HODOI ELEKTRONIKAI
Corpora

Aristote, La grande morale, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


θ  =  28 formes différentes pour 33 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[1, 9]   ὑπερβολῇ τὸ ψεκτὸν ἔχει. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Θ'   Μετὰ τοίνυν τοῦτο ἀναγκαῖόν ἐστιν
[1, 19]   πάντες, ἐν τούτοις ὁ ὢν  θαρραλέος,   οὗτος ἀνδρεῖος. Τούτων τοίνυν διωρισμένων
[1, 19]   εἴ τις φοβεῖται νόσον ἢ  θαρρεῖ,   οὔτε δειλὸν φατέον εἶναι τὸν
[1, 19]   οὗτος δειλός, εἰ δέ τις  θαρρεῖ   περὶ ταῦτα, ἀνδρεῖος; Ἢ οὔ;
[1, 19]   ἐν τοῖς τοιούτοις φόβοις καὶ  θάρρεσίν   ἐστιν ἡ ἀνδρεία. Ἀλλὰ μὴν
[1, 19]   τις. Ἐν φόβοις ἄρα καὶ  θάρρεσίν   ἐστιν ὁ ἀνδρεῖος τοῖς κατ´
[1, 19]   εἴη περὶ ποίους φόβους καὶ  θάρρη.   Ἆρ´ οὖν εἰ μέν τις
[1, 19]   οὖν ἐστιν ἡ ἀνδρεία περὶ  θάρρη   καὶ φόβους, σκεπτέον ἂν εἴη
[1, 19]   φοβεῖται, οὔπω ἀνδρεῖος· ἔνιοι γὰρ  θαρροῦσιν   διὰ τὸ μακρὰν ἀπέχειν, ἂν
[1, 32]   Ἀπορήσειε δ´ ἄν τις καὶ  θαυμάσειε,   διὰ τί ὑπὲρ ἠθῶν λέγοντες
[1, 1]   καὶ ἐπὶ τῶν ἀγαθῶν ἐστι  θεάσασθαι   τὰ ἄλλα ἄνευ τοῦ κατὰ
[1, 2]   τίμιον λέγω τὸ τοιοῦτον, τὸ  θεῖον,   τὸ βέλτιον, οἷον ψυχή, νοῦς,
[1, 32]   περὶ τὸ ἀίδιον καὶ τὸ  θεῖον,   ὡς φαμέν, ἡ δὲ φρόνησις
[1, 2]   βέλτιστον ἐστίν. Οἷον τὰ ὑγιεινὰ  θεὶς   καὶ τὴν ὑγίειαν, σκόπει τί
[1, 1]   ἢ τῇ ἐπαγωγῇ, οἷον ὅταν  θέλωμεν   δεῖξαι ὅτι ἡ μεγαλοψυχία ἐστὶν
[1, 13]   βιάσασθαι, οἷον ἵππον ἐπ´ ὀρθὸν  θέοντα   ἀντιλαμβανόμενον ἀποστρέψαι. Ὅσοις μὲν οὖν
[1, 5]   ποιήσῃς ἄφοβον, ὥστε μηδὲ τοὺς  θεοὺς   φοβεῖσθαι, οὐκ ἀνδρεῖος ἀλλὰ μαινόμενος,
[1, 19]   Οὐδένα οὖν τῶν τοιούτων ἀνδρεῖον  θετέον   εἶναι· τὸν {ὁ} ποῖον οὖν
[1, 1]   τοῦ ἡμῖν· οὐ γὰρ τοῦ  θεῶν   ἀγαθοῦ· ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτου
[1, 1]   τοῦτο μὲν ἄλλης δυνάμεώς ἐστι  θεωρῆσαι   (οὔτε γὰρ ὁ ἰατρὸς οὔτε
[1, 1]   οὐκ οἰκείαν τῶν ἀρετῶν τὴν  θεωρίαν   ἐποιεῖτο· οὐ γάρ ἐστιν ἡ
[1, 18]   γὰρ ἄλλοι ἄνθρωποι τὸν σπουδαῖον  θεωροῦντες   κρίνουσιν ἐκ τοῦ πράττειν, διὰ
[1, 20]   Οὐ γὰρ εἴ τις ἥδεται  θεωρῶν   γραφὴν ἢ ἀνδριάντα ἤ τι
[1, 18]   ἐπαινεθείη, ἂν μὴ τὸν σκοπὸν  θῇ   τὰ βέλτιστα μιμεῖσθαι. Τῆς ἀρετῆς
[1, 19]   εἶναι ἀνδρεῖον. Διὸ οὐδὲ τὰ  θηρία   οἷον τοὺς σῦς οὐκ ἄν
[1, 9]   ἐλευθερίους ἀσώτους, καὶ οἱ μὲν  θρασεῖς   καὶ προπετεῖς τοὺς ἀνδρείους καλοῦσι
[1, 9]   οἷον ἀνδρείᾳ μὲν οὐχ ἡ  θρασύτης   ὑπερβολὴ οὖσα, ἀλλ´ ἡ δειλία
[1, 4]   ἔχομεν οἰκειότερον ὄνομα ἐπιθεῖναι ἢ  θρεπτικόν)   τί οὖν, ἄν τις εἴποι,
[1, 4]   ψυχῆς ᾧ τρεφόμεθα, ὃ καλοῦμεν  θρεπτικόν   (τοῦτο γὰρ εὔλογόν ἐστιν εἶναι·
[1, 4]   οἷον τὸ λογιστικὸν ἢ τὸ  θυμικὸν   ἢ τὸ ἐπιθυμητικόν, ἄλλο δέ
[1, 12]   Πάλιν ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν  θυμὸν   ὁμοίως· οἱ γὰρ αὐτοὶ λόγοι
[1, 11]   δ´ ἐστὶν εἴδη τρία, ἐπιθυμία  θυμὸς   βούλησις. Πρῶτον μὲν οὖν τὴν
[1, 31]   προφανές. Ὃ γὰρ ἂν ἡμεῖς  θώμεθα   καὶ νομίσωμεν, τοῦτο καὶ ἔστι




| Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/05/2008