Chapitre
[53]	ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε εἴη	ἄν,	ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ
[38]	δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ,	ἄν	γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί;
[49]	ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο	ἄν.	Εἰ δέ τις αὐτῆς ~τῆς
[38]	δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽	ἄν,	εἰ σὺ ~εἴην καί με
[64]	δέ σε τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως	ἄν,	ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ
[27]	ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς	ἄν	μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς,
[48]	κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν	ἄν	μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι
[37]	αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽	ἄν	μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ
[42]	πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι	ἄν;	~Οὐ γὰρ οὖν. ~Τοῦτο δ᾽
[6]	εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο	ἄν;	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν
[47]	ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον οὐκ	ἄν	ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ δή
[46]	~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ	ἄν	ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε
[51]	δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ	ἄν	ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης
[51]	τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ	ἄν	ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν
[47]	ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα	ἄν	~ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ
[49]	καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ	ἄν	ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι
[51]	ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ	ἄν	ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων
[15]	ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ	ἄν	που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι,
[64]	ἢ περὶ ἄλλου του, ὅτι	ἄν	σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι
[64]	θάπτειν, καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως	ἄν	σοι φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα
[66]	ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως	ἄν	σου βάρος (ἐν τοῖς ~σκέλεσι
[55]	τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ γὰρ	ἄν	τι ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο,
[42]	~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽	ἄν	τι πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς
[45]	τά γε ἐμὰ πάθη· ἔπειτα	ἄν	τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν
[15]	θᾶττον; ~Πάνυ γε. ~Τί δέ;	Ἄν	τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ
[58]	ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως	ἄν	τινα καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν,
[11]	τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι δέ,	ἄν	τινες νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν
[55]	θερμότης. ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη	ἄν	τις, ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν
[41]	~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ	ἄν	τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ
[7]	πάνυ εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι	ἄν	τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας,
[36]	ᾗ δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας	ἄν	τις καὶ λύρας τε καὶ
[5]	αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ	ἄν	τις καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν
[39]	~ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι	ἄν	τις μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι
[37]	δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ	ἄν	τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου
[49]	σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ δὲ ~δεδιὼς	ἄν,	τὸ (λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ σκιὰν
[15]	δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου	~ἄν	του δέοι λόγου. ~Πάνυ μὲν
[67]	ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν	ἄν,	τῶν τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου
[43]	τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ	ἄν,	ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ
[7]	δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που	ἂν	ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ
[35]	ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως	ἂν	Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς,
[15]	ζῶντας, ἄλλο τι ἢ εἶεν	(ἂν	αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ
[58]	γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως	ἂν	~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ
[58]	ἃ σὲ πείθει· ἡδέως οὖν	ἂν	~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία,
[14]	γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως	ἂν	ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ
[40]	οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν	ἦν	ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος
[19]	ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως	ἂν	ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς
[31]	καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ	ἂν	ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι;
[25]	ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽	ἂν	ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς
[12]	φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ	ἂν	ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι
[12]	ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ	ἂν	ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν
[13]	ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς	ἂν	ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου
[58]	ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν	ἂν>	ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ
[63]	δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη	ἂν	ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ
[46]	πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ	ἂν	ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ
[55]	ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν	ἂν	~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν
[55]	πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽	ἂν	ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν
[49]	ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽	ἂν	ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη
[55]	σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ	ἂν	~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα
[54]	ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ	ἂν	ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται,
[42]	ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε	ἂν	ἁρμονία εἴη καὶ πλείων, εἰ
[42]	πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς	ἂν	ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ
[54]	δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι	ἂν	αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽
[43]	ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽	ἂν	αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία
[53]	τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι	ἂν	αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον
[3]	καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως	ἂν	αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη,
[6]	ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις	ἂν	~αὐτῷ καί, εἴ τινα ἔχοις
[30]	ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις	ἂν	ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι
[46]	καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ	ἂν	~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν τις
[35]	τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι	ἂν	βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν
[7]	αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί γὰρ	ἂν	βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς
[49]	εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα	ἂν	~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως
[47]	ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽	ἂν	γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην
[57]	κίνδυνος νῦν δὴ καὶ δόξειεν	~ἂν	δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς
[55]	ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή, ~ἄλλου	ἂν	δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ,
[57]	ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως	ἂν	δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν
[33]	αὑτὸ τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽	ἂν	δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις
[57]	ἔδει· οὐ γάρ πού τις	ἂν	διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης.
[49]	δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως	ἂν	διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος
[55]	θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὕτως	ἂν	~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[55]	εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως	ἂν	διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου
[15]	γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ	ἂν	δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ
[2]	μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς	ἂν	~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε
[6]	αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ	ἂν	δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω
[62]	αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ	ἂν	δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως
[62]	οἱ μή. Καὶ οἳ μὲν	ἂν	~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ
[62]	τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽	ἂν	δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ
[21]	ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι	ἂν	δοῦναι λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ
[2]	ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς	ἂν	δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων)
[10]	διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος	ἂν	ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον;
[1]	Καὶ πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ	ἂν	ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε
[7]	ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως	ἂν	ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ
[58]	ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ	ἂν	εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ
[47]	μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ	ἂν	εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης
[12]	ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον	ἂν	εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν
[57]	ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία	ἂν	(εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν
[16]	τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων	ἂν	~εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας
[14]	ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ	ἂν	εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ
[20]	~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις	ἂν	εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ οὕτως
[29]	μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽	ἂν	εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε.
[18]	~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽	ἂν	εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία,
[56]	~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος	ἂν	εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα
[9]	οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου	ἂν	εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ
[55]	ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ	ἂν	εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι
[36]	μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ	ἂν	εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι
[39]	~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν	ἂν	εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος
[26]	οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν	ἂν	εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;
[1]	καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν	~ἂν	εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ
[31]	δῆλα δὴ καὶ τἆλλα ᾗ	ἂν	ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν
[60]	ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς	ἂν	ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ
[42]	ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς	ἂν	ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν
[42]	τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ	ἂν	ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ;
[53]	ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽	ἂν	ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ
[40]	ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι,	ἂν	ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους,
[24]	ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως	ἂν	~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ
[20]	οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν	ἂν	~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ
[53]	δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ	ἂν	ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽
[54]	ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ	ἂν	ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί
[54]	λέγε. Καὶ μή μοι ὃ	ἂν	ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ.
[58]	αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ	ἂν	ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ
[24]	ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι	ἂν	εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ
[13]	ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ	ἂν	ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους
[55]	~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ	ἂν	ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται·
[34]	τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως	ἂν	ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς
[11]	δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν ᾧ	ἂν	ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω
[36]	ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως	ἂν	ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα
[42]	δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι	ἂν	ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο
[53]	Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ	ἂν	ἡ τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ,
[55]	ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει	ἂν	ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ
[43]	ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽	ἂν	ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ
[57]	φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ	ἂν	ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού
[39]	καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς	ἂν	~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους,
[39]	τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως	(ἂν	ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ
[1]	ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις	ἂν	ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός
[40]	αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ	ἂν	ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται.
[55]	τι τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα	ἂν	ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν
[57]	θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον	ἂν	ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ
[55]	δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽	ἂν	θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;
[41]	αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ	ἂν	θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί γε
[44]	σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ	ἂν	θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ Κάδμου
[13]	~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα,	ἂν	θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς
[29]	ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ,	ἂν	θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ
[54]	ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ	ἂν	θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν
[62]	ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽	ἂν	ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν
[6]	προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ	ἂν	καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν
[58]	ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου	ἂν	καὶ (ἡ) γῆ ᾖ, καὶ
[47]	(τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ	ἂν	καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ
[31]	εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽	ἂν	καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ
[49]	~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης	ἂν	καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν
[60]	δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας	ἂν	καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή
[33]	δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ	ἂν	καὶ τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ
[8]	τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην	ἂν	καὶ τοῦτο. Ὥστε διὰ ταῦτα
[24]	σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως	ἂν	καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον
[53]	τάδε εἴη ἄν, ἃ ὅτι	ἂν	κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν
[49]	ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο	ἂν	λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ
[49]	διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο	ἂν	λέγειν; Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης
[42]	δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽	ἂν	λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ
[47]	ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ	ἂν	λέγοι· ὡς μέντοι διὰ ταῦτα
[9]	τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽	ἂν	λέγοιεν, ὦ Σιμμία, πλήν γε
[20]	δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς	ἂν	λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ
[35]	εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον	ἂν>	~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ
[17]	~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽	(ἂν>	λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ
[7]	ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ	ἂν	λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό
[33]	ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς	ἂν	μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ
[10]	θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει· ὃς	ἂν	μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται
[33]	τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ	ἂν	μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν
[49]	δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ	ἂν	μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ
[42]	~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς,	ἂν	μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ
[49]	τῆς ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ	ἂν	μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ
[42]	τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽	ἂν	μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε
[37]	μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς	ἂν	μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι
[48]	ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽	ἂν	μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι
[54]	ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ	ἂν	μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽
[55]	δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ	ἂν	μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη,
[38]	Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν	ἂν	νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε
[33]	~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι	ἂν	νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ
[54]	νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ	ἂν	νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός·
[14]	διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ	ἂν	ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη
[11]	ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως	ἂν	ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς·
[22]	δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως	ἂν	ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;
[7]	~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽	ἂν	οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον (εἶναι ἀπὸ
[34]	ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ	ἂν	~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι
[14]	ἔχεις περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽	ἂν	οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[18]	ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ	ἂν	οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι
[47]	καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ	ἂν	οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ
[58]	ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽	ἂν	οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,
[39]	εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ	ἂν	ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους
[56]	ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων	ἂν	ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων
[58]	ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι	ἂν	ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς
[49]	αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο	ἂν	~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο
[24]	αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ	ἂν	οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν
[8]	τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν	ἂν	οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν
[8]	~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς	ἂν	οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι,
[17]	σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος	ἂν	πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς
[35]	ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν	ἂν	πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ
[8]	ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ	ἂν	πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ
[62]	πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται πρὶν	ἂν	πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ
[54]	~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ	ἂν	περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς,
[38]	με διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον	ἂν	ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον
[64]	αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽	ἂν	ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε·
[32]	ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ	ἂν	πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ
[54]	ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ	ἂν	πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ
[54]	ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ	ἂν	πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ
[55]	τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν	ἦν;	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ
[29]	δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ	ἂν	σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα
[3]	εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον	ἂν	συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος
[17]	πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα	ἂν	σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος
[54]	πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ	ἂν	σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ
[4]	Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί,	ἂν	σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα.
[49]	ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως	ἂν	τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο
[47]	ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽	ἂν	τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ
[42]	ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν	(ἂν	ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ
[47]	τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι	ἂν	(ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ
[52]	δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ	ἂν	τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία
[30]	μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως	ἂν	~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς,
[18]	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι	ἂν	τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ.
[3]	ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως	ἂν	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ
[55]	γε, οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο	ἂν	τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[54]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ	ἂν	τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;
[54]	Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ	ἂν	τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται
[3]	κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ	ἂν	τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον
[11]	ἐν τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως	ἂν	τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη
[17]	πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ	ἂν	τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη,
[57]	τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν	ἦν	τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε
[35]	ὦ Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς	ἂν	τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς
[9]	εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι	ἂν	τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους
[9]	γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ	ἂν	τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας
[53]	ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ	ἂν	τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι.
[10]	μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος	ἂν	τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι
[61]	οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ	ἂν	τύχωσι τῆς γῆς. τούτου δὲ
[5]	~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽	ἂν	τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι;
[6]	ἦ δ᾽ ὅς, καὶ σὺ	ἂν	τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι
[37]	σὺ ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ)	ἂν	ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει ὁ
[37]	~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ	ἂν	φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ
[37]	πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν,	ἂν	φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,
[17]	τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ	ἂν	φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα
[7]	ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως	ἂν	φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων
[49]	Κέβης, ὡς διδόντος σοι οὐκ	ἂν	φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη,
[49]	μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ	ἂν	φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης
[49]	~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ	ἂν	φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί
[49]	ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης	ἂν	χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ
[34]	~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽	ἂν	ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ
[54]	ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι	ἂν	ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο
[37]	δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽	ἂν	ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις
[49]	εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι	ἂν	ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα,
[39]	τι ~σπανιώτερον εἶναι ἢ σφόδρα	μέγαν	ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον
[45]	οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον	μέγαν.	Οὕτως ~τότε ᾤμην· οὐ δοκῶ
[61]	τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς ~τόπον	μέγαν	πυρὶ πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην
[49]	τέρας εἶναι, τὸ σμικρῷ τινι	μέγαν	τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν
[35]	ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ	ἐπειδὰν	αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν,
[14]	ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή,	ἐπειδὰν	ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι
[23]	~πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ
[29]	γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη,	ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν
[64]	ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε	ἐπειδὰν	ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα
[37]	ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ
[23]	ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ
[37]	οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς	(ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ
[23]	δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ	ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ
[65]	ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται	~ἐπειδὰν	αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον
[62]	κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων,	ἐπειδὰν	ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες εἰς τὸν
[45]	διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ ~πίνειν·	(ἐπειδὰν	γὰρ ἐκ τῶν σιτίων ταῖς
[23]	καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι,	ἐπειδὰν	δὲ ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται τούτου,
[62]	καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα·	~ἐπειδὰν	δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν
[28]	~Ὅρα δὴ καὶ τῇδε ὅτι	ἐπειδὰν	ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ
[45]	οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς	ἐπειδὰν	ἑνί τις προσθῇ ἕν, ἢ
[1]	~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας	ἐπειδὰν	ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ
[1]	κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ ~πέμπουσιν.	Ἐπειδὰν	οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος
[36]	ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ.	Ἐπειδὰν	οὖν ἢ κατάξῃ τις τὴν
[65]	καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας,	ἐπειδὰν	παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ
[64]	πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς,	ἐπειδὰν	πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν
[66]	αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι,	ἐπειδὰν	πρὸς τῇ ~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ,
[36]	(αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν,	ἐπειδὰν	ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ
[34]	δεῖν ἕως ἂν ζῇ, καὶ	ἐπειδὰν	~τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς καὶ
[8]	εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ	ἐπειδὰν	τελευτήσῃ. Πῶς ἂν οὖν δὴ
[11]	καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως,	ἐπειδὰν	τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος ~σημαίνει,
[39]	ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ,	ἐπειδάν	τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ
[33]	καθ᾽ ὅσον δύναται, λογιζομένη ὅτι,	ἐπειδάν	τις σφόδρα ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ
[45]	σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽	ἐπειδὰν	τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν
[8]	ἅμα σοι ἡ ἀπολογία ἔσται,	ἐὰν	ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ
[9]	τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ,	ἐὰν	ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ
[56]	εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ	ἐὰν	αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι,
[45]	οὖν σοι ~δίειμι περὶ αὐτῶν,	ἐὰν	βούλῃ, τά γε ἐμὰ πάθη·
[30]	νὴ Δία, ἔφη ὁ Κέβης.	~(Ἐὰν	δέ γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ
[8]	~παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς δώσων,	ἐὰν	δὲ δέῃ, καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ
[37]	αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν,	ἐὰν	δὲ μή, ~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν
[3]	μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ,	ἐὰν	δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον
[64]	ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε·	ἐὰν	δὲ ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε
[29]	ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει·	ἐὰν	μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ
[62]	τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι, καὶ	ἐὰν	μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ
[40]	τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον,	ἐὰν	μέν τι ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς
[29]	ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον,	ἐὰν	μέν τις καὶ χαριέντως ~ἔχων
[48]	γάρ που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα,	ἐὰν	μὴ ἐν ὕδατι ἤ (τινι
[41]	Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε,	ἐὰν	μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν
[53]	~Βούλει οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐὰν	οἷοί τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα
[11]	ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι,	ἐὰν	ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ
[64]	~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ	ἐὰν	πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι
[49]	δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις	ἐάν	σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται
[49]	τίς σοι ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ,	ἐὰν	τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς
[37]	~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς	ἐάν	τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν δὲ
[36]	τοῦτον τὸν λόγον τί φήσομεν,	ἐάν	~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν
[10]	ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα ἢ οὔ,	ἐάν	τις αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει
[45]	ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς	ἐάν	τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι
[18]	τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα	(ἐάν	τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ
[11]	Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον πάντων ὅτι,	ἐάν	τις ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται
[18]	καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι,	ἐάν	τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν
[49]	τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽	ἐάν	τίς μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι
[18]	Λέγω δὲ τίνα τρόπον; Τόνδε.	ἐάν	τίς τι ἕτερον ἢ ~ἰδὼν
[12]	εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή,	ἐὰν	τῷ ὄντι γε ~ᾖ, ὦ
[53]	μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ	ἰδέαν	αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου
[52]	ταῦτα ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν	ἰδέαν	ἣ ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς
[58]	λόγου οὐκ ~ἐξαρκεῖν. Τὴν μέντοι	ἰδέαν	τῆς γῆς οἵαν (πέπεισμαι εἶναι,
[55]	μὴ δεχόμενον τὴν τοῦ ἀρτίου	ἰδέαν	τί νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη.
[11]	~παρέχει τὸ σῶμα διὰ τὴν	ἀναγκαίαν	(τροφήν· ἔτι δέ, ἄν τινες
[16]	οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν	συζυγίαν	ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι,
[48]	ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν	ἀλήθειαν.	Ἴσως μὲν οὖν ᾧ ~εἰκάζω
[10]	~οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι	ἀλήθειάν	τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ;
[10]	τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα ἔχει	ἀλήθειάν	τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ
[20]	ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν	οἰκείαν	ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο
[54]	τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν	ἀσφάλειαν.	Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ
[59]	τήν τε λειότητα καὶ τὴν	διαφάνειαν	καὶ τὰ ~χρώματα καλλίω· ὧν
[56]	λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην	ἀσθένειαν	ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν
[58]	διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ	~ἀσθένειαν	μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς
[13]	ἐννοῆσαι τήν γε τῶν ἄλλων	ἀνδρείαν	τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι
[63]	οὕτω περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου	πορείαν	(ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη
[59]	θάλαττά ἐστι πρὸς τὴν ἡμετέραν	χρείαν,	τοῦτο ἐκεῖ (τὸν ἀέρα, ~ὃ
[42]	τήν τε ἀρετὴν καὶ τὴν	κακίαν;	Πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην
[49]	ἄν, τὸ (λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ	σκιὰν	καὶ τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου
[47]	αἴτια μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν	λίαν	ἄτοπον· εἰ δέ τις λέγοι
[11]	τούτου θεραπείᾳ· καὶ ~ἐκ τούτου	ἀσχολίαν	ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα
[10]	~μήτε (τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν ἐφέλκων	μηδεμίαν	μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ
[25]	καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν	οὐδεμίαν	ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη, ὁ
[32]	πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ	ἀτιμίαν	τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες,
[50]	πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ	Σιμμίαν	εἶναι, ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ
[18]	~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν καὶ	Σιμμίαν	ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι;
[18]	λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ	Σιμμίαν	ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ
[50]	οὕτως ~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν	Σιμμίαν	Σωκράτους φῇς μείζω εἶναι, (Φαίδων)
[18]	ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ	Σιμμίαν	τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη,
[50]	δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ τὸν	Σιμμίαν	ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ ὡς ~τοῖς
[50]	(ἔχειν; Οὐ γάρ που πεφυκέναι	~Σιμμίαν	ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν εἶναι,
[50]	ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας	ἐπωνυμίαν	ἔχει σμικρός τε καὶ μέγας
[50]	τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων τὴν	~ἐπωνυμίαν	ἴσχειν, τὸ δὴ μετὰ ταῦτα
[51]	αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν	ἐπωνυμίαν	τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα
[41]	ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν	ἐπωνυμίαν	τὴν τοῦ ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ
[32]	οὔ τι οἰκοφθορίαν τε καὶ	πενίαν	φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ
[47]	οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε τινὰ οἴονται	δαιμονίαν	ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου
[59]	τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν ἄλλην	εὐδαιμονίαν	τούτων ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ ὅλην
[36]	~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ	ἁρμονίαν	(ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου ~τε
[42]	μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας	ἁρμονίαν	ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ
[42]	ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν; Πότερον	ἁρμονίαν	αὖ τινα ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν;
[36]	~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ	ἁρμονίαν	(αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν,
[43]	τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν,	ἁρμονίαν	γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς
[42]	ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν	ἁρμονίαν	εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Τί
[42]	μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν	ἁρμονίαν	εἶναι τί τις φήσει ταῦτα
[36]	ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν	ἁρμονίαν	ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία
[44]	τὸν λόγον τὸν πρὸς ~τὴν	ἁρμονίαν	θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς παρὰ
[36]	ἔτι που εἶναι αὐτὴν τὴν	ἁρμονίαν,	καὶ πρότερον τὰ ξύλα ~καὶ
[41]	μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις, τὸ	ἁρμονίαν	μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν
[43]	θειοτέρου τινὸς πράγματος ἢ ~καθ᾽	ἁρμονίαν;	~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε
[42]	γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον	ἁρμονίαν	οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε ~ἧττον
[41]	~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν	ἁρμονίαν;	~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ
[42]	ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην	ἁρμονίαν,	τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε
[41]	εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ	ἁρμονίαν	τινὰ ἐκ τῶν κατὰ τὸ
[38]	καὶ νῦν καὶ ἀεί, τὸ	ἁρμονίαν	τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν,
[43]	ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν	(ἁρμονίαν	τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ
[42]	~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει	ἁρμονίαν	τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ,
[39]	τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ	ἀτεχνίαν,	~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν
[62]	εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν	ἀξίαν	~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν
[32]	οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε καὶ	ἀδοξίαν	μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί
[58]	Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς	οἵαν	(πέπεισμαι εἶναι, καὶ τοὺς ~τόπους
[42]	καὶ ~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ	ἄνοιάν	τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι
[8]	ὦ Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων τὴν	διάνοιαν	ταύτην ἐν νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι,
[12]	ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν	διάνοιαν	ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν,
[18]	λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν	ἔννοιαν	(ἔλαβεν; ~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ
[5]	περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ,	ποίαν	τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί
[58]	καὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν	~ἰσορροπίαν·	ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς
[42]	ἡ δὲ ἄνοιάν τε καὶ	μοχθηρίαν	(καὶ εἶναι κακή; καὶ ταῦτα
[49]	τὴν σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν	ἀπειρίαν,	ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς
[32]	παραδιδόασιν αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ τι	οἰκοφθορίαν	τε καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ
[45]	ἣν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως	ἱστορίαν·	~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι,
[1]	τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους	θεωρίαν	~ἀπάξειν εἰς Δῆλον· ἣν δὴ
[6]	~αὐτῷ καί, εἴ τινα ἔχοις	τιμωρίαν,	τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.
[13]	ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ δι᾽	ἀκολασίαν	αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ
[13]	ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί γε	ἀκολασίαν	~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι,
[44]	κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν	~ἀθανασίαν	μὲν μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν
[22]	~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς καὶ τὴν	οὐσίαν	ἣν σὺ νῦν λέγεις. Οὐ
[39]	τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν	αἰτίαν	~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν
[45]	περὶ ~γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν	αἰτίαν	διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι
[45]	οἴεσθαι περὶ τούτων του τὴν	αἰτίαν	~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι
[49]	Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν	αἰτίαν	εἶναι (τοῦ δύο ~γενέσθαι ἢ
[46]	αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς	αἰτίαν	ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ
[49]	ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων τὴν	αἰτίαν	~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον
[46]	εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν	αἰτίαν	εὑρεῖν περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται
[46]	ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν	~αἰτίαν	καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ
[46]	ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν	αἰτίαν	καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ
[47]	μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην τὴν	αἰτίαν	συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι· καὶ αὖ
[49]	τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ	αἰτίαν	~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ
[49]	εἶναι, καὶ διὰ ταύτην τὴν	~αἰτίαν	ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ
[16]	ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν	ἐναντίαν	γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται
[64]	με πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν	ἐναντίαν	ἐγγύην ἢ ἣν ~οὗτος πρὸς
[16]	Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν	~ἐναντίαν	τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη.
[56]	τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι	ἀπιστίαν	ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ
[38]	πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς	ἀπιστίαν	καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις
[38]	Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς	ἀπιστίαν	καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου ὁ
[13]	καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς	ἀπιστίαν	παρέχει) εἴ τι οὖν ὑμῖν
[37]	ἦν τὸ σὲ αὖ θρᾶττον	(ἀπιστίαν	παρέχει) ~Λέγω δή, ἦ δ᾽
[14]	δὲ περὶ τῆς ~ψυχῆς πολλὴν	ἀπιστίαν	παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν
[42]	ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην ~καὶ	ἀναρμοστίαν;	Καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν
[57]	τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί τι	πεποιηκυῖαν	τοιοῦτον, ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην
[31]	ἐξ ἔθους τε καὶ μελέτης	γεγονυῖαν	~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ;
[34]	οὐκ ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν	φιλοσοφίαν	χρῆναι αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ
[66]	~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽	ἡσυχίαν	τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ
[25]	ὡσαύτως ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων μὲν	κἂν	ἅψαιο κἂν ἴδοις κἂν ταῖς
[15]	καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω,	κἂν	εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν
[17]	πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν.	κἂν	εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο
[55]	λέγεις. ~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι	κἂν	εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν,
[15]	ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν	κἂν	ἔλαττον γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος
[8]	ἐν νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ	κἂν	ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ
[25]	~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν ἅψαιο	κἂν	ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν
[64]	χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε,	κἂν	μὴ νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ
[37]	~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε	κἂν	πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ γὰρ
[25]	μὲν κἂν ἅψαιο κἂν ἴδοις	κἂν	ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν
[56]	ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι·	κἂν	τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς γένηται, οὐδὲν
[9]	τοὺς περὶ τὸ σῶμα πότερον	τιμᾶν	δοκεῖ σοι ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽
[62]	καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς	ἀπέκτειναν,	οἱ δὲ οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες
[1]	ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν	~πρύμναν	τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν,
[14]	Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα	δόξαν	ἔχεις περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽
[13]	δ᾽ εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν	δόξαν	οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες
[44]	θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς παρὰ	δόξαν.	Σιμμίου γὰρ λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει,
[11]	ἔφη, ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι	δόξαν	~τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις,
[49]	λέγεις ἢ ὅτι τὸ μεῖζον	πᾶν	ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν
[62]	χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία,	πᾶν	ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως
[11]	καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν	πᾶν	τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽ ἐστὶν
[23]	πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι	πᾶν	τὸ ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος.
[25]	~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ	πᾶν	τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς
[43]	οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν οὐ	πᾶν	τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά
[29]	~προσήκει, ψυχῇ δὲ αὖ τὸ	παράπαν	ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ ἐγγύς τι
[62]	ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ	παράπαν	εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ
[39]	οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ	~παράπαν.	Ἢ οὐκ ᾔσθησαι σύ πω
[58]	ἀέρα· αὐτὴν δὲ τὴν γῆν	~καθαρὰν	ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ
[62]	δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς τὴν	καθαρὰν	οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ γῆς
[35]	ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν	ἡμέραν	διαφερόντως ἢ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[42]	μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον	ἑτέραν	ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ
[42]	ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον	ἑτέραν	ἑτέρας ~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι· τοῦτο
[42]	καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον	~ἑτέραν	ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ
[16]	γενέσεις· σὺ δέ μοι τὴν	ἑτέραν.	Λέγω δὲ τὸ μὲν ~καθεύδειν,
[16]	γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν	ἑτέραν	συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ
[22]	πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες	~ἡμετέραν	οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν,
[59]	ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς τὴν	ἡμετέραν	χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ (τὸν ἀέρα,
[22]	ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ τὴν	ἡμετέραν	ψυχὴν εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι
[59]	ὅση ~λευκὴ γύψου ἢ χιόνος	λευκοτέραν,	καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων
[37]	αὐτὴν ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου	~προτέραν	ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς
[36]	ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ συγγενῆ,	προτέραν	τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη
[54]	ὅτι ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ	κομψοτέραν	ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ
[11]	ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος	θήραν.	Ἐρώτων δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ
[27]	σκοπεῖν τι ἢ διὰ τοῦ	ὁρᾶν	ἢ διὰ τοῦ ἀκούειν ἢ
[19]	~Πρὸ τοῦ ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς	ὁρᾶν	καὶ ἀκούειν καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι
[45]	αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ~ἀκούειν καὶ	ὁρᾶν	καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων δὲ
[46]	ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν	Ἀναξαγόραν,	καί μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν
[11]	ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ	~καθορᾶν	τἀληθές. Ἀλλὰ τῷ ὄντι ἡμῖν
[55]	τό γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν	φθορὰν	δέξεται. ~Ὁ δέ γε θεὸς
[55]	σχολῇ γὰρ ἄν τι ἄλλο	φθορὰν	μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό γε
[35]	ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς οὐ	συμφορὰν	ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν τύχην, ὅτε
[35]	ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν	~συμφοράν.	~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε
[18]	ἔστιν ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ	λύραν	γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ Σιμμίαν
[36]	μηχανὴ ἂν εἴη τὴν μὲν	λύραν	ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν
[36]	οὖν ἢ κατάξῃ τις τὴν	λύραν	ἢ ~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ τὰς
[18]	ὅτι οἱ ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν	λύραν	ἢ ἱμάτιον ἢ ἄλλο τι
[18]	πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν τε τὴν	λύραν	καὶ ~ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον
[60]	κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ	αἰώραν	τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ·
[45]	ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽	ἐπλησίασαν	ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα αἰτία αὐτοῖς
[59]	οἱ γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ	πᾶσαν	τὴν γῆν ἐκ τοιούτων ~εἶναι,
[2]	γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες	ἦσαν	ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι
[21]	~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα. ~Ναί.	~Ἦσαν	ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ ψυχαὶ
[65]	δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ	~ἦσαν,	εἷς δὲ μέγας καὶ αἱ
[66]	τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε	ἦσαν	κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν, ~ὡς
[2]	~Τί οὖν δή; Τίνες φῂς	ἦσαν	οἱ λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι
[18]	λόγος, οὐκ ἂν οἷοί τ᾽	ἦσαν	τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν τις
[62]	παύονται πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς	ἠδίκησαν·	~αὕτη γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ
[12]	ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες	~ἠθέλησαν	εἰς Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης
[2]	ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ	παρῆσάν	τινες, καὶ πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης)
[2]	ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ τινες	παρῆσαν;	~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ γε
[56]	σῶν καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν,	~ὑπεκχωρῆσαν	τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον
[9]	τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ σώματος	ἀπαλλαγεῖσαν	~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα
[62]	οὓς ἀπέκτειναν, οἱ δὲ οὓς	ὕβρισαν,	καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ δέονται
[52]	δοκεῖ σοι, οὐδέποτε χιόνα γ᾽	οὖσαν	δεξαμένην τὸ ~θερμόν, ὥσπερ ἐν
[44]	ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον	οὖσαν,	εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι,
[43]	μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε	~οὖσαν,	ἐναντία ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ
[36]	ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ	οὖσαν	θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι
[22]	ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν	οὖσαν,	καὶ ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον,
[42]	μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν	οὖσαν	μήτε μᾶλλον μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι·
[36]	φήσομεν, ἐάν ~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν	οὖσαν	τὴν ψυχὴν τῶν ἐν τῷ
[61]	μείζω τῆς παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης,	ζέουσαν	ὕδατος καὶ πηλοῦ· ἐντεῦθεν δὲ
[33]	καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ,	δοξάζουσαν	ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ ἂν
[60]	καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ	ἐνοῦσαν	ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ
[24]	ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν	ἐκβαίνουσαν	ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ
[57]	ἀνάγκης ~φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ	πρέπουσαν	οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς τε
[6]	ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν	παροῦσαν.	~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης,
[35]	σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν	παροῦσαν	~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν
[35]	(ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν	παροῦσαν	τύχην, ὅτε γε μηδ᾽ ὑμᾶς
[43]	καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον	συγχωροῦσαν	τοῖς κατὰ τὸ σῶμα πάθεσιν
[33]	ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία	ἔχουσαν	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται
[37]	τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν	ἔχουσαν	καὶ τούτου μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι,
[30]	τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω (δὴ	ἔχουσαν	οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν
[3]	τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ	ἔχουσάν	τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ
[22]	ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν,	(ὑπάρχουσαν	πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ
[18]	αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο·	ἔγνωσάν	τε τὴν λύραν καὶ ~ἐν
[3]	ἀπῆγόν τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος	βοῶσάν	(τε καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ
[37]	ἐν ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ	τελευτῶσάν	γε ἔν τινι τῶν θανάτων
[3]	καὶ ~τὰς πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν	φοιτᾶν	καὶ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι
[21]	τούτων ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην	μεντἄν,	ἔφη ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ
[37]	ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον	μεντἂν	εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή,
[18]	ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι· οὐδὲν	μεντἂν	ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν πῇ σὺ
[10]	δέ γέ που τότε κάλλιστα,	ὅταν	αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε
[50]	ἕτερον, ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν	ὅταν	αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ
[19]	καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽	ὅταν	γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί
[27]	~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε.	~(Ὅταν	δέ γε αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[60]	~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ	ὅταν	εἰς τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς
[60]	ἐκεῖνα τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ	~ὅταν	εἰς τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ
[18]	~Ἆρ᾽ οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν,	ὅταν	ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν
[63]	εἰς Ἅιδου πορείαν (ὡς πορευσόμενος	ὅταν	ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς μὲν
[55]	καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ,	ὅταν	θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι·
[18]	~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ ἐρασταί,	ὅταν	ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ
[10]	κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν	ὅταν	κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν,
[4]	~τοῦ ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι	ὅταν	με αὖθις ἐρωτᾷ εὖ οἶδα
[15]	ἐκ τοῦ αὐτῷ ἐναντίου. Οἷον	ὅταν	μεῖζόν τι ~γίγνηται, ἀνάγκη που
[10]	ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται;	Ὅταν	μὲν γὰρ μετὰ τοῦ ~σώματος
[27]	πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι ἡ ψυχή,	ὅταν	μὲν τῷ σώματι ~προσχρῆται εἰς
[35]	λογίζονται ὅτι οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει	ὅταν	~πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ τινα
[40]	ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι	ὅταν	περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν
[50]	ταῦτα οὕτως ~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ,	ὅταν	Σιμμίαν Σωκράτους φῇς μείζω εἶναι,
[60]	πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες·	ὅταν	τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ,
[60]	παρέχεται καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν.	ὅταν	τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ
[19]	γε, ἔφη, ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν,	ὅταν	τίς τι ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι
[18]	ἀνάμνησίς τίς ἐστι; Μάλιστα μέντοι	ὅταν	~τις τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα
[39]	ἄπιστον, καὶ αὖθις ~ἕτερον· καὶ	ὅταν	τοῦτο πολλάκις πάθῃ τις καὶ
[24]	(καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε καὶ	ὅταν	τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ
[1]	ἐνίοτε ἐν ~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται,	ὅταν	τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ
[13]	αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον,	ὅταν	ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι
[41]	ὅτι ταῦτά σοι συμβαίνει λέγειν,	ὅταν	φῇς μὲν εἶναι ~τὴν ψυχὴν
[36]	οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι,	ὅταν	χαλασθῇ τὸ σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως
[58]	καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα ~τὴν	θάλατταν	ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ
[58]	~μύρμηκας ἢ βατράχους περὶ τὴν	θάλατταν	οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς
[59]	ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν	θάλατταν,	τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις ἃς
[66]	ἀκήκοα ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ	τελευτᾶν.	Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ
[23]	ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ αὐτὴν	~τελευτᾶν	καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις, ἔφη,
[2]	ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε	τελευτᾶν.	Καὶ πάντες οἱ παρόντες σχεδόν
[35]	ἕνεκα ~λέγειν τε χρὴ καὶ	ἐρωτᾶν	ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν
[2]	Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα·	ἐν	Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης)
[29]	σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ	ἐν	Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει
[35]	τέ εἰσι καὶ προειδότες τὰ	ἐν	Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται
[12]	~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ	ἐν	Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ
[15]	αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα	ἐν	Ἅιδου εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων
[16]	ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν	ἐν	Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ τοῖν
[56]	ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ	ἐν	Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,
[4]	ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽	~ἐν	ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ
[33]	δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων σκοπῇ	ἐν	ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι
[44]	εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ	ἐν	ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ
[21]	ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι	ἐν	ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων, καὶ
[43]	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· τῶν	ἐν	ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο
[6]	τινὰ λόγον. ὁ μὲν οὖν	ἐν	ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος,
[41]	(κάλλιον ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται	ἐν	~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης δέ
[12]	ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ	ἐν	ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη
[57]	ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς	ἐν	ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται
[60]	περὶ τὴν γῆν· τόπους δ᾽	~ἐν	αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα
[42]	τε εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν	ἐν	αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽
[42]	ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν	ἐν	αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν,
[15]	αὖ; Ἔστι τι καὶ τοιόνδε	ἐν	αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων
[52]	~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν τῇ	ἐν	αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽
[13]	καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται	ἐν	βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος
[41]	φυλάττηται, εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ	ἐν	γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις
[59]	αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι.	Ἐν	δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ
[38]	~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ	ἐν	δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ τὴν
[7]	με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ	ἐν	δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[48]	(τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα	ἐν	εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν
[48]	χρῆναι εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα	ἐν	ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν
[39]	πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ	ἐν	Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται καὶ
[66]	πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι	~ἐν	εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν
[24]	ἡ Ἑλλάς, ἔφη, ὦ Κέβης,	ἐν	ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες,
[7]	ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας,	ἐν	ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί
[50]	σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ τὸ	ἐν	ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ
[50]	αὕτως καὶ τὸ σμικρὸν τὸ	ἐν	ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα
[51]	ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ	ἐν	ἡμῖν οὔτε τὸ ἐν τῇ
[24]	ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις καὶ	ἐν	ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ ~τοιαῦτα
[58]	αὐτὴν δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν	ἐν	καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν
[66]	τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ ~φάρμακον,	ἐν	κύλικι φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ
[24]	τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽	ἐν	μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ
[59]	πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν	ἐν	μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ περὶ
[46]	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν	ἐν	μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ μοι
[58]	ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς	ἐν	μέσῳ τεθὲν οὐχ ἕξει ~μᾶλλον
[58]	ὡς πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν	ἐν	μέσῳ τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα,
[58]	~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις	ἐν	μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους
[46]	ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ	ἐν	μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι
[50]	σμικρός τε καὶ μέγας εἶναι,	ἐν	μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν
[24]	καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ	ἐν	νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ
[59]	περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽	ἐν	νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα
[8]	αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην	ἐν	νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν
[43]	~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ Ὅμηρος	ἐν	Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν
[59]	τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι,	ἐν	~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς
[29]	ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα, καὶ	ἐν	ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν
[39]	~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα	ἐν	οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν,
[9]	δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν	ἐν	παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο
[33]	μὴ αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ	ἐν	πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ
[57]	ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται	ἐν	πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν
[21]	ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς	ἐν	ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ
[57]	ἄλλος δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει	ἐν	πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις.
[58]	οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς	ἐν	πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι
[1]	πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε	ἐν	~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν
[18]	κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς	~ἐν	προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ
[60]	καὶ ~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ	ἐν	Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ ~ῥύακος
[47]	~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ	ἐν	σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς
[58]	μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος	ἐν	σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ
[19]	δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα τὰ	ἐν	ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε ὀρέγεται
[20]	ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ	~ἐν	ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον
[47]	~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν	ἐν	ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ
[20]	τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ	ἐν	ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν
[11]	~τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν τι,	ἐν	ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον
[37]	συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν	ἐν	ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν
[42]	τις φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι	ἐν	~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν
[34]	καὶ Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα	ἐν	~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ
[13]	τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι	ἐν	τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς Ἀθηναίων
[61]	~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ	ἐν	τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας·
[62]	τῶνδε μὲν τῶν τόπων τῶν	~ἐν	τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ
[60]	κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν	ἐν	τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ ἄρα
[18]	ἔγνωσάν τε τὴν λύραν καὶ	~ἐν	τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος
[10]	ἢ οὔ, ἐάν τις αὐτὸ	ἐν	τῇ ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον
[36]	πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν ἐστιν	ἐν	τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽
[58]	οὔτε φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν	ἐν	τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς
[58]	ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ	ἐν	τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ~ἅλμης,
[37]	ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ	ἐν	τῇ νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει
[11]	ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου	ἐν	τῇ σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν
[64]	ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ	ἐν	~τῇ ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται
[59]	χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα	ἐν	τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ,
[51]	τὸ ἐν ἡμῖν οὔτε τὸ	ἐν	τῇ φύσει. τότε μὲν γάρ,
[29]	~ἔχων τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ	ἐν	τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα·
[41]	~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ	ἐν	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ δὲ
[49]	ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ	ἐν	τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο δὲ
[48]	εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν	ἐν	(τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ
[58]	τῆς γῆς. Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας	ἐν	τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ
[48]	οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν	ἐν	(τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα
[19]	πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ τὰ	ἐν	τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς
[52]	οὖσαν δεξαμένην τὸ ~θερμόν, ὥσπερ	ἐν	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι
[37]	ὁ λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ	ἐν	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα
[51]	σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν, οὐκ	ἐν	τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ
[43]	μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν	ἐν	τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν,
[66]	περιιέναι, ἕως ἄν σου βάρος	(ἐν	τοῖς ~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι·
[9]	~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν	ἐν	τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ
[36]	τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ	ἐν	τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι,
[36]	αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽	ἐν	τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν τοῖς
[49]	ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ	ἐν	τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ
[61]	ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα	ἐν	τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα
[21]	γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ	ἐν	τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ καὶ
[34]	ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ	ἐν	~τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς καὶ
[33]	ἢ οὔ; ~Πάνυ γε. ~(Οὐκοῦν	ἐν	τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται
[50]	ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται	ἐν	τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη
[17]	μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι, μένοι	ἐν	τούτῳ τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα
[65]	δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα	ἐν	τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ
[37]	σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι	ἐν	τούτῳ τῷ χρόνῳ; πρὸς δὴ
[37]	Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι	ἐν	τῷ αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι,
[28]	δὴ καὶ τῇδε ὅτι ἐπειδὰν	ἐν	τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ
[13]	γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον	ἐν	τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ
[29]	συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ	ἐν	τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ
[62]	ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως	ἐν	τῷ βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ
[12]	ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν	ἐν	τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα
[31]	ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν	ἐν	τῷ βίῳ. ~Τὰ ποῖα δὴ
[63]	τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις	ἐν	τῷ βίῳ τὰς μὲν ἄλλας
[1]	ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον ἔπιεν	ἐν	τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου του
[1]	πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει	ἐν	τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς
[10]	ἕκαστον, μήτε τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος	ἐν	τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην
[57]	~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο
[25]	ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ ἡ
[35]	ἐκείνην τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ
[64]	νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ	ἐν	~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ
[66]	δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ	ἐν	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο
[12]	ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ	ἐν	τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν,
[44]	~βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά γε	ἐν	τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν
[36]	ψυχὴν τῶν ἐν τῷ σώματι	ἐν	τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι.
[10]	~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ	ἐν	τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι
[12]	οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι	ἐν	τῷ λόγῳ λέγεται, ~τὸ χωρίζειν
[5]	ἄν τις καὶ ποιοῖ ἄλλο	ἐν	τῷ μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ;
[35]	σοὶ τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι	ἐν	τῷ νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον
[12]	~οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ	ἐν	τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν
[49]	ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ	ἐν	τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι
[4]	μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον	ἐν	τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν
[12]	ἕνεκα ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν	ἐν	τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν, ~ὥστε
[62]	δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς	ἐν	τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων δὴ
[21]	ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες,	ἐν	τῷ παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί δέ;
[44]	ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε	ἐν	τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν
[64]	ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε	(ἐν	τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν
[18]	~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ σφόδρα	ἐν	τῷ παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν
[40]	τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω ἔγωγε	ἐν	τῷ παρόντι περὶ ~αὐτοῦ τούτου
[40]	προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ	ἐν	τῷ παρόντι τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων
[37]	~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον	ἐν	τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς
[35]	~δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ	ἐν	τῷ πρόσθεν βίῳ· καί, ὡς
[35]	~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ	ἐν	(τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ
[55]	πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ	ἐν	τῷ πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ τί
[50]	δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽ εἶναι	ἐν	τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος
[54]	ἔροιό ~με ᾧ ἂν τί	ἐν	τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν ἔσται,
[36]	κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν	ἐν	τῷ σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ
[41]	ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν, πρὶν	ἐν	τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν,
[33]	ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην	ἐν	τῷ ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην
[61]	ἐνταῦθα καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν	ἐν	τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς
[1]	τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς	ἐν	τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν
[52]	ἀεί, ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ	ἐν	τῷδε ~ἴσως ἔσται σαφέστερον ὃ
[18]	που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν	ἐν	τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι·
[48]	ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ	ἐν	ὕδατι ἤ (τινι τοιούτῳ σκοπῶνται
[35]	ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι	ἐν	ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ
[8]	φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι	ἐν	φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν βίον θαρρεῖν
[13]	τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ	ἐν	~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ
[2]	πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς	ἐν	φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν
[64]	ὅτι ἄν σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς	ἐν	χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ
[64]	τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς	ἐν	χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε,
[37]	τὸ ~γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου	ἐν	χρείᾳ τε ὄντος καὶ φορουμένου,
[11]	~σώματος, πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ	ἐν	ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς
[41]	περὶ ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε	ἐν	ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν
[60]	~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ	ἐν	ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ
[1]	τὸ πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι,	ἐν	ᾧ Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην
[3]	συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον	ἐν	ᾧ καὶ ἡ δίκη ἐγένετο·
[57]	ὑπὲρ τοῦ χρόνου τούτου μόνον	ἐν	~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽
[58]	ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ	ἐν	ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν
[21]	ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν	~ἐν	ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις
[4]	~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ ἐγὼ	ἔν	γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ
[58]	καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ	ἔν	τινι κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι
[37]	~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε	ἔν	τινι τῶν θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι,
[6]	λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος, ὡς	ἔν	τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι
[63]	καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς ~αὖθις	ἔν	τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ
[35]	ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ	ἕν	γέ τι τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ
[45]	ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ	ἕν,	ἢ ~τὸ ἓν ᾧ προσετέθη
[59]	τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε	ἕν	τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον
[60]	αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε τινά.	Ἕν	τι τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς
[49]	αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽	ἓν	ἄλλο καλὸν εἶναι ~ἢ διότι
[45]	~ἑτέρου. οὐδέ γε δι᾽ ὅτι	ἓν	γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω
[45]	Οὐδέ γε ὡς ἐάν τις	ἓν	διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς
[49]	καὶ μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ	ἓν	ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας
[6]	ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους	ἓν	τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς ~εἶναι.
[45]	τις προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ	ἓν	ᾧ προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ
[18]	ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν	(ἔλαβεν;	~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε·
[9]	χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς	ἀπαλλαγὲν	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ ~σῶμα
[30]	τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε	~μηδὲν	ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽
[9]	~μὲν ἐν παντὶ τῷ βίῳ	μηδὲν	ἄλλο ἢ τοῦτο, ἥκοντος δὲ
[35]	δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον,	μηδὲν	ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ
[58]	μέσῳ τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα,	μηδὲν	αὐτῇ δεῖν μήτε (ἀέρος πρὸς
[65]	ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ	~μηδὲν	ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ
[40]	ἔχει τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ	μηδέν	ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν
[17]	ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι καὶ	~μηδὲν	ζῆν; Εἰ γὰρ ἐκ μὲν
[33]	σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο,	μηδὲν	ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι δὲ τὸ
[9]	Σιμμία, τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ	μηδὲν	ἡδὺ τῶν ~τοιούτων μηδὲ μετέχει
[11]	οἷόν τε μετὰ τοῦ σώματος	μηδὲν	καθαρῶς ~γνῶναι, δυοῖν θάτερον, ἢ
[37]	~εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς, ἀλλὰ	μηδὲν	κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων
[42]	τοῦτο δ᾽ ἔστι τὸ ὁμολόγημα,	μηδὲν	μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ ~πλέον μηδ᾽
[42]	~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη,	μηδὲν	μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας
[42]	~Πάνυ γε. ~Τὴν δέ γε	μηδὲν	μᾶλλον μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν
[11]	τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι μάλιστα	μηδὲν	ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν,
[10]	τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων	μηδὲν	παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις
[29]	ἔχει· ἐὰν μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται,	μηδὲν	τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν
[9]	τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι ὁ	μηδὲν	φροντίζων τῶν ἡδονῶν αἳ διὰ
[19]	ἴσον· φῶμέν τι εἶναι ἢ	μηδέν;	~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη
[3]	αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. Ὡς οὖν	εἶδεν	ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε
[6]	~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε	οὐδὲν	ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη·
[20]	ἢ ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν,	οὐδὲν	ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ
[19]	λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων	οὐδέν,	ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα πάντα ἕτερόν
[9]	φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι	οὐδὲν	ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν
[29]	μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο τὸ δὲ	οὐδὲν	ἄλλο ~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα
[66]	τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν;	~Οὐδὲν	ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι,
[26]	σῶμά ἐστι, τὸ δὲ ψυχή;	~Οὐδὲν	ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον
[49]	διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ μὲν	οὐδὲν	ἄλλο λέγεις ἢ ὅτι τὸ
[11]	πολέμους καὶ στάσεις ~καὶ μάχας	οὐδὲν	ἄλλο παρέχει ἢ τὸ σῶμα
[46]	δὲ δὴ τοῦ λόγου ~τούτου	οὐδὲν	ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ
[13]	ἐγὼ κατά γε τὸ δυνατὸν	οὐδὲν	ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ
[38]	ἔχειν ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως	~οὐδὲν	ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα
[57]	βελτίστην τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι.	Οὐδὲν	γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου
[65]	ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως οὐ ποιήσω·	οὐδὲν	γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον
[5]	περὶ τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες;	~Οὐδέν	γε σαφές, ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ
[55]	~ἄλλου ἂν δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽	οὐδὲν	δεῖ, ἔφη, τούτου γε ἕνεκα·
[34]	Εκ δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς	οὐδὲν	δεινὸν μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽
[38]	ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ.	~Οὐδὲν	διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν
[44]	ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽	οὐδὲν	ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι, ἔφη,
[21]	ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν	οὐδὲν	εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει,
[44]	ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν ~δὲ δὴ φῂς	οὐδὲν	εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται
[1]	πιὼν ἀποθάνοι· τῶν δὲ ἄλλων	οὐδὲν	εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ
[58]	καὶ οὔτε φύεται ἄξιον λόγου	οὐδὲν	ἐν τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον
[45]	ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο	οὐδὲν	ἑνὶ λόγῳ δι᾽ ὅτι γίγνεται
[66]	καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ	~οὐδὲν	ἐπαύετο δακρύων, καὶ δὴ καὶ
[58]	οὔτε τέλειον ὡς ~ἔπος εἰπεῖν	οὐδέν	ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος
[54]	ἔστι τι ζωῇ ἐναντίον ἢ	οὐδέν;	~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν
[66]	ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ	οὐδὲν	ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον
[14]	καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη καὶ	οὐδὲν	ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ
[34]	διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη ~οἴχηται καὶ	οὐδὲν	ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν
[19]	δέ γε, ἦ δ᾽ ὅς,	οὐδέν·	ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ
[56]	κἂν τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς γένηται,	οὐδὲν	ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[23]	~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	οὐδὲν	ἧττον ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι,
[13]	φέρω οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ, ἡγούμενος κἀκεῖ	οὐδὲν	ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε
[16]	ζῶντας ἐκ τῶν τεθνεώτων γεγονέναι	~οὐδὲν	ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ
[11]	οὐδὲ ~φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε	οὐδέν.	Καὶ γὰρ πολέμους καὶ στάσεις
[19]	εἶναι οἷον τὸ ἴσον, ἢ	οὐδέν;	~Καὶ πολύ γε, ἔφη, ἐνδεῖ.
[49]	ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε λέγω,	οὐδὲν	καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε
[64]	ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων,	οὐδὲν	καινότερον· ὅτι ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι
[29]	μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε	οὐδὲν	~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ
[44]	πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι,	οὐδὲν	κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν
[35]	μὲν οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον,	οὐδὲν	λέγω· εἰ δέ τι περὶ
[42]	~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ	οὐδὲν	μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη (ἄλλης
[58]	εἶναι, καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς	οὐδέν	με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη
[18]	λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι·	οὐδὲν	μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν πῇ
[45]	τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων μὲν	οὐδέν,	ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ
[47]	καὶ δέον συνδεῖν καὶ συνέχειν	οὐδὲν	~οἴονται. Ἐγὼ μὲν οὖν τῆς
[35]	ἐξᾴδειν, καὶ οὐ λογίζονται ὅτι	οὐδὲν	ὄρνεον ᾄδει ὅταν ~πεινῇ ἢ
[59]	πάντα τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ δὲ	οὐδὲν	ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ
[10]	θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς	οὐδὲν	οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ αὗται
[22]	λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε	~οὐδὲν	οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν ὡς
[2]	καὶ ἄλλος. Διὰ δὴ ταῦτα	οὐδὲν	πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς
[41]	ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον	οὐδὲν	παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽
[49]	~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ	οὐδὲν	πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ
[29]	καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων	οὐδὲν	~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει
[42]	~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα	οὐδὲν	πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι
[42]	ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη;	~Οὐδὲν	πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ που,
[64]	(ἐν τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα,	οὐδὲν	πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν
[4]	δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον	οὐδὲν	πώποτε ποιήσας. Εἰ οὖν τί
[53]	τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία	οὐδέν	τι ~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ
[44]	ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ γὰρ	~(οὐδέν	τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ
[37]	δὲ ~τελευταίου οἶμαι πρότερος, καὶ	οὐδέν	τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός
[8]	θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν δὲ	οὐδὲν	τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ· εἰ
[33]	~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ) ἢ ἐπιθυμήσῃ,	οὐδὲν	τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν
[66]	καὶ μάλα ἵλεως, ὦ Ἐχέκρατες,	οὐδὲν	τρέσας οὐδὲ διαφθείρας ~οὔτε τοῦ
[50]	γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο	οὐδὲν	τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ
[40]	ψυχὴν ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει	οὐδὲν	ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[39]	τε πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς	οὐδὲν	ὑγιὲς εἶναι τὸ ~παράπαν. Ἢ
[13]	~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ	οὐδὲν	ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς ἔχῃ, τὸ
[39]	ὅτι οὔτε τῶν πραγμάτων οὐδενὸς	οὐδὲν	ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε τῶν
[10]	τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ ἢ	οὐδέν;	~Φαμὲν μέντοι νὴ Δία. ~Καὶ
[17]	παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις; ἔφη.	~Οὐδὲν	χαλεπόν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι
[45]	τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι ὡς	οὐδὲν	χρῆμα. Τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ
[47]	ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν νῷ	οὐδὲν	χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον
[20]	ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο	ἐπλησίαζεν	ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον·
[33]	ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν	ἔπαθεν	ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν ἄν τις
[58]	πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ	τεθὲν	οὐχ ἕξει ~μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον
[45]	προσετέθη δύο γέγονεν, ἢ τὸ	προστεθέν>	ἢ τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ
[45]	ἢ τὸ προστεθέν> ἢ τὸ	προστεθὲν	καὶ ᾧ ~προσετέθη (διὰ τὴν
[9]	γε τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι.	~Λέληθεν	γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι
[60]	οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ	ἐκεῖθεν	μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ,
[1]	τις ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ	~(ἐκεῖθεν	ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές τι
[62]	αὖθις εἰς τὸν Τάρταρον καὶ	ἐκεῖθεν	πάλιν εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ
[29]	διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν	~πέπονθεν,	ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον,
[24]	δή, ἔφη, ὑπάρξει, ὁ Κέβης·	ὅθεν	δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι
[16]	τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που,	~ὅθεν	δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι,
[41]	μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας,	ὅθεν	καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις·
[62]	~μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον,	ὅθεν	οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽ ἂν
[15]	ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν	~ἄλλοθεν	αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ ἐκ τοῦ
[19]	μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ	ἄλλοθεν	αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι
[15]	ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν	~ἄλλοθεν	γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ ἐκ
[23]	ἰούσῃ τε καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν	ἄλλοθεν	ἢ ἐκ θανάτου καὶ τοῦ
[15]	ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ	ἄλλοθεν	ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ
[23]	γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι	ἄλλοθέν	ποθεν καὶ εἶναι πρὶν καὶ
[15]	ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον,	μηδαμόθεν	~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ ἐκ
[23]	ζῆν ἰούσῃ τε καὶ ~γιγνομένῃ	μηδαμόθεν	ἄλλοθεν ἢ ἐκ θανάτου καὶ
[15]	τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι	οὐδαμόθεν	~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ
[23]	μὲν αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν	ποθεν	καὶ εἶναι πρὶν καὶ εἰς
[19]	~Πάνυ γε, ἦ δ᾽ ὅς.	~Πόθεν	λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽
[24]	ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε.	~(Πόθεν	οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, τῶν
[2]	καὶ Κέβης καὶ Φαιδώνδης καὶ	Μεγαρόθεν	~Εὐκλείδης τε καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης)
[12]	καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν	πανταχόθεν	ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε
[35]	νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ	πρόσθεν	βίῳ· καί, ὡς ἔοικε, τῶν
[52]	τὸ ~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς	πρόσθεν	ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν,
[37]	εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν τοῖς	πρόσθεν	ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι
[3]	(Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ ~τὰς	πρόσθεν	ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ ἐγὼ
[51]	~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς	πρόσθεν	ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον
[27]	τῷ εἴδει καὶ ἐκ τῶν	πρόσθεν	καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων
[43]	~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς	πρόσθεν	μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε
[4]	Καὶ ἐγὼ ἔν γε τῷ	πρόσθεν	χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον
[35]	ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ	πρόσθεν	χρόνῳ, τότε δὴ ~πλεῖστα καὶ
[54]	ποτε δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν	πρόσθεν	ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη
[57]	σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	εἶπον, περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον
[38]	πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ	ἔμπροσθεν	λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν
[25]	ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	(λόγῳ. Αὐτὴ ἡ ~οὐσία ἧς
[35]	ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς
[64]	εἰρημένα καὶ τὰ ἐν ~τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ
[66]	Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ ἐν τῷ	ἔμπροσθεν	χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων, καὶ
[60]	καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας ποιεῖ·	ἐντεῦθεν	δὲ πάλιν δυόμενα ~(κατὰ τῆς
[61]	~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ·	ἐντεῦθεν	δὲ (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ
[60]	(αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε	ἐντεῦθεν	καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ ῥεύματα,
[29]	συμπεσὸν γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ	ταριχευθέν,	ὥσπερ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες,
[3]	ἄλλοι παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι	ἕωθεν	εἰς τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ
[49]	αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν	ἄνωθεν	βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως ἐπί τι
[59]	γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ τις	ἄνωθεν	θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι,
[60]	γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ	ἑκατέρωθεν	~γίγνεται μέρος. ~Τὰ μὲν οὖν
[15]	τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι ἢ	εἶεν	(ἂν αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ;
[44]	ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως, ἔφη.	~Εἶεν	δή, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[55]	~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον.	~Εἶεν,	ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι
[66]	δὲ ὁ Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον,	εἶεν,	ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ
[64]	δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων,	Εἶεν,	ἔφη, ὦ Σώκρατες· τί δὲ
[55]	~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον.	~Εἶεν·	ὃ δ᾽ ἂν θάνατον μὴ
[21]	γὰρ λείπεται ἔτι ὁ χρόνος.	~(Εἶεν,	ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς
[1]	ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε, εἰ	σωθεῖεν,	ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς
[17]	πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα	~ἀποδείξειεν	καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ
[57]	ὁ κίνδυνος νῦν δὴ καὶ	δόξειεν	~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ τις
[2]	ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν	~δόξειεν	εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε αὖ
[6]	φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν	δόξειεν,	ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽
[41]	γε τούτου ἄλλο ποτέ τι	δόξειεν.	~Καὶ ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη
[46]	ἐστιν ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ	~φράσειεν,	ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν καὶ τὴν
[10]	~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο	ποιήσειεν	καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα αὐτῇ
[37]	λέγοντι ἢ ἃ σὺ λέγεις	~συγχωρήσειεν,	δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον ἐν
[9]	~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν	λέγοιεν,	ὦ Σιμμία, πλήν γε τοῦ
[7]	ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν	φεύγοιεν	καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί
[12]	εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε	ἴοιεν,	οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν οὗ
[66]	~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ (τοιαῦτα	πλημμελοῖεν·	καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν
[12]	δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο καὶ	~ἀγανακτοῖεν,	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη,
[1]	τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον	ἔπιεν	ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου
[66]	καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως	ἐξέπιεν.	~Καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως
[66]	~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας	ἧκεν	ἄγων τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ
[3]	πολὺν δ᾽ οὖν χρόνον ἐπισχὼν	ἧκεν	καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες
[65]	ἄττα μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ	ἧκεν	ὁ τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ
[43]	που καὶ Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ	πεποίηκεν,	οὗ λέγει τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος
[62]	δίκας ἀπολύονται, ~εἴ τίς τι	ἠδίκηκεν,	τῶν τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται
[50]	σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο δὲ οὐ	τετόλμηκεν	μέγα ὂν σμικρὸν ~εἶναι· ὡς
[23]	~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι	ἐνέστηκεν	ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ
[59]	ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος	ἀφέστηκεν	καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς καθαρότητα.
[19]	~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς	ἔοικεν,	ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν.
[37]	~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ φαύλως	ἔοικεν	ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι
[56]	ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν, ὡς	ἔοικεν,	αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽ ἀθάνατον
[28]	~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ	ἔοικεν;	~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες, ὅτι
[11]	ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως, ὡς	ἔοικεν,	ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν
[18]	ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή τι	ἔοικεν	εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη
[3]	Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι	ἔοικεν·	ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν
[11]	τὰ πράγματα· καὶ τότε, ὡς	ἔοικεν,	ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε
[38]	τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ.	~Ἔοικεν,	ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες.
[37]	λέγω· εἰκόνος γάρ τινος, ὡς	ἔοικεν,	κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ
[43]	εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν, ὡς	ἔοικεν,	Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε
[48]	ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ οὐκ	ἔοικεν·	οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν
[19]	ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι.	~Ἔοικεν.	~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν
[16]	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου.	~Ἔοικεν.	~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν
[7]	φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν,	ἔοικεν	τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ
[42]	~Τί δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία	πέφυκεν	εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν
[38]	ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν	καταπέπτωκεν	Θαυμαστῶς γάρ μου ὁ λόγος
[37]	ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ	ἀπόλωλεν,	~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ,
[37]	τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ	ἀπόλωλεν	ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που
[37]	καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος	ἀπόλωλεν	πολλῶν (ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου
[37]	ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ	ἀπόλωλεν.	Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ Σιμμία,
[29]	τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ	ἀπόλωλεν,	ὥς φασιν οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι;
[26]	ἀιδές; ~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ τὸ	μὲν	ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον,
[57]	δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν	μὲν	~ἀκάθαρτον καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον,
[35]	κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν	~μὲν	ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν,
[39]	ὅτι πάντων τῶν τοιούτων τὰ	μὲν	ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων σπάνια καὶ
[14]	Κέβης ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες, τὰ	μὲν	ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι,
[49]	ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ	μὲν	ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ
[63]	ὅστις ἐν τῷ βίῳ τὰς	μὲν	ἄλλας ἡδονὰς τὰς ~περὶ τὸ
[48]	ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ	μὲν	ἄν μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν
[62]	καὶ οἱ μή. Καὶ οἳ	μὲν	ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες
[33]	αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων	μὲν	ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς
[62]	γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς	μὲν	ἀνδροφόνους κατὰ τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς
[7]	ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος	μὲν	ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα,
[65]	νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος	μὲν	ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι ὡς
[57]	ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην	μὲν	ἅπας φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται
[32]	ἦ δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις	μὲν	ἅπασιν, ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς
[43]	τὰ δὲ πρᾳότερον, καὶ τὰ	μὲν	ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς
[3]	τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην	μὲν	ἀπῆγόν τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος
[9]	εἶναι ~τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς	μὲν	ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ
[60]	~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν	μὲν	ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ
[36]	τοῦτον λόγον εἴποι, ὡς ἡ	μὲν	ἁρμονία ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ
[44]	δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης, τὰ	μὲν	Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά
[15]	φθίσις, καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ	μὲν	~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί,
[23]	ᾖ. Τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι	μὲν	αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν
[3]	εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα	μὲν	αὐτὼ μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ
[64]	νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν	(μὲν)	αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε
[19]	ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι	μὲν	ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ
[60]	κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς, τοὺς	μὲν	~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ
[59]	καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων· τὴν	μὲν	γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν
[57]	ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος	(μὲν	γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν εἰς
[55]	ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον	μὲν	γὰρ δὴ ἐκ τῶν προειρημένων
[51]	λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε. τότε	μὲν	γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου
[64]	πρὸς τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος	μὲν	γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς
[58]	ἡ ὡς ~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε	μὲν	γὰρ ἡ γῆ καὶ οἱ
[11]	τοῦτο εἶναι τὸ ἀληθές. μυρίας	μὲν	γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει τὸ
[37]	ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι	μὲν	γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ
[57]	εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ	μὲν	γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ
[49]	τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις	μὲν	γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς περὶ
[10]	ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν	μὲν	γὰρ μετὰ τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ
[41]	ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες. Ὅδε	μὲν	γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως
[45]	~αἰτία τοῦ δύο γίγνεσθαι. Τότε	μὲν	γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων
[7]	ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς	μὲν	γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει,
[51]	τὸ ἐν τῇ φύσει. τότε	μὲν	γάρ, ὦ φίλε, περὶ τῶν
[41]	ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας	μὲν	γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε
[31]	λέγεις, ὦ Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς	μὲν	γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις καὶ
[17]	~τεθνεώτων ψυχὰς (εἶναι (καὶ ταῖς	μέν	γε ἀγαθαῖς ἄμεινον εἶναι, ταῖς
[20]	εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ εἰ	μέν	γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα,
[2]	σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ	μὲν	~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ δακρύοντες, εἷς
[65]	καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς	μὲν	γυναῖκας καὶ ~τὰ παιδία ἀπιέναι
[55]	ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο	μὲν	δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ πῶς
[19]	βούλεται δηλῶσαι ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ	μὲν	δὴ ἔκ γε τῶν αἰσθήσεων
[24]	δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα	μὲν	δή, ἔφη, ὑπάρξει, ὁ Κέβης·
[60]	τούτων ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ ὅλην	μὲν	δὴ τὴν γῆν οὕτω πεφυκέναι
[62]	ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει, πρῶτον	μὲν	~διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς καὶ
[39]	τισὶ λόγοις, τοῖς αὐτοῖς τοτὲ	μὲν	δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ δὲ
[28]	ὦσι ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ	μὲν	δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ φύσις
[58]	~τὴν Γλαύκου τέχνην, καὶ ἅμα	μὲν	ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός
[50]	μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς	μὲν	ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα
[58]	δ᾽ ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον	μέν,	εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ
[17]	ἀλλ᾽ οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν	~μὲν	εἴη, τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ
[41]	ἥδε ἡ οἴησις, τὸ ἁρμονίαν	μὲν	εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ
[41]	σοι συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς	μὲν	εἶναι ~τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ
[59]	τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον	μὲν	εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ
[4]	τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ πρῶτον	μὲν	~εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ
[62]	τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν	μὲν	εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας
[45]	ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε	μὲν	ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν,
[27]	δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι τότε	μὲν	ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος εἰς
[41]	Κέβης δέ μοι ἔδοξε τοῦτο	μὲν	ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι
[59]	τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς	μὲν	ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ
[9]	ἄτοπον δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι	~μὲν	ἐν παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν
[9]	τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον	μὲν	ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν
[19]	ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι	μέν,	~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί
[66]	~Καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως	μὲν	ἐπιεικῶς οἷοί τε ἦσαν κατέχειν
[22]	ἔφη, ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ	μὲν	ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν
[41]	~μέν, τοὺς δ᾽ οὔ; ~Τοὺς	μέν,	ἐφάτην, τοὺς δ᾽ οὔ. ~Τί
[41]	ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ	μέν,	ἔφη ὁ Κέβης, καὶ τότε
[23]	τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται	μέν,	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ
[40]	ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ	μὲν	ἔχει περὶ ~ὧν ἂν ὁ
[29]	θανάτου; ~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν οὕτω	μὲν	ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ
[24]	σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ	μὲν	ἡ Ἑλλάς, ἔφη, ὦ Κέβης,
[23]	τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ ἔστιν	μὲν	~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη
[1]	τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα	μὲν	ἡμῖν ἤγγειλέ τις, καὶ ἐθαυμάζομέν
[55]	νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ	μὲν	ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι,
[42]	ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν	μὲν	ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν
[28]	Ἢ οὐ δοκεῖ σοι τὸ	μὲν	θεῖον οἷον ἄρχειν τε καὶ
[28]	εἰρημένων (τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ	μὲν	θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ
[56]	θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸ	μὲν	θνητόν, ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει,
[19]	ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα τῷ	μὲν	ἴσα φαίνεται, τῷ δ᾽ οὔ;
[19]	καὶ τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι	μὲν	ἴσοι καὶ ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ
[29]	πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν	μὲν	~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος
[11]	αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω	μὲν	καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος
[16]	τὴν ἑτέραν. Λέγω δὲ τὸ	μὲν	~καθεύδειν, τὸ δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ
[42]	μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ ἡ	μὲν	κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ
[25]	οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων	μὲν	κἂν ἅψαιο κἂν ἴδοις κἂν
[16]	καὶ τὰς γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν	μὲν	καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι.
[60]	εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς, καὶ ἔνια	μὲν	καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν,
[20]	αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ	μὲν	λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι
[18]	ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ	μὲν	λόγῳ, ἔφη ὁ Κέβης, καλλίστῳ,
[36]	~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη τὴν	μὲν	λύραν ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν τῶν
[61]	τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι, αἱ	μὲν	μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν
[60]	δυόμενα ~(κατὰ τῆς γῆς, τὰ	μὲν	μακροτέρους τόπους περιελθόντα καὶ πλείους,
[42]	οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς, ἂν	μὲν	μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον,
[62]	ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽ ἂν ἰάσιμα	μὲν	~μεγάλα δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα,
[61]	τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ	~μὲν	μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ
[33]	λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης	μὲν	μεστὴ ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων
[44]	φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν	μὲν	μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ
[8]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, εἰ	μὲν	μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον μὲν
[42]	πρὸς Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ	μὲν	νοῦν τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν
[47]	καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ	μὲν	νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας
[29]	ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ	μὲν	ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα, καὶ
[26]	δύο εἴδη τῶν ὄντων, τὸ	μὲν	ὁρατόν, τὸ δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν,
[47]	ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ τὰ	μὲν	ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ ~διαφυὰς
[47]	ἑκάστων ὧν ~πράττω, λέγοι πρῶτον	μὲν	ὅτι διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε
[49]	ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ	μὲν	οὐδὲν ἄλλο λέγεις ἢ ὅτι
[45]	ἢ τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων	μὲν	οὐδέν, ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν
[8]	ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο	μὲν	οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι
[52]	καὶ ἄλλο τι ὃ ἔστι	~μὲν	οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν
[37]	οὔ μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς	μὲν	οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ
[9]	διὰ τοῦ σώματός εἰσιν. ~Πάνυ	μὲν	οὖν ἀληθῆ λέγεις. ~Τί δὲ
[10]	ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ	μὲν	οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν
[61]	τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται μέρος. ~Τὰ	μὲν	οὖν δὴ ἄλλα πολλά τε
[31]	ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ	μὲν	οὖν εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς δέ
[6]	γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον. ὁ	μὲν	οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ
[15]	ἀνθρώπων εἴτε καὶ οὔ. Παλαιὸς	μὲν	οὖν ἔστι τις λόγος ~οὗ
[15]	~ἄν του δέοι λόγου. ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη ὁ Κέβης. ~Μὴ
[52]	τρία ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη ὁ Κέβης. ~Οὐδὲ
[12]	τὴν διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις
[7]	~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Φέρε
[12]	δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν τοῦτό γε
[10]	Ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη. ~Πότε οὖν, ἦ
[16]	σαφὲς δήπου, ἢ οὔ; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη. ~Πῶς οὖν, ἦ
[18]	μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη. ~Τί δέ; ἦ
[16]	τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφη. ~Τί; ~Τὸ τεθνάναι,
[63]	ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς	μὲν	οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[47]	ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς	μὲν	οὖν, ἔφη, ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε
[39]	οὐδένα ἐν οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις.
[38]	~ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος. (Τὸ	μὲν	οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι ἐκεῖνος
[15]	εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς. ~(Τί
[53]	τοῦ περιττοῦ, τὸ διπλάσιον. Τοῦτο	μὲν	οὖν καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον,
[40]	καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ	μὲν	οὖν καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ
[57]	τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ	μὲν	οὖν κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος
[16]	σοι, ἔφη, ἢ οὔ; ~Πάνυ	μὲν	οὖν. ~Λέγε δή μοι καὶ
[23]	δεῖ αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται	μὲν	οὖν ὅπερ λέγετε καὶ νῦν.
[43]	τὸ σῶμα· ἢ οὔ; ~Πάνυ	μὲν	οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν
[55]	ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ	μὲν	οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ νῦν περὶ
[63]	καὶ ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ	μὲν	οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν
[47]	καὶ συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ	μὲν	οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ
[35]	αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ	μὲν	οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν
[19]	φαίνεται, τῷ δ᾽ οὔ; ~Πάνυ	μὲν	οὖν. ~(Τί δέ; Αὐτὰ τὰ
[19]	ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ	μὲν	οὖν. ~Τί δέ; ἦ δ᾽
[13]	καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ	μὲν	οὖν. ~Τί δὲ οἱ κόσμιοι
[5]	ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω· ἃ	μὲν	οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς
[49]	εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ	μὲν	οὖν, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι
[48]	τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως	μὲν	οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ
[62]	~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν, οἱ	μὲν	οὓς ἀπέκτειναν, οἱ δὲ οὓς
[4]	~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας	μὲν	οὔσης μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ
[39]	~Εἰκὸς γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ	μὲν	οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς
[52]	καὶ ἄλλο (τι ὃ ἔστι	μὲν	~οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν, ὅμως
[12]	ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων	μὲν	~παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων
[17]	~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο	μὲν	πάντα, διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ
[13]	ταῦτα καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ τούτου	~μὲν	πάντα) καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά
[17]	φίλε Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι	μὲν	πάντα ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι,
[19]	τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται	μὲν	πάντα ταῦτα εἶναι ~οἷον τὸ
[19]	ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται	μὲν	πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο,
[12]	δὲ ~σκόπει. Εἰ γὰρ διαβέβληνται	μὲν	πανταχῇ τῷ σώματι, αὐτὴν δὲ
[9]	φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς	μὲν	παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ
[8]	μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον	μὲν	παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς τε
[62]	λίμνην καὶ ~δέξασθαι, καὶ ἐὰν	μὲν	πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι
[13]	~οἱ περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι	(μὲν	πολλοί, βάκχοι δέ τε παῦροι
[60]	εἰς τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ	μὲν	~πολὺ κατωτέρω ἢ> ᾗ ἐπηντλεῖτο,
[46]	δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας	μέν	ποτε ἐκ βιβλίου τινός, ὡς
[46]	Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν ~πρῶτον	μὲν	πότερον ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν
[15]	πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον· μείζονος	μὲν	πράγματος καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις
[45]	γὰρ ἐκ τῶν σιτίων ταῖς	μὲν	σαρξὶ σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς δὲ
[35]	ἴσως ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ	μὲν	σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ νῦν
[18]	καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ	μέν	(σοι) ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς
[25]	ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ	μὲν	συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ ὄντι
[3]	εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν	μὲν	~Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ
[26]	ἄλλο τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ	μὲν	σῶμά ἐστι, τὸ δὲ ψυχή;
[47]	ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια	μὲν	τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον·
[29]	οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι	μὲν	ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει, ψυχῇ δὲ
[47]	οἷόν τ᾽ εἶναι ὅτι ἄλλο	μέν	τί ἐστι τὸ αἴτιον τῷ
[8]	δέῃ, καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ σχεδὸν	μέν	τι ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων·
[40]	δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον, ἐὰν	μέν	τι ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν,
[47]	προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ ὁ	μέν	τις δίνην ~περιτιθεὶς τῇ γῇ
[29]	ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν	μέν	τις καὶ χαριέντως ~ἔχων τὸ
[55]	περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ	μὲν	τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν,
[55]	~κωλύει φαίη ἄν τις, ἄρτιον	μὲν	τὸ περιττὸν μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος
[16]	ὄντοιν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Τὴν	μὲν	τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ
[40]	δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον	μὲν	τοίνυν, ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ
[58]	δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ. ~πρῶτον	μὲν	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, τοῦτο
[64]	σφόδρα, οὐδὲν πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα	μὲν	τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω ποιεῖν·
[33]	ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι δὲ τὸ	μὲν	τοιοῦτον αἰσθητόν τε καὶ ὁρατόν,
[15]	δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις, (ἀπὸ	μὲν	τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ ἕτερον,
[41]	λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς	~μέν,	τοὺς δ᾽ οὔ; ~Τοὺς μέν,
[19]	τι ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται	μὲν	τοῦτο ὃ ~νῦν ἐγὼ ὁρῶ
[38]	ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον	μὲν	τοῦτο, ὡς ~ἡδέως καὶ εὐμενῶς
[40]	ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ	μὲν	τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ λέγω,
[49]	φῇς εἶναι καὶ ἐλάττω, πρῶτον	μὲν	τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον ~μεῖζον
[44]	μέλλοντα ἔσεσθαι. Ἀλλὰ δὴ ταῦτα	μὲν	τῷ θεῷ μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ
[50]	ἐν μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ	μὲν	τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα
[27]	ἐλέγομεν, ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν	μὲν	τῷ σώματι ~προσχρῆται εἰς τὸ
[17]	~μηδὲν ζῆν; Εἰ γὰρ ἐκ	μὲν	τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα γίγνοιτο,
[62]	βιῶναι, οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε	μὲν	τῶν τόπων τῶν ~ἐν τῇ
[60]	καὶ διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ	μὲν	~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς
[64]	αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα	μὲν	ὑμᾶς, ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε
[37]	τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων	μὲν	ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν (ὄντων, τοῦ
[16]	ζωῆς καὶ θανάτου. Οὐκ ἐναντίον	μὲν	~φῂς τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι
[34]	καὶ οὐκ ἂν ~οἰηθείη τὴν	μὲν	φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν λύειν, λυούσης
[43]	καὶ δεσπόζουσα πάντας τρόπους, τὰ	μὲν	~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων,
[39]	ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς	μὲν	χρηστοὺς καὶ πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους
[37]	μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ	μὲν	ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ
[28]	δή, ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ	μὲν	ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ δὲ
[36]	νόσων καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν	μὲν	ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι,
[39]	αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε	μὲν	ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν,
[19]	~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον	πεπόνθαμεν	καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί
[62]	τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν	διεληλύθαμεν,	ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν ὥστε
[59]	καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς	~ἑωράκαμεν.	Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ
[17]	ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως	ὡμολογήκαμεν,	ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ
[51]	ὡς οὐ πολλά με ~ταράττει.	~Συνωμολογήκαμεν	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, ἁπλῶς
[3]	~πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη.	Παρηγγείλαμεν	οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα
[20]	θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ	γεγόναμεν	καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου ~πάντες,
[21]	δὴ ἀφ᾽ οὗ γε ~ἄνθρωποι	γεγόναμεν.	~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα. ~Ναί.
[20]	οἶμαι λαβόντες πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι	ἀπωλέσαμεν,	ὕστερον δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι
[43]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ	ὡμολογήσαμεν	ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν
[43]	ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν;	~Ὡμολογήσαμεν,	ἔφη· πῶς γὰρ οὔ; ~Τί
[21]	γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι	ὡμολογήσαμεν	ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν
[23]	ταὐτὸν καὶ ὃν πρὸ τούτου	~ὡμολογήσαμεν,	τὸ γίγνεσθαι πᾶν τὸ ζῶν
[19]	ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο	ἐνενοήσαμεν,	~ἕτερον ὂν τούτων; Ἢ οὐχ
[19]	~τὸ πρῶτον ἰδόντες τὰ ἴσα	ἐνενοήσαμεν	ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα
[13]	δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι	ἠνύσαμεν,	~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα,
[26]	~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει	φαμὲν	ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ
[13]	ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι	φαμέν	γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως
[11]	ποτε κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν·	φαμὲν	δὲ τοῦτο εἶναι τὸ ἀληθές.
[51]	δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ	φαμεν	ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ
[11]	ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί	~φαμεν	ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν,
[53]	γε. ~Επὶ τὸ τοιοῦτον δή,	φαμέν,	ἡ ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ τῇ
[20]	βίου ~πάντες, ἢ ὕστερον, οὕς	φαμεν	μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται
[10]	εἶναι δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν;	~Φαμὲν	μέντοι νὴ Δία. ~Καὶ αὖ
[19]	ὅς, εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει.	φαμέν	πού τι εἶναι ἴσον, οὐ
[19]	~Πάνυ γε. ~(Ἔδει δέ γε,	φαμέν,	πρὸ τούτων τὴν τοῦ ἴσου
[12]	~Λύειν δέ γε αὐτήν, ὥς	φαμεν,	προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι
[31]	γένη· ἢ ποῖ ἂν ἄλλοσέ	φαμεν	τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη
[10]	δὴ τὰ τοιάδε, ὦ Σιμμία;	Φαμέν	τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ ἢ
[55]	ὥσπερ τὰ τρία οὐκ ἔσται,	ἔφαμεν,	ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ
[41]	τοῦ λόγου λέγετε ἐν ᾧ	ἔφαμεν	τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ
[38]	ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ	πεπόνθεμεν	ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα ὡς
[2]	ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ	εἰώθεμεν	καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί
[3]	δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν ἡμέρας	εἰώθεμεν	φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ
[21]	ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες	ἦμεν;	~Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἐν
[3]	καὶ δὴ καὶ τότε πρῳαίτερον	συνελέγημεν·	τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ
[67]	φαῖμεν ἄν, τῶν τότε ὧν	ἐπειράθημεν	ἀρίστου καὶ ἄλλως ~φρονιμωτάτου καὶ
[38]	οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς	διετέθημεν,	ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους,
[66]	καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες	ᾐσχύνθημέν	τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν.
[3]	οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη,	εἰσῇμεν	παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ τὰ
[58]	τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν	~ἀκούσαιμεν.	~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,
[67]	ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς	φαῖμεν	ἄν, τῶν τότε ὧν ἐπειράθημεν
[38]	μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς ἄξιοι	εἶμεν	κριταὶ ἢ καὶ τὰ πράγματα
[20]	που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν	λέγοιμεν;	~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ δὴ
[43]	ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ	ὁμολογοῖμεν	οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει
[64]	~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα	ποιοῖμεν;	~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ
[55]	τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν	ἔχοιμεν	διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ
[66]	οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	τρίβομεν	ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι πιεῖν.
[11]	θεραπείᾳ· καὶ ~ἐκ τούτου ἀσχολίαν	ἄγομεν	φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα ταῦτα.
[52]	τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ νῦν	λέγομεν·	ἢ οὔ; ~Πάνυ γε. ~Ἆρα
[26]	ἀνθρώπων. ~Τί οὖν περὶ ψυχῆς	λέγομεν;	Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ
[18]	ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως	λέγομεν	ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν
[19]	αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ πῶς	λέγομεν;	~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ ἄρα ἄρξασθαι
[20]	ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ τοῦτο λήθην	λέγομεν,	ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως
[21]	λόγον περὶ τούτων ὧν νυνδὴ	~ἐλέγομεν;	~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ Σιμμίας·
[51]	περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία	ἐλέγομεν,	ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ,
[52]	~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν	ἐλέγομεν,	ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα
[7]	~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ	ἐλέγομεν	εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν τε
[26]	μὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει	ἐλέγομεν·	ἢ ~ἄλλῃ τινὶ οἴει; ~Τῇ
[19]	ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ	ἐλέγομεν,	ἢ ~ξύλα ἢ λίθους ἢ
[53]	τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι	ἐλέγομεν.	Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ
[27]	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι	ἐλέγομεν,	ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν μὲν
[38]	αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον	ἐλέγομεν	πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ
[37]	~καί, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν	ἐλέγομεν,	(ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν
[19]	ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ	~ἐλέγομεν	τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται ἡμῖν
[25]	Αὐτὴ ἡ ~οὐσία ἧς λόγον	δίδομεν	τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ
[66]	τὸ μὴ δακρύειν, ~ὡς δὲ	εἴδομεν	πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι,
[22]	~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ	ἀπεικάζομεν,	ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα
[55]	τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ	ὠνομάζομεν;	~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ δίκαιον
[1]	μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις, καὶ	ἐθαυμάζομέν	γε ὅτι πάλαι γενομένης ~αὐτῆς
[3]	τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ	ἐξήλθομεν	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα
[3]	~πρῳαίτατα εἰς τὸ εἰωθός. Καὶ	ἥκομεν	καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός,
[13]	μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε καὶ	πιπρασκόμενa	τῷ ὄντι ᾖ καὶ ~ἀνδρεία
[66]	~Ὦ Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ	ὀφείλομεν	ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ
[11]	ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ	μέλλομέν	ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον
[19]	τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν, εἰ	ἐμέλλομεν	~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα
[21]	τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ καὶ	λαμβάνομεν;	Ἢ ἔχεις ἄλλον τινὰ εἰπεῖν
[21]	~Εἰ μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι	λαμβάνομεν,	ὦ Σώκρατες, ταύτας τὰς ἐπιστήμας·
[20]	αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας	ἀναλαμβάνομεν	τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ
[3]	~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν	(κατελαμβάνομεν	τὸν μὲν ~Σωκράτη ἄρτι λελυμένον,
[36]	ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν τι ~μάλιστα	ὑπολαμβάνομεν	τὴν ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου
[3]	~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου.	περιεμένομεν	οὖν ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ
[65]	αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν.	Περιεμένομεν	οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι
[24]	ὑπάρξει, ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ	(ἀπελίπομεν	~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν.
[22]	τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων πάντα	ἀναφέρομεν,	(ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν,
[65]	ἔφη, χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα	ποιήσομεν.	Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς
[16]	~Πῶς οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ποιήσομεν;	Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν,
[36]	πρὸς τοῦτον τὸν λόγον τί	φήσομεν,	ἐάν ~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν
[52]	~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ	φήσομεν	τὰ τρία καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον
[38]	ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι	πιστεύσομεν	λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς
[16]	ἦ δ᾽ ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ	ἀνταποδώσομεν	τὴν ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ
[3]	τὸν Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ	διημερεύομεν	μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ δὴ καὶ
[10]	ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽	~ἀκούομεν	ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι
[19]	γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε καὶ	ἠκούομεν	καὶ τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν;
[40]	μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς	ἔχομεν,	ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς
[28]	ᾗ οὐχ οὕτως ἔχει; ~Οὐκ	ἔχομεν.	~Τί οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων
[28]	ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα.	ἔχομέν	τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο λέγειν,
[15]	γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη,	ἔχομεν	τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται,
[20]	ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ πρὶν	εἴχομεν,	ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν
[19]	ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις	εἴχομεν;	~Πάνυ γε. ~(Ἔδει δέ γε,
[19]	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· ἦ	πάσχομέν	τι τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν
[66]	ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε καὶ	ἐπέσχομεν	τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ ~περιελθών,
[6]	~λόγος, ὡς ἔν τινι φρουρᾷ	ἐσμεν	οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ
[21]	ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε·	ἀπόλλυμεν	δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ ἄλλῳ
[21]	ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ	ἀπόλλυμεν	~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ
[17]	ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι	ὁμολογοῦμεν,	ἀλλ᾽ ἔστι τῷ ὄντι καὶ
[18]	~(Τῇδ᾽ ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὅς.	Ὁμολογοῦμεν	γὰρ δήπου, εἴ τίς τι
[19]	ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε	ὁμολογοῦμεν,	μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ
[18]	ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν καὶ τόδε	ὁμολογοῦμεν,	ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ,
[19]	πολύ γε, ἔφη, ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν	ὁμολογοῦμεν,	ὅταν τίς τι ἰδὼν ἐννοήσῃ
[60]	μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς	οἰκοῦμεν,	τοὺς δὲ ~βαθυτέρους ὄντας τὸ
[55]	ἂν θάνατον μὴ δέχηται τί	καλοῦμεν;	~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ
[20]	πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ ὃ	καλοῦμεν	μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν
[15]	μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις, καὶ	καλοῦμεν	οὕτω τὸ μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ
[57]	χρόνου τούτου μόνον ἐν ~ᾧ	καλοῦμεν	τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ
[29]	ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ νεκρὸν	καλοῦμεν,	ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν
[22]	Σιμμία; Εἰ μὲν ἔστιν ἃ	θρυλοῦμεν	ἀεί, ~καλόν τέ τι καὶ
[11]	ὡς ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ	ἐπιθυμοῦμέν	τε καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι,
[11]	μή ποτε κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ	~ἐπιθυμοῦμεν·	φαμὲν δὲ τοῦτο εἶναι τὸ
[45]	πότερον τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ	φρονοῦμεν,	ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ
[9]	οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν	σκοποῦμεν.	Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι
[37]	ἵνα χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί	ἐροῦμεν,	ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν
[53]	δ᾽ ὅς, ἐὰν οἷοί τ᾽	ὦμεν,	ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ
[14]	Ἢ περὶ ~αὐτῶν τούτων βούλει	διαμυθολογῶμεν,	εἴτε εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε
[15]	ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων	(ἴδωμεν	ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ
[11]	οὔ. Καὶ ἐν ᾧ ἂν	ζῶμεν,	οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα
[26]	μὲν ὁρατόν, τὸ δὲ ἀιδές;	~Θῶμεν,	ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς
[26]	ὁρατά; ~Παντάπασιν, ἔφη, ἀληθῆ λέγεις.	~Θῶμεν	οὖν βούλει, ἔφη, δύο εἴδη
[26]	κατὰ ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο, ἔφη,	θῶμεν.	~(Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[39]	πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ	πάθωμεν.	~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽ ἐγώ.
[40]	~Πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο	εὐλαβηθῶμεν,	καὶ μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν
[39]	~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον	εὐλαβηθῶμέν	τι πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ
[24]	ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν	~ἐπανέλθωμεν,	εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ
[25]	δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως.	~Ἴωμεν	δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽
[14]	ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ	ποιῶμεν;	Ἢ περὶ ~αὐτῶν τούτων βούλει
[40]	ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ	(παρίωμεν	εἰς ~τὴν ψυχὴν ὡς τῶν
[11]	εἰδέναι, ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν	ὁμιλῶμεν	τῷ σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι
[37]	ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι
[23]	ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι
[37]	ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	ἔτι που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ
[23]	δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνωμεν	οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ πρὶν
[11]	μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ	~κοινωνῶμεν,	ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ
[9]	~θανάτου οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι.	(Εἴπωμεν	γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς,
[43]	ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία ~που	ὁρῶμεν	(ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ
[10]	οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε	ὁρῶμεν;	Καίτοι εἰ αὗται τῶν περὶ
[19]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς	ἑωρῶμέν	τε καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς
[11]	~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν	τελευτήσωμεν,	ὡς ὁ λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν
[64]	τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω ποιεῖν·	θάπτωμεν	δέ σε τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως
[11]	ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ	καθαρεύωμεν	ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ
[55]	ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι	φῶμεν;	ἢ πῶς δοκεῖ; ~Καὶ μάλα
[19]	φῶμέν τι εἶναι ἢ μηδέν;	~(Φῶμεν	μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη ὁ
[19]	ἕτερόν τι, αὐτὸ τὸ ἴσον·	φῶμέν	τι εἶναι ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν
[29]	χρόνον μετὰ θεῶν διάγουσα; Οὕτω	φῶμεν,	ὦ Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω
[11]	ὅτι, ἕως ἂν τὸ σῶμα	ἔχωμεν	καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ
[18]	ᾗ ἔχει καίτοι εἰ μὴ	ἐτύγχανεν	αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς
[41]	Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ (μοι	γέγονεν	~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς
[45]	~τὸ ἓν ᾧ προσετέθη δύο	γέγονεν,	ἢ τὸ προστεθέν> ἢ τὸ
[45]	πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ ~αἰτία	γέγονεν,	ἡ σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι·
[44]	ἵλεά ~πως, ὡς ἔοικε, μετρίως	γέγονεν·	τί δὲ δὴ τὰ Κάδμου,
[12]	ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ	γέγονεν,	~ὥστε ἥ γε (ἀποδημία ἡ
[51]	~ἔφη, καὶ σέ τι τούτων	ἐτάραξεν	ὧν ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ,
[44]	αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως	ἔδοξεν	εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ
[49]	Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν	ἔδοξεν.	~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς
[47]	πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί μοι	ἔδοξεν	~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ
[37]	ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα καὶ ταχὺ	σαπὲν	διοίχοιτο. ὥστε τούτῳ τῷ ~λόγῳ
[51]	ἅμα βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα	εἶπεν,	Ἆρα μή που, ὦ Κέβης,
[1]	~Τί οὖν δή ἐστιν ἅττα	εἶπεν	ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου;
[66]	ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ	εἶπεν	ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ
[3]	~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα	εἶπεν,	οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες,
[66]	πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ	εἶπεν	ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς τῇ ~καρδίᾳ
[64]	ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας	εἶπεν·	Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα,
[51]	τι τούτων ἐτάραξεν ὧν ὅδε	εἶπεν;	~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη ὁ Κέβης,
[3]	ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν,	εἶπεν	περιμένειν καὶ μὴ πρότερον παριέναι
[35]	παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας	ἐγέλασέν	τε ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί,
[60]	μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ)	ἐξέπεσεν,	ἔνια δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ
[38]	τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ ἱκανῶς	~ἐβοήθησεν	ἢ ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν δίελθε
[57]	συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα,	ᾤκησεν	~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα.
[38]	εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ	ὑπέμνησέν	με ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ
[3]	Καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ	ἐνενόησεν	αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι
[66]	αὐτόν, καὶ ὃς τὰ ὄμματα	ἔστησεν·	~ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε
[65]	γυναῖκας καὶ ~τὰ παιδία ἀπιέναι	ἐκέλευσεν,	αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς.
[44]	χρόνον καὶ ᾔδει τε καὶ	ἔπραττεν	πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν
[3]	οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ	~ἐκέλευεν	ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν
[66]	σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ	~ἐκέλευεν	ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος
[2]	~Ἐκεῖνός τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως	εἶχεν,	καὶ αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ
[1]	ἀποθάνοι· τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν	εἶχεν	φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ περὶ
[1]	τις αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη·	ἔτυχεν	γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης
[1]	~πρύμναν τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽	ἔτυχεν,	ὥσπερ λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς
[38]	πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ	~προύτρεψεν	πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ
[3]	διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο,	συνῆψεν	εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς,
[65]	~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ πολὺν	διέτριψεν	ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος
[66]	~ἐκινήθη τε καὶ ὁ ἄνθρωπος	ἐξεκάλυψεν	αὐτόν, καὶ ὃς τὰ ὄμματα
[44]	ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον	ἦν	ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ
[50]	τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ	ἦν,	ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ
[65]	προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ	ἦν	ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν ὡς
[55]	εἰ καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον	ἦν	ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ
[55]	Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον	ἦν	(ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ
[45]	ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν,	ἓν	ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ
[41]	γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον	ἦν	ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι
[44]	εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ	ἦν	αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ
[46]	εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον	ἦν	αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ
[4]	τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν.	Ἦν	γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις
[39]	τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός γε,	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη.
[39]	πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον;	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα, ἦ
[39]	ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία,	ἦν	δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον
[39]	πω τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ γε,	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[39]	ἄφθονα καὶ πολλά; ~Πάνυ γε,	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη,
[38]	τε καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽	ἦν	δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο λέγεται
[38]	γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί;	ἦν	δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ
[38]	καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν,	ἦν	δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ,
[2]	Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης·	~ἦν	δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς
[3]	ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ	ἦν	ἐν τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν,
[45]	μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων	ἦν,	ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ
[44]	ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ	ἦν	ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους
[18]	τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ	ἦν	ἡ λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν
[4]	~εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ	ἦν	ἡ παροῦσα θυσία· μετὰ δὲ
[65]	δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ	ἦν	ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον
[23]	δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς	ἦν	ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ δὲ
[22]	~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς	ἦν	ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι
[37]	ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ	~ἦν	ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν
[45]	ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον	ἦν	καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο,
[66]	ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽	ἦν	~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος
[57]	αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ	ἦν	ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή,
[35]	τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ	ἦν	ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο,
[55]	κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον	ἦν,	ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν
[51]	τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις δ᾽	ἦν,	οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν,
[1]	σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽	ἦν	περὶ τούτων, πλήν γε ~δὴ
[18]	Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ	ἦν	που ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν
[44]	πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ	ἦν	που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον
[52]	τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ	ἦν,	πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη,
[2]	τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί	ἦν	τὰ λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα, καὶ
[49]	δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ	ἦν	τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων)
[66]	~Ἤδη οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ	ἦν	τὰ περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα,
[37]	ὅς, ὦ Κέβης, λέγε, τί	ἦν	τὸ σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν
[42]	~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις	ἦν,	τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽
[46]	ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον	ἦν	τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ ἐν
[3]	ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ	ἦν	τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε
[1]	ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν	ἦν	τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη
[3]	ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν	ἐν	τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν
[47]	ἢ περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς	ἦν,	ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου,
[13]	μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽	(ἦν	φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ
[52]	πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ	ἦν,	χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος
[50]	ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ	~ἦν.	Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας
[47]	δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην	ἣν	ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν
[1]	ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς Δῆλον·	ἣν	δὴ ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι
[45]	ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας	ἣν	δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν·
[31]	δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες,	ἣν	δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην τε καὶ
[13]	ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ ἡ σωφροσύνη,	ἣν	καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην,
[47]	παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν	ἂν	~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα,
[64]	ἔφη, τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ	ἣν	~οὗτος πρὸς τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο.
[61]	ἐπονομάζουσι Στύγιον, καὶ τὴν λίμνην	ἣν	~ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα·
[22]	γενέσθαι ἡμᾶς καὶ τὴν οὐσίαν	ἣν	σὺ νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ
[54]	μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ παρ᾽	ἣν	τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν
[59]	καὶ νόσους παρέχει. τὴν δὲ	γῆν	αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι
[60]	~πλατυτέρους. Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ	γῆν	εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ
[59]	(καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν	γῆν	ἐκ τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ
[58]	τὸν ἀέρα· αὐτὴν δὲ τὴν	γῆν	~καθαρὰν ἐν καθαρῷ κεῖσθαι τῷ
[60]	~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν	γῆν	καὶ θερμῶν ὑδάτων καὶ ψυχρῶν,
[5]	καθῆκε (τὰ σκέλη ἐπὶ τὴν	γῆν,	καὶ καθεζόμενος ~οὕτως ἤδη τὰ
[47]	οὐρανοῦ μένειν δὴ ποιεῖ τὴν	γῆν,	ὁ δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ
[60]	~Καὶ ὅλην μὲν δὴ τὴν	γῆν	οὕτω πεφυκέναι καὶ τὰ περὶ
[45]	τὸν οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν	γῆν	πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα
[58]	Εἶναι γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν	~γῆν	πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ
[61]	ἄλλων καὶ δὴ καὶ ὑπὸ	γῆν	ῥέων εἰς τὴν λίμνην ἀφικνεῖται
[60]	πεφυκέναι καὶ τὰ περὶ τὴν	γῆν·	τόπους δ᾽ ~ἐν αὐτῇ εἶναι
[60]	καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν	γῆν	ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς τὸ
[9]	τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος	ἀπαλλαγήν;	Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ τεθνάναι,
[13]	καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ	συλλήβδην	ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ
[15]	ζῴων πάντων καὶ φυτῶν, καὶ	συλλήβδην	ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων
[9]	μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι	ζῆν,	ἀλλ᾽ ἐγγύς τι τείνειν τοῦ
[57]	μόνον ἐν ~ᾧ καλοῦμεν τὸ	ζῆν,	ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ
[17]	τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν	ζῆν;	Εἰ γὰρ ἐκ μὲν τῶν
[16]	ὅς. ~(Τί οὖν; ἔφη, τῷ	ζῆν	ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ
[23]	ἀνάγκη δὲ αὐτῇ εἰς τὸ	ζῆν	ἰούσῃ τε καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν
[65]	ὀφλήσειν παρ᾽ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ	ζῆν	καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος.
[12]	ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ τεθνάναι οὕτω	ζῆν,	κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν;
[17]	ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ	ζῆν	μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι, μένοι
[6]	οἷς ~βέλτιον ὂν> τεθνάναι ἢ	ζῆν,	οἷς δὲ βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν
[64]	τὰ ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ	ζῆν,	οὐδὲ ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν
[59]	ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον τε	ζῆν	πολὺ πλείω τῶν ~ἐνθάδε, καὶ
[34]	(θεωμένη καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη,	ζῆν	τε οἴεται οὕτω δεῖν ἕως
[16]	Οὐκ ἐναντίον μὲν ~φῂς τῷ	ζῆν	τὸ τεθνάναι εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι
[42]	Καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν	ἀγαθήν,	καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ
[20]	μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ τοῦτο	λήθην	λέγομεν, ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν;
[13]	τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ	προυθυμήθην	γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην
[13]	προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς	προυθυμήθην	καί τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες
[48]	αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι καὶ ἐγὼ	διενοήθην,	καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι τὴν
[47]	ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης	ἐστερήθην	καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε
[38]	θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε μᾶλλον	~ἠγάσθην	ἢ τότε παραγενόμενος. (Τὸ μὲν
[35]	καὶ Σιμμίας σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω	~διελεγέσθην.	Καὶ ὁ Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ
[46]	αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ	ἥσθην	τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον
[41]	Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς	ἐπείσθην	ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν ~ἐμμένω
[45]	ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα	ἐτυφλώθην,	ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα ἃ
[43]	τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος δὲ πλήξας	κραδίην	ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι δή, κραδίη·
[58]	ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός τε	εἴην,	ἅμα δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην,
[38]	(Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ	~εἴην	καί με διαφεύγοι ὁ λόγος,
[66]	τύχην, οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου ~ἐστερημένος	εἴην.	Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος
[46]	ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα	εἰδείην	τὸ βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον.
[48]	ἔδεισα μὴ παντάπασι τὴν ψυχὴν	~τυφλωθείην	βλέπων πρὸς τὰ πράγματα τοῖς
[37]	καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή,	ἀνάγκην	εἶναι ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι
[46]	ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν καὶ τὴν	ἀνάγκην,	λέγοντα τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι
[6]	πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν	~ἀνάγκην	τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ
[47]	καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν τὴν	δίκην	ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ
[47]	καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει	δίκην	ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια
[30]	περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι	δίκην	τίνουσαι ~τῆς προτέρας τροφῆς κακῆς
[43]	κατὰ τὴν γυμναστικὴν ~καὶ τὴν	ἰατρικήν,	τὰ δὲ πρᾳότερον, καὶ τὰ
[4]	~εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν	μουσικήν	μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ
[4]	δὲ λέγον, Ὦ Σώκρατες ἔφη,	μουσικὴν	~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ ἐγὼ
[4]	τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη	μουσικὴν	ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ
[4]	ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν,	μουσικὴν	ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης
[31]	~ἰόντες οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ	πολιτικὴν	(ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι
[35]	καὶ οὐ χεῖρον ἐκείνων τὴν	μαντικὴν	ἔχειν παρὰ τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ
[35]	δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν εἶναι τὴν	μαντικήν,	οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ
[31]	βέλτιστον τόπον ~ἰόντες οἱ τὴν	δημοτικὴν	καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν
[43]	ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ τὴν	γυμναστικὴν	~καὶ τὴν ἰατρικήν, τὰ δὲ
[51]	~Καὶ ὁ Σωκράτης παραβαλὼν τὴν	κεφαλὴν	καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας,
[38]	ἐγώ. καταψήσας οὖν μου τὴν	~κεφαλὴν	καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ
[10]	ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ)	ἄλλην	(αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ
[20]	ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα ~ἤ τινα	ἄλλην	αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ
[18]	~ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ τινα	ἄλλην	αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο
[42]	ἔχειν ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ	ἄλλην	ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν
[49]	διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης,	ἄλλην	αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν
[59]	οἷα τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν	ἄλλην	εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ
[42]	κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα	ἄλλην	~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν μὲν
[35]	~πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ τινα	ἄλλην	λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ
[54]	ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων	ἄλλην	ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό
[42]	καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ	ἄλλην;	~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ
[49]	καὶ ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις	ἄλλην	τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι
[46]	γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι,	ἄλλην	τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ
[14]	(τὰ δὲ περὶ τῆς ~ψυχῆς	πολλὴν	ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή,
[30]	ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ τὴν	πολλὴν	~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ γε.
[60]	εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ	ὅλην	μὲν δὴ τὴν γῆν οὕτω
[60]	τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ περὶ	ὅλην	πολλούς, τοὺς μὲν ~βαθυτέρους καὶ
[25]	ἔστιν, τὸ ὄν, μή ποτε	μεταβολὴν	καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ
[20]	λήθην λέγομεν, ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης	~ἀποβολήν;	~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες.
[49]	εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν	πλὴν	αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ δι᾽
[66]	ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων	πλήν	γε αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ,
[1]	οἷός τ᾽ ἦν περὶ τούτων,	πλήν	γε ~δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν
[9]	γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ Σιμμία,	πλήν	γε τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι.
[13]	καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες	πλὴν	οἱ φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν γε
[57]	εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται	πλὴν	τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς,
[57]	ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία	πλὴν	τοῦ ὡς βελτίστην τε καὶ
[57]	Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν γὰρ	ἁπλῆν	~οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου φέρειν,
[58]	τό τε ὕδωρ καὶ τὴν	ὁμίχλην	καὶ τὸν ἀέρα· αὐτὴν δὲ
[45]	~Σκέψαι δὴ καὶ τάδε ἔτι.	μην	γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε
[2]	ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ	μὴν	ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε
[19]	μοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ	μὴν	ἐκ τούτων γ᾽ ἔφη, τῶν
[15]	γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω, ἔφη. ~Καὶ	μὴν	ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον
[45]	ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ	μήν,	ἔφη ὁ Κέβης, βούλομαί γε.
[18]	ταῖς δὲ ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ	μήν,	ἔφη ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ
[49]	ὡς ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ	μήν,	ἔφη ὁ Κέβης, ὡς διδόντος
[41]	~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ	μήν,	ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ αὐτὸς
[58]	ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ	μήν,	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες,
[7]	εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ	μήν,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν γέ
[52]	οὖν, ἔφη ὁ Κέβης. ~Οὐδὲ	μήν,	ἦ δ᾽ ὅς, ἐναντίον γέ
[41]	~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Καὶ	μήν,	ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει γε
[56]	τι εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ	μήν,	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας,
[24]	εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ	μὴν	ἡδομένῳ γε· πῶς γὰρ οὐ
[26]	γε, ὦ Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ	μὴν	ἡμεῖς γε τὰ ὁρατὰ καὶ
[5]	γε σαφές, ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ	μὴν	καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ
[19]	δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ	μὴν	καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν
[64]	μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ ἦ	μὴν	μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω,
[64]	ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν γὰρ ἦ	μὴν	παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ ἦ μὴν
[42]	ὧν ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ	μὴν	ποιεῖν τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ
[38]	ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ	μήν,	ὦ Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη
[35]	~Καὶ ὁ Σιμμίας ἔφη· Καὶ	μήν,	ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ.
[2]	ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ	μήν,	ὦ Φαίδων, καὶ τοὺς ἀκουσομένους
[46]	νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ	ἡγησάμην,	εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν
[58]	εἴην, ἅμα δέ, εἰ ~καὶ	ἠπιστάμην,	ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ
[4]	οὓς προχείρους εἶχον μύθους καὶ	~ἠπιστάμην	τοὺς Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα οἷς
[45]	γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς	ἠπιστάμην,	ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς
[2]	οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε	ἐτεταράγμην	~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον
[13]	~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ τὴν	ἐμὴν	δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ
[20]	ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν	~ἐπιστήμην	ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ που
[19]	ὅς. ~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν	ἐπιστήμην;	ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ
[19]	αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας	ἐπιστήμην	αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν,
[21]	λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν	ἐπιστήμην	αὐτῶν; Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽
[19]	πρὸ τούτων τὴν τοῦ ἴσου	ἐπιστήμην	εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα,
[21]	(ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον	ἐπιστήμην	εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ
[19]	τοῦ ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ τὴν	ἐπιστήμην	ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα,
[20]	εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του	ἐπιστήμην	~ἔχειν καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ
[45]	τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι	~ἐπιστήμην;	καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς
[46]	εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι	ἐπιστήμην	περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος
[58]	τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν· ~οὗ δὴ	ὑποστάθμην	ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν ἀεὶ
[38]	διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν	ποιησαίμην	ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν,
[8]	εἴπερ τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων	διισχυρισαίμην	ἂν καὶ τοῦτο. Ὥστε διὰ
[8]	τοῦτο μὲν οὐκ ἂν πάνυ	διισχυρισαίμην	ὅτι μέντοι ~παρὰ θεοὺς δεσπότας
[21]	περὶ τούτων ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν;	~Βουλοίμην	μεντἄν, ἔφη ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ
[47]	ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν	γενοίμην·	ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ
[46]	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν	ἀπεδόμην	πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ
[47]	~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός τε	ἐγενόμην,	τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ τὴν
[39]	ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ	ἐφεσπόμην,	ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις
[47]	δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε,	ᾠχόμην	φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων
[46]	καὶ εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι,	παρεσκευάσμην	ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο
[46]	~δὴ καὶ περὶ ἡλίου οὕτω	παρεσκευάσμην	ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ
[46]	Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι	ᾤμην	διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας περὶ τῶν
[45]	καὶ ~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ	ᾤμην	εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε πολλῶν
[8]	καὶ Κέβης, εἰ μὲν μὴ	ᾤμην	~ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς
[47]	τοῦ βελτίστου, ~εἰ μὴ δικαιότερον	ᾤμην	καὶ κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ
[46]	κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον	ᾤμην	καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι
[45]	σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως ~τότε	ᾤμην·	οὐ δοκῶ σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε,
[45]	τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ	ᾤμην	πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι,
[46]	Οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν	ᾤμην,	φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ
[38]	~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων,	συγγνώμην	γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ
[58]	~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ	ἱκανὴν	εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν ~ὁμοιότητα
[52]	σοι, οὐδέποτε χιόνα γ᾽ οὖσαν	δεξαμένην	τὸ ~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς
[33]	τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς	διαδεδεμένην	ἐν τῷ ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην,
[3]	τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ	παρακαθημένην.	Ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ
[33]	διαδεδεμένην ἐν τῷ ~σώματι καὶ	προσκεκολλημένην,	ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ
[41]	σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν	συγκειμένην	ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ
[59]	καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων	~συγκειμένην	ὡσαύτως, καὶ ἔτι πλειόνων καὶ
[18]	ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν	γεγραμμένην	~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ Σιμμίαν ἰδόντα
[57]	πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ φόνων ἀδίκων	ἡμμένην	ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην,
[30]	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ (καὶ)	διειλημμένην	γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς,
[33]	ἐν τῷ ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην,	ἀναγκαζομένην	δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ
[57]	τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη.	Ἀφικομένην	δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν
[36]	καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ	ἀπολομένην	~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι που
[37]	φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις	γιγνομένην	ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς δὲ ταῦτα
[3]	τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν (τε καὶ	~κοπτομένην·	ὁ δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς
[12]	τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν,	ἐκλυομένην	ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ
[12]	οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ	~κεκαθαρμένην.	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ
[57]	ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα	εἰργασμένην,	ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ
[33]	αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ	~κυλινδουμένην,	καὶ τοῦ εἱργμοῦ τὴν δεινότητα
[43]	τὸ σῶμα πάθεσιν ἢ καὶ	ἐναντιουμένην;	~Λέγω δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον
[43]	καὶ ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν	(ἐναντιουμένην	τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ
[34]	τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ	γαλήνην	τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ λογισμῷ
[59]	καὶ ~τόν γε ἥλιον καὶ	σελήνην	καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν
[47]	δὴ καὶ ὁ μέν τις	δίνην	~περιτιθεὶς τῇ γῇ ὑπὸ τοῦ
[54]	πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ	ἐκείνην,	ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην
[36]	ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν	ἐκείνην	καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ
[3]	ἀπαγέτω τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ	ἐκείνην	μὲν ἀπῆγόν τινες τῶν τοῦ
[36]	τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι	ἐκείνην	παθεῖν καὶ γὰρ οὖν, ὦ
[54]	τὴν (ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν	ἐκείνην	τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν
[35]	Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται	ἐκείνην	τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν
[52]	τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις	ἐκείνην	~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν τῇ
[38]	δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ τὴν	κλίνην	ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ
[3]	δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν	κλίνην	συνέκαμψέ τε ~τὸ σκέλος καὶ
[56]	οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν	~ἀνθρωπίνην	ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι
[61]	ὑπὸ γῆν ῥέων εἰς τὴν	λίμνην	ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ
[61]	δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον, καὶ τὴν	λίμνην	ἣν ~ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων,
[62]	ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν	λίμνην	καὶ ~δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν
[62]	ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν	λίμνην,	καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε καὶ
[61]	μέγαν πυρὶ πολλῷ καόμενον, καὶ	λίμνην	ποιεῖ μείζω τῆς παρ᾽ ἡμῖν
[62]	δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν	λίμνην	τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί τε
[12]	παρόντι καὶ ἐν τῷ (ἔπειτα	μόνην	~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ)
[31]	δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην τε καὶ	δικαιοσύνην,	ἐξ ἔθους τε καὶ μελέτης
[13]	τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ	~σωφροσύνην,	δόξει σοι εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς
[31]	(ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι	σωφροσύνην	τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους
[13]	ἣν καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι	σωφροσύνην,	τὸ ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ
[13]	τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη	σωφροσύνην·	~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι
[58]	φαίνεται ἢ κατὰ ~τὴν Γλαύκου	τέχνην,	καὶ ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως
[17]	πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ	καμπὴν	~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι πάντα τελευτῶντα
[3]	~Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ	Ξανθίππην	γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ
[35]	ἔποψ, ἃ δή φασι διὰ	λύπην	θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά
[35]	ἢ ῥιγῷ ἤ τινα ἄλλην	λύπην	λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε
[2]	δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων	παρῆν	καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ ~πατὴρ
[2]	ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι πάθος	παρῆν	καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό
[2]	εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις	παρῆν;	~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους
[42]	ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι,	τὴν	ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ
[39]	ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ	τὴν	αἰτίαν ~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν
[45]	δεῖ περὶ ~γενέσεως καὶ φθορᾶς	τὴν	αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν σοι
[45]	τοῦ οἴεσθαι περὶ τούτων του	τὴν	αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ
[49]	ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων	τὴν	αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς
[46]	ἔχῃ· εἰ οὖν τις βούλοιτο	τὴν	αἰτίαν εὑρεῖν περὶ ἑκάστου ὅπῃ
[46]	ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα	τὴν	~αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ
[46]	(στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι	τὴν	αἰτίαν καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα
[47]	τὰ μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην	τὴν	αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι· καὶ
[49]	πλείω εἶναι, καὶ διὰ ταύτην	τὴν	~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν,
[48]	ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων	τὴν	ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν οὖν ᾧ
[59]	αὐτῶν οἷα τυγχάνει ὄντα, ~καὶ	τὴν	ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι.
[54]	(ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην	τὴν	ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν θερμότης,
[11]	ἀσχολίας ~παρέχει τὸ σῶμα διὰ	τὴν	ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι δέ, ἄν
[46]	~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν καὶ	τὴν	ἀνάγκην, λέγοντα τὸ ἄμεινον ~καὶ
[19]	οὐ κατὰ πάντα ταῦτα συμβαίνει	τὴν	ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων,
[56]	(ὧν οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ	τὴν	~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν
[62]	τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ	τὴν	ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν
[49]	(λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ σκιὰν καὶ	τὴν	ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς
[36]	~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι	τὴν	ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι
[44]	γοῦν τὸν λόγον τὸν πρὸς	~τὴν	ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς
[36]	ἀνάγκη ἔτι που εἶναι αὐτὴν	τὴν	ἁρμονίαν, καὶ πρότερον τὰ ξύλα
[54]	ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν,	τὴν	~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν
[54]	σώματι ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ	τὴν	(ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην
[57]	ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς	τὴν	αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ
[46]	τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι·	τὴν	αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ
[37]	~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον.	Τὴν	αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα
[12]	ὄντι ~ἐρῶν, καὶ λαβὼν σφόδρα	τὴν	αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι
[53]	ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει	τὴν	αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ
[62]	φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν λίμνην	τὴν	Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί τε καὶ
[61]	ῥέων εἰς τὴν λίμνην ἀφικνεῖται	τὴν	~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων
[13]	ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι	τήν	γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε
[59]	γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν	τὴν	γῆν ἐκ τοιούτων ~εἶναι, καὶ
[58]	καὶ τὸν ἀέρα· αὐτὴν δὲ	τὴν	γῆν ~καθαρὰν ἐν καθαρῷ κεῖσθαι
[60]	ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ	τὴν	γῆν καὶ θερμῶν ὑδάτων καὶ
[5]	ταῦτα καθῆκε (τὰ σκέλη ἐπὶ	τὴν	γῆν, καὶ καθεζόμενος ~οὕτως ἤδη
[47]	τοῦ οὐρανοῦ μένειν δὴ ποιεῖ	τὴν	γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ
[60]	εἶναι. ~Καὶ ὅλην μὲν δὴ	τὴν	γῆν οὕτω πεφυκέναι καὶ τὰ
[45]	περὶ τὸν οὐρανόν ~(τε καὶ	τὴν	γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ
[58]	οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ πανταχῇ περὶ	τὴν	~γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ
[60]	οὕτω πεφυκέναι καὶ τὰ περὶ	τὴν	γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν αὐτῇ
[60]	ἢ καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ	τὴν	γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς
[58]	χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ	~τὴν	Γλαύκου τέχνην, καὶ ἅμα μὲν
[43]	μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ	τὴν	γυμναστικὴν ~καὶ τὴν ἰατρικήν, τὰ
[16]	αὐτοῖν ~τὴν μὲν καταδαρθάνειν εἶναι,	τὴν	δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς σοι, ἔφη,
[42]	αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν,	τὴν	δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι
[36]	καὶ τὰς ~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας,	τὴν	δὲ ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι τὴν τοῦ
[42]	εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε.	~Τὴν	δέ γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ
[59]	~αἴσχη τε καὶ νόσους παρέχει.	τὴν	δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις
[3]	τὸν μὲν ~Σωκράτη ἄρτι λελυμένον,	τὴν	δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν
[59]	τὸ κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ,	τὴν	δὲ ὅση ~λευκὴ γύψου ἢ
[47]	πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα ὑπερείδει·	(τὴν	δὲ τοῦ ὡς οἷόν τε
[59]	εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν τὸ κάλλος,	τὴν	δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ ὅση
[33]	ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ	τὴν	δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας
[31]	εἰς βέλτιστον τόπον ~ἰόντες οἱ	τὴν	δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες,
[4]	μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην	τὴν	δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι
[37]	δὲ τὸν (θάνατον καὶ ταύτην	τὴν	διάλυσιν τοῦ ~σώματος ἣ τῇ
[8]	Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων	τὴν	διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ ~ἔχεις
[12]	ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι	τὴν	διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν
[59]	λόγον τήν τε λειότητα καὶ	τὴν	διαφάνειαν καὶ τὰ ~χρώματα καλλίω·
[47]	~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν	τὴν	δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ
[39]	μὴ ἑαυτόν τις αἰτιῷτο μηδὲ	τὴν	ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ
[48]	ὕδατι ἤ (τινι τοιούτῳ σκοπῶνται	τὴν	εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι καὶ
[63]	ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει	τὴν	εἰς Ἅιδου πορείαν (ὡς πορευσόμενος
[52]	~μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ	τὴν	ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ.
[66]	~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ	τὴν	ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου
[13]	παῦροι ~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ	τὴν	ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ
[16]	δ᾽ ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ ἀνταποδώσομεν	τὴν	ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ
[64]	οὖν με πρὸς Κρίτωνα, ἔφη,	τὴν	ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν ~οὗτος
[66]	τε καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν	τὴν	ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ
[18]	~δικαίως λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ	τὴν	ἔννοιαν (ἔλαβεν; ~Πῶς λέγεις; ~Οἷον
[19]	δ᾽ ὅς. ~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ	τὴν	ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν
[21]	~Πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν	τὴν	ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ γὰρ δὴ
[19]	ἐκείνου τοῦ ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ	τὴν	ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας;
[50]	τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων	τὴν	~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ δὴ μετὰ
[51]	ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει	τὴν	ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽
[41]	αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα	τὴν	ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ ~ἔστιν
[16]	τὰς γενέσεις· σὺ δέ μοι	τὴν	ἑτέραν. Λέγω δὲ τὸ μὲν
[13]	τὸ πάθος τὸ περὶ ταύτην	τὴν	εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων
[35]	ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται ἐκείνην	τὴν	ἡμέραν διαφερόντως ἢ ἐν τῷ
[59]	καὶ ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς	τὴν	ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ (τὸν
[22]	~καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ	τὴν	ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι καὶ πρὶν
[58]	ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα	~τὴν	θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι, διὰ
[58]	τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους περὶ	τὴν	θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι
[59]	τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ	τὴν	θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις
[55]	οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν	τὴν	θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ὣς
[43]	τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν ~καὶ	τὴν	ἰατρικήν, τὰ δὲ πρᾳότερον, καὶ
[52]	οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην	~τὴν	ἰδέαν ἣ ἂν τῇ ἐν
[58]	πάντῃ καὶ τῆς γῆς αὐτῆς	τὴν	~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου
[62]	(ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς	τὴν	καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ
[42]	ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν καὶ	τὴν	κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα
[51]	γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης παραβαλὼν	τὴν	κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς, ~ἔφη,
[38]	ἢ ἐγώ. καταψήσας οὖν μου	τὴν	~κεφαλὴν καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ
[38]	ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ	τὴν	κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός, ὁ
[3]	ὁ δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς	τὴν	κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ σκέλος
[66]	αὐτὸ ποιήσει. Καὶ ἅμα ~ὤρεξε	τὴν	κύλικα τῷ Σωκράτει. ~Καὶ ὃς
[61]	καὶ ὑπὸ γῆν ῥέων εἰς	τὴν	λίμνην ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ
[61]	ὃν δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον, καὶ	τὴν	λίμνην ἣν ~ποιεῖ ὁ ποταμὸς
[62]	δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι εἰς	τὴν	λίμνην καὶ ~δέξασθαι, καὶ ἐὰν
[62]	ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς	τὴν	λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε
[62]	~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ	τὴν	λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί
[36]	Ἐπειδὰν οὖν ἢ κατάξῃ τις	τὴν	λύραν ἢ ~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ
[18]	χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν τε	τὴν	λύραν καὶ ~ἐν τῇ διανοίᾳ
[41]	ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν λόγων,	τὴν	~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν
[41]	λόγου λέγετε ἐν ᾧ ἔφαμεν	τὴν	μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ τούτου
[35]	θεοῦ, καὶ οὐ χεῖρον ἐκείνων	τὴν	μαντικὴν ἔχειν παρὰ τοῦ δεσπότου,
[35]	~κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν εἶναι	τὴν	μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι
[57]	Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι,	τὴν	μὲν ~ἀκάθαρτον καί τι πεποιηκυῖαν
[59]	λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων·	τὴν	μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ)
[42]	τινα ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ	τὴν	μὲν ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ
[16]	καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις αὐτοῖν	~τὴν	μὲν καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν δ᾽
[36]	οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη	τὴν	μὲν λύραν ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν
[16]	δυοῖν ὄντοιν; ~Πῶς γὰρ οὔ;	~Τὴν	μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν
[34]	φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν ~οἰηθείη	τὴν	μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν λύειν,
[36]	ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων κακῶν,	τὴν	μὲν ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει
[58]	μήκει τοῦ λόγου οὐκ ~ἐξαρκεῖν.	Τὴν	μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν
[66]	θεοῖς ἔξεστί τε καὶ χρή,	~τὴν	μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ
[4]	ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην	τὴν	μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν
[6]	τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ	τὴν	νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός,
[58]	~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ	τὴν	ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα· αὐτὴν
[19]	εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ	τὴν	ὁμοιότητα εἴτε μὴ ~ἐκείνου οὗ
[58]	ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν	τὴν	~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ
[22]	ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς καὶ	τὴν	οὐσίαν ἣν σὺ νῦν λέγεις.
[35]	μή σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ	τὴν	παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας
[35]	πείσαιμι (ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι	~τὴν	παροῦσαν τύχην, ὅτε γε μηδ᾽
[45]	~φαίνηται ὧν ἂν λέγω, πρὸς	τὴν	πειθὼ περὶ ὧν δὴ λέγεις
[1]	ἐν τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν	τὴν	πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι,
[30]	τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ	τὴν	πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ
[49]	~Τί δέ; Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος	τὴν	πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι (τοῦ δύο
[45]	προστεθὲν καὶ ᾧ ~προσετέθη (διὰ	τὴν	πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ
[1]	ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ	τὴν	~πρύμναν τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽
[44]	οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς	τὴν	πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι τοῦ
[49]	δὲ ~δεδιὼς ἄν, τὸ (λεγόμενον,	τὴν	σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν ἀπειρίαν,
[50]	μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων) πρὸς	τὴν	Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως
[45]	οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην	τὴν	σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν
[50]	Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας	τὴν	σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ
[50]	ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον	τὴν	σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον
[50]	τοῦ μὲν τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν	τὴν	σμικρότητα ὑπέχων, ~τῷ δὲ τὸ
[49]	καὶ διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ	τὴν	~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι μή τίς
[49]	(τοῦ δύο ~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος	τὴν	σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν;
[42]	ὄντα εἶναι ἐν ~ταῖς ψυχαῖς,	τήν	τε ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν;
[59]	ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον	τήν	τε λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν
[22]	λόγος εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι	τήν	τε ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι
[47]	ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ	τὴν	τῆς ~αἰτίας ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι
[49]	~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ	τὴν	τῆς δυάδος μετάσχεσιν, καὶ δεῖν
[10]	~Τί δὲ δὴ περὶ αὐτὴν	τὴν	τῆς φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον
[9]	~Ἆρα μὴ ἄλλο τι ἢ	τὴν	τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος
[55]	~Τί οὖν; Τὸ μὴ δεχόμενον	τὴν	τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ
[53]	χεῖρον πολλάκις ἀκούειν. Τὰ πέντε	τὴν	τοῦ ἀρτίου οὐ ~δέξεται, οὐδὲ
[53]	αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον	~τὴν	τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι.
[36]	οὔσας, τὴν δὲ ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι	τὴν	τοῦ θείου ~τε καὶ ἀθανάτου
[19]	δέ γε, φαμέν, πρὸ τούτων	τὴν	τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί.
[41]	ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν	τὴν	τοῦ ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ δὲ
[53]	τἆλλα τὰ τοιαῦτα, τὸ ἥμισυ,	τὴν	τοῦ ὅλου, καὶ τριτημόριον αὖ
[11]	τινες νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν	τὴν	τοῦ ὄντος θήραν. Ἐρώτων δὲ
[53]	~αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως δὲ	τὴν	(τοῦ περιττοῦ οὐ δέξεται· οὐδὲ
[53]	οὐ ~δέξεται, οὐδὲ τὰ δέκα	τὴν	τοῦ περιττοῦ, τὸ διπλάσιον. Τοῦτο
[11]	αἱ τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ	~τὴν	τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ
[37]	δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽ ἤδη	τὴν	φύσιν τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ
[11]	τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ ~τὴν	τῶν	χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ πόλεμοι
[44]	ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν	τὴν	ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον
[9]	ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα	τὴν	ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος
[9]	τὸ ~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ	τὴν	ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν
[36]	ὅτι τοιοῦτόν τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν	τὴν	ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ
[12]	αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι	τὴν	ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου
[33]	οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν	τὴν	ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην
[36]	εἶναι καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων	τὴν	ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς
[33]	παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν	τὴν	ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν
[12]	ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος	τὴν	ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽
[38]	τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι	τὴν	ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν με
[10]	ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος	τὴν	ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ
[63]	μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας	τὴν	ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ
[41]	ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι	τὴν	(ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ σώματι
[41]	λέγειν, ὅταν φῇς μὲν εἶναι	~τὴν	ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου
[9]	δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς δὲ	τὴν	ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν
[43]	ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην	τὴν	ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα·
[48]	διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι	τὴν	ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ
[36]	ἐάν ~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν	τὴν	ψυχὴν τῶν ἐν τῷ σώματι
[40]	εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ (παρίωμεν εἰς	~τὴν	ψυχὴν ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει
[52]	~οὐ μέντοι ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον	τὴν	ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν,
[36]	~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν	θειοτάτην,	ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι
[57]	τοῦ ὡς βελτίστην τε καὶ	φρονιμωτάτην	γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα
[41]	τοὺς δ᾽ οὔ; ~Τοὺς μέν,	ἐφάτην,	τοὺς δ᾽ οὔ. ~Τί οὖν,
[6]	ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ περιμένειν	εὐεργέτην.	~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας,
[30]	συνεῖναι καὶ διὰ τὴν πολλὴν	~μελέτην	ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς
[13]	αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς	ἀρετὴν	ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ
[31]	οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν	(ἀρετὴν	ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην
[42]	μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ	ἀρετὴν	καὶ ~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ
[42]	ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε	ἀρετὴν	καὶ τὴν κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν
[4]	τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι ~τὸν	ποιητὴν	δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι,
[1]	ἐν ᾧ Θησεύς ποτε εἰς	Κρήτην	τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο
[41]	Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι;	~(Συνωμολογείτην	δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον
[37]	ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη	ἑκάστην	τῶν ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν,
[59]	μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ)	θαυμαστὴν	τὸ κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ,
[45]	ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ	ἤστην	τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν
[57]	οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς	βελτίστην	τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν
[46]	λέγοντα τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι	αὐτὴν	ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ
[43]	ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν	αὐτήν,	ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν
[33]	δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ	αὐτὴν	αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ
[46]	καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι· τὴν	αὐτὴν	γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν.
[23]	εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ αὖθις	~αὐτὴν	γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ
[33]	ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι,	αὐτὴν	δὲ εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ
[12]	διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ σώματι,	αὐτὴν	δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν
[37]	ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν	αὐτὴν	δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽
[58]	τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα·	αὐτὴν	δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν ἐν
[33]	σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα ἀλλὰ μὴ	αὐτὴν	δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ
[19]	ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν	αὐτὴν	εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν
[43]	πάντων ἐξ ὧν φησί τις	αὐτὴν	(εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα
[24]	μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος	~αὐτὴν	ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ
[46]	αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν	αὐτὴν	ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ
[37]	μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν	αὐτὴν	ἐν ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ
[46]	εἰ ἐν μέσῳ φαίη εἶναι	αὐτήν,	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν
[37]	~ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν	αὐτὴν	ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου ~προτέραν
[59]	καὶ πανταχοῦ ~τῆς γῆς, ὥστε	αὐτὴν	ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν.
[55]	ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽	αὐτὴν	ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ
[58]	μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι	αὐτὴν	ἴσχειν τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ
[30]	οὕτω (δὴ ἔχουσαν οἴει ψυχὴν	αὐτὴν	~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽
[9]	ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν	~αὐτὴν	καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα μὴ
[12]	σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι	αὐτὴν	καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ
[23]	τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ ἀνάγκη	αὐτὴν	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή
[23]	Τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν	αὐτὴν	~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ
[16]	ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ	αὐτὴν	καὶ τὰς γενέσεις· σὺ δέ
[59]	νόσους παρέχει. τὴν δὲ γῆν	αὐτὴν	κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι καὶ
[34]	~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι	αὐτὴν	λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν
[3]	Ὦ Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω τις	αὐτὴν	~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν
[5]	ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ	αὐτὴν	οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ ἄν
[34]	αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης,	αὐτὴν	~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις
[20]	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες	αὐτὴν	πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα,
[33]	λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ	αὐτὴν	πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ
[41]	καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ	~αὐτὴν	συγκειμένην ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων;
[41]	~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν ἔδει	αὐτὴν	συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη,
[12]	~ἐρῶν, καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν	αὐτὴν	ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι
[42]	ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον	αὐτήν	τε εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν
[23]	καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ	αὐτὴν	~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις,
[36]	φαίη ἀνάγκη ἔτι που εἶναι	αὐτὴν	τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον τὰ
[10]	λέγεις. ~Τί δὲ δὴ περὶ	αὐτὴν	τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον
[10]	γέ που τότε κάλλιστα, ὅταν	αὐτὴν	τούτων μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ
[12]	δ᾽ ὅς. ~Λύειν δέ γε	αὐτήν,	ὥς φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα
[33]	ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τῶν ~ὄντων·
[27]	τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	γένηται καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ
[10]	αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί δὲ δὴ
[10]	ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽	αὑτὴν	γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ σῶμα,
[10]	τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽	αὑτὴν	εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ
[30]	ἔχουσαν οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽	αὑτὴν	εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.
[9]	τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽	αὑτὴν	εἶναι; Ἆρα μὴ ἄλλο τι
[12]	ἐν τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽	αὑτήν,	ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ
[12]	τῷ σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽	αὑτὴν	~ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν ἔχειν, τούτου
[11]	~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ
[12]	ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽	~αὑτὴν	πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί
[27]	~(Ὅταν δέ γε αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ
[33]	αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς	αὑτὴν	~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν
[14]	εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθ᾽	αὑτὴν	~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν
[29]	αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς	ἑαυτήν,	ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο τὸ
[34]	~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις	ἑαυτὴν	πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον
[46]	~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν	τοιαύτην	εἶναι· καὶ εἰ ἐν μέσῳ
[59]	δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν	~τοιαύτην	ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ
[12]	καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν	ταύτην	ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ
[8]	Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν	ταύτην	ἐν νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ
[57]	ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει ὄντα,	ταύτην	μὲν ἅπας φεύγει τε καὶ
[37]	οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν αὐτὴν δὲ	ταύτην	οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ
[47]	τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι,	ταύτην	οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε τινὰ οἴονται
[22]	ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ ἐπὶ	ταύτην	τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων πάντα
[47]	νῦν τὰ μέλη, ~καὶ διὰ	ταύτην	τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι·
[49]	δυοῖν πλείω εἶναι, καὶ διὰ	ταύτην	τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν
[4]	πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον	ταύτην	τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ
[37]	τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον καὶ	ταύτην	τὴν διάλυσιν τοῦ ~σώματος ἣ
[13]	ὅμοιον τὸ πάθος τὸ περὶ	ταύτην	τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ
[4]	καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα πολλάκις	ταύτην	τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν.
[45]	τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς	ταύτην	τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι ὡς
[16]	γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη. ~Τίνα	ταύτην;	~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[41]	τοῦ ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ δὲ	ταύτην,	ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε
[36]	σώματι ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ	πρώτην	ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης,
[44]	μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν	πρώτην	ἔφοδον οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ
[64]	πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν	ἐγγύην	ἢ ἣν ~οὗτος πρὸς τοὺς
[39]	οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφην	ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ
[39]	δὲ μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς λέγεις;	ἔφην	ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς,
[38]	ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν,	ἔφην,	οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς
[11]	τὸ σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν	(τροφήν·	ἔτι δέ, ἄν τινες νόσοι
[52]	ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου	μορφὴν	ἀεί, ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ
[11]	πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον παρέχει καὶ	ταραχὴν	καὶ ἐκπλήττει, ὥστε μὴ δύνασθαι
[66]	ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ	τύχην,	οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου ~ἐστερημένος εἴην.
[35]	οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν	τύχην,	ὅτε γε μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι
[43]	ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ	~ψυχὴν	ἄλλως τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ
[36]	καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν	ψυχὴν	ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ
[37]	ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην	ψυχὴν	~ἀντέχειν δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο
[44]	ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν	ψυχὴν	(ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν,
[9]	(φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν	ψυχὴν	ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας
[9]	~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν	ψυχὴν	(ἀπὸ) τοῦ σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν
[42]	ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ	ψυχὴν	ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.
[42]	~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων	ψυχὴν	ἁρμονίαν εἶναι τί τις φήσει
[41]	τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ	ψυχὴν	ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον,
[43]	ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει	ψυχὴν	(ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε
[30]	φεύγειν, οὕτω (δὴ ἔχουσαν οἴει	ψυχὴν	αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι;
[41]	ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα,	ψυχὴν	~δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν
[22]	ἔστιν, οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν	ψυχὴν	εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς·
[36]	τοιοῦτόν τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν	ψυχὴν	εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος
[12]	δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν	ψυχὴν	ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου εἰ
[33]	φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν	ψυχὴν	ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν
[36]	καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων τὴν	ψυχὴν	~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς καὶ
[22]	(τὸ ὁμοίως εἶναι τήν τε	ψυχὴν	ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς καὶ
[33]	ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν	ψυχὴν	ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ,
[12]	μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν	ψυχὴν	καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν
[38]	ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν	ψυχήν,	καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς
[10]	ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν	ψυχὴν	κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν
[42]	καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι,	ψυχήν;	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε δή,
[63]	~ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας τὴν	ψυχὴν	οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς
[41]	ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν	(ψυχήν,	πρὶν ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι;
[41]	ὅταν φῇς μὲν εἶναι ~τὴν	ψυχὴν	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός
[41]	ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι	ψυχὴν	σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί,
[9]	ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν	ψυχὴν	τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον
[43]	μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν	ψυχὴν	τοῖς κατὰ τὸ σῶμα· ἢ
[48]	καὶ ἔδεισα μὴ παντάπασι τὴν	ψυχὴν	~τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ πράγματα
[36]	~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν	ψυχὴν	τῶν ἐν τῷ σώματι ἐν
[42]	μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας	~ψυχὴν	ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἔστι
[40]	καὶ μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν	ψυχὴν	ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν
[42]	~Ἦ οὖν ἔστι τοῦτο περὶ	ψυχήν,	ὥστε καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον
[54]	ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα	ζωήν;	~Ἥκει μέντοι, ἔφη. ~Πότερον δ᾽
[4]	ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος	πρῴην,	ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο
[46]	τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον,	ἵν᾽	ὡς ~τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον
[35]	~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ ἐμὲ	συμπαραλαβεῖν,	εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽
[37]	ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ σώματα	κατατρίβειν,	ἄλλως τε κἂν πολλὰ ἔτη
[57]	δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος	ἄγειν	ἐπιχειρεῖ εἰς δή τινα ~τόπον,
[43]	σώματος παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας	ἄγειν	τε ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ
[58]	~τόπους αὐτῆς οὐδέν με κωλύει	λέγειν.	~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ
[49]	τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν	λέγειν,	ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ διὰ
[17]	ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ	λέγειν.	~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,
[56]	ὅδε ἤ τις ἄλλος ἔχει	λέγειν,	εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς
[18]	γε ἐξ ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε	λέγειν	ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι· οὐδὲν
[5]	οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς	λέγειν.	Καὶ γὰρ ἴσως (καὶ μάλιστα
[49]	τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν	λέγειν;	Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι
[58]	(εἰ γὰρ δὴ καὶ μῦθον	λέγειν	καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία,
[7]	μοι δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ	~λέγειν	Κέβης· τί γὰρ ἂν βουλόμενοι
[4]	ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ τί χρὴ	λέγειν.	~Λέγε τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ, ὦ
[41]	ὅς, ὅτι ταῦτά σοι συμβαίνει	λέγειν,	ὅταν φῇς μὲν εἶναι ~τὴν
[47]	ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας	λέγειν,	ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον
[18]	ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ	λέγειν,	ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις ~οὐκ
[11]	καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα	λέγειν,	ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός
[7]	ἔφη, λέγετε· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς	λέγειν	ὅτι χρή με πρὸς ταῦτα
[64]	ἄριστε Κρίτων, τὸ μὴ καλῶς	λέγειν	οὐ μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο
[58]	τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα εἰωθότων	λέγειν·	~οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι
[56]	ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο τι	λέγειν	οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.
[64]	ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως	λέγειν,	παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς, ἅμα
[38]	νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι	λέγειν	(πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν
[40]	μέν τι ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς	λέγειν,	συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή, παντὶ
[47]	~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας	λέγειν	τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν ~πράττω,
[11]	Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους	λέγειν	τε καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς
[35]	ἀπαλλάττεσθαι. ἀλλὰ τούτου γ᾽ ἕνεκα	~λέγειν	τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι
[18]	ἀκούοιμι ~νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας	λέγειν.	~(Τῇδ᾽ ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὅς.
[28]	ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο	λέγειν,	ὦ φίλε Κέβης, ᾗ οὐχ
[57]	ὑπὸ τῶν περὶ γῆς εἰωθότων	~λέγειν,	ὡς ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι.
[37]	αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο	λέγειν,	ὡς ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν
[39]	ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ	ἀλγεῖν	ἅσμενος ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ᾽
[5]	~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ	μυθολογεῖν	περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ,
[16]	ἐκ τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον, ἔφη,	ὁμολογεῖν	ὅτι τὸ ζῶν. ~Ἐκ τῶν
[7]	δεῖ ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ	φεύγειν	~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ
[50]	ἀλλὰ δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ	φεύγειν	καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ
[30]	~μισεῖν τε καὶ τρέμειν καὶ	φεύγειν,	οὕτω (δὴ ἔχουσαν οἴει ψυχὴν
[47]	καὶ κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ	φεύγειν	τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ
[18]	δήπου, εἴ τίς τι ~ἀναμνησθήσεται,	δεῖν	αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι.
[35]	τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός·	δεῖν	γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν γέ
[8]	Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους,	δεῖν	δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ
[32]	~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ	δεῖν	ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ
[33]	οὖν τῇ λύσει οὐκ οἰομένη	δεῖν	ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς
[48]	ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν,	δεῖν	εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ
[34]	τρεφομένη, ζῆν τε οἴεται οὕτω	δεῖν	ἕως ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν
[58]	οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ	δεῖν	μήτε (ἀέρος πρὸς τὸ μὴ
[46]	ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο	δεῖν	περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον
[6]	ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι	δεῖν,	πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ,
[49]	τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν, καὶ	δεῖν	τούτου ~μετασχεῖν τὰ μέλλοντα δύο
[35]	δή φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα	ᾄδειν.	Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται
[43]	αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία	ᾄδειν	οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ
[35]	οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα	ᾄδειν	οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε
[35]	θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον ὑπὸ λύπης	ἐξᾴδειν,	καὶ οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν
[24]	~Ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης,	ἐπᾴδειν	αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν
[63]	καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ	ἐπᾴδειν	ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ
[37]	συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι	προσᾴδειν,	ἐὰν δὲ μή, ~οὕτως ἤδη
[34]	καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ	ἐγκαταδεῖν	καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης
[59]	εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ	~ἰδεῖν,	εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ
[59]	πανταχοῦ ~τῆς γῆς, ὥστε αὐτὴν	ἰδεῖν	εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα
[35]	λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης, ὡς	ἰδεῖν	~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι·
[19]	ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ	ἰδεῖν	ἢ ἅψασθαι ἢ ἔκ τινος
[6]	μοι φαίνεται καὶ οὐ ῥᾴδιος	διιδεῖν·	οὐ ~μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ
[58]	ἔλθοι ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο,	κατιδεῖν	ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ
[58]	ἄν τινα καὶ τὰ ἐκεῖ	~κατιδεῖν,	καὶ εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ
[47]	ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον	συνδεῖν	καὶ συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ
[16]	καὶ (ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ	καθεύδειν,	καὶ τὰς γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν
[17]	τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι,	καθεύδειν.	κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα,
[16]	ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ	~καθεύδειν;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί;
[16]	ἑτέραν. Λέγω δὲ τὸ μὲν	~καθεύδειν,	τὸ δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ ἐκ
[16]	δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ ἐκ τοῦ	καθεύδειν	τὸ ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ
[9]	μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν;	~Ἀτιμάζειν	ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε
[9]	πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ	~ἀτιμάζειν,	(καθ᾽ ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη
[58]	τὰ ἄστρα, ὃν δὴ ~αἰθέρα	ὀνομάζειν	(τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ τὰ
[11]	~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε καὶ	δοξάζειν	πάντας τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ
[1]	τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν εἶχεν	φράζειν.	~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ περὶ τῆς
[8]	τὸ φάρμακον ὅτι χρή σοι	φράζειν	ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ
[38]	τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι,	~παίζειν	μου εἰς τὰς τρίχας Αὔριον
[12]	ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, ~τὸ	χωρίζειν	ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος
[28]	προστάττει, τῇ δὲ ἄρχειν καὶ	~δεσπόζειν·	καὶ κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν
[43]	οἵας ἄγειν τε ~ταῦτα καὶ	δεσπόζειν,	καὶ οὔσης αὐτῆς πολὺ θειοτέρου
[15]	μόνον τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον	~μαθεῖν,	ἀλλὰ καὶ κατὰ ζῴων πάντων
[47]	αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου	μαθεῖν	οἷός τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον
[35]	γέ τι τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ	μαθεῖν	ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ,
[36]	χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι ἐκείνην	παθεῖν	καὶ γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες,
[18]	αὐτὸ δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι	~παθεῖν	περὶ οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι.
[35]	ὅτε γε μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι	πείθειν,	ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι
[22]	Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα	πείθειν.	~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς
[24]	δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειρῶ	ἀναπείθειν·	~μᾶλλον δὲ μὴ ὡς ἡμῶν
[24]	~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον οὖν πειρῶ	μεταπείθειν	μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον ~ὥσπερ
[44]	αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα	ἐλθεῖν	~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ
[37]	πρὶν εἰς τόδε τὸ εἶδος	ἐλθεῖν,	οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ
[35]	ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ	(διελθεῖν,	εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον
[58]	οὐχ οἵους τε εἶναι ἡμᾶς	~διεξελθεῖν	ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν ἀέρα· ἐπεί,
[2]	πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα	διεξελθεῖν	πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν ἔγωγε
[12]	δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου	μετελθεῖν,	ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος,
[43]	πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ	ἐσθίειν,	καὶ ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν
[45]	δῆλον εἶναι, ὅτι διὰ τὸ	ἐσθίειν	καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ
[6]	μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ	ποιεῖν,	ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην.
[24]	εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο	~ποιεῖν.	~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή, ἔφη,
[4]	ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ	ποιεῖν·	ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι
[46]	ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ	ποιεῖν·	ἐκ δὲ δὴ τοῦ λόγου
[4]	ταύτην τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι	ποιεῖν.	Ἦν γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε·
[64]	μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω	ποιεῖν·	θάπτωμεν δέ σε τίνα ~τρόπον;
[46]	ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ	ποιεῖν	καὶ ~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ
[4]	ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν	ποιεῖν,	μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν·
[4]	δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι,	ποιεῖν	μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ
[66]	γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ	ποιεῖν;	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα
[6]	τινῶν, ὡς οὐ δέοι τοῦτο	ποιεῖν·	σαφὲς ~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς
[47]	οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ	ποιεῖν	τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν
[42]	ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν	ποιεῖν	τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι
[4]	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν	ποιεῖν,	ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης
[62]	ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν	ποιεῖν	ὥστε ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν
[66]	τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι	πιεῖν.	~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽
[63]	γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον	πιεῖν	τὸ φάρμακον καὶ μὴ πράγματα
[46]	~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν	ἐπενεγκεῖν	ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως
[3]	ἐν τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν,	ἥκειν	δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ.
[3]	ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις	ἥκειν	ὡς ~πρῳαίτατα εἰς τὸ εἰωθός.
[42]	ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει	προσήκειν	ἄλλως πως ἔχειν ἢ ὡς
[46]	λόγου ~τούτου οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν	προσήκειν	ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου
[37]	ἐὰν δὲ μή, ~οὕτως ἤδη	ὑπερδικεῖν	τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽ ἄγε, ἦ
[58]	~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις	οἰκεῖν.	Εἶναι γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν
[58]	οἴοιτό τε ἐπὶ ~τῆς θαλάττης	οἰκεῖν	καὶ διὰ τοῦ ὕδατος ὁρῶν
[58]	τῆς γῆς οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς	οἰκεῖν,	καὶ τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν,
[12]	συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ	~οἰκεῖν	κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν
[58]	τι εἶναι αὐτό, καὶ ἡμᾶς	οἰκεῖν	(τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ
[58]	οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς	~οἰκεῖν,	ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν
[43]	ἐνόντος καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον	~ἕλκειν,	τὸ μὴ πίνειν, καὶ πείνης
[30]	καὶ ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν ἄλλο	δοκεῖν	εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ τὸ
[9]	τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας	δοκεῖν	εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς τοὺς
[45]	ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς μοι	δοκεῖν,	ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς
[58]	τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ	~ἐξαρκεῖν.	Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς
[6]	ἑαυτὸν ἐκ ταύτης ~λύειν οὐδ᾽	ἀποδιδράσκειν,	μέγας τέ τίς μοι φαίνεται
[47]	πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ	~ἀποδιδράσκειν	ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽
[49]	κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς	~ἀρέσκειν·	σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ τῶν
[4]	τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ με	ἀποθνῄσκειν,	ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις
[16]	φύσις; Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ	ἀποθνῄσκειν	~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που,
[7]	~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν	(ἀποθνῄσκειν,	ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ,
[12]	ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες	ἀποθνῄσκειν	~μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα
[16]	σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ	ἀποθνῄσκειν	σαφὲς δήπου, ἢ οὔ; ~Πάνυ
[9]	οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ	ἀποθνῄσκειν	~τε καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν
[49]	ἄλλας αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας	γιγνώσκειν·	ἀλλ᾽ ἐάν τίς μοι λέγῃ
[4]	ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ	διώκειν	ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ, ὡς
[38]	ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν	καταβαλεῖν	~οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις λόγοις,
[52]	τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ τοῦτο	~καλεῖν	ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω πεφυκέναι
[47]	Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ ~τοιαῦτα	καλεῖν	λίαν ἄτοπον· εἰ δέ τις
[58]	οἰκεῖν, καὶ τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν	καλεῖν,	ὡς διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος
[3]	τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ	θέλειν	~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ
[50]	μόνον αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽	ἐθέλειν	ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι,
[7]	τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν	ἐθέλειν	(ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες,
[5]	μὴ θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι,	ἐθέλειν	δ᾽ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν
[50]	καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ	ἐθέλειν	εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν.
[50]	οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν οὐδ᾽	ἐθέλειν	~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν τὸ ἕτερον,
[44]	ἐν τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε	ἀφελεῖν	οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι δὲ
[57]	ἃ ~δὴ καὶ μέγιστα λέγεται	ὠφελεῖν	ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς
[49]	καὶ διὰ ταύτην τὴν ~αἰτίαν	ὑπερβάλλειν,	φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ
[45]	μνήμης καὶ δόξης λαβούσης τὸ	ἠρεμεῖν,	κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην; καὶ
[30]	δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν τε καὶ	τρέμειν	καὶ φεύγειν, οὕτω (δὴ ἔχουσαν
[5]	(καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε	ἀποδημεῖν	διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν περὶ
[46]	~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα	κοσμεῖν	καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ
[47]	τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ	(διακοσμεῖν	τὰ πράγματα, ἀέρας δὲ καὶ
[35]	καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ	ἐπιθυμεῖν	~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον
[3]	λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ	λαμβάνειν	καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ
[20]	καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην	ἀναλαμβάνειν	εἴη; Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι
[65]	οὐ ποιήσω· οὐδὲν γὰρ (οἶμαι	κερδανεῖν	ὀλίγον ὕστερον πιὼν ~ἄλλο γε
[63]	ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ περὶ τὸ	μανθάνειν	~ἐσπούδασέ τε καὶ κοσμήσας τὴν
[20]	εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν	μανθάνειν	οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη;
[48]	Οἶμαι γάρ σε νῦν οὐ	~μανθάνειν.	~Οὐ μὰ τὸν Δία, ἔφη
[20]	~πάντες, ἢ ὕστερον, οὕς φαμεν	μανθάνειν,	οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι,
[35]	ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς	ἀποθανεῖν,	ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ πρόσθεν
[16]	τὰς γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν μὲν	καταδαρθάνειν	εἶναι, τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς
[17]	λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ τὸ	καταδαρθάνειν	~μὲν εἴη, τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι
[52]	που δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος	τυγχάνειν	ὅπερ νῦν λέγομεν· ἢ οὔ;
[47]	τῇ γῇ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ	μένειν	δὴ ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ
[7]	ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα	παραμένειν,	διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ
[64]	ὑμεῖς ~δὲ ἦ μὴν μὴ	παραμενεῖν	ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι
[36]	τοῦ σώματος ἑκάστου πολὺν χρόνον	παραμένειν,	(ἕως ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ
[64]	Οὗτος μὲν γὰρ ἦ μὴν	παραμενεῖν·	ὑμεῖς ~δὲ ἦ μὴν μὴ
[6]	εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ	περιμένειν	εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα
[3]	θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν	περιμένειν	καὶ μὴ πρότερον παριέναι ἕως
[65]	εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε	περιμένειν.	Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς
[65]	οὓς ~σὺ λέγεις οἴονται γὰρ	κερδαίνειν	ταῦτα ποιήσαντες καὶ ἔγωγε ταῦτα
[44]	ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ δὲ	~ἀποφαίνειν	ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ
[7]	μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς σὲ	τείνειν	τὸν λόγον, ὅτι οὕτω ῥᾳδίως
[9]	εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς τι	τείνειν	τοῦ ~τεθνάναι ὁ μηδὲν φροντίζων
[15]	τὸ μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ	φθίνειν;	~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι
[60]	περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ πάντα	κινεῖν	ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν
[45]	ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ	~πίνειν·	(ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν σιτίων
[43]	ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ μὴ	πίνειν,	καὶ πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ
[65]	καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω	πίνειν	τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων.
[8]	ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ τρὶς	~πίνειν	τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ
[35]	διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι,	ὀκνεῖν	δὲ ὄχλον παρέχειν, μή σοι
[37]	ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ	πονεῖν	αὐτὴν ἐν ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν
[48]	μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ	συμφωνεῖν	τίθημι ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ
[65]	ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες	διάξειν	ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ
[1]	εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν	~ἀπάξειν	εἰς Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ
[44]	καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ	πράξειν	διαφερόντως ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ
[2]	ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ	πράξειν	(εἴπερ τις ~πώποτε καὶ ἄλλος.
[23]	εἰ μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις	ἕξειν.	~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία
[8]	~παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς	ἥξειν,	εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ τι
[8]	Κέβης, εἰ μὲν μὴ ᾤμην	~ἥξειν	πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους
[49]	σοι ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν	~ἐπιδείξειν	καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ)
[33]	σῶμα φῇ. Ἐκ γὰρ τοῦ	ὁμοδοξεῖν	τῷ σώματι καὶ τοῖς ~αὐτοῖς
[19]	ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν,	ἐννοεῖν	εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ
[63]	ψυχὴ φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ	πρέπειν	μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι
[48]	ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι σαφέστερον	εἰπεῖν	ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ σε
[29]	τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς ἔπος	εἰπεῖν	ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί.
[42]	ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,	εἰπεῖν·	δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽
[55]	ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου	εἰπεῖν;	Εἰ μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ
[49]	τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι	εἰπεῖν	ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν
[56]	τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ τι	εἰπεῖν	ἢ ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ μήν, ἦ
[35]	ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ	εἰπεῖν	καὶ (διελθεῖν, εἴ πῃ ὑμῖν
[25]	οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος	εἰπεῖν	οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ,
[58]	θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς ~ἔπος	εἰπεῖν	οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ
[37]	καί, εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν	εἰπεῖν,	πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ
[10]	καὶ ὤτων καὶ ὡς ἔπος	εἰπεῖν	σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος
[8]	ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι	εἰπεῖν.	~Τί δέ, ὦ Σώκρατες, ἔφη
[14]	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,	εἰπεῖν	τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ
[21]	λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον τινὰ	εἰπεῖν	χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ
[10]	μετὰ τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ τι	σκοπεῖν,	δῆλον ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽
[48]	τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον	σκοπεῖν	ἢ τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις.
[46]	τοῦ λόγου ~τούτου οὐδὲν ἄλλο	σκοπεῖν	προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ
[11]	αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα πρὸς τὸ	σκοπεῖν	τι, ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ
[27]	τῷ σώματι ~προσχρῆται εἰς τὸ	σκοπεῖν	τι ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν
[27]	τοῦ σώματος, τὸ δι᾽ αἰσθήσεως	~σκοπεῖν	τι τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ
[48]	τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις	σκοπεῖν	τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως
[5]	μάλιστα πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν	διασκοπεῖν	τε καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς
[18]	ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ μὴ	ἐπισκοπεῖν	ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[38]	πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε καὶ	συσκοπεῖν	τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή;
[60]	ἔχειν, ᾗ πολὺ μὲν ~ὕδωρ	ῥεῖν	ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ
[50]	μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς	ἐρεῖν,	ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ που
[57]	ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου	φέρειν,	ἡ δ᾽ οὔτε ἁπλῆ οὔτε
[65]	τε καὶ ~πειρῶ ὡς ῥᾷστα	φέρειν	τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα δακρύσας
[44]	ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο.	Διαφέρειν	~δὲ δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε
[58]	πολὺ ἂν ἔτι πλέον φανείη	~διαφέρειν·	(εἰ γὰρ δὴ καὶ μῦθον
[37]	μοι πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ	διαφέρειν.	Τί οὖν, ἂν φαίη ~ὁ
[11]	κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός τις	ἐκφέρειν	ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου ἐν
[8]	διαλεγομένους, δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον	~προσφέρειν	(τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή,
[7]	ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας	χαίρειν.	~Ἀκούσας οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί
[33]	τῷ σώματι καὶ τοῖς ~αὐτοῖς	χαίρειν	ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ
[8]	~Καὶ ὁ Σωκράτης, ἔα, ἔφη,	χαίρειν	αὐτόν· ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ
[9]	γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς,	χαίρειν	εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι τὸν
[32]	ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι,	~χαίρειν	εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται
[49]	τῶν τοιούτων, τὰ μὲν ἄλλα	~χαίρειν	ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς
[49]	τις αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο,	χαίρειν	ἐῴης ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο
[49]	τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν	χαίρειν,	παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις·
[10]	αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα	χαίρειν	τὸ σῶμα, καὶ καθ᾽ ὅσον
[63]	σῶμα καὶ τοὺς κόσμους εἴασε	χαίρειν,	ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ
[60]	Ή δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ	ἐκρεῖν	τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα
[25]	ψυχή ἐστιν, καὶ ἐκ τούτων	θαρρεῖν	~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας
[8]	ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν βίον	θαρρεῖν	μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι
[37]	θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως	θαρρεῖν,	ὃς ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι
[64]	τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ	θαρρεῖν	τε χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν
[63]	μῦθον. Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα	θαρρεῖν	χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ
[37]	τῷ ~λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα	θαρρεῖν	ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που
[59]	τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις ἃς	~περιρρεῖν	τὸν ἀέρα πρὸς τῇ ἠπείρῳ
[58]	δὴ ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι καὶ	συρρεῖν	ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς
[60]	τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ	εἰσρεῖν	πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα
[49]	εἴπερ βούλοιό τι τῶν ὄντων	~εὑρεῖν;	Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ
[35]	ἢ μαθεῖν ὅπῃ ἔχει ἢ	εὑρεῖν	ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν
[46]	ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ	εὑρεῖν,	ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν ἢ
[47]	ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς	εὑρεῖν	οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός
[46]	οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν	εὑρεῖν	περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ
[39]	τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον	εὑρεῖν	τοῦτον πονηρόν τε καὶ ἄπιστον,
[39]	σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν	ἐξευρεῖν	ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ ἄλλο
[47]	ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα	~ἐξευρεῖν,	καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν
[33]	πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων μὲν	ἀναχωρεῖν,	ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι,
[37]	ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ	συγχωρεῖν	αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν,
[41]	μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ	συγχωρεῖν,	~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν σώματος,
[50]	τὸ ἕτερον, ἢ φεύγειν καὶ	ὑπεκχωρεῖν	ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ ἐναντίον,
[46]	ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι	φράσειν	~πρῶτον μὲν πότερον ἡ γῆ
[49]	ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε	πεσεῖν,	ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ
[58]	μήτε (ἀέρος πρὸς τὸ μὴ	πεσεῖν	μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης,
[62]	ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ	~ἐμπεσεῖν	μὲν εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγκη,
[65]	πιὼν ~ἄλλο γε ἢ γέλωτα	ὀφλήσειν	παρ᾽ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν
[52]	ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι ποτὲ	τολμήσειν	δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι
[38]	ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον	κομήσειν,	πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν
[35]	τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ	~εὐπορήσειν.	~Καὶ ὁ Σιμμίας ἔφη· Καὶ
[49]	τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ	ἀνευρήσειν	ὡς ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ
[44]	μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης,	ἐξευρήσειν·	τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον τὸν
[52]	ἀλλὰ προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ	ὑπεκχωρήσειν	αὐτῷ ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε.
[30]	φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη	~μισεῖν	τε καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν,
[40]	τῷ παρόντι τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων	διοίσειν·	οὐ γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν
[19]	ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε	ἀνοίσειν,	ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽
[66]	διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν μέλλοντα	δώσειν	τὸ ~φάρμακον, ἐν κύλικι φέροντα
[8]	μοι λέγει ὁ μέλλων σοι	~δώσειν	τὸ φάρμακον ὅτι χρή σοι
[13]	συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν	κρατεῖν	ἄλλων ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν
[24]	~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα.	Ζητεῖν	δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ᾽
[7]	ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους	~ἀγανακτεῖν	ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας
[12]	ζῆν, κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος αὐτῷ τούτου	ἀγανακτεῖν;	~Γελοῖον· πῶς δ᾽ οὔ; ~Τῷ
[9]	τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ	ἀγανακτεῖν	ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ
[7]	κτήματα εἶναι. Τὸ γὰρ μὴ	ἀγανακτεῖν	~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς
[64]	χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν σῶμα	θάπτειν,	καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως ἄν
[64]	φάναι ~τοὐμὸν σῶμα θάπτειν, καὶ	θάπτειν	(οὕτως ὅπως ἄν σοι φίλον
[57]	καὶ μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν ἢ	βλάπτειν	τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ
[33]	~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν	πίπτειν	εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ
[29]	καλοῦμεν, ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ	διαπίπτειν	καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων
[56]	ἄλλο τι λέγειν οὐδέ πῃ	~ἀπιστεῖν	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή
[22]	καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς τὸ	ἀπιστεῖν	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ
[32]	οὐ δεῖν ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ	πράττειν	καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει τε
[34]	αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον	πράττειν	Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης,
[4]	τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο	~ἐπικελεύειν,	μουσικὴν ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας μὲν
[4]	αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ	ἐπικελεύειν,	ὥσπερ οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι,
[28]	δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ	δουλεύειν;	~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ
[28]	ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν	δουλεύειν	καὶ ἄρχεσθαι ἡ φύσις προστάττει,
[28]	θεῖον οἷον ἄρχειν τε καὶ	~ἡγεμονεύειν	πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί
[43]	ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν	ἡγεμονεύειν;	~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ οὔ;
[1]	αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ τούτῳ	καθαρεύειν	τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα
[10]	καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ	θηρεύειν	τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα
[47]	ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ	προσαγορεύειν.	διὸ δὴ καὶ ὁ μέν
[33]	αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη,	πιστεύειν	δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ
[12]	~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽ ὅς.	~Λύειν	δέ γε αὐτήν, ὥς φαμεν,
[33]	τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ	λύειν	~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης μὲν
[34]	τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν	λύειν,	λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν ~παραδιδόναι
[6]	δεῖ δὴ ἑαυτὸν ἐκ ταύτης	~λύειν	οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ τίς
[37]	ἡμῶν τὰς ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν	κωλύειν	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι
[44]	~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν	κωλύειν	φῂς πάντα ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν
[44]	οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα	μηνύειν	~ἀθανασίαν μὲν μή, ὅτι δὲ
[27]	τοῦ ὁρᾶν ἢ διὰ τοῦ	ἀκούειν	ἢ δι᾽ ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως
[45]	ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ	~ἀκούειν	καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ
[19]	ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ	ἀκούειν	καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει
[53]	~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις	ἀκούειν.	Τὰ πέντε τὴν τοῦ ἀρτίου
[3]	ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει	ὑπακούειν,	εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ πρότερον
[63]	πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν	λούειν.	~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ
[66]	ᾐσχύνθημέν τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ	δακρύειν.	Ὁ δὲ ~περιελθών, ἐπειδή οἱ
[66]	τε ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ	δακρύειν,	~ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά τε
[35]	αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ	ἐλέγχειν	καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν
[40]	περὶ ~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως	ἔχειν	ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι
[47]	~οὔτε τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν	ἔχειν,	ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν
[41]	καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως	ἔχειν	ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν
[59]	ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς ~λίθους	ἔχειν	ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν
[15]	~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως	ἔχειν	ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ
[19]	αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ	ἔχειν;	~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον
[57]	σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς	ἔχειν·	ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε καὶ
[62]	οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως	ἔχειν	διὰ τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων,
[21]	~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι πάντες	ἔχειν	διδόναι λόγον περὶ τούτων ὧν
[14]	βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως	ἔχειν	εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη
[4]	οὖν τί σοι μέλει ~τοῦ	ἔχειν	ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με
[42]	αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ	~ἔχειν	ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω
[42]	μὲν ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν, καὶ	ἔχειν	ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην
[46]	ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως	ἔχειν	(ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν
[42]	(τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως	ἔχειν	ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ
[60]	στενότερα καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους	ἔχειν,	ᾗ πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν
[16]	ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως	ἔχειν.	~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη, ὦ
[42]	ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε	ἔχειν	καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι ἀγαθή,
[13]	ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως	ἔχειν	καὶ κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις
[20]	τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην	~ἔχειν	καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ
[47]	ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ τοιαῦτα	ἔχειν	καὶ ~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ
[63]	καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως	ἔχειν	~καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος καὶ
[40]	ἐμοὶ ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως	(ἔχειν.	Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε
[25]	ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, οὕτως	ἔχειν,	ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ
[38]	τότε παραγενόμενος. (Τὸ μὲν οὖν	ἔχειν	ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν
[37]	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα	ἔχειν.	Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν
[50]	λέγεται οὕτω καὶ τὸ ἀληθὲς	(ἔχειν;	Οὐ γάρ που πεφυκέναι ~Σιμμίαν
[56]	ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι	ἔχειν	παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων.
[35]	οὐ χεῖρον ἐκείνων τὴν μαντικὴν	ἔχειν	παρὰ τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ δυσθυμότερον
[40]	ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς	~ἔχειν,	σοὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς
[46]	ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ εὖ	~ἔχειν	τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων
[59]	Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν	ἔχειν	~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι
[60]	ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον	ἔχειν	τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι
[12]	καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν	ἔχειν,	τούτου δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο
[25]	ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ	ἔχειν,	ὦ Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν
[63]	μὲν οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως	ἔχειν	ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει
[47]	ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν καὶ	συνέχειν	οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ μὲν οὖν
[47]	τοῦ φεύγειν τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν	ὑπέχειν	τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν
[47]	ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον παραμένοντα	ὑπέχειν	τὴν δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν·
[35]	~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον	παρέχειν,	μή σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ
[63]	καὶ μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ	παρέχειν	νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος
[45]	εἶναι διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ	ὑπερέχειν.	~Νῦν δὲ δή, ἔφη ὁ
[50]	τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους	ὑπερέχειν	ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης ἐστίν,
[50]	ὅς, ὁμολογεῖς τὸ τὸν Σιμμίαν	ὑπερέχειν	Σωκράτους οὐχ ὡς ~τοῖς ῥήμασι
[50]	ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν τῷ μεγέθει	(ὑπερέχειν	τὴν σμικρότητα ὑπέχων, ~τῷ δὲ
[50]	Οὐ γάρ που πεφυκέναι ~Σιμμίαν	ὑπερέχειν	τούτῳ, τῷ Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ
[66]	ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽ ἦν	~κατέχειν	τὰ δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ
[66]	μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε ἦσαν	κατέχειν	τὸ μὴ δακρύειν, ~ὡς δὲ
[9]	(καθ᾽ ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη	μετέχειν	αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη,
[37]	εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν	~ἀντέχειν	δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι
[43]	πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις	ἄρχειν	ἢ ~ψυχὴν ἄλλως τε καὶ
[28]	ἡ φύσις προστάττει, τῇ δὲ	ἄρχειν	καὶ ~δεσπόζειν· καὶ κατὰ ταῦτα
[28]	σοι τὸ μὲν θεῖον οἷον	ἄρχειν	τε καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ
[46]	ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ	~πάσχειν	ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν
[42]	τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι	πάσχειν	ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα
[42]	δ᾽ ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ	πάσχειν	(ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ
[25]	συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο	~πάσχειν,	διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ
[46]	ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν	πάσχειν	ἢ ποιεῖν· ἐκ δὲ δὴ
[9]	λελήθασιν ὅτι ἄξιοί εἰσιν τοῦτο	~πάσχειν.	~Καὶ ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν,
[25]	ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ	πάσχειν	ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ
[25]	ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ πάθος	πάσχειν,	τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ τοῦ
[19]	τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε	προσπάσχειν,	ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο
[62]	καὶ φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ	μετασχεῖν·	καλὸν γὰρ τὸ ἆθλον καὶ
[49]	δυάδος μετάσχεσιν, καὶ δεῖν τούτου	~μετασχεῖν	τὰ μέλλοντα δύο ἔσεσθαι, καὶ
[53]	~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ	ἴσχειν,	ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί
[58]	τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν	ἴσχειν	τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ
[50]	μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν	ἴσχειν,	τὸ δὴ μετὰ ταῦτα ἠρώτα,
[37]	ἡ ~ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα	τυχεῖν	αὐτὴν ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου
[19]	καὶ ἀκούειν καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι	~τυχεῖν	ἔδει που εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ
[12]	ἐστιν οὗ διὰ βίου ἤρων	τυχεῖν	ἤρων δὲ φρονήσεως ᾧ τε
[57]	~τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ	τυχεῖν	καὶ μείναντας ὃν χρὴ χρόνον
[19]	ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα	τυχεῖν	προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ
[17]	σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ	πάλιν	~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη
[34]	ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν	πάλιν	αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον
[31]	τούτους εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον	πάλιν	ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος,
[15]	εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ	πάλιν	γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται
[16]	ψυχὰς εἶναί που, ~ὅθεν δὴ	πάλιν	γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ
[15]	καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,	πάλιν	~γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς
[53]	τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι.	πάλιν	δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον
[1]	τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ	πάλιν	δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε ἐν
[54]	καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι.	~Πάλιν	δή μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς
[60]	καὶ κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ	πάλιν	δυόμενα ~(κατὰ τῆς γῆς, τὰ
[15]	ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν που	πάλιν	ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο
[38]	ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς	πάλιν	ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν
[30]	ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται	πάλιν	εἰς ~τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ
[60]	~τὰ δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους,	πάλιν	εἰς τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ
[62]	εἰς τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν	πάλιν	εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ ταῦτα
[61]	μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους,	πάλιν	ἐκπέμπονται εἰς τὰς τῶν ζῴων
[60]	οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου	πάλιν	ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι
[60]	εἰς τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα	πάλιν	ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ ἐστιν ἑκατέρωσε
[30]	(τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ	πάλιν	~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ,
[49]	εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι	~πάλιν	ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ
[15]	~ἀπὸ δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου	πάλιν	ἐπὶ τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν
[17]	τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι	πάλιν	ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν
[57]	ὃν χρὴ χρόνον ἄλλος δεῦρο	~πάλιν	ἡγεμὼν κομίζει ἐν πολλαῖς χρόνου
[33]	σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ	πάλιν	πίπτειν εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ
[31]	μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν γε	~πάλιν	τὸ ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι
[38]	ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι	πάλιν	ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς
[1]	τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν	πόλιν	καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν
[14]	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί τινα	δύναμιν	ἔχει καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη,
[47]	οἷόν τε ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι	δύναμιν	οὕτω νῦν κεῖσθαι, ταύτην οὔτε
[10]	γε τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ	ἡμῖν	ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν
[59]	ἐκεῖ (τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ	ἡμῖν	ἀήρ, ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς
[9]	~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν παρ᾽	ἡμῖν	ἀνθρώπους καὶ πάνυ ὅτι τῷ
[2]	δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα	ἡμῖν	ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς σοι
[11]	τὸ ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ	ἡμῖν	ἀσχολίας ~παρέχει τὸ σῶμα διὰ
[19]	γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη	ἡμῖν	αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ
[43]	θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ	ἡμῖν	αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν
[44]	μὴ μέγα λέγε, μή τις	ἡμῖν	βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν λόγον τὸν
[65]	περὶ τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση	ἡμῖν	γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ
[11]	~καθορᾶν τἀληθές. Ἀλλὰ τῷ ὄντι	ἡμῖν	δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν ποτε
[38]	ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς; Πάντα	ἡμῖν	δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων)
[6]	καὶ Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε ~παρ᾽	ἡμῖν	διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ ἄλλων
[11]	ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ ~φρονῆσαι	ἡμῖν	ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ
[67]	τελευτή, ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου	ἡμῖν	ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν
[8]	γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ	~ἡμῖν	εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα
[12]	οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ πραγματεία	ἡμῖν	ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν,
[3]	τὸ εἰωθός. Καὶ ἥκομεν καὶ	ἡμῖν	ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει
[66]	τὰς κνήμας· καὶ ἐπανιὼν οὕτως	ἡμῖν	ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ
[11]	πράγματα· καὶ τότε, ὡς ἔοικεν,	ἡμῖν	ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί
[18]	σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν, ὅτι	ἡμῖν	ἡ μάθησις ~οὐκ ἄλλο τι
[29]	ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ	ἡμῖν	ἡ ~τοιαύτη καὶ οὕτω πεφυκυῖα
[18]	~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν που	ἡμῖν	ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε
[1]	ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα μὲν	ἡμῖν	ἤγγειλέ τις, καὶ ἐθαυμάζομέν γε
[61]	λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς παρ᾽	ἡμῖν	~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ·
[11]	~ἔσχατον πάντων ὅτι, ἐάν τις	ἡμῖν	καὶ σχολὴ γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ
[16]	ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα	ἡμῖν	καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας ἐκ
[58]	ᾖ, καὶ πρὸς τὰ παρ᾽	ἡμῖν	κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια.
[51]	θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν	ἡμῖν	λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν
[20]	τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ λόγος	ἡμῖν	μᾶλλόν τι ἢ καὶ περὶ
[50]	εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν	ἡμῖν	μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν
[8]	νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν	ἡμῖν	μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε
[38]	καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε	ἡμῖν	ὁ λόγος ~τελευτήσῃ καὶ μὴ
[55]	περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν	ἡμῖν	ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ
[43]	δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε,	ἡμῖν	οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν
[50]	καὶ τὸ σμικρὸν τὸ ἐν	ἡμῖν	οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι
[51]	ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν	ἡμῖν	οὔτε τὸ ἐν τῇ φύσει.
[13]	~κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς τελετὰς	ἡμῖν	οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες
[19]	~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται	ἡμῖν	οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ
[24]	ἴσως ἔνι τις καὶ ἐν	ἡμῖν	παῖς ὅστις τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται.
[6]	ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν νῦν	ἡμῖν	παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη ὁ
[42]	~Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου	ἡμῖν	πᾶσαι ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως
[58]	Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν παρ᾽	ἡμῖν	πολὺ ἂν ἔτι πλέον φανείη
[55]	ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο	~ἡμῖν,	ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος
[1]	χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν	ἡμῖν	σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽
[28]	ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε	ἡμῖν	~συμβαίνει, τῷ μὲν θείῳ καὶ
[44]	ὁ Σωκράτης, τὰ μὲν Ἁρμονίας	ἡμῖν	τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως, ὡς
[59]	οὔσας· καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ	ἡμῖν	τὸ ὕδωρ ~τε καὶ ἡ
[49]	παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ	ἡμῖν	τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν.
[60]	αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρ᾽	ἡμῖν	~(τόπου, ἔστι δ᾽ οὓς καὶ
[20]	ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον	ἡμῖν	τούτων πάντων ~τὰς ἐπιστήμας πρὸ
[43]	οὖν; Νῦν οὐ πᾶν τοὐναντίον	ἡμῖν	φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων
[22]	~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη,	ἡμῖν,	ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν ἔστιν
[64]	ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ	ὑμῖν	αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽
[8]	παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽	ὑμῖν	δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι ἤδη
[2]	~Ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ πειράσομαι	ὑμῖν	διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι
[40]	πολὺ μᾶλλον, ἐὰν μέν τι	ὑμῖν	~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ
[35]	ἔοικε, τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος	ὑμῖν	εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν
[56]	τὰς πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ	ὑμῖν	εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ
[47]	καὶ αὖ περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι	ὑμῖν	ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς
[38]	ὦ Φαίδων, συγγνώμην γε ἔχω	ὑμῖν.	Καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν
[64]	ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι	ὑμῖν	~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς
[13]	ἀπιστίαν παρέχει) εἴ τι οὖν	ὑμῖν	~πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ
[35]	ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί; ἔφη,	ὑμῖν	τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ δοκεῖ
[35]	εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν, εἴ πῃ	ὑμῖν	φαίνεται βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ
[47]	ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη,	ἐπίδειξιν	ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν
[16]	Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ τοῖν	γενεσέοιν	τοῖν περὶ ταῦτα ἥ γ᾽
[16]	ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ	τοῖν	γενεσέοιν τοῖν περὶ ταῦτα ἥ
[16]	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν	τοῖν	περὶ ταῦτα ἥ γ᾽ ἑτέρα
[15]	ἀμφοτέρων πάντων τῶν ~ἐναντίων δυοῖν	ὄντοιν	δύο γενέσεις, (ἀπὸ μὲν τοῦ
[16]	~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν	ὄντοιν;	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν
[16]	ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις ~εἰσὶν	αὐτοῖν	μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν; ~Πῶς
[16]	τὸ καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις	αὐτοῖν	~τὴν μὲν καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν
[20]	ᾧ ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ λέγω,	~δυοῖν	θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ
[11]	τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι,	δυοῖν	θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι
[15]	μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν ~ἐναντίων	δυοῖν	ὄντοιν δύο γενέσεις, (ἀπὸ μὲν
[16]	γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο	δυοῖν	ὄντοιν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Τὴν
[49]	ὅς, τὰ δέκα τῶν ὀκτὼ	δυοῖν	πλείω εἶναι, καὶ διὰ ταύτην
[50]	σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ	δυοῖν	τὸ ἕτερον, ἢ φεύγειν καὶ
[1]	πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι,	πρὶν	~ἂν εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται
[38]	ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν,	πρὶν	ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου
[35]	~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι	πρὶν	ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ τις,
[62]	ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται	πρὶν	ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη
[6]	μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν,	πρὶν	~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ
[4]	ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι	πρὶν	ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον
[22]	τὴν ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι καὶ	πρὶν	γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ
[19]	τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί.	~Πρὶν	γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη
[20]	~Εἰ δέ γε οἶμαι λαβόντες	πρὶν	γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ
[23]	ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ	πρὶν	~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος ἡ
[22]	ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι	πρὶν	γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ
[23]	ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι	πρὶν	γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ
[22]	εἶναι τήν τε ψυχὴν ἡμῶν	~πρὶν	γενέσθαι ἡμᾶς καὶ τὴν οὐσίαν
[20]	γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ	πρὶν	γενέσθαι καὶ εὐθὺς γενόμενοι οὐ
[21]	Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον,	πρὶν	εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς
[41]	ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ	πρὶν	εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς
[37]	~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ	πρὶν	εἰς τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν,
[20]	τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ	πρὶν	εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν
[41]	ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη,	πρὶν	~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν ἔδει
[41]	~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν,	πρὶν	ἐν τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ
[18]	ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ	πρὶν	ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει
[44]	θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι πρότερον,	~πρὶν	ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν
[37]	αὐτῷ μὴ μόνον ἐν τῷ	πρὶν	καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι
[23]	συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι	πρὶν	καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι,
[41]	φῇς μὲν εἶναι ~τὴν ψυχὴν	πρὶν	καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε
[22]	εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς	πρὶν	καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ
[36]	ξύλα ~καὶ τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι	πρίν	τι ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ
[52]	~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι,	πρὶν	ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα ἄρτια
[60]	ὅτι πυθμένα οὐκ ἔχει οὐδὲ	βάσιν	τὸ ὑγρὸν τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ
[9]	θανατῶσι, καὶ σφᾶς γε οὐ	λελήθασιν	ὅτι ἄξιοί εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν.
[13]	κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν τοῦτο	πεπόνθασιν·	ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι
[3]	τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ	εἰώθασιν	αἱ γυναῖκες, ὅτι Ὦ ~Σώκρατες,
[60]	ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιητῶν Τάρταρον	~κεκλήκασιν.	Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα
[42]	ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ	πεφύκασιν	αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε
[4]	οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς	ποιήμασιν	αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα ταῦτα
[15]	κἂν εἰ μὴ χρώμεθα τοῖς	ὀνόμασιν	ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ
[59]	ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη,	~χρώμασιν	διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε
[32]	ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ	παραδιδόασιν	αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν
[46]	βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν	πᾶσιν	~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν
[41]	γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις	ἅπασιν.	Ὁ δὲ περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως
[32]	δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις μὲν	ἅπασιν,	ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς τι
[37]	ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ	~παντάπασιν	ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ
[17]	ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς	παντάπασιν	~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη,
[37]	τῇ νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει	παντάπασιν	ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων
[37]	γε ἔν τινι τῶν θανάτων	παντάπασιν	~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον
[25]	τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά;	~Παντάπασιν,	ἔφη, ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν
[51]	ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι.	~Παντάπασιν,	ἔφη. ~Ἔτι δή μοι καὶ
[27]	αὐτῆς τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται;	~Παντάπασιν,	ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις,
[50]	ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι.	~Παντάπασιν,	ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί
[60]	~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ ἃ	παντάπασιν	κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ
[2]	οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν	παντάπασιν	οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε
[36]	καὶ ὑγροῦ καὶ ~τοιούτων τινῶν,	κρᾶσιν	εἶναι καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων
[59]	αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς	κρᾶσιν	ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους
[36]	τί φήσομεν, ἐάν ~τις ἀξιοῖ	κρᾶσιν	οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν ἐν
[11]	ἔστιν κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ	~τελευτήσασιν·	τότε (γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[1]	~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς	φασιν	Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς ποτε
[35]	καὶ τῶν κύκνων καταψεύδονται, καί	φασιν	αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον ὑπὸ
[34]	οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ ἕνεκά	φασιν·	ἢ σὺ οἴει; ~(Οὐ δῆτα
[13]	οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ δή, (ὥς)	φασιν	~οἱ περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι
[29]	εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς	φασιν	οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε
[43]	συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα	πάθεσιν	ἢ καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ
[39]	τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν	~ἀληθέσιν	εἶναι, τοτὲ δὲ μή, μὴ
[49]	ὡσαύτως ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ	~ὑπόθεσιν	ὑποθέμενος ἥτις τῶν ἄνωθεν βελτίστη
[49]	δέ; Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν	πρόσθεσιν	αἰτίαν εἶναι (τοῦ δύο ~γενέσθαι
[45]	καὶ ᾧ ~προσετέθη (διὰ τὴν	πρόσθεσιν	τοῦ ἑτέρου τῷ ἑτέρῳ δύο
[16]	ποιήσομεν; Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν	γένεσιν,	~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ
[51]	οὐκ ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι	γένεσιν	ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ ἅμα βλέψας
[16]	ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ	γένεσιν;	~Πάντως που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην;
[15]	φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει	~γένεσιν	περὶ πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ
[15]	γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων	γένεσίν	τε εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα;
[42]	τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς	μέρεσιν.	~Πολλοῦ μέντοι, ἔφη. ~Τί δέ;
[65]	ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ ~τοῖς	ὄρεσιν	καὶ οὔπω δεδυκέναι. Καὶ ἅμα
[37]	πονεῖν αὐτὴν ἐν ταῖς ~πολλαῖς	γενέσεσιν	καὶ τελευτῶσάν γε ἔν τινι
[25]	κἂν ἴδοις κἂν ταῖς ἄλλαις	αἰσθήσεσιν	~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ
[19]	ὅτι (πάντα τὰ ἐν ταῖς	~αἰσθήσεσιν	ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ ὃ
[11]	τὸ σκοπεῖν τι, ἐν ταῖς	ζητήσεσιν	αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον παρέχει
[20]	ὃ ἔστι καὶ ἐν ταῖς	ἐρωτήσεσιν	ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν
[20]	ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς	ἀποκρίσεσιν	ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων
[49]	ἀλλ᾽ ἢ τὴν τῆς δυάδος	μετάσχεσιν,	καὶ δεῖν τούτου ~μετασχεῖν τὰ
[41]	πότερον αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν	~μάθησιν	ἀνάμνησιν εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν;
[41]	λέγετε ἐν ᾧ ἔφαμεν τὴν	μάθησιν	~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ τούτου οὕτως
[10]	τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην	(αἴσθησιν	ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ,
[20]	ἢ ἀκούσαντα ~ἤ τινα ἄλλην	αἴσθησιν	λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου
[18]	ἢ ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην	αἴσθησιν	λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ,
[62]	~ἄνω δὲ εἰς τὴν καθαρὰν	οἴκησιν	ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι.
[57]	~φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν	οἴκησιν·	ἡ δὲ καθαρῶς τε καὶ
[66]	ἔξεστί τε καὶ χρή, ~τὴν	μετοίκησιν	τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι·
[11]	καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας	ἐμπίμπλησιν	~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον
[19]	εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ	ἀνάμνησιν	~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί
[41]	αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν	ἀνάμνησιν	εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ
[41]	ἐν ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν	~ἀνάμνησιν	εἶναι, καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος
[18]	ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ,	ἀνάμνησιν	εἶναι; Λέγω δὲ τίνα τρόπον;
[19]	κατὰ πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν	ἀνάμνησιν	εἶναι μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι
[14]	καί τινα δύναμιν ἔχει καὶ	φρόνησιν.	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ Σωκράτης,
[21]	ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων, καὶ	φρόνησιν	εἶχον. ~Εἰ μὴ ἄρα ἅμα
[10]	ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε καὶ	φρόνησιν	ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός
[47]	(πλοῦν ἐπὶ τὴν τῆς ~αἰτίας	ζήτησιν	ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη,
[11]	Διὰ γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων	κτῆσιν	πάντες οἱ πόλεμοι γίγνονται, τὰ
[10]	περὶ αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως	κτῆσιν;	Πότερον ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα ἢ
[19]	ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ	φησιν	αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ
[35]	ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί	φησιν·	Βαβαί, ὦ Σιμμία· ἦ που
[57]	ἐκεῖνος (μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν	φησιν	εἰς Ἅιδου φέρειν, ἡ δ᾽
[6]	σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε,	φησὶν	ὁ Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[15]	πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου	εἰσὶν	αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων
[16]	οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη.	~Εἰσὶν	ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν
[16]	ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις	~εἰσὶν	αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν;
[13]	ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει.	Εἰσὶν	γὰρ δή, (ὥς) φασιν ~οἱ
[57]	~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα.	εἰσὶν	δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς
[15]	τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς	εἰσὶν	ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν
[10]	πᾶσαι γάρ που ~τούτων φαυλότεραί	εἰσιν.	Ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ
[9]	τε θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί	εἰσιν	θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου οἱ
[56]	μεγέθους περὶ (ὧν οἱ λόγοι	εἰσίν,	καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων,
[13]	τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές	εἰσιν;	Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι,
[13]	δέ τε παῦροι ~οὗτοι δ᾽	εἰσὶν	κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ
[10]	τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς	εἰσιν	μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε
[62]	πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί	εἰσιν	οἱ τῶνδε μὲν τῶν τόπων
[56]	πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν	εἰσιν,	ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν
[58]	καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί	εἰσιν,	ὅπου ἂν καὶ (ἡ) γῆ
[9]	ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ σώματός	εἰσιν.	~Πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις.
[9]	γε οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί	εἰσιν	τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ γ᾽
[7]	ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί	εἰσιν	τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ
[12]	τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος	εἶσιν	αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν
[54]	οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ	ἀπόκρισιν	ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ
[54]	παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον	ἀπόκρισιν,	τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν
[53]	~κατάσχῃ, ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ μόνον	τρισὶν	εἶναι ἀλλὰ καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ
[49]	δύο ~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν	σχίσιν	οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ
[32]	ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ	εἰδόσιν	ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι
[41]	ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα οὖσιν	ἀλαζόσιν,	καὶ ἄν τις αὐτοὺς μὴ
[37]	τὸν (θάνατον καὶ ταύτην τὴν	διάλυσιν	τοῦ ~σώματος ἣ τῇ ψυχῇ
[24]	ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ	διασκεδάννυσιν,	~ἄλλως τε καὶ ὅταν τύχῃ
[41]	τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα	οὖσιν	ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις αὐτοὺς
[61]	~τούτῳ ἐστίν, ὡς οἱ ποιηταὶ	λέγουσιν,	κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων,
[18]	ἐάν τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ	λέγουσιν	πάντα ᾗ ἔχει καίτοι εἰ
[60]	ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου πάλιν	ἐκρέουσιν·	γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽
[61]	Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽ ἐστὶν ὃν	ἐπονομάζουσιν	Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ οἱ ῥύακες
[11]	δέ, ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν,	ἐμποδίζουσιν	ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος θήραν.
[40]	ἂν ὁ λόγος ᾖ οὐ	φροντίζουσιν,	ὅπως δὲ ἃ αὐτοὶ ἔθεντο
[65]	ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα	ποιοῦσιν,	οὓς ~σὺ λέγεις οἴονται γὰρ
[39]	λόγοις, τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν	δοκοῦσιν	~ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ δὲ μή,
[10]	φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ σοὶ οὐ	δοκοῦσιν;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Πότε
[33]	τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν λέγω,	γιγνώσκουσιν	οἱ φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα
[3]	~ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο ὃ	καλοῦσιν	οἱ ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως
[62]	Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί τε καὶ	καλοῦσιν,	οἱ μὲν οὓς ἀπέκτειναν, οἱ
[3]	ἔφη, οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ	παραγγέλλουσιν	~ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ
[10]	καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ	θρυλοῦσιν,	ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν
[9]	πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι	τυγχάνουσιν	ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς
[13]	ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν	ὑπομένουσιν	αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον,
[62]	εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε	ἐκβαίνουσιν.	Οἳ δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν
[1]	ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ	~πέμπουσιν.	Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας,
[1]	πλοίου ὃ εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι	πέμπουσιν.	~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ τί
[40]	διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως τοῖς	παροῦσιν	ἃ ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ
[40]	πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς	παροῦσιν	ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ
[49]	ὦ Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς	παροῦσιν	ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν
[40]	αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς	~παροῦσιν,	τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ μοι
[13]	προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος	ὀλιγωροῦσίν	τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν;
[7]	τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ	ἐπιστατοῦσιν	~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν
[47]	οὕτω νῦν κεῖσθαι, ταύτην οὔτε	ζητοῦσιν	~οὔτε τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν
[9]	ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ	ἐπιτηδεύουσιν	ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι.
[49]	ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ	ἀκούουσιν.	Ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν τὰ
[48]	ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι	πάσχουσιν·	διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι τὰ
[37]	τῆς ψυχῆς τότ᾽ ἤδη τὴν	φύσιν	τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα
[60]	ἄρα αὕτη ἡ αἰώρα διὰ	φύσιν	τοιάνδε τινά. Ἕν τι τῶν
[18]	οἶσθα ὅτι οἱ ἐρασταί, ὅταν	ἴδωσιν	λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ ἄλλο
[35]	ἂν βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων	ἐῶσιν	ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις,
[60]	οἵας ἂν καὶ τῆς ~γῆς	ῥέωσιν.	Ή δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ
[13]	ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ	ζῶσιν;	~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ γὰρ ἐθέλεις,
[11]	τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος ~σημαίνει,	ζῶσιν	δὲ οὔ. Εἰ γὰρ μὴ
[30]	συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν	~ἐνδεθῶσιν	εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ
[62]	μεταμέλον αὐτοῖς τὸν ἄλλον βίον	~βιῶσιν,	ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ
[25]	ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς	ἀλλοίωσιν	οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη,
[13]	οἱ ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον, ὅταν	ὑπομένωσιν;	~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι ἄρα
[62]	ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν	δόξωσιν	ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη
[62]	ἂν ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα δὲ	δόξωσιν	ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς πατέρα
[11]	ἔτι δέ, ἄν τινες νόσοι	~προσπέσωσιν,	ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος
[62]	καὶ ~δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν	πείσωσιν,	ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι τῶν
[62]	οὐ πρότερον παύονται πρὶν ἂν	πείσωσιν	οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ ἡ
[47]	ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν ἂν	~κελεύσωσιν·	ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα, ὡς
[61]	οὗ καὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα	~ἀναφυσῶσιν	ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς γῆς.
[40]	γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν περί του	ἀμφισβητῶσιν,	ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ~ὧν
[1]	ἐν ~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν	τύχωσιν	ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽
[31]	ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι	τύχωσιν	ἐν τῷ βίῳ. ~Τὰ ποῖα
[65]	συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν	τύχωσιν	ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι
[45]	τὸν ~τρόπον τῆς μεθόδου, ἀλλά	τιν᾽	ἄλλον τρόπον αὐτὸς εἰκῇ φύρω,
[10]	~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε	τιν᾽	ὄψιν παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι
[47]	~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην	ἥντιν᾽	ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν
[14]	καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ	ἐστιν	ἃ σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο
[55]	μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν	ἐστιν,	ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽
[52]	ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός	ἐστιν	ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς
[50]	τῷ ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων	ἐστίν,	~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ
[50]	ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης	ἐστίν,	ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ
[24]	(ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ	ἐστίν.	~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε· πῶς
[49]	φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ τί	ἐστιν	ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ
[56]	δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν	ἐστιν,	ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ
[18]	ἦν ἡ λύρα; τοῦτο δέ	ἐστιν	~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν
[18]	πῶς ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς	ἐστιν;	~Ἀπιστῶ μέν (σοι) ἔγωγε, ἦ
[42]	οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία	ἐστίν·	ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ
[41]	ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή	ἐστιν	ἁρμονία. ~Τί δέ, ἦ δ᾽
[1]	Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή	ἐστιν	ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρὸ
[1]	οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος	ἐστὶν	αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ τούτῳ
[37]	χαριέντως καί, εἰ μὴ ἐπαχθές	ἐστιν	εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς
[31]	οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους εἰκός	ἐστιν	εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν
[46]	παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν	ἐστιν	ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν
[60]	~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ	ἐστιν	ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου ~καθιέναι,
[36]	καὶ πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν	ἐστιν	ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ
[55]	τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν	ἐστιν·	ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν,
[37]	μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος σῶς	ἐστιν,	ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ
[62]	ἀναβάντες ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά	ἐστιν,	ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν
[46]	αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ	ἐστιν	ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν
[49]	ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν	ἐστιν	ἢ μεγέθει, καὶ διὰ τοῦτο
[29]	τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο	~ἐστὶν	ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ
[29]	ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά	ἐστιν·	~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ
[19]	ἔστιν ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά	ἐστιν·	~ἢ πῶς λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ
[46]	μὲν πότερον ἡ γῆ πλατεῖά	ἐστιν	ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν,
[63]	ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽	ἐστὶν	ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς
[19]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν ἄρα	ἐστίν,	ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά τε
[41]	εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς	ἐστιν	ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν
[44]	δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί	ἐστιν	ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ
[37]	τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός	~ἐστιν	ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν
[11]	πᾶν τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽	ἐστὶν	ἴσως τὸ ἀληθές· μὴ καθαρῷ
[16]	τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία	ἐστιν,	καὶ αἱ γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν
[25]	αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ) ψυχή	ἐστιν,	καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν ~ἢ
[58]	ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα	ἐστὶν	καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν
[6]	μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν	ἐστιν,	~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ,
[58]	θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός	ἐστιν	ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ
[46]	καὶ λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς	ἐστιν	ὁ διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων
[45]	μὲν οὐδέν, ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός	ἐστιν	ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ
[9]	μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός	ἐστιν	ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι μάλιστα
[8]	δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί	ἐστιν	ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι
[44]	(ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα	ἐστίν,	~οἶμαι, ὦ Κέβης, ἃ λέγεις·
[61]	κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽	ἐστὶν	ὃν ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ
[18]	λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ ἀληθής	ἐστιν,	ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν,
[49]	μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν	ἐστιν	ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον
[12]	ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς	ἐστιν	οὗ διὰ βίου ἤρων τυχεῖν
[42]	ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή,	ἐστίν,	οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον
[53]	τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά	ἐστιν;	~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,
[56]	καὶ εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν	ἐστιν,	παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε
[38]	Ἰόλεων παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς	ἐστιν.	~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς
[22]	ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων	~ἐστὶν	πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.
[47]	νεύρων, καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ	ἐστιν	στερεὰ καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς
[27]	ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ	ἐστιν	τὸ διὰ τοῦ σώματος, τὸ
[60]	~γῆς ῥέωσιν. Ή δὲ (αἰτία	ἐστὶν	τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ
[61]	περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος Ὠκεανός	ἐστιν,	~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ ἐναντίως
[26]	~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός	ἐστιν	τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ
[12]	καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό	ἐστιν	τῶν φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς
[1]	~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ τί	ἐστιν;	~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον,
[44]	μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ	ἐστιν	ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον
[10]	ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός	ἐστιν,	ὦ Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ)
[41]	παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽	~ἐστίν,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[41]	δὴ ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν	ἐστιν	ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ
[13]	ἄλλων ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν	ἐστιν	ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον
[45]	~συντρέφεται; Καὶ πότερον τὸ αἷμά	ἐστιν	ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ
[33]	δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας	~ἐστίν,	ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ
[58]	δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽	ἐστίν·	ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι
[61]	τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ	ἐστίν,	ὡς οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός.
[46]	ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν	(ἐστὶν	ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν
[22]	ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν	ἔστιν	ἃ θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν τέ
[25]	τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽	ἔστιν	ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ
[52]	~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~Ἔστιν	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ
[17]	μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν.	~Ἔστιν	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς
[19]	πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο,	ἔστιν	δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ
[52]	τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει.	ἔστιν	δὲ τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ
[41]	τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ	~ἔστιν	(ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν
[37]	ἔτι που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ	ἔστιν.	Εἰ γάρ τις καὶ πλέον
[19]	ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι	ἔστιν,	εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν
[24]	φειδομένους μήτε πόνων, ὡς οὐκ	ἔστιν	εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε
[58]	ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, εἰ	ἔστιν	ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς
[39]	οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ	ἔστιν,	ἔφη, ὅτι ἄν τις μεῖζον
[54]	τι ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν;	~Ἔστιν,	ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ
[19]	εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ	~ἔστιν,	ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ
[42]	μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως;	~Ἔστιν.	~Ἡ δὲ μήτε μᾶλλον μήτε
[18]	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·	ἔστιν	ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν
[19]	ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ ὃ	ἔστιν	ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν·
[11]	~γνῶναι, δυοῖν θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ	ἔστιν	κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν·
[20]	εἰδέναι· τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽	ἔστιν,	λαβόντα του ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ
[23]	ἐκ τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ	ἔστιν	μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον,
[19]	~(Τί δέ; Αὐτὰ τὰ ἴσα	ἔστιν	ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη, ἢ
[6]	τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα,	ἔστιν	ὅτε καὶ οἷς ~βέλτιον ὂν>
[42]	μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη	ἔστιν	ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας
[25]	δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ	ἔστιν	ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο
[37]	καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι που	ἔστιν,	οὔ μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς
[15]	ὄντος πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται;	~Ἔστιν	οὕτω, ἔφη. ~Καὶ μὴν ἐξ
[42]	μήτε μᾶλλον μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι·	ἔστιν	οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ μήτε
[22]	ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα	ἔστιν,	οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν
[19]	~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ	ἔστιν;	~Πάνυ γε, ἦ δ᾽ ὅς.
[25]	τὸ καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον ὃ	ἔστιν,	τὸ ὄν, μή ποτε μεταβολὴν
[19]	εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽	ἔστιν	φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο
[19]	πάντα ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ	ἔστιν,	ὦ Σώκρατες, πρός γε ὃ
[66]	πώματος ~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί τινι;	ἔξεστιν	ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ
[5]	ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος	~μέτεστιν.	Οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται αὑτόν·
[45]	ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν	σκέψιν	~ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα.
[10]	ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε τιν᾽	ὄψιν	παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε
[10]	τῆς οὐσίας ὃ (τυγχάνει ἕκαστον	ὄν·	ἆρα διὰ τοῦ σώματος ~αὐτῶν
[25]	~αὐτὸ ἕκαστον ὃ ἔστιν, τὸ	ὄν,	μή ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν
[37]	ἀνθρώπου τό γε ~ἀσθενέστερον ἔτι	ὄν;	Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ
[33]	δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις	ὂν	ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι
[25]	συνετέθη· εἰ δέ τι τυγχάνει	ὂν	ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ
[25]	αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς	ὂν	αὐτὸ καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ
[20]	~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον	ὂν	ἢ ᾧ ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ
[27]	τὸ καθαρόν τε ~καὶ ἀεὶ	ὂν	καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως ἔχον,
[60]	~γῆς ἄλλως τε (μέγιστον τυγχάνει	ὂν	καὶ διαμπερὲς τετρημένον δι᾽ ὅλης
[50]	ἄλλο οὐδὲν τῶν ἐναντίων, ἔτι	ὂν	ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί
[50]	ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα	ὂν	σμικρὸν ~εἶναι· ὡς δ᾽ αὕτως
[6]	ἔστιν ὅτε καὶ οἷς ~βέλτιον	ὂν>	τεθνάναι ἢ ζῆν, οἷς δὲ
[15]	ἐναντίων τὰ ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει	ὂν	τοιοῦτόν τι, οἷον τὸ καλὸν
[41]	~ὅμως καὶ θειότερον καὶ (κάλλιον	ὂν	τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας
[19]	ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον	ὂν	τούτων; Ἢ οὐχ ἕτερόν σοι
[55]	εἰ τό γε ἀθάνατον ἀίδιον	ὂν	φθορὰν δέξεται. ~Ὁ δέ γε
[22]	ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς	ὂν	ὡς τοῦτο, τὸ πάντα τὰ
[13]	σοι τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός,	ὃν	ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι,
[48]	ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον	ὃν	ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ
[58]	ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα,	ὃν	δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς
[61]	ἔχοντα ~ὅλον οἷον ὁ (κυανός,	ὃν	δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον, καὶ τὴν
[61]	τοῦ Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽ ἐστὶν	ὃν	ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ οἱ
[13]	τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν	ἂν	ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι
[48]	καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν	ἂν	κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν
[64]	ἀλλ᾽ οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι	(ὃν	~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ
[23]	τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ	ὃν	πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι
[18]	ὦ ~Σώκρατες, εἰ ἀληθής ἐστιν,	ὃν	σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν, ὅτι
[1]	περὶ τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε	ὃν	τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα
[57]	ὧν δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας	ὃν	χρὴ χρόνον ἄλλος δεῦρο ~πάλιν
[66]	ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος	ἀπέκλαον	ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν
[15]	σκόπει μόνον τοῦτο, εἰ βούλει	ῥᾷον	~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ ζῴων
[64]	ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων	ῥᾷον	φέρῃ, καὶ μὴ ὁρῶν μου
[18]	λύραν καὶ ~ἐν τῇ διανοίᾳ	ἔλαβον	τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ
[13]	πρὸς λύπας καὶ φόβον πρὸς	φόβον	καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω
[13]	καὶ λύπας πρὸς λύπας καὶ	φόβον	πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω
[11]	ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον	~θόρυβον	παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει,
[4]	ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ	λέγον,	Ὦ Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν ~ποίει
[54]	δὴ παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον	ἔλεγον	ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ
[12]	~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ	ἔλεγον,	γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽
[16]	τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ	ἔλεγον	ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ
[53]	ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν	ἔλεγον	ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ
[12]	τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ ἄρτι	~ἔλεγον,	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη
[45]	σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς τινες	ἔλεγον,	τότε δὴ τὰ ζῷα ~συντρέφεται;
[3]	αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν	ἀπῆγόν	τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν
[45]	ἑκάστοις προσγένηται, τότε δὴ τὸν	ὀλίγον	ὄγκον ὄντα ὕστερον ~πολὺν γεγονέναι,
[60]	ἢ> ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ	ὀλίγον·	πάντα δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς
[40]	κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽	ὀλίγον	ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή, ἔφη,
[39]	περὶ τοὺς λόγους τέχνης, κἄπειτα	ὀλίγον	~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι,
[39]	καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα	ὀλίγον	ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε
[64]	με ἐκεῖνον εἶναι (ὃν ~ὄψεται	ὀλίγον	ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ
[65]	ποιήσω· οὐδὲν γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν	ὀλίγον	ὕστερον πιὼν ~ἄλλο γε ἢ
[13]	σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ,	ὀλίγον	ὕστερον, ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽
[66]	αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽	ὀλίγον	χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ
[38]	τὸν Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος	λόγον.	~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς
[38]	καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν	λόγον	ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν ὡς ὀξέως
[8]	τοῖς δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν	λόγον	~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται εἰκότως
[25]	(λόγῳ. Αὐτὴ ἡ ~οὐσία ἧς	λόγον	δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες
[44]	τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι	λόγον	διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽
[44]	θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ Κάδμου	λόγον	εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ
[36]	καὶ ~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον	λόγον	εἴποι, ὡς ἡ μὲν ἁρμονία
[23]	~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν	λόγον	εἰς ταὐτὸν καὶ ὃν πρὸ
[24]	ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν	λόγον	ἔτι μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ
[38]	παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν τὸν	λόγον.	~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ
[21]	ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι	λόγον	ἢ οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη,
[38]	πῇ ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν	λόγον;	Καὶ πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς
[45]	καὶ οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν	λόγον	καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν
[42]	ὦ Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν	λόγον	κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ
[38]	ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε	~λόγον,	νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς
[6]	~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ	λόγον.	ὁ μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις
[48]	γε ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε	λόγον	ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι,
[37]	πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι τοῦτον τὸν	λόγον,	ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος
[7]	~Κέβης εἰς σὲ τείνειν τὸν	λόγον,	ὅτι οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ
[7]	ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ ἔχει	λόγον·	οὐ γάρ ~που αὐτός γε
[64]	ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι ~πολὺν	λόγον	πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν πίω τὸ
[21]	δοκοῦσί σοι πάντες ἔχειν διδόναι	λόγον	περὶ τούτων ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν;
[59]	δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ	λόγον	τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα τε
[59]	~λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν	λόγον	τήν τε λειότητα καὶ τὴν
[36]	ὅρα οὖν πρὸς τοῦτον τὸν	λόγον	τί φήσομεν, ἐάν ~τις ἀξιοῖ
[44]	τις ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν	λόγον	τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι. Ἀλλὰ δὴ
[44]	Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν τὸν	λόγον	τὸν πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς
[40]	Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ τὸν	λόγον·	ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε,
[18]	καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν γε τὸν	λόγον,	ὦ ~Σώκρατες, εἰ ἀληθής ἐστιν,
[49]	~ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε διδόναι	λόγον,	ὡσαύτως ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ
[13]	πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι	~ἄλογόν	γε δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ
[6]	ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ	ἄλογον	μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν,
[6]	ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽ εἶναι	ἄλογον·	οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽
[34]	πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον	ἔργον	πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν
[40]	~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη	πάρεργον,	ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι
[18]	οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ	σχεδόν	γε ἐξ ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε
[8]	δὲ δέῃ, καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ	σχεδὸν	μέν τι ᾔδη, ἔφη ὁ
[5]	γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί·	σχεδὸν	οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι
[3]	διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ,	~σχεδόν	τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ
[66]	αὐτῷ, τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν	σχεδόν	τι αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ
[63]	ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ	σχεδόν	τί μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς
[2]	~Ἄλλος δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων)	~Σχεδόν	τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης)
[2]	τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ παρόντες	σχεδόν	τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν
[66]	τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει	ταυρηδὸν	~ὑποβλέψας πρὸς τὸν ἄνθρωπον, Τί
[65]	δυσμῶν· χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν	ἔνδον.	Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ
[44]	ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην	ἔφοδον	οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ ~λόγου.
[24]	ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν	ἐπῳδὸν	ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς
[24]	πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον	ἐπῳδόν,	μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων,
[47]	ὡς ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ	δέον	συνδεῖν καὶ συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται.
[35]	γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν	θεὸν	~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι θεράποντες. Οἱ
[4]	παροῦσα θυσία· μετὰ δὲ τὸν	θεόν,	ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι,
[4]	δὴ πρῶτον μὲν ~εἰς τὸν	θεὸν	ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα
[29]	παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον	~θεόν,	οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα
[7]	νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ	θεόν	τε εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν
[42]	~Τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν	πλέον	ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν;
[42]	μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ	πλέον,	(εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν
[37]	ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ	πλέον	ἔτι τῷ λέγοντι ἢ ἃ
[42]	μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι	πλέον	ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει, ἢ
[63]	ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ	~πλέον	θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ
[42]	μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ	πλέον	καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον
[42]	αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν τι	πλέον	κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα
[42]	δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν	πλέον.	~(Μᾶλλον δέ γέ που, ὦ
[42]	ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ	~πλέον	μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον
[64]	τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν	πλέον	ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα,
[58]	παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι	πλέον	φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ
[35]	καὶ οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν	ὄρνεον	ᾄδει ὅταν ~πεινῇ ἢ ῥιγῷ
[61]	τὸ ~μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω	ῥέον	περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος Ὠκεανός
[60]	ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ	~ῥέον	τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐκεῖ
[11]	αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ	θεατέον	~αὐτὰ τὰ πράγματα· καὶ τότε,
[40]	ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ	προθυμητέον	ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ μὲν οὖν
[29]	αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ	ἰτέον,	αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν ἡ
[41]	τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽	ἰτέον,	ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ
[11]	μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι,	(ἀπαλλακτέον	αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ
[7]	ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα,	φευκτέον	(εἶναι ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ
[40]	ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ	ἀνδριστέον	καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ
[44]	γὰρ λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ	ἐθαύμαζον	(εἴ τι ἕξει τις χρήσασθαι
[51]	ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος τὸ	μεῖζον	γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ ~μείζονος
[15]	ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα	μεῖζον	γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον
[49]	ἢ μεγέθει, καὶ διὰ τοῦτο	μεῖζον,	διὰ τὸ μέγεθος, τὸ δὲ
[49]	τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ἡμίσει	μεῖζον	εἶναι ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ
[45]	καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου	~μεῖζον	εἶναι διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ
[49]	μὲν τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον	~μεῖζον	εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον,
[49]	πᾶν ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ	~μεῖζόν	ἐστιν ἢ μεγέθει, καὶ διὰ
[20]	μόνον τὸ ἴσον καὶ τὸ	~μεῖζον	καὶ τὸ ἔλαττον ἀλλὰ καὶ
[49]	πρῶτον μὲν τῷ αὐτῷ τὸ	μεῖζον	~μεῖζον εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον
[49]	ἄλλο λέγεις ἢ ὅτι τὸ	μεῖζον	πᾶν ἕτερον ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ
[15]	τοῦ αὐτῷ ἐναντίου. Οἷον ὅταν	μεῖζόν	τι ~γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ
[39]	ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν τις	μεῖζον	τούτου κακὸν πάθοι ἢ λόγους
[24]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων	ἀγαθὸν	ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη,
[47]	~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ	ἀγαθὸν	καὶ δέον συνδεῖν καὶ συνέχειν
[49]	καλὸν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ καὶ	ἀγαθὸν	καὶ μέγα καὶ τἆλλα πάντα·
[46]	καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ἀγαθόν·	καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ
[22]	ἀεί, ~καλόν τέ τι καὶ	ἀγαθὸν	καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία,
[22]	τε ~μάλιστα, καλόν τε καὶ	ἀγαθὸν	καὶ τἆλλα πάντα ἃ σὺ
[29]	Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν	ἀγαθὸν	καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ, ἂν
[10]	αὖ καλόν γέ τι καὶ	ἀγαθόν;	~Πῶς δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν
[8]	ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν εἶναι	ἀγαθὸν	τοῦτο, καὶ ἅμα σοι ἡ
[21]	χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ	ἔλαθον	ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν
[21]	~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε	ἔμαθον;	~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ
[45]	σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε	ἀπέμαθον	καὶ ~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ
[2]	~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια	ἔπαθον	παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ
[19]	οὐ ξύλον ~λέγω ξύλῳ οὐδὲ	λίθον	λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων
[55]	οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ σῶν ἂν	~ἀπελθὸν	ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ
[65]	Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ	ἦλθον	(ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ
[13]	ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα	~ὀρθόν,	ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα ταῦτα
[42]	που, ὦ Σιμμία, κατὰ τὸν	ὀρθὸν	λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει,
[35]	εἰ μὲν οὖν τι ἄλλο	~σκοπεῖσθον,	οὐδὲν λέγω· εἰ δέ τι
[63]	~ἔγωγε καὶ πάλαι μηκύνω τὸν	μῦθον.	Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν
[3]	ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος,	μῦθον	ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς
[58]	~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ καὶ	μῦθον	λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ
[59]	~καὶ τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων	ἀκόλουθον	εἶναι. ~Καὶ ὅλην μὲν δὴ
[39]	πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ	~βέβαιον	οὔτε τῶν λόγων, ἀλλὰ πάντα
[62]	πατέρα ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς	βίαιόν	τι πράξαντες, καὶ μεταμέλον αὐτοῖς
[19]	αὐτὸ τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε.	~Ἀναγκαῖον	ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον
[15]	ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν	ἀναγκαῖον,	γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων
[46]	τὸ ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον.	ἀναγκαῖον	δὲ εἶναι τὸν ~αὐτὸν τοῦτον
[37]	δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ σοι	ἀναγκαῖον	εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ
[11]	ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ Σιμμία,	ἀναγκαῖον	εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε
[19]	ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον,	ἀναγκαῖον,	ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ
[16]	δ᾽ ὅς, ἐκ τοῦ τεθνεῶτος;	~Ἀναγκαῖον,	ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν.
[20]	~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε	ἀναγκαῖον	ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς ἐπιστήμας
[55]	~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ ἄθερμον	ἀναγκαῖον	ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις
[55]	ὦ Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ	ἀναγκαῖον	ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι
[37]	ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι	ἀναγκαῖον	μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ
[15]	ἔχει. ~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα	ἀναγκαῖον	ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν
[16]	ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων	ἀναγκαῖον	οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως,
[22]	οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν,	ἀναγκαῖον,	οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα ἔστιν,
[19]	οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον,	ἀναγκαῖόν	που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν
[16]	που ~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι	ἀναγκαῖον	τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί
[19]	ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ	ἀναγκαῖον	~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι
[15]	τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ	δίκαιον	ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα δὴ μυρία
[10]	ὦ Σιμμία; Φαμέν τι εἶναι	δίκαιον	αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι
[57]	τόδε γ᾽ ἔφη, ὦ ἄνδρες,	δίκαιον	διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ
[55]	ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ	δίκαιον	μὴ δεχόμενον καὶ ὃ ἂν
[44]	λέγεις. Ἔστι δὲ δὴ τὸ	~κεφάλαιον	ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν
[57]	ὁ θάνατος τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή,	ἕρμαιον	ἂν ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι
[29]	εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον	γενναῖον	~καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς
[41]	φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται,	τελευταῖον	δὲ πάντων ~συνίσταται ἡ ἁρμονία
[66]	ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν ὃ δὴ	τελευταῖον	ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων, ἔφη, τῷ
[41]	πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ	τελευταῖον	σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται,
[37]	ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή, τὸ	τελευταῖον	ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν ἔχουσαν καὶ
[62]	καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν ἄλλον	βίον	~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ
[57]	καθαρῶς τε καὶ μετρίως τὸν	~βίον	διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων
[35]	ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν	βίον,	~εἰ μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον
[65]	στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα	βίον.	Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη
[44]	ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον τὸν	~βίον	ζῴη καὶ τελευτῶσά γε ἐν
[8]	ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν	βίον	θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις
[39]	~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν	βίον	μισῶν τε καὶ λοιδορῶν τοὺς
[61]	ὁ (κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι	Στύγιον,	καὶ τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ
[62]	τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε	ῥᾴδιον	δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς
[4]	ταῦτα ᾔδη γὰρ ὡς οὐ	~ῥᾴδιον	εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος
[55]	~δέχοιτο, εἰ τό γε ἀθάνατον	ἀίδιον	ὂν φθορὰν δέξεται. ~Ὁ δέ
[3]	γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ	παιδίον	αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. Ὡς οὖν
[10]	τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον	ἐμπόδιον	τὸ ~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν
[36]	~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν τι καὶ	(θεῖόν	ἐστιν ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ,
[34]	οὖσα, τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ	θεῖον	καὶ τὸ ἀδόξαστον (θεωμένη καὶ
[28]	οὐ δοκεῖ σοι τὸ μὲν	θεῖον	οἷον ἄρχειν τε καὶ ~ἡγεμονεύειν
[29]	αὐτῇ τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ	θεῖόν	τε ~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον,
[58]	οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ, οὔτε	τέλειον	ὡς ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι,
[23]	καὶ εἶναι πρὶν καὶ εἰς	ἀνθρώπειον	σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται
[13]	γε δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ	ἀνδρεῖον	εἶναι. ~(Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί
[44]	ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν τε καὶ	ἠλίθιον	θάρρος θαρρήσει. Τὸ δὲ ~ἀποφαίνειν
[17]	ἄμεινον εἶναι, ταῖς δὲ ~κακαῖς	κάκιον)	~Καὶ μήν, ἔφη ὁ Κέβης
[65]	ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔτι	ἥλιον	εἶναι ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν καὶ
[48]	μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν	ἥλιον	ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν·
[59]	πρὸς αὐτούς· καὶ ~τόν γε	ἥλιον	καὶ σελήνην καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι
[58]	διὰ τοῦ ὕδατος ὁρῶν τὸν	ἥλιον	καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα ~τὴν
[47]	~εἰ μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ	κάλλιον	εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν τε
[41]	ψυχὴ ~ὅμως καὶ θειότερον καὶ	(κάλλιον	ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν
[53]	οὐ δέξεται· οὐδὲ δὴ τὸ	~ἡμιόλιον	οὐδὲ τἆλλα τὰ τοιαῦτα, τὸ
[4]	καὶ τὸ εἰς τὸν Ἀπόλλω	προοίμιον	καὶ ἄλλοι τινές ~με ἤδη
[37]	λέγειν, ὡς ἡ μὲν ψυχὴ	πολυχρόνιόν	ἐστι, τὸ δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον
[44]	~ἀθανασίαν μὲν μή, ὅτι δὲ	πολυχρόνιόν	τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν
[4]	πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ	ἐνύπνιον	ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽
[4]	διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ	ἐνύπνιον	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν
[4]	ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ	ἐνύπνιον	ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν,
[58]	δὴ καὶ μῦθον λέγειν καλόν,	ἄξιον	ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει
[9]	~τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ	ἄξιον	εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς τι
[63]	καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ	ἄξιον	κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς
[58]	τῆς ~ἅλμης, καὶ οὔτε φύεται	ἄξιον	λόγου οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ,
[37]	ὥστε τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω	ἄξιον	πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[60]	ἀμηχάνους παρέχεται καὶ (εἰσιὸν καὶ	ἐξιόν.	ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ
[19]	ὃ ~νῦν ἐγὼ ὁρῶ εἶναι	οἷον	ἄλλο τι τῶν ὄντων, (ἐνδεῖ
[25]	~Τί δὲ τῶν πολλῶν καλῶν,	οἷον	ἀνθρώπων ἢ ἵππων ἢ (ἱματίων
[28]	δοκεῖ σοι τὸ μὲν θεῖον	οἷον	ἄρχειν τε καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι,
[17]	ὅς, ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽	οἷον	εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη,
[19]	οὐ δύναται ~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον)	οἷον	ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν
[19]	προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι	οἷον	ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα.
[33]	~(αὐτῶν ὧν ἄν τις οἰηθείη,	οἷον	ἢ νοσήσας ἤ τι ἀναλώσας
[9]	σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος;	Οἷον	ἱματίων διαφερόντων κτήσεις καὶ ὑποδημάτων
[52]	~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ αὐτὸ εἶναι	οἷον	καὶ ἡ τριὰς πέπονθε καὶ
[43]	ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ τὸ τοιόνδε,	οἷον	καύματος ἐνόντος καὶ δίψους ἐπὶ
[10]	αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ ~πάντων,	οἷον	μεγέθους πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ
[15]	τι καὶ τοιόνδε ἐν αὐτοῖς,	οἷον	μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν ~ἐναντίων
[53]	οὐ δέχεται ~αὐτό, τὸ ἐναντίον	οἷον	νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ
[61]	λέγεται, χρῶμα δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον	οἷον	ὁ (κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι
[15]	ἢ ἐκ τοῦ αὐτῷ ἐναντίου.	Οἷον	ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται, ἀνάγκη
[5]	γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ Σιμμίας,	Οἷον	παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες,
[43]	ἄλλη οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη;	Οἷόν	που καὶ Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ
[62]	~μεγάλα δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα,	οἷον	πρὸς πατέρα ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽
[9]	τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε,	οἷον	~σιτίων (τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα,
[47]	τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ	οἷόν	τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ
[47]	~λόγου. Τὸ γὰρ μὴ διελέσθαι	οἷόν	τ᾽ εἶναι ὅτι ἄλλο μέν
[18]	τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν; ~Πῶς λέγεις;	~Οἷον	τὰ τοιάδε· ἄλλη που ἐπιστήμη
[47]	ὑπερείδει· (τὴν δὲ τοῦ ὡς	οἷόν	τε ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν
[22]	πάντα τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς	οἷόν	τε ~μάλιστα, καλόν τε καὶ
[11]	δὲ οὔ. Εἰ γὰρ μὴ	οἷόν	τε μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν
[19]	ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα εἶναι	~οἷον	τὸ ἴσον, ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως.
[19]	τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι	οἷον	τὸ ἴσον, ἢ οὐδέν; ~Καὶ
[15]	ὅσοις τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν τι,	οἷον	τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον
[10]	ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ;	~οἷον	τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα ἔχει
[31]	δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ Σώκρατες;	~Οἷον	τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε καὶ
[12]	~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον,	γελοῖον	ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν
[12]	κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν;	~Γελοῖον·	πῶς δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι
[3]	δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ	~πλοῖον	ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν
[1]	εἰς Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ	πλοῖον	καὶ πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽
[1]	ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ	πλοῖον,	ὥς φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ
[29]	οὕτω μὲν ἔχουσα εἰς τὸ	ὅμοιον	αὐτῇ τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ
[19]	τῆς ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε	ὅμοιον	εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ
[13]	κρατεῖν ἄλλων ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽	ὅμοιόν	ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ
[13]	ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ	ὅμοιον	τὸ πάθος τὸ περὶ ταύτην
[28]	ταῦτα αὖ πότερόν σοι δοκεῖ	ὅμοιον	τῷ θείῳ εἶναι καὶ ~πότερον
[20]	ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ	ὅμοιον·	ὥστε, ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα,
[19]	~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε	ἀνόμοιον,	ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι.
[20]	ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν	ἀνόμοιον	ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον· ὥστε,
[39]	τι πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ	ποῖον;	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα,
[56]	ἀθάνατον σῶν καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται	ἀπιόν,	~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς
[61]	τόπον πρῶτον δεινόν τε καὶ	ἄγριον,	ὡς λέγεται, χρῶμα δ᾽ ἔχοντα
[37]	ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς,	τεκμήριον	δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο
[45]	~ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα.	Τεκμήριον	δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ
[16]	δὲ ὄντος ἱκανόν που ~ἐδόκει	τεκμήριον	εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν
[13]	δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν σοι	τεκμήριον,	ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν
[15]	μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο ἱκανὸν	~τεκμήριον	τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ τῷ
[3]	~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ	δικαστήριον	ἐν ᾧ καὶ ἡ δίκη
[3]	οὖν ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ	δεσμωτήριον,	διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ
[53]	ἥμισυ, τὴν τοῦ ὅλου, καὶ	τριτημόριον	αὖ ~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα,
[66]	ὦ Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα	μέτριον	εἶναι πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽
[38]	~παίζειν μου εἰς τὰς τρίχας	Αὔριον	δή, ἔφη, ἴσως, ὦ (Φαίδων)
[21]	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ	αὔριον	~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς
[53]	δέκα τὴν τοῦ περιττοῦ, τὸ	διπλάσιον.	Τοῦτο μὲν οὖν καὶ ~αὐτὸ
[45]	Τότε μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο	πλησίον	ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ,
[45]	δύο γενέσθαι, ἡ σύνοδος τοῦ	πλησίον	ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς
[3]	ᾧ καὶ ἡ δίκη ἐγένετο·	~πλησίον	γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν
[66]	Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ	πλησίον	ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν
[60]	ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ	(εἰσιὸν	καὶ ἐξιόν. ὅταν τε ~οὖν
[6]	εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ	ὅσιον	αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ
[18]	ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ	ἱμάτιον	ἢ ἄλλο τι οἷς τὰ
[37]	που σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο	~θοἰμάτιον	ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι
[47]	σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς	αἴτιον	αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ καὶ
[46]	τὸ τὸν νοῦν εἶναι πάντων	αἴτιον,	καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως
[47]	αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη	αἴτιον·	ὃ δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες
[47]	δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ	αἴτιον	οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον·
[59]	ἔτι τούτων καλλίω. Τὸ δ᾽	αἴτιον	~τούτου εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ
[47]	ἄλλο μέν τί ἐστι τὸ	αἴτιον	τῷ ~ὄντι, ἄλλο δὲ ἐκεῖνο
[35]	(διελθεῖν, εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται	βέλτιον	ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ
[47]	διὰ ταῦτα δὴ καὶ ἐμοὶ	βέλτιον	αὖ δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ
[47]	λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε	βέλτιον	εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα
[63]	τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ	βέλτιον	εἶναι λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον
[6]	τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ οἷς	~βέλτιον	ὂν> τεθνάναι ἢ ζῆν, οἷς
[6]	τεθνάναι ἢ ζῆν, οἷς δὲ	βέλτιον	τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται
[53]	~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ	ἐναντίον	ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ
[52]	~Οὐδὲ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐναντίον	γέ ἐστι δυὰς τριάδι. ~Οὐ
[51]	νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ	ἐναντίον	ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε
[51]	δ᾽ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε	ἐναντίον	ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν,
[3]	θαυμασίως πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν	ἐναντίον	εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα
[53]	~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι	ἐναντίον	ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ
[51]	τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ	~ἐναντίον	ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή
[54]	~Πότερον δ᾽ ἔστι τι ζωῇ	ἐναντίον	ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί;
[16]	περὶ ζωῆς καὶ θανάτου. Οὐκ	ἐναντίον	μὲν ~φῂς τῷ ζῆν τὸ
[53]	μὴ μόνον τὸ ἐναντίον τὸ	ἐναντίον	μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο,
[15]	ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι	ἐναντίον,	μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ
[53]	ὅμως οὐ δέχεται ~αὐτό, τὸ	ἐναντίον	οἷον νῦν ἡ τριὰς τῷ
[53]	μὲν οὖν καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ	ἐναντίον,	ὅμως δὲ τὴν (τοῦ περιττοῦ
[51]	ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ	ἐναντίον	οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε
[15]	οἷον τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ	ἐναντίον	που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ
[51]	ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ	ἐναντίον	~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι
[53]	~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ	ἐναντίον	τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ
[50]	ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ	ἐναντίον,	τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου
[65]	αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι,	ἐναντίον	τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ
[51]	πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ	ἐναντίον	τῶν νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ
[54]	~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ	ἐναντίον	ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ
[16]	ἔφη, τῷ ζῆν ἐστί τι	ἐναντίον,	ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν;
[50]	ἔτι ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα	τοὐναντίον	~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽
[7]	βελτίονι. Καίτοι οὕτως, ὦ ~Σώκρατες,	τοὐναντίον	εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ
[25]	κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν	τοὐναντίον	ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε
[43]	καύματος ἐνόντος καὶ δίψους ἐπὶ	τοὐναντίον	~ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν, καὶ
[43]	~Τί οὖν; Νῦν οὐ πᾶν	τοὐναντίον	ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε
[55]	(ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου	ἄρτιον	~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ
[55]	τί ~κωλύει φαίη ἄν τις,	ἄρτιον	μὲν τὸ περιττὸν μὴ γίγνεσθαι
[52]	ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ τὸ	ἄρτιον	ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν
[55]	τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν,	ἄρτιον,	οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ ~περιττόν,
[55]	ἀρτίου ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν;	~Ἀνάρτιον,	ἔφη. ~Τὸ δὲ δίκαιον μὴ
[55]	ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ	ἀνάρτιον	οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ
[40]	ἄνοιά μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ	κακὸν	γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον
[33]	λυπηθῇ) ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον	κακὸν	ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν ἄν
[39]	ὅτι ἄν τις μεῖζον τούτου	κακὸν	πάθοι ἢ λόγους μισήσας. ~Γίγνεται
[64]	αὐτὸ τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ	κακόν	τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ
[65]	~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ	φάρμακον	ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ δὲ
[66]	αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς τὸ	~φάρμακον,	διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς πόδας
[65]	αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ	φάρμακον,	εἰ τέτριπται· εἰ δὲ μή,
[66]	ἄγων τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ	~φάρμακον,	ἐν κύλικι φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν
[1]	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ	~φάρμακον	ἔπιεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ
[63]	βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν τὸ	φάρμακον	καὶ μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ
[8]	ὁ μέλλων σοι ~δώσειν τὸ	φάρμακον	ὅτι χρή σοι φράζειν ὡς
[64]	πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν πίω τὸ	φάρμακον,	οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι
[1]	τούτων, πλήν γε ~δὴ ὅτι	φάρμακον	πιὼν ἀποθάνοι· τῶν δὲ ἄλλων
[45]	προσγένηται, τότε δὴ τὸν ὀλίγον	ὄγκον	ὄντα ὕστερον ~πολὺν γεγονέναι, καὶ
[55]	δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ	ἄδικον.	~Εἶεν· ὃ δ᾽ ἂν θάνατον
[55]	μὴ δεχόμενον καὶ ὃ ἂν	μουσικὸν	μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ
[31]	ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι	πολιτικὸν	καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ που
[38]	καί με διαφεύγοι ὁ λόγος,	ἔνορκον	ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ
[46]	ὡς τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ	ἀνεγίγνωσκον,	ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα εἰδείην τὸ
[39]	ἢ αἰσχρὸν ἢ καλὸν ἢ	λευκὸν	ἢ ~μέλανα; Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι
[58]	γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν	καλόν,	ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία, ~οἷα
[25]	Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ	καλόν,	~αὐτὸ ἕκαστον ὃ ἔστιν, τὸ
[49]	ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί τι	καλὸν	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν
[62]	φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ μετασχεῖν·	καλὸν	γὰρ τὸ ἆθλον καὶ ἡ
[22]	αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ ~εἰς	καλόν	γε καταφεύγει ὁ λόγος εἰς
[10]	μέντοι νὴ Δία. ~Καὶ αὖ	καλόν	γέ τι καὶ ἀγαθόν; ~Πῶς
[49]	καλόν, οὐδὲ δι᾽ ἓν ἄλλο	καλὸν	εἶναι ~ἢ διότι μετέχει ἐκείνου
[49]	τίς μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι	καλόν	ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς
[49]	οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ	~καλὸν	ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ
[39]	ἢ βραδὺν ἢ αἰσχρὸν ἢ	καλὸν	ἢ λευκὸν ἢ ~μέλανα; Ἢ
[49]	ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ	καλόν,	οὐδὲ δι᾽ ἓν ἄλλο καλὸν
[49]	~μοι, εἴ τί ἐστιν ἄλλο	καλὸν	πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ
[22]	εἶναι ὡς οἷόν τε ~μάλιστα,	καλόν	τε καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα
[22]	μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν ἀεί,	~καλόν	τέ τι καὶ ἀγαθὸν καὶ
[15]	ὂν τοιοῦτόν τι, οἷον τὸ	καλὸν	τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον που καὶ
[36]	ἁρμονία ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ	πάγκαλόν	τι καὶ (θεῖόν ἐστιν ἐν
[46]	δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην	διδάσκαλον	τῆς ~αἰτίας περὶ τῶν ὄντων
[62]	ὀργῆς βίαιόν τι πράξαντες, καὶ	μεταμέλον	αὐτοῖς τὸν ἄλλον βίον ~βιῶσιν,
[33]	ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ	ἧλον	ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ
[1]	ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ εἰς	Δῆλον	Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ
[42]	ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν·	δῆλον	δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν
[31]	τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας τῆς μελέτης;	~Δῆλον	δή, ἔφη· πῶς δ᾽ οὔ;
[45]	γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ	δῆλον	εἶναι, ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν
[1]	ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς	Δῆλον·	ἣν δὴ ἀεὶ καὶ νῦν
[39]	ἦ δ᾽ ὅς, αἰσχρόν, καὶ	δῆλον	ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς περὶ
[36]	ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία τις,	δῆλον	ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ σῶμα
[10]	τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν,	δῆλον	ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ.
[26]	σῶμα; ~Παντί, ἔφη, τοῦτό γε	δῆλον,	ὅτι τῷ ὁρατῷ. ~Τί δὲ
[1]	μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς	Δῆλόν	τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ
[41]	εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε	ἄδηλον	παντί, μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα
[10]	τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι	κατάδηλον	αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων;
[62]	βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ τὸ	ἆθλον	καὶ ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ
[59]	ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς	ποικίλον	~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ
[64]	θάπτειν (οὕτως ὅπως ἄν σοι	φίλον	ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον
[62]	πράξαντες, καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν	ἄλλον	βίον ~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ
[6]	αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ	~ἄλλον	δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ
[56]	οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά τις	ἄλλον	καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν
[21]	ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις	ἄλλον	τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ
[45]	~τρόπον τῆς μεθόδου, ἀλλά τιν᾽	ἄλλον	τρόπον αὐτὸς εἰκῇ φύρω, τοῦτον
[45]	καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω	μετέβαλλον	σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽
[47]	~ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ	μᾶλλον	ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς
[56]	~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς	μᾶλλον	ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ
[42]	ἦ δ᾽ ὅς, ἂν μὲν	μᾶλλον	ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ
[53]	οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν τι	~μᾶλλον	αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον
[42]	ἀρετὴ ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν πλέον.	~(Μᾶλλον	δέ γέ που, ὦ Σιμμία,
[24]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν·	~μᾶλλον	δὲ μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων,
[8]	ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι	μᾶλλον	διαλεγομένους, δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον
[40]	Σωκράτους, τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ	μᾶλλον,	ἐὰν μέν τι ὑμῖν ~δοκῶ
[42]	ὥστε καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον	μᾶλλον	~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον
[41]	εἶναι ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ	μᾶλλον,	ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες. Ὅδε
[60]	τοὺς μὲν ~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους	μᾶλλον	ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν,
[42]	ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ	μᾶλλον	ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ ἧττον
[27]	ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι	μᾶλλον	ἢ τῷ μή. ~Τί δὲ
[38]	πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε	μᾶλλον	~ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος. (Τὸ
[44]	ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι	μᾶλλον	ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ
[24]	τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον ἔτι	μᾶλλον,	καὶ δεδιέναι τὸ τῶν παίδων,
[42]	δ᾽ ἔστι τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν	μᾶλλον	μηδ᾽ ἐπὶ ~πλέον μηδ᾽ ἧττον
[42]	ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν	μᾶλλον	μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν
[42]	γε. ~Τὴν δέ γε μηδὲν	μᾶλλον	μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν μήτε
[42]	μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν μήτε	μᾶλλον	μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως;
[42]	οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ μήτε	μᾶλλον	μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι
[37]	οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι παντὸς ἄρα	μᾶλλον	ὅ γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν,
[35]	καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ τι	μᾶλλον	οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ
[9]	ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων	~μᾶλλον	οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν
[40]	οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ πολὺ	μᾶλλον	~ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν,
[42]	ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν	μᾶλλον	οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ
[58]	ἐν μέσῳ τεθὲν οὐχ ἕξει	~μᾶλλον	οὐδ᾽ ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως
[42]	~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ δὴ	μᾶλλον	οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο
[17]	Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς	μᾶλλον	οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα
[48]	σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι	μᾶλλον	σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν (τοῖς)
[42]	πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι,	μᾶλλόν	τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ
[20]	ἴσου ~νῦν ὁ λόγος ἡμῖν	μᾶλλόν	τι ἢ καὶ περὶ αὐτοῦ
[37]	οἶμαι πρότερος, καὶ οὐδέν τι	μᾶλλον	τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός ~ἐστιν ἱματίου
[24]	γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε	μᾶλλον	ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ
[21]	ἔφη ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ	μᾶλλον	φοβοῦμαι μὴ αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι
[11]	~δοκεῖ σοι οὕτως; ~Παντός γε	μᾶλλον,	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ
[29]	τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ	μᾶλλον	ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν μὲν ~καθαρὰ
[56]	ἀνθρώπων τέ γε καὶ ἔτι	μᾶλλον,	ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε
[29]	οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου	ὅλον	~μένει ἀμήχανον ὅσον χρόνον, (ἔνια
[61]	ὡς λέγεται, χρῶμα δ᾽ ἔχοντα	~ὅλον	οἷον ὁ (κυανός, ὃν δὴ
[45]	πρὸς ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος, Οὐ	φαῦλον	πρᾶγμα, ἔφη, ὦ Κέβης, ζητεῖς·
[19]	πού τι εἶναι ἴσον, οὐ	ξύλον	~λέγω ξύλῳ οὐδὲ λίθον λίθῳ
[35]	ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ	ὄχλον	παρέχειν, μή σοι ἀηδὲς ᾖ
[64]	φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ	νόμιμον	εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν
[29]	ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ	φρόνιμον	~θεόν, οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ,
[29]	θεῖόν τε ~καὶ ἀθάνατον καὶ	φρόνιμον,	οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι
[43]	ἢ ~ψυχὴν ἄλλως τε καὶ	φρόνιμον;	~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς
[57]	λέγει· ἐκεῖνος (μὲν γὰρ ἁπλῆν	~οἶμόν	φησιν εἰς Ἅιδου φέρειν, ἡ
[45]	πάθη· ἔπειτα ἄν τί σοι	χρήσιμον	~φαίνηται ὧν ἂν λέγω, πρὸς
[52]	ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ	~θερμόν,	ἀλλὰ προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ
[55]	εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα	θερμὸν	ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν
[54]	τί ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται	θερμὸν	ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι
[52]	~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς τὸ	θερμὸν	καὶ ἕτερόν τι χιόνος τὸ
[45]	τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ	θερμὸν	~καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ
[52]	σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις.	θερμόν	τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε.
[52]	χιόνα γ᾽ οὖσαν δεξαμένην τὸ	~θερμόν,	ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν,
[55]	οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ	ἄθερμον	ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε
[64]	θαρρεῖν τε χρὴ καὶ φάναι	~τοὐμὸν	σῶμα θάπτειν, καὶ θάπτειν (οὕτως
[4]	πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο	~ὑπελάμβανον	αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ
[45]	χρῆμα. Τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ	ἱκανόν·	ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον
[49]	βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως ἐπί τι	~ἱκανὸν	ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ ἂν
[16]	τῶν ζώντων, τούτου δὲ ὄντος	ἱκανόν	που ~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι
[13]	Δία, ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν	ἱκανόν	σοι τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός,
[15]	ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι, καὶ τοῦτο	ἱκανὸν	~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ
[58]	ἄλλα ἄστρα ~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο	οὐρανὸν	εἶναι, διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε
[58]	αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν ~ἀέρα	οὐρανὸν	καλεῖν, ὡς διὰ τούτου οὐρανοῦ
[45]	σκοπῶν, καὶ τὰ περὶ τὸν	οὐρανόν	~(τε καὶ τὴν γῆν πάθη,
[29]	Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει	ἀμήχανον	ὅσον χρόνον, (ἔνια δὲ μέρη
[44]	ψυχὴ καὶ ἦν που πρότερον	~ἀμήχανον	ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει τε
[50]	ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ καὶ	δεξάμενον	τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι
[52]	ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι ποτὲ τολμήσειν	δεξάμενον	τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ
[63]	~δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι	λουσάμενον	πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ μὴ
[3]	ὅτι τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου	ἀφιγμένον	εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν
[60]	(μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς	τετρημένον	δι᾽ ὅλης ~τῆς γῆς, τοῦτο
[29]	τὸ ~σῶμα, καὶ ἐν ὁρατῷ	κείμενον,	ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ
[18]	γε. ~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν ἰδόντα	γεγραμμένον	αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι,
[18]	ἦ δ᾽ ὅς· ἔστιν ἵππον	γεγραμμένον	ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου
[18]	~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ Σιμμίαν ἰδόντα	γεγραμμένον	κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν
[66]	τὸ ~φάρμακον, ἐν κύλικι φέροντα	τετριμμένον.	Ἰδὼν δὲ ὁ Σωκράτης τὸν
[64]	ὁρῶν μου τὸ σῶμα ἢ	καόμενον	~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ
[61]	εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ	καόμενον,	καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς
[37]	(ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ	~κατατριβόμενον	ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε
[49]	σὺ δὲ ~δεδιὼς ἄν, τὸ	(λεγόμενον,	τὴν σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν
[11]	ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ	λεγόμενον	ὡς ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπ᾽
[4]	πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ)	πιθόμενον	τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ πρῶτον
[20]	γὰρ δὴ τοῦτό γε ἐφάνη,	αἰσθόμενόν	τι ἢ ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα
[2]	μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε	ἀφικόμενον	εὖ πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε
[17]	τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη	γιγνόμενον	ἐκ τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι
[49]	οὐκ οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον	γιγνόμενον	ἢ μετασχὸν τῆς ἰδίας ~οὐσίας
[39]	οὐκ ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο	γιγνόμενον;	~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.
[16]	οὖν τοῦ ζῶντος τί τὸ	γιγνόμενον;	~Τὸ τεθνηκός, ἔφη. ~Τί δέ,
[4]	βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ ὄψει	φαινόμενον,	τὰ αὐτὰ δὲ λέγον, Ὦ
[50]	σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι·	~ὑπομένον	δὲ καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα
[64]	τὸ σῶμα ἢ καόμενον ~ἢ	κατορυττόμενον	ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ
[55]	ἔφη. ~Τὸ δὲ δίκαιον μὴ	δεχόμενον	καὶ ὃ ἂν μουσικὸν μὴ
[55]	Κέβης. ~Τί οὖν; Τὸ μὴ	δεχόμενον	τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί
[29]	τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον	οἰχόμενον	γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ,
[3]	(κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ~Σωκράτη ἄρτι	λελυμένον,	τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ
[41]	~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ	ἀπολλύμενον	οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ
[60]	τὸν τόπον τὸν δὴ κάτω	καλούμενον,	τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα
[7]	τὸ θεόν τε εἶναι τὸν	~ἐπιμελούμενον	ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα
[43]	~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι	διανοούμενον	ὡς ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ
[48]	συγχωρῶ τὸν ἐν (τοῖς) ~λόγοις	σκοπούμενον	τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον
[60]	τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ ἐκεῖ	συναιωρούμενον	τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς
[35]	λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου	ὀχούμενον	ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι
[47]	δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ ὕδατα	αἰτιώμενον	καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα.
[47]	οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας	ἐπαιτιώμενον	εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα,
[47]	ἄνδρα τῷ μὲν νῷ οὐδὲν	χρώμενον	οὐδέ τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς
[49]	δ᾽ ὅς, ὧδε λέγω, οὐδὲν	καινόν,	ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε
[3]	ἦν ἐν τῷ ~σκέλει τὸ	ἀλγεινόν,	ἥκειν δὴ φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ
[34]	δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν	δεινὸν	μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα,
[61]	τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον	δεινόν	τε καὶ ἄγριον, ὡς λέγεται,
[66]	ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ	ἐκεῖνόν	γε, ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην,
[18]	ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽	ἐκεῖνόν	γε τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες,
[64]	τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με	ἐκεῖνον	εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον
[2]	καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι	ἐκεῖνον	παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου ἰόντα
[41]	ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη,	ἐκεῖνον,	ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ
[2]	δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι	ἐλεινὸν	εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν
[17]	(καὶ ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς	ἄμεινον	εἶναι, ταῖς δὲ ~κακαῖς κάκιον)
[7]	~που αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται	ἄμεινον	ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος
[46]	~ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽	ἄμεινόν	ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ
[46]	φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς	ἄμεινον	ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι·
[46]	τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν	ἄμεινον	ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ εἰ
[46]	καὶ τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ	ἄμεινον	~καὶ ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν
[8]	γε καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ	ἄμεινον	τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς.
[58]	ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ	ἀληθινὸν	φῶς (καὶ ἡ ὡς ~ἀληθῶς
[8]	ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης;	(Κοινὸν	γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ
[46]	ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ τὸ	κοινὸν	πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ οὐκ
[31]	εἰς ταὐτόν γε ~πάλιν τὸ	ἀνθρώπινον	γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν
[53]	ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ	μόνον	~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ
[52]	ἔνια τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ	μόνον	αὐτὸ τὸ εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ
[50]	ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ	μόνον	αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν
[56]	~ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων. ~Οὐ	μόνον	γ᾽ ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ
[64]	τὸ μὴ καλῶς λέγειν οὐ	μόνον	εἰς αὐτὸ τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ
[17]	ἡ γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου	μόνον	~εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ
[52]	δὲ τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ	~μόνον	ἐκεῖνα τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ
[18]	τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ	μόνον	ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον
[40]	δοκῶ ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον	~μόνον	ἐκείνων διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως
[37]	λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ μὴ	μόνον	ἐν τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι
[57]	οὐχ ὑπὲρ τοῦ χρόνου τούτου	μόνον	ἐν ~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν,
[52]	~Οὐ γὰρ οὖν. ~Οὐκ ἄρα	μόνον	τὰ εἴδη τὰ ἐναντία οὐχ
[8]	ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ	μόνον	τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς καὶ
[53]	δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ	μόνον	τὸ ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ
[20]	γενέσθαι καὶ εὐθὺς γενόμενοι οὐ	μόνον	τὸ ἴσον καὶ τὸ ~μεῖζον
[13]	ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο	μόνον	τὸ νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ
[38]	καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ	μόνον	τοῖς προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ καὶ
[15]	ἀνθρώπων, ἦ δ᾽ ὅς, σκόπει	μόνον	τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν,
[53]	ἰδέα ~κατάσχῃ, ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ	μόνον	τρισὶν εἶναι ἀλλὰ καὶ περιττοῖς.
[6]	~θαυμαστόν σοι φανεῖται εἰ τοῦτο	μόνον	τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν,
[52]	ἢ οὔ; ~Πάνυ γε. ~Ἆρα	μόνον	τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ
[52]	αὑτοῦ ὀνόματος εἰς τὸν ἀεὶ	χρόνον,	ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι ὃ
[57]	τυχεῖν καὶ μείναντας ὃν χρὴ	χρόνον	ἄλλος δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει
[40]	ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν γε τὸν	χρόνον	~αὐτὸν τὸν πρὸ τοῦ θανάτου
[65]	ἦν ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν·	χρόνον	γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν
[66]	οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον	χρόνον	διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ ὁ
[66]	ὁ παῖς ~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν	χρόνον	διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν μέλλοντα
[29]	~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει	χρόνον,	ἐὰν μέν τις καὶ χαριέντως
[29]	ὀλίγου ὅλον ~μένει ἀμήχανον ὅσον	χρόνον,	(ἔνια δὲ μέρη τοῦ σώματος,
[66]	ὁ δοὺς τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν	χρόνον	ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ τὰ
[3]	τελευτᾷ Οὐ πολὺν δ᾽ οὖν	χρόνον	ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς
[45]	λέγω. ~Ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν	χρόνον	ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν τι
[57]	ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν	(χρόνον	ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν
[35]	εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ πολὺν	~χρόνον,	καὶ αὐτός τε πρὸς τῷ
[62]	~τὸ παράπαν εἰς τὸν ἔπειτα	χρόνον,	καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων
[44]	ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον	χρόνον	καὶ ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν
[29]	μεμυημένων, ὡς ~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν	χρόνον	μετὰ θεῶν διάγουσα; Οὕτω φῶμεν,
[21]	Ἢ ἔχεις ἄλλον τινὰ εἰπεῖν	χρόνον;	~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον
[39]	Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται καὶ	χρόνον	οὐδένα ἐν οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ
[36]	λείψανα τοῦ σώματος ἑκάστου πολὺν	χρόνον	παραμένειν, (ἕως ἂν ἢ ~κατακαυθῇ
[65]	καὶ ~παρὰ πάντα μοι τὸν	χρόνον	προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ
[59]	ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ	χρόνον	τε ζῆν πολὺ πλείω τῶν
[29]	τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς	συχνὸν	ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν τις
[66]	Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν καὶ	συχνὸν	χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν
[45]	ἃ λέγω. ~Ὁ οὖν Σωκράτης	συχνὸν	χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν
[10]	τις αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει	(κοινωνὸν	συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω·
[17]	γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν	χαλεπόν,	ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ
[35]	βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ	παγχάλεπόν	τι, τὸ μέντοι αὖ τὰ
[35]	ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ	εἶπον	ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ,
[57]	ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν	εἶπον,	περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη
[13]	κατά γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν	ἀπέλιπον	ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ παντὶ
[39]	αἰτίαν ~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη τὸν	λοιπὸν	βίον μισῶν τε καὶ λοιδορῶν
[29]	τῶν μεμυημένων, ὡς ~ἀληθῶς τὸν	λοιπὸν	χρόνον μετὰ θεῶν διάγουσα; Οὕτω
[58]	τῆς γῆς αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν·	ἰσόρροπον	γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν
[45]	τῆς μεθόδου, ἀλλά τιν᾽ ἄλλον	τρόπον	αὐτὸς εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ
[2]	που τὸν ἄνδρα καὶ τὸν	τρόπον	αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ οὔ;
[1]	τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν	τρόπον	ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα μὲν
[64]	ποιεῖν· θάπτωμεν δέ σε τίνα	~τρόπον;	~Ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ
[45]	ἢ ἔστι, κατὰ τοῦτον τὸν	~τρόπον	τῆς μεθόδου, ἀλλά τιν᾽ ἄλλον
[13]	ἐστιν ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ	τρόπον	τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι.
[46]	ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι	τρόπον	τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν
[48]	Ἴσως μὲν οὖν ᾧ ~εἰκάζω	τρόπον	(τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ
[18]	ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω δὲ τίνα	τρόπον;	Τόνδε. ἐάν τίς τι ἕτερον
[29]	τὸ ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον	τόπον	ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ καθαρὸν
[31]	τούτων εἰσὶ καὶ εἰς βέλτιστον	τόπον	~ἰόντες οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ
[61]	ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς	~τόπον	μέγαν πυρὶ πολλῷ καόμενον, καὶ
[57]	ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς δή τινα	~τόπον,	οἷ δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους
[62]	ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες εἰς τὸν	τόπον	οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει,
[58]	τῆς θαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε	τόπον,	ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ καλλίων τυγχάνει
[57]	ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν	τόπον,	πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα,
[57]	τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ ἑκάστη	τόπον	προσήκοντα. εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ
[61]	καταντικρὺ ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς	τόπον	πρῶτον δεινόν τε καὶ ἄγριον,
[60]	ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς τὸν	τόπον	τὸν δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς
[30]	ἕλκεται πάλιν εἰς ~τὸν ὁρατὸν	τόπον	φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ
[38]	ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν	ἄτοπον·	ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ
[9]	τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές,	ἄτοπον	δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν
[47]	μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν	ἄτοπον·	εἰ δέ τις λέγοι ὅτι
[3]	χειρί, καὶ τρίβων ἅμα, Ὡς	ἄτοπον,	ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι
[2]	τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς	~ἄτοπόν	τί μοι πάθος παρῆν καί
[18]	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· ἔστιν	ἵππον	γεγραμμένον ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην
[66]	Ἰδὼν δὲ ὁ Σωκράτης τὸν	~ἄνθρωπον,	εἶεν, ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ
[39]	καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν	ἄνθρωπον,	~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον
[39]	μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν	ἄνθρωπον	ἢ ~κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν;
[45]	καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν	ἄνθρωπον	μέγαν. Οὕτως ~τότε ᾤμην· οὐ
[66]	εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν	ἄνθρωπον,	Τί λέγεις, ἔφη, περὶ τοῦδε
[56]	~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν	ἄνθρωπον	τὸ μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν,
[29]	τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ	καθαρὸν	καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς
[27]	σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ	καθαρόν	τε ~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ
[62]	δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν	Τάρταρον	ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ
[60]	καὶ βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν	Τάρταρον	ἐμβάλλει, τὰ μὲν ~πολὺ κατωτέρω
[61]	κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς τὸν	Τάρταρον	ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ
[62]	~μή, φέρονται αὖθις εἰς τὸν	Τάρταρον	καὶ ἐκεῖθεν πάλιν εἰς τοὺς
[60]	καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιητῶν	Τάρταρον	~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ
[62]	προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν	Τάρταρον,	ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽
[60]	οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ	ὑγρὸν	τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ κυμαίνει
[12]	τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων	φοβερόν.	ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει. Εἰ
[31]	τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ	~ἥμερον	γένος, ἤ που μελιττῶν ἢ
[38]	~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽ ἐγώ.	~Τήμερον,	ἔφη, κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ
[4]	~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε,	τήμερον·	κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ
[15]	ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ τῷ ὄντι	φανερὸν	γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν γίγνονται
[11]	σώματος μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι, δυοῖν	θάτερον,	ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ
[63]	ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ ~πλέον	θάτερον	ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ περὶ
[45]	~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν	ἑκάτερον	αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν
[45]	χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα	~ἑκάτερον	ἦν καὶ οὐκ ἤστην τότε
[15]	μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ τὸ	ἕτερον,	~ἀπὸ δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου
[45]	δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται	ἕτερον	ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ γε δι᾽
[18]	μόνον ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ	ἕτερον	ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ αὐτὴ
[49]	ἢ ὅτι τὸ μεῖζον πᾶν	ἕτερον	ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν
[49]	ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα φαίη	ἕτερον	ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω ~εἶναι,
[45]	συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο	ἕτερον	ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται
[18]	τρόπον; Τόνδε. ἐάν τίς τι	ἕτερον	ἢ ~ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ
[50]	τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι	ἕτερον	ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ
[50]	ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν τὸ	ἕτερον,	ἢ φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν
[3]	ἐὰν δέ τις διώκῃ τὸ	ἕτερον	καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι
[39]	τε καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις	~ἕτερον·	καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ
[15]	τοῦ ἑτέρου πάλιν ἐπὶ τὸ	ἕτερον·	μείζονος μὲν πράγματος καὶ ~ἐλάττονος
[17]	μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ	ἕτερον	μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι
[29]	ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον	ἕτερον	οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ
[19]	ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν,	~ἕτερον	ὂν τούτων; Ἢ οὐχ ἕτερόν
[3]	διὰ ταῦτα ᾧ ἂν τὸ	ἕτερον	παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ
[35]	γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν	ἕτερον	προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ
[19]	~ἕτερον ὂν τούτων; Ἢ οὐχ	ἕτερόν	σοι φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ
[20]	~ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα	ἕτερόν	τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ
[19]	οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα πάντα	ἕτερόν	τι, αὐτὸ τὸ ἴσον· φῶμέν
[52]	~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽	ἕτερόν	τι πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ
[52]	τι πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ	ἕτερόν	τι χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί.
[3]	ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ	ἕτερον,	ὥσπερ ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω
[3]	παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ	~ἕτερον.	Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι
[3]	~αὐτοῦ. καὶ δὴ καὶ τότε	πρῳαίτερον	συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ)
[43]	μύθῳ· ~(τέτλαθι δή, κραδίη· καὶ	κύντερον	ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει
[43]	~καὶ τὴν ἰατρικήν, τὰ δὲ	πρᾳότερον,	καὶ τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ
[15]	οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν	δικαιότερον,	ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ οὔ;
[47]	αὖ δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ	δικαιότερον	παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν
[47]	φερόμενα τοῦ βελτίστου, ~εἰ μὴ	δικαιότερον	ᾤμην καὶ κάλλιον εἶναι πρὸ
[41]	μὴ ἡ ψυχὴ ~ὅμως καὶ	θειότερον	καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ σώματος
[26]	~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί.	~Ὁμοιότερον	ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ
[27]	ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ	ὁμοιότερον	εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν
[27]	δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ	ὁμοιότερόν	ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως
[26]	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν	ὁμοιότερον	τῷ εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι
[19]	(ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν	φαυλότερον,	ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα
[37]	τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός ~ἐστιν ἱματίου	φαυλότερον	οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν αὐτὴν δὲ
[35]	ἔχειν παρὰ τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ	δυσθυμότερον	αὐτῶν τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι. ἀλλὰ
[64]	λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων, οὐδὲν	καινότερον·	ὅτι ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς
[35]	μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ	ἀκινδυνότερον	ἐπὶ βεβαιοτέρου ~ὀχήματος, (ἢ) λόγου
[41]	σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα	πότερον	αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν
[42]	τε ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν;	Πότερον	ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην ~καὶ
[54]	φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι, ἔφη.	~Πότερον	δ᾽ ἔστι τι ζωῇ ἐναντίον
[10]	αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν;	Πότερον	ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα ἢ οὔ,
[46]	καί μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν	πότερον	ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ
[25]	καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι	πότερον	(ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ ἐκ
[38]	Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ	πότερον	(κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός
[21]	δὴ οὕτως ἔχει, ὦ Σώκρατες.	~Πότερον	οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους
[41]	~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω.	~Πότερον	οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε
[37]	εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη	πότερον	πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ ~γένος ἀνθρώπου
[28]	~δεσπόζειν· καὶ κατὰ ταῦτα αὖ	πότερόν	σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ
[43]	τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε.	~Πότερον	συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα
[9]	καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ σῶμα	πότερον	τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ ~ἀτιμάζειν,
[45]	δὴ τὰ ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ	πότερον	τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν,
[28]	ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι καὶ	~πότερον	τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ δοκεῖ
[25]	εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι,	πότερον	~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ
[24]	οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν	εὐκαιρότερον	ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ
[44]	ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που	πρότερον	~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει
[23]	ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ	πρότερον,	ἀνάγκη δὲ αὐτῇ εἰς τὸ
[22]	τῶν ~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν	πρότερον	ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα
[21]	γε ~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα.	~Πρότερον	ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ
[6]	τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ	πρότερον	αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην
[11]	ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος,	πρότερον	δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν ᾧ
[15]	ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος ὄντος	πρότερον	ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν
[21]	γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν	πρότερον	ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω,
[41]	οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι	~πρότερον	ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν, πρὶν
[41]	~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς	πρότερον	ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα
[52]	φήσομεν τὰ τρία καὶ ἀπολεῖσθαι	~πρότερον	καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν
[41]	~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ	πρότερον	καὶ ἡ λύρα καὶ αἱ
[37]	χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι	πρότερον	κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ ὅδε
[38]	ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ	~πρότερον	κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος
[4]	ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά,	πρότερον	οὐδὲν πώποτε ποιήσας. Εἰ οὖν
[3]	ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ	πρότερον	παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ·
[62]	ποταμούς, ~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ	πρότερον	παύονται πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς
[18]	τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο	πρότερόν	ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.
[21]	ὦ Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ	πρότερον,	πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει,
[44]	καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι	πρότερον,	~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν
[45]	ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ	~πρότερον	σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ
[36]	εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ	πρότερον	τὰ ξύλα ~καὶ τὰς χορδὰς
[15]	ἔλαττον γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος	πρότερον	(ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω,
[47]	ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν ~ποτε	ἰσχυρότερον	καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα
[37]	δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ	~ἰσχυρότερον	καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ
[4]	μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν·	ἀσφαλέστερον	γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν
[35]	βίον, ~εἰ μή τις δύναιτο	ἀσφαλέστερον	καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου ~ὀχήματος,
[27]	~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ	συγγενέστερον;	~Πᾶς ἄν μοι δοκεῖ, ἦ
[26]	εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι καὶ	συγγενέστερον	τὸ σῶμα; ~Παντί, ἔφη, τοῦτό
[37]	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό γε	~ἀσθενέστερον	ἔτι ὄν; Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον
[15]	μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ	ἀσθενέστερον	καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον;
[37]	πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα	~ἀσθενέστερον	καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν
[37]	ἄνθρωπός ~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽	ἀσθενέστερον.	Τὴν αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι
[48]	~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι	σαφέστερον	εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ
[56]	πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι	~σαφέστερον·	καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε,
[52]	δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως ἔσται	σαφέστερον	ὃ λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν
[40]	γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον	ὕστερον	~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ
[39]	τοὺς λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον	~ὕστερον	αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε
[20]	λαβόντες πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν,	ὕστερον	δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ
[15]	γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον	(ὕστερον	~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω, ἔφη.
[38]	εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς	~ὕστερον	ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ
[39]	πιστὸν τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον	ὕστερον	εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε καὶ
[3]	ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ	ὕστερον	καὶ τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν
[38]	λόγοις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ	ὕστερον	μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς ἄξιοι
[64]	ἐκεῖνον εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον	ὕστερον	νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς
[20]	ἐπιστάμεθα διὰ βίου ~πάντες, ἢ	ὕστερον,	οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽
[65]	οὐδὲν γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον	ὕστερον	πιὼν ~ἄλλο γε ἢ γέλωτα
[45]	δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα	ὕστερον	~πολὺν γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι
[1]	ὅτι πάλαι γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ	ὕστερον	φαίνεται ἀποθανών. Τί οὖν ἦν
[21]	Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι	ὕστερον	ὧν πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν;
[13]	εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον	ὕστερον,	ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν
[47]	μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην, τὸν	δεύτερον	(πλοῦν ἐπὶ τὴν τῆς ~αἰτίας
[39]	σμικρῶν καὶ μεγάλων· οἴει τι	~σπανιώτερον	εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν ἢ
[37]	τὸ δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ	ὀλιγοχρονιώτερον·	ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην
[37]	σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε	~ὀλιγοχρονιώτερον	οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι,
[41]	ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν,	~πολυχρονιώτερόν	γε εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ
[37]	τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον	πολυχρονιώτερόν	ἐστι τὸ ~γένος ἀνθρώπου ἢ
[37]	~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν; Τὸ δὲ	πολυχρονιώτερον	~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι
[37]	Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ	πολυχρονιώτερον	ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ
[35]	δύναμαι πείθειν, ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ	~δυσκολώτερόν	τι νῦν διάκειμαι ἢ ἐν
[8]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, πειραθῶ	πιθανώτερον	πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς
[43]	δεσπόζουσα πάντας τρόπους, τὰ μὲν	~χαλεπώτερον	κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά
[58]	γ᾽ ἐστίν· ὡς μέντοι ἀληθῆ,	χαλεπώτερόν	μοι φαίνεται ἢ κατὰ ~τὴν
[47]	Ἄτλαντα ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον καὶ	ἀθανατώτερον	καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν,
[51]	ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς τὸ	διαφέρον	τοῦ τε νῦν λεγομένου ~καὶ
[53]	ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ	ἐπιφέρον	~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε
[17]	οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν>	λῆρον	τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ
[39]	~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον	πονηρόν	τε καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις
[3]	~τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ	λυπηρόν,	τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ
[47]	ὁ δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ	βάθρον	τὸν ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν δὲ
[37]	~σώματος ἣ τῇ ψυχῇ φέρει	ὄλεθρον	μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ
[37]	ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ	ἀνώλεθρον·	εἰ δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι
[55]	καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν	ἀνώλεθρον	εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα
[55]	εἰ μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ	ἀνώλεθρον	~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς
[55]	Εἰ μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ	ἀνώλεθρόν	ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν θάνατος
[55]	~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ	ἀνώλεθρόν	ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο
[55]	οἶμαι κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον	ἀνώλεθρον	ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ
[56]	ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ	(ἀνώλεθρον,	~καὶ τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν
[44]	ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν	(ἀνώλεθρόν	~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ
[60]	ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι	βέρεθρον·	~Ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος
[56]	οἶδα εἰς ὅντινά τις ἄλλον	καιρὸν	ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν παρόντα,
[46]	εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ τὸ	χεῖρον.	~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ
[15]	γε. ~Τί δέ; Ἄν τι	χεῖρον	γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ
[46]	τὸν ~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ	χεῖρον	εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι
[35]	τοῦ ~αὐτοῦ θεοῦ, καὶ οὐ	χεῖρον	ἐκείνων τὴν μαντικὴν ἔχειν παρὰ
[53]	πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ	χεῖρον	πολλάκις ἀκούειν. Τὰ πέντε τὴν
[64]	εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον	νεκρόν,	καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς με
[29]	ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ	νεκρὸν	καλοῦμεν, ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ
[63]	μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν	νεκρὸν	λούειν. ~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ
[45]	γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν	σμικρὸν	ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως ~τότε ᾤμην·
[50]	οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ	σμικρὸν	εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν
[50]	δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν	σμικρὸν	~εἶναι· ὡς δ᾽ αὕτως καὶ
[39]	ἢ σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα	σμικρὸν	ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ
[50]	αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ	σμικρόν,	ἢ προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον
[49]	δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ	~σμικρὸν	νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα.
[50]	ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ	σμικρὸν	οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν
[35]	πλεῖστοι· Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας	σμικρὸν	πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ
[50]	ὡς δ᾽ αὕτως καὶ τὸ	σμικρὸν	τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει
[40]	ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε,	(σμικρὸν	~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ ἀληθείας
[56]	~(Ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ	ἀδιάφθορόν	ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ,
[56]	τὸ δ᾽ ἀθάνατον σῶν καὶ	ἀδιάφθορον	οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ.
[66]	αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ τὸ	ἦτρον	ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ
[39]	λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη,	οἰκτρὸν	ἂν εἴη τὸ πάθος, εἰ
[39]	τὸν Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ,	οἰκτρὸν	δῆτα. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη,
[40]	ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ	κέντρον	ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη.
[63]	μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ	λουτρόν·	~δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι
[37]	αὖθις ~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει	ἰσχυρὸν	εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν
[44]	θαρρήσει. Τὸ δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι	ἰσχυρόν	τί ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ
[39]	αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ	αἰσχρὸν	ἢ καλὸν ἢ λευκὸν ἢ
[39]	ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	αἰσχρόν,	καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης
[52]	εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ	ψυχρόν.	~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα,
[52]	συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς καὶ	ψυχρόν;	~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ
[52]	καὶ ἕτερόν τι χιόνος τὸ	ψυχρόν;	~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι
[55]	τὸ ~περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ	ψυχρόν,	οὐδέ γε ἡ ἐν τῷ
[45]	ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ	ψυχρὸν	σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς τινες
[55]	ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ	~ψυχρόν	τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο
[61]	τρίτος δὲ ~ποταμὸς τούτων κατὰ	μέσον	ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς
[29]	τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα·	συμπεσὸν	γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν,
[18]	ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις;	~Ὑπόμνησόν	με· οὐ γὰρ σφόδρα ἐν
[25]	ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ τὸ	ἴσον,	αὐτὸ τὸ καλόν, ~αὐτὸ ἕκαστον
[19]	πάντα ταῦτα εἶναι ~οἷον τὸ	ἴσον,	ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα.
[19]	τῷ τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ	ἴσον,	ἢ οὐδέν; ~Καὶ πολύ γε,
[19]	τε ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν	ἴσον,	καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ
[20]	εὐθὺς γενόμενοι οὐ μόνον τὸ	ἴσον	καὶ τὸ ~μεῖζον καὶ τὸ
[19]	καὶ οὐ δύναται ~τοιοῦτον εἶναι	(ἴσον)	οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον,
[19]	ἔχει. φαμέν πού τι εἶναι	ἴσον,	οὐ ξύλον ~λέγω ξύλῳ οὐδὲ
[19]	τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ	ἴσον.	~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες.
[42]	μετέχει, ἢ τὸ ἴσον; ~Τὸ	ἴσον.	~Οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον
[19]	τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ	ἴσον;	~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς
[19]	~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ	ἴσον	πρὸ ἐκείνου τοῦ (χρόνου ὅτε
[42]	ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει, ἢ τὸ	ἴσον;	~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ ἐπειδὴ
[19]	πάντα ἕτερόν τι, αὐτὸ τὸ	ἴσον·	φῶμέν τι εἶναι ἢ μηδέν;
[9]	τὸ σῶμα ~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽	ὅσον	δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς δὲ
[33]	καὶ λυπῶν ~(καὶ φόβων) καθ᾽	ὅσον	δύναται, λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν τις
[10]	χαίρειν τὸ σῶμα, καὶ καθ᾽	ὅσον	δύναται μὴ ~κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽
[56]	ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ, καθ᾽	ὅσον	δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν
[33]	δὲ ἐκ ~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν,	ὅσον	μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν
[9]	δοκεῖ σοι ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽	ὅσον	μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν;
[66]	~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ Σώκρατες, τρίβομεν	ὅσον	οἰόμεθα μέτριον εἶναι πιεῖν. ~(Μανθάνω,
[29]	ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον ~μένει ἀμήχανον	ὅσον	χρόνον, (ἔνια δὲ μέρη τοῦ
[44]	καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον	ὅσον	χρόνον καὶ ᾔδει τε καὶ
[55]	ὃ ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται;	~(Ἄμουσον,	ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον. ~Εἶεν·
[29]	εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ	τὸν	ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ,
[52]	~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς	τὸν	ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο
[58]	ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ	τὸν	ἀέρα· αὐτὴν δὲ τὴν γῆν
[58]	εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον	τὸν	ἀέρα· ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ
[59]	τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ	(τὸν	ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ,
[58]	οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ	τὸν	~ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν, ὡς διὰ
[59]	δ᾽ ἐν νήσοις ἃς ~περιρρεῖν	τὸν	ἀέρα πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας·
[47]	δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον	τὸν	ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν δὲ τοῦ
[59]	μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ περὶ	τὸν	ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν
[59]	~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις	τὸν	αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς
[62]	τι πράξαντες, καὶ μεταμέλον αὐτοῖς	τὸν	ἄλλον βίον ~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι
[46]	τῶν ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ,	τὸν	Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν ~πρῶτον
[2]	διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που	τὸν	ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ.
[66]	τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ ὁ Σωκράτης	τὸν	~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη, Ὦ βέλτιστε,
[39]	εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν	τὸν	ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν
[66]	ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς	τὸν	ἄνθρωπον, Τί λέγεις, ἔφη, περὶ
[56]	ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ	τὸν	ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν, ὡς
[4]	Αἰσώπου λόγους καὶ τὸ εἰς	τὸν	Ἀπόλλω προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές
[57]	καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν	~τὸν	αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα. εἰσὶν
[45]	ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ οὕτω κατὰ	τὸν	αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις
[59]	καὶ τοὺς ~λίθους ἔχειν ἀνὰ	τὸν	αὐτὸν λόγον τήν τε λειότητα
[46]	τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ εἶναι	τὸν	~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον
[36]	καὶ λύρας τε καὶ ~χορδῶν	τὸν	αὐτὸν τοῦτον λόγον εἴποι, ὡς
[62]	~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ	τὸν	Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ ~αὐτοῖς
[57]	δὲ καθαρῶς τε καὶ μετρίως	τὸν	~βίον διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων καὶ
[35]	ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι	τὸν	βίον, ~εἰ μή τις δύναιτο
[44]	καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον	τὸν	~βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά γε
[8]	τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας	~τὸν	βίον θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ
[59]	(γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς· καὶ	~τόν	γε ἥλιον καὶ σελήνην καὶ
[46]	ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,	~τόν	γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν
[35]	εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον,	τὸν	γοῦν ~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων λόγων
[47]	ἄλλου μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην,	τὸν	δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ τὴν τῆς
[60]	τὸ ὕδωρ εἰς τὸν τόπον	τὸν	δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς κατ᾽
[48]	νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ	τὸν	Δία, ἔφη ὁ Κέβης, οὐ
[9]	~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας, Νὴ	τὸν	Δία, ἔφη, ὦ Σώκρατες, (οὐ
[39]	τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ	τὸν	Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν
[4]	~Ὁ οὖν Κέβης ὑπολαβών, νὴ	τὸν	Δία, ὦ Σώκρατες, ἔφη, εὖ
[49]	τῇ κεφαλῇ μείζω ~εἶναι, καὶ	τὸν	ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω,
[48]	ἐν εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ	τὸν	ἐν (τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν
[48]	ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ	τὸν	ἐν (τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον τὰ
[17]	ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν> λῆρον	τὸν	Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν
[58]	ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης εἰς	τὸν	ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ
[65]	~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ	τὸν	ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο
[62]	σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς	τὸν	ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις
[7]	ἔχει, τὸ θεόν τε εἶναι	τὸν	~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου
[35]	Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν	τὸν	ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι
[48]	εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ	τὸν	ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι
[58]	καὶ διὰ τοῦ ὕδατος ὁρῶν	τὸν	ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα
[38]	ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως	τὸν	Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ
[9]	χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι	τὸν	θάνατον εἶναι; ~Πάνυ γε, ἔφη
[13]	~Οἶσθα, ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι	τὸν	θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ ἄλλοι
[37]	θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ	τὸν	(θάνατον καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν
[12]	ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο	τὸν	θάνατον ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι
[13]	κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι	τὸν	~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα.
[35]	καταψεύδονται, καί φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας	τὸν	~θάνατον ὑπὸ λύπης ἐξᾴδειν, καὶ
[2]	δὲ δὴ τὰ περὶ αὐτὸν	τὸν	θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί ἦν
[24]	οὖν πειρῶ μεταπείθειν μὴ δεδιέναι	τὸν	θάνατον ~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ
[35]	ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ	τὸν	θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι θεράποντες.
[4]	ἡ παροῦσα θυσία· μετὰ δὲ	τὸν	θεόν, ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν
[4]	Οὕτω δὴ πρῶτον μὲν ~εἰς	τὸν	θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ
[38]	εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη,	τὸν	Ἰόλεων παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς
[51]	~δέξασθαι. Καὶ ἅμα βλέψας πρὸς	τὸν	Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή που,
[3]	Καὶ ~ὁ Σωκράτης βλέψας εἰς	τὸν	Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω
[47]	ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ	τὸν	κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν
[62]	κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατὰ	τὸν	~Κωκυτόν, τοὺς δὲ πατραλοίας καὶ
[38]	εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων	τὸν	λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν ὡς
[8]	δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι ἤδη	τὸν	λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται
[23]	εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε	τὸν	λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ ὃν
[24]	ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι	~τὸν	λόγον ἔτι μᾶλλον, καὶ δεδιέναι
[38]	τὸ παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν	τὸν	λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή; ~(Φαίδων)
[38]	Διὸς πῇ ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε	τὸν	λόγον; Καὶ πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ
[37]	ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι τοῦτον	τὸν	λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ
[7]	δοκεῖ ~Κέβης εἰς σὲ τείνειν	τὸν	λόγον, ὅτι οὕτω ῥᾳδίως φέρεις
[36]	κατασαπῇ ὅρα οὖν πρὸς τοῦτον	τὸν	λόγον τί φήσομεν, ἐάν ~τις
[44]	μή τις ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ	~τὸν	λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι. Ἀλλὰ
[44]	ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν	τὸν	λόγον τὸν πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν
[40]	καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ	τὸν	λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ
[18]	ὑπολαβών, καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν γε	τὸν	λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ ἀληθής
[39]	τὴν αἰτίαν ~ἀπώσαιτο καὶ ἤδη	τὸν	λοιπὸν βίον μισῶν τε καὶ
[29]	κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς ~ἀληθῶς	τὸν	λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν διάγουσα;
[49]	ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ	τὸν	~(μείζω μείζω εἶναι, καὶ τοῦτο
[37]	δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ	τὸν	~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς
[66]	συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων	τὸν	μέλλοντα δώσειν τὸ ~φάρμακον, ἐν
[44]	ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν λόγον	τὸν	μέλλοντα ἔσεσθαι. Ἀλλὰ δὴ ταῦτα
[3]	ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν	τὸν	μὲν ~Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν
[63]	δὴ ~ἔγωγε καὶ πάλαι μηκύνω	τὸν	μῦθον. Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα
[46]	τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ	τὸν	νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ
[56]	τις ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ	τὸν	~νῦν παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων
[43]	ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ λέγει	τὸν	Ὀδυσσέα· ~στῆθος δὲ πλήξας κραδίην
[45]	οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται, τότε δὴ	τὸν	ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον ~πολὺν
[57]	~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ	τὸν	ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ
[30]	τε καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς	~τὸν	ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς
[42]	γέ που, ὦ Σιμμία, κατὰ	τὸν	ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ
[45]	φθορὰς σκοπῶν, καὶ τὰ περὶ	τὸν	οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν γῆν
[66]	σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ	τὸν	πόδα ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ
[4]	δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι	~τὸν	ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς
[40]	τοῦτόν γε τὸν χρόνον ~αὐτὸν	τὸν	πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς
[44]	ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον	τὸν	πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι
[62]	δὲ πατραλοίας καὶ μητραλοίας κατὰ	τὸν	Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι γένωνται
[50]	ἦ δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ	τὸν	Σιμμίαν ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ ὡς
[38]	κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος	τὸν	Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος λόγον.
[45]	~πολὺν γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι	τὸν	σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως ~τότε
[3]	ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ	τὸν	Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν
[3]	ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ	τὸν	~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ
[62]	τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς	τὸν	Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς
[60]	ἐλάττους καὶ βραχυτέρους, πάλιν εἰς	τὸν	Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ μὲν ~πολὺ
[61]	οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς	τὸν	Τάρταρον ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα
[62]	δὲ ~μή, φέρονται αὖθις εἰς	τὸν	Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν πάλιν εἰς
[62]	ἡ προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει εἰς	τὸν	Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ
[57]	μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν	τὸν	τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ~τῆς
[62]	ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες εἰς	τὸν	τόπον οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον
[60]	~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς	τὸν	τόπον τὸν δὴ κάτω καλούμενον,
[44]	δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ	τὸν	τοῦ Κάδμου λόγον εἰ πάθοι.
[19]	ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που	τὸν	~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο
[2]	γάρ που τὸν ἄνδρα καὶ	τὸν	τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ
[45]	ἀπόλλυται ἢ ἔστι, κατὰ τοῦτον	τὸν	~τρόπον τῆς μεθόδου, ἀλλά τιν᾽
[5]	ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι	τὸν	φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί δέ, ὦ
[40]	τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν γε	τὸν	χρόνον ~αὐτὸν τὸν πρὸ τοῦ
[65]	ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα μοι	τὸν	χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε
[36]	ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ	~ἀσώματον	καὶ πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν
[9]	εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι τὸν	θάνατον	εἶναι; ~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν
[13]	ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι τὸν	θάνατον	ἡγοῦνται πάντες οἱ ἄλλοι τῶν
[37]	τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ προσήκει	θάνατον	~θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν,
[37]	παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν	(θάνατον	καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ
[55]	θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι·	θάνατον	μὲν γὰρ δὴ ἐκ τῶν
[55]	ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽ ἂν	θάνατον	μὴ δέχηται τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον,
[12]	ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν	θάνατον	ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι νὴ
[13]	ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι τὸν	~θάνατον,	ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ
[55]	ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται	θάνατον;	~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον.
[35]	καί φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν	~θάνατον	ὑπὸ λύπης ἐξᾴδειν, καὶ οὐ
[2]	δὴ τὰ περὶ αὐτὸν τὸν	θάνατον,	ὦ Φαίδων; Τί ἦν τὰ
[24]	πειρῶ μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν	θάνατον	~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή,
[55]	μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό γε	ἀθάνατον	ἀίδιον ὂν φθορὰν δέξεται. ~Ὁ
[44]	γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν	ἀθάνατον,	ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ εἰς
[55]	ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ.	~ἀθάνατον	ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη·
[63]	ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ	ἀθάνατόν	γε ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα,
[55]	θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα ψυχή.	~ἀθάνατον.	~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ
[44]	μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς	ἀθάνατόν	ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι,
[56]	εἶδος καὶ εἴ ~τι ἄλλο	ἀθάνατόν	ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη
[55]	θάνατον μὴ δέχηται τί καλοῦμεν;	~Ἀθάνατον,	ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται
[49]	αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς	ἀθάνατον	(ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη
[18]	εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ	ἀθάνατον	ἡ ψυχή τι ἔοικεν εἶναι.
[56]	παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ	ἀθάνατον	καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι
[55]	ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ μὲν τὸ	~ἀθάνατον	καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ,
[56]	ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ	ἀθάνατον	καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ ὄντι
[29]	ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε ~καὶ	ἀθάνατον	καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει
[27]	τε ~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ	ἀθάνατον	καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς
[44]	τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ	ἀθάνατον	οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων
[56]	ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽	ἀθάνατον	σῶν καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν,
[37]	ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν	ἀθάνατόν	τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ
[20]	~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ γε.	~(Δυνατὸν	γὰρ δὴ τοῦτό γε ἐφάνη,
[60]	δυνατὸν κάτω ~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει.	(Δυνατὸν	δέ ἐστιν ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ
[19]	μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ	~δυνατὸν	εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ ἐκ
[12]	ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν κατὰ τὸ	δυνατὸν	καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι
[60]	ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς τὸ	δυνατὸν	κάτω ~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν
[56]	ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον	δυνατὸν	μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο
[13]	καὶ ἐγὼ κατά γε τὸ	δυνατὸν	οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ
[37]	φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι	ἀδύνατον	γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν
[18]	ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ	~(ἀδύνατον,	εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν
[13]	~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε	ἀδύνατον	εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει
[35]	ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ	ἀδύνατον	~εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ
[35]	ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα	ἀδύνατον,	τὸν γοῦν ~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων
[55]	τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν,	ἀδύνατον	ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν
[26]	Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ	ὁρατόν.	~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα
[29]	ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν	ὁρατὸν	αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα, καὶ ἐν
[26]	ὁρατῷ. ~Τί δὲ ἡ ψυχή;	ὁρατὸν	ἢ ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων
[26]	~Τί οὖν περὶ ψυχῆς λέγομεν;	Ὁρατὸν	ἢ ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν.
[26]	κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ δὲ	ὁρατὸν	μηδέποτε κατὰ ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο,
[33]	μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν τε καὶ	ὁρατόν,	ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν
[30]	καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ	~ὁρατόν·	ὃ δὴ καὶ ἔχουσα ἡ
[26]	εἴδη τῶν ὄντων, τὸ μὲν	ὁρατόν,	τὸ δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν, ἔφη.
[57]	(χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν	ὁρατὸν	τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ
[30]	καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς ~τὸν	ὁρατὸν	τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε
[26]	περὶ ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ	ἀόρατον	εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα;
[36]	εἴποι, ὡς ἡ μὲν ἁρμονία	ἀόρατον	καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν τι
[65]	τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ	πρᾳότατον	καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν
[65]	ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ	γενναιότατον	~καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον ἄνδρα
[28]	μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ	ὁμοιότατον	αὖ εἶναι σῶμα. ἔχομέν τι
[28]	ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ	ὁμοιότατον	εἶναι ψυχή, τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ
[47]	καὶ ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν	~ὁμοιότατον	πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις
[42]	ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ τὸ	σμικρότατον	μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ
[35]	τῶν ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ	δυσεξελεγκτότατον,	~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ
[33]	ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο	~ἐναργέστατόν	τε εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ
[10]	διὰ τοῦ σώματος ~αὐτῶν τὸ	ἀληθέστατον	θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει· ὃς
[33]	τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ	ἀληθέστατον,	οὐχ οὕτως ἔχον· ταῦτα δὲ
[49]	καλά. Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ	ἀσφαλέστατον	εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ
[48]	ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν κρίνω	~ἐρρωμενέστατον	εἶναι, ἃ μὲν ἄν μοι
[3]	αἱ γυναῖκες, ὅτι Ὦ ~Σώκρατες,	ὕστατον	δή σε προσεροῦσι νῦν οἱ
[33]	πάντων μέγιστόν τε κακῶν καὶ	ἔσχατόν	ἐστι, τοῦτο πάσχει καὶ οὐ
[11]	διὰ πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽	~ἔσχατον	πάντων ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν
[58]	τε εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽	ἔσχατον	τὸν ἀέρα· ἐπεί, εἴ τις
[41]	οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι	σύνθετον	πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ
[25]	εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν	ἀσύνθετον,	~τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν
[30]	ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ	αἱρετόν,	τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν τε
[33]	~εἶναι δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον	αἰσθητόν	τε καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ
[28]	καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ	θνητὸν	ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε.
[56]	ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν	θνητόν,	ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ
[30]	τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ ἀιδές,	νοητὸν	δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο
[33]	ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ	νοητόν	τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν
[44]	ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ	ἀνόητόν	τε καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει.
[35]	εἰ δέ τι περὶ τούτων	ἀπορεῖτον,	μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν
[6]	δὴ οὖν ποτε οὔ φασι	θεμιτὸν	εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ
[5]	λέγεις, ὦ Σώκρατες, τὸ μὴ	θεμιτὸν	~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽
[5]	βιάσεται αὑτόν· οὐ γάρ φασι	θεμιτὸν	εἶναι. ~Καὶ ἅμα λέγων ταῦτα
[11]	γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ	θεμιτὸν	ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ Σιμμία,
[55]	αὔτως οἶμαι κἂν εἰ τὸ	ἄψυκτον	ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ
[11]	ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ	παραπῖπτον	~θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ
[57]	ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν	~ἀκάθαρτον	καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ
[49]	ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως πως	ἕκαστον	γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς ἰδίας
[10]	ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ	ἕκαστον	διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος
[10]	χρώμενος αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς	~ἕκαστον	ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς
[44]	εἴτε πολλάκις, πρός γε τὸ	~ἕκαστον	ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι,
[45]	αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται	~ἕκαστον	καὶ διὰ τί ἀπόλλυται καὶ
[46]	πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν	ἕκαστον	καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν ἃ
[62]	τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων	ἕκαστον	κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ
[10]	αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽	ἕκαστον,	μήτε τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος ἐν
[57]	δὲ οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα	ἕκαστον	ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα
[25]	ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν	ἕκαστον	ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν αὐτὸ
[25]	ἴσον, αὐτὸ τὸ καλόν, ~αὐτὸ	ἕκαστον	ὃ ἔστιν, τὸ ὄν, μή
[10]	~ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ (τυγχάνει	ἕκαστον	ὄν· ἆρα διὰ τοῦ σώματος
[10]	ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι	ἕκαστον;	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν
[46]	νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ	ἕκαστον	τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα
[50]	συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι	ἕκαστον	τῶν εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα
[64]	ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων	ἕκαστον	τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με
[6]	ζῆν, οἷς δὲ βέλτιον τεθνάναι,	θαυμαστὸν	ἴσως σοι ~φαίνεται εἰ τούτοις
[6]	ἂν καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι	~θαυμαστόν	σοι φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον
[34]	καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ	ἀδόξαστον	(θεωμένη καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη,
[34]	ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως	ἱστὸν	μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα,
[61]	ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ ~μὲν	μέγιστον	καὶ ἐξωτάτω ῥέον περὶ κύκλῳ
[33]	τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων	μέγιστόν	τε κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι,
[60]	χασμάτων τῆς ~γῆς ἄλλως τε	(μέγιστον	τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς τετρημένον
[2]	ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων	~ἥδιστον.	~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν, ὦ Φαίδων,
[60]	λέγων αὐτό ~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι	βάθιστον	ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ
[39]	ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ	πιστὸν	τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον
[39]	εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε καὶ	ἄπιστον,	καὶ αὖθις ~ἕτερον· καὶ ὅταν
[65]	χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον καὶ	ἄριστον	ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο
[46]	τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ	ἄριστον	καὶ τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ
[46]	ἢ τὸ ἄριστον καὶ τὸ	βέλτιστον.	ἀναγκαῖον δὲ εἶναι τὸν ~αὐτὸν
[46]	αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι	βέλτιστον	αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ
[46]	δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ	βέλτιστον	~αὐτῷ ἐστιν ἢ εἶναι ἢ
[46]	ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα εἰδείην τὸ	βέλτιστον	καὶ τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ
[31]	καὶ τούτων εἰσὶ καὶ εἰς	βέλτιστον	τόπον ~ἰόντες οἱ τὴν δημοτικὴν
[35]	εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν	~βέλτιστον	τῶν ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ
[46]	καὶ κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ	βέλτιστον	ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν
[42]	οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ	ἀνάρμοστον	αὐτήν τε εἶναι καὶ οὐκ
[15]	ἀσθενέστερον καὶ ἐκ βραδυτέρου τὸ	θᾶττον;	~Πάνυ γε. ~Τί δέ; Ἄν
[20]	καὶ τὸ ~μεῖζον καὶ τὸ	ἔλαττον	ἀλλὰ καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα;
[42]	ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον ἢ	ἔλαττον	~ἁρμονίας μετέχει, ἢ τὸ ἴσον;
[15]	ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον (ὕστερον	~ἔλαττον	γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω, ἔφη. ~Καὶ
[15]	μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν	ἔλαττον	γίγνηται, ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον
[49]	ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο	ἔλαττον,	διὰ τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι
[49]	μεῖζον ~μεῖζον εἶναι καὶ τὸ	ἔλαττον	ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ
[49]	~μεῖζον εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον	ἔλαττον,	ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ
[42]	~πλέον μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽	ἔλαττον	ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι.
[60]	~βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς	ἔλαττον	ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου,
[49]	τὸ δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ	ἔλαττον	ἢ σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο
[42]	δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽	~ἔλαττον,	ἥττων τε καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ
[51]	καὶ ἐκ τοῦ ~μείζονος τὸ	ἔλαττον,	καὶ ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι ἡ
[42]	πλέον καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽	ἔλαττον	καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι,
[49]	διὰ τὸ μέγεθος, τὸ δὲ	ἔλαττον	~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ σμικρότητι,
[37]	τί ἦν τὸ σὲ αὖ	θρᾶττον	(ἀπιστίαν παρέχει) ~Λέγω δή, ἦ
[4]	ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ	ἔπραττον	τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν, ὡς
[4]	γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ	ἔπραττον	τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί
[18]	μέμνημαι καὶ πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν	ἧττον	ἀκούοιμι ~νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας
[42]	ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽	ἧττον	ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή,
[42]	δέ γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ	ἧττον	ἁρμονίαν οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε
[42]	μᾶλλον ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ	ἧττον	αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽
[23]	ὅτι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν	ἧττον	ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι, εἰ
[42]	προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽	ἧττον	ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι·
[13]	οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ, ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν	ἧττον	ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς
[16]	ἐκ τῶν τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν	ἧττον	ἢ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν
[42]	ἁρμονίαν οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε	~ἧττον	ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ
[42]	~Ἡ δὲ μήτε μᾶλλον μήτε	ἧττον	ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον ἢ
[42]	ἐστίν, οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ	ἧττον	ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ γε
[42]	μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ ~πλέον μηδ᾽	ἧττον	μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας
[58]	τεθὲν οὐχ ἕξει ~μᾶλλον οὐδ᾽	ἧττον	οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽ ἔχον
[42]	εἴη καὶ πλείων, εἰ δ᾽	ἧττόν	τε καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων
[40]	~αὐτὸν τὸν πρὸ τοῦ θανάτου	ἧττον	τοῖς παροῦσιν ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος,
[52]	ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ	περιττὸν	ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός·
[52]	σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ γὰρ	περιττὸν	ἀεί που δεῖ τούτου τοῦ
[55]	ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου τὸ	περιττὸν	καὶ τὰ ~τρία οἴχεται ἀπιόντα·
[55]	ἄν τις, ἄρτιον μὲν τὸ	περιττὸν	μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου,
[52]	ἔστι μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ	περιττόν,	ὅμως δὲ δεῖ αὐτὸ μετὰ
[55]	ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ	~περιττόν,	οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ
[8]	ὁ Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν	αὐτόν·	ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω
[38]	λόγος ~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα	αὐτὸν	ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ
[6]	ποτε οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι	αὐτὸν	ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη
[8]	μοι πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα	αὐτόν,	ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς
[66]	τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν	αὐτόν,	καὶ ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν·
[65]	~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς	αὐτόν,	Καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε, καὶ
[2]	γὰρ τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ	αὐτὸν	λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε
[45]	ὀστᾶ, καὶ οὕτω κατὰ τὸν	αὐτὸν	λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ
[59]	τοὺς ~λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν	αὐτὸν	λόγον τήν τε λειότητα καὶ
[38]	γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ	αὐτόν	με νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν
[5]	τὰ λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν	αὐτὸν	ὁ Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις,
[22]	οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι	~αὐτόν,	ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν
[36]	ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ	αὐτόν	σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν
[65]	(δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽	αὐτὸν	τὰ παιδία δύο γὰρ αὐτῷ
[43]	ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει	αὐτὸν	ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας
[2]	~Τί δὲ δὴ τὰ περὶ	αὐτὸν	τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί
[40]	οὖν τοῦτόν γε τὸν χρόνον	~αὐτὸν	τὸν πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον
[18]	εἴ τίς τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν	αὐτὸν	τοῦτο πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ
[46]	βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ εἶναι τὸν	~αὐτὸν	τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι·
[36]	λύρας τε καὶ ~χορδῶν τὸν	αὐτὸν	τοῦτον λόγον εἴποι, ὡς ἡ
[65]	ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽	αὐτόν,	Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί
[46]	πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν ποτε	αὐτὸν	ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ
[6]	ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον	αὑτὸν	ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ
[5]	~μέτεστιν. Οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται	αὑτόν·	οὐ γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι.
[6]	οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν	ἑαυτὸν	ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ
[5]	Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι	ἑαυτὸν	βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ
[6]	ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ δὴ	ἑαυτὸν	ἐκ ταύτης ~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν,
[12]	γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽	~ἑαυτὸν	ἐν τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω
[45]	συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς	ἑαυτόν	τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα,
[39]	εἶναι, τοτὲ δὲ μή, μὴ	ἑαυτόν	τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ
[62]	ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ	ἐνιαυτὸν	~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα,
[1]	νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽	ἐνιαυτὸν	τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν
[35]	καὶ σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽	ἐμαυτὸν	~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι
[45]	διὰ τί ἔστι. καὶ πολλάκις	(ἐμαυτὸν	~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον
[64]	ἅμα μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽	~ἐμαυτόν.	Ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς Κρίτωνα,
[38]	σου τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς	ἐμαυτὸν	ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν
[35]	ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς	ἐμαυτὸν	καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ τὰ
[66]	τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον	ἐμαυτόν	οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε,
[45]	γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω	ἐμαυτόν,	οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ
[21]	~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον	ἐμαυτὸν	οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως
[41]	~ἔστιν (ἐγὼ δὲ ταύτην, ὡς	ἐμαυτὸν	πείθω, ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς
[40]	μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα	ἐμαυτόν	τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ
[19]	~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ Σώκρατες. ~Οὐ	ταὐτὸν	ἄρα ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς,
[3]	ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς	ταὐτὸν	αὐτοῖς τὰς κορυφάς, ~καὶ διὰ
[19]	ταὐτὸν δὲ πάντα ταῦτα λέγω.	~Ταὐτὸν	γὰρ ἔστιν, ὦ Σώκρατες, πρός
[31]	σφηκῶν ἢ μυρμήκων, καὶ εἰς	ταὐτόν	γε ~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον γένος,
[19]	ἔκ τινος ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων·	ταὐτὸν	δὲ πάντα ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν
[58]	ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ ἑωρακότος.	ταὐτὸν	δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι·
[37]	ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν,	(ταὐτὸν	ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ
[17]	διὰ τὸ καὶ τἆλλα πάντα	ταὐτὸν	ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν εἰ
[23]	τοῦτόν τε τὸν λόγον εἰς	ταὐτὸν	καὶ ὃν πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν,
[60]	τὸ πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ	ταὐτὸν	~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ
[13]	δὲ οἱ κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ	ταὐτὸν	τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές
[58]	ἄστρα χωροῦντα· τὸ ~δὲ εἶναι	ταὐτόν,	(ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ
[62]	τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατὰ τὸν	~Κωκυτόν,	τοὺς δὲ πατραλοίας καὶ μητραλοίας
[34]	ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ	~ἀνήνυτον	ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως
[33]	ἀληθές· ~εἶναι δὲ τὸ μὲν	τοιοῦτον	αἰσθητόν τε καὶ ὁρατόν, ὃ
[18]	~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, τὸ	τοιοῦτον	ἀνάμνησίς τίς ἐστι; Μάλιστα μέντοι
[34]	τὸ συγγενὲς καὶ εἰς τὸ	τοιοῦτον	ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν.
[53]	περιττοῖς. ~Πάνυ γε. ~Επὶ τὸ	τοιοῦτον	δή, φαμέν, ἡ ἐναντία ἰδέα
[19]	(ἐνδεῖ δὲ καὶ οὐ δύναται	~τοιοῦτον	εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽
[59]	~ἐκεῖ δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ	τοιοῦτον	εἶναι καὶ ἔτι τούτων καλλίω.
[19]	ἢ ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ	τοιοῦτον	εἶναι οἷον τὸ ἴσον, ἢ
[24]	οὓς πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας	~τοιοῦτον	ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε
[41]	γὰρ δὴ ἁρμονία γέ σοι	~τοιοῦτόν	ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον
[57]	μὲν ~ἀκάθαρτον καί τι πεποιηκυῖαν	τοιοῦτον,	ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ
[31]	~Ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν εἰς	τοιοῦτον	πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον
[19]	ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν; Τὸ	τοιοῦτον	πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ
[19]	δ᾽ ὅς· ἦ πάσχομέν τι	τοιοῦτον	περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις
[8]	καὶ τρὶς ~πίνειν τούς τι	τοιοῦτον	ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, ἔα,
[8]	μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν δὲ οὐδὲν	τοιοῦτον	~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ
[48]	τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν εἰκόνα αὐτοῦ.	~Τοιοῦτόν	τι καὶ ἐγὼ διενοήθην, καὶ
[38]	αὐτόν με νῦν ~ἀκούσαντά σου	τοιοῦτόν	τι λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται·
[36]	αὐτόν σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι	τοιοῦτόν	τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν
[15]	τὰ ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει ὂν	τοιοῦτόν	τι, οἷον τὸ καλὸν τῷ
[29]	ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς	τοιοῦτον	τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ
[66]	ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν ἢ οὔ;	~Τοσοῦτον,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον
[33]	(ἢ λυπηθῇ) ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν	τοσοῦτον	κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν
[40]	μοι δοκῶ ἐν τῷ παρόντι	τοσοῦτον	~μόνον ἐκείνων διοίσειν· οὐ γὰρ
[18]	ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ	τοῦτον	ἀνάγκη που ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ
[40]	μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν	τοῦτόν	γε τὸν χρόνον ~αὐτὸν τὸν
[45]	ἄλλον τρόπον αὐτὸς εἰκῇ φύρω,	τοῦτον	δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας
[37]	τινι τῶν θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι,	τοῦτον	δὲ τὸν (θάνατον καὶ ταύτην
[24]	καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ	τοῦτον	διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον,
[46]	ἀναγκαῖον δὲ εἶναι τὸν ~αὐτὸν	τοῦτον	καὶ τὸ χεῖρον εἰδέναι· τὴν
[36]	τε καὶ ~χορδῶν τὸν αὐτὸν	τοῦτον	λόγον εἴποι, ὡς ἡ μὲν
[24]	παῖς ὅστις τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται.	τοῦτον	οὖν πειρῶ μεταπείθειν μὴ δεδιέναι
[39]	ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν	τοῦτον	πονηρόν τε καὶ ἄπιστον, καὶ
[23]	καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι	τοῦτόν	τε τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν
[44]	νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ	τοῦτον	τὸν ~βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά
[37]	~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι	τοῦτον	τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν
[36]	ἢ κατασαπῇ ὅρα οὖν πρὸς	τοῦτον	τὸν λόγον τί φήσομεν, ἐάν
[45]	ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, κατὰ	τοῦτον	τὸν ~τρόπον τῆς μεθόδου, ἀλλά
[30]	διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε	σύμφυτον;	~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ γε,
[41]	πάντων ~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ	πρῶτον	ἀπόλλυται. οὗτος οὖν σοι ὁ
[8]	~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη.	Πρῶτον	δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί
[61]	ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει εἰς τόπον	πρῶτον	δεινόν τε καὶ ἄγριον, ὡς
[54]	Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν τὸ	πρῶτον	ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην,
[39]	Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ	πρῶτον	εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ πάθωμεν.
[19]	ἐκείνου τοῦ (χρόνου ὅτε ~τὸ	πρῶτον	ἰδόντες τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι
[41]	ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη.	Πρῶτόν	με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν
[62]	οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει,	πρῶτον	μὲν ~διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς
[58]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ ὡς	πρῶτον	μέν, εἰ ἔστιν ἐν μέσῳ
[59]	~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,	πρῶτον	μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ
[4]	πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ	πρῶτον	μὲν ~εἰς τὸν θεὸν ἐποίησα
[9]	ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν	πρῶτον	μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις δῆλός
[47]	αἰτίας ἑκάστων ὧν ~πράττω, λέγοι	πρῶτον	μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν
[8]	εἰ μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν	πρῶτον	μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς
[46]	τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι φράσειν	~πρῶτον	μὲν πότερον ἡ γῆ πλατεῖά
[40]	ἦν δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα.	~Πρῶτον	μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν,
[58]	ὁμοίως δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ.	~πρῶτον	μὲν τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,
[38]	ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ	πρῶτον	μὲν τοῦτο, ὡς ~ἡδέως καὶ
[49]	τινα φῇς εἶναι καὶ ἐλάττω,	πρῶτον	μὲν τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον
[45]	(ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν	πρῶτον	τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ
[9]	ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ	ἐπετήδευον.	~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας, Νὴ
[5]	δ᾽ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν	φιλόσοφον	ἕπεσθαι; ~Τί δέ, ὦ Κέβης;
[58]	ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽	ἔχον	ἀκλινὲς μενεῖ. ~πρῶτον μὲν τοίνυν,
[49]	ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς	ἔχον	ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν
[27]	ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως	ἔχον,	καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ
[33]	εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως	ἔχον·	ταῦτα δὲ μάλιστα ~τὰ> ὁρατά·
[26]	μὲν ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ	ἔχον,	τὸ δὲ ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ
[50]	τὸ μέγεθος τῆς σμικρότητος παρέχων	ὑπερέχον.	Καὶ ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη,
[21]	εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν	εἶχον.	~Εἰ μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι
[4]	διὰ ταῦτα δὴ οὓς προχείρους	εἶχον	μύθους καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου,
[49]	ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον ἢ	μετασχὸν	τῆς ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ
[38]	Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ.	Ἔτυχον	γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος
[2]	ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης)	Ἔτυχον	δέ, ὦ Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι;
[4]	Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις	ἐνέτυχον.	Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ
[39]	ὁτιοῦν; Ἢ αὖ ταχὺν ἢ	βραδὺν	ἢ αἰσχρὸν ἢ καλὸν ἢ
[45]	τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον	~πολὺν	γεγονέναι, καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν
[3]	τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ	πολὺν	δ᾽ οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν
[65]	ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ	πολὺν	διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο
[64]	θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι	~πολὺν	λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν πίω
[57]	τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ ἐκεῖνο	~πολὺν	(χρόνον ἐπτοημένη καὶ περὶ τὸν
[35]	ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ	πολὺν	~χρόνον, καὶ αὐτός τε πρὸς
[36]	~δὲ λείψανα τοῦ σώματος ἑκάστου	πολὺν	χρόνον παραμένειν, (ἕως ἂν ἢ
[1]	οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ	νῦν	Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος ἀφῖκται
[14]	ὃς ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν τινα	νῦν	(ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη,
[38]	ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν με	νῦν	~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν
[18]	προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ	νῦν	ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ
[41]	ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα	νῦν	αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ
[35]	μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν τῷ	νῦν	βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ
[7]	ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	νῦν	γέ μοι δοκεῖ τι καὶ
[57]	αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς·	νῦν	δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα,
[4]	μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος.	Νῦν	δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε δίκη
[45]	ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ,	νῦν	δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ χωρίζεται
[49]	~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι,	νῦν	δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ
[45]	διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν.	~Νῦν	δὲ δή, ἔφη ὁ Κέβης,
[57]	διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης.	Νῦν	δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ
[8]	ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ·	νῦν	δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽
[51]	τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν ~ἐναντίων;	Νῦν	δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι
[51]	πράγματος τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι,	νῦν	δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον
[51]	ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ,	~νῦν	δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν
[57]	τοῦ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος	νῦν	δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς
[35]	ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι	νῦν	διάκειμαι ἢ ἐν τῷ πρόσθεν
[19]	ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ	~νῦν	ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο
[35]	τινός, διαπορευθῆναι. καὶ δὴ καὶ	νῦν	ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ
[23]	καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ	νῦν,	εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε
[38]	ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον,	νῦν	εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ
[41]	ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ	νῦν	~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ
[47]	πρῶτον μὲν ὅτι διὰ ταῦτα	νῦν	ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου
[1]	Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ καὶ	νῦν	ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν
[65]	δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ	νῦν	εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ
[53]	δέχεται ~αὐτό, τὸ ἐναντίον οἷον	νῦν	ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ
[63]	χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ	νῦν	ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ
[6]	θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν	νῦν	ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη
[38]	ὁ λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ	νῦν	καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ
[47]	~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω	νῦν	κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε
[22]	καὶ τὴν οὐσίαν ἣν σὺ	νῦν	λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε
[52]	τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ	νῦν	λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.
[51]	ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ τε	νῦν	λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε. τότε
[54]	τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν	νῦν	λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ
[27]	τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν	νῦν	~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ
[12]	~ὥστε ἥ γε (ἀποδημία ἡ	νῦν	μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος
[20]	Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἴσου	~νῦν	ὁ λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι
[3]	~Σώκρατες, ὕστατον δή σε προσεροῦσι	νῦν	οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους
[64]	ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ	νῦν	ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν)
[23]	μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ	νῦν.	~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ
[54]	θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν	νῦν,	ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ
[48]	ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ σε	νῦν	οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ τὸν
[43]	πῶς γὰρ οὔ; ~Τί οὖν;	Νῦν	οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται
[35]	~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι	νῦν	οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ.
[65]	γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις.	Νῦν	οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον
[56]	ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν	~νῦν	παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος
[12]	τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ	νῦν	παρόντι καὶ ἐν τῷ (ἔπειτα
[55]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ	νῦν	περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν
[18]	πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι	~νῦν	πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽
[47]	ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ	νῦν	τὰ μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην
[64]	ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ	νῦν	τε εἰρημένα καὶ τὰ ἐν
[37]	αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν τῇ	νῦν	τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται.
[65]	καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ	νῦν	ὡς γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽
[53]	ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ	τοίνυν	ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία
[34]	ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες. ~Τούτων	τοίνυν	ἕνεκα, ὦ Κέβης, οἱ δικαίως
[16]	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν	τοίνυν	ἑτέραν συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον
[4]	εἰπὲ τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε	τοίνυν,	ἔφη, αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ,
[52]	~Πῶς γὰρ οὔκ; ἔφη. ~Ὃ	τοίνυν,	ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν
[58]	γε, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι	τοίνυν,	ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι αὐτό,
[41]	γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος	τοίνυν,	ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽
[40]	ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον μὲν	τοίνυν,	ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ
[59]	μύθου ἡδέως ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται	τοίνυν,	ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν
[38]	ἕως ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ	τοίνυν,	ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽
[58]	Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι	τοίνυν,	ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ ὡς
[49]	αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ	τοίνυν,	ἦ δ᾽ ὅς, ἔτι μανθάνω
[58]	ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ. ~πρῶτον μὲν	τοίνυν,	ἦ δ᾽ ὅς, τοῦτο πέπεισμαι.
[5]	δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει	τοίνυν	καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς ὅτῳ
[15]	οὖν, ἔφη ὁ Κέβης. ~Μὴ	τοίνυν	κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ δ᾽ ὅς,
[48]	οὖν, ἔφη, ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε	τοίνυν	μοι, ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ
[17]	ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ	τοίνυν	οὕτως, ἔφη, ὦ Κέβης, ὅτι
[2]	γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε	τοίνυν	παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς
[64]	οὐδὲν πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν	τοίνυν	προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν
[6]	ἄν; ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως	τοίνυν	ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον
[45]	ὁ Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε	τοίνυν	ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,
[21]	οὕτως ἔχει, ὦ Σώκρατες. ~Πότερον	οὖν	αἱρῇ, ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς
[38]	~σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες	οὖν	ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν,
[9]	τοῦ σώματός εἰσιν. ~Πάνυ μὲν	οὖν	ἀληθῆ λέγεις. ~Τί δὲ δὴ
[3]	ἐκ Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν	οὖν	ἀλλήλοις ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα εἰς
[58]	ταῦτα ἃ σὲ πείθει· ἡδέως	οὖν	ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ
[37]	τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί	οὖν,	ἂν φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι
[1]	τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ	οὖν	~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε,
[10]	τοῦ γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν	οὖν.	~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο
[1]	ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν	οὖν	ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν
[27]	ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ	οὖν	αὖ σοι δοκεῖ τῷ εἴδει
[5]	ἤδη τὰ λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο	οὖν	αὐτὸν ὁ Κέβης· Πῶς τοῦτο
[46]	ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ	οὖν	αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν καὶ
[26]	~Παντάπασιν, ἔφη, ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν	οὖν	βούλει, ἔφη, δύο εἴδη τῶν
[61]	ἑκατέρωθεν ~γίγνεται μέρος. ~Τὰ μὲν	οὖν	δὴ ἄλλα πολλά τε καὶ
[1]	Αὐτός, ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί	οὖν	δή ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ
[48]	τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽	οὖν	δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα, καὶ
[2]	οἶμαι τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί	οὖν	δή; Τίνες φῂς ἦσαν οἱ
[8]	ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς ἂν	οὖν	δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ
[14]	προσηκόντων τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ	οὖν	δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ
[35]	οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ	οὖν	ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους
[13]	ὕστερον, ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽	οὖν	ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[3]	παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην. Ὡς	οὖν	εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ
[31]	ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν	οὖν	εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς δέ γε
[3]	γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν	οὖν	ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον,
[10]	ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽	οὖν	ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα
[6]	ἔχει τινὰ λόγον. ὁ μὲν	οὖν	ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν
[5]	ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί· σχεδὸν	οὖν	ἐξ ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽
[15]	εἴτε καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν	οὖν	ἔστι τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα,
[42]	καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ	οὖν	ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν, ὥστε
[38]	λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι	οὖν	~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ
[29]	τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς	οὖν,	ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος,
[15]	~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς	οὖν,	ἔφη, ἔχομεν τοῦτο, ὅτι πάντα
[15]	του δέοι λόγου. ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν
[52]	ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη ὁ Κέβης. ~Οὐδὲ μήν,
[12]	διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ
[7]	ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Φέρε δή,
[8]	ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς. ~Τί	οὖν,	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες;
[12]	ἐκ τοῦ σώματος; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη. ~Οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος
[41]	δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον	οὖν,	ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους
[10]	σοὶ οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη. ~Πότε οὖν, ἦ δ᾽
[16]	δήπου, ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη. ~Πῶς οὖν, ἦ δ᾽
[18]	ἐπισκοπεῖν ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη. ~Τί δέ; ἦ δ᾽
[16]	ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφη. ~Τί; ~Τὸ τεθνάναι, ἔφη.
[16]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς. ~(Τί	οὖν;	ἔφη, τῷ ζῆν ἐστί τι
[53]	ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽	οὖν,	ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε εἴη
[13]	ἔχει οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽	οὖν,	ἔφη, ὦ Σιμμία, οὐ καὶ
[63]	ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς μὲν	οὖν,	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ
[24]	ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν	οὖν,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων
[47]	ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν	οὖν,	ἔφη, ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν
[39]	ἐν οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν,
[50]	ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽	οὖν	ἔχει γέ που ὡς λέγω.
[38]	ἢ τότε παραγενόμενος. (Τὸ μὲν	οὖν	ἔχειν ὅτι λέγοι ἐκεῖνος ἴσως
[36]	καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ. Ἐπειδὰν	οὖν	ἢ κατάξῃ τις τὴν λύραν
[53]	ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Βούλει	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς, ἐὰν οἷοί
[10]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Πότε	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς, ἡ ψυχὴ
[41]	~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι ταῦτά
[41]	ἐφάτην, τοὺς δ᾽ οὔ. ~Τί	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ ἐκείνου
[16]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Πῶς	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ
[15]	ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς. ~(Τί οὖν;
[55]	γε ἱκανῶς, ὦ Σώκρατες. ~Τί	οὖν,	ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης;
[28]	τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ	οὖν	ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή,
[1]	πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί	οὖν	ἦν τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων)
[42]	~ἀληθῶς λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν	οὖν	θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί
[53]	περιττοῦ, τὸ διπλάσιον. Τοῦτο μὲν	οὖν	καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως
[3]	ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ	οὖν	καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν· ἐπειδὴ
[18]	ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽	οὖν	καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη
[40]	προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ μὲν	οὖν	καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ
[3]	καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες	οὖν	(κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ~Σωκράτη ἄρτι
[4]	φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ. ~Ὁ	οὖν	Κέβης ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία,
[57]	ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ μὲν	οὖν	κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ
[16]	ἔφη, ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν	οὖν.	~Λέγε δή μοι καὶ σύ,
[33]	συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ	οὖν	λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς ὅτι
[64]	ὑμᾶς, ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε	οὖν	με πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν
[44]	χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ	οὖν	μοι ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν
[41]	τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη	οὖν	μοι, ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα
[38]	πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ. καταψήσας	οὖν	μου τὴν ~κεφαλὴν καὶ συμπιέσας
[43]	ἔφη· πῶς γὰρ οὔ; ~Τί	οὖν;	Νῦν οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν
[7]	τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας	οὖν	ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι
[37]	καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας	οὖν	ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ
[58]	τὰ κοῖλα τῆς γῆς. Εμᾶς	~οὖν	οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς
[65]	τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν	οὖν,	οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων,
[26]	ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ	οὖν	ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν ἂν
[23]	αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν	οὖν	ὅπερ λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως
[19]	ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽	οὖν	οὐ κατὰ πάντα ταῦτα συμβαίνει
[52]	ἐστι δυὰς τριάδι. ~Οὐ γὰρ	οὖν.	~Οὐκ ἄρα μόνον τὰ εἴδη
[10]	ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽	οὖν	οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ
[43]	σῶμα· ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν	οὖν.	~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς
[55]	~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν	οὖν.	~Οὐκοῦν καὶ νῦν περὶ τοῦ
[22]	ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽	οὖν	οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ
[24]	ὅστις τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον	οὖν	πειρῶ μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν
[26]	οἴει; ~Τῇ τῶν ἀνθρώπων. ~Τί	οὖν	περὶ ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ
[6]	δυσμῶν χρόνῳ; ~Κατὰ τί δὴ	οὖν	ποτε οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι
[38]	οὐ συναποθνῄσκει ἡ ψυχή. Λέγε	οὖν	πρὸς Διὸς πῇ ὁ Σωκράτης
[65]	ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν	οὖν	πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ
[36]	ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα	οὖν	πρὸς τοῦτον τὸν λόγον τί
[9]	τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽	οὖν	πρῶτον μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις
[10]	ἀγαθόν; ~Πῶς δ᾽ οὔ; ~Ἤδη	οὖν	πώποτέ τι τῶν τοιούτων τοῖς
[15]	δὴ μυρία οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο	οὖν	σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι
[45]	φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ	οὖν	σοι ~δίειμι περὶ αὐτῶν, ἐὰν
[41]	ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος	οὖν	σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ ~πῶς
[66]	γένηται αὐτῷ, τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη	οὖν	σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν τὰ
[45]	δὲ ταῦτα ἃ λέγω. ~Ὁ	οὖν	Σωκράτης συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ
[63]	ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν	οὖν	ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν ὡς
[33]	νοητόν τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ	οὖν	τῇ λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν
[47]	συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ μὲν	οὖν	τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ ποτὲ
[35]	μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ μὲν	οὖν	τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω·
[19]	τῷ δ᾽ οὔ; ~Πάνυ μὲν	οὖν.	~(Τί δέ; Αὐτὰ τὰ ἴσα
[19]	αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν	οὖν.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·
[13]	δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ μὲν	οὖν.	~Τί δὲ οἱ κόσμιοι αὐτῶν;
[4]	πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας. Εἰ	οὖν	τί σοι μέλει ~τοῦ ἔχειν
[46]	ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ	οὖν	τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν
[37]	ἔφη, λέγει ὁ Σιμμίας. Εἰ	οὖν	τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί
[55]	σφόδρα, ἔφη ὁ Κέβης. ~Τί	οὖν;	Τὸ μὴ δεχόμενον τὴν τοῦ
[19]	~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί	οὖν;	Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς
[16]	δὲ ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί. ~Ἐξ	οὖν	τοῦ ζῶντος τί τὸ γιγνόμενον;
[9]	ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι. Εἰ	οὖν	τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν
[42]	ἁρμονίας μετέχοι ἄν; ~Οὐ γὰρ	οὖν.	~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽
[40]	δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽	οὖν	τοῦτόν γε τὸν χρόνον ~αὐτὸν
[29]	οὕτως ἔχει; ~Οὐκ ἔχομεν. ~Τί	οὖν;	Τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ
[36]	μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα εἰ	οὖν	~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία
[5]	περὶ αὐτῶν λέγω· ἃ μὲν	οὖν	τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς λέγειν.
[25]	ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽	οὖν	τῷ μὲν συντεθέντι τε καὶ
[47]	δέρματος ὃ συνέχει ~αὐτά· αἰωρουμένων	οὖν	τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν
[13]	πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει) εἴ τι	οὖν	ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ
[60]	(εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν τε	~οὖν	ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς τὸν
[3]	ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ πολὺν δ᾽	οὖν	χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν
[49]	ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν	οὖν,	ὦ Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι τοῖς
[4]	ἐποίησα οἷς πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα	οὖν,	~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ
[36]	τι ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ	οὖν,	ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ
[48]	ὄντων τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν	οὖν	ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ οὐκ
[35]	ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν	γοῦν	~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα
[14]	οὕτως ἔχειν εἴτε μή; ~Ἐγὼ	γοῦν,	ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν
[15]	τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ	γοῦν	πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί
[44]	ἔφη ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ	γοῦν	τὸν λόγον τὸν πρὸς ~τὴν
[3]	τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται	ἐπακολουθοῦν	τὸ ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης
[39]	ἄνθρωπον ἢ ~κύνα ἢ ἄλλο	ὁτιοῦν;	Ἢ αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν
[49]	λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν ἐστιν	ὁτιοῦν,	ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ
[43]	χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ ἄλλο	~ὁτιοῦν	πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ ὧν
[46]	ἐστιν ἢ εἶναι ἢ (ἄλλο	ὁτιοῦν	πάσχειν ἢ ποιεῖν· ἐκ δὲ
[52]	καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ ἄλλο	ὁτιοῦν	πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία
[49]	ἔχον ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο	ὁτιοῦν	τῶν τοιούτων, τὰ μὲν ἄλλα
[58]	παρ᾽ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽	ὁπωστιοῦν	ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν
[30]	~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽	ὁπωστιοῦν,	ἔφη. ~Ἀλλὰ (καὶ) διειλημμένην γε
[42]	τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽	ὁπωστιοῦν,	ἔφη. ~Τί δέ; ἦ δ᾽
[42]	αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽	ὁπωστιοῦν,	ἔφη. ~Φέρε δή, ἔφη, πρὸς
[5]	ἐξ ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽	~ὁπωστιοῦν	σοι ἑκὼν εἶναι πείσεται. ~Τί
[8]	ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε,	ἠδίκουν	ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ·
[3]	ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς ~τὸ	δοκοῦν	ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ
[38]	λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν	ἐδόκουν	ἀναταράξαι καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν
[45]	γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἐδόκουν,	τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως
[54]	ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη.	~(Οὐκοῦν	ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει; ~Πῶς
[11]	ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες.	~(Οὐκοῦν	ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων τούτων
[25]	ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης.	~Οὐκοῦν	ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ
[43]	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.	~Οὐκοῦν	αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν
[19]	ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ Σώκρατες.	~Οὐκοῦν	γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε καὶ
[55]	ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ;	~Οὐκοῦν	εἰ καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον
[20]	ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν.	~Οὐκοῦν	εἰ μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ
[33]	ὁρατά· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.	~(Οὐκοῦν	ἐν τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα
[16]	ἔφη. ~Τί; ~Τὸ τεθνάναι, ἔφη.	~Οὐκοῦν	ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα,
[31]	δή, ἔφη· πῶς δ᾽ οὔ;	~Οὐκοῦν	εὐδαιμονέστατοι, ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ
[12]	~Παντός γε μᾶλλον, ὦ Σώκρατες.	~Οὐκοῦν,	ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα
[19]	καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.	~Οὐκοῦν	ἢ ὁμοίου ὄντος τούτοις ἢ
[39]	~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.	~Οὐκοῦν,	ἦ δ᾽ ὅς, αἰσχρόν, καὶ
[31]	ὁ Κέβης, εἰς τὰ τοιαῦτα.	~Οὐκοῦν,	ἦ δ᾽ ὅς, δῆλα δὴ
[16]	ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι.	~Οὐκοῦν,	ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ ἔστι
[6]	οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν ὁ Κέβης.	~(Οὐκοῦν,	ἦ δ᾽ ὅς, καὶ σὺ
[49]	ὁ Κέβης γελάσας, ἔγωγε, ἔφη.	~Οὐκοῦν,	ἦ δ᾽ ὅς, τὰ δέκα
[18]	νὴ Δία, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~(Οὐκοῦν,	ἦ δ᾽ ὅς, τὸ τοιοῦτον
[13]	νὴ Δία, ἦ δ᾽ ὅς.	~Οὐκοῦν	ἱκανόν σοι τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο
[15]	τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί, ἔφη.	~Οὐκοῦν	καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ
[10]	ὀρέγηται τοῦ ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα.	~Οὐκοῦν	καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου
[13]	μάλιστα προσήκει; ~Πάντως δήπου, ἔφη.	~Οὐκοῦν	καὶ ἡ σωφροσύνη, ἣν καὶ
[55]	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.	~Οὐκοῦν	καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου,
[18]	γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε.	~Οὐκοῦν	καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ
[27]	ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες.	~Οὐκοῦν	καὶ τόδε πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι
[16]	ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν.	~Οὐκοῦν	καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ
[55]	ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη.	~(Οὐκοῦν	καὶ ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη περὶ
[15]	πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί.	~Οὐκοῦν	κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ μείζονος
[39]	~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.	~(Οὐκοῦν	οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν
[18]	καὶ λύρας. ~Πῶς γὰρ οὔ;	~Οὐκοῦν	οἶσθα ὅτι οἱ ἐρασταί, ὅταν
[9]	ὅ γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος.	~Οὐκοῦν	ὅλως δοκεῖ σοι, ἔφη, ἡ
[19]	~Καὶ πολύ γε, ἔφη, ἐνδεῖ.	~Οὐκοῦν	ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι ἰδὼν
[12]	ἀπὸ σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται.	~Οὐκοῦν,	ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον
[29]	εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε.	~Οὐκοῦν	οὕτω μὲν ἔχουσα εἰς τὸ
[25]	οὐ μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις.	~Οὐκοῦν	τοιόνδε τι, ἦ δ᾽ ὃς
[12]	σώματος; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.	~Οὐκοῦν	τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται, λύσις
[25]	Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει.	~(Οὐκοῦν	τούτων μὲν κἂν ἅψαιο κἂν
[13]	μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽ ἔφη.	~Οὐκοῦν	φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν
[42]	ἢ τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον.	~Οὐκοῦν	ψυχὴ ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽
[55]	δέχηται τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη.	~οὐκοῦν	ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ.
[54]	οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος.	~Οὐκοῦν	ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ
[39]	οὖν, ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις.	~Οὐκοῦν,	ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν
[14]	ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ ~αὐτῶν.	~Οὔκουν	γ᾽ ἂν οἶμαι, ἦ δ᾽
[56]	ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν Ἅιδου.	~Οὔκουν	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἔχω
[47]	οἷός τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον	(πλοῦν	ἐπὶ τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν
[6]	τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων	ἁπλοῦν	ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ
[12]	τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν	ἐπεθύμουν	καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ ἄρα
[46]	τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν	νοῦν	εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην,
[46]	~αἰτίας περὶ τῶν ὄντων κατὰ	νοῦν	ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί μοι
[63]	ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει	νοῦν	ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ
[49]	ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν	νοῦν	ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων)
[7]	ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ δὲ	νοῦν	ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ
[46]	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε	νοῦν	κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον
[42]	Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν	νοῦν	τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ
[25]	ὄν, μή ποτε μεταβολὴν καὶ	ἡντινοῦν	ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον
[25]	ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ ἄλλων	~ὡντινωνοῦν	τοιούτων, ἢ ἴσων (ἢ καλῶν)
[47]	αἰτίας ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς	ὁτουοῦν	~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ
[37]	φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι	~ὁτῳοῦν	αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο
[49]	ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ	ὁτῳοῦν	ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ
[39]	ἢ ἄλλο ὁτιοῦν; Ἢ αὖ	ταχὺν	ἢ βραδὺν ἢ αἰσχρὸν ἢ
[47]	ζητοῦσιν ~οὔτε τινὰ οἴονται δαιμονίαν	ἰσχὺν	ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα
[39]	δόξῃ ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν	ὤν,	ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ
[39]	μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ	ὤν,	καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ ἕτερος·
[38]	Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν,	ὃν	ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν
[38]	λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς	ὤν,	ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον,
[50]	καὶ μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ	~ὢν	ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν τῷ μεγέθει
[45]	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, νέος	ὢν	θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς
[13]	αὐτὸς δέ που οὗτος τυγχάνει	ὢν	καὶ ~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι
[52]	αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ	~ὢν	ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος
[52]	τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε (οὐκ	ὢν	ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος
[50]	ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι	ὢν	ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς
[58]	ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ καλλίων τυγχάνει	ὢν	τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου
[33]	τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν	ὧν	ἄν τις οἰηθείη, οἷον ἢ
[45]	ἄν τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται	ὧν	ἂν λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ
[40]	ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ	~ὧν	ἂν ὁ λόγος ᾖ οὐ
[42]	ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ	ὧν	ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν
[42]	γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ	ὧν	ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει.
[65]	~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους	ὧν	ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν
[13]	ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς.	~Ὧν	δὴ καὶ ἐγὼ κατά γε
[60]	ποταμοὶ καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ·	ὧν	δὴ καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους
[45]	λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ	ὧν	δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν,
[57]	ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ	ὧν	δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας ὃν
[62]	~Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ	ὧν	διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν
[5]	τῷ ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ	ὧν	ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι
[41]	συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ	ὧν	ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ;
[57]	ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται,	ὧν	ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς
[51]	~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν	ὧν	ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ
[12]	τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ	ὧν	ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ
[67]	~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν τότε	ὧν	ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ ἄλλως ~φρονιμωτάτου
[21]	περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ	ὧν	ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον
[44]	Ἔστι δὲ δὴ τὸ ~κεφάλαιον	ὧν	ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν
[59]	δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη,	ὧν	καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα
[59]	διαφάνειαν καὶ τὰ ~χρώματα καλλίω·	ὧν	καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι
[18]	ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν γε ἐξ	ὧν	Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι
[45]	τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν	ἂν	λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ περὶ
[21]	ἔχειν διδόναι λόγον περὶ τούτων	ὧν	νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη
[19]	τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ	ὧν	νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ
[16]	~Τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν	ὧν	νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη,
[40]	ὅπῃ μὲν ἔχει περὶ ~ὧν	ἂν	ὁ λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν,
[51]	καὶ σέ τι τούτων ἐτάραξεν	ὧν	ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη
[56]	ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους περὶ	(ὧν	οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν
[34]	κόσμιοί εἰσι ~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ	ὧν	οἱ πολλοὶ ἕνεκά φασιν· ἢ
[4]	περὶ γάρ τοι τῶν (ποιημάτων	ὧν	πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς τοῦ Αἰσώπου
[47]	ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων	ὧν	~πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι
[21]	ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον	ὧν	πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ
[9]	~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ	ὧν	σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς
[14]	καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν	ὧν	σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν
[42]	ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν	ἂν	συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν
[42]	προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν	ἂν	συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ
[33]	κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν	ἄν	τις οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας
[61]	τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα,	ὧν	τὸ ~μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω
[43]	~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ	ὧν	τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις
[65]	καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν	ἂν	τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου·
[43]	ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ	ὧν	φησί τις αὐτὴν (εἶναι, καὶ
[66]	καὶ δὴ καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος	κλάων	καὶ ~ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα οὐ
[60]	ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ	ἀενάων	~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν
[61]	ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ δεινὰς ~δυνάμεις	λαβὼν	ἐν τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ
[66]	κύλικα τῷ Σωκράτει. ~Καὶ ὃς	λαβὼν	καὶ μάλα ἵλεως, ὦ Ἐχέκρατες,
[18]	ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν	λαβὼν	μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ
[12]	τις τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ	λαβὼν	σφόδρα τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα,
[46]	τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ	λαβὼν	τὰς βίβλους ὡς τάχιστα οἷός
[18]	~Καὶ μήν, ἔφη ὁ Κέβης	ὑπολαβών,	καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν γε τὸν
[4]	τὸ ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης	ὑπολαβών,	νὴ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες,
[14]	~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα,	ὑπολαβὼν	ὁ Κέβης ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες,
[9]	θάνατον εἶναι; ~Πάνυ γε, ἔφη	ὑπολαβὼν	ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ ἄλλο
[18]	ὦ Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας	ὑπολαβών,	ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν
[3]	καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ	τρίβων	ἅμα, Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ
[33]	καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν ~(καὶ	φόβων)	καθ᾽ ὅσον δύναται, λογιζομένη ὅτι,
[29]	εἶναι, ~πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ	φόβων	καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν
[11]	Ἐρώτων δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ	φόβων	καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας
[13]	καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ	~φόβων	καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν
[39]	~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας	ἀγὼν	προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ
[1]	τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο	(ἄγων	καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς
[66]	καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν	ἄγων	τὸν μέλλοντα δώσειν τὸ ~φάρμακον,
[37]	ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί τις	λέγων	αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽
[60]	γῆς, τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος εἶπε,	λέγων	αὐτό ~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον
[49]	τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι	λέγων.	Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι
[37]	ὅτι εὔηθες λέγει ὁ τοῦτο	~λέγων·	ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ
[47]	πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις	λέγων	ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει
[5]	φασι θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ ἅμα	λέγων	ταῦτα καθῆκε (τὰ σκέλη ἐπὶ
[39]	ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε τῶν	λόγων,	ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς
[38]	ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν	λόγων,	ἔπειτα ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο
[40]	εἰς ~τὴν ψυχὴν ὡς τῶν	λόγων	κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ
[35]	τὸν γοῦν ~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων	λόγων	λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου
[41]	ἀλλ᾽ ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν	λόγων,	τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι ἢ
[2]	καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν	λόγων,	ὡς ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα,
[36]	φθόγγοις καὶ ἐν τοῖς τῶν	δημιουργῶν	ἔργοις πᾶσι, τὰ ~δὲ λείψανα
[35]	λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε	ἀηδὼν	καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ,
[10]	~μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε	ἀλγηδὼν	μηδέ τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι
[19]	ὅς, οὐδέν· ἕως ἂν ἄλλο	ἰδὼν	ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο
[35]	ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης	ἰδὼν	αὐτὼ ἤρετο, Τί; ἔφη, ὑμῖν
[66]	καὶ ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν·	~ἰδὼν	δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε τὸ
[66]	~φάρμακον, ἐν κύλικι φέροντα τετριμμένον.	Ἰδὼν	δὲ ὁ Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον,
[19]	~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι	ἰδὼν	ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο
[18]	ἐάν τίς τι ἕτερον ἢ	~ἰδὼν	ἢ ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην
[18]	ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν τις	ἰδὼν	πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα
[64]	ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν	παίδων	ἢ περὶ ἄλλου του, ὅτι
[24]	μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ τῶν	παίδων,	μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος
[2]	τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα.	~(Φαίδων)	~Ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ πειράσομαι
[1]	δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου του ἤκουσας;	~(Φαίδων)	Αὐτός, ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί
[38]	τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς δή;	~(Φαίδων)	~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ ἐν
[3]	Τίνες φῂς ἦσαν οἱ λόγοι;	~(Φαίδων)	~Ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα
[49]	Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ	(Φαίδων)	εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ μοι
[2]	αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ οὔ;	~(Φαίδων)	~Ἐκεῖνός τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως
[50]	ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι Φαίδων ὁ	Φαίδων	ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει
[39]	ἐγώ, ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ	(Φαίδων)	ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ
[2]	ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα.	~(Φαίδων)	~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον
[38]	ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα.	~(Φαίδων)	~Καὶ μήν, ὦ Ἐχέκρατες, πολλάκις
[2]	~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν, ὦ	Φαίδων,	καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους
[2]	~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ τινες παρῆσαν;	~(Φαίδων)	~(Ναί, Σιμμίας τέ γε ὁ
[50]	ὑπὸ Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι	Φαίδων	ὁ Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι
[50]	Σιμμίαν Σωκράτους φῇς μείζω εἶναι,	(Φαίδων)	ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽
[2]	δέ; Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος παρεγένοντο;	~(Φαίδων)	~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ γὰρ
[2]	παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων;	~(Φαίδων)	~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν τινες, καὶ
[1]	δὲ ἄλλων οὐδὲν εἶχεν φράζειν.	~(Φαίδων)	~οὐδὲ τὰ περὶ τῆς δίκης
[2]	δέ, ὦ Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι;	~(Φαίδων)	~Οὗτός τε δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος
[49]	νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα.	~(Φαίδων)	~Πάνυ μὲν οὖν, ὦ Ἐχέκρατες,
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~(Αὐτός, ὦ	Φαίδων,	παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ
[50]	~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ	(Φαίδων)	πρὸς τὴν Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι
[38]	~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ	Φαίδων,	συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις παρῆν;	~(Φαίδων)	~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι.
[38]	Αὔριον δή, ἔφη, ἴσως, ὦ	(Φαίδων)	τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ.
[2]	περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον, ὦ	Φαίδων;	Τί ἦν τὰ λεχθέντα καὶ
[2]	ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ, ὦ	Φαίδων,	τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός τε
[1]	Τοῦτο δὲ δὴ τί ἐστιν;	~(Φαίδων)	~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς
[1]	οὖν ἦν τοῦτο, ὦ (Φαίδων)	~(Φαίδων)	~Τύχη τις αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες,
[1]	Τί οὖν ἦν τοῦτο, ὦ	(Φαίδων)	~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ, ὦ
[50]	ἦν τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα;	~(Φαίδων)	~Ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ
[50]	ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι ἕκαστον τῶν	εἰδῶν	καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν
[35]	αὐτὴ ἥ τε ἀηδὼν καὶ	~χελιδὼν	καὶ ὁ ἔποψ, ἃ δή
[36]	λύραν ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν τῶν	χορδῶν	καὶ τὰς ~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας,
[36]	τις καὶ λύρας τε καὶ	~χορδῶν	τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον εἴποι,
[59]	πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ	θεῶν	ἄλση τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς
[32]	μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς δέ γε	θεῶν	γένος μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς
[29]	~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ	θεῶν	διάγουσα; Οὕτω φῶμεν, ὦ Κέβης,
[59]	καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις ~τῶν	θεῶν	καὶ τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς
[13]	καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ	θεῶν	οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ δή, (ὥς)
[56]	ἔτι μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ	θεῶν.	~(Ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ
[51]	ἦν, οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς	θεῶν,	οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν
[57]	διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων	θεῶν	τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ ἑκάστη
[38]	~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν	Ἰόλεων	παρακάλει, ἕως ἔτι φῶς ἐστιν.
[61]	~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ ἐναντίως	ῥέων	Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων τε
[61]	καὶ δὴ καὶ ὑπὸ γῆν	ῥέων	εἰς τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν
[19]	μὲν δὴ ἔκ γε τῶν	αἰσθήσεων	δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα τὰ
[48]	τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν	~αἰσθήσεων	ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή
[19]	εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν	αἰσθήσεων	ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται
[10]	αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα	~αἰσθήσεων	μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς,
[22]	ἐπὶ ταύτην τὰ ἐκ τῶν	~αἰσθήσεων	πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες
[33]	τῶν ὤτων καὶ τῶν ἄλλων	αἰσθήσεων,	πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων μὲν
[19]	ἢ ἔκ τινος ἄλλης τῶν	~αἰσθήσεων·	ταὐτὸν δὲ πάντα ταῦτα λέγω.
[12]	μὲν ~παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ	ὑέων	ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν
[23]	~ὡμολογήσαμεν, τὸ γίγνεσθαι πᾶν τὸ	ζῶν	ἐκ τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ
[16]	~Ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ	ζῶν.	~Ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα, ὦ
[54]	ᾧ ἂν τί ἐγγένηται σώματι	ζῶν	ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη.
[56]	εἰσίν, καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν	ἀτιμάζων,	ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽
[45]	φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ	μείζων	(εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ, καὶ
[9]	τείνειν τοῦ ~τεθνάναι ὁ μηδὲν	φροντίζων	τῶν ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ
[30]	οὔ τί γε τὰς τῶν	ἀγαθῶν	αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν
[65]	χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον.	Ἐλθὼν	δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ οὐ
[61]	μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ	~περιελθὼν	ἐμβάλλει εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος
[66]	ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ	~περιελθών,	ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ
[66]	πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς	~ἐξελθὼν	καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν
[3]	εἰωθός. Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν	ἐξελθὼν	ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν,
[13]	ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς	Ἀθηναίων	δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος
[35]	ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν	Ἀθηναίων	ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη,
[2]	ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ	~εἴων	οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος
[2]	καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν	ἐπιτηδείων	τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων
[58]	καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς μέχρι	~Ἡρακλείων	στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ
[42]	τε ἂν ἁρμονία εἴη καὶ	πλείων,	εἰ δ᾽ ἧττόν τε καὶ
[29]	καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν	ἀνθρωπείων	ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ
[58]	ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ	καλλίων	τυγχάνει ὢν τοῦ παρὰ σφίσι,
[32]	ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα	ἐπιθυμιῶν	ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ
[30]	ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό τε τῶν	ἐπιθυμιῶν	καὶ ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν ἄλλο
[33]	ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε καὶ	ἐπιθυμιῶν	καὶ λυπῶν ~(καὶ φόβων) καθ᾽
[11]	ὄντος θήραν. Ἐρώτων δὲ καὶ	~ἐπιθυμιῶν	καὶ φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν
[66]	τοῦτο αὖθις τὰς κνήμας· καὶ	ἐπανιὼν	οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό
[37]	μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	ἐνίων	~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ
[4]	ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽	ἐνυπνίων	τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ
[19]	~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ τῶν	ὁμοίων	ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ
[19]	τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ᾽	~ὁμοίων,	εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων;
[19]	~ὁμοίων, εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ	ἀνομοίων;	~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ
[47]	ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ	~προϊὼν	καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ
[65]	γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον	πιὼν	~ἄλλο γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν
[1]	πλήν γε ~δὴ ὅτι φάρμακον	πιὼν	ἀποθάνοι· τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν
[64]	οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι	ἀπιὼν	εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας,
[29]	καὶ ἀνοίας καὶ φόβων καὶ	ἀγρίων	ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν
[31]	ὄνων γένη (καὶ τῶν τοιούτων	θηρίων	~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ οἴει;
[62]	ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ	δεσμωτηρίων,	~ἄνω δὲ εἰς τὴν καθαρὰν
[53]	ὅτι ἃ ἂν ἡ τῶν	τριῶν	ἰδέα ~κατάσχῃ, ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ
[2]	τε δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν	ἐπιχωρίων	παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ
[2]	Μενέξενος καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν	~ἐπιχωρίων.	Πλάτων δὲ οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης)
[1]	Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν πολιτῶν)	Φλειασίων	οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ
[62]	τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν τε	εὐεργεσιῶν	(τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν
[9]	Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς τῶν	ἀφροδισίων;	~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ τὰς ἄλλας
[57]	τριόδους πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ τῶν	~θυσιῶν	τε καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε
[9]	ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον	ἱματίων	διαφερόντων κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ
[25]	οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων ἢ	(ἱματίων	ἢ ἄλλων ~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ
[9]	ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον	~σιτίων	(τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ
[45]	~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν	σιτίων	ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται,
[15]	οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν	~ἐναντίων	δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις, (ἀπὸ
[50]	εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν	ἐναντίων,	ἔτι ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα
[51]	γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν	~ἐναντίων;	Νῦν δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι
[15]	οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν	ἐναντίων	τὰ ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει ὂν
[15]	ὅτι πάντα οὕτω γίγνεται, ἐξ	ἐναντίων	τὰ ~ἐναντία πράγματα; ~Πάνυ γε.
[36]	τὴν μὲν λύραν ἔτι εἶναι	διερρωγυιῶν	τῶν χορδῶν καὶ τὰς ~χορδὰς
[55]	θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν ἡ	χιὼν	οὖσα σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ
[2]	καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε καὶ	Τερψίων.	~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ; Ἀρίστιππος καὶ
[62]	ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι τῶν	κακῶν,	εἰ δὲ ~μή, φέρονται αὖθις
[34]	τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων	κακῶν.	Εκ δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς
[33]	~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν τε	κακῶν	καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο πάσχει
[13]	πάντες οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων	κακῶν;	~Καὶ μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ
[57]	ἂν (εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ	κακῶν	οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς
[36]	ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων	κακῶν,	τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς
[29]	ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων	κακῶν	~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ
[13]	μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων	κακῶν	ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι τὸν
[14]	~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν	κακῶν	ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ
[31]	τὰ ~τῶν λύκων τε καὶ	ἱεράκων	καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ
[5]	ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι	ἑκὼν	εἶναι πείσεται. ~Τί δέ; ἦ
[31]	που μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ	μυρμήκων,	καὶ εἰς ταὐτόν γε ~πάλιν
[31]	γένος, ἤ που μελιττῶν ἢ	σφηκῶν	ἢ μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν
[12]	Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν καὶ	γυναικῶν	καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ
[57]	τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ φόνων	ἀδίκων	ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα
[12]	συνόντος αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν	~παιδικῶν	καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων
[58]	μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ πελάγους	οἰκῶν	οἴοιτό τε ἐπὶ ~τῆς θαλάττης
[10]	διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν	ἐφέλκων	μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽
[47]	περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν	σαρκῶν	καὶ δέρματος ὃ συνέχει ~αὐτά·
[24]	ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι	~ἀποθνῄσκων.	~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς
[12]	ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε	~ἀποθνῄσκων	καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε;
[38]	καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν	νεανίσκων	τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν
[47]	ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ	ἀναγιγνώσκων	ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν νῷ
[31]	ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν	λύκων	τε καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων
[51]	ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης	παραβαλὼν	τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς,
[13]	ἡγοῦνται πάντες οἱ ἄλλοι τῶν	μεγάλων	κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν
[39]	περὶ τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ	μεγάλων·	οἴει τι ~σπανιώτερον εἶναι ἢ
[25]	~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ ἴσων (ἢ	καλῶν)	ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων;
[25]	Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν πολλῶν	καλῶν,	οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων ἢ
[3]	ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽	ἀλλήλων,	ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ
[15]	ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ ἐξ	~ἀλλήλων	γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς
[51]	ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν	ἀλλήλων	~δέξασθαι. Καὶ ἅμα βλέψας πρὸς
[60]	πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ	ἀλλήλων	εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας,
[45]	ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς	ἀλλήλων	ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν
[24]	δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ᾽	~ἀλλήλων·	ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως
[45]	μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον	ἀλλήλων	καὶ ~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν
[13]	δὲ φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ	ἀλλήλων	μὴ σκιαγραφία τις ᾖ ἡ
[16]	εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ	ἀλλήλων;	~Ναί. ~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος
[47]	καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ᾽	ἀλλήλων,	τὰ δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι
[16]	~Τὸ τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ	ἀλλήλων	τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία
[45]	γενέσθαι, ἡ σύνοδος τοῦ πλησίον	ἀλλήλων	~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς ἐάν
[58]	ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων	στηλῶν	ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι
[2]	ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα	φίλων;	~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν τινες,
[33]	διὰ τῶν ὤτων καὶ τῶν	ἄλλων	αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ ἐκ ~τούτων
[46]	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν	ἄλλων	ἀλλ᾽ ἢ τὸ ἄριστον καὶ
[13]	ὅς, ἐννοῆσαι τήν γε τῶν	ἄλλων	ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει
[9]	τοῦ σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν	ἄλλων	ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ
[6]	φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον τῶν	ἄλλων	ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε
[48]	περὶ αἰτίας καὶ περὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν
[13]	ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων,	~ἄλλων	ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι
[46]	πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ τῶν	ἄλλων	ἄστρων, τάχους τε πέρι πρὸς
[10]	πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν	ἄλλων	ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων τῆς οὐσίας
[13]	αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν	ἄλλων	ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν
[61]	δι᾽ ἐρήμων τε τόπων ~(ῥεῖ	ἄλλων	καὶ δὴ καὶ ὑπὸ γῆν
[36]	ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ	ἄλλων	κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη
[29]	καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν	ἄλλων	κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ
[65]	οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ ὅπερ	ἄλλων	καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ
[13]	ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽	ἄλλων	κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν
[1]	φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι· τῶν δὲ	ἄλλων	οὐδὲν εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ
[55]	πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ τῶν	ἄλλων	οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ;
[46]	ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ τῶν	~ἄλλων	παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν
[13]	ἡδονῶν καὶ ~φόβων καὶ τῶν	ἄλλων	πάντων τῶν τοιούτων· χωριζόμενα δὲ
[33]	~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽	ἄλλων	σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο,
[17]	Εἰ γὰρ ἐκ μὲν τῶν	ἄλλων	τὰ ζῶντα γίγνοιτο, τὰ δὲ
[45]	πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ	ἄλλων	τε πολλῶν καὶ διὰ τί
[6]	ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ	ἄλλων	τινῶν, ὡς οὐ δέοι τοῦτο
[59]	παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν	~ἄλλων	χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι
[59]	χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν	ἄλλων	χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι
[25]	ἢ ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ	ἄλλων	~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ ἴσων (ἢ
[61]	λίμνην ἣν ~ποιεῖ ὁ ποταμὸς	ἐμβάλλων,	Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα
[65]	οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον	(ἀγγέλλων,	χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ ὡς
[44]	ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ	μέλλων	ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος
[8]	φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν βίον θαρρεῖν	μέλλων	(ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ
[8]	ἢ πάλαι μοι λέγει ὁ	μέλλων	σοι ~δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι
[61]	αἱ τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν	πολλῶν	ἀφικνοῦνται ~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους
[45]	ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε	πολλῶν	καὶ διὰ τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται.
[25]	ὦ Σώκρατες. ~Τί δὲ τῶν	πολλῶν	καλῶν, οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων
[37]	~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν	πολλῶν	(ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου οἶμαι
[23]	νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν	~πολλῶν,	ὅπως μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ
[30]	αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν	φαύλων,	αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται
[11]	καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ	εἰδώλων	παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς
[35]	Τί; ἔφη, ὑμῖν τὰ λεχθέντα	~μῶν	μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς
[60]	ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων	~ποταμῶν	ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν
[57]	ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε ~συνέμπορος οὔτε	ἡγεμὼν	ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται
[57]	χρὴ χρόνον ἄλλος δεῦρο ~πάλιν	ἡγεμὼν	κομίζει ἐν πολλαῖς χρόνου καὶ
[34]	ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν	ἀνέμων	διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη ~οἴχηται καὶ
[56]	(ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ ὄντι ἔσονται	ἡμῶν	αἱ ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν
[36]	ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ σῶμα	ἡμῶν	~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων
[11]	τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽	ἡμῶν	(αὐτῶν πᾶν τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο
[26]	ἦ δ᾽ ὅς, ἄλλο τι	ἡμῶν	αὐτῶν τὸ μὲν σῶμά ἐστι,
[59]	φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις	ἡμῶν	~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ
[24]	ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ ὡς	ἡμῶν	δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις
[37]	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι	ἡμῶν	εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει,
[41]	~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που οὕτως	ἡμῶν	εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν
[38]	καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ	ἡμῶν	εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ
[41]	ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον	ἡμῶν	εἶναι τὴν (ψυχήν, πρὶν ἐν
[35]	τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ	ἡμῶν	~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ
[15]	ἢ εἶεν (ἂν αἱ ψυχαὶ	~ἡμῶν	ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν που
[16]	~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ	ἡμῶν	ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν καὶ
[36]	ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν	~ἡμῶν,	ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως
[37]	ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων	ἡμῶν	ἔτι που ἔστιν, οὔ μοι
[23]	ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν	ἡμῶν	ἡ ψυχή, δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι
[22]	ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν	ἡμῶν	ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ
[37]	ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που	~ἡμῶν	ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ
[37]	ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν	ἡμῶν	ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς
[11]	σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ᾖ	ἡμῶν	~ἡ ψυχὴ μετὰ τοιούτου κακοῦ,
[10]	ὧδε ἔχει· ὃς ἂν μάλιστα	ἡμῶν	καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον
[2]	ἐνίοτε δὲ δακρύοντες, εἷς δὲ	ἡμῶν	καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ
[7]	θεόν τε εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον	ἡμῶν	καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα εἶναι.
[36]	εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος	~ἡμῶν	καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ καὶ
[63]	τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς ~ψυχὰς	ἡμῶν	καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν
[35]	Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ	ἡμῶν	οἱ πλεῖστοι· Κέβης δὲ καὶ
[66]	εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ	ἡμῶν	οἱ πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς
[2]	αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ	ἡμῶν	ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ
[22]	ὁμοίως εἶναι τήν τε ψυχὴν	ἡμῶν	~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς καὶ τὴν
[37]	καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι	ἡμῶν	τὰς ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν
[21]	~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ	ἡμῶν	τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ γὰρ
[11]	ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν	ἡμῶν	τὴν τοῦ ὄντος θήραν. Ἐρώτων
[44]	~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι	ἡμῶν	τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε καὶ
[6]	εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς εἶναι	ἡμῶν	~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς
[44]	πολλάκις, πρός γε τὸ ~ἕκαστον	ἡμῶν	φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ
[38]	νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα	ἡμῶν	ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν
[61]	ἐναντίως ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽	ἐρήμων	τε τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ
[66]	Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων	ἐπιστήμων,	τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο,
[62]	εἰς τὸν τόπον οἷ ὁ	δαίμων	ἕκαστον κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο
[57]	ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου	δαίμων,	ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν
[2]	με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει·	εὐδαίμων	γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ
[57]	ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε καὶ	νομίμων	τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ
[10]	τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα	ὀφθαλμῶν	~τε καὶ ὤτων καὶ ὡς
[60]	μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν καὶ	θερμῶν	ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ
[12]	~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ)	δεσμῶν	ἐκ τοῦ σώματος; ~Πάνυ μὲν
[46]	ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ	διακοσμῶν	τε καὶ ~πάντων αἴτιος, ταύτῃ
[65]	Καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου	δυσμῶν·	χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον.
[5]	ἄλλο ἐν τῷ μέχρι ~ἡλίου	δυσμῶν	χρόνῳ; ~Κατὰ τί δὴ οὖν
[64]	ὦ Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι	ὑμῶν	αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ
[24]	ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον	ὑμῶν	δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα
[37]	ὁ Σιμμίας. Εἰ οὖν τις	ὑμῶν	εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο;
[64]	μὴ νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ	ὑμῶν	(μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ μὴ
[25]	καλῶν) ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις	ὁμωνύμων;	~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ
[44]	ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος	ἀποθανὼν	ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ
[1]	γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται	ἀποθανών.	Τί οὖν ἦν τοῦτο, ὦ
[41]	ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα	ἐντεταμένων	συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ
[42]	λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν οὖν	θεμένων	ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί τις
[16]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν	ὡμολογημένων	ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν
[49]	~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης	ὡρμημένων,	εἴπερ βούλοιό τι τῶν ὄντων
[65]	~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν	εἰρημένων	καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽ ~αὖ
[56]	ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν	εἰρημένων.	~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη, ὦ
[28]	Κέβης, εἰ ἐκ πάντων τῶν	εἰρημένων	(τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ μὲν
[42]	~Πῶς γὰρ ἔκ γε τῶν	προειρημένων;	~Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ λόγου
[55]	μὲν γὰρ δὴ ἐκ τῶν	προειρημένων	οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα,
[19]	αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ τῶν	προειρημένων,	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς
[29]	ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ τῶν	μεμυημένων,	ὡς ~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον
[64]	διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν	λεγομένων,	ἀλλ᾽ οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι
[54]	~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν	λεγομένων	ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ
[56]	ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε τῶν	~λεγομένων·	ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους περὶ
[27]	πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν νῦν	~λεγομένων	ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον;
[51]	αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ	~λεγομένων	ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος τὸ
[65]	ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο	ἀφικομένων,	καὶ ~δὴ καὶ νῦν εὖ
[13]	μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ	ἀπογιγνομένων	καὶ ἡδονῶν καὶ ~φόβων καὶ
[13]	ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ	προσγιγνομένων	καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ
[47]	καὶ δέρματος ὃ συνέχει ~αὐτά·	αἰωρουμένων	οὖν τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς
[49]	διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις	περαίνων.	~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς
[13]	ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες	ἐκείνων,	~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι.
[51]	ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ	ἐκείνων	αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν
[40]	ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον ~μόνον	ἐκείνων	διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως τοῖς
[51]	ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ	ἐκείνων	ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων
[37]	κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος	ἐκείνων	μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν (ὄντων,
[43]	ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε	~ἐκείνων	πάντων ἐξ ὧν φησί τις
[35]	~αὐτοῦ θεοῦ, καὶ οὐ χεῖρον	ἐκείνων	τὴν μαντικὴν ἔχειν παρὰ τοῦ
[49]	τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽	ἐκείνων,	ὑποθέμενος ~εἶναί τι καλὸν αὐτὸ
[34]	τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν	~ἀνθρωπίνων	κακῶν. Εκ δὴ τῆς τοιαύτης
[35]	ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον τῶν	ἀνθρωπίνων	λόγων λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ
[12]	τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς; Ἢ	ἀνθρωπίνων	μὲν ~παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ
[4]	οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων	τινῶν	ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος
[36]	ξηροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ ~τοιούτων	τινῶν,	κρᾶσιν εἶναι καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν
[6]	διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ ἄλλων	τινῶν,	ὡς οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν·
[31]	λύκων τε καὶ ἱεράκων καὶ	ἰκτίνων	γένη· ἢ ποῖ ἂν ἄλλοσέ
[35]	βίῳ· καί, ὡς ἔοικε, τῶν	~κύκνων	δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν εἶναι τὴν
[35]	ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν	κύκνων	καὶ ἱερὸς τοῦ ~αὐτοῦ θεοῦ,
[35]	δέος τοῦ ~θανάτου καὶ τῶν	κύκνων	καταψεύδονται, καί φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας
[31]	μὴ διηυλαβημένους εἰς τὰ τῶν	ὄνων	γένη (καὶ τῶν τοιούτων θηρίων
[9]	~τεθνάναι ὁ μηδὲν φροντίζων τῶν	ἡδονῶν	αἳ διὰ τοῦ σώματός εἰσιν.
[13]	γε ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ τῶν	ἡδονῶν	ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς
[13]	καὶ προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων καὶ	ἡδονῶν	καὶ ~φόβων καὶ τῶν ἄλλων
[13]	ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽	ἡδονῶν	κρατεῖν ἄλλων ἡδονῶν. Τοῦτο δ᾽
[13]	εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων	ἡδονῶν	στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων
[33]	~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν	ἡδονῶν	τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν
[13]	~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων	ἡδονῶν.	Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ
[30]	ὑπό τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ	ἡδονῶν,	ὥστε ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι
[43]	μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετ᾽	ἀλγηδόνων,	τά τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν
[13]	~Καὶ μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ	μειζόνων	κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ ἀνδρεῖοι
[59]	χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι	πλειόνων	καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς
[59]	ὡσαύτως, καὶ ἔτι πλειόνων καὶ	καλλιόνων	ἢ ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ
[57]	μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν	ἡγεμόνων	ἔδει· οὐ γάρ πού τις
[57]	~βίον διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων καὶ	ἡγεμόνων	θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ
[59]	ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα	εὐδαιμόνων	θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ
[24]	ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε	πόνων,	ὡς οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι
[57]	καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ	φόνων	ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα
[11]	~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ εἰδώλων	παντοδαπῶν	καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς,
[48]	μὴ παντάπασι τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην	βλέπων	πρὸς τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι
[21]	Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν	εἰπών.	~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη,
[65]	~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽	εἰπὼν	ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά
[6]	Ζεύς, ἔφη, τῇ αὑτοῦ φωνῇ	εἰπών.	~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη
[66]	~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽	εἰπὼν	ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς
[7]	οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς	ἀπολείπων	~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς
[13]	ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε	ἀπολείπων	καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ
[66]	ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον	διαλιπὼν	~ἐκινήθη τε καὶ ὁ ἄνθρωπος
[66]	οὗτος ὁ δοὺς τὸ ~φάρμακον,	διαλιπὼν	χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ
[40]	~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον	ἐγκαταλιπὼν	οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν
[35]	μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ	σκοπῶν	ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι
[48]	ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ ὄντα	~σκοπῶν,	δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ
[45]	καὶ αὖ τούτων τὰς φθορὰς	σκοπῶν,	καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν
[45]	πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον	σκοπῶν	πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν
[46]	τε πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ	τροπῶν	καὶ τῶν ~ἄλλων παθημάτων, πῇ
[61]	Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων τε	τόπων	~(ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ καὶ
[62]	εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν τῶν	τόπων	τῶν ~ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί
[25]	πολλῶν καλῶν, οἷον ἀνθρώπων ἢ	ἵππων	ἢ (ἱματίων ἢ ἄλλων ~ὡντινωνοῦν
[33]	ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ	λυπῶν	~(καὶ φόβων) καθ᾽ ὅσον δύναται,
[26]	ὁρατὸν ἢ ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽	ἀνθρώπων	γε, ὦ Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ
[15]	εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν	ἀνθρώπων	εἴτε καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν
[22]	ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος	ἀνθρώπων	~ἐστὶν πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς
[25]	δὲ τῶν πολλῶν καλῶν, οἷον	ἀνθρώπων	ἢ ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ
[15]	ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽	ἀνθρώπων,	ἦ δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον
[21]	μὴ αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ	ἀνθρώπων	οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε τοῦτο
[56]	πάντων μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη,	ἀνθρώπων	τέ γε καὶ ἔτι μᾶλλον,
[26]	~ἄλλῃ τινὶ οἴει; ~Τῇ τῶν	ἀνθρώπων.	~Τί οὖν περὶ ψυχῆς λέγομεν;
[9]	σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν ἄλλων	ἀνθρώπων;	~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ γέ που,
[12]	καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς	ἀνθρώπων	φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει.
[26]	καὶ τὰ μὴ τῇ τῶν	ἀνθρώπων	φύσει ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ τινὶ
[24]	πολλὰ δὲ ~καὶ τὰ τῶν	βαρβάρων	γένη, οὓς πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι
[64]	~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς	μακάρων	δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι
[65]	καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν	ἀνδρῶν	~λῷστος, καὶ νῦν ὡς γενναίως
[12]	δὲ ἄρα τις τῷ ὄντι	~ἐρῶν,	καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν
[13]	τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ	ἑτέρων	ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων,
[19]	τούτων γ᾽ ἔφη, τῶν ἴσων,	ἑτέρων	ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου, ὅμως
[59]	~εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι ἐκ	λαμπροτέρων	καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων· τὴν
[15]	τοιόνδε ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ	ἀμφοτέρων	πάντων τῶν ~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν
[50]	μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ ~ὢν	ἀμφοτέρων,	τοῦ μὲν τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν
[59]	πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ	καθαρωτέρων	ἢ τούτων· τὴν μὲν γὰρ
[61]	δὲ καταντικρὺ καὶ ἐναντίως ῥέων	Ἀχέρων,	ὃς δι᾽ ἐρήμων τε τόπων
[12]	οὗ διὰ βίου ἤρων τυχεῖν	ἤρων	δὲ φρονήσεως ᾧ τε ~διεβέβληντο,
[12]	ἐλπίς ἐστιν οὗ διὰ βίου	ἤρων	τυχεῖν ἤρων δὲ φρονήσεως ᾧ
[48]	ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων	ἐπιχειρῶν	ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι
[49]	πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ	~ἐπιχειρῶν	σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ
[39]	δ᾽ ὅς, περὶ τῶν σφόδρα	σμικρῶν	καὶ μεγάλων· οἴει τι ~σπανιώτερον
[54]	ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην	ὁρῶν	ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό ~με
[64]	Κρίτων ῥᾷον φέρῃ, καὶ μὴ	ὁρῶν	μου τὸ σῶμα ἢ καόμενον
[58]	οἰκεῖν καὶ διὰ τοῦ ὕδατος	ὁρῶν	τὸν ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα
[39]	λοιπὸν βίον μισῶν τε καὶ	λοιδορῶν	τοὺς λόγους ~διατελοῖ, τῶν δὲ
[35]	ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος	ἀπορῶν	τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει
[57]	μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα, καὶ	συνεμπόρων	καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν
[44]	εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι,	θαρρῶν	~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ
[46]	καὶ σελήνης ~καὶ τῶν ἄλλων	ἄστρων,	τάχους τε πέρι πρὸς ἄλληλα
[47]	τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ	νεύρων,	καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν
[60]	γῆν καὶ θερμῶν ὑδάτων καὶ	ψυχρῶν,	~πολὺ δὲ πῦρ καὶ πυρὸς
[55]	ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ	σῶν	ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη.
[56]	αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽ ἀθάνατον	σῶν	καὶ ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν
[37]	ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ	σῶν	καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ
[32]	τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν	ἁπασῶν	καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν
[61]	ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽	ἐμπεσὼν	ἐνταῦθα καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν
[19]	ἐκ τούτων γ᾽ ἔφη, τῶν	ἴσων,	ἑτέρων ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου,
[25]	ἢ ἄλλων ~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ	ἴσων	(ἢ καλῶν) ἢ πάντων τῶν
[39]	καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν βίον	μισῶν	τε καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους
[36]	ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ	νόσων	καὶ ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν
[8]	ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς καὶ δὶς	δώσων,	ἐὰν δὲ δέῃ, καὶ τρίς.
[30]	καὶ οὔ τί γε τὰς	τῶν	ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς
[19]	~Ἀλλὰ μὲν δὴ ἔκ γε	τῶν	αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα
[48]	πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ	τῶν	~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε
[19]	ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ	τῶν	αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι
[22]	καὶ ἐπὶ ταύτην τὰ ἐκ	τῶν	~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον
[19]	ἅψασθαι ἢ ἔκ τινος ἄλλης	τῶν	~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ πάντα ταῦτα
[33]	ἡ διὰ τῶν ὤτων καὶ	τῶν	ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ ἐκ
[46]	περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ~περὶ	τῶν	ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ ἄριστον
[13]	δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι τήν γε	τῶν	ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην,
[9]	τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως	τῶν	ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ
[6]	σοι φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον	τῶν	ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ
[48]	καὶ περὶ αἰτίας καὶ περὶ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽
[46]	ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ	τῶν	ἄλλων ἄστρων, τάχους τε πέρι
[10]	μεγέθους πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ	τῶν	ἄλλων ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων τῆς
[29]	φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ	τῶν	ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ,
[55]	περὶ πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ	τῶν	ἄλλων οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ
[46]	πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ	τῶν	~ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽
[13]	καὶ ἡδονῶν καὶ ~φόβων καὶ	τῶν	ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων· χωριζόμενα
[17]	ζῆν; Εἰ γὰρ ἐκ μὲν	τῶν	ἄλλων τὰ ζῶντα γίγνοιτο, τὰ
[59]	εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ	τῶν	~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν
[59]	ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ	τῶν	ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ
[62]	ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη	τῶν	ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ
[60]	τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ	τῶν	ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ
[34]	~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ	τῶν	ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη ~οἴχηται
[29]	ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων κακῶν	~τῶν	ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται
[34]	εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι	τῶν	~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ δὴ τῆς
[35]	ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον	τῶν	ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον,
[15]	Ἅιδου εἰσὶν αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων	τῶν	ἀνθρώπων εἴτε καὶ οὔ. Παλαιὸς
[26]	ἢ ~ἄλλῃ τινὶ οἴει; ~Τῇ	τῶν	ἀνθρώπων. ~Τί οὖν περὶ ψυχῆς
[26]	ὁρατὰ καὶ τὰ μὴ τῇ	τῶν	ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ
[49]	ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις	τῶν	ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως ἐπί
[15]	οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ	τῶν	ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι
[65]	παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων	τῶν	~ἀρχόντων. Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ
[9]	ὁ Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς	τῶν	ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ τὰς
[24]	ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ τὰ	τῶν	βαρβάρων γένη, οὓς πάντας χρὴ
[1]	~δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι·	τῶν	δὲ ἄλλων οὐδὲν εἶχεν φράζειν.
[25]	κἂν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο,	τῶν	δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ
[39]	καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους ~διατελοῖ,	τῶν	δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας τε
[59]	ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ	τῶν	δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ καὶ λίθοις
[36]	τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν τοῖς	τῶν	δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι, τὰ ~δὲ
[10]	ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει	τῶν	διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω αὐτῶν;
[62]	~αὕτη γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ	τῶν	δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ
[50]	(καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι ἕκαστον	τῶν	εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα
[41]	ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ	τῶν	εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις
[65]	πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ	τῶν	εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽
[56]	ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ	τῶν	εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη,
[28]	ὦ Κέβης, εἰ ἐκ πάντων	τῶν	εἰρημένων (τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ
[25]	ἴσων (ἢ καλῶν) ἢ πάντων	τῶν	ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ
[43]	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·	τῶν	ἐν ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽ ὅτι
[62]	οἱ τῶνδε μὲν τῶν τόπων	τῶν	~ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε
[36]	ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν	τῶν	ἐν τῷ σώματι ἐν τῷ
[15]	αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων	τῶν	~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο γενέσεις,
[50]	~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν	τῶν	ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ ἦν,
[51]	ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ	τῶν	~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι δοκεῖ
[15]	πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ	τῶν	ἐναντίων τὰ ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει
[65]	ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν ὁ	τῶν	ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽
[8]	καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους	τῶν	ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν
[59]	χρόνον τε ζῆν πολὺ πλείω	τῶν	~ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ ἀκοῇ
[57]	τῶν ~θυσιῶν τε καὶ νομίμων	τῶν	ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ μὲν
[49]	τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ	τῶν	ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό
[30]	γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό τε	τῶν	ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν
[2]	~πραχθέντα, καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι	τῶν	ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ
[2]	~Οὗτός τε δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος	τῶν	ἐπιχωρίων παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ
[2]	καὶ Μενέξενος καὶ ἄλλοι τινὲς	τῶν	~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ οἶμαι ἠσθένει.
[39]	τῶν τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα	τῶν	~ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα, τὰ
[51]	μὲν γάρ, ὦ φίλε, περὶ	τῶν	~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες
[16]	ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ	τῶν	ζώντων, τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν
[61]	~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται εἰς τὰς	τῶν	ζῴων γενέσεις. τρίτος δὲ ~ποταμὸς
[9]	τοῦ ~τεθνάναι ὁ μηδὲν φροντίζων	τῶν	ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ σώματός
[13]	καλοῦσί γε ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ	τῶν	ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει
[33]	ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται	τῶν	ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ
[37]	καὶ τελευτῶσάν γε ἔν τινι	τῶν	θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ
[59]	τε καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις	~τῶν	θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι
[57]	καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ	τῶν	~θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν
[19]	μὴν ἐκ τούτων γ᾽ ἔφη,	τῶν	ἴσων, ἑτέρων ὄντων ἐκείνου τοῦ
[62]	πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ λήγουσι	τῶν	κακῶν, εἰ δὲ ~μή, φέρονται
[14]	αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων	τῶν	κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες,
[41]	ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ	τῶν	κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι·
[32]	Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται	τῶν	κατὰ τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν
[6]	καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἓν	τῶν	κτημάτων τοῖς θεοῖς ~εἶναι. Ἢ
[35]	πρόσθεν βίῳ· καί, ὡς ἔοικε,	τῶν	~κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν εἶναι
[35]	αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι	τῶν	κύκνων καὶ ἱερὸς τοῦ ~αὐτοῦ
[35]	αὑτῶν δέος τοῦ ~θανάτου καὶ	τῶν	κύκνων καταψεύδονται, καί φασιν αὐτοὺς
[64]	νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον	τῶν	λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με ἐκεῖνον
[56]	ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε	τῶν	~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους
[39]	οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε	τῶν	λόγων, ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα
[38]	ὀξέως ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ	τῶν	λόγων, ἔπειτα ὡς εὖ ~ἡμᾶς
[40]	(παρίωμεν εἰς ~τὴν ψυχὴν ὡς	τῶν	λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι,
[41]	συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα πότερον αἱρῇ	τῶν	λόγων, τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι
[2]	Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ τρόπου καὶ	τῶν	λόγων, ὡς ἀδεῶς καὶ ~γενναίως
[31]	καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς τὰ	~τῶν	λύκων τε καὶ ἱεράκων καὶ
[13]	θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ ἄλλοι	τῶν	μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽ ἔφη.
[29]	ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ	τῶν	μεμυημένων, ὡς ~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν
[38]	~ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως	τῶν	νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα
[54]	ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην, ἐκ	τῶν	νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν.
[27]	ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ	(τῶν	νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι
[54]	ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ	~τῶν	νῦν, ὅτι ᾧ ἂν πῦρ·
[51]	ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον	τῶν	νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ
[49]	ἦ δ᾽ ὅς, τὰ δέκα	τῶν	ὀκτὼ δυοῖν πλείω εἶναι, καὶ
[45]	ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι ἐδόκει	τῶν	ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι διὰ τὸ
[33]	ἀπάτης μὲν μεστὴ ἡ διὰ	τῶν	ὀμμάτων σκέψις, ~ἀπάτης δὲ ἡ
[19]	~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ	τῶν	ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽
[10]	αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν	τῶν	ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν
[19]	ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο τι	τῶν	ὄντων, (ἐνδεῖ δὲ καὶ οὐ
[7]	ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν	τῶν	ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ ἔχει
[49]	ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι	τῶν	ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν γὰρ
[46]	ᾤμην διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας περὶ	τῶν	ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν
[10]	ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι	~τῶν	ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ
[33]	καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ	τῶν	~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽
[48]	λόγους ~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν	τῶν	ὄντων τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν
[26]	οὖν βούλει, ἔφη, δύο εἴδη	τῶν	ὄντων, τὸ μὲν ὁρατόν, τὸ
[52]	οὔ; ~Πάνυ γε. ~Ἆρα μόνον	τῶν	ὄντων τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ ἢ
[31]	~καὶ μὴ διηυλαβημένους εἰς τὰ	τῶν	ὄνων γένη (καὶ τῶν τοιούτων
[47]	ὃ συνέχει ~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν	τῶν	ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς
[41]	εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ	τῶν	οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ
[42]	ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι.	~Τῶν	οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι
[60]	τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ διὰ	τῶν	ὀχετῶν καὶ διὰ τῆς γῆς,
[64]	ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ	τῶν	παίδων ἢ περὶ ἄλλου του,
[24]	ἔτι μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ	τῶν	παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ
[58]	ὁπωστιοῦν ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ αὖ	τῶν	παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι
[51]	φαίνεταί μοι. ~Καί τις εἶπε	τῶν	παρόντων ἀκούσας ὅστις δ᾽ ἦν,
[66]	~ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε	τῶν	παρόντων πλήν γε αὐτοῦ ~Σωκράτους.
[57]	οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ	τῶν	περὶ γῆς εἰωθότων ~λέγειν, ὡς
[58]	δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς	τῶν	περὶ τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν·
[10]	οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ αὗται	τῶν	περὶ τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ
[4]	~ἀναμνήσας με. περὶ γάρ τοι	τῶν	(ποιημάτων ὧν πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς
[60]	καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ	τῶν	ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ
[1]	ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε	(τῶν	πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ τι
[61]	οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ	τῶν	πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί τινας εἱμαρμένους
[25]	ἔχειν, ὦ Σώκρατες. ~Τί δὲ	τῶν	πολλῶν καλῶν, οἷον ἀνθρώπων ἢ
[23]	ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε, τὸ	τῶν	~πολλῶν, ὅπως μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος
[39]	καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε	τῶν	πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ
[42]	κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ γε	τῶν	προειρημένων; ~Ἐκ τούτου ἄρα τοῦ
[55]	θάνατον μὲν γὰρ δὴ ἐκ	τῶν	προειρημένων οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται
[19]	δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ	τῶν	προειρημένων, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι
[27]	δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ ἐκ	τῶν	πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν νῦν
[54]	μή ποτε δέξηται, ὡς ἐκ	~τῶν	πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα,
[65]	πρᾳότατον καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα	τῶν	πώποτε δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ
[47]	~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ	τῶν	σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ συνέχει
[6]	δ᾽ ὅς, καὶ σὺ ἂν	τῶν	σαυτοῦ κτημάτων εἴ τι αὐτὸ
[45]	καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ	τῶν	σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες
[39]	~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ	τῶν	σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων· οἴει
[62]	ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι	τῶν	τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται,
[62]	ἀπολύονται, ~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν,	τῶν	τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ
[16]	εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ	τῶν	(τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις εἰς
[16]	ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν. ~Ἐκ	τῶν	τεθνεώτων ἄρα, ὦ Κέβης, τὰ
[16]	καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας ἐκ	τῶν	τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον ἢ
[15]	γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ ἐκ	τῶν	τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ ἔστι
[15]	δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται ἐκ	τῶν	τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως
[17]	καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ	τῶν	τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι καὶ
[17]	τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τὰς	τῶν	~τεθνεώτων ψυχὰς (εἶναι (καὶ ταῖς
[16]	τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς	τῶν	τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που, ~ὅθεν
[61]	ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ	τῶν	τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται
[24]	~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	τῶν	τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ
[56]	ἢ τὸν ~νῦν παρόντα, περὶ	τῶν	τοιούτων βουλόμενος ἤ τι εἰπεῖν
[8]	ἴστε ὅτι εἴπερ τι ἄλλο	τῶν	~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο.
[18]	διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο τι	τῶν	τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι
[31]	τὰ τῶν ὄνων γένη (καὶ	τῶν	τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ
[35]	γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, περὶ	τῶν	~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ σοὶ
[9]	πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ	τῶν	~τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ
[19]	οὐδὲ λίθον λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο	τῶν	τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα
[13]	τῷ ~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς τις	τῶν	τοιούτων πάντων καὶ ἡ σωφροσύνη
[39]	Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι πάντων	τῶν	τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα τῶν
[49]	ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν	τῶν	τοιούτων, τὰ μὲν ἄλλα ~χαίρειν
[10]	οὔ; ~Ἤδη οὖν πώποτέ τι	τῶν	τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες; ~Οὐδαμῶς,
[5]	σύ τε καὶ Σιμμίας περὶ	τῶν	τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε
[13]	~φόβων καὶ τῶν ἄλλων πάντων	τῶν	τοιούτων· χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ~(καὶ)
[52]	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ ἔνια	τῶν	τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον αὐτὸ
[62]	οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν	τῶν	τόπων τῶν ~ἐν τῇ γῇ
[67]	ἀνδρός, ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν,	τῶν	τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ
[3]	~Καὶ ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν τινες	τῶν	τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν (τε καὶ
[43]	οὔσης καὶ ~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ	τῶν	τοῦ σώματος παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ
[53]	δήπου ὅτι ἃ ἂν ἡ	τῶν	τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ, ἀνάγκη αὐτοῖς
[30]	ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ τὰς	~τῶν	φαύλων, αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα
[12]	τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό ἐστιν	τῶν	φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς
[49]	~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ	τῶν	φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ
[60]	φύσιν τοιάνδε τινά. Ἕν τι	τῶν	χασμάτων τῆς ~γῆς ἄλλως τε
[36]	μὲν λύραν ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν	τῶν	χορδῶν καὶ τὰς ~χορδὰς θνητοειδεῖς
[37]	ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην	τῶν	ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως
[16]	μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ	τῶν	ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ
[33]	σκέψις, ~ἀπάτης δὲ ἡ διὰ	τῶν	ὤτων καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων,
[60]	ὑπὸ τὴν γῆν καὶ θερμῶν	ὑδάτων	καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ πῦρ
[59]	αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων	θεατῶν.	Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι
[2]	καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων.	Πλάτων	δὲ οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι
[39]	~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε τῶν	πραγμάτων	οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον
[9]	Οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις καὶ	ὑποδημάτων	καὶ τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς
[43]	ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος	παθημάτων,	ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν τε
[46]	καὶ τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων	παθημάτων,	πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν
[4]	με. περὶ γάρ τοι τῶν	(ποιημάτων	ὧν πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς τοῦ
[62]	τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε	ἀδικημάτων	διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ τίς
[11]	ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ ~τὴν τῶν	χρημάτων	κτῆσιν πάντες οἱ πόλεμοι γίγνονται,
[24]	διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε	χρημάτων	φειδομένους μήτε πόνων, ὡς οὐκ
[6]	καὶ σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ	κτημάτων	εἴ τι αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι,
[6]	ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἓν τῶν	κτημάτων	τοῖς θεοῖς ~εἶναι. Ἢ σοὶ
[62]	ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν	ἁμαρτημάτων,	ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας
[33]	μὲν μεστὴ ἡ διὰ τῶν	ὀμμάτων	σκέψις, ~ἀπάτης δὲ ἡ διὰ
[60]	τοιάνδε τινά. Ἕν τι τῶν	χασμάτων	τῆς ~γῆς ἄλλως τε (μέγιστον
[59]	στίλβοντα ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων	χρωμάτων	ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι αὐτῆς
[59]	λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν ἄλλων	χρωμάτων	~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι πλειόνων
[62]	φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε	σωμάτων	ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς τὸν
[21]	εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς	σωμάτων,	καὶ φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ
[37]	τελευτῶσάν γε ἔν τινι τῶν	θανάτων	παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν
[39]	τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα τῶν	~ἐσχάτων	σπάνια καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ
[60]	δὲ πληρωθέντα ῥεῖ διὰ τῶν	ὀχετῶν	καὶ διὰ τῆς γῆς, καὶ
[60]	ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν	ποιητῶν	Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο
[1]	ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν	πολιτῶν)	Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει
[4]	δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις μοι	φοιτῶν	τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν τῷ
[66]	μὴ ἄλλως ποίει. ~Καὶ ὁ	Κρίτων	ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον
[65]	~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ	Κρίτων,	Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ
[66]	~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ	Κρίτων·	ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι ἄλλο
[8]	μέν τι ᾔδη, ἔφη ὁ	Κρίτων·	ἀλλά μοι πάλαι πράγματα παρέχει.
[8]	δέ, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ	Κρίτων,	ἄλλο γε ἢ πάλαι μοι
[64]	~(Ταῦτα δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ	Κρίτων,	Εἶεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες· τί
[65]	τι ὡς λουσόμενος, καὶ ὁ	~Κρίτων	εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽ ἐκέλευε
[65]	Σωκράτης, εἰκότως γε, ἔφη, ὦ	Κρίτων,	ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς
[66]	(ἑταίρου ~ἐστερημένος εἴην. Ὁ δὲ	Κρίτων	ἔτι πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ
[3]	βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα, Ὦ	Κρίτων	ἔφη, ἀπαγέτω τις αὐτὴν ~οἴκαδε
[66]	ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ	Κρίτων,	ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα·
[64]	~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ	Κρίτων,	οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν αὐτῶν
[65]	ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ	Κρίτων,	~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις
[64]	ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα	Κρίτων	ῥᾷον φέρῃ, καὶ μὴ ὁρῶν
[66]	ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ ὁ	Κρίτων	συνέλαβε τὸ στόμα καὶ τοὺς
[64]	ἦ δ᾽ ~ὅς, ὦ ἄριστε	Κρίτων,	τὸ μὴ καλῶς λέγειν οὐ
[66]	καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ	~ἀγανακτῶν	οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν
[8]	τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ	~ἀγανακτῶν	τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ εὖ
[46]	~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν εἶναι	πάντων	αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽
[46]	ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ	~πάντων	αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ
[56]	~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ	πάντων	ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ
[43]	φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων	πάντων	ἐξ ὧν φησί τις αὐτὴν
[43]	δ᾽ ὅς· τῶν ἐν ἀνθρώπῳ	πάντων	ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν
[42]	τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ	πάντων	ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ
[2]	καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ	πάντων	~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν, ὦ
[15]	συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ	πάντων	(ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα,
[13]	ᾖ (κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων	πάντων	καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ
[15]	~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ ζῴων	πάντων	καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ
[33]	διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ	πάντων	μέγιστόν τε κακῶν καὶ ἔσχατόν
[56]	ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ	πάντων	μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων
[10]	ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ	~πάντων,	οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος,
[11]	πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον	πάντων	ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν καὶ
[41]	ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ	πάντων	~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον
[20]	ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων	πάντων	~τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι
[11]	Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ	πάντων	τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε τινὰ
[28]	ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ ἐκ	πάντων	τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν ~συμβαίνει,
[25]	ἢ ἴσων (ἢ καλῶν) ἢ	πάντων	τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ
[15]	ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων	πάντων	τῶν ~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο
[39]	~μέλανα; Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι	πάντων	τῶν τοιούτων τὰ μὲν ἄκρα
[13]	καὶ ~φόβων καὶ τῶν ἄλλων	πάντων	τῶν τοιούτων· χωριζόμενα δὲ φρονήσεως
[6]	εἰ τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων	ἁπάντων	ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει
[20]	ὁσίου καί, ὅπερ λέγω, περὶ	ἁπάντων	οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ
[48]	αἰτίας καὶ περὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	(ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν μή,
[10]	καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ	~ἁπάντων	τῆς οὐσίας ὃ (τυγχάνει ἕκαστον
[15]	ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ ψυχαὶ	~τελευτησάντων	τῶν ἀνθρώπων εἴτε καὶ οὔ.
[48]	καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων	(ὄντων)	ἃ δ᾽ ἂν μή, ὡς
[10]	εἰλικρινὲς ~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν	ὄντων,	ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε
[19]	γ᾽ ἔφη, τῶν ἴσων, ἑτέρων	ὄντων	ἐκείνου τοῦ ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ
[19]	εἶναι οἷον ἄλλο τι τῶν	ὄντων,	(ἐνδεῖ δὲ καὶ οὐ δύναται
[7]	~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν	ὄντων	ἐπιστάται, θεοί, οὐκ ἔχει λόγον·
[49]	ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι τῶν	ὄντων	~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως
[46]	διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας περὶ τῶν	ὄντων	κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν,
[10]	κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν	ὄντων;	~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ που
[33]	αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τῶν	~ὄντων·	ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων
[41]	~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν οὐδέπω	ὄντων;	Οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία γέ
[48]	~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν	ὄντων	τὴν ἀλήθειαν. Ἴσως μὲν οὖν
[39]	τοὺς λόγους ~διατελοῖ, τῶν δὲ	ὄντων	τῆς ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης
[26]	βούλει, ἔφη, δύο εἴδη τῶν	ὄντων,	τὸ μὲν ὁρατόν, τὸ δὲ
[37]	ἐκείνων μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν	(ὄντων,	τοῦ δὲ ~τελευταίου οἶμαι πρότερος,
[52]	~Πάνυ γε. ~Ἆρα μόνον τῶν	ὄντων	τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ ἢ καὶ
[2]	ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν	ὄντων	~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ
[60]	ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν	ἀναπνεόντων	ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ
[65]	αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον	ἀναγκαζόντων	τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ δὲ ἐγὼ
[57]	δή τινες χρόνοι γένωνται, ὧν	ἐλθόντων	ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς τὴν
[14]	ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ	προσηκόντων	τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ οὖν
[37]	ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ καὶ	ἀποθανόντων	ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ
[12]	~παιδικῶν καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων	ἀποθανόντων	πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς
[15]	ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ τῶν	ἀποθανόντων	τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι ἢ
[51]	δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν	ἐνόντων	ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα·
[38]	παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες	εἰπόντων	αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον
[51]	μοι. ~Καί τις εἶπε τῶν	παρόντων	ἀκούσας ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ
[66]	οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν	παρόντων	πλήν γε αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος
[9]	ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων	διαφερόντων	κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς
[29]	ἔχομεν. ~Τί οὖν; Τούτων οὕτως	ἐχόντων	ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ
[25]	~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ	ἐχόντων	οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν
[51]	γάρ, ὦ φίλε, περὶ τῶν	~ἐχόντων	τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ
[65]	πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν	~ἀρχόντων.	Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως
[16]	ἢ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν	ζώντων,	τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν που
[58]	πολλοὺς τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα	εἰωθότων	λέγειν· ~οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα
[57]	δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ γῆς	εἰωθότων	~λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό τινος
[24]	~μᾶλλον δὲ μὴ ὡς ἡμῶν	δεδιότων,	ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις καὶ
[24]	~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς	δεδιότων,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν·
[61]	τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ τῶν	τετελευτηκότων	ψυχαὶ τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί
[59]	καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο	~συνερρυηκότων,	ἃ καὶ λίθοις καὶ γῇ
[41]	ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ τῶν	εἰκότων	τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα
[62]	λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως	πεφυκότων,	ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες εἰς
[9]	τοιάσδε, οἷον ~σιτίων (τe καὶ	ποτῶν;	~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ
[47]	κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας	ἑκάστων	ὧν ~πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν
[62]	γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ τῶν	δικαστῶν	αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ
[47]	συνέχει ~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν τῶν	ὀστῶν	ἐν ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα
[47]	σύγκειταί ~μου τὸ σῶμα ἐξ	ὀστῶν	καὶ νεύρων, καὶ τὰ μὲν
[42]	ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε καὶ	ἐλάττων;	~Πάνυ γε. ~Ἦ οὖν ἔστι
[47]	ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ	πράττων,	~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου
[64]	Σωκράτης, ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ	~διατάττων	ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί
[42]	ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον,	ἥττων	τε καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ γε.
[31]	καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ που	μελιττῶν	ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων, καὶ
[38]	ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων	αὐτῶν	ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν
[64]	ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν)	αὐτῶν	~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ
[31]	ἀνθρώπινον γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ	αὐτῶν	ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς δέ
[46]	(ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν	αὐτῶν	ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ
[52]	ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος	αὐτῶν	ἄρτιός ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς ἢ
[9]	ὅσον μὴ πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν	αὐτῶν;	~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ
[45]	(Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι περὶ	αὐτῶν,	ἐὰν βούλῃ, τά γε ἐμὰ
[48]	ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι	αὐτῶν.	Ἔδοξε δή μοι χρῆναι εἰς
[18]	ἄλλο τι οἷς τὰ ~παιδικὰ	αὐτῶν	εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν
[25]	καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ	αὐτῶν	ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς ὂν
[64]	Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν	αὐτῶν	~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ
[52]	ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος	αὐτῶν	ἐστι περιττός· ~καὶ αὖ τὰ
[7]	αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο	αὐτῶν;	Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς
[5]	καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ	αὐτῶν	λέγω· ἃ μὲν οὖν τυγχάνω
[10]	τῶν διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω	αὐτῶν;	λέγω δὲ περὶ ~πάντων, οἷον
[6]	οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ	αὐτῶν	~λόγος, ὡς ἔν τινι φρουρᾷ
[37]	τις λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ	αὐτῶν	~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν,
[35]	μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα περὶ	αὐτῶν	μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν
[13]	~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν	αὐτῶν	οἱ ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον, ὅταν
[62]	ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ	αὐτῶν	οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ
[59]	σελήνην καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽	αὐτῶν	οἷα τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν
[45]	λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ	~αὐτῶν	οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται, τότε δὴ
[7]	θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν	~αὐτῶν	οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων
[31]	ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς	αὐτῶν	~ὁμοιότητας τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή,
[32]	τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται	αὐτῶν.	~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη,
[21]	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην	αὐτῶν;	Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽ οὗ
[13]	οὖν. ~Τί δὲ οἱ κόσμιοι	αὐτῶν;	Οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ
[6]	τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ περὶ	αὐτῶν	οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ
[9]	ἡδὺ τῶν ~τοιούτων μηδὲ μετέχει	αὐτῶν	οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽
[14]	ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ	~αὐτῶν.	~Οὔκουν γ᾽ ἂν οἶμαι, ἦ
[11]	ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν	(αὐτῶν	πᾶν τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽
[45]	Κέβης, τί σοι δοκεῖ περὶ	αὐτῶν;	~Πόρρω που, ἔφη, νὴ Δία
[46]	αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ	~αὐτῶν.	Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι
[33]	ὅς, οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα	αὐτῶν	τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία ἀτεχνῶς
[33]	οὕτω παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν	αὐτῶν	τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ
[10]	ὄν· ἆρα διὰ τοῦ σώματος	~αὐτῶν	τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε
[26]	δ᾽ ὅς, ἄλλο τι ἡμῶν	αὐτῶν	τὸ μὲν σῶμά ἐστι, τὸ
[35]	παρὰ τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ δυσθυμότερον	αὐτῶν	τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι. ἀλλὰ τούτου
[14]	τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ περὶ	~αὐτῶν	τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς
[50]	εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα	αὐτῶν	τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ
[36]	τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ ἁρμονίαν	(αὐτῶν	τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν
[45]	γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον	αὐτῶν	χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα
[33]	οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽	~(αὐτῶν	ὧν ἄν τις οἰηθείη, οἷον
[51]	ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων	αὐτῶν	ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν
[35]	Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι διὰ τὸ	αὑτῶν	δέος τοῦ ~θανάτου καὶ τῶν
[57]	σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς	αὑτῶν	κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν
[47]	οὖν τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς	αὑτῶν	συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ
[7]	σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους	αὑτῶν	φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν;
[32]	~ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει τῆς	ἑαυτῶν	ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες
[39]	~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους,	τελευτῶν	δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ τε
[39]	μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ	τελευτῶν	διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ
[45]	~(τε καὶ τὴν γῆν πάθη,	τελευτῶν	οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην
[24]	οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, τῶν	τοιούτων	ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ,
[56]	τὸν ~νῦν παρόντα, περὶ τῶν	τοιούτων	βουλόμενος ἤ τι εἰπεῖν ἢ
[8]	ὅτι εἴπερ τι ἄλλο τῶν	~τοιούτων	διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο. Ὥστε
[59]	δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ	τοιούτων	~εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι ἐκ
[18]	ἄγῃ ἢ ἄλλο τι τῶν	τοιούτων,	~ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο
[27]	κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε	~τοιούτων	ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ
[27]	καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε	τοιούτων	ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε. ~(Ὅταν δέ
[25]	ἢ (ἱματίων ἢ ἄλλων ~ὡντινωνοῦν	τοιούτων,	ἢ ἴσων (ἢ καλῶν) ἢ
[31]	τῶν ὄνων γένη (καὶ τῶν	τοιούτων	θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ
[35]	δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, περὶ τῶν	~τοιούτων	ἴσως ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ
[9]	ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν	~τοιούτων	μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον
[19]	λίθον λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο τῶν	τοιούτων	οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα πάντα
[13]	~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς τις τῶν	τοιούτων	πάντων καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ
[39]	οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι πάντων τῶν	τοιούτων	τὰ μὲν ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων
[49]	σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν	τοιούτων,	τὰ μὲν ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ,
[11]	ἀφροσύνης, ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ	τοιούτων	τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽
[36]	καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ	~τοιούτων	τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ ἁρμονίαν
[10]	~Ἤδη οὖν πώποτέ τι τῶν	τοιούτων	τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ
[5]	τε καὶ Σιμμίας περὶ τῶν	τοιούτων	~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε σαφές,
[13]	καὶ τῶν ἄλλων πάντων τῶν	τοιούτων·	χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα
[52]	δ᾽ ὅς, περὶ ἔνια τῶν	τοιούτων,	ὥστε μὴ μόνον αὐτὸ τὸ
[57]	ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ	τούτων	ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν
[18]	ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι	τούτων	αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ
[59]	ὄντα, ~καὶ τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν	τούτων	ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ ὅλην μὲν
[33]	ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ	τούτων	ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ θείου
[35]	λέγω· εἰ δέ τι περὶ	τούτων	ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ
[62]	δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ	τούτων	ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην, καὶ
[14]	δὴ ποιῶμεν; Ἢ περὶ ~αὐτῶν	τούτων	βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως
[19]	ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν ἐκ	τούτων	γ᾽ ἔφη, τῶν ἴσων, ἑτέρων
[62]	ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι.	~τούτων	δὲ αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς
[45]	καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ	τούτων	δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα,
[62]	ὡς οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός.	~(Τούτων	δὲ οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται
[63]	πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον. Ἀλλὰ	τούτων	δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ ~περὶ
[62]	ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ	τούτων	δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν,
[35]	περὶ αὐτὰ ἕν γέ τι	τούτων	~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν ὅπῃ ἔχει
[31]	οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη, καὶ	τούτων	εἰσὶ καὶ εἰς βέλτιστον τόπον
[19]	ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ	τούτων	ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν τούτων;
[45]	~ἵππος ἵππου· καὶ ἔτι γε	τούτων	ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι ἐδόκει
[32]	ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ	τούτων	ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία τε
[42]	ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν	τούτων	ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽
[66]	ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ	τούτων	ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν
[4]	μύθους καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου,	τούτων	ἐποίησα οἷς πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα
[51]	Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ τι	τούτων	ἐτάραξεν ὧν ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽
[13]	καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ ἕτερα	τούτων	ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη, ἔχει
[19]	τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν	τούτων;	Ἢ οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται;
[25]	(ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ ἐκ	τούτων	θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς
[62]	χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι	τούτων	καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε ῥᾴδιον
[59]	οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ ἔτι	τούτων	καλλίω. Τὸ δ᾽ αἴτιον ~τούτου
[61]	ζῴων γενέσεις. τρίτος δὲ ~ποταμὸς	τούτων	κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς
[39]	πολλάκις πάθῃ τις καὶ ὑπὸ	τούτων	μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους
[9]	συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ	τούτων	~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ
[33]	ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ ἐκ	~τούτων	μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ ἀνάγκη
[25]	ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει. ~(Οὐκοῦν	τούτων	μὲν κἂν ἅψαιο κἂν ἴδοις
[45]	ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ; Ἢ	~τούτων	μὲν οὐδέν, ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός
[10]	που τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν	τούτων	μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ μήτε
[29]	διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς	τούτων	οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν
[29]	ἔχει; ~Οὐκ ἔχομεν. ~Τί οὖν;	Τούτων	οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι
[20]	ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν	τούτων	πάντων ~τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ
[34]	ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην	τούτων	παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ
[11]	~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων	τούτων	παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε τινὰ τοῖς
[1]	ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν περὶ	τούτων,	πλήν γε ~δὴ ὅτι φάρμακον
[50]	~τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ	τούτων	τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων τὴν
[45]	ταῦτα γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην; καὶ αὖ	τούτων	τὰς φθορὰς σκοπῶν, καὶ τὰ
[49]	εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ	τούτων	τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν
[50]	καὶ τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν	τούτων	τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ δὴ
[59]	ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ	τούτων·	τὴν μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι
[19]	~(Ἔδει δέ γε, φαμέν, πρὸ	τούτων	τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι;
[36]	κρᾶσιν εἶναι καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν	τούτων	τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα
[34]	λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες.	~Τούτων	τοίνυν ἕνεκα, ὦ Κέβης, οἱ
[45]	ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι περὶ	τούτων	του τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς
[14]	καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη	τούτων	τῶν κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ
[10]	γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που	~τούτων	φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ σοὶ οὐ
[21]	πάντες ἔχειν διδόναι λόγον περὶ	τούτων	ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν,
[15]	καὶ κατὰ ζῴων πάντων καὶ	φυτῶν,	καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν
[33]	~ἀπάτης δὲ ἡ διὰ τῶν	ὤτων	καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα
[10]	ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ	ὤτων	καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος
[16]	ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν	(τεθνεώτων	ἂν ~εἴη γένεσις εἰς τοὺς
[16]	ὅτι τὸ ζῶν. ~Ἐκ τῶν	τεθνεώτων	ἄρα, ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά
[16]	ταύτῃ τοὺς ζῶντας ἐκ τῶν	τεθνεώτων	γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς
[15]	οἱ ζῶντες ἢ ἐκ τῶν	τεθνεώτων·	εἰ δὲ μὴ ἔστι τοῦτο,
[15]	~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται ἐκ τῶν	τεθνεώτων·	καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,
[17]	τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ τῶν	τεθνεώτων	τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τὰς
[17]	ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν	~τεθνεώτων	ψυχὰς (εἶναι (καὶ ταῖς μέν
[16]	εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν	τεθνεώτων	ψυχὰς εἶναί που, ~ὅθεν δὴ
[11]	ἡμῶν τὴν τοῦ ὄντος θήραν.	Ἐρώτων	δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων
[29]	ἀνοίας καὶ φόβων καὶ ἀγρίων	ἐρώτων	καὶ τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν
[9]	τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ (φιλόσοφος	~ἀπολύων	ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀπὸ
[39]	καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ	~προσκρούων	μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται
[66]	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο	δακρύων,	καὶ δὴ καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος
[57]	ἃ τούτων ἀδελφά τε καὶ	ἀδελφῶν	ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην
[12]	μελέτημα αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τῶν	φιλοσόφων,	~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ
[49]	σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ τῶν	φιλοσόφων,	(οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ λέγω
[7]	ἂν φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν	ἔχων	~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι
[50]	ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει	~ἔχων·	οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι
[8]	ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς	ἔχων	τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ
[29]	ἐὰν μέν τις καὶ χαριέντως	~ἔχων	τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν
[50]	τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα	ὑπέχων,	~τῷ δὲ τὸ μέγεθος τῆς
[45]	ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις	παρέχων	τοῦ ~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ
[50]	δὲ τὸ μέγεθος τῆς σμικρότητος	παρέχων	ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα,
[3]	Οὐ πολὺν δ᾽ οὖν χρόνον	ἐπισχὼν	ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι.
[45]	~Ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν χρόνον	ἐπισχὼν	καὶ πρὸς ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος,
[57]	τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν	ψυχῶν	ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν
[37]	γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν	ψυχῶν	~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε
[30]	ἃ δὴ καὶ ὤφθη ἄττα	ψυχῶν	~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ
[61]	πάλιν ἐκπέμπονται εἰς τὰς τῶν	ζῴων	γενέσεις. τρίτος δὲ ~ποταμὸς τούτων
[42]	λόγου ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ πάντων	ζῴων	ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως
[15]	ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ	ζῴων	πάντων καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην