| Page |
| [596] |
αἰσθάνῃ
ὅτι
κἂν
αὐτὸς
οἷός
|
τ’ |
εἴης
πάντα
~ταῦτα
ποιῆσαι
τρόπῳ |
| [598] |
διὰ
τὸ
αὐτὸς
μὴ
οἷός
|
τ’ |
εἶναι
ἐπιστήμην
καὶ
ἀνεπιστημοσύνην
καὶ |
| [600] |
πόλιν
τὴν
αὑτῶν
διοικεῖν
οἷοί
|
τ’ |
ἔσονται,
ἐὰν
μὴ
σφεῖς
~αὐτῶν |
| [608] |
ἕως
δ’
ἂν
μὴ
οἵα
|
τ’ |
ᾖ
~ἀπολογήσασθαι,
ἀκροσαόμεθ’
αὐτῆς
ἐπᾴδοντες |
| [618] |
~μαθητὴς
ἔσται,
ἐάν
ποθεν
οἷός
|
τ’ |
ᾖ
μαθεῖν
καὶ
ἐξευρεῖν
τίς |
| [600] |
Γλαύκων,
εἰ
τῷ
ὄντι
οἷός
|
τ’ |
ἦν
~παιδεύειν
ἀνθρώπους
καὶ
βελτίους |
| [600] |
οἱ
ἐπ’
ἐκείνου,
εἴπερ
οἷός
|
τ’ |
ἦν
πρὸς
ἀρετὴν
ὀνῆσαι
~ἀνθρώπους, |
| [612] |
ὁ
δὲ
θεομισής,
ὥσπερ
~καὶ
|
κατ’ |
ἀρχὰς
ὡμολογοῦμεν.
~Εστι
ταῦτα.
~Τῷ |
| [610] |
ἔμφυτον
κακόν,
οὐδέποτε
ἀξιώσομεν
διαφθείρεσθαι.
|
~Ορθότατ’ |
αὖ,
ἔφη,
λέγεις.
~Κατὰ
τὸν |
| [597] |
ἦ
δ’
ὅς,
ἔμοιγε
δοκεῖ
|
μετριώτατ’ |
ἂν
προσαγορεύεσθαι,
~μιμητὴς
οὗ
ἐκεῖνοι |
| [599] |
ἑαυτοῦ
καταλιπεῖν
~μνημεῖα,
καὶ
εἶναι
|
προθυμοῖτ’ |
ἂν
μᾶλλον
ὁ
ἐγκωμιαζόμενος
ἢ |
| [604] |
ἃ
εἴ
τις
~αὐτοῦ
ἀκούοι
|
αἰσχύνοιτ’ |
ἄν,
πολλὰ
δὲ
ποιήσει,
ἃ |
| [613] |
ἀνδρός,
ἐάντ’
ἐν
πενίᾳ
~γίγνηται
|
ἐάντ’ |
ἐν
νόσοις
ἤ
τινι
ἄλλῳ |
| [613] |
ὑποληπτέον
περὶ
τοῦ
δικαίου
ἀνδρός,
|
ἐάντ’ |
ἐν
πενίᾳ
~γίγνηται
ἐάντ’
ἐν |
| [612] |
ποιητέον
εἶναι
αὐτῇ
τὰ
δίκαια,
|
ἐάντ’ |
ἔχῃ
τὸν
Γύγου
~δακτύλιον,
ἐάντε |
| [597] |
ζητήσωμεν
τὸν
μιμητὴν
τοῦτον,
~τίς
|
ποτ’ |
ἐστίν;
~Εἰ
βούλει,
ἔφη.
~Οὐκοῦν |
| [595] |
ἔχοις
ἄν
μοι
εἰπεῖν
ὅτι
|
ποτ’ |
ἐστίν;
οὐδὲ
γάρ
τοι
αὐτὸς |
| [612] |
τῶν
εὐδαιμόνων
λεγομένων
~ἑστιάσεων.
καὶ
|
τότ’ |
ἄν
τις
ἴδοι
αὐτῆς
τὴν |
| [606] |
βουλόμενον
γελωτοποιεῖν,
~φοβούμενος
δόξαν
βωμολοχίας,
|
τότ’ |
αὖ
ἀνιεῖς,
καὶ
ἐκεῖ
νεανικὸν |
| [606] |
ὂν
τοιοῦτον
οἷον
τούτων
ἐπιθυμεῖν,
|
τότ’ |
ἐστὶν
τοῦτο
~τὸ
ὑπὸ
τῶν |
| [604] |
πράγματα,
ὅπῃ
ὁ
λόγος
~αἱρεῖ
|
βέλτιστ’ |
ἂν
ἔχειν,
ἀλλὰ
μὴ
προσπταίσαντας |
| [613] |
μὲν
δὴ
παρὰ
θεῶν
τοιαῦτ’
|
ἄττ’ |
ἂν
εἴη
νικητήρια
τῷ
δικαίῳ. |
| [614] |
οἷς
αὐτὴ
παρείχετο
ἡ
δικαιοσύνη,
|
τοιαῦτ’ |
ἂν
εἴη.
~Καὶ
μάλ’
ἔφη, |
| [613] |
~Τὰ
μὲν
δὴ
παρὰ
θεῶν
|
τοιαῦτ’ |
ἄττ’
ἂν
εἴη
νικητήρια
τῷ |
| [597] |
καλεῖς;
~Πάνυ
μὲν
οὖν,
ἔφη.
|
~Τοῦτ’ |
ἄρα
ἔσται
καὶ
ὁ
τραγῳδοποιός, |
| [608] |
Δί’
οὐκ
ἔγωγε·
σὺ
δὲ
|
~τοῦτ’ |
ἔχεις
λέγειν;
~Εἰ
μὴ
ἀδικῶ |