| Page |
|---|
| [597] |
ὃ
ἔστιν
κλίνη
ἐκείνη
~ἀλλ’
|
οὐχ |
αἱ
δύο.
~Ορθῶς,
ἔφη.
~(Ταῦτα |
| [600] |
ὧν
ποιοῦσιν,
τῆς
δὲ
~ἀληθείας
|
οὐχ |
ἅπτεσθαι,
ἀλλ’
ὥσπερ
νυνδὴ
ἐλέγομεν, |
| [615] |
ἔφη
οὖν
τὸν
ἐρωτώμενον
εἰπεῖν,
|
~Οὐχ |
ἥκει,
φάναι,
οὐδ’
ἂν
ἥξει |
| [595] |
μᾶλλον
ὀρθῶς
ᾠκίζομεν
τὴν
πόλιν,
|
οὐχ |
ἥκιστα
δὲ
ἐνθυμηθεὶς
~περὶ
ποιήσεως |
| [606] |
δὲ
φύσει
βέλτιστον
~ἡμῶν,
ἅτε
|
οὐχ |
ἱκανῶς
πεπαιδευμένον
λόγῳ
οὐδὲ
ἔθει, |
| [606] |
κατέχειν.
~(Αληθέστατα,
ἔφη.
~Αρ’
οὖν
|
οὐχ |
ὁ
αὐτὸς
λόγος
καὶ
περὶ |
| [613] |
εἰ
δεῖ
τὸ
ὂν
τιθέναι;
|
~οὐχ |
οἱ
μὲν
δεινοί
τε
καὶ |
| [609] |
ποιεῖ
αὐτὸ
~μοχθηρόν,
τοῦτο
μέντοι
|
οὐχ |
οἷόν
τε
αὐτὸ
λύειν
ἀπολλύον, |
| [612] |
~Εστι
ταῦτα.
~Τῷ
δὲ
θεοφιλεῖ
|
οὐχ |
ὁμολογήσομεν,
~ὅσα
γε
ἀπὸ
θεῶν |
| [607] |
ἀλλὰ
~γὰρ
τὸ
δοκοῦν
ἀληθὲς
|
οὐχ |
ὅσιον
προδιδόναι.
ἦ
γάρ,
ὦ |
| [608] |
ἀγών,
ὦ
φίλε
Γλαύκων,
μέγας,
|
οὐχ |
ὅσος
δοκεῖ,
τὸ
~χρηστὸν
ἢ |
| [613] |
τε
ἆθλα
λαμβάνουσιν
καὶ
στεφανοῦνται.
|
οὐχ |
οὕτω
καὶ
~περὶ
τῶν
δικαίων |
| [609] |
εἰς
τὸ
μὴ
~εἶναι
ἀφικνεῖται—
|
οὐχ |
οὕτω;
~Ναί.
~Ιθι
δή,
καὶ |
| [601] |
οὐδὲν
ἐπαΐει,
τοῦ
δὲ
φαινομένου·
|
οὐχ |
(οὕτως;
~Ναί.
~Μὴ
τοίνυν
ἡμίσεως |
| [617] |
~ἄλλης
περιόδου
θνητοῦ
γένους
θανατηφόρου.
|
(οὐχ |
ὑμᾶς
δαίμων
~λήξεται,
ἀλλ’
ὑμεῖς |
| [608] |
τοσούτου
δεῖν
(χρόνου
~ἐσπουδακέναι,
ἀλλ’
|
οὐχ |
ὑπὲρ
τοῦ
παντός;
~Οἶμαι
ἔγωγ’ |
| [613] |
δ’
ἐγώ,
παρ’
ἀνθρώπων;
ἆρ’
|
οὐχ |
ὧδε
ἔχει,
εἰ
δεῖ
τὸ |
