Chapitre
[4]	ὁραθῆναι καὶ τοὺς ἐπὶ τῆς	σελήνης	ὑφ´ ἡμῶν· τὸ μὲν γὰρ
[8]	φαμεν δυνάμει μὲν ἓν εἶναι	σημεῖον,	ἐνεργείᾳ δὲ γίνεσθαι δύο· ὥστ´
[11]	τὸ γεννητικὸν ὅτι τοιοῦτόν ἐστι,	σημεῖον·	καὶ γὰρ ἐξέρχεται ἐξ αὐτοῦ
[1]	καὶ κινουμένου τὸ μὲν κινεῖται	σημεῖον	τὸ δὲ μένει τῶν ἐν
[10]	ὥσπερ τὸ ἐν ταῖς καμπαῖς	σημεῖον,	τὸ κινοῦν καὶ κινούμενον, πρὸς
[8]	ἀνάγκη τὸ μὲν ἠρεμεῖν τῶν	σημείων	τῶν ἐσχάτων, τὸ δὲ κινεῖσθαι·
[7]	ἐκεῖ τὰ ξύλα καὶ ὁ	σίδηρος,	τὰ δὲ νεῦρα ὡς αἱ
[9]	τὰ νῶτα ἀντερείδοντες κινοῖεν τὰ	σκέλη.	Ἀλλὰ τὸ κινοῦν ἄμφω ἀκίνητον〉
[1]	τὸ γόνυ, ὅλου δὲ τοῦ	σκέλους	τὸ ἰσχίον. Ὅτι μὲν οὖν
[7]	εὐθύς. Σκεπάσματος δέομαι, ἱμάτιον δὲ	σκέπασμα·	ἱματίου δέομαι. Οὗ δέομαι, ποιητέον·
[7]	δ´ ἀγαθόν· ποιεῖ οἰκίαν εὐθύς.	Σκεπάσματος	δέομαι, ἱμάτιον δὲ σκέπασμα· ἱματίου
[8]	ὑγρῶν πεπηγότα καὶ μαλακὰ καὶ	σκληρὰ	ἐξ ἀλλήλων. Τούτων δὲ συμβαινόντων
[7]	δήλην οὐδ´ ἡ διάνοια ἐφιστᾶσα	σκοπεῖ	οὐδέν· οἷον εἰ τὸ βαδίζειν
[11]	ὥσπερ ζῷόν τι ἡ τοῦ	σπέρματος	δύναμις. Αἱ δὲ κινήσεις τῇ
[3]	μέγεθος ἀλλ´ ὄντας ἔσχατα καὶ	στιγμάς,	οὐ καλῶς. Πρὸς γὰρ τῷ
[9]	δύο ἔσται, ὥστ´ ἀνάγκη μὴ	στιγμὴν	ἀλλὰ μέγεθός τι εἶναι. Ἀλλὰ
[11]	Αἱ οὖν κινήσεις καθ´ ἕκαστον	στοιχεῖον	τῶν ἐπιγεγραμμένων ἐπὶ τὴν ἀρχὴν
[7]	τὰ δὲ νεῦρα ὡς αἱ	στρέβλαι·	ὧν λυομένων καὶ ἀνιεμένων κινοῦνται.
[7]	στρεβλῶν καὶ κρουόντων ἀλλήλας τὰς	στρέβλας,	καὶ τὸ ἁμάξιον, ὅπερ ὀχούμενον
[7]	μικρᾶς κινήσεως γινομένης, λυομένων τῶν	στρεβλῶν	καὶ κρουόντων ἀλλήλας τὰς στρέβλας,
[3]	τοῦτον ὥσπερ διάμετρον ὄντα καὶ	στρέφοντα	τὸν οὐρανὸν περὶ τοὺς πόλους·
[7]	περὶ τῶν ἀκινήτων διανοουμένοις καὶ	συλλογιζομένοις.	Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν θεώρημα τὸ
[2]	εἶναι πρὸς ὃ ἀποστηρίζεται μένειν·	συμβαίνει	δ´ αὐτῷ τὸ αὐτὸ ὅ
[4]	οἰόμεθα μὲν ἐξ ἀνάγκης (εἶναι)	συμβαίνει	δὲ κατὰ τοῦτον τὸν λόγον
[7]	δ´ οὐ κινεῖται; ἔοικε παραπλησίως	συμβαίνειν	καὶ περὶ τῶν ἀκινήτων διανοουμένοις
[3]	τοὺς πόλους· τοῦτο δ´ ἂν	συμβαίνῃ	καὶ κατὰ λόγον διὰ τὸ
[8]	λανθάνει περὶ τὰ μικρὰ τοῦτο	συμβαῖνον)	ἔστι δὲ τὰ λυπηρὰ (καὶ
[8]	σκληρὰ ἐξ ἀλλήλων. Τούτων δὲ	συμβαινόντων	τὸν τρόπον τοῦτον, καὶ ἔτι
[11]	μορίοις ἀπὸ τῆς ἀρχῆς εὐλόγως	συμβαίνουσι,	καὶ πρὸς ἀλλήλας οὕτως ἀφικνοῦνται.
[9]	ῥάχιν. Καὶ εὐλόγως δὲ τοῦτο	συμβέβηκεν·	καὶ γὰρ τὸ αἰσθητικὸν ἐνταῦθα
[1]	τίνες αἰτίαι τῶν καθ´ ἕκαστον	συμβεβηκότων	αὐτοῖς, ἐπέσκεπται περὶ ἁπάντων ἐν
[8]	φύσιν οἵαν πολλαχοῦ εἰρήκαμεν, ὁπόταν	συμβῇ	ὥστ´ εἶναι τὸ μὲν ποιητικὸν
[4]	οὐρανόν. Τί γὰρ κωλύει τοῦτο	συμβῆναι,	εἴπερ μὴ ἀδύνατον; οὐκ ἀδύνατον
[9]	ἀρχὴν καὶ μεταβάλλοντος τὰ ἐχόμενα	συμμεταβάλλει	ἐκτεινόμενά τε καὶ συναγόμενα τὰ
[7]	ἐκ τῶν δύο προτάσεων τὸ	συμπέρασμα	γίνεται ἡ πρᾶξις, οἷον ὅταν
[7]	τὰς δύο προτάσεις νοήσῃ, τὸ	συμπέρασμα	ἐνόησε καὶ συνέθηκεν) ἐνταῦθα δ´
[7]	δέομαι· ἱμάτιον ποιητέον. Καὶ τὸ	συμπέρασμα,	τὸ ἱμάτιον ποιητέον, πρᾶξίς ἐστιν.
[7]	μὲν οὖν ἡ πρᾶξις τὸ	συμπέρασμα,	φανερόν· αἱ δὲ προτάσεις αἱ
[11]	κινήσεις τῶν ῥηθέντων μορίων ἀλλοιώσεως	συμπεσούσης	γίνονται. (Ἡ γὰρ νόησις καὶ
[10]	τοῦτο καὶ τὸ πνεῦμα τὸ	σύμφυτον	ἐνταῦθα φαίνεται ὄν. Πότερον μὲν
[10]	τὰ ζῷα καὶ ἔχοντα πνεῦμα	σύμφυτον	καὶ ἰσχύοντα τούτῳ. Τίς μὲν
[10]	μὲν οὖν ἡ σωτηρία τοῦ	συμφύτου	πνεύματος, εἴρηται ἐν ἄλλοις· τοῦτο
[9]	ἐχόμενα συμμεταβάλλει ἐκτεινόμενά τε καὶ	συναγόμενα	τὰ μόρια, ὥστ´ ἐξ ἀνάγκης
[7]	νοήσῃ, τὸ συμπέρασμα ἐνόησε καὶ	συνέθηκεν)	ἐνταῦθα δ´ ἐκ τῶν δύο
[10]	δι´ ἣν αἰτίαν· ὑποληπτέον δὲ	συνεστάναι	τὸ ζῷον ὥσπερ πόλιν εὐνομουμένην.
[3]	ἦν μένειν, ἢ διασπᾶσθαι τὸ	συνεχὲς	αὐτῆς. Ἀλλ´ ὅτι τοὺς πόλους
[8]	μένοντος κινεῖται ἅπαν τὸ κάτω	συνεχές.	~Ἐπεὶ δ´ ὁμοίως ἔχει ἀπὸ
[2]	μόνον ὅσον ἐπὶ τὰ ζῷα	συντείνουσαν,	ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν τοῦ
[10]	καὶ τῷ πεφυκέναι ἕκαστον οὕτω	συστάντων	ποιεῖν τὸ αὑτοῦ ἔργον, ὥστε
[4]	ἐνδέχεται διαλυθῆναι τὴν τοῦ οὐρανοῦ	σύστασιν,	εἰ ἐξ ἀκινήτου ἤρτηται ἀρχῆς.
[10]	ὄργανον αὐξάνεσθαί τε δύνασθαι καὶ	συστέλλεσθαι.	Τοιαύτη δ´ ἐστὶν ἡ τοῦ
[10]	πνεύματος φύσις· καὶ γὰρ ἀβίαστος	συστελλομένη,	καὶ βιαστικὴ καὶ ὠστικὴ διὰ
[7]	μορίων διὰ θερμότητα καὶ πάλιν	συστελλομένων	διὰ ψύξιν καὶ ἀλλοιουμένων. Ἀλλοιοῦσι
[10]	γὰρ τῇ πόλει ὅταν ἅπαξ	συστῇ	ἡ τάξις, οὐδὲν δεῖ κεχωρισμένου
[3]	λέγοντες, ὅτι κύκλῳ φερομένης τῆς	σφαίρας	οὐδ´ ὁτιοῦν μένει μόριον· ἢ
[8]	τὰ λυπηρὰ (καὶ ἡδέα πάντα	σχεδὸν	μετὰ ψύξεώς τινος καὶ θερμότητος.
[7]	καὶ ἔλαττον γίνεσθαι καὶ τὰ	σχήματα	μεταβάλλειν, αὐξανομένων τῶν μορίων διὰ
[4]	τὸ πῦρ καὶ τὸ ἄνω	σῶμα)	εἰ μὲν οὖν εἰσὶν ὑπερέχουσαι
[4]	οὐκ ἐνδέχεται διὰ τὸ μηδὲ	σῶμα	ἐνδέχεσθαι ἄπειρον εἶναι) ἐνδέχοιτ´ ἂν
[6]	πῶς ἡ ψυχὴ κινεῖ τὸ	σῶμα,	καὶ τίς ἡ ἀρχὴ τῆς
[8]	τὰ δὲ καθ´ ὅλον τὸ	σῶμα·	μνῆμαι δὲ καὶ ἐλπίδες, οἷον
[10]	ἐμψύχοις σώμασι δεῖ τι εἶναι	σῶμα	τοιοῦτον. Τὸ μὲν οὖν κινούμενον
[10]	κινούμενον· ἐν δὲ τοῖς ἐμψύχοις	σώμασι	δεῖ τι εἶναι σῶμα τοιοῦτον.
[10]	κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τὰ φυσικὰ	σώματα	ἀλλήλων, τὸ μὲν κοῦφον κάτω
[7]	εἰσίν. Ἀλλοιουμένων δ´ ἐν τῷ	σώματι	τὰ μὲν μείζω τὰ δ´
[8]	φόβοι καὶ ἀφροδισιασμοὶ καὶ τἆλλα	σωματικὰ	λυπηρὰ καὶ ἡδέα τὰ μὲν
[7]	ἀναισθήτῳ μορίῳ, πολλὴν ποιεῖ τοῦ	σώματος	διαφορὰν ἐρυθήμασι καὶ ὠχρότησι καὶ
[9]	ζῴοις. Τὸ δὲ μέσον τοῦ	σώματος	μέρος δυνάμει μὲν ἕν, ἐνεργείᾳ
[10]	ἀλλ´ ἔν τινι ἀρχῇ τοῦ	σώματος	οὔσης τἆλλα (ζῆν μὲν τῷ
[10]	τούτῳ. Τίς μὲν οὖν ἡ	σωτηρία	τοῦ συμφύτου πνεύματος, εἴρηται ἐν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 12/11/2009