Page
[614]	μεστὰς αὐχμοῦ τε καὶ κόνεως,	ἐκ	δὲ τοῦ ἑτέρου ~καταβαίνειν ἑτέρας
[616]	οὕτω πᾶσαν συνέχον τὴν ~περιφοράν—	ἐκ	δὲ τῶν ἄκρων τεταμένον Ανάγκης
[614]	δικασθείη, κατὰ δὲ τὼ ἑτέρω	ἐκ	μὲν ~τοῦ ἀνιέναι ἐκ τῆς
[595]	γέ τίς με καὶ αἰδὼς	ἐκ	παιδὸς ἔχουσα ~περὶ Ομήρου ἀποκωλύει
[608]	πᾶς γὰρ οὗτός γε ~ὁ	ἐκ	παιδὸς μέχρι πρεσβύτου χρόνος πρὸς
[617]	φωνὴν μίαν ἱεῖσαν, ἕνα τόνον·	ἐκ	πασῶν δὲ ὀκτὼ ~οὐσῶν μίαν
[598]	λέγεις; ἔφη. ~Ωδε· κλίνη, ἐάντε	ἐκ	πλαγίου αὐτὴν θεᾷ ἐάντε καταντικρὺ
[614]	καὶ τὰς ἀεὶ ~ἀφικνουμένας ὥσπερ	ἐκ	πολλῆς πορείας φαίνεσθαι ἥκειν, καὶ
[611]	ἐγώ, ἀίδιον εἶναι σύνθετόν τε	ἐκ	πολλῶν καὶ μὴ τῇ ~καλλίστῃ
[613]	μή τι ἀναγκαῖον αὐτῷ κακὸν	ἐκ	~προτέρας ἁμαρτίας ὑπῆρχεν; ~Πάνυ μὲν
[614]	γνώριμαι, καὶ πυνθάνεσθαι τάς τε	ἐκ	τῆς ~γῆς ἡκούσας παρὰ τῶν
[614]	ἑτέρω ἐκ μὲν ~τοῦ ἀνιέναι	ἐκ	τῆς γῆς μεστὰς αὐχμοῦ τε
[619]	ἅτε πόνων ἀγυμνάστους· τῶν δ’	ἐκ	τῆς γῆς τοὺς ~πολλούς, ἅτε
[596]	σκεύη ποιῆσαι, ἀλλὰ καὶ τὰ	ἐκ	τῆς γῆς φυόμενα ~ἅπαντα ποιεῖ
[603]	ἐγώ, τῷ εἰκότι μόνον πιστεύσωμεν	ἐκ	τῆς γραφικῆς, ~ἀλλὰ καὶ ἐπ’
[596]	~Βούλει οὖν ἐνθένδε ἀρξώμεθα ἐπισκοποῦντες,	ἐκ	τῆς εἰωθυίας ~μεθόδου; εἶδος γάρ
[607]	ὅτι εἰκότως ἄρα τότε αὐτὴν	ἐκ	τῆς πόλεως ἀπεστέλλομεν ~τοιαύτην οὖσαν·
[611]	ἀθανάτων πλέον γίγνοιτο, οἶσθ’ ὅτι	ἐκ	~τοῦ θνητοῦ ἂν γίγνοιτο καὶ
[615]	πορείαν χιλιέτη— τὰς δ’ αὖ	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ ~εὐπαθείας διηγεῖσθαι καὶ
[619]	ἐν τοῖς τοιούτοις ἁλισκομένους τοὺς	ἐκ	τοῦ ~οὐρανοῦ ἥκοντας, ἅτε πόνων
[619]	ἑαυτοῦ. εἶναι δὲ ~αὐτὸν τῶν	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ ἡκόντων, ἐν τεταγμένῃ
[614]	δὲ τοῦ ἑτέρου ~καταβαίνειν ἑτέρας	ἐκ	τοῦ (οὐρανοῦ καθαράς. καὶ τὰς
[616]	αὐτόθι κατὰ (μέσον τὸ φῶς	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ ~τὰ ἄκρα αὐτοῦ
[614]	ἑτέρων τὰ ἐκεῖ καὶ τὰς	ἐκ	τοῦ οὐρανοῦ τὰ παρ’ ἐκείναις.
[611]	ὑπὸ ταύτης τῆς ~ὁρμῆς ἐκκομισθεῖσα	ἐκ	τοῦ πόντου ἐν ᾧ νῦν
[603]	βιαίους ἢ ἑκουσίας πράξεις, καὶ	ἐκ	τοῦ πράττειν ἢ εὖ οἰομένους
[602]	γε. ~Ο δὲ μιμητὴς πότερον	ἐκ	τοῦ χρῆσθαι ἐπιστήμην ἕξει περὶ
[620]	λαχοῦσα, καὶ ἁσμένην ἑλέσθαι. καὶ	ἐκ	τῶν ἄλλων ~δὴ θηρίων ὡσαύτως
[618]	καὶ πονηρὸν διαγιγνώσκοντα, ~τὸν βελτίω	ἐκ	τῶν δυνατῶν ἀεὶ πανταχοῦ αἱρεῖσθαι·
[619]	μὴ ἐν τελευταίοις πίπτοι, ~κινδυνεύει	ἐκ	τῶν ἐκεῖθεν ἀπαγγελλομένων οὐ μόνον
[601]	ἢ μιμεῖσθαι, ὥστε ἑτέροις τοιούτοις	ἐκ	τῶν λόγων θεωροῦσι δοκεῖν, ~ἐάντε
[617]	ἐν τάξει διαστῆσαι, ἔπειτα ~λαβόντα	ἐκ	τῶν τῆς Λαχέσεως γονάτων κλήρους
[601]	σκυτοτομίας καὶ τοῖς μὴ ἐπαΐουσιν,	ἐκ	τῶν χρωμάτων δὲ καὶ σχημάτων
[616]	ἀδάμαντος, τὸν δὲ σφόνδυλον μεικτὸν	ἔκ	τε τούτου καὶ ἄλλων ~γενῶν.
[596]	τινὶ δὲ οὐκ ἄν; ἢ	οὐκ	αἰσθάνῃ ὅτι κἂν αὐτὸς οἷός
[599]	~καὶ τὰ ἔργα αὐτῶν ὁρῶντες	(οὐκ	αἰσθάνονται τριττὰ ἀπέχοντα τοῦ ~ὄντος
[596]	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Αλλὰ φήσεις	οὐκ	ἀληθῆ οἶμαι αὐτὸν ποιεῖν ἃ
[604]	καὶ ἀπλήστως ἔχον αὐτῶν ἆρ’	οὐκ	ἀλόγιστόν τε φήσομεν εἶναι καὶ
[596]	τούτων ἁπάντων ~ποιητής, τινὶ δὲ	οὐκ	ἄν; ἢ οὐκ αἰσθάνῃ ὅτι
[596]	καί μοι εἰπέ, τὸ παράπαν	οὐκ	ἄν σοι δοκεῖ εἶναι ~τοιοῦτος
[597]	~χειροτέχνου εἴ τις φαίη, κινδυνεύει	οὐκ	ἂν ἀληθῆ λέγειν; ~Οὔκουν, ἔφη,
[609]	~ἢ εἰ μὴ τοῦτο ἀπολεῖ,	οὐκ	ἂν ἄλλο γε αὐτὸ ἔτι
[606]	κερδαίνειν ἡγεῖται, τὴν ~ἡδονήν, καὶ	οὐκ	ἂν δέξαιτο αὐτῆς στερηθῆναι καταφρονήσας
[604]	ἄν, πολλὰ δὲ ποιήσει, ἃ	οὐκ	ἂν δέξαιτό τινα ἰδεῖν ~δρῶντα.
[603]	τῆς ψυχῆς τῷ κατὰ τὰμέτρα	~οὐκ	ἂν εἴη ταὐτόν. ~Οὐ γὰρ
[611]	οἱ τὸν (θαλάττιον Γλαῦκον ~ὁρῶντες	οὐκ	ἂν ἔτι ῥᾳδίως αὐτοῦ ἴδοιεν
[597]	εἰ μὴ ὃ ἔστιν ποιεῖ,	οὐκ	ἂν τὸ ὂν ποιοῖ, ἀλλά
[619]	ἐκεῖσε καὶ δεῦρο πάλιν πορείαν	οὐκ	ἂν χθονίαν ~καὶ τραχεῖαν πορεύεσθαι,
[615]	~χρόνον βιούντων πέρι ἄλλα ἔλεγεν	οὐκ	ἄξια μνήμης. εἰς δὲ θεοὺς
[621]	ὦ Γλαύκων, μῦθος ἐσώθη καὶ	οὐκ	ἀπώλετο, (καὶ ἡμᾶς ~ἂν σώσειεν,
[600]	οὐ μιμεῖσθαι ἀλλὰ γιγνώσκειν δυνάμενος,	οὐκ	ἄρ’ ἂν πολλοὺς ~ἑταίρους ἐποιήσατο
[610]	~Μὰ Δί’ ἦ δ’ ὅς,	οὐκ	ἄρα πάνδεινον φανεῖται ἡ ἀδικία,
[597]	οὗτος. ~(Τί δὲ ὁ κλινοποιός;	οὐκ	ἄρτι μέντοι ἔλεγες ὅτι οὐ
[617]	ἀναιρεῖσθαι πλὴν οὗ, ἓ δὲ	οὐκ	ἐᾶν· ~τῷ δὲ ἀνελομένῳ δῆλον
[611]	τοῦτο οἰώμεθα— ὁ γὰρ λόγος	οὐκ	(ἐάσει— ~μήτε γε αὖ τῇ
[597]	~(Ο μὲν δὴ θεός, εἴτε	οὐκ	ἐβούλετο, εἴτε τις ἀνάγκη ἐπῆν
[599]	(ἑαυτοῦ βίου ὡς βέλτιστον ἔχοντα;	~Οὐκ	ἔγωγε. ~Αλλ’ εἴπερ γε οἶμαι
[608]	καὶ θαυμάσας εἶπε· Μὰ Δί’	οὐκ	ἔγωγε· σὺ δὲ ~τοῦτ’ ἔχεις
[615]	ἡμαρτηκότων— οὓς οἰομένους ἤδη ἀναβήσεσθαι	οὐκ	~ἐδέχετο τὸ στόμιον, ἀλλ’ ἐμυκᾶτο
[620]	διὰ τὸν ὑπ’ ἐκείνων θάνατον	οὐκ	~ἐθέλουσαν ἐν γυναικὶ γεννηθεῖσαν γενέσθαι·
[621]	ὅπως εἰς τὸ σῶμα ~ἀφίκοιτο,	οὐκ	εἰδέναι, ἀλλ’ ἐξαίφνης ἀναβλέψας ἰδεῖν
[602]	οὖν δὴ ὅμως γε μιμήσεται,	οὐκ	εἰδὼς περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~πονηρὸν
[619]	μετειληφότα. ὡς δὲ καὶ ~εἰπεῖν,	οὐκ	ἐλάττους εἶναι ἐν τοῖς τοιούτοις
[619]	τε καὶ ὀδύρεσθαι τὴν αἵρεσιν,	οὐκ	ἐμμένοντα τοῖς ~προρρηθεῖσιν ὑπὸ τοῦ
[618]	καὶ γυναικῶν. ψυχῆς δὲ τάξιν	οὐκ	ἐνεῖναι διὰ τὸ ἀναγκαίως ἔχειν
[619]	τε πεπονηκότας ἄλλους τε ἑωρακότας,	οὐκ	ἐξ ~ἐπιδρομῆς τὰς αἱρέσεις ποιεῖσθαι.
[612]	εἶναι ἀγαθὰ διδοῦσα ἐφάνη καὶ	οὐκ	ἐξαπατῶσα τοὺς τῷ ~ὄντι λαμβάνοντας
[602]	μιμῆται ~πρὸς κάλλος ἢ πονηρίαν.	~Οὐκ	ἔοικεν. ~Χαρίεις ἂν εἴη ὁ
[601]	ὀνόμασι καὶ ῥήμασιν ἐπιχρωματίζειν αὐτὸν	οὐκ	ἐπαΐοντα ~ἀλλ’ ἢ μιμεῖσθαι, ὥστε
[601]	ποιήσει δοκοῦντα (εἶναι, αὐτός τε	οὐκ	ἐπαΐων ~περὶ σκυτοτομίας καὶ τοῖς
[600]	οὕτω σφόδρα ~φιλοῦνται, ὥστε μόνον	οὐκ	ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς περιφέρουσιν αὐτοὺς
[609]	ἦν δ’ ἐγώ· ψυχῇ ἆρ’	οὐκ	ἔστιν ὃ ποιεῖ αὐτὴν αὐτὴν
[605]	~Οὐ μὰ τὸν Δί’ ἔφη,	οὐκ	εὐλόγῳ ἔοικεν. ~(Ναί, ἦν δ’
[606]	ἀντὶ χειρόνων ~καὶ ἀθλιωτέρων γιγνώμεθα.	~Οὐκ	ἔχω ἄλλως φάναι, ἦ δ’
[609]	οἷόν τε αὐτὸ λύειν ἀπολλύον,	οὐκ	ἤδη ~εἰσόμεθα ὅτι τοῦ πεφυκότος
[609]	ὅτι τοῦ πεφυκότος οὕτως ὄλεθρος	οὐκ	ἦν; ~Οὕτως, ἔφη, εἰκός. ~Τί
[608]	ἔφη· ἀλλὰ τί τοῦτο λέγεις;	~Οὐκ	ᾔσθησαι, ἦν δ’ ἐγώ, ὅτι
[602]	καὶ πόρρωθεν διὰ ~τῆς ὄψεως	οὐκ	ἴσον φαίνεται. ~Οὐ γάρ. ~Καὶ
[599]	δὲ τίς; ἕξει τινὰ εἰπεῖν;	~Οὐκ	οἶμαι, ἔφη ὁ Γλαύκων· οὔκουν
[609]	εἴτε σαπρότης εἴτε ~ἡτισοῦν οὖσα,	οὐκ	οἰόμεθα δεῖν σῶμα ἀπόλλυσθαι· ἀλλ’
[599]	τὴν ἀλήθειαν— φαντάσματα γὰρ ἀλλ’	~οὐκ	ὄντα ποιοῦσιν— ἤ τι καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 1/09/2005