Chapitre
[45]	αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ	ὁ	ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ; Ἢ
[7]	~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ	ὃ	νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ
[9]	Ἆρα μὴ ἄλλο τι ᾖ	ὁ	θάνατος ἢ τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ
[16]	~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος τί	τὸ	γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός, ἔφη. ~Τί
[16]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί;	~Τὸ	τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων
[60]	κυμαίνει ἄνω καὶ κάτω, καὶ	ὁ	ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ
[57]	~ἄρα ἡ πορεία οὐχ ὡς	ὁ	Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν
[58]	γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν	ὁ	ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν
[24]	τῶν παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς	ὁ	ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ
[1]	οὖν δή ἐστιν ἅττα εἶπεν	ὁ	ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ
[37]	τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν	ὁ	ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς,
[14]	τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν	ὁ	ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ
[66]	χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ	ὁ	ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς
[66]	κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν	ὁ	ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ
[65]	τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω	ὁ	ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽
[65]	πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη,	ὁ	ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα μοι
[29]	~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ	ὁ	ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ,
[2]	παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ	ὁ	Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ
[49]	μεῖζον εἶναι ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει;	Ὁ	αὐτὸς ~γάρ που φόβος. ~Πάνυ
[13]	(ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος;	Ὁ	αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει
[50]	ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος	ὁ	αὐτὸς σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο δὲ
[58]	ἅμα δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην,	ὁ	βίος μοι δοκεῖ ὁ ἐμός,
[37]	εὔηθες λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων·	ὁ	γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας
[45]	πῦρ; Ἢ ~τούτων μὲν οὐδέν,	ὁ	δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς
[61]	~ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα·	ὁ	δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ δεινὰς
[66]	τὸν πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο,	(ὁ	δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ ~μετὰ
[62]	~τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον οἷ	ὁ	δαίμων ἕκαστον κομίζει, πρῶτον μὲν
[56]	ἀθάνατον ἀίδιον ὂν φθορὰν δέξεται.	~Ὁ	δέ γε θεὸς οἶμαι, ἔφη
[38]	τὴν κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός,	ὁ	δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ
[13]	~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται,	ὁ	δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος
[66]	οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου ~ἐστερημένος εἴην.	Ὁ	δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος ἐμοῦ,
[7]	παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι·	ὁ	δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που
[41]	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν.	Ὁ	δὲ περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ
[66]	τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν.	Ὁ	δὲ ~περιελθών, ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι
[3]	Κρίτωνος βοῶσάν (τε καὶ ~κοπτομένην·	ὁ	δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν
[47]	μένειν δὴ ποιεῖ τὴν γῆν,	ὁ	δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον
[33]	~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς	ὁ	δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι,
[46]	λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν	ὁ	διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων αἴτιος,
[66]	καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος	ὁ	δοὺς τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον
[27]	ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ	ὁ	δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ
[57]	οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον	ὁ	~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει,
[42]	ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι	ὁ	~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη,
[58]	ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι δοκεῖ	ὁ	ἐμός, ὦ Σιμμία, τῷ μήκει
[58]	λίθοι καὶ ἅπας ὁ τόπος	ὁ	ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα,
[35]	τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ	ὁ	ἔποψ, ἃ δή φασι διὰ
[52]	καὶ (τὰ) τέτταρα καὶ ἅπας	ὁ	ἕτερος αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ
[52]	τριὰς καὶ ἡ πεμπτὰς καὶ	ὁ	ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε
[38]	ἐγώ, πρὸς δύο λέγεται οὐδ᾽	ὁ	Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ
[57]	ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ ἦν	ὁ	θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον
[11]	καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν	ὁ	θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ
[3]	~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς	ὁ	θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα,
[2]	~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ γε	ὁ	Θηβαῖος καὶ Κέβης καὶ Φαιδώνδης
[3]	Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν	ὁ	θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν
[1]	δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν	ὁ	ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν
[61]	καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ κύκλῳ	ὁ	καλούμενος Ὠκεανός ἐστιν, ~τούτου δὲ
[44]	βούλει, προσθῇς ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ	ὁ	Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν
[45]	λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη	ὁ	Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν
[49]	οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ	ὁ	Κέβης γελάσας, ἔγωγε, ἔφη. ~Οὐκοῦν,
[29]	~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~(Ἐὰν δέ γε οἶμαι
[31]	τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη	ὁ	Κέβης, εἰς τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν,
[37]	~Λέγω δή, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι
[44]	λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς, ἔφη	ὁ	Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν τὸν
[24]	μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ	ὁ	Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη,
[14]	δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν	ὁ	Κέβης ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες, τὰ
[49]	ὅ τε Σιμμίας ἅμα καὶ	ὁ	Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ
[14]	εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη	ὁ	Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα
[6]	~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ	ὁ	Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς,
[41]	σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν, ἔφη	ὁ	Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς
[18]	μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη	ὁ	Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ
[25]	οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη,	ὁ	Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ
[7]	εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη,	(ὁ)	Κέβης λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ
[15]	λόγου. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων,
[24]	ταῦτα μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει,	ὁ	Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν,
[33]	~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες; ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου
[32]	ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	ὁ	Κέβης. ~(Οὐ μέντοι μὰ Δία,
[48]	~Οὐ μὰ τὸν Δία, ἔφη	ὁ	Κέβης, οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ
[52]	~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Οὐδὲ μήν, ἦ δ᾽
[25]	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν,	ὁ	Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ
[6]	οὐ δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν	ὁ	Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[50]	τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη	ὁ	Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί
[51]	ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη	ὁ	Κέβης, οὕτως ἔχω· καίτοι οὔτι
[5]	λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν αὐτὸν	ὁ	Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ
[45]	δοκῶ σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ τάδε
[25]	κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ, ἔφη	ὁ	Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει.
[54]	ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη	ὁ	Κέβης. ~Τί οὖν; Τὸ μὴ
[45]	ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή, ἔφη	ὁ	Κέβης, τί σοι δοκεῖ περὶ
[7]	ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη	ὁ	Κέβης, τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ
[18]	~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ μήν, ἔφη	ὁ	Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν
[23]	~(Εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ Σιμμία,	ὁ	Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ
[17]	~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ, ἔφη	ὁ	Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι
[33]	μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις,	ὁ	Κέβης, ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν
[49]	(ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη	ὁ	Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ
[63]	οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς γὰρ	ὁ	κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα
[57]	ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ	ὁ	κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν
[66]	καὶ μὴ ἄλλως ποίει. ~Καὶ	ὁ	Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ
[65]	μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ	ὁ	Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε,
[66]	~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται,	ὁ	Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι
[8]	σχεδὸν μέν τι ᾔδη, ἔφη	ὁ	Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι πράγματα
[8]	~Τί δέ, ὦ Σώκρατες, ἔφη	ὁ	Κρίτων, ἄλλο γε ἢ πάλαι
[64]	λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ	ὁ	Κρίτων, Εἶεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες·
[65]	οἴκημά τι ὡς λουσόμενος, καὶ	ὁ	~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽
[66]	τὰ ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ	ὁ	Κρίτων συνέλαβε τὸ στόμα καὶ
[61]	χρῶμα δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον οἷον	ὁ	(κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον,
[19]	πρός γε ὃ βούλεται δηλῶσαι	ὁ	λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν δὴ ἔκ
[18]	ἔφη, δέομαι ~παθεῖν περὶ οὗ	ὁ	λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν γε
[42]	λέγεσθαι, καὶ πάσχειν (ἂν ταῦτα	ὁ	~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις
[37]	φαίνεται ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ	ὁ	λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν
[22]	καὶ ~εἰς καλόν γε καταφεύγει	ὁ	λόγος εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι
[41]	πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν σοι	ὁ	λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς,
[38]	σὺ ~εἴην καί με διαφεύγοι	ὁ	λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ
[37]	διαφέρειν. Τί οὖν, ἂν φαίη	~ὁ	λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς
[40]	μὲν ἔχει περὶ ~ὧν ἂν	ὁ	λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως
[20]	γὰρ περὶ τοῦ ἴσου ~νῦν	ὁ	λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ
[38]	ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου	ὁ	λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν
[22]	μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν	ὁ	λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ-
[11]	εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς	ὁ	λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ.
[38]	σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν	ὁ	λόγος ~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα
[8]	γε ἢ πάλαι μοι λέγει	ὁ	μέλλων σοι ~δώσειν τὸ φάρμακον
[6]	ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον.	ὁ	μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος
[47]	αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ	ὁ	μέν τις δίνην ~περιτιθεὶς τῇ
[1]	τῷ Σωκράτει ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ	ὁ	μεταξὺ τῆς δίκης τε καὶ
[9]	ἐγγύς τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι	ὁ	μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν αἳ
[64]	ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης,	ὁ	νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον
[4]	δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ.	~Ὁ	οὖν Κέβης ὑπολαβών, νὴ τὸν
[45]	ἔστι δὲ ταῦτα ἃ λέγω.	~Ὁ	οὖν Σωκράτης συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν
[2]	Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος	ὁ	Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος καὶ ἄλλοι
[66]	τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ	ὁ	παῖς ~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον
[2]	ἐπιχωρίων παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ	ὁ	~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης
[61]	καὶ τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ	ὁ	ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽
[60]	πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ αὐτὸς	ὁ	ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ ἑκάστους
[7]	ὅτι ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ
[21]	νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι
[9]	εἶναι; ~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν	ὁ	Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ ἄλλο τι
[9]	προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν Δία,
[22]	τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ
[5]	φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος
[37]	μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει	ὁ	Σιμμίας. Εἰ οὖν τις ὑμῶν
[42]	ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη	ὁ	Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι
[50]	σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα	ὁ	Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε
[58]	πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά
[35]	οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν, ὦ
[19]	~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη	ὁ	Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ
[12]	~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα
[41]	οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω,
[35]	ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις,	ὁ	Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ σοι
[41]	ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Καὶ μήν, ἦ δ᾽
[58]	με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη	ὁ	Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι
[5]	τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ	ὁ	Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο,
[18]	(σοι) ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο,
[56]	~Ἀλλὰ μήν, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι
[18]	~Μυρία μέντοι νὴ Δία, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]	περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ
[58]	ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ	ὁ	Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις,
[9]	ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς τῶν
[18]	εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη	ὁ	Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ
[7]	δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας. ~Φέρε δή, ἦ δ᾽
[8]	τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων
[58]	οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς γε
[10]	τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ
[22]	καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη	ὁ	Σιμμίας, ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι
[41]	ἄλλο ποτέ τι δόξειεν. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη,
[56]	μόνον γ᾽ ἔφη, ὦ Σιμμία,	ὁ	Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ
[65]	ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ
[3]	ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους Καὶ	~ὁ	Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα,
[22]	~Τί δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη	ὁ	Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα
[25]	τοιόνδε τι, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς,
[8]	τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν·
[12]	μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ
[65]	ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης, εἰκότως γε, ἔφη, ὦ
[14]	ἂν οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σωκράτης, εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα,
[38]	γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν	ὁ	Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς
[24]	τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας
[50]	αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης	ὁ	Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα
[7]	δὲ ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν	ὁ	Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε
[35]	σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ	ὁ	Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί;
[36]	~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ	ὁ	Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ
[16]	ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ,	ὁ	~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν καὶ τὰς
[56]	δέ γε θεὸς οἶμαι, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, καὶ αὐτὸ τὸ τῆς
[23]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ὁ	Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε
[38]	Λέγε οὖν πρὸς Διὸς πῇ	ὁ	Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ
[44]	λόγον εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε, μή
[6]	~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη	ὁ	Σωκράτης, οὕτω γ᾽ εἶναι ἄλογον·
[51]	οὐκ ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ	ὁ	Σωκράτης παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ
[50]	ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει	ὁ	Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος;
[18]	γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ Σιμμία,	ὁ	Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ
[44]	~Εἶεν δή, ἦ δ᾽ ὃς	ὁ	Σωκράτης, τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν
[66]	κύλικι φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ	ὁ	Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη,
[14]	καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις,	ὁ	Σωκράτης, ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί
[35]	πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν	ὁ	Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ
[37]	~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν	ὁ	Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει,
[45]	οὐδέν, ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν	ὁ	τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ~ἀκούειν
[61]	γῆς. τούτου δὲ αὖ καταντικρὺ	ὁ	τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον
[10]	Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος	ὁ	τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη
[9]	θεραπείας; Δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι	ὁ	~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις
[12]	εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον	ὁ	τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι νὴ Δία,
[39]	ἄνευ τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια	ὁ	~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις;
[58]	καὶ οἱ λίθοι καὶ ἅπας	ὁ	τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν
[37]	ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει	ὁ	τοῦτο ~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης
[65]	μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν	ὁ	τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς
[50]	Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι Φαίδων	ὁ	Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος
[50]	ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει	ὁ	(Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου σμικρότητα;
[9]	ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν	ὁ	(φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν
[21]	ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι	ὁ	χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν
[62]	ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε	ὁ	χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι.
[37]	ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι παντὸς ἄρα μᾶλλον	ὅ	γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ
[9]	αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη,	ὅ	γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν
[49]	λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις,	ὅ	τε Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ
[53]	μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο,	ὃ	ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ,
[54]	ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή μοι	ὃ	ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος
[33]	ἐπί τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ	ὃ	ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο
[49]	μέλλοντα δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος	ὃ	ἂν μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς
[55]	δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ	ὃ	ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον,
[35]	καὶ ἐγώ τέ σοι ἐρῶ	ὃ	(ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ
[30]	γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς,	ὃ	αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε καὶ
[8]	Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί ἐστιν	ὃ	~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν.
[19]	ἔστιν, ὦ Σώκρατες, πρός γε	ὃ	βούλεται δηλῶσαι ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ
[55]	ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον. ~Εἶεν·	ὃ	δ᾽ ἂν θάνατον μὴ δέχηται
[33]	τοιοῦτον αἰσθητόν τε καὶ ὁρατόν,	ὃ	δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε
[59]	χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ (τὸν ἀέρα,	~ὃ	δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν
[30]	βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ ~ὁρατόν·	ὃ	δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη
[47]	οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον·	ὃ	δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ
[29]	~σῶμα, καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον,	ὃ	δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει
[66]	καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν	ὃ	δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων,
[1]	ἡ ~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου	ὃ	εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης)
[20]	ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι	ὃ	~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον
[20]	ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ	ὃ	ἔστι καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν
[52]	χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι	ὃ	ἔστι ~μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει
[52]	ἐρωτῶ ἢ καὶ ἄλλο (τι	ὃ	ἔστι μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ
[25]	ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον	ὃ	ἔστι, μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽
[41]	ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ	ὃ	~ἔστιν (ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς
[19]	ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ	ὃ	~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου
[19]	~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ	ὃ	ἔστιν ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά
[19]	γε. ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ	ὃ	ἔστιν; ~Πάνυ γε, ἦ δ᾽
[25]	αὐτὸ τὸ καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον	ὃ	ἔστιν, τὸ ὄν, μή ποτε
[37]	σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον	ὃ	ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ
[60]	βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον·	~Ὃ	καὶ ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ
[20]	καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ	ὃ	καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην
[3]	ἄνδρες, ~ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο	ὃ	καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς
[17]	χαλεπόν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι	ὃ	λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ τὸ
[52]	ἐν τῷδε ~ἴσως ἔσται σαφέστερον	ὃ	λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί
[7]	ὁ Κέβης, τοῦτό γε φαίνεται.	Ὃ	μέντοι νυνδὴ ἔλεγες, τὸ ~τοὺς
[19]	ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο	ὃ	~νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον
[7]	τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ	ὃ	νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ
[23]	Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν	ὃ	νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν
[9]	ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν	ὃ	~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον.
[33]	ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽	ὃ	πάντων μέγιστόν τε κακῶν καὶ
[38]	~ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο	ὃ	πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα
[49]	ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ εἶδος	ὃ	πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽
[47]	μετὰ τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος	ὃ	συνέχει ~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν τῶν
[53]	~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί.	~Ὃ	τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ
[52]	οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ; ἔφη.	~Ὃ	τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει.
[10]	ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων τῆς οὐσίας	ὃ	(τυγχάνει ἕκαστον ὄν· ἆρα διὰ
[50]	Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ τῷ μεγέθει	ὃ	τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους
[49]	τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως, οὕτως	ἀποκρίναιο	ἄν. Εἰ δέ τις αὐτῆς
[49]	χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ	ἀποκρίναιο	ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης
[25]	ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν	ἅψαιο	κἂν ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις
[49]	ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα	σκέψαιο	εἴ σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ
[7]	φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα παραμένειν,	διὸ	ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ δὲ
[63]	τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ,	διὸ	δὴ ~ἔγωγε καὶ πάλαι μηκύνω
[47]	~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν.	διὸ	δὴ καὶ ὁ μέν τις
[30]	ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι,	διὸ	καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός γε, ὦ
[25]	ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ	ἐπιλάβοιο	~ἢ τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ,
[49]	ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ	εὐλαβοῖο	ἂν λέγειν; Καὶ μέγα ἂν
[49]	διὰ ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν,	φοβοῖο	ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει
[49]	τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν	φοβοῖο	ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης γελάσας,
[25]	ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν	~αἴσθοιο,	τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων
[49]	τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ	βούλοιό	τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις
[54]	ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ	ἔροιό	~με ᾧ ἂν τί ἐν
[49]	τῷ αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ	διαμαρτύροιο	ἂν ~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν
[49]	ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ ἂν	φύροιο	ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε
[6]	καί, εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν,	τιμωροῖο	ἄν; ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως
[49]	~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν	ἀποδέχοιο	εἴ τίς τινα φαίη ἕτερον
[56]	ζωῆς εἶδος καὶ εἴ ~τι	ἄλλο	ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν
[9]	~λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν	ἄλλο	αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε
[65]	(οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν	~ἄλλο	γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽
[8]	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Κρίτων,	ἄλλο	γε ἢ πάλαι μοι λέγει
[47]	ἐστι τὸ αἴτιον τῷ ~ὄντι,	ἄλλο	δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ
[30]	ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν	ἄλλο	δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ
[46]	παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας	ἄλλο	εἶδος. Καὶ ~δὴ καὶ περὶ
[5]	γὰρ ἄν τις καὶ ποιοῖ	ἄλλο	ἐν τῷ μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν
[42]	ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ τι	ἄλλο	~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ
[19]	ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως	~ἄλλο	ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον,
[29]	ἀεὶ τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν	ἄλλο	~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ
[66]	ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν	ἄλλο,	ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως
[26]	ἐστι, τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν	ἄλλο,	ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ
[57]	καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ	~ἄλλο	ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ
[9]	ἐν παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν	ἄλλο	ἢ τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ
[19]	δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως ἂν	ἄλλο	ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως
[49]	τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽ ἓν	ἄλλο	καλὸν εἶναι ~ἢ διότι μετέχει
[49]	γάρ ~μοι, εἴ τί ἐστιν	ἄλλο	καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν,
[28]	σῶμα. ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα	~ἄλλο	λέγειν, ὦ φίλε Κέβης, ᾗ
[43]	ἐν ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽ ὅτι	ἄλλο	λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως
[49]	ἂν ~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν	ἄλλο	λέγεις ἢ ὅτι τὸ μεῖζον
[66]	Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι	ἄλλο	λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν
[47]	διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι ὅτι	ἄλλο	μέν τί ἐστι τὸ αἴτιον
[33]	ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν	ἄλλο,	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι δὲ
[39]	ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ	ἄλλο	ὁτιοῦν; Ἢ αὖ ταχὺν ἢ
[43]	καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ	ἄλλο	~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ
[46]	~αὐτῷ ἐστιν ἢ εἶναι ἢ	(ἄλλο	ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν· ἐκ
[52]	τρία καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ	ἄλλο	ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι
[49]	εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα ἢ	ἄλλο	ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ μὲν
[45]	ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽	~ἄλλο	οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ δι᾽ ὅτι
[50]	μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽	ἄλλο	οὐδὲν τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν
[42]	ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν	ἄλλο	παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ
[11]	καὶ στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν	ἄλλο	παρέχει ἢ τὸ σῶμα καὶ
[43]	~(τέτλαθι δή, κραδίη· καὶ κύντερον	ἄλλο	ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν
[41]	εἴ ~μοι περί γε τούτου	ἄλλο	ποτέ τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ
[46]	δὴ τοῦ λόγου ~τούτου οὐδὲν	ἄλλο	σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ
[35]	διεξιέναι. εἰ μὲν οὖν τι	ἄλλο	~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω· εἰ δέ
[33]	ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς	(ἄλλο	σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι,
[18]	ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις ~οὐκ	ἄλλο	τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα,
[15]	ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας,	ἄλλο	τι ἢ εἶεν (ἂν αἱ
[9]	ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ	ἄλλο	τι ἢ τὴν τῆς ψυχῆς
[9]	καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα μὴ	ἄλλο	τι ᾖ ὁ θάνατος ἢ
[26]	~(Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,	ἄλλο	τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν
[56]	Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα	ἄλλο	τι λέγειν οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν
[52]	τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ	ἄλλο	τι ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ
[52]	τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ ἢ καὶ	ἄλλο	(τι ὃ ἔστι μὲν ~οὐχ
[18]	ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ	ἄλλο	τι οἷς τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν
[49]	ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ	ἄλλο	τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν ἢ
[55]	ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι,	~ἄλλο	τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα
[19]	~νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον	ἄλλο	τι τῶν ὄντων, (ἐνδεῖ δὲ
[18]	ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ	ἄλλο	τι τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα
[56]	τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν,	ἄλλο	τι ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος
[8]	εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ τι	ἄλλο	τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ
[19]	ξύλῳ οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδ᾽	ἄλλο	τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ
[55]	ἕνεκα· σχολῇ γὰρ ἄν τι	ἄλλο	φθορὰν μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό
[19]	δύναται ~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον) οἷον	ἐκεῖνο,	ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που
[47]	αἴτιον τῷ ~ὄντι, ἄλλο δὲ	ἐκεῖνο	ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον οὐκ
[18]	ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον	ἐκεῖνο	γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ
[50]	οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι·	ἐκεῖνο	δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν
[19]	ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων	ἐκεῖνο	ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν τούτων; Ἢ
[19]	μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον	ἐκεῖνο,	ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη
[52]	τι ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ	ἐκεῖνο,	ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν
[37]	ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς δὲ ταῦτα	ἐκεῖνο	μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν
[13]	ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ	ἐκεῖνο	μόνον τὸ νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ
[53]	ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ	~ἐκεῖνο,	ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον
[57]	ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ	ἐκεῖνο	~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ
[42]	τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ	~ἐκεῖνο	ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν
[54]	αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽	ἐκεῖνο	φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι, ἔφη.
[19]	τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα	ἐκεῖνο	ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν,
[19]	ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ	ἀπὸ	ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε
[7]	ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ	ἀπό	γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽
[15]	τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ ἕτερον,	~ἀπὸ	δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν
[47]	τὸ βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον.	~Ἀπὸ	δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε,
[15]	~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις,	(ἀπὸ	μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ
[12]	φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς	ἀπὸ	σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν,
[12]	ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς	ἀπὸ	~σώματος; ~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽
[19]	οὐδέν· ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν	ἀπὸ	(ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς,
[2]	παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις	ἀπό	τε τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ
[2]	τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ	ἀπὸ	τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα
[9]	~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν	ἀπὸ	τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως
[9]	~τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν	ἀπὸ	τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽
[7]	ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον (εἶναι	ἀπὸ	~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν
[9]	γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν	(ἀπὸ)	τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽
[9]	τι ἢ τὴν τῆς ψυχῆς	ἀπὸ	τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι
[12]	λέγεται, ~τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα	ἀπὸ	τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ
[20]	ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν τι	ἀπὸ	τούτου ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ
[57]	τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν·	ἀπὸ	τῶν ~θυσιῶν τε καὶ νομίμων
[19]	ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε	ἀπὸ	τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι,
[58]	οἰκεῖν (τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν	ἀπὸ	Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ,
[60]	καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ πάντας	ὑπὸ	γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε
[61]	~(ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ καὶ	ὑπὸ	γῆν ῥέων εἰς τὴν λίμνην
[61]	τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις	ὑπὸ	γῆς ἐμβάλλει κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου·
[47]	περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν,	ὑπὸ	δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου, ~εἰ
[36]	τοῦ σώματος ~ἡμῶν καὶ συνεχομένου	ὑπὸ	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ξηροῦ
[35]	φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον	ὑπὸ	λύπης ἐξᾴδειν, καὶ οὐ λογίζονται
[56]	ἀπιστῶ ἔκ γε τῶν ~λεγομένων·	ὑπὸ	μέντοι τοῦ μεγέθους περὶ (ὧν
[36]	σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ	ὑπὸ	νόσων καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν
[46]	ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε	ὑπὸ	νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ
[40]	ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ	ὑπὸ	προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ
[59]	οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε	ὑπὸ	σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν
[49]	λόγος οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ γὰρ	ὑπὸ	σοφίας ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως
[33]	τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ	ὑπὸ	σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι ἑκάστη
[12]	ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου μετελθεῖν,	ὑπὸ	ταύτης ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος, τῆς
[45]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν, τότε	~ὑπὸ	ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα
[30]	~ἐρῶσα καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ	ὑπό	τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν,
[60]	καὶ ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη	ὑπὸ	τὴν γῆν καὶ θερμῶν ὑδάτων
[58]	ὥσπερ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ	ὑπὸ	τῆς ~ἅλμης, καὶ οὔτε φύεται
[57]	γῆς εἰωθότων ~λέγειν, ὡς ἐγὼ	ὑπό	τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ Σιμμίας,
[3]	καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν· ἐπειδὴ	ὑπὸ	τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν τῷ
[38]	~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους, ὅτι	ὑπὸ	τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους
[47]	τις δίνην ~περιτιθεὶς τῇ γῇ	ὑπὸ	τοῦ οὐρανοῦ μένειν δὴ ποιεῖ
[57]	πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ καὶ μόγις	ὑπὸ	τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη.
[30]	~Ἀλλὰ (καὶ) διειλημμένην γε οἶμαι	ὑπὸ	τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ
[27]	~σκοπεῖν τι τότε μὲν ἕλκεται	ὑπὸ	τοῦ σώματος εἰς τὰ οὐδέποτε
[39]	τοῦτο πολλάκις πάθῃ τις καὶ	ὑπὸ	τούτων μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο
[58]	τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς γῆς	ὑπὸ	τῷ οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν,
[34]	ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος	ὑπὸ	τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη
[59]	ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης	ὑπὸ	τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ καὶ
[62]	ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ ἡ δίκη	ὑπὸ	τῶν δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ
[13]	καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν ~(τὸ	ὑπὸ	τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως
[38]	ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν	ὑπὸ	τῶν λόγων, ἔπειτα ὡς εὖ
[57]	οὔτε οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται	ὑπὸ	τῶν περὶ γῆς εἰωθότων ~λέγειν,
[43]	αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας ἄγεσθαι	ὑπὸ	τῶν τοῦ σώματος παθημάτων, ἀλλ᾽
[50]	μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ γε αὖ	ὑπὸ	Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι Φαίδων
[60]	αὐτό ~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον	ὑπὸ	χθονός ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ καὶ
[18]	τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ	ὑπὸ	χρόνου καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν
[19]	ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον	πρὸ	ἐκείνου τοῦ (χρόνου ὅτε ~τὸ
[37]	λόγου. δοκεῖ μέντοι ~μοι χρῆναι	πρὸ	τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος
[19]	ἐστιν· ~ἢ πῶς λέγομεν; ~Οὕτως.	~Πρὸ	τοῦ ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν
[20]	ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς ἐπιστήμας	πρὸ	τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα.
[20]	~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν	πρὸ	τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα
[40]	γε τὸν χρόνον ~αὐτὸν τὸν	πρὸ	τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν
[1]	ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ	πρὸ	τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς ἐτελεύτα;
[45]	ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ ᾤμην	πρὸ	τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι, ὅτι
[60]	βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ οἱ	πρὸ	τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ
[47]	δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον εἶναι	πρὸ	τοῦ φεύγειν τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν
[45]	ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα ἃ	πρὸ	τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων
[23]	λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ ὃν	πρὸ	τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι πᾶν
[19]	γε. ~(Ἔδει δέ γε, φαμέν,	πρὸ	τούτων τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην
[15]	ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε	δεῦρο	~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται ἐκ τῶν
[65]	ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε	δεῦρο	ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ νῦν
[60]	τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ,	δεῦρο	δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ
[4]	πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ	δεῦρο	~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν
[57]	μείναντας ὃν χρὴ χρόνον ἄλλος	δεῦρο	~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν πολλαῖς
[59]	σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν	δεῦρο	~συνερρυηκότων, ἃ καὶ λίθοις καὶ
[1]	ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ πάλιν	δεῦρο·	τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε ἐν ~πολλῷ
[47]	συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς	τὸ	ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν καὶ
[34]	ἀληθὲς καὶ τὸ θεῖον καὶ	τὸ	ἀδόξαστον (θεωμένη καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου
[30]	καὶ συνουσία τοῦ σώματος διὰ	τὸ	ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ τὴν
[56]	~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ	τὸ	ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο
[55]	τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ μὲν	τὸ	~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον
[55]	γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ	τὸ	ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι,
[62]	τῷ βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ	τὸ	ἆθλον καὶ ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη.
[29]	ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ	τὸ	ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε
[29]	~Ναί. ~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα,	τὸ	ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον
[45]	τὰ ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ πότερον	τὸ	αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ
[47]	ἄλλο δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ	τὸ	αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη
[47]	ὅτι ἄλλο μέν τί ἐστι	τὸ	αἴτιον τῷ ~ὄντι, ἄλλο δὲ
[39]	ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ	τὸ	ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους
[3]	δεσμοῦ ἦν ἐν τῷ ~σκέλει	τὸ	ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν
[50]	~τοῖς ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ	τὸ	ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ που
[34]	καὶ ἀεὶ ἐν ~τούτῳ οὖσα,	τὸ	ἀληθὲς καὶ τὸ θεῖον καὶ
[11]	~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ἴσως	τὸ	ἀληθές· μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ
[11]	~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν δὲ τοῦτο εἶναι	τὸ	ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν
[10]	ἆρα διὰ τοῦ σώματος ~αὐτῶν	τὸ	ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει·
[58]	ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ	τὸ	ἀληθινὸν φῶς (καὶ ἡ ὡς
[3]	δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν,	τὸ	ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ θέλειν
[46]	αἰτίαν καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα	τὸ	ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον
[16]	ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ ἔστι	τὸ	ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν
[17]	ἀλλ᾽ ἔστι τῷ ὄντι καὶ	τὸ	~ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων
[16]	~Πάντως που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην;	~Τὸ	ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[16]	γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη,	τὸ	ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα
[31]	καὶ εἰς ταὐτόν γε ~πάλιν	τὸ	ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ
[22]	καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς	τὸ	ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι
[66]	περὶ τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς	τὸ	ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν ἢ οὔ;
[46]	~περὶ τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ	τὸ	ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον
[41]	~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις,	τὸ	ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα,
[38]	~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ ἀεί,	τὸ	ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν
[52]	τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ	τὸ	ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός
[15]	~Καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε	τὸ	ἀσθενέστερον καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ
[4]	ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν	τὸ	αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι
[60]	(εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ	τὸ	~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ ἃ
[20]	λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα	τὸ	αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ ἐν
[17]	αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη καὶ	τὸ	αὐτὸ ~πάθος ἂν πάθοι καὶ
[17]	~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι πάντα τελευτῶντα	τὸ	αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη καὶ
[35]	θεράποντες. Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι διὰ	τὸ	αὑτῶν δέος τοῦ ~θανάτου καὶ
[55]	δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν εἰ	τὸ	ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ
[46]	ἀλλ᾽ ἢ τὸ ἄριστον καὶ	τὸ	βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ εἶναι τὸν
[46]	ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα εἰδείην	τὸ	βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ
[55]	ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται·	τὸ	γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν·
[16]	γ᾽ ἑτέρα σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει;	Τὸ	γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου, ἢ
[20]	~καὶ ἀεὶ διὰ βίου εἰδέναι·	τὸ	γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα
[53]	οὐδέν τι ~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται,	τὸ	γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει,
[7]	καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα εἶναι.	Τὸ	γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους
[47]	μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ ~λόγου.	Τὸ	γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽
[52]	~ἴσως ἔσται σαφέστερον ὃ λέγω·	τὸ	γὰρ περιττὸν ἀεί που δεῖ
[55]	ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο, εἰ	τό	γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν φθορὰν
[37]	ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου	τό	γε ~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν; Τὸ
[37]	γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ	τό	γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ
[37]	αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι	τὸ	~γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν
[23]	καὶ ὃν πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν,	τὸ	γίγνεσθαι πᾶν τὸ ζῶν ἐκ
[56]	θνητόν, ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει,	τὸ	δ᾽ ἀθάνατον σῶν καὶ ἀδιάφθορον
[59]	εἶναι καὶ ἔτι τούτων καλλίω.	Τὸ	δ᾽ αἴτιον ~τούτου εἶναι ὅτι
[13]	οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς ἔχῃ,	τὸ	δ᾽ ἀληθὲς τῷ ~ὄντι ᾖ
[17]	εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη,	τὸ	δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον
[11]	φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα ταῦτα.	Τὸ	δ᾽ ~ἔσχατον πάντων ὅτι, ἐάν
[37]	τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν.	Τὸ	δ᾽ οἶμαι, ὦ Σιμμία, οὐχ
[55]	μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη,	τὸ	δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽
[26]	τῶν ὄντων, τὸ μὲν ὁρατόν,	τὸ	δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ
[44]	τε καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει.	Τὸ	δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί
[55]	τί νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη.	~Τὸ	δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ
[16]	Λέγω δὲ τὸ μὲν ~καθεύδειν,	τὸ	δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ ἐκ τοῦ
[58]	οὐρανοῦ ὄντος τὰ ἄστρα χωροῦντα·	τὸ	~δὲ εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽ ἀσθενείας
[49]	τοῦτο μεῖζον, διὰ τὸ μέγεθος,	τὸ	δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον
[28]	ἄρχειν τε καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι,	τὸ	δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ
[26]	ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον,	τὸ	δὲ ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ ταὐτά;
[29]	ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο	τὸ	δὲ οὐδὲν ἄλλο ~ἐστὶν ἢ
[37]	τό γε ~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν;	Τὸ	δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ σοι
[37]	ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι,	τὸ	δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον·
[28]	ἡ μὲν ψυχὴ τῷ θείῳ,	τὸ	δὲ σῶμα τῷ θνητῷ. ~Σκόπει
[30]	καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο,	τὸ	δὲ τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ
[26]	ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ,	τὸ	δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη,
[15]	καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν ~αὐξάνεσθαι,	τὸ	δὲ φθίνειν; ~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[26]	αὐτῶν τὸ μὲν σῶμά ἐστι,	τὸ	δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη.
[3]	περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη	~τὸ	δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο
[50]	αὐτῶν τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν,	τὸ	δὴ μετὰ ταῦτα ἠρώτα, Εἰ
[27]	ἐστιν τὸ διὰ τοῦ σώματος,	τὸ	δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι τότε
[27]	~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ ἐστιν	τὸ	διὰ τοῦ σώματος, τὸ δι᾽
[47]	οὐδέ τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς	τὸ	(διακοσμεῖν τὰ πράγματα, ἀέρας δὲ
[25]	προσήκει τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν,	τὸ	διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου
[51]	~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς	τὸ	διαφέρον τοῦ τε νῦν λεγομένου
[3]	τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς	τὸ	δικαστήριον ἐν ᾧ καὶ ἡ
[49]	καὶ διὰ τὸ πλῆθος; ~Καὶ	τὸ	δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον
[45]	τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι, καὶ	τὸ	δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ~μεῖζον εἶναι
[53]	τὰ δέκα τὴν τοῦ περιττοῦ,	τὸ	διπλάσιον. Τοῦτο μὲν οὖν καὶ
[3]	ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς	~τὸ	δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν,
[12]	καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν κατὰ	τὸ	δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν
[60]	γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς	τὸ	δυνατὸν κάτω ~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει.
[13]	δὴ καὶ ἐγὼ κατά γε	τὸ	δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ
[45]	τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι διὰ	τὸ	δύο αὐτοῖς προσεῖναι, καὶ τὸ
[8]	ἔφη, χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ μόνον	τὸ	ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς
[16]	ἐγρηγορέναι, καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν	τὸ	ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ τοῦ
[11]	θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι	τὸ	εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ
[52]	τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον αὐτὸ	τὸ	εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος
[37]	ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς τόδε	τὸ	εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ
[49]	~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας	τὸ	εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι
[18]	καὶ ~ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον	τὸ	εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ ἦν
[11]	τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς	τὸ	~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα
[11]	γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν	τὸ	~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ἴσως
[44]	ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ	τὸ	εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ
[29]	δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές,	τὸ	εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον
[4]	~τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους καὶ	τὸ	εἰς τὸν Ἀπόλλω προοίμιον καὶ
[3]	ἀλλήλοις ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα εἰς	τὸ	εἰωθός. Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν
[44]	ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός γε	τὸ	~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ
[46]	τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι	τὸ	ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ
[60]	ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι	τὸ	ἑκατέρωθεν ~γίγνεται μέρος. ~Τὰ μὲν
[50]	σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης πρὸς	τὸ	ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ γε
[20]	ἴσον καὶ τὸ ~μεῖζον καὶ	τὸ	ἔλαττον ἀλλὰ καὶ σύμπαντα τὰ
[49]	τὸ μεῖζον ~μεῖζον εἶναι καὶ	τὸ	ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ
[51]	γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ ~μείζονος	τὸ	ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι
[50]	καὶ σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ	τὸ	ἐν ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι
[50]	δ᾽ αὕτως καὶ τὸ σμικρὸν	τὸ	ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ
[51]	οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε	τὸ	ἐν ἡμῖν οὔτε τὸ ἐν
[51]	οὔτε τὸ ἐν ἡμῖν οὔτε	τὸ	ἐν τῇ φύσει. τότε μὲν
[45]	ἑνί τις προσθῇ ἕν, ἢ	~τὸ	ἓν ᾧ προσετέθη δύο γέγονεν,
[51]	γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ	τὸ	ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν
[51]	ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ	τὸ	~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι
[53]	ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ ἐναντίον	τὸ	ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ
[53]	ὄντα ὅμως οὐ δέχεται ~αὐτό,	τὸ	ἐναντίον οἷον νῦν ἡ τριὰς
[51]	ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος	τὸ	ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ,
[53]	εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον	τὸ	ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι,
[50]	καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ	τὸ	ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος
[51]	τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ	τὸ	ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο,
[54]	ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ	τὸ	ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ
[4]	θέουσι διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω	τὸ	ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν,
[4]	εἰ ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι	τὸ	ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν
[60]	γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς	τὸ	ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς γῆς ὁρμήσῃ
[60]	γῆς ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν εἰς	τὸ	ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν
[35]	προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ	τὸ	ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ
[53]	ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ	τὸ	ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα
[45]	παντὶ δῆλον εἶναι, ὅτι διὰ	τὸ	ἐσθίειν καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ
[15]	(ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ	τὸ	ἕτερον, ~ἀπὸ δ᾽ αὖ τοῦ
[50]	οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν	τὸ	ἕτερον, ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν
[3]	ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις διώκῃ	τὸ	ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι
[15]	αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν ἐπὶ	τὸ	ἕτερον· μείζονος μὲν πράγματος καὶ
[17]	καὶ μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ	τὸ	ἕτερον μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽
[3]	~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ ἂν	τὸ	ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ
[3]	τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ	τὸ	ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς
[3]	ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ	τὸ	~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ
[57]	τούτου μόνον ἐν ~ᾧ καλοῦμεν	τὸ	ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός,
[23]	πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ εἰς	τὸ	ζῆν ἰούσῃ τε καὶ ~γιγνομένῃ
[23]	τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι πᾶν	τὸ	ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ
[16]	τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι	τὸ	ζῶν. ~Ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα,
[3]	ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν	τὸ	ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης ὑπολαβών,
[53]	περιττοῦ οὐ δέξεται· οὐδὲ δὴ	τὸ	~ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα τὰ τοιαῦτα,
[45]	τοῦ πηχυαίου ~μεῖζον εἶναι διὰ	τὸ	ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ
[53]	~ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα τὰ τοιαῦτα,	τὸ	ἥμισυ, τὴν τοῦ ὅλου, καὶ
[45]	δὲ μνήμης καὶ δόξης λαβούσης	τὸ	ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην;
[66]	τι αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ	τὸ	ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο
[15]	τὸ ἀσθενέστερον καὶ ἐκ βραδυτέρου	τὸ	θᾶττον; ~Πάνυ γε. ~Τί δέ;
[34]	~τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς καὶ	τὸ	θεῖον καὶ τὸ ἀδόξαστον (θεωμένη
[29]	ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται,	τὸ	θεῖόν τε ~καὶ ἀθάνατον καὶ
[7]	ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει,	τὸ	θεόν τε εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον
[6]	δοκεῖ, ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι,	τὸ	θεοὺς εἶναι ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους
[52]	ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς	τὸ	θερμὸν καὶ ἕτερόν τι χιόνος
[45]	πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν	τὸ	θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα
[52]	οὐδέποτε χιόνα γ᾽ οὖσαν δεξαμένην	τὸ	~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν
[25]	ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ	τὸ	ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν, ~αὐτὸ
[19]	μὲν πάντα ταῦτα εἶναι ~οἷον	τὸ	ἴσον, ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι
[19]	ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι οἷον	τὸ	ἴσον, ἢ οὐδέν; ~Καὶ πολύ
[20]	καὶ εὐθὺς γενόμενοι οὐ μόνον	τὸ	ἴσον καὶ τὸ ~μεῖζον καὶ
[19]	τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ	τὸ	ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ
[42]	~ἁρμονίας μετέχει, ἢ τὸ ἴσον;	~Τὸ	ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν
[19]	τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ	τὸ	ἴσον; ~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα
[19]	γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς προειδέναι	τὸ	ἴσον πρὸ ἐκείνου τοῦ (χρόνου
[42]	ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει, ἢ	τὸ	ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ
[19]	~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι, αὐτὸ	τὸ	ἴσον· φῶμέν τι εἶναι ἢ
[27]	αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται εἰς	τὸ	καθαρόν τε ~καὶ ἀεὶ ὂν
[16]	~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι	τὸ	καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις αὐτοῖν
[16]	τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι	τὸ	~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.
[17]	καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ	τὸ	καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ
[59]	γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν	τὸ	κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν
[25]	ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ	τὸ	καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον ὃ ἔστιν,
[49]	ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ	τὸ	καλόν, οὐδὲ δι᾽ ἓν ἄλλο
[15]	τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν τι, οἷον	τὸ	καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον που
[17]	ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ	τὸ	καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ δ᾽
[17]	ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον ~εἰς	τὸ	καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν
[37]	ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ ἀεὶ	τὸ	~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη,
[40]	καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα	τὸ	κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον,
[44]	τι λέγεις. Ἔστι δὲ δὴ	τὸ	~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι
[46]	τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ	τὸ	κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ
[62]	καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει	τὸ	κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατὰ
[49]	σοφωτέροις· σὺ δὲ ~δεδιὼς ἄν,	τὸ	(λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ σκιὰν καὶ
[11]	φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε	τὸ	λεγόμενον ὡς ἀληθῶς τῷ ὄντι
[63]	τί μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς	τὸ	λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον
[3]	πρὸς ~τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι,	τὸ	λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ
[63]	ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ περὶ	τὸ	μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας
[50]	γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον αὐτὸ	τὸ	μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα μέγα
[50]	τὴν σμικρότητα ὑπέχων, ~τῷ δὲ	τὸ	μέγεθος τῆς σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον.
[49]	καὶ διὰ τοῦτο μεῖζον, διὰ	τὸ	μέγεθος, τὸ δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ
[51]	~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος	τὸ	μεῖζον γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ
[20]	οὐ μόνον τὸ ἴσον καὶ	τὸ	~μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον ἀλλὰ
[49]	ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ αὐτῷ	τὸ	μεῖζον ~μεῖζον εἶναι καὶ τὸ
[49]	οὐδὲν ἄλλο λέγεις ἢ ὅτι	τὸ	μεῖζον πᾶν ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ
[12]	μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ	τὸ	μελέτημα αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τῶν
[2]	πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ γὰρ	τὸ	μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ αὐτὸν λέγοντα
[26]	δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ	τὸ	μὲν ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ
[15]	καὶ φθίσις, καὶ καλοῦμεν οὕτω	τὸ	μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν;
[28]	θνητῷ; Ἢ οὐ δοκεῖ σοι	τὸ	μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν τε
[56]	ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον	τὸ	μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ
[16]	μοι τὴν ἑτέραν. Λέγω δὲ	τὸ	μὲν ~καθεύδειν, τὸ δὲ ἐγρηγορέναι,
[61]	πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν	τὸ	~μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον
[29]	ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος,	τὸ	μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα,
[26]	ἔφη, δύο εἴδη τῶν ὄντων,	τὸ	μὲν ὁρατόν, τὸ δὲ ἀιδές;
[38]	μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος.	(Τὸ	μὲν οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι
[63]	ἆθλον καὶ ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη.	~(Τὸ	μὲν οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως
[35]	~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ σοὶ	τὸ	μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ
[26]	ὅς, ἄλλο τι ἡμῶν αὐτῶν	τὸ	μὲν σῶμά ἐστι, τὸ δὲ
[33]	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι δὲ	τὸ	μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν τε καὶ
[35]	ἀδύνατον ~εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι,	τὸ	μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα περὶ
[66]	ἐπιεικῶς οἷοί τε ἦσαν κατέχειν	τὸ	μὴ δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν
[55]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Τί οὖν;	Τὸ	μὴ δεχόμενον τὴν τοῦ ἀρτίου
[43]	πίνειν, καὶ πείνης ἐνούσης ἐπὶ	τὸ	μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία
[5]	Πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες,	τὸ	μὴ θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι,
[64]	δ᾽ ~ὅς, ὦ ἄριστε Κρίτων,	τὸ	μὴ καλῶς λέγειν οὐ μόνον
[58]	αὐτῇ δεῖν μήτε (ἀέρος πρὸς	τὸ	μὴ πεσεῖν μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης
[43]	καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν,	τὸ	μὴ πίνειν, καὶ πείνης ἐνούσης
[13]	νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον	τὸ	νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ
[19]	οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ	τὸ	ὃ ~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ τι
[29]	~Οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα εἰς	τὸ	ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται,
[22]	γε καταφεύγει ὁ λόγος εἰς	(τὸ	ὁμοίως εἶναι τήν τε ψυχὴν
[42]	ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἔστι	τὸ	ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ
[25]	καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον ὃ ἔστιν,	τὸ	ὄν, μή ποτε μεταβολὴν καὶ
[62]	δὴ ἂν δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς	τὸ	ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν οἱ
[52]	καὶ τοῦτο ~καλεῖν ἀεὶ διὰ	τὸ	οὕτω πεφυκέναι ὥστε τοῦ περιττοῦ
[27]	~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο αὐτῆς	τὸ	πάθημα φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη,
[39]	(Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη	τὸ	πάθος, εἰ ὄντος δή τινος
[25]	ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο	τὸ	πάθος πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ
[13]	ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον	τὸ	πάθος τὸ περὶ ταύτην τὴν
[3]	Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε	~τὸ	παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. Ὡς
[22]	μοι ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο,	τὸ	πάντα τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς
[39]	καὶ δυνατοῦ (κατανοῆσαι, ἔπειτα διὰ	τὸ	~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς
[29]	διαλύεσθαι ~προσήκει, ψυχῇ δὲ αὖ	τὸ	παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ ἐγγύς
[62]	καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι	~τὸ	παράπαν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον,
[39]	ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι	τὸ	~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ
[38]	ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν πρὸς	τὸ	παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν τὸν
[40]	ἃ λέγω, καλῶς δὴ ἔχει	τὸ	~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν ἐστι
[60]	ὁ ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα	τὸ	περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται
[13]	καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην,	τὸ	~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι
[13]	~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος	τὸ	περὶ ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην·
[52]	~ἅπας, ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ	τὸ	περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι
[55]	διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου	τὸ	περιττὸν καὶ τὰ ~τρία οἴχεται
[55]	φαίη ἄν τις, ἄρτιον μὲν	τὸ	περιττὸν μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ
[52]	ὃ ἔστι μὲν ~οὐχ ὅπερ	τὸ	περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ αὐτὸ
[55]	ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ	τὸ	~περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν,
[49]	ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ διὰ	τὸ	πλῆθος; ~Καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ
[3]	τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι	τὸ	~πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη.
[1]	~ἂν εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται	τὸ	πλοῖον καὶ πάλιν δεῦρο· τοῦτο
[1]	τί ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι	τὸ	πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν
[60]	καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ	τὸ	πνεῦμα δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ
[60]	ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον	τὸ	πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον
[60]	κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ καὶ	τὸ	πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν
[39]	εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ πάθωμεν.	~Τὸ	ποῖον; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ
[45]	ᾧ προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ	τὸ	προστεθέν> ἢ τὸ προστεθὲν καὶ
[45]	γέγονεν, ἢ τὸ προστεθέν> ἢ	τὸ	προστεθὲν καὶ ᾧ ~προσετέθη (διὰ
[54]	ἐμέ. Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν	τὸ	πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ
[19]	πρὸ ἐκείνου τοῦ (χρόνου ὅτε	~τὸ	πρῶτον ἰδόντες τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν
[52]	ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ	τὸ	πῦρ γε αὖ προσιόντος τοῦ
[45]	φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ ἢ	τὸ	πῦρ; Ἢ ~τούτων μὲν οὐδέν,
[53]	ἡ δυὰς τῷ ~περιττῷ καὶ	(τὸ	πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα
[55]	ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ	τὸ	πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽
[13]	καί τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες	τὸ	σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ,
[37]	ὦ Κέβης, λέγε, τί ἦν	τὸ	σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει)
[3]	εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε	~τὸ	σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί,
[11]	ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα πρὸς	τὸ	σκοπεῖν τι, ἐν ταῖς ζητήσεσιν
[27]	μὲν τῷ σώματι ~προσχρῆται εἰς	τὸ	σκοπεῖν τι ἢ διὰ τοῦ
[50]	ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ ἐναντίον,	τὸ	σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι·
[50]	ἐν ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι	τὸ	σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ
[50]	~εἶναι· ὡς δ᾽ αὕτως καὶ	τὸ	σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ
[42]	περὶ ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ	τὸ	σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς
[49]	καὶ τοῦτο δὴ τέρας εἶναι,	τὸ	σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι·
[66]	~ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε	τὸ	στόμα καὶ τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε
[34]	ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς	τὸ	συγγενὲς καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον
[10]	Καίτοι εἰ αὗται τῶν περὶ	τὸ	σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν
[9]	ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ	τὸ	~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν
[11]	μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει	τὸ	σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν·
[11]	δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ	τὸ	σῶμα, δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ·
[9]	τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ περὶ	τὸ	σῶμα ~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον
[41]	ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν κατὰ	τὸ	σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ
[47]	ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου	τὸ	σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων,
[32]	ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν κατὰ	τὸ	~σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι
[11]	τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν	τὸ	σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ᾖ
[64]	φέρῃ, καὶ μὴ ὁρῶν μου	τὸ	σῶμα ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον
[10]	τῆς φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον	τὸ	~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν τις
[43]	(ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ	τὸ	σῶμα· ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[36]	τις, δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ	τὸ	σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ
[9]	δὲ τὰς ἄλλας τὰς περὶ	τὸ	σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ σοι ἐντίμους
[11]	μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ	τὸ	σῶμα καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι.
[37]	ἔτη βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι	τὸ	~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος
[29]	ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ,	τὸ	~σῶμα, καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον,
[10]	~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν	τὸ	σῶμα, καὶ καθ᾽ ὅσον δύναται
[33]	ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς	τὸ	~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ
[29]	καὶ πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ	~τὸ	σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ
[37]	τὴν φύσιν τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι	τὸ	σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο.
[63]	μὲν ἄλλας ἡδονὰς τὰς ~περὶ	τὸ	σῶμα καὶ τοὺς κόσμους εἴασε
[10]	τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα (ἀτιμάζει	τὸ	~σῶμα καὶ φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ,
[43]	ἔγωγε. ~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ	τὸ	σῶμα πάθεσιν ἢ καὶ ἐναντιουμένην;
[26]	φαμὲν ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον	τὸ	σῶμα; ~Παντί, ἔφη, τοῦτό γε
[9]	τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ	τὸ	σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι
[29]	μέν τις καὶ χαριέντως ~ἔχων	τὸ	σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ
[27]	ἢ τῷ μή. ~Τί δὲ	τὸ	σῶμα; ~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ
[33]	ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ	τὸ	σῶμα φῇ. Ἐκ γὰρ τοῦ
[30]	δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ	τὸ	σωματοειδές, οὗ τις ἂν ἅψαιτο
[58]	τὰ μεγέθη, εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι	τό	τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην
[16]	ἐναντίον μὲν ~φῂς τῷ ζῆν	τὸ	τεθνάναι εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ
[12]	ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι, καὶ	τὸ	τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν.
[17]	μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι εἰς	τὸ	τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ,
[9]	σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι ~τοῦτο	τὸ	τεθνάναι, χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς
[16]	τοῦ ζῶντος τί τὸ γιγνόμενον;	~Τὸ	τεθνηκός, ἔφη. ~Τί δέ, ἦ
[41]	καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ	τὸ	τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ
[37]	εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή,	τὸ	τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν ἔχουσαν
[56]	ἔφη ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτὸ	τὸ	τῆς ζωῆς εἶδος καὶ εἴ
[10]	τῇ ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον	τὸ	τοιόνδε λέγω· ἆρα ἔχει ἀλήθειάν
[43]	ἢ καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ	τὸ	τοιόνδε, οἷον καύματος ἐνόντος καὶ
[18]	Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	τὸ	τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς ἐστι; Μάλιστα
[34]	εἰς τὸ συγγενὲς καὶ εἰς	τὸ	τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων
[53]	καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε. ~Επὶ	τὸ	τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ ἐναντία
[19]	δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν;	Τὸ	τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς ἢ
[46]	μοι τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν	τὸ	τὸν νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον,
[50]	γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς	τὸ	τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ
[17]	διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ ἂν	τὸ	τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ
[37]	~ἀποκριναμένου δή (τινος) ὅτι πολὺ	τὸ	τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι
[7]	φαίνεται. Ὃ μέντοι νυνδὴ ἔλεγες,	τὸ	~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν
[61]	λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ	τὸ	τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ
[24]	λόγον ἔτι μᾶλλον, καὶ δεδιέναι	τὸ	τῶν παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς
[23]	ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε,	τὸ	τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ ἅμα
[60]	πυθμένα οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν	τὸ	ὑγρὸν τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ
[60]	ἐξιόν. ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ	τὸ	ὕδωρ εἰς τὸν τόπον τὸν
[59]	καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν	τὸ	ὕδωρ ~τε καὶ ἡ θάλαττά
[13]	κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν	~(τὸ	ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽
[65]	καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν	τὸ	φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ
[66]	ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς	τὸ	~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς
[65]	~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις	τὸ	φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ δὲ
[66]	ἧκεν ἄγων τὸν μέλλοντα δώσειν	τὸ	~φάρμακον, ἐν κύλικι φέροντα τετριμμένον.
[1]	Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ	τὸ	~φάρμακον ἔπιεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ,
[63]	δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν	τὸ	φάρμακον καὶ μὴ πράγματα ~ταῖς
[8]	λέγει ὁ μέλλων σοι ~δώσειν	τὸ	φάρμακον ὅτι χρή σοι φράζειν
[64]	λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν πίω	τὸ	φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽
[60]	οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ ~βαθυτέρους ὄντας	τὸ	χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ
[60]	Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο	τὸ	χάσμα συρρέουσί τε πάντες οἱ
[46]	~τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ	τὸ	χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος,
[46]	εἶναι τὸν ~αὐτὸν τοῦτον καὶ	τὸ	χεῖρον εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ
[12]	πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται,	~τὸ	χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ
[42]	εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν,	τὸ	ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,
[52]	θερμὸν καὶ ἕτερόν τι χιόνος	τὸ	ψυχρόν; ~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽
[45]	ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ	τὸ	ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς
[66]	~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι	ἀπεκρίνατο,	ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη
[37]	ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ	~ἀπεκρίνατο;	Καὶ γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν
[3]	αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ	ἐδύνατο,	συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς
[66]	γάρ εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον	ἐφθέγξατο-	~Ὦ Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ
[55]	~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα	ἐδέξατο	ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη,
[38]	ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν λόγον	ἀπεδέξατο,	~ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο
[38]	λόγων, ἔπειτα ὡς εὖ ~ἡμᾶς	ἰάσατο	καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους
[38]	καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους	ἀνεκαλέσατο	καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί
[39]	ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν	ἡγήσατο,	τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς
[65]	τὸν ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ (δὲ	~ἐλούσατο	καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ
[6]	Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε ~παρ᾽ ἡμῖν	διῃτᾶτο,	ἤδη δὲ καὶ ἄλλων τινῶν,
[65]	εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν	ἀνίστατο	εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος,
[64]	ἣν ~οὗτος πρὸς τοὺς δικαστὰς	ἠγγυᾶτο.	Οὗτος μὲν γὰρ ἦ μὴν
[51]	τοῦ τότε. τότε μὲν γὰρ	ἐλέγετο	ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ
[7]	εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ	ἐλέγετο·	τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν
[13]	δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ	ἐλέγετο,	τῷ τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν
[65]	μοι τὸν χρόνον προσῄει καὶ	διελέγετο	ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος,
[5]	καθεζόμενος ~οὕτως ἤδη τὰ λοιπὰ	διελέγετο.	~Ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ Κέβης·
[45]	γίγνεσθαι. Τότε μὲν γὰρ ὅτι	συνήγετο	πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον
[3]	~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων,	ἀνεῴγετο	γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ
[53]	οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ.	~Εἰργάζετο	δέ γε ἡ περιττή; ~Ναί.
[65]	πολὺν διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽	ἐκαθέζετο	~λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ ἄττα
[45]	ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ	~προσετίθετο	ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι
[38]	ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως	ᾔσθετο	ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων,
[65]	διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα	ἐβούλετο,	τὰς μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ
[55]	καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν	~ἀπώλετό	γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο
[67]	ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν	ἐγένετο,	ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν,
[38]	ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι	~ἐγένετο	ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως
[1]	δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον	ἐγένετο;	~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν
[45]	τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο	ἐγένετο·	~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν
[4]	δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη	ἐγένετο	καὶ ἡ τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ
[3]	ἐν ᾧ καὶ ἡ δίκη	ἐγένετο·	~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου.
[35]	ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν	ἐγένετο	ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ
[45]	ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα αἰτία αὐτοῖς	ἐγένετο	τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ σύνοδος
[1]	Διὰ ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος	ἐγένετο	τῷ Σωκράτει ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ
[35]	ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν	~ἐφαίνετο,	καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι· Κέβης
[2]	εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ	~ἐφαίνετο,	ὦ Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ τρόπου
[65]	ὡς λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων	εἵπετο	αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν.
[66]	~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα	ἤρετο	εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ
[5]	~οὕτως ἤδη τὰ λοιπὰ διελέγετο.	~Ἤρετο	οὖν αὐτὸν ὁ Κέβης· Πῶς
[35]	Καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ	ἤρετο,	Τί; ἔφη, ὑμῖν τὰ λεχθέντα
[66]	τε καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς	ἥπτετο	καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς
[66]	ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν	ἐπαύετο	δακρύων, καὶ δὴ καὶ τότε
[37]	τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ	ἠμπείχετο	αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν
[1]	Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους	ᾤχετο	(ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ
[55]	ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν	ᾤχετο.	~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε,
[55]	ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο	ὡμολόγητο	~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι
[39]	Εἰ γάρ που μετὰ τέχνης	ἐχρῆτο,	~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο,
[35]	τὸν βίον, ~εἰ μή τις	δύναιτο	ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου
[39]	ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς ἂν	~ἡγήσαιτο	(οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν
[30]	φάγοι καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια	χρήσαιτο,	τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες
[17]	αὐτὸ ~πάθος ἂν πάθοι καὶ	παύσαιτο	γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν
[39]	λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν	~ἀπώσαιτο	καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν βίον
[30]	τὸ σωματοειδές, οὗ τις ἂν	ἅψαιτο	καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι καὶ
[50]	ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ	ὡμολογεῖτο	εἶναί ~τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν
[51]	τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων	ὡμολογεῖτο,	ἐκ τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον
[60]	μὲν ~πολὺ κατωτέρω ἢ> ᾗ	ἐπηντλεῖτο,	τὰ δὲ ὀλίγον· πάντα δὲ
[12]	πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη εἰ	φοβοῖτο	τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ
[58]	τὰ ἄλλα ἄστρα ~τὴν θάλατταν	ἡγοῖτο	οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ (βραδυτῆτά
[7]	~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν	λογίζοιτο	ὅτι οὐ δεῖ ἀπό γε
[36]	διαρρήξῃ τὰς χορδάς, εἴ τις	διισχυρίζοιτο	τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ,
[37]	ὅτι πολὺ τὸ τοῦ ἀνθρώπου,	οἴοιτο	ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι παντὸς ἄρα μᾶλλον
[58]	τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν	οἴοιτό	τε ἐπὶ ~τῆς θαλάττης οἰκεῖν
[17]	ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν	~ποιοῖτο,	οἶσθ᾽ ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ
[17]	τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν	~ἀναβιώσκοιτο,	ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα
[56]	εἰς ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν	ἀναβάλλοιτο	ἢ τὸν ~νῦν παρόντα, περὶ
[43]	οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ	ψάλλοιτο	καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι
[46]	~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν τις	βούλοιτο	τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ ἑκάστου
[66]	αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ	αἰσθάνοιτο,	(ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ
[45]	καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων δὲ	γίγνοιτο	μνήμη καὶ δόξα, ~ἐκ δὲ
[15]	εἶναι, εἰ τῷ ὄντι φανερὸν	γίγνοιτο	ὅτι οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ
[17]	μὲν τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα	γίγνοιτο,	τὰ δὲ ζῶντα ~θνῄσκοι, τίς
[51]	ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν ποτε	γένοιτο.	~Καὶ ὁ Σωκράτης παραβαλὼν τὴν
[51]	ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε	~γένοιτο,	οὔτε τὸ ἐν ἡμῖν οὔτε
[66]	καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε ~καὶ	γένοιτο	ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα
[45]	ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε τις	φαίνοιτο	~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων
[17]	Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν	φαίνοιτο	διὰ τὸ καὶ τἆλλα πάντα
[49]	ὑποθέμενος ἥτις τῶν ἄνωθεν βελτίστη	φαίνοιτο,	(ἕως ἐπί τι ~ἱκανὸν ἔλθοις,
[37]	περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν μοι	φαίνοιτο	λέγειν, ὡς ἡ μὲν ψυχὴ
[43]	γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς	ἐπιτείνοιτο	καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ
[17]	κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα,	διακρίνοιτο	δὲ μή, ~ταχὺ ἂν τὸ
[17]	ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ	συγκρίνοιτο	μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή,
[58]	ἄκρα ἔλθοι ἢ πτηνὸς ~γενόμενος	ἀνάπτοιτο,	κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε
[44]	γε ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ	ἀπολλύοιτο.	Διαφέρειν ~δὲ δὴ φῂς οὐδὲν
[37]	γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ	ἀπολλύοιτο	ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽
[37]	ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε	ἀπολλύοιτο	ἡ ~ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα
[49]	δέ τις αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως	ἔχοιτο,	χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ οὐκ
[55]	ἄν τι ἄλλο φθορὰν μὴ	~δέχοιτο,	εἰ τό γε ἀθάνατον ἀίδιον
[37]	ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ	παρέχοιτο	~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος
[37]	τὸ σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν	διοίχοιτο.	ὥστε τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω
[66]	ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι	~ψύχοιτό	τε καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς
[38]	ὅτι καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα	προυδέδοκτο.	Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ
[1]	αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι	ηὔξαντο	ὡς λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν,
[62]	δαίμων ἕκαστον κομίζει, πρῶτον μὲν	~διεδικάσαντο	οἵ τε καλῶς καὶ ὁσίως
[40]	φροντίζουσιν, ὅπως δὲ ἃ αὐτοὶ	ἔθεντο	ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο
[12]	ἤρων δὲ φρονήσεως ᾧ τε	~διεβέβληντο,	τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς; Ἢ
[12]	ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου εἰ	φοβοῖντο	καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν
[7]	~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως	ἀπαλλάττοιντο	αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης
[2]	~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ γὰρ	ἐλέγοντο	εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις
[65]	μέγας καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες	ἀφίκοντο	ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς
[15]	Οὐ γὰρ ἄν που πάλιν	ἐγίγνοντο	μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο ἱκανὸν
[2]	~Τί δέ; Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος	παρεγένοντο;	~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ
[4]	καὶ ἄλλοι τινές ~με ἤδη	ἤροντο,	ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι
[9]	δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι	προυθυμοῦντό	τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ
[66]	τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος	ἐνεκεκάλυπτο	γάρ εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον
[18]	καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη	~ἐπελέληστο;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί
[20]	τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ	~ἐπελέληστο,	ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν
[53]	διπλάσιον. Τοῦτο μὲν οὖν καὶ	~αὐτὸ	ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως δὲ τὴν
[19]	ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη,	αὐτὸ	ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν οὖν.
[15]	ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν	αὐτὸ	γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ αὐτῷ
[18]	δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας, οὔ,	αὐτὸ	δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι ~παθεῖν
[53]	οὖσα ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον	αὐτὸ	δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ
[6]	τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι	αὐτὸ	ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου
[52]	περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ	αὐτὸ	εἶναι οἷον καὶ ἡ τριὰς
[10]	μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται	αὐτὸ	ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ,
[25]	τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν,	~αὐτὸ	ἕκαστον ὃ ἔστιν, τὸ ὄν,
[10]	~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν τις	αὐτὸ	ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ;
[19]	καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν	αὐτὸ	ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι
[4]	~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ	αὐτὸ	ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ,
[10]	Σιμμία; Φαμέν τι εἶναι δίκαιον	αὐτὸ	ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι νὴ
[53]	ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν	αὐτὸ	ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον ~τὴν
[53]	μόνον ~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ ἰδέαν	αὐτὸ	ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ
[10]	αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ χρώμενος	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ
[49]	ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί τι καλὸν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ
[9]	μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ τὸ ~σῶμα γεγονέναι,
[33]	ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτὸ τῶν ~ὄντων· ὅτι
[25]	ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν	αὐτὸ	καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ
[58]	τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι	αὐτό,	καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς μέχρι
[29]	βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα	αὐτὸ	καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν,
[25]	ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ πάθῃ	αὐτό,	καὶ τῷ ποίῳ τινὶ οὔ>
[49]	ὅτι οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ	αὐτὸ	~καλὸν ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ
[60]	ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ τὸ	~αὐτὸ	μέρος· ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν
[52]	τὸ περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ	αὐτὸ	μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ
[4]	χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον	αὐτό	μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν,
[20]	περὶ ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ	αὐτὸ	ὃ ἔστι καὶ ἐν ταῖς
[19]	θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα	αὐτὸ	ὃ ἔστιν; ~Πάνυ γε, ἦ
[17]	σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ	αὐτὸ	~πάθος ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο
[66]	γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως	αὐτὸ	ποιήσει. Καὶ ἅμα ~ὤρεξε τὴν
[47]	ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον	αὐτὸ	προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ ὁ
[19]	τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν	αὐτὸ	προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν;
[56]	μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο	~αὐτὸ	σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω.
[17]	οἶσθ᾽ ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ	αὐτὸ	σχῆμα ἂν σχοίη καὶ τὸ
[60]	καὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ	αὐτὸ	ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ αὐτῷ
[6]	μὴ σημήναντός σου ὅτι βούλει	αὐτὸ	τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί,
[15]	δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ	αὐτὸ	τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν
[60]	τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος εἶπε, λέγων	αὐτό	~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ
[33]	τοῦτο πάσχει καὶ οὐ ~λογίζεται	αὐτό.	~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες; ἔφη
[52]	τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον	αὐτὸ	τὸ εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ
[44]	μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ	αὐτὸ	τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν
[51]	~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι	αὐτὸ	τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ
[53]	τινὶ ὄντα ὅμως οὐ δέχεται	~αὐτό,	τὸ ἐναντίον οἷον νῦν ἡ
[51]	ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις	αὐτὸ	τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων
[53]	ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ ἴῃ,	αὐτὸ	τὸ ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου
[25]	κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως;	Αὐτὸ	τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν,
[19]	ταῦτά τε τὰ ἴσα καὶ	αὐτὸ	τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται,
[19]	περί τε τὰ ἴσα καὶ	αὐτὸ	τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον
[19]	παρὰ ~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι,	αὐτὸ	τὸ ἴσον· φῶμέν τι εἶναι
[25]	ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον,	αὐτὸ	τὸ καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον ὃ
[49]	τί ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν	αὐτὸ	τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽ ἓν
[50]	Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον	αὐτὸ	τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα
[19]	ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ	αὐτὸ	τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ
[56]	οἶμαι, ἔφη ὁ Σωκράτης, καὶ	αὐτὸ	τὸ τῆς ζωῆς εἶδος καὶ
[9]	Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς	αὐτὸ	~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ
[42]	ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ ἧττον	αὐτὸ	~τοῦτο εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,
[12]	~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ τὸ μελέτημα	αὐτὸ	τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων, ~λύσις
[41]	νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ	αὐτὸ	τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ
[42]	ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς	αὐτὸ	τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽
[64]	καλῶς λέγειν οὐ μόνον εἰς	αὐτὸ	τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ κακόν
[42]	~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν	αὐτὸ	τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ,
[42]	μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη (ἄλλης	αὐτὸ	~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ δὴ
[37]	καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω γὰρ	αὐτὸ	φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις
[10]	τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν
[49]	~εἶναί τι καλὸν αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	καὶ ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ
[9]	τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	τὸ ~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ
[33]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽	αὑτὸ	τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν
[25]	ἔστι, μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽	αὑτό,	ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει καὶ
[6]	σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι αὐτὸ	ἑαυτὸ	~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου ὅτι
[55]	ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽	ἀπώλλυτο,	ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο.
[66]	ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ	πήγνυτο.	Καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν
[66]	κνήμας· καὶ ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν	ἐπεδείκνυτο	ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο.
[55]	~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν	ἀπεσβέννυτο	οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν
[60]	ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν	τοῦτο.	Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ κυμαίνει ἄνω
[9]	γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ	~τοῦτο	ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι
[9]	~τε καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν	τοῦτο	ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν εἴη
[15]	τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ ἔστι	τοῦτο,	ἄλλου ~ἄν του δέοι λόγου.
[13]	~Οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεκμήριον, ἔφη,	τοῦτο	ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα
[53]	ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ ἂν	τοῦτο	~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ
[25]	ποίῳ τινὶ οὔ> καὶ ~μετὰ	τοῦτο	αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ) ψυχή
[66]	δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ ~μετὰ	τοῦτο	αὖθις τὰς κνήμας· καὶ ἐπανιὼν
[27]	ἔχει, ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ	τοῦτο	αὐτῆς τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται;
[56]	δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν	τοῦτο	~αὐτὸ σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε
[52]	γε. ~Ἆρα μόνον τῶν ὄντων	τοῦτο	γὰρ ἐρωτῶ ἢ καὶ ἄλλο
[27]	ἢ δι᾽ ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως	τοῦτο	γάρ ἐστιν τὸ διὰ τοῦ
[49]	~πάντα τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά.	Τοῦτο	γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι
[45]	καὶ διὰ τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται.	Τοῦτο	γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ
[26]	συγγενέστερον τὸ σῶμα; ~Παντί, ἔφη,	τοῦτό	γε δῆλον, ὅτι τῷ ὁρατῷ.
[20]	~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ δὴ	τοῦτό	γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι ἢ
[12]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν	τοῦτό	γε θάνατος ὀνομάζεται, λύσις καὶ
[7]	~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης,	τοῦτό	γε φαίνεται. Ὃ μέντοι νυνδὴ
[42]	καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται	~τοῦτο	γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία
[39]	Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ πω	τοῦτο	γιγνόμενον; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽
[42]	μετέχοι ἄν; ~Οὐ γὰρ οὖν.	~Τοῦτο	δ᾽ αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν
[1]	τὸ πλοῖον καὶ πάλιν δεῦρο·	τοῦτο	δ᾽ ἐνίοτε ἐν ~πολλῷ χρόνῳ
[42]	ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι·	τοῦτο	δ᾽ ἔστι τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν
[11]	ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν τὸ ~εἰλικρινές,	τοῦτο	δ᾽ ἐστὶν ἴσως τὸ ἀληθές·
[1]	στέψῃ τὴν ~πρύμναν τοῦ πλοίου·	τοῦτο	δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω, τῇ
[13]	ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων ἡδονῶν.	Τοῦτο	δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ
[18]	χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα.	Τοῦτο	δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν
[49]	γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι	τοῦτο	δὲ ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως καὶ
[42]	μᾶλλον οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται; ~Οὕτω.	~Τοῦτο	δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον
[1]	εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης)	Τοῦτο	δὲ δὴ τί ἐστιν; ~(Φαίδων)
[30]	νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν,	τοῦτο	δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν τε καὶ
[18]	παιδὸς οὗ ἦν ἡ λύρα;	τοῦτο	δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε
[20]	οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη;	Τοῦτο	δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς
[46]	~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι,	τοῦτο	δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ
[14]	ἐστιν ἃ σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ	τοῦτο	δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης παραμυθίας
[49]	τὸν ~(μείζω μείζω εἶναι, καὶ	τοῦτο	δὴ τέρας εἶναι, τὸ σμικρῷ
[49]	~ὅπως προσγενομένη· οὐ γὰρ ἔτι	τοῦτο	διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ καλῷ
[18]	ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ	τοῦτο	~δικαίως λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ
[18]	~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι	τοῦτο·	ἔγνωσάν τε τὴν λύραν καὶ
[15]	ἦ δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον	τοῦτο,	εἰ βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ
[11]	ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν δὲ	τοῦτο	εἶναι τὸ ἀληθές. μυρίας μὲν
[42]	ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ	~τοῦτο	εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.
[59]	ἐστι πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν,	τοῦτο	ἐκεῖ (τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ
[49]	ἔλαττον ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ	τοῦτο	ἔλαττον, διὰ τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος
[33]	ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ,	τοῦτο	~ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ ἀληθέστατον,
[19]	ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν	~τοῦτο	ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ
[36]	οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν σε	τοῦτο	ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν τι ~μάλιστα
[4]	οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον	τοῦτο	~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας
[20]	τούτου ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ	τοῦτο	ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ
[12]	ὀρθῶς, καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ	τοῦτό	ἐστιν τῶν φιλοσόφων, ~λύσις καὶ
[40]	δῆτα. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη,	τοῦτο	εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ (παρίωμεν εἰς
[18]	ὁ Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ δὲ	τοῦτο,	ἔφη, δέομαι ~παθεῖν περὶ οὗ
[26]	ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ ταὐτά; ~Καὶ	τοῦτο,	ἔφη, θῶμεν. ~(Φέρε δή, ἦ
[9]	θάνατος ἢ τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ	τοῦτο,	ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν
[9]	τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ	τοῦτο,	ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν
[41]	αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ	τοῦτο	θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά
[30]	τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ	τοῦτο	θεραπεύουσα καὶ ~ἐρῶσα καὶ γοητευομένη
[15]	πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ	τοῦτο	ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι,
[8]	δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν	τοῦτο,	καὶ ἅμα σοι ἡ ἀπολογία
[58]	εἴη τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ	τοῦτο	καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ
[63]	γε ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα,	~τοῦτο	καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ
[52]	μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ	τοῦτο	~καλεῖν ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω
[19]	προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει	τοῦτο	κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε μὴ
[5]	οὖν αὐτὸν ὁ Κέβης· Πῶς	τοῦτο	λέγεις, ὦ Σώκρατες, τὸ μὴ
[37]	ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει ὁ	τοῦτο	~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος
[20]	καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ	τοῦτο	λήθην λέγομεν, ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης
[49]	ἐστιν ἢ μεγέθει, καὶ διὰ	τοῦτο	μεῖζον, διὰ τὸ μέγεθος, τὸ
[55]	ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη·	τοῦτο	μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ
[41]	οὖσα· Κέβης δέ μοι ἔδοξε	τοῦτο	μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε
[8]	τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ	τοῦτο	μὲν οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην
[53]	τὴν τοῦ περιττοῦ, τὸ διπλάσιον.	Τοῦτο	μὲν οὖν καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ
[51]	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, ἁπλῶς	τοῦτο,	μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον
[6]	μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται εἰ	τοῦτο	μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν
[3]	ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι εἶναι	τοῦτο	ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ·
[19]	ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται μὲν	τοῦτο	ὃ ~νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι
[30]	~Ἐμβριθὲς δέ γε, ὦ φίλε,	τοῦτο	οἴεσθαι χρὴ εἶναι καὶ βαρὺ
[60]	τετρημένον δι᾽ ὅλης ~τῆς γῆς,	τοῦτο	ὅπερ Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό
[15]	οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη, ἔχομεν	τοῦτο,	ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται, ἐξ
[12]	ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι	~τοῦτο	οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ πραγματεία
[51]	δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι	τοῦτο	οὐκ ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ
[9]	τι ᾖ ὁ θάνατος ἢ	τοῦτο;	~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι
[15]	ἄλλα δὴ μυρία οὕτως ἔχει.	~Τοῦτο	οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις
[42]	ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ	τοῦτο	~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν
[18]	τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι	τοῦτο	οὕτως ἔχει. ~Εἰ δὲ μὴ
[12]	ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ. Εἰ δὲ	τοῦτο	οὕτως ἔχει, ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον,
[37]	~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ	τοῦτο	οὕτως ἔχει, οὐδενὶ προσήκει θάνατον
[54]	ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ	τοῦτο	οὕτως ἔχει; ~Πῶς γὰρ οὐχί;
[18]	ἐστι; Μάλιστα μέντοι ὅταν ~τις	τοῦτο	πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ
[33]	τε κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι,	τοῦτο	πάσχει καὶ οὐ ~λογίζεται αὐτό.
[25]	καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει	τοῦτο	~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη·
[9]	οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί εἰσιν	τοῦτο	~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν
[33]	ἡγεῖσθαι περὶ ὃ ἂν μάλιστα	τοῦτο	πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι
[22]	λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς	τοῦτο	πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι
[58]	μὲν τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,	τοῦτο	πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη
[13]	οἱ κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν	τοῦτο	πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές εἰσιν;
[42]	~Πάνυ γε. ~Ἦ οὖν ἔστι	τοῦτο	περὶ ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ
[64]	λέγειν οὐ μόνον εἰς αὐτὸ	τοῦτο	πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ κακόν τι
[24]	ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους	τοῦτο	~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή,
[6]	ἄλλων τινῶν, ὡς οὐ δέοι	τοῦτο	ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ περὶ αὐτῶν
[18]	οὐκ ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν	τοῦτο	ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν τις ἐπὶ
[21]	ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε	τοῦτο	ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι
[10]	οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν	τοῦτο	ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα
[39]	καὶ αὖθις ~ἕτερον· καὶ ὅταν	τοῦτο	πολλάκις πάθῃ τις καὶ ὑπὸ
[4]	οὔσης μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ	τοῦτο	πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ
[40]	ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν,	τοῦτο	προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ
[18]	τίς τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν	τοῦτο	πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽
[12]	~Κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ	τοῦτο	συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ
[23]	~ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι	τοῦτο	τέλος ᾖ. Τί γὰρ κωλύει
[29]	εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ	τοῦτο	τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο ~ἐστὶν
[25]	~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει	τοῦτο	τὸ πάθος πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι,
[22]	οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν ὡς	τοῦτο,	τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι
[9]	τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι	~τοῦτο	τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν ἀπὸ
[60]	ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ	τοῦτο	τὸ χάσμα συρρέουσί τε πάντες
[37]	τούτῳ τῷ χρόνῳ; πρὸς δὴ	~τοῦτο	τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω·
[4]	τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον	τοῦτο	~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε
[42]	εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ	τοῦτο,	ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη,
[42]	οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ	~τοῦτο,	ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ δὴ μᾶλλον
[7]	ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν	τοῦτο,	ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ
[5]	ὁ Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη,	τοῦτο,	ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ
[33]	καὶ οὐ ~λογίζεται αὐτό. ~Τί	τοῦτο,	ὦ Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης.
[1]	φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν ἦν	τοῦτο,	ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη τις
[55]	οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ	τοῦτο	ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα
[38]	μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν	τοῦτο,	ὡς ~ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ
[8]	τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ	τοῦτο.	Ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως
[59]	αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν	θεῷτο,	ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη,
[39]	δὲ μή, μὴ ἑαυτόν τις	αἰτιῷτο	μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ
[43]	ἐναντία ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ	χαλῷτο	καὶ ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν
[45]	ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι διὰ τὸ	δύο	αὐτοῖς προσεῖναι, καὶ τὸ δίπηχυ
[65]	ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ παιδία	δύο	γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν,
[45]	ἢ ~τὸ ἓν ᾧ προσετέθη	δύο	γέγονεν, ἢ τὸ προστεθέν> ἢ
[45]	~αἰτία γέγονεν, ἡ σχίσις, τοῦ	δύο	γεγονέναι· ἐναντία γὰρ (γίγνεται ἢ
[15]	πάντων τῶν ~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν	δύο	γενέσεις, (ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου
[49]	ἔχεις ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ	δύο	γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ τὴν τῆς
[49]	τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι (τοῦ	δύο	~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν
[45]	~ἄρα αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ	δύο	γενέσθαι, ἡ σύνοδος τοῦ πλησίον
[45]	(γίγνεται ἢ τότε ~αἰτία τοῦ	δύο	γίγνεσθαι. Τότε μὲν γὰρ ὅτι
[16]	αἱ γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ	δύο	δυοῖν ὄντοιν; ~Πῶς γὰρ οὔ;
[45]	πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ	δύο	ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε
[26]	λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη,	δύο	εἴδη τῶν ὄντων, τὸ μὲν
[45]	ἦν καὶ οὐκ ἤστην τότε	δύο,	ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη
[49]	δεῖν τούτου ~μετασχεῖν τὰ μέλλοντα	δύο	ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ ἂν
[52]	ἐστι περιττός· ~καὶ αὖ τὰ	δύο	καὶ (τὰ) τέτταρα καὶ ἅπας
[38]	~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς	δύο	λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός