HODOI ELEKTRONIKAI
Corpora

Aristote, La grande morale, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ζ  =  14 formes différentes pour 32 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[1, 7]   τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Ζ'   Μετὰ τοίνυν τοῦτο δεῖ βουλομένους
[1, 7]   ἐστιν ὀργὴ φόβος μῖσος πόθος  ζῆλος   ἔλεος τὰ τοιαῦτα, οἷς εἴωθεν
[1, 10]   Καὶ ἐπὶ μὲν τοῖς φαύλοις  ζημίαν   τάττει, ἂν πράττῃ, ἐπὶ δὲ
[1, 16]   προαιρέσεως ἕτερον ὄν, ἐλάττους τὰς  ζημίας   ἐπὶ τοῖς ἑκουσίοις τοῖς
[1, 4]   ζῆν αὐτῷ ὑπάρχει, ἀλλὰ τὸ  ζῆν   αὐτῷ κατὰ τὰς ἀρετὰς οὐχ
[1, 4]   εὐδαίμονα εἶναι· τὸ μὲν γὰρ  ζῆν   αὐτῷ ὑπάρχει, ἀλλὰ τὸ ζῆν
[1, 4]   ζῆν ἐστίν, τὸ δ´ εὖ  ζῆν   ἐν τῷ κατὰ τὰς ἀρετὰς
[1, 4]   ἐν τῷ κατὰ τὰς ἀρετὰς  ζῆν.   Ἐπειδήπερ οὖν τὸ ἄριστον ἀγαθόν
[1, 4]   εὐδαιμονία ἐν τῷ εὖ  ζῆν   ἐστίν, τὸ δ´ εὖ ζῆν
[1, 4]   ζήσομεν. Τὸ δέ γε εὖ  ζῆν   καὶ εὖ πράττειν οὐθὲν ἄλλο
[1, 3]   τὸ εὖ πράττειν καὶ εὖ  ζῆν.   Τὸ δὲ τέλος ἐστὶν οὐχ
[1, 4]   ἐν τῷ κατὰ τὰς ἀρετὰς  ζῆν.   Τοῦτ´ ἄρ´ ἐστὶν τέλος καὶ
[1, 4]   τῆς ψυχῆς ἀρετὴν ἄρα εὖ  ζήσομεν.   Τὸ δέ γε εὖ ζῆν
[1, 2]   συγκρινομένων. Ἀλλ´ ἴσως οὐχ οὕτως  ζητητέον   ἐστὶν τὸ ἄριστον ἀγαθόν. Τὸ
[1, 2]   ἄριστον ἀγαθόν. Τὸ γὰρ τέλειον  ζητοῦμεν   ἀγαθόν, δὲ φρόνησις μόνη
[1, 31]   Οὐ τοῦτο δέ γε ἡμεῖς  ζητοῦμεν,   ἀλλὰ τὸ πολιτικόν· ἐν ἰσότητι
[1, 31]   τοῦ κατὰ νόμον. Ἀλλ´  ζητοῦμεν,   δίκαιόν ἐστι πολιτικόν. Τὸ δὲ
[1, 31]   δίκαιον. Τοῦτο δ´ ἐστὶν  ζητοῦμεν   δίκαιον καὶ τὴν δικαιοσύνην τὴν
[1, 31]   οὐδὲ τὴν περὶ ταῦτα δικαιοσύνην  ζητοῦμεν.   Κατὰ μὲν γὰρ ταῦτα τὰ
[1, 2]   ἔστιν ἁπλοῦν τὸ ἄριστον  ζητοῦμεν   νῦν. Οἷον λέγοι ἄν τις
[1, 2]   ἐστὶν τὸ ἄριστον ἡμῖν  ζητοῦμεν,   ἐστι τέλος τέλειον· τὸ
[1, 2]   ἄρα τοῦτο τὸ ἄριστον  ζητοῦμεν,   οὐδὲ τὸ οὕτως ἄριστον. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
[1, 31]   τοιούτοις ἀδικήμασιν, ἐν οἷς ἡμεῖς  ζητοῦμεν,   οὐκ ἐνδέχεται αὐτὸν αὑτὸν ἀδικεῖν.
[1, 10]   οἷον τὰ φυτὰ καὶ τὰ  ζῷα·   ἀμφότερα γὰρ γεννητικά. Γεννητικὰ δὲ
[1, 20]   οὐ σώφρων. Οὐδὲ γὰρ τἆλλα  ζῷα   λέγομεν εἶναι σώφρονα ἔξω ἀνθρώπου,
[1, 4]   καὶ τἆλλα μέν, ψυχῇ δὲ  ζῶμεν·   διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀρετὴν
[1, 4]   ὅτι οὐθενὶ ἄλλῳ ψυχῇ  ζῶμεν·   ἐν ψυχῇ δέ ἐστιν ἀρετή·
[1, 4]   τέλος καὶ τέλειον τέλος ἐνεργείᾳ,  ζῶντες   ἂν κατὰ τὰς ἀρετὰς εὐδαίμονες
[1, 30]   δῆλον. Οἱ γὰρ κατ´ αὐτὰς  ζῶντες   ἐπαινοῦνται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ' Περὶ δὲ
[1, 16]   γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις  ζῴοις   ἐγγίγνεται, προαίρεσις δὲ οὔ·
[1, 13]   κάτω. Ἔστι δὲ καὶ τὸ  ζῷον   βιάσασθαι, οἷον ἵππον ἐπ´ ὀρθὸν
[1, 16]   δὲ ἐν οὐδενὶ τῶν ἄλλων  ζῴων   ἐστίν. Ὄρεξις μὲν δὴ οὐκ




| Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/05/2008