>

Livre, Chap.
[1, 6]	ἀπεχόμεθα· ὅλως τε οὐκ ἔστιν	λαβεῖν	ἀρετὴν καὶ κακίαν ἄνευ λύπης
[1, 31]	ὑποδημάτων δ´ οὐκ ἦν οἰκίαν	λαβεῖν,	ἐνταῦθα ἤδη ἐνόμισαν, οὗ ταῦτα
[1, 9]	ἐν ἑκάστῳ γὰρ τὸ μέσον	λαβεῖν	ἔργον, οἷον κύκλον μὲν γράψαι
[1, 4]	οὐκ ἔχει ὁρμὴν πρὸς τὸ	λαβεῖν.	Οὕτω καὶ τοῦτο τὸ μόριον
[1, 16]	οὕτως, καὶ ἐν οἷς ἔστι	λαβεῖν	τὸ διὰ τί. τὸ δὲ
[1, 9]	μέσον τὸ ἐν αὐτῷ ἤδη	λαβεῖν	χαλεπόν, ὁμοίως δὲ καὶ ὀργισθῆναι
[1, 31]	ὁ υἱός. Πλὴν ὅταν ἤδη	λάβῃ	τὴν τοῦ ἀνδρὸς τάξιν καὶ
[1, 1]	δυσὶν ὀρθαῖς ἴσας ἔχον δεῖξαι,	λάβοι	ἀρχὴν ὅτι ἡ ψυχὴ ἀθάνατος.
[1, 31]	ποῖα. Πρῶτον μὲν οὖν εἰ	λάβοιμεν	τί ἐστι τὸ δίκαιον, ἔστιν
[1, 19]	ἐπιστήμη ἐξ ἔθους τὴν ἐμπειρίαν	λαβοῦσα	ἐπιστήμη γίνεται· τοὺς δὲ δι´
[1, 22]	ποιῆσαι, ἀλλ´ ἄλλης, ταύτης δὲ	λαβούσης	τούτοις ὀρθῶς χρήσασθαι, ὁμοίως ἐπὶ
[1, 31]	τοῖς ἀγῶσιν; Καὶ γὰρ ὁ	λαβὼν	τὸν φοίνικα παρὰ τοῦ ἐφεστῶτος
[1, 1]	Δεῖ γὰρ τὰς ἀρχὰς οἰκείας	λαμβάνειν.	Ἄτοπον γάρ, εἴ τις βουλόμενος
[1, 31]	ὅτι φασὶν ἐξόν μοι ἴσον	λαμβάνειν	οὐκ ἐλάμβανον, ἀλλὰ παρῆκα τῷ
[1, 31]	τὸν μὲν πολλὰ πεπονηκότα πολλὰ	λαμβάνειν,	τὸν δὲ ὀλίγα πεπονηκότα ὀλίγα
[1, 31]	τὸν δὲ ὀλίγα πεπονηκότα ὀλίγα	λαμβάνειν.	Ὡς δὲ ἔχει ὁ πεπονηκὼς
[1, 31]	αὑτὸν ἀδικεῖν. Ἔτι εἴ τις	λαμβάνοι	ἐκ τῶν κατὰ μέρος ἀδικημάτων.
[1, 10]	Καὶ γὰρ ἐκεῖ ἐπειδή τινες	λαμβάνονται	ἀρχαί, ὡς ἂν αἱ ἀρχαὶ
[1, 31]	ἑκών. Πάντες γὰρ οἱ ἔλαττον	λαμβάνοντες	ἀντικαταλλάττονται ἢ τιμὴν ἢ ἔπαινον
[1, 31]	Ἔτι πάλιν οἱ τὸ ἔλαττον	λαμβάνοντες	καὶ ἀδικούμενοι, ᾗ οὐκ ἴσον
[1, 31]	καὶ ἀδικούμενοι, ᾗ οὐκ ἴσον	λαμβάνουσιν,	οὗτοι καλλωπίζονται καὶ σεμνύνονται ἐπὶ
[1, 4]	καὶ τέλος, οὐδὲ τοῦτο δεῖ	λανθάνειν	ὅτι καὶ ἐν τελείῳ ἔσται.
[1, 1]	τῶν ἐπιστημῶν) Οὐ δεῖ δὲ	λανθάνειν	οὐδ´ εἴ τινες πρότερον ὑπὲρ
[1, 1]	ὅ τι ἂν ἄλλο ᾖ·	λέγει	δὲ ὁ ὅρος ὅτι τὸ
[1, 1]	ὅρῳ ἐστίν. Ὁ δὲ ὅρος	λέγει	ὅτι ἀγαθόν, ἐπιστήμη δέ γε
[1, 1]	ὁ ἰατρὸς οὔτε ὁ οἰκοδόμος	λέγει	ὅτι ἀγαθὸν ἡ ὑγίεια οὐδὲ
[1, 1]	οὔτε δύναμις ὑπὲρ τοῦ τέλους	λέγει	ὅτι ἀγαθόν, ὥστε οὐδ´ ἡ
[1, 1]	δέ γε οὐδὲ δύναμις οὐδεμία	λέγει	ὑπὲρ τοῦ τέλους τοῦ αὑτῆς
[1, 19]	καὶ ἐν τοῖς τοιούτοις ἀνδρείους	λέγειν	ἄτοπον φαίνεται. Οὐδένα οὖν τῶν
[1, 1]	τοῦ μάλιστα ἀγαθοῦ φασι δεῖν	λέγειν,	αὐτὸ δὲ ἕκαστον μάλιστ´ ἐστὶν
[1, 32]	ἐν ψυχῇ λέγομεν, περὶ ἁπάντων	λέγειν·	ἔστι δὲ καὶ ἡ σοφία
[1, 4]	τὸν τοιοῦτον οὐ πάνυ βουλόμεθα	λέγειν	εὐδαίμονα εἶναι· τὸ μὲν γὰρ
[1, 1]	ὁρισμὸς βούλεται τὴν ἑκάστου οὐσίαν	λέγειν,	ἤτοι ὅτι ἀγαθὸν ἢ ὅτι
[1, 1]	οὖν ὑπὲρ τἀγαθοῦ τις ἐγχειρῇ	λέγειν,	οὐ λεκτέον ἐστὶν ὑπὲρ τῆς
[1, 1]	ἐπιστημῶν· τοῦτο δὲ οὐδεμιᾶς ἦν	λέγειν	οὔτε δυνάμεως οὔτ´ ἐπιστήμης ὡς
[1, 2]	δ´ ὑπὲρ τούτων διώρισται, πειραθῶμεν	λέγειν	τἀγαθὸν ποσαχῶς λέγεται. Ἔστι γὰρ
[1, 1]	Πότερον οὖν ὑπὲρ τούτου δεῖ	λέγειν	τἀγαθοῦ τοῦ ἐνυπάρχοντος; Ἢ οὔ;
[1, 1]	τὸ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ	λέγειν	τοῦ κατὰ τὸν ὁρισμόν. Ἀλλὰ
[1, 1]	λέγωσιν, ὑπὲρ τῆς ἰδέας δεῖν	λέγειν·	ὑπὲρ γὰρ τοῦ μάλιστα ἀγαθοῦ
[1, 1]	ΜΕΓΑΛΩΝ ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' Ἐπειδὴ προαιρούμεθα	λέγειν	ὑπὲρ ἠθικῶν, πρῶτον ἂν εἴη
[1, 21]	Ἐχόμενον δ´ ἂν εἴη τούτου	λέγειν	ὑπὲρ πραότητος, {καὶ} τί ἐστι
[1, 1]	πολιτικῆς ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ	λέγειν.	Ὑπὲρ τοῦ ἀγαθοῦ ἄρα, καὶ
[1, 1]	ταῦτα σκέψασθαι τί δεῖ αὐτοὺς	λέγειν	ὑπὲρ τούτων. Πρῶτον μὲν οὖν
[1, 31]	τὴν πρᾶξιν ταύτην τὰ παιδία	λέγεσθαι	ἄδικα· ἡ γὰρ ἄγνοια αἰτία
[1, 4]	ἐνέργειαν. Μετὰ τοῦτο τὸ μέλλον	λέγεσθαι	οὔτε λίαν δόξειεν ἂν οἰκεῖον
[1, 31]	τούτοις δίκαιον ὁμωνύμως ἂν δόξειεν	λέγεσθαι	τῷ πολιτικῷ δικαίῳ (ἔστιν γὰρ
[1, 1]	λεγομένου; Οὐ γάρ ἐστιν ἁπλοῦν.	Λέγεται	γὰρ ἀγαθὸν ἢ τὸ ἄριστον
[1, 31]	τὸ μὲν δίκαιόν {ἐν} τισι	λέγεται	δίκαιον, τὸ δὲ ἴσον ἔν
[1, 31]	ἅπαντα ὅσα κατὰ τὰς ἀρετὰς	λέγεται.	Διὸ καί, φασίν, δοκεῖ ἡ
[1, 31]	Ἐπεὶ δὲ τὸ δίκαιον πολλαχῶς	λέγεται,	διοριστέον ἂν εἴη ὑπὲρ ποίου
[1, 2]	διώρισται, πειραθῶμεν λέγειν τἀγαθὸν ποσαχῶς	λέγεται.	Ἔστι γὰρ τῶν ἀγαθῶν τὰ
[1, 32]	δεινὸς μὲν καὶ ὁ φαῦλος	λέγεται,	οἷον Μέντωρ δεινὸς μὲν ἐδόκει
[1, 4]	ὅσον ἄνθρωπος βιοῖ. Καὶ γὰρ	λέγεται	ὀρθῶς παρὰ τοῖς πολλοῖς ὅτι
[1, 32]	πρακτά. Ὁ γὰρ συνετός που	λέγεται	τῷ δυνατὸς βουλεύεσθαι εἶναι καὶ
[1, 2]	ἄριστον ὃ ζητοῦμεν νῦν. Οἷον	λέγοι	ἄν τις εἶναι ἄριστον τὴν
[1, 10]	εἶναι καὶ φαύλοις. Ἴσως οὖν	λέγοι	ἄν τις, ἐπειδήπερ ἐπ´ ἐμοί
[1, 14]	ἕνεκεν πράττομεν. Εἰ γάρ τις	λέγοι	ὅτι ἠναγκάσθην τὴν τοῦ φίλου
[1, 8]	τῶν τοιούτων καθ´ ἃ ἐπαινετοὶ	λεγόμεθα	ἡ ἕξις ἐστὶ τοῦ εὖ
[1, 5]	εἶναι. κατὰ γὰρ ταύτας ἐπαινετοὶ	λεγόμεθα·	Κατὰ δὲ τὰς τοῦ {τὸν}
[1, 7]	δὲ καθ´ ἃς παθητικοὶ τούτων	λεγόμεθα,	οἷον καθ´ ἃς δυνατοί ἐσμεν
[1, 20]	σώφρων. Οὐδὲ γὰρ τἆλλα ζῷα	λέγομεν	εἶναι σώφρονα ἔξω ἀνθρώπου, διὰ
[1, 24]	φανερά ἐστιν οὖσα τοιαύτη οἵαν	λέγομεν·	ἐπεὶ γὰρ ἐν τῷ καιρῷ
[1, 32]	πολιτικῆς τινος πραγματείας ὑπὲρ σοφίας	λέγομεν.	Ὅτι ἴσως γε πρῶτον μὲν
[1, 3]	τὸ μετὰ τοῦτο, ὃ καὶ	λέγομεν	πάντες καὶ δοκεῖ καὶ τέλος
[1, 32]	ἐπεὶ περὶ τῶν ἐν ψυχῇ	λέγομεν,	περὶ ἁπάντων λέγειν· ἔστι δὲ
[1, 10]	ἄλλο; Οὔτε γὰρ ἀψύχων οὐθὲν	λέγομεν	πράττειν οὔτε τῶν ἐμψύχων τῶν
[1, 4]	οὐθὲν ἄλλο ἢ τὸ εὐδαιμονεῖν	λέγομεν.	Τὸ ἄρα εὐδαιμονεῖν καὶ ἡ
[1, 5]	τῷ ἀλόγῳ αὗται αἱ ἀρεταὶ	λεγόμεναι,	σωφροσύνη δικαιοσύνη ἀνδρεία ὅσαι ἄλλαι
[1, 28]	δὲ ὁ εὐτράπελος διττῶς πως	λεγόμενος·	καὶ γὰρ ὁ δυνάμενος σκῶψαι
[1, 1]	δεῖ. Ὑπὲρ ἀγαθοῦ τοῦ πῶς	λεγομένου;	Οὐ γάρ ἐστιν ἁπλοῦν. Λέγεται
[1, 1]	γὰρ τῶν ὄντων καὶ ἀληθείας	λέγοντα	οὐκ ἔδει ὑπὲρ ἀρετῆς φράζειν·
[1, 19]	γὰρ Ὅμηρος πεποίηκε τὸν Ἕκτορα	λέγοντα	Πουλυδάμας μοι πρῶτος ἐλεγχείην ἀναθήσει,
[1, 6]	ἔχει, εἰ δεῖ παρὰ γράμμα	λέγοντα	τὴν ἀλήθειαν ὡς ἔχει σκοπεῖν
[1, 24]	ἄλλαι δὴ τοιαῦται μεγαλοπρέπειαι μεταφοραῖς	λέγονται,	οὐ κυρίως· οὐ γάρ ἐστιν
[1, 31]	αὐτὰ αἴτια, διὸ οὐδ´ ἄδικα	λέγονται.	Ὑπὲρ δὲ δὴ τοῦ ἀδικεῖσθαι
[1, 32]	θαυμάσειε, διὰ τί ὑπὲρ ἠθῶν	λέγοντες	καὶ πολιτικῆς τινος πραγματείας ὑπὲρ
[1, 31]	τὰ φύσει ὄντα μεταλαμβάνουσι μεταβολῆς.	Λέγω	δ´ οἷον εἰ τῇ ἀριστερᾷ
[1, 1]	ἄνευ τοῦ ποῖόν τινα εἶναι,	λέγω	δ´ οἷον σπουδαῖον· τὸ δὲ
[1, 19]	ὁ ἀνδρεῖος τοῖς κατ´ ἀνθρώπους·	λέγω	δὲ οἷον ἃ οἱ πολλοὶ
[1, 32]	ἔχειν ἐπὶ τῶν ἀρετῶν ἁπασῶν.	Λέγω	δὲ οἷον εἰσὶν ἀρεταὶ καὶ
[1, 32]	περὶ τὰ ἐν μεταβολῇ ὄντα.	Λέγω	δὲ οἷον εὐθὺ μὲν ἢ
[1, 32]	καὶ κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον	(λέγω	δέ, ὡς ἂν ὁ λόγος
[1, 2]	δὲ δυνάμεις. Τὸ δὲ τίμιον	λέγω	τὸ τοιοῦτον, τὸ θεῖον, τὸ
[1, 27]	ἐν παντὶ καὶ πρὸς πάντας	λέγων	καὶ πράττων ἃ ἔτυχεν, ὁ
[1, 1]	{δεῖν} ὅταν ὑπὲρ τοῦ ἀγαθοῦ	λέγωσιν,	ὑπὲρ τῆς ἰδέας δεῖν λέγειν·
[1, 1]	Ὑπὲρ τοῦ πολιτικοῦ ἄρα ἡμῖν	λεκτέον	ἀγαθοῦ. Πάλιν δὲ καὶ τοῦτο
[1, 32]	Τούτων δὴ διωρισμένων, μετὰ ταῦτα	λεκτέον	ἂν εἴη, ἐπειδὴ ὑπὲρ τἀληθοῦς
[1, 18]	μεσότητάς τινας τῶν παθῶν κατηριθμησάμεθα,	λεκτέον	ἂν εἴη περὶ ποῖα τῶν
[1, 4]	τὴν εὐδαιμονίαν. Μετὰ ταῦτα τοίνυν	λεκτέον	ἂν εἴη τί ἐστιν ἡ
[1, 1]	ὅτι ὑπὲρ τοῦ ἀρίστου ἀγαθοῦ	λεκτέον	ἐστὶν καὶ ἀρίστου τοῦ ἡμῖν
[1, 14]	οὐ πάντως οὐδ´ ἐν παντὶ	λεκτέον	ἐστίν, οἷον ὅσα ἡδονῆς ἕνεκεν
[1, 11]	μὴ ἀναγκαζόμενοι· ἀλλ´ ἴσως σαφέστερον	λεκτέον	ἐστὶν ὑπὲρ αὐτοῦ. Ἔστιν οὖν
[1, 1]	τἀγαθοῦ τις ἐγχειρῇ λέγειν, οὐ	λεκτέον	ἐστὶν ὑπὲρ τῆς ἰδέας. Καίτοι
[1, 1]	ἀγαθοῦ ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν	λεκτέον,	καὶ ὑπὲρ ἀγαθοῦ οὐ τοῦ
[1, 1]	κατὰ τὴν ἐπαγωγὴν κοινοῦ ἀγαθοῦ	λεκτέον	τῇ πολιτικῇ, ὅτι τὰ αὐτὰ
[1, 1]	οὕτως ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ἀγαθοῦ	λεκτέον·	τὸ γὰρ πότε ἐν πάσαις
[1, 14]	ὑπὲρ ἀνάγκης καὶ τοῦ ἀναγκαίου	λεκτέον.	Τὸ δὲ ἀναγκαῖον οὐ πάντως
[1, 1]	τῇ πολιτικῇ ὑπὲρ τοῦ ἀγαθοῦ	λεκτέον	τοῦ κοινοῦ. Μία γάρ ἐστιν
[1, 13]	ΙΓ' Πρότερον τοίνυν ἂν εἴη	λεκτέον	ὑπὲρ βίας καὶ ὑπὲρ ἀνάγκης.
[1, 5]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε' Πρῶτον μὲν οὖν	λεκτέον	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἐν ᾗ
[1, 12]	λόγοι τινὲς ἐναντίοι φαίνονται, σαφέστερον	λεκτέον	ὑπὲρ τοῦ ἑκουσίου. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ'
[1, 4]	τοῦτο τὸ μέλλον λέγεσθαι οὔτε	λίαν	δόξειεν ἂν οἰκεῖον εἶναι τούτων
[1, 7]	πρὸς τὸ ὀργισθῆναι, εἰ μὲν	λίαν	ὀργίλως, κακῶς ἔχομεν πρὸς ὀργήν,
[1, 5]	ἀρετῶν. Ἐὰν μὲν γάρ τινα	λίαν	ποιήσῃς ἄφοβον, ὥστε μηδὲ τοὺς
[1, 7]	ἄρα μέσως ἔχειν τὸ μήτε	λίαν	ὑπεραλγεῖν μήτε παντελῶς ἀναλγήτως ἔχειν.
[1, 5]	τὴν ἀρετήν. Καὶ γὰρ οἱ	λίαν	φόβοι καὶ πάντες φθείρουσι, καὶ
[1, 13]	μέντοι γε βιάσασθαι καὶ τὸν	λίθον	ἄνω φέρεσθαι καὶ τὸ πῦρ
[1, 19]	οὕτω μὲν γὰρ ἂν ὁ	λίθος	εἴη καὶ τἆλλα ἄψυχα ἀνδρεῖα·
[1, 6]	ἔθει ἄλλως γίνεται. Οἷον ὁ	λίθος	καὶ ὅλως τὰ βαρέα πέφυκε
[1, 4]	εὔλογόν ἐστιν εἶναι· τοὺς γοῦν	λίθους	ὁρῶμεν ἀδυνάτους τρέφεσθαι ὄντας, ὥστε
[1, 4]	εἴη τοῦ τρέφεσθαι, οἷον τὸ	λογιστικὸν	ἢ τὸ θυμικὸν ἢ τὸ
[1, 1]	πᾶσαι κατ´ αὐτὸν ἐν τῷ	λογιστικῷ	τῆς ψυχῆς μορίῳ· συμβαίνει οὖν
[1, 12]	θυμὸν ὁμοίως· οἱ γὰρ αὐτοὶ	λόγοι	οἵπερ καὶ κατὰ τῆς ἐπιθυμίας
[1, 12]	ἄρα βούλησις ἑκούσιον. Ἐπεὶ οὖν	λόγοι	τινὲς ἐναντίοι φαίνονται, σαφέστερον λεκτέον
[1, 31]	δὲ ταῦτα καὶ τοῖς τοιούτοις	λόγοις	ὁ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς λόγος
[1, 32]	λόγῳ. Διὸ τὴν ἀρετὴν ἔφη	λόγον	εἶναι, οὐκ ὀρθῶς, ἀλλ´ οἱ
[1, 19]	καλόν. Ὁ δὴ ὁρμῶν διὰ	λόγον	ἕνεκεν τοῦ καλοῦ ἐπὶ τὸ
[1, 1]	τὴν ψυχὴν εἴς τε τὸ	λόγον	ἔχον καὶ εἰς τὸ ἄλογον
[1, 5]	μέρη διῃρημένη, εἴς τε τὸ	λόγον	ἔχον καὶ τὸ ἄλογον. Ἐν
[1, 32]	δύο τὴν διαίρεσιν ἔχον τὸ	λόγον	ἔχον μόριον τῆς ψυχῆς, ὧν
[1, 32]	ὅτι τὸ μὲν αὐτῆς ἐστι	λόγον	ἔχον, τὸ δὲ ἄλογον μόριον
[1, 5]	ἄλογον. Ἐν μὲν δὴ τῷ	λόγον	ἔχοντι ἐγγίνεται φρόνησις ἀγχίνοια σοφία
[1, 5]	ὑπηρετικόν ἐστιν καὶ ὑπηρετεῖ τῷ	λόγον	ἔχοντι μορίῳ. Ἔστιν δ´ ἡ
[1, 5]	Κατὰ δὲ τὰς τοῦ {τὸν}	λόγον	ἔχοντος οὐδεὶς ἐπαινεῖται. Οὔτε γὰρ
[1, 32]	τοῦ μορίου τοῦ ἑτέρου τῶν	λόγον	ἐχόντων, ἔστιν δὲ χείρων ἡ
[1, 32]	τοῦ ἐπαινεῖσθαι, πρὸς δὲ τὸν	λόγον	καὶ τὴν προαίρεσιν προστιθεμένη τελείαν
[1, 32]	ταῦτα καὶ κατὰ τὸν ὀρθὸν	λόγον	(λέγω δέ, ὡς ἂν ὁ
[1, 32]	ἔλεγεν, φάσκων εἶναι τὴν ἀρετὴν	λόγον·	οὐδὲν γὰρ ὄφελος εἶναι πράττειν
[1, 10]	καὶ βούλησις καὶ τὸ κατὰ	λόγον	πᾶν. Δῆλον τοίνυν ὅτι καὶ
[1, 1]	κατὰ τὴν ἰδέαν ἀγαθοῦ τὸν	λόγον	ποιεῖται. Ἀλλ´ ἴσως {φησὶ} τούτῳ
[1, 32]	εἰπεῖν, τὸ κατὰ τὸν ὀρθὸν	λόγον	πράττειν, ὅμοιόν ἐστιν ὥσπερ ἂν
[1, 32]	τὸ γὰρ κατὰ τὸν ὀρθὸν	λόγον	πράττειν τὰ καλά, τοῦτό φασιν
[1, 32]	εἰ πράττοιμεν κατὰ τὸν ὀρθὸν	λόγον	τὸ βέλτιστον, τὸ μὲν οὕτως
[1, 31]	{ὁ} διορισμὸς προστεθεὶς κωλύσει τὸν	λόγον	τοῦτον. Ἔστιν δὲ ὁ διορισμὸς
[1, 32]	μόριον τῆς ψυχῆς κατὰ τὸν	λόγον	τῶν αἰσθητῶν ἐστίν. Τούτων δὴ
[1, 20]	τὸ μὴ εἶναι ἐν αὐτοῖς	λόγον,	ᾧ δοκιμάζοντα τὸ καλὸν αἱροῦνται.
[1, 1]	ὡς οἴονται. Ὁ δὴ τοιοῦτος	λόγος	ἀληθὴς μέν ἐστιν ἴσως· ἀλλ´
[1, 5]	(ὑπὲρ μὲν γὰρ τούτου ἄλλος	λόγος)	ἀλλ´ ὡς τύπῳ διελέσθαι. Ἔστιν
[1, 32]	λόγος καὶ τίς ὁ ὀρθὸς	λόγος;	Ἀναγκαῖον ἴσως ἐστὶν πρῶτον μέν,
[1, 12]	ἄρα ἐστίν. Ἀλλ´ οὗτος ὁ	λόγος	ἀναιρεῖ ἀκρασίαν καὶ τὸν ἀκρατῆ.
[1, 11]	ἄρα. Ἐνταῦθα πάλιν ὁ αὐτὸς	λόγος	ἀπαντήσεται. Καὶ γὰρ εἰ κατ´
[1, 16]	ἡ γὰρ προαίρεσις μετὰ λόγου,	λόγος	δὲ ἐν οὐδενὶ τῶν ἄλλων
[1, 1]	γὰρ ἐπιστῆμαι πᾶσαι μετὰ λόγου,	λόγος	δὲ ἐν τῷ διανοητικῷ τῆς
[1, 32]	πρῶτον μέν, ἐν ᾧ ὁ	λόγος	ἐγγίνεται, ὑπὲρ τούτου διελέσθαι. Διωρίσθη
[1, 4]	τούτου ἢ μὴ ἔστιν, ἄλλος	λόγος·	εἰ δ´ ἄρα ἔστιν, οὐκ
[1, 31]	λόγοις ὁ ἐπὶ τοῦ ἀκρατοῦς	λόγος	ἐναντιοῦται· ὁ γὰρ ἀκρατὴς βλάπτει
[1, 12]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ' Ἀλλὰ πάλιν ἄλλος	λόγος	ἐναντιοῦται, ὅς φησιν οὐχ ἑκούσιον
[1, 1]	ὁρισμῷ δείκνυμεν ὅτι ὁ αὐτὸς	λόγος	ἐφαρμόττει ἐπί τε τἀγαθὸν καὶ
[1, 1]	ὑπὲρ μὲν τούτου καὶ ἄλλος	λόγος	καὶ ἀλλοτρία ἡ σκέψις. Ὑπὲρ
[1, 32]	πρὸς ἀρετήν. Οὐδ´ αὖ ὁ	λόγος	καὶ ἡ προαίρεσις οὐ πάνυ
[1, 32]	ἐπειδὴ ὑπὲρ τἀληθοῦς ἐστιν ὁ	λόγος	καὶ τἀληθὲς ὡς ἔχει σκοπούμεθα,
[1, 32]	τοῦ λόγου, τί ἐστιν ὁ	λόγος	καὶ τίς ὁ ὀρθὸς λόγος;
[1, 32]	(λέγω δέ, ὡς ἂν ὁ	λόγος	ὁ ὀρθὸς κελεύσειεν, οὕτως ἔπραξεν)
[1, 30]	μὴ ἀρεταί, ἄλλος ἂν εἴη	λόγος·	ὅτι δὲ μεσότητές εἰσι τῶν
[1, 10]	οὐδὲ σπουδαῖοι. Ὁ δὴ τοιοῦτος	λόγος	οὐκ ἔστιν ἀληθής. Διὰ τί
[1, 1]	ὑπὲρ ἧς νῦν ἐστιν ὁ	λόγος,	οὐχ ὑπὲρ τούτου σκοπεῖ τἀγαθοῦ,
[1, 11]	ἀλλ´ ἑκούσια. Ἀλλὰ πάλιν ἄλλος	λόγος	τις τούτῳ ἐναντιοῦται, ὁ ἐπὶ
[1, 19]	τὴν ὁρμὴν γίνεσθαι ἀπὸ τοῦ	λόγου	διὰ τὸ καλόν. Ὁ δὴ
[1, 32]	καὶ τοῦτο μετ´ ἀποδείξεως καὶ	λόγου	διατεινόμενον. Ἡ δὲ φρόνησις περὶ
[1, 32]	ὡς ἡμεῖς ἀφορίζομεν, τὸ μετὰ	λόγου	εἶναι τὴν ὁρμὴν πρὸς τὸ
[1, 32]	καὶ οὐκ ἔστιν ἄνευ τοῦ	λόγου	ἡ φυσικὴ ὁρμὴ πρὸς ἀρετήν.
[1, 16]	οὔ· ἡ γὰρ προαίρεσις μετὰ	λόγου,	λόγος δὲ ἐν οὐδενὶ τῶν
[1, 1]	Αἱ γὰρ ἐπιστῆμαι πᾶσαι μετὰ	λόγου,	λόγος δὲ ἐν τῷ διανοητικῷ
[1, 32]	ἄνευ λόγου χωριζομένη μὲν τοῦ	λόγου	μικρὰ καὶ ἀπολειπομένη τοῦ ἐπαινεῖσθαι,
[1, 32]	προαιρέσει. Αἱ δὲ δὴ μετὰ	λόγου	οὖσαι τελέως ἀρεταί εἰσιν ἐπαινεταὶ
[1, 32]	ὁρμαί τινες ἐν ἑκάστῳ ἄνευ	λόγου	πρὸς τὰ ἀνδρεῖα καὶ τὰ
[1, 32]	ὑγιεινά. Οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ	λόγου,	τί ἐστιν ὁ λόγος καὶ
[1, 32]	φυσικὴ ἀρετὴ αὕτη ἡ ἄνευ	λόγου	χωριζομένη μὲν τοῦ λόγου μικρὰ
[1, 27]	ἔστιν δὲ περὶ πράξεις καὶ	λόγους.	Ὁ μὲν γὰρ ἀναίσχυντός ἐστιν
[1, 29]	ἔστιν δὲ περὶ πράξεις καὶ	λόγους·	ὁ μὲν γὰρ κόλαξ ἐστὶν
[1, 30]	καὶ ἀλαζονείας. Ἔστι δὴ περὶ	λόγους,	οὐ πάντας δέ. Ὁ μὲν
[1, 32]	ἀλλοτρίως ὑπὲρ ψυχῆς ποιούμεθα τοὺς	λόγους.	Ὥσπερ δ´ ἔχει ἡ δεινότης
[1, 32]	μὴ εἰδότα καὶ προαιρούμενον τῷ	λόγῳ.	Διὸ τὴν ἀρετὴν ἔφη λόγον
[1, 32]	ἀρετήν. Διὸ καὶ συνεργεῖ τῷ	λόγῳ	καὶ οὐκ ἔστιν ἄνευ τοῦ
[1, 12]	καὶ ἐγκρατῆ ὀργῆς εἶναι. Ἔτι	λοιπή	ἐστιν τῶν ὀρέξεων ὧν διειλόμεθα
[1, 31]	~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ' Περὶ δὲ δικαιοσύνης	λοιπὸν	ἂν εἴη εἰπεῖν, τί ἐστι
[1, 15]	ἑκούσιον ἐν οὐδεμιᾷ ὁρμῇ ἐστίν,	λοιπὸν	ἂν εἴη τὸ ἐκ διανοίας
[1, 2]	ὅσα εἰς δυνάμεως τάξιν ἥκει.	Λοιπὸν	δὲ καὶ τέταρτον τῶν ἀγαθῶν
[1, 17]	τίνι ἡ ἁμαρτία καὶ πῶς,	λοιπόν	ἐστι τίνος ἐστὶν ἡ ἀρετὴ
[1, 16]	διανοίας. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙϚ Ἔτι δὲ	λοιπόν	ἐστιν ἐπισκέψασθαι τὴν προαίρεσιν, πότερόν
[1, 1]	γάρ ἐστιν καὶ αὐτὴ τῶν	λοιπῶν	ἐπιστημῶν· τοῦτο δὲ οὐδεμιᾶς ἦν
[1, 8]	μεσότης, τὰ δὲ πάθη ἤτοι	λῦπαί	εἰσιν ἢ ἡδοναὶ ἢ οὐκ
[1, 6]	ἡ ἀρετὴ περὶ ἡδονὰς καὶ	λύπας.	Ἡ δ´ ἠθικὴ ἀρετὴ ἐντεῦθεν
[1, 8]	ἡ ἄρα ἀρετή ἐστιν περὶ	λύπας	καὶ ἡδονάς, καὶ ἐντεῦθέν ἐστι
[1, 20]	ἡ σωφροσύνη περὶ ἡδονὰς καὶ	λύπας,	καὶ ταύτας τὰς ἐν ἁφῇ
[1, 20]	ἡ σωφροσύνη περὶ ἡδονὰς καὶ	λύπας,	οὐ πάσας δὲ οὐδὲ τὰς
[1, 6]	ἀφορίσειεν ἄν τις, ἀλλὰ καὶ	λύπῃ	καὶ ἡδονῇ. Διὰ μὲν γὰρ
[1, 7]	τὰ τοιαῦτα, οἷς εἴωθεν παρακολουθεῖν	λύπη	καὶ ἡδονή· δυνάμεις δὲ καθ´
[1, 17]	τούτοις τὸ σφάλλεσθαι ἡδονὴ καὶ	λύπη·	τὴν μὲν γὰρ φεύγομεν, τὴν
[1, 25]	ἃ τυγχάνει ὑπάρχοντα ἀναξίῳ ὄντι,	λυπή	τις. Νεμεσητικὸς οὖν ὁ ἐπὶ
[1, 11]	ἐξ ἀνάγκης πραττομένοις πᾶσιν ἕπεται	λύπη,	τοῖς δὲ δι´ ἐπιθυμίαν πραττομένοις
[1, 7]	καθ´ ἃς δυνατοί ἐσμεν ὀργισθῆναι	λυπηθῆναι	ἐλεῆσαι, {καὶ} τὰ τοιαῦτα· ἕξεις
[1, 19]	διὰ τὸ ἀμύνεσθαι, ἐπειδὰν πληγέντες	λυπηθῶσιν,	οὐδὲ δεῖ τὸν ἀνδρεῖον διὰ
[1, 16]	τούτων φερόμεθα δι´ ἡδονὴν καὶ	λύπην·	διὰ μὲν γὰρ τὴν ἡδονὴν
[1, 16]	φαῦλα πράττομεν, διὰ δὲ τὴν	λύπην	τὰ καλὰ φεύγομεν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ'
[1, 6]	φαῦλα πράττομεν, διὰ δὲ τὴν	λύπην	τῶν καλῶν ἀπεχόμεθα· ὅλως τε
[1, 8]	ἢ ἡδοναὶ ἢ οὐκ ἄνευ	λύπης	ἢ ἡδονῆς· ἡ ἄρα ἀρετή
[1, 6]	λαβεῖν ἀρετὴν καὶ κακίαν ἄνευ	λύπης	καὶ ἡδονῆς. Ἔστιν οὖν ἡ
[1, 25]	ὁ αὐτός γε πάλιν οὗτος	λυπήσεται,	ἄν τινα ἴδῃ κακῶς πράττοντα
[1, 25]	τε μὴ τοῦ εὖ πράττειν,	λυπήσεται.	Ὁμοίως τούτῳ ὁ ἐπιχαιρέκακος ἡσθήσεται
[1, 25]	οὖν ὁ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις	λυπητικός.	Καὶ ὁ αὐτός γε πάλιν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/05/2008