Chapitre
[36]	καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ	αἱ	ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν
[57]	οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ	αἱ	ἄλλαι, τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί
[18]	ὁ Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων	αἱ	ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ
[16]	ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ	αἱ	γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο
[3]	ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν	αἱ	γυναῖκες, ὅτι Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον
[61]	χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους,	αἱ	δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται εἰς
[59]	εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ	αἱ	δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη,
[61]	~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι,	αἱ	μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους,
[30]	παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα,	αἱ	μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ
[65]	~ἦσαν, εἷς δὲ μέγας καὶ	αἱ	οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον
[30]	ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται	αἱ	τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ
[11]	παρέχει ἢ τὸ σῶμα καὶ	αἱ	τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ ~τὴν
[61]	λίμνην ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ	αἱ	τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν
[41]	πρότερον καὶ ἡ λύρα καὶ	αἱ	χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι ἔτι
[36]	~αὐτὴ δ᾽ ἡ λύρα καὶ	αἱ	χορδαὶ σώματά τε καὶ σωματοειδῆ
[56]	~καὶ τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν	αἱ	ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε,
[15]	ἄλλο τι ἢ εἶεν (ἂν	αἱ	ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ
[16]	~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη,	αἱ	ψυχαὶ ἡμῶν ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν.
[21]	ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι	αἱ	ψυχαὶ ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν;
[21]	~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία,	αἱ	ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι
[15]	εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν	αἱ	ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων εἴτε
[10]	ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ	αἵ	γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που
[36]	ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι	αἵ	τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ
[9]	ὁ μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν	αἳ	διὰ τοῦ σώματός εἰσιν. ~Πάνυ
[30]	εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων,	αἳ	περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι
[35]	ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί φησιν·	Βαβαί,	ὦ Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς
[41]	καὶ ἡ λύρα καὶ αἱ	χορδαὶ	καὶ ~(οἱ φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι
[36]	δ᾽ ἡ λύρα καὶ αἱ	χορδαὶ	σώματά τε καὶ σωματοειδῆ καὶ
[56]	εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως	ἐπισκεπτέαι	~σαφέστερον· καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς
[42]	πᾶσαι ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως	ἀγαθαὶ	~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν
[30]	αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται	πλανᾶσθαι	δίκην τίνουσαι ~τῆς προτέρας τροφῆς
[49]	δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ	ἀποκρίνασθαι	καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος
[4]	μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ	ἀποκρίνασθαι	ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ εὖ
[49]	καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ	~ἀποκρίνασθαι	ὅτι τῷ καλῷ τὰ καλὰ
[49]	κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς	ἀποκρίνασθαι	τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ δὲ
[49]	σοφίας ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως	δύνασθαι	αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽
[11]	ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει, ὥστε μὴ	δύνασθαι	ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν τἀληθές. Ἀλλὰ
[24]	βαρβάρων γένη, οὓς πάντας χρὴ	διερευνᾶσθαι	ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων
[35]	αὐτὰ ἕν γέ τι τούτων	~διαπράξασθαι,	ἢ μαθεῖν ὅπῃ ἔχει ἢ
[42]	γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ	φθέγξασθαι	ἤ τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς
[51]	ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων	~δέξασθαι.	Καὶ ἅμα βλέψας πρὸς τὸν
[62]	ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην καὶ	~δέξασθαι,	καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί
[53]	~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε	δέξασθαι.	πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ
[44]	εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ	δέξασθαι	τοῦ σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ
[41]	μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας	ἀποδέξασθαι	~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που οὕτως
[49]	Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι	ἐπιδείξασθαι	τῆς αἰτίας τὸ εἶδος ὃ
[19]	λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ ἄρα	ἄρξασθαι	ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ
[59]	ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄστρα	ὁρᾶσθαι	ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα τυγχάνει ὄντα,
[55]	ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν	διαμαχέσασθαι	ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ
[39]	τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ	~ἡγήσασθαι	παντάπασί γε ἀληθῆ εἶναι καὶ
[58]	τέχνη γέ μοι δοκεῖ εἶναι	~διηγήσασθαι	ἅ γ᾽ ἐστίν· ὡς μέντοι
[3]	σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι	διηγήσασθαι.	(Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ ~τὰς
[2]	σχολάζω γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν	διηγήσασθαι·	καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους
[8]	ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς	ἀπολογήσασθαι	ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ
[7]	ὅτι χρή με πρὸς ταῦτα	~ἀπολογήσασθαι	ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν
[44]	ἐθαύμαζον (εἴ τι ἕξει τις	χρήσασθαι	τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν
[10]	καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν	κτήσασθαι	ἀλήθειάν τε καὶ φρόνησιν ὅταν
[11]	δυοῖν θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν	κτήσασθαι	τὸ εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν· τότε
[12]	ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι,	κτήσασθαι	~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ
[53]	τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον	ὁρίσασθαι,	ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα
[63]	~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν οὖν ταῦτα	διισχυρίσασθαι	οὕτως ἔχειν ὡς ἐγὼ διελήλυθα,
[47]	Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ	~καταψηφίσασθαι,	διὰ ταῦτα δὴ καὶ ἐμοὶ
[45]	~γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν	διαπραγματεύσασθαι.	(Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι περὶ
[24]	Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον	διαπραγματεύσασθαι	~τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον, καὶ
[38]	~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν	ἀναβιώσασθαι.	(Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ
[4]	γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν	ἀφοσιώσασθαι	~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ
[11]	γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα	κτᾶσθαι	διὰ τὸ σῶμα, δουλεύοντες τῇ
[23]	κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ	συνίστασθαι	ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι πρὶν
[21]	ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι	ἐπίστασθαί	γε, ἔφη, ὦ Σιμμία, πάντες
[18]	δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε	ἐπίστασθαι.	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν
[11]	ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων τούτων	παρίστασθαι	δόξαν ~τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως
[2]	~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι ἐκεῖνον	παρίστασθαι	μηδ᾽ εἰς Ἅιδου ἰόντα ἄνευ
[35]	παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ	προαφίστασθαι	πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ
[12]	ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ	παρεσκευάσθαι	τὴν διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ
[19]	ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ	ἅψασθαι	ἢ ἔκ τινος ἄλλης τῶν
[25]	οὔ> καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖ	ἐπισκέψασθαι	πότερον (ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ
[43]	ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας	ἄγεσθαι	ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος παθημάτων,
[42]	δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, οὕτω	λέγεσθαι,	καὶ πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ
[51]	~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι δοκεῖ	λέγεσθαι	ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν ποτε
[35]	λεχθέντα ~μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς	λέγεσθαι;	πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι ἔχει
[14]	μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς	λέγεσθαι,	(τὰ δὲ περὶ τῆς ~ψυχῆς
[37]	δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως	λέγεσθαι	ταῦτα ὥσπερ ἄν τις περὶ
[6]	μοι δοκεῖ, ὦ Κέβης, εὖ	λέγεσθαι,	τὸ θεοὺς εἶναι ἡμῶν ~τοὺς
[47]	κάθημαι· καὶ αὖ περὶ τοῦ	~διαλέγεσθαι	ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι,
[8]	χρή σοι φράζειν ὡς ἐλάχιστα	διαλέγεσθαι;	Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους,
[33]	χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν	~συλλέγεσθαι	καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ
[33]	ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ	δεδέσθαι,	~ὅπερ οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ
[63]	ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος	ἀπεργάζεσθαι,	τὰς δὲ περὶ τὸ μανθάνειν
[5]	τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν	βιάζεσθαι,	ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι
[3]	ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι	ἀναγκάζεσθαι	ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον,
[8]	φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή, ἐνίοτε	ἀναγκάζεσθαι	καὶ δὶς καὶ τρὶς ~πίνειν
[59]	τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον	~φαντάζεσθαι.	Ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ
[10]	~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν τῷ	λογίζεσθαι	εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ
[12]	τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ	ἁθροίζεσθαι,	καὶ ~οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν
[33]	δὲ εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ	ἁθροίζεσθαι	παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ
[37]	δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι	σῴζεσθαι	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ; πρὸς
[7]	καὶ οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει	πείθεσθαι	ὅτι ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ
[45]	τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι	πείθεσθαι	ὡς αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν,
[37]	εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν	αἰσθέσθαι	ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο οὕτως
[47]	δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ	~ἀνίεσθαι,	περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν
[58]	τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ	οἴεσθαι	ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν,
[12]	καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε;	Οἴεσθαί	γε χρή, ἐὰν τῷ ὄντι
[58]	ἔν τινι κοίλῳ τῆς γῆς	οἴεσθαι	ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν
[45]	νὴ Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ	οἴεσθαι	περὶ τούτων του τὴν αἰτίαν
[30]	δέ γε, ὦ φίλε, τοῦτο	οἴεσθαι	χρὴ εἶναι καὶ βαρὺ καὶ
[33]	οἵα μηδέποτε εἰς Ἅιδου καθαρῶς	ἀφικέσθαι,	ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα
[41]	ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα	ἀφικέσθαι,	εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ
[23]	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα	~ἀφικέσθαι,	ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται
[41]	ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς σῶμα	~ἀφικέσθαι,	ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία
[20]	ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο δέ που	ἀναμιμνῄσκεσθαι	λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ
[21]	Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ	~ἀναμιμνῄσκεσθαι	ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες
[16]	δ᾽ ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ	ἀναβιώσκεσθαι,	ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη
[17]	ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ	~ἀναβιώσκεσθαι	καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς
[16]	που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ	ἀναβιώσκεσθαι.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ
[16]	εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ	ἀναβιώσκεσθαι;	~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν
[21]	ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε ἔχεις	ἑλέσθαι,	καὶ πῇ σοι δοκεῖ περὶ
[21]	ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι	ἑλέσθαι.	~Τί δέ; Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι,
[47]	τοῦ ~λόγου. Τὸ γὰρ μὴ	διελέσθαι	οἷόν τ᾽ εἶναι ὅτι ἄλλο
[8]	τόνδε σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ	~βούλεσθαί	μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί
[19]	ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ τἆλλα	αἰσθάνεσθαι	~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας ἐπιστήμην
[15]	καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν	~αὐξάνεσθαι,	τὸ δὲ φθίνειν; ~Ναί, ἔφη.
[23]	ἐπειδή γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν	γίγνεσθαι;	ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ λέγετε
[57]	οὔτε ~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει	γίγνεσθαι,	αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ
[59]	~τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας	(γίγνεσθαι	αὐτοῖς πρὸς αὐτούς· καὶ ~τόν
[16]	ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι; ~Ἔγωγε.	~Γίγνεσθαι	δὲ ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί. ~Ἐξ
[16]	εἶναί που, ~ὅθεν δὴ πάλιν	γίγνεσθαι.	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[15]	εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν	~γίγνεσθαι	ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας,
[31]	~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον γένος, καὶ	γίγνεσθαι	ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός.
[55]	ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν μὴ	γίγνεσθαι	ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται,
[45]	λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα	γίγνεσθαι	~ἐπιστήμην; καὶ αὖ τούτων τὰς
[15]	τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ	γίγνεσθαι	ἢ ἐκ τοῦ αὐτῷ ἐναντίου.
[20]	ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ	γίγνεσθαι	~καὶ ἀεὶ διὰ βίου εἰδέναι·
[16]	ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι	~γίγνεσθαι	καὶ (ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ
[51]	ἐκ τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον	γίγνεσθαι	καὶ ἐκ τοῦ ~μείζονος τὸ
[33]	οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος	γίγνεσθαι	~καὶ οἵα μηδέποτε εἰς Ἅιδου
[17]	ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας	γίγνεσθαι	καὶ τὰς τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς
[42]	ἐπὶ πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο	γίγνεσθαι,	μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία εἴη
[23]	τέλος ᾖ. Τί γὰρ κωλύει	γίγνεσθαι	μὲν αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν
[15]	ἐλάττονος ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον	γίγνεσθαι;	~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται,
[51]	ἐναντίου πράγματος τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα	γίγνεσθαι,	νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ τὸ
[50]	ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα	γίγνεσθαι	~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν
[23]	ὃν πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ	γίγνεσθαι	πᾶν τὸ ζῶν ἐκ τοῦ
[23]	ἐκ θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι	γίγνεσθαι,	~πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ
[15]	γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον,	γίγνεσθαί	τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν
[50]	ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον	~γίγνεσθαί	τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι
[45]	ὕστερον ~πολὺν γεγονέναι, καὶ οὕτω	γίγνεσθαι	τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως
[45]	ἢ τότε ~αἰτία τοῦ δύο	γίγνεσθαι.	Τότε μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο
[10]	ζητεῖ δὲ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	γίγνεσθαι;	~Φαίνεται. ~Τί δὲ δὴ τὰ
[39]	δυνατοῦ (κατανοῆσαι, ἔπειτα διὰ τὸ	~παραγίγνεσθαι	τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς αὐτοῖς
[3]	ἅμα μὲν αὐτὼ μὴ θέλειν	~παραγίγνεσθαι	τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ τις
[66]	μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ	γενέσθαι·	ἃ δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί
[49]	ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο	γενέσθαι	ἀλλ᾽ ἢ τὴν τῆς δυάδος
[19]	ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν	γενέσθαι	ἄρα, ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν
[20]	δέ γε οἶμαι λαβόντες πρὶν	γενέσθαι	γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ ~ταῖς
[13]	βίῳ ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην	γενέσθαι·	εἰ δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί
[23]	οὐδὲν ἧττον ἔσται ἢ πρὶν	~γενέσθαι,	εἰ μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις
[20]	πάντων ~τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ	γενέσθαι	εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ εἰ
[20]	μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ	γενέσθαι	ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν
[49]	πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι (τοῦ δύο	~γενέσθαι	ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν οὐκ
[45]	αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο	γενέσθαι,	ἡ σύνοδος τοῦ πλησίον ἀλλήλων
[23]	~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι πρὶν	γενέσθαι	ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή,
[22]	τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι πρὶν	γενέσθαι	(ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή·
[22]	τήν τε ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν	γενέσθαι	ἡμᾶς καὶ τὴν οὐσίαν ἣν
[37]	μόνον ἐν τῷ πρὶν καὶ	γενέσθαι	ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν τὰς
[20]	ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν	γενέσθαι	καὶ εὐθὺς γενόμενοι οὐ μόνον
[57]	ὡς βελτίστην τε καὶ φρονιμωτάτην	γενέσθαι.	Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα εἰς
[44]	ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους	γενέσθαι,	οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα ταῦτα
[52]	ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα ἄρτια	~γενέσθαι;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ
[18]	ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει	~γενέσθαι·	ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ
[2]	~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους	παραγενέσθαι.	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή; Τίνες
[15]	καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι καὶ	~θερμαίνεσθαι,	καὶ πάντα οὕτω, κἂν εἰ
[8]	ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ	θερμαίνεσθαι	μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν δὲ οὐδὲν
[45]	τοῦ ~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ	ὀσφραίνεσθαι,	ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη
[47]	ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα οἷα	ἐπιτείνεσθαι	(καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ
[58]	πρὸς τὰ παρ᾽ ἡμῖν κάλλη	κρίνεσθαι	~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ
[15]	φθίνειν; ~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ	διακρίνεσθαι	καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι καὶ
[15]	ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ	συγκρίνεσθαι,	καὶ ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ
[66]	Ὁ δὲ ~περιελθών, ἐπειδή οἱ	βαρύνεσθαι	ἔφη τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος
[30]	ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ	ἀπαλλάξεσθαι;	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ (καὶ)
[8]	ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω	~ἀφίξεσθαι	ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν οὐκ
[12]	αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι	~ἐντεύξεσθαι	αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ ἐν
[13]	ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς	~ἐντεύξεσθαι	καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς
[12]	ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς	ἐντεύξεσθαι	φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ. Εἰ
[63]	καὶ σχεδόν τί μοι ὥρα	τραπέσθαι	πρὸς τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ
[43]	ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽	ἕπεσθαι	ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν;
[42]	ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽	~ἕπεσθαι.	~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία
[5]	ἂν τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον	ἕπεσθαι;	~Τί δέ, ὦ Κέβης; οὐκ
[38]	ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ	παρέπεσθαί	τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον.
[52]	πεφυκέναι ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε	~ἀπολείπεσθαι;	Λέγω δὲ αὐτὸ εἶναι οἷον
[35]	τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει	ἐρέσθαι	διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι,
[35]	καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι	ἐρέσθαι,	ἐπειδὴ καὶ σὺ ταῦτα λέγεις,
[25]	ὃς ὁ Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς	ἀνερέσθαι	ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα
[12]	~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος	συναγείρεσθαί	τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν
[16]	μὲν καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν δ᾽	ἀνεγείρεσθαι.	ἱκανῶς σοι, ἔφη, ἢ οὔ;
[17]	καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ δ᾽	ἀνεγείρεσθαι	μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον ἐκ τοῦ
[23]	τότε καὶ αὐτὴν ~τελευτᾶν καὶ	διαφθείρεσθαι;	~(Εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ Σιμμία,
[44]	περιτρέψῃ ~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα	ἔσεσθαι.	Ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν τῷ
[49]	τούτου ~μετασχεῖν τὰ μέλλοντα δύο	ἔσεσθαι,	καὶ μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ
[37]	ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ	ἔσεσθαι	καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι
[52]	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι	ἔσεσθαι	ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν,
[51]	μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον	ἔσεσθαι.	~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή μοι
[49]	μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ ἓν	ἔσεσθαι,	τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας καὶ
[12]	τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ	συνέσεσθαι·	φρονήσεως δὲ ἄρα τις τῷ
[46]	ᾤμην καὶ τὸ κοινὸν πᾶσιν	~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ἀγαθόν· καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην
[46]	ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ ~φράσειεν,	ἐπεκδιηγήσεσθαι	τὴν αἰτίαν καὶ τὴν ἀνάγκην,
[46]	ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν,	~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ὡς ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν
[38]	καὶ εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα	~ῥηθήσεσθαι,	μὴ οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν κριταὶ
[7]	αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον	ἐπιμελήσεσθαι	ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν
[37]	εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις	γενήσεσθαι	καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω γὰρ
[36]	τὰ ξύλα ~καὶ τὰς χορδὰς	κατασαπήσεσθαι	πρίν τι ἐκείνην παθεῖν καὶ
[64]	παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ	οἰχήσεσθαι	~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων ῥᾷον φέρῃ,
[11]	εἰ μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι	εἴσεσθαι,	(ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ τῇ
[9]	γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς	εἴσεσθαι	περὶ ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι
[52]	ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν	πείσεσθαι,	πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα
[8]	καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα	~οἴσεσθαι	ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς ἂν
[48]	καὶ ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν	ἅπτεσθαι	αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι χρῆναι
[11]	ἀληθές· μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ	~ἐφάπτεσθαι	μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα
[47]	χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα	κάμπτεσθαί	που ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι
[35]	~οὐδὲ δυσθυμότερον αὐτῶν τοῦ βίου	ἀπαλλάττεσθαι.	ἀλλὰ τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν
[13]	λύπας καὶ φόβον πρὸς φόβον	καταλλάττεσθαι,	~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ
[13]	ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα ταῦτα	καταλλάττεσθαι,	φρόνησις, (καὶ τούτου ~μὲν πάντα)
[13]	~εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι	αἰνίττεσθαι	ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ
[31]	(καὶ τῶν τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς	ἐνδύεσθαι.	ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν
[4]	ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι	παρακελεύεσθαί	τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ
[57]	τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου	(πορεύεσθαι	~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ
[29]	δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει	~διαλύεσθαι	καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ
[29]	ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ	διαλύεσθαι	~προσήκει, ψυχῇ δὲ αὖ τὸ
[59]	τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον τὰ φυόμενα	φύεσθαι,	~δένδρα τε καὶ ἄνθη καὶ
[33]	(ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη	ἐμφύεσθαι,	καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος εἶναι
[53]	τὸ ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ	δέχεσθαι,	ἀλλὰ καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν
[41]	ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου	~ἀποδέχεσθαι	λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία.
[50]	τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε	προσδέχεσθαι	τὸ σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι,
[59]	~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι εἶδος	παρέχεσθαι	στίλβοντα ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων
[50]	προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν	~ὑπερέχεσθαι,	ἀλλὰ δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ
[50]	~Οὐδέ γε αὖ ὑπὸ Φαίδωνος	ὑπερέχεσθαι	τῷ ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων
[13]	ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν	ἄρχεσθαι,	ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις
[28]	(σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν καὶ	ἄρχεσθαι	ἡ φύσις προστάττει, τῇ δὲ
[28]	~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν	ἄρχεσθαί	τε καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ
[58]	εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη	ἀνασχέσθαι	θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός
[66]	~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽	εὔχεσθαί	γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί
[15]	καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ	ψύχεσθαι	καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω,
[12]	ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ	~ὄψεσθαί	τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ
[47]	ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε	~καθῆσθαι,	καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν τὴν
[46]	φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ	~κεκοσμῆσθαι,	ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν
[59]	παρέχει. τὴν δὲ γῆν αὐτὴν	κεκοσμῆσθαι	τούτοις τε ~ἅπασι καὶ ἔτι
[36]	ἔγωγε καὶ αὐτόν σε τοῦτο	ἐντεθυμῆσθαι,	ὅτι τοιοῦτόν τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν
[2]	ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ	μεμνῆσθαι	~Σωκράτους καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ
[13]	τὸ ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ	ἐπτοῆσθαι	ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως,
[9]	~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ	εἰρῆσθαι	εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι
[35]	εἰρημένα, οὐ ~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς	εἰρῆσθαι.	~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ,
[60]	πάντας ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους	συντετρῆσθαί	τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα
[33]	ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς	χρῆσθαι,	αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι
[39]	τῆς περὶ τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος	χρῆσθαι	ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ
[18]	οἷς τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε	χρῆσθαι,	πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν τε τὴν
[44]	~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ	φοβεῖσθαι,	εἰ μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ
[44]	πρός γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν	φοβεῖσθαι·	προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ
[33]	ἐν ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν	ἡγεῖσθαι	ἀληθές· ~εἶναι δὲ τὸ μὲν
[42]	ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα	ἡγεῖσθαί	γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ
[9]	σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ σοι ἐντίμους	ἡγεῖσθαι	ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων διαφερόντων
[33]	ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ	ἡγεῖσθαι	περὶ ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο
[47]	αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν	κεῖσθαι,	ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε τινὰ
[58]	τὴν γῆν ~καθαρὰν ἐν καθαρῷ	κεῖσθαι	τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι
[66]	(ἐν τοῖς ~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα	κατακεῖσθαι·	καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει. Καὶ
[41]	τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων	συγκεῖσθαι·	οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ γε
[52]	ψυχροῦ αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι ἢ	ἀπολεῖσθαι,	~οὐ μέντοι ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον
[52]	θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ ἢ	ἀπολεῖσθαι.	~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ πῦρ
[52]	οὐ φήσομεν τὰ τρία καὶ	ἀπολεῖσθαι	~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι,
[9]	ἀληθές, ἄτοπον δήπου ἂν εἴη	προθυμεῖσθαι	~μὲν ἐν παντὶ τῷ βίῳ
[6]	οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ	προθυμεῖσθαι	χρή, ἔφη· τάχα γὰρ ἂν
[37]	ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ	ἀποθανεῖσθαι	αὖθις ~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει
[37]	ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα	ἀποθανεῖσθαι	δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς
[44]	οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων	ἀποθανεῖσθαι,	θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν
[8]	διατρίψας ~τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων	(ἀποθανεῖσθαι	καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα
[13]	ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα	ἀποθανεῖσθαι,	ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος
[32]	παντελῶς (καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις	ἀφικνεῖσθαι	ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ
[31]	εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν	ἀφικνεῖσθαι	πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον γένος, ἤ
[29]	προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ	διαπνεῖσθαι,	οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν,
[10]	τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος ἐν τῷ	διανοεῖσθαι	~μήτε (τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν ἐφέλκων
[22]	Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο	πεπεῖσθαι	~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς
[33]	ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου	σκοπεῖσθαι	τὰ ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν
[14]	ποιοῦμαι. Εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ	διασκοπεῖσθαι.	~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ,
[41]	καὶ Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς	ἐπισκοπεῖσθαι;	~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω.
[13]	τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς	σεσωφρονίσθαι.	~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία,
[42]	οὖσαν μήτε μᾶλλον μήτε ~ἧττον	ἡρμόσθαι·	ἔστιν οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ
[42]	~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν μὲν	ἡρμόσθαι,	τὴν ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν
[37]	ἔχουσαν καὶ τούτου μόνου ~προτέραν	ἀπόλλυσθαι,	ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽
[36]	ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην	ἀπόλλυσθαι.	~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ
[55]	ὅταν θάνατος ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ,	~ἀπόλλυσθαι·	θάνατον μὲν γὰρ δὴ ἐκ
[56]	παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε	~ἀπόλλυσθαι.	~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ Δί᾽
[37]	ἔν τινι τῶν θανάτων παντάπασιν	~ἀπόλλυσθαι,	τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον καὶ
[25]	τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν, τὸ	διασκεδάννυσθαι,	~καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς
[52]	μὴ μόνον αὐτὸ τὸ εἶδος	~ἀξιοῦσθαι	τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς τὸν
[33]	τῇ λύσει οὐκ οἰομένη δεῖν	ἐναντιοῦσθαι	ἡ τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου
[60]	δὴ καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους	πληροῦσθαι,	ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε
[4]	~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ	ἐρρῶσθαι	καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν
[9]	αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν	τετράφθαι;	~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν
[57]	ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος ἅμ᾽	~ἀπηλλάχθαι	καὶ τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ
[12]	φρονήσεως ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου	ἀπηλλάχθαι	συνόντος αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν
[34]	καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη	ἀπηλλάχθαι	τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ δὴ
[23]	μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες,	ἀποδεδεῖχθαι,	ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ
[37]	πολὺ τὸ τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο	ἀποδεδεῖχθαι	~ὅτι παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ
[23]	Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ	~ἀποδεδεῖχθαι	οὗ δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι
[55]	~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο μὲν δὴ	ἀποδεδεῖχθαι	φῶμεν; ἢ πῶς δοκεῖ; ~Καὶ
[37]	ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς	ἀποδεδεῖχθαι·	~Ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν
[65]	εἷς δὲ μέγας καὶ αἱ	οἰκεῖαι	γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ
[11]	τὸ σῶμα καὶ αἱ τούτου	ἐπιθυμίαι.	Διὰ γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων
[36]	θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι	~ἁρμονίαι	αἵ τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις
[18]	Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών,	ποῖαι	τούτων αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με·
[31]	ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν καὶ	~μεμελετηκυῖαι	τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ. ~Τὰ
[49]	τι καλὸν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ	καὶ	ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ τἆλλα
[22]	θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν τέ τι	καὶ	ἀγαθὸν καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη
[22]	οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν τε	καὶ	ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα ἃ
[10]	~Καὶ αὖ καλόν γέ τι	καὶ	ἀγαθόν; ~Πῶς δ᾽ οὔ; ~Ἤδη
[8]	παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς τε	καὶ	ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους
[38]	τοῦτο, ὡς ~ἡδέως καὶ εὐμενῶς	καὶ	ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν λόγον
[12]	τούτου δὲ γιγνομένου εἰ φοβοῖντο	καὶ	~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία
[66]	δὴ καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων	καὶ	~ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα οὐ κατέκλασε
[61]	εἰς τόπον πρῶτον δεινόν τε	καὶ	ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα δ᾽
[29]	~πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ φόβων	καὶ	ἀγρίων ἐρώτων καὶ τῶν ἄλλων
[57]	εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά τε	καὶ	ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει ὄντα,
[28]	ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ	καὶ	ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ
[56]	θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον	καὶ	ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ
[56]	~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽ ἀθάνατον σῶν	καὶ	ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ
[32]	~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε	καὶ	ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ
[20]	μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι	~καὶ	ἀεὶ διὰ βίου εἰδέναι· τὸ
[34]	τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ λογισμῷ	καὶ	ἀεὶ ἐν ~τούτῳ οὖσα, τὸ
[27]	οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν τε	~καὶ	ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ
[38]	λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν	καὶ	ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν
[28]	νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ	~καὶ	ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι
[60]	εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας,	καὶ	ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ
[47]	τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς τε	καὶ	ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ ἄλλα
[59]	τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε	καὶ	ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι
[29]	ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε	~καὶ	ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ
[27]	καθαρόν τε ~καὶ ἀεὶ ὂν	καὶ	ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ
[44]	ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε	καὶ	ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ
[36]	(ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου ~τε	καὶ	ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ συγγενῆ,
[28]	ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ μὲν θείῳ	καὶ	ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ καὶ μονοειδεῖ
[47]	τούτου Ἄτλαντα ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον	καὶ	ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα
[12]	ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε	καὶ	ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν κατὰ τὸ
[33]	αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι	καὶ	ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ
[36]	ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ	καὶ	αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽
[16]	γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν,	καὶ	αἱ γενέσεις ~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ
[65]	σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς δὲ μέγας	καὶ	αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι,
[11]	ἄλλο παρέχει ἢ τὸ σῶμα	καὶ	αἱ τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ
[41]	ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ λύρα	καὶ	αἱ χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι
[36]	λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽ ἡ λύρα	καὶ	αἱ χορδαὶ σώματά τε καὶ
[30]	τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες	καὶ	ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ
[33]	δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε	καὶ	~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει
[29]	ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον ~καὶ καθαρὸν	καὶ	ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς,
[30]	τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς τε	καὶ	Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ
[47]	(διακοσμεῖν τὰ πράγματα, ἀέρας δὲ	καὶ	~αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ
[59]	ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν	καὶ	αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς καθαρότητα. Καὶ
[59]	καὶ φήμας τε καὶ μαντείας	καὶ	αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας
[2]	καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης	καὶ	Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ
[30]	~(Ἐὰν δέ γε οἶμαι μεμιασμένη	καὶ	ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε
[35]	~εἰ μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον	καὶ	ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου ~ὀχήματος, (ἢ)
[47]	λέγοι, φωνάς τε καὶ ἀέρας	καὶ	~ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα
[59]	πλείω τῶν ~ἐνθάδε, καὶ ὄψει	καὶ	ἀκοῇ καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι
[10]	ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε	καὶ	ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ τά
[19]	τοῦ ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν	καὶ	ἀκούειν καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν
[6]	χρή, ἔφη· τάχα γὰρ ἂν	καὶ	ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι
[51]	ὁ Σωκράτης παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν	καὶ	ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ
[10]	ἔχει· ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν	καὶ	~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι
[63]	(δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ	καὶ	~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν εἰς
[33]	πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε εἶναι	καὶ	ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως ἔχον· ταῦτα
[9]	ὅτι ἄξιοί εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν.	~Καὶ	ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ
[27]	φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς	καὶ	ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ
[52]	οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ	καὶ	~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ
[15]	ἐναντίον που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ,	καὶ	ἄλλα δὴ μυρία οὕτως ἔχει.
[43]	ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν,	καὶ	ἄλλα μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην
[47]	τε καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς	καὶ	ἄλλα μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας
[53]	καὶ (τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ	καὶ	ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ
[47]	καὶ ~αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον	καὶ	ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί
[52]	οἷον καὶ ἡ τριὰς πέπονθε	καὶ	ἄλλα πολλά. ~σκόπει δὲ περὶ
[18]	τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη,	~καὶ	ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν
[13]	τῶν τοιούτων· χωριζόμενα δὲ φρονήσεως	~(καὶ)	ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία
[43]	ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο	καὶ	ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι ἐκεῖνα
[52]	τὰ τρία καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον	καὶ	ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι
[52]	ὄντων τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ ἢ	καὶ	ἄλλο (τι ὃ ἔστι μὲν
[52]	εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ	καὶ	ἄλλο τι ὃ ἔστι ~μὲν
[60]	ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ	καὶ	ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι
[60]	~Ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος	καὶ	ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιητῶν Τάρταρον
[4]	τὸ εἰς τὸν Ἀπόλλω προοίμιον	καὶ	ἄλλοι τινές ~με ἤδη ἤροντο,
[2]	Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος	καὶ	ἄλλοι τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων
[2]	εὖ πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε	καὶ	ἄλλος. Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν
[10]	ἐστιν, ὦ Σιμμία, εἴπερ τις	(καὶ)	ἄλλος ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος;
[2]	μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ αὐτὸν λέγοντα	καὶ	ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων
[58]	βατράχους περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας,	καὶ	ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι
[65]	δεδυκέναι. Καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα	καὶ	ἄλλους πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν
[12]	προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται	καὶ	ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί οἱ
[49]	ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι	καὶ	ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι
[36]	~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων	καὶ	ἄλλων κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν
[6]	~παρ᾽ ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ	καὶ	ἄλλων τινῶν, ὡς οὐ δέοι
[65]	τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ δὲ ἐγὼ	καὶ	ἄλλως ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ
[67]	τῶν τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου	καὶ	ἄλλως ~φρονιμωτάτου καὶ δικαιοτάτου.
[59]	ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος	καὶ	ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων,
[66]	εὔχομαί τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ.	~Καὶ	ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ
[51]	φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι.	Καὶ	ἅμα βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα
[65]	ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα.	~Καὶ	ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ
[65]	~τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι.	Καὶ	ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους
[66]	οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος	καὶ	ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ
[5]	οὐ γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι.	~Καὶ	ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ
[50]	μέγεθος τῆς σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον.	Καὶ	ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ
[58]	ἢ κατὰ ~τὴν Γλαύκου τέχνην,	καὶ	ἅμα μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽
[65]	χαῖρε, καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν.	Καὶ	ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος,
[8]	καὶ ~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο,	καὶ	ἅμα σοι ἡ ἀπολογία ἔσται,
[66]	κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει.	Καὶ	ἅμα ~ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ
[60]	τὸ πνεῦμα δεινούς ~τινας ἀνέμους	καὶ	ἀμηχάνους παρέχεται καὶ (εἰσιὸν καὶ
[58]	εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ	καὶ	ἄμμος καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ
[41]	ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν,	καὶ	ἄν τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται,
[15]	χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος,	καὶ	ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς
[29]	(ἔνια δὲ μέρη τοῦ σώματος,	καὶ	ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ
[4]	Κέβης, Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι	καί,	ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς
[47]	ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν	καὶ	ἀναγιγνώσκων ὁρῶ ἄνδρα τῷ μὲν
[58]	ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς	καὶ	ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης εἰς
[60]	ὅλην πολλούς, τοὺς μὲν ~βαθυτέρους	καὶ	ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ
[60]	τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε	καὶ	ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω
[42]	Πότερον ἁρμονίαν αὖ τινα ἄλλην	~καὶ	ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν μὲν ἡρμόσθαι,
[65]	αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων	καὶ	ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽ ~αὖ περὶ
[13]	ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ ~δικαιοσύνη	καὶ	ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις
[63]	~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ	καὶ	ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ,
[13]	καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ	καὶ	~ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη
[34]	οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι	~καὶ	ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ
[49]	ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν	καὶ	ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ) ψυχή.
[34]	λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν	καὶ	~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ
[59]	τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα τε	καὶ	ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς· καὶ
[59]	αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ	καὶ	ἀνθρώπους, τοὺς μὲν ἐν μεσογαίᾳ
[47]	τὰ δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι	(καὶ	~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ μετὰ
[28]	~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ	καὶ	ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ καὶ μηδέποτε
[29]	ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης	καὶ	ἀνοίας καὶ φόβων καὶ ἀγρίων
[35]	γὰρ δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας	καὶ	~ἀντιλαβάς, εἴ γε δή τις
[2]	Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης	καὶ	Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος
[37]	ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε	καὶ	ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή, ἀνάγκην
[55]	ἀθανάτου, εἰ μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται	καὶ	ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη
[55]	εἰπεῖν; Εἰ μὲν τὸ ~ἀθάνατον	καὶ	ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν
[56]	ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον	καὶ	(ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ ὄντι ἔσονται
[56]	ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα,	καὶ	ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη.
[55]	εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι	(καὶ	ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή, ~ἄλλου
[63]	~τοῦτο καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ	καὶ	ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν
[23]	σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται	καὶ	ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ αὐτὴν
[62]	~ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε	καὶ	ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ
[61]	περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι	καὶ	ἀπαντᾷ ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ
[52]	τὰ δύο καὶ (τὰ) τέτταρα	καὶ	ἅπας ὁ ἕτερος αὖ στίχος
[58]	ἡ γῆ καὶ οἱ λίθοι	καὶ	ἅπας ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε
[14]	που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ~συνηθροισμένη	καὶ	ἀπηλλαγμένη τούτων τῶν κακῶν ὧν
[39]	ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν τε	καὶ	ἄπιστον, καὶ αὖθις ~ἕτερον· καὶ
[19]	μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι δὲ	καὶ	ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν
[2]	τε τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ	καὶ	ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι
[13]	ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων	καὶ	ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ ~φόβων
[47]	εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν τε	καὶ	~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει δίκην
[37]	καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι	καὶ	ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω γὰρ αὐτὸ
[37]	πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ	καὶ	ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι που ἔστιν,
[25]	δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες	καὶ	ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει
[52]	Ἢ οὐ φήσομεν τὰ τρία	καὶ	ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ ἄλλο ὁτιοῦν
[14]	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε	καὶ	~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος
[37]	εἰ γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα	καὶ	ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου,
[29]	ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται	καὶ	ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ πολλοὶ
[59]	~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ τε	καὶ	ἀργύρῳ καὶ (τοῖς ἄλλοις αὖ
[42]	ἡ μὲν νοῦν τε ἔχειν	καὶ	ἀρετὴν καὶ ~εἶναι ἀγαθή, ἡ
[65]	τῷ χρόνῳ γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον	καὶ	ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν πώποτε
[36]	καὶ ~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν εἶναι	καὶ	ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων τὴν ψυχὴν
[31]	γε ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας	καὶ	ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν
[28]	καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν	καὶ	ἄρχεσθαι ἡ φύσις προστάττει, τῇ
[49]	~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα	καὶ	ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί
[7]	ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων	~καὶ	ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς,
[58]	εἶναι, διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε	καὶ	~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα
[59]	~τόν γε ἥλιον καὶ σελήνην	καὶ	ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα
[36]	ὡς ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον	καὶ	~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν τι καὶ
[13]	αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος	καὶ	ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν
[51]	ἐκ τοῦ ~μείζονος τὸ ἔλαττον,	καὶ	ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι ἡ γένεσις
[49]	ἄλλοις πᾶσι τοῦτο δὲ ἁπλῶς	καὶ	~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω
[55]	ἂν ἡ χιὼν οὖσα σῶς	καὶ	ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν ~ἀπώλετό
[47]	ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ	καὶ	ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον
[35]	ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι,	καὶ	αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ
[10]	οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι νὴ Δία.	~Καὶ	αὖ καλόν γέ τι καὶ
[35]	τέ σοι ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ,	καὶ	αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται
[47]	τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι·	καὶ	αὖ περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν
[52]	ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός·	~καὶ	αὖ τὰ δύο καὶ (τὰ)
[59]	καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς·	καὶ	αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως καὶ
[45]	ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην;	καὶ	αὖ τούτων τὰς φθορὰς σκοπῶν,
[39]	τοῦτον πονηρόν τε καὶ ἄπιστον,	καὶ	αὖθις ~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο
[39]	ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν,	καὶ	αὖθις ~ἕτερος καὶ ἕτερος· καὶ
[13]	καὶ ἡ ~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία,	καὶ	αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός
[57]	καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς ~τόποι,	καὶ	αὐτὴ οὔτε οἵα οὔτε ὅση
[27]	τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα,	καὶ	αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ
[11]	~καθαρῶς τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ	καὶ	αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ
[23]	τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ	καὶ	αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο τέλος
[16]	σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης,	καὶ	αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις· σὺ
[23]	ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε	καὶ	αὐτὴν ~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ
[53]	τὸ διπλάσιον. Τοῦτο μὲν οὖν	καὶ	~αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως δὲ
[44]	τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ	καὶ	αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου σῶμα
[19]	ὅς, ταῦτά τε τὰ ἴσα	καὶ	αὐτὸ τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι
[19]	οὒ περί τε τὰ ἴσα	καὶ	αὐτὸ τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε.
[56]	θεὸς οἶμαι, ἔφη ὁ Σωκράτης,	καὶ	αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς εἶδος
[35]	περὶ τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε	~καὶ	αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν, εἴ
[2]	καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους	καὶ	αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα
[36]	οὖν, ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε	καὶ	αὐτόν σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι
[2]	τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν,	καὶ	αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ
[1]	ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ τε	καὶ	αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι
[35]	τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ	καὶ	αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι
[66]	ὅτι ~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο.	Καὶ	αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι,
[60]	τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ	καὶ	αὐτὸς ὁ ῥύαξ· ὧν δὴ
[4]	ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους,	~καὶ	αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ
[41]	~Καὶ μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας,	καὶ	αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ
[58]	Σώκρατες; Περὶ γάρ τοι ~γῆς	καὶ	αὐτὸς πολλὰ δὴ ἀκήκοα, οὐ
[35]	τοῦ Σωκράτους ἐπὶ πολὺν ~χρόνον,	καὶ	αὐτός τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ
[66]	οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε βίᾳ	καὶ	αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα,
[19]	ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον,	καὶ	αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ πῶς
[20]	καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ	καὶ	αὐτοῦ τοῦ ~(ἀγαθοῦ καὶ δικαίου
[24]	ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ	καὶ	αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ
[7]	νῦν γέ μοι δοκεῖ τι	καὶ	αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί γὰρ
[3]	καὶ τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν	καὶ	αὐτῷ μοι ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ
[38]	~ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι	καὶ	αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ
[4]	ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι,	καὶ	ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην
[30]	φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ εἶναι	καὶ	βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ ~ὁρατόν·
[39]	εἰ ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς	καὶ	βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ (κατανοῆσαι,
[58]	καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς ἀμήχανος	καὶ	~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ
[60]	δὲ ὑγροῦ πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου	καὶ	βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ οἱ
[58]	~δὲ εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽ ἀσθενείας	καὶ	βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε εἶναι
[60]	καὶ πλείους, ~τὰ δὲ ἐλάττους	καὶ	βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν Τάρταρον
[60]	ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι δ᾽ οὓς	καὶ	βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε
[66]	ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν·	καὶ	γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ
[6]	ἔφη, τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών.	~(Καὶ	γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ
[59]	καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν.	Καὶ	γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα
[38]	Φαίδων, συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν.	Καὶ	γὰρ αὐτόν με νῦν ~ἀκούσαντά
[40]	ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως.	Καὶ	γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν περί του
[49]	πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης)	~Καὶ	γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν
[5]	τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς λέγειν.	Καὶ	γὰρ ἴσως (καὶ μάλιστα πρέπει
[2]	φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν	καὶ	γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες
[37]	εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο;	Καὶ	γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν ἁπτομένῳ
[36]	κατασαπήσεσθαι πρίν τι ἐκείνην παθεῖν	καὶ	γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι
[1]	~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι.	Καὶ	γὰρ οὔτε (τῶν πολιτῶν) Φλειασίων
[11]	~φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν.	Καὶ	γὰρ πολέμους καὶ στάσεις ~καὶ
[2]	γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι·	καὶ	γὰρ τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ
[37]	μὴ μόνον ἐν τῷ πρὶν	καὶ	γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν
[2]	καὶ τῶν λόγων, ὡς ἀδεῶς	καὶ	~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι ἐκεῖνον
[66]	δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε	~καὶ	γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν
[30]	οἴεσθαι χρὴ εἶναι καὶ βαρὺ	καὶ	γεῶδες καὶ ~ὁρατόν· ὃ δὴ
[36]	τε καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα	καὶ	~γεώδη ἐστὶ καὶ τοῦ θνητοῦ
[59]	δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ καὶ λίθοις	καὶ	γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις
[31]	γε ~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον γένος,	καὶ	γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους.
[23]	εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ τε	καὶ	~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ
[15]	καὶ πάλιν γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται	καὶ	γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων· καὶ
[11]	~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα	καὶ	γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν
[30]	καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ~ἐρῶσα	καὶ	γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό τε
[12]	αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν	καὶ	γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ
[24]	διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον,	καὶ	δεδιέναι τὸ τῶν παίδων, μὴ
[13]	~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι ἄρα	καὶ	δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες πλὴν
[13]	καίτοι ~ἄλογόν γε δέει τινὰ	καὶ	δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ μὲν
[49]	ἢ τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν,	καὶ	δεῖν τούτου ~μετασχεῖν τὰ μέλλοντα
[61]	Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα	καὶ	δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν ἐν τῷ
[50]	προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ	καὶ	δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν
[62]	σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην	καὶ	~δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν,
[47]	καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν	καὶ	δέον συνδεῖν καὶ συνέχειν οὐδὲν
[62]	οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι	(καὶ	δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι εἰς
[47]	τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν	καὶ	δέρματος ὃ συνέχει ~αὐτά· αἰωρουμένων
[28]	φύσις προστάττει, τῇ δὲ ἄρχειν	καὶ	~δεσπόζειν· καὶ κατὰ ταῦτα αὖ
[43]	οὐχ οἵας ἄγειν τε ~ταῦτα	καὶ	δεσπόζειν, καὶ οὔσης αὐτῆς πολὺ
[43]	~πάντα διὰ παντὸς τοῦ βίου	καὶ	δεσπόζουσα πάντας τρόπους, τὰ μὲν
[59]	καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς καθαρότητα.	Καὶ	δὴ καὶ θεῶν ἄλση τε
[35]	(ἢ) λόγου θείου τινός, διαπορευθῆναι.	καὶ	δὴ καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ
[65]	ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων,	καὶ	~δὴ καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽
[46]	οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος.	Καὶ	~δὴ καὶ περὶ ἡλίου οὕτω
[66]	ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων,	καὶ	δὴ καὶ τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων
[3]	τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ.	καὶ	δὴ καὶ τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν·
[61]	ἐρήμων τε τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων	καὶ	δὴ καὶ ὑπὸ γῆν ῥέων
[39]	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, αἰσχρόν,	καὶ	δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς
[1]	~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν τὴν πόλιν	καὶ	δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν
[3]	εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς,	~καὶ	διὰ ταῦτα ᾧ ἂν τὸ
[47]	εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ μέλη,	~καὶ	διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς
[49]	τῶν ὀκτὼ δυοῖν πλείω εἶναι,	καὶ	διὰ ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν,
[30]	σώματος διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι	καὶ	διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε
[60]	πληρωθέντα ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν	καὶ	διὰ τῆς γῆς, καὶ εἰς
[45]	εἰδέναι, περὶ ἄλλων τε πολλῶν	καὶ	διὰ τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο
[45]	ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται ~ἕκαστον	καὶ	διὰ τί ἀπόλλυται καὶ διὰ
[45]	~ἕκαστον καὶ διὰ τί ἀπόλλυται	καὶ	διὰ τί ἔστι. καὶ πολλάκις
[49]	ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει	καὶ	διὰ τὸ πλῆθος; ~Καὶ τὸ
[58]	τε ἐπὶ ~τῆς θαλάττης οἰκεῖν	καὶ	διὰ τοῦ ὕδατος ὁρῶν τὸν
[49]	~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ σμικρότητι,	καὶ	διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ τὴν
[49]	ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν ἢ μεγέθει,	καὶ	διὰ τοῦτο μεῖζον, διὰ τὸ
[15]	δὲ φθίνειν; ~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν	καὶ	διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι
[28]	θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ	καὶ	διαλυτῷ καὶ μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ
[60]	ἄλλως τε (μέγιστον τυγχάνει ὂν	καὶ	διαμπερὲς τετρημένον δι᾽ ὅλης ~τῆς
[29]	νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι	καὶ	διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς
[29]	ᾧ προσήκει ~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν	καὶ	διαπνεῖσθαι, οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν
[34]	σώματος ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα	καὶ	διαπτομένη ~οἴχηται καὶ οὐδὲν ἔτι
[36]	τις τὴν λύραν ἢ ~διατέμῃ	καὶ	διαρρήξῃ τὰς χορδάς, εἴ τις
[24]	ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος διαφυσᾷ	(καὶ	διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε καὶ ὅταν
[64]	οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ διαλεγόμενος	καὶ	~διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽
[2]	δὲ δακρύοντες, εἷς δὲ ἡμῶν	καὶ	διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που
[23]	τούτου, τότε καὶ αὐτὴν ~τελευτᾶν	καὶ	διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ
[47]	τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ	καὶ	~διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων,
[30]	ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ	(καὶ)	διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ
[65]	πάντα μοι τὸν χρόνον προσῄει	καὶ	διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν
[35]	μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν	καὶ	(διελθεῖν, εἴ πῃ ὑμῖν φαίνεται
[60]	καὶ κατὰ στενότερα καὶ εὐρύτερα	καὶ	διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ μὲν
[15]	καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ ἐναντίον που	καὶ	δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα δὴ
[63]	τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε	καὶ	(δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ
[13]	ᾖ καὶ ~ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη	καὶ	δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή,
[31]	ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην τε	καὶ	δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε καὶ
[67]	ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ ἄλλως ~φρονιμωτάτου	καὶ	δικαιοτάτου.
[47]	βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι,	καὶ	δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν τὴν δίκην
[20]	καλοῦ καὶ αὐτοῦ τοῦ ~(ἀγαθοῦ	καὶ	δικαίου καὶ ὁσίου καί, ὅπερ
[8]	μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς	καὶ	δὶς δώσων, ἐὰν δὲ δέῃ,
[8]	εἰ δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι	καὶ	δὶς καὶ τρὶς ~πίνειν τούς
[43]	τὸ τοιόνδε, οἷον καύματος ἐνόντος	καὶ	δίψους ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ
[9]	~διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται.	~Καὶ	δοκεῖ γέ που, ὦ Σιμμία,
[21]	ἀνάγκη, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ	καὶ	δοκοῦσί σοι πάντες ἔχειν διδόναι
[45]	ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη	καὶ	δόξα, ~ἐκ δὲ μνήμης καὶ
[11]	εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε	καὶ	δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς.
[57]	καὶ ὁ κίνδυνος νῦν δὴ	καὶ	δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ
[45]	καὶ δόξα, ~ἐκ δὲ μνήμης	καὶ	δόξης λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ
[28]	τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε	καὶ	δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν ἡ
[39]	τινος ~ἀληθοῦς καὶ βεβαίου λόγου	καὶ	δυνατοῦ (κατανοῆσαι, ἔπειτα διὰ τὸ
[35]	~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα	καὶ	δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ
[56]	ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον·	καὶ	ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς
[62]	εἰς τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι,	καὶ	ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε
[61]	~ποταμὸς τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει,	καὶ	ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς
[48]	τὴν εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι	καὶ	ἐγὼ διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ
[4]	ἔφη, μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου	Καὶ	ἐγὼ ἔν γε τῷ πρόσθεν
[5]	σαφές, ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν	καὶ	ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν
[66]	ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ	καὶ	ἐγὼ εὔχομαί τε ~καὶ γένοιτο
[3]	~τὰς πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν	καὶ	ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι παρὰ
[13]	οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ	καὶ	ἐγὼ κατά γε τὸ δυνατὸν
[40]	δόξει τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται.	Καὶ	ἐγώ μοι δοκῶ ἐν τῷ
[35]	~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ Σιμμίας·	καὶ	ἐγώ τέ σοι ἐρῶ ὃ
[38]	καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι.	(Καὶ	ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ ~εἴην
[65]	οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες	καὶ	ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως οὐ ποιήσω·
[48]	~Τοιοῦτόν τι καὶ ἐγὼ διενοήθην,	καὶ	ἔδεισα μὴ παντάπασι τὴν ψυχὴν
[46]	δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε	καὶ	ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ εὖ
[1]	ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις,	καὶ	ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι γενομένης
[12]	ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν	καὶ	ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν
[17]	Ὡσαύτως ~δέ, ὦ φίλε Κέβης,	καὶ	εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα
[46]	αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι·	καὶ	εἰ ἐν μέσῳ φαίη εἶναι
[58]	τινα καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν,	καὶ	εἰ ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη
[20]	τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα.	~Καὶ	εἰ μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε
[37]	ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως	καί,	εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν,
[22]	ψυχὰς πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι,	καὶ	εἰ μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε;
[56]	τάς γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας,	καὶ	εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως
[15]	καὶ γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων·	καὶ	εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν
[46]	ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι·	καὶ	εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην
[56]	αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς εἶδος	καὶ	εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν,
[6]	αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ	καί,	εἴ τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο
[37]	ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν,	~καὶ	εἴ τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη
[11]	δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων	καὶ	εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν
[19]	~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε	καὶ	εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν
[27]	καὶ αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται	καὶ	εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων
[49]	αἰτίας τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι,	καὶ	εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ
[42]	νοῦν τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν	καὶ	~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν
[50]	ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε	(καὶ	εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ
[42]	δὲ ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν	(καὶ	εἶναι κακή; καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς
[23]	αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν	καὶ	εἶναι πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον
[9]	ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν;	Καὶ	εἶναι ~τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς
[66]	καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο	καὶ	εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς τῇ
[23]	ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι πρὶν	καὶ	εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν
[41]	μὲν εἶναι ~τὴν ψυχὴν πρὶν	καὶ	εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ
[38]	~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι	καὶ	εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ μόνον
[31]	εὐδαιμονέστατοι, ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ	καὶ	εἰς βέλτιστον τόπον ~ἰόντες οἱ
[22]	μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι,	καὶ	~εἰς καλόν γε καταφεύγει ὁ
[62]	παράπαν εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον,	καὶ	εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους
[38]	μόνον τοῖς προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ	καὶ	εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι,
[31]	μελιττῶν ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων,	καὶ	εἰς ταὐτόν γε ~πάλιν τὸ
[34]	ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς	καὶ	εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι
[60]	ὀχετῶν καὶ διὰ τῆς γῆς,	καὶ	εἰς ~τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα,
[60]	~τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους παρέχεται	καὶ	(εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν τε
[60]	ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν	καὶ	εἰσρεῖν πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι
[15]	ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον	καὶ	ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον; ~Πάνυ
[16]	τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι	καὶ	(ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν,
[16]	μὲν ~καθεύδειν, τὸ δὲ ἐγρηγορέναι,	καὶ	ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι
[51]	τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον γίγνεσθαι	καὶ	ἐκ τοῦ ~μείζονος τὸ ἔλαττον,
[11]	σῶμα, δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ·	καὶ	~ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας
[60]	συρρέουσί τε πάντες οἱ ποταμοὶ	καὶ	ἐκ ~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται
[33]	σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι,	καὶ	ἐκ τούτων ἄμοιρος εἶναι τῆς
[25]	ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ) ψυχή ἐστιν,	καὶ	ἐκ τούτων θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι
[59]	~λευκὴ γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν,	καὶ	ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην
[27]	εἴδει καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν	καὶ	ἐκ (τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ
[27]	αὖ σοι δοκεῖ τῷ εἴδει	καὶ	ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ
[17]	τῷ ὄντι καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι	καὶ	ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας
[48]	πρὸς τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι	καὶ	ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι
[46]	γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν	καὶ	ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν
[60]	αὐτὸς ὁ ῥύαξ· ὧν δὴ	καὶ	ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς
[14]	ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος,	καὶ	ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς
[62]	τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην,	καὶ	ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι
[60]	ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω	καὶ	ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ
[62]	φέρονται αὖθις εἰς τὸν Τάρταρον	καὶ	ἐκεῖθεν πάλιν εἰς τοὺς ποταμούς,
[3]	ἔφη, ἀπαγέτω τις αὐτὴν ~οἴκαδε	~Καὶ	ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν τινες τῶν
[53]	τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι, ἀλλὰ	καὶ	~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ τι
[60]	ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ καὶ ἄλλοθι	καὶ	ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν
[2]	ἄνευ ~θείας μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ	καὶ	ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ
[3]	δ᾽ οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν	καὶ	~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν
[66]	τὰ περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα,	καὶ	~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν ὃ
[11]	παραπῖπτον ~θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν	καὶ	ἐκπλήττει, ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπ᾽
[15]	τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν πράγματος	καὶ	~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις,
[49]	~κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς εἶναι	καὶ	ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ αὐτῷ
[42]	καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε	καὶ	ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ οὖν
[63]	τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ	καὶ	ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει
[30]	ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε	καὶ	ἕλκεται πάλιν εἰς ~τὸν ὁρατὸν
[49]	γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι	~καὶ	ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ, καὶ
[38]	Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ	καὶ	ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει,
[35]	βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ αὖ	καὶ	ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον
[47]	ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ	καὶ	ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε
[49]	ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι	καὶ	ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι
[64]	ὅτι ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς	καὶ	ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ
[4]	ὥσπερ οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι,	καὶ	ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ
[22]	πάντα ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες·	καὶ	~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί
[41]	μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι,	καὶ	ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς
[24]	δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις	καὶ	ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ
[29]	μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ ~σῶμα,	καὶ	ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ δὴ
[33]	ἀλλὰ μὴ αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς,	καὶ	ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην, καὶ
[20]	καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες	καὶ	~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε
[20]	~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι	καὶ	ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ
[18]	τοῦτο· ἔγνωσάν τε τὴν λύραν	καὶ	~ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ
[29]	χαριέντως ~ἔχων τὸ σῶμα τελευτήσῃ	καὶ	ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ
[41]	μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν γεωμετρίᾳ	καὶ	ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ
[36]	αἵ τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις	καὶ	ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις
[49]	~οὐσίας ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ,	καὶ	ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην
[66]	τὰ δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ	καὶ	ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ~οὐδὲν
[12]	καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι	καὶ	ἐν τῷ (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽
[12]	καὶ ~οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν	καὶ	ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ
[49]	ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε	~καὶ	ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν
[35]	ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες	καὶ	ἐν (τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε
[13]	μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε	καὶ	ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη.
[11]	τοῦ ~σώματος, πρότερον δ᾽ οὔ.	Καὶ	ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως,
[53]	αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν, ἀλλὰ	καὶ	ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος; ~Πῶς
[43]	ὧν φησί τις αὐτὴν (εἶναι,	καὶ	ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα διὰ παντὸς
[43]	κατὰ τὸ σῶμα πάθεσιν ἢ	καὶ	ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ τὸ τοιόνδε,
[61]	Ὠκεανός ἐστιν, ~τούτου δὲ καταντικρὺ	καὶ	ἐναντίως ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽
[65]	δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ,	καὶ	ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον, εἰ
[59]	ἀέρα πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας·	καὶ	ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ
[60]	δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς,	καὶ	ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ
[62]	Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς	καὶ	ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει τὸ
[10]	τοῦ ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὐκοῦν	καὶ	ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ
[39]	ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους	καὶ	~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός
[44]	~οἶμαι, ὦ Κέβης, ἃ λέγεις·	καὶ	ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα μή
[3]	κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ σκέλος	καὶ	ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ τρίβων
[27]	ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γένηται	καὶ	ἐξῇ αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί τε
[60]	καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ (εἰσιὸν	καὶ	ἐξιόν. ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ
[61]	ῥεύματα, ὧν τὸ ~μὲν μέγιστον	καὶ	ἐξωτάτω ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ
[42]	πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν τε	καὶ	ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε καὶ
[66]	~μετὰ τοῦτο αὖθις τὰς κνήμας·	καὶ	ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι
[23]	γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν	καὶ	ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε
[37]	τὰς ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν	καὶ	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι εἶναι
[23]	ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ μέντοι	καὶ	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ
[23]	ψυχή, δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι	καὶ	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον ἔσται
[34]	οὕτω δεῖν ἕως ἂν ζῇ,	καὶ	ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς
[66]	~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε	καὶ	ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ δὲ
[9]	ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό τε	καὶ	ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας γελάσας,
[62]	εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι	καὶ	ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ
[42]	ὅς, ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ	καὶ	ἐπὶ πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο
[22]	καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία,	καὶ	ἐπὶ ταύτην τὰ ἐκ τῶν
[7]	ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ,	καὶ	ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι,
[2]	~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης	καὶ	Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης·
[33]	οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε	καὶ	ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν ~(καὶ φόβων)
[11]	τοῦ ὄντος θήραν. Ἐρώτων δὲ	καὶ	~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ εἰδώλων
[13]	~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι	καὶ	ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽
[4]	~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί τε	(καὶ	ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς θέουσι
[19]	ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ	καὶ	ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ ἔστιν; ~Πάνυ
[20]	ἤτοι ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ γεγόναμεν	καὶ	ἐπιστάμεθα διὰ βίου ~πάντες, ἢ
[65]	ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε	καὶ	ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς μὲν
[39]	δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας τε	καὶ	ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία,
[53]	~Πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ, ἔφη,	καὶ	ἕπομαι. ~Πάλιν δή μοι, ἔφη,
[44]	ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει τε	καὶ	ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ γὰρ
[4]	Ὦ Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν ~ποίει	καὶ	ἐργάζου Καὶ ἐγὼ ἔν γε
[4]	οὖν, ~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ φράζε,	καὶ	ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ
[30]	ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα	καὶ	~ἐρῶσα καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ
[64]	(ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν,	καὶ	ἐρωτᾷ δὴ πῶς με θάπτῃ.
[35]	γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν τε χρὴ	καὶ	ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως
[25]	ἧς λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι	καὶ	ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως
[37]	ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι εἶναι	καὶ	ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ
[33]	ὃ πάντων μέγιστόν τε κακῶν	καὶ	ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο πάσχει καὶ
[1]	~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων	καὶ	ἔσωσέ τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη.
[13]	ἐνθάδε δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι	καὶ	ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν
[39]	οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε	καὶ	ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων
[18]	μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ, ἀλλὰ	~καὶ	ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ ἡ
[52]	ἕτερόν τι πυρὸς τὸ θερμὸν	καὶ	ἕτερόν τι χιόνος τὸ ψυχρόν;
[39]	οὐκ ὤν, καὶ αὖθις ~ἕτερος	καὶ	ἕτερος· καὶ μάλιστα δὴ οἱ
[45]	τῇ κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος ἵππου·	καὶ	ἔτι γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ
[2]	Κριτόβουλος καὶ ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ	καὶ	ἔτι Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης καὶ
[56]	Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε	καὶ	ἔτι μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ
[59]	τῶν ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως,	καὶ	ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ
[59]	οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι	καὶ	ἔτι τούτων καλλίω. Τὸ δ᾽
[59]	αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι	καὶ	ἔτι χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ
[50]	δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα,	καὶ	ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος
[8]	~τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι	καὶ	εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι
[5]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν	καὶ	Εὔηνος καὶ πᾶς ὅτῳ ἀξίως
[4]	τινές ~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ	καὶ	Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς,
[20]	ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι	καὶ	εὐθὺς γενόμενοι οὐ μόνον τὸ
[66]	ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς	καὶ	εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν οἱ
[38]	πρῶτον μὲν τοῦτο, ὡς ~ἡδέως	καὶ	εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων
[41]	~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς	καὶ	εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς
[60]	τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα	καὶ	εὐρύτερα καὶ διεξόδους ἔχειν, ᾗ
[42]	τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν,	καὶ	ἔχειν ἐν αὑτῇ ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ
[30]	γεῶδες καὶ ~ὁρατόν· ὃ δὴ	καὶ	ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί
[41]	σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται,	καὶ	ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος, ψυχῆς
[58]	καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν	καὶ	(ἡ) γῆ ᾖ, καὶ πρὸς
[13]	τοιούτων πάντων καὶ ἡ σωφροσύνη	καὶ	ἡ ~δικαιοσύνη καὶ ἀνδρεία, καὶ
[3]	εἰς τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ	καὶ	ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ
[53]	γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει,	καὶ	ἡ δυὰς τῷ ~περιττῷ καὶ
[62]	μετασχεῖν· καλὸν γὰρ τὸ ἆθλον	καὶ	ἡ ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν
[59]	ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε	καὶ	ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς τὴν
[41]	ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον	καὶ	ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ
[20]	οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι,	καὶ	ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν εἴη.
[13]	οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία, οὐ	καὶ	ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω
[52]	οὕτως πέφυκε καὶ ἡ τριὰς	καὶ	ἡ πεμπτὰς καὶ ὁ ἥμισυς
[13]	προσήκει; ~Πάντως δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν	καὶ	ἡ σωφροσύνη, ἣν καὶ οἱ
[13]	(κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων πάντων	καὶ	ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ ~δικαιοσύνη
[4]	ἐπειδὴ ἥ τε δίκη ἐγένετο	καὶ	ἡ τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ
[52]	τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως πέφυκε	καὶ	ἡ τριὰς καὶ ἡ πεμπτὰς
[52]	Λέγω δὲ αὐτὸ εἶναι οἷον	καὶ	ἡ τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα
[58]	οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς	(καὶ	ἡ ὡς ~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε
[9]	γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι	καὶ	ᾗ ἄξιοί εἰσιν θανάτου καὶ
[33]	σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί τῳ	καὶ	ἡγεῖσθαι περὶ ὃ ἂν μάλιστα
[39]	θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ τε πάντας	καὶ	ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι
[28]	μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν τε	καὶ	~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν
[57]	τὸν ~βίον διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων	καὶ	ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα, ᾤκησεν ~τὸν
[46]	τὸν νοῦν εἶναι πάντων αἴτιον,	καὶ	ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει,
[39]	σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης,	καὶ	~ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ εἶναι
[44]	ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε	καὶ	ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ πράξειν
[44]	που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον	καὶ	ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ
[39]	ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν ~ἀπώσαιτο	καὶ	ἤδη τὸν λοιπὸν βίον μισῶν
[13]	~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων	καὶ	ἡδονῶν καὶ ~φόβων καὶ τῶν
[30]	αὐτοῦ ὑπό τε τῶν ἐπιθυμιῶν	καὶ	ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν
[65]	πολλὰ ἄττα μετὰ ταῦτα διελέχθη,	καὶ	ἧκεν ὁ τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης
[3]	ὡς ~πρῳαίτατα εἰς τὸ εἰωθός.	Καὶ	ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ
[19]	~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε	καὶ	ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις
[44]	~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν τε	καὶ	ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ δὲ
[7]	λόγον, ὅτι οὕτω ῥᾳδίως φέρεις	καὶ	ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς,
[22]	καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν	καὶ	~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ μὴ
[7]	τε εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν	καὶ	ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα εἶναι. Τὸ
[58]	ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι αὐτό,	καὶ	ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων
[58]	τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ τοῦτο	καὶ	ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ ἔν
[6]	θεοὺς εἶναι ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους	καὶ	ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἓν τῶν
[66]	ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε.	~Καὶ	ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε καὶ
[17]	ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω,	καὶ	ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι
[19]	~Τί οὖν; Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν	καὶ	ἡμεῖς ἢ οὒ περί τε
[65]	αὐτόν, Καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε,	καὶ	ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ ἅμα
[31]	εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν	καὶ	~ἥμερον γένος, ἤ που μελιττῶν
[8]	(Κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ	καὶ	~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ
[3]	εἰς τὸ εἰωθός. Καὶ ἥκομεν	καὶ	ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ
[35]	ὁ Σωκράτης, ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο,	καὶ	ἡμῶν οἱ πλεῖστοι· Κέβης δὲ
[66]	μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν.	~Καὶ	ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως μὲν
[65]	χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο ἐνίοτε	καὶ	ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν
[44]	ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς	καὶ	ἦν ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς
[65]	αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς.	Καὶ	ἦν ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν·
[44]	δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ	καὶ	ἦν που πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον
[65]	ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο	καὶ	ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ παιδία
[25]	τὸ ὄν, μή ποτε μεταβολὴν	καὶ	ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν
[58]	τε εἴην, ἅμα δέ, εἰ	~καὶ	ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι δοκεῖ
[4]	δὴ οὓς προχείρους εἶχον μύθους	καὶ	~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα
[38]	~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας	καὶ	ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν πρὸς
[42]	καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον	καὶ	ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο εἶναι, ψυχήν;
[16]	σύ, ἔφη, οὕτω περὶ ζωῆς	καὶ	θανάτου. Οὐκ ἐναντίον μὲν ~φῂς
[64]	καὶ φάναι ~τοὐμὸν σῶμα θάπτειν,	καὶ	θάπτειν (οὕτως ὅπως ἄν σοι
[59]	τὴν μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι	(καὶ)	θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν δὲ
[57]	τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ πολλοὶ	καὶ	θαυμαστοὶ τῆς γῆς ~τόποι, καὶ
[36]	καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν τι	καὶ	(θεῖόν ἐστιν ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ
[41]	φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ ~ὅμως	καὶ	θειότερον καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ
[44]	ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ ψυχὴ	καὶ	θεοειδὲς καὶ ἦν ἔτι πρότερον,
[15]	διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι	καὶ	~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω, κἂν
[52]	ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα	καὶ	~θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος τοῦ θερμοῦ
[55]	οἴχεται ἀπιόντα· καὶ περὶ πυρὸς	καὶ	θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων οὕτως
[60]	ἀμήχανα μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν	καὶ	θερμῶν ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ
[59]	~ἀέρος πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ	καὶ	θεῶν ἄλση τε καὶ ἱερὰ
[28]	εἶναι ψυχή, τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ	καὶ	θνητῷ καὶ πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ
[59]	τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά τε	καὶ	ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ πάντα
[30]	σωματοειδές, οὗ τις ἂν ἅψαιτο	καὶ	~ἴδοι καὶ πίοι καὶ φάγοι
[59]	δὴ καὶ θεῶν ἄλση τε	καὶ	ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν ~οἷς
[31]	εἰς τὰ ~τῶν λύκων τε	καὶ	ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ
[35]	ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν κύκνων	καὶ	ἱερὸς τοῦ ~αὐτοῦ θεοῦ, καὶ
[38]	πρᾴως ἐβοήθει τῷ λόγῳ; (ἢ)	καὶ	ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς; Πάντα
[31]	~τῶν λύκων τε καὶ ἱεράκων	καὶ	ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ ἂν
[45]	μείζων (εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ,	καὶ	~ἵππος ἵππου· καὶ ἔτι γε
[22]	εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει,	καὶ	ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε εἶναι
[49]	τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως	καὶ	ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ,
[10]	γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ σῶμα,	καὶ	καθ᾽ ὅσον δύναται μὴ ~κοινωνοῦσα
[62]	λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε	καὶ	καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες
[32]	καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει τε	καὶ	καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται ἐκείνῃ
[29]	τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον	~καὶ	καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου
[33]	εἶναι τῆς τοῦ θείου τε	καὶ	~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα,
[60]	ποταμούς, πολλοὺς δὲ ὑγροῦ πηλοῦ	καὶ	~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν
[59]	καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων	καὶ	καθαρωτέρων ἢ τούτων· τὴν μὲν
[5]	(τὰ σκέλη ἐπὶ τὴν γῆν,	καὶ	καθεζόμενος ~οὕτως ἤδη τὰ λοιπὰ
[64]	εἰς αὐτὸ τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ	καὶ	κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς.
[14]	διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς	καὶ	καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ
[47]	βελτίστου, ~εἰ μὴ δικαιότερον ᾤμην	καὶ	κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν
[41]	ἡ ψυχὴ ~ὅμως καὶ θειότερον	καὶ	(κάλλιον ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται
[59]	~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ ἔτι πλειόνων	καὶ	καλλιόνων ἢ ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν.
[35]	πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ ~πλεῖστα	καὶ	κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι μέλλουσι
[58]	τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος	καὶ	καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ παρὰ
[15]	~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις,	καὶ	καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν ~αὐξάνεσθαι,
[62]	τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί τε	καὶ	καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς ἀπέκτειναν,
[42]	δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ	καὶ	καλῶς δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς,
[66]	τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε ἄγετε	καὶ	καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν
[32]	κατὰ τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν	καὶ	καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς
[18]	μήν, ἔφη ὁ Κέβης ὑπολαβών,	καὶ	κατ᾽ ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον,
[15]	εἰ βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ	καὶ	κατὰ ζῴων πάντων καὶ φυτῶν,
[60]	εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ	καὶ	κατὰ στενότερα καὶ εὐρύτερα καὶ
[28]	τῇ δὲ ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν·	καὶ	κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν σοι
[42]	ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν, ὥστε	καὶ	κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν
[18]	τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα,	καὶ	κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς
[58]	τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν	καὶ	καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν τῇ
[39]	ὅτι τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι	καὶ	~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε τῶν
[65]	ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι	καὶ	καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν
[60]	Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ κυμαίνει ἄνω	καὶ	κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ καὶ
[60]	~Ταῦτα δὲ πάντα κινεῖν ἄνω	καὶ	κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν
[41]	ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι;
[13]	ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς
[8]	οὕτως ἔχοι, ὦ ~Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι
[8]	γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, εἰ μὲν μὴ ᾤμην
[63]	οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς
[2]	Σιμμίας τέ γε ὁ Θηβαῖος	καὶ	Κέβης καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν
[23]	μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν,
[32]	ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται
[34]	δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν
[40]	δή, ἔφη, ὦ Σιμμία τε	καὶ	Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ τὸν
[22]	ἔφη ὁ Σωκράτης· δεῖ γὰρ	καὶ	Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ
[38]	νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε	καὶ	~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽
[35]	~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ	καὶ	κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν
[13]	φρόνησις μὴ καθαρμός τις ᾖ.	Καὶ	~κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς τελετὰς
[2]	Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ; Ἀρίστιππος	καὶ	Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα·
[46]	οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν	καὶ	κοινῇ πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον
[3]	τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν (τε	καὶ	~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος
[63]	περὶ τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε	καὶ	κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ
[13]	μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν	καὶ	κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις μόνοις
[60]	~τε καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς	καὶ	κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ πάλιν
[2]	ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων παρῆν	καὶ	Κριτόβουλος καὶ ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ
[2]	Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ	καὶ	Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος
[60]	τὸ ὑγρὸν τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ	~καὶ	κυμαίνει ἄνω καὶ κάτω, καὶ
[43]	ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι δή, κραδίη·	καὶ	κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽
[12]	ἄρα τις τῷ ὄντι ~ἐρῶν,	καὶ	λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν ταύτην
[3]	δέ τις διώκῃ τὸ ἕτερον	καὶ	λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ
[21]	ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ	καὶ	λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον τινὰ
[46]	τινός, ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος,	καὶ	λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν
[62]	ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε	καὶ	λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ δὲ
[59]	ὑπὸ τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ	καὶ	λίθοις καὶ γῇ καὶ τοῖς
[60]	οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε	καὶ	λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας
[61]	~τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ καόμενον,	καὶ	λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς παρ᾽
[39]	τὸν λοιπὸν βίον μισῶν τε	καὶ	λοιδορῶν τοὺς λόγους ~διατελοῖ, τῶν
[33]	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται	καὶ	λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης
[34]	ἐκείνης, αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς	καὶ	λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν
[13]	ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς	καὶ	λύπας πρὸς λύπας καὶ φόβον
[33]	~Πῶς δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ	καὶ	λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ
[33]	τῶν ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν	καὶ	λυπῶν ~(καὶ φόβων) καθ᾽ ὅσον
[18]	ὅς· ἔστιν ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα	καὶ	λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ
[18]	τοιάδε· ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου	καὶ	λύρας. ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν
[36]	καὶ περὶ ἁρμονίας ἄν τις	καὶ	λύρας τε καὶ ~χορδῶν τὸν
[41]	Ὁ δὲ περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως	καὶ	μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας
[47]	τοῦ βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ ἂν	καὶ	μακρὰ ῥᾳθυμία εἴη τοῦ ~λόγου.
[57]	ἡγεμὼν κομίζει ἐν πολλαῖς χρόνου	καὶ	μακραῖς περιόδοις. Ἔστι δὲ ~ἄρα
[13]	οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν;	~Καὶ	μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων
[55]	ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ πῶς δοκεῖ;	~Καὶ	μάλα γε ἱκανῶς, ὦ Σώκρατες.
[20]	ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν εἴη.	~Καὶ	μάλα δὴ οὕτως ἔχει, ὦ
[66]	~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος	καὶ	μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν.
[66]	τῷ Σωκράτει. ~Καὶ ὃς λαβὼν	καὶ	μάλα ἵλεως, ὦ Ἐχέκρατες, οὐδὲν
[54]	ὡς ἐκ ~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται;	~Καὶ	μάλα σφόδρα, ἔφη ὁ Κέβης.
[39]	καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ ἕτερος·	καὶ	μάλιστα δὴ οἱ (περὶ τοὺς
[64]	ὅπως ἄν σοι φίλον ᾖ	καὶ	~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽
[5]	οὐδεὶς λέγειν. Καὶ γὰρ ἴσως	(καὶ	μάλιστα πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν
[47]	ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον	καὶ	μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ
[42]	~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς ἐπὶ πλέον	καὶ	μᾶλλον ἢ ἐπ᾽ ἔλαττον καὶ
[59]	θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας τε	καὶ	μαντείας καὶ αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν
[11]	Καὶ γὰρ πολέμους καὶ στάσεις	~καὶ	μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ
[38]	ἔγωγ᾽ ἄν, εἰ σὺ ~εἴην	καί	με διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον
[49]	σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν;	Καὶ	μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ
[49]	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν	καὶ	μέγα καὶ τἆλλα πάντα· ἃ
[59]	αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει	καὶ	μεγάλα καὶ πανταχοῦ ~τῆς γῆς,
[61]	οὖν δὴ ἄλλα πολλά τε	καὶ	μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι·
[62]	τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς	καὶ	μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους καὶ
[39]	ὅς, περὶ τῶν σφόδρα σμικρῶν	καὶ	μεγάλων· οἴει τι ~σπανιώτερον εἶναι
[2]	Θηβαῖος καὶ Κέβης καὶ Φαιδώνδης	καὶ	Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε καὶ Τερψίων.
[50]	Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε	καὶ	μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ ~ὢν
[49]	οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ; ~Δοκεῖ.	~Καὶ	μεγέθει ἄρα τὰ μεγάλα μεγάλα
[50]	εἶναι ἐν τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα,	καὶ	μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ
[57]	τε καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ	καὶ	μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν
[37]	Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει,	Καὶ	μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει
[13]	καὶ φόβον πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι,	~(καὶ)	μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα,
[57]	δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ τυχεῖν	καὶ	μείναντας ὃν χρὴ χρόνον ἄλλος
[31]	καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε	καὶ	μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας τε
[31]	τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν	καὶ	~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ.
[2]	δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς	καὶ	Μενέξενος καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν
[43]	τρόπους, τὰ μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα	καὶ	μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ
[25]	καὶ τῷ ποίῳ τινὶ οὔ>	καὶ	~μετὰ τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον
[66]	αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη.	Καὶ	~μετὰ τοῦτο αὖθις τὰς κνήμας·
[13]	φρόνησις, (καὶ τούτου ~μὲν πάντα)	καὶ	μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε καὶ
[62]	~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν τι πράξαντες,	καὶ	μεταμέλον αὐτοῖς τὸν ἄλλον βίον
[36]	ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς	καὶ	μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα εἰ
[57]	οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς τε	καὶ	μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα, καὶ
[30]	~τῆς προτέρας τροφῆς κακῆς οὔσης.	καὶ	μέχρι γε τούτου πλανῶνται, ἕως
[65]	ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου	καὶ	μὴ ἄλλως ποίει. ~Καὶ ὁ
[66]	Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε	καὶ	μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη,
[17]	ἑτέρου μόνον ~εἰς τὸ καταντικρὺ	καὶ	μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ
[20]	ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην ~ἔχειν	καὶ	μὴ ἀπολωλεκέναι· ἢ οὐ τοῦτο
[36]	ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην	καὶ	μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ
[31]	καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας	~καὶ	μὴ διηυλαβημένους εἰς τὰ τῶν
[38]	γε ἡμῖν ὁ λόγος ~τελευτήσῃ	καὶ	μὴ δυνώμεθα αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ
[64]	βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ με	καὶ	μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ
[64]	δὲ ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε	καὶ	μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη
[54]	μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε.	Καὶ	μή μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ
[64]	~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων ῥᾷον φέρῃ,	καὶ	μὴ ὁρῶν μου τὸ σῶμα
[17]	τούτῳ τῷ σχήματι τὰ τεθνεῶτα	καὶ	μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ
[40]	μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο εὐλαβηθῶμεν,	καὶ	μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν ψυχὴν
[63]	εἶναι λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον	καὶ	μὴ πράγματα ~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν
[35]	μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν	καὶ	μὴ προαφίστασθαι πρὶν ἂν πανταχῇ
[3]	ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν	καὶ	μὴ πρότερον παριέναι ἕως ἂν
[17]	πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα (τεθνάναι	καὶ	~μηδὲν ζῆν; Εἰ γὰρ ἐκ
[28]	πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ	καὶ	μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ
[25]	ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως	καὶ	μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ
[2]	δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων)	~Καὶ	μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος.
[15]	~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν οὕτω, ἔφη.	~Καὶ	μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου γε τὸ
[18]	εἶναι, ταῖς δὲ ~κακαῖς κάκιον)	~Καὶ	μήν, ἔφη ὁ Κέβης ὑπολαβών,
[41]	νῦν ~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ.	~Καὶ	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ
[41]	συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Καὶ	μήν, ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει
[38]	δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων)	~Καὶ	μήν, ὦ Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας
[35]	~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ Σιμμίας ἔφη·	Καὶ	μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ σοι
[62]	τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς δὲ πατραλοίας	καὶ	μητραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν
[39]	τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε	καὶ	μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία
[57]	~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ	καὶ	μόγις ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος
[3]	μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε.	Καί	μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν
[7]	φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν;	Καί	μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς σὲ
[47]	καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα.	Καί	μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ
[46]	κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν,	καί	μοι φράσειν ~πρῶτον μὲν πότερον
[49]	~μετασχεῖν τὰ μέλλοντα δύο ἔσεσθαι,	καὶ	μονάδος ὃ ἂν μέλλῃ ἓν
[28]	θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ	καὶ	μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ
[33]	τοῦ θείου τε καὶ ~καθαροῦ	καὶ	μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις,
[12]	ὥς φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα	καὶ	μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ
[42]	ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν τε	καὶ	μοχθηρίαν (καὶ εἶναι κακή; καὶ
[5]	μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε	καὶ	μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς
[58]	φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ	καὶ	μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι,
[47]	τὰ τοιαῦτα ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ	καὶ	νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω
[29]	καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε	καὶ	νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα,
[47]	~μου τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν	καὶ	νεύρων, καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ
[28]	τῷ μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ	καὶ	νοητῷ καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ
[57]	ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε	καὶ	νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος λέγω.
[59]	τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε	καὶ	νόσους παρέχει. τὴν δὲ γῆν
[31]	μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας τε	καὶ	νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι;
[35]	θείου τινός, διαπορευθῆναι. καὶ δὴ	καὶ	νῦν ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι,
[23]	τε καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης,	καὶ	νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν
[41]	θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ	καὶ	νῦν ~ἐμμένω ὡς οὐδενὶ λόγῳ.
[1]	εἰς Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ	καὶ	νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽
[65]	πώποτε δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ	καὶ	νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ
[38]	μου ὁ λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται	καὶ	νῦν καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν
[23]	ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ λέγετε	καὶ	νῦν. ~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς
[55]	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν	καὶ	νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου, εἰ
[65]	ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος,	καὶ	νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει.
[36]	συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ	καὶ	ξηροῦ καὶ ὑγροῦ καὶ ~τοιούτων
[19]	Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι μὲν ἴσοι	καὶ	ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα τῷ
[60]	~καὶ κυμαίνει ἄνω καὶ κάτω,	καὶ	ὁ ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα
[66]	ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε	καὶ	ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ
[27]	Σώκρατες, ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου,	~καὶ	ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ
[35]	ἥ τε ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν	καὶ	ὁ ἔποψ, ἃ δή φασι
[52]	ἡ τριὰς καὶ ἡ πεμπτὰς	καὶ	ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας,
[44]	τι βούλει, προσθῇς ἢ ἀφέλῃς.	~Καὶ	ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε
[49]	ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα;	~Καὶ	ὁ Κέβης γελάσας, ἔγωγε, ἔφη.
[24]	ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων.	~Καὶ	ὁ Κέβης ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων,
[49]	λέγεις, ὅ τε Σιμμίας ἅμα	καὶ	ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία,
[6]	ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην.	~Καὶ	ὁ Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω
[57]	ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός,	καὶ	ὁ κίνδυνος νῦν δὴ καὶ
[66]	πείθου καὶ μὴ ἄλλως ποίει.	~Καὶ	ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ
[65]	δὲ μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.	~(Καὶ	ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη,
[65]	εἰς οἴκημά τι ὡς λουσόμενος,	καὶ	ὁ ~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς
[47]	αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ	καὶ	ὁ μέν τις δίνην ~περιτιθεὶς
[66]	ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι.	Καὶ	ὁ παῖς ~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν
[2]	τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ Κριτόβουλος	καὶ	ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι
[7]	πείθεσθαι ὅτι ἄν τις εἴπῃ.	~Καὶ	ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη,
[9]	~πάλαι προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον.	~Καὶ	ὁ Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν
[35]	μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν.	~Καὶ	ὁ Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν,
[5]	ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι.	~Καὶ	ὁ Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη,
[58]	ὡς ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι.	~(καὶ	ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη,
[41]	τούτου ἄλλο ποτέ τι δόξειεν.	~Καὶ	ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι,
[65]	~Καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει.	~Καὶ	ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν,
[3]	οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους	Καὶ	~ὁ Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν
[8]	~πίνειν τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας.	~Καὶ	ὁ Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν
[65]	~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ.	~Καὶ	ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε, ἔφη,
[35]	Σιμμίας σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην.	Καὶ	ὁ Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο,
[36]	οὐ ~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι.	~(Καὶ	ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη,
[51]	τοῦτο οὐκ ἄν ποτε γένοιτο.	~Καὶ	ὁ Σωκράτης παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν
[55]	~Τὸ δὲ δίκαιον μὴ δεχόμενον	καὶ	ὃ ἂν μουσικὸν μὴ δέχηται;
[63]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης	καὶ	οἱ ἄλλοι, εἰς ~αὖθις ἔν
[2]	εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην	~καὶ	οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ,
[3]	ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ ἐγὼ	καὶ	οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν ~Σωκράτη,
[16]	ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά τε	καὶ	οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη.
[58]	Ἣδε μὲν γὰρ ἡ γῆ	καὶ	οἱ λίθοι καὶ ἅπας ὁ
[62]	τε καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες	καὶ	οἱ μή. Καὶ οἳ μὲν
[10]	~ἀνθρώποις, ἢ τά γε τοιαῦτα	καὶ	οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν,
[13]	~Οὐκοῦν καὶ ἡ σωφροσύνη, ἣν	καὶ	οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ
[61]	ἐστὶν ὃν ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα, οὗ	καὶ	οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ
[13]	καθαρμός τις ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι	καὶ	οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν οὗτοι
[41]	ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ	καὶ	~(οἱ φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες
[62]	ὁσίως βιώσαντες καὶ οἱ μή.	Καὶ	οἳ μὲν ἂν ~δόξωσι μέσως
[33]	ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι	~καὶ	οἵα μηδέποτε εἰς Ἅιδου καθαρῶς
[43]	διανοούμενον ὡς ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης	καὶ	~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ
[58]	ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι	καὶ	οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς
[12]	σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι,	καὶ	~οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ
[9]	καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν θανάτου	καὶ	οἵου ~θανάτου οἱ ὡς ἀληθῶς
[6]	ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε	καὶ	οἷς ~βέλτιον ὂν> τεθνάναι ἢ
[19]	τὰ ἐν τοῖς ξύλοις τε	καὶ	οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις;
[60]	ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι.	~Καὶ	ὅλην μὲν δὴ τὴν γῆν
[39]	μὲν ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων σπάνια	καὶ	ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα
[37]	ἐστι, τὸ δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον	καὶ	ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη
[43]	ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν που	καὶ	Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ
[33]	χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε	καὶ	ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα μηδέποτε
[23]	τε τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν	καὶ	ὃν πρὸ τούτου ~ὡμολογήσαμεν, τὸ
[37]	τῷ αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι,	~καί,	ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν,
[20]	~(ἀγαθοῦ καὶ δικαίου καὶ ὁσίου	καί,	ὅπερ λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς
[49]	εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ	καὶ	~ὅπως προσγενομένη· οὐ γὰρ ἔτι
[45]	τὰς αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ~ἀκούειν	καὶ	ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων
[33]	τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν τε	καὶ	ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ
[30]	εἶναι καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες	καὶ	~ὁρατόν· ὃ δὴ καὶ ἔχουσα
[43]	τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις	καὶ	ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς ἄλλη
[18]	μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα	καὶ	ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν οἷοί
[41]	ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε	καὶ	ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι,
[58]	ἦ δ᾽ ὅς, τοῦτο πέπεισμαι.	~Καὶ	ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[30]	ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ	καὶ	ὁρῶνται. ~Εἰκός γε, ὦ Σώκρατες.
[35]	ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν ~συμφοράν.	~Καὶ	ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα
[66]	~ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει.	~Καὶ	ὃς λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως,
[66]	καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν,	καὶ	ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν
[47]	ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ καὶ νεῦρα	καὶ	ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν
[52]	ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ	καὶ	ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία
[20]	αὐτοῦ τοῦ ~(ἀγαθοῦ καὶ δικαίου	καὶ	ὁσίου καί, ὅπερ λέγω, περὶ
[62]	μὲν ~διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς	καὶ	ὁσίως βιώσαντες καὶ οἱ μή.
[47]	ἄνευ τοῦ τὰ τοιαῦτα ἔχειν	καὶ	~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ ὅσα
[45]	παρέχων τοῦ ~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν	καὶ	ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων δὲ γίγνοιτο
[60]	ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ αὐτῷ	καὶ	ὅταν εἰς τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα
[60]	ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς γῆς ὁρμήσῃ	καὶ	~ὅταν εἰς τὸ ἐπὶ τάδε,
[39]	καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις ~ἕτερον·	καὶ	ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ τις
[24]	διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε	καὶ	ὅταν τύχῃ τις μὴ ἐν
[46]	τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ ἄμεινον	~καὶ	ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην
[49]	ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ	καὶ	ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ
[6]	τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι	καὶ	οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν ἐκ
[19]	τι τῶν ὄντων, (ἐνδεῖ δὲ	καὶ	οὐ δύναται ~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον)
[59]	ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ	καὶ	οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ
[33]	καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο πάσχει	καὶ	οὐ ~λογίζεται αὐτό. ~Τί τοῦτο,
[35]	τὸν ~θάνατον ὑπὸ λύπης ἐξᾴδειν,	καὶ	οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν ὄρνεον
[7]	(ὁ) Κέβης λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ,	καὶ	οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι
[32]	~σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι	καὶ	οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ
[14]	εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ	καὶ	οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς ~λόγους
[65]	ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος	καὶ	οὐ πολλὰ ἄττα μετὰ ταῦτα
[6]	μέγας τέ τίς μοι φαίνεται	καὶ	οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν· οὐ ~μέντοι
[35]	καὶ ἱερὸς τοῦ ~αὐτοῦ θεοῦ,	καὶ	οὐ χεῖρον ἐκείνων τὴν μαντικὴν
[15]	ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων εἴτε	καὶ	οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν ἔστι
[30]	Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι, ὦ Κέβης·	καὶ	οὔ τί γε τὰς τῶν
[17]	(ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν	καὶ	οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ τὸ
[61]	τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας·	καὶ	οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ
[14]	ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη	καὶ	οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί,
[34]	ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη ~οἴχηται	καὶ	οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ
[37]	τοῦ δὲ ~τελευταίου οἶμαι πρότερος,	καὶ	οὐδέν τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα
[13]	καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε	καὶ	οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς ἔχῃ,
[25]	αὑτό, ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει	καὶ	οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν
[6]	τῶν ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν,	~καὶ	οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ
[57]	καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε	καὶ	οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα· ἡ
[46]	τὸ κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν·	καὶ	οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς
[7]	φευκτέον (εἶναι ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου,	καὶ	οὐκ ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ
[34]	λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου,	καὶ	οὐκ ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν
[49]	ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν	καὶ	οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ
[37]	αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν	καὶ	οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις
[42]	δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι	καὶ	οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην;
[10]	σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος	καὶ	~οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι
[45]	ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν	καὶ	οὐκ ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ
[43]	τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις	καὶ	~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη·
[65]	ἥλιον εἶναι ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν	καὶ	οὔπω δεδυκέναι. Καὶ ἅμα ἐγὼ
[43]	ἄγειν τε ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν,	καὶ	οὔσης αὐτῆς πολὺ θειοτέρου τινὸς
[47]	γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην	καὶ	οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽
[57]	ἅπας φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται	καὶ	οὔτε ~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει
[58]	τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ~ἅλμης,	καὶ	οὔτε φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν
[61]	τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ	καὶ	οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς
[45]	ὄγκον ὄντα ὕστερον ~πολὺν γεγονέναι,	καὶ	οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον
[45]	προσγένωνται, ~τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ,	καὶ	οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον
[11]	ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς·	~καὶ	οὕτω μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς
[29]	δὲ δὴ ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη	καὶ	οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος
[66]	τοῖς ~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι·	καὶ	οὕτως αὐτὸ ποιήσει. Καὶ ἅμα
[12]	ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων	καὶ	οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί
[25]	ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα	καὶ	οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν, ἔφη, ἀληθῆ
[59]	ζῆν πολὺ πλείω τῶν ~ἐνθάδε,	καὶ	ὄψει καὶ ἀκοῇ καὶ φρονήσει
[36]	μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον	καὶ	πάγκαλόν τι καὶ (θεῖόν ἐστιν
[8]	τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε	καὶ	~πάλαι λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς
[63]	ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε	καὶ	πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον. Ἀλλὰ
[15]	ὡς εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ,	καὶ	πάλιν γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ
[1]	Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον	καὶ	πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽ ἐνίοτε
[49]	διότι μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ·	καὶ	πάντα δὴ οὕτως λέγω. Τῇ
[15]	συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι,	καὶ	πάντα οὕτω, κἂν εἰ μὴ
[53]	τοῦ ὅλου, καὶ τριτημόριον αὖ	~καὶ	πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ
[59]	τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους	(καὶ	πάντα τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ δὲ
[59]	ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ μεγάλα	καὶ	πανταχοῦ ~τῆς γῆς, ὥστε αὐτὴν
[32]	γε θεῶν γένος μὴ φιλοσοφήσαντι	καὶ	παντελῶς (καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις
[2]	ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν.	Καὶ	πάντες οἱ παρόντες σχεδόν τι
[27]	~καὶ ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ	καὶ	παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ
[58]	περὶ τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα	καὶ	παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας καὶ
[61]	ἄλλα πολλά τε καὶ μεγάλα	καὶ	παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽
[46]	νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε	καὶ	~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ
[41]	Σιμμίας, καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω,	καὶ	πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι
[38]	καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο.	Καὶ	πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ
[29]	τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ,	καὶ	πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ ~τὸ
[9]	τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους	καὶ	πάνυ ὅτι τῷ ὄντι οἱ
[8]	σοφούς τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα	καὶ	~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν
[61]	τῇ γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται	καὶ	~παρ᾽ ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης,
[65]	Ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος·	καὶ	~παρὰ πάντα μοι τὸν χρόνον
[3]	γάρ ἔφη, οἱ ἕνδεκα Σωκράτη	καὶ	παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν τῇδε τῇ
[3]	ἔχουσάν τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ	καὶ	παρακαθημένην. Ὡς οὖν εἶδεν ἡμᾶς
[62]	καὶ μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους	καὶ	παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα
[5]	Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος	καὶ	πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ
[22]	~καλόν τέ τι καὶ ἀγαθὸν	καὶ	πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ
[49]	~Πάνυ μὲν οὖν, ὦ Ἐχέκρατες,	καὶ	πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης)
[59]	ὄψει καὶ ἀκοῇ καὶ φρονήσει	καὶ	πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι
[46]	ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν	καὶ	~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ
[42]	ἦ δ᾽ ὅς, οὕτω λέγεσθαι,	καὶ	πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος
[17]	τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν πάθοι	καὶ	παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις; ἔφη.
[18]	Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι	καὶ	πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι
[43]	τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν,	καὶ	πείνης ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ
[2]	οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω γε	καὶ	πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ γὰρ
[65]	ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε	καὶ	~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ
[32]	~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν τε	καὶ	πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ
[27]	αὑτὴν γένηται καὶ ἐξῇ αὐτῇ,	καὶ	~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου καὶ
[66]	~ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά τε	καὶ	πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε
[48]	συμφωνεῖν τίθημι ὡς ἀληθῆ ~ὄντα,	καὶ	περὶ αἰτίας καὶ περὶ τῶν
[36]	ἦ δ᾽ ὅς, ᾗ δὴ	καὶ	περὶ ἁρμονίας ἄν τις καὶ
[46]	οὐδὲν ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ	καὶ	περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ~περὶ
[20]	λόγος ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ	καὶ	περὶ αὐτοῦ τοῦ καλοῦ καὶ
[27]	καὶ ~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου	καὶ	περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ
[46]	αἰτίας ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ	καὶ	περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως
[55]	καὶ τὰ ~τρία οἴχεται ἀπιόντα·	καὶ	περὶ πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ
[57]	περὶ ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη	καὶ	περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ
[46]	ἀνθρώπῳ καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου	καὶ	~περὶ τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ
[48]	ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας	καὶ	περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων (ὄντων)
[53]	οὐ μόνον τρισὶν εἶναι ἀλλὰ	καὶ	περιττοῖς. ~Πάνυ γε. ~Επὶ τὸ
[21]	~Τί δέ; Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι,	καὶ	πῇ σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ;
[66]	ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό τε	καὶ	πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ
[58]	ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος	καὶ	πηλὸς ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν,
[61]	παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος	καὶ	πηλοῦ· ἐντεῦθεν δὲ (χωρεῖ κύκλῳ
[61]	ἐντεῦθεν δὲ (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς	καὶ	πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ
[4]	ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα	(καὶ)	πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ
[45]	εἶναι, ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν	καὶ	~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν
[30]	τις ἂν ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι	καὶ	πίοι καὶ φάγοι καὶ πρὸς
[65]	ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε	καὶ	πιόντας εὖ ~μάλα, καὶ συγγενομένους
[13]	καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε	καὶ	πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ καὶ
[14]	ἴσως οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται	καὶ	πίστεως, ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ
[39]	γε ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ	καὶ	πιστὸν τὸν ἄνθρωπον, ~ἔπειτα ὀλίγον
[60]	τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι	καὶ	~πλατυτέρους. Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ
[60]	τὰ μὲν μακροτέρους τόπους περιελθόντα	καὶ	πλείους, ~τὰ δὲ ἐλάττους καὶ
[42]	μᾶλλόν τε ἂν ἁρμονία εἴη	καὶ	πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν τε
[37]	ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ τις	καὶ	πλέον ἔτι τῷ λέγοντι ἢ
[63]	χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας,	καὶ	~πλέον θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς
[60]	κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ	καὶ	~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν
[60]	(διὰ) τῆς γῆς εἰσρεῖ τε	καὶ	πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες·
[33]	πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ	καὶ	ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ
[46]	ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον	καὶ	ποιεῖν καὶ ~πάσχειν ἃ πάσχει.
[5]	εἶναι· τί γὰρ ἄν τις	καὶ	ποιοῖ ἄλλο ἐν τῷ μέχρι
[31]	τόπον ~ἰόντες οἱ τὴν δημοτικὴν	καὶ	πολιτικὴν (ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ
[57]	τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα	καὶ	πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ καὶ μόγις
[39]	ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα	καὶ	πολλά; ~Πάνυ γε, ἦν δ᾽
[37]	ἐνίων ~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι	καὶ	πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις
[45]	ἀπόλλυται καὶ διὰ τί ἔστι.	καὶ	πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον
[41]	παντί, μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα	καὶ	πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ
[2]	~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν τινες,	καὶ	πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ
[19]	οἷον τὸ ἴσον, ἢ οὐδέν;	~Καὶ	πολύ γε, ἔφη, ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν
[59]	τὴν γῆν ἐκ τοιούτων ~εἶναι,	καὶ	πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων καὶ
[28]	τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ	καὶ	πολυειδεῖ καὶ ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ
[1]	τῆς δίκης ~γεγονός. Διὰ ταῦτα	καὶ	πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει
[37]	τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον	καὶ	πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος, οὐ συγχωρῶ
[39]	(ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς	καὶ	πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους,
[60]	ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε καὶ λίμνας	καὶ	ποταμοὺς καὶ κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν
[38]	ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν λόγον;	Καὶ	πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς,
[45]	τότε δὴ τὰ ζῷα ~συντρέφεται;	Καὶ	πότερον τὸ αἷμά ἐστιν ᾧ
[28]	δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι	καὶ	~πότερον τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ
[9]	τὰς τοιάσδε, οἷον ~σιτίων (τe	καὶ	ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη
[65]	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον	~καὶ	πρᾳότατον καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα
[2]	Φαίδων; Τί ἦν τὰ λεχθέντα	καὶ	~πραχθέντα, καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι
[63]	ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο	καὶ	πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον
[22]	καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι	καὶ	πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ
[20]	τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα	καὶ	πρὶν γενέσθαι καὶ εὐθὺς γενόμενοι
[41]	οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ	καὶ	πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ
[37]	γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ	καὶ	πρὶν εἰς τόδε τὸ εἶδος
[20]	ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε	καὶ	πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ ὃ
[35]	~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί τέ εἰσι	καὶ	προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ
[40]	οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον	καὶ	προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ μὲν
[11]	τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε	καὶ	πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν,
[45]	οὖν Σωκράτης συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν	καὶ	πρὸς ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος, Οὐ
[35]	Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ	καὶ	πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε
[64]	ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ	καὶ	πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ
[30]	~ἴδοι καὶ πίοι καὶ φάγοι	καὶ	πρὸς τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ
[58]	ἂν καὶ (ἡ) γῆ ᾖ,	καὶ	πρὸς τὰ παρ᾽ ἡμῖν κάλλη
[35]	~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν	καὶ	πρὸς τόνδε σκοπῶ τὰ εἰρημένα,
[13]	συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως,	καὶ	προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν
[45]	γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων	καὶ	~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽
[49]	ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας	καὶ	προσθέσεις καὶ τὰς ἄλλας τὰς
[33]	ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν τῷ ~σώματι	καὶ	προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ
[33]	προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα	καὶ	προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν
[23]	γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ	καὶ	πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ εἰς
[21]	ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ ψυχαὶ	καὶ	πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου
[45]	ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ	καὶ	~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε
[36]	που εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν,	καὶ	πρότερον τὰ ξύλα ~καὶ τὰς
[38]	ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο	καὶ	~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε
[41]	δὲ πάντων ~συνίσταται ἡ ἁρμονία	καὶ	πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν σοι
[52]	ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα	καὶ	πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε.
[60]	καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ πῦρ	καὶ	πυρὸς μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς δὲ
[1]	ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου;	Καὶ	πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν
[7]	ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν	καὶ	ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί μοι
[51]	μή που, ὦ Κέβης, ~ἔφη,	καὶ	σέ τι τούτων ἐτάραξεν ὧν
[59]	αὐτούς· καὶ ~τόν γε ἥλιον	καὶ	σελήνην καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽
[46]	ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος,	καὶ	σελήνης ~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων,
[29]	~δεῖ, ὦ φίλε Κέβης τε	καὶ	Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽
[18]	κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν	καὶ	Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου
[18]	καὶ λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι,	καὶ	Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι;
[18]	δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε	καὶ	Σιμμίαν τις ἰδὼν πολλάκις κέβητος
[24]	δέ μοι δοκεῖς σύ τε	καὶ	Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον
[5]	Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ τε	καὶ	Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ
[35]	ἡμῶν οἱ πλεῖστοι· Κέβης δὲ	καὶ	Σιμμίας σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην.
[48]	οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες	καὶ	σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που
[59]	~μόρια, σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας	καὶ	σμαράγδους (καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα·
[50]	μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα μέγα	καὶ	σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ τὸ
[49]	μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ	καὶ	~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος
[50]	τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος	καὶ	σμικρότητα; ~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ, ἦ
[49]	μεγάλα καὶ τὰ μείζω μείζω,	καὶ	σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί.
[49]	καλὰ (γίγνεται) καλά· ἢ οὐ	καὶ	σοὶ δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει
[9]	~Σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα	καὶ	σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ
[35]	περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ	καὶ	σοὶ τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι
[65]	ἧκεν ὁ τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης	καὶ	στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ Σώκρατες,
[11]	οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους	καὶ	στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο
[37]	οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει γὰρ	καὶ	σὺ ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ)
[6]	Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	καὶ	σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων
[16]	μὲν οὖν. ~Λέγε δή μοι	καὶ	σύ, ἔφη, οὕτω περὶ ζωῆς
[65]	ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν,	Καὶ	σύ, ἔφη, χαῖρε, καὶ ἡμεῖς
[35]	ἔγωγε οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ	καὶ	σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν
[38]	~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ τὰς ἐμὰς	καὶ	σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν
[3]	σε προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι	καὶ	σὺ τούτους Καὶ ~ὁ Σωκράτης
[27]	νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι	καὶ	συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι δοκεῖ,
[26]	τῷ εἴδει φαμὲν ἂν εἶναι	καὶ	συγγενέστερον τὸ σῶμα; ~Παντί, ἔφη,
[36]	~τε καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε	καὶ	συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην
[65]	τε καὶ πιόντας εὖ ~μάλα,	καὶ	συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν
[50]	Καὶ ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη,	καὶ	συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει
[15]	~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι	καὶ	συγκρίνεσθαι, καὶ ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι,
[49]	ἃ εἴ ~μοι δίδως τε	καὶ	συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι
[13]	~ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη	καὶ	συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως,
[15]	κατὰ ζῴων πάντων καὶ φυτῶν,	καὶ	συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ
[20]	~μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον ἀλλὰ	καὶ	σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ γὰρ
[11]	ἕως ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν	καὶ	συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ ψυχὴ
[38]	καταψήσας οὖν μου τὴν ~κεφαλὴν	καὶ	συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι
[9]	πάνυ εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας	καὶ	~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν παρ᾽
[53]	συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα	καὶ	συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν
[53]	τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε	καὶ	συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα
[57]	καὶ μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα,	καὶ	συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν τυχοῦσα,
[12]	~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν	καὶ	συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ ἄρα τις
[47]	τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν	καὶ	συνέχειν οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ μὲν
[36]	ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν	καὶ	συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ
[29]	ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ	καὶ	~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε
[36]	χορδαὶ σώματά τε καὶ σωματοειδῆ	καὶ	σύνθετα καὶ ~γεώδη ἐστὶ καὶ
[25]	οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε	καὶ	συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο
[23]	γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν	~καὶ	συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ εἶναι
[30]	ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε	καὶ	συνουσία τοῦ σώματος διὰ τὸ
[47]	ἐν ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα	καὶ	~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που
[58]	~οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι	καὶ	συρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα
[38]	~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί τε	καὶ	συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς
[66]	ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν	καὶ	συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων
[9]	τῷ ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι,	καὶ	σφᾶς γε οὐ λελήθασιν ὅτι
[64]	πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι	~καὶ	σφόδρα, οὐδὲν πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα
[18]	περὶ οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι.	καὶ	σχεδόν γε ἐξ ὧν Κέβης
[63]	ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη,	καὶ	σχεδόν τί μοι ὥρα τραπέσθαι
[11]	πάντων ὅτι, ἐάν τις ἡμῖν	καὶ	σχολὴ γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ
[41]	καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε	καὶ	σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν
[28]	ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ	καὶ	(σῶμα, ~τῷ μὲν δουλεύειν καὶ
[36]	καὶ αἱ χορδαὶ σώματά τε	καὶ	σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ ~γεώδη
[13]	τῷ ὄντι ᾖ καὶ ~ἀνδρεία	καὶ	σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην
[13]	γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε	καὶ	~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι ἄτοπος.
[58]	τοῦ ὕδατος ὁρῶν τὸν ἥλιον	καὶ	τὰ ἄλλα ἄστρα ~τὴν θάλατταν
[58]	τὰ ἐνθάδε, οὕτως ἄν τινα	καὶ	τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ εἰ
[64]	κατὰ τὰ νῦν τε εἰρημένα	καὶ	τὰ ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ
[59]	σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν	καὶ	τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ
[59]	καὶ τὰ ~χρώματα καλλίω· ὧν	καὶ	τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα
[58]	καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας	καὶ	τὰ μεγέθη, εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι
[49]	μεγέθει ἄρα τὰ μεγάλα μεγάλα	καὶ	τὰ μείζω μείζω, καὶ σμικρότητι
[43]	τὴν ἰατρικήν, τὰ δὲ πρᾳότερον,	καὶ	τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ
[47]	σῶμα ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων,	καὶ	τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ
[26]	μὴν ἡμεῖς γε τὰ ὁρατὰ	καὶ	τὰ μὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων
[47]	πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα	καὶ	~τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ Μέγαρα
[65]	ἅττα ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας	καὶ	~τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς
[60]	δὴ τὴν γῆν οὕτω πεφυκέναι	καὶ	τὰ περὶ τὴν γῆν· τόπους
[45]	αὖ τούτων τὰς φθορὰς σκοπῶν,	καὶ	τὰ περὶ τὸν οὐρανόν ~(τε
[3]	ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν Σωκράτη	καὶ	τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ.
[38]	οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν κριταὶ ἢ	καὶ	τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ.
[66]	διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς πόδας	καὶ	τὰ σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας
[52]	περιττός· ~καὶ αὖ τὰ δύο	καὶ	(τὰ) τέτταρα καὶ ἅπας ὁ
[29]	σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα	καὶ	τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς
[55]	ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου τὸ περιττὸν	καὶ	τὰ ~τρία οἴχεται ἀπιόντα· καὶ
[24]	που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ	~καὶ	τὰ τῶν βαρβάρων γένη, οὓς
[59]	τε λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν	καὶ	τὰ ~χρώματα καλλίω· ὧν καὶ
[45]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Σκέψαι δὴ	καὶ	τάδε ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς
[17]	τὰς τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς (εἶναι	(καὶ	ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς ἄμεινον
[44]	ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος·	καὶ	ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον τὸν
[19]	ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν	καὶ	τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που
[6]	οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ	καὶ	τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ οἷς
[31]	ἦ δ᾽ ὅς, δῆλα δὴ	καὶ	τἆλλα ᾗ ἂν ἕκαστα ἴοι
[54]	περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς,	καὶ	τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ
[49]	αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ μέγα	καὶ	τἆλλα πάντα· ἃ εἴ ~μοι
[22]	~μάλιστα, καλόν τε καὶ ἀγαθὸν	καὶ	τἆλλα πάντα ἃ σὺ νυνδὴ
[17]	οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο διὰ τὸ	καὶ	τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι,
[27]	ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ πλανᾶται	καὶ	ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα,
[11]	αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον παρέχει	καὶ	ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει, ὥστε μὴ
[29]	μάλα· συμπεσὸν γὰρ ~τὸ σῶμα	καὶ	ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ
[19]	εὐθὺς ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν	καὶ	τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ
[49]	~δὲ σχίσεις ταύτας καὶ προσθέσεις	καὶ	τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας
[56]	ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ λέγεις	καὶ	τάς γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας,
[16]	(ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν,	καὶ	τὰς γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν μὲν
[16]	ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν	καὶ	τὰς γενέσεις· σὺ δέ μοι
[22]	ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε εἶναι	καὶ	τὰς ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν καὶ
[58]	~γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ	καὶ	τὰς ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη,
[63]	ἄττα περὶ τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν	καὶ	τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε
[3]	πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ	καὶ	~τὰς πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν
[17]	τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι	καὶ	τὰς τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς (εἶναι
[36]	ἔτι εἶναι διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν	καὶ	τὰς ~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν
[36]	ἁρμονίαν, καὶ πρότερον τὰ ξύλα	~καὶ	τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι
[45]	οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον	καὶ	~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην
[42]	καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι κακή;	καὶ	ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι.
[58]	λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,	καὶ	ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ
[22]	(ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν,	καὶ	ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως
[22]	ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ	~καὶ	ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ τὴν
[47]	διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ ποιῶ,	καὶ	ταῦτα νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ
[62]	ἐκεῖθεν πάλιν εἰς τοὺς ποταμούς,	~καὶ	ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται
[18]	τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε	καὶ	ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή τι
[16]	~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν	καὶ	ταύτῃ τοὺς ζῶντας ἐκ τῶν
[37]	~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον δὲ τὸν (θάνατον	καὶ	ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ ~σώματος
[37]	τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα	καὶ	ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο. ὥστε τούτῳ
[9]	αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε	καὶ	τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές,
[44]	δὴ τοῦτον τὸν ~βίον ζῴη	καὶ	τελευτῶσά γε ἐν τῷ καλουμένῳ
[37]	αὐτὴν ἐν ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν	καὶ	τελευτῶσάν γε ἔν τινι τῶν
[35]	τὰ ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι	~καὶ	τέρπονται ἐκείνην τὴν ἡμέραν διαφερόντως
[2]	Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε	καὶ	Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ; Ἀρίστιππος
[13]	κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε	καὶ	~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν
[32]	δεῖν ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν	καὶ	τῇ ~ἐκείνης λύσει τε καὶ
[29]	οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα	καὶ	τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη
[19]	ἕτερόν σοι φαίνεται; σκόπει δὲ	καὶ	τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι μὲν
[28]	σῶμα; ~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ	καὶ	τῇδε ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ
[59]	ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα τυγχάνει ὄντα,	~καὶ	τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον
[46]	δὲ ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν	καὶ	τὴν ἀνάγκην, λέγοντα τὸ ἄμεινον
[56]	περὶ (ὧν οἱ λόγοι εἰσίν,	καὶ	τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι
[49]	τὸ (λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ σκιὰν	καὶ	τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ
[45]	τὰ περὶ τὸν οὐρανόν ~(τε	καὶ	τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως
[59]	αὐτὸν λόγον τήν τε λειότητα	καὶ	τὴν διαφάνειαν καὶ τὰ ~χρώματα
[22]	ὥσπερ ~καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως	καὶ	τὴν ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι καὶ
[43]	τά τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν	~καὶ	τὴν ἰατρικήν, τὰ δὲ πρᾳότερον,
[42]	~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν	καὶ	τὴν κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν αὖ
[61]	(κυανός, ὃν δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον,	καὶ	τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ ὁ
[42]	αὖ τινα ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν;	Καὶ	τὴν μὲν ἡρμόσθαι, τὴν ἀγαθήν,
[6]	~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ	καὶ	τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽
[58]	ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ	καὶ	τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα·
[22]	ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς	καὶ	τὴν οὐσίαν ἣν σὺ νῦν
[57]	τοῦ τε σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι	καὶ	τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς
[58]	τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ	καὶ	τῆς γῆς αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν·
[60]	ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας ἂν	καὶ	τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή δὲ
[13]	γενέσθαι· εἰ δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην	καί	τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ
[57]	αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον	καί	τι πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ φόνων
[14]	τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου	καί	τινα δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν.
[61]	τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται	~καί	τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι, αἱ
[2]	ἦν τὰ λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα,	καὶ	τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων
[44]	ἔφη, ὦ Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα	καὶ	τίνι λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς,
[2]	~ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν	καί	τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε
[51]	ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι.	~Καί	τις εἶπε τῶν παρόντων ἀκούσας
[37]	δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα,	καί	τις λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ
[34]	τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ θεῖον	καὶ	τὸ ἀδόξαστον (θεωμένη καὶ ὑπ᾽
[55]	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ	καὶ	τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον
[50]	ὡς ~τοῖς ῥήμασι λέγεται οὕτω	καὶ	τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ
[58]	~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς	καὶ	τὸ ἀληθινὸν φῶς (καὶ ἡ
[17]	ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ ὄντι	καὶ	τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ τῶν
[17]	τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη	καὶ	τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν πάθοι
[46]	ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ ἄριστον	καὶ	τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ εἶναι
[49]	πλήθει καὶ διὰ τὸ πλῆθος;	~Καὶ	τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ἡμίσει
[45]	διὰ τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι,	καὶ	τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ~μεῖζον
[4]	ἐντείνας ~τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους	καὶ	τὸ εἰς τὸν Ἀπόλλω προοίμιον
[20]	τὸ ἴσον καὶ τὸ ~μεῖζον	καὶ	τὸ ἔλαττον ἀλλὰ καὶ σύμπαντα
[49]	αὐτῷ τὸ μεῖζον ~μεῖζον εἶναι	καὶ	τὸ ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα τῇ
[50]	μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ	καὶ	τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος οὐδέποτε
[3]	~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν	καὶ	τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς
[3]	τὸ ἕτερον παραγένηται ἐπακολουθεῖ ὕστερον	καὶ	τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ
[34]	ἐν ~τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς	καὶ	τὸ θεῖον καὶ τὸ ἀδόξαστον
[46]	πᾶσι τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην	καὶ	τὸ κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν·
[20]	γενόμενοι οὐ μόνον τὸ ἴσον	καὶ	τὸ ~μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον
[12]	καὶ μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς,	καὶ	τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό ἐστιν
[26]	τὸ δὲ ἀιδές; ~Θῶμεν, ἔφη.	~Καὶ	τὸ μὲν ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ
[60]	καὶ κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ	καὶ	τὸ πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ
[52]	αὐτῷ ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε.	~Καὶ	τὸ πῦρ γε αὖ προσιόντος
[53]	καὶ ἡ δυὰς τῷ ~περιττῷ	καὶ	(τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ
[50]	σμικρὸν ~εἶναι· ὡς δ᾽ αὕτως	καὶ	τὸ σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν
[33]	ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ ἂν	καὶ	τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ γὰρ
[12]	οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι,	καὶ	τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων
[46]	ὡς ~τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον	καὶ	τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς
[46]	δὲ εἶναι τὸν ~αὐτὸν τοῦτον	καὶ	τὸ χεῖρον εἰδέναι· τὴν αὐτὴν
[45]	τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν	~καὶ	τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ,
[19]	ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν	καὶ	τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ
[18]	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν	καὶ	τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται
[27]	~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν	καὶ	τόδε πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι ἡ
[52]	~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή μοι	καὶ	τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα
[3]	ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε	καὶ	τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ
[59]	μαντείας καὶ αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν	καὶ	τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς
[16]	ἡμῶν ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν	καὶ	τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ ταῦτα
[15]	~Τί δ᾽ αὖ; Ἔστι τι	καὶ	τοιόνδε ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ
[36]	ψυχροῦ καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ	καὶ	~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν εἶναι καὶ
[59]	ἔτι χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ	καὶ	(τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις.
[45]	σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ
[59]	ἃ καὶ λίθοις καὶ γῇ	καὶ	τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε καὶ
[40]	ὑγιῶς ~ἔχειν, σοὶ μὲν οὖν	καὶ	τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα
[45]	οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον	καὶ	τοῖς ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα
[33]	γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι	καὶ	τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι
[64]	αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ	καὶ	τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς
[41]	εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν	καὶ	τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ
[58]	τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην	καὶ	τὸν ἀέρα· αὐτὴν δὲ τὴν
[58]	γῆς οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν,	καὶ	τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν, ὡς
[59]	συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς·	καὶ	~τόν γε ἥλιον καὶ σελήνην
[49]	ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω ~εἶναι,	καὶ	τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ
[44]	ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι	καὶ	τὸν τοῦ Κάδμου λόγον εἰ
[2]	~(οἶσθα γάρ που τὸν ἄνδρα	καὶ	τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς
[66]	~οὐδὲν ἐπαύετο δακρύων, καὶ δὴ	καὶ	τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ ~ἀγανακτῶν
[41]	~Ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ Κέβης,	καὶ	τότε θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽
[3]	διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ δὴ	καὶ	τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ γὰρ
[11]	ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ τὰ πράγματα·	καὶ	τότε, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται
[33]	καὶ ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην,	καὶ	τοῦ εἱργμοῦ τὴν δεινότητα κατιδοῦσα
[40]	μὲν οὖν καὶ τοῖς ἄλλοις	καὶ	τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς ἕνεκα,
[1]	ὁ μεταξὺ τῆς δίκης τε	καὶ	τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δὲ
[36]	καὶ σύνθετα καὶ ~γεώδη ἐστὶ	καὶ	τοῦ θνητοῦ συγγενῆ. Ἐπειδὰν οὖν
[18]	περὶ ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου	καὶ	τοῦ μὴ ἐπισκοπεῖν ἤδη ~ἐπελέληστο;
[23]	μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ θανάτου	καὶ	τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ
[51]	διαφέρον τοῦ τε νῦν λεγομένου	~καὶ	τοῦ τότε. τότε μὲν γὰρ
[2]	μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες,	καὶ	τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων,
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν, ὦ Φαίδων,	καὶ	τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους
[9]	ἱματίων διαφερόντων κτήσεις καὶ ὑποδημάτων	καὶ	τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ
[13]	ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων	καὶ	τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ (χαλεπῶς
[59]	φύεσθαι, ~δένδρα τε καὶ ἄνθη	καὶ	τοὺς καρπούς· καὶ αὖ τὰ
[63]	ἡδονὰς τὰς ~περὶ τὸ σῶμα	καὶ	τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς
[59]	καὶ αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως	καὶ	τοὺς ~λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν
[66]	ὁ Κρίτων συνέλαβε τὸ στόμα	καὶ	τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ τελευτή,
[30]	λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά τε	καὶ	τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ ἃ
[58]	τῆς γῆς οἵαν (πέπεισμαι εἶναι,	καὶ	τοὺς ~τόπους αὐτῆς οὐδέν με
[27]	ὡσαύτως ἔχει, ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη·	καὶ	τοῦτο αὐτῆς τὸ πάθημα φρόνησις
[49]	οὔσῃ τὸν ~(μείζω μείζω εἶναι,	καὶ	τοῦτο δὴ τέρας εἶναι, τὸ
[26]	δὲ ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ ταὐτά;	~Καὶ	τοῦτο, ἔφη, θῶμεν. ~(Φέρε δή,
[30]	ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα	καὶ	τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ~ἐρῶσα καὶ
[15]	που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ οὖσαι,	καὶ	τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽
[52]	αὐτὸ μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος	καὶ	τοῦτο ~καλεῖν ἀεὶ διὰ τὸ
[8]	(ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς	καὶ	τοῦτο μὲν οὐκ ἂν πάνυ
[8]	ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν	καὶ	τοῦτο. Ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ
[24]	τε καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν	καὶ	τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον ἔτι
[49]	~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ,	καὶ	τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν
[13]	δεῖ πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι, φρόνησις,	(καὶ	τούτου ~μὲν πάντα) καὶ μετὰ
[37]	τελευταῖον ὕφασμα τυχεῖν αὐτὴν ἔχουσαν	καὶ	τούτου μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης
[41]	ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι,	καὶ	τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν
[31]	δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη,	καὶ	τούτων εἰσὶ καὶ εἰς βέλτιστον
[50]	εἶναί ~τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν	καὶ	τούτων τἆλλα μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων
[11]	καὶ σχολὴ γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ	καὶ	~τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν τι,
[30]	τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν τε	καὶ	τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω (δὴ
[3]	σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί,	καὶ	τρίβων ἅμα, Ὡς ἄτοπον, ἔφη,
[57]	Νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις τε	καὶ	τριόδους πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ τῶν
[8]	δὶς δώσων, ἐὰν δὲ δέῃ,	καὶ	τρίς. ~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι
[8]	μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς	καὶ	τρὶς ~πίνειν τούς τι τοιοῦτον
[53]	τὸ ἥμισυ, τὴν τοῦ ὅλου,	καὶ	τριτημόριον αὖ ~καὶ πάντα τὰ
[46]	τάχους τε πέρι πρὸς ἄλληλα	καὶ	τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων παθημάτων,
[57]	ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας τε	καὶ	τροφῆς, ἃ ~δὴ καὶ μέγιστα
[31]	~Τοὺς δέ γε ἀδικίας τε	καὶ	τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς
[13]	τις ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ	καὶ	~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ
[56]	Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον,	~καὶ	τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ
[29]	ἄλλο ~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα	καὶ	τῷ ὄντι (τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως·
[41]	τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι	καὶ	τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ,
[25]	τινὸς δεδιέναι μὴ πάθῃ αὐτό,	καὶ	τῷ ποίῳ τινὶ οὔ> καὶ
[52]	αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι	καὶ	τῷ τοῦ περιττοῦ, ὄντος οὐχ
[33]	δὲ ἡ διὰ τῶν ὤτων	καὶ	τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ
[46]	παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ σελήνης	~καὶ	τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους τε
[10]	οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος,	καὶ	τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων
[29]	καὶ φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων	καὶ	τῶν ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων
[55]	καὶ περὶ πυρὸς καὶ θερμοῦ	καὶ	τῶν ἄλλων οὕτως ἂν ~διεμαχόμεθα.
[46]	πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν	καὶ	τῶν ~ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε
[13]	ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν καὶ ~φόβων	καὶ	τῶν ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων·
[49]	περί τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος	καὶ	τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ
[35]	τὸ αὑτῶν δέος τοῦ ~θανάτου	καὶ	τῶν κύκνων καταψεύδονται, καί φασιν
[2]	ὦ Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ τρόπου	καὶ	τῶν λόγων, ὡς ἀδεῶς καὶ
[31]	εἰς τὰ τῶν ὄνων γένη	(καὶ	τῶν τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι.
[31]	~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε	καὶ	ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ
[39]	~ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ εἶναι	καὶ	ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον,
[36]	θερμοῦ καὶ ψυχροῦ καὶ ξηροῦ	καὶ	ὑγροῦ καὶ ~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν
[47]	πράγματα, ἀέρας δὲ καὶ ~αἰθέρας	καὶ	ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ
[12]	ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν καὶ γυναικῶν	καὶ	ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες
[40]	ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε	καὶ	ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ
[64]	καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς	καὶ	ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε
[34]	θεῖον καὶ τὸ ἀδόξαστον (θεωμένη	καὶ	ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν τε
[57]	ταύτην μὲν ἅπας φεύγει τε	καὶ	ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε ~συνέμπορος οὔτε
[50]	δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ φεύγειν	καὶ	ὑπεκχωρεῖν ὅταν αὐτῷ ~(προσίῃ τὸ
[25]	τὸ πάθος πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι,	~καὶ	ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι
[61]	τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ	καὶ	ὑπὸ γῆν ῥέων εἰς τὴν
[39]	ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ τις	καὶ	ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς ἂν
[9]	~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις	καὶ	ὑποδημάτων καὶ τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς
[48]	οὖν δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα,	καὶ	ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν
[50]	ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος	καὶ	ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι
[37]	οὗτος πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια	καὶ	~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν
[30]	ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι	καὶ	φάγοι καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια
[2]	γε ὁ Θηβαῖος καὶ Κέβης	καὶ	Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε
[11]	ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε	καί	~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν
[64]	ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ	καὶ	φάναι ~τοὐμὸν σῶμα θάπτειν, καὶ
[35]	~θανάτου καὶ τῶν κύκνων καταψεύδονται,	καί	φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον
[65]	παρ᾽ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν	καὶ	~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽
[10]	ψυχὴ μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα	καὶ	φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ
[30]	εἰθισμένη ~μισεῖν τε καὶ τρέμειν	καὶ	φεύγειν, οὕτω (δὴ ἔχουσαν οἴει
[59]	τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς εἶναι,	καὶ	φήμας τε καὶ μαντείας καὶ
[35]	ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα	καί	φησιν· Βαβαί, ὦ Σιμμία· ἦ
[15]	πράγματος καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις	καὶ	φθίσις, καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ
[45]	ὅλως γὰρ δεῖ περὶ ~γενέσεως	καὶ	φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ
[6]	ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου,	καὶ	Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε ~παρ᾽ ἡμῖν
[31]	μὲν γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις	καὶ	φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ μὴ διηυλαβημένους
[30]	~σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ	καὶ	φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη
[32]	δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί τε	καὶ	φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ
[13]	οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ ~φιλοχρήματος	καὶ	φιλότιμος, ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων
[32]	πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ	καὶ	~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε
[13]	δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν	καὶ	~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ
[11]	καὶ φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν	καὶ	φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε
[41]	γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε	καὶ	φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ ~ὅμως
[43]	νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς	καὶ	φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα ἄλλῳ
[13]	ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς λύπας	καὶ	φόβον πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ)
[33]	τε καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν	~(καὶ	φόβων) καθ᾽ ὅσον δύναται, λογιζομένη
[29]	εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης καὶ ἀνοίας	καὶ	φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων καὶ
[11]	θήραν. Ἐρώτων δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν	καὶ	φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ
[13]	προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων καὶ ἡδονῶν	καὶ	~φόβων καὶ τῶν ἄλλων πάντων
[37]	ἱματίου ἐν χρείᾳ τε ὄντος	καὶ	φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή (τινος) ὅτι
[59]	~ἐνθάδε, καὶ ὄψει καὶ ἀκοῇ	καὶ	φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις
[62]	Σιμμία, πᾶν ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς	καὶ	φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ μετασχεῖν·
[14]	ἀνθρώπου καί τινα δύναμιν ἔχει	καὶ	φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ
[21]	ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων,	καὶ	φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ ἄρα
[10]	τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε	καὶ	φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ
[29]	ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν	καὶ	φρόνιμον ~θεόν, οἷ, ἂν θεὸς
[29]	τὸ θεῖόν τε ~καὶ ἀθάνατον	καὶ	φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ
[43]	ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως τε	καὶ	φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον συγχωροῦσαν
[57]	Ἡ μὲν οὖν κοσμία ~τε	καὶ	φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ
[57]	πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην τε	καὶ	φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο
[59]	καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε	καὶ	φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ νόσους
[15]	ἀλλὰ καὶ κατὰ ζῴων πάντων	καὶ	φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει
[43]	~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο	καὶ	χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο καὶ ἄλλο
[29]	ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν τις	καὶ	χαριέντως ~ἔχων τὸ σῶμα τελευτήσῃ
[35]	οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε ἀηδὼν	καὶ	~χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ, ἃ
[36]	ἄν τις καὶ λύρας τε	καὶ	~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον
[63]	ἔχειν ~καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος	καὶ	χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν
[66]	που τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε	καὶ	χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε
[39]	ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται	καὶ	χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ μένει.
[59]	~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους εἶναι	καὶ	χρόνον τε ζῆν πολὺ πλείω
[45]	ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται	καὶ	χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ
[12]	τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων, ~λύσις	καὶ	χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος· ἢ
[12]	τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται, λύσις	καὶ	χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος; ~Παντάπασί
[43]	ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο	καὶ	ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος
[15]	~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι,	καὶ	ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα
[52]	ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ	~καὶ	ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν
[52]	ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς	καὶ	ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα
[36]	~ἡμῶν καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ	καὶ	ψυχροῦ καὶ ξηροῦ καὶ ὑγροῦ
[60]	τὴν γῆν καὶ θερμῶν ὑδάτων	καὶ	ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ πῦρ καὶ
[45]	τὸ προστεθέν> ἢ τὸ προστεθὲν	καὶ	ᾧ ~προσετέθη (διὰ τὴν πρόσθεσιν
[55]	~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν	καὶ	ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ
[50]	οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη,	(καὶ	ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι ἕκαστον τῶν
[47]	καὶ μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν,	καὶ	ὡς ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ
[35]	ἢ ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ·	καί,	ὡς ἔοικε, τῶν ~κύκνων δοκῶ
[10]	μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ ὤτων	καὶ	ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ
[27]	καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως ἔχον,	καὶ	ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ
[25]	~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ	καὶ	ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς
[27]	~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον	καὶ	ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς συγγενὴς
[8]	εἰμι εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι	καί,	ὥσπερ γε καὶ ~πάλαι λέγεται,
[38]	ἔπειτα ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο	καὶ	ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο
[33]	πάλιν πίπτειν εἰς (ἄλλο σῶμα	καὶ	ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ
[60]	~ὅταν εἰς τὸ ἐπὶ τάδε,	καὶ	ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ
[38]	τινὰ ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν,	καὶ	~ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι
[10]	ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε	καὶ	ὤτων καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν
[30]	τάφους κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ	καὶ	ὤφθη ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα,
[13]	τινες ~εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι	πάλαι	αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος
[47]	νὴ τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι,	πάλαι	ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ
[35]	ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ.	Πάλαι	γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν
[1]	τις, καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι	πάλαι	γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται
[8]	ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ	πάλαι	εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ Σώκρατες,
[27]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ τόδε	πάλαι	ἐλέγομεν, ὅτι ἡ ψυχή, ὅταν
[12]	ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ	πάλαι	ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, ~τὸ
[8]	τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε καὶ	~πάλαι	λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς
[63]	ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε καὶ	πάλαι	μηκύνω τὸν μῦθον. Ἀλλὰ τούτων
[8]	ὁ Κρίτων, ἄλλο γε ἢ	πάλαι	μοι λέγει ὁ μέλλων σοι
[64]	με θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ	πάλαι	~πολὺν λόγον πεποίημαι, ὡς, ἐπειδὰν
[8]	ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι	πάλαι	πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη.
[9]	δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ	~πάλαι	προυθυμοῦντό τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ
[1]	ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές τι	ἀγγεῖλαι	οἷός τ᾽ ἦν περὶ τούτων,
[2]	πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν	ἀπαγγεῖλαι,	εἰ μή τίς σοι ~ἀσχολία
[36]	οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ	ἄλλαι	~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν τοῖς
[10]	μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε	ἄλλαι·	πᾶσαι γάρ που ~τούτων φαυλότεραί
[57]	ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ	ἄλλαι,	τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί τι
[45]	ὡς ἐάν τις ἓν διασχίσῃ,	δύναμαι	ἔτι πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ
[35]	τύχην, ὅτε γε μηδ᾽ ὑμᾶς	δύναμαι	πείθειν, ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν
[49]	δ᾽ ὅς, ἔτι μανθάνω οὐδὲ	δύναμαι	τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς σοφὰς
[45]	δι᾽ ὅτι ἓν γίγνεται ὡς	ἐπίσταμαι,	ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο
[41]	πείθω, ἱκανῶς τε καὶ ὀρθῶς	~ἀποδέδεγμαι.	Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς ἔοικε,
[37]	τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ	ἀνατίθεμαι	μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί,
[45]	εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ	προσίεμαι.	~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν ποτε ἐκ
[47]	ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε	κάθημαι·	καὶ αὖ περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι
[47]	ὅτι διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε	κάθημαι,	ὅτι σύγκειταί ~μου τὸ σῶμα
[5]	σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ	ᾔσθημαι	οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν εἶναι
[64]	δὲ ἐγὼ πάλαι ~πολὺν λόγον	πεποίημαι,	ὡς, ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον,
[18]	γὰρ σφόδρα ἐν τῷ παρόντι	μέμνημαι.	~Ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη ὁ
[18]	ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη	μέμνημαι	καὶ πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον
[51]	ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς	μέμνημαι	~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς
[35]	φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι νῦν	διάκειμαι	ἢ ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ·
[49]	δ᾽ εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων,	(οἶμαι	ἂν ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς.
[9]	με ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι.	Οἶμαι	γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ
[48]	σοι σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω·	Οἶμαι	γάρ σε νῦν οὐ ~μανθάνειν.
[7]	ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε·	οἶμαι	γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή
[52]	ψυχρόν; ~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽	οἶμαι	δοκεῖ σοι, οὐδέποτε χιόνα γ᾽
[36]	καὶ γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες,	οἶμαι	ἔγωγε καὶ αὐτόν σε τοῦτο
[37]	ἀσθενέστερον. Τὴν αὐτὴν δὲ ταύτην	οἶμαι	~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς
[50]	~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν ἐγὼ	οἶμαι,	ἐπεὶ αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ
[65]	ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽	οἶμαι,	ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔτι
[56]	δέξεται. ~Ὁ δέ γε θεὸς	οἶμαι,	ἔφη ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτὸ
[14]	περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν	οἶμαι,	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,
[9]	ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον	οἶμαι	ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν.
[2]	τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ	οἶμαι	ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ τινες
[22]	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς ἔγωγε	οἶμαι·	καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς
[55]	ἔφη, λέγεις. ~Ὣς δ᾽ αὔτως	οἶμαι	κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον
[65]	~εἰκότως οὐ ποιήσω· οὐδὲν γὰρ	(οἶμαι	κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν ~ἄλλο
[20]	ὦ Σώκρατες. ~Εἰ δέ γε	οἶμαι	λαβόντες πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν,
[30]	ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν δέ γε	οἶμαι	μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος
[49]	ἔλαττον, διὰ τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος	οἶμαι	μή τίς σοι ἐναντίος λόγος
[33]	καὶ τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται	οἶμαι	ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι
[22]	τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽	οἶμαι	οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν,
[37]	πολλῶν (ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου	οἶμαι	πρότερος, καὶ οὐδέν τι μᾶλλον
[35]	οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε	οἶμαι	τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί τέ
[2]	τις παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι	οἶμαι	τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν
[30]	ἔφη. ~Ἀλλὰ (καὶ) διειλημμένην γε	οἶμαι	ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ
[44]	ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν,	~οἶμαι,	ὦ Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ
[11]	μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα	οἶμαι,	ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς
[37]	~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽	οἶμαι,	ὦ Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει·
[37]	ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας	δέομαι.	Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι
[44]	ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι	δέομαι·	ἔστι δὲ ταῦτα ἃ λέγω.
[18]	οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο, ἔφη,	δέομαι	~παθεῖν περὶ οὗ ὁ λόγος,
[38]	μοι ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ	~δέομαι	πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου
[56]	καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων,	ἀναγκάζομαι	ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ
[40]	ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως (ἔχειν.	Λογίζομαι	γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι
[49]	προσγενομένη· οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο	διισχυρίζομαι,	ἀλλ᾽ ὅτι τῷ καλῷ ~πάντα
[18]	~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ	πείθομαι·	οὐδὲν μεντἂν ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν
[54]	εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι	βούλομαι.	~Ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς, ἔφη. ~Ἀποκρίνου
[45]	~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Κέβης,	βούλομαί	γε. ~Ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος.
[48]	ἂν μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ.	βούλομαι	δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν ἃ
[52]	οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν, ἔφη,	βούλομαι	δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν δὲ τόδε,
[47]	~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη, ὡς	βούλομαι.	~Ἔδοξε τοίνυν μοι, ἦ δ᾽
[8]	Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς	βούλομαι	ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς
[53]	σφόδρα καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ	ἕπομαι.	~Πάλιν δή μοι, ἔφη, ἐξ
[35]	σὺ ταῦτα λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν	~αἰτιάσομαι	ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν
[3]	~Ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς πάντα	πειράσομαι	διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ
[8]	ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ	πειράσομαι,	ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε
[2]	~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ	πειράσομαι	ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ
[8]	~Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἐγὼ	πειράσομαι	φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν
[40]	θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν ἀηδὴς	ἔσομαι	ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά μοι
[35]	δὴ καὶ νῦν ἔγωγε οὐκ	~ἐπαισχυνθήσομαι	ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ ταῦτα
[40]	ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι	προθυμήσομαι,	εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽
[40]	ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν	οἰχήσομαι.	~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με
[64]	φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽	οἰχήσομαι	ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας
[65]	αὐτόν, Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ	καταγνώσομαί	~γε σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω,
[49]	τὰ μὲν ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ,	ταράττομαι	γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι
[12]	πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ	πορεύομαι,	ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι,
[45]	αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς γε οὐκ	ἀποδέχομαι	ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί
[49]	ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα καὶ	ἄρχομαι	ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί τι
[49]	παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων.	Ἔρχομαι	(γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι
[40]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ	~ἔρχομαι	ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι,
[66]	γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ ἐγὼ	εὔχομαί	τε ~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ
[58]	μέντοι ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν	(πέπεισμαι	εἶναι, καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς
[57]	~λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό τινος	πέπεισμαι.	~(καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα,
[58]	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, τοῦτο	πέπεισμαι.	~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ
[58]	ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα ἀρκεῖ.	~Πέπεισμαι	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ
[49]	ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ οὐδὲν	πέπαυμαι	λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν
[47]	τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν ᾗ	πεπραγμάτευμαι	βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι,
[49]	τῆς αἰτίας τὸ εἶδος ὃ	πεπραγμάτευμαι,	καὶ εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα
[21]	ὁ Σιμμίας· ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον	φοβοῦμαι	μὴ αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ
[35]	χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς	ἡγοῦμαι	ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν κύκνων
[49]	καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος	(ἡγοῦμαι	~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽
[35]	ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς οὐ συμφορὰν	ἡγοῦμαι	~τὴν παροῦσαν τύχην, ὅτε γε
[13]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ἀπολογοῦμαι,	ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων
[14]	οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς ~λόγους	ποιοῦμαι.	Εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι.
[56]	ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς	ἐγᾦμαι,	ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον
[41]	~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς	ἐγᾦμαι,	ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται μὴ
[42]	~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι, ὡς	ἐγᾦμαι,	οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽
[47]	ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα, ὡς	ἐγᾦμαι,	πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα
[56]	γε καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς	~ἐγᾦμαι,	παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ
[41]	ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν μὴ	φαίνωμαι	~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς
[47]	πεπραγμάτευμαι βούλει σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν	ποιήσωμαι,	ὦ ~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν,
[52]	ἕτερόν τι χιόνος τὸ ψυχρόν;	~Ναί.	~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ
[53]	~Εἰργάζετο δέ γε ἡ περιττή;	~Ναί.	~Ἐναντία δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ
[16]	~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων;	~Ναί.	~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος τί
[53]	δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου;	~Ναί.	~(Ἐπὶ τὰ τρία ἄρα ἡ
[15]	μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ δὲ φθίνειν;	~Ναί,	ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ διακρίνεσθαι καὶ
[29]	εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ;	~Ναί.	~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ
[21]	γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα.	~Ναί.	~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ
[10]	αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων;	~Ναί.	~Λογίζεται δέ γέ που τότε
[53]	~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς.	~Ναί.	~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα
[26]	εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα;	~Ναί.	~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν
[49]	καὶ σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω;	~Ναί.	~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο
[15]	ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι;	~Ναί.	~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ
[19]	τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην εἰληφέναι;	~Ναί.	~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς ἔοικεν,
[2]	Ξένοι δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων)	~(Ναί,	Σιμμίας τέ γε ὁ Θηβαῖος
[1]	ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης)	~Ναί,	ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις,
[23]	ἢ ἐκ θανάτου καὶ τοῦ	τεθνάναι	γίγνεσθαι, ~πῶς οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν
[9]	ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ	τεθνάναι.	Εἰ οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον
[16]	μὲν ~φῂς τῷ ζῆν τὸ	τεθνάναι	εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ
[16]	μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί; ~Τὸ	τεθνάναι,	ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε
[6]	ὅτε καὶ οἷς ~βέλτιον ὂν>	τεθνάναι	ἢ ζῆν, οἷς δὲ βέλτιον
[12]	φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι, καὶ τὸ	τεθνάναι	ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ
[6]	ἢ ζῆν, οἷς δὲ βέλτιον	τεθνάναι,	θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται εἰ
[17]	οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα	(τεθνάναι	καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ γὰρ
[29]	ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ ὄντι	(τεθνάναι	μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽
[9]	ἀλλ᾽ ἐγγύς τι τείνειν τοῦ	~τεθνάναι	ὁ μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν
[17]	οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι εἰς τὸ	τεθνάναι;	~Οὐδὲ μία μοι δοκεῖ, ἔφη
[12]	βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ	τεθνάναι	οὕτω ζῆν, κἄπειθ᾽ ~ἥκοντος αὐτῷ
[6]	σημήναντός σου ὅτι βούλει αὐτὸ	τεθνάναι,	χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί, εἴ
[9]	ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ	τεθνάναι,	χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς
[9]	~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται	ἀφεστάναι	αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν
[59]	καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν	~ἀφεστάναι	τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ
[43]	καλῶς ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ	~φάναι	εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν, ὡς
[64]	Ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ καὶ	φάναι	~τοὐμὸν σῶμα θάπτειν, καὶ θάπτειν
[9]	εἰρῆσθαι εἰς τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ	~συμφάναι	ἂν τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν
[37]	ψυχῇ φέρει ὄλεθρον μηδένα φαίη	εἰδέναι	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι
[11]	ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ	εἰδέναι,	ἐὰν ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν
[35]	καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς	εἰδέναι	ἐν τῷ νῦν βίῳ ἢ
[11]	ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν κτήσασθαι τὸ	εἰδέναι	ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ
[45]	περὶ τούτων του τὴν αἰτίαν	~εἰδέναι,	ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ
[45]	~ταῦτα ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην	εἰδέναι,	περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ
[45]	~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι,	εἰδέναι	τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί
[46]	~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ χεῖρον	εἰδέναι·	τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην
[20]	γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ βίου	εἰδέναι·	τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν,
[20]	διὰ βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ	εἰδέναι	τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην
[19]	~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς	προειδέναι	τὸ ἴσον πρὸ ἐκείνου τοῦ
[58]	οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς	λεληθέναι	καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς
[9]	πλήν γε τοῦ σφᾶς μὴ	λεληθέναι.	~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε
[9]	ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας	~λεληθέναι	τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο
[46]	κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον	τιθέναι	ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ·
[17]	καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ	~πεπονθέναι,	καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν
[58]	ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς	πεπονθέναι·	~οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι κοίλῳ
[47]	ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον	πεπονθέναι	ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων
[2]	Ἅιδου ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας	ἰέναι,	ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ
[31]	ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας	ἰέναι;	~Ἀμέλει, ἔφη ὁ Κέβης, εἰς
[13]	ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ	δεδιέναι	ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι
[25]	~καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς	δεδιέναι	μὴ πάθῃ αὐτό, καὶ τῷ
[24]	~τὸν λόγον ἔτι μᾶλλον, καὶ	δεδιέναι	τὸ τῶν παίδων, μὴ ὡς
[24]	τοῦτον οὖν πειρῶ μεταπείθειν μὴ	δεδιέναι	τὸν θάνατον ~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια.
[37]	εἶναι ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι	δεδιέναι	ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ
[25]	καὶ ἐκ τούτων θαρρεῖν ~ἢ	δεδιέναι	ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ,
[60]	ἐστιν ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου	~καθιέναι,	πέρα δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ
[66]	~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα	περιιέναι,	ἕως ἄν σου βάρος (ἐν
[33]	ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα	ἐξιέναι,	ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς
[35]	δή τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς	διεξιέναι.	εἰ μὲν οὖν τι ἄλλο
[52]	προσιόντος τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ ἢ	ὑπεξιέναι	ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι ποτὲ
[65]	μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ παιδία	ἀπιέναι	ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽
[8]	διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ ~ἔχεις	ἀπιέναι,	ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν
[35]	ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν	~ἀπιέναι	οὗπέρ εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽
[4]	ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ	ἀπιέναι	πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα ποιήματα (καὶ)
[3]	εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ πρότερον	παριέναι	ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι
[3]	ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς	εἰσιέναι.	εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν
[9]	Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι	ἐσπουδακέναι	περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς
[20]	του ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ μὴ	ἀπολωλεκέναι·	ἢ οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν,
[18]	ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ	μεμαθηκέναι	ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ
[39]	τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι καὶ	~κατανενοηκέναι	μόνοι ὅτι οὔτε τῶν πραγμάτων
[19]	τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ	ἐννενοηκέναι	μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽
[46]	~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος	ηὑρηκέναι	ᾤμην διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας περὶ
[62]	ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν	ἡμαρτηκέναι	ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς πατέρα ἢ
[58]	καὶ τὰ μεγέθη, εἰς ἃ	~συνερρυηκέναι	τό τε ὕδωρ καὶ τὴν
[19]	προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ	προσεοικέναι	μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη.
[65]	ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω	δεδυκέναι.	Καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ
[60]	μὲν δὴ τὴν γῆν οὕτω	πεφυκέναι	καὶ τὰ περὶ τὴν γῆν·
[59]	τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ	πεφυκέναι,	ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ μεγάλα
[50]	ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ που	πεφυκέναι	~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν
[28]	οἷον ἄρχειν τε καὶ ~ἡγεμονεύειν	πεφυκέναι,	τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί τε
[52]	~καλεῖν ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω	πεφυκέναι	ὥστε τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι;
[62]	οἳ μὲν ἂν ~δόξωσι μέσως	βεβιωκέναι,	πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες
[36]	μὲν ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει	ἀπολωλέναι,	καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ
[36]	τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ	ἀπολωλέναι	οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη
[36]	θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ ἁρμονίαν	(ἀπολωλέναι	τὴν τοῦ θείου ~τε καὶ
[50]	τὸ σμικρόν, ἢ προσελθόντος ἐκείνου	ἀπολωλέναι·	~ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον τὴν
[15]	~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν ἐνθένδε	ἀφικόμεναι	ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε δεῦρο
[45]	γέγονεν, ἡ σχίσις, τοῦ δύο	γεγονέναι·	ἐναντία γὰρ (γίγνεται ἢ τότε
[21]	αἱρῇ, ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους ἡμᾶς	γεγονέναι,	(ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον
[22]	ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι καὶ πρὶν	γεγονέναι	~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ ἔστι
[22]	ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν καὶ ~ἡμᾶς	γεγονέναι,	καὶ εἰ μὴ ταῦτα, οὐδὲ
[39]	οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι	γεγονέναι	καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι οὔτε
[45]	ὀλίγον ὄγκον ὄντα ὕστερον ~πολὺν	γεγονέναι,	καὶ οὕτω γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν
[16]	τοὺς ζῶντας ἐκ τῶν τεθνεώτων	γεγονέναι	~οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας
[19]	ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν	~γεγονέναι.	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί δέ;
[55]	δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον	~γεγονέναι;	τῷ ταῦτα λέγοντι οὐκ ἂν
[9]	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ ~σῶμα	γεγονέναι,	χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν (ἀπὸ)
[16]	καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ	ἐγρηγορέναι	~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ τοῦ ἐγρηγορέναι
[16]	τὸ μὲν ~καθεύδειν, τὸ δὲ	ἐγρηγορέναι,	καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν τὸ
[16]	ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι καὶ (ἐκ τοῦ	ἐγρηγορέναι	τὸ καθεύδειν, καὶ τὰς γενέσεις
[16]	ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ	ἐγρηγορέναι	τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[19]	ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν	εἰληφέναι.	~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν λαβόντες
[20]	~τὰς ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι	εἰληφέναι.	~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν
[19]	τούτων τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην	εἰληφέναι;	~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα, ὡς
[62]	ἱκετεύουσι (καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς	ἐκβῆναι	εἰς τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι,
[41]	(ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ σώματι	ἐνδεθῆναι;	~Ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ Κέβης,
[25]	ὄντι φύσει προσήκει τοῦτο ~πάσχειν,	διαιρεθῆναι	ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ δέ
[47]	ὡς οἷόν τε ~βέλτιστα αὐτὰ	τεθῆναι	δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι, ταύτην
[45]	ἡ σύνοδος τοῦ πλησίον ἀλλήλων	~τεθῆναι.	Οὐδέ γε ὡς ἐάν τις
[41]	εἶναι ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν	συντεθῆναι.	Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ
[48]	ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν	εὐλαβηθῆναι	μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν
[42]	ἄρα δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία	κινηθῆναι	ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ τι
[57]	γ᾽ ἔφη, ὦ ἄνδρες, δίκαιον	διανοηθῆναι,	ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος,
[10]	καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον	διανοηθῆναι	περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν
[33]	ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ	~λυπηθῆναι	ἐπί τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ
[13]	σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν	στερηθῆναι	καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται
[58]	ἕξει ~μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον οὐδαμόσε	κλιθῆναι,	ὁμοίως δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ.
[33]	παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε	ἡσθῆναι	σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί τῳ
[7]	χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν ὁ Σωκράτης	ἡσθῆναί	τέ μοι ἔδοξε τῇ τοῦ
[18]	Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου	ἀναμνησθῆναι;	~(Ἔστι μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν
[18]	ἰδόντα καὶ λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου	ἀναμνησθῆναι,	καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος
[18]	~παθεῖν περὶ οὗ ὁ λόγος,	ἀναμνησθῆναι.	καὶ σχεδόν γε ἐξ ὧν
[18]	καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος	~ἀναμνησθῆναι;	~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν
[40]	λέγω, καλῶς δὴ ἔχει τὸ	~πεισθῆναι·	εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι,
[35]	~ὀχήματος, (ἢ) λόγου θείου τινός,	διαπορευθῆναι.	καὶ δὴ καὶ νῦν ἔγωγε
[35]	πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν>	~λεχθῆναι,	καὶ αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν,
[44]	τὸ ~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς· ἀξιοῖς	ἐπιδειχθῆναι	ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν ~τε
[42]	ἢ φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο	~ἐναντιωθῆναι	τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι,
[17]	τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα	καταναλωθῆναι	εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία
[39]	ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους	φανῆναι;	~Εἰκός γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.
[34]	ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν	χρῆναι	αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης,
[4]	~ἑορτὴ διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε	χρῆναι,	εἰ ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι
[48]	ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι	χρῆναι	εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν
[37]	τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι ~μοι	χρῆναι	πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον
[48]	λόγον ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον	εἶναι,	ἃ μὲν ἄν μοι δοκῇ
[42]	τε ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ	~εἶναι	ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν τε
[8]	δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν	εἶναι	ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα σοι
[37]	ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή, ἀνάγκην	εἶναι	ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι
[30]	ἡδονῶν, ὥστε ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν	εἶναι	ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές,
[50]	ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ	εἶναι,	ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται
[13]	εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον	εἶναι,	ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ
[49]	δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον	εἶναι	ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς
[9]	πραγματεία οὐ περὶ τὸ σῶμα	~εἶναι,	ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι
[38]	οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε	εἶναι.	~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν
[53]	ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν	εἶναι	ἀλλὰ καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε.
[50]	ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν	εἶναι,	~ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν ἡμῖν
[40]	τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς	εἶναι,	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς
[30]	γε τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς	εἶναι,	ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ
[50]	~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν	εἶναι,	ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει
[13]	οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες	~εἶναι,	ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι
[29]	αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα	εἶναι,	ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη
[18]	ἀθάνατον ἡ ψυχή τι ἔοικεν	εἶναι.	~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη ὁ
[59]	θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ	~εἶναι	ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους,
[55]	τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ	εἶναι,	~ἄλλο τι τὰ τρία ἢ
[6]	ἔφη ὁ Σωκράτης, οὕτω γ᾽	εἶναι	ἄλογον· οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως
[41]	ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽	εἶναι	ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας
[35]	σκοπῶν ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ	εἶναι	ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ
[39]	τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ	εἶναι	ἄνευ τῆς περὶ τοὺς λόγους
[33]	ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ	~εἶναι	ἅπερ ἂν καὶ τὸ σῶμα
[7]	τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον	(εἶναι	ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ
[9]	σώματος ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν	εἶναι;	Ἆρα μὴ ἄλλο τι ᾖ
[12]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ	εἶναι	ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ
[13]	τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι	εἶναι	ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ Σώκρατες;
[45]	~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων	(εἶναι	αὐτῇ τῇ κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος
[46]	καὶ εἰ ἐν μέσῳ φαίη	εἶναι	αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ὡς ἄμεινον ἦν
[58]	ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν	εἶναι	αὐτὴν ἴσχειν τὴν ~ὁμοιότητα τοῦ
[36]	~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη ἔτι που	εἶναι	αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον
[58]	~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι	εἶναι	αὐτό, καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς
[6]	οὖν ποτε οὔ φασι θεμιτὸν	εἶναι	αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες;
[58]	ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν.	Εἶναι	γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν
[41]	εἶδός τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι,	εἶναι	δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν
[19]	ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων,	εἶναι	δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει.
[33]	ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές·	~εἶναι	δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν
[58]	ἄστρα ~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν	εἶναι,	διὰ δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ
[45]	μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα	εἶναι	διὰ τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι,
[45]	τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ~μεῖζον	εἶναι	διὰ τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν.
[36]	εἴη τὴν μὲν λύραν ἔτι	εἶναι	διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ τὰς
[58]	Γλαύκου τέχνη γέ μοι δοκεῖ	εἶναι	~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν· ὡς
[10]	τοιάδε, ὦ Σιμμία; Φαμέν τι	εἶναι	δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν
[5]	ὦ Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν	~εἶναι	ἑαυτὸν βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν
[16]	~φῂς τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι	εἶναι;	~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων;
[15]	τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽	εἶναι,	εἰ τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο
[57]	δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς	εἶναι,	εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ
[45]	ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει	εἶναι,	εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ
[7]	Καίτοι οὕτως, ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον	εἶναι	εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο·
[42]	δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν	εἶναι	ἑκάστη ἁρμονία ὡς ἂν ἁρμοσθῇ;
[15]	αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε	εἶναι	ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν
[39]	χρηστοὺς καὶ πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους	εἶναι	ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους.
[8]	θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις	εἶναι	ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν
[47]	κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽	εἶναι	ἐμὲ νῦν τὰ μέλη, ~καὶ
[42]	ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί,	εἶναι.	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες.
[47]	ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον	εἶναι	ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ
[21]	αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν	εἶναι	ἐν ἀνθρώπου εἴδει, ~χωρὶς σωμάτων,
[50]	ἔχει σμικρός τε καὶ μέγας	εἶναι,	ἐν μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ
[59]	ἄλση τε καὶ ἱερὰ αὐτοῖς	εἶναι,	ἐν ~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς
[42]	τί τις φήσει ταῦτα ὄντα	εἶναι	ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν τε
[50]	ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽	εἶναι	ἐν τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ
[39]	ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς	εἶναι,	ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽
[19]	ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν	εἶναι	ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ
[41]	ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα	εἶναι	ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι.
[23]	ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ	εἶναι,	ἐπειδή γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν
[65]	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον	εἶναι	ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω
[46]	χεῖρον εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ	εἶναι	ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ
[4]	οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος	(εἶναι	ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ ὡς
[9]	σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς	εἶναι	ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας
[50]	δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ ἐθέλειν	εἶναι	ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ
[37]	πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον	εἶναι	ἔτι σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ
[2]	δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο	εἶναι.	~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ τις παρῆν;
[9]	μηδὲ μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον	εἶναι	ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς τι τείνειν
[46]	ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ ἐστιν ἢ	εἶναι	ἢ (ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ
[49]	οὐδὲ δι᾽ ἓν ἄλλο καλὸν	εἶναι	~ἢ διότι μετέχει ἐκείνου τοῦ
[29]	δὲ αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ	εἶναι	ἢ ἐγγύς τι τούτου; ~(Πῶς
[19]	αὐτὸ τὸ ἴσον· φῶμέν τι	εἶναι	ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ
[49]	τὸ σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ	~εἶναι·	ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο ταῦτα;
[35]	τῷ νῦν βίῳ ἢ ἀδύνατον	~εἶναι	ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ μέντοι
[6]	ἓν τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς	~εἶναι.	Ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως;
[39]	καὶ μεγάλων· οἴει τι ~σπανιώτερον	εἶναι	ἢ σφόδρα μέγαν ἢ σφόδρα
[41]	τῶν λόγων, τὴν ~μάθησιν ἀνάμνησιν	εἶναι	ἢ ψυχὴν ἁρμονίαν; ~Πολὺ μᾶλλον,
[42]	ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας	εἶναι.	~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε. ~Τὴν
[51]	τὸ ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς αὕτη	εἶναι	ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις, ἐκ
[41]	Ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν	εἶναι	ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς
[58]	καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε	εἶναι	ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν
[37]	πρὶν καὶ γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ	~εἶναι	ἡμῶν τὰς ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν
[6]	Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς	εἶναι	ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς
[59]	~τῆς γῆς, ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν	εἶναι	θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα δ᾽
[19]	δὲ καὶ οὐ δύναται ~τοιοῦτον	εἶναι	(ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν
[19]	οὕτως ἔχει. φαμέν πού τι	εἶναι	ἴσον, οὐ ξύλον ~λέγω ξύλῳ
[33]	τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε	εἶναι	καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως ἔχον·
[5]	αὑτόν· οὐ γάρ φασι θεμιτὸν	εἶναι.	~Καὶ ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε
[55]	ἂν εἴη πρὸς τῷ ἀθάνατος	εἶναι	(καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ μή,
[36]	ὑγροῦ καὶ ~τοιούτων τινῶν, κρᾶσιν	εἶναι	καὶ ἁρμονίαν (αὐτῶν τούτων τὴν
[30]	ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ	εἶναι	καὶ βαρὺ καὶ γεῶδες καὶ
[49]	δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν πλείω	εἶναι,	καὶ διὰ ταύτην τὴν ~αἰτίαν
[46]	ὅτι αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην	εἶναι·	καὶ εἰ ἐν μέσῳ φαίη
[46]	ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ	εἶναι·	καὶ εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι,
[22]	δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη	εἶναι,	καὶ ~εἰς καλόν γε καταφεύγει
[49]	τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα φῇς	εἶναι	καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν τῷ
[49]	Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον	εἶναι	~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ,
[49]	ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς	εἶναι	καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ
[43]	ἐξ ὧν φησί τις αὐτὴν	(εἶναι,	καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα διὰ
[25]	~οὐσία ἧς λόγον δίδομεν τοῦ	εἶναι	καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον
[37]	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων ~ἔτι	εἶναι	καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις γενήσεσθαι
[59]	δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον	εἶναι	καὶ ἔτι τούτων καλλίω. Τὸ
[59]	τούτων· τὴν μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ	εἶναι	(καὶ) θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν
[59]	τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον	εἶναι.	~Καὶ ὅλην μὲν δὴ τὴν
[37]	ἐν τῷ αὐτῷ ὁ λόγος	εἶναι,	~καί, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν
[42]	τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν τε	εἶναι	καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ
[60]	βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε	εἶναι	καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ πάντας
[59]	πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων	~εἶναι,	καὶ πολὺ ἔτι ἐκ λαμπροτέρων
[28]	σοι δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ	εἶναι	καὶ ~πότερον τῷ θνητῷ; Ἢ
[22]	οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν	εἶναι	καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ
[27]	(τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον	εἶναι	καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι
[26]	ὁμοιότερον τῷ εἴδει φαμὲν ἂν	εἶναι	καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα; ~Παντί,
[58]	λέγειν· ~οὗ δὴ ὑποστάθμην ταῦτα	εἶναι	καὶ συρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ
[17]	καὶ τὰς τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς	(εἶναι	(καὶ ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς
[22]	καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε	εἶναι	καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν
[49]	τῷ αὐτῷ τὸ μεῖζον ~μεῖζον	εἶναι	καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα
[49]	ἕτερον ἑτέρου τῇ κεφαλῇ μείζω	~εἶναι,	καὶ τὸν ἐλάττω τῷ αὐτῷ
[58]	ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν (πέπεισμαι	εἶναι,	καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς οὐδέν
[49]	σμικρᾷ οὔσῃ τὸν ~(μείζω μείζω	εἶναι,	καὶ τοῦτο δὴ τέρας εἶναι,
[41]	ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν ~ἀνάμνησιν	εἶναι,	καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως
[41]	εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ	εἶναι	καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει
[52]	τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα	εἶναι	καὶ τῷ τοῦ περιττοῦ, ὄντος
[39]	καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ	εἶναι	καὶ ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν
[59]	~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς	εἶναι,	καὶ φήμας τε καὶ μαντείας
[59]	ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους ἀνόσους	εἶναι	καὶ χρόνον τε ζῆν πολὺ
[42]	ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ	εἶναι	κακή; καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται;
[60]	γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν αὐτῇ	εἶναι	κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ
[18]	ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν	εἶναι;	Λέγω δὲ τίνα τρόπον; Τόνδε.
[63]	λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον	εἶναι	λουσάμενον πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ
[19]	πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν	εἶναι	μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι δὲ
[4]	~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ	εἶναι	μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα
[19]	τοῦτο ὃ ~νῦν ἐγὼ ὁρῶ	εἶναι	οἷον ἄλλο τι τῶν ὄντων,
[19]	ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽	~εἶναι	οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ
[52]	μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ αὐτὸ	εἶναι	οἷον καὶ ἡ τριὰς πέπονθε
[19]	ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα	εἶναι	~οἷον τὸ ἴσον, ἔχει δὲ
[19]	ἐνδεῖ τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον	εἶναι	οἷον τὸ ἴσον, ἢ οὐδέν;
[64]	λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με ἐκεῖνον	εἶναι	(ὃν ~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν,
[52]	τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι	εἶναι	ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν.
[55]	τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον	εἶναι,	ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν
[47]	γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽	εἶναι	ὅτι ἄλλο μέν τί ἐστι
[16]	ὄντος ἱκανόν που ~ἐδόκει τεκμήριον	εἶναι	ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων
[45]	ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον	εἶναι,	ὅτι διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ
[59]	καλλίω. Τὸ δ᾽ αἴτιον ~τούτου	εἶναι	ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ
[37]	μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ	εἶναι	~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ
[50]	ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ	εἶναι,	οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἐναντίων,
[42]	ὑπόθεσις ἦν, τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν	εἶναι;	~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Τί δέ;
[57]	ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί μοι	εἶναι.	~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει·
[43]	ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι	εἶναι·	οὔτε γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν,
[26]	ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον	εἶναι;	~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί.
[46]	εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν	εἶναι	πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ
[9]	ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον	εἶναι;	~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ
[13]	δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον	εἶναι.	~(Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί δὲ
[7]	ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ	εἶναι	παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι
[2]	εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν	εἶναι	παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ
[5]	ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν	εἶναι	πείσεται. ~Τί δέ; ἦ δ᾽
[66]	Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον	εἶναι	πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς·
[29]	οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι	εἶναι,	~πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ φόβων
[4]	ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς	εἶναι,	ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους,
[16]	ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς	εἶναί	που, ~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι.
[23]	~καὶ συνίστασθαι ἄλλοθέν ποθεν καὶ	εἶναι	πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον σῶμα
[47]	μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον	εἶναι	πρὸ τοῦ φεύγειν τε καὶ
[40]	ἃ ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ	~εἶναι	προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον,
[11]	Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον	εἶναι	~πρὸς ἀλλήλους λέγειν τε καὶ
[41]	ἡ οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν	εἶναι	σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν
[28]	ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ	εἶναι	σῶμα. ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα
[25]	ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς	εἶναι	~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽
[17]	ταῖς μέν γε ἀγαθαῖς ἄμεινον	εἶναι,	ταῖς δὲ ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ
[64]	ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον	εἶναι.	~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο
[49]	~μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς	εἶναι	ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων
[59]	ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια	εἶναι	ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά
[58]	τὰ ἄστρα χωροῦντα· τὸ ~δὲ	εἶναι	ταὐτόν, (ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος
[36]	ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι	εἶναι	τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ
[16]	γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν μὲν καταδαρθάνειν	εἶναι,	τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς σοι,
[35]	τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν	εἶναι	τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται
[22]	ὁ λόγος εἰς (τὸ ὁμοίως	εἶναι	τήν τε ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν
[38]	ἀεί, τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν	εἶναι	τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν
[41]	ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν	εἶναι	τὴν (ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ
[41]	συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς μὲν	εἶναι	~τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς
[33]	ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος	εἶναι	τῆς τοῦ θείου τε καὶ
[5]	~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα	εἶναι·	τί γὰρ ἄν τις καὶ
[50]	αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο	εἶναί	~τι ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ
[49]	καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος	~εἶναί	τι καλὸν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ
[42]	~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν	εἶναι	τί τις φήσει ταῦτα ὄντα
[8]	ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι	εἶναί	τι τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ
[11]	οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν δὲ τοῦτο	εἶναι	τὸ ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ
[7]	ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα	εἶναι.	Τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς
[3]	πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν ἐναντίον	εἶναι,	τὸ λυπηρόν, τὸ ἅμα μὲν
[39]	καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς	εἶναι	τὸ ~παράπαν. Ἢ οὐκ ᾔσθησαι
[49]	εἶναι, καὶ τοῦτο δὴ τέρας	εἶναι,	τὸ σμικρῷ τινι μέγαν τινὰ
[59]	ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον μὲν	εἶναι	τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν,
[46]	καὶ τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον δὲ	εἶναι	τὸν ~αὐτὸν τοῦτον καὶ τὸ
[7]	εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν τε	εἶναι	τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ ἡμᾶς
[39]	αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν	εἶναι,	τοτὲ δὲ μή, μὴ ἑαυτόν
[49]	ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν	εἶναι	(τοῦ δύο ~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος
[45]	που, ἔφη, νὴ Δία ἐμὲ	εἶναι	τοῦ οἴεσθαι περὶ τούτων του
[42]	ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν ψυχῆς	εἶναι·	τοῦτο δ᾽ ἔστι τὸ ὁμολόγημα,
[3]	ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ τι	εἶναι	τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι
[23]	ἡ ~ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ	εἶναι	τοῦτο τέλος ᾖ. Τί γὰρ
[9]	ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ	εἶναι	~τοῦτο τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν
[35]	καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε	εἶναι	τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς τοῦ
[50]	ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους φῇς μείζω	εἶναι,	(Φαίδων) ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις
[11]	ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν ἐρασταὶ	εἶναι,	φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ
[59]	διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε	εἶναι	χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς δὴ
[55]	μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον	~εἶναι,	ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ
[28]	κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον	εἶναι	ψυχή, τῷ δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ
[42]	ἔλαττον καὶ ἧττον αὐτὸ ~τοῦτο	εἶναι,	ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε
[41]	μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε	εἶναι	ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον
[50]	οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν σμικρὸν	~εἶναι·	ὡς δ᾽ αὕτως καὶ τὸ
[22]	τοῦτο, τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽	εἶναι	ὡς οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν
[45]	πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς	εἶναι	ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ
[19]	Ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα	εἶναι	ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν,
[36]	τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν	εἶναι,	ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν
[37]	~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν	εἶναι,	ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν
[23]	Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε	συνθεῖναι	τοῦτόν τε τὸν λόγον εἰς
[3]	ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν	συνθεῖναι	ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ
[44]	παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε	~προσθεῖναι	δέομαι· ἔστι δὲ ταῦτα ἃ
[65]	καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο	ἐκεῖναι,	ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε
[52]	καὶ ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν	ὑπομεῖναι	ἔτι τρία ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι;
[30]	τοῦ σώματος διὰ τὸ ἀεὶ	συνεῖναι	καὶ διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην
[2]	Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες	παρεῖναι,	ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων)
[45]	εἶναι διὰ τὸ δύο αὐτοῖς	προσεῖναι,	καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου
[21]	καὶ δοκοῦσί σοι πάντες ἔχειν	διδόναι	λόγον περὶ τούτων ὧν νυνδὴ
[49]	δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε	διδόναι	λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης, ἄλλην
[44]	μὴ ~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον	διδόναι	(ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα
[34]	λύειν, λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν	~παραδιδόναι	ταῖς ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν
[6]	οὐκ ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν	ἀποκτεινύναι	δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς
[1]	τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ μηδένα	ἀποκτεινύναι,	πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν τε
[6]	φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν	ἀποκτεινύναι,	ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε,
[21]	~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν	δοῦναι	λόγον ἢ οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη,
[16]	ἔσται ἡ φύσις; Ἢ ἀνάγκη	ἀποδοῦναι	τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν;
[8]	δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν λόγον	~ἀποδοῦναι,	ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ
[62]	δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως	βιῶναι,	οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν
[58]	φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα,	γνῶναι	ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ
[11]	μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς	~γνῶναι,	δυοῖν θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ ἔστιν
[10]	~οὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ	γνῶναι	ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽
[3]	ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ	διαλλάξαι	~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν
[38]	σφόδρα ~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν	ἀναταράξαι	καὶ εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ
[37]	θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ ἔχῃ	ἀποδεῖξαι	ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν
[23]	ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ δὲ	~προσαποδεῖξαι	ὅτι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν
[41]	ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα	δόξαι,	~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις,
[50]	~Λέγω δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος	δόξαι	σοὶ ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ
[10]	ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που ~τούτων	φαυλότεραί	εἰσιν. Ἢ σοὶ οὐ δοκοῦσιν;
[59]	ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι	σφαῖραι,	ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ
[62]	καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ δέονται	ἐᾶσαι	σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην
[40]	Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε	θέασαι	ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει
[9]	γέ με ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας	γελάσαι.	Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς
[61]	ἀφικνοῦνται ~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους	μείνασαι,	αἱ μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ
[38]	ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς	δύνασαι	ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ
[10]	σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε ἄλλαι·	πᾶσαι	γάρ που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν.
[42]	τούτου ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν	πᾶσαι	ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ
[8]	τε καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι	φράσαι.	~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς
[56]	ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ	κατασιγῆσαι·	ὡς οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά
[4]	τὴν δημώδη μουσικὴν ποιεῖν, μὴ	ἀπειθῆσαι	~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ
[39]	λευκὸν ἢ ~μέλανα; Ἢ οὐχὶ	ᾔσθησαι	ὅτι πάντων τῶν τοιούτων τὰ
[39]	εἶναι τὸ ~παράπαν. Ἢ οὐκ	ᾔσθησαι	σύ πω τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ
[56]	καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ	ἐπακολουθῆσαι·	κἂν τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς γένηται,
[43]	ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα	ποιῆσαι	διανοούμενον ὡς ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης
[18]	ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο	ποιῆσαι	~ἔπειτα (ἐάν τις ἐπὶ τὰ
[21]	οὐδεὶς ἀξίως οἷός τε τοῦτο	ποιῆσαι.	~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί
[51]	ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ φαμεν	ἐθελῆσαι	γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ ἅμα
[11]	τῷ ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ	~φρονῆσαι	ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ
[39]	καὶ βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ	(κατανοῆσαι,	ἔπειτα διὰ τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις
[19]	αὐτὸ ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι	ἐννοῆσαι	ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν
[20]	λαβόντα ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου	ἐννοῆσαι	ὃ ~ἐπελέληστο, ᾧ τοῦτο ἐπλησίαζεν
[17]	~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐννοῆσαι	ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ
[19]	ἔκ γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ	ἐννοῆσαι	ὅτι (πάντα τὰ ἐν ταῖς
[13]	γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐννοῆσαι	τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν
[27]	μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς,	συγχωρῆσαι,	ὦ Σώκρατες, ἐκ ταύτης τῆς
[30]	ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς	ἀπολυθεῖσαι	ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ
[66]	τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς τὸ	ἀποσπεῖσαί	τινι; ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον,
[12]	τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ	ἐθίσαι	αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ
[35]	ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα	διαπλεῦσαι	τὸν βίον, ~εἰ μή τις
[63]	πρέπειν μοι δοκεῖ καὶ ἄξιον	κινδυνεῦσαι	οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς γὰρ
[57]	δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε	πορεῦσαι·	~τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ
[39]	ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ	πιστεῦσαι	ἄνευ τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί
[15]	ἄν που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ	οὖσαι,	καὶ τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ
[21]	ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε	λαβοῦσαι	αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην
[56]	βουλόμενος ἤ τι εἰπεῖν ἢ	ἀκοῦσαι.	~Ἀλλὰ μήν, ἦ δ᾽ ὃς
[35]	ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν	ἀκοῦσαι,	ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν, μή
[37]	τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος	ἀκοῦσαι	(τί αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ
[58]	καὶ μῦθον λέγειν καλόν, ἄξιον	ἀκοῦσαι,	ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ
[30]	τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην	τίνουσαι	~τῆς προτέρας τροφῆς κακῆς οὔσης.
[30]	~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ	μετέχουσαι,	διὸ καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός γε,
[52]	ἔφη. ~Ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι	δηλῶσαι,	ἄθρει. ἔστιν δὲ τόδε, ὅτι
[19]	Σώκρατες, πρός γε ὃ βούλεται	δηλῶσαι	ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν δὴ
[62]	καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε ῥᾴδιον	δηλῶσαι	οὔτε ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν
[57]	ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ	πλανᾶται	ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως
[27]	κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ	πλανᾶται	καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ
[9]	σῶμα ~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον	δύναται	ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς δὲ τὴν
[33]	λυπῶν ~(καὶ φόβων) καθ᾽ ὅσον	δύναται,	λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν τις σφόδρα
[10]	τὸ σῶμα, καὶ καθ᾽ ὅσον	δύναται	μὴ ~κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽ ἁπτομένη
[19]	ὄντων, (ἐνδεῖ δὲ καὶ οὐ	δύναται	~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο,
[10]	τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι τότε	ἐξαπατᾶται	ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽
[41]	ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων	~συνίσταται	ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται.
[21]	αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν	ἐπίσταται	ἔχοι ἂν δοῦναι λόγον ἢ
[7]	οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων	ἐπιστάται,	θεοί, οὐκ ἔχει λόγον· οὐ
[45]	ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽ ὅτι	ἀπάγεται	καὶ χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου.
[42]	εἶναι κακή; καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς	λέγεται;	~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων
[57]	ἐν ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε πορείας.	Λέγεται	δὲ οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα
[29]	~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ	λέγεται	κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς ~ἀληθῶς
[38]	ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο	λέγεται	οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε
[50]	Σωκράτους οὐχ ὡς ~τοῖς ῥήμασι	λέγεται	οὕτω καὶ τὸ ἀληθὲς (ἔχειν;
[30]	ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ	λέγεται,	περὶ τὰ ~(μνήματά τε καὶ
[8]	καί, ὥσπερ γε καὶ ~πάλαι	λέγεται,	πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς ἢ
[12]	ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ	λέγεται,	~τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ
[59]	τοῦ μύθου ἡδέως ἂν ~ἀκούσαιμεν.	~Λέγεται	τοίνυν, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, πρῶτον
[1]	Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς	λέγεται	τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους
[61]	δεινόν τε καὶ ἄγριον, ὡς	λέγεται,	χρῶμα δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον οἷον
[42]	~Φέρε δή, ἔφη, πρὸς Διός·	λέγεται	ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν τε
[57]	τροφῆς, ἃ ~δὴ καὶ μέγιστα	λέγεται	ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα
[19]	ἰδόντες τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι	ὀρέγεται	μὲν πάντα ταῦτα εἶναι ~οἷον
[19]	ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε	ὀρέγεται	τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον, καὶ
[33]	Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου	ἀναγκάζεται	ἅμα τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ
[33]	σώματι καὶ τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν	ἀναγκάζεται	οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ ὁμότροφος
[12]	ἔφη. ~Οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος	ὀνομάζεται,	λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ
[57]	αὐτὴ οὔτε οἵα οὔτε ὅση	δοξάζεται	ὑπὸ τῶν περὶ γῆς εἰωθότων
[33]	ἐστι, τοῦτο πάσχει καὶ οὐ	~λογίζεται	αὐτό. ~Τί τοῦτο, ὦ Σώκρατες;
[10]	γίγνεταί τι ~τῶν ὄντων; ~Ναί.	~Λογίζεται	δέ γέ που τότε κάλλιστα,
[45]	νῦν δ᾽ ὅτι ἀπάγεται καὶ	χωρίζεται	ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ γε
[64]	ἐν ~τῇ ταφῇ ὡς ἢ	προτίθεται	Σωκράτη ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει.
[7]	γάρ ~που αὐτός γε αὑτοῦ	οἴεται	ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽
[64]	~διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽	οἴεταί	με ἐκεῖνον εἶναι (ὃν ~ὄψεται
[34]	ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν τε	οἴεται	οὕτω δεῖν ἕως ἂν ζῇ,
[30]	τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε καὶ	ἕλκεται	πάλιν εἰς ~τὸν ὁρατὸν τόπον
[27]	αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι τότε μὲν	ἕλκεται	ὑπὸ τοῦ σώματος εἰς τὰ
[19]	ὦ Σώκρατες, πρός γε ὃ	βούλεται	δηλῶσαι ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν
[19]	τίς τι ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι	βούλεται	μὲν τοῦτο ὃ ~νῦν ἐγὼ
[38]	γάρ μου ὁ λόγος οὗτος	~ἀντιλαμβάνεται	καὶ νῦν καὶ ἀεί, τὸ
[45]	πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος	~αὐξάνεται.	Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ
[39]	κακὸν πάθοι ἢ λόγους μισήσας.	~Γίγνεται	δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου
[45]	τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί	γίγνεται	~ἕκαστον καὶ διὰ τί ἀπόλλυται
[15]	ἔχομεν τοῦτο, ὅτι πάντα οὕτω	γίγνεται,	ἐξ ἐναντίων τὰ ~ἐναντία πράγματα;
[45]	οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ δι᾽ ὅτι	γίγνεται	ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, κατὰ
[46]	αἰτίαν εὑρεῖν περὶ ἑκάστου ὅπῃ	~γίγνεται	ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο
[45]	τοῦ δύο γεγονέναι· ἐναντία γὰρ	(γίγνεται	ἢ τότε ~αἰτία τοῦ δύο
[12]	μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος	~γίγνεται	καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί
[49]	ὅτι τῷ καλῷ τὰ καλὰ	(γίγνεται)	καλά· ἢ οὐ καὶ σοὶ
[49]	τῷ καλῷ ~πάντα τὰ καλὰ	(γίγνεται)	καλά. Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ
[60]	ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν	~γίγνεται	μέρος. ~Τὰ μὲν οὖν δὴ
[1]	δ᾽ ἐνίοτε ἐν ~πολλῷ χρόνῳ	γίγνεται,	ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς.
[27]	αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε	γίγνεται,	ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γένηται
[15]	περὶ πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ	γίγνεται	πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ
[16]	ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε	γίγνεται	ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ
[10]	εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ	γίγνεταί	τι ~τῶν ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται
[45]	οὐδέ γε δι᾽ ὅτι ἓν	γίγνεται	ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω ἐμαυτόν,
[11]	ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ ~φρονῆσαι ἡμῖν	ἐγγίγνεται	οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους
[36]	ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι	φαίνεται·	~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ δὴ οὐχ
[1]	πάλαι γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον	φαίνεται	ἀποθανών. Τί οὖν ἦν τοῦτο,
[35]	καὶ (διελθεῖν, εἴ πῃ ὑμῖν	φαίνεται	βέλτιον ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ αὖ
[49]	ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί.	φαίνεται	γάρ ~μοι, εἴ τί ἐστιν
[23]	ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ Κέβης.	Φαίνεται	γὰρ ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ
[6]	βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι	~φαίνεται	εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ
[8]	τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι	φαίνεται	εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν
[3]	~σκέλει τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ	φαίνεται	ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ. ~Ὁ οὖν
[43]	Νῦν οὐ πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν	φαίνεται	ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά τε ~ἐκείνων πάντων
[37]	ὃς ὁ Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ	φαίνεται	ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ ὁ
[16]	τε καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται;	~(Φαίνεται,	ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ
[58]	ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι	φαίνεται	ἢ κατὰ ~τὴν Γλαύκου τέχνην,
[19]	νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις; Ἆρα	φαίνεται	ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ
[35]	σκοπῶ τὰ εἰρημένα, οὐ ~πάνυ	φαίνεται	ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ Σωκράτης,
[9]	κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων;	~Φαίνεται.	~Καὶ δοκεῖ γέ που, ὦ
[6]	ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ τίς μοι	φαίνεται	καὶ οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν· οὐ
[35]	ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι	φαίνεται	(λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι,
[57]	δ᾽ οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία	φαίνεταί	μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν
[50]	~Παντάπασιν, ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω	φαίνεταί	μοι. ~Καί τις εἶπε τῶν
[7]	ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό γε	φαίνεται.	Ὃ μέντοι νυνδὴ ἔλεγες, τὸ
[50]	σοὶ ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ	φαίνεται	~οὐ μόνον αὐτὸ τὸ μέγεθος
[52]	ἄθρει. ἔστιν δὲ τόδε, ὅτι	φαίνεται	οὐ ~μόνον ἐκεῖνα τὰ ἐναντία
[12]	ψυχῆς ἀπὸ σώματος· ἢ οὔ;	~Φαίνεται.	~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον,
[57]	ψυχῆς· νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος	~φαίνεται	οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ
[63]	ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ	φαίνεται	οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν μοι
[56]	οἴχεται ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ.	~Φαίνεται.	~Παντὸς μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ
[19]	τούτων; Ἢ οὐχ ἕτερόν σοι	φαίνεται;	σκόπει δὲ καὶ τῇδε. Ἆρ᾽
[9]	ἡμᾶς εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν.	Φαίνεταί	σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι
[10]	δὲ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι;	~Φαίνεται.	~Τί δὲ δὴ τὰ τοιάδε,
[19]	ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν ἴσα	φαίνεται,	τῷ δ᾽ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[19]	αὐτὸ τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι	φαίνεται,	ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν ἐκ
[30]	καὶ ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ	βαρύνεταί	τε καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς
[55]	γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν φθορὰν	δέξεται.	~Ὁ δέ γε θεὸς οἶμαι,
[55]	δὴ ἐκ τῶν προειρημένων οὐ	δέξεται	οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ
[53]	δὲ τὴν (τοῦ περιττοῦ οὐ	δέξεται·	οὐδὲ δὴ τὸ ~ἡμιόλιον οὐδὲ
[53]	πέντε τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ	~δέξεται,	οὐδὲ τὰ δέκα τὴν τοῦ
[57]	κοσμία ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ	ἕπεταί	τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ
[60]	τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ·	συνέπεται	γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς
[57]	μὲν ἅπας φεύγει τε καὶ	ὑπεκτρέπεται	καὶ οὔτε ~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν
[21]	ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ	λείπεται	ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ
[57]	γένωνται, ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης	~φέρεται	εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν·
[5]	πράγματος ~μέτεστιν. Οὐ μέντοι ἴσως	βιάσεται	αὑτόν· οὐ γάρ φασι θεμιτὸν
[41]	σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ ~πῶς	συνᾴσεται;	~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Καὶ
[18]	γὰρ δήπου, εἴ τίς τι	~ἀναμνησθήσεται,	δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν ποτε
[15]	μείζονος ὄντος πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον	γενήσεται;	~Ἔστιν οὕτω, ἔφη. ~Καὶ μὴν
[4]	ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ ὅτι	~ἐρήσεται	εἰπὲ τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε
[66]	τῇ ~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ, τότε	οἰχήσεται.	~Ἤδη οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ
[13]	εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ	κείσεται,	ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ
[5]	οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν εἶναι	πείσεται.	~Τί δέ; ἦ δ᾽ ὅς,
[10]	ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας	ἅπτεται;	Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ
[27]	~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ πλανᾶται καὶ	ταράττεται	καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε
[41]	σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν	παύεται.	Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν,
[39]	μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία	ἐνδύεται	ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι
[58]	ὑπὸ τῆς ~ἅλμης, καὶ οὔτε	φύεται	ἄξιον λόγου οὐδὲν ἐν τῇ
[45]	ἔλεγον, τότε δὴ τὰ ζῷα	~συντρέφεται;	Καὶ πότερον τὸ αἷμά ἐστιν
[39]	ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω	στρέφεται	καὶ χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ
[53]	ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως οὐ	δέχεται	~αὐτό, τὸ ἐναντίον οἷον νῦν
[55]	~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ οὐ	δέχεται	θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον ἄρα ψυχή.
[53]	ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον αὐτὸ	δέχεται,	τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ
[25]	μή ποτε μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν	ἐνδέχεται;	Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ
[42]	ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ	ἐνδέχεται	~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν
[25]	οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν	ἐνδέχεται;	~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης,
[35]	καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ	ἀποδέχεται	τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ,
[33]	ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως	ἀπέχεται	τῶν ἡδονῶν τε καὶ ἐπιθυμιῶν
[60]	δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους	παρέχεται	καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν
[57]	μόγις ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος	οἴχεται	ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ
[56]	δ᾽ ἀθάνατον σῶν καὶ ἀδιάφθορον	οἴχεται	ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται.
[55]	τὸ περιττὸν καὶ τὰ ~τρία	οἴχεται	ἀπιόντα· καὶ περὶ πυρὸς καὶ
[27]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε	οἴχεται	εἰς τὸ καθαρόν τε ~καὶ
[44]	οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα	ἔρχεται	εἴτε πολλάκις, πρός γε τὸ
[57]	ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ	ἔρχεται	πλὴν τῆς παιδείας τε καὶ
[50]	τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι	ἀπέρχεται	ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ
[29]	τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς	ἀπέρχεται,	τὸ θεῖόν τε ~καὶ ἀθάνατον
[38]	τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν	ἐπέρχεται·	Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ;
[64]	οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι (ὃν	~ὄψεται	ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ
[10]	μὴ ~κοινωνοῦσα αὐτῷ μηδ᾽ ἁπτομένη	ὀρέγηται	τοῦ ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὐκοῦν
[55]	γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ	ὡμολόγηται,	(ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου
[54]	δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν πρόσθεν	ὡμολόγηται;	~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη ὁ
[42]	λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ	προωμολόγηται,	ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον
[42]	ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν	συγκέηται;	~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι,
[53]	τῇ μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο	~ἀπεργάζηται	οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ.
[10]	τά γε τοιαῦτα καὶ οἱ	ποιηταὶ	ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽
[61]	δὲ ~τούτῳ ἐστίν, ὡς οἱ	ποιηταὶ	λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων δὲ οὕτως
[60]	ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις	ὡδοποίηται,	θαλάττας ~τε καὶ λίμνας καὶ
[13]	ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου	ἀφίκηται	ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ
[23]	ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ	ἀφίκηται	καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε καὶ
[1]	πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν τε	ἀφίκηται	τὸ πλοῖον καὶ πάλιν δεῦρο·
[19]	ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων	ἀναμιμνῄσκηταί	τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον
[27]	τοῦτο αὐτῆς τὸ πάθημα φρόνησις	κέκληται;	~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ
[37]	νῦν τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν	ἀπόληται.	~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν
[15]	ἐναντίου. Οἷον ὅταν μεῖζόν τι	~γίγνηται,	ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος ὄντος
[15]	γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον	γίγνηται,	ἐκ μείζονος ὄντος πρότερον (ὕστερον
[10]	ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν	γίγνηται	ἐῶσα χαίρειν τὸ σῶμα, καὶ
[15]	~Τί δέ; Ἄν τι χεῖρον	γίγνηται,	οὐκ ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν
[18]	καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη	παραγίγνηται	τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω
[11]	ἐάν τις ἡμῖν καὶ σχολὴ	γένηται	ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα πρὸς
[66]	ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς τῇ ~καρδίᾳ	γένηται	αὐτῷ, τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν
[66]	σου βάρος (ἐν τοῖς ~σκέλεσι	γένηται,	ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως αὐτὸ
[27]	γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν	γένηται	καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί
[56]	ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς	γένηται,	οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη,
[3]	ταῦτα ᾧ ἂν τὸ ἕτερον	παραγένηται	ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον.
[54]	ἂν τί ἐν τῷ σώματι	ἐγγένηται	θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ
[54]	ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι τί	ἐγγένηται	νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ
[54]	οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί	ἐγγένηται	~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ
[54]	δ᾽ ὅς, ᾧ ἂν τί	ἐγγένηται	σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν
[45]	ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις	προσγένηται,	τότε δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον
[45]	ἔπειτα ἄν τί σοι χρήσιμον	~φαίνηται	ὧν ἂν λέγω, πρὸς τὴν
[54]	ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή ποτε	δέξηται,	ὡς ἐκ ~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται;
[35]	ῥιγῷ ἤ τινα ἄλλην λύπην	λυπῆται,	οὐδὲ αὐτὴ ἥ τε ἀηδὼν
[41]	λόγος δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι	~εἴρηται.	Ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν
[14]	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ	διαφθείρηταί	τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν
[27]	ψυχή, ὅταν μὲν τῷ σώματι	~προσχρῆται	εἰς τὸ σκοπεῖν τι ἢ
[10]	ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα	παρασκευάσηται	αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ
[29]	πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς	~διαπεφύσηται	καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ
[30]	μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος	~ἀπαλλάττηται,	ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα
[29]	ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν μὲν ~καθαρὰ	ἀπαλλάττηται,	μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε
[23]	~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ	ἀπαλλάττηται	τούτου, τότε καὶ αὐτὴν ~τελευτᾶν
[41]	καὶ ἄν τις αὐτοὺς μὴ	φυλάττηται,	εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν
[14]	τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε καὶ	~ἀπολλύηται	ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ,
[41]	τελευταῖον σῶμα ~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ	ἀπολλύηται,	καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος,
[41]	καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ σώματος	προαπολλύηται	ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης
[55]	καὶ ὃ ἂν μουσικὸν μὴ	δέχηται;	~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ δὲ ἄδικον.
[55]	ὃ δ᾽ ἂν θάνατον μὴ	δέχηται	τί καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν
[14]	ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα	οἴχηται	~διαπτομένη καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ
[34]	τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ διαπτομένη	~οἴχηται	καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.
[41]	ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ	φοβεῖται	μὴ ἡ ψυχὴ ~ὅμως καὶ
[24]	ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ ~τοιαῦτα	φοβεῖται.	τοῦτον οὖν πειρῶ μεταπείθειν μὴ
[12]	~γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς	ἡγεῖταί	οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ
[39]	~προσκρούων μισεῖ τε πάντας καὶ	ἡγεῖται	οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ
[32]	τρέπονται ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη	~ὑφηγεῖται.	~Πῶς, ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ,
[16]	αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε.	~Ὁμολογεῖται	ἄρα ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς
[55]	τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν ἡμῖν	ὁμολογεῖται	καὶ ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν
[14]	δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης παραμυθίας	δεῖται	καὶ πίστεως, ὡς ἔστι τε
[57]	ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ	δεῖται	οὐχ ὑπὲρ τοῦ χρόνου τούτου
[33]	ἐν τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα	καταδεῖται	ψυχὴ ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή;
[33]	ἔχουσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα	παραμυθεῖται	καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι
[47]	ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι	σύγκειταί	~μου τὸ σῶμα ἐξ ὀστῶν
[40]	ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον	~ἀπολεῖται.	Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ Σιμμία
[19]	αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι	προθυμεῖται	μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον
[6]	ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι	φανεῖται	εἰ τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων
[61]	δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ τε	ἀφικνεῖται	καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος
[61]	γῆν ῥέων εἰς τὴν λίμνην	ἀφικνεῖται	τὴν ~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ τῶν
[10]	τοῦ σώματος ~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον	θεωρεῖται,	ἢ ὧδε ἔχει· ὃς ἂν
[60]	οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο.	Αἰωρεῖται	δὴ ~καὶ κυμαίνει ἄνω καὶ
[38]	~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν	κριταὶ	ἢ καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ
[57]	~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ	προστέτακται	τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας
[11]	τἀληθές. Ἀλλὰ τῷ ὄντι ἡμῖν	δέδεικται	ὅτι, εἰ μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς
[23]	μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.	~Ἀποδέδεικται	μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[23]	γε δεῖ αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι;	ἀποδέδεικται	μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ
[22]	ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς	ἀποδέδεικται.	~Τί δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη
[1]	νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος	ἀφῖκται	χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν
[47]	δὴ καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ	δέδοκται	ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον παραμένοντα
[12]	τῶνδε δὲ ~σκόπει. Εἰ γὰρ	διαβέβληνται	μὲν πανταχῇ τῷ σώματι, αὐτὴν
[35]	τοῦ ~θανάτου καὶ τῶν κύκνων	καταψεύδονται,	καί φασιν αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν
[62]	ὕβρισαν, καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ	δέονται	ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι εἰς τὴν
[30]	φαύλων, αἳ περὶ τὰ τοιαῦτα	ἀναγκάζονται	πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι ~τῆς προτέρας
[35]	ὑπὸ λύπης ἐξᾴδειν, καὶ οὐ	λογίζονται	ὅτι οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει ὅταν
[65]	ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις	οἴονται	γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες καὶ
[47]	ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε τινὰ	οἴονται	δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται
[47]	δέον συνδεῖν καὶ συνέχειν οὐδὲν	~οἴονται.	Ἐγὼ μὲν οὖν τῆς τοιαύτης
[39]	λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες	οἴονται	σοφώτατοι γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι
[21]	ὦ Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς.	~Ἀναμιμνῄσκονται	ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη.
[20]	φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ	ἀναμιμνῄσκονται	~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις
[60]	καὶ ἐκ ~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν·	γίγνονται	δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας
[15]	πάλιν γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ	γίγνονται	ἐκ τῶν τεθνεώτων· καὶ εἰ
[15]	φανερὸν γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν	γίγνονται	οἱ ζῶντες ἢ ἐκ τῶν
[11]	χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ πόλεμοι	γίγνονται,	τὰ δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι
[41]	~(οἱ φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες	γίγνονται,	τελευταῖον δὲ πάντων ~συνίσταται ἡ
[16]	ζῶντά τε καὶ οἱ ζῶντες	γίγνονται;	~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη,
[47]	εἴη αἴτιον· ὃ δή μοι	~φαίνονται	ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν
[32]	τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ	τρέπονται	ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται.
[61]	μακροτέρους, αἱ δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν	ἐκπέμπονται	εἰς τὰς τῶν ζῴων γενέσεις.
[35]	ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ	τέρπονται	ἐκείνην τὴν ἡμέραν διαφερόντως ἢ
[62]	τῶν κακῶν, εἰ δὲ ~μή,	φέρονται	αὖθις εἰς τὸν Τάρταρον καὶ
[62]	ἠδίκηκεν, τῶν τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς	φέρονται	κατὰ τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ
[48]	ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν·	διαφθείρονται	γάρ που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα,
[42]	ψυχαὶ πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ	~ἔσονται,	εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ
[56]	καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ ὄντι	ἔσονται	ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν Ἅιδου.
[62]	~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον	παύονται	πρὶν ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν·
[32]	~χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ	πορεύονται	αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ
[62]	τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας	ἀπολύονται,	~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν
[32]	~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα	ἀπέχονται	αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι,
[32]	καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι	ἀπέχονται	τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν
[13]	στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες ἐκείνων, ~ἄλλων	ἀπέχονται	ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί
[30]	ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα	παρέχονται	αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ
[32]	αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ	~ἔρχονται,	αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν
[13]	δ᾽ ὅς, ὅτι τὸν θάνατον	ἡγοῦνται	πάντες οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων
[47]	οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ	ἡγοῦνται	τούτου Ἄτλαντα ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον
[31]	ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα·	~ἐνδοῦνται	δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα
[12]	δέ γε αὐτήν, ὥς φαμεν,	προθυμοῦνται	ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι οἱ
[40]	ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο	προθυμοῦνται.	Καὶ ἐγώ μοι δοκῶ ἐν
[62]	εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους	~ἀφικνοῦνται,	ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε
[62]	~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων	ἀφικνοῦνται	εἰς τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ
[15]	ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε δεῦρο	~ἀφικνοῦνται	καὶ γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων·
[61]	τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ τῶν πολλῶν	ἀφικνοῦνται	~καί τινας εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι,
[35]	εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν	αἴσθωνται	ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες
[62]	~(Τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν	ἀφίκωνται	οἱ ~τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον
[30]	οὔσης. καὶ μέχρι γε τούτου	πλανῶνται,	ἕως ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος,
[62]	τὸν Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι	γένωνται	κατὰ τὴν λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα,
[62]	ἀνδροφόνοι τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ	γένωνται,	τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς
[57]	ἕως ἂν δή τινες χρόνοι	γένωνται,	ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται
[45]	σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες	προσγένωνται,	~τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ
[1]	τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν	ἄρξωνται	τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς
[48]	ἐν ὕδατι ἤ (τινι τοιούτῳ	σκοπῶνται	τὴν εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι
[65]	καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι καὶ	καταρῶνται	~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω πίνειν τὸ
[30]	τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ	ὁρῶνται.	~Εἰκός γε, ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς
[59]	δείγματα, ~οἷς δὴ οἱ γραφῆς	(καταχρῶνται.	Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν
[65]	ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον, εἰ	τέτριπται·	εἰ δὲ μή, ~τριψάτω ὁ
[11]	οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν	ἐρασταὶ	εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς
[18]	οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ	ἐρασταί,	ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ ἱμάτιον
[8]	καὶ ἅμα σοι ἡ ἀπολογία	ἔσται,	ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς.
[55]	τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ	ἔσται,	ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽ αὖ
[23]	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον	ἔσται	ἢ πρὶν ~γενέσθαι, εἰ μέλλει
[16]	ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ	ἔσται	ἡ φύσις; Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι
[66]	μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη,	ἔσται,	ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ
[54]	ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν	ἔσται,	οὐ τὴν (ἀσφαλῆ σοι ~ἐρῶ
[11]	καὶ τότε, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν	ἔσται	οὗ ἐπιθυμοῦμέν τε καί ~φαμεν
[23]	μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι	ἔσται,	οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη,
[54]	ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς	ἔσται,	οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης,
[52]	Ἔτι δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως	ἔσται	σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ γὰρ
[55]	τῶν προειρημένων οὐ δέξεται οὐδ᾽	~ἔσται	τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ
[11]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ	ἔσται	χωρὶς τοῦ ~σώματος, πρότερον δ᾽
[54]	ἂν τί ἐγγένηται σώματι ζῶν	ἔσται;	~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν
[56]	~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ εἰ	πισταὶ	ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον·
[42]	οὐδὲ δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον	ἥρμοσται;	~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ γε πεπονθυῖα
[10]	οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ	αὗται	τῶν περὶ τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων
[30]	~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ	τοιαῦται	ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς
[27]	γένηται καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ	~πέπαυταί	τε τοῦ πλάνου καὶ περὶ
[50]	εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ	ἀπόλλυται	ἐν τούτῳ τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν,
[45]	λόγῳ δι᾽ ὅτι γίγνεται ἢ	ἀπόλλυται	ἢ ἔστι, κατὰ τοῦτον τὸν
[46]	περὶ ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ	ἀπόλλυται	ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν περὶ
[45]	γίγνεται ~ἕκαστον καὶ διὰ τί	ἀπόλλυται	καὶ διὰ τί ἔστι. καὶ
[41]	~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον	ἀπόλλυται.	οὗτος οὖν σοι ὁ λόγος
[55]	ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ	~ἀπόλλυται·	τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν
[61]	οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ	μείγνυται,	ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν
[23]	μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου	διασκεδάννυται	ἡ ~ψυχὴ καὶ αὐτῇ τοῦ
[30]	φαντάσματα, οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται	ψυχαὶ	εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι
[42]	ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο,	ψυχαί,	εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ
[56]	τῷ ὄντι ἔσονται ἡμῶν αἱ	ψυχαὶ	ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ
[15]	τι ἢ εἶεν (ἂν αἱ	ψυχαὶ	~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν
[16]	ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα, ἔφη, αἱ	ψυχαὶ	ἡμῶν ἐν Ἅιδου. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν
[21]	ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ	ψυχαὶ	ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ
[21]	~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία, αἱ	ψυχαὶ	καὶ πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν
[42]	ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι	ψυχαὶ	πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται,
[42]	ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως	ψυχαὶ	πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι.
[15]	ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ	ψυχαὶ	~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων εἴτε καὶ
[61]	~Ἀχερουσιάδα, οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων	ψυχαὶ	τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί τινας
[18]	πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης,	σκέψαι	ἂν τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ
[45]	μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ Κέβης.	~Σκέψαι	δὴ καὶ τάδε ἔτι. μην
[9]	τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη.	~Σκέψαι	δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ
[52]	~Ἔτι δή μοι καὶ τόδε	σκέψαι,	ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν
[37]	χρόνῳ; πρὸς δὴ ~τοῦτο τόδε	ἐπίσκεψαι,	εἴ τι λέγω· εἰκόνος γάρ
[27]	τὸ διὰ τοῦ σώματος, τὸ	δι᾽	αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι τότε μὲν
[13]	~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον τινὰ	δι᾽	ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ.
[27]	ἢ διὰ τοῦ ἀκούειν ἢ	δι᾽	ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ
[33]	τῶν ~ὄντων· ὅτι δ᾽ ἂν	δι᾽	ἄλλων σκοπῇ ἐν ἄλλοις ὂν
[33]	τὰ ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν	δι᾽	αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ
[49]	πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν, οὐδὲ	δι᾽	ἓν ἄλλο καλὸν εἶναι ~ἢ
[33]	εἱργμοῦ τὴν δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι	δι᾽	ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα
[61]	καὶ ἐναντίως ῥέων Ἀχέρων, ὃς	δι᾽	ἐρήμων τε τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων
[56]	~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ	Δί᾽	ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε καὶ
[19]	ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι νὴ	Δί᾽	ἔφη ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς γε.
[11]	τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα	δι᾽	ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν τὸ ~εἰλικρινές,
[60]	ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι	δι᾽	οἵας ἂν καὶ τῆς ~γῆς
[60]	τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς τετρημένον	δι᾽	ὅλης ~τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ
[45]	οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ	δι᾽	ὅτι γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ
[45]	ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ γε	δι᾽	ὅτι ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι,
[49]	ἀλλ᾽ ἐάν τίς μοι λέγῃ	(δι᾽	ὅτι καλόν ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ
[52]	ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ	Δί᾽	οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι
[41]	τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος	δι᾽	ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη
[52]	ὅς, ἐναντίον γέ ἐστι δυὰς	τριάδι.	~Οὐ γὰρ οὖν. ~Οὐκ ἄρα
[61]	Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ	Ἀχερουσιάδι	λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ
[66]	ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε τῷ	παιδὶ	πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ παῖς
[56]	ἐστιν, ἄλλο τι ψυχὴ ἤ,	εἰ	~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος
[66]	πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο	εἰ	αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη.
[18]	γε τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες,	εἰ	ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας
[17]	~δέ, ὦ φίλε Κέβης, καὶ	εἰ	ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα ὅσα τοῦ
[4]	διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι,	εἰ	ἄρα πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ
[4]	ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος	~εἰ	ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν
[52]	μοι καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη,	εἰ	ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς
[44]	~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα	εἰ	ἄρα τι λέγεις. Ἔστι δὲ
[10]	ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι	εἰ	αὗται τῶν περὶ τὸ σῶμα
[15]	δ᾽ ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο,	εἰ	βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ
[58]	ἂν ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν·	(εἰ	γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν
[12]	φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει.	Εἰ	γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ
[13]	ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη.	~Εἰ	γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς,
[17]	πάντα (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν;	Εἰ	γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἄλλων
[54]	νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν.	Εἰ	γὰρ ἔροιό ~με ᾧ ἂν
[23]	τὸ ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος.	Εἰ	γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ
[17]	ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ.	εἰ	γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ
[11]	λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ.	Εἰ	γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ
[39]	~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις;	Εἰ	γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο,
[37]	τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ	εἰ	γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ
[37]	που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν.	Εἰ	γάρ τις καὶ πλέον ἔτι
[42]	ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων,	εἰ	δ᾽ ἧττόν τε καὶ ἐπ᾽
[13]	ἀλλὰ παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι·	εἰ	δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι
[20]	~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες.	~Εἰ	δέ γε οἶμαι λαβόντες πρὶν
[55]	τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος·	εἰ	δὲ μή, ~ἄλλου ἂν δέοι
[37]	~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον·	εἰ	δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ
[8]	οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ·	εἰ	δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ
[22]	εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς·	εἰ	δὲ μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως
[15]	ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων·	εἰ	δὲ μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου
[40]	ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε,	εἰ	δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε,
[18]	κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει.	~Εἰ	δὲ μὴ ταύτῃ γε, ἔφη,
[65]	τις τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται·	εἰ	δὲ μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος.
[62]	τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν,	εἰ	δὲ ~μή, φέρονται αὖθις εἰς
[40]	καλῶς δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι·	εἰ	δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽
[35]	τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω·	εἰ	δέ τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον,
[25]	~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη·	εἰ	δέ τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον,
[49]	τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν.	Εἰ	δέ τις αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως
[47]	τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον·	εἰ	δέ τις λέγοι ὅτι ἄνευ
[12]	ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ.	Εἰ	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ
[37]	γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν	εἰ	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ
[50]	τὸ δὴ μετὰ ταῦτα ἠρώτα,	Εἰ	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτα
[56]	πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽	εἰ	δή τι Σιμμίας ὅδε ἤ
[28]	~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ Κέβης,	εἰ	ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε
[19]	αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι ἔστιν,	εἰ	ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων
[44]	ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ	εἰ	ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα,
[46]	ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι· καὶ	εἰ	ἐν μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν,
[3]	ὄντε. Καί μοι δοκεῖ, ἔφη,	εἰ	ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν
[58]	ὅς, ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν,	εἰ	ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ
[58]	καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ	εἰ	ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι
[54]	καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα	εἰ	ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι.
[23]	Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν,	εἰ	~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν
[58]	οἷός τε εἴην, ἅμα δέ,	εἰ	~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι
[55]	ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν	εἰ	καὶ τὸ ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν
[14]	εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽	εἰ	κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ
[23]	ἧττον ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι,	εἰ	μέλλει τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν.
[11]	τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι,	εἰ	μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι,
[57]	εἶναι, εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει.	Εἰ	μὲν γὰρ ἦν ὁ θάνατος
[20]	γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ	εἰ	μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ
[22]	ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ Σιμμία;	Εἰ	μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν ἀεί,
[55]	καὶ νῦν περὶ τοῦ ἀθανάτου,	εἰ	μὲν ἡμῖν ὁμολογεῖται καὶ ἀνώλεθρον
[20]	ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν	εἰ	μὲν λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ
[8]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	εἰ	μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον
[35]	τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι.	εἰ	μὲν οὖν τι ἄλλο ~σκοπεῖσθον,
[55]	ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν;	Εἰ	μὲν τὸ ~ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρόν
[40]	φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς	εἰ	μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ
[23]	(ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή·	~εἰ	μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι
[44]	ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι,	εἰ	μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ
[21]	~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον.	~Εἰ	μὴ ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν,
[12]	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη,	εἰ	μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ
[47]	ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ βελτίστου,	~εἰ	μὴ δικαιότερον ᾤμην καὶ κάλλιον
[40]	λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι,	εἰ	μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως
[37]	μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως καί,	εἰ	μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ
[18]	λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει καίτοι	εἰ	μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα
[18]	νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον,	εἰ	μὴ ἦν που ἡμῖν ἡ
[22]	πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ	εἰ	μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς,
[35]	σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον,	~εἰ	μή τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ
[2]	προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι,	εἰ	μή τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει
[15]	~θερμαίνεσθαι, καὶ πάντα οὕτω, κἂν	εἰ	μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ,
[39]	οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ πάθος,	εἰ	ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς καὶ
[42]	πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ ~λόγος	εἰ	ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν, τὸ
[45]	ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ	εἰ	ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς
[14]	περὶ προσηκόντων τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι.	Εἰ	οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα
[4]	αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας.	Εἰ	οὖν τί σοι μέλει ~τοῦ
[46]	ταύτῃ ὅπῃ ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ·	εἰ	οὖν τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν
[37]	μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ Σιμμίας.	Εἰ	οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ,
[9]	ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ τεθνάναι.	Εἰ	οὖν τοῦτο ἀληθές, ἄτοπον δήπου
[36]	καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα	εἰ	οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα
[53]	ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ	εἰ	~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ
[44]	καὶ τὸν τοῦ Κάδμου λόγον	εἰ	πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[56]	γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ	εἰ	πισταὶ ὑμῖν εἰσιν, ὅμως ἐπισκεπτέαι
[39]	δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη,	εἰ	πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν
[38]	αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν,	εἰ	σὺ ~εἴην καί με διαφεύγοι
[17]	ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν	εἰ	συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο δὲ
[1]	~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε,	εἰ	σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν
[35]	ὅπῃ ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ,	εἰ	ταῦτα ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον
[12]	Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης,	εἰ	ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ
[19]	~Σκόπει δή, ἦ δ᾽ ὅς,	εἰ	ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν πού
[65]	καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ φάρμακον,	εἰ	τέτριπται· εἰ δὲ μή, ~τριψάτω
[55]	~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν	εἰ	τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε
[55]	τι ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο,	εἰ	τό γε ἀθάνατον ἀίδιον ὂν
[17]	ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον	εἰ	τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν εἴη, τὸ
[15]	γίγνονται ἐκ τῶν τεθνεώτων· καὶ	εἰ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι
[46]	εἶναι πάντων αἴτιον, καὶ ἡγησάμην,	εἰ	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν γε
[6]	Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται	εἰ	τοῦτο μόνον τῶν ἄλλων ἁπάντων
[55]	ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ	εἰ	τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν
[6]	τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται	εἰ	τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον
[55]	ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης;	εἰ	τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ
[15]	ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι,	εἰ	τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο ὅτι
[44]	(ἀνώλεθρόν ~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν,	εἰ	φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν
[12]	ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ γιγνομένου	εἰ	φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ
[12]	οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία εἴη	εἰ	φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος;
[35]	ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς,	εἴ	γε δή τις αὐτὰ μέλλει
[49]	μέγα καὶ τἆλλα πάντα· ἃ	εἴ	~μοι δίδως τε καὶ συγχωρεῖς
[41]	ἔχω, καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι	εἴ	~μοι περί γε τούτου ἄλλο
[46]	αὐτὴν ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ	εἴ	μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς
[35]	~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν,	εἴ	πῃ ὑμῖν φαίνεται βέλτιον ἂν>
[49]	τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο	εἴ	σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ·
[24]	Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν,	εἴ	σοι ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν
[44]	ἵνα μή τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς,	εἴ	τέ τι βούλει, προσθῇς ἢ
[56]	τὸ τῆς ζωῆς εἶδος καὶ	εἴ	~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ
[66]	ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα	εἴ	τι ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου
[6]	σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων	εἴ	τι αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ
[44]	λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον	(εἴ	τι ἕξει τις χρήσασθαι τῷ
[49]	ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι,	εἴ	τί ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν
[37]	πρὸς δὴ ~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι,	εἴ	τι λέγω· εἰκόνος γάρ τινος,
[35]	καὶ αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν,	εἴ	τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ
[13]	(τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει)	εἴ	τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι
[6]	τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί,	εἴ	τινα ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν;
[59]	τοιαύτη ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν,	εἴ	τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ
[37]	σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ	εἴ	τις (ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον
[57]	καὶ δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι,	εἴ	τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν
[58]	ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν ἀέρα· ἐπεί,	εἴ	τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι
[36]	~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς,	εἴ	τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ
[58]	τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν	εἴ	τις ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι
[47]	ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν	εἴ	τις λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα
[18]	δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου,	εἴ	τίς τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν
[62]	τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται,	~εἴ	τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν τε
[49]	~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο	εἴ	τίς τινα φαίη ἕτερον ἑτέρου
[49]	αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ	εἶ	τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν ὡς
[17]	~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ	ἀεὶ	ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις
[41]	ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε	ἀεὶ	ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽
[53]	αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον	ἀεὶ	αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ δυὰς
[25]	μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ	~ἀεὶ	αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι, μονοειδὲς
[3]	ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι.	(Ἀεὶ	γὰρ δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν
[20]	λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας	ἀεὶ	γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ βίου
[20]	ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ	ἀεὶ	διὰ βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ
[52]	ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ τοῦτο ~καλεῖν	ἀεὶ	διὰ τὸ οὕτω πεφυκέναι ὥστε
[7]	νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν	ἀεὶ	εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι.
[58]	ὑποστάθμην ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν	ἀεὶ	εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς.
[52]	(οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν	ἀεὶ	ἕκαστος αὐτῶν ἐστι περιττός· ~καὶ
[60]	τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων	ἀεὶ	ἐκπνεῖ τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον
[34]	παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ	ἀεὶ	ἐν ~τούτῳ οὖσα, τὸ ἀληθὲς
[25]	ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως	ἀεὶ	ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽
[54]	ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ,	ἀεὶ	ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν;
[10]	τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν	ἀεὶ	θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς
[1]	~ἀπάξειν εἰς Δῆλον· ἣν δὴ	ἀεὶ	καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου
[22]	Εἰ μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν	ἀεί,	~καλόν τέ τι καὶ ἀγαθὸν
[26]	ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς	ἀεὶ	κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ δὲ
[25]	ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ	ἀεὶ	κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει,
[27]	τοῦ πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα	ἀεὶ	κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε
[3]	καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν τι ἀναγκάζεσθαι	ἀεὶ	λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ
[64]	ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ	ἀεὶ	λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων, οὐδὲν
[12]	γε αὐτήν, ὥς φαμεν, προθυμοῦνται	ἀεὶ	μάλιστα καὶ μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες
[27]	καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ	ἀεὶ	~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ
[27]	εἰς τὸ καθαρόν τε ~καὶ	ἀεὶ	ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως
[52]	ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν	ἀεί,	ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ ἐν
[54]	τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ ἐπιφέρει	ἀεὶ	οὐ μή ποτε δέξηται, ὡς
[2]	λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε	ἀεὶ	πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ μήν,
[52]	ὃ λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν	ἀεί	που δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος
[52]	σοι τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι	ἀεὶ	~προσαγορευτέα εἶναι καὶ τῷ τοῦ
[52]	ὅμως ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν	ἀεί·	συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ
[30]	συνουσία τοῦ σώματος διὰ τὸ	ἀεὶ	συνεῖναι καὶ διὰ τὴν πολλὴν
[30]	σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι	ἀεὶ	συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ
[52]	οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει	ἀεὶ	τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις
[49]	λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ	ἀεί	τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ
[53]	ἴσχειν, ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ	ἀεί	τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι
[38]	οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ	ἀεί,	τὸ ἁρμονίαν τινὰ ἡμῶν εἶναι
[37]	τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ	ἀεὶ	τὸ ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν
[7]	~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς,	ἀεί	τοι, ἔφη, (ὁ) Κέβης λόγους
[37]	εἰ δὲ μή, ἀνάγκην εἶναι	ἀεὶ	τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ
[33]	εἰς Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ	ἀεὶ	τοῦ σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε
[54]	~Ὧι ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν	ἀεὶ	τοῦτο οὕτως ἔχει; ~Πῶς γὰρ
[29]	αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα	ἀεὶ	τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν ἄλλο
[52]	τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς τὸν	ἀεὶ	χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι
[27]	παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ	ἀεὶ	~ὡσαύτως ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ
[28]	καὶ μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ	ἀεὶ	ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ
[57]	οὐχ ὡς ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος	λέγει·	ἐκεῖνος (μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν
[8]	ἄλλο γε ἢ πάλαι μοι	λέγει	ὁ μέλλων σοι ~δώσειν τὸ
[37]	Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι, ἔφη,	λέγει	ὁ Σιμμίας. Εἰ οὖν τις
[37]	(γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες	λέγει	ὁ τοῦτο ~λέγων· ὁ γὰρ
[43]	Ὅμηρος ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ	λέγει	τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος δὲ πλήξας
[10]	μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ	φεύγει	ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ δὲ αὐτὴ
[57]	~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας	φεύγει	τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε
[22]	εἶναι, καὶ ~εἰς καλόν γε	καταφεύγει	ὁ λόγος εἰς (τὸ ὁμοίως
[7]	οὐκ ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ	δεῖ	ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν
[23]	ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε	δεῖ	αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν
[52]	ὅπερ τὸ περιττόν, ὅμως δὲ	δεῖ	αὐτὸ μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος
[35]	μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι	~δεῖ	αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν
[22]	δὴ Κέβητι; ἔφη ὁ Σωκράτης·	δεῖ	γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς,
[23]	ἡμᾶς ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή,	δεῖ	δὲ ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ ἐπειδὰν
[6]	ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ	δεῖ	δὴ ἑαυτὸν ἐκ ταύτης ~λύειν
[42]	ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα	δεῖ	ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν
[19]	δὴ ἔκ γε τῶν αἰσθήσεων	δεῖ	ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα τὰ ἐν
[55]	ἂν δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν	δεῖ,	ἔφη, τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ
[25]	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,	δεῖ	ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ
[41]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἃ	δεῖ	ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽
[23]	γὰρ ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ	δεῖ,	ὅτι πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν
[13]	τὸ νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ	δεῖ	πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ
[45]	ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ	δεῖ	περὶ ~γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν
[6]	ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον	δεῖ	περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ Κέβης
[57]	εἰς δή τινα ~τόπον, οἷ	δεῖ	τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου
[52]	τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί που	δεῖ	τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ
[29]	οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε	~δεῖ,	ὦ φίλε Κέβης τε καὶ
[35]	οὐ λογίζονται ὅτι οὐδὲν ὄρνεον	ᾄδει	ὅταν ~πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ
[41]	πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ ὧν	ἔδει	αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς,
[19]	ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ γε.	~(Ἔδει	δέ γε, φαμέν, πρὸ τούτων
[57]	εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων	ἔδει·	οὐ γάρ πού τις ἂν
[19]	ἀκούειν καὶ τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν	ἔδει	που εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ
[44]	πρότερον ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ	ᾔδει	τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα·
[26]	ἄρα ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ	ἀιδεῖ,	τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα
[18]	πρὶν ἐν τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ	εἴδει	~γενέσθαι· ὥστε καὶ ταύτῃ ἀθάνατον
[27]	οὖν αὖ σοι δοκεῖ τῷ	εἴδει	καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ
[41]	τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας	εἴδει	οὖσα· Κέβης δέ μοι ἔδοξε
[26]	ἔφη. ~Ποτέρῳ οὖν ὁμοιότερον τῷ	εἴδει	φαμὲν ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον
[21]	πρότερον, πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου	εἴδει,	~χωρὶς σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον.
[28]	καὶ ἀθανάτῳ καὶ νοητῷ καὶ	μονοειδεῖ	καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως
[47]	~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα	ὑπερείδει·	(τὴν δὲ τοῦ ὡς οἷόν
[28]	δὲ ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ καὶ	πολυειδεῖ	καὶ ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ καὶ
[19]	οἷον ἄλλο τι τῶν ὄντων,	(ἐνδεῖ	δὲ καὶ οὐ δύναται ~τοιοῦτον
[19]	οὐδέν; ~Καὶ πολύ γε, ἔφη,	ἐνδεῖ.	~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς τι
[19]	αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ	ἐνδεῖ	τι ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι
[13]	ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ	δέει	ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες πλὴν οἱ
[13]	οἱ φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν γε	δέει	τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι.
[1]	πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ τι	ἐπιχωριάζει	τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις
[53]	ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον	~ἀναγκάζει	τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν,
[10]	ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα	(ἀτιμάζει	τὸ ~σῶμα καὶ φεύγει ἀπ᾽
[57]	χρόνον ἄλλος δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν	κομίζει	ἐν πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς
[62]	τόπον οἷ ὁ δαίμων ἕκαστον	κομίζει,	πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ τε
[55]	τις ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι,	ὑπεξῄει	ἂν ἡ χιὼν οὖσα σῶς
[65]	ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος	ἀπῄει.	~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας πρὸς
[55]	ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι	ἐπῄει,	οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο,
[2]	~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος	εἰσῄει·	εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο,
[2]	ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν	εἰσῄει,	ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι
[65]	~παρὰ πάντα μοι τὸν χρόνον	προσῄει	καὶ διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν
[60]	δ᾽ οὓς καὶ βραχυτέρους τῷ	βάθει	τοῦ ἐνθάδε εἶναι καὶ ~πλατυτέρους.
[32]	θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ τῷ	φιλομαθεῖ.	ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε
[33]	γε. ~(Οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ	πάθει	μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος;
[49]	καὶ σοὶ δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ	μεγέθει	ἄρα τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ
[49]	οὐδενὶ ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν ἢ	μεγέθει,	καὶ διὰ τοῦτο μεῖζον, διὰ
[49]	ἡμίσει μεῖζον εἶναι ἀλλ᾽ οὐ	μεγέθει;	Ὁ αὐτὸς ~γάρ που φόβος.
[50]	τῷ Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ τῷ	μεγέθει	ὃ τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ
[50]	~ὢν ἀμφοτέρων, τοῦ μὲν τῷ	μεγέθει	(ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα ὑπέχων, ~τῷ
[39]	ἐπειδάν τις πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ	ἀληθεῖ	εἶναι ἄνευ τῆς περὶ τοὺς
[49]	φοβοῖο ἂν λέγειν, ἀλλὰ μὴ	πλήθει	καὶ διὰ τὸ πλῆθος; ~Καὶ
[59]	γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ	πλήθει	καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ ~τῆς
[38]	ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως	ἐβοήθει	τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ ἱκανῶς
[58]	οὐ μέντοι ταῦτα ἃ σὲ	πείθει·	ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ
[2]	εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι	πένθει,	οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν
[3]	ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται	ἐπακολουθεῖ	ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ
[38]	τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας	εἰώθει	γάρ, ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου
[37]	ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ	εἰώθει,	Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι, ἔφη,
[66]	οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ	εἰώθει	ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν ἄνθρωπον,
[3]	ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ	~εἰώθει	ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ μὴ
[35]	ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον	προωθεῖ	καὶ κελεύει ἐρέσθαι διὰ τὸ
[43]	κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽	οἴει	αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς
[39]	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν	οἴει,	ἔφη, εἰ πονηρίας ἀγὼν προτεθείη,
[34]	πολλοὶ ἕνεκά φασιν· ἢ σὺ	οἴει;	~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ γάρ·
[31]	θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ	οἴει;	~Πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς λέγεις.
[26]	φύσει ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ τινὶ	οἴει;	~Τῇ τῶν ἀνθρώπων. ~Τί οὖν
[39]	τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων·	οἴει	τι ~σπανιώτερον εἶναι ἢ σφόδρα
[30]	καὶ φεύγειν, οὕτω (δὴ ἔχουσαν	οἴει	ψυχὴν αὐτὴν ~καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινῆ
[49]	ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι	ποιεῖ	αὐτὸ ~καλὸν ἢ ἡ ἐκείνου
[60]	λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας	ποιεῖ·	ἐντεῦθεν δὲ πάλιν δυόμενα ~(κατὰ
[4]	λέγον, Ὦ Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν	~ποίει	καὶ ἐργάζου Καὶ ἐγὼ ἔν
[65]	ἔφη, πείθου καὶ μὴ ἄλλως	ποίει.	~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε
[61]	πυρὶ πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην	ποιεῖ	μείζω τῆς παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης,
[61]	Στύγιον, καὶ τὴν λίμνην ἣν	~ποιεῖ	ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ
[47]	~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που	ποιεῖ	οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν
[60]	πνεῦμα τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν	~ποιεῖ·	συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν
[33]	τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ	ποιεῖ	σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι
[47]	ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ μένειν δὴ	ποιεῖ	τὴν γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ
[64]	πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ κακόν τι	ἐμποιεῖ	ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν τε
[13]	(χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ, ἡγούμενος	κἀκεῖ	οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις
[62]	ἐμπεσόντας δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν	~ἐκεῖ	γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς
[59]	σμαράγδους (καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα·	~ἐκεῖ	δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον
[59]	~οἷς δὴ οἱ γραφῆς (καταχρῶνται.	Ἐκεῖ	δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ
[12]	~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ	ἐκεῖ.	Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει,
[44]	θαρρῶν ~τε καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν	ἐκεῖ	εὖ πράξειν διαφερόντως ἢ εἰ
[12]	ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι,	ἐκεῖ	ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι
[15]	μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι	ἐκεῖ,	καὶ πάλιν γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται
[58]	οὕτως ἄν τινα καὶ τὰ	ἐκεῖ	~κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ φύσις
[8]	μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι	ἐκεῖ	μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ.
[62]	ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην, καὶ	ἐκεῖ	~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν
[15]	εἶεν (ἂν αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν	ἐκεῖ;	Οὐ γὰρ ἄν που πάλιν
[5]	μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας τῆς	~ἐκεῖ,	ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι·
[60]	~ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ	ἐκεῖ	συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα
[59]	πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο	ἐκεῖ	(τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν
[57]	ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ	ἐκεῖ	ὧν δὴ τυχεῖν καὶ μείναντας
[12]	ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε	ἐκεῖ	ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως
[54]	ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ	ἥκει	ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει
[54]	ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν;	~Ἥκει	μέντοι, ἔφη. ~Πότερον δ᾽ ἔστι
[58]	ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία, τῷ	μήκει	τοῦ λόγου οὐκ ~ἐξαρκεῖν. Τὴν
[42]	~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί γε	προσήκει	ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν ἂν
[44]	γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι·	προσήκει	γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος
[29]	ὃ δὴ νεκρὸν καλοῦμεν, ᾧ	προσήκει	~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι,
[37]	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ	προσήκει	θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως
[25]	τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ	προσήκει	μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ
[13]	ἀνδρεία τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα	προσήκει;	~Πάντως δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ
[13]	κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις μόνοις	προσήκει,	τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν
[25]	τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει	προσήκει	τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ
[25]	ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα	προσήκει	τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν, τὸ
[29]	οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι	~προσήκει,	ψυχῇ δὲ αὖ τὸ παράπαν
[41]	εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς	~δοκεῖ	ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ
[49]	(γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ μοι	δοκεῖ	ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ ἀποκρίνασθαι
[63]	ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν·	~δοκεῖ	γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον
[37]	οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει·	δοκεῖ	γάρ μοι πᾶσι τούτοις πάνυ
[9]	τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ	δοκεῖ	γέ που, ὦ Σιμμία, τοῖς
[49]	καλά· ἢ οὐ καὶ σοὶ	δοκεῖ;	~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει ἄρα τὰ
[17]	οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ	δοκεῖ.	εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη
[58]	ἡ Γλαύκου τέχνη γέ μοι	δοκεῖ	εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν·
[35]	νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι	δοκεῖ.	Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ
[35]	ὑμῖν τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ	δοκεῖ	ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ
[3]	ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί μοι	δοκεῖ,	ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ ~Αἴσωπος,
[17]	τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι	δοκεῖ,	ἔφη ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες,
[5]	ὅς, οὐ φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε	δοκεῖ,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν
[9]	ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε	δοκεῖ,	ἔφη, ὅ γε ὡς ἀληθῶς
[23]	ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι	δοκεῖ,	ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽
[42]	αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι. ~Ἔμοιγε	δοκεῖ,	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ
[42]	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ καλῶς	δοκεῖ,	ἦ δ᾽ ὅς, οὕτω λέγεσθαι,
[27]	καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν μοι	δοκεῖ,	ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ
[22]	σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε	δοκεῖ	ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ δὴ
[63]	οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν μοι	δοκεῖ	καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως
[8]	μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε	δοκεῖ	καὶ ~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο,
[55]	δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ πῶς	δοκεῖ;	~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς, ὦ
[49]	ἢ οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ;	~Δοκεῖ.	~Καὶ μεγέθει ἄρα τὰ μεγάλα
[14]	~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε	δοκεῖ	καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ περὶ
[7]	ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί μοι	δοκεῖ	~Κέβης εἰς σὲ τείνειν τὸν
[51]	τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι	δοκεῖ	λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν
[37]	φαύλως ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ λόγου.	δοκεῖ	μέντοι ~μοι χρῆναι πρὸ τῆς
[25]	πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ;	~Δοκεῖ	μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ
[16]	που, ~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι.	~Δοκεῖ	μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ
[22]	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας,	δοκεῖ	μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι,
[58]	~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος μοι	δοκεῖ	ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία, τῷ
[28]	κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν σοι	δοκεῖ	ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι καὶ
[37]	ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ	δοκεῖ	ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν
[43]	~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε	δοκεῖ.	~Οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε, ἡμῖν
[6]	θεοῖς ~εἶναι. Ἢ σοὶ οὐ	δοκεῖ	οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν ὁ Κέβης.
[25]	ταὐτά, ταῦτα δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε	δοκεῖ	οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη, ἐπὶ
[8]	τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι	δοκεῖ	πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ
[17]	ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ	δοκεῖ,	παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς
[21]	ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι	δοκεῖ	περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ
[45]	ἔφη ὁ Κέβης, τί σοι	δοκεῖ	περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη,
[37]	ὄν; Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ	δοκεῖ	σοι ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι
[42]	δ᾽ ὅς, ὦ Σιμμία, τῇδε;	Δοκεῖ	σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ
[9]	τὰς περὶ τὸ σῶμα θεραπείας;	Δοκεῖ	σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος;
[9]	ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως	δοκεῖ	σοι, ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου
[9]	περὶ τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν	δοκεῖ	σοι ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον
[52]	~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι	δοκεῖ	σοι, οὐδέποτε χιόνα γ᾽ οὖσαν
[11]	τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ	~δοκεῖ	σοι οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον,
[28]	~πότερον τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ	δοκεῖ	σοι τὸ μὲν θεῖον οἷον
[52]	περὶ τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ	δοκεῖ	σοι τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι
[13]	ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ	~δοκεῖ.	Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ
[37]	ἔτι που ἔστιν, οὔ μοι	δοκεῖ	τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον
[7]	ὦ Σώκρατες, νῦν γέ μοι	δοκεῖ	τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν Κέβης·
[27]	Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι	δοκεῖ	τῷ εἴδει καὶ ἐκ τῶν
[14]	τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ οὖν	δοκεῖ,	χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ
[6]	~μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ μοι	δοκεῖ,	ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ
[35]	ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ	δοκεῖ,	ὦ Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων
[49]	εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ μοι	δοκεῖ	ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν
[45]	φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι	ἐδόκει	εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου,
[16]	τούτου δὲ ὄντος ἱκανόν που	~ἐδόκει	τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον τὰς
[45]	τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι	ἐδόκει	τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι διὰ
[42]	ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι.	~Συνεδόκει.	~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε
[53]	σοι οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ	συνδοκεῖ,	ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή
[53]	τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε καὶ	συνδοκεῖ	σοι οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ
[58]	ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα	ἀρκεῖ.	~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,
[56]	μὲν θνητόν, ὡς ἔοικεν, αὐτοῦ	~ἀποθνῄσκει,	τὸ δ᾽ ἀθάνατον σῶν καὶ
[38]	πείσει ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ	συναποθνῄσκει	ἡ ψυχή. Λέγε οὖν πρὸς
[63]	πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη	καλεῖ,	φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ
[38]	καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων	παρακάλει,	ἕως ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ
[37]	κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ ὅδε	~ἐγκαλεῖ	τῷ λόγῳ, ἵνα χρόνου ἐγγενομένου
[57]	καὶ οὔτε ~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν	ἐθέλει	γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ πλανᾶται ἐν
[7]	~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ εὐθέως	ἐθέλει	πείθεσθαι ὅτι ἄν τις εἴπῃ.
[50]	σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ	ἐθέλει	ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι,
[3]	τοῦ δεσμοῦ ἦν ἐν τῷ	~σκέλει	τὸ ἀλγεινόν, ἥκειν δὴ φαίνεται
[32]	ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς τι	μέλει	τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ
[4]	ποιήσας. Εἰ οὖν τί σοι	μέλει	~τοῦ ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι
[31]	ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι;	~Ἀμέλει,	ἔφη ὁ Κέβης, εἰς τὰ
[40]	δὲ ἄνοιά μοι αὕτη οὐ	συνδιατελεῖ	κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽
[61]	δὲ ~ποταμὸς τούτων κατὰ μέσον	ἐκβάλλει,	καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει
[62]	αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους	ἐκβάλλει	τὸ κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους
[60]	τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα πάλιν	ἐμβάλλει.	(Δυνατὸν δέ ἐστιν ἑκατέρωσε μέχρι
[61]	ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν	ἐμβάλλει	εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ
[61]	~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς	ἐμβάλλει	κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου· οὗτος ~δ᾽
[60]	βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν Τάρταρον	ἐμβάλλει,	τὰ μὲν ~πολὺ κατωτέρω ἢ>
[35]	εἴ γε δή τις αὐτὰ	μέλλει	ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ μὲν οὖν
[24]	ἡδομένῳ γε· πῶς γὰρ οὐ	μέλλει;	~Καλῶς, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν τοιόνδε
[23]	ἔσται ἢ πρὶν ~γενέσθαι, εἰ	μέλλει	τέλος ἡ ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται
[47]	τε καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ	πόλει	δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽
[6]	~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου ὅτι	βούλει	αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ
[14]	ποιῶμεν; Ἢ περὶ ~αὐτῶν τούτων	βούλει	διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως ἔχειν
[26]	ἔφη, ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν οὖν	βούλει,	ἔφη, δύο εἴδη τῶν ὄντων,
[53]	ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.	~Βούλει	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐὰν
[44]	~διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ τέ τι	βούλει,	προσθῇς ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ
[15]	ὅς, σκόπει μόνον τοῦτο, εἰ	βούλει	ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ κατὰ
[47]	τῆς ~αἰτίας ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι	βούλει	σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ
[40]	θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν	τυγχάνει	ἀληθῆ ὄντα ἃ λέγω, καλῶς
[61]	μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι·	~τυγχάνει	δ᾽ ἄρα ὄντα ἐν τούτοις
[10]	λόγῳ ~ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ	(τυγχάνει	ἕκαστον ὄν· ἆρα διὰ τοῦ
[50]	εἶναι, ἀλλὰ τῷ μεγέθει ὃ	τυγχάνει	~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν
[36]	κραθῇ πρὸς ἄλληλα εἰ οὖν	~τυγχάνει	ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία τις,
[25]	ᾗπερ συνετέθη· εἰ δέ τι	τυγχάνει	ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ προσήκει
[60]	τῆς ~γῆς ἄλλως τε (μέγιστον	τυγχάνει	ὂν καὶ διαμπερὲς τετρημένον δι᾽
[15]	τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία, ὅσοις	τυγχάνει	ὂν τοιοῦτόν τι, οἷον τὸ
[59]	ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα	τυγχάνει	ὄντα, ~καὶ τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν
[57]	τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα	~τυγχάνει	ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας φεύγει
[62]	~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα	τυγχάνει	ὄντα, τούτους δὲ ἡ προσήκουσα
[56]	τι ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος	τυγχάνει	οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη;
[18]	~οὐκ ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις	τυγχάνει	οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη
[2]	εἰ μή τίς σοι ~ἀσχολία	τυγχάνει	οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω γε
[58]	ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία, ~οἷα	τυγχάνει	τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ
[16]	ἥ γ᾽ ἑτέρα σαφὴς οὖσα	~τυγχάνει;	Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου,
[6]	ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ οὐδέποτε	τυγχάνει	τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα,
[13]	Ὁ αὐτὸς δέ που οὗτος	τυγχάνει	ὢν καὶ ~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος,
[58]	τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ καλλίων	τυγχάνει	ὢν τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ
[2]	τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ οἶμαι	ἠσθένει.	~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ τινες παρῆσαν;
[29]	ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον	~μένει	ἀμήχανον ὅσον χρόνον, (ἔνια δὲ
[39]	καὶ χρόνον οὐδένα ἐν οὐδενὶ	μένει.	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφην ἐγώ,
[58]	κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς	μενεῖ.	~πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ δ᾽
[29]	οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν	ἐπιμένει	χρόνον, ἐὰν μέν τις καὶ
[63]	καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω	περιμένει	τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν (ὡς
[52]	~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ	ὑπομένει	ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Βούλει
[52]	τὰ εἴδη τὰ ἐναντία οὐχ	ὑπομένει	ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽
[19]	εἶναι δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων;	~Συμβαίνει.	~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ τῶν
[13]	τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως	συμβαίνει	αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν
[41]	δ᾽ ὅς, ὅτι ταῦτά σοι	συμβαίνει	λέγειν, ὅταν φῇς μὲν εἶναι
[12]	δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο	συμβαίνει,	ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ
[19]	οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα	συμβαίνει	τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν ἀφ᾽
[13]	ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς	~συμβαίνει	τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος τὸ
[28]	πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν	~συμβαίνει,	τῷ μὲν θείῳ καὶ ἀθανάτῳ
[11]	ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος	~σημαίνει,	ζῶσιν δὲ οὔ. Εἰ γὰρ
[60]	ὑγρὸν τοῦτο. Αἰωρεῖται δὴ ~καὶ	κυμαίνει	ἄνω καὶ κάτω, καὶ ὁ
[10]	λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν	εἰλικρινεῖ	τῇ διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽
[60]	ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε καὶ	ἀναπνεῖ	~ῥέον τὸ πνεῦμα, οὕτω καὶ
[60]	καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ	ἐκπνεῖ	τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ
[49]	εἴ σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ	διαφωνεῖ·	ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι
[49]	ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις	συμφωνεῖ	ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης
[58]	τινὸς ἐν μέσῳ τεθὲν οὐχ	ἕξει	~μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι,
[44]	ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ τι	ἕξει	τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ·
[42]	ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ	μεθέξει,	εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ
[53]	ἡ τοῦ ἀρτίου ἰδέα οὐδέποτε	ἥξει.	~Οὐ δῆτα. ~Ἄμοιρα δὴ τοῦ
[40]	τοῖς παροῦσιν ἃ ἐγὼ λέγω	δόξει	ἀληθῆ ~εἶναι προθυμήσομαι, εἰ μὴ
[12]	φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα	δόξει,	μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει
[40]	ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα	~δόξει	οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ, ὦ
[13]	ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην,	δόξει	σοι εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή,
[40]	δὲ ἃ αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα	δόξει	τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ
[24]	~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν δή, ἔφη,	ὑπάρξει,	ὁ Κέβης· ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν
[37]	ἐν τῇ νῦν τοῦ ~σώματος	διαζεύξει	παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες
[57]	ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ	ἀγνοεῖ	τὰ παρόντα· ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς
[50]	~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι,	ἐπεὶ	αὐτῷ ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο
[45]	καὶ οὐκ ἤστην τότε δύο,	ἐπεὶ	δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα
[55]	γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν·	ἐπεὶ	εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως
[58]	~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν ἀέρα·	ἐπεί,	εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα
[14]	καὶ οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ.	Ἐπεί,	εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθ᾽
[47]	τὴν δίκην ἣν ἂν ~κελεύσωσιν·	ἐπεὶ	νὴ τὸν κύνα, ὡς ἐγᾦμαι,
[41]	αὐτὸ τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος,	ἐπεὶ	σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν
[41]	εἶναι καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας.	~Πρέπει	γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος
[41]	~Καὶ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,	πρέπει	γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ
[5]	Καὶ γὰρ ἴσως (καὶ μάλιστα	πρέπει	μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε
[63]	ἔχειν ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ	πρέπει	νοῦν ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι
[7]	μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας	πρέπει,	τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας
[19]	~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι	ἐλλείπει	τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα εἴτε
[37]	ὦ Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει·	~σκόπει	γὰρ καὶ σὺ ἃ λέγω.
[19]	Ἢ οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται;	σκόπει	δὲ καὶ τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ
[52]	τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα πολλά.	~σκόπει	δὲ περὶ τῆς τριάδος. Ἆρα
[49]	σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων.	~Σκόπει	δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις
[28]	τὸ δὲ σῶμα τῷ θνητῷ.	~Σκόπει	δή, ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ
[19]	~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη, ἔφη.	~Σκόπει	δή, ἦ δ᾽ ὅς, εἰ
[12]	ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ	~σκόπει.	Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ
[15]	κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ δ᾽ ὅς,	σκόπει	μόνον τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον
[10]	αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ	σκοπεῖ,	~οὗτος ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ
[66]	δοὺς τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον	ἐπεσκόπει	τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη,
[61]	ὃς δι᾽ ἐρήμων τε τόπων	~(ῥεῖ	ἄλλων καὶ δὴ καὶ ὑπὸ
[60]	~πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα	ῥεῖ	διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ διὰ
[17]	τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα,	~ὡσπερεὶ	κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις
[37]	τοῦ ~σώματος ἣ τῇ ψυχῇ	φέρει	ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον
[19]	τούτοις ἢ ἀνομοίου; ~Πάνυ γε.	~Διαφέρει	δέ γε, ἦ δ᾽ ὅς,
[54]	ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ αὐτὴ	ἐπιφέρει	ἀεὶ οὐ μή ποτε δέξηται,
[53]	τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ	ἐπιφέρει,	καὶ ἡ δυὰς τῷ ~περιττῷ
[64]	ὡς ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ	ἐκφέρει	ἢ κατορύττει. Εὖ γὰρ ἴσθι,
[52]	~Ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι,	ἄθρει.	ἔστιν δὲ τόδε, ὅτι φαίνεται
[39]	περὶ τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι	ἐπεχείρει	τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που
[57]	ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν	ἐπιχειρεῖ	εἰς δή τινα ~τόπον, οἷ
[33]	ψυχὴν ἠρέμα παραμυθεῖται καὶ λύειν	~ἐπιχειρεῖ,	ἐνδεικνυμένη ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ
[18]	τι τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα	κατηγορεῖ	ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει. ~Εἰ
[44]	δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος ~ὅτε	ἠπόρει,	πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ τι ἕξει
[60]	ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ	(εἰσρεῖ)	ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ κατὰ τὸ
[60]	τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς	εἰσρεῖ	τε καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ
[60]	δὲ ὀλίγον· πάντα δὲ ὑποκάτω	εἰσρεῖ	τῆς ~ἐκροῆς, καὶ ἔνια μὲν
[61]	δὺς κατὰ τῆς γῆς, περιελιττόμενος	χωρεῖ	~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ
[61]	ὕδατος καὶ πηλοῦ· ἐντεῦθεν δὲ	(χωρεῖ	κύκλῳ ~θολερὸς καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος
[65]	Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ	ἐγχωρεῖ.	~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως γε,
[66]	γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ	ἐχώρει	τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον
[59]	τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ	ἀποστάσει	ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν
[42]	σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ	~συνθέσει	προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ
[47]	~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου	αἱρέσει,	πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ ῥᾳθυμία
[10]	δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ	αἰσθήσει	τῶν διὰ τοῦ σώματος ἐφήψω
[66]	ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως αὐτὸ	ποιήσει.	Καὶ ἅμα ~ὤρεξε τὴν κύλικα
[13]	~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν	οἰκήσει.	Εἰσὶν γὰρ δή, (ὥς) φασιν
[5]	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Ἐθελήσει	τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς
[44]	δὴ ταῦτα μὲν τῷ θεῷ	μελήσει,	ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες
[57]	δεινὸς εἶναι, εἴ τις αὐτῆς	ἀμελήσει.	Εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ
[12]	δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι	φρονήσει	ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ. Εἰ δὲ
[59]	καὶ ὄψει καὶ ἀκοῇ καὶ	φρονήσει	καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις ἡμῶν
[44]	ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον θάρρος	θαρρήσει.	Τὸ δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν
[54]	ᾧ ἂν σώματι τί ἐγγένηται	νοσήσει,	οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν
[10]	ἐάν τις αὐτὸ ἐν τῇ	ζητήσει	(κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ τοιόνδε
[12]	(ἀξίως λόγου ἢ ἐν Ἅιδου,	ἀγανακτήσει	τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος
[42]	ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί τις	φήσει	ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν ~ταῖς
[38]	ἄλλου τινὸς λόγου ὅς με	πείσει	ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει
[39]	ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων	μισεῖ	τε πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς
[45]	πηχυαίου ~μεῖζον εἶναι διὰ τὸ	ἡμίσει	αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν δὲ δή,
[49]	~Καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου	ἡμίσει	μεῖζον εἶναι ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει;
[38]	ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν	διοίσει,	ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι
[33]	καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ	λύσει	οὐκ οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ
[32]	φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ ~ἐκείνης	λύσει	τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ
[26]	τὰ μὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων	φύσει	ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ τινὶ οἴει;
[37]	ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω γὰρ αὐτὸ	φύσει	ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε πολλάκις γιγνομένην
[25]	συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ ὄντι	φύσει	προσήκει τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ
[51]	ἡμῖν οὔτε τὸ ἐν τῇ	φύσει.	τότε μὲν γάρ, ὦ φίλε,
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~(Αὐτός, ὦ Φαίδων, παρεγένου	Σωκράτει	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ᾗ τὸ
[1]	καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ	Σωκράτει	ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ
[66]	ἅμα ~ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ	Σωκράτει.	~Καὶ ὃς λαβὼν καὶ μάλα
[10]	~σῶμα καὶ φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ,	ζητεῖ	δὲ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι;
[47]	ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν	σκότει,	ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον
[61]	ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς	ἐκπίπτει	εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ
[61]	δὲ αὖ καταντικρὺ ὁ τέταρτος	~ἐκπίπτει	εἰς τόπον πρῶτον δεινόν τε
[62]	τούτους δὲ ἡ προσήκουσα ~μοῖρα	ῥίπτει	εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε
[41]	Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι,	ἀπιστεῖ	τε καὶ φοβεῖται μὴ ἡ
[51]	λέγω ὡς οὐ πολλά με	~ταράττει.	~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς,
[47]	Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει νῷ	πράττει,	κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας
[47]	λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα	~πράττει	νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν
[28]	δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ φύσις	προστάττει,	τῇ δὲ ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν·
[11]	~θόρυβον παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ	ἐκπλήττει,	ὥστε μὴ δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ
[64]	προτίθεται Σωκράτη ἢ ἐκφέρει ἢ	κατορύττει.	Εὖ γὰρ ἴσθι, ἦ δ᾽
[35]	ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ	κελεύει	ἐρέσθαι διὰ τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν
[40]	~τὴν ψυχὴν ὡς τῶν λόγων	κινδυνεύει	οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ πολὺ
[11]	ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν, ὅτι	κινδυνεύει	τοι ὥσπερ ἀτραπός τις ἐκφέρειν
[23]	τοῦτο τέλος ᾖ. Τί γὰρ	κωλύει	γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ συνίστασθαι
[58]	τοὺς ~τόπους αὐτῆς οὐδέν με	κωλύει	λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,
[55]	τῷ πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ τί	~κωλύει	φαίη ἄν τις, ἄρτιον μὲν
[65]	καὶ νῦν ὡς γενναίως με	ἀποδακρύει.	Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ Κρίτων,
[52]	ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία	ἔχει	ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε
[10]	~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω· ἆρα	ἔχει	ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ
[27]	ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως	ἔχει,	ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο
[50]	καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν	ἔχει	γέ που ὡς λέγω. ~Συνέφη.
[15]	καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ	ἔχει	~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽
[19]	ταῦτα εἶναι ~οἷον τὸ ἴσον,	ἔχει	δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ
[52]	ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ ἐκεῖνο,	ἔχει	δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί,
[29]	Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽	ἔχει·	ἐὰν μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν
[18]	σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως	ἔχει.	~Εἰ δὲ μὴ ταύτῃ γε,
[46]	αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ	ἔχει·	ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα τὴν
[22]	οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως	ἔχει,	ἔφη, ἡμῖν, ὦ Σιμμία; Εἰ
[35]	τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν ὅπῃ	ἔχει	ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ ταῦτα
[25]	ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ	ἔχει,	ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε
[22]	εἰρημένος εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως	ἔχει,	καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά τε
[25]	καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ	ἔχει	καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν
[14]	τοῦ ἀνθρώπου καί τινα δύναμιν	ἔχει	καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις,
[18]	ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ	ἔχει	καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς
[25]	καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ	ἔχει	κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως;
[56]	Σιμμίας ὅδε ἤ τις ἄλλος	ἔχει	λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι·
[7]	τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ	ἔχει	λόγον· οὐ γάρ ~που αὐτός
[47]	τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ ποτὲ	ἔχει	μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην·
[56]	τις ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ	ἔχει	~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα
[50]	Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα	ἔχει	ὁ Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου
[50]	Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος	ἔχει	ὁ (Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου
[12]	ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως	ἔχει,	ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ
[10]	τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε	ἔχει·	ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ
[60]	~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ	ἔχει	οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο.
[37]	ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο οὕτως	ἔχει,	οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ
[28]	φίλε Κέβης, ᾗ οὐχ οὕτως	ἔχει;	~Οὐκ ἔχομεν. ~Τί οὖν; Τούτων
[25]	ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως	ἔχει.	~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν ἅψαιο
[39]	που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ	ἔχει	οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν
[43]	ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς.	~Ἔχει	οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν δή, ἦ
[13]	τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη,	ἔχει	οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν,
[15]	τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽ οὕτως	ἔχει,	πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων
[40]	περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν	ἔχει	περὶ ~ὧν ἂν ὁ λόγος
[54]	ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως	ἔχει;	~Πῶς γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽
[37]	οἶμαι, ὦ Σιμμία, οὐχ οὕτως	ἔχει·	~σκόπει γὰρ καὶ σὺ ἃ
[50]	~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν	ἔχει	σμικρός τε καὶ μέγας εἶναι,
[25]	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως	ἔχει,	ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι ~τὰ
[51]	περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων	ἔχει	τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ
[6]	οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽	ἔχει	τινὰ λόγον. ὁ μὲν οὖν
[7]	εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως	ἔχει,	τὸ θεόν τε εἶναι τὸν
[40]	ὄντα ἃ λέγω, καλῶς δὴ	ἔχει	τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν
[46]	καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽ οὕτως	ἔχει,	~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα πάντα
[15]	καὶ ἄλλα δὴ μυρία οὕτως	ἔχει.	~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον
[35]	λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι	ἔχει	ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ γε
[19]	δ᾽ ὅς, εἰ ταῦτα οὕτως	ἔχει.	φαμέν πού τι εἶναι ἴσον,
[47]	ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ ~διαφυὰς	ἔχει	χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ
[43]	ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς	ἔχει	ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι·
[20]	εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ οὕτως	ἔχει,	ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ,
[47]	τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ	συνέχει	~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν
[8]	Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι πράγματα	παρέχει.	~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν
[13]	ἑταίροις· (τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν	παρέχει)	εἴ τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός
[11]	στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο	παρέχει	ἢ τὸ σῶμα καὶ αἱ
[11]	ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον	παρέχει	καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει, ὥστε
[37]	τὸ σὲ αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν	παρέχει)	~Λέγω δή, ἦ δ᾽ ὃς
[59]	φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ νόσους	παρέχει.	τὴν δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι
[11]	μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας	~παρέχει	τὸ σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν
[14]	περὶ τῆς ~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν	παρέχει	τοῖς ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ
[9]	μηδὲν ἡδὺ τῶν ~τοιούτων μηδὲ	μετέχει	αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν,
[49]	ἄλλο καλὸν εἶναι ~ἢ διότι	μετέχει	ἐκείνου τοῦ καλοῦ· καὶ πάντα
[42]	ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας	μετέχει,	ἢ τὸ ἴσον; ~Τὸ ἴσον.
[57]	ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα	εἰλήχει,	οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς δή
[36]	τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς	ὑπάρχει	ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ
[29]	ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ	ὑπάρχει	αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης καὶ
[33]	κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο	πάσχει	καὶ οὐ ~λογίζεται αὐτό. ~Τί
[46]	καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν ἃ	πάσχει.	Οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν
[11]	(μετὰ τοῦ ~λόγου ἐν τῇ	σκέψει)	ὅτι, ἕως ἂν τὸ σῶμα
[37]	σώματος, οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου	~ἀντιλήψει·	δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι τούτοις
[59]	πολὺ πλείω τῶν ~ἐνθάδε, καὶ	ὄψει	καὶ ἀκοῇ καὶ φρονήσει καὶ
[4]	παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ	ὄψει	φαινόμενον, τὰ αὐτὰ δὲ λέγον,
[43]	δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ·	~(τέτλαθι	δή, κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο
[65]	~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽	ἴθι,	ἔφη, πείθου καὶ μὴ ἄλλως
[12]	τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ	ἄλλοθι	~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως λόγου ἢ
[12]	γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ	ἄλλοθι	~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ
[60]	χθονός ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ καὶ	ἄλλοθι	καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι πολλοὶ
[10]	ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που	ἄλλοθι	κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί τι ~τῶν
[12]	πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που	ἄλλοθι,	κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ
[58]	τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους	ἄλλοθι	~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις
[41]	τούτου οὕτως ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν	ἄλλοθι	~πρότερον ἡμῶν εἶναι τὴν (ψυχήν,
[64]	ἐκφέρει ἢ κατορύττει. Εὖ γὰρ	ἴσθι,	ἦ δ᾽ ~ὅς, ὦ ἄριστε
[66]	μέλλοντα δώσειν τὸ ~φάρμακον, ἐν	κύλικι	φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ ὁ
[48]	ἄν μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν	τίθημι	ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ περὶ
[44]	~λόγου. ταὐτὰ δὴ οὐκ ἂν	θαυμάσαιμι	καὶ τὸν τοῦ Κάδμου λόγον
[35]	~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους	πείσαιμι	(ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν
[58]	σὲ πείθει· ἡδέως οὖν ἂν	~ἀκούσαιμι.	~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ Σιμμία, οὐχ
[14]	ἔφη ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν	ἀκούσαιμι	ἥντινα δόξαν ἔχεις περὶ ~αὐτῶν.
[1]	ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ	ἀκούσαιμι.	Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν πολιτῶν)
[8]	οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς	εἰμι	εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί,
[50]	~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός	εἰμι·	ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν μέγα
[13]	εἴ τι οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός	εἰμι	ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς
[50]	σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ	~εἰμί,	οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι·
[64]	ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ	εἰμι	οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ διαλεγόμενος
[49]	τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ	εἶμι	~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ πολυθρύλητα
[45]	αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν σοι	~δίειμι	περὶ αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά
[4]	σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα.	(Ἄπειμι	δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι
[41]	οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ ἂν	θαυμάζοιμι	εἴ ~μοι περί γε τούτου
[48]	ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ	πάθοιμι	ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα
[18]	καὶ πείθομαι· οὐδὲν μεντἂν ἧττον	ἀκούοιμι	~νῦν πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν.
[24]	ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως	ἔνι	τις καὶ ἐν ἡμῖν παῖς
[49]	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί δέ;	Ἑνὶ	ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν
[10]	ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων	ἑνὶ	λόγῳ ~ἁπάντων τῆς οὐσίας ὃ
[45]	πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν	ἑνὶ	λόγῳ δι᾽ ὅτι γίγνεται ἢ
[59]	πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ	ἑνὶ	λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ
[18]	σφόδρα ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι.	~Ἑνὶ	μὲν λόγῳ, ἔφη ὁ Κέβης,
[45]	ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν	ἑνί	τις προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ
[33]	καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ	μηδενὶ	ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ,
[49]	τὸ μέγεθος, τὸ δὲ ἔλαττον	~οὐδενὶ	ἄλλῳ ἔλαττον ἢ σμικρότητι, καὶ
[49]	τὸ μεῖζον πᾶν ἕτερον ἑτέρου	οὐδενὶ	ἄλλῳ ~μεῖζόν ἐστιν ἢ μεγέθει,
[41]	αὐτοῦ καὶ νῦν ~ἐμμένω ὡς	οὐδενὶ	λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη ὁ
[61]	καὶ οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ	οὐδενὶ	μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος κύκλῳ
[39]	στρέφεται καὶ χρόνον οὐδένα ἐν	οὐδενὶ	μένει. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφην
[37]	εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει,	οὐδενὶ	προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ
[58]	εἴ τις ἐν μέσῳ τῷ	πυθμένι	τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε
[38]	καὶ συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ	αὐχένι	τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι,
[10]	ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ	τινὶ	αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ σώματος
[39]	ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ ~λόγῳ	τινὶ	ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς περὶ
[62]	βίον ~βιῶσιν, ἢ ἀνδροφόνοι τοιούτῳ	τινὶ	ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, τούτους δὲ
[25]	ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ	τινὶ	ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ πάθος
[66]	τοῦ πώματος ~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί	τινι;	ἔξεστιν ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη,
[58]	ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ ἔν	τινι	κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι ἐπάνω
[44]	ὦ Κέβης, πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ	τίνι	λόγῳ; ~Σύ μοι δοκεῖς, ἔφη
[49]	δὴ τέρας εἶναι, τὸ σμικρῷ	τινι	μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ οὐκ
[58]	στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν σμικρῷ	τινι	μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα ~μύρμηκας
[26]	ἀνθρώπων φύσει ἐλέγομεν· ἢ ~ἄλλῃ	τινὶ	οἴει; ~Τῇ τῶν ἀνθρώπων. ~Τί
[53]	ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία	τινὶ	ὄντα ὅμως οὐ δέχεται ~αὐτό,
[25]	πάθῃ αὐτό, καὶ τῷ ποίῳ	τινὶ	οὔ> καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖ
[38]	τι λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται·	Τίνι	οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς
[39]	~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα	τινὶ	πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι
[24]	ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ	τινὶ	πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης
[42]	Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ	(τινὶ	~συνθέσει προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν
[13]	Οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ	τινὶ	~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε
[48]	ἐὰν μὴ ἐν ὕδατι ἤ	(τινι	τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν εἰκόνα αὐτοῦ.
[37]	γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε ἔν	τινι	τῶν θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον
[6]	περὶ αὐτῶν ~λόγος, ὡς ἔν	τινι	φρουρᾷ ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι καὶ
[63]	οἱ ἄλλοι, εἰς ~αὖθις ἔν	τινι	χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ
[18]	ἀνάγκη που ἡμᾶς ~ἐν προτέρῳ	τινὶ	χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα.
[7]	ἀεὶ εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ	βελτίονι.	Καίτοι οὕτως, ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον
[29]	φρόνιμον, οἷ ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ	εὐδαίμονι	εἶναι, ~πλάνης καὶ ἀνοίας καὶ
[44]	δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν·	τουτονὶ	γοῦν τὸν λόγον τὸν πρὸς
[64]	ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ	νυνὶ	διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν
[51]	λόγοις αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν	νυνὶ	~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ ἐλάττονος
[1]	καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν	~Ἀπόλλωνι	ηὔξαντο ὡς λέγεται τότε, εἰ
[63]	φάρμακον καὶ μὴ πράγματα ~ταῖς	γυναιξὶ	παρέχειν νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ
[45]	ἐκ τῶν σιτίων ταῖς μὲν	σαρξὶ	σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς δὲ ὀστοῖς
[63]	Σιμμία τε καὶ Κέβης καὶ	οἱ	ἄλλοι, εἰς ~αὖθις ἔν τινι
[2]	καὶ αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ	οἱ	ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ, ὦ
[3]	εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ	οἱ	ἄλλοι παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι
[13]	ὅτι τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες	οἱ	ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ
[13]	φόβῳ μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν	οἱ	ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν;
[18]	ὁ Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι	οἱ	ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς ἐρωτᾷ,
[3]	τι εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν	οἱ	ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε
[6]	ὡς ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν	οἱ	ἄνθρωποι καὶ οὐ δεῖ δὴ
[49]	δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ	οἱ	ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς ἀρχῆς
[2]	τῷ ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων	οἱ	ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα
[66]	δακρύειν. Ὁ δὲ ~περιελθών, ἐπειδή	οἱ	βαρύνεσθαι ἔφη τὰ σκέλη, κατεκλίνη
[59]	χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς δὴ	οἱ	γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν
[35]	θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι θεράποντες.	Οἱ	δ᾽ ἄνθρωποι διὰ τὸ αὑτῶν
[62]	καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς ἀπέκτειναν,	οἱ	δὲ οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες ~δ᾽
[34]	~Τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ Κέβης,	οἱ	δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι ~καὶ
[58]	κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε	οἱ	ἐκ τῆς ~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες
[29]	~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ	οἱ	ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου ὅλον
[3]	αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη,	οἱ	ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως
[59]	οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ	οἱ	ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης
[60]	τε καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ	οἱ	~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν
[3]	ὕστατον δή σε προσεροῦσι νῦν	οἱ	ἐπιτήδειοι καὶ σὺ τούτους Καὶ
[18]	γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι	οἱ	ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν λύραν ἢ
[16]	Κέβης, τὰ ζῶντά τε καὶ	οἱ	ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν
[15]	γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν γίγνονται	οἱ	ζῶντες ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων·
[13]	~(Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί δὲ	οἱ	κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν τοῦτο
[35]	~μοι φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε	οἱ	κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι τοῦ
[59]	αἴτιον ~τούτου εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι	οἱ	λίθοι εἰσὶ καθαροὶ καὶ οὐ
[58]	μὲν γὰρ ἡ γῆ καὶ	οἱ	λίθοι καὶ ἅπας ὁ τόπος
[56]	μέντοι τοῦ μεγέθους περὶ (ὧν	οἱ	λόγοι εἰσίν, καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην
[2]	ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ	οἱ	λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽
[39]	Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι	οἱ	λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ
[2]	οὖν δή; Τίνες φῂς ἦσαν	οἱ	λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι ἐξ
[62]	ἐνταῦθα ~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν,	οἱ	μὲν οὓς ἀπέκτειναν, οἱ δὲ
[62]	καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ	οἱ	μή. Καὶ οἳ μὲν ἂν
[39]	ἦ δ᾽ ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ	οἱ	μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ ἔστιν,
[32]	~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ Κέβης,	οἱ	ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν κατὰ
[12]	ὄντι ἄρα, ἔφη, ὦ Σιμμία,	οἱ	ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι, καὶ
[60]	περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν ὥσπερ	οἱ	ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν κάτω
[40]	οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ	οἱ	πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ γὰρ
[2]	λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα, καὶ τίνες	οἱ	παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί;
[12]	καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς ἡγεῖταί	οἱ	παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην.
[2]	ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες	οἱ	παρόντες σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα,
[13]	Εἰσὶν γὰρ δή, (ὥς) φασιν	~οἱ	περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν
[39]	καὶ ἕτερος· καὶ μάλιστα δὴ	οἱ	(περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους ~διατρίψαντες
[13]	ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ	οἱ	πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ καὶ
[35]	ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν	οἱ	πλεῖστοι· Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας
[10]	ἢ τά γε τοιαῦτα καὶ	οἱ	ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι
[61]	ὄνομα δὲ ~τούτῳ ἐστίν, ὡς	οἱ	ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων δὲ
[11]	~τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες	οἱ	πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα
[29]	~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν	οἱ	πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε ~δεῖ,
[34]	εἰσι ~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν	οἱ	πολλοὶ ἕνεκά φασιν· ἢ σὺ
[32]	τε καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ	οἱ	πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ
[13]	καὶ ἡ σωφροσύνη, ἣν καὶ	οἱ	πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ ~περὶ
[66]	καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν	οἱ	πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί
[47]	ὃ δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες	οἱ	πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ
[60]	τὸ χάσμα συρρέουσί τε πάντες	οἱ	ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου πάλιν
[60]	καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ	οἱ	πρὸ τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες
[61]	ὃν ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ	οἱ	ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν
[13]	τις ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ	οἱ	τὰς τελετὰς ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες
[62]	δὲ οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται	οἱ	~τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον οἷ
[31]	καὶ εἰς βέλτιστον τόπον ~ἰόντες	οἱ	τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν
[4]	παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ	οἱ	~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ
[48]	δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ	οἱ	τὸν ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ
[62]	τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν	οἱ	τῶνδε μὲν τῶν τόπων τῶν
[41]	λύρα καὶ αἱ χορδαὶ καὶ	~(οἱ	φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται,
[32]	καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ	οἱ	~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα
[33]	δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν	οἱ	φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα ἡ
[33]	Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽ ὅς,	οἱ	φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν
[62]	γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ αὐτῶν	οἱ	φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε
[13]	δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες πλὴν	οἱ	φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν γε δέει
[9]	καὶ πάνυ ὅτι τῷ ὄντι	οἱ	~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ σφᾶς γε
[12]	προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι	οἱ	~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ τὸ μελέτημα
[9]	εἰσιν θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου	οἱ	ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ,
[62]	ἕκαστον κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο	οἵ	τε καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες
[62]	φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος·	οἳ	δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν
[62]	τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν.	Οἳ	δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα
[62]	ὑπὸ τῶν δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη.	Οἳ	δὲ δὴ ἂν δόξωσι ~διαφερόντως
[35]	φαυλότερος ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν,	οἳ	ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς
[62]	βιώσαντες καὶ οἱ μή. Καὶ	οἳ	μὲν ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι,
[29]	τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν,	οἷ,	ἂν θεὸς θέλῃ, αὐτίκα καὶ
[29]	τε ~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον,	οἷ	ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι,
[12]	εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν,	οἷ	~ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν οὗ διὰ
[57]	ἐπιχειρεῖ εἰς δή τινα ~τόπον,	οἷ	δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς
[12]	ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ	οἷ	ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ
[62]	οἱ ~τετελευτηκότες εἰς τὸν τόπον	οἷ	ὁ δαίμων ἕκαστον κομίζει, πρῶτον
[17]	μὲν πάντα ὅσα τοῦ ζῆν	μεταλάβοι,	~ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι, μένοι ἐν
[37]	ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν	ὑπολάβοι	ὅτι εὔηθες λέγει ὁ τοῦτο
[55]	ὁπότε τις ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν	ἐπάγοι,	ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν οὖσα
[30]	καὶ ~ἴδοι καὶ πίοι καὶ	φάγοι	καὶ πρὸς τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο,
[41]	καὶ αἱ χορδαὶ καὶ ~(οἱ	φθόγγοι	ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον
[38]	(Τὸ μὲν οὖν ἔχειν ὅτι	λέγοι	ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ
[4]	ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί	λέγοι,	καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα πολλάκις
[42]	δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν	λέγοι	ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος. ~(Ἀλλὰ προωμολόγηται,
[47]	λίαν ἄτοπον· εἰ δέ τις	λέγοι	ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ τοιαῦτα
[47]	τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν ~πράττω,	λέγοι	πρῶτον μὲν ὅτι διὰ ταῦτα
[37]	περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος	λέγοι	τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι ~οὐκ
[47]	~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας	λέγοι,	φωνάς τε καὶ ἀέρας καὶ
[47]	τὰ δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν	λέγοι·	ὡς μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ
[56]	τοῦ μεγέθους περὶ (ὧν οἱ	λόγοι	εἰσίν, καὶ τὴν ~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν
[2]	~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ	λόγοι	τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς
[39]	ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ	λόγοι	τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ
[2]	δή; Τίνες φῂς ἦσαν οἱ	λόγοι;	~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς
[39]	~(Μὴ γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς,	μισόλογοι,	ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς
[7]	μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν	φεύγοι·	ὁ δὲ νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ
[38]	εἰ σὺ ~εἴην καί με	διαφεύγοι	ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην
[30]	οὗ τις ἂν ἅψαιτο καὶ	~ἴδοι	καὶ πίοι καὶ φάγοι καὶ
[4]	θεόν, ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν	δέοι,	εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν
[55]	εἰ δὲ μή, ~ἄλλου ἂν	δέοι	λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ, ἔφη,
[15]	ἔστι τοῦτο, ἄλλου ~ἄν του	δέοι	λόγου. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[49]	διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς	δέοι	σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν
[6]	καὶ ἄλλων τινῶν, ὡς οὐ	δέοι	τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ περὶ
[7]	ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται,	θεοί,	οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ
[37]	πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ γὰρ	ῥέοι	τὸ ~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι
[24]	Κέβης, ἐν ᾗ ἔνεισί που	ἀγαθοὶ	ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ τὰ
[39]	ἄν τις μεῖζον τούτου κακὸν	πάθοι	ἢ λόγους μισήσας. ~Γίγνεται δὲ
[17]	καὶ τὸ αὐτὸ ~πάθος ἂν	πάθοι	καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς λέγεις;
[44]	τὸν τοῦ Κάδμου λόγον εἰ	πάθοι.	~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης, μὴ
[59]	~τούτου εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ	λίθοι	εἰσὶ καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι
[58]	γὰρ ἡ γῆ καὶ οἱ	λίθοι	καὶ ἅπας ὁ τόπος ὁ
[19]	δὲ καὶ τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ	~λίθοι	μὲν ἴσοι καὶ ξύλα ἐνίοτε
[58]	εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα	ἔλθοι	ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν
[53]	ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν	ἔλθοι.	~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ γε
[10]	ὅτι μάλιστα αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ	ἴοι	ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε τιν᾽ ὄψιν
[31]	καὶ τἆλλα ᾗ ἂν ἕκαστα	ἴοι	κατὰ τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας τῆς
[10]	οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν ἐγγύτατα	ἴοι	τοῦ γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν
[1]	ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς φασιν	Ἀθηναῖοι,	ἐν ᾧ Θησεύς ποτε εἰς
[4]	ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ	Ἀθηναῖοι.	~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον παρακελεύῃ,
[1]	τοῦ πλοίου ὃ εἰς Δῆλον	Ἀθηναῖοι	πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ
[38]	λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ	Ἀργεῖοι,	μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν
[3]	δή σε προσεροῦσι νῦν οἱ	ἐπιτήδειοι	καὶ σὺ τούτους Καὶ ~ὁ
[13]	~Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει	ἀνδρεῖοί	εἰσι πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι·
[34]	δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι ~καὶ	ἀνδρεῖοι,	οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ ἕνεκά
[13]	μειζόνων κακῶν ὑπομένουσιν αὐτῶν οἱ	ἀνδρεῖοι	τὸν ~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι
[13]	μὲν οὖν. ~Τί δὲ οἱ	κόσμιοι	αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν·
[34]	ὦ Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς	κόσμιοί	εἰσι ~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν
[48]	σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που	ἔνιοι	τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ ἐν
[36]	λόγον τί φήσομεν, ἐάν ~τις	ἀξιοῖ	κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν τῶν
[38]	ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς	ἄξιοι	εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ τὰ
[9]	ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ	ἄξιοί	εἰσιν θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου
[9]	σφᾶς γε οὐ λελήθασιν ὅτι	ἄξιοί	εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ ἀληθῆ
[18]	καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν	οἷοί	τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα
[53]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐὰν	οἷοί	τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά
[66]	οἱ πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς	οἷοί	τε ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ
[39]	ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ	ὅμοιοι	οἱ λόγοι τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ
[5]	τί γὰρ ἄν τις καὶ	ποιοῖ	ἄλλο ἐν τῷ μέχρι ~ἡλίου
[30]	ἂν ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ	πίοι	καὶ φάγοι καὶ πρὸς τὰ
[66]	δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ	θαυμάσιοι.	Ἐγὼ μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου
[49]	οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ	ἀντιλογικοὶ	περί τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος
[35]	ἅτε οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες,	μαντικοί	τέ εἰσι καὶ προειδότες τὰ
[17]	ζῶντα γίγνοιτο, τὰ δὲ ζῶντα	~θνῄσκοι,	τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα
[17]	ὦ φίλε Κέβης, καὶ εἰ	ἀποθνῄσκοι	μὲν πάντα ὅσα τοῦ ζῆν
[39]	τε καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους	~διατελοῖ,	τῶν δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας
[33]	καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα	προσηλοῖ	αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ
[63]	τε καὶ Κέβης καὶ οἱ	ἄλλοι,	εἰς ~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ
[2]	αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ	ἄλλοι.	~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων,
[13]	κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ	ἄλλοι	ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς. ~Ὧν
[3]	φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ οἱ	ἄλλοι	παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν
[60]	καὶ ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ	ἄλλοι	πολλοὶ τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν.
[4]	εἰς τὸν Ἀπόλλω προοίμιον καὶ	ἄλλοι	τινές ~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ
[2]	ὁ Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος καὶ	ἄλλοι	τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ
[13]	τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ	ἄλλοι	τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽
[4]	ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ	μέλλοι	ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽
[29]	καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ	πολλοὶ	(ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε ~δεῖ, ὦ
[13]	περὶ τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν	πολλοί,	βάκχοι δέ τε παῦροι ~οὗτοι
[2]	~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν τινες, καὶ	πολλοί	γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα
[12]	καὶ γυναικῶν καὶ ὑέων ἀποθανόντων	πολλοὶ	δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου
[34]	~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ	πολλοὶ	ἕνεκά φασιν· ἢ σὺ οἴει;
[57]	ἑκάστη τόπον προσήκοντα. εἰσὶν δὲ	πολλοὶ	καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς ~τόποι,
[32]	καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ	πολλοὶ	καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν
[13]	ἡ σωφροσύνη, ἣν καὶ οἱ	πολλοὶ	ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ ~περὶ τὰς
[66]	εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν οἱ	πολλοὶ	τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε
[60]	ἄλλοθι καὶ ἐκεῖνος καὶ ἄλλοι	πολλοὶ	τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς
[47]	δή μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ	πολλοὶ	ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι
[13]	τελετὰς ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐ	φαῦλοί	τινες ~εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι
[47]	τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά	μοι,	~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς μέντοι
[2]	ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ	μοι	ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ
[44]	τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν	μοι	ἀτόπως ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην
[40]	ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά	μοι	αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ
[41]	ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ	(μοι	γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος
[49]	καὶ τἆλλα πάντα· ἃ εἴ	~μοι	δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι
[49]	καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ	μοι	δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ ἐμαυτῷ
[58]	οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ	μοι	δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽
[35]	ὅτι νῦν οὐκ εἶπον ἅ	μοι	δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες,
[3]	~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί	μοι	δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ
[17]	εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία	μοι	δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης, ὦ
[23]	ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ	μοι	δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι,
[27]	εἶναι καὶ συγγενέστερον; ~Πᾶς ἄν	μοι	δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι,
[63]	φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο καὶ πρέπειν	μοι	δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ
[7]	καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί	μοι	δοκεῖ ~Κέβης εἰς σὲ τείνειν
[51]	ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ	μοι	δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ
[58]	εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος	μοι	δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ Σιμμία,
[8]	σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί	μοι	δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ,
[37]	ἡμῶν ἔτι που ἔστιν, οὔ	μοι	δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν οὐκ
[7]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν γέ	μοι	δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν
[6]	οὐ ~μέντοι ἀλλὰ τόδε γέ	μοι	δοκεῖ, ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι,
[49]	(Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ	μοι	δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ καὶ
[45]	τάδε ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς	μοι	δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος
[44]	~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ	μοι	δοκεῖς, ἔφη ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν·
[17]	ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά	μοι	δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν
[24]	λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ	μοι	δοκεῖς σύ τε καὶ Σιμμίας
[48]	~ἐρρωμενέστατον εἶναι, ἃ μὲν ἄν	μοι	δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς
[64]	μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά	~μοι	δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος
[40]	~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ	μοι	δοκῶ ἐν τῷ παρόντι τοσοῦτον
[45]	περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ	μοι	ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας
[45]	γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα	μοι	ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι
[7]	οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ	μοι	ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ,
[41]	~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης δέ	μοι	ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν,
[47]	ἄλλα πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί	μοι	ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν
[49]	συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ	~μοι,	εἴ τί ἐστιν ἄλλο καλὸν
[57]	οὔτε ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί	μοι	εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων
[44]	τὸν πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς	μοι	εἶπες ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου
[2]	ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε	μοι	ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου
[2]	Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ	μοι	ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν
[22]	γὰρ ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω	μοι	ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο, τὸ
[3]	~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ	μοι	ἔοικεν· ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ
[4]	ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν	μοι	ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ
[54]	ἔφη, καὶ ἕπομαι. ~Πάλιν δή	μοι,	ἔφη, ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ
[25]	ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ	μοι,	ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης.
[16]	~ὅθεν δὴ πάλιν γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ	μοι,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐκ τῶν
[48]	ἔφη, ὡς βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν	μοι,	ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ ταῦτα,
[22]	Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ	μοι	ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ
[16]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Λέγε δή	μοι	καὶ σύ, ἔφη, οὕτω περὶ
[50]	ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω φαίνεταί	μοι.	~Καί τις εἶπε τῶν παρόντων
[52]	ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη. ~Ἔτι δή	μοι	καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ
[8]	Κρίτων, ἄλλο γε ἢ πάλαι	μοι	λέγει ὁ μέλλων σοι ~δώσειν
[49]	~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς	μοι	λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν ἐστιν
[54]	ἐξ ἀρχῆς λέγε. Καὶ μή	μοι	ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ
[2]	ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί	μοι	πάθος παρῆν καί τις ἀήθης
[8]	ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά	μοι	πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν,
[4]	ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό	μοι	παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ
[37]	τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ	μοι	πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν.
[41]	καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ	~μοι	περί γε τούτου ἄλλο ποτέ
[4]	ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις	μοι	~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν
[12]	ἥ γε (ἀποδημία ἡ νῦν	μοι	προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται
[46]	ἐν μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ	μοι	(ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι
[38]	με ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ	μοι	ταῦτα προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι
[16]	καὶ τὰς γενέσεις· σὺ δέ	μοι	τὴν ἑτέραν. Λέγω δὲ τὸ
[65]	ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ πάντα	μοι	τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο
[46]	αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ	μοι	τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν τὸ
[8]	ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς	μοι	φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι
[58]	ἐστίν· ὡς μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν	μοι	φαίνεται ἢ κατὰ ~τὴν Γλαύκου
[6]	οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ τίς	μοι	φαίνεται καὶ οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν·
[35]	θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά	~μοι	φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ
[19]	καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς	μοι	φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν
[37]	ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν	μοι	φαίνοιτο λέγειν, ὡς ἡ μὲν
[47]	ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ δή	μοι	~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ
[4]	γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις	μοι	φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν
[46]	νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί	μοι	φράσειν ~πρῶτον μὲν πότερον ἡ
[65]	σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι	μοι	χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς
[48]	ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν. Ἔδοξε δή	μοι	χρῆναι εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα
[37]	ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ μέντοι	~μοι	χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι
[63]	ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί	μοι	ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν·
[41]	καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν	μοι,	ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε
[60]	πρὸ τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες	ποταμοὶ	καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ· ὧν
[60]	χάσμα συρρέουσί τε πάντες οἱ	ποταμοὶ	καὶ ἐκ ~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν·
[47]	~καταψηφίσασθαι, διὰ ταῦτα δὴ καὶ	ἐμοὶ	βέλτιον αὖ δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι,
[37]	ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι.	Ἐμοὶ	γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα
[35]	~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα.	Ἐμοὶ	γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, περὶ
[37]	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Κέβης.	Ἐμοὶ	γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν τῷ
[50]	βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί.	Ἐμοὶ	γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον αὐτὸ
[35]	οὐκ εἶπον ἅ μοι δοκεῖ.	Ἐμοὶ	γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ
[40]	τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς ἕνεκα,	ἐμοὶ	δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου,
[17]	ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς	~ἐμοὶ	δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ
[17]	γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς	ἐμοὶ	δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ
[13]	θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς	ἐμοὶ	~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη,
[9]	ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ	ἐμοί·	(ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι
[50]	ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ	ἐμοί.	Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον
[64]	Σώκρατες· τί δὲ ~τούτοις ἢ	ἐμοὶ	ἐπιστέλλεις ἢ περὶ τῶν παίδων
[49]	πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ	ἐμοὶ	καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι
[64]	ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ	ἐμοὶ	καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν
[40]	εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ	ἐμοὶ	ὅτι μάλιστα ~δόξει οὕτως (ἔχειν.
[4]	οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ	ἐμοὶ	οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον
[38]	ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν γε	ἐμοὶ	πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί; ἦν δ᾽
[40]	τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν	ἐμοὶ	πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς
[41]	δέ μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν	ἐμοὶ	συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν
[49]	ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ	ἐμοί.	φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ τί
[65]	νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ	ἐμοὶ	χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους,
[11]	τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες οἱ	πόλεμοι	γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα
[1]	~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν	ἄνεμοι	ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ
[32]	ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ	φιλότιμοι,	ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ
[7]	φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν ἔχων	~ἐπιθυμοῖ	που ἂν ἀεὶ εἶναι παρὰ
[17]	τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ	ἀποθάνοι,	μένοι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι
[1]	γε ~δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν	ἀποθάνοι·	τῶν δὲ ἄλλων οὐδὲν εἶχεν
[49]	περὶ τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς·	~ἱκανοὶ	γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ πάντα
[65]	ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν	ὀρφανοὶ	τὸν ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ (δὲ
[43]	πάθος πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ ὧν	τυγχάνοι	οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ
[17]	ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ ἀποθάνοι,	μένοι	ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τὰ
[62]	δὲ αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς	καθηράμενοι	ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ
[20]	ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι	ἐπιστάμενοί	γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα
[12]	εἰς Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης	ἀγόμενοι	τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί
[65]	Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς	διαλεγόμενοι	περὶ τῶν εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες,
[3]	οἱ ἄλλοι παρὰ τὸν ~Σωκράτη,	συλλεγόμενοι	ἕωθεν εἰς τὸ δικαστήριον ἐν
[62]	οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ γῆς	οἰκιζόμενοι.	~τούτων δὲ αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ
[7]	~λέγειν Κέβης· τί γὰρ ἂν	βουλόμενοι	ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας
[20]	γε οἶμαι λαβόντες πρὶν γενέσθαι	γιγνόμενοι	ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι
[21]	εἶχον. ~Εἰ μὴ ἄρα ἅμα	γιγνόμενοι	λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες, ταύτας τὰς
[39]	ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι	γιγνόμενοι·	~ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι
[19]	τῶν προειρημένων, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν	γενόμενοι	εὐθὺς ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν
[20]	καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ εὐθὺς	γενόμενοι	οὐ μόνον τὸ ἴσον καὶ
[2]	καὶ ~πραχθέντα, καὶ τίνες οἱ	παραγενόμενοι	τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ
[2]	Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων, τίνες	παραγενόμενοι;	~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ ὁ
[25]	τοῦ εἶναι καὶ ἐρωτῶντες καὶ	ἀποκρινόμενοι,	πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ
[20]	ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν	ἀποκρινόμενοι.	Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων
[32]	καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται ἐκείνῃ	ἑπόμενοι,	ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ
[62]	κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν δὲ	φερόμενοι	γένωνται κατὰ τὴν λίμνην τὴν
[62]	καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί τε καὶ	καθαιρόμενοι	τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες δίκας
[9]	~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς	ἁπτόμενοι	φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι
[11]	ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ	ἀπαλλαττόμενοι	τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς
[62]	τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ	ἀπαλλαττόμενοι	(ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς
[4]	ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς θέουσι	διακελευόμενοι,	καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον
[59]	καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ	~διεφθαρμένοι	ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος
[12]	ἂν ἀλογία εἴη, εἰ μὴ	(ἅσμενοι	ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς
[62]	φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους πολλοὺς	~ἐξειργασμένοι	ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει
[59]	λίθοι εἰσὶ καθαροὶ καὶ οὐ	κατεδηδεσμένοι	οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε
[40]	δὲ μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε,	~εὐλαβούμενοι	ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας
[13]	περὶ ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην·	~φοβούμενοι	γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ
[32]	τι οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν	φοβούμενοι,	ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι·
[32]	εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ	ἡγούμενοι	οὐ δεῖν ἐναντία τῇ φιλοσοφίᾳ
[65]	ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς	ἡγούμενοι	~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ
[64]	οὐδὲν καινότερον· ὅτι ὑμῶν αὐτῶν	~ἐπιμελούμενοι	ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς
[62]	δὲ εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν	ἀφικνούμενοι	καὶ ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων
[48]	τὸν ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες καὶ	σκοπούμενοι	πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι
[62]	τόπων τῶν ~ἐν τῇ γῇ	ἐλευθερούμενοί	τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων,
[13]	ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων	κρατούμενοι.	καίτοι καλοῦσί γε ἀκολασίαν ~(τὸ
[20]	ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι	χρώμενοι	περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς
[47]	ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι	~προσχρώμενοι,	ὡς αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ
[17]	καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ	ἐξαπατώμενοι	ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ ὄντι
[18]	ἔφη ὁ Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι	ἐρωτώμενοι	οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς
[2]	Πλάτων δὲ οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης)	Ξένοι	δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί,
[46]	εἶναι· καὶ εἴ μοι (ταῦτα	~ἀποφαίνοι,	παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας
[37]	ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον	ἀνυφαίνοι	ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη, ὁπότε ἀπολλύοιτο
[59]	δ᾽ αἴτιον ~τούτου εἶναι ὅτι	ἐκεῖνοι	οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ καὶ
[32]	τούτοις μὲν ἅπασιν, ὦ Κέβης,	~ἐκεῖνοι	οἷς τι μέλει τῆς ἑαυτῶν
[40]	πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ γὰρ	ἐκεῖνοι	ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ
[65]	εἰκότως γε, ἔφη, ὦ Κρίτων,	ἐκεῖνοί	τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ
[35]	φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ	κύκνοι,	ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος
[12]	φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ	μόνοι	οἱ ~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ τὸ
[39]	οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι	μόνοι	ὅτι οὔτε τῶν πραγμάτων οὐδενὸς
[57]	ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή τινες	χρόνοι	γένωνται, ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης
[62]	τὸν ἄλλον βίον ~βιῶσιν, ἢ	ἀνδροφόνοι	τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται,
[31]	ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη· ἢ	ποῖ	ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς ~τοιαύτας
[32]	ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν	πρέποι,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ Κέβης.
[36]	~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον	εἴποι,	ὡς ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον
[31]	ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη	ὁποῖ᾽	ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν
[57]	πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς	~τόποι,	καὶ αὐτὴ οὔτε οἵα οὔτε
[21]	γὰρ δὴ ἀφ᾽ οὗ γε	~ἄνθρωποι	γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον ἄρα.
[35]	οὗπέρ εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽	ἄνθρωποι	διὰ τὸ αὑτῶν δέος τοῦ
[18]	Κέβης, καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ	ἄνθρωποι,	ἐάν τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ
[3]	εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ	ἄνθρωποι	ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε πρὸς
[6]	ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ	ἄνθρωποι	καὶ οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν
[29]	ἀπόλωλεν, ὥς φασιν οἱ πολλοὶ	(ἄνθρωποι;	Πολλοῦ γε ~δεῖ, ὦ φίλε
[39]	δ᾽ ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ οἱ	μισάνθρωποι	γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη,
[11]	ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν	καθαροὶ	ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης,
[59]	ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ	καθαροὶ	καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι
[60]	δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε	~πληροῖ	αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ
[60]	τῆς γῆς εἰσρεῖ τε καὶ	πληροῖ	αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν
[10]	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον	ἐπιχειροῖ	θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι
[65]	παιδία δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς	σμικροὶ	~ἦσαν, εἷς δὲ μέγας καὶ
[58]	ἄμμος καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ	~βόρβοροί	εἰσιν, ὅπου ἂν καὶ (ἡ)
[13]	φασιν ~οἱ περὶ τὰς τελετάς,	ναρθηκοφόροι	(μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε
[13]	(μὲν πολλοί, βάκχοι δέ τε	παῦροι	~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ τὴν
[37]	δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι	συγχωροῖ,	μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν
[35]	ὀκνεῖν δὲ ὄχλον παρέχειν, μή	σοι	ἀηδὲς ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν
[49]	ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ	σοι	ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ
[37]	Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ	σοι	ἀναγκαῖον εἶναι ἔτι σῴζεσθαι ἐν
[42]	ὅς, ὦ Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ	σοι	ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει
[2]	ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς	σοι	~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ
[45]	τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν	σοι	~δίειμι περὶ αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ,
[49]	(γίγνεται) καλά· ἢ οὐ καὶ	σοὶ	δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει ἄρα
[28]	καὶ κατὰ ταῦτα αὖ πότερόν	σοι	δοκεῖ ὅμοιον τῷ θείῳ εἶναι
[21]	Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ	σοι	δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος
[45]	δή, ἔφη ὁ Κέβης, τί	σοι	δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω που,
[27]	ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ	σοι	δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ ἐκ
[8]	πάλαι μοι λέγει ὁ μέλλων	σοι	~δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι χρή
[18]	μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν	(σοι)	ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[13]	ἀνδρείαν τε καὶ ~σωφροσύνην, δόξει	σοι	εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ
[49]	καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω	σοι	ἐκ τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν
[5]	ὧν ἐγὼ ᾔσθημαι οὐδ᾽ ~ὁπωστιοῦν	σοι	ἑκὼν εἶναι πείσεται. ~Τί δέ;
[49]	~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι μή τίς	σοι	ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ
[9]	περὶ τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ	σοι	ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον
[3]	ἦσαν οἱ λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ	σοι	ἐξ ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι.
[49]	λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν	σοι	ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ εἶδος
[21]	τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί	σοι	ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ Σιμμία,
[54]	θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν (ἀσφαλῆ	σοι	~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ,
[45]	ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ	σοι	ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ
[35]	ὁ Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ	σοι	ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ, καὶ αὖ
[35]	Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, τἀληθῆ	σοι	ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος
[19]	τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά	σοι	ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης;
[47]	~αἰτίας ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει	σοι,	ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης;
[16]	συζυγίαν ὧν νυνδὴ ἔλεγον ἐγώ	σοι,	ἔφη, ἐρῶ, ὁ ~Σωκράτης, καὶ
[16]	εἶναι, τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι. ἱκανῶς	σοι,	ἔφη, ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[9]	ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ	σοι,	ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία
[41]	~Καὶ ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ ἀνάγκη	σοι,	ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα
[9]	τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ	σοι	ἢ ~ἀτιμάζειν, (καθ᾽ ὅσον μὴ
[8]	εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ ἅμα	σοι	ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ
[24]	ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ	σοι	ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ
[4]	πώποτε ποιήσας. Εἰ οὖν τί	σοι	μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ
[40]	ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν,	σοὶ	μὲν οὖν καὶ τοῖς ἄλλοις
[45]	Οὕτως ~τότε ᾤμην· οὐ δοκῶ	σοι	μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ Κέβης.
[41]	καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν	σοι	ὁ λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται;
[50]	δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι	σοὶ	ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται
[6]	κτημάτων τοῖς θεοῖς ~εἶναι. Ἢ	σοὶ	οὐ δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν
[10]	που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ	σοὶ	οὐ δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[41]	ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν, ἔφη,	σοὶ	οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα πότερον
[52]	~Ἀλλὰ τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ	σοι,	οὐδέποτε χιόνα γ᾽ οὖσαν δεξαμένην
[49]	ἔφη ὁ Κέβης, ὡς διδόντος	σοι	οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει
[11]	ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ ~δοκεῖ	σοι	οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον, ὦ
[53]	εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ	σοι	οὕτως. ~Πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ,
[21]	ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί	σοι	πάντες ἔχειν διδόναι λόγον περὶ
[64]	περὶ ἄλλου του, ὅτι ἄν	σοι	~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα
[48]	ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ	σοι	σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι
[18]	Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ	σοι	~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ
[41]	ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι ταῦτά	σοι	συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς μὲν
[9]	δή, ὠγαθέ, ἐὰν ἄρα καὶ	σοὶ	συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ
[49]	ἔφη, τὰ ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν	σοι	συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ
[13]	ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν	σοι	τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν
[28]	τῷ θνητῷ; Ἢ οὐ δοκεῖ	σοι	τὸ μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν
[35]	τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ	σοὶ	τὸ μὲν σαφὲς εἰδέναι ἐν
[41]	Οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία γέ	σοι	~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις, ἀλλὰ
[52]	τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ δοκεῖ	σοι	τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ
[36]	γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ	σοι	φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ δὴ
[6]	δὲ βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως	σοι	~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς ἀνθρώποις
[19]	ὂν τούτων; Ἢ οὐχ ἕτερόν	σοι	φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ τῇδε.
[6]	καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν	σοι	φανεῖται εἰ τοῦτο μόνον τῶν
[64]	καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως ἄν	σοι	φίλον ᾖ καὶ ~μάλιστα ἡγῇ
[9]	εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί	σοι	φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ
[8]	~δώσειν τὸ φάρμακον ὅτι χρή	σοι	φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ
[45]	ἐμὰ πάθη· ἔπειτα ἄν τί	σοι	χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν λέγω,
[19]	τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι μὲν	ἴσοι	καὶ ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα
[9]	ἐγὼ πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ	ὅσοι	τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι
[11]	(τροφήν· ἔτι δέ, ἄν τινες	νόσοι	~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ
[58]	λέγεις, ὦ Σώκρατες; Περὶ γάρ	τοι	~γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ δὴ
[7]	καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί	τοι,	ἔφη, (ὁ) Κέβης λόγους τινὰς
[4]	ἐποίησας ~ἀναμνήσας με. περὶ γάρ	τοι	τῶν (ποιημάτων ὧν πεποίηκας ἐντείνας
[11]	τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει	τοι	ὥσπερ ἀτραπός τις ἐκφέρειν ἡμᾶς
[32]	φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ	~φιλοχρήματοι·	οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν τε καὶ
[31]	ἔφη· πῶς δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν	εὐδαιμονέστατοι,	ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ καὶ
[31]	καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι	εὐδαιμονέστατοι;	~Ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν εἰς
[39]	~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες οἴονται	σοφώτατοι	γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι
[50]	~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽	ἤτοι	ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ
[52]	ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς	ἤτοι	~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ
[20]	ὥστε, ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα,	ἤτοι	ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ
[13]	ὢν καὶ ~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος,	ἤτοι	τὰ ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα.
[13]	εἰσι πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι·	καίτοι	~ἄλογόν γε δέει τινὰ καὶ
[10]	~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν;	Καίτοι	εἰ αὗται τῶν περὶ τὸ
[18]	αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει	καίτοι	εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη
[13]	~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι.	καίτοι	καλοῦσί γε ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ
[22]	ὁ Σιμμίας, ὡς ἔγωγε οἶμαι·	καίτοι	καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς τὸ
[51]	ἔφη ὁ Κέβης, οὕτως ἔχω·	καίτοι	οὔτι λέγω ὡς οὐ πολλά
[7]	εἶναι παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι.	Καίτοι	οὕτως, ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι
[13]	πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ ~σώφρονές εἰσιν;	Καίτοι	φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽
[58]	~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν· ὡς	μέντοι	ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ
[6]	οὕτω γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ	μέντοι	~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ
[6]	καὶ οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν· οὐ	~μέντοι	ἀλλὰ τόδε γέ μοι δοκεῖ,
[40]	~ἔρχομαι ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς	μέντοι,	ἂν ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες
[35]	~εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι, τὸ	μέντοι	αὖ τὰ λεγόμενα περὶ αὐτῶν
[47]	μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς	μέντοι	διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ ποιῶ,
[51]	ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ	μέντοι	ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ τε
[18]	γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι	μέντοι,	ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ
[37]	πολλὰ εἰώθει, Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια	μέντοι,	ἔφη, λέγει ὁ Σιμμίας. Εἰ
[54]	ἐπ᾽ ἐκεῖνο φέρουσα ζωήν; ~Ἥκει	μέντοι,	ἔφη. ~Πότερον δ᾽ ἔστι τι
[42]	~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ	μέντοι,	ἔφη. ~Τί δέ; οὐχ οὕτως
[63]	πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι	μέντοι	ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽
[6]	γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις. Ἴσως	μέντοι	~θαυμαστόν σοι φανεῖται εἰ τοῦτο
[58]	τοῦ λόγου οὐκ ~ἐξαρκεῖν. Τὴν	μέντοι	ἰδέαν τῆς γῆς οἵαν (πέπεισμαι
[5]	τούτου τοῦ πράγματος ~μέτεστιν. Οὐ	μέντοι	ἴσως βιάσεται αὑτόν· οὐ γάρ
[23]	ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ	μέντοι	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται,
[32]	ὦ Σώκρατες, ὁ Κέβης. ~(Οὐ	μέντοι	μὰ Δία, ἦ δ᾽ ὅς.
[37]	ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ	μέντοι	~μοι χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως
[56]	ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων	μέντοι	νὴ Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων τέ
[19]	τι εἶναι ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν	μέντοι	νὴ Δί᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,
[18]	μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία	μέντοι	νὴ Δία, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[12]	τὸν θάνατον ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ	μέντοι	νὴ Δία, ἦ δ᾽ ὅς.
[10]	δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν	μέντοι	νὴ Δία. ~Καὶ αὖ καλόν
[7]	Κέβης, τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ	μέντοι	νυνδὴ ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους
[18]	τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς ἐστι; Μάλιστα	μέντοι	ὅταν ~τις τοῦτο πάθῃ περὶ
[42]	ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ	μέντοι.	~Οὐδέ γε δήπου ψυχή, οὖσα
[66]	ἔφη, ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ	μέντοι	οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα τὰς
[8]	οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι	μέντοι	~παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς
[52]	ἢ ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ	μέντοι	ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα
[58]	αὐτὸς πολλὰ δὴ ἀκήκοα, οὐ	μέντοι	ταῦτα ἃ σὲ πείθει· ἡδέως
[56]	ἔκ γε τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ	μέντοι	τοῦ μεγέθους περὶ (ὧν οἱ
[42]	καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται; ~Ἀληθῶς	μέντοι.	~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν
[30]	~Εἰκός γε, ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς	μέντοι,	ὦ Κέβης· καὶ οὔ τί
[58]	ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ	μέντοι,	ὦ Σιμμία, οὐχ ἡ Γλαύκου
[17]	~εἰς τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ	ἀνακάμπτοι	πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον μηδὲ
[32]	μὰ Δία, ἦ δ᾽ ὅς.	Τοιγάρτοι	τούτοις μὲν ἅπασιν, ὦ Κέβης,
[57]	οὐ γάρ πού τις ἂν	διαμάρτοι	οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν
[63]	εἰς ~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ	ἕκαστοι	πορεύσεσθε· ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη
[60]	~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ	ἕκαστοι	τοιοῦτοι δι᾽ οἵας ἂν καὶ
[57]	προσήκοντα. εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ	θαυμαστοὶ	τῆς γῆς ~τόποι, καὶ αὐτὴ
[35]	ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ	πλεῖστοι·	Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν
[7]	ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ	ἄριστοί	εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί,
[41]	χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι ἔτι	ἀνάρμοστοι	ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων
[4]	πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν μοι	ἐπιτάττοι	ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ ἄττα
[4]	χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι	~προστάττοι	τὸ ἐνύπνιον ταύτην τὴν δημώδη
[49]	ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι	αὐτοὶ	αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ
[32]	ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται,	αὐτοὶ	δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν ἐναντία
[40]	οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ ἃ	αὐτοὶ	ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς ~παροῦσιν,
[35]	τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ	αὐτοὶ	εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν, εἴ πῃ
[9]	τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο	αὐτοὶ	ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν ~τε καὶ
[43]	Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε	~αὐτοὶ	ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως, ἔφη.
[18]	ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς ἐρωτᾷ,	αὐτοὶ	λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει καίτοι
[40]	ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ	ἀπαίδευτοι	~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν
[59]	τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ	δωδεκάσκυτοι	σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν
[13]	πολλοί, βάκχοι δέ τε παῦροι	~οὗτοι	δ᾽ εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν
[62]	~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι,	οὗτοί	εἰσιν οἱ τῶνδε μὲν τῶν
[31]	τε καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ	οὗτοι	εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν
[20]	μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται	~οὗτοι,	καὶ ἡ μάθησις ἀνάμνησις ἂν
[13]	καὶ οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν	οὗτοι	καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες ~εἶναι,
[60]	πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ ἕκαστοι	τοιοῦτοι	δι᾽ οἵας ἂν καὶ τῆς
[2]	εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ λόγοι	τοιοῦτοί	τινες ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν
[6]	κτημάτων εἴ τι αὐτὸ ἑαυτὸ	~ἀποκτεινύοι,	μὴ σημήναντός σου ὅτι βούλει
[37]	ἤδη τὴν φύσιν τῆς ~ἀσθενείας	ἐπιδεικνύοι	τὸ σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν
[7]	τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες	σοφοὶ	ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν
[32]	τε καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς	φιλόσοφοι	ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ ~σῶμα
[9]	οἵου ~θανάτου οἱ ὡς ἀληθῶς	φιλόσοφοι.	(Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς
[13]	ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες πλὴν οἱ	φιλόσοφοι·	καίτοι ~ἄλογόν γε δέει τινὰ
[21]	Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται	ἔχοι	ἂν δοῦναι λόγον ἢ οὔ;
[13]	τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν	ἔχοι.	~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα,
[8]	ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως	ἔχοι,	ὦ ~Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[42]	οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας	μετέχοι	ἄν; ~Οὐ γὰρ οὖν. ~Τοῦτο
[42]	τι πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς	μετέχοι	ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν
[13]	τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί,	βάκχοι	δέ τε παῦροι ~οὗτοι δ᾽
[32]	ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ	~φίλαρχοί	τε καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται
[43]	ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος	πάσχοι	ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα,
[42]	~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν	μετάσχοι.	~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ γε δήπου
[38]	αὐχένι τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε	τύχοι,	~παίζειν μου εἰς τὰς τρίχας
[53]	ἀλλὰ καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε.	~Επὶ	τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ
[35]	τις δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον	ἐπὶ	βεβαιοτέρου ~ὀχήματος, (ἢ) λόγου θείου
[62]	τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ	ἐπὶ	γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ αὐτῶν
[42]	ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ	ἐπὶ	πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι,
[42]	σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας ψυχῆς	ἐπὶ	πλέον καὶ μᾶλλον ἢ ἐπ᾽
[42]	τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽	ἐπὶ	~πλέον μηδ᾽ ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽
[38]	ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ	ἐπὶ	πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ. καταψήσας
[35]	ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ Σωκράτους	ἐπὶ	πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός τε
[35]	δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ	ἐπὶ	σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον,
[58]	(βραδυτῆτά τε καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε	ἐπὶ	τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος
[18]	τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν τις	ἐπὶ	τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο
[53]	ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου; ~Ναί.	~(Ἐπὶ	τὰ τρία ἄρα ἡ τοῦ
[60]	ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν εἰς τὸ	ἐπὶ	τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων
[25]	δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη,	ἐπὶ	ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ
[22]	πᾶσα ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ	ἐπὶ	ταύτην τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων
[5]	λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ σκέλη	ἐπὶ	τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος ~οὕτως
[47]	τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν	ἐπὶ	τὴν τῆς ~αἰτίας ζήτησιν ᾗ
[58]	αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω	ἐπὶ	τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν
[58]	ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ	ἐπὶ	τῆς γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ
[58]	τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε	ἐπὶ	~τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ
[49]	τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως	ἐπί	τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ
[15]	γενέσεις, (ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου	ἐπὶ	τὸ ἕτερον, ~ἀπὸ δ᾽ αὖ
[15]	δ᾽ αὖ τοῦ ἑτέρου πάλιν	ἐπὶ	τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν πράγματος
[17]	καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι πάλιν	ἐπὶ	τὸ ἕτερον μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο,
[43]	μὴ πίνειν, καὶ πείνης ἐνούσης	ἐπὶ	τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα
[55]	τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε	ἐπὶ	τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει,
[65]	ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι	ἐπὶ	~τοῖς ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι.
[56]	~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος ἄρα θανάτου	ἐπὶ	τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν,
[62]	ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες	ἐπὶ	τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ
[40]	τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι	ἐπὶ	τὸν λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν
[43]	οἷον καύματος ἐνόντος καὶ δίψους	ἐπὶ	τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν,
[39]	τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος	ἐπὶ	τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν
[35]	ἀνθρωπίνων λόγων λαβόντα καὶ δυσεξελεγκτότατον,	~(ἐπὶ	τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας
[62]	ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν,	ἐπὶ	τούτων ἀφικνοῦνται εἰς τὴν λίμνην,
[38]	τὴν ~κεφαλὴν καὶ συμπιέσας τὰς	ἐπὶ	τῷ αὐχένι τρίχας εἰώθει γάρ,
[33]	τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι	ἐπί	τῳ καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ
[38]	αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ τὴν κλίνην	ἐπὶ	~χαμαιζήλου τινός, ὁ δὲ ἐπὶ
[55]	ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις	ἐπὶ	~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν
[2]	οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ	ἀνδρί;	Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες
[12]	ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ ἄλλῳ	ἀνδρὶ	ὃς ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν
[63]	διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι	ἀνδρί·	ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν
[5]	~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ	ἀνδρί·	σχεδὸν οὖν ἐξ ὧν ἐγὼ
[30]	τε καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη,	περὶ	ἃ δὴ καὶ ὤφθη ἄττα
[48]	τίθημι ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ	περὶ	αἰτίας καὶ περὶ τῶν ἄλλων
[64]	ἢ περὶ τῶν παίδων ἢ	περὶ	ἄλλου του, ὅτι ἄν σοι
[45]	ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι,	περὶ	ἄλλων τε πολλῶν καὶ διὰ
[37]	λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν τις	περὶ	~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος λέγοι
[20]	καὶ ὁσίου καί, ὅπερ λέγω,	περὶ	ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ
[36]	δ᾽ ὅς, ᾗ δὴ καὶ	περὶ	ἁρμονίας ἄν τις καὶ λύρας
[41]	λόγῳ συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ	περὶ	~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ
[20]	ὕστερον δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι	περὶ	αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας
[35]	μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν γὰρ	περὶ	αὐτὰ ἕν γέ τι τούτων
[10]	ἀληθῆ λέγεις. ~Τί δὲ δὴ	περὶ	αὐτὴν τὴν τῆς φρονήσεως κτῆσιν;
[60]	ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ	περὶ	αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Τί δὲ δὴ τὰ	περὶ	αὐτὸν τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων;
[21]	ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι δοκεῖ	περὶ	αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν
[46]	ἄλλο σκοπεῖν προσήκειν ἀνθρώπῳ καὶ	περὶ	αὐτοῦ ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν
[46]	ἀπόλλυται ἢ ἔστι, τοῦτο δεῖν	περὶ	αὐτοῦ εὑρεῖν, ὅπῃ βέλτιστον ~αὐτῷ
[20]	ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ καὶ	περὶ	αὐτοῦ τοῦ καλοῦ καὶ αὐτοῦ
[40]	κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι	περὶ	~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν
[45]	διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν σοι ~δίειμι	περὶ	αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά γε
[5]	μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς	περὶ	αὐτῶν λέγω· ἃ μὲν οὖν
[6]	μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος	περὶ	αὐτῶν ~λόγος, ὡς ἔν τινι
[37]	καί τις λέγων αὐτὰ ταῦτα	περὶ	αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο
[35]	τὸ μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα	περὶ	αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ ~τρόπῳ
[6]	δέοι τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ	περὶ	αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα.
[14]	ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις	περὶ	~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν οἶμαι,
[45]	ὁ Κέβης, τί σοι δοκεῖ	περὶ	αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη, νὴ
[46]	τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην	περὶ	~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος ἅσμενος
[14]	ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ	περὶ	~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε
[58]	ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες;	Περὶ	γάρ τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς
[4]	εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με.	περὶ	γάρ τοι τῶν (ποιημάτων ὧν
[41]	πάνυ ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι	περί	γε τούτου ἄλλο ποτέ τι
[45]	Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ	περὶ	~γενέσεως καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν
[57]	οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν	περὶ	γῆς εἰωθότων ~λέγειν, ὡς ἐγὼ
[11]	~ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας	πέρι	διὰ πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽
[46]	τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν	περὶ	ἑκάστου ὅπῃ ~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται
[18]	μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο πάθῃ	περὶ	ἐκεῖνα ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ
[27]	~πέπαυταί τε τοῦ πλάνου καὶ	περὶ	ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως
[57]	ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον,	περὶ	ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ
[41]	~Τί οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	περὶ	ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε ἐν
[51]	τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ	περὶ	ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων ἔχει
[52]	~Ἔστιν ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς,	περὶ	ἔνια τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ
[16]	μοι καὶ σύ, ἔφη, οὕτω	περὶ	ζωῆς καὶ θανάτου. Οὐκ ἐναντίον
[46]	ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ καὶ	περὶ	ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος,
[61]	~μὲν μέγιστον καὶ ἐξωτάτω ῥέον	περὶ	κύκλῳ ὁ καλούμενος Ὠκεανός ἐστιν,
[47]	νεῦρα καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ	περὶ	Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ
[33]	~λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ ἡγεῖσθαι	περὶ	ὃ ἂν μάλιστα τοῦτο πάσχῃ,
[60]	κατὰ τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ	περὶ	ὅλην πολλούς, τοὺς μὲν ~βαθυτέρους
[18]	δὲ τοῦτο, ἔφη, δέομαι ~παθεῖν	περὶ	οὗ ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ
[10]	~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι	περὶ	οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν ἐγγύτατα
[15]	καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν	περὶ	πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται
[10]	σώματος ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ	περὶ	~πάντων, οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας,
[46]	τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους τε	πέρι	πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ
[14]	εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ	περὶ	προσηκόντων τοὺς ~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ
[55]	τὰ ~τρία οἴχεται ἀπιόντα· καὶ	περὶ	πυρὸς καὶ θερμοῦ καὶ τῶν
[19]	ὅς· ἦ πάσχομέν τι τοιοῦτον	περὶ	τὰ ἐν τοῖς ξύλοις τε
[30]	τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται,	περὶ	τὰ ~(μνήματά τε καὶ τοὺς
[30]	ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ	περὶ	τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην
[58]	~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς τῶν	περὶ	τὰ τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν· ~οὗ
[39]	δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς	περὶ	τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει
[13]	οἱ πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ	~περὶ	τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽
[9]	σοι φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι	περὶ	τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε,
[13]	γὰρ δή, (ὥς) φασιν ~οἱ	περὶ	τὰς τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί,
[63]	ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα	περὶ	τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς
[16]	~Οὐκοῦν καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν	περὶ	ταῦτα ἥ γ᾽ ἑτέρα σαφὴς
[13]	τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος τὸ	περὶ	ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι
[19]	πεπόνθαμεν καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ	περί	τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ
[49]	ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ	περί	τε τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ
[58]	ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ	περὶ	τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους περὶ
[63]	τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ	~περὶ	τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα ὅστις
[58]	τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ πανταχῇ	περὶ	τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ
[60]	γῆν οὕτω πεφυκέναι καὶ τὰ	περὶ	τὴν γῆν· τόπους δ᾽ ~ἐν
[60]	ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις περιελιχθέντα	περὶ	τὴν γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις,
[58]	περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους	περὶ	τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους
[59]	περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς	περὶ	τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν
[41]	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ δὲ	περὶ	τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος
[5]	ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν	περὶ	τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν
[1]	εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ	περὶ	τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν
[65]	καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽ ~αὖ	περὶ	τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν
[52]	καὶ ἄλλα πολλά. ~σκόπει δὲ	περὶ	τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ δοκεῖ
[14]	δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ	περὶ	τῆς ~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει
[66]	σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν τὰ	περὶ	τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος
[63]	θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ	περὶ	τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε καὶ
[10]	ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ αὗται τῶν	περὶ	τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς
[9]	ἡ τοῦ τοιούτου πραγματεία οὐ	περὶ	τὸ σῶμα ~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽
[9]	~Τί δὲ τὰς ἄλλας τὰς	περὶ	τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ σοι
[63]	τὰς μὲν ἄλλας ἡδονὰς τὰς	~περὶ	τὸ σῶμα καὶ τοὺς κόσμους
[9]	καὶ τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς	περὶ	τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν δοκεῖ
[59]	ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ	περὶ	τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ
[57]	ἐκεῖνο ~πολὺν (χρόνον ἐπτοημένη καὶ	περὶ	τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα
[45]	τὰς φθορὰς σκοπῶν, καὶ τὰ	περὶ	τὸν οὐρανόν ~(τε καὶ τὴν
[55]	μὲν οὖν. ~Οὐκοῦν καὶ νῦν	περὶ	τοῦ ἀθανάτου, εἰ μὲν ἡμῖν
[55]	~(Οὐκοῦν καὶ ὧδε, ἔφη, ἀνάγκη	περὶ	τοῦ ἀθανάτου εἰπεῖν; Εἰ μὲν
[40]	~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν	περί	του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει
[47]	συγκαμφθεὶς ἐνθάδε κάθημαι· καὶ αὖ	περὶ	τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας
[20]	σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ γὰρ	περὶ	τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ λόγος
[66]	τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις, ἔφη,	περὶ	τοῦδε τοῦ πώματος ~πρὸς τὸ
[39]	ἕτερος· καὶ μάλιστα δὴ οἱ	(περὶ	τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽
[39]	τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς	περὶ	τοὺς λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον
[49]	μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς	περὶ	τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ
[35]	οὐδὲν λέγω· εἰ δέ τι	περὶ	τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε ~καὶ
[1]	τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν	περὶ	τούτων, πλήν γε ~δὴ ὅτι
[45]	Δία ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι	περὶ	τούτων του τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι,
[21]	σοι πάντες ἔχειν διδόναι λόγον	περὶ	τούτων ὧν νυνδὴ ~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην
[46]	καὶ περὶ αὐτοῦ ἐκείνου καὶ	~περὶ	τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ
[48]	~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας καὶ	περὶ	τῶν ἄλλων ἁπάντων (ὄντων) ἃ
[65]	οὖν πρὸς ~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι	περὶ	τῶν εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες, τοτὲ
[56]	ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ	περὶ	τῶν εἰρημένων. ~Οὐ μόνον γ᾽
[51]	τότε μὲν γάρ, ὦ φίλε,	περὶ	τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν,
[46]	ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας	περὶ	τῶν ὄντων κατὰ νοῦν ἐμαυτῷ,
[64]	~τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ	περὶ	τῶν παίδων ἢ περὶ ἄλλου
[39]	ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς,	περὶ	τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων·
[56]	ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν παρόντα,	περὶ	τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ τι
[35]	Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες,	περὶ	τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ
[5]	ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας	περὶ	τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν
[10]	δὲ περὶ ~πάντων, οἷον μεγέθους	πέρι,	ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων
[45]	τῆς σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι	περὶ	φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι
[42]	γε. ~Ἦ οὖν ἔστι τοῦτο	περὶ	ψυχήν, ὥστε καὶ κατὰ τὸ
[26]	~Τῇ τῶν ἀνθρώπων. ~Τί οὖν	περὶ	ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον
[40]	του ἀμφισβητῶσιν, ὅπῃ μὲν ἔχει	περὶ	~ὧν ἂν ὁ λόγος ᾖ
[45]	ἂν λέγω, πρὸς τὴν πειθὼ	περὶ	ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ. ~Ἀλλὰ
[21]	δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος	~περὶ	ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν δοῦναι
[56]	~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι τοῦ μεγέθους	περὶ	(ὧν οἱ λόγοι εἰσίν, καὶ
[9]	τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι	περὶ	ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου
[3]	~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ	χειρί,	καὶ τρίβων ἅμα, Ὡς ἄτοπον,
[37]	λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν	~μέτρι᾽	ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν, ὡς
[55]	οὐδέ γε ἡ ἐν τῷ	πυρὶ	θερμότης. ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη
[61]	ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν	πυρὶ	πολλῷ καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ
[30]	προτέρας τροφῆς κακῆς οὔσης. καὶ	μέχρι	γε τούτου πλανῶνται, ἕως ἂν
[5]	καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν τῷ	μέχρι	~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ; ~Κατὰ τί
[58]	αὐτό, καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν (τοὺς	μέχρι	~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος ἐν
[60]	ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ ἐστιν ἑκατέρωσε	μέχρι	τοῦ μέσου ~καθιέναι, πέρα δ᾽
[50]	ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ ὡς ~τοῖς	ῥήμασι	λέγεται οὕτω καὶ τὸ ἀληθὲς
[48]	βλέπων πρὸς τὰ πράγματα τοῖς	ὄμμασι	καὶ ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν
[30]	ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς	ὄμμασι	~σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ
[60]	οὔ· ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς	ῥεύμασι	τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται μέρος. ~Τὰ
[36]	ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις	πᾶσι,	τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ σώματος
[46]	ἀποδιδόντα τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ	πᾶσι	τὸ ἑκάστῳ βέλτιστον ᾤμην καὶ
[49]	μὲν οὖν, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ	πᾶσι	τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ
[59]	καὶ ἀκοῇ καὶ φρονήσει καὶ	πᾶσι	τοῖς τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ
[49]	ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις	πᾶσι	τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως
[37]	Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι	πᾶσι	τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί
[59]	γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε	~ἅπασι	καὶ ἔτι χρυσῷ τε καὶ
[39]	πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι	παντάπασί	γε ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ
[19]	ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον;	~Παντάπασί	γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς προειδέναι
[12]	καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος;	~Παντάπασί	γε, ἦ δ᾽ ὅς. ~Λύειν
[29]	τοῦτ᾽ ἂν εἴη μελέτη θανάτου;	~Παντάπασί	γε. ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα
[48]	ἐγὼ διενοήθην, καὶ ἔδεισα μὴ	παντάπασι	τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων πρὸς
[35]	καὶ ὁ ἔποψ, ἃ δή	φασι	διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽
[6]	τί δὴ οὖν ποτε οὔ	φασι	θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι,
[5]	ἴσως βιάσεται αὑτόν· οὐ γάρ	φασι	θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ ἅμα λέγων
[66]	ἄν σου βάρος (ἐν τοῖς	~σκέλεσι	γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως
[20]	γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ ~ταῖς	αἰσθήσεσι	χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν
[8]	σοι φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι;	Φησὶ	~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν
[43]	τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν	φησί	τις αὐτὴν (εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη
[35]	παρὰ τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ	εἰσι	θεράποντες. Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι διὰ
[59]	εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ λίθοι	εἰσὶ	καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ
[34]	Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί	εἰσι	~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ
[31]	~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη, καὶ τούτων	εἰσὶ	καὶ εἰς βέλτιστον τόπον ~ἰόντες
[35]	τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί τέ	εἰσι	καὶ προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου
[13]	δεδιέναι ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί	εἰσι	πάντες πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι
[24]	ἔφη, ὦ Κέβης, ἐν ᾗ	ἔνεισί	που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ
[58]	καὶ ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν	πολλοῖσι	τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ
[39]	ἔπειτα διὰ τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις	τισὶ	λόγοις, τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν
[58]	καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ παρὰ	σφίσι,	μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ
[8]	εὔελπίς εἰμι εἶναί τι τοῖς	τετελευτηκόσι	καί, ὥσπερ γε καὶ ~πάλαι
[48]	~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν	εἰκόσι	μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν
[62]	μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί τε καὶ	λήγουσι	τῶν κακῶν, εἰ δὲ ~μή,
[35]	τότε δὴ ~πλεῖστα καὶ κάλλιστα	ᾄδουσι,	γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν
[35]	προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ	ᾄδουσι	~καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν ἡμέραν
[4]	(καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς	θέουσι	διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ
[60]	Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα	συρρέουσί	τε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ
[13]	σωφροσύνη, ἣν καὶ οἱ πολλοὶ	ὀνομάζουσι	σωφροσύνην, τὸ ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας
[61]	οἷον ὁ (κυανός, ὃν δὴ	ἐπονομάζουσι	Στύγιον, καὶ τὴν λίμνην ἣν
[62]	εἰς τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ	~οἰκοῦσί	τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε
[21]	τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα	δοκοῦσί	σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ
[21]	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ	δοκοῦσί	σοι πάντες ἔχειν διδόναι λόγον
[33]	ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη.	Γιγνώσκουσι	γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, οἱ
[13]	ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι	καλοῦσί	γε ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ τῶν
[45]	ταύτης τῆς σοφίας ἣν δὴ	καλοῦσι	περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ
[31]	πολιτικὴν (ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ	~καλοῦσι	σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ
[35]	καὶ κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι	μέλλουσι	παρὰ τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ
[12]	σώματι, αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν	~ἐπιθυμοῦσι	τὴν ψυχὴν ἔχειν, τούτου δὲ
[57]	ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς κακοῖς	ἀποθανοῦσι	τοῦ τε σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι
[62]	~δέξασθαι, καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν,	ἐκβαίνουσί	τε καὶ λήγουσι τῶν κακῶν,
[65]	ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι	χαλεπαίνουσι	καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν αὐτοῖς παραγγείλω
[49]	~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς	ἀποῦσι,	νῦν δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα
[3]	Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον δή σε	προσεροῦσι	νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ
[32]	τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ	καρτεροῦσι	καὶ οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς ~ἑαυτούς,
[4]	(Ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον·	κελεύουσι	γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ Σιμμίας,
[9]	καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι.	~Κινδυνεύουσι	γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι
[13]	μὴ καθαρμός τις ᾖ. Καὶ	~κινδυνεύουσι	καὶ οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν
[62]	δὲ οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες ~δ᾽	ἱκετεύουσι	(καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι
[3]	παριέναι ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ·	Λύουσι	γάρ ἔφη, οἱ ἕνδεκα Σωκράτη
[18]	τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι,	πάσχουσι	τοῦτο· ἔγνωσάν τε τὴν λύραν
[28]	ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ	ὦσι	ψυχὴ καὶ (σῶμα, ~τῷ μὲν
[62]	ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων	ζῶσι	~τὸ παράπαν εἰς τὸν ἔπειτα
[32]	ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες	ζῶσι,	~χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ
[37]	ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι	δοκῶσι	προσᾴδειν, ἐὰν δὲ μή, ~οὕτως
[62]	ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ ἂν	δόξωσι	~διαφερόντως πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι,
[62]	μή. Καὶ οἳ μὲν ἂν	~δόξωσι	μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν
[62]	τὴν λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα	~βοῶσί	τε καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν
[58]	ἐκ τῆς ~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες	ὁρῶσι	τὰ ἐνθάδε, οὕτως ἄν τινα
[9]	~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε	θανατῶσι	καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν θανάτου
[9]	ὅτι τῷ ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες	θανατῶσι,	καὶ σφᾶς γε οὐ λελήθασιν
[41]	αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα	~ἐξαπατῶσι,	καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν
[12]	Σιμμία, οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν	~μελετῶσι,	καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς
[15]	~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽	οὑτωσὶ	γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ
[40]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	οὑτωσὶ	~ἔρχομαι ἐπὶ τὸν λόγον· ὑμεῖς
[61]	ῥύακες ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν	τύχωσι	τῆς γῆς. τούτου δὲ αὖ
[1]	~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν σαφές	τι	ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν περὶ
[56]	τῆς ζωῆς εἶδος καὶ εἴ	~τι	ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν, παρὰ πάντων
[42]	κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ	τι	ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς αὑτῆς μέρεσιν.
[66]	ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ	τι	ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ
[35]	ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ μὲν οὖν	τι	ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω· εἰ
[8]	ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ	τι	ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν
[55]	γε ἕνεκα· σχολῇ γὰρ ἄν	τι	ἄλλο φθορὰν μὴ ~δέχοιτο, εἰ
[3]	τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ, ~σχεδόν	τι	ἀναγκάζεσθαι ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ
[33]	οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας ἤ	τι	ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽
[18]	Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου, εἴ τίς	τι	~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν
[45]	ἄλλων τε πολλῶν καὶ διὰ	τί	ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ ᾤμην
[20]	τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν	τι	ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι ὃ ~ἐπελέληστο,
[45]	τί γίγνεται ~ἕκαστον καὶ διὰ	τί	ἀπόλλυται καὶ διὰ τί ἔστι.
[19]	ἀπὸ τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς	τι,	ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν,
[37]	ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι	(τί	αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ,
[59]	~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν	τι	αὐτῆς εἶδος συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι.
[6]	ἂν τῶν σαυτοῦ κτημάτων εἴ	τι	αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός
[19]	ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα πάντα ἕτερόν	τι,	αὐτὸ τὸ ἴσον· φῶμέν τι
[66]	τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν σχεδόν	τι	αὐτοῦ ἦν τὰ περὶ τὸ
[44]	τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ τέ	τι	βούλει, προσθῇς ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ
[5]	ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι·	τί	γὰρ ἄν τις καὶ ποιοῖ
[7]	τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν Κέβης·	τί	γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ
[23]	τοῦ εἶναι τοῦτο τέλος ᾖ.	Τί	γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν
[30]	μέντοι, ὦ Κέβης· καὶ οὔ	τί	γε τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς
[45]	εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου, διὰ	τί	γίγνεται ~ἕκαστον καὶ διὰ τί
[15]	αὐτῷ ἐναντίου. Οἷον ὅταν μεῖζόν	τι	~γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος
[15]	τὰ ~ἐναντία πράγματα; ~Πάνυ γε.	~Τί	δ᾽ αὖ; Ἔστι τι καὶ
[15]	βραδυτέρου τὸ θᾶττον; ~Πάνυ γε.	~Τί	δέ; Ἄν τι χεῖρον γίγνηται,
[2]	~Εὐκλείδης τε καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης)	~Τί	δέ; Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος παρεγένοντο;
[19]	δ᾽ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.	~(Τί	δέ; Αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν
[22]	καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται.	~Τί	δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη ὁ
[10]	~Πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις.	~Τί	δὲ δὴ περὶ αὐτὴν τὴν
[44]	~πως, ὡς ἔοικε, μετρίως γέγονεν·	τί	δὲ δὴ τὰ Κάδμου, ἔφη,
[2]	τε καὶ τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης)	~Τί	δὲ δὴ τὰ περὶ αὐτὸν
[10]	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι; ~Φαίνεται.	~Τί	δὲ δὴ τὰ τοιάδε, ὦ
[49]	που φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.	~Τί	δέ; Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν
[16]	τὸ γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός, ἔφη.	~Τί	δέ, ἦ δ᾽ ὅς, ἐκ
[18]	~ἐπελέληστο; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.	~Τί	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· ἔστιν
[19]	ἀνάμνησιν ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν οὖν.	~Τί	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· ἦ
[5]	~ὁπωστιοῦν σοι ἑκὼν εἶναι πείσεται.	~Τί	δέ; ἦ δ᾽ ὅς, οὐ
[43]	ἁρμονίαν εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.	~Τί	δέ; ἦ δ᾽ ὅς· τῶν
[42]	λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία.	~Τί	δέ, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ
[26]	γε δῆλον, ὅτι τῷ ὁρατῷ.	~Τί	δὲ ἡ ψυχή; ὁρατὸν ἢ
[13]	ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ μὲν οὖν.	~Τί	δὲ οἱ κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ
[42]	αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι, ἔφη.	~Τί	δέ; οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν
[9]	δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς.	~Τί	δὲ τὰς ἄλλας τὰς περὶ
[9]	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Τί	δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς.
[27]	ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ μή.	~Τί	δὲ τὸ σῶμα; ~Τῷ ἑτέρῳ.
[21]	Σώκρατες, ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι.	~Τί	δέ; Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ
[64]	Κρίτων, Εἶεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες·	τί	δὲ ~τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις
[25]	κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ Σώκρατες.	~Τί	δὲ τῶν πολλῶν καλῶν, οἷον
[5]	τῷ ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι;	~Τί	δέ, ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε
[8]	~βούλεσθαί μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν.	~Τί	δέ, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ
[6]	μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ; ~Κατὰ	τί	δὴ οὖν ποτε οὔ φασι
[14]	ὁ Σωκράτης, ὦ Κέβης· ἀλλὰ	τί	δὴ ποιῶμεν; Ἢ περὶ ~αὐτῶν
[44]	ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα μή	τι	~διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ τέ τι
[37]	ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν	τι	δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν δὲ μή,
[41]	περί γε τούτου ἄλλο ποτέ	τι	δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, Ἀλλὰ
[54]	ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι	τί	ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ ὅτι
[54]	πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ	τί	ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται, οὐκ ἐρῶ
[54]	ἦ δ᾽ ὅς, ᾧ ἂν	τί	ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται; ~Ὧι
[38]	(κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός	τι	~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ
[59]	καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός	τι	εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ
[58]	Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά	τι	εἶναι αὐτό, καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν
[10]	τὰ τοιάδε, ὦ Σιμμία; Φαμέν	τι	εἶναι δίκαιον αὐτὸ ἢ οὐδέν;
[19]	τι, αὐτὸ τὸ ἴσον· φῶμέν	τι	εἶναι ἢ μηδέν; ~(Φῶμεν μέντοι
[19]	ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν πού	τι	εἶναι ἴσον, οὐ ξύλον ~λέγω
[3]	ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ	τι	εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν οἱ
[56]	περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ	τι	εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ μήν,
[11]	ὅτι, εἰ μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς	τι	εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ αὐτῇ
[50]	ταῦτα συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί	~τι	ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ τούτων
[36]	~καὶ τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν	τι	ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ οὖν,
[19]	τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ ἐνδεῖ	τι	ἐκείνου τῷ τοιοῦτον εἶναι οἷον
[19]	ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε	τι	ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα
[64]	τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ κακόν	τι	ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν
[11]	καὶ ~τραπώμεθα πρὸς τὸ σκοπεῖν	τι,	ἐν ταῖς ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ
[54]	γὰρ ἔροιό ~με ᾧ ἂν	τί	ἐν τῷ σώματι ἐγγένηται θερμὸν
[53]	καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ	τι	ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽ ὅτι ἂν
[15]	σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι	τι	ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι
[16]	οὖν; ἔφη, τῷ ζῆν ἐστί	τι	ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ
[44]	~ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ	τι	ἕξει τις χρήσασθαι τῷ λόγῳ
[18]	καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή	τι	ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ Κέβης,
[55]	ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν	τι	ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽
[1]	(τῶν πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ	τι	ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε
[37]	λόγῳ, ἵνα χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα	τί	ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ
[47]	τ᾽ εἶναι ὅτι ἄλλο μέν	τί	ἐστι τὸ αἴτιον τῷ ~ὄντι,
[45]	διὰ τί ἀπόλλυται καὶ διὰ	τί	ἔστι. καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω
[49]	ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ	τί	ἐστιν ἄλλο καλὸν πλὴν αὐτὸ
[44]	Τὸ δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν	τί	ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ θεοειδὲς
[8]	Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα	τί	ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι δοκεῖ
[1]	πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο δὲ δὴ	τί	ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ
[18]	τίνα τρόπον; Τόνδε. ἐάν τίς	τι	ἕτερον ἢ ~ἰδὼν ἢ ἀκούσας
[35]	ὁ Σωκράτης ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο,	Τί;	ἔφη, ὑμῖν τὰ λεχθέντα ~μῶν
[54]	μέντοι, ἔφη. ~Πότερον δ᾽ ἔστι	τι	ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν,
[18]	ἡμῖν ἡ μάθησις ~οὐκ ἄλλο	τι	ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα, καὶ
[27]	σώματι ~προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν	τι	ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν ἢ
[15]	τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας, ἄλλο	τι	ἢ εἶεν (ἂν αἱ ψυχαὶ
[20]	δὴ τοῦτό γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν	τι	ἢ ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα ~ἤ
[20]	~νῦν ὁ λόγος ἡμῖν μᾶλλόν	τι	ἢ καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ
[9]	ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα μὴ ἄλλο	τι	ἢ τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ
[25]	~Καλῶς, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν τοιόνδε	τι,	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,
[9]	αὑτὴν εἶναι; Ἆρα μὴ ἄλλο	τι	ᾖ ὁ θάνατος ἢ τοῦτο;
[8]	καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν	τι	ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων· ἀλλά
[62]	διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ τίς	τι	ἠδίκηκεν, τῶν τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς
[26]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ἄλλο	τι	ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν σῶμά
[38]	ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ	τί;	ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη,
[2]	αὐτὸν τὸν θάνατον, ὦ Φαίδων;	Τί	ἦν τὰ λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα,
[37]	δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης, λέγε,	τί	ἦν τὸ σὲ αὖ θρᾶττον
[13]	εἰ δ᾽ ὀρθῶς προυθυμήθην καί	τι	ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς
[54]	ἐναντίον ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη.	~Τί;	~Θάνατος. ~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον
[19]	ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν τίς	τι	ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται μὲν
[49]	ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως ἐπί	τι	~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ οὐκ
[22]	ἃ θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν τέ	τι	καὶ ἀγαθὸν καὶ πᾶσα ἡ
[10]	Δία. ~Καὶ αὖ καλόν γέ	τι	καὶ ἀγαθόν; ~Πῶς δ᾽ οὔ;
[7]	Σώκρατες, νῦν γέ μοι δοκεῖ	τι	καὶ αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί
[48]	σκοπῶνται τὴν εἰκόνα αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν	τι	καὶ ἐγὼ διενοήθην, καὶ ἔδεισα
[36]	ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν	τι	καὶ (θεῖόν ἐστιν ἐν τῇ
[15]	γε. ~Τί δ᾽ αὖ; Ἔστι	τι	καὶ τοιόνδε ἐν αὐτοῖς, οἷον
[52]	ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν	τι	~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽
[49]	ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος ~εἶναί	τι	καλὸν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ καὶ
[55]	δ᾽ ἂν θάνατον μὴ δέχηται	τί	καλοῦμεν; ~Ἀθάνατον, ἔφη. ~οὐκοῦν ψυχὴ
[55]	ἐν τῷ πυρὶ θερμότης. ἀλλὰ	τί	~κωλύει φαίη ἄν τις, ἄρτιον
[56]	ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο	τι	λέγειν οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς
[38]	με νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν	τι	λέγειν (πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι
[44]	ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα	τι	λέγεις. Ἔστι δὲ δὴ τὸ
[66]	ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν ἄνθρωπον,	Τί	λέγεις, ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ
[4]	εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος	τί	λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα
[37]	δὴ ~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ	τι	λέγω· εἰκόνος γάρ τινος, ὡς
[36]	σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν	τι	~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι,
[53]	ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία οὐδέν	τι	~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ
[44]	πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν	τι	μᾶλλον ἦν ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ
[35]	αὖ καὶ ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ	τι	μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν.
[37]	~τελευταίου οἶμαι πρότερος, καὶ οὐδέν	τι	μᾶλλον τούτου ἕνεκα ἄνθρωπός ~ἐστιν
[32]	ἅπασιν, ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς	τι	μέλει τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ
[2]	τινες ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν	τί	μοι πάθος παρῆν καί τις
[63]	~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν	τί	μοι ὥρα τραπέσθαι πρὸς τὸ
[35]	πείθειν, ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν	τι	νῦν διάκειμαι ἢ ἐν τῷ
[55]	δεχόμενον τὴν τοῦ ἀρτίου ἰδέαν	τί	νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ
[52]	ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἄλλο	τι	ὃ ἔστι ~μὲν οὐκ ἐκεῖνο,
[52]	γὰρ ἐρωτῶ ἢ καὶ ἄλλο	(τι	ὃ ἔστι μὲν ~οὐχ ὅπερ
[32]	οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ	τι	οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν φοβούμενοι,
[2]	δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν	τι	οἶμαι τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί
[15]	ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν	τι,	οἷον τὸ καλὸν τῷ ~αἰσχρῷ
[18]	λύραν ἢ ἱμάτιον ἢ ἄλλο	τι	οἷς τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε
[37]	οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ,	τί	οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ
[37]	πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ διαφέρειν.	Τί	οὖν, ἂν φαίη ~ὁ λόγος,
[1]	~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης)	~Τί	οὖν δή ἐστιν ἅττα εἶπεν
[2]	τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης)	~Τί	οὖν δή; Τίνες φῂς ἦσαν
[8]	τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς.	~Τί	οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ
[16]	μὲν οὖν, ἦ δ᾽ ὅς.	~(Τί	οὖν; ἔφη, τῷ ζῆν ἐστί
[41]	μέν, ἐφάτην, τοὺς δ᾽ οὔ.	~Τί	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ
[55]	μάλα γε ἱκανῶς, ὦ Σώκρατες.	~Τί	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ
[1]	~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών.	Τί	οὖν ἦν τοῦτο, ὦ (Φαίδων)
[43]	~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ οὔ;	~Τί	οὖν; Νῦν οὐ πᾶν τοὐναντίον
[26]	τινὶ οἴει; ~Τῇ τῶν ἀνθρώπων.	~Τί	οὖν περὶ ψυχῆς λέγομεν; Ὁρατὸν
[55]	μάλα σφόδρα, ἔφη ὁ Κέβης.	~Τί	οὖν; Τὸ μὴ δεχόμενον τὴν
[19]	μέν, ~ἐνδεεστέρως δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη.	~Τί	οὖν; Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ
[29]	οὐχ οὕτως ἔχει; ~Οὐκ ἔχομεν.	~Τί	οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽
[13]	δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει) εἴ	τι	οὖν ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι ἐν
[2]	Καὶ πάντες οἱ παρόντες σχεδόν	τι	οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν ~γελῶντες,
[39]	διοίσει, ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν	τι	πάθος μὴ πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον;
[28]	ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα. ἔχομέν	τι	παρὰ ταῦτα ~ἄλλο λέγειν, ὦ
[42]	ποιεῖν τι, ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ	τι	πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν
[57]	ἄλλαι, τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον καί	τι	πεποιηκυῖαν τοιοῦτον, ἢ φόνων ἀδίκων
[35]	~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω· εἰ δέ	τι	περὶ τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν ἀποκνήσητε
[42]	δ᾽ αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν	τι	πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι
[49]	παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο	τι	ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν ἢ ἡ
[62]	ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν	τι	πράξαντες, καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν
[52]	Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν	τι	πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ ἕτερόν
[56]	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή	τι	Σιμμίας ὅδε ἤ τις ἄλλος
[45]	χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν	τι	~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη,
[10]	γὰρ μετὰ τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ	τι	σκοπεῖν, δῆλον ὅτι τότε ἐξαπατᾶται
[45]	δὲ δή, ἔφη ὁ Κέβης,	τί	σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν; ~Πόρρω
[4]	οὐδὲν πώποτε ποιήσας. Εἰ οὖν	τί	σοι μέλει ~τοῦ ἔχειν ἐμὲ
[45]	γε ἐμὰ πάθη· ἔπειτα ἄν	τί	σοι χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν
[39]	σφόδρα σμικρῶν καὶ μεγάλων· οἴει	τι	~σπανιώτερον εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν
[55]	ἀναγκαῖον ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο	τι	τὰ τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν
[9]	ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς	τι	τείνειν τοῦ ~τεθνάναι ὁ μηδὲν
[42]	οὖν θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι	τί	τις φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι
[16]	~Ναί. ~Ἐξ οὖν τοῦ ζῶντος	τί	τὸ γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός, ἔφη.
[35]	ἢ ἀδύνατον ~εἶναι ἢ παγχάλεπόν	τι,	τὸ μέντοι αὖ τὰ λεγόμενα
[16]	~καθεύδειν; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.	~Τί;	~Τὸ τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ
[19]	ἦ δ᾽ ὅς· ἦ πάσχομέν	τι	τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν τοῖς
[8]	δὶς καὶ τρὶς ~πίνειν τούς	τι	τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,
[8]	~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι εἶναί	τι	τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε
[9]	~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά	τι	τὸν θάνατον εἶναι; ~Πάνυ γε,
[27]	σώματος, τὸ δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν	τι	τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ
[33]	πάσχει καὶ οὐ ~λογίζεται αὐτό.	~Τί	τοῦτο, ὦ Σώκρατες; ἔφη ὁ
[29]	παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ ἐγγύς	τι	τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς
[35]	γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν γέ	τι	τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν ὅπῃ
[51]	ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ σέ	τι	τούτων ἐτάραξεν ὧν ὅδε εἶπεν;
[25]	ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ δέ	τι	τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ μόνῳ
[19]	ἐγὼ ὁρῶ εἶναι οἷον ἄλλο	τι	τῶν ὄντων, (ἐνδεῖ δὲ καὶ
[49]	ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό	τι	τῶν ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν
[10]	που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί	τι	~τῶν ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ
[18]	τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο	τι	τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ
[10]	δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν πώποτέ	τι	τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες;
[60]	διὰ φύσιν τοιάνδε τινά. Ἕν	τι	τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς ἄλλως
[40]	ἀληθείας πολὺ μᾶλλον, ἐὰν μέν	τι	ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε,
[36]	οὖν πρὸς τοῦτον τὸν λόγον	τί	φήσομεν, ἐάν ~τις ἀξιοῖ κρᾶσιν
[15]	~Πάνυ γε. ~Τί δέ; Ἄν	τι	χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ ἀμείνονος,
[52]	πυρὸς τὸ θερμὸν καὶ ἕτερόν	τι	χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί. ~Ἀλλὰ
[4]	οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ	τί	χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν, ἔφη,
[66]	βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων,	τί	χρὴ ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη,
[56]	ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν ἐστιν, ἄλλο	τι	ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει
[42]	συγκέηται; ~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν	τι,	ὡς ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν
[65]	ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά	τι	ὡς λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων
[61]	δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν ἐν τῷ	ὕδατι,	δὺς κατὰ τῆς γῆς, περιελιττόμενος
[48]	τὰ ~ὄμματα, ἐὰν μὴ ἐν	ὕδατι	ἤ (τινι τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν
[61]	Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ	ὕδατι·	~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς
[43]	φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα ἄλλῳ	πράγματι	~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ Ὅμηρος
[50]	ἢ ἀπόλλυται ἐν τούτῳ τῷ	~παθήματι.	~Παντάπασιν, ἔφη ὁ Κέβης, οὕτω
[17]	ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ τῷ	σχήματι	τὰ τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν
[52]	δοκεῖ σοι τῷ τε αὑτῆς	ὀνόματι	ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι καὶ τῷ
[47]	πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ	ὀνόματι	~προσχρώμενοι, ὡς αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν.
[24]	νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ	πνεύματι	~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας,
[30]	τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ	σώματι	ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα
[12]	γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ	σώματι,	αὐτὴν δὲ καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι
[54]	ᾧ ἂν τί ἐν τῷ	σώματι	ἐγγένηται θερμὸν ἔσται, οὐ τὴν
[36]	τὴν ψυχὴν τῶν ἐν τῷ	σώματι	ἐν τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην
[41]	τὴν (ψυχήν, πρὶν ἐν τῷ	σώματι	ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ
[54]	ὅς, ᾧ ἂν τί ἐγγένηται	σώματι	ζῶν ἔσται; ~Ὧι ἂν ψυχή,
[33]	φιλοσοφία ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν τῷ	~σώματι	καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ
[33]	Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ	σώματι	καὶ τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται
[29]	Τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ	σώματι	μὲν ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει, ψυχῇ
[11]	ὅτι μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ	σώματι	μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα
[32]	τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ	σώματι	πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες, οὐ
[27]	ἡ ψυχή, ὅταν μὲν τῷ	σώματι	~προσχρῆται εἰς τὸ σκοπεῖν τι
[54]	οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν	σώματι	τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ
[41]	αἱ χορδαὶ καὶ ~(οἱ φθόγγοι	ἔτι	ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον δὲ
[66]	λέγεις. ~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν	ἔτι	ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν
[37]	οὖν, ἂν φαίη ~ὁ λόγος,	ἔτι	ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ
[65]	τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου·	ἔτι	γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,
[45]	κεφαλῇ, καὶ ~ἵππος ἵππου· καὶ	ἔτι	γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα
[11]	σῶμα διὰ τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν·	ἔτι	δέ, ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν,
[52]	ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ.	Ἔτι	δὲ ἐν τῷδε ~ἴσως ἔσται
[52]	τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι. ~Παντάπασιν, ἔφη.	~Ἔτι	δή μοι καὶ τόδε σκέψαι,
[36]	ἂν εἴη τὴν μὲν λύραν	ἔτι	εἶναι διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ
[37]	κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἐνίων	~ἔτι	εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ πολλάκις
[52]	ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα	ἔτι	εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ
[36]	λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη	ἔτι	εἶναι τὴν ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ
[59]	ἐκ τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ	ἔτι	ἐκ λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ
[37]	ὁ Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται	ἔτι	ἐν τῷ αὐτῷ ὁ λόγος
[23]	ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽	ἔτι	ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης ἔλεγε,
[65]	τοῦ ζῆν καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς	ἔτι	ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου
[1]	ἣν δὴ ἀεὶ καὶ νῦν	ἔτι	ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ
[2]	καὶ ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ	ἔτι	Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης
[52]	ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν,	ἔτι	ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ
[23]	~εἰ μέντοι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	ἔτι	ἔσται, οὐδὲ αὐτῷ μοι δοκεῖ,
[35]	ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ	ἔτι	ἔχει ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ
[56]	~ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν	ἔτι	ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν
[37]	ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο	ἔτι	ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ
[14]	ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ	ἔτι	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ
[65]	οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,	ἔτι	ἥλιον εἶναι ἐπὶ ~τοῖς ὄρεσιν
[24]	καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν λόγον	ἔτι	μᾶλλον, καὶ δεδιέναι τὸ τῶν
[56]	ἔφη, ἀνθρώπων τέ γε καὶ	ἔτι	μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν.
[49]	~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς,	ἔτι	μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας
[45]	Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ τάδε	ἔτι.	μην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν,
[21]	τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται	ἔτι	ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε·
[37]	τοῦ ἀνθρώπου τό γε ~ἀσθενέστερον	ἔτι	ὄν; Τὸ δὲ πολυχρονιώτερον ~(οὐ
[50]	οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἐναντίων,	ἔτι	ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον
[56]	ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω	ἔτι	ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ γε τῶν
[14]	διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη καὶ οὐδὲν	ἔτι	οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη
[34]	καὶ διαπτομένη ~οἴχηται καὶ οὐδὲν	ἔτι	οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν ἐγένετο
[45]	ἐάν τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι	ἔτι	πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ ~αἰτία
[45]	ὅτι ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι,	ἔτι	πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽ ~ἄλλο οὐδὲν
[38]	(πρὸς ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν	~ἔτι	πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα
[59]	ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως, καὶ	ἔτι	πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα
[58]	τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν	ἔτι	πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ
[36]	θνητοῦ ἀπολομένην ~ἀλλὰ φαίη ἀνάγκη	ἔτι	που εἶναι αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν,
[37]	~Ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν	ἔτι	που ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ
[37]	πιστεύσαντα θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν	ἔτι	που ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν.
[37]	~μοι χρῆναι πρὸ τῆς ἀποκρίσεως	ἔτι	πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ
[44]	ψυχὴ καὶ θεοειδὲς καὶ ἦν	ἔτι	πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι,
[66]	~ἐστερημένος εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων	ἔτι	πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός
[37]	~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον εἶναι	ἔτι	σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ;
[58]	ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Ἔτι	τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι εἶναι
[49]	καὶ ~ὅπως προσγενομένη· οὐ γὰρ	ἔτι	τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ
[62]	ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις	ἔτι	τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε
[59]	ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ	ἔτι	τούτων καλλίω. Τὸ δ᾽ αἴτιον
[52]	ἄλλο ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι	ἔτι	τρία ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ
[37]	Εἰ γάρ τις καὶ πλέον	ἔτι	τῷ λέγοντι ἢ ἃ σὺ
[38]	ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως	ἔτι	φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην,
[59]	κεκοσμῆσθαι τούτοις τε ~ἅπασι καὶ	ἔτι	χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ καὶ
[50]	καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ	ἔτι	ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ
[37]	~ἀντέχειν δοὺς δὲ ταῦτα ἐκεῖνο	μηκέτι	συγχωροῖ, μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν
[66]	εἴδομεν πίνοντά τε καὶ πεπωκότα,	οὐκέτι,	ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ
[21]	μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ αὔριον ~τηνικάδε	οὐκέτι	ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός
[46]	μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς	οὐκέτι	ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος. Καὶ
[64]	ὡς, ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον,	οὐκέτι	ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν
[22]	ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ δὴ	Κέβητι;	ἔφη ὁ Σωκράτης· δεῖ γὰρ
[2]	γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα	προθυμήθητι	ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ
[49]	ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ	σμικρότητι,	καὶ διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ
[49]	καὶ τὰ μείζω μείζω, καὶ	σμικρότητι	τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ
[64]	ἄν σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν	χάριτι	μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω,
[64]	ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν	χάριτι	~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν
[66]	ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ	~ἀστακτὶ	ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος
[13]	χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα	ἀντὶ	ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις ᾖ
[13]	ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα ~ὀρθόν,	ἀντὶ	οὗ δεῖ πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι,
[45]	Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ	παντὶ	δῆλον εἶναι, ὅτι διὰ τὸ
[26]	εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ σῶμα;	~Παντί,	ἔφη, τοῦτό γε δῆλον, ὅτι
[40]	λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή,	παντὶ	λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ
[41]	ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε ἄδηλον	παντί,	μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα καὶ
[27]	ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι ὅλῳ καὶ	παντὶ	ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ
[35]	λεγόμενα περὶ αὐτῶν μὴ οὐχὶ	παντὶ	~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ προαφίστασθαι
[13]	ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ ἀλλὰ	παντὶ	~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽
[9]	ἂν εἴη προθυμεῖσθαι ~μὲν ἐν	παντὶ	τῷ βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ
[40]	~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν ἐστι	τελευτήσαντι,	ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν γε τὸν
[32]	δέ γε θεῶν γένος μὴ	φιλοσοφήσαντι	καὶ παντελῶς (καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ
[25]	λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν	συντεθέντι	τε καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει
[47]	τί ἐστι τὸ αἴτιον τῷ	~ὄντι,	ἄλλο δὲ ἐκεῖνο ἄνευ οὗ
[13]	ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ ~τῷ	ὄντι	ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς
[12]	~Γελοῖον· πῶς δ᾽ οὔ; ~Τῷ	ὄντι	ἄρα, ἔφη, ὦ Σιμμία, οἱ
[12]	Οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν τῷ	ὄντι	γε ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος·
[8]	μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ	ὄντι	ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας ~τὸν βίον
[12]	φρονήσεως δὲ ἄρα τις τῷ	ὄντι	~ἐρῶν, καὶ λαβὼν σφόδρα τὴν
[56]	ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ τῷ	ὄντι	ἔσονται ἡμῶν αἱ ψυχαὶ ἐν
[13]	ἔχῃ, τὸ δ᾽ ἀληθὲς τῷ	~ὄντι	ᾖ (κάθαρσίς τις τῶν τοιούτων
[13]	(ὠνούμενά τε καὶ πιπρασκόμενa τῷ	ὄντι	ᾖ καὶ ~ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη
[11]	αὐτοῦ ~καθορᾶν τἀληθές. Ἀλλὰ τῷ	ὄντι	ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν
[17]	ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ	ὄντι	καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ
[9]	ἀνθρώπους καὶ πάνυ ὅτι τῷ	ὄντι	οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ σφᾶς
[59]	αὐτοῖς εἶναι, ἐν ~οἷς τῷ	ὄντι	οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας
[13]	φαῦλοί τινες ~εἶναι, ἀλλὰ τῷ	ὄντι	πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν
[29]	ἢ ὀρθῶς φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ	ὄντι	(τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ
[11]	τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς τῷ	ὄντι	ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ ~φρονῆσαι ἡμῖν
[15]	τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ τῷ	ὄντι	φανερὸν γίγνοιτο ὅτι οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν
[25]	μὲν συντεθέντι τε καὶ συνθέτῳ	ὄντι	φύσει προσήκει τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι
[37]	τις καὶ πλέον ἔτι τῷ	λέγοντι	ἢ ἃ σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν,
[55]	ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα	λέγοντι	οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι
[61]	γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ	Πυριφλεγέθοντι	καὶ ἀπαντᾷ ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι
[61]	εἰς τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ	Πυριφλεγέθοντι·	ὄνομα δὲ ~τούτῳ ἐστίν, ὡς
[4]	τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον ἐν τῷ	παρελθόντι	βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ ὄψει
[12]	πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν τῷ	παρελθόντι	βίῳ γέγονεν, ~ὥστε ἥ γε
[32]	μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς (καθαρῷ	~ἀπιόντι	οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ
[5]	βιάζεσθαι, ἐθέλειν δ᾽ ἂν τῷ	ἀποθνῄσκοντι	τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί δέ,
[62]	ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ	παρόντι.	~Ἀλλὰ τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ
[21]	ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ	παρόντι	ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε ἔχεις
[44]	ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ	παρόντι,	ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι
[12]	δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν	παρόντι	καὶ ἐν τῷ (ἔπειτα μόνην
[64]	ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν τῷ	παρόντι	~καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον ποιήσετε.
[18]	οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ	παρόντι	μέμνημαι. ~Ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη
[2]	ὡς εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι	παρόντι	πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς
[40]	ὡς κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ	παρόντι	περὶ ~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως
[40]	ἐγώ μοι δοκῶ ἐν τῷ	παρόντι	τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων διοίσειν· οὐ
[63]	ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν	ἔχοντι	ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽
[28]	διαλυτῷ καὶ μηδέποτε ~κατὰ ταὐτὰ	ἔχοντι	ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι σῶμα.
[28]	~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ ταὐτὰ	ἔχοντι	ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ
[49]	ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν	ἔχοντι	εἰπεῖν ἐκεῖνος ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ
[44]	εἴη, τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ	ἔχοντι	λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι.
[27]	ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως	ἔχοντι	μᾶλλον ἢ τῷ μή. ~Τί
[37]	οὕτως ἔχει, οὐδενὶ προσήκει θάνατον	~θαρροῦντι	μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς
[53]	ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου	ὅτι	ἃ ἂν ἡ τῶν τριῶν
[43]	τῶν ἐν ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽	ὅτι	ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν
[47]	μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι	ὅτι	ἄλλο μέν τί ἐστι τὸ
[64]	παίδων ἢ περὶ ἄλλου του,	ὅτι	ἄν σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν
[7]	οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι	ὅτι	ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ
[39]	γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ ἔστιν, ἔφη,	ὅτι	ἄν τις μεῖζον τούτου κακὸν
[54]	ἦ δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα	ὅτι	ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει
[53]	ἐπιφέρῃ τι ἐναντίον ἐκείνῳ, ἐφ᾽	ὅτι	ἂν αὐτὸ ἴῃ, αὐτὸ τὸ
[35]	~λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν	ὅτι	ἂν βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων
[24]	πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν εἰς	~ὅτι	ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν
[53]	Κέβης, τάδε εἴη ἄν, ἃ	ὅτι	ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον ~ἀναγκάζει
[33]	ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ,	ὅτι	ἂν νοήσῃ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[16]	ἱκανόν που ~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι	ὅτι	ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων ψυχὰς
[18]	ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν	ὅτι	ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν;
[39]	δ᾽ ὅς, αἰσχρόν, καὶ δῆλον	ὅτι	ἄνευ τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια
[47]	ἄτοπον· εἰ δέ τις λέγοι	ὅτι	ἄνευ τοῦ τὰ τοιαῦτα ἔχειν
[9]	καὶ σφᾶς γε οὐ λελήθασιν	ὅτι	ἄξιοί εἰσιν τοῦτο ~πάσχειν. ~Καὶ
[45]	~προσετίθετο ἕτερον ἑτέρῳ, νῦν δ᾽	ὅτι	ἀπάγεται καὶ χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽
[33]	παραμυθεῖται καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη	ὅτι	ἀπάτης μὲν μεστὴ ἡ διὰ
[46]	ἀνάγκην, λέγοντα τὸ ἄμεινον ~καὶ	ὅτι	αὐτὴν ἄμεινον ἦν τοιαύτην εἶναι·
[2]	καὶ ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ	ὅτι	αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ
[51]	ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν δέ,	ὅτι	αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον
[46]	τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ	ὅτι	βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν
[6]	ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ σημήναντός σου	ὅτι	βούλει αὐτὸ τεθνάναι, χαλεπαίνοις ἂν
[19]	ὅταν τίς τι ἰδὼν ἐννοήσῃ	ὅτι	βούλεται μὲν τοῦτο ὃ ~νῦν
[54]	ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽	ὅτι	βούλομαι. ~Ἀλλὰ πάνυ ἱκανῶς, ἔφη.
[45]	~ἄλλο οὐδὲν ἑνὶ λόγῳ δι᾽	ὅτι	γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι,
[33]	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τῶν ~ὄντων·	ὅτι	δ᾽ ἂν δι᾽ ἄλλων σκοπῇ
[64]	ἐρωτᾷ δὴ πῶς με θάπτῃ.	ὅτι	δὲ ἐγὼ πάλαι ~πολὺν λόγον
[44]	ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν μή,	ὅτι	δὲ πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ
[35]	τὴν μαντικήν, οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται	ὅτι	~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ
[33]	τοῦ εἱργμοῦ τὴν δεινότητα κατιδοῦσα	ὅτι	δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς ἂν
[47]	ὧν ~πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν	ὅτι	διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι,
[45]	πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι,	ὅτι	διὰ τὸ ἐσθίειν καὶ ~πίνειν·
[11]	ταῦτα. Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον πάντων	ὅτι,	ἐάν τις ἡμῖν καὶ σχολὴ
[12]	(παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ	ὅτι	ἐγγυτάτω ὄντα τοῦ τεθνάναι οὕτω
[11]	Ἀλλὰ τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται	ὅτι,	εἰ μέλλομέν ποτε ~καθαρῶς τι
[57]	ἔφη, ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι,	ὅτι,	εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας
[8]	πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε	ὅτι	εἴπερ τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων
[33]	ψυχὴ ὑπὸ σώματος; ~Πῶς δή;	~Ὅτι	ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ
[59]	Τὸ δ᾽ αἴτιον ~τούτου εἶναι	ὅτι	ἐκεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ
[58]	εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν	ὅτι	~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς
[66]	(τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ ἀκήκοα	ὅτι	~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽
[45]	ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ γε δι᾽	ὅτι	ἓν γίγνεται ὡς ἐπίσταμαι, ἔτι
[28]	ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ καὶ τῇδε	ὅτι	ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ ὦσι
[66]	Καὶ αὐτὸς ἥπτετο καὶ εἶπεν	ὅτι,	ἐπειδὰν πρὸς τῇ ~καρδίᾳ γένηται
[33]	φόβων) καθ᾽ ὅσον δύναται, λογιζομένη	ὅτι,	ἐπειδάν τις σφόδρα ἡσθῇ ἢ
[47]	τὰς ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν,	ὅτι,	ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε βέλτιον εἶναι
[55]	ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα	ὅτι	ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου τὸ περιττὸν
[4]	αὖθις ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ	ὅτι	~ἐρήσεται εἰπὲ τί χρὴ λέγειν.
[18]	λόγῳ, ἔφη ὁ Κέβης, καλλίστῳ,	ὅτι	ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις
[37]	~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος	ὅτι	ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν,
[37]	ὃς ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι	ὅτι	ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε
[19]	εἰληφότας ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου	ὅτι	ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ
[37]	λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι	ὅτι	εὔηθες λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων·
[11]	τοῦ ~λόγου ἐν τῇ σκέψει)	ὅτι,	ἕως ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν
[28]	ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ Σώκρατες,	ὅτι	ἡ μὲν ψυχὴ τῷ θείῳ,
[27]	~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι ἐλέγομεν,	ὅτι	ἡ ψυχή, ὅταν μὲν τῷ
[40]	ὑγιὲς εἶναι, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον	~ὅτι	ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ
[18]	ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ λέγειν,	ὅτι	ἡμῖν ἡ μάθησις ~οὐκ ἄλλο
[44]	θάρρος θαρρήσει. Τὸ δὲ ~ἀποφαίνειν	ὅτι	ἰσχυρόν τί ἐστιν ἡ ψυχὴ
[38]	καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς	ὅτι	καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα προυδέδοκτο.
[23]	ἡ ψυχή, δεῖ δὲ ~προσαποδεῖξαι	ὅτι	καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν οὐδὲν ἧττον
[49]	ἐάν τίς μοι λέγῃ (δι᾽	ὅτι	καλόν ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα
[11]	πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν,	ὅτι	κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός τις
[38]	παραγενόμενος. (Τὸ μὲν οὖν ἔχειν	ὅτι	λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον·
[12]	τῷ λόγῳ λέγεται, ~τὸ χωρίζειν	ὅτι	μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν
[10]	ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή, ἀλλ᾽	ὅτι	μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται
[10]	ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις	ὅτι	μάλιστα αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ ἴοι
[40]	πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ	ὅτι	μάλιστα ~δόξει οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι
[11]	ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν	ὅτι	μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι
[10]	ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς	ὅτι	μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ ὤτων
[7]	γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽	ὅτι	μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν
[9]	δῆλός ἐστιν ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων	ὅτι	μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς
[50]	Φαίδων ὁ Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽	ὅτι	μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων) πρὸς
[35]	~πλεῖστα καὶ κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες	ὅτι	μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν ~ἀπιέναι
[37]	πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν.	Ὅτι	μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ
[63]	~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρί·	ὅτι	μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ
[8]	μὲν οὐκ ἂν πάνυ διισχυρισαίμην	ὅτι	μέντοι ~παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ
[11]	ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν,	ὅτι	μὴ πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα
[65]	~γε σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω,	ὅτι	μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν
[35]	ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ	ὅτι	νῦν οὐκ εἶπον ἅ μοι
[18]	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα	ὅτι	οἱ ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν λύραν
[27]	τῆς μεθόδου, ~καὶ ὁ δυσμαθέστατος,	ὅτι	ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν ἐστι
[19]	πρῶτον ἰδόντες τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν	ὅτι	ὀρέγεται μὲν πάντα ταῦτα εἶναι
[13]	ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι	ὅτι	ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος
[36]	ψυχὴ οὖσα ἁρμονία τις, δῆλον	ὅτι,	ὅταν χαλασθῇ τὸ σῶμα ἡμῶν
[7]	δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν λογίζοιτο	ὅτι	οὐ δεῖ ἀπό γε τοῦ
[59]	τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ δὲ οὐδὲν	ὅτι	οὐ τοιοῦτον εἶναι καὶ ἔτι
[17]	τοίνυν οὕτως, ἔφη, ὦ Κέβης,	ὅτι	οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ
[15]	εἰ τῷ ὄντι φανερὸν γίγνοιτο	ὅτι	οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες
[9]	ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς ἄλλους	ὅτι	οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ
[35]	λύπης ἐξᾴδειν, καὶ οὐ λογίζονται	ὅτι	οὐδὲν ὄρνεον ᾄδει ὅταν ~πεινῇ
[49]	ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ,	ὅτι	οὐκ ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ
[55]	λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι	ὅτι	οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον
[37]	ἀποθανόντος λέγοι τοῦτον τὸν λόγον,	ὅτι	~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽
[13]	ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι,	ὅτι	οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά
[4]	ἔφη, αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ,	ὅτι	οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς
[65]	~δὴ καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽	ὅτι	οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ
[49]	λέγειν; Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης	ὅτι	οὐκ οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον
[10]	οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν,	ὅτι	οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε
[39]	σοφώτατοι γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι	ὅτι	οὔτε τῶν πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν
[33]	οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς	ὅτι	οὕτω παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν
[7]	εἰς σὲ τείνειν τὸν λόγον,	ὅτι	οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ ἡμᾶς
[1]	ἤγγειλέ τις, καὶ ἐθαυμάζομέν γε	ὅτι	πάλαι γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον
[15]	~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη, ἔχομεν τοῦτο,	ὅτι	πάντα οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων
[19]	γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι	ὅτι	(πάντα τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν
[17]	ἕτερον μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽	ὅτι	πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα
[37]	τὸ τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι	~ὅτι	παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ γε
[39]	ἢ ~μέλανα; Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι	ὅτι	πάντων τῶν τοιούτων τὰ μὲν
[8]	θανάτῳ· νῦν δὲ εὖ ἴστε	ὅτι	παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι
[33]	ἦ δ᾽ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς	(ὅτι	~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ
[42]	μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν	ὅτι	πλέον ἢ ἔλαττον ~ἁρμονίας μετέχει,
[37]	καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή (τινος)	ὅτι	πολὺ τὸ τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο
[4]	ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρῴην,	ὅτι	ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες,
[23]	ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ,	ὅτι	πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς ἦν ἡμῶν
[22]	οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν,	ὅτι	πρὶν γενέσθαι (ἡμᾶς ἦν ἡμῶν
[19]	τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν,	ὅτι	προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι
[60]	καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ ῥεύματα,	ὅτι	πυθμένα οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν
[50]	Σωκράτης ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽	~ὅτι	σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης πρὸς
[49]	τούτῳ (ἐλάττω, ἀλλὰ διαμαρτύροιο ἂν	~ὅτι	σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο λέγεις
[47]	διὰ ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι,	ὅτι	σύγκειταί ~μου τὸ σῶμα ἐξ
[45]	δύο γίγνεσθαι. Τότε μὲν γὰρ	ὅτι	συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ ~προσετίθετο
[50]	~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν	ὅτι	Σωκράτης ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽
[47]	ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων	ὅτι	Σωκράτης πάντα ὅσα ~πράττει νῷ
[41]	~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,	ὅτι	ταῦτά σοι συμβαίνει λέγειν, ὅταν
[17]	γιγνόμενον ἐκ τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽	ὅτι	τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν
[39]	τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽	ὅτι	τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι καὶ
[16]	τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν	ὅτι	τὸ ζῶν. ~Ἐκ τῶν τεθνεώτων
[49]	μὲν οὐδὲν ἄλλο λέγεις ἢ	ὅτι	τὸ μεῖζον πᾶν ἕτερον ἑτέρου
[3]	ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα	ὅτι	τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου ἀφιγμένον
[42]	ὁ Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽	ὅτι	τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ
[36]	καὶ αὐτόν σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι,	ὅτι	τοιοῦτόν τι ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν
[13]	Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ δ᾽ ὅς,	ὅτι	τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες οἱ
[4]	μετὰ δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας	ὅτι	~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι
[10]	~σώματος ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν, δῆλον	ὅτι	τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ
[51]	Νῦν δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι	ὅτι	τοῦτο οὐκ ἄν ποτε γένοιτο.
[18]	τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ	ὅτι	τοῦτο οὕτως ἔχει. ~Εἰ δὲ
[31]	νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι;	~Ὅτι	τούτους εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον
[49]	γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽	ὅτι	τῷ καλῷ ~πάντα τὰ καλὰ
[49]	ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι	ὅτι	τῷ καλῷ τὰ καλὰ (γίγνεται)
[9]	παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ	ὅτι	τῷ ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι,
[26]	~Παντί, ἔφη, τοῦτό γε δῆλον,	ὅτι	τῷ ὁρατῷ. ~Τί δὲ ἡ
[64]	ἔφη, ὦ Κρίτων, οὐδὲν καινότερον·	ὅτι	ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ
[38]	ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους,	ὅτι	ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα
[50]	αὖ ὑπὸ Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ	ὅτι	Φαίδων ὁ Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽
[52]	δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν δὲ τόδε,	ὅτι	φαίνεται οὐ ~μόνον ἐκεῖνα τὰ
[1]	περὶ τούτων, πλήν γε ~δὴ	ὅτι	φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι· τῶν δὲ
[7]	λέγετε· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν	ὅτι	χρή με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι
[8]	μέλλων σοι ~δώσειν τὸ φάρμακον	ὅτι	χρή σοι φράζειν ὡς ἐλάχιστα
[33]	ὦ Σώκρατες; ἔφη ὁ Κέβης.	~Ὅτι	ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα
[66]	καὶ ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο	ὅτι	~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο. Καὶ
[3]	οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες,	ὅτι	Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον δή σε
[54]	~ἐρῶ ἀπόκρισιν ἐκείνην τὴν ἀμαθῆ,	ὅτι	ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν
[54]	τί ἐγγένηται νοσήσει, οὐκ ~ἐρῶ	ὅτι	ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ
[54]	ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν,	ὅτι	ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν
[44]	μὴ ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ	~εἰδότι	μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς
[49]	τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ	παρεληλυθότι	λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι
[49]	ἓν ἄλλο καλὸν εἶναι ~ἢ	διότι	μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ· καὶ
[53]	ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ	ἄρτι	ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι
[12]	δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ	ἄρτι	~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν ἀλογία
[3]	οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ~Σωκράτη	ἄρτι	λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις
[21]	~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς	ἄρτι	ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν
[60]	μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός	ἐστι	βέρεθρον· ~Ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ
[52]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐναντίον γέ	ἐστι	δυὰς τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν.
[36]	σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ ~γεώδη	ἐστὶ	καὶ τοῦ θνητοῦ συγγενῆ. Ἐπειδὰν
[18]	ὅς, τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς	ἐστι;	Μάλιστα μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο
[52]	τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν	ἐστι	περιττός· ~καὶ αὖ τὰ δύο
[59]	ὕδωρ ~τε καὶ ἡ θάλαττά	ἐστι	πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο
[58]	τέλειον ὡς ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν	ἐστι,	σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος καὶ
[37]	ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς ὑφηνάμενος ὅτι	ἐστὶ	σῶν καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ
[58]	κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ	ἐστι	τὰ ἄστρα, ὃν δὴ ~αἰθέρα
[40]	τὸ ~πεισθῆναι· εἰ δὲ μηδέν	ἐστι	τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν γε
[1]	ἄνεμοι ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽	ἐστὶ	τῆς θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς
[16]	~(Τί οὖν; ἔφη, τῷ ζῆν	ἐστί	τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι
[47]	εἶναι ὅτι ἄλλο μέν τί	ἐστι	τὸ αἴτιον τῷ ~ὄντι, ἄλλο
[37]	(ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν	ἐστι	τὸ ~γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου
[37]	ὡς ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν	ἐστι,	τὸ δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ
[26]	ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν σῶμά	ἐστι,	τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο,
[44]	ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν	ἐστι.	Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ
[33]	μέγιστόν τε κακῶν καὶ ἔσχατόν	ἐστι,	τοῦτο πάσχει καὶ οὐ ~λογίζεται
[61]	καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά	ἐστι·	~τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα ἐν
[27]	ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν	ἐστι	ψυχὴ τῷ ἀεὶ ~ὡσαύτως ἔχοντι
[60]	ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου,	ἔστι	δ᾽ οὓς καὶ βραχυτέρους τῷ
[60]	δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ μέρος·	ἔστι	δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα,
[60]	τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ·	~ἔστι	δὲ ἄρα αὕτη ἡ αἰώρα
[57]	πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις.	Ἔστι	δὲ ~ἄρα ἡ πορεία οὐχ
[44]	πειρώμεθα εἰ ἄρα τι λέγεις.	Ἔστι	δὲ δὴ τὸ ~κεφάλαιον ὧν
[44]	οὔτε ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι·	ἔστι	δὲ ταῦτα ἃ λέγω. ~Ὁ
[20]	οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ	ἔστι	καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες
[45]	τί ἀπόλλυται καὶ διὰ τί	ἔστι.	καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω
[45]	ὅτι γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ	ἔστι,	κατὰ τοῦτον τὸν ~τρόπον τῆς
[52]	ἀλλὰ καὶ ἄλλο τι ὃ	ἔστι	~μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει δὲ
[52]	ἢ καὶ ἄλλο (τι ὃ	ἔστι	μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν,
[18]	ἰδόντα γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι;	~(Ἔστι	μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ
[25]	Ἢ ~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ	ἔστι,	μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽ αὑτό,
[37]	~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽	ἔστι	που σῶς, τεκμήριον δὲ παρέχοιτο
[19]	τὸ ἴσον, ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως.	~Ἔστι	ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε
[22]	γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ	ἔστι	ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ λόγος
[20]	ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι.	~Ἔστι	ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν γε
[10]	μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος.	~Ἔστι	ταῦτα. ~Οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ἡ
[50]	(Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου σμικρότητα;	~Ἔστι	ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας
[13]	ἀνδρεῖοι τὸν ~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν;	~Ἔστι	ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ
[14]	παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως, ὡς	ἔστι	τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου
[15]	οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις	ἔστι	τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ
[54]	~Ἥκει μέντοι, ἔφη. ~Πότερον δ᾽	ἔστι	τι ζωῇ ἐναντίον ἢ οὐδέν;
[15]	~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽ αὖ;	Ἔστι	τι καὶ τοιόνδε ἐν αὐτοῖς,
[15]	καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν	ἔστι	τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς
[16]	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ	ἔστι	τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν (τεθνεώτων
[42]	~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽	ἔστι	τὸ ὁμολόγημα, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽
[1]	δὴ τί ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽	ἔστι	τὸ πλοῖον, ὥς φασιν Ἀθηναῖοι,
[15]	τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ	ἔστι	τοῦτο, ἄλλου ~ἄν του δέοι
[46]	ὅπῃ ~γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ	ἔστι,	τοῦτο δεῖν περὶ αὐτοῦ εὑρεῖν,
[42]	ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ οὖν	ἔστι	τοῦτο περὶ ψυχήν, ὥστε καὶ
[17]	ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽	ἔστι	τῷ ὄντι καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι
[37]	ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι	ἔστι	ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν τε καὶ
[66]	εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς	ἔξεστί	τε καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν
[51]	ὁ Κέβης, οὕτως ἔχω· καίτοι	οὔτι	λέγω ὡς οὐ πολλά με
[66]	ἀκούσας ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον	ἑστῶτι.	Καὶ ὁ παῖς ~ἐξελθὼν καὶ
[60]	εἶπε, λέγων αὐτό ~τῆλε μάλ᾽	ᾗχι	βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι βέρεθρον·
[42]	ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη. ~Ἢ	οὐχί,	ἦ δ᾽ ὅς, ἂν μὲν
[54]	τοῦτο οὕτως ἔχει; ~Πῶς γὰρ	οὐχί;	ἦ δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ ἄρα
[39]	ἢ λευκὸν ἢ ~μέλανα; Ἢ	οὐχὶ	ᾔσθησαι ὅτι πάντων τῶν τοιούτων
[17]	ζῶντα ~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ μὴ	οὐχὶ	πάντα καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι;
[35]	τὰ λεγόμενα περὶ αὐτῶν μὴ	οὐχὶ	παντὶ ~τρόπῳ ἐλέγχειν καὶ μὴ
[37]	εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ	οὐχὶ	~πάνυ χαριέντως καί, εἰ μὴ
[29]	οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽	οὐχὶ	σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει,
[18]	αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα	οὐχὶ	τοῦτο ~δικαίως λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη,
[54]	τί ἐγγένηται σώματι ζῶν ἔσται;	~Ὧι	ἂν ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ