Page
[614]	δικαιοσύνη, τοιαῦτ’ ἂν εἴη. ~Καὶ	μάλ’	ἔφη, καλά τε καὶ βέβαια.
[599]	ὡς βέλτιστον ἔχοντα; ~Οὐκ ἔγωγε.	~Αλλ’	εἴπερ γε οἶμαι ἐπιστήμων εἴη
[611]	εἴη τελευτῶντα ἀθάνατα. ~Αληθῆ λέγεις.	~Αλλ’	ἦν δ’ ἐγώ, μήτε τοῦτο
[600]	~συμβουλεύοντος εὖ πολεμηθεὶς μνημονεύεται; ~Οὐδείς.	~Αλλ’	οἷα δὴ εἰς τὰ ἔργα
[596]	τῶν δημιουργῶν· πῶς γάρ; ~Οὐδαμῶς.	~Αλλ’	ὅρα δὴ καὶ τόνδε τίνα
[614]	οὐ πολλὰ ἄλλ’ ἥδιον ἀκούοντι.	~Αλλ’	οὐ μέντοι σοι, ἦν δ’
[602]	ὧν ἂν ~ποιῇ. ~Οὐ πάνυ.	~(Αλλ’	οὖν δὴ ὅμως γε μιμήσεται,
[604]	πληγέντος ἐν τῷ βοᾶν διατρίβειν,	ἀλλ’	ἀεὶ ἐθίζειν τὴν ~ψυχὴν ὅτι
[605]	ἑαυτόν τις μὴ ἀξιοῖ εἶναι	ἀλλ’	αἰσχύνοιτο ἄν, μὴ βδελύττεσθαι ~ἀλλὰ
[614]	ἐγώ, Αλκίνου γε ἀπόλογον ἐρῶ,	ἀλλ’	~ἀλκίμου μὲν ἀνδρός, Ηρὸς τοῦ
[621]	καὶ τὴν ψυχὴν οὐ μιανθησόμεθα.	ἀλλ’	ἂν ἐμοὶ πειθώμεθα, ~νομίζοντες ἀθάνατον
[612]	τε ~καὶ Ομηρον ὑμεῖς ἔφατε,	ἀλλ’	αὐτὸ δικαιοσύνην αὐτῇ ψυχῇ ἄριστον
[619]	οὐ ~πάντα ἱκανῶς ἀνασκεψάμενον ἑλέσθαι,	ἀλλ’	(αὐτὸν λαθεῖν ἐνοῦσαν ~εἱμαρμένην παίδων
[596]	εἰπεῖν, εἴ τί μοι καταφαίνεται,	ἀλλ’	αὐτὸς ὅρα. ~Βούλει οὖν ἐνθένδε
[609]	οὐκ οἰόμεθα δεῖν σῶμα ἀπόλλυσθαι·	ἀλλ’	ἐὰν μὲν ἐμποιῇ ἡ ~αὐτῶν
[602]	ἄξιον λόγου περὶ ὧν μιμεῖται,	ἀλλ’	εἶναι παιδιάν ~τινα καὶ οὐ
[606]	~πενθεῖ, τοῦτον ἐπαινεῖν καὶ ἐλεεῖν,	ἀλλ’	ἐκεῖνο κερδαίνειν ἡγεῖται, τὴν ~ἡδονήν,
[601]	τε χαλκεὺς καὶ ὁ σκυτεύς,	ἀλλ’	ἐκεῖνος ὅσπερ τούτοις ~ἐπίσταται χρῆσθαι,
[615]	ἀναβήσεσθαι οὐκ ~ἐδέχετο τὸ στόμιον,	ἀλλ’	ἐμυκᾶτο ὁπότε τις τῶν οὕτως
[621]	τὸ σῶμα ~ἀφίκοιτο, οὐκ εἰδέναι,	ἀλλ’	ἐξαίφνης ἀναβλέψας ἰδεῖν ἕωθεν αὑτὸν
[608]	ἀληθείας τε ἁπτομένῃ καὶ ~σπουδαίᾳ,	ἀλλ’	εὐλαβητέον (αὐτὴν ὂν τῷ ἀκροωμένῳ,
[599]	τὰς ~ἄλλας τέχνας αὐτοὺς ἐρωτῶμεν,	ἀλλ’	ἐῶμεν· περὶ δὲ ὧν μεγίστων
[601]	ῥήμασιν ἐπιχρωματίζειν αὐτὸν οὐκ ἐπαΐοντα	~ἀλλ’	ἢ μιμεῖσθαι, ὥστε ἑτέροις τοιούτοις
[601]	τοίνυν ἡμίσεως αὐτὸ καταλίπωμεν ῥηθέν,	ἀλλ’	ἱκανῶς ἴδωμεν. ~Λέγε, ἔφη. ~Ζωγράφος,
[613]	καὶ ἐμοῦ ἀκηκοέναι ὡς πάσχουσιν.	~ἀλλ’	ὃ λέγω, ὅρα εἰ ἀνέξῃ.
[595]	γε τῆς ἀληθείας τιμητέος ἀνήρ,	ἀλλ’	ὃ λέγω, ῥητέον. ~Πάνυ μὲν
[603]	~Ορθῶς γάρ, ἦν δ’ ἐγώ·	ἀλλ’	ὃ τότε ἀπελίπομεν, νῦν μοι
[600]	γὰρ οὖν, ἦν δ’ ἐγώ.	ἀλλ’	οἴει, ὦ Γλαύκων, εἰ τῷ
[611]	κακῶν, ὥσπερ ~νῦν ἡμεῖς θεώμεθα,	ἀλλ’	οἷόν ἐστιν καθαρὸν γιγνόμενον, τοιοῦτον
[598]	οὐδενὸς τούτων ἐπαΐων τῶν τεχνῶν·	~ἀλλ’	ὅμως παῖδάς γε καὶ ἄφρονας
[595]	διδάσκαλός τε καὶ ἡγεμὼν γενέσθαι.	ἀλλ’	~οὐ γὰρ πρό γε τῆς
[599]	εἰδότι τὴν ἀλήθειαν— φαντάσματα γὰρ	ἀλλ’	~οὐκ ὄντα ποιοῦσιν— ἤ τι
[597]	ἂν ὃ ἔστιν κλίνη ἐκείνη	~ἀλλ’	οὐχ αἱ δύο. ~Ορθῶς, ἔφη.
[608]	ὑπὲρ τοσούτου δεῖν (χρόνου ~ἐσπουδακέναι,	ἀλλ’	οὐχ ὑπὲρ τοῦ παντός; ~Οἶμαι
[617]	θανατηφόρου. (οὐχ ὑμᾶς δαίμων ~λήξεται,	ἀλλ’	ὑμεῖς δαίμονα αἱρήσεσθε. πρῶτος δ’
[609]	τῆς ἀδικίας, πονηρίας οὔσης ψυχῆς.	ἀλλ’	~ὧδε ποίει· ὥσπερ σῶμα ἡ
[602]	ἑκάστου ὅπῃ ~πονηρὸν ἢ χρηστόν·	ἀλλ’	ὡς ἔοικεν, οἷον φαίνεται καλὸν
[600]	τῆς δὲ ~ἀληθείας οὐχ ἅπτεσθαι,	ἀλλ’	ὥσπερ νυνδὴ ἐλέγομεν, ~ὁ ζωγράφος
[614]	ἄν, ἔφη, ὡς οὐ πολλὰ	ἄλλ’	ἥδιον ἀκούοντι. ~Αλλ’ οὐ μέντοι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 1/09/2005