	Διὸ κἀκείνοις τοῦ ζῆν καὶ	μὴ	ζῆν τὸ τέλος ἐστὶν ἐν
[17]	ζῶσι, καὶ τῶν ἐναίμων ὅσα	μὴ	ζωτικὰ λίαν εἰσὶ πολὺν χρόνον
[10]	τε ζῳοτοκοῦντα ἐν αὑτοῖς καὶ	μὴ	θύραζε μόνον (τὰ γὰρ σελάχη
[16]	καρδίαν μὲν ἔχοντα, πνεύμονα δὲ	μή,	καθάπερ οἱ ἰχθύες διὰ τὸ
[7]	ποιεῖ δῆλον, εἴτε ἀναπνέουσιν εἴτε	μή.	Καὶ περὶ τῆς διὰ τῶν
[5]	ἀσθμαίνοντες ἀναπνέουσιν· διὰ γὰρ τὸ	μὴ	καταψύχειν ἱκανῶς τὸ εἰσιὸν πολλάκις
[17]	ζωῆς ἐκλείπει τοῖς ἔχουσιν ὅταν	μὴ	καταψύχηται τὸ θερμὸν τὸ κοινωνοῦν
[3]	εἶναι τῶν ἐντός, καὶ τὸ	μὴ	λαμβάνειν ἕνεκά τινος τὴν φύσιν
[8]	πέριξ θερμόν, καὶ τροφὴν ἐὰν	μὴ	λαμβάνῃ, φθείρεται τὸ πυρούμενον, οὐ
[5]	στόματος ἔξοδον καὶ πάλιν εἴσοδον	μὴ	λανθάνειν ἡμᾶς, τὴν δ' εἰς
[3]	ἀναπνεῖν; Αἴτιον δὲ μάλιστα τοῦ	μὴ	λέγεσθαι περὶ αὐτῶν καλῶς τό
[9]	ὑγροῖς πολὺν χρόνον ἀνανήχεται, ἂν	μὴ	λίαν ᾖ θερμὸν ἢ ψυχρόν·
[16]	ποιεῖται διὰ τῆς ἀναπνοῆς ὅσα	μὴ	μόνον ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ
[4]	εἶναι τὰ πρότερον λεχθέντα καὶ	μὴ	πάντα τὰ ζῷα ἀναπνεῖν, οὐ
[17]	ἐπόντων τῶν χελωνίων, διὰ τὸ	μὴ	συγκεῖσθαι τὴν φύσιν αὐτῶν εὖ,
[11]	καταδέχονται τὴν τροφήν (εἰ δὲ	μή,	συμβαίνει πνίγεσθαι παρεισιούσης τῆς τροφῆς
[13]	νομίζειν συνιστάναι ζῷα καθάπερ καὶ	μὴ	τοιαῦτα πολλὰ συνέστηκεν· τὰ μὲν
[9]	γὰρ μαράνσεως ἡ διὰ τὸ	μὴ	ψύχεσθαι φθορὰ καλεῖται πνίξις, καὶ
[11]	Τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι πνεύμονα	μηδ'	ἀναπνέουσι τὸ μὲν στόμα πρὸς
[9]	εὑρίσκονται ὀρυττόμενοι. Ὅσα γὰρ ἢ	μηδ'	ὅλως ἔχει πνεύμονα ἢ ἄναιμον,
[2]	εἰσπνεῖν, ἐκπνεῖν δὲ μὴ ἐνδέχεται	μηδὲν	αὐτῶν, φανερὸν ὡς οὐδ' ἀναπνεῖ
[5]	ἐντὸς ἐξῄει θερμόν, διὰ τὸ	μηδὲν	εἶναι κενὸν ἀντιπεριισταμένων ἀλλήλοις· θερμανθέντα
[17]	καὶ συνίζειν. Τέλος δ' ὅταν	μηκέτι	δύνωνται κινεῖν, τελευτῶσιν ἀποπνεύσαντες. ~Γένεσις
[4]	κρατῇ τὸ περιέχον συνθλῖβον, καὶ	μηκέτι	τὸ› θύραθεν εἰσιὸν δύνηται ἀνείργειν,
[18]	αὐτοῦ τούτου μάρανσις διὰ χρόνου	μῆκος	γινομένη καὶ τελειότητα· τοῖς μὲν
[17]	τὰ βράγχια σκληρύνηται, διὰ χρόνου	μῆκος	ξηραινομένων τοῖς μὲν τῶν βραγχίων
[9]	ὅσα βομβεῖ, οἷον σφῆκες καὶ	μηλολόνθαι	καὶ τέττιγες. Καὶ γὰρ τὸν
[9]	μαλακοστράκοις καὶ τοῖς πολύποσιν (οὐ	μὴν	εἰς τέλος γε διαρκεῖ πρὸς
[14]	ἔχει τὸ ζητούμενον λόγον, οὐ	μὴν	ὅ γέ φησιν ἐκεῖνος ἀληθές.
[4]	μόνον ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ	μὴν	οὐδ' ἐπὶ τούτων καλῶς· δῆλον
[6]	τὸ πνεῦμα συμβαίνει σπᾶν. ~Ἀλλὰ	μὴν	οὐδὲ τροφῆς γε χάριν ὑποληπτέον
[10]	ἐφ' ἓν χρήσιμον ὄργανον, καὶ	μία	κατάψυξις ἱκανὴ πᾶσιν, ὥστ' ἐπεὶ
[9]	τοιαῦτ' ἐστίν· ἐπ' ἀμφότερα γὰρ	μικρὰ	ὄντα μικρᾶς τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα
[15]	δεῖται τῆς καταψύξεως διὰ τὸ	μικρὰν	εἶναι τὴν ῥοπὴν τοῦ ψυχικοῦ
[9]	θερμὸν ἢ ψυχρόν· καίτοι τὰ	μικρὰν	ἔχοντα δύναμιν πυκνότερον ζητεῖ ἀναπνεῖν.
[17]	ἐν αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ	μικρὰν	κίνησιν ἀποσβέννυται. Διὸ καὶ ἄλυπός
[9]	μικρὸν γὰρ ἔχοντα τὸ θερμὸν	μικρᾶς	δέονται τῆς βοηθείας. Διὸ καὶ
[17]	ἀποσβέννυται· ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας καὶ	μικρᾶς	ἐν αὐτῷ φλογὸς ἐνούσης διὰ
[9]	ἐπ' ἀμφότερα γὰρ μικρὰ ὄντα	μικρᾶς	τυγχάνει ῥοπῆς. Ὅσα δὲ μακροβιώτερα
[9]	τὴν διατριβήν, τούτων τοῖς μὲν	μικροῖς	πάμπαν καὶ τοῖς ἀναίμοις ἡ
[9]	τὴν βοήθειαν τῆς φθορᾶς ταύτης·	μικρὸν	γὰρ ἔχοντα τὸ θερμὸν μικρᾶς
[20]	συστελλόμενον ποιεῖ τὴν πήδησιν, εἰς	μικρὸν	συνωθούμενον οὕτως ὥστ' ἐνίοτ' ἀποσβέννυσθαι
[9]	φανερὸν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν	μικρῶν	ἐστι ζῴων, οἷον μυιῶν καὶ
[17]	καταμαραίνεται τὸ πῦρ. Διὸ καὶ	μικρῶν	παθημάτων ἐπιγινομένων ἐν τῷ γήρᾳ
[7]	οὐδεὶς ἄγγοσδ' ὄμβρος ἐσέρχεται, ἀλλά	μιν	εἴργει ἀέρος ὄγκος ἔσωθε πεσὼν
[18]	θρεπτικῆς ψυχῆς, ζωὴ δ' ἡ	μονὴ	ταύτης. Νεότης δ' ἐστὶν ἡ
[7]	τῆς κατὰ τοὺς μυκτῆρας λέγει	μόνης,	πολὺ διημάρτηκεν· οὐ γάρ ἐστιν
[5]	πεζοῖς, λεκτέον τὴν αἰτίαν τοῦ	μόνοις·	εἰ δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις,
[5]	τινὰ αἰτίαν (εἰ μὲν γὰρ	μόνοις	τὸ τῆς ἀναπνοῆς ὑπάρχει τοῖς
[2]	τὸ κοινὸν ἐπὶ θατέρου λέγεσθαι	μόνον.	Ἀναπνοὴ γὰρ καλεῖται, ταύτης δὲ
[13]	τὸ τοῦ ὅλου ἄνω ἔχει	μόνον	διὰ τὸ τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο
[3]	αὐτῶν πολλὰ διατεμνόμενα ζῆν, οὐ	μόνον	εἰς δύο μέρη ἀλλὰ καὶ
[4]	αἰτίαν ὑποληπτέον εἰρῆσθαι ταύτην, ἀλλὰ	μόνον	ἐπὶ τῶν ἀναπνεόντων. Οὐ μὴν
[21]	δὲ ὑγιείας καὶ νόσου οὐ	μόνον	ἐστὶν ἰατροῦ ἀλλὰ καὶ τοῦ
[16]	διὰ τῆς ἀναπνοῆς ὅσα μὴ	μόνον	ἔχουσι καρδίαν ἀλλὰ καὶ πνεύμονα
[3]	κοιλίαν ἀλλ' ἢ τὰ βράγχια	μόνον,	καὶ ἐν τῷ ὑγρῷ καὶ
[5]	ὡς περὶ συμπτώματός τινος ἀποφαίνονται	μόνον.	Καίτοι γε κύρια ταῦθ' ὁρῶμεν
[10]	ἐν αὑτοῖς καὶ μὴ θύραζε	μόνον	(τὰ γὰρ σελάχη ζῳοτοκεῖ μέν,
[10]	πόδας ἐχόντων ἓν ἔχει βράγχια	μόνον	τῶν τεθεωρημένων, ὁ καλούμενος κορδύλος.
[17]	γεηρῶν, οὐ δύναται ταῦτα τὰ	μόρια	κινεῖν οὐδ' αἴρειν καὶ συνάγειν,
[8]	ἐξ ἧς ἤδη γίνεται τὰ	μόρια	τοῖς ζῴοις ἡ τοῦ αἵματος
[8]	ἐναίμοις ἡ καρδία τοῦτο τὸ	μόριόν	ἐστιν. Ἡ τροφὴ μὲν γὰρ
[13]	Διὰ τί δὲ τοῦτο τὸ	μόριον	ἔχουσιν ἔνια, καὶ διὰ τί
[21]	δ' αὐξανομένου ᾔρετο τοῦτο τὸ	μόριον,	καὶ φθίνοντος ἀναγκαῖον συνίζειν, καὶ
[21]	αἴρεσθαι καὶ τὸ περιέχον αὐτὸ	μόριον.	Ὅπερ φαίνονται ποιεῖν οἱ ἀναπνέοντες·
[21]	ζῇ καὶ κινῇ τοῦτο τὸ	μόριον	συνεχῶς· καὶ διὰ τοῦτο ἐν
[15]	ἐναιμότατον δὴ μάλιστα τοῦτο τὸ	μόριον	τῶν καλουμένων σπλάγχνων. Ὅσα δὴ
[13]	τὸ τοιοῦτον ἔχειν τοῦτο τὸ	μόριον.	Ὥστε τῆς οὐσίας καὶ τούτῳ
[18]	ἐστὶν ἡ τοῦ πρώτου καταψυκτικοῦ	μορίου	αὔξησις, γῆρας δ' ἡ τούτου
[18]	ἐν γήρᾳ θάνατος μάρανσις τοῦ	μορίου	δι' ἀδυναμίαν τοῦ καταψύχειν ὑπὸ
[17]	ἐν αὐτῷ, καὶ ἡ τοῦ	μορίου	σύστασις ἐξ ἀρχῆς τοιαύτη, ἀλλὰ
[21]	τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ τοῦ τοιούτου	μορίου	ταὐτὸ τοῦτο ποιεῖν· αἰρομένου δέ,
[17]	ἥτις ἂν ἐπίτασις γένηται τοῦ	μορίου,	ταχέως ἀποσβέννυται· ὥσπερ γὰρ ἀκαριαίας
[3]	ὁρῶμεν γινομένην τινὰ κίνησιν τοῦ	μορίου	τοῦ ἕλκοντος, ἐπὶ δὲ τῶν
[8]	ᾧ πρώτῳ τοῦ τόπου τούτου	μορίῳ	τὴν ἀρχὴν ἀναγκαῖον εἶναι τὴν
[21]	θερμοῦ τοῦ ἐνόντος ἐν τῷ	μορίῳ	τούτῳ, καὶ μάλιστα τοῖς τὸν
[21]	ἐν τῷ αἵματι διὰ τῶν	μορίων	αἴρονται καὶ τὰ βράγχια, καὶ
[3]	αὐτῶν καλῶς τό τε τῶν	μορίων	ἀπείρους εἶναι τῶν ἐντός, καὶ
[7]	ἀέρα, τῶν μὲν τοῦ σώματος	μορίων	ἐλάττους, τῶν δὲ τοῦ ἀέρος
[13]	αὐτὸ καθάπερ ὁτιοῦν ἄλλο τῶν	μορίων.	Ἔχει μὲν οὖν ἕνεκα τούτου.
[3]	ζῴοις ὑπάρχει, καὶ ἐπὶ τῶν	μορίων	τοῦτ' ἐπισκοποῦντες, οἷον ἐπὶ βραγχίων
[9]	τῶν μικρῶν ἐστι ζῴων, οἷον	μυιῶν	καὶ μελιττῶν· ἐν γὰρ τοῖς
[7]	δὲ περὶ τῆς κατὰ τοὺς	μυκτῆρας	λέγει μόνης, πολὺ διημάρτηκεν· οὐ
[7]	ἐκείνης οὐκ ἔστιν ἀναπνεῦσαι τοῖς	μυκτῆρσιν.	Καὶ τῆς μὲν διὰ τῶν
[7]	ἐν παρέργῳ τῇ διὰ τῶν	μυκτήρων	ἀναπνοῇ πρὸς τὴν ὄσφρησιν ἐν
[7]	Καὶ περὶ τῆς διὰ τῶν	μυκτήρων	ἀναπνοῆς λέγων οἴεται καὶ περὶ
[7]	ἀναπνοὴ καὶ ἡ διὰ τῶν	μυκτήρων·	αὐτοῖς δὲ χωρὶς ἐκείνης οὐκ
[7]	Καὶ τῆς μὲν διὰ τῶν	μυκτήρων	γινομένης ἀναπνοῆς στερισκόμενα τὰ ζῷα
[7]	διημάρτηκεν· οὐ γάρ ἐστιν ἀναπνοὴ	μυκτήρων	ἴδιος, ἀλλὰ παρὰ τὸν αὐλῶνα
[7]	τῷ στόματι οὐρανοῦ, συντετρημένων τῶν	μυκτήρων	χωρεῖ τὸ μὲν ταύτῃ τοῦ
[7]	στόματος ἅμα καὶ διὰ τῶν	μυκτήρων.	Ὥστ' εἰ μὲν περὶ ταύτης
[7]	γυίων ὁππότε μὲν παλίνορσον ἀπαΐξειε	μυχόνδε,	αἰθέρος εὐθὺς ῥεῦμα κατέρχεται οἴδματι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 24/06/2010