Chapitre
[20]	τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ	ᾧ	ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ λέγω, ~δυοῖν
[12]	ἐὰν τῷ ὄντι γε ~ᾖ,	ὦ	ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ
[8]	ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν	νῷ	~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν
[57]	λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη,	ὦ	ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ
[3]	τρίβων ἅμα, Ὡς ἄτοπον, ἔφη,	ὦ	ἄνδρες, ~ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο
[64]	ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω,	ὦ	~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι
[43]	Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα,	ὦ	ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει
[64]	γὰρ ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς,	ὦ	ἄριστε Κρίτων, τὸ μὴ καλῶς
[66]	Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη,	Ὦ	βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων,
[36]	ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη,	ὦ	ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ
[21]	λείπεται ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν,	ὦ	ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν
[12]	ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ,	ὦ	ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ
[59]	ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη,	ὦ	ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη
[32]	τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα,	ὦ	~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[47]	χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος,	ὦ	ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν
[1]	ἄλλου του ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός,	ὦ	Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή
[49]	ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν,	ὦ	Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν
[2]	εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο,	ὦ	Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ τρόπου καὶ
[66]	ὃς λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως,	ὦ	Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας
[38]	δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν,	ὦ	Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ
[1]	(Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ,	ὦ	Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ
[67]	τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ τελευτή,	ὦ	Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο,
[66]	~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε,	ὦ	θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι οὐχ ἥκιστα
[44]	ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι,	ὦ	Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες
[14]	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ Σωκράτης,	ὦ	Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν;
[28]	τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή, ἔφη,	ὦ	Κέβης, εἰ ἐκ πάντων τῶν
[55]	~Τί οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ὦ	Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον
[32]	ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις μὲν ἅπασιν,	ὦ	Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει
[24]	~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί που
[6]	ἀλλὰ τόδε γέ μοι δοκεῖ,	ὦ	Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς
[4]	οἷς πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν,	~ὦ	Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι
[51]	Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή που,	ὦ	Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ τι
[18]	ψυχή τι ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά,	ὦ	Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών,
[45]	~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ
[29]	μετὰ θεῶν διάγουσα; Οὕτω φῶμεν,	ὦ	Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ
[30]	γε, ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι,	ὦ	Κέβης· καὶ οὔ τί γε
[37]	~Ἀλλ᾽ ἄγε, ἦ δ᾽ ὅς,	ὦ	Κέβης, λέγε, τί ἦν τὸ
[45]	ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,	ὦ	Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς
[34]	ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν ἕνεκα,	ὦ	Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί
[17]	ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν,
[5]	τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί δέ,	ὦ	Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ τε
[44]	δὲ δὴ τὰ Κάδμου, ἔφη,	ὦ	Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ τίνι
[16]	ζῶν. ~Ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα,	ὦ	Κέβης, τὰ ζῶντά τε καὶ
[53]	~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,	ὦ	Κέβης, τάδε εἴη ἄν, ἃ
[4]	λέγειν. ~Λέγε τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ,	ὦ	Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ
[47]	βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι,	ὦ	~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη,
[56]	~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον ἄρα, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον,
[17]	~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη,	ὦ	Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς
[65]	ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε, ἔφη,	ὦ	Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν,
[3]	Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα,	Ὦ	Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω τις αὐτὴν
[66]	εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο-	~Ὦ	Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν
[64]	ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη,	ὦ	Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν
[65]	με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή,	ὦ	Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω
[13]	ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ.	~Ὦ	μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ
[41]	Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη,	ὦ	ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ
[21]	~Πρότερον ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα,	ὦ	Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον,
[11]	οὐ θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι,	ὦ	Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους
[22]	οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν,	ὦ	Σιμμία; Εἰ μὲν ἔστιν ἃ
[10]	κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν,	ὦ	Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος
[21]	ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ,	ὦ	Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ
[20]	ἢ οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν,	ὦ	Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου,
[35]	τε ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί,	ὦ	Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς ἂν
[42]	πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ που,	ὦ	Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον
[23]	καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ
[56]	εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη,	ὦ	Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά
[18]	μὴ ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ,	ὦ	Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν
[12]	οὔ; ~Τῷ ὄντι ἄρα, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν
[58]	μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι,	ὦ	Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ
[13]	ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη
[58]	οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι,	ὦ	Σιμμία, οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη
[37]	οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι,	ὦ	Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει
[62]	δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν,	ὦ	Σιμμία, πᾶν ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς
[21]	δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη,	ὦ	Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται
[9]	~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν,	ὦ	Σιμμία, πλήν γε τοῦ σφᾶς
[41]	Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἃ
[13]	~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι,
[8]	οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι,	ὦ	~Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἐγὼ
[8]	τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, εἰ
[63]	καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης καὶ
[23]	ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὁ
[34]	μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὅπως
[40]	ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή, ἔφη,	ὦ	Σιμμία τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ
[42]	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,	ὦ	Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ
[9]	~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ που,	ὦ	Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ
[58]	βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός,	ὦ	Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ λόγου
[10]	~Τί δὲ δὴ τὰ τοιάδε,	ὦ	Σιμμία; Φαμέν τι εἶναι δίκαιον
[41]	συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δ᾽
[21]	ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς,	ὦ	Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν
[19]	τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται,	ὦ	Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων
[5]	~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε σαφές,	ὦ	Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ
[17]	μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης,	ὦ	Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν
[23]	οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη,	~ὦ	Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν
[7]	ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο,	ὦ	~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ
[8]	~Τί οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὦ	Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν
[32]	ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς,	ὦ	Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι
[18]	κατ᾽ ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον,	ὦ	~Σώκρατες, εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν
[20]	ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Εἰ δέ γε οἶμαι
[30]	διὸ καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός γε,	ὦ	Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι, ὦ Κέβης·
[27]	δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι,	ὦ	Σώκρατες, ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου,
[16]	πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον
[43]	ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία,	ὦ	Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα,
[21]	ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω,	ὦ	Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι.
[35]	ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ,	ὦ	~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν
[65]	Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε,	ὦ	Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ
[5]	Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο,	ὦ	Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη
[26]	ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς
[4]	Κέβης ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας
[56]	ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα
[4]	φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ λέγον,	Ὦ	Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν ~ποίει καὶ
[33]	οὐ ~λογίζεται αὐτό. ~Τί τοῦτο,	ὦ	Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι
[8]	δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη ὁ Κρίτων, ἄλλο
[22]	μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ
[9]	~σιτίων (τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα,	ὦ	Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Τί
[65]	~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν,	Ὦ	Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε
[21]	ἢ οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι
[42]	ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς δοκεῖ,
[6]	θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι,	ὦ	~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ
[58]	~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὦ	Σώκρατες, ἡμεῖς γε τούτου τοῦ
[7]	ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, νῦν γέ μοι δοκεῖ
[32]	~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, ὁ Κέβης. ~(Οὐ μέντοι
[41]	ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον,	ὦ	Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ (μοι
[36]	ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ οὖν,	ὦ	~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν
[31]	~Τὰ ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις,	ὦ	Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας
[13]	σοι εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή,	ὦ	Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ δ᾽ ὅς,
[28]	ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή,	ὦ	Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ
[9]	γελάσας, Νὴ τὸν Δία, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ με
[19]	ἡ ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν,
[38]	ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ
[10]	ὁ Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις,	ὦ	Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ
[19]	φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν
[11]	σοι οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[26]	δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη,	ὦ	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι
[24]	Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ
[58]	Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις,	ὦ	Σώκρατες; Περὶ γάρ τοι ~γῆς
[35]	τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ,	ὦ	Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως
[20]	~Καὶ μάλα δὴ οὕτως ἔχει,	ὦ	Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ
[27]	ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις,	ὦ	Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι
[19]	ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν,	ὦ	Σώκρατες, πρός γε ὃ βούλεται
[14]	ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη·	Ὦ	~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε
[35]	ὁ Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν,	ὦ	Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι
[21]	μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν,	ὦ	Σώκρατες, ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος
[64]	αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις ἢ
[25]	ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν,	ὦ	Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν πολλῶν
[55]	δοκεῖ; ~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς,	ὦ	Σώκρατες. ~Τί οὖν, ἦ δ᾽
[5]	ὁ Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις,	ὦ	Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι
[7]	τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως,	ὦ	~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ
[33]	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης,	ὦ	Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ
[66]	ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον
[24]	ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη,	ὦ	Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν
[3]	δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι	Ὦ	~Σώκρατες, ὕστατον δή σε προσεροῦσι
[14]	ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ καλή,	ὦ	(Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ
[49]	ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία,	ὦ	(Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ
[39]	ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν,	ὦ	(Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη
[2]	πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν,	ὦ	Φαίδων, καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~(Αὐτός,	ὦ	Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ
[38]	ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς,	ὦ	Φαίδων, συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν.
[38]	τρίχας Αὔριον δή, ἔφη, ἴσως,	ὦ	(Φαίδων) τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας
[2]	τὰ περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον,	ὦ	Φαίδων; Τί ἦν τὰ λεχθέντα
[2]	οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ,	ὦ	Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός
[1]	ἀποθανών. Τί οὖν ἦν τοῦτο,	ὦ	(Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ,
[40]	~δόξει οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ,	ὦ	φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς
[28]	τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο λέγειν,	ὦ	φίλε Κέβης, ᾗ οὐχ οὕτως
[17]	ὁμοῦ πάντα χρήματα Ὡσαύτως ~δέ,	ὦ	φίλε Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι
[29]	πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε ~δεῖ,	ὦ	φίλε Κέβης τε καὶ Σιμμία,
[51]	τῇ φύσει. τότε μὲν γάρ,	ὦ	φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ
[30]	~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ γε,	ὦ	φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ εἶναι
[54]	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽	ᾧ	ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς
[11]	πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν	ᾧ	ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν,
[54]	ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι	ᾧ	ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ
[54]	ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽	ᾧ	ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως.
[54]	ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι	ᾧ	ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν
[54]	ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ	ᾧ	ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν
[54]	κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι	ᾧ	ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ
[54]	ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽	ᾧ	ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν
[54]	ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ	ᾧ	ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει,
[54]	~Ἀποκρίνου δή, ἦ δ᾽ ὅς,	ᾧ	ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν
[54]	ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό ~με	ᾧ	ἂν τί ἐν τῷ σώματι
[3]	τὰς κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα	ᾧ	ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ
[41]	ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν	ᾧ	ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ
[54]	~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον	ᾧ	αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή
[57]	Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου	ᾧ	δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε
[48]	τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν οὖν	ᾧ	~εἰκάζω τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν·
[41]	ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε ἐν	ᾧ	ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι,
[60]	καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν	ᾧ	ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ ~βαθυτέρους
[1]	πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν	ᾧ	Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην τοὺς
[3]	ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον ἐν	ᾧ	καὶ ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον
[57]	τοῦ χρόνου τούτου μόνον ἐν	~ᾧ	καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ
[9]	ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις	ᾧ	μηδὲν ἡδὺ τῶν ~τοιούτων μηδὲ
[13]	ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν	ᾧ	~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ
[45]	προστεθέν> ἢ τὸ προστεθὲν καὶ	ᾧ	~προσετέθη (διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ
[45]	προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ ἓν	ᾧ	προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ τὸ
[29]	κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν,	ᾧ	προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ
[12]	ἤρων τυχεῖν ἤρων δὲ φρονήσεως	ᾧ	τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος
[20]	ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο,	ᾧ	τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ
[19]	~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο	ᾧ	φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως
[45]	Καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν	ᾧ	φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ ἢ
[5]	καὶ Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων	~Φιλολάῳ	συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε σαφές, ὦ
[13]	κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν	φόβῳ	μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ
[30]	πάλιν εἰς ~τὸν ὁρατὸν τόπον	φόβῳ	τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου,
[38]	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη,	κἀγὼ	τὰς ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας,
[37]	εἰκόνος γάρ τινος, ὡς ἔοικεν,	κἀγὼ	ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ
[1]	πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν	ἐγὼ	ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν
[39]	μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφην	ἐγώ,	ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων)
[45]	Τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν·	ἐγὼ	γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς
[45]	γε. ~Ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος.	Ἐγὼ	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, νέος
[8]	ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς.	Ἐγὼ	γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[14]	εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε μή;	~Ἐγὼ	γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως
[35]	ἢ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ.	~Ἐγὼ	δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός
[41]	ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ ~ἔστιν	(ἐγὼ	δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω,
[41]	καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις·	ἐγὼ	δὲ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων
[50]	ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ	ἐγὼ	δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα,
[63]	ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν ὡς	ἐγὼ	διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι
[48]	εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι καὶ	ἐγὼ	διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι
[39]	φανῆναι; ~Εἰκός γε, ἦν δ᾽	ἐγώ.	~Εἰκὸς γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ
[64]	πείθω, ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς	ἐγώ	εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ
[4]	μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ	ἐγὼ	ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ
[5]	ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ	ἐγὼ	ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω·
[38]	λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή; ~(Φαίδων)	~Ἐγὼ	ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ
[33]	ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες;	~Ἐγὼ	ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ
[66]	εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ	ἐγὼ	εὔχομαί τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ.
[39]	ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος	ἐγὼ	ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν
[13]	ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν	ἐγώ,	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ
[5]	ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν	ἐγὼ	ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν
[58]	Γλαύκου τέχνην, καὶ ἅμα μὲν	ἐγὼ	ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε
[65]	ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ δὲ	ἐγὼ	καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ
[3]	πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ	ἐγὼ	καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν
[13]	πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ καὶ	ἐγὼ	κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν
[38]	δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ	ἐγώ.	καταψήσας οὖν μου τὴν ~κεφαλὴν
[40]	γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν ἃ	ἐγὼ	λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι,
[49]	τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς	ἐγὼ	λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις,
[41]	πρὶν ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι;	~Ἐγὼ	μέν, ἔφη ὁ Κέβης, καὶ
[47]	συνδεῖν καὶ συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται.	Ἐγὼ	μὲν οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας
[66]	~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι.	Ἐγὼ	μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα
[39]	πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽	ἐγώ.	~(Μὴ γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς,
[40]	τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ	ἐγώ	μοι δοκῶ ἐν τῷ παρόντι
[65]	καὶ οὔπω δεδυκέναι. Καὶ ἅμα	ἐγὼ	οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ
[39]	~Νὴ τὸν Δία, ἦν δ᾽	ἐγώ,	οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν,
[50]	ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν	ἐγὼ	οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη,
[19]	βούλεται μὲν τοῦτο ὃ ~νῦν	ἐγὼ	ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο τι
[39]	γιγνόμενον; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽	ἐγώ.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, αἰσχρόν,
[39]	πολλά; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽	ἐγώ.	~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας
[45]	καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι.	(Ἐγὼ	οὖν σοι ~δίειμι περὶ αὐτῶν,
[64]	πῶς με θάπτῃ. ὅτι δὲ	ἐγὼ	πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς,
[8]	ὦ ~Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ἐγὼ	πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι
[12]	ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ	ἐγὼ	πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που
[38]	~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽	ἐγώ,	πρὸς δύο λέγεται οὐδ᾽ ὁ
[3]	φῂς ἦσαν οἱ λόγοι; ~(Φαίδων)	~Ἐγώ	σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι
[16]	ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον	ἐγώ	σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης,
[35]	ἔφη, λέγεις, ὁ Σιμμίας· καὶ	ἐγώ	τέ σοι ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ,
[38]	πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽	ἐγώ.	~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ τὰς ἐμὰς
[40]	λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ	ἐγὼ	ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε
[57]	περὶ γῆς εἰωθότων ~λέγειν, ὡς	ἐγὼ	ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ
[38]	κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽	ἐγώ,	ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε
[58]	~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐγὼ	ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν
[39]	μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς λέγεις; ἔφην	ἐγώ.	~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ
[5]	ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν	λέγω·	ἃ μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς
[17]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ	λέγω·	ἀλλ᾽ οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν
[10]	(κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ τοιόνδε	λέγω·	ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις
[33]	(εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν	λέγω,	γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω
[52]	ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι;	Λέγω	δὲ αὐτὸ εἶναι οἷον καὶ
[10]	διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω αὐτῶν;	λέγω	δὲ περὶ ~πάντων, οἷον μεγέθους
[18]	παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι;	Λέγω	δὲ τίνα τρόπον; Τόνδε. ἐάν
[16]	σὺ δέ μοι τὴν ἑτέραν.	Λέγω	δὲ τὸ μὲν ~καθεύδειν, τὸ
[43]	σῶμα πάθεσιν ἢ καὶ ἐναντιουμένην;	~Λέγω	δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον καύματος
[37]	σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει)	~Λέγω	δή, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[54]	ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ.	Λέγω	δὴ παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον
[50]	γέ που ὡς λέγω. ~Συνέφη.	~Λέγω	δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι
[40]	ὅπως τοῖς παροῦσιν ἃ ἐγὼ	λέγω	δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ
[20]	ἢ ᾧ ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ	λέγω,	~δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί γε
[35]	οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν	λέγω·	εἰ δέ τι περὶ τούτων
[37]	~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ τι	λέγω·	εἰκόνος γάρ τινος, ὡς ἔοικεν,
[64]	χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ	λέγω,	ἔφη, ὦ Κρίτων, οὐδὲν καινότερον·
[57]	καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος	λέγω.	Ἡ μὲν οὖν κοσμία ~τε
[40]	μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ	λέγω,	καλῶς δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι·
[19]	τι εἶναι ἴσον, οὐ ξύλον	~λέγω	ξύλῳ οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδ᾽
[44]	δέομαι· ἔστι δὲ ταῦτα ἃ	λέγω.	~Ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν χρόνον
[48]	δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν ἃ	λέγω·	Οἶμαι γάρ σε νῦν οὐ
[49]	~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε	λέγω,	οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί
[37]	~σκόπει γὰρ καὶ σὺ ἃ	λέγω.	Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι
[20]	δικαίου καὶ ὁσίου καί, ὅπερ	λέγω,	περὶ ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ
[49]	φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ	λέγω	ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ
[45]	σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν	λέγω,	πρὸς τὴν πειθὼ περὶ ὧν
[50]	οὖν ἔχει γέ που ὡς	λέγω.	~Συνέφη. ~Λέγω δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα,
[19]	~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ πάντα ταῦτα	λέγω.	~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ Σώκρατες,
[1]	πλοίου· τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ	λέγω,	τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ~γεγονός.
[49]	καλοῦ· καὶ πάντα δὴ οὕτως	λέγω.	Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ,
[52]	τῷδε ~ἴσως ἔσται σαφέστερον ὃ	λέγω·	τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί που
[51]	Κέβης, οὕτως ἔχω· καίτοι οὔτι	λέγω	ὡς οὐ πολλά με ~ταράττει.
[35]	ὄρνεον ᾄδει ὅταν ~πεινῇ ἢ	ῥιγῷ	ἤ τινα ἄλλην λύπην λυπῆται,
[40]	συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή, παντὶ	λόγῳ	ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ
[10]	ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ	λόγῳ	~ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ (τυγχάνει
[25]	ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν	(λόγῳ.	Αὐτὴ ἡ ~οὐσία ἧς λόγον
[44]	τι ἕξει τις χρήσασθαι τῷ	λόγῳ	αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως
[45]	ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ	λόγῳ	δι᾽ ὅτι γίγνεται ἢ ἀπόλλυται
[18]	τῷ παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν	λόγῳ,	ἔφη ὁ Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι
[38]	οὔ, ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει τῷ	λόγῳ;	(ἢ) καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ
[35]	αὐτός τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ	λόγῳ	ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν
[37]	(τί αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ	λόγῳ,	ἵνα χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί
[56]	διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ	~λόγῳ,	καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ
[41]	καὶ νῦν ~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ	λόγῳ.	~Καὶ μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας,
[12]	συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ	λόγῳ	λέγεται, ~τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα
[59]	τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ ἑνὶ	λόγῳ,	ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε
[49]	ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι	λόγῳ	οὐδὲν πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ)
[37]	σαπὲν διοίχοιτο. ὥστε τούτῳ τῷ	~λόγῳ	οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς
[44]	Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ τίνι	λόγῳ;	~Σύ μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ
[41]	πρέπει γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ	λόγῳ	συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ περὶ
[39]	ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ	~λόγῳ	τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς
[38]	ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν	λόγῳ;	Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν,
[36]	εἴ τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ	λόγῳ	ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι
[15]	χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽	ἔργῳ	γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον,
[64]	γε λάβητέ με καὶ μὴ	ἐκφύγω	ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ
[41]	γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ	συνῳδῷ	εἶναι καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας.
[49]	τοιούτων, τὰ μὲν ἄλλα ~χαίρειν	ἐῶ,	ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις
[44]	Ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν τῷ	θεῷ	μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς
[1]	ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ	θεῷ	~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς
[48]	ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν οὖν ᾧ	~εἰκάζω	τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ
[2]	~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ	σχολάζω	γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι·
[45]	ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο ἐγένετο·	~θαυμάζω	γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον
[49]	φαίη ἕτερον ἑτέρου τῇ κεφαλῇ	μείζω	~εἶναι, καὶ τὸν ἐλάττω τῷ
[49]	κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ τὸν ~(μείζω	μείζω	εἶναι, καὶ τοῦτο δὴ τέρας
[50]	οὐχ, ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους φῇς	μείζω	εἶναι, (Φαίδων) ος δὲ ~ἐλάττω,
[49]	μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ μείζω	μείζω,	καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω;
[49]	τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ τὸν	~(μείζω	μείζω εἶναι, καὶ τοῦτο δὴ
[49]	τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ	μείζω	μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω
[13]	φόβον πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ)	μείζω	πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽
[61]	πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ	μείζω	τῆς παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν
[8]	ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε	ἐλπίζω	~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν
[49]	τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα,	ἐλπίζω	σοι ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν
[8]	~Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,	πειραθῶ	πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ
[45]	ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι	πείθω	ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ
[41]	(ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν	πείθω,	ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι.
[45]	ὧν ἂν λέγω, πρὸς τὴν	πειθὼ	περὶ ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ.
[64]	πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ	πείθω,	ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ
[19]	ξύλον ~λέγω ξύλῳ οὐδὲ λίθον	λίθῳ	οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν,
[43]	~στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε	μύθῳ·	~(τέτλαθι δή, κραδίη· καὶ κύντερον
[13]	δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ	βίῳ	ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι·
[4]	αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι	βίῳ,	ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον,
[44]	διαφερόντως ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ	βίῳ	~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν τε
[12]	πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι	βίῳ	γέγονεν, ~ὥστε ἥ γε (ἀποδημία
[37]	ἄλλως τε κἂν πολλὰ ἔτη	βιῷ	εἰ γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα
[29]	οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ	βίῳ	ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ
[35]	σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ νῦν	βίῳ	ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ παγχάλεπόν
[35]	διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν	βίῳ·	καί, ὡς ἔοικε, τῶν ~κύκνων
[62]	~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν τῷ	βίῳ	μετασχεῖν· καλὸν γὰρ τὸ ἆθλον
[9]	προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ τῷ	βίῳ	μηδὲν ἄλλο ἢ τοῦτο, ἥκοντος
[12]	ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν τῷ	βίῳ	ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ τεθνάναι
[31]	καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ	βίῳ.	~Τὰ ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις,
[63]	ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις ἐν τῷ	βίῳ	τὰς μὲν ἄλλας ἡδονὰς τὰς
[28]	πότερόν σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ	θείῳ	εἶναι καὶ ~πότερον τῷ θνητῷ;
[28]	(τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ μὲν	θείῳ	καὶ ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ καὶ
[43]	γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ	θείῳ	ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν
[28]	ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ τῷ	θείῳ,	τὸ δὲ σῶμα τῷ θνητῷ.
[49]	τὰ δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν	πλείω	εἶναι, καὶ διὰ ταύτην τὴν
[59]	καὶ χρόνον τε ζῆν πολὺ	πλείω	τῶν ~ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ
[59]	τοιοῦτον εἶναι καὶ ἔτι τούτων	καλλίω.	Τὸ δ᾽ αἴτιον ~τούτου εἶναι
[59]	τὴν διαφάνειαν καὶ τὰ ~χρώματα	καλλίω·	ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια
[4]	~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ	ἐνυπνίῳ.	Οὕτω δὴ πρῶτον μὲν ~εἰς
[47]	λέγοι· ὡς μέντοι διὰ ταῦτα	ποιῶ	ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ
[21]	ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν	ποίῳ	ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ
[47]	μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ	ποιῶ,	καὶ ταῦτα νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽
[25]	δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ	ποίῳ	τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ
[25]	μὴ πάθῃ αὐτό, καὶ τῷ	ποίῳ	τινὶ οὔ> καὶ ~μετὰ τοῦτο
[64]	~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν	πίω	τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ,
[66]	ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων, ἔφη, τῷ	Ἀσκληπιῷ	ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ
[7]	πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν	δικαστηρίῳ.	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ
[1]	τὸ ~φάρμακον ἔπιεν ἐν τῷ	δεσμωτηρίῳ,	ἢ ἄλλου του ἤκουσας; ~(Φαίδων)
[1]	ἐγένετο τῷ Σωκράτει ἐν τῷ	~δεσμωτηρίῳ	ὁ μεταξὺ τῆς δίκης τε
[58]	ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι	μορίῳ,	ὥσπερ περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ
[63]	καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ	ἀλλοτρίῳ	ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ
[47]	οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει,	ἀλλοτρίῳ	ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ
[53]	οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ	ἀρτίῳ	οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν τι
[55]	ὅς, ὦ Κέβης; εἰ τῷ	ἀναρτίῳ	ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο
[8]	δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ	φαρμάκῳ·	εἰ δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι
[15]	~αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ δίκαιον	ἀδίκῳ,	καὶ ἄλλα δὴ μυρία οὕτως
[40]	μᾶλλον, ἐὰν μέν τι ὑμῖν	~δοκῶ	ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ
[64]	δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι	δοκῶ	αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα
[40]	τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι	δοκῶ	ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον ~μόνον
[45]	μέγαν. Οὕτως ~τότε ᾤμην· οὐ	δοκῶ	σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ
[35]	καί, ὡς ἔοικε, τῶν ~κύκνων	δοκῶ	φαυλότερος ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν,
[65]	καταγνώσομαί ~γε σοῦ ὅπερ ἄλλων	καταγιγνώσκω,	ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται
[24]	μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν	μεγάλῳ	τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ
[49]	τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ	καλῷ	~πάντα τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά.
[49]	ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ	καλῷ	τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά· ἢ
[38]	παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς ἐστιν.	~Παρακαλῶ	τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς,
[35]	δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν πρὸς	ἀλλήλω	~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν
[65]	χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς	παραγγείλω	πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν
[58]	πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι	κοίλῳ	τῆς γῆς οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς
[61]	καὶ πηλοῦ· ἐντεῦθεν δὲ (χωρεῖ	κύκλῳ	~θολερὸς καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ
[61]	μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ	κύκλῳ	ὁ καλούμενος Ὠκεανός ἐστιν, ~τούτου
[60]	εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς	κύκλῳ	περὶ ὅλην πολλούς, τοὺς μὲν
[60]	μέρος· ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν	κύκλῳ	περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ καὶ
[61]	οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος	κύκλῳ	~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς τὸν Τάρταρον
[17]	(ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ	κύκλῳ	περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις εἴη
[33]	ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ	ἄλλῳ	~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι
[12]	μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ	ἄλλῳ	ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι
[49]	εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν	ἄλλῳ	~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ τὰ
[44]	πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ ἐν	ἄλλῳ	βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν
[25]	μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ	ἄλλῳ;	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν,
[49]	μέγεθος, τὸ δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ	ἄλλῳ	ἔλαττον ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ
[53]	Τοῦτο μὲν οὖν καὶ ~αὐτὸ	ἄλλῳ	ἐναντίον, ὅμως δὲ τὴν (τοῦ
[25]	οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν	ἄλλῳ	ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς διανοίας
[49]	εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ	ἄλλῳ,	καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ
[41]	ὅς, πρέπει γε εἴπερ τῳ	ἄλλῳ	λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ
[49]	μεῖζον πᾶν ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ	ἄλλῳ	~μεῖζόν ἐστιν ἢ μεγέθει, καὶ
[43]	καὶ φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα	ἄλλῳ	πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ
[62]	~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ	ἄλλῳ	τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν
[21]	ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ	ἄλλῳ	χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές
[61]	ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ	πολλῷ	καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω
[29]	Κέβης τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ	πολλῷ	μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν μὲν
[1]	γε ὅτι πάλαι γενομένης ~αὐτῆς	πολλῷ	ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν
[1]	δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε ἐν	~πολλῷ	χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι
[4]	λόγους καὶ τὸ εἰς τὸν	Ἀπόλλω	προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές ~με
[27]	μεθόδου, ~καὶ ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι	ὅλῳ	καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ
[19]	εἶναι ἴσον, οὐ ξύλον ~λέγω	ξύλῳ	οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο
[54]	ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν	ἀριθμῷ	τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ
[32]	τῇ ~ἐκείνης λύσει τε καὶ	καθαρμῷ	ταύτῃ δὴ τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι,
[25]	ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς διανοίας	λογισμῷ,	ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα
[34]	γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ	λογισμῷ	καὶ ἀεὶ ἐν ~τούτῳ οὖσα,
[63]	οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς	~κόσμῳ,	σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ
[47]	ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν	νῷ	οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας
[47]	ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει	νῷ	πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς
[47]	ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα	νῷ	πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ
[62]	τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων,	~ἄνω	δὲ εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν
[58]	κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι	ἄνω	ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ
[60]	τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ κυμαίνει	ἄνω	καὶ κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ
[60]	γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν	ἄνω	καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ
[45]	τί ἔστι. καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν	~ἄνω	κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ
[39]	ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ	ἄνω	~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα
[44]	ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις	ἀναλαμβάνω,	ἵνα μή τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς,
[42]	ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ	μανθάνω,	ἔφη. ~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽
[66]	ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι πιεῖν.	~(Μανθάνω,	ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί
[49]	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, ἔτι	μανθάνω	οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας
[64]	μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν	ἀποθάνω,	ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων
[58]	τινι κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι	ἐπάνω	αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν ~ἀέρα
[58]	~καθαρὰν ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ	οὐρανῷ	ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα,
[58]	ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ τῷ	οὐρανῷ	ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ
[58]	εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ	οὐρανῷ	~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν
[5]	αὐτῶν λέγω· ἃ μὲν οὖν	τυγχάνω	ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς λέγειν. Καὶ
[18]	αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο	γνῷ,	ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ
[64]	πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν	~παραμενῶ,	ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων
[35]	καὶ αὐτός τε πρὸς τῷ	εἰρημένῳ	λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς
[41]	ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν	~ἐμμένω	ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν,
[3]	ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς	ἡμμένω	(δύ᾽ ὄντε. Καί μοι δοκεῖ,
[24]	σοι ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν	ἡδομένῳ	γε· πῶς γὰρ οὐ μέλλει;
[24]	δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι	ἡδομένῳ	ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε·
[63]	μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι	οἰομένῳ	οὕτως ἔχειν ~καλὸς γὰρ ὁ
[12]	ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς	~ἀφικομένῳ	οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς,
[37]	Καὶ γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν	ἁπτομένῳ	τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι ~μοι
[44]	καὶ τελευτῶσά γε ἐν τῷ	καλουμένῳ	θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν ~δὲ δὴ
[36]	ἐν τῷ σώματι ἐν τῷ	καλουμένῳ	~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν
[2]	ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης,	ἐνθυμουμένῳ	ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν.
[18]	σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι	~σκοπουμένῳ	συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς
[4]	σοι μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ	Εὐήνῳ	ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ
[5]	παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες,	Εὐήνῳ.	~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ
[4]	ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης,	Εὐήνῳ	φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν
[4]	ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ	ἐκείνῳ	βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ
[53]	ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον	ἐκείνῳ,	ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ,
[17]	τὸ καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν	ἐκείνῳ	~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο
[41]	οὗτος οὖν σοι ὁ λόγος	ἐκείνῳ	~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ
[18]	ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε τῷ	ἀνθρωπίνῳ	εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ
[28]	ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ δὲ	~ἀνθρωπίνῳ	καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ
[48]	ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν	κρίνω	~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν ἄν
[25]	τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ	μόνῳ	προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ
[65]	ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ	χρόνῳ	γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον
[1]	τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε ἐν ~πολλῷ	χρόνῳ	γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες
[35]	διαφερόντως ἢ ἐν τῷ ἔμπροσθεν	χρόνῳ.	~Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι
[37]	τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς	χρόνῳ	~εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς, ἀλλὰ
[63]	ἄλλοι, εἰς ~αὖθις ἔν τινι	χρόνῳ	ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ νῦν
[64]	καὶ τὰ ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν	χρόνῳ	ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε
[5]	ἐν τῷ μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν	χρόνῳ;	~Κατὰ τί δὴ οὖν ποτε
[18]	που ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ	χρόνῳ	μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο
[4]	ἐγὼ ἔν γε τῷ πρόσθεν	χρόνῳ	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό
[35]	οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ	χρόνῳ	ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ
[21]	δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ ἄλλῳ	χρόνῳ;	οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές γε
[66]	δὲ καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν	χρόνῳ	~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων, καὶ δὴ
[37]	ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ	χρόνῳ;	πρὸς δὴ ~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι,
[35]	ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ πρόσθεν	χρόνῳ,	τότε δὴ ~πλεῖστα καὶ κάλλιστα
[1]	νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ	~χρόνῳ	τούτῳ καθαρεύειν τὴν πόλιν καὶ
[63]	διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ πάλαι	μηκύνω	τὸν μῦθον. Ἀλλὰ τούτων δὴ
[39]	~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ	πω	τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ γε, ἦν
[41]	δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν	οὐδέπω	ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία
[39]	τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν	Εὐρίπῳ	ἄνω ~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον
[47]	τὴν γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ	~καρδόπῳ	πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα ὑπερείδει·
[35]	πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε	σκοπῶ	τὰ εἰρημένα, οὐ ~πάνυ φαίνεται
[62]	ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ	τρόπῳ	γένωνται, τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν
[35]	περὶ αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ	~τρόπῳ	ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν
[13]	ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ	~τρόπῳ	προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς
[18]	τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται	τρόπῳ	~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω δὲ
[7]	(ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες,	ἀτόπῳ,	εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως
[37]	διοίχοιτο. ὥστε τούτῳ τῷ ~λόγῳ	οὔπω	ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν
[65]	εἶναι ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν καὶ	οὔπω	δεδυκέναι. Καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα
[40]	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς	οὔπω	ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ
[3]	αὐτὼ μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ	ἀνθρώπῳ,	ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ
[56]	~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽	ἀνθρώπῳ	ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς
[46]	~τούτου οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν	ἀνθρώπῳ	καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ
[43]	ἦ δ᾽ ὅς· τῶν ἐν	ἀνθρώπῳ	πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις
[6]	ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ	ἀνθρώπῳ,	ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε
[32]	γένος μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς	(καθαρῷ	~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽
[11]	ἐστὶν ἴσως τὸ ἀληθές· μὴ	καθαρῷ	γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ
[58]	δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν ἐν	καθαρῷ	κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ
[60]	οὕτω καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ	ὑγρῷ	τὸ πνεῦμα δεινούς ~τινας ἀνέμους
[54]	ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι	~ἐρῶ	ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι
[38]	~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ	ἐρῶ.	Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ
[33]	~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ	ἐρῶ,	ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽
[45]	οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ σοι	ἐρῶ	ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ
[16]	νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη,	ἐρῶ,	ὁ ~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν καὶ
[35]	Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ σοι	ἐρῶ	ὃ (ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε,
[54]	σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ	~ἐρῶ	ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽
[35]	μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ σοι	ἐρῶ.	Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν
[54]	τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ	ἐρῶ	ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ
[45]	τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ	ἑτέρῳ	δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ
[45]	πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον	ἑτέρῳ,	νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ
[27]	~Τί δὲ τὸ σῶμα; ~Τῷ	ἑτέρῳ.	~Ὅρα δὴ καὶ τῇδε ὅτι
[56]	~αὐτὸ σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε	περαιτέρω.	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε
[27]	καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες.	~Ποτέρῳ	οὖν αὖ σοι δοκεῖ τῷ
[28]	ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε.	~Ποτέρῳ	οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα
[26]	δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη.	~Ποτέρῳ	οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν
[18]	τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς ~ἐν	προτέρῳ	τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν
[35]	λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι ἐν	ὑστέρῳ	χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ εἶπον
[60]	Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ μὲν ~πολὺ	κατωτέρω	ἢ> ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ
[61]	δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει	κατωτέρω	τοῦ Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽ ἐστὶν
[13]	τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ (χαλεπῶς	φέρω	οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ, ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν
[43]	οὔτε γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν,	Ὁμήρῳ	θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ
[55]	εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν	(ἀνωλέθρῳ	εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ τρία
[24]	Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	πειρῶ	ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ ὡς
[24]	τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον οὖν	πειρῶ	μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον
[2]	γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ	πειρῶ	ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν
[65]	ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ	~πειρῶ	ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα.
[59]	~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς τῇ	ἠπείρῳ	οὔσας· καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ
[45]	τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας	σμικρῷ	μείζων (εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ,
[49]	τοῦτο δὴ τέρας εἶναι, τὸ	σμικρῷ	τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ
[58]	~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν	σμικρῷ	τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα
[47]	φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων	ὁρῶ	ἄνδρα τῷ μὲν νῷ οὐδὲν
[19]	μὲν τοῦτο ὃ ~νῦν ἐγὼ	ὁρῶ	εἶναι οἷον ἄλλο τι τῶν
[13]	ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν	βορβόρῳ	κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε
[35]	ἐγώ τέ σοι ἐρῶ ὃ	(ἀπορῶ,	καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ
[3]	μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ	πρῴ·	ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ
[45]	τί σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν;	~Πόρρω	που, ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ
[59]	καὶ ἔτι χρυσῷ τε καὶ	ἀργύρῳ	καὶ (τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς
[45]	τιν᾽ ἄλλον τρόπον αὐτὸς εἰκῇ	φύρω,	τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽
[15]	τι, οἷον τὸ καλὸν τῷ	~αἰσχρῷ	ἐναντίον που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ,
[53]	~περιττῷ καὶ (τὸ πῦρ τῷ	ψυχρῷ	καὶ ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα
[49]	λέγω. Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς;	~Συγχωρῶ,	ἔφη. ~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽
[37]	καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ	συγχωρῶ	τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ
[48]	οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ	συγχωρῶ	τὸν ἐν (τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον
[46]	ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν	μέσῳ	εἶναι· καὶ εἴ μοι (ταῦτα
[58]	γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν	μέσῳ	τεθὲν οὐχ ἕξει ~μᾶλλον οὐδ᾽
[58]	πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ἐν	μέσῳ	τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν
[58]	ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν	μέσῳ	τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν
[46]	τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ ἐν	μέσῳ	φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς
[50]	τε καὶ μέγας εἶναι, ἐν	μέσῳ	~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν τῷ
[65]	καὶ ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως οὐ	ποιήσω·	οὐδὲν γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον
[38]	μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν	νικήσω	ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε καὶ
[58]	θαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε τόπον,	ὅσῳ	~καθαρώτερος καὶ καλλίων τυγχάνει ὢν
[59]	τούτοις τε ~ἅπασι καὶ ἔτι	χρυσῷ	τε καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς
[27]	καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ	τῷ	ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον ἢ
[55]	~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς	τῷ	ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος· εἰ
[26]	~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν	τῷ	ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ.
[15]	τοιοῦτόν τι, οἷον τὸ καλὸν	τῷ	~αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ δίκαιον
[25]	προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ	τῳ	ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως
[41]	δ᾽ ὅς, πρέπει γε εἴπερ	τῳ	ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ
[55]	δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης; εἰ	τῷ	ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι,
[2]	τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων	τῷ	ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ
[5]	Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα	τῷ	ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν
[18]	ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε	τῷ	ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε καὶ
[3]	μὲν αὐτὼ μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι	τῷ	ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις διώκῃ
[6]	ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει	τῷ	ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν
[16]	ἡ φύσις; Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι	τῷ	ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως
[5]	ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν	τῷ	ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί
[53]	ἐναντίον οἷον νῦν ἡ τριὰς	τῷ	ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν
[66]	τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων, ἔφη,	τῷ	Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε
[63]	τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ	τῷ	αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ
[7]	που ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ	τῷ	αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως, ὦ
[36]	τὰς χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο	τῷ	αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς
[37]	Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν	τῷ	αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι, ~καί,
[49]	εἶναι καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν	τῷ	αὐτῷ τὸ μεῖζον ~μεῖζον εἶναι
[49]	μείζω ~εἶναι, καὶ τὸν ἐλάττω	τῷ	αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο
[28]	καὶ τῇδε ὅτι ἐπειδὰν ἐν	τῷ	αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ (σῶμα,
[38]	~κεφαλὴν καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ	τῷ	αὐχένι τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε
[60]	ἔστι δ᾽ οὓς καὶ βραχυτέρους	τῷ	βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι καὶ
[13]	τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν	τῷ	βίῳ ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην
[29]	ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν	τῷ	βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα
[62]	ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν	τῷ	βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ τὸ
[9]	εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ	τῷ	βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ τοῦτο,
[12]	εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν	τῷ	βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ
[31]	ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν	τῷ	βίῳ. ~Τὰ ποῖα δὴ ταῦτα
[63]	ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις ἐν	τῷ	βίῳ τὰς μὲν ἄλλας ἡδονὰς
[19]	ὄντα τῷ μὲν ἴσα φαίνεται,	τῷ	δ᾽ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.
[28]	ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι ψυχή,	τῷ	δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ καὶ
[50]	μεγέθει (ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα ὑπέχων,	~τῷ	δὲ τὸ μέγεθος τῆς σμικρότητος
[13]	~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα.	~Τῷ	δεδιέναι ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί
[1]	ᾗ τὸ ~φάρμακον ἔπιεν ἐν	τῷ	δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου του ἤκουσας;
[1]	χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει ἐν	τῷ	~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς δίκης
[10]	μήτε τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος ἐν	τῷ	διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν
[16]	ζῆν ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ	τῷ	ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν
[27]	~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι δοκεῖ	τῷ	εἴδει καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν
[26]	ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον	τῷ	εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι καὶ
[35]	~χρόνον, καὶ αὐτός τε πρὸς	τῷ	εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης,
[57]	τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν	τῷ	ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν
[25]	ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν	τῷ	ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ ἡ ~οὐσία
[35]	τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν	τῷ	ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ καὶ
[64]	τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν	~τῷ	ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν
[66]	ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ ἐν	τῷ	ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων,
[4]	ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον	τῷ	ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ πρῶτον μὲν
[12]	τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν	τῷ	(ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην
[45]	(διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου	τῷ	ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ
[27]	μή. ~Τί δὲ τὸ σῶμα;	~Τῷ	ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ καὶ τῇδε
[16]	δ᾽ ὅς. ~(Τί οὖν; ἔφη,	τῷ	ζῆν ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ
[16]	θανάτου. Οὐκ ἐναντίον μὲν ~φῂς	τῷ	ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι; ~Ἔγωγε.
[8]	ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν	τῷ	θανάτῳ· νῦν δὲ εὖ ἴστε
[56]	καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν	τῷ	θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον ἄρα,
[28]	αὖ πότερόν σοι δοκεῖ ὅμοιον	τῷ	θείῳ εἶναι καὶ ~πότερον τῷ
[28]	Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ	τῷ	θείῳ, τὸ δὲ σῶμα τῷ
[44]	ἔσεσθαι. Ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν	τῷ	θεῷ μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς
[1]	ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν	τῷ	θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται
[28]	τῷ θείῳ εἶναι καὶ ~πότερον	τῷ	θνητῷ; Ἢ οὐ δοκεῖ σοι
[28]	τῷ θείῳ, τὸ δὲ σῶμα	τῷ	θνητῷ. ~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ
[33]	ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί	τῳ	καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ ἂν
[49]	γάρ μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς	τῷ	καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν
[44]	ζῴη καὶ τελευτῶσά γε ἐν	τῷ	καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν ~δὲ
[36]	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐν	τῷ	καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας
[49]	ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι	τῷ	καλῷ ~πάντα τὰ καλὰ (γίγνεται)
[49]	καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι	τῷ	καλῷ τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά·
[37]	γάρ τις καὶ πλέον ἔτι	τῷ	λέγοντι ἢ ἃ σὺ λέγεις
[10]	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν	τῷ	λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον
[34]	~ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη	τῷ	λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν ~τούτῳ
[44]	(εἴ τι ἕξει τις χρήσασθαι	τῷ	λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι
[38]	ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει	τῷ	λόγῳ; (ἢ) καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν
[37]	ἀκοῦσαι (τί αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ	τῷ	λόγῳ, ἵνα χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα
[56]	ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε	τῷ	~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽
[12]	τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν	τῷ	λόγῳ λέγεται, ~τὸ χωρίζειν ὅτι
[37]	ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο. ὥστε τούτῳ	τῷ	~λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν
[50]	τούτῳ, τῷ Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ	τῷ	μεγέθει ὃ τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽
[50]	μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν	τῷ	μεγέθει (ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα ὑπέχων,
[28]	αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ (σῶμα,	~τῷ	μὲν δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ
[28]	τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει,	τῷ	μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ
[19]	καὶ ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα	τῷ	μὲν ἴσα φαίνεται, τῷ δ᾽
[47]	~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα	τῷ	μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ
[25]	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν	τῷ	μὲν συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ
[5]	τις καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν	τῷ	μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ; ~Κατὰ
[44]	φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος εἴη,	τῷ	μὴ ~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον
[27]	ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον ἢ	τῷ	μή. ~Τί δὲ τὸ σῶμα;
[58]	δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία,	τῷ	μήκει τοῦ λόγου οὐκ ~ἐξαρκεῖν.
[35]	τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν	τῷ	νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι
[12]	κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν	τῷ	νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ
[47]	μέν τί ἐστι τὸ αἴτιον	τῷ	~ὄντι, ἄλλο δὲ ἐκεῖνο ἄνευ
[13]	ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ	~τῷ	ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν
[12]	ἀγανακτεῖν; ~Γελοῖον· πῶς δ᾽ οὔ;	~Τῷ	ὄντι ἄρα, ἔφη, ὦ Σιμμία,
[12]	αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν	τῷ	ὄντι γε ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε,
[8]	ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ	τῷ	ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν
[12]	συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ ἄρα τις	τῷ	ὄντι ~ἐρῶν, καὶ λαβὼν σφόδρα
[56]	ψυχὴ ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ	τῷ	ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ
[13]	ἀληθὲς ἔχῃ, τὸ δ᾽ ἀληθὲς	τῷ	~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς τις τῶν
[13]	τούτου (ὠνούμενά τε καὶ πιπρασκόμενa	τῷ	ὄντι ᾖ καὶ ~ἀνδρεία καὶ
[11]	ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν τἀληθές. Ἀλλὰ	τῷ	ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ
[17]	οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι	τῷ	ὄντι καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ
[9]	ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ ὅτι	τῷ	ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ
[59]	ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν ~οἷς	τῷ	ὄντι οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ
[13]	οὐ φαῦλοί τινες ~εἶναι, ἀλλὰ	τῷ	ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς
[29]	~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ	τῷ	ὄντι (τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ
[11]	ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς	τῷ	ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ ~φρονῆσαι
[15]	~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ	τῷ	ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν
[26]	ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ	τῷ	ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες.
[26]	ἔφη, τοῦτό γε δῆλον, ὅτι	τῷ	ὁρατῷ. ~Τί δὲ ἡ ψυχή;
[50]	γε αὖ ὑπὸ Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι	τῷ	ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων ἐστίν,
[1]	ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη.	Τῷ	οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται
[58]	γῆν ~καθαρὰν ἐν καθαρῷ κεῖσθαι	τῷ	οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ
[58]	τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ	τῷ	οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη
[58]	μέν, εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ	τῷ	οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ
[33]	~Πάνυ γε. ~(Οὐκοῦν ἐν τούτῳ	τῷ	πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ
[50]	ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ	τῷ	~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη ὁ Κέβης,
[66]	~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε	τῷ	παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ
[49]	ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν	τῷ	παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων.
[4]	φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν	τῷ	παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ
[12]	ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν	τῷ	παρελθόντι βίῳ γέγονεν, ~ὥστε ἥ
[62]	οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν	τῷ	παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα
[21]	~Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἐν	τῷ	παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε
[44]	Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν	τῷ	παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε
[64]	οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν	τῷ	παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον
[18]	με· οὐ γὰρ σφόδρα ἐν	τῷ	παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ,
[40]	θανάτου, ὡς κινδυνεύω ἔγωγε ἐν	τῷ	παρόντι περὶ ~αὐτοῦ τούτου οὐ
[40]	Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ ἐν	τῷ	παρόντι τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων διοίσειν·
[41]	ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ	τῷ	περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη
[53]	αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς	τῷ	~περιττῷ καὶ (τὸ πῦρ τῷ
[25]	Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς,	~τῷ	ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο
[25]	δεδιέναι μὴ πάθῃ αὐτό, καὶ	τῷ	ποίῳ τινὶ οὔ> καὶ ~μετὰ
[37]	δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον ἐν	τῷ	πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ
[35]	τι νῦν διάκειμαι ἢ ἐν	τῷ	πρόσθεν βίῳ· καί, ὡς ἔοικε,
[4]	ἐργάζου Καὶ ἐγὼ ἔν γε	τῷ	πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο
[35]	αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν	(τῷ	πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ ~πλεῖστα
[58]	ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ	τῷ	πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό
[55]	ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ ἐν	τῷ	πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ τί ~κωλύει
[61]	τῆς γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος	τῷ	Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ
[61]	ἐμβάλλει εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος	τῷ	Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ ἐστίν,
[50]	~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν	τῷ	Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ
[50]	που πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ,	τῷ	Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ τῷ μεγέθει
[3]	ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν	τῷ	~σκέλει τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ
[17]	δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ	τῷ	σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ
[1]	ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο	τῷ	Σωκράτει ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ
[66]	Καὶ ἅμα ~ὤρεξε τὴν κύλικα	τῷ	Σωκράτει. ~Καὶ ὃς λαβὼν καὶ
[30]	ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε	τῷ	σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο
[12]	Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ	τῷ	σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν
[54]	~με ᾧ ἂν τί ἐν	τῷ	σώματι ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ
[36]	οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν ἐν	τῷ	σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ
[41]	εἶναι τὴν (ψυχήν, πρὶν ἐν	τῷ	σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν, ἔφη
[33]	ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν	τῷ	~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ
[33]	φῇ. Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν	τῷ	σώματι καὶ τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν
[11]	ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν	τῷ	σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ
[27]	ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν μὲν	τῷ	σώματι ~προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν
[55]	αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι;	τῷ	ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν
[52]	τριάδος. Ἆρα οὐ δοκεῖ σοι	τῷ	τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα
[25]	ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ	τῷ	τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν
[19]	~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου	τῷ	τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ ἴσον,
[52]	ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι καὶ	τῷ	τοῦ περιττοῦ, ὄντος οὐχ ὅπερ
[13]	ὅμοιόν ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο,	τῷ	τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς
[60]	πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον	τῷ	ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς ~τινας
[61]	καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν ἐν	τῷ	ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς γῆς,
[61]	τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος	τῷ	ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις ὑπὸ
[8]	δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν	(τῷ	φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή, ἐνίοτε
[32]	οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ	τῷ	φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ
[65]	καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ	τῷ	χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον καὶ
[37]	εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ	τῷ	χρόνῳ; πρὸς δὴ ~τοῦτο τόδε
[1]	θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν	τῷ	~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν πόλιν
[53]	τῷ ~περιττῷ καὶ (τὸ πῦρ	τῷ	ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽
[60]	οἱ ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν	κάτω	~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ
[60]	δὴ ~καὶ κυμαίνει ἄνω καὶ	κάτω,	καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ
[60]	εἰς τὸν τόπον τὸν δὴ	κάτω	καλούμενον, τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ
[45]	ἔστι. καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω	κάτω	μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε·
[39]	ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω	~κάτω	στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα ἐν
[60]	δὲ πάντα κινεῖν ἄνω καὶ	κάτω	ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν
[65]	ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ	ἐνεγκάτω	τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται·
[60]	τὰ δὲ ὀλίγον· πάντα δὲ	ὑποκάτω	εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς, καὶ ἔνια
[44]	τελευτῶσά γε ἐν τῷ καλουμένῳ	θανάτῳ	ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν ~δὲ δὴ φῂς
[8]	ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ	θανάτῳ·	νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι
[2]	ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς	θανάτῳ	~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος
[36]	τῷ σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ	~θανάτῳ	πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ
[56]	ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ	θανάτῳ.	~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον ἄρα, ἔφη,
[28]	~συμβαίνει, τῷ μὲν θείῳ καὶ	ἀθανάτῳ	καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ
[29]	αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα, καὶ ἐν	ὁρατῷ	κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν,
[26]	τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ	ὁρατῷ.	~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν
[26]	τοῦτό γε δῆλον, ὅτι τῷ	ὁρατῷ.	~Τί δὲ ἡ ψυχή; ὁρατὸν
[11]	ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν,	ἐγγυτάτω	~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι
[12]	~ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ ὅτι	ἐγγυτάτω	ὄντα τοῦ τεθνάναι οὕτω ζῆν,
[61]	ὧν τὸ ~μὲν μέγιστον καὶ	ἐξωτάτω	ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος
[65]	εἰ τέτριπται· εἰ δὲ μή,	~τριψάτω	ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων,
[3]	τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη,	ἀπαγέτω	τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην
[8]	αὐτόν· ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ	~παρασκευαζέτω	ὡς καὶ δὶς δώσων, ἐὰν
[25]	τῷ μὲν συντεθέντι τε καὶ	συνθέτῳ	ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο ~πάσχειν,
[28]	θείῳ εἶναι καὶ ~πότερον τῷ	θνητῷ;	Ἢ οὐ δοκεῖ σοι τὸ
[28]	ψυχή, τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ	θνητῷ	καὶ πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ καὶ
[28]	θείῳ, τὸ δὲ σῶμα τῷ	θνητῷ.	~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ Κέβης,
[28]	μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ	νοητῷ	καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ
[28]	καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ	ἀνοήτῳ	καὶ διαλυτῷ καὶ μηδέποτε ~κατὰ
[8]	Ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως	~ἀγανακτῶ,	ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι εἶναί τι
[13]	δεσπότας οὐ (χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽	~ἀγανακτῶ,	ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ
[49]	δ᾽ ὅς, τὰ δέκα τῶν	ὀκτὼ	δυοῖν πλείω εἶναι, καὶ διὰ
[45]	τὰ δέκα μοι ἐδόκει τῶν	ὀκτὼ	~πλέονα εἶναι διὰ τὸ δύο
[5]	τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς	ὅτῳ	ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος ~μέτεστιν.
[25]	κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν	ὅτῳ	ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ
[29]	καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν	Αἰγύπτῳ	ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει ἀμήχανον
[46]	~αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ	ἑκάστῳ	βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν
[46]	~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει·	ἑκάστῳ	οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν
[18]	μὲν λόγῳ, ἔφη ὁ Κέβης,	καλλίστῳ,	ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐάν
[56]	οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ	ἀπιστῶ	ἔκ γε τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ
[18]	ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν;	~Ἀπιστῶ	μέν (σοι) ἔγωγε, ἦ δ᾽
[49]	τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ	(ἐλάττω,	ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ
[49]	μείζω μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ	~ἐλάττω	ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽
[50]	μείζω εἶναι, (Φαίδων) ος δὲ	~ἐλάττω,	λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ
[49]	μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω	ἐλάττω;	~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν
[49]	μείζονά τινα φῇς εἶναι καὶ	ἐλάττω,	πρῶτον μὲν τῷ αὐτῷ τὸ
[49]	κεφαλῇ μείζω ~εἶναι, καὶ τὸν	ἐλάττω	τῷ αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ
[13]	φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς	ἐλάττω	ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο
[47]	λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν	~πράττω,	λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι διὰ
[6]	~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας,	Ἴττω	Ζεύς, ἔφη, τῇ αὑτοῦ φωνῇ
[53]	ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς τῷ	~περιττῷ	καὶ (τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ
[53]	αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου	αὐτῷ	ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ
[4]	δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι	~αὐτῷ	ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι
[64]	τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ	αὐτῷ	ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν
[37]	ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη	αὐτῷ,	ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ
[39]	λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον	αὐτῷ	δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν
[24]	χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν	αὐτῷ	ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε.
[40]	μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως	αὐτῷ	ἐμοὶ ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως
[29]	σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα	αὐτῷ	ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι,
[15]	αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ	αὐτῷ	ἐναντίου. Οἷον ὅταν μεῖζόν τι
[53]	δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ	αὐτῷ	ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς τῷ
[46]	περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον	~αὐτῷ	ἐστιν ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο
[52]	προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν	αὐτῷ	ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ
[52]	γε αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ	αὐτῷ	ἢ ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ
[65]	λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων εἵπετο	αὐτῷ,	ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν
[35]	~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν	αὐτὼ	ἤρετο, Τί; ἔφη, ὑμῖν τὰ
[6]	βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν	~αὐτῷ	καί, εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν,
[65]	ἄγε δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα	αὐτῷ,	καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον,
[60]	αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ	αὐτῷ	καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπ᾽
[7]	γέ μοι δοκεῖ τι καὶ	αὐτῷ	~λέγειν Κέβης· τί γὰρ ἂν
[36]	χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο τῷ	αὐτῷ	λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη
[3]	τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν	αὐτὼ	μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ,
[37]	ἃ σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς	αὐτῷ	μὴ μόνον ἐν τῷ πρὶν
[10]	καθ᾽ ὅσον δύναται μὴ ~κοινωνοῦσα	αὐτῷ	μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος.
[23]	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ	αὐτῷ	μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες,
[3]	τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ	αὐτῷ	μοι ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ
[38]	ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ	αὐτῷ	μοι ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ
[37]	γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν τῷ	αὐτῷ	ὁ λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ
[50]	ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν	αὐτῷ	~(προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν,
[12]	ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ	αὐτῷ	ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς
[50]	~Ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ	αὐτῷ	ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί
[49]	καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ	αὐτῷ	τὸ μεῖζον ~μεῖζον εἶναι καὶ
[66]	ἐπειδὰν πρὸς τῇ ~καρδίᾳ γένηται	αὐτῷ,	τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν σχεδόν
[12]	τεθνάναι οὕτω ζῆν, κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος	αὐτῷ	τούτου ἀγανακτεῖν; ~Γελοῖον· πῶς δ᾽
[49]	~εἶναι, καὶ τὸν ἐλάττω τῷ	αὐτῷ	τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν
[65]	αὐτὸν τὰ παιδία δύο γὰρ	αὐτῷ	ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς δὲ
[1]	ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις	αὐτῷ,	ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ
[4]	χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν, ἔφη,	αὐτῷ,	ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ
[28]	τῇδε ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ	αὐτῷ	ὦσι ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ
[63]	χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν	ἑαυτῷ,	διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ πάλαι
[51]	δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον	ἑαυτῷ	ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο,
[28]	καὶ μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι	ἑαυτῷ	ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα. ἔχομέν
[28]	ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι	ἑαυτῷ	ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ δὲ
[58]	τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ	ἑαυτῷ	πάντῃ καὶ τῆς γῆς αὐτῆς
[51]	ὅς, ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον	ἑαυτῷ	τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη.
[49]	μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ	ἐμαυτῷ	ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου
[65]	γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽	ἐμαυτῷ,	γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ ~φειδόμενος
[45]	τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως	ἐμαυτῷ	ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν
[45]	~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε	ἐμαυτῷ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν, τότε
[49]	καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽	ἐμαυτῷ,	ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ
[56]	ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽	~ἐμαυτῷ	περὶ τῶν εἰρημένων. ~Οὐ μόνον
[46]	περὶ τῶν ὄντων κατὰ νοῦν	ἐμαυτῷ,	τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν
[28]	καὶ πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ καὶ	διαλυτῷ	καὶ μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι
[29]	ψυχῇ δὲ αὖ τὸ παράπαν	ἀδιαλύτῳ	εἶναι ἢ ἐγγύς τι τούτου;
[28]	καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ	ἀδιαλύτῳ	~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ
[6]	ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης,	οὕτω	γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ μέντοι
[37]	πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις	~οὕτω	γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι,
[66]	ἔφη τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος	οὕτω	γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ
[45]	ὄντα ὕστερον ~πολὺν γεγονέναι, καὶ	οὕτω	γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν.
[15]	ἔφη, ἔχομεν τοῦτο, ὅτι πάντα	οὕτω	γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ ~ἐναντία
[34]	~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν τε οἴεται	οὕτω	δεῖν ἕως ἂν ζῇ, καὶ
[30]	τε καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν,	οὕτω	(δὴ ἔχουσαν οἴει ψυχὴν αὐτὴν
[4]	ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ.	Οὕτω	δὴ πρῶτον μὲν ~εἰς τὸν
[13]	καὶ ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς	οὕτω	~διακειμένοις μάλιστα προσήκει; ~Πάντως δήπου,
[2]	πάντες οἱ παρόντες σχεδόν τι	οὕτω	διεκείμεθα, τοτὲ μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε
[15]	πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν	οὕτω,	ἔφη. ~Καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου
[12]	ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ τεθνάναι	οὕτω	ζῆν, κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος αὐτῷ τούτου
[60]	καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ πνεῦμα,	οὕτω	καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ
[17]	ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον	οὕτω,	καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ
[50]	οὐχ ὡς ~τοῖς ῥήμασι λέγεται	οὕτω	καὶ τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ
[15]	ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα	οὕτω,	κἂν εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς
[45]	~τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ	οὕτω	κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ
[42]	καλῶς δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς,	οὕτω	λέγεσθαι, καὶ πάσχειν (ἂν ταῦτα
[34]	δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽	οὕτω	λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου,
[29]	μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν	οὕτω	μὲν ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον
[11]	θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ	οὕτω	μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ
[22]	Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν	οὕτω	μοι ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο,
[29]	φῶμεν, ὦ Κέβης, ἢ ~ἄλλως;	~Οὕτω	νὴ Δία, ἔφη ὁ Κέβης.
[47]	τε ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν	οὕτω	νῦν κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν
[33]	λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς ὅτι	οὕτω	παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν
[46]	Καὶ ~δὴ καὶ περὶ ἡλίου	οὕτω	παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ σελήνης
[16]	δή μοι καὶ σύ, ἔφη,	οὕτω	περὶ ζωῆς καὶ θανάτου. Οὐκ
[63]	ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ,	οὕτω	περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν
[60]	ὅλην μὲν δὴ τὴν γῆν	οὕτω	πεφυκέναι καὶ τὰ περὶ τὴν
[52]	τοῦτο ~καλεῖν ἀεὶ διὰ τὸ	οὕτω	πεφυκέναι ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε
[29]	δὴ ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη καὶ	οὕτω	πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς
[64]	~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη,	οὕτω	ποιεῖν· θάπτωμεν δέ σε τίνα
[7]	σὲ τείνειν τὸν λόγον, ὅτι	οὕτω	ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων
[45]	τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως	οὕτω	σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ
[4]	~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ	οὕτω	τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο
[15]	αὔξησις καὶ φθίσις, καὶ καλοῦμεν	οὕτω	τὸ μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ
[42]	δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται;	~Οὕτω.	~Τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν
[50]	~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη ὁ Κέβης,	οὕτω	φαίνεταί μοι. ~Καί τις εἶπε
[29]	λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν διάγουσα;	Οὕτω	φῶμεν, ὦ Κέβης, ἢ ~ἄλλως;
[18]	ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ	~τοιούτῳ,	ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω δὲ τίνα
[48]	μὴ ἐν ὕδατι ἤ (τινι	τοιούτῳ	σκοπῶνται τὴν εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν
[62]	ἄλλον βίον ~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι	τοιούτῳ	τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, τούτους
[21]	ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν	τούτῳ	ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν;
[49]	καὶ τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ	τούτῳ	(ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι
[61]	ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ	~τούτῳ	ἐστίν, ὡς οἱ ποιηταὶ λέγουσιν,
[1]	ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ	τούτῳ	καθαρεύειν τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ
[25]	δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον,	~τούτῳ	μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα,
[13]	εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει	τούτῳ	ὅμοιον τὸ πάθος τὸ περὶ
[34]	τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν	~τούτῳ	οὖσα, τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ
[48]	ἃ μὲν ἄν μοι δοκῇ	τούτῳ	συμφωνεῖν τίθημι ὡς ἀληθῆ ~ὄντα,
[37]	καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο. ὥστε	τούτῳ	τῷ ~λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα
[33]	οὔ; ~Πάνυ γε. ~(Οὐκοῦν ἐν	τούτῳ	τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ
[50]	ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν	τούτῳ	τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη ὁ
[50]	γάρ που πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν	τούτῳ,	τῷ Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ τῷ
[17]	~ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν	τούτῳ	τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ
[65]	ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν	τούτῳ	τῷ χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον
[37]	ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν	τούτῳ	τῷ χρόνῳ; πρὸς δὴ ~τοῦτο
[54]	Καὶ μή μοι ὃ ἂν	ἐρωτῶ	ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω
[52]	μόνον τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ	ἐρωτῶ	ἢ καὶ ἄλλο (τι ὃ
[40]	~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου, ὡς	κινδυνεύω	ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι περὶ
[41]	ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι	ἄμφω.	~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς
[42]	~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ	ἔχω	ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν·
[22]	σὺ νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ	ἔχω	ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς
[56]	ὃς ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς	ἔχω	ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε
[41]	ὁ Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως	ἔχω,	καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ
[51]	αὖ, ἔφη ὁ Κέβης, οὕτως	ἔχω·	καίτοι οὔτι λέγω ὡς οὐ
[47]	καὶ νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα	ἔχω	οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ
[49]	καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως	ἔχω	παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο
[56]	~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη,	ἔχω	παρὰ ταῦτα ἄλλο τι λέγειν
[38]	θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην γε	ἔχω	ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν με
[21]	πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ	ἔχω,	ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι
[14]	~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς	ἀδολεσχῶ	καὶ οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς
[10]	αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ σώματος	ἐφήψω	αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ ~πάντων,