Chapitre
[62]	δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ δὲ	δὴ	ἂν δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ
[9]	ἄλλο ἢ τοῦτο, ἥκοντος δὲ	δὴ	αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό
[45]	ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ	δή,	ἔφη ὁ Κέβης, τί σοι
[29]	ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ	δὴ	ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη καὶ οὕτω
[22]	δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ	δὴ	Κέβητι; ἔφη ὁ Σωκράτης· δεῖ
[10]	οὖν ἀληθῆ λέγεις. ~Τί δὲ	δὴ	περὶ αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως
[44]	ἔοικε, μετρίως γέγονεν· τί δὲ	δὴ	τὰ Κάδμου, ἔφη, ὦ Κέβης,
[2]	τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δὲ	δὴ	τὰ περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον,
[10]	αὑτὴν γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί δὲ	δὴ	τὰ τοιάδε, ὦ Σιμμία; Φαμέν
[1]	Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ	δὴ	τί ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι
[44]	ἄρα τι λέγεις. Ἔστι δὲ	δὴ	τὸ ~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς
[46]	πάσχειν ἢ ποιεῖν· ἐκ δὲ	δὴ	τοῦ λόγου ~τούτου οὐδὲν ἄλλο
[44]	καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν ~δὲ	δὴ	φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς
[60]	ἂν καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν.	Ή	δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν
[56]	ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ	ἤ,	εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ
[35]	μαθεῖν ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν	ἤ,	εἰ ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν
[31]	ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος,	ἤ	που μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ
[39]	τρόπου μισολογία τε καὶ μισανθρωπία.	Ἤ	τε γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ
[42]	ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι	ἤ	τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς
[33]	τις οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας	ἤ	τι ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας,
[56]	παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος	ἤ	τι εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ
[20]	τι ἢ ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα	~ἤ	τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν
[18]	ἕτερον ἢ ~ἰδὼν ἢ ἀκούσας	ἤ	τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ
[35]	ᾄδει ὅταν ~πεινῇ ἢ ῥιγῷ	ἤ	τινα ἄλλην λύπην λυπῆται, οὐδὲ
[48]	~ὄμματα, ἐὰν μὴ ἐν ὕδατι	ἤ	(τινι τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν εἰκόνα
[56]	εἰ δή τι Σιμμίας ὅδε	ἤ	τις ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ
[37]	καὶ πλέον ἔτι τῷ λέγοντι	ἢ	ἃ σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς
[35]	εἰδέναι ἐν τῷ νῦν βίῳ	ἢ	ἀδύνατον ~εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι,
[25]	ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται;	Ἢ	~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι,
[26]	~Τί δὲ ἡ ψυχή; ὁρατὸν	ἢ	ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε,
[39]	Ἢ αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν	ἢ	αἰσχρὸν ἢ καλὸν ἢ λευκὸν
[56]	τοιούτων βουλόμενος ἤ τι εἰπεῖν	ἢ	ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ μήν, ἦ δ᾽
[20]	ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα	ἢ	ἀκούσαντα ~ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν
[18]	τίς τι ἕτερον ἢ ~ἰδὼν	ἢ	ἀκούσας ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν
[57]	τοιοῦτον, ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην	ἢ	ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ
[19]	ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ λίθους	ἢ	ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ
[62]	ἀδίκους καὶ παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι	ἢ	ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα,
[26]	τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν·	ἢ	~ἄλλῃ τινὶ οἴει; ~Τῇ τῶν
[42]	Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ	ἢ	ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως
[39]	σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα	ἢ	ἄλλο ὁτιοῦν; Ἢ αὖ ταχὺν
[46]	βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν ἢ εἶναι	ἢ	(ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν·
[49]	~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα	ἢ	ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ
[18]	ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον	ἢ	ἄλλο τι οἷς τὰ ~παιδικὰ
[18]	τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ	ἢ	ἄλλο τι τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα
[25]	~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ	ἢ	ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον,
[1]	~φάρμακον ἔπιεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ,	ἢ	ἄλλου του ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός,
[25]	ἀνθρώπων ἢ ἵππων ἢ (ἱματίων	ἢ	ἄλλων ~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ ἴσων
[29]	διάγουσα; Οὕτω φῶμεν, ὦ Κέβης,	ἢ	~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη
[13]	φιλότιμος, ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων	ἢ	ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως
[16]	ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ φύσις;	Ἢ	ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν
[21]	ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι,	(ἢ	~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην
[20]	οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽	ἢ	ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις
[18]	ἡ μάθησις ~οὐκ ἄλλο τι	ἢ	ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ
[62]	αὐτοῖς τὸν ἄλλον βίον ~βιῶσιν,	ἢ	ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ
[12]	~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς;	Ἢ	ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν καὶ γυναικῶν
[19]	~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος τούτοις	ἢ	ἀνομοίου; ~Πάνυ γε. ~Διαφέρει δέ
[55]	εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ τρία	ἢ	ἀνώλεθρα ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ
[26]	οὖν περὶ ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν	ἢ	ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς
[60]	δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα,	ἢ	ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα
[41]	ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι.	Ἢ	ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες.
[9]	ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν	ἢ	ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι. Εἰ
[52]	τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι	ἢ	ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι ποτὲ τολμήσειν
[52]	τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ	ἢ	ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ
[50]	(καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται	ἢ	ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι.
[45]	ἑνὶ λόγῳ δι᾽ ὅτι γίγνεται	ἢ	ἀπόλλυται ἢ ἔστι, κατὰ τοῦτον
[46]	εὑρεῖν περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται	ἢ	ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν
[42]	ἆρ᾽ ἄν τι πλέον κακίας	ἢ	ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ
[9]	σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι	ἢ	~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ πολλὴ
[39]	ἢ ~κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν;	Ἢ	αὖ ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ
[33]	πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽	(ἢ	αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ
[44]	εἴ τέ τι βούλει, προσθῇς	ἢ	ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽
[19]	ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν	ἢ	ἅψασθαι ἢ ἔκ τινος ἄλλης
[58]	μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα ~μύρμηκας	ἢ	βατράχους περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας,
[57]	~δὴ καὶ μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν	ἢ	βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν
[47]	~τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ Μέγαρα	ἢ	Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ δόξης φερόμενα
[39]	ἄλλο ὁτιοῦν; Ἢ αὖ ταχὺν	ἢ	βραδὺν ἢ αἰσχρὸν ἢ καλὸν
[65]	ὀλίγον ὕστερον πιὼν ~ἄλλο γε	ἢ	γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος
[25]	ἐστιν, καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν	~ἢ	δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς;
[27]	ὁρᾶν ἢ διὰ τοῦ ἀκούειν	ἢ	δι᾽ ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο
[27]	τι ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν	ἢ	διὰ τοῦ ἀκούειν ἢ δι᾽
[27]	~προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν τι	ἢ	διὰ τοῦ ὁρᾶν ἢ διὰ
[49]	αἰτίαν εἶναι (τοῦ δύο ~γενέσθαι	ἢ	διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο
[36]	ἢ κατάξῃ τις τὴν λύραν	ἢ	~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς,
[49]	σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ	ἢ	διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς
[49]	δι᾽ ἓν ἄλλο καλὸν εἶναι	~ἢ	διότι μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ·
[29]	αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι	ἢ	ἐγγύς τι τούτου; ~(Πῶς γὰρ
[38]	ὁ δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου	ἢ	ἐγώ. καταψήσας οὖν μου τὴν
[44]	ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως	ἢ	εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς
[15]	ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας, ἄλλο τι	ἢ	εἶεν (ἂν αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν
[46]	εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν	ἢ	εἶναι ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν
[60]	καὶ ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ>	ᾗ	(εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ
[23]	τε καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν	ἢ	ἐκ θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι
[15]	ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι	ἢ	ἐκ τοῦ αὐτῷ ἐναντίου. Οἷον
[19]	μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽	ἢ	ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι
[15]	οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν	ἢ	~ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία,
[15]	οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες	ἢ	ἐκ τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ
[19]	ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι	ἢ	ἔκ τινος ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων·
[12]	ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽	ἢ	ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως
[49]	τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν ἢ	ἡ	ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία
[64]	ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται Σωκράτη	ἢ	ἐκφέρει ἢ κατορύττει. Εὖ γὰρ
[42]	ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον	ἢ	ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει, ἢ τὸ
[64]	ὦ Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις	ἢ	ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν
[12]	ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως λόγου	ἢ	ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων
[21]	αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν	ἢ	ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ
[35]	τέρπονται ἐκείνην τὴν ἡμέραν διαφερόντως	ἢ	ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ
[35]	μὴ ~δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι	ἢ	ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ· καί,
[60]	μὲν ~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον	ἢ	ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς
[19]	ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν,	ἢ	ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον
[38]	λόγῳ; (ἢ) καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν	ἢ	ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς
[13]	~ἀγανακτῶ, ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον	ἢ	ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι
[42]	ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον	ἢ	ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ
[60]	τὰ μὲν ~πολὺ κατωτέρω ἢ>	ᾗ	ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον· πάντα
[33]	ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ)	ἢ	ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν
[36]	χαλασθῇ τὸ σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως	ἢ	ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων
[45]	δι᾽ ὅτι γίγνεται ἢ ἀπόλλυται	ἢ	ἔστι, κατὰ τοῦτον τὸν ~τρόπον
[46]	ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται	ἢ	ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ
[35]	~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν ὅπῃ ἔχει	ἢ	εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα ἀδύνατον,
[21]	ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν;	Ἢ	ἔχεις ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον;
[6]	καὶ οἷς ~βέλτιον ὂν> τεθνάναι	ἢ	ζῆν, οἷς δὲ βέλτιον τεθνάναι,
[49]	ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν	ἢ	ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε
[19]	ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη,	ἢ	ἡ ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε,
[60]	~ἐκροῆς, καὶ ἔνια μὲν καταντικρὺ	ἢ>	ᾗ (εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ
[60]	ἐμβάλλει, τὰ μὲν ~πολὺ κατωτέρω	ἢ>	ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον·
[64]	Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν ἐγγύην	ἢ	ἣν ~οὗτος πρὸς τοὺς δικαστὰς
[20]	τοῦτό γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι	ἢ	ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα ~ἤ τινα
[18]	Τόνδε. ἐάν τίς τι ἕτερον	ἢ	~ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ τινα
[62]	διὰ τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων,	ἢ	~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ
[18]	οἱ ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν λύραν	ἢ	ἱμάτιον ἢ ἄλλο τι οἷς
[37]	πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ ~γένος ἀνθρώπου	ἢ	ἱματίου ἐν χρείᾳ τε ὄντος
[25]	καλῶν, οἷον ἀνθρώπων ἢ ἵππων	ἢ	(ἱματίων ἢ ἄλλων ~ὡντινωνοῦν τοιούτων,
[25]	τῶν πολλῶν καλῶν, οἷον ἀνθρώπων	ἢ	ἵππων ἢ (ἱματίων ἢ ἄλλων
[19]	ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη, ἢ	ἡ	ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ
[25]	(ἱματίων ἢ ἄλλων ~ὡντινωνοῦν τοιούτων,	ἢ	ἴσων (ἢ καλῶν) ἢ πάντων
[43]	αὐτῆς πολὺ θειοτέρου τινὸς πράγματος	ἢ	~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία, ὦ
[52]	τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ	ἢ	καὶ ἄλλο (τι ὃ ἔστι
[43]	τοῖς κατὰ τὸ σῶμα πάθεσιν	ἢ	καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ τὸ
[38]	ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει τῷ λόγῳ;	(ἢ)	καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς;
[20]	ὁ λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι	ἢ	καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ
[60]	παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ	ἢ	καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν
[38]	μὴ οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν κριταὶ	ἢ	καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα
[39]	ταχὺν ἢ βραδὺν ἢ αἰσχρὸν	ἢ	καλὸν ἢ λευκὸν ἢ ~μέλανα;
[25]	ἄλλων ~ὡντινωνοῦν τοιούτων, ἢ ἴσων	(ἢ	καλῶν) ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις
[8]	ταύτην ἐν νῷ ~ἔχεις ἀπιέναι,	ἢ	κἂν ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ
[64]	μὴ ὁρῶν μου τὸ σῶμα	ἢ	καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ
[14]	~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα	ἢ	καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη καὶ
[58]	μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται	ἢ	κατὰ ~τὴν Γλαύκου τέχνην, καὶ
[36]	πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως ἂν	ἢ	~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα οὖν
[36]	τοῦ θνητοῦ συγγενῆ. Ἐπειδὰν οὖν	ἢ	κατάξῃ τις τὴν λύραν ἢ
[36]	παραμένειν, (ἕως ἂν ἢ ~κατακαυθῇ	ἢ	κατασαπῇ ὅρα οὖν πρὸς τοῦτον
[64]	ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ ἐκφέρει	ἢ	κατορύττει. Εὖ γὰρ ἴσθι, ἦ
[64]	μου τὸ σῶμα ἢ καόμενον	~ἢ	κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς
[39]	ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον	ἢ	~κύνα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν; Ἢ
[39]	βραδὺν ἢ αἰσχρὸν ἢ καλὸν	ἢ	λευκὸν ἢ ~μέλανα; Ἢ οὐχὶ
[19]	ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα	ἢ	λίθους ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες
[35]	καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου ~ὀχήματος,	(ἢ)	λόγου θείου τινός, διαπορευθῆναι. καὶ
[39]	τις μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι	ἢ	λόγους μισήσας. ~Γίγνεται δὲ ἐκ
[33]	τις σφόδρα ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ	(ἢ	λυπηθῇ) ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον
[33]	ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα	ἢ	~λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ ἡγεῖσθαι
[35]	ἕν γέ τι τούτων ~διαπράξασθαι,	ἢ	μαθεῖν ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν
[49]	ἑτέρου οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν	ἢ	μεγέθει, καὶ διὰ τοῦτο μεῖζον,
[39]	αἰσχρὸν ἢ καλὸν ἢ λευκὸν	ἢ	~μέλανα; Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι
[49]	οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον	ἢ	μετασχὸν τῆς ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου
[19]	τὸ ἴσον· φῶμέν τι εἶναι	ἢ	μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽
[62]	ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς πατέρα	ἢ	μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν τι
[31]	ἤ που μελιττῶν ἢ σφηκῶν	ἢ	μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν γε
[33]	ὧν ἄν τις οἰηθείη, οἷον	ἢ	νοσήσας ἤ τι ἀναλώσας διὰ
[19]	οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν,	ἢ	~ξύλα ἢ λίθους ἢ ἄλλα
[45]	τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν,	ἢ	ὁ ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ;
[7]	ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς	ἢ	ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς μὲν
[13]	τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι	ἢ	οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ
[19]	εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν	ἢ	ὁμοίου ὄντος τούτοις ἢ ἀνομοίου;
[50]	σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον	ἢ	ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος
[29]	τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο ~ἐστὶν	ἢ	ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ ὄντι
[59]	καὶ ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων	ἢ	ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ
[46]	ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν	ἢ	ὅτι βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν
[49]	σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο λέγεις	ἢ	ὅτι τὸ μεῖζον πᾶν ἕτερον
[11]	δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς.	Ἢ	οὐ ~δοκεῖ σοι οὕτως; ~Παντός
[28]	εἶναι καὶ ~πότερον τῷ θνητῷ;	Ἢ	οὐ δοκεῖ σοι τὸ μὲν
[49]	καλῷ τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά·	ἢ	οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ; ~Δοκεῖ.
[29]	τῷ ὄντι (τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως·	ἢ	~οὐ τοῦτ᾽ ἂν εἴη μελέτη
[20]	ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ μὴ ἀπολωλεκέναι·	ἢ	οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν, ὦ
[52]	αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα.	Ἢ	οὐ φήσομεν τὰ τρία καὶ
[38]	φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος	ἢ	οὔ, ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει τῷ
[10]	κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα	ἢ	οὔ, ἐάν τις αὐτὸ ἐν
[29]	ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν·	~ἢ	οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ ψυχὴ
[52]	~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ νῦν λέγομεν·	ἢ	οὔ; ~Πάνυ γε. ~Ἆρα μόνον
[33]	ταῦτα δὲ μάλιστα ~τὰ> ὁρατά·	ἢ	οὔ; ~Πάνυ γε. ~(Οὐκοῦν ἐν
[16]	Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου,	ἢ	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.
[16]	δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς σοι, ἔφη,	ἢ	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Λέγε
[55]	τῶν ἄλλων οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα.	ἢ	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν
[43]	ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ σῶμα·	ἢ	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν
[21]	ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον	ἢ	οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη, ὦ
[52]	αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς	ἢ	οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ; ἔφη.
[66]	~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν	ἢ	οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[12]	καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος·	ἢ	οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν
[19]	Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς	ἢ	οὒ περί τε τὰ ἴσα
[11]	μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι, δυοῖν θάτερον,	ἢ	οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ εἰδέναι
[54]	δ᾽ ἔστι τι ζωῇ ἐναντίον	ἢ	οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος.
[19]	τοιοῦτον εἶναι οἷον τὸ ἴσον,	ἢ	οὐδέν; ~Καὶ πολύ γε, ἔφη,
[10]	Φαμέν τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ	ἢ	οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι νὴ Δία.
[49]	σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι·	ἢ	οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ
[2]	παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί;	Ἢ	οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι,
[39]	οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ ~παράπαν.	Ἢ	οὐκ ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο
[31]	τῶν τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι.	ἢ	οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν
[19]	ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν τούτων;	Ἢ	οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται; σκόπει
[42]	ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη.	~Ἢ	οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς, ἂν
[39]	καλὸν ἢ λευκὸν ἢ ~μέλανα;	Ἢ	οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι πάντων τῶν
[35]	νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον ~εἶναι	ἢ	παγχάλεπόν τι, τὸ μέντοι αὖ
[8]	ἔφη ὁ Κρίτων, ἄλλο γε	ἢ	πάλαι μοι λέγει ὁ μέλλων
[25]	ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει,	ἢ	πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ
[25]	τοιούτων, ἢ ἴσων (ἢ καλῶν)	ἢ	πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα
[42]	ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ	ἢ	πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί
[64]	ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν παίδων	ἢ	περὶ ἄλλου του, ὅτι ἄν
[14]	Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν;	Ἢ	περὶ ~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν,
[47]	τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ ὀστᾶ	ἢ	περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν,
[64]	δὲ ~τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις	ἢ	περὶ τῶν παίδων ἢ περὶ
[66]	χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη,	ἢ	πιόντα περιιέναι, ἕως ἄν σου
[31]	καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη·	ἢ	ποῖ ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς
[46]	εἶναι ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν	ἢ	ποιεῖν· ἐκ δὲ δὴ τοῦ
[42]	ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα	ἢ	~ποιῇ ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ
[23]	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται	ἢ	πρὶν ~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος
[8]	πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι	ἢ	~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ,
[50]	~(προσίῃ τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν,	ἢ	προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ
[64]	λέγῃ ἐν ~τῇ ταφῇ ὡς	ἢ	προτίθεται Σωκράτη ἢ ἐκφέρει ἢ
[58]	τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι	ἢ	πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν>
[55]	τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν;	ἢ	πῶς δοκεῖ; ~Καὶ μάλα γε
[19]	ἴσον, καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν·	~ἢ	πῶς λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ
[35]	οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει ὅταν ~πεινῇ	ἢ	ῥιγῷ ἤ τινα ἄλλην λύπην
[49]	δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον	ἢ	σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο ἔλαττον,
[6]	τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς ~εἶναι.	Ἢ	σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε,
[10]	γάρ που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν.	Ἢ	σοὶ οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν
[46]	πότερον ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν	ἢ	(στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι
[34]	ὧν οἱ πολλοὶ ἕνεκά φασιν·	ἢ	σὺ οἴει; ~(Οὐ δῆτα ἔγωγε.
[37]	τί ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας	ἢ	συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι δοκῶσι
[31]	~ἥμερον γένος, ἤ που μελιττῶν	ἢ	σφηκῶν ἢ μυρμήκων, καὶ εἰς
[39]	μεγάλων· οἴει τι ~σπανιώτερον εἶναι	ἢ	σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν
[39]	~σπανιώτερον εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν	ἢ	σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ
[49]	ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον	ἢ	σχῆμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν
[10]	τε καὶ ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις,	ἢ	τά γε τοιαῦτα καὶ οἱ
[63]	νοῦν ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι	ἢ	ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα
[41]	ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽	ἢ	ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία τε
[11]	οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ εἰδέναι	ἢ	~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ καθ᾽
[49]	αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽	ἢ	τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν, καὶ
[9]	Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ ἄλλο τι	ἢ	τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ
[46]	καὶ ~περὶ τῶν ἄλλων ἀλλ᾽	ἢ	τὸ ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον.
[45]	ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ ἕν,	ἢ	~τὸ ἓν ᾧ προσετέθη δύο
[42]	πλέον ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει,	ἢ	τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν
[45]	ἓν ᾧ προσετέθη δύο γέγονεν,	ἢ	τὸ προστεθέν> ἢ τὸ προστεθὲν
[45]	δύο γέγονεν, ἢ τὸ προστεθέν>	ἢ	τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ ~προσετέθη
[45]	ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ	ἢ	τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων μὲν
[11]	~καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει	ἢ	τὸ σῶμα καὶ αἱ τούτου
[30]	ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽	ἢ	τὸ σωματοειδές, οὗ τις ἂν
[63]	ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν	ἢ	τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς ~ψυχὰς
[13]	~πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ	ἢ	τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν
[8]	λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς	ἢ	τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν, ἔφη
[48]	ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν	ἢ	τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽
[56]	ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο	ἢ	τὸν ~νῦν παρόντα, περὶ τῶν
[45]	δύο γεγονέναι· ἐναντία γὰρ (γίγνεται	ἢ	τότε ~αἰτία τοῦ δύο γίγνεσθαι.
[38]	Σωκράτη οὐ πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην	ἢ	τότε παραγενόμενος. (Τὸ μὲν οὖν
[41]	τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε,	ἢ	τοὺς ~μέν, τοὺς δ᾽ οὔ;
[16]	τῶν τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον	ἢ	τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν ζώντων,
[9]	παντὶ τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο	ἢ	τοῦτο, ἥκοντος δὲ δὴ αὐτοῦ
[9]	ἄλλο τι ᾖ ὁ θάνατος	ἢ	τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη.
[45]	ὁ ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ;	Ἢ	~τούτων μὲν οὐδέν, ὁ δ᾽
[59]	ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων	ἢ	τούτων· τὴν μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ
[27]	τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον	ἢ	τῷ μή. ~Τί δὲ τὸ
[25]	ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο	~ἢ	τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽
[32]	~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽	ἢ	τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα,
[52]	~θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος τοῦ θερμοῦ	ἢ	ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ
[52]	ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα	ἢ	ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ φήσομεν τὰ
[52]	αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ	ἢ	ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι
[20]	καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου ~πάντες,	ἢ	ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν
[50]	~ὑπερέχεσθαι, ἀλλὰ δυοῖν τὸ ἕτερον,	ἢ	φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ
[42]	ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν	ἢ	φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι
[33]	ὅτι, ἐπειδάν τις σφόδρα ἡσθῇ	ἢ	~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ) ἢ ἐπιθυμήσῃ,
[62]	ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας	ἢ	φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους πολλοὺς
[57]	~ἀκάθαρτον καί τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον,	ἢ	φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽
[59]	τὴν δὲ ὅση ~λευκὴ γύψου	ἢ	χιόνος λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν
[49]	(δι᾽ ὅτι καλόν ἐστιν ὁτιοῦν,	ἢ	~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα
[43]	ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο λέγεις ἄρχειν	ἢ	~ψυχὴν ἄλλως τε καὶ φρόνιμον;
[41]	λόγων, τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν εἶναι	ἢ	ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη,
[20]	ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν ἀνόμοιον ὂν	ἢ	ᾧ ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ λέγω,
[10]	σώματος ~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται,	ἢ	ὧδε ἔχει· ὃς ἂν μάλιστα
[42]	~συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν	ἢ	ὡς ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ
[14]	ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι	ᾖ,	ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί
[52]	τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία	ᾖ,	ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα
[46]	βίβλους ὡς τάχιστα οἷός τ᾽	ἦ	ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα εἰδείην
[21]	φοβοῦμαι μὴ αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι	ᾖ	ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε
[41]	~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ	ᾖ	αὐτὸ τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος,
[42]	ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι.	~Ἦ	γάρ; ~Πάνυ γε. ~Τὴν δέ
[39]	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν,	ἦ	δ᾽ ὅς, αἰσχρόν, καὶ δῆλον
[10]	τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες; ~Οὐδαμῶς,	ἦ	δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ
[66]	οἰόμεθα μέτριον εἶναι πιεῖν. ~(Μανθάνω,	ἦ	δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ
[26]	τοῦτο, ἔφη, θῶμεν. ~(Φέρε δή,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἄλλο τι ἡμῶν
[42]	~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ οὐχί,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἂν μὲν μᾶλλον
[51]	πολλά με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν ἄρα,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε
[31]	Κέβης, εἰς τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν,	ἦ	δ᾽ ὅς, δῆλα δὴ καὶ
[53]	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Βούλει οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἐὰν οἷοί τ᾽
[58]	καὶ ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι τοίνυν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον
[19]	ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~Σκόπει δή,	ἦ	δ᾽ ὅς, εἰ ταῦτα οὕτως
[16]	~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν,	ἦ	δ᾽ ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ
[16]	~Τὸ τεθνηκός, ἔφη. ~Τί δέ,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἐκ τοῦ τεθνεῶτος;
[52]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Οὐδὲ μήν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἐναντίον γέ ἐστι
[17]	~Πῶς λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν χαλεπόν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ λέγω·
[13]	~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ γὰρ ἐθέλεις,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι τήν γε
[18]	μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί δέ;	ἦ	δ᾽ ὅς· ἔστιν ἵππον γεγραμμένον
[49]	~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ τοίνυν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἔτι μανθάνω οὐδὲ
[19]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί δέ;	ἦ	δ᾽ ὅς· ἦ πάσχομέν τι
[10]	μὲν οὖν, ἔφη. ~Πότε οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς
[36]	δὴ οὐχ ἱκανῶς. ~Ταύτῃ ἔμοιγε,	ἦ	δ᾽ ὅς, ᾗ δὴ καὶ
[6]	~Ἔμοιγε, φησὶν ὁ Κέβης. ~(Οὐκοῦν,	ἦ	δ᾽ ὅς, καὶ σὺ ἂν
[12]	ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος; ~Παντάπασί γε,	ἦ	δ᾽ ὅς. ~Λύειν δέ γε
[48]	ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν μοι,	ἦ	δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ
[39]	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα,	ἦ	δ᾽ ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ οἱ
[33]	~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ,	ἦ	δ᾽ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι
[50]	καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ,	ἦ	δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ τὸν
[18]	σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε,	ἦ	δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου,
[41]	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ὅτι ταῦτά σοι
[13]	~Πῶς δή, ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα,	ἦ	δ᾽ ὅς, ὅτι τὸν θάνατον
[5]	ἑκὼν εἶναι πείσεται. ~Τί δέ;	ἦ	δ᾽ ὅς, οὐ φιλόσοφος Εὔηνος;
[19]	~Πάνυ γε. ~Διαφέρει δέ γε,	ἦ	δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως ἂν
[12]	τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι νὴ Δία,	ἦ	δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν σοι
[42]	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς δοκεῖ,	ἦ	δ᾽ ὅς, οὕτω λέγεσθαι, καὶ
[8]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Φέρε δή,	ἦ	δ᾽ ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς
[41]	τοὺς δ᾽ οὔ. ~Τί οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς, περὶ ἐκείνου τοῦ
[52]	~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα,	ἦ	δ᾽ ὅς, περὶ ἔνια τῶν
[39]	~Πῶς λέγεις; ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ,	ἦ	δ᾽ ὅς, περὶ τῶν σφόδρα
[19]	αὐτὸ ὃ ἔστιν; ~Πάνυ γε,	ἦ	δ᾽ ὅς. ~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ
[16]	μὲν οὖν, ἔφη. ~Πῶς οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ποιήσομεν; Οὐκ ἀνταποδώσομεν
[41]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Καὶ μήν,	ἦ	δ᾽ ὅς, πρέπει γε εἴπερ
[15]	Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων,	ἦ	δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο,
[27]	συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι δοκεῖ,	ἦ	δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ Σώκρατες,
[49]	Κέβης γελάσας, ἔγωγε, ἔφη. ~Οὐκοῦν,	ἦ	δ᾽ ὅς, τὰ δέκα τῶν
[50]	μετὰ ταῦτα ἠρώτα, Εἰ δή,	ἦ	δ᾽ ὅς, ταῦτα οὕτως ~λέγεις,
[19]	Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ταῦτά τε τὰ
[15]	εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς. ~(Τί οὖν; ἔφη,
[18]	Δία, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν,	ἦ	δ᾽ ὅς, τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς
[32]	Κέβης. ~(Οὐ μέντοι μὰ Δία,	ἦ	δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις μὲν
[58]	ἀκλινὲς μενεῖ. ~πρῶτον μὲν τοίνυν,	ἦ	δ᾽ ὅς, τοῦτο πέπεισμαι. ~Καὶ
[43]	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Τί δέ;	ἦ	δ᾽ ὅς· τῶν ἐν ἀνθρώπῳ
[54]	οὕτως ἔχει; ~Πῶς γὰρ οὐχί;	ἦ	δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι
[64]	ἢ κατορύττει. Εὖ γὰρ ἴσθι,	ἦ	δ᾽ ~ὅς, ὦ ἄριστε Κρίτων,
[55]	ἱκανῶς, ὦ Σώκρατες. ~Τί οὖν,	ἦ	δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης; εἰ
[37]	ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽ ἄγε,	ἦ	δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης, λέγε,
[42]	ψυχή ἐστιν ἁρμονία. ~Τί δέ,	ἦ	δ᾽ ὅς, ὦ Σιμμία, τῇδε;
[54]	πάνυ ἱκανῶς, ἔφη. ~Ἀποκρίνου δή,	ἦ	δ᾽ ὅς, ᾧ ἂν τί
[49]	ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽	ἦ	δ᾽ ὅς, ὧδε λέγω, οὐδὲν
[37]	θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει) ~Λέγω δή,	ἦ	δ᾽ ὃς ὁ Κέβης. Ἐμοὶ
[18]	ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν (σοι) ἔγωγε,	ἦ	δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας, οὔ,
[56]	εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ μήν,	ἦ	δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽
[25]	ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν τοιόνδε τι,	ἦ	δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης, δεῖ
[14]	~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν οἶμαι,	ἦ	δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν
[44]	~Ἔχει οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν δή,	ἦ	δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης, τὰ
[35]	ὄχλον παρέχειν, μή σοι ἀηδὲς	ᾖ	διὰ τὴν παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ
[13]	πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽	ᾖ	ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα ~ὀρθόν,
[14]	~διαπτομένη καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ	ᾖ.	Ἐπεί, εἴπερ εἴη που αὐτὴ
[52]	τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ	ᾖ.	Ἔτι δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως
[38]	καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα	ᾖ.	~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ
[13]	Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ αὕτη	ᾖ	ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή,
[13]	ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις	ᾖ	ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ ~τῷ
[11]	τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη	ᾖ	ἡμῶν ~ἡ ψυχὴ μετὰ τοιούτου
[13]	τὸ δ᾽ ἀληθὲς τῷ ~ὄντι	ᾖ	(κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων πάντων
[13]	τε καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι	ᾖ	καὶ ~ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ
[21]	~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη, ὦ Σώκρατες.	~Ἦ	καὶ δοκοῦσί σοι πάντες ἔχειν
[19]	ἔφη ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς γε.	~Ἦ	καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ ἔστιν;
[42]	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες.	~Ἦ	καὶ καλῶς δοκεῖ, ἦ δ᾽
[13]	ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός τις	ᾖ.	Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς
[64]	(οὕτως ὅπως ἄν σοι φίλον	ᾖ	καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι.
[58]	ὅπου ἂν καὶ (ἡ) γῆ	ᾖ,	καὶ πρὸς τὰ παρ᾽ ἡμῖν
[64]	ἦ μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ	ἦ	μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν
[64]	δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν γὰρ	ἦ	μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ ἦ
[4]	οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς οὐκ	ἦ	μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ οὓς
[9]	εἶναι; Ἆρα μὴ ἄλλο τι	ᾖ	ὁ θάνατος ἢ τοῦτο; ~Οὔκ,
[13]	μὴ γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ	ἡ	ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς
[40]	περὶ ~ὧν ἂν ὁ λόγος	ᾖ	οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ ἃ
[42]	τε καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ γε.	~Ἦ	οὖν ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν,
[19]	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·	ἦ	πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ τὰ
[47]	ἔχω οὐκ ἂν οἷός τ᾽	ἦ	ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ
[35]	καί φησιν· Βαβαί, ὦ Σιμμία·	ἦ	που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους
[34]	~οἴχηται καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ	ᾖ.	~(Σιγὴ οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος
[23]	αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο τέλος	ᾖ.	Τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν
[11]	καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν	ᾖ”	Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον
[13]	ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις ᾖ	ἡ	τοιαύτη ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι
[12]	χρή, ἐὰν τῷ ὄντι γε	~ᾖ,	ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ
[60]	γῇ· ~ἔστι δὲ ἄρα αὕτη	ἡ	αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε τινά.
[23]	πρὶν ~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος	ἡ	ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη,
[8]	ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα σοι	ἡ	ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις
[41]	γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων ~συνίσταται	ἡ	ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος
[22]	ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι	ἡ	αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ ~εἰς
[18]	~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ	ἡ	αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα
[17]	περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις εἴη	ἡ	γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον
[51]	ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι	ἡ	γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν
[59]	ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη	ἡ	γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ τις
[58]	~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ	(ἡ)	γῆ ᾖ, καὶ πρὸς τὰ
[58]	~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ	ἡ	γῆ καὶ οἱ λίθοι καὶ
[46]	μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν πότερον	ἡ	γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ (στρογγύλη,
[58]	~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία, οὐχ	ἡ	Γλαύκου τέχνη γέ μοι δοκεῖ
[57]	καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα·	ἡ	δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα,
[57]	~οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου φέρειν,	ἡ	δ᾽ οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία
[40]	τοῖς παροῦσιν ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος,	~ἡ	δὲ ἄνοιά μοι αὕτη οὐ
[42]	καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι ἀγαθή,	ἡ	δὲ ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν
[42]	εἴπερ ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία,	ἡ	δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν
[57]	εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν·	ἡ	δὲ καθαρῶς τε καὶ μετρίως
[42]	~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως; ~Ἔστιν.	~Ἡ	δὲ μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον
[29]	ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί.	~Ἡ	δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές,
[33]	ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ	ἡ	διὰ τῶν ὀμμάτων σκέψις, ~ἀπάτης
[33]	τῶν ὀμμάτων σκέψις, ~ἀπάτης δὲ	ἡ	διὰ τῶν ὤτων καὶ τῶν
[13]	πάντων καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ	ἡ	~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ
[3]	τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ καὶ	ἡ	δίκη ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ ἦν
[62]	πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ	ἡ	δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς
[53]	ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ	ἡ	δυὰς τῷ ~περιττῷ καὶ (τὸ
[63]	καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός,	ἡ	εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί μοι
[63]	Ἅιδου πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν	ἡ	~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν,
[24]	ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν	ἡ	Ἑλλάς, ἔφη, ὦ Κέβης, ἐν
[62]	καλὸν γὰρ τὸ ἆθλον καὶ	ἡ	ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν οὖν
[55]	δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε	ἡ	ἐν τῷ πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ
[53]	~Επὶ τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν,	ἡ	ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ
[59]	ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε καὶ	ἡ	θάλαττά ἐστι πρὸς τὴν ἡμετέραν
[18]	συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς	ἡ	καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ
[41]	ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ	ἡ	λύρα καὶ αἱ χορδαὶ καὶ
[36]	τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽	ἡ	λύρα καὶ αἱ χορδαὶ σώματά
[18]	εἶδος τοῦ παιδὸς οὗ ἦν	ἡ	λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις·
[20]	ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ	ἡ	μάθησις ἀνάμνησις ἂν εἴη. ~Καὶ
[18]	εἴωθας θαμὰ λέγειν, ὅτι ἡμῖν	ἡ	μάθησις ~οὐκ ἄλλο τι ἢ
[36]	αὐτὸν τοῦτον λόγον εἴποι, ὡς	ἡ	μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον
[42]	ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ	ἡ	μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ
[42]	ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται ψυχὴ	ἡ	μὲν νοῦν τε ἔχειν καὶ
[57]	νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω.	Ἡ	μὲν οὖν κοσμία ~τε καὶ
[37]	ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς	ἡ	μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ
[28]	~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες, ὅτι	ἡ	μὲν ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ
[12]	γέγονεν, ~ὥστε ἥ γε (ἀποδημία	ἡ	νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς
[3]	παρακαθημένην. Ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς	ἡ	Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽
[41]	ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε	ἡ	οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι
[30]	ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ	ἡ	ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία τοῦ
[13]	ἔφη, ὦ Σιμμία, οὐ καὶ	ἡ	ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω ~διακειμένοις
[41]	σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν	ἡ	οὐσία ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν τὴν
[25]	ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ	ἡ	~οὐσία ἧς λόγον δίδομεν τοῦ
[4]	τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν	ἡ	παροῦσα θυσία· μετὰ δὲ τὸν
[52]	πέφυκε καὶ ἡ τριὰς καὶ	ἡ	πεμπτὰς καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ
[60]	ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε	ἡ	περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ πάντα
[53]	~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ γε	ἡ	περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία δὲ ταύτῃ
[12]	ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα	ἡ	πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ
[57]	μακραῖς περιόδοις. Ἔστι δὲ ~ἄρα	ἡ	πορεία οὐχ ὡς ὁ Αἰσχύλου
[62]	τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα, τούτους δὲ	ἡ	προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν
[1]	γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης	ἡ	~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ
[45]	αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι,	ἡ	σύνοδος τοῦ πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι.
[45]	ὡς αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν,	ἡ	σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι· ἐναντία
[13]	~Πάντως δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ	ἡ	σωφροσύνη, ἣν καὶ οἱ πολλοὶ
[13]	τις τῶν τοιούτων πάντων καὶ	ἡ	σωφροσύνη καὶ ἡ ~δικαιοσύνη καὶ
[67]	στόμα καὶ τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε	ἡ	τελευτή, ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου
[29]	ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν	ἡ	~τοιαύτη καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη
[22]	τι καὶ ἀγαθὸν καὶ πᾶσα	ἡ	τοιαύτη οὐσία, καὶ ἐπὶ ταύτην
[30]	~ὁρατόν· ὃ δὴ καὶ ἔχουσα	ἡ	τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ
[53]	~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ τρία ἄρα	ἡ	τοῦ ἀρτίου ἰδέα οὐδέποτε ἥξει.
[53]	περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία δὲ ταύτῃ	ἡ	τοῦ ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ
[4]	ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ	ἡ	τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ με
[9]	~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι, ἔφη,	ἡ	τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ περὶ
[10]	~Ἔστι ταῦτα. ~Οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα	ἡ	τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα (ἀτιμάζει
[33]	λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι	ἡ	τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ
[52]	Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ	ἡ	τριὰς καὶ ἡ πεμπτὰς καὶ
[53]	τὰ τρία. ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα	ἡ	τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον
[52]	δὲ αὐτὸ εἶναι οἷον καὶ	ἡ	τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα πολλά.
[53]	~αὐτό, τὸ ἐναντίον οἷον νῦν	ἡ	τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα
[53]	γὰρ δήπου ὅτι ἃ ἂν	ἡ	τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ, ἀνάγκη
[42]	ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ	ἡ	ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν
[33]	(ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν ψυχὴν	ἡ	φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν τῷ
[33]	οἱ φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα	ἡ	~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν
[13]	~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ	ἡ	φρόνησις μὴ καθαρμός τις ᾖ.
[16]	γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται	ἡ	φύσις; Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ
[58]	τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ εἰ	ἡ	φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα,
[28]	~τῷ μὲν δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι	ἡ	φύσις προστάττει, τῇ δὲ ἄρχειν
[55]	~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν	ἡ	χιὼν οὖσα σῶς καὶ ἄτηκτος;
[37]	ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽	ἡ	ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι
[57]	ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ	ἡ	~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται
[49]	~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον	(ἡ)	ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ
[23]	πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν	ἡ	ψυχή, δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι
[22]	πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν	ἡ	ψυχή· ~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν
[28]	καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν	ἡ	ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ
[57]	γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου	ἡ	ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας
[11]	τότε (γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	ἡ	ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος,
[25]	~μετὰ τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον	(ἡ)	ψυχή ἐστιν, καὶ ἐκ τούτων
[37]	(ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν	ἡ	ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ τις
[23]	ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται	ἡ	~ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι
[44]	~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν	ἡ	ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν
[41]	γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι	ἡ	ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς σῶμα
[37]	Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν	ἡ	ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς τόδε
[23]	τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν	~(ἡ	ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ
[38]	ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει	ἡ	ψυχή. Λέγε οὖν πρὸς Διὸς
[11]	ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν	~ἡ	ψυχὴ μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ
[41]	ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται μὴ	ἡ	ψυχὴ ~ὅμως καὶ θειότερον καὶ
[26]	ὅτι τῷ ὁρατῷ. ~Τί δὲ	ἡ	ψυχή; ὁρατὸν ἢ ἀιδές; ~Οὐχ
[27]	καὶ τόδε πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι	ἡ	ψυχή, ὅταν μὲν τῷ σώματι
[36]	πρὸς ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει	ἡ	ψυχὴ οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον
[18]	εἰ μὴ ἦν που ἡμῖν	ἡ	ψυχὴ πρὶν ἐν τῷδε τῷ
[10]	~Πότε οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἡ	ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν
[18]	~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον	ἡ	ψυχή τι ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά,
[41]	δὴ σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα	ἡ	ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα
[37]	ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο	ἡ	~ψυχή, τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν
[63]	τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε	ἡ	ψυχὴ φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ
[58]	καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς (καὶ	ἡ	ὡς ~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε μὲν
[16]	τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ ταῦτα	ἥ	γ᾽ ἑτέρα σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει;
[12]	τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν, ~ὥστε	ἥ	γε (ἀποδημία ἡ νῦν μοι
[35]	ἄλλην λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ	ἥ	τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ
[4]	τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ	ἥ	τε δίκη ἐγένετο καὶ ἡ
[52]	ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν	ἣ	ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ
[53]	ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ	ἣ	ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν
[37]	ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ ~σώματος	ἣ	τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα
[31]	ὅς, δῆλα δὴ καὶ τἆλλα	ᾗ	ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς
[14]	ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται	ᾗ	ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς
[9]	αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι καὶ	ᾗ	ἄξιοί εἰσιν θανάτου καὶ οἵου
[36]	~Ταύτῃ ἔμοιγε, ἦ δ᾽ ὅς,	ᾗ	δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας ἄν
[32]	ταύτῃ δὴ τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι,	ᾗ	ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες;
[24]	Ἑλλάς, ἔφη, ὦ Κέβης, ἐν	ᾗ	ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ
[39]	προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ,	ᾗ,	ἐπειδάν τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ
[7]	ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν	ᾗ	ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν
[18]	~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα	ᾗ	ἔχει καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν
[35]	ὃ (ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε,	~ᾗ	οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ
[28]	~ἄλλο λέγειν, ὦ φίλε Κέβης,	ᾗ	οὐχ οὕτως ἔχει; ~Οὐκ ἔχομεν.
[47]	ἐπὶ τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν	ᾗ	πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν
[60]	καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους ἔχειν,	ᾗ	πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ
[9]	μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς	ᾗ	τε θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί
[1]	παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ	ᾗ	τὸ ~φάρμακον ἔπιεν ἐν τῷ
[45]	~καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ	λάβῃ,	ὥς τινες ἔλεγον, τότε δὴ
[1]	~Τύχη τις αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες,	συνέβη·	ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς
[61]	καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ τῇ	γῇ	ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽
[59]	πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ	γῆ	αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν
[62]	τῶν τόπων τῶν ~ἐν τῇ	γῇ	ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ
[60]	αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ	γῇ·	~ἔστι δὲ ἄρα αὕτη ἡ
[58]	εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ (ἡ)	γῆ	ᾖ, καὶ πρὸς τὰ παρ᾽
[58]	φῶς (καὶ ἡ ὡς ~ἀληθῶς	γῆ.	Ἣδε μὲν γὰρ ἡ γῆ
[58]	γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ ἡ	γῆ	καὶ οἱ λίθοι καὶ ἅπας
[59]	~συνερρυηκότων, ἃ καὶ λίθοις καὶ	γῇ	καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε
[46]	φράσειν ~πρῶτον μὲν πότερον ἡ	γῆ	πλατεῖά ἐστιν ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ
[47]	μέν τις δίνην ~περιτιθεὶς τῇ	γῇ	ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ μένειν δὴ
[18]	(ἐάν τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα	ἄγῃ	ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων,
[13]	ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν	ἀλλαγή,	ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας
[57]	ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς	~ἀπαλλαγή,	ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς
[14]	παρέχει τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν	ἀπαλλαγῇ	τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ,
[34]	ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ	ἀπαλλαγῇ	τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν ἀνέμων
[49]	γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς μοι	λέγῃ	(δι᾽ ὅτι καλόν ἐστιν ὁτιοῦν,
[64]	ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ	λέγῃ	ἐν ~τῇ ταφῇ ὡς ἢ
[64]	σοι φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα	ἡγῇ	νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος
[35]	καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.	~(Σιγὴ	οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ
[59]	ἢ τούτων· τὴν μὲν γὰρ	~ἁλουργῆ	εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν τὸ κάλλος,
[44]	πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι	~διαφύγῃ	ἡμᾶς, εἴ τέ τι βούλει,
[57]	οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ ἄλλη	ἀποφυγὴ	κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν τοῦ
[1]	θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς Δῆλον· ἣν	δὴ	ἀεὶ καὶ νῦν ἔτι ἐξ
[58]	ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν	δὴ	~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς τῶν
[58]	τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ	δὴ	ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα ἃ
[61]	~γίγνεται μέρος. ~Τὰ μὲν οὖν	δὴ	ἄλλα πολλά τε καὶ μεγάλα
[55]	~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν	δὴ	ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ πῶς δοκεῖ;
[41]	τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ	δὴ	ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν
[4]	μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ	δὴ	ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν
[62]	ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ	δὴ	~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων
[21]	τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ γὰρ	δὴ	ἀφ᾽ οὗ γε ~ἄνθρωποι γεγόναμεν.
[63]	πρὸς τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ	δὴ	βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν τὸ
[57]	εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας	δὴ	δεῖται οὐχ ὑπὲρ τοῦ χρόνου
[6]	οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ	δὴ	ἑαυτὸν ἐκ ταύτης ~λύειν οὐδ᾽
[63]	τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ	δὴ	~ἔγωγε καὶ πάλαι μηκύνω τὸν
[53]	καὶ ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα	δὴ	εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον
[64]	γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα	δὴ	εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν,
[3]	καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα	δὴ	εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι Ὦ
[55]	ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ	δὴ	ἐκ τῶν προειρημένων οὐ δέξεται
[19]	δηλῶσαι ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν	δὴ	ἔκ γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ
[66]	ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ	δὴ	ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ
[12]	γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ	δὴ	ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου μετελθεῖν,
[8]	κἂν ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ	δὴ	ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν εἶναι
[63]	μηκύνω τὸν μῦθον. Ἀλλὰ τούτων	δὴ	ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ ~περὶ τῇ
[62]	ἐν τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων	δὴ	ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ
[49]	οὐδὲν πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ)	δὴ	~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας
[61]	~ὅλον οἷον ὁ (κυανός, ὃν	δὴ	ἐπονομάζουσι Στύγιον, καὶ τὴν λίμνην
[1]	ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν	δή	ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ
[35]	δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ	δὴ	ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς,
[25]	~σύνθετα; ~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν	δή,	ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ
[38]	μου εἰς τὰς τρίχας Αὔριον	δή,	ἔφη, ἴσως, ὦ (Φαίδων) τὰς
[42]	ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε	δή,	ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται ψυχὴ
[31]	αὐτῶν ~ὁμοιότητας τῆς μελέτης; ~Δῆλον	δή,	ἔφη· πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν
[49]	οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει	δή,	ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν
[24]	τοῦτο ~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν	δή,	ἔφη, ὑπάρξει, ὁ Κέβης· ὅθεν
[28]	δὲ σῶμα τῷ θνητῷ. ~Σκόπει	δή,	ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ ἐκ
[40]	ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος	δή,	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ
[40]	ἀληθῆ ὄντα ἃ λέγω, καλῶς	δὴ	ἔχει τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ
[21]	ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ	δὴ	~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς
[30]	καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω	(δὴ	ἔχουσαν οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽
[26]	~Καὶ τοῦτο, ἔφη, θῶμεν. ~(Φέρε	δή,	ἦ δ᾽ ὅς, ἄλλο τι
[19]	οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~Σκόπει	δή,	ἦ δ᾽ ὅς, εἰ ταῦτα
[8]	οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Φέρε	δή,	ἦ δ᾽ ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον
[50]	δὴ μετὰ ταῦτα ἠρώτα, Εἰ	δή,	ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτα οὕτως
[54]	~Ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς, ἔφη. ~Ἀποκρίνου	δή,	ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ ἂν
[37]	αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει) ~Λέγω	δή,	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Κέβης.
[44]	αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν	δή,	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,
[49]	νῦν δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα	δὴ	ἦν τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα;
[39]	(οἰκειοτάτους τε καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν	δὴ	θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ τε πάντας
[47]	βέλτιστον καὶ τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ	δὴ	θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην
[14]	ἃ σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο	δὴ	ἴσως οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται
[57]	παντός, καὶ ὁ κίνδυνος νῦν	δὴ	καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι,
[66]	ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ	δὴ	καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε ~καὶ
[13]	ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν	δὴ	καὶ ἐγὼ κατά γε τὸ
[60]	καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ· ὧν	δὴ	καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι,
[47]	εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα	δὴ	καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται
[30]	καὶ γεῶδες καὶ ~ὁρατόν· ὃ	δὴ	καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ
[59]	αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς καθαρότητα. Καὶ	δὴ	καὶ θεῶν ἄλση τε καὶ
[60]	βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο. Αἰωρεῖται	δὴ	~καὶ κυμαίνει ἄνω καὶ κάτω,
[57]	παιδείας τε καὶ τροφῆς, ἃ	~δὴ	καὶ μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν ἢ
[58]	πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ	δὴ	καὶ μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον
[35]	λόγου θείου τινός, διαπορευθῆναι. καὶ	δὴ	καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι
[65]	τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων, καὶ	~δὴ	καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι
[47]	ὡς αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ	δὴ	καὶ ὁ μέν τις δίνην
[49]	παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ	δὴ	καὶ ~ὅπως προσγενομένη· οὐ γὰρ
[36]	ἔμοιγε, ἦ δ᾽ ὅς, ᾗ	δὴ	καὶ περὶ ἁρμονίας ἄν τις
[46]	ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος. Καὶ	~δὴ	καὶ περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην
[45]	~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ Κέβης. ~Σκέψαι	δὴ	καὶ τάδε ἔτι. μην γὰρ
[31]	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, δῆλα	δὴ	καὶ τἆλλα ᾗ ἂν ἕκαστα
[3]	πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ	δὴ	καὶ ~τὰς πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν
[28]	τὸ σῶμα; ~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα	δὴ	καὶ τῇδε ὅτι ἐπειδὰν ἐν
[66]	χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων, καὶ	δὴ	καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ
[3]	πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ	δὴ	καὶ τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ
[61]	τε τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ	δὴ	καὶ ὑπὸ γῆν ῥέων εἰς
[30]	τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ ἃ	δὴ	καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ
[45]	~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας ἣν	δὴ	καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος
[31]	καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν	δὴ	~καλοῦσι σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην,
[60]	ὕδωρ εἰς τὸν τόπον τὸν	δὴ	κάτω καλούμενον, τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα
[43]	πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι	δή,	κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽
[45]	πρὸς τὴν πειθὼ περὶ ὧν	δὴ	λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη
[46]	εἶναι ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα	δὴ	λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον
[42]	αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ	δὴ	μᾶλλον οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται; ~Οὕτω.
[50]	τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ	δὴ	μετὰ ταῦτα ἠρώτα, Εἰ δή,
[54]	συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν	δή	μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε.
[16]	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Λέγε	δή	μοι καὶ σύ, ἔφη, οὕτω
[52]	~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι	δή	μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη,
[47]	ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ	δή	μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ
[48]	~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε	δή	μοι χρῆναι εἰς τοὺς λόγους
[15]	καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα	δὴ	μυρία οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο οὖν
[29]	καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ	δὴ	νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι
[2]	τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός τε	δὴ	ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων παρῆν
[59]	εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς	δὴ	οἱ γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ
[39]	~ἕτερος καὶ ἕτερος· καὶ μάλιστα	δὴ	οἱ (περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους
[33]	καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος; ~Πῶς	δή;	~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη
[1]	ἦν περὶ τούτων, πλήν γε	~δὴ	ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι· τῶν
[44]	δέξασθαι τοῦ σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ	δὴ	οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν
[6]	~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ; ~Κατὰ τί	δὴ	οὖν ποτε οὔ φασι θεμιτὸν
[4]	οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα	δὴ	οὓς προχείρους εἶχον μύθους καὶ
[31]	φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ; ~Πῇ	δὴ	οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους εἰκός
[20]	ἀνάμνησις ἂν εἴη. ~Καὶ μάλα	δὴ	οὕτως ἔχει, ὦ Σώκρατες. ~Πότερον
[49]	ἐκείνου τοῦ καλοῦ· καὶ πάντα	δὴ	οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ
[36]	σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ	δὴ	οὐχ ἱκανῶς. ~Ταύτῃ ἔμοιγε, ἦ
[16]	τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που, ~ὅθεν	δὴ	πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,
[2]	καὶ πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα	δὴ	πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν
[54]	ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω	δὴ	παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον
[35]	ἐν (τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε	δὴ	~πλεῖστα καὶ κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες
[47]	γῇ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ μένειν	δὴ	ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ δὲ
[14]	Σωκράτης, ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί	δὴ	ποιῶμεν; Ἢ περὶ ~αὐτῶν τούτων
[57]	(πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ	δὴ	προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι·
[4]	(καὶ) πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω	δὴ	πρῶτον μὲν ~εἰς τὸν θεὸν
[55]	γ᾽ αὖ τὸ ~περιττόν, οὐδὲ	δὴ	πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ
[18]	σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ	δὴ	πῶς ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς
[64]	ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ	δὴ	πῶς με θάπτῃ. ὅτι δὲ
[3]	γυναῖκες, ὅτι Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον	δή	σε προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι
[41]	τόδε ἄδηλον παντί, μὴ ~πολλὰ	δὴ	σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ
[45]	λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον, τότε	δὴ	τὰ ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ πότερον
[41]	ἃ δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην	δὴ	ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν,
[31]	ἐν τῷ βίῳ. ~Τὰ ποῖα	δὴ	ταῦτα λέγεις, ὦ Σώκρατες; ~Οἷον
[44]	λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι. Ἀλλὰ	δὴ	ταῦτα μὲν τῷ θεῷ μελήσει,
[2]	τις ~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ	δὴ	ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν
[48]	ἐν (τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν	δὴ	ταύτῃ γε ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος
[66]	~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν ὃ	δὴ	τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων, ἔφη,
[49]	~(μείζω μείζω εἶναι, καὶ τοῦτο	δὴ	τέρας εἶναι, τὸ σμικρῷ τινι
[46]	τε καὶ ~πάντων αἴτιος, ταύτῃ	δὴ	τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ
[60]	ἀκόλουθον εἶναι. ~Καὶ ὅλην μὲν	δὴ	τὴν γῆν οὕτω πεφυκέναι καὶ
[34]	ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ	δὴ	τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν δεινὸν
[56]	~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ	δή	τι Σιμμίας ὅδε ἤ τις
[57]	εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς	δή	τινα ~τόπον, οἷ δεῖ τοὺς
[64]	ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων	δή	τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ
[2]	τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν	δή;	Τίνες φῂς ἦσαν οἱ λόγοι;
[57]	πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν	δή	τινες χρόνοι γένωνται, ὧν ἐλθόντων
[39]	εἴη τὸ πάθος, εἰ ὄντος	δή	τινος ~ἀληθοῦς καὶ βεβαίου λόγου
[37]	τε ὄντος καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου	δή	(τινος) ὅτι πολὺ τὸ τοῦ
[35]	ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ γε	δή	τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι.
[56]	ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε	δὴ	τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν,
[53]	(τοῦ περιττοῦ οὐ δέξεται· οὐδὲ	δὴ	τὸ ~ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα τὰ
[8]	~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν	δὴ	τοῖς δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν
[45]	~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται, τότε	δὴ	τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον
[53]	οὐδέποτε ἥξει. ~Οὐ δῆτα. ~Ἄμοιρα	δὴ	τοῦ ἀρτίου τὰ τρία. ~Ἄμοιρα.
[14]	δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος	δὴ	τοῦ Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ
[50]	που ὡς λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω	δὴ	τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ
[8]	ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς ἂν οὖν	δὴ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ ~Σιμμία
[20]	λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ	δὴ	τοῦτό γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι
[58]	~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν	δὴ	τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας
[37]	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ; πρὸς	δὴ	~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ τι
[44]	ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε	δὴ	τοῦτον τὸν ~βίον ζῴη καὶ
[32]	λύσει τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ	δὴ	τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη
[57]	πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν	δὴ	τυχεῖν καὶ μείναντας ὃν χρὴ
[58]	τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν· ~οὗ	δὴ	ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν
[38]	συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς	δή;	~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ
[3]	τῷ ~σκέλει τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν	δὴ	φαίνεται ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ. ~Ὁ
[53]	~Πάνυ γε. ~Επὶ τὸ τοιοῦτον	δή,	φαμέν, ἡ ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ
[35]	~χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ, ἃ	δή	φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν.
[65]	γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε	δή,	ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ
[13]	δόξει σοι εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς	δή,	ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ δ᾽
[28]	οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα	δή,	ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν
[9]	~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι	δή,	ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ
[13]	μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ	δή,	(ὥς) φασιν ~οἱ περὶ τὰς
[6]	αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες;	Ἤδη	γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ
[4]	αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα ταῦτα	ᾔδη	γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη
[6]	ἤκουσα, ὅτε ~παρ᾽ ἡμῖν διῃτᾶτο,	ἤδη	δὲ καὶ ἄλλων τινῶν, ὡς
[65]	ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν	ἤδη	ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ
[5]	ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ	ἤδη	ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί· σχεδὸν οὖν
[18]	χρόνου καὶ τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν	ἤδη	~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.
[8]	τρίς. ~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι	ᾔδη,	ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι
[4]	προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές ~με	ἤδη	ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρῴην,
[54]	τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ	ἤδη	ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι. ~Ἀλλὰ
[63]	ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ νῦν	ἤδη	καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός,
[18]	ἐξ ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν	ἤδη	μέμνημαι καὶ πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν
[10]	καὶ ἀγαθόν; ~Πῶς δ᾽ οὔ;	~Ἤδη	οὖν πώποτέ τι τῶν τοιούτων
[66]	~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ, τότε οἰχήσεται.	~Ἤδη	οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν
[5]	τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος ~οὕτως	ἤδη	τὰ λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν
[37]	ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽	ἤδη	τὴν φύσιν τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι
[8]	ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι	ἤδη	τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι
[39]	ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν ~ἀπώσαιτο καὶ	ἤδη	τὸν λοιπὸν βίον μισῶν τε
[37]	προσᾴδειν, ἐὰν δὲ μή, ~οὕτως	ἤδη	ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽ ἄγε,
[29]	οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ	ἀιδῆ,	εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ
[25]	τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν	ἀιδῆ	τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά;
[52]	οὖν. ~Οὐκ ἄρα μόνον τὰ	εἴδη	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα
[26]	~Θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη, δύο	εἴδη	τῶν ὄντων, τὸ μὲν ὁρατόν,
[30]	δὴ καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν	~σκιοειδῆ	φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται
[59]	θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν δὲ	χρυσοειδῆ,	τὴν δὲ ὅση ~λευκὴ γύψου
[33]	~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ	σωματοειδῆ,	δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ
[36]	αἱ χορδαὶ σώματά τε καὶ	σωματοειδῆ	καὶ σύνθετα καὶ ~γεώδη ἐστὶ
[57]	μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽	ἐπειδὴ	ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν
[47]	ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι,	ἐπειδὴ	Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ
[48]	ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα,	ἐπειδὴ	ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν
[23]	αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι,	ἐπειδή	γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι;
[3]	ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ·	ἐπειδὴ	~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν
[17]	πάντα ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι,	~ἐπειδὴ	δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ
[49]	σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ·	ἐπειδὴ	δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε
[65]	διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον.	Ἐπειδὴ	(δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽
[47]	μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην·	ἐπειδὴ	δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽
[46]	γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ (στρογγύλη,	ἐπειδὴ	δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν
[4]	Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς,	ἐπειδὴ	δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον
[3]	συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ)	~(ἐπειδὴ	ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας,
[4]	δὲ τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽	ἐπειδὴ	ἥ τε δίκη ἐγένετο καὶ
[35]	δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες,	ἐπειδὴ	καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς
[35]	νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι,	ἐπειδὴ	καὶ σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽
[66]	τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ ~περιελθών,	ἐπειδή	οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ σκέλη,
[37]	φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς,	ἐπειδὴ	ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό
[42]	ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν ψυχὴ	ἐπειδὴ	οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη
[3]	θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα,	ἐπειδὴ	οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν
[66]	δὲ Κρίτων ἔτι πρότερος ἐμοῦ,	ἐπειδὴ	οὐχ οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν
[47]	ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος,	ἐπειδὴ	~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα
[24]	τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα,	~ἐπειδὴ	σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ
[37]	ὅ γε ἄνθρωπος σῶς ἐστιν,	ἐπειδὴ	τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν.
[3]	οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν·	ἐπειδὴ	ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν
[9]	Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ με	~νυνδὴ	γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ
[14]	τούτων τῶν κακῶν ὧν σὺ	νυνδὴ	διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς
[22]	καὶ τἆλλα πάντα ἃ σὺ	νυνδὴ	ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς
[7]	τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ μέντοι	νυνδὴ	ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως
[7]	τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ	νυνδὴ	ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους
[13]	Τοῦτο δ᾽ ὅμοιόν ἐστιν ᾧ	~νυνδὴ	ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ δι᾽
[21]	διδόναι λόγον περὶ τούτων ὧν	νυνδὴ	~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ
[7]	ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ	νυνδὴ	ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν
[19]	ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν	νυνδὴ	ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ λίθους
[19]	τοῖς ξύλοις τε καὶ οἷς	νυνδὴ	~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται
[16]	μὲν τοίνυν ἑτέραν συζυγίαν ὧν	νυνδὴ	ἔλεγον ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ,
[23]	ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ	νυνδὴ	Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν ~πολλῶν,
[39]	λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ	νυνδὴ	προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ,
[6]	~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ	νυνδὴ	σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα,
[55]	τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν τί	νυνδὴ	ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ
[46]	πολλοῦ τὰς ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ	σπουδῇ	λαβὼν τὰς βίβλους ὡς τάχιστα
[36]	καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ	~γεώδη	ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ.
[4]	~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν	δημώδη	μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ
[8]	καὶ δὶς δώσων, ἐὰν δὲ	δέῃ,	καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν
[34]	οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν	ζῇ,	καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς τὸ
[53]	ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως	ὁρίζῃ,	μὴ μόνον τὸ ἐναντίον τὸ
[42]	ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι	ἀγαθή,	ἡ δὲ ἄνοιάν τε καὶ
[54]	σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν	ἀμαθῆ,	ὅτι ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ
[25]	τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ	πάθῃ	αὐτό, καὶ τῷ ποίῳ τινὶ
[45]	ἐὰν βούλῃ, τά γε ἐμὰ	πάθη·	ἔπειτα ἄν τί σοι χρήσιμον
[18]	Μάλιστα μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο	πάθῃ	περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου
[45]	οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν γῆν	πάθη,	τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς
[39]	~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις	πάθῃ	τις καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα
[36]	ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως	κραθῇ	πρὸς ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει
[36]	τὸ σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ	ἐπιταθῇ	ὑπὸ νόσων καὶ ἄλλων κακῶν,
[58]	καὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ	μεγέθη,	εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε
[62]	δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ τὰ	μεγέθη	τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς
[60]	κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα	μεγέθη	ὑπὸ τὴν γῆν καὶ θερμῶν
[25]	τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ	συνετέθη·	εἰ δέ τι τυγχάνει ὂν
[45]	ἢ τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ	~προσετέθη	(διὰ τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου
[45]	ἕν, ἢ ~τὸ ἓν ᾧ	προσετέθη	δύο γέγονεν, ἢ τὸ προστεθέν>
[42]	ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν	συντεθῇ,	ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα
[31]	δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα	ἤθη	ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι
[33]	ἐπειδάν τις σφόδρα ἡσθῇ ἢ	~φοβηθῇ	(ἢ λυπηθῇ) ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν
[34]	τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν δεινὸν μὴ	φοβηθῇ,	~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία
[47]	ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι,	~ἀληθῆ	ἂν λέγοι· ὡς μέντοι διὰ
[48]	δ᾽ ἂν μή, ὡς ~οὐκ	ἀληθῆ.	βούλομαι δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν
[9]	ἄξιοί εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ	ἀληθῆ	γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ Σιμμία,
[33]	καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα	ἀληθῆ	~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ
[39]	τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί γε	ἀληθῆ	εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν
[40]	παροῦσιν ἃ ἐγὼ λέγω δόξει	ἀληθῆ	~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη
[14]	καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς	ἀληθῆ	ἐστιν ἃ σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ
[56]	σαφὲς γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω.	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽
[25]	δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς;	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ
[52]	ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν.	~(Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα, ἦ
[14]	τινα δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν.	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ
[55]	ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα.	~Ἀληθῆ,	ἔφη, λέγεις. ~Ὣς δ᾽ αὔτως
[17]	Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν	~ἀληθῆ	λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ
[10]	ὅτι τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ.	~(Ἀληθῆ	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν
[25]	καὶ οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν, ἔφη,	ἀληθῆ	λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη,
[39]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφην ἐγώ,	ἀληθῆ	λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη,
[9]	σώματός εἰσιν. ~Πάνυ μὲν οὖν	ἀληθῆ	λέγεις. ~Τί δὲ δὴ περὶ
[10]	~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς	ἀληθῆ	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη,
[27]	κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς καὶ	ἀληθῆ	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν
[40]	ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει	ἀληθῆ	ὄντα ἃ λέγω, καλῶς δὴ
[48]	δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς	ἀληθῆ	~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας καὶ
[50]	Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος;	~Ἀληθῆ.	~Οὐδέ γε αὖ ὑπὸ Φαίδωνος
[36]	ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,	ἀληθῆ	σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ
[58]	ἅ γ᾽ ἐστίν· ὡς μέντοι	ἀληθῆ,	χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ κατὰ
[12]	ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα	ἀληθῆ,	ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ
[4]	τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ, ὦ Κέβης,	τἀληθῆ,	ὅτι οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ
[35]	ἔφη· Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες,	τἀληθῆ	σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν
[66]	ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν	~ἐκινήθη	τε καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν
[33]	σφόδρα ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ (ἢ	λυπηθῇ)	ἢ ἐπιθυμήσῃ, οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν
[41]	δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται.	Ἐρρήθη	γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι
[50]	ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα	συνεχωρήθη,	(καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι ἕκαστον
[13]	πάθος τὸ περὶ ταύτην τὴν	εὐήθη	σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν
[38]	Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ	πείθῃ.	~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽ ἐγώ.
[18]	δὲ μὴ ταύτῃ γε, ἔφη,	πείθῃ,	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι
[65]	ἄλλους πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν	παραγγελθῇ	αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας
[59]	φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα τε καὶ	ἄνθη	καὶ τοὺς καρπούς· καὶ αὖ
[42]	(ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος εἰ	ὀρθὴ	ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν
[13]	γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ ἡ	ὀρθὴ	πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς
[36]	ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι, ὅταν	χαλασθῇ	τὸ σῶμα ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ
[33]	λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν τις σφόδρα	ἡσθῇ	ἢ ~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ) ἢ
[19]	ὁμοιότητα εἴτε μὴ ~ἐκείνου οὗ	ἀνεμνήσθη;	~Ἀνάγκη, ἔφη. ~Σκόπει δή, ἦ
[18]	Σιμμίαν τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος	ἀνεμνήσθη,	~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽
[18]	οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν ὅτι	ἀνεμνήσθη,	οὗ τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν; ~Πῶς
[42]	δ᾽ ὅς, ἂν μὲν μᾶλλον	ἁρμοσθῇ	καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται
[42]	εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν	ἁρμοσθῇ;	~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ οὐχί,
[45]	οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις	προσθῇ	ἕν, ἢ ~τὸ ἓν ᾧ
[36]	χρόνον παραμένειν, (ἕως ἂν ἢ	~κατακαυθῇ	ἢ κατασαπῇ ὅρα οὖν πρὸς
[30]	κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ καὶ	ὤφθη	ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα
[62]	δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς	ἐτάχθη.	Οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι
[65]	οὐ πολλὰ ἄττα μετὰ ταῦτα	διελέχθη,	καὶ ἧκεν ὁ τῶν ἕνδεκα
[65]	βίον. Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ	ἠνέχθη	παρ᾽ αὐτὸν τὰ παιδία δύο
[1]	καὶ ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς	ἐσώθη.	Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς
[55]	ψυχῇ, ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν	ἴῃ,	~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ δὴ
[53]	ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν αὐτὸ	ἴῃ,	αὐτὸ τὸ ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ
[55]	πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ τί ~κωλύει	φαίη	ἄν τις, ἄρτιον μὲν τὸ
[63]	ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ,	φαίη	ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη,
[36]	προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ	φαίη	ἀνάγκη ἔτι που εἶναι αὐτὴν
[37]	τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα	φαίη	εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν
[46]	εἶναι· καὶ εἰ ἐν μέσῳ	φαίη	εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον
[37]	καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν	φαίη	ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ σώματα
[49]	ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα	φαίη	ἕτερον ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω
[37]	πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν, ἂν	φαίη	~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ
[39]	παντάπασί γε ἀληθῆ εἶναι καὶ	ὑγιῆ	καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα
[43]	κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι δή,	κραδίη·	καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης.
[22]	ἂν ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος	εἴη;	ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ
[47]	τὸ αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽	εἴη	αἴτιον· ὃ δή μοι ~φαίνονται
[4]	ᾔδη γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον	εἴη	ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί
[53]	οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε	εἴη	ἄν, ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ
[58]	καὶ εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ	εἴη	ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι
[12]	ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν	εἴη	ἄνδρα (παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν τῷ
[65]	συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα	εἴη,	ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες
[57]	ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν	(εἴη	αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ
[16]	ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν	~εἴη	γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη,
[12]	~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία	εἴη,	εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν,
[12]	~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία	εἴη	εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ
[58]	τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς	~εἴη,	ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς
[14]	σὺ νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν	εἴη	ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες,
[17]	κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις	εἴη	ἡ γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου
[20]	καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν	εἴη.	~Καὶ μάλα δὴ οὕτως ἔχει,
[42]	γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία	εἴη	καὶ πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν
[29]	ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν	εἴη	μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν
[18]	ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν	εἴη.	~Μυρία μέντοι νὴ Δία, ἔφη
[17]	ἂν τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς	εἴη,	ὁμοῦ πάντα χρήματα Ὡσαύτως ~δέ,
[37]	τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν	εἴη,	ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή, τὸ
[42]	ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία	εἴη;	~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ γέ
[40]	ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ	εἴη	πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ
[3]	τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον	εἴη.	Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς
[56]	τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν	εἴη;	~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου
[14]	ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ	εἴη	που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη
[9]	τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν	εἴη	προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν παντὶ τῷ
[55]	καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν	εἴη	πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ
[36]	ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν	εἴη	τὴν μὲν λύραν ἔτι εἶναι
[17]	οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν	εἴη,	τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη
[39]	ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν ἂν	εἴη	τὸ πάθος, εἰ ὄντος δή
[33]	μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ	(εἴη	τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν λέγω,
[58]	παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς	εἴη	τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ τοῦτο
[47]	πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία	εἴη	τοῦ ~λόγου. Τὸ γὰρ μὴ
[20]	μανθάνειν οἰκείαν ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν	εἴη;	Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες
[44]	γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος	εἴη,	τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι
[14]	νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς	εἴη,	ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ
[39]	οἴει, ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν	προτεθείη,	πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα
[56]	ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν	ὁμολογηθείη	μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων μέντοι
[33]	ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν ἄν τις	οἰηθείη,	οἷον ἢ νοσήσας ἤ τι
[7]	ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν	οἰηθείη	ταῦτα, φευκτέον (εἶναι ἀπὸ ~τοῦ
[34]	ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν	~οἰηθείη	τὴν μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν
[39]	τῆς ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης	στερηθείη.	~Νὴ τὸν Δία, ἦν δ᾽
[3]	γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ	ἀνοιχθείη,	εἰσῇμεν παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ
[3]	δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε ἕως	ἀνοιχθείη	~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων,
[58]	ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον	φανείη	~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ καὶ
[17]	εἴη, τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ	ἀνταποδιδοίη	γιγνόμενον ἐκ τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽
[17]	δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ	ἀνταποδιδοίη	τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα,
[42]	παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ	~ποιῇ	ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα
[37]	οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις	(ἀπιστοίη	αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι
[17]	τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν	σχοίη	καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν
[50]	φεύγειν καὶ ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ	~(προσίῃ	τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ
[42]	τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι	κακή;	καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται; ~Ἀληθῶς
[16]	χωλὴ ἔσται ἡ φύσις; Ἢ	ἀνάγκη	ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ
[23]	τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ	ἀνάγκη	αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι,
[53]	ἡ τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ,	ἀνάγκη	αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν εἶναι
[33]	~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ	ἀνάγκη	αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς
[23]	μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον,	ἀνάγκη	δὲ αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν
[22]	Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ	ἀνάγκη	εἶναι, καὶ ~εἰς καλόν γε
[19]	ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα.	~Ἀνάγκη	ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ Σώκρατες.
[62]	~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν Τάρταρον	ἀνάγκη,	ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν
[56]	καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ	ἀνάγκη.	~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν
[36]	αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς	ἀνάγκη	ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην
[36]	τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη	ἀνάγκη	ἔτι που εἶναι αὐτὴν τὴν
[36]	ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν	ἀνάγκη	~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν
[13]	τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν;	~(Ἀνάγκη,	ἔφη. ~Εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ
[11]	ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν	ἀνάγκη,	ἔφη, ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι
[55]	ἀλλὰ σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο.	~Ἀνάγκη,	ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη,
[19]	εἴτε μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη;	~Ἀνάγκη,	ἔφη. ~Σκόπει δή, ἦ δ᾽
[21]	δοῦναι λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ	ἀνάγκη,	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ
[19]	~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν,	ἀνάγκη	ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν
[9]	~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ πολλὴ	ἀνάγκη	μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ,
[11]	μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα	ἀνάγκη,	μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου ~φύσεως,
[25]	ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη,	ἀνάγκη,	ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν,
[41]	ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι.	Ἀνάγκη	οὖν μοι, ὡς ἔοικε, διὰ
[55]	ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη,	ἀνάγκη	περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ
[21]	~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον;	~Ἀνάγκη.	~Πότε λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν
[15]	Οἷον ὅταν μεῖζόν τι ~γίγνηται,	ἀνάγκη	που ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον
[18]	τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον	ἀνάγκη	που ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ
[41]	δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ	ἀνάγκη	σοι, ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε,
[22]	Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση	ἀνάγκη	ταῦτά τε εἶναι καὶ τὰς
[17]	πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ	ἀνάγκη	τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν
[19]	προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν;	~Ἀνάγκη.	~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν
[26]	τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα	ἀνάγκη,	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε
[48]	δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ	ἀπειρήκη	τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι
[4]	Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε	δίκη	ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ θεοῦ
[3]	δικαστήριον ἐν ᾧ καὶ ἡ	δίκη	ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ
[62]	οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ ἡ	δίκη	ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη.
[45]	ἀλλά τιν᾽ ἄλλον τρόπον αὐτὸς	εἰκῇ	φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι.
[48]	εἶναι, ἃ μὲν ἄν μοι	δοκῇ	τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς ἀληθῆ
[9]	ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ	συνδοκῇ	ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων
[49]	τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι	συνδοκῇ	ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι,
[14]	~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος	ἀποθνῄσκῃ,	εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ
[59]	δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ ὅση	~λευκὴ	γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ
[3]	τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις	διώκῃ	τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν
[62]	τὸ ἆθλον καὶ ἡ ἐλπὶς	~μεγάλη.	~(Τὸ μὲν οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι
[63]	(ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη	καλῇ)	Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη, ὦ
[14]	~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ	καλή,	ὦ (Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ ἐστιν
[45]	σμικρῷ μείζων (εἶναι αὐτῇ τῇ	κεφαλῇ,	καὶ ~ἵππος ἵππου· καὶ ἔτι
[49]	ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ	~κεφαλῇ	μείζονά τινα φῇς εἶναι καὶ
[49]	τινα φαίη ἕτερον ἑτέρου τῇ	κεφαλῇ	μείζω ~εἶναι, καὶ τὸν ἐλάττω
[49]	τὸ ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα τῇ	κεφαλῇ	σμικρᾷ οὔσῃ τὸν ~(μείζω μείζω
[54]	τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν	~ἀσφαλῆ	ἐκείνην, ἐκ τῶν νῦν λεγομένων
[54]	ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν	(ἀσφαλῆ	σοι ~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν
[29]	φρόνιμον ~θεόν, οἷ, ἂν θεὸς	θέλῃ,	αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ
[13]	τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς	ἐθέλῃ,	ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ.
[5]	ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ	σκέλη	ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος
[66]	ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ τὰ	σκέλη,	κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν
[66]	ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ	σκέλη,	κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν
[47]	τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ	μέλη,	~καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν
[59]	θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι,	ποικίλη,	~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ
[38]	Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως τὸν	Ἡρακλῆ.	~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον
[42]	ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον	ἄλλη	(ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν,
[57]	οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ	ἄλλη	ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν
[18]	μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽	ἄλλη,	ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν
[43]	καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς	ἄλλη	οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν
[4]	τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν	ἄλλῃ	ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ
[18]	~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε·	ἄλλη	που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας.
[10]	~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽	ἄλλῃ	τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ
[26]	τῶν ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν· ἢ	~ἄλλῃ	τινὶ οἴει; ~Τῇ τῶν ἀνθρώπων.
[42]	τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ	ἄλλῃ	(τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως
[58]	καὶ πρὸς τὰ παρ᾽ ἡμῖν	κάλλη	κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια. Ἐκεῖνα
[49]	ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ ἂν	μέλλῃ	ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ σχίσεις
[12]	εἰ φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ	πολλὴ	ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ
[12]	ἔχει, ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ	πολλὴ	ἂν ἀλογία εἴη εἰ φοβοῖτο
[14]	κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ διῆλθες,	~πολλὴ	ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ καλή,
[47]	οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει,	πολλὴ	ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη
[56]	οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη;	~Πολλὴ	ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου ἐπὶ
[21]	ἂν δοῦναι λόγον ἢ οὔ;	~Πολλὴ	ἀνάγκη, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ
[9]	ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ	πολλὴ	ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε
[17]	μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ	πολλὴ	ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι καὶ
[12]	εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε,	πολλὴ	ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι,
[24]	~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις;	~Πολλὴ	μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη, ὦ
[12]	φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;	~Πολλὴ	μέντοι νὴ Δία, ἦ δ᾽
[12]	κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ	πολλὴ	πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι
[10]	μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς,	σχολῇ	αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ
[55]	δεῖ, ἔφη, τούτου γε ἕνεκα·	σχολῇ	γὰρ ἄν τι ἄλλο φθορὰν
[11]	ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν καὶ	σχολὴ	γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα
[57]	Ἅιδου φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε	ἁπλῆ	οὔτε μία φαίνεταί μοι εἶναι.
[46]	ἡ γῆ πλατεῖά ἐστιν ἢ	(στρογγύλη,	ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν
[45]	σοι ~δίειμι περὶ αὐτῶν, ἐὰν	βούλῃ,	τά γε ἐμὰ πάθη· ἔπειτα
[16]	τὴν ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ	χωλὴ	ἔσται ἡ φύσις; Ἢ ἀνάγκη
[7]	ἐκείνου κτήματα εἶναι. Τὸ γὰρ	μὴ	ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης
[17]	ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ	μὴ	ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα τοῖς
[10]	τῶν περὶ τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων	μὴ	ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ
[9]	ἔφη ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα	μὴ	ἄλλο τι ἢ τὴν τῆς
[9]	~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι; Ἆρα	μὴ	ἄλλο τι ᾖ ὁ θάνατος
[19]	~Ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν,	μὴ	ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν
[55]	εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ	μή,	~ἄλλου ἂν δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽
[65]	ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ	μὴ	ἄλλως ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων
[23]	ἔλεγε, τὸ τῶν ~πολλῶν, ὅπως	μὴ	ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται
[66]	ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ	μὴ	~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται,
[33]	ἐκ ~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον	μὴ	ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ
[37]	τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ	μή,	ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα
[17]	μόνον ~εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ	μὴ	ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον
[44]	ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα,	μὴ	ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον θάρρος
[44]	φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ	μὴ	ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ ~εἰδότι
[17]	~μὲν εἴη, τὸ δ᾽ ἀνεγείρεσθαι	μὴ	ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον ἐκ τοῦ ~καθεύδοντος,
[4]	ταύτην τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν,	μὴ	ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον
[4]	ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι	μὴ	ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα
[20]	λαβόντα του ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ	μὴ	ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ τοῦτο λήθην
[36]	εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ	μὴ	ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν
[21]	σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ	μὴ	ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ
[12]	πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη, εἰ	μὴ	(ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις
[21]	Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι	μὴ	αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων
[33]	~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα ἀλλὰ	μὴ	αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν
[13]	~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία,	μὴ	γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ ἡ
[39]	~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽ ἐγώ.	~(Μὴ	γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς, μισόλογοι,
[55]	τις, ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν	μὴ	γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ
[66]	οἷοί τε ἦσαν κατέχειν τὸ	μὴ	δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά
[24]	φοβεῖται. τοῦτον οὖν πειρῶ μεταπείθειν	μὴ	δεδιέναι τὸν θάνατον ~ὥσπερ τὰ
[53]	μόνον τὸ ἐναντίον τὸ ἐναντίον	μὴ	δέχεσθαι, ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ
[55]	δεχόμενον καὶ ὃ ἂν μουσικὸν	μὴ	δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ
[55]	~Εἶεν· ὃ δ᾽ ἂν θάνατον	μὴ	δέχηται τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη.
[55]	γὰρ ἄν τι ἄλλο φθορὰν	μὴ	~δέχοιτο, εἰ τό γε ἀθάνατον
[55]	~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ δὲ δίκαιον	μὴ	δεχόμενον καὶ ὃ ἂν μουσικὸν
[55]	ὁ Κέβης. ~Τί οὖν; Τὸ	μὴ	δεχόμενον τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν
[34]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὅπως	μὴ	διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ
[47]	εἴη τοῦ ~λόγου. Τὸ γὰρ	μὴ	διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι ὅτι
[31]	ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ	μὴ	διηυλαβημένους εἰς τὰ τῶν ὄνων
[47]	δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου, ~εἰ	μὴ	δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον εἶναι
[35]	ἔφη, ὑμῖν τὰ λεχθέντα ~μῶν	μὴ	δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ
[11]	καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει, ὥστε	μὴ	δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν τἀληθές.
[38]	ἡμῖν ὁ λόγος ~τελευτήσῃ καὶ	μὴ	δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽
[35]	ὑμᾶς δύναμαι πείθειν, ἀλλὰ φοβεῖσθε	μὴ	~δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι ἢ
[39]	~ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ δὲ μή,	μὴ	ἑαυτόν τις αἰτιῷτο μηδὲ τὴν
[14]	εἴτε εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε	μή;	~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης,
[40]	παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως	μὴ	ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν
[44]	εἰ μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ	μὴ	~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι
[40]	δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ	μὴ	εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ
[19]	τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε	μὴ	~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη, ἔφη.
[64]	ἐάνπερ γε λάβητέ με καὶ	μὴ	ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ ἅμα
[24]	τε καὶ ὅταν τύχῃ τις	μὴ	ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ
[37]	δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς	μὴ	ἐν τῇ νῦν τοῦ ~σώματος
[48]	που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν	μὴ	ἐν ὕδατι ἤ (τινι τοιούτῳ
[8]	~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ	μή,	ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ
[37]	οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί, εἰ	μὴ	ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς
[14]	πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις	μή,	ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ
[20]	εἰ μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε	μὴ	ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ
[18]	ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ	μὴ	ἐπισκοπεῖν ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν
[13]	σωφροσύνην, τὸ ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας	μὴ	ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ
[43]	καὶ πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ	μὴ	ἐσθίειν, καὶ ἄλλα μυρία ~που
[22]	πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ	μὴ	ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ
[15]	ἐκ τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ	μὴ	ἔστι τοῦτο, ἄλλου ~ἄν του
[18]	πάντα ᾗ ἔχει καίτοι εἰ	μὴ	ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ
[37]	οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν	μὴ	ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ
[18]	ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ	μὴ	ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη,
[41]	ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται	μὴ	ἡ ψυχὴ ~ὅμως καὶ θειότερον
[18]	ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ	μὴ	ἦν που ἡμῖν ἡ ψυχὴ
[3]	λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν αὐτὼ	μὴ	θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν
[64]	ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ	μὴ	θέλητε ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ
[5]	τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες, τὸ	μὴ	θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν
[13]	ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις	μὴ	καθαρμός τις ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι
[11]	δ᾽ ἐστὶν ἴσως τὸ ἀληθές·	μὴ	καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι μὴ
[30]	αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ	μὴ	~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ
[62]	καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ οἱ	μή.	Καὶ οἳ μὲν ἂν ~δόξωσι
[64]	~ὅς, ὦ ἄριστε Κρίτων, τὸ	μὴ	καλῶς λέγειν οὐ μόνον εἰς
[56]	ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει	~μὴ	κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα εἰς
[10]	σῶμα, καὶ καθ᾽ ὅσον δύναται	μὴ	~κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται
[9]	Σιμμία, πλήν γε τοῦ σφᾶς	μὴ	λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ
[44]	πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης,	μὴ	μέγα λέγε, μή τις ἡμῖν
[39]	δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ δὲ	μή,	μὴ ἑαυτόν τις αἰτιῷτο μηδὲ
[54]	ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ	μή	μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου,
[53]	ἄν, ἃ ὅτι ἂν κατάσχῃ	μὴ	μόνον ~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ ἰδέαν
[52]	περὶ ἔνια τῶν τοιούτων, ὥστε	μὴ	μόνον αὐτὸ τὸ εἶδος ~ἀξιοῦσθαι
[18]	ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν	μὴ	μόνον ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ
[37]	σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ	μὴ	μόνον ἐν τῷ πρὶν καὶ
[53]	ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ,	μὴ	μόνον τὸ ἐναντίον τὸ ἐναντίον
[64]	~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν	μὴ	νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν δὲ ὑμῶν
[11]	ζῶσιν δὲ οὔ. Εἰ γὰρ	μὴ	οἷόν τε μετὰ τοῦ σώματος
[64]	ἵνα Κρίτων ῥᾷον φέρῃ, καὶ	μὴ	ὁρῶν μου τὸ σῶμα ἢ
[6]	~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις	μὴ	ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν,
[44]	πάντα ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν	μή,	ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν
[11]	μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι	μὴ	οὐ θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι,
[37]	δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ,	μὴ	οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν ταῖς
[38]	εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι,	μὴ	οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν κριταὶ ἢ
[37]	ἔχει, οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι	μὴ	οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν
[15]	γὰρ ἄν που πάλιν ἐγίγνοντο	μὴ	οὖσαι, καὶ τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον
[37]	τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν δὲ	μή,	~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου.
[17]	δὲ ζῶντα ~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ	μὴ	οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι εἰς τὸ
[35]	αὖ τὰ λεγόμενα περὶ αὐτῶν	μὴ	οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ
[37]	τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι	μὴ	οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί, εἰ
[25]	ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι	μὴ	πάθῃ αὐτό, καὶ τῷ ποίῳ
[48]	τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι	μὴ	πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον
[39]	~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος	μὴ	πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον; ἦν δ᾽
[17]	τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα καὶ	μὴ	πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ
[48]	καὶ ἐγὼ διενοήθην, καὶ ἔδεισα	μὴ	παντάπασι τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων
[40]	ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ	μή,	παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως
[64]	παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ ἦ μὴν	μὴ	παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ
[40]	τοίνυν, ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ	μὴ	(παρίωμεν εἰς ~τὴν ψυχὴν ὡς
[11]	τῷ σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι	μὴ	πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς
[25]	ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ προσήκει	μὴ	πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ;
[58]	δεῖν μήτε (ἀέρος πρὸς τὸ	μὴ	πεσεῖν μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς
[43]	δίψους ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ	μὴ	πίνειν, καὶ πείνης ἐνούσης ἐπὶ
[49]	ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ	μὴ	πλήθει καὶ διὰ τὸ πλῆθος;
[41]	σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί,	μὴ	~πολλὰ δὴ σώματα καὶ πολλάκις
[9]	σοι ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον	μὴ	πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν
[54]	ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ	μή	ποτε δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν
[11]	ψυχὴ μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ	μή	ποτε κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν·
[25]	ἕκαστον ὃ ἔστιν, τὸ ὄν,	μή	ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται;
[51]	πρὸς τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα	μή	που, ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ
[63]	λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ	μὴ	πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν
[35]	οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ	μὴ	προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν
[6]	~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον	μὴ	πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν
[38]	ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι,	μὴ	~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω
[3]	~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ	μὴ	πρότερον παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς
[6]	εἴ τι αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι,	μὴ	σημήναντός σου ὅτι βούλει αὐτὸ
[13]	φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων	μὴ	σκιαγραφία τις ᾖ ἡ τοιαύτη
[35]	ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν,	μή	σοι ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν
[32]	μέλει τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ	μὴ	σώματι πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες,
[22]	καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ	μὴ	ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ
[18]	τοῦτο οὕτως ἔχει. ~Εἰ δὲ	μὴ	ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ
[17]	συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ	μή,	~ταχὺ ἂν τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου
[26]	γε τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ	μὴ	τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν·
[27]	~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ	μή.	~Τί δὲ τὸ σῶμα; ~Τῷ
[44]	καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα	μή	τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ τέ
[35]	κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ	μή	τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον
[44]	ὁ Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε,	μή	τις ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν
[2]	ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ	μή	τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα.
[49]	διὰ τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι	μή	τίς σοι ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ,
[66]	ἕνεκα τὰς ~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα	μὴ	(τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ ἀκήκοα
[15]	μὲν οὖν, ἔφη ὁ Κέβης.	~Μὴ	τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ δ᾽
[65]	φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ δὲ	μή,	~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ
[41]	με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν	μὴ	φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ,
[62]	λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ δὲ	~μή,	φέρονται αὖθις εἰς τὸν Τάρταρον
[32]	~Εἰς δέ γε θεῶν γένος	μὴ	φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς (καθαρῷ ~ἀπιόντι
[34]	τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν δεινὸν	μὴ	φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ
[41]	ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις αὐτοὺς	μὴ	φυλάττηται, εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ
[15]	καὶ πάντα οὕτω, κἂν εἰ	μὴ	χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽
[8]	τε καὶ Κέβης, εἰ μὲν	μὴ	ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ
[24]	καὶ δεδιέναι τὸ τῶν παίδων,	μὴ	ὡς ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν
[24]	Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ	μὴ	ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως
[48]	ἁπάντων (ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν	μή,	ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ
[43]	~Οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε, ἡμῖν	οὐδαμῇ	καλῶς ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ
[25]	κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε	οὐδαμῇ	οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως,
[45]	αὐτὸς εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ	~οὐδαμῇ	προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν ποτε
[29]	θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ	ἐμῇ	ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ
[36]	κατάξῃ τις τὴν λύραν ἢ	~διατέμῃ	καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς, εἴ
[45]	ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο	μνήμη	καὶ δόξα, ~ἐκ δὲ μνήμης
[18]	ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ αὐτὴ	ἐπιστήμη	ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο
[18]	~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη που	ἐπιστήμη	ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς γὰρ
[18]	καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς	~ἐπιστήμη	ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ
[18]	οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν	ἐπιστήμη	παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι;
[56]	μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων μέντοι	νὴ	Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε
[19]	εἶναι ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι	νὴ	Δί᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς
[45]	περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη,	νὴ	Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι
[29]	ὦ Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω	νὴ	Δία, ἔφη ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν
[18]	τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι	νὴ	Δία, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν,
[12]	θάνατον ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι	νὴ	Δία, ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν
[10]	αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι	νὴ	Δία. ~Καὶ αὖ καλόν γέ
[43]	τινὸς πράγματος ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν;	~Νὴ	Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ.
[49]	ἅμα καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ	Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε·
[9]	ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας,	Νὴ	τὸν Δία, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[39]	ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη.	~Νὴ	τὸν Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ,
[4]	ἡδύ. ~Ὁ οὖν Κέβης ὑπολαβών,	νὴ	τὸν Δία, ὦ Σώκρατες, ἔφη,
[47]	δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ	νὴ	τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι
[38]	πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ	τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην
[3]	τις διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ	λαμβάνῃ,	~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν
[10]	αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν	συμπαραλαμβάνῃ;	~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα
[23]	οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ	εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ αὖθις
[29]	οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν	ἀποθάνῃ	ὁ ἄνθρωπος, τὸ μὲν ὁρατὸν
[41]	ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες.	~Αἰσθάνῃ	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι
[58]	~κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ φύσις	ἱκανὴ	εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν
[20]	~(Δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό γε	ἐφάνη,	αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα ἢ
[19]	ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι	ἐφάνη,	ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ
[59]	(τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις.	~Ἐκφανῆ	γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ
[36]	καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ	μηχανὴ	ἂν εἴη τὴν μὲν λύραν
[17]	τὰ δὲ ζῶντα ~θνῄσκοι, τίς	μηχανὴ	μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι εἰς
[31]	τε καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων	γένη·	ἢ ποῖ ἂν ἄλλοσέ φαμεν
[31]	διηυλαβημένους εἰς τὰ τῶν ὄνων	γένη	(καὶ τῶν τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς
[24]	δὲ ~καὶ τὰ τῶν βαρβάρων	γένη,	οὓς πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας
[36]	~γεώδη ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ	συγγενῆ.	Ἐπειδὰν οὖν ἢ κατάξῃ τις
[36]	καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ	συγγενῆ,	προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ
[2]	κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς	~συγκεκραμένη	ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς λύπης,
[14]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ	ἀπηλλαγμένη	τούτων τῶν κακῶν ὧν σὺ
[29]	τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων	ἀπηλλαγμένῃ,	ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ τῶν
[12]	γε (ἀποδημία ἡ νῦν μοι	προστεταγμένη	μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ
[57]	εἶπον, περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον	ἐπτοημένη	καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον,
[41]	λέγοντος ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία	συγκειμένη,	πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν
[1]	προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ ~πρύμνα	ἐστεμμένη	τοῦ πλοίου ὃ εἰς Δῆλον
[59]	αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν	διειλημμένη,	ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι
[57]	ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται	ἀγομένη.	Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι,
[43]	ὡς ἄλλη οὖσα ἄλλῳ πράγματι	~διαλεγομένη;	Οἷόν που καὶ Ὅμηρος ἐν
[43]	οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται	ἐργαζομένη,	ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ
[13]	ὦ Σιμμία, οὐ καὶ ἡ	ὀνομαζομένη	ἀνδρεία τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα
[33]	~(καὶ φόβων) καθ᾽ ὅσον δύναται,	λογιζομένη	ὅτι, ἐπειδάν τις σφόδρα ἡσθῇ
[33]	Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει οὐκ	οἰομένη	δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ ὡς
[34]	συγγενὲς καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον	ἀφικομένη	ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ
[29]	~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ	ἀφικομένῃ	ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης
[23]	τὸ ζῆν ἰούσῃ τε καὶ	~γιγνομένῃ	μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ θανάτου
[60]	ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ	γιγνομένη.	~Ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν ἄνω
[49]	εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ ~ὅπως	προσγενομένη·	οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι,
[34]	μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα,	ἑπομένη	τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν
[33]	εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ	~σπειρομένη	ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος
[10]	δύναται μὴ ~κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽	ἁπτομένη	ὀρέγηται τοῦ ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα.
[14]	πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται	~διαπτομένη	καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.
[34]	ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ	διαπτομένη	~οἴχηται καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ
[27]	ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε ~τοιούτων	ἐφαπτομένη·	καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ πάθημα
[27]	εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων	ἐφαπτομένη;	~Πάνυ γε. ~(Ὅταν δέ γε
[29]	ἡ ~τοιαύτη καὶ οὕτω πεφυκυῖα	ἀπαλλαττομένη	τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ
[14]	ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς	ἀπαλλαττομένη	τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ
[33]	εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι	παρακελευομένη,	πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽
[30]	τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ~ἐρῶσα καὶ	γοητευομένη	ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό τε τῶν
[34]	ἀδόξαστον (θεωμένη καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου	τρεφομένη,	ζῆν τε οἴεται οὕτω δεῖν
[57]	αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ	~ἐχομένη	ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή τινες
[63]	φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ	εἱμαρμένη,	καὶ σχεδόν τί μοι ὥρα
[63]	πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν ἡ	~εἱμαρμένη	καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη,
[11]	ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ	συμπεφυρμένη	ᾖ ἡμῶν ~ἡ ψυχὴ μετὰ
[30]	Κέβης. ~(Ἐὰν δέ γε οἶμαι	μεμιασμένη	καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται,
[30]	καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ	εἰθισμένη	~μισεῖν τε καὶ τρέμειν καὶ
[29]	εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ	~συνηθροισμένη	αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα
[14]	εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	~συνηθροισμένη	καὶ ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν
[42]	δὲ μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον	ἡρμοσμένη	ἔστιν ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον
[36]	καὶ (θεῖόν ἐστιν ἐν τῇ	ἡρμοσμένῃ	λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽ ἡ λύρα
[33]	ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ,	ἐνδεικνυμένη	ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ ἡ
[30]	~(μνήματά τε καὶ τοὺς τάφους	κυλινδουμένη,	περὶ ἃ δὴ καὶ ὤφθη
[43]	φησί τις αὐτὴν (εἶναι, καὶ	ἐναντιουμένη	ὀλίγου ~πάντα διὰ παντὸς τοῦ
[18]	Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς ἡ	καλουμένη	μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν
[44]	αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ	ταλαιπωρουμένη	τε δὴ τοῦτον τὸν ~βίον
[34]	τὸ θεῖον καὶ τὸ ἀδόξαστον	(θεωμένη	καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν
[2]	παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν	Αἰγίνῃ	γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος
[22]	ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα	ἐκείνῃ	ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ
[32]	καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται	ἐκείνῃ	ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς,
[39]	νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽	ἐκείνῃ,	ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ ~λόγῳ
[14]	~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽	ἐκείνῃ	τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ
[1]	~(Αὐτός, ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει	ἐκείνῃ	τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον
[53]	δή, φαμέν, ἡ ἐναντία ἰδέα	ἐκείνῃ	τῇ μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο
[32]	δὴ τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ	ἐκείνη	~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ
[41]	ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ	μείνῃ	ἥδε ἡ οἴησις, τὸ ἁρμονίαν
[35]	ὅτι οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει ὅταν	~πεινῇ	ἢ ῥιγῷ ἤ τινα ἄλλην
[66]	οἱ βαρύνεσθαι ἔφη τὰ σκέλη,	κατεκλίνη	ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ
[46]	αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν καὶ	κοινῇ	πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην
[30]	οἴει ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν	εἰλικρινῆ	ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ
[61]	καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι	λίμνῃ	ἐξ ~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ τὸ
[10]	ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις	ἡδονή,	ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽
[33]	σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι ἑκάστη	ἡδονὴ	καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα
[2]	εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε αὖ	ἡδονὴ	ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων
[4]	φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν	σωφρονῇ,	ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι
[2]	ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν	δύνῃ	ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ
[13]	καὶ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ	~δικαιοσύνη	καὶ ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ ἡ
[63]	αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ	(δικαιοσύνῃ	καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ
[13]	καὶ ~ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ	δικαιοσύνη	καὶ συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ
[13]	δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ ἡ	σωφροσύνη,	ἣν καὶ οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι
[13]	ὄντι ᾖ καὶ ~ἀνδρεία καὶ	σωφροσύνη	καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς
[13]	τῶν τοιούτων πάντων καὶ ἡ	σωφροσύνη	καὶ ἡ ~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία,
[63]	ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ,	σωφροσύνῃ	τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ
[58]	ὦ Σιμμία, οὐχ ἡ Γλαύκου	τέχνη	γέ μοι δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι
[64]	καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽	ἴχνη	κατὰ τὰ νῦν τε εἰρημένα
[10]	ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν ὅταν	κοινωνῇ;	~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ
[6]	Ἴττω Ζεύς, ἔφη, τῇ αὑτοῦ	φωνῇ	εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν,
[36]	θνητοῦ συγγενῆ. Ἐπειδὰν οὖν ἢ	κατάξῃ	τις τὴν λύραν ἢ ~διατέμῃ
[27]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ	ἐξῇ	αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ
[41]	ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που	~ἀποδέξῃ	γε (σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον
[41]	ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ	ἀποδέξῃ;	~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ
[36]	τὴν λύραν ἢ ~διατέμῃ καὶ	διαρρήξῃ	τὰς χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο
[39]	τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ	δόξῃ	ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν ὤν,
[18]	ἂν τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ	συνδόξῃ.	Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς ἡ
[59]	τῶν ~ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ	ἀκοῇ	καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς
[10]	αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε	ἀκοὴ	μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ
[10]	ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ	ἀκοὴ	τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ τά γε
[60]	ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ	περιρροὴ	γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν
[56]	ταῦτα ἄλλο τι λέγειν οὐδέ	πῃ	~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ
[31]	~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ νοῦ;	~Πῇ	δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους
[15]	διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ	πῃ,	εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν
[38]	ψυχή. Λέγε οὖν πρὸς Διὸς	πῇ	ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον;
[46]	τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων παθημάτων,	πῇ	ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον
[21]	δέ; Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ	πῇ	σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ
[18]	ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ	πῄ	σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ
[18]	οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν	πῇ	σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε,
[35]	αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν, εἴ	πῃ	ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι,
[29]	μέρη τοῦ σώματος, καὶ ἂν	σαπῇ,	~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα καὶ
[36]	(ἕως ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ	κατασαπῇ	ὅρα οὖν πρὸς τοῦτον τὸν
[53]	~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ	ἕπῃ	τε καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως.
[7]	ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν τις	εἴπῃ.	~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν,
[35]	προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν	ἀπείπῃ	τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός·
[60]	ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν	ἀπολίπῃ,	δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε
[46]	κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ	ὅπῃ	ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν
[61]	καὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν	ὅπῃ	ἂν τύχωσι τῆς γῆς. τούτου
[56]	Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι	ὅπῃ	ἀπιστῶ ἔκ γε τῶν ~λεγομένων·
[46]	τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν,	ὅπῃ	βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν ἢ εἶναι
[46]	τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ ἑκάστου	ὅπῃ	~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι,
[49]	εἴτε παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε	ὅπῃ	δὴ καὶ ~ὅπως προσγενομένη· οὐ
[36]	ἀληθῆ σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε	ὅπῃ	δὴ οὐχ ἱκανῶς. ~Ταύτῃ ἔμοιγε,
[32]	πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν	ὅπῃ	~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ
[35]	τι τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν	ὅπῃ	ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ
[40]	ἐκεῖνοι ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν,	ὅπῃ	μὲν ἔχει περὶ ~ὧν ἂν
[47]	μὲν οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας	ὅπῃ	ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽
[27]	δέ γε αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	σκοπῇ,	ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν
[33]	ὅτι δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων	σκοπῇ	ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν
[3]	Ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ	Ξανθίππη,	~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα
[33]	δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ	λύπη	ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν
[10]	κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν	παραλυπῇ,	~μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε
[54]	ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν	ἔρῃ	ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται
[38]	(Φαίδων) τὰς καλὰς ~ταύτας κόμας	ἀποκερῇ.	~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ
[29]	ἀμήχανον ὅσον χρόνον, (ἔνια δὲ	μέρη	τοῦ σώματος, καὶ ἂν σαπῇ,
[64]	οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων ῥᾷον	φέρῃ,	καὶ μὴ ὁρῶν μου τὸ
[53]	ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν	ἐπιφέρῃ	τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι
[41]	οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα πότερον	αἱρῇ	τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν
[21]	ἔχει, ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν	αἱρῇ,	ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι,
[10]	μὲν γὰρ μετὰ τοῦ ~σώματος	ἐπιχειρῇ	τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι τότε
[59]	τοὺς καρπούς· καὶ αὖ τὰ	ὄρη	ὡσαύτως καὶ τοὺς ~λίθους ἔχειν
[14]	~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ οὖν δοκεῖ,	χρὴ	διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ
[24]	τῶν βαρβάρων γένη, οὓς πάντας	χρὴ	διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε
[12]	ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί γε	χρή,	ἐὰν τῷ ὄντι γε ~ᾖ,
[30]	γε, ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι	χρὴ	εἶναι καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες
[24]	θάνατον ~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ	χρή,	ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ
[6]	πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι	χρή,	ἔφη· τάχα γὰρ ἂν καὶ
[24]	εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ	χρὴ	καὶ αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως
[35]	τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν τε	χρὴ	καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε,
[64]	ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν τε	χρὴ	καὶ φάναι ~τοὐμὸν σῶμα θάπτειν,
[4]	γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ τί	χρὴ	λέγειν. ~Λέγε τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ,
[7]	οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι	χρή	με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ
[63]	Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν	χρὴ	~περὶ τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα
[66]	σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί	χρὴ	ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ
[8]	σοι ~δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι	χρή	σοι φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι;
[63]	~καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος καὶ	χρὴ	τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ,
[66]	γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ	χρὴ	τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε ἄγετε
[66]	τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε καὶ	χρή,	~τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε
[57]	δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας ὃν	χρὴ	χρόνον ἄλλος δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν
[62]	παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα	χρὴ	ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν
[33]	αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν	πάσῃ	ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ
[57]	γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν	πάσῃ	~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή
[60]	τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς γῆς	ὁρμήσῃ	καὶ ~ὅταν εἰς τὸ ἐπὶ
[60]	ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ	ὁρμήσῃ,	τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις, τὰ
[33]	ἢ ~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ) ἢ	ἐπιθυμήσῃ,	οὐδὲν τοσοῦτον κακὸν ἔπαθεν ἀπ᾽
[33]	(ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν	νοήσῃ	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽
[19]	ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι ἰδὼν	ἐννοήσῃ	ὅτι βούλεται μὲν τοῦτο ὃ
[18]	ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ ~καὶ ἕτερον	ἐννοήσῃ	οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη
[45]	πειθὼ περὶ ὧν δὴ λέγεις	χρήσῃ.	~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Κέβης,
[60]	καὶ ἐξιόν. ὅταν τε ~οὖν	ὑποχωρήσῃ	τὸ ὕδωρ εἰς τὸν τόπον
[49]	μή τίς σοι ἐναντίος λόγος	ἀπαντήσῃ,	ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα
[34]	ἕως ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν	~τελευτήσῃ,	εἰς τὸ συγγενὲς καὶ εἰς
[29]	καὶ χαριέντως ~ἔχων τὸ σῶμα	τελευτήσῃ	καὶ ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ
[38]	ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ λόγος	~τελευτήσῃ	καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι.
[8]	ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν	τελευτήσῃ.	Πῶς ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽
[22]	ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ	ἴση	ἀνάγκη ταῦτά τε εἶναι καὶ
[45]	γε ὡς ἐάν τις ἓν	διασχίσῃ,	δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς αὕτη
[59]	καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ θεῶν	ἄλση	τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι,
[57]	καὶ αὐτὴ οὔτε οἵα οὔτε	ὅση	δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ γῆς
[65]	~αὖ περὶ τῆς συμφορᾶς διεξιόντες	ὅση	ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι
[59]	τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ	ὅση	~λευκὴ γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν,
[3]	πρότερον παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς	~κελεύσῃ·	Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ ἕνδεκα
[39]	ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις	πιστεύσῃ	~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ
[11]	ἕως ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς	ἀπολύσῃ	ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ
[42]	καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ	οὔσῃ	ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον
[52]	ἣ ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς	οὔσῃ	ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς
[59]	ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτῃ	οὔσῃ	τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον τὰ φυόμενα
[49]	ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ	οὔσῃ	τὸν ~(μείζω μείζω εἶναι, καὶ
[23]	δὲ αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν	ἰούσῃ	τε καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν
[46]	καὶ ~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ	τῇ	αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ
[34]	Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν	~τῇ	ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν
[13]	οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι ἐν	τῇ	ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς,
[59]	πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι	τῇ	αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε
[6]	ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς, ἔφη,	τῇ	αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ
[61]	τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ ἐν	τῇ	Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας· καὶ
[3]	δὴ καὶ τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν·	τῇ	γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν
[61]	~θολερὸς καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ	τῇ	γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ
[62]	μὲν τῶν τόπων τῶν ~ἐν	τῇ	γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι
[60]	ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν	τῇ	γῇ· ~ἔστι δὲ ἄρα αὕτη
[47]	ὁ μέν τις δίνην ~περιτιθεὶς	τῇ	γῇ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ μένειν
[28]	καὶ ἄρχεσθαι ἡ φύσις προστάττει,	τῇ	δὲ ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν· καὶ
[18]	τε τὴν λύραν καὶ ~ἐν	τῇ	διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος τοῦ
[10]	καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα αὐτῇ	τῇ	~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε
[10]	ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ	τῇ	διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ
[63]	δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ ~περὶ	τῇ	ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις ἐν
[32]	ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ	τῇ	~ἐκείνης λύσει τε καὶ καθαρμῷ
[51]	τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ	τῇ	ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ περὶ
[29]	ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ	τῇ	ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ
[52]	ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν	τῇ	ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ,
[10]	οὔ, ἐάν τις αὐτὸ ἐν	τῇ	ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ
[14]	οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ	τῇ	ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται
[1]	ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ	τῇ	ἡμέρᾳ ᾗ τὸ ~φάρμακον ἔπιεν
[3]	καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν τῇδε	τῇ	ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ πολὺν δ᾽
[59]	ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς	τῇ	ἠπείρῳ οὔσας· καὶ ἑνὶ λόγῳ,
[36]	τι καὶ (θεῖόν ἐστιν ἐν	τῇ	ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽ ἡ
[58]	φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν ἐν	τῇ	θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς ~ἔπος
[58]	καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν	τῇ	θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ~ἅλμης, καὶ
[66]	καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς	τῇ	~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ, τότε οἰχήσεται.
[45]	μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι αὐτῇ	τῇ	κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος ἵππου· καὶ
[49]	σοι ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν	τῇ	~κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς εἶναι
[49]	τίς τινα φαίη ἕτερον ἑτέρου	τῇ	κεφαλῇ μείζω ~εἶναι, καὶ τὸν
[49]	καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα	τῇ	κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ τὸν ~(μείζω
[33]	τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν	τῇ	λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι
[53]	φαμέν, ἡ ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ	τῇ	μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται
[37]	τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν	τῇ	νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν
[47]	φεύγειν τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν	τῇ	πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ.
[1]	τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω,	τῇ	προτεραίᾳ τῆς δίκης ~γεγονός. Διὰ
[1]	ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ	τῇ	προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ ~πρύμνα
[37]	πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ	τῇ	Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι
[11]	ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου ἐν	τῇ	σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν τὸ
[64]	δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ ἐν	~τῇ	ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται Σωκράτη
[49]	καὶ πάντα δὴ οὕτως λέγω.	Τῇ	τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ, ἔφη.
[47]	ταῦτα νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ	(τῇ	τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ ἂν
[7]	Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε	τῇ	τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας
[30]	γε τούτου πλανῶνται, ἕως ἂν	~τῇ	(τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ
[11]	κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα, δουλεύοντες	τῇ	τούτου θεραπείᾳ· καὶ ~ἐκ τούτου
[59]	τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν	τῇ	τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε
[26]	ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ τινὶ οἴει;	~Τῇ	τῶν ἀνθρώπων. ~Τί οὖν περὶ
[26]	τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ μὴ	τῇ	τῶν ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν· ἢ
[32]	δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν ἐναντία	τῇ	φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ ~ἐκείνης
[51]	ἐν ἡμῖν οὔτε τὸ ἐν	τῇ	φύσει. τότε μὲν γάρ, ὦ
[3]	τε ~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε	τῇ	χειρί, καὶ τρίβων ἅμα, Ὡς
[11]	εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ	τῇ	ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ τὰ πράγματα·
[37]	τὴν διάλυσιν τοῦ ~σώματος ἣ	τῇ	ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη
[3]	εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν	~Σωκράτη	ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην
[64]	~τῇ ταφῇ ὡς ἢ προτίθεται	Σωκράτη	ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει. Εὖ
[3]	Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ ἕνδεκα	Σωκράτη	καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν τῇδε
[3]	~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν	Σωκράτη	καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽
[38]	μήν, ὦ Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας	Σωκράτη	οὐ πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ
[3]	καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν	~Σωκράτη,	συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον
[37]	κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν πολλὰ	ἔτη	βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι τὸ
[29]	ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν εἴη	μελέτη	θανάτου; ~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν οὕτω
[42]	μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ	ἀρετὴ	ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον
[13]	σκιαγραφία τις ᾖ ἡ τοιαύτη	ἀρετὴ	καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε
[13]	καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς	ἀρετή,	μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ
[43]	ἄν, ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ	ποιητῇ	ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς.
[64]	σῶμα ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον	ἀγανακτῇ	ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος,
[58]	~ὁμοιότητα τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ	πάντῃ	καὶ τῆς γῆς αὐτῆς τὴν
[64]	καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς με	θάπτῃ.	ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι ~πολὺν
[4]	ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ θεοῦ	~ἑορτὴ	διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι,
[42]	οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι	ἑκάστη	ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ
[33]	ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι	ἑκάστη	ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον
[57]	θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ	ἑκάστη	τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ πολλοὶ
[48]	τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ	ἑκάστῃ	τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν.
[33]	~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης μὲν	μεστὴ	ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων σκέψις,
[66]	τ᾽ ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα,	ἐξανέστη.	Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ ἐν τῷ
[49]	~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις τῶν ἄνωθεν	βελτίστη	φαίνοιτο, (ἕως ἐπί τι ~ἱκανὸν
[58]	ἄξιον λόγου οὐδὲν ἐν τῇ	θαλάττῃ,	οὔτε τέλειον ὡς ~ἔπος εἰπεῖν
[58]	καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν τῇ	θαλάττῃ	ὑπὸ τῆς ~ἅλμης, καὶ οὔτε
[47]	τῇ πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν	τάττῃ.	Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ ~τοιαῦτα
[53]	γάρ. ~Εἰργάζετο δέ γε ἡ	περιττή;	~Ναί. ~Ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ
[57]	~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη	αὐτῇ	ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία
[22]	ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ	αὐτὴ	ἀνάγκη εἶναι, καὶ ~εἰς καλόν
[12]	ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι	αὐτῇ	(ἀξίως λόγου ἢ ἐν Ἅιδου,
[41]	τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν	αὐτὴ	ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο
[59]	τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ	αὐτῇ	ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος
[10]	λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον	αὐτῇ	γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων; ~Ναί.
[36]	ἐστιν ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ λύρᾳ,	~αὐτὴ	δ᾽ ἡ λύρα καὶ αἱ
[57]	~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι,	αὐτὴ	(δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη
[58]	τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν	αὐτῇ	δεῖν μήτε (ἀέρος πρὸς τὸ
[59]	εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽	αὐτῇ	~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ
[60]	τὴν γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν	αὐτῇ	εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς
[29]	ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη	αὐτὴ	εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ
[23]	ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ	αὐτῇ	εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ τε
[57]	ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν	αὐτῇ	ἑκάστη τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ
[18]	ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ	αὐτὴ	ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ
[54]	~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ	αὐτὴ	ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή ποτε
[29]	καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει	αὐτῇ	εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης καὶ ἀνοίας
[30]	οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ	αὐτῇ	ἡ ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία
[25]	ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ.	Αὐτὴ	ἡ ~οὐσία ἧς λόγον δίδομεν
[13]	ἡ ~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία, καὶ	αὐτὴ	ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός τις
[35]	τινα ἄλλην λύπην λυπῆται, οὐδὲ	αὐτὴ	ἥ τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν
[59]	μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ γῆ	αὐτὴ	~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο,
[33]	αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν νοήσῃ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ
[27]	~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ ἐξῇ
[10]	φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί
[10]	τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα	αὐτὴ	~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν
[10]	μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽	~αὐτῇ	καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ
[11]	εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ ἔσται
[27]	~Πάνυ γε. ~(Ὅταν δέ γε	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται
[14]	ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη που	αὐτὴ	καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη καὶ ἀπηλλαγμένη
[27]	καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ ἐξῇ	αὐτῇ,	καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου
[54]	ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν	αὐτὴ	κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο
[44]	ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν	αὐτῇ	ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη
[33]	τε καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ	αὐτὴ	ὁρᾷ νοητόν τε καὶ ~ἀιδές.
[57]	θαυμαστοὶ τῆς γῆς ~τόποι, καὶ	αὐτὴ	οὔτε οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται
[27]	οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ	αὐτὴ	πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ
[57]	ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται εἰς τὴν	αὐτῇ	πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς
[10]	ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι μάλιστα	αὐτῇ	τῇ ~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον,
[45]	παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι	αὐτῇ	τῇ κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος ἵππου·
[11]	τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ	αὐτῇ	τῇ ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ τὰ
[29]	μὲν ἔχουσα εἰς τὸ ὅμοιον	αὐτῇ	τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν
[23]	ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ καὶ	αὐτῇ	τοῦ εἶναι τοῦτο τέλος ᾖ.
[42]	εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν	αὑτῇ	ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη
[42]	τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν	αὑτῇ	~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν
[33]	μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν	αὑτῇ,	ὅτι ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽
[45]	δύο, ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις,	αὕτη	~ἄρα αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ
[45]	διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι ὡς	αὕτη	αὖ ~αἰτία γέγονεν, ἡ σχίσις,
[62]	πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν·	~αὕτη	γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ τῶν
[29]	καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον,	αὕτη	δὲ δὴ ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη
[51]	~μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς	αὕτη	εἶναι ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις,
[13]	μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ	αὕτη	ᾖ ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν
[60]	τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ ἄρα	αὕτη	ἡ αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε
[40]	ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά μοι	αὕτη	οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν
[16]	~εἴη γένεσις εἰς τοὺς ζῶντας	αὕτη,	τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται
[59]	~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ	τοιαύτῃ	ἀνὰ λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι,
[13]	μὴ σκιαγραφία τις ᾖ ἡ	τοιαύτη	ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης
[59]	ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι	τοιαύτη	ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ
[29]	αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν ἡ	~τοιαύτη	καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ
[22]	καὶ ἀγαθὸν καὶ πᾶσα ἡ	τοιαύτη	οὐσία, καὶ ἐπὶ ταύτην τὰ
[30]	ὃ δὴ καὶ ἔχουσα ἡ	τοιαύτη	ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται
[29]	τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν	τοιαύτῃ	ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα· συμπεσὸν
[18]	ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε καὶ	ταύτῃ	ἀθάνατον ἡ ψυχή τι ἔοικεν
[18]	οὕτως ἔχει. ~Εἰ δὲ μὴ	ταύτῃ	γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ Σιμμία,
[48]	(τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ	ταύτῃ	γε ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε
[46]	διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων αἴτιος,	ταύτῃ	δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε
[32]	~ἐκείνης λύσει τε καὶ καθαρμῷ	ταύτῃ	δὴ τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ
[36]	λέγε ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς.	~Ταύτῃ	ἔμοιγε, ἦ δ᾽ ὅς, ᾗ
[53]	ἡ περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία δὲ	ταύτῃ	ἡ τοῦ ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ
[25]	φύσει προσήκει τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι	ταύτῃ	ᾗπερ συνετέθη· εἰ δέ τι
[66]	ἐγὼ εὔχομαί τε ~καὶ γένοιτο	ταύτῃ.	~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος
[39]	ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ	ταύτῃ	μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι
[46]	πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι	ταύτῃ	ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ
[6]	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν	ταύτῃ	οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν
[33]	ὁρᾷ νοητόν τε καὶ ~ἀιδές.	Ταύτῃ	οὖν τῇ λύσει οὐκ οἰομένη
[59]	συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ	ταύτῃ	οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον τὰ
[16]	γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν καὶ	ταύτῃ	τοὺς ζῶντας ἐκ τῶν τεθνεώτων
[16]	ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ	ταύτῃ	χωλὴ ἔσται ἡ φύσις; Ἢ
[67]	καὶ τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ	τελευτή,	ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν
[5]	Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον	παρακελεύῃ,	ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ.
[36]	τοῦ θείου ~τε καὶ ἀθανάτου	ὁμοφυῆ	τε καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ
[33]	ἅπερ ἂν καὶ τὸ σῶμα	φῇ.	Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ
[64]	πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ ἐν ~τῇ	ταφῇ	ὡς ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ
[16]	γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα,	ἔφη,	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου.
[25]	τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν,	ἔφη,	ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει,
[8]	πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν,	ἔφη.	Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς
[30]	αὑτὴν εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,	ἔφη.	~Ἀλλὰ (καὶ) διειλημμένην γε οἶμαι
[26]	ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε, ὦ Σώκρατες,	ἔφη.	~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε τὰ
[38]	Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει,	ἔφη.	~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος
[39]	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ,	ἔφη.	Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι
[25]	οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως,	ἔφη,	ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ ταὐτὰ
[55]	~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε,	ἔφη,	ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν;
[46]	ποτε ἐκ βιβλίου τινός, ὡς	ἔφη,	Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς
[56]	~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ Δί᾽	ἔφη,	ἀνθρώπων τέ γε καὶ ἔτι
[3]	εἰς τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων	ἔφη,	ἀπαγέτω τις αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ
[51]	τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς,	~ἔφη,	ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς τὸ
[54]	ὅτι βούλομαι. ~Ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς,	ἔφη.	~Ἀποκρίνου δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[18]	πρότερόν ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽	ἔφη.	~Ἆρ᾽ οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν,
[18]	αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι,	ἔφη.	~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ πάντα
[19]	εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον,	ἔφη,	αὐτὸ ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν
[4]	τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν,	ἔφη,	αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι
[64]	σε τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν,	ἔφη,	βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ με
[52]	γὰρ οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν,	ἔφη,	βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν δὲ
[33]	~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ,	ἔφη.	Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽ ὅς,
[18]	Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο,	ἔφη,	δέομαι ~παθεῖν περὶ οὗ ὁ
[26]	ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν βούλει,	ἔφη,	δύο εἴδη τῶν ὄντων, τὸ
[65]	~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι,	ἔφη,	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον
[52]	δή μοι καὶ τόδε σκέψαι,	ἔφη,	εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι
[13]	καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη,	ἔφη.	~Εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽
[3]	(δύ᾽ ὄντε. Καί μοι δοκεῖ,	ἔφη,	εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον
[39]	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει,	ἔφη,	εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ
[43]	~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως,	ἔφη.	~Εἶεν δή, ἦ δ᾽ ὃς
[16]	καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται,	ἔφη.	~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ ψυχαὶ
[11]	λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη,	ἔφη,	ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν
[41]	ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον,	ἔφη,	ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν
[19]	ἢ οὐδέν; ~Καὶ πολύ γε,	ἔφη,	ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς
[54]	καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι,	ἔφη,	ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή
[29]	~(Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν,	ἔφη,	ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ ἄνθρωπος, τὸ
[25]	~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή,	ἔφη,	ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν
[47]	ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι,	ἔφη,	ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς
[16]	ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ σοι,	ἔφη,	ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν
[66]	καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα,	ἔφη,	ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα
[51]	ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν,	ἔφη.	~Ἔτι δή μοι καὶ τόδε
[4]	νὴ τὸν Δία, ὦ Σώκρατες,	ἔφη,	εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με.
[13]	ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ,	ἔφη,	ἔχει οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽
[15]	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν,	ἔφη,	ἔχομεν τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω
[56]	Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,	ἔφη,	ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο τι
[16]	τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς σοι,	ἔφη,	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.
[42]	ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω,	ἔφη.	~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽ ὅς,
[66]	τί χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο,	ἔφη,	ἢ πιόντα περιιέναι, ἕως ἄν
[9]	φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι,	ἔφη,	ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ
[24]	ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ,	ἔφη,	ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ
[22]	εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει,	ἔφη,	ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν
[26]	μηδέποτε κατὰ ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο,	ἔφη,	θῶμεν. ~(Φέρε δή, ἦ δ᾽
[6]	τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ γ᾽	ἔφη.	~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον
[38]	εἰς τὰς τρίχας Αὔριον δή,	ἔφη,	ἴσως, ὦ (Φαίδων) τὰς καλὰς
[38]	τί; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον,	ἔφη,	κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ σὺ
[53]	οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ,	ἔφη,	καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι,
[66]	εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ	ἔφη.	Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις τὰς
[15]	(ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω,	ἔφη.	~Καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε
[35]	ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ Σιμμίας	ἔφη·	Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ
[51]	Ἆρα μή που, ὦ Κέβης,	~ἔφη,	καὶ σέ τι τούτων ἐτάραξεν
[50]	ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα,	ἔφη,	καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν
[26]	ὁρατόν, τὸ δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν,	ἔφη.	~Καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς ἀεὶ
[31]	πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι,	ἔφη,	καὶ τούτων εἰσὶ καὶ εἰς
[27]	τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν,	ἔφη,	καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ
[37]	εἰώθει, Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι,	ἔφη,	λέγει ὁ Σιμμίας. Εἰ οὖν
[56]	γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη,
[25]	ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν
[52]	ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις. ~Βούλει οὖν, ἦ δ᾽
[52]	ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα, ἦ δ᾽
[33]	~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες.
[35]	Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς,	ἔφη,	λέγεις, ὁ Σιμμίας· καὶ ἐγώ
[14]	δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ Κέβης·
[49]	ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις, ὅ τε Σιμμίας ἅμα
[19]	ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα,	ἔφη,	λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος
[24]	πῶς γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς,	ἔφη,	λέγεις. ~Οὐκοῦν τοιόνδε τι, ἦ
[58]	~(καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα,	ἔφη,	λέγεις, ὦ Σώκρατες; Περὶ γάρ
[55]	ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ,	ἔφη,	λέγεις. ~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι
[7]	ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια,	ἔφη,	λέγετε· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν
[42]	ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται,	ἔφη,	μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν
[4]	αὐτὰ δὲ λέγον, Ὦ Σώκρατες	ἔφη,	μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου Καὶ
[45]	δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που,	ἔφη,	νὴ Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ
[65]	ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος,	ἔφη,	ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα
[45]	δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν,	ἔφη	ὁ Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε
[29]	ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν δέ γε
[31]	φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει,	ἔφη	ὁ Κέβης, εἰς τὰ τοιαῦτα.
[44]	τίνι λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς,	ἔφη	ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν
[14]	ἔχειν εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν,	ἔφη	ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι
[41]	τῷ σώματι ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν,	ἔφη	ὁ Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς
[18]	παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ,	ἔφη	ὁ Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι
[7]	ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι,	ἔφη,	(ὁ) Κέβης λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ,
[15]	δέοι λόγου. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽
[33]	αὐτό. ~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες;	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς
[48]	~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ τὸν Δία,	ἔφη	ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽
[52]	ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Οὐδὲ μήν, ἦ
[50]	ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν,	ἔφη	ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι.
[51]	ὧν ὅδε εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ,	ἔφη	ὁ Κέβης, οὕτως ἔχω· καίτοι
[45]	οὐ δοκῶ σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ
[25]	οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ,	ἔφη	ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως
[54]	πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα σφόδρα,	ἔφη	ὁ Κέβης. ~Τί οὖν; Τὸ
[45]	αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή,	ἔφη	ὁ Κέβης, τί σοι δοκεῖ
[7]	νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός,	ἔφη	ὁ Κέβης, τοῦτό γε φαίνεται.
[18]	δὲ ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ μήν,	ἔφη	ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽
[17]	τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ,	ἔφη	ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά
[49]	ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν,	ἔφη	ὁ Κέβης, ὡς διδόντος σοι
[8]	~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι ᾔδη,	ἔφη	ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι
[8]	εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ Σώκρατες,	ἔφη	ὁ Κρίτων, ἄλλο γε ἢ
[21]	ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[22]	οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι ἡ
[5]	οὐ φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ
[42]	αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽	ἔφη	ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽
[58]	τοῦτο πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς γε,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη,
[19]	μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ Δί᾽	ἔφη	ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ
[12]	ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ εἶναι
[41]	ὡς οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως
[41]	λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Καὶ μήν, ἦ
[58]	οὐδέν με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽	ἔφη	ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ.
[18]	εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ Δία,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[41]	τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν, ἔφη,
[9]	καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Τί δὲ τὰς
[18]	ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης,	ἔφη	ὁ Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων
[7]	ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας. ~Φέρε δή, ἦ
[8]	ἢ τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες; αὐτὸς
[58]	τῷ οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς
[10]	ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις,
[22]	γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς,	ἔφη	ὁ Σιμμίας, ὡς ἔγωγε οἶμαι·
[22]	ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ δὴ Κέβητι;	ἔφη	ὁ Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ
[12]	γε μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ,
[24]	~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης
[56]	~Ὁ δέ γε θεὸς οἶμαι,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτὸ τὸ
[44]	Κάδμου λόγον εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε,
[6]	εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν,	ἔφη	ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽ εἶναι
[9]	μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ,	ἔφη,	ὅ γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος.
[52]	ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ;	ἔφη.	~Ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι,
[3]	ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ	ἔφη,	οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν
[39]	ἀληθῆ λέγεις. ~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων)	ἔφη,	οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος,
[16]	ὅς, ἐκ τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον,	ἔφη,	ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν. ~Ἐκ
[39]	μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ ἔστιν,	ἔφη,	ὅτι ἄν τις μεῖζον τούτου
[65]	στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ Σώκρατες,	ἔφη,	οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ ὅπερ
[49]	Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ,	ἔφη.	~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,
[17]	καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις;	ἔφη.	~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δ᾽ ὅς,
[54]	ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή,	ἔφη.	~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει;
[16]	οὖν, ἔφη. ~Τί; ~Τὸ τεθνάναι,	ἔφη.	~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται
[49]	~Καὶ ὁ Κέβης γελάσας, ἔγωγε,	ἔφη.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, τὰ
[15]	~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί,	ἔφη.	~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι,
[13]	~διακειμένοις μάλιστα προσήκει; ~Πάντως δήπου,	ἔφη.	~Οὐκοῦν καὶ ἡ σωφροσύνη, ἣν
[55]	σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη,	ἔφη.	~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη
[12]	τοῦ σώματος; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται,
[13]	τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽	ἔφη.	~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν
[55]	μὴ δέχηται τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον,	ἔφη.	~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ δέχεται θάνατον;
[44]	οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι,	ἔφη,	οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι·
[16]	~Λέγε δή μοι καὶ σύ,	ἔφη,	οὕτω περὶ ζωῆς καὶ θανάτου.
[64]	ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα,	ἔφη,	οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ σε
[25]	εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι,	ἔφη,	οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν
[58]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν,	ἔφη,	πάμμεγά τι εἶναι αὐτό, καὶ
[41]	ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν,	ἔφη,	πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ
[18]	~Εἰ δὲ μὴ ταύτῃ γε,	ἔφη,	πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης,
[65]	οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι,	ἔφη,	πείθου καὶ μὴ ἄλλως ποίει.
[66]	πρὸς τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις,	ἔφη,	περὶ τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς
[66]	αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα,	ἔφη,	ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι
[10]	οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Πότε οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[54]	ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει μέντοι,	ἔφη.	~Πότερον δ᾽ ἔστι τι ζωῇ
[26]	τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο,	ἔφη.	~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ εἴδει
[42]	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε δή,	ἔφη,	πρὸς Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ
[9]	ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ,	ἔφη,	πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες
[8]	λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι,	ἔφη.	Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα
[41]	κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον,	ἔφη.	Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε,
[43]	καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν,	ἔφη·	πῶς γὰρ οὔ; ~Τί οὖν;
[31]	~ὁμοιότητας τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή,	ἔφη·	πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι,
[16]	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Πῶς οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[9]	ἢ τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο,	ἔφη.	~Σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα
[19]	μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη,	ἔφη.	~Σκόπει δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν,	ἔφη,	σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα
[49]	ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή,	ἔφη,	τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι
[66]	δὲ ~περιελθών, ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι	ἔφη	τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω
[6]	οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή,	ἔφη·	τάχα γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις.
[6]	Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς,	ἔφη,	τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ
[64]	Ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς Κρίτωνα,	ἔφη,	τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν
[49]	~γάρ που φόβος. ~Πάνυ γ᾽	ἔφη.	~Τί δέ; Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος
[42]	ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,	ἔφη.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·
[18]	ἤδη ~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς·
[16]	τί τὸ γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός,	ἔφη.	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,
[42]	τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι,	ἔφη.	~Τί δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία
[54]	ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν,	ἔφη.	~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ
[16]	τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν οὖν,	ἔφη.	~Τί; ~Τὸ τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[16]	~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που,	ἔφη.	~Τίνα ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν,
[55]	ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον,	ἔφη,	τὸ δὲ ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ
[55]	ἰδέαν τί νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον,	ἔφη.	~Τὸ δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον
[38]	τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ,	ἔφη,	τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως ἔτι
[13]	ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεκμήριον,	ἔφη,	τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς
[26]	καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα; ~Παντί,	ἔφη,	τοῦτό γε δῆλον, ὅτι τῷ
[40]	οἰκτρὸν δῆτα. ~Πρῶτον μὲν τοίνυν,	ἔφη,	τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ (παρίωμεν
[55]	~ἀθάνατον ἄρα ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν,	ἔφη·	τοῦτο μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν;
[5]	~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ,	ἔφη,	τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ
[55]	δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ,	ἔφη,	τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ γὰρ
[66]	δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο- ~Ὦ Κρίτων,	ἔφη,	τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ
[16]	ἦ δ᾽ ὅς. ~(Τί οὖν;	ἔφη,	τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον,
[19]	~ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων γ᾽	ἔφη,	τῶν ἴσων, ἑτέρων ὄντων ἐκείνου
[35]	Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί;	ἔφη,	ὑμῖν τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ
[24]	~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή,	ἔφη,	ὑπάρξει, ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ
[9]	τὸν θάνατον εἶναι; ~Πάνυ γε,	ἔφη	ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ
[42]	~τοῦτο εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν,	ἔφη.	~Φέρε δή, ἔφη, πρὸς Διός·
[65]	ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ,	ἔφη,	χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν.
[8]	ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, ἔα,	ἔφη,	χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ μόνον τὸ
[57]	ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽	ἔφη,	ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι,
[3]	καὶ τρίβων ἅμα, Ὡς ἄτοπον,	ἔφη,	ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι εἶναι
[66]	ὁ Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν,	ἔφη,	Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων
[36]	~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ,	ἔφη,	ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται·
[59]	ἡδέως ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν,	ἔφη,	ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν εἶναι
[28]	σῶμα τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή,	ἔφη,	ὦ Κέβης, εἰ ἐκ πάντων
[24]	ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί
[45]	τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ
[45]	τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ,	ἔφη,	ὦ Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς
[17]	οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως
[44]	τί δὲ δὴ τὰ Κάδμου,	ἔφη,	ὦ Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ
[53]	ἐστιν; ~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν,	ἔφη,	ὦ Κέβης, τάδε εἴη ἄν,
[56]	θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον ἄρα,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ
[17]	παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ,	ἔφη,	ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,
[65]	~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε,	ἔφη,	ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα
[64]	μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω,	ἔφη,	ὦ Κρίτων, οὐδὲν καινότερον· ὅτι
[41]	ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι,	ἔφη,	ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι,
[23]	~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται
[56]	τῶν εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽	ἔφη,	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ
[12]	δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι ἄρα,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες
[13]	οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, οὐ καὶ ἡ
[21]	ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε,	ἔφη,	ὦ Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς.
[13]	ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[8]	~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[23]	ἡ ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[40]	ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[63]	~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς μὲν οὖν,	ἔφη,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης
[41]	αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ
[23]	ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ,	ἔφη,	~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι
[20]	Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Εἰ δέ γε
[16]	δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων
[21]	λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί
[42]	τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς
[7]	~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, νῦν γέ μοι
[32]	αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, ὁ Κέβης. ~(Οὐ
[9]	Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν Δία,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ
[24]	ὁ Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον
[14]	Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ Κέβης	ἔφη·	Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα
[64]	εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις
[66]	τινι; ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα
[24]	ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν,	ἔφη,	ὦ Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν
[47]	ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν,	ἔφη,	ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν μοι,
[50]	ἔχει γέ που ὡς λέγω.	~Συνέφη.	~Λέγω δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος
[42]	ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ;	~Συνέφη.	~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει
[53]	ἡ ἐναντία ἰδέα ἐκείνῃ τῇ	μορφῇ	ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽
[60]	γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε	~πολλαχῇ	καὶ κατὰ στενότερα καὶ εὐρύτερα
[58]	τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ	πανταχῇ	περὶ τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα
[35]	καὶ μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν	πανταχῇ	σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ
[12]	~σκόπει. Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν	πανταχῇ	τῷ σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽
[37]	ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ	ἔχῃ	ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν
[46]	τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα	ἔχῃ·	εἰ οὖν τις βούλοιτο τὴν
[42]	ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα	ἔχῃ	ἐξ ὧν ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς.
[13]	καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς	ἔχῃ,	τὸ δ᾽ ἀληθὲς τῷ ~ὄντι
[1]	ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς.	~Ἀρχὴ	δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν
[12]	οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν	ἀρχῇ	ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη ἄνδρα
[44]	τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν	~ἀρχὴ	ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος·
[57]	βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν	ἀρχῇ	~τῆς ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται δὲ
[42]	ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ	πάσχῃ;	~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε
[33]	περὶ ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο	πάσχῃ,	τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι καὶ
[54]	~Ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ	κατάσχῃ,	ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα
[53]	ἂν ἡ τῶν τριῶν ἰδέα	~κατάσχῃ,	ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν
[53]	εἴη ἄν, ἃ ὅτι ἂν	κατάσχῃ	μὴ μόνον ~ἀναγκάζει τὴν αὑτοῦ
[49]	ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ ἂν	μετάσχῃ,	καὶ ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις
[59]	ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς	~αἴσχη	τε καὶ νόσους παρέχει. τὴν
[64]	ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ ἅμα	ἡσυχῇ	καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν·
[60]	~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις	τύχῃ	ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα
[1]	ἦν τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων)	~Τύχη	τις αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη·
[24]	διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε καὶ ὅταν	τύχῃ	τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽
[66]	~τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε	εὐτυχῆ	γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ ἐγὼ
[37]	ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ	ψυχὴ	ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον
[55]	δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα	ψυχή.	~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν
[56]	μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης,	ψυχὴ	ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ
[57]	δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ	~ψυχὴ	ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ
[49]	καὶ ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ)	ψυχή.	~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Κέβης,
[55]	ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι,	ψυχὴ	ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος
[63]	θαρρεῖν χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ	ψυχῇ	(ἄνδρα ὅστις ἐν τῷ βίῳ
[34]	γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν	ψυχὴ	ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν
[14]	καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε	~ψυχὴ	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί τινα
[54]	γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς.	~Ψυχὴ	ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ,
[29]	~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ	ψυχὴ	ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ εἰς
[30]	δὴ καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη	ψυχὴ	βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν
[29]	σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει,	ψυχῇ	δὲ αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ
[23]	γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχή,	δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ
[22]	γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχή·	~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[28]	δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ	ψυχὴ	ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες,
[42]	τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον. ~Οὐκοῦν	ψυχὴ	ἐπειδὴ οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον
[57]	οὖν κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος	ψυχὴ	ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ
[57]	~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ	ψυχὴ	ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε
[11]	(γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ	ψυχὴ	ἔσται χωρὶς τοῦ ~σώματος, πρότερον
[41]	μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς	ψυχή	ἐστιν ἁρμονία. ~Τί δέ, ἦ
[25]	τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ)	ψυχή	ἐστιν, καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν
[42]	ἧττον ἄλλη (ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο,	ψυχή,	ἐστίν, οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ
[37]	ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν ἡ	ψυχὴ	ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ
[54]	σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν	ψυχή,	ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως
[56]	καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι	ψυχὴ	ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα,
[42]	δή, ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται	ψυχὴ	ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν
[11]	(ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ	ψυχῇ	θεατέον ~αὐτὰ τὰ πράγματα· καὶ
[29]	θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ	ψυχῇ	ἰτέον, αὕτη δὲ δὴ ἡμῖν
[23]	ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ	~ψυχὴ	καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο
[44]	ὅτι δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν	ψυχὴ	καὶ ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον
[44]	ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ	ψυχὴ	καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι
[41]	που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ	ψυχὴ	καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι,
[37]	μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ	ψυχὴ	καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ
[23]	Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ	ψυχὴ	καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ
[28]	ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι	ψυχὴ	καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν
[42]	γε δήπου ψυχή, οὖσα παντελῶς	ψυχή,	κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ γε
[38]	τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ	ψυχή.	Λέγε οὖν πρὸς Διὸς πῇ
[10]	καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου	ψυχὴ	μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ
[42]	τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία	~ψυχὴ	μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία
[11]	καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ	ψυχὴ	μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή
[27]	καὶ ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων	ψυχὴ	ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς
[41]	τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ	ψυχὴ	~ὅμως καὶ θειότερον καὶ (κάλλιον
[26]	τῷ ὁρατῷ. ~Τί δὲ ἡ	ψυχή;	ὁρατὸν ἢ ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽
[55]	~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον	ψυχῇ,	ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ,
[27]	τόδε πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι ἡ	ψυχή,	ὅταν μὲν τῷ σώματι ~προσχρῆται
[55]	τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν	ψυχὴ	οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον
[26]	μὲν σῶμά ἐστι, τὸ δὲ	ψυχή;	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν
[36]	ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ	ψυχὴ	οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι,
[42]	~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε δήπου	ψυχή,	οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς
[33]	ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου	ψυχὴ	οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε
[37]	μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι ἔστι	ψυχὴ	~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·
[33]	Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι	ψυχὴ	παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε
[37]	φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν	ψυχὴ	πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ σῶμα
[18]	μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ	ψυχὴ	πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ
[37]	ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν	ψυχὴ	πρὸς σῶμα, καί τις λέγων
[26]	~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα	ψυχὴ	σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ
[37]	μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον	ψυχὴ	σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου
[10]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἡ	ψυχὴ	τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν
[18]	ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ	ψυχή	τι ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ
[54]	~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί; ~Θάνατος. ~Οὐκοῦν	ψυχὴ	τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει
[41]	σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ	ψυχὴ	τὸ τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν
[37]	μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο ἡ	~ψυχή,	τὸ τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν
[27]	ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι	ψυχὴ	τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον
[28]	ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι	ψυχή,	τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ
[28]	ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ μὲν	ψυχὴ	τῷ θείῳ, τὸ δὲ σῶμα
[33]	τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται	ψυχὴ	ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή; ~Ὅτι
[63]	οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ	ψυχὴ	φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν
[37]	διάλυσιν τοῦ ~σώματος ἣ τῇ	ψυχῇ	φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι
[44]	λέγε, μή τις ἡμῖν βασκανία	περιτρέψῃ	~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι.
[1]	ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος	στέψῃ	τὴν ~πρύμναν τοῦ πλοίου· τοῦτο
[6]	δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς	ἐπιπέμψῃ,	ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν
[54]	ἔφη. ~Πότερον δ᾽ ἔστι τι	ζωῇ	ἐναντίον ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη.
[44]	τε δὴ τοῦτον τὸν ~βίον	ζῴη	καὶ τελευτῶσά γε ἐν τῷ
[37]	~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ,	ἀνερωτῴη	πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ ~γένος