HODOI ELEKTRONIKAI
Corpora

Aristote, La grande morale, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ψ  =  16 formes différentes pour 58 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[1, 10]   νοσῶμεν αἰσχροὶ ὦμεν, οὐδεὶς  ψέγει   τοὺς τοιούτους; Τὸ δ´ οὐκ
[1, 10]   τοιούτους; Τὸ δ´ οὐκ ἀληθές·  ψέγομεν   γὰρ καὶ τοὺς τοιούτους, ὅταν
[1, 25]   καὶ ἐπιχαιρεκακίας· ἀμφότεραι γὰρ αὗται  ψεκταὶ   εἰσίν, δὲ νεμεσητικὸς ἐπαινετός.
[1, 22]   ὅτε δεῖ. Ἀμφότεροι δὲ οὗτοι  ψεκτοί.   Ἔστι δὲ τούτων μὲν
[1, 20]   μέσον· κατ´ ἀμφότερα γάρ εἰσι  ψεκτοί,   καὶ καθ´ ὑπερβολὴν καὶ κατ´
[1, 22]   γὰρ οὗτοι περὶ χρήματά εἰσι  ψεκτοί.   Πότερον οὖν τοῦ ἐλευθερίου καὶ
[1, 8]   καὶ ἐν ὑπερβολῇ τὸ  ψεκτὸν   ἔχει. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' Μετὰ τοίνυν
[1, 12]   γὰρ μὴ ἑκών, οὐκ ἔστιν  ψεκτός·   ἀλλ´ ἔστιν ἀκρατὴς ψεκτός·
[1, 21]   μηθενὶ μηδέποτε· καὶ γὰρ οὗτος  ψεκτός,   ἀνάλγητός γε ὤν) Ἐπεὶ τοίνυν
[1, 21]   καὶ ἐπὶ πλεῖον ὀργιζόμενος, καὶ  ψεκτὸς   δὲ τοιοῦτος (οὔτε γὰρ
[1, 12]   ψεκτός· ἀλλ´ ἔστιν ἀκρατὴς  ψεκτός·   ἑκὼν ἄρα· ἄρα βούλησις
[1, 21]   καὶ κατὰ τὴν ὑπερβολὴν  ψεκτὸς   καὶ κατὰ τὴν ἔλλειψιν·
[1, 10]   οἵ τ´ ἔπαινοι καὶ οἱ  ψόγοι   γινόμενοι. Ἐπὶ μὲν γὰρ τῇ
[1, 10]   ἔπαινος, ἐπὶ δὲ τῇ κακίᾳ  ψόγος·   ἔπαινος δὲ καὶ ψόγος οὐκ
[1, 10]   κακίᾳ ψόγος· ἔπαινος δὲ καὶ  ψόγος   οὐκ ἐπὶ τοῖς ἀκουσίοις· ὥστε
[1, 32]   ἑτέρας αὐτῶν φύσις ἀπέδωκεν  (ψόφον   μὲν γὰρ ἀκοῇ, χυμὸν δὲ
[1, 32]   χρῶμά τε καὶ χυμὸς καὶ  ψόφος   καὶ ὀσμή, ὡσαύτως καὶ τὰς
[1, 31]   εἴ τι ἐγγίνεται τῶν ἐν  ψυχῇ   ἀδίκημα, τῶν μερῶν ἐστι πρὸς
[1, 1]   δεῖξαι, λάβοι ἀρχὴν ὅτι  ψυχὴ   ἀθάνατος. Οὐ γὰρ οἰκεία, δεῖ
[1, 4]   εἰ δὲ τῶν ἐμψύχων,  ψυχὴ   ἂν εἴη αἰτία· τῆς δὲ
[1, 3]   τοιούτων. Τούτων δὲ τὰ ἐν  ψυχῇ   βέλτιστα. Τὰ δ´ ἐν ψυχῇ
[1, 16]   δέ ἐστιν τὰ ἐν τῇ  ψυχῇ   γινόμενα, ἀναγκαῖον {δὴ} συνδυαζομένων τινῶν
[1, 7]   τίνα ἐστὶν τὰ ἐν τῇ  ψυχῇ   γινόμενα. Ἔστιν δ´ γίνεται
[1, 32]   καὶ τὸ αἰσθητόν· ταῦτα δὲ  ψυχῇ   γνωρίζομεν· ἕτερον ἄρ´ ἂν εἴη
[1, 4]   ἄλλῳ ψυχῇ ζῶμεν· ἐν  ψυχῇ   δέ ἐστιν ἀρετή· τὸ αὐτό
[1, 4]   δὲ ψυχὴ καὶ τἆλλα μέν,  ψυχῇ   δὲ ζῶμεν· διὰ τὴν τῆς
[1, 3]   ψυχῇ βέλτιστα. Τὰ δ´ ἐν  ψυχῇ   διώρισται ἀγαθὰ εἰς τρία, εἰς
[1, 31]   ἀλλὰ τὸ οἰκονομικόν. γὰρ  ψυχὴ   εἰς πλείω μεμερισμένη ἔχει τι
[1, 4]   ὁρῶμεν ὅτι οὐθενὶ ἄλλῳ  ψυχῇ   ζῶμεν· ἐν ψυχῇ δέ ἐστιν
[1, 4]   οὗ ἐστιν ἀρετή, δὲ  ψυχὴ   καὶ τἆλλα μέν, ψυχῇ δὲ
[1, 32]   δέ, ἐπεὶ περὶ τῶν ἐν  ψυχῇ   λέγομεν, περὶ ἁπάντων λέγειν· ἔστι
[1, 2]   τὸ θεῖον, τὸ βέλτιον, οἷον  ψυχή,   νοῦς, τὸ ἀρχαιότερον, ἀρχή,
[1, 3]   τῶν ἀγαθῶν τὰ μὲν ἐν  ψυχῇ,   οἷον αἱ ἀρεταί, τὰ δὲ
[1, 5]   ἐγγίνεται, οὐ τί ἐστιν  ψυχὴ   (ὑπὲρ μὲν γὰρ τούτου ἄλλος
[1, 5]   τύπῳ διελέσθαι. Ἔστιν δ´  ψυχή,   ὡς φαμέν, εἰς δύο μέρη
[1, 32]   πάντων ἄρχει τῶν ἐν τῇ  ψυχῇ,   ὥσπερ δοκεῖ καὶ ἀπορεῖται;
[1, 32]   δὲ καὶ σοφία ἐν  ψυχῇ·   ὥστε οὐκ ἀλλοτρίως ὑπὲρ ψυχῆς
[1, 1]   δὲ καὶ ἄνευ τοῦ τὴν  ψυχὴν   εἶναι ἀθάνατον δείξει τις δυσὶν
[1, 1]   ταῦτα δὲ Πλάτων διείλετο τὴν  ψυχὴν   εἴς τε τὸ λόγον ἔχον
[1, 4]   γέ τοί φαμεν τήν τε  ψυχὴν   ποιεῖν καὶ τὴν τῆς ψυχῆς
[1, 4]   ψυχὴν ποιεῖν καὶ τὴν τῆς  ψυχῆς   ἀρετήν. Ἀλλ´ μὲν ἀρετὴ
[1, 4]   δὲ ζῶμεν· διὰ τὴν τῆς  ψυχῆς   ἀρετὴν ἄρα εὖ ζήσομεν. Τὸ
[1, 1]   δὲ ἐν τῷ διανοητικῷ τῆς  ψυχῆς   ἐγγίνεται μορίῳ· γίνονται οὖν αἱ
[1, 32]   ἐστίν, ἕτερα καὶ τὰ τῆς  ψυχῆς   εἶναι μέρη οἷς ταῦτα γνωρίζομεν.
[1, 5]   μὲν οὖν λεκτέον ὑπὲρ τῆς  ψυχῆς   ἐν ἐγγίνεται, οὐ τί
[1, 4]   καὶ τούτου τοῦ μορίου τῆς  ψυχῆς   ἔστιν ἀρετή; Εἰ γὰρ ἔστι,
[1, 32]   τὸ δὲ ἄλογον μόριον τῆς  ψυχῆς·   ἔστιν δ´ εἰς δύο τὴν
[1, 4]   καὶ τοῦτο τὸ μόριον τῆς  ψυχῆς   ἔχει· ἂν μὲν γὰρ ἐμβάλῃς
[1, 4]   ἐνέργεια τέλος· τῆς δὲ  ψυχῆς   ἀρετὴ ἕξις ἐστίν· ἔστιν
[1, 32]   ὥστε τὸ προαιρετικὸν μόριον τῆς  ψυχῆς   κατὰ τὸν λόγον τῶν αἰσθητῶν
[1, 1]   αὐτὸν ἐν τῷ λογιστικῷ τῆς  ψυχῆς   μορίῳ· συμβαίνει οὖν αὐτῷ ἐπιστήμας
[1, 10]   δὲ δεῖ ὑπολαμβάνειν καὶ ἐπὶ  ψυχῆς·   οὐ γὰρ ἔσται προαιρούμενος
[1, 32]   ψυχῇ· ὥστε οὐκ ἀλλοτρίως ὑπὲρ  ψυχῆς   ποιούμεθα τοὺς λόγους. Ὥσπερ δ´
[1, 1]   ἀναιρεῖν τὸ ἄλογον μέρος τῆς  ψυχῆς,   τοῦτο δὲ ποιῶν ἀναιρεῖ καὶ
[1, 4]   ἂν εἴη αἰτία· τῆς δὲ  ψυχῆς   τούτων μὲν τῶν μορίων οὐθὲν
[1, 4]   ὡς δοκεῖ, μόριόν τι τῆς  ψυχῆς   τρεφόμεθα, καλοῦμεν θρεπτικόν
[1, 32]   τὸ λόγον ἔχον μόριον τῆς  ψυχῆς,   ὧν ἐστι τὸ μὲν βουλευτικὸν
[1, 32]   διελέσθαι. Διωρίσθη μὲν οὖν ὑπὲρ  ψυχῆς   ὡς τύπῳ καὶ πρότερον, ὅτι




| Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/05/2008