HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

τ = 26 formes différentes pour 65 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[47]   νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ μέλη,

[47]   Τὸ γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι ὅτι ἄλλο μέν τί

[36]   καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν

[46]   τὰς βίβλους ὡς τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα

[47]   ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι,

[66]   πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη.

[1]   ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν περὶ τούτων, πλήν γε

[18]   ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν

[9]   καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον ~σιτίων (τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες,

[53]   ἦ δ᾽ ὅς, ἐὰν οἷοί τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν;

[15]   ἔφη ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ δ᾽ ὅς, σκόπει

[60]   τὸν δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς

[18]   ἔφη ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον, ὦ

[1]   καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου κατ᾽ ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν

[64]   ~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε

[43]   τὰ μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ τὴν

[3]   ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ·

[24]   Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ

[3]   Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ δὴ καὶ τότε

[27]   ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ

[35]   συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ Σιμμίας

[37]   αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί

[34]   ἔγωγε. ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ

[15]   ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ

[55]   ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα

[17]   τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν

[52]   δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία,

[25]   ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ

[25]   εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά,

[4]   ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ, ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ

[25]   ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ

[47]   οὗ τὸ αἴτιον οὐκ ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ δή μοι

[43]   δή, κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα

[53]   μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο

[50]   ~οὐ μόνον αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν

[43]   αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν,

[55]   τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ

[43]   οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς

[42]   αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ

[50]   (Φαίδων) ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα,

[37]   ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν τῆς ~ἀσθενείας

[47]   ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης

[56]   τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν μάλιστ᾽ ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ

[31]   εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν

[42]   εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος.

[64]   ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν

[18]   ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ

[42]   Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽ ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο

[3]   ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν

[44]   λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης,

[63]   μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν

[19]   ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ

[22]   ὡς τοῦτο, τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν τε ~μάλιστα,

[46]   τῶν ~ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν

[41]   δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη,

[15]   καὶ τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ ταῦτ᾽ εἶναι, εἰ τῷ ὄντι φανερὸν

[65]   καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς

[63]   ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ

[41]   οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία τε καὶ

[13]   ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία

[10]   ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν;

[47]   ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου

[29]   (τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί

[1]   δὲ δὴ τί ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς φασιν

[20]   βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην ~ἔχειν

Chapitre
[47]	νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν	τ᾽	εἶναι ἐμὲ νῦν τὰ μέλη,
[47]	Τὸ γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν	τ᾽	εἶναι ὅτι ἄλλο μέν τί
[36]	καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ	τ᾽	ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν
[46]	τὰς βίβλους ὡς τάχιστα οἷός	τ᾽	ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς ~τάχιστα
[47]	ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν οἷός	τ᾽	ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά μοι,
[66]	πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός	τ᾽	ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη.
[1]	ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι οἷός	τ᾽	ἦν περὶ τούτων, πλήν γε
[18]	ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν οἷοί	τ᾽	ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν
[9]	καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον ~σιτίων	(τe	καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες,
[53]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐὰν οἷοί	τ᾽	ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν;
[15]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Μὴ τοίνυν	κατ᾽	ἀνθρώπων, ἦ δ᾽ ὅς, σκόπει
[60]	τὸν δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς	κατ᾽	~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς
[18]	ἔφη ὁ Κέβης ὑπολαβών, καὶ	κατ᾽	ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον, ὦ
[1]	καὶ νῦν ἔτι ἐξ ἐκείνου	κατ᾽	ἐνιαυτὸν τῷ θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν
[64]	~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ	κατ᾽	ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε
[43]	τὰ μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ	μετ᾽	ἀλγηδόνων, τά τε κατὰ τὴν
[3]	ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες	μετ᾽	ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ·
[24]	Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς	μετ᾽	~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ
[3]	Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ διημερεύομεν	μετ᾽	~αὐτοῦ. καὶ δὴ καὶ τότε
[27]	ὡς συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ	~μετ᾽	ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ
[35]	συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε	μετ᾽	ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ Σιμμίας
[37]	αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα	δέξαιτ᾽	ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί
[34]	ἔγωγε. ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω	λογίσαιτ᾽	ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ
[15]	~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ,	εἴτ᾽	ἄρα ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ
[55]	ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ	ἀντ᾽	ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα
[17]	τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα	πάντ᾽	(ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα ~ἀποδείξειεν
[52]	δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ	ὄντ᾽	~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία,
[25]	ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ	ἄλλοτ᾽	ἄλλως; Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ
[25]	εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ	ἄλλοτ᾽	ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά,
[4]	ἐνύπνιον ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ,	ἄλλοτ᾽	~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ
[25]	ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ	ποτ᾽	ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ
[47]	οὗ τὸ αἴτιον οὐκ ἄν	ποτ᾽	εἴη αἴτιον· ὃ δή μοι
[43]	δή, κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο	ποτ᾽	ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα
[53]	μορφῇ ἣ ἂν τοῦτο ~ἀπεργάζηται	οὐδέποτ᾽	ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο
[50]	~οὐ μόνον αὐτὸ τὸ μέγεθος	οὐδέποτ᾽	ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν
[43]	αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν τοῖς πρόσθεν	μήποτ᾽	ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν,
[55]	τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει,	οὔποτ᾽	ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο, ἀλλὰ
[43]	οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ	~οὔποτ᾽	ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς
[42]	αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας	οὔποτ᾽	ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ
[50]	(Φαίδων) ος δὲ ~ἐλάττω, λέγεις	τότ᾽	εἶναι ἐν τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα,
[37]	ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς ψυχῆς	τότ᾽	ἤδη τὴν φύσιν τῆς ~ἀσθενείας
[47]	ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν	~ἥδιστ᾽	ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ ταύτης
[56]	τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν	μάλιστ᾽	ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ
[31]	εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽	ἄττ᾽	ἂν καὶ ~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν
[42]	εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽	ἄττ᾽	ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος.
[64]	ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι ~ποιήσετε	ἅττ᾽	ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν
[18]	ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που μυρία	τοιαῦτ᾽	ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ
[42]	Σιμμίας, εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι	τοιαῦτ᾽	ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο
[3]	ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ	τοιαῦτ᾽	ἄττα εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν
[44]	λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι.	Τοιαῦτ᾽	ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης,
[63]	μέντοι ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ	τοιαῦτ᾽	ἄττα περὶ τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν
[19]	ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα	τοιαῦτ᾽	~εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ
[22]	ὡς τοῦτο, τὸ πάντα τὰ	τοιαῦτ᾽	εἶναι ὡς οἷόν τε ~μάλιστα,
[46]	τῶν ~ἄλλων παθημάτων, πῇ ποτε	ταῦτ᾽	ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ ποιεῖν
[41]	δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ	ταῦτ᾽	εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη,
[15]	καὶ τοῦτο ἱκανὸν ~τεκμήριον τοῦ	ταῦτ᾽	εἶναι, εἰ τῷ ὄντι φανερὸν
[65]	καὶ ~μάλιστα ἡγῇ νόμιμον εἶναι.	~Ταῦτ᾽	εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς
[63]	ἔχοντι ἀνδρί· ὅτι μέντοι ἢ	ταῦτ᾽	ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ
[41]	οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ	ταῦτ᾽	~ἐστίν, ὦ Σιμμία τε καὶ
[13]	ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ ~δοκεῖ.	Ταῦτ᾽	οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία
[10]	ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι	οὔτ᾽	~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν;
[47]	ἐπειδὴ δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ	οὔτ᾽	αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου
[29]	(τεθνάναι μελετῶσα ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ	τοῦτ᾽	ἂν εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί
[1]	δὲ δὴ τί ἐστιν; ~(Φαίδων)	~Τοῦτ᾽	ἔστι τὸ πλοῖον, ὥς φασιν
[20]	βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ εἰδέναι	τοῦτ᾽	ἔστιν, λαβόντα του ἐπιστήμην ~ἔχειν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005