Chapitre
[20]	αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας	~ἅς	ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽
[62]	οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται,	ἃς	οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ
[59]	θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν νήσοις	ἃς	~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς τῇ
[35]	δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ	~ἀντιλαβάς,	εἴ γε δή τις αὐτὰ
[31]	ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας καὶ	ἁρπαγὰς	προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν λύκων
[50]	ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε καὶ	μέγας	εἶναι, ἐν μέσῳ ~ὢν ἀμφοτέρων,
[65]	ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς δὲ	μέγας	καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες ἀφίκοντο
[45]	ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς	μέγας	σμικρῷ μείζων (εἶναι αὐτῇ τῇ
[6]	ἐκ ταύτης ~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν,	μέγας	τέ τίς μοι φαίνεται καὶ
[31]	δέ γε ἀδικίας τε καὶ	τυραννίδας	καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς τὰ
[46]	οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς	ἐλπίδας,	ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς
[59]	ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά τε καὶ	ἰάσπιδας	καὶ σμαράγδους (καὶ πάντα τὰ
[66]	~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς	πόδας	καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα
[36]	ἢ ~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ τὰς	χορδάς,	εἴ τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ
[36]	διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ τὰς	~χορδὰς	θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ ἁρμονίαν
[36]	πρότερον τὰ ξύλα ~καὶ τὰς	χορδὰς	κατασαπήσεσθαι πρίν τι ἐκείνην παθεῖν
[58]	κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς	ἰδέας	καὶ τὰ μεγέθη, εἰς ἃ
[18]	εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ	εἴωθας	θαμὰ λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ
[31]	ὦ Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν	γαστριμαργίας	τε καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας
[35]	~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ	σχεδίας	κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ
[49]	ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς	ἰδίας	~οὐσίας ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ,
[57]	ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς	παιδείας	τε καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ
[2]	μηδ᾽ εἰς Ἅιδου ἰόντα ἄνευ	~θείας	μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε
[10]	δ᾽ ὅς, ἡ ψυχὴ τῆς	ἀληθείας	ἅπτεται; Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ
[40]	(σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ	ἀληθείας	πολὺ μᾶλλον, ἐὰν μέν τι
[39]	~διατελοῖ, τῶν δὲ ὄντων τῆς	ἀληθείας	τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ
[10]	περὶ ~πάντων, οἷον μεγέθους πέρι,	ὑγιείας,	ἰσχύος, καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ
[57]	ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος,	ἐπιμελείας	δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ τοῦ
[37]	τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν τῆς	~ἀσθενείας	ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα καὶ ταχὺ
[58]	τὸ ~δὲ εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽	ἀσθενείας	καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε
[7]	~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς	θεραπείας	ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν
[9]	ἄλλας τὰς περὶ τὸ σῶμα	θεραπείας;	Δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ
[41]	ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ	εὐπρεπείας,	ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ
[57]	εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε	πορείας.	Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς ἄρα
[59]	εἶναι, καὶ φήμας τε καὶ	μαντείας	καὶ αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν καὶ
[49]	καὶ τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας	κομψείας	~ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι
[14]	τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης	παραμυθίας	δεῖται καὶ πίστεως, ὡς ἔστι
[42]	πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν τι πλέον	κακίας	ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας,
[57]	ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν	κακίας	μετὰ τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽
[42]	Σιμμία, κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον	κακίας	οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία
[42]	δήπου ψυχή, οὖσα παντελῶς ψυχή,	κακίας.	~Πῶς γὰρ ἔκ γε τῶν
[31]	εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς δέ γε	ἀδικίας	τε καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς
[11]	ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν	ἀσχολίας	~παρέχει τὸ σῶμα διὰ τὴν
[62]	τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ	~ἱεροσυλίας	πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ φόνους
[3]	καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ	μιᾶς	~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί
[57]	πού τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε	μιᾶς	~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε
[58]	μὴ πεσεῖν μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης	μηδεμιᾶς	τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν
[5]	τε καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς	ἀποδημίας	τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν
[7]	ἄν τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας,	ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[21]	~ἐλέγομεν; ~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ	Σιμμίας·	ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ
[49]	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ τε	Σιμμίας	ἅμα καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης)
[9]	~Πάνυ γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ	Σιμμίας.	~Ἆρα μὴ ἄλλο τι ἢ
[9]	τε καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας	γελάσας, Νὴ τὸν Δία, ἔφη,
[37]	τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ	~Σιμμίας	δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως
[22]	~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	δοκεῖ μοι ἡ αὐτὴ ἀνάγκη
[5]	Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ
[37]	~δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ	Σιμμίας.	Εἰ οὖν τις ὑμῶν εὐπορώτερος
[42]	~Οὐκ ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ	Σιμμίας,	εἰπεῖν· δῆλον δ᾽ ὅτι τοιαῦτ᾽
[50]	~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ	Σιμμίας	ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός τε καὶ
[58]	~Καὶ ὀρθῶς γε, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Ἔτι τοίνυν, ἔφη, πάμμεγά τι
[35]	μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας	ἔφη· Καὶ μήν, ὦ Σώκρατες,
[24]	μοι δοκεῖς σύ τε καὶ	Σιμμίας	ἡδέως ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι
[19]	μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη ὁ	Σιμμίας,	θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα
[12]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Κάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ
[41]	λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	καὶ αὐτὸς οὕτως ἔχω, καὶ
[35]	~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ	Σιμμίας·	καὶ ἐγώ τέ σοι ἐρῶ
[41]	~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Καὶ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,
[58]	κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ	Σιμμίας,	καὶ ταῦτα ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι τοίνυν,
[41]	ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος.	Σιμμίας	μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ
[56]	λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή τι	Σιμμίας	ὅδε ἤ τις ἄλλος ἔχει
[5]	κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ	Σιμμίας,	Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ
[18]	ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σιμμίας,	οὔ, αὐτὸ δὲ τοῦτο, ἔφη,
[56]	μήν, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σιμμίας,	οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ
[18]	μέντοι νὴ Δία, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, τὸ
[41]	~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ
[5]	οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ	Σιμμίας	περὶ τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες;
[58]	ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ	Σιμμίας,	Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ
[35]	οἱ πλεῖστοι· Κέβης δὲ καὶ	Σιμμίας	σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ
[2]	δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί,	Σιμμίας	τέ γε ὁ Θηβαῖος καὶ
[9]	~Ἥκιστα, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Τί δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων;
[18]	~Ἀλλά, ὦ Κέβης, ἔφη ὁ	Σιμμίας	ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις;
[7]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ	Σιμμίας.	~Φέρε δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[8]	κακοῖς. ~Τί οὖν, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὦ Σώκρατες; αὐτὸς ἔχων τὴν
[58]	ὄντα. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς γε τούτου
[10]	τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες.
[22]	Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ	Σιμμίας,	ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος
[33]	ἤ τι ἀναλώσας διὰ τὰς	ἐπιθυμίας,	~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν τε
[33]	τὴν δεινότητα κατιδοῦσα ὅτι δι᾽	ἐπιθυμίας	~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς
[13]	ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ ~περὶ τὰς	ἐπιθυμίας	μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν
[40]	~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ	προθυμίας	ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς
[64]	ἀπιὼν εἰς μακάρων δή τινας	εὐδαιμονίας,	ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως
[36]	ὅς, ᾗ δὴ καὶ περὶ	ἁρμονίας	ἄν τις καὶ λύρας τε
[43]	αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς	ἁρμονίας	αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας ἄγεσθαι
[41]	ὂν τοῦ σώματος προαπολλύηται ἐν	~ἁρμονίας	εἴδει οὖσα· Κέβης δέ μοι
[42]	ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν ἑτέρας ἁρμονίαν	ἁρμονίας	εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε.
[44]	ὃς ὁ Σωκράτης, τὰ μὲν	Ἁρμονίας	ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως,
[42]	ἔστιν ὅτι πλέον ἢ ἔλαττον	~ἁρμονίας	μετέχει, ἢ τὸ ἴσον; ~Τὸ
[42]	πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ	ἁρμονίας	μετέχοι ἄν; ~Οὐ γὰρ οὖν.
[41]	συνῳδῷ εἶναι καὶ τῷ περὶ	~ἁρμονίας.	~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[9]	ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος	κοινωνίας	~διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται.
[41]	καὶ μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως	ἀξίας	ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που
[43]	τοῦ σώματος παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ	οἵας	ἄγειν τε ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν,
[43]	ὡς ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ	~οἵας	ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος
[60]	γίγνονται δὲ ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽	οἵας	ἂν καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν.
[62]	κατὰ τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς δὲ	πατραλοίας	καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα·
[62]	~Κωκυτόν, τοὺς δὲ πατραλοίας καὶ	μητραλοίας	κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν δὲ
[29]	αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι, ~πλάνης καὶ	ἀνοίας	καὶ φόβων καὶ ἀγρίων ἐρώτων
[25]	ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ τῆς	διανοίας	λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ τὰ
[11]	φόβων καὶ εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ	φλυαρίας	ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ
[32]	αὖ ἀτιμίαν τε καὶ ἀδοξίαν	μοχθηρίας	δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί τε
[39]	ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει, ἔφη, εἰ	πονηρίας	ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους
[52]	~ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ ἡ	τριὰς	καὶ ἡ πεμπτὰς καὶ ὁ
[53]	τρία. ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ	τριάς.	~Ναί. ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι,
[52]	αὐτὸ εἶναι οἷον καὶ ἡ	τριὰς	πέπονθε καὶ ἄλλα πολλά. ~σκόπει
[53]	τὸ ἐναντίον οἷον νῦν ἡ	τριὰς	τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα ἐναντία
[11]	δὲ τοῦτο εἶναι τὸ ἀληθές.	μυρίας	μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει
[1]	(αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς	θεωρίας	ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ Ἀπόλλωνος
[1]	~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς	θεωρίας,	νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ
[31]	γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις καὶ	φιλοποσίας	μεμελετηκότας ~καὶ μὴ διηυλαβημένους εἰς
[49]	γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς ἰδίας	~οὐσίας	ἑκάστου οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ
[10]	ἄλλων ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων τῆς	οὐσίας	ὃ (τυγχάνει ἕκαστον ὄν· ἆρα
[33]	τε καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς	συνουσίας.	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης,
[59]	αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας	συνουσίας	(γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς· καὶ
[46]	~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος	αἰτίας	ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ καὶ
[45]	μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς	αἰτίας	ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται ~ἕκαστον
[47]	πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς	αἰτίας	ἑκάστων ὧν ~πράττω, λέγοι πρῶτον
[47]	νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ τινας	~αἰτίας	ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ
[47]	δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ τὴν τῆς	~αἰτίας	ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει σοι,
[48]	ὡς ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ περὶ	αἰτίας	καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων
[47]	αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς	~αἰτίας	λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις ἔδοξε
[47]	τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας	αἰτίας	λέγοι, φωνάς τε καὶ ἀέρας
[47]	Ἐγὼ μὲν οὖν τῆς τοιαύτης	αἰτίας	ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν
[46]	ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς	~αἰτίας	περὶ τῶν ὄντων κατὰ νοῦν
[49]	μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας	αἰτίας	τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽
[49]	δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς	αἰτίας	τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ
[61]	ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ	~ἐναντίας·	καὶ οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ
[42]	δέ γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον	ἀναρμοστίας	οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν; ~Οὐ
[42]	παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία,	ἀναρμοστίας	οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι.
[45]	θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς	σοφίας	ἣν δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως
[49]	οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ	σοφίας	ὁμοῦ πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι
[9]	γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι	φιλοσοφίας	~λεληθέναι τοὺς ἄλλους ὅτι οὐδὲν
[4]	τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν, ὡς	φιλοσοφίας	μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ
[11]	καὶ ~ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν	φιλοσοφίας	πέρι διὰ πάντα ταῦτα. Τὸ
[31]	τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ	φιλοσοφίας	τε καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ
[35]	πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι ἔχει	ὑποψίας	καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ γε δή
[4]	γάρ τοι τῶν (ποιημάτων ὧν	πεποίηκας	ἐντείνας ~τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους
[58]	τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα	~μύρμηκας	ἢ βατράχους περὶ τὴν θάλατταν
[19]	ἴσου, ὅμως ~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην	ἐννενόηκάς	τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη,
[66]	οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα τὰς	~γυναῖκας	ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν·
[65]	ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς μὲν	γυναῖκας	καὶ ~τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν,
[62]	καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων διδόντες	δίκας	ἀπολύονται, ~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν,
[51]	κεφαλὴν καὶ ἀκούσας, (Ἀνδρικῶς, ~ἔφη,	ἀπεμνημόνευκας,	οὐ μέντοι ἐννοεῖς τὸ διαφέρον
[62]	ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ	μεγάλας	ἢ φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους
[38]	ἔφη, ἴσως, ὦ (Φαίδων) τὰς	καλὰς	~ταύτας κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν
[65]	τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ	ἐπιστείλας	ἅττα ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας
[19]	τε καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς	ἄλλας	~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ γε. ~(Ἔδει
[49]	ἔτι μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς	ἄλλας	αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν·
[63]	ἐν τῷ βίῳ τὰς μὲν	ἄλλας	ἡδονὰς τὰς ~περὶ τὸ σῶμα
[9]	ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ τὰς	ἄλλας	τὰς περὶ τὸ σῶμα θεραπείας;
[49]	ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ τὰς	ἄλλας	τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν
[24]	ἡμᾶς ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ	Ἑλλάς,	ἔφη, ὦ Κέβης, ἐν ᾗ
[35]	~μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι;	πολλὰς	γὰρ δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας
[57]	ἔοικε σχίσεις τε καὶ τριόδους	πολλὰς	ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν τε
[62]	μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας	πολλὰς	καὶ μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους
[58]	εἰς τὰ κοῖλα τῆς γῆς.	Εμᾶς	~οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις
[38]	ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ τὰς	ἐμὰς	καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε
[7]	(κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας εἰς	ἡμᾶς,	ἀεί τοι, ἔφη, (ὁ) Κέβης
[25]	δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης, δεῖ	ἡμᾶς	ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ
[44]	καὶ ἦν ἔτι πρότερον, ~πρὶν	ἡμᾶς	ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς
[64]	δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς	ἡμᾶς	ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω, ὦ
[24]	ἐπῳδὸν ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη,	ἡμᾶς	ἀπολείπεις; ~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς,
[7]	ὅτι οὕτω ῥᾳδίως φέρεις καὶ	ἡμᾶς	ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς
[65]	ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν πρὸς	~ἡμᾶς	αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων
[9]	φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς	ἡμᾶς	~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά
[21]	οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία; Ἐπισταμένους	ἡμᾶς	γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν
[22]	τὰς ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν καὶ	~ἡμᾶς	γεγονέναι, καὶ εἰ μὴ ταῦτα,
[65]	καὶ ὁ ~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ,	ἡμᾶς	δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν
[58]	βραδυτῆτος οὐχ οἵους τε εἶναι	ἡμᾶς	~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν ἀέρα·
[22]	ψυχὴν εἶναι καὶ πρὶν γεγονέναι	~ἡμᾶς·	εἰ δὲ μὴ ἔστι ταῦτα,
[44]	ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι ~διαφύγῃ	ἡμᾶς,	εἴ τέ τι βούλει, προσθῇς
[9]	(ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι	ἡμᾶς	εἴσεσθαι περὶ ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί
[3]	χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν	ἡμᾶς	εἰσιέναι. εἰσιόντες οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν
[7]	εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ	ἡμᾶς	ἐκείνου κτήματα εἶναι. Τὸ γὰρ
[18]	καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που	ἡμᾶς	~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι
[41]	τε καὶ Κέβης, ἃ δεῖ	ἡμᾶς	ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ ταῦτ᾽ εἶναι
[3]	καὶ παρακαθημένην. Ὡς οὖν εἶδεν	ἡμᾶς	ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ
[23]	οὗ δεῖ, ὅτι πρὶν γενέσθαι	ἡμᾶς	ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ
[22]	πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι πρὶν γενέσθαι	(ἡμᾶς	ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή· ~εἰ
[38]	τῶν λόγων, ἔπειτα ὡς εὖ	~ἡμᾶς	ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ
[65]	ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽	ἡμᾶς.	Καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου
[11]	ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ	ἡμᾶς·	~καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι
[22]	τε ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι	ἡμᾶς	καὶ τὴν οὐσίαν ἣν σὺ
[11]	τοι ὥσπερ ἀτραπός τις ἐκφέρειν	ἡμᾶς	(μετὰ τοῦ ~λόγου ἐν τῇ
[58]	πάμμεγά τι εἶναι αὐτό, καὶ	ἡμᾶς	οἰκεῖν (τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν
[19]	~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ ἄρα ἄρξασθαι	ἡμᾶς	ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ τἆλλα
[38]	τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα ~πεπεισμένους	ἡμᾶς	πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ εἰς
[8]	ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις	~ἡμᾶς	πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον
[58]	ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ	ἡμᾶς	πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι
[11]	εἰδώλων παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν	~ἡμᾶς	πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς
[19]	ἴσον; ~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον ἄρα	ἡμᾶς	προειδέναι τὸ ἴσον πρὸ ἐκείνου
[6]	εἶναι ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ	ἡμᾶς	τοὺς ἀνθρώπους ἓν τῶν κτημάτων
[37]	ἐν τῷ πρὶν καὶ γενέσθαι	ἡμᾶς	χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς,
[65]	~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ ἅμα πρὸς	ἡμᾶς,	Ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος·
[66]	Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις τὰς	κνήμας·	καὶ ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο
[20]	περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς	ἐπιστήμας	~ἅς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν,
[21]	λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες, ταύτας τὰς	ἐπιστήμας·	~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι ὁ
[20]	ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς	ἐπιστήμας	πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι
[59]	ὄντι οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ	φήμας	τε καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις
[62]	τι ἠδίκηκεν, τῶν τε εὐεργεσιῶν	(τιμὰς	φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος·
[38]	ὦ (Φαίδων) τὰς καλὰς ~ταύτας	κόμας	ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ,
[64]	ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν	ὑμᾶς,	ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν
[8]	δ᾽ ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς	ὑμᾶς	ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς.
[64]	λάβητέ με καὶ μὴ ἐκφύγω	ὑμᾶς.	~Γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ
[35]	παροῦσαν τύχην, ὅτε γε μηδ᾽	ὑμᾶς	δύναμαι πείθειν, ἀλλὰ φοβεῖσθε μὴ
[40]	προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ	ὑμᾶς	~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον
[7]	~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε· οἶμαι γὰρ	ὑμᾶς	λέγειν ὅτι χρή με πρὸς
[13]	καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως	~ὑμᾶς	τε ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε
[38]	λόγον; Καὶ πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ	ὑμᾶς	φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος
[9]	εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς	καλουμένας	τὰς τοιάσδε, οἷον ~σιτίων (τe
[60]	καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ	κρήνας	ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ πάλιν δυόμενα
[61]	ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ	δεινὰς	~δυνάμεις λαβὼν ἐν τῷ ὕδατι,
[20]	~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ	ἐκείνας	ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς ποτε
[50]	~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ	ὑπομείνας	τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν
[4]	τοι τῶν (ποιημάτων ὧν πεποίηκας	ἐντείνας	~τοὺς τοῦ Αἰσώπου λόγους καὶ
[47]	μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον οὐδέ	τινας	~αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ (διακοσμεῖν
[60]	τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς	~τινας	ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ
[7]	τοι, ἔφη, (ὁ) Κέβης λόγους	τινὰς	~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ εὐθέως
[61]	ψυχαὶ τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί	τινας	εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν
[64]	οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή	τινας	εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ
[60]	ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε καὶ	λίμνας	καὶ ποταμοὺς καὶ κρήνας ποιεῖ·
[13]	πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς	ἡδονὰς	καὶ λύπας πρὸς λύπας καὶ
[9]	~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ τὰς	ἡδονὰς	καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον ~σιτίων
[13]	ἡ ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή,	ἡδονὰς	~πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς
[63]	τῷ βίῳ τὰς μὲν ἄλλας	ἡδονὰς	τὰς ~περὶ τὸ σῶμα καὶ
[54]	ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν	μονάς,	καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα
[7]	~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ	ἄφρονας	χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν ὁ Σωκράτης
[47]	ὑμῖν ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι,	φωνάς	τε καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς
[43]	λέγει τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος δὲ	πλήξας	κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι δή,
[47]	φωνάς τε καὶ ἀέρας καὶ	~ἀκοὰς	καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος,
[27]	ψυχὴ ὁμοιότερον εἶναι καὶ συγγενέστερον;	~Πᾶς	ἄν μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽
[37]	γὰρ καὶ σὺ ἃ λέγω.	Πᾶς	(γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες
[5]	~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ Εὔηνος καὶ	πᾶς	ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος
[52]	δύο καὶ (τὰ) τέτταρα καὶ	ἅπας	ὁ ἕτερος αὖ στίχος τοῦ
[58]	γῆ καὶ οἱ λίθοι καὶ	ἅπας	ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα
[57]	ἔργα ~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν	ἅπας	φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ
[52]	καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ	~ἅπας,	ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ
[13]	~πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς	λύπας	καὶ φόβον πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι,
[13]	ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ	λύπας	πρὸς λύπας καὶ φόβον πρὸς
[31]	γένος, καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν	ἄνδρας	μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς δέ γε
[8]	δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽	(ἄνδρας	τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ
[47]	εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα,	ἀέρας	δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ ὕδατα
[47]	αἰτίας λέγοι, φωνάς τε καὶ	ἀέρας	καὶ ~ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία
[47]	τὰ πράγματα, ἀέρας δὲ καὶ	~αἰθέρας	καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα
[3]	γὰρ δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν	ἡμέρας	εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ ἐγὼ καὶ
[24]	ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης	ἡμέρας	ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν,
[3]	~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου	ἑσπέρας,	ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ ~πλοῖον ἐκ
[49]	μείζω εἶναι, καὶ τοῦτο δὴ	τέρας	εἶναι, τὸ σμικρῷ τινι μέγαν
[42]	ἧττον μηδ᾽ ἐπ᾽ ἔλαττον ἑτέραν	ἑτέρας	ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ;
[42]	κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα	~ἑτέρας,	εἴπερ ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία,
[47]	αὖ περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν	ἑτέρας	τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς τε
[42]	μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν	ἑτέρας	~ψυχὴν ψυχῆς εἶναι· τοῦτο δ᾽
[42]	κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν	ἑτέρας	ψυχῆς ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον
[22]	ταῦτά τε εἶναι καὶ τὰς	ἡμετέρας	ψυχὰς πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι,
[25]	θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς	ἡμετέρας	ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽
[30]	ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι ~τῆς	προτέρας	τροφῆς κακῆς οὔσης. καὶ μέχρι
[60]	ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς	κρατῆρας,	καὶ ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη
[66]	ὦ Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας οὐδὲ	διαφθείρας	~οὔτε τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ
[2]	εἰς Ἅιδου ἰόντα ἄνευ ~θείας	μοίρας	ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον
[37]	~ὁ λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ	ὁρᾷς	ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό γε
[45]	~ἐπιστήμην; καὶ αὖ τούτων τὰς	φθορὰς	σκοπῶν, καὶ τὰ περὶ τὸν
[45]	γὰρ δεῖ περὶ ~γενέσεως καὶ	φθορᾶς	τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι. (Ἐγὼ οὖν
[65]	τοτὲ δ᾽ ~αὖ περὶ τῆς	συμφορᾶς	διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη,
[18]	ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ	λύρας.	~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα
[36]	περὶ ἁρμονίας ἄν τις καὶ	λύρας	τε καὶ ~χορδῶν τὸν αὐτὸν
[59]	ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ	ὥρας	αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε
[37]	ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ	μειδιάσας,	~δίκαια μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ
[50]	σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον. Καὶ ἅμα	μειδιάσας,	~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν,
[64]	με καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς.	~Γελάσας	δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς
[49]	φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης	γελάσας,	ἔγωγε, ἔφη. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[9]	καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας	γελάσας,	Νὴ τὸν Δία, ἔφη, ὦ
[6]	εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ Κέβης ἠρέμα	ἐπιγελάσας,	Ἴττω Ζεύς, ἔφη, τῇ αὑτοῦ
[24]	πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης	ἐπιγελάσας,	Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[38]	~Καὶ μήν, ὦ Ἐχέκρατες, πολλάκις	θαυμάσας	Σωκράτη οὐ πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην
[66]	καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα	πιέσας	αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο εἰ
[38]	οὖν μου τὴν ~κεφαλὴν καὶ	συμπιέσας	τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας
[66]	μάλα ἵλεως, ὦ Ἐχέκρατες, οὐδὲν	τρέσας	οὐδὲ διαφθείρας ~οὔτε τοῦ χρώματος
[4]	ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε	ποιήσας.	Εἰ οὖν τί σοι μέλει
[4]	ὦ Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽	ἐποίησας	~ἀναμνήσας με. περὶ γάρ τοι
[4]	ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες,	ἐποίησας	αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας.
[9]	πάνυ γέ με ~νυνδὴ γελασείοντα	ἐποίησας	γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς
[47]	καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος,	ἀμελήσας	τὰς ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν,
[63]	τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε καὶ	κοσμήσας	τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ
[4]	Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας	~ἀναμνήσας	με. περὶ γάρ τοι τῶν
[4]	θυσία· μετὰ δὲ τὸν θεόν,	ἐννοήσας	ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ
[18]	ἧττον ἀκούοιμι ~νῦν πῇ σὺ	ἐπεχείρησας	λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε, ἦ δ᾽
[47]	ὅσα ~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα	ἐπιχειρήσας	λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων ὧν
[39]	τούτου κακὸν πάθοι ἢ λόγους	μισήσας.	~Γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ
[33]	ἄν τις οἰηθείη, οἷον ἢ	νοσήσας	ἤ τι ἀναλώσας διὰ τὰς
[40]	ἅμα ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς	~ἐξαπατήσας,	ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν
[38]	ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ.	καταψήσας	οὖν μου τὴν ~κεφαλὴν καὶ
[59]	τὸν ἀέρα πρὸς τῇ ἠπείρῳ	οὔσας·	καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν
[36]	χορδῶν καὶ τὰς ~χορδὰς θνητοειδεῖς	οὔσας,	τὴν δὲ ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι τὴν
[51]	Σωκράτης παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ	ἀκούσας,	(Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι
[35]	τὴν παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς	ἀκούσας	ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί φησιν·
[66]	ἄλλως ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων	ἀκούσας	ἔνευσε τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι.
[18]	τι ἕτερον ἢ ~ἰδὼν ἢ	ἀκούσας	ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν
[46]	τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽	ἀκούσας	μέν ποτε ἐκ βιβλίου τινός,
[51]	~Καί τις εἶπε τῶν παρόντων	ἀκούσας	ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς
[7]	πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν.	~Ἀκούσας	οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ
[1]	τῷ δεσμωτηρίῳ, ἢ ἄλλου του	ἤκουσας;	~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης)
[65]	φέρειν τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα	δακρύσας	μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ Σωκράτης
[33]	οἷον ἢ νοσήσας ἤ τι	ἀναλώσας	διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ
[45]	ὁ δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ	τὰς	αἰσθήσεις παρέχων τοῦ ~ἀκούειν καὶ
[45]	γάρ μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι	τὰς	αἰτίας ἑκάστου, διὰ τί γίγνεται
[47]	νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας λέγειν	τὰς	αἰτίας ἑκάστων ὧν ~πράττω, λέγοι
[19]	ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν καὶ	τὰς	ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ γε.
[49]	ὅς, ἔτι μανθάνω οὐδὲ δύναμαι	τὰς	ἄλλας αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας
[9]	τῶν ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ	τὰς	ἄλλας τὰς περὶ τὸ σῶμα
[49]	σχίσεις ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ	τὰς	ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης
[41]	δὲ τοῖς διὰ τῶν εἰκότων	τὰς	ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα οὖσιν
[31]	ᾗ ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ	τὰς	αὐτῶν ~ὁμοιότητας τῆς μελέτης; ~Δῆλον
[46]	ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ λαβὼν	τὰς	βίβλους ὡς τάχιστα οἷός τ᾽
[56]	ταῦτά τε εὖ λέγεις καὶ	τάς	γε ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ
[16]	τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν, καὶ	τὰς	γενέσεις αὐτοῖν ~τὴν μὲν καταδαρθάνειν
[16]	ὁ ~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν καὶ	τὰς	γενέσεις· σὺ δέ μοι τὴν
[66]	μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου ἕνεκα	τὰς	~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ (τοιαῦτα
[63]	καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι,	τὰς	δὲ περὶ τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ
[49]	ὃ ἂν μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι,	τὰς	~δὲ σχίσεις ταύτας καὶ προσθέσεις
[59]	ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν αἰθέρα.	Τὰς	δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν
[46]	καὶ οὐκ ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ	τὰς	ἐλπίδας, ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ λαβὼν
[38]	δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον, ἔφη, κἀγὼ	τὰς	ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ
[38]	μου τὴν ~κεφαλὴν καὶ συμπιέσας	τὰς	ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας εἰώθει
[33]	νοσήσας ἤ τι ἀναλώσας διὰ	τὰς	ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν
[13]	πολλοὶ ὀνομάζουσι σωφροσύνην, τὸ ~περὶ	τὰς	ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως
[20]	χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν	τὰς	ἐπιστήμας ~ἅς ποτε καὶ πρὶν
[21]	γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες, ταύτας	τὰς	ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι
[20]	Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων	~τὰς	ἐπιστήμας πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι.
[9]	φιλοσόφου ~ἀνδρὸς εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ	τὰς	ἡδονὰς καλουμένας τὰς τοιάσδε, οἷον
[22]	ἀνάγκη ταῦτά τε εἶναι καὶ	τὰς	ἡμετέρας ψυχὰς πρὶν καὶ ~ἡμᾶς
[58]	πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ	τὰς	ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη, εἰς
[38]	δή, ἔφη, ἴσως, ὦ (Φαίδων)	τὰς	καλὰς ~ταύτας κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν,
[66]	ἔφη. Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις	τὰς	κνήμας· καὶ ἐπανιὼν οὕτως ἡμῖν
[3]	ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς	τὰς	κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ
[63]	(ἄνδρα ὅστις ἐν τῷ βίῳ	τὰς	μὲν ἄλλας ἡδονὰς τὰς ~περὶ
[65]	τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο,	τὰς	μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ παιδία
[63]	περὶ τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ	τὰς	οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ
[9]	~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ τὰς ἄλλας	τὰς	περὶ τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ
[63]	βίῳ τὰς μὲν ἄλλας ἡδονὰς	τὰς	~περὶ τὸ σῶμα καὶ τοὺς
[3]	διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ	~τὰς	πρόσθεν ἡμέρας εἰώθεμεν φοιτᾶν καὶ
[56]	λέγεις καὶ τάς γε ~ὑποθέσεις	τὰς	πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν
[49]	οὐδὲ δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας	τὰς	σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν
[13]	ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ οἱ	τὰς	τελετὰς ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐ
[13]	δή, (ὥς) φασιν ~οἱ περὶ	τὰς	τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι
[9]	ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας	τὰς	τοιάσδε, οἷον ~σιτίων (τe καὶ
[31]	ἢ ποῖ ἂν ἄλλοσέ φαμεν	τὰς	~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη ὁ
[49]	καὶ προσθέσεις καὶ τὰς ἄλλας	τὰς	τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν,
[38]	ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου εἰς	τὰς	τρίχας Αὔριον δή, ἔφη, ἴσως,
[30]	Κέβης· καὶ οὔ τί γε	τὰς	τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ
[9]	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Τί δὲ	τὰς	τῶν ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί δὲ
[61]	δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται εἰς	τὰς	τῶν ζῴων γενέσεις. τρίτος δὲ
[17]	τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι καὶ	τὰς	τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς (εἶναι (καὶ
[16]	~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι ὅτι ἀναγκαῖον	τὰς	τῶν τεθνεώτων ψυχὰς εἶναί που,
[30]	τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ	τὰς	~τῶν φαύλων, αἳ περὶ τὰ
[45]	γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην; καὶ αὖ τούτων	τὰς	φθορὰς σκοπῶν, καὶ τὰ περὶ
[36]	λύραν ἢ ~διατέμῃ καὶ διαρρήξῃ	τὰς	χορδάς, εἴ τις διισχυρίζοιτο τῷ
[36]	εἶναι διερρωγυιῶν τῶν χορδῶν καὶ	τὰς	~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν δὲ
[36]	καὶ πρότερον τὰ ξύλα ~καὶ	τὰς	χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν τι ἐκείνην
[37]	γενέσθαι ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν	τὰς	ψυχάς, ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ
[63]	ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ	τὰς	~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις,
[47]	ἄλλα μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας	τὰς	ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι,
[13]	Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ οἱ τὰς	τελετὰς	ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί
[13]	(ὥς) φασιν ~οἱ περὶ τὰς	τελετάς,	ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι δέ
[59]	εἶναι, ἐν ~οἷς τῷ ὄντι	οἰκητὰς	θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας τε
[31]	ἕκαστα ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν	~ὁμοιότητας	τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή, ἔφη·
[57]	ἐκεῖ ὧν δὴ τυχεῖν καὶ	μείναντας	ὃν χρὴ χρόνον ἄλλος δεῦρο
[39]	δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ τε	πάντας	καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς
[41]	εἶναι ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη,	πάντας	τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε,
[11]	ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν	πάντας	τοὺς ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ
[43]	παντὸς τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα	πάντας	τρόπους, τὰ μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα
[60]	εἶναι καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ	πάντας	ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί
[24]	τὰ τῶν βαρβάρων γένη, οὓς	πάντας	χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν,
[65]	ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς,	δειπνήσαντάς	τε καὶ πιόντας εὖ ~μάλα,
[9]	ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο	ἀκούσαντας	δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς
[37]	βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ)	ἀκούσαντας	ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν τι
[57]	τινα ~τόπον, οἷ δεῖ τοὺς	συλλεγέντας	διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ
[63]	εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε	ὄντας,	καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι,
[60]	ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ ~βαθυτέρους	ὄντας	τὸ χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν
[65]	παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε καὶ	πιόντας	εὖ ~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽
[7]	φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας	ἀπιόντας,	ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ
[7]	τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν	ἀποθνῄσκοντας	πρέπει, τοὺς δὲ ἄφρονας χαίρειν.
[65]	οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ	~πίνοντας,	ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς τε
[62]	μὲν εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγκη,	ἐμπεσόντας	δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ
[7]	φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ	ἄρχοντας	ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς.
[57]	προστέτακται τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι·	~τυχόντας	δὲ ἐκεῖ ὧν δὴ τυχεῖν
[8]	τρὶς ~πίνειν τούς τι τοιοῦτον	ποιοῦντας.	~Καὶ ὁ Σωκράτης, ἔα, ἔφη,
[58]	δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι·	~οἰκοῦντας	γὰρ ἔν τινι κοίλῳ τῆς
[58]	κοῖλα τῆς γῆς. Εμᾶς ~οὖν	οἰκοῦντας	ἐν τοῖς κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι
[58]	ἢ βατράχους περὶ τὴν θάλατταν	οἰκοῦντας,	καὶ ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν
[59]	ἀνθρώπους, τοὺς μὲν ἐν μεσογαίᾳ	οἰκοῦντας,	τοὺς ~δὲ περὶ τὸν ἀέρα
[35]	κύκνων καταψεύδονται, καί φασιν αὐτοὺς	θρηνοῦντας	τὸν ~θάνατον ὑπὸ λύπης ἐξᾴδειν,
[24]	γένη, οὓς πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι	ζητοῦντας	~τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων φειδομένους
[9]	εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς τοὺς	φιλοσοφοῦντας	καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν
[15]	~γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων τοὺς	ζῶντας,	ἄλλο τι ἢ εἶεν (ἂν
[16]	ἂν ~εἴη γένεσις εἰς τοὺς	ζῶντας	αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε.
[17]	καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων τοὺς	ζῶντας	γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν ~τεθνεώτων
[16]	ἄρα ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς	ζῶντας	ἐκ τῶν τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν
[38]	εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ	πεφευγότας	καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν
[20]	γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα,	εἰδότας	ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ διὰ
[31]	τε καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς	προτετιμηκότας	εἰς τὰ ~τῶν λύκων τε
[31]	τε καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας	μεμελετηκότας	~καὶ μὴ διηυλαβημένους εἰς τὰ
[8]	ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους	τετελευτηκότας	ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν
[7]	βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς	δεσπότας	~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως
[13]	τε ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε	δεσπότας	οὐ (χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ,
[8]	διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ θεοὺς	δεσπότας	πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε
[19]	τἆλλα αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που	εἰληφότας	ἐπιστήμην αὐτοῦ τοῦ ἴσου ὅτι
[52]	καὶ ἡ τριὰς καὶ ἡ	πεμπτὰς	καὶ ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ
[65]	ὁ τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ	στὰς	(παρ᾽ αὐτόν, Ὦ Σώκρατες, ἔφη,
[8]	ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς τοὺς	δικαστάς.	Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία
[64]	ἢ ἣν ~οὗτος πρὸς τοὺς	δικαστὰς	ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν γὰρ ἦ
[45]	δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος	παραστὰς	μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι αὐτῇ
[60]	ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται,	θαλάττας	~τε καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς
[21]	οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές γε	αὐτὰς	γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ
[30]	τί γε τὰς τῶν ἀγαθῶν	αὐτὰς	εἶναι, ἀλλὰ τὰς ~τῶν φαύλων,
[21]	~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ	αὐτὰς	ἐν ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ
[56]	ὅμως ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν	αὐτὰς	ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε
[47]	περὶ τοῦ ~διαλέγεσθαι ὑμῖν ἑτέρας	τοιαύτας	αἰτίας λέγοι, φωνάς τε καὶ
[31]	ποῖ ἂν ἄλλοσέ φαμεν τὰς	~τοιαύτας	ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη ὁ Κέβης,
[49]	προσθέσεις καὶ τὰς ἄλλας τὰς	τοιαύτας	κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς
[59]	καὶ αἰσθήσεις ~τῶν θεῶν καὶ	τοιαύτας	συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς αὐτούς·
[49]	τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς σοφὰς	~ταύτας	γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς μοι
[38]	κἀγὼ τὰς ἐμὰς καὶ σὺ	ταύτας,	ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ λόγος
[49]	ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ σχίσεις	ταύτας	καὶ προσθέσεις καὶ τὰς ἄλλας
[38]	ἴσως, ὦ (Φαίδων) τὰς καλὰς	~ταύτας	κόμας ἀποκερῇ. ~Ἔοικεν, ἦν δ᾽
[21]	ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες,	ταύτας	τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται
[16]	γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς	τεθνεῶτας	ἐκ τῶν ζώντων, τούτου δὲ
[56]	καὶ τάς γε ~ὑποθέσεις τὰς	πρώτας,	καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν,
[52]	δ᾽ ὅς, ἐναντίον γέ ἐστι	δυὰς	τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν. ~Οὐκ
[53]	ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ ἡ	δυὰς	τῷ ~περιττῷ καὶ (τὸ πῦρ
[47]	μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ	~διαφυὰς	ἔχει χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ
[19]	τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ	εἴληφας;	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ
[49]	δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς	σοφὰς	~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς
[9]	ὄντι οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ	σφᾶς	γε οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί
[62]	~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ δέονται ἐᾶσαι	σφᾶς	ἐκβῆναι εἰς τὴν λίμνην καὶ
[9]	ὦ Σιμμία, πλήν γε τοῦ	σφᾶς	μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς
[3]	συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς	κορυφάς,	~καὶ διὰ ταῦτα ᾧ ἂν
[11]	γὰρ πολέμους καὶ στάσεις ~καὶ	μάχας	οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ τὸ
[38]	τύχοι, ~παίζειν μου εἰς τὰς	τρίχας	Αὔριον δή, ἔφη, ἴσως, ὦ
[38]	συμπιέσας τὰς ἐπὶ τῷ αὐχένι	τρίχας	εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι, ~παίζειν
[37]	ἡμᾶς χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν τὰς	ψυχάς,	ἀλλὰ μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν
[17]	γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν ~τεθνεώτων	ψυχὰς	(εἶναι (καὶ ταῖς μέν γε
[16]	ὅτι ἀναγκαῖον τὰς τῶν τεθνεώτων	ψυχὰς	εἶναί που, ~ὅθεν δὴ πάλιν
[63]	ἢ τοιαῦτ᾽ ἄττα περὶ τὰς	~ψυχὰς	ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ
[22]	τε εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας	ψυχὰς	πρὶν καὶ ~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ
[3]	σὺ τούτους Καὶ ~ὁ Σωκράτης	βλέψας	εἰς τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων
[51]	γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ ἅμα	βλέψας	πρὸς τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα
[37]	τῷ καλουμένῳ ~θανάτῳ πρώτην ἀπόλλυσθαι.	~Διαβλέψας	οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ
[65]	μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ Σωκράτης	ἀναβλέψας	πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ, ἔφη,
[7]	τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ	ἐπιβλέψας	εἰς ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη,
[64]	ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς	ἀποβλέψας	εἶπεν· Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες,
[66]	προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν	~ὑποβλέψας	πρὸς τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις,
[66]	παῖς ~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον	διατρίψας	ἧκεν ἄγων τὸν μέλλοντα δώσειν
[8]	ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ	διατρίψας	~τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι
[37]	ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ	κατατρίψας	τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων
[58]	μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ	ἀνακύψας	ἐκ τῆς θαλάττης εἰς τὸν
[10]	ἀεὶ θρυλοῦσιν, ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν	ἀκριβὲς	οὐδὲν οὔτε ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ
[58]	ὡς ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι,	σήραγγες	δὲ καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς
[22]	τἆλλα πάντα ἃ σὺ νυνδὴ	ἔλεγες·	καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται.
[7]	γε φαίνεται. Ὃ μέντοι νυνδὴ	ἔλεγες,	τὸ ~τοὺς φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν
[22]	ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι	ἐναργὲς	ὂν ὡς τοῦτο, τὸ πάντα
[35]	δὲ ὄχλον παρέχειν, μή σοι	ἀηδὲς	ᾖ διὰ τὴν παροῦσαν ~συμφοράν.
[44]	ὦ Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ	ἐξεπίτηδες	πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι
[26]	~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν	ἀιδὲς	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ
[29]	εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ	ἀιδὲς	ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν τε ~καὶ
[26]	ἢ ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν.	~Ἀιδὲς	ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ
[26]	τὸ μὲν ὁρατόν, τὸ δὲ	ἀιδές;	~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ τὸ μὲν
[30]	δὲ τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ	ἀιδές,	νοητὸν δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν,
[26]	δὲ ἡ ψυχή; ὁρατὸν ἢ	ἀιδές;	~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε, ὦ
[33]	αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε καὶ	~ἀιδές.	Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει οὐκ
[29]	~Ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα, τὸ	ἀιδές,	τὸ εἰς τοιοῦτον τόπον ἕτερον
[10]	τι τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς	εἶδες;	~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽
[44]	τί ἐστιν ἡ ψυχὴ καὶ	θεοειδὲς	καὶ ἦν ἔτι πρότερον, ~πρὶν
[25]	~ἀεὶ αὐτῶν ἕκαστον ὃ ἔστι,	μονοειδὲς	ὂν αὐτὸ καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως
[30]	εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ τὸ	σωματοειδές,	οὗ τις ἂν ἅψαιτο καὶ
[30]	χρὴ εἶναι καὶ βαρὺ καὶ	γεῶδες	καὶ ~ὁρατόν· ὃ δὴ καὶ
[30]	χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι	~σκοτῶδες	καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ
[30]	ὥστε ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι	ἀληθὲς	ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ
[9]	καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο	ἀληθές,	ἄτοπον δήπου ἂν εἴη προθυμεῖσθαι
[33]	ἄλλοις ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι	ἀληθές·	~εἶναι δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον
[50]	ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ τὸ	ἀληθὲς	(ἔχειν; Οὐ γάρ που πεφυκέναι
[13]	τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽	ἀληθὲς	ἔχῃ, τὸ δ᾽ ἀληθὲς τῷ
[34]	ἀεὶ ἐν ~τούτῳ οὖσα, τὸ	ἀληθὲς	καὶ τὸ θεῖον καὶ τὸ
[40]	ἐὰν μέν τι ὑμῖν ~δοκῶ	ἀληθὲς	λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ δὲ μή,
[11]	τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ἴσως τὸ	ἀληθές·	μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι
[11]	φαμὲν δὲ τοῦτο εἶναι τὸ	ἀληθές.	μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας
[13]	οὐδ᾽ ἀληθὲς ἔχῃ, τὸ δ᾽	ἀληθὲς	τῷ ~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς τις
[11]	μὴ δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν	τἀληθές.	Ἀλλὰ τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται
[37]	Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι	εὔηθες	λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων· ὁ
[30]	~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ γε.	~Ἐμβριθὲς	δέ γε, ὦ φίλε, τοῦτο
[4]	ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο	~ἦλθες,	ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν πώποτε
[14]	τῶν κακῶν ὧν σὺ νυνδὴ	διῆλθες,	~πολλὴ ἂν εἴη ἐλπὶς καὶ
[49]	καλόν ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ ~χρῶμα	εὐανθὲς	ἔχον ἢ σχῆμα ἢ ἄλλο
[37]	~πάνυ χαριέντως καί, εἰ μὴ	ἐπαχθές	ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι·
[40]	ὡς τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν	ὑγιὲς	εἶναι, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ~ὅτι
[39]	πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν	ὑγιὲς	εἶναι τὸ ~παράπαν. Ἢ οὐκ
[13]	ὄντι ἀνδραποδώδης τε καὶ οὐδὲν	ὑγιὲς	οὐδ᾽ ἀληθὲς ἔχῃ, τὸ δ᾽
[39]	οὔτε τῶν πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν	ὑγιὲς	οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε τῶν λόγων,
[61]	ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ οἱ	ῥύακες	ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι
[65]	δὲ μέγας καὶ αἱ οἰκεῖαι	γυναῖκες	ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος
[3]	εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ	γυναῖκες,	ὅτι Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον δή
[45]	τῶν σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ	σάρκες	προσγένωνται, ~τοῖς δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ,
[49]	~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽	ἀσφαλὲς	εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ ὁτῳοῦν
[64]	οὐ μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο	πλημμελές,	~ἀλλὰ καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ
[34]	καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ, εἰς τὸ	συγγενὲς	καὶ εἰς τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη
[58]	οὐδαμόσε κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽ ἔχον	ἀκλινὲς	μενεῖ. ~πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ
[10]	διανοίᾳ χρώμενος αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ	εἰλικρινὲς	~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων,
[11]	δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν τὸ	~εἰλικρινές,	τοῦτο δ᾽ ἐστὶν ἴσως τὸ
[13]	ἡμῖν οὗτοι καταστήσαντες οὐ φαῦλοί	τινες	~εἶναι, ἀλλὰ τῷ ὄντι πάλαι
[45]	ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ, ὥς	τινες	ἔλεγον, τότε δὴ τὰ ζῷα
[2]	καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί	τινες	ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί
[2]	φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν	τινες,	καὶ πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα
[4]	τὸν Ἀπόλλω προοίμιον καὶ ἄλλοι	τινές	~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ
[11]	ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι δέ, ἄν	τινες	νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν
[2]	τὰ λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα, καὶ	τίνες	οἱ παραγενόμενοι τῶν ἐπιτηδείων τῷ
[2]	~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων,	τίνες	παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ
[2]	οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ	τινες	παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ
[2]	Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος καὶ ἄλλοι	τινὲς	τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ οἶμαι
[3]	~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν	τινες	τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν (τε
[2]	παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή;	Τίνες	φῂς ἦσαν οἱ λόγοι; ~(Φαίδων)
[57]	~ἐχομένη ἀπορίᾳ ἕως ἂν δή	τινες	χρόνοι γένωνται, ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽
[13]	ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν· ἀκολασίᾳ τινὶ	~σώφρονές	εἰσιν; Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον
[44]	πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι	εἶπες	ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ
[57]	~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη, ὦ	ἄνδρες,	δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ
[35]	βούλησθε, ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν	ἄνδρες	~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ
[3]	ἅμα, Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ	ἄνδρες,	~ἔοικέ τι εἶναι τοῦτο ὃ
[64]	ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω, ὦ	~ἄνδρες,	Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος
[24]	ἐν ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ	ἄνδρες,	πολλὰ δὲ ~καὶ τὰ τῶν
[7]	Κέβης· τί γὰρ ἂν βουλόμενοι	ἄνδρες	σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους
[60]	τε (μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ	διαμπερὲς	τετρημένον δι᾽ ὅλης ~τῆς γῆς,
[1]	του ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ	Ἐχέκρατες.	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή ἐστιν
[49]	~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν, ὦ	Ἐχέκρατες,	καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν.
[2]	γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ	Ἐχέκρατες,	καὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν
[66]	λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως, ὦ	Ἐχέκρατες,	οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας ~οὔτε
[38]	ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ	Ἐχέκρατες,	πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε
[1]	~(Φαίδων) ~Τύχη τις αὐτῷ, ὦ	Ἐχέκρατες,	συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ
[67]	ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ τελευτή, ὦ	Ἐχέκρατες,	τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός,
[41]	Ἢ ἀποδέξῃ; ~Οὐδαμῶς, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[21]	τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ	Σώκρατες,	ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών.
[19]	ἴσον. ~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ	Σώκρατες.	~ἀλλὰ μὴν ἐκ τούτων γ᾽
[5]	συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε σαφές, ὦ	Σώκρατες.	~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ
[17]	δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης, ὦ	Σώκρατες,	ἀλλά μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ
[23]	αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ	Σώκρατες,	ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ
[7]	ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο, ὦ	~Σώκρατες,	ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν
[8]	οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ	Σώκρατες;	αὐτὸς ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην
[32]	ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται. ~Πῶς, ὦ	Σώκρατες;	~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ,
[18]	ἐκεῖνόν γε τὸν λόγον, ὦ	~Σώκρατες,	εἰ ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ
[20]	~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Εἰ δέ γε οἶμαι λαβόντες
[30]	καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός γε, ὦ	Σώκρατες.	~Εἰκὸς μέντοι, ὦ Κέβης· καὶ
[27]	ἦ δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ	Σώκρατες,	ἐκ ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ
[16]	γίγνεσθαι. ~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως
[43]	~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία, ὦ	Σώκρατες,	ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ
[21]	εἰληφότες ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ	Σώκρατες,	ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί
[35]	μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ	~Σώκρατες,	ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ
[65]	Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ	Σώκρατες,	ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ ~τοῖς
[5]	Οἷον παρακελεύῃ, ἔφη, τοῦτο, ὦ	Σώκρατες,	Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα
[26]	~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων γε, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε
[4]	ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας
[56]	ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν ἔγωγε, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη, ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλο
[4]	τὰ αὐτὰ δὲ λέγον, Ὦ	Σώκρατες	ἔφη, μουσικὴν ~ποίει καὶ ἐργάζου
[33]	~λογίζεται αὐτό. ~Τί τοῦτο, ὦ	Σώκρατες;	ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ
[8]	πάλαι εἰπεῖν. ~Τί δέ, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη ὁ Κρίτων, ἄλλο γε
[22]	ταῦτα, οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη ὁ Σιμμίας, δοκεῖ μοι
[9]	(τe καὶ ποτῶν; ~Ἥκιστα, ὦ	Σώκρατες,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Τί δὲ
[65]	καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ	Σώκρατες,	ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ
[21]	οὔ; ~Πολλὴ ἀνάγκη, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι πάντες
[42]	εἶναι. ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὦ	Σώκρατες.	~Ἦ καὶ καλῶς δοκεῖ, ἦ
[6]	εἶναι αὐτὸν ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ	~Σώκρατες;	Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ
[58]	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ	Σώκρατες,	ἡμεῖς γε τούτου τοῦ μύθου
[7]	Σιμμίας, ἀλλὰ μήν, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	νῦν γέ μοι δοκεῖ τι
[32]	γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	ὁ Κέβης. ~(Οὐ μέντοι μὰ
[41]	~Πολὺ μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ	Σώκρατες.	Ὅδε μὲν γάρ (μοι γέγονεν
[36]	παθεῖν καὶ γὰρ οὖν, ὦ	~Σώκρατες,	οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν σε
[31]	ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ	Σώκρατες;	~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε
[13]	εἶναι ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ	Σώκρατες;	~Οἶσθα, ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι
[28]	ψυχὴ ἔοικεν; ~Δῆλα δή, ὦ	Σώκρατες,	ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ τῷ
[9]	Νὴ τὸν Δία, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	(οὐ πάνυ γέ με ~νυνδὴ
[19]	ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐ ταὐτὸν ἄρα ἐστίν, ἦ
[38]	~Ἔοικεν, ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ	Σώκρατες.	~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ.
[10]	Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ λέγεις, ὦ	Σώκρατες.	~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη, ἐκ πάντων
[19]	~Ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν τε
[11]	οὕτως; ~Παντός γε μᾶλλον, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ
[26]	τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ	Σώκρατες.	~Οὐκοῦν καὶ τόδε πάλαι ἐλέγομεν,
[24]	ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ
[58]	Πῶς ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ	Σώκρατες;	Περὶ γάρ τοι ~γῆς καὶ
[35]	εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ	Σώκρατες,	περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ
[20]	μάλα δὴ οὕτως ἔχει, ὦ	Σώκρατες.	~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία;
[27]	καλῶς καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ	Σώκρατες.	~Ποτέρῳ οὖν αὖ σοι δοκεῖ
[19]	λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ	Σώκρατες,	πρός γε ὃ βούλεται δηλῶσαι
[14]	ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη· Ὦ	~Σώκρατες,	τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ
[35]	Σιμμίας ἔφη· Καὶ μήν, ὦ	Σώκρατες,	τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ
[21]	ἄρα ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ	Σώκρατες,	ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ
[64]	ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη, ὦ	Σώκρατες·	τί δὲ ~τούτοις ἢ ἐμοὶ
[25]	Κέβης, κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ	Σώκρατες.	~Τί δὲ τῶν πολλῶν καλῶν,
[55]	~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς, ὦ	Σώκρατες.	~Τί οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[5]	Κέβης· Πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ	Σώκρατες,	τὸ μὴ θεμιτὸν ~εἶναι ἑαυτὸν
[7]	αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως, ὦ	~Σώκρατες,	τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς ἢ ὃ
[33]	ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ	Σώκρατες.	~Τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ Κέβης,
[66]	ἢ οὔ; ~Τοσοῦτον, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	τρίβομεν ὅσον οἰόμεθα μέτριον εἶναι
[24]	~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ	Σώκρατες,	τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν ληψόμεθα,
[3]	εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι Ὦ	~Σώκρατες,	ὕστατον δή σε προσεροῦσι νῦν
[14]	εἴη ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ	(Σώκρατες,	ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ
[62]	βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα,	ἀναβάντες	ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν,
[60]	μέσου ~καθιέναι, πέρα δ᾽ οὔ·	ἄναντες	γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ
[62]	μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν τι	πράξαντες,	καὶ μεταμέλον αὐτοῖς τὸν ἄλλον
[21]	ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ Σιμμία,	πάντες	αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ
[21]	Σώκρατες. ~Ἦ καὶ δοκοῦσί σοι	πάντες	ἔχειν διδόναι λόγον περὶ τούτων
[20]	γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου	~πάντες,	ἢ ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν,
[13]	ὅς, ὅτι τὸν θάνατον ἡγοῦνται	πάντες	οἱ ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν;
[2]	αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ	πάντες	οἱ παρόντες σχεδόν τι οὕτω
[11]	γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν	πάντες	οἱ πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ
[60]	τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί τε	πάντες	οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ ~τούτου
[38]	τοῦ ~σώματος διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται.	~(Πάντες	οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς
[13]	ἄρα καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι	πάντες	πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν
[62]	ἀπέκτειναν, οἱ δὲ οὓς ὕβρισαν,	καλέσαντες	~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ δέονται ἐᾶσαι
[65]	λέγεις οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα	ποιήσαντες	καὶ ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως οὐ
[13]	οἱ τὰς τελετὰς ἡμῖν οὗτοι	καταστήσαντες	οὐ φαῦλοί τινες ~εἶναι, ἀλλὰ
[40]	μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν	~φροντίσαντες	Σωκράτους, τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ
[38]	διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν	ἀκούσαντες	εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς
[66]	ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς	ἀκούσαντες	ᾐσχύνθημέν τε καὶ ἐπέσχομεν τοῦ
[62]	οἵ τε καλῶς καὶ ὁσίως	βιώσαντες	καὶ οἱ μή. Καὶ οἳ
[39]	οἱ (περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς λόγους	~διατρίψαντες	οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες οἴονται σοφώτατοι
[65]	εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς	στερηθέντες	διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον.
[62]	μὲν ἂν ~δόξωσι μέσως βεβιωκέναι,	πορευθέντες	ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ
[29]	ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ	ταριχευθέντες,	ὀλίγου ὅλον ~μένει ἀμήχανον ὅσον
[41]	καὶ ~(οἱ φθόγγοι ἔτι ἀνάρμοστοι	ὄντες	γίγνονται, τελευταῖον δὲ πάντων ~συνίσταται
[35]	ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος	ὄντες,	μαντικοί τέ εἰσι καὶ προειδότες
[20]	εἰληφέναι. ~Ἔοικεν. ~Οὐκοῦν εἰ μὲν	λαβόντες	αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες
[19]	γε, ἦ δ᾽ ὅς. ~Πόθεν	λαβόντες	αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ
[20]	ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν γε	λαβόντες	ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ
[20]	Σώκρατες. ~Εἰ δέ γε οἶμαι	λαβόντες	πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον
[1]	χρόνῳ γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι	ἀπολαβόντες	(αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς
[3]	ἑκάστοτε ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον,	διατρίβοντες	μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ
[20]	εἴη; Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι	λέγοντες	~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ γε.
[35]	αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ αὐτοὺς ἀποθανεῖν,	ᾄδοντες	καὶ ἐν (τῷ πρόσθεν χρόνῳ,
[19]	ἢ λίθους ἢ ἄλλα ἄττα	ἰδόντες	ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν,
[19]	τοῦ (χρόνου ὅτε ~τὸ πρῶτον	ἰδόντες	τὰ ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται
[62]	καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων	διδόντες	δίκας ἀπολύονται, ~εἴ τίς τι
[60]	οἱ πρὸ τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ	ῥέοντες	ποταμοὶ καὶ αὐτὸς ὁ ῥύαξ·
[51]	τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν,	ἐπονομάζοντες	αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν
[13]	προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε	ἐλθόντες	τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν θεὸς
[31]	εἰσὶ καὶ εἰς βέλτιστον τόπον	~ἰόντες	οἱ τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν
[44]	μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς	ἰόντες	πειρώμεθα εἰ ἄρα τι λέγεις.
[65]	δ᾽ ~αὖ περὶ τῆς συμφορᾶς	διεξιόντες	ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς
[3]	ἧκεν καὶ ~ἐκέλευεν ἡμᾶς εἰσιέναι.	εἰσιόντες	οὖν (κατελαμβάνομεν τὸν μὲν ~Σωκράτη
[12]	καὶ ὑέων ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ	ἑκόντες	~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ
[22]	~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον	ἀνευρίσκοντες	~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ ταῦτα ἐκείνῃ
[35]	τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι	θεράποντες.	Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι διὰ τὸ
[9]	ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν	εἰπόντες	ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον
[32]	μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν	εἰπόντες,	οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς
[2]	~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ	παρόντες	σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ
[58]	οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης ἰχθύες	ἀνακύπτοντες	ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως ἄν
[32]	ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι	πλάττοντες	ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ
[11]	~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα,	δουλεύοντες	τῇ τούτου θεραπείᾳ· καὶ ~ἐκ
[2]	τοτὲ μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ	δακρύοντες,	εἷς δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως,
[21]	ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ	~ἔχοντές	γε αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι
[20]	λαβόντες αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι	ἔχοντες	ἐγενόμεθα, ~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι
[2]	ἀνδρί; Ἢ οὐκ ~εἴων οἱ	ἄρχοντες	παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων;
[62]	εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ ταῦτα	πάσχοντες	οὐ πρότερον παύονται πρὶν ἂν
[64]	ἄλλου του, ὅτι ἄν σοι	~ποιοῦντες	ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν;
[60]	καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ	~ἐπαντλοῦντες·	ὅταν τε αὖ ἐκεῖθεν μὲν
[65]	γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν	ἐπιθυμοῦντες.	Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ
[13]	γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ	ἐπιθυμοῦντες	ἐκείνων, ~ἄλλων ἀπέχονται ὑπ᾽ ἄλλων
[65]	διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων καὶ	ἀνασκοποῦντες,	τοτὲ δ᾽ ~αὖ περὶ τῆς
[48]	ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα	~θεωροῦντες	καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ
[12]	ἔφη, ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς	φιλοσοφοῦντες	ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι
[9]	πάνυ ὅτι τῷ ὄντι οἱ	~φιλοσοφοῦντες	θανατῶσι, καὶ σφᾶς γε οὐ
[12]	ἀεὶ μάλιστα καὶ μόνοι οἱ	~φιλοσοφοῦντες	ὀρθῶς, καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ
[16]	τὰ ζῶντά τε καὶ οἱ	ζῶντες	γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν ἄρα,
[15]	ὅτι οὐδαμόθεν ~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ	ζῶντες	ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων· εἰ
[49]	γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ πάντα	κυκῶντες	ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν·
[2]	τι οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν	~γελῶντες,	ἐνίοτε δὲ δακρύοντες, εἷς δὲ
[39]	ἀντιλογικοὺς λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι	τελευτῶντες	οἴονται σοφώτατοι γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι
[25]	λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ	ἐρωτῶντες	καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ
[20]	ἔστι καὶ ἐν ταῖς ἐρωτήσεσιν	ἐρωτῶντες	καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι.
[47]	αἴτιον· ὃ δή μοι ~φαίνονται	ψηλαφῶντες	οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει,
[35]	ὄντες, μαντικοί τέ εἰσι καὶ	προειδότες	τὰ ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι
[35]	δὴ ~πλεῖστα καὶ κάλλιστα ᾄδουσι,	γεγηθότες	ὅτι μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν
[32]	ἀτιμίαν τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας	δεδιότες,	ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ
[62]	οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ	~τετελευτηκότες	εἰς τὸν τόπον οἷ ὁ
[13]	δόξαν οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ	πεφιλοσοφηκότες	ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ καὶ ἐγὼ
[31]	τὴν δημοτικὴν καὶ πολιτικὴν (ἀρετὴν	ἐπιτετηδευκότες,	ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην τε
[5]	Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ	συγγεγονότες;	~Οὐδέν γε σαφές, ὦ Σώκρατες.
[21]	~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον ὧν πρότερον ἐπιστήμην	εἰληφότες	ἦμεν; ~Οὐκ ἔχω, ὦ Σώκρατες,
[58]	ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης	ἰχθύες	ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως
[56]	ἀνθρώπῳ ἐπακολουθῆσαι· κἂν τοῦτο ~αὐτὸ	σαφὲς	γένηται, οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ,
[6]	ὡς οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν·	σαφὲς	~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε
[16]	οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν	σαφὲς	δήπου, ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν
[35]	ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ μὲν	σαφὲς	εἰδέναι ἐν τῷ νῦν βίῳ
[13]	τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ	σαφὲς	εἰσόμεθα, ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον
[1]	συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις ἂν ἡμῖν	σαφές	τι ἀγγεῖλαι οἷός τ᾽ ἦν
[5]	τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν γε	σαφές,	ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ
[59]	ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος	συνεχὲς	ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ ταύτῃ
[25]	ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ ἡ ~οὐσία	ἧς	λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι καὶ
[41]	~ἐστίν, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	ἃ δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην
[44]	Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ	Κέβης,	ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις
[44]	προσθῇς ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ	Κέβης,	ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ
[14]	ἔφη, λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ	Κέβης·	ἀλλὰ τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ
[13]	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς τε
[45]	χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ	Κέβης,	βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν ὡς
[49]	ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ	Κέβης	γελάσας, ἔγωγε, ἔφη. ~Οὐκοῦν, ἦ
[35]	~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι·	Κέβης	δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν πρὸς
[41]	προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα·	Κέβης	δέ μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν
[29]	~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη ὁ	Κέβης.	~(Ἐὰν δέ γε οἶμαι μεμιασμένη
[8]	ἔχοι, ὦ ~Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	ἐγὼ πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ
[28]	θνητῷ. ~Σκόπει δή, ἔφη, ὦ	Κέβης,	εἰ ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων
[8]	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	εἰ μὲν μὴ ᾤμην ~ἥξειν
[55]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ	Κέβης;	εἰ τῷ ἀναρτίῳ ἀναγκαῖον ἦν
[7]	ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ	~Κέβης	εἰς σὲ τείνειν τὸν λόγον,
[31]	~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη ὁ	Κέβης,	εἰς τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν, ἦ
[32]	Τοιγάρτοι τούτοις μὲν ἅπασιν, ὦ	Κέβης,	~ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει τῆς
[23]	ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ	Κέβης	ἔλεγε, τὸ τῶν ~πολλῶν, ὅπως
[37]	δή, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Κέβης.	Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν
[24]	μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη, ὦ	Κέβης,	ἐν ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ
[44]	~Σύ μοι δοκεῖς, ἔφη ὁ	Κέβης,	ἐξευρήσειν· τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον
[18]	καὶ σχεδόν γε ἐξ ὧν	Κέβης	~ἐπεχείρησε λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ
[24]	τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ	Κέβης	ἐπιγελάσας, Ὡς δεδιότων, ἔφη, ὦ
[6]	τόδε γέ μοι δοκεῖ, ὦ	Κέβης,	εὖ λέγεσθαι, τὸ θεοὺς εἶναι
[4]	πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν, ~ὦ	Κέβης,	Εὐήνῳ φράζε, καὶ ἐρρῶσθαι καί,
[51]	εἶπεν, Ἆρα μή που, ὦ	Κέβης,	~ἔφη, καὶ σέ τι τούτων
[18]	τι ἔοικεν εἶναι. ~Ἀλλά, ὦ	Κέβης,	ἔφη ὁ Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι
[14]	τοῦ Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ	Κέβης	ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν
[49]	τε Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ	Κέβης.	~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων)
[45]	Οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη, ὦ	Κέβης,	ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ περὶ
[29]	θεῶν διάγουσα; Οὕτω φῶμεν, ὦ	Κέβης,	ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ Δία,
[28]	ταῦτα ~ἄλλο λέγειν, ὦ φίλε	Κέβης,	ᾗ οὐχ οὕτως ἔχει; ~Οὐκ
[14]	μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη ὁ	Κέβης,	ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν
[6]	δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ	Κέβης	ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς, ἔφη,
[17]	χρήματα Ὡσαύτως ~δέ, ὦ φίλε	Κέβης,	καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα
[63]	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης	καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς ~αὖθις
[30]	ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι, ὦ	Κέβης·	καὶ οὔ τί γε τὰς
[41]	ἐνδεθῆναι; ~Ἐγὼ μέν, ἔφη ὁ	Κέβης,	καὶ τότε θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην
[2]	τέ γε ὁ Θηβαῖος καὶ	Κέβης	καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης
[18]	~Ἑνὶ μὲν λόγῳ, ἔφη ὁ	Κέβης,	καλλίστῳ, ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι,
[25]	ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη, ὁ	Κέβης,	κατὰ ταὐτὰ ἔχειν, ὦ Σώκρατες.
[37]	ἄγε, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ	Κέβης,	λέγε, τί ἦν τὸ σὲ
[7]	ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη, (ὁ)	Κέβης	λόγους τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ
[15]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ	Κέβης.	~Μὴ τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ
[45]	ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ	Κέβης,	νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα
[23]	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ
[24]	μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει, ὁ	Κέβης·	ὅθεν δὲ (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ
[34]	Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν ἕνεκα, ὦ	Κέβης,	οἱ δικαίως φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι
[32]	ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν
[34]	ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	ὅπως μὴ διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ
[17]	~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη, ὦ	Κέβης,	ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν, ὡς
[33]	τοῦτο, ὦ Σώκρατες; ἔφη ὁ	Κέβης.	~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται
[32]	πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ὁ	Κέβης.	~(Οὐ μέντοι μὰ Δία, ἦ
[48]	μὰ τὸν Δία, ἔφη ὁ	Κέβης,	οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽
[52]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη ὁ	Κέβης.	~Οὐδὲ μήν, ἦ δ᾽ ὅς,
[5]	φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί δέ, ὦ	Κέβης;	οὐκ ἀκηκόατε σύ τε καὶ
[25]	μοι, ἔφη, οὕτως ἔχειν, ὁ	Κέβης.	~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ
[6]	δοκεῖ οὕτως; ~Ἔμοιγε, φησὶν ὁ	Κέβης.	~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, καὶ
[50]	τῷ ~παθήματι. ~Παντάπασιν, ἔφη ὁ	Κέβης,	οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί τις
[51]	εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη ὁ	Κέβης,	οὕτως ἔχω· καίτοι οὔτι λέγω
[40]	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ	Κέβης,	οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ τὸν λόγον·
[44]	δὴ τὰ Κάδμου, ἔφη, ὦ	Κέβης,	πῶς ~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ;
[5]	διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ	Κέβης·	Πῶς τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες,
[45]	σοι μετρίως; ~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ	Κέβης.	~Σκέψαι δὴ καὶ τάδε ἔτι.
[16]	~Ἐκ τῶν τεθνεώτων ἄρα, ὦ	Κέβης,	τὰ ζῶντά τε καὶ οἱ
[53]	γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ	Κέβης,	τάδε εἴη ἄν, ἃ ὅτι
[4]	~Λέγε τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ, ὦ	Κέβης,	τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος
[25]	ταὐτά; ~Οὕτως αὖ, ἔφη ὁ	Κέβης,	ταῦτα· οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει. ~(Οὐκοῦν
[29]	Πολλοῦ γε ~δεῖ, ὦ φίλε	Κέβης	τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ
[7]	δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ ~λέγειν	Κέβης·	τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες
[54]	~Καὶ μάλα σφόδρα, ἔφη ὁ	Κέβης.	~Τί οὖν; Τὸ μὴ δεχόμενον
[45]	~Νῦν δὲ δή, ἔφη ὁ	Κέβης,	τί σοι δοκεῖ περὶ αὐτῶν;
[7]	παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη ὁ	Κέβης,	τοῦτό γε φαίνεται. Ὃ μέντοι
[47]	σοι, ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ	~Κέβης;	~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη, ὡς
[18]	κάκιον) ~Καὶ μήν, ἔφη ὁ	Κέβης	ὑπολαβών, καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν γε
[4]	ἐπακολουθοῦν τὸ ἡδύ. ~Ὁ οὖν	Κέβης	ὑπολαβών, νὴ τὸν Δία, ὦ
[23]	λέγεις, ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ	Κέβης.	Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι
[56]	~Παντὸς μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ	Κέβης,	ψυχὴ ἀθάνατον καὶ (ἀνώλεθρον, ~καὶ
[17]	μία μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ	Κέβης,	ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς
[33]	συνουσίας. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ	Κέβης,	ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν ἕνεκα,
[49]	ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ	Κέβης,	ὡς διδόντος σοι οὐκ ἂν
[17]	λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ	Κέβης,	ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον
[60]	Ἕν τι τῶν χασμάτων τῆς	~γῆς	ἄλλως τε (μέγιστον τυγχάνει ὂν
[58]	αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς	γῆς	αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ
[60]	~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς	γῆς	εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ αὐτὰ
[57]	ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ	γῆς	εἰωθότων ~λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό
[58]	ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα τῆς	γῆς.	Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς
[61]	ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις ὑπὸ	γῆς	ἐμβάλλει κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου· οὗτος
[58]	ὦ Σώκρατες; Περὶ γάρ τοι	~γῆς	καὶ αὐτὸς πολλὰ δὴ ἀκήκοα,
[60]	τῶν ὀχετῶν καὶ διὰ τῆς	γῆς,	καὶ εἰς ~τοὺς τόπους ἕκαστα
[58]	~ἐξαρκεῖν. Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς	γῆς	οἵαν (πέπεισμαι εἶναι, καὶ τοὺς
[58]	γὰρ ἔν τινι κοίλῳ τῆς	γῆς	οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ
[58]	καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ τῆς	γῆς	~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις
[62]	καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ ἐπὶ	γῆς	οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ αὐτῶν οἱ
[60]	εἰς τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς	γῆς	ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν εἰς τὸ
[61]	τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς	γῆς,	περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι
[60]	δι᾽ οἵας ἂν καὶ τῆς	~γῆς	ῥέωσιν. Ή δὲ (αἰτία ἐστὶν
[60]	δὲ πάλιν δυόμενα ~(κατὰ τῆς	γῆς,	τὰ μὲν μακροτέρους τόπους περιελθόντα
[57]	δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς	γῆς	~τόποι, καὶ αὐτὴ οὔτε οἵα
[60]	διαμπερὲς τετρημένον δι᾽ ὅλης ~τῆς	γῆς,	τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος εἶπε, λέγων
[61]	~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς	γῆς.	τούτου δὲ αὖ καταντικρὺ ὁ
[58]	~οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς	γῆς	ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα. ~Ἀλλὰ
[59]	καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ ~τῆς	γῆς,	ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα
[14]	~ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ	ὀλίγης	παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως, ὡς
[62]	πρὸς πατέρα ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽	ὀργῆς	βίαιόν τι πράξαντες, καὶ μεταμέλον
[40]	τοῦ θανάτου ἧττον τοῖς παροῦσιν	ἀηδὴς	ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ ἄνοιά
[13]	ἔφη, τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν	ἴδῃς	~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ
[2]	Κέβης καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν	~Εὐκλείδης	τε καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί
[2]	ὁ Θηβαῖος καὶ Κέβης καὶ	Φαιδώνδης	καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε καὶ
[39]	κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ	ψευδὴς	εἶναι, ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε
[13]	τοιαύτη ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι	ἀνδραποδώδης	τε καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽
[61]	δὲ (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ	πηλώδης,	περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ
[12]	ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ	ἀγαθῆς	ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ
[2]	μοι πάθος παρῆν καί τις	ἀήθης	κρᾶσις ἀπό τε τῆς ἡδονῆς
[13]	σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην	ἀληθὴς	ἀρετή, μετὰ ~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων
[18]	τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ	ἀληθής	ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας θαμὰ
[44]	ἡμᾶς, εἴ τέ τι βούλει,	προσθῇς	ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης,
[8]	~ἔχεις ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν	μεταδοίης;	(Κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ
[49]	σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν	διδοίης,	ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος ἥτις
[30]	δίκην τίνουσαι ~τῆς προτέρας τροφῆς	κακῆς	οὔσης. καὶ μέχρι γε τούτου
[58]	τὸ μὴ πεσεῖν μήτε ~ἄλλης	ἀνάγκης	μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι
[57]	χρόνοι γένωνται, ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽	ἀνάγκης	~φέρεται εἰς τὴν αὐτῇ πρέπουσαν
[44]	τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς	Θηβαϊκῆς	ἵλεά ~πως, ὡς ἔοικε, μετρίως
[1]	~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ περὶ τῆς	δίκης	ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο;
[1]	ὥσπερ λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς	δίκης	~γεγονός. Διὰ ταῦτα καὶ πολὺς
[1]	ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς	δίκης	ἡ ~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου
[1]	τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς	δίκης	τε καὶ τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης)
[4]	ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης	μουσικῆς,	~ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος. Νῦν
[44]	τέ τι βούλει, προσθῇς ἢ	ἀφέλῃς.	~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν
[38]	~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς	Ἡρακλῆς,	ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ.
[38]	πρὸς δύο λέγεται οὐδ᾽ ὁ	Ἡρακλῆς	οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ
[58]	πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε	~ἄλλης	ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ ἱκανὴν
[42]	οὐδὲν μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον ἄλλη	(ἄλλης	αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ
[27]	διὰ τοῦ ἀκούειν ἢ δι᾽	ἄλλης	~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ ἐστιν
[19]	ἢ ἅψασθαι ἢ ἔκ τινος	ἄλλης	τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ πάντα
[11]	παντοδαπῶν καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς	πολλῆς,	ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς
[60]	ὂν καὶ διαμπερὲς τετρημένον δι᾽	ὅλης	~τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος
[61]	μέσον ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς	ἐκβολῆς	ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν πυρὶ
[43]	κραδίη· καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽	ἔτλης.	~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι
[45]	μνήμη καὶ δόξα, ~ἐκ δὲ	μνήμης	καὶ δόξης λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν,
[20]	τοῦτο λήθην λέγομεν, ὦ Σιμμία,	ἐπιστήμης	~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη, ὦ
[39]	ὄντων τῆς ἀληθείας τε καὶ	ἐπιστήμης	στερηθείη. ~Νὴ τὸν Δία, ἦν
[58]	ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς	~ἅλμης,	καὶ οὔτε φύεται ἄξιον λόγου
[59]	οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ	ἅλμης	ὑπὸ τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ
[29]	ἀφικομένῃ ὑπάρχει αὐτῇ εὐδαίμονι εἶναι,	~πλάνης	καὶ ἀνοίας καὶ φόβων καὶ
[27]	καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς	συγγενὴς	οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου
[2]	αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ	Ἐπιγένης	καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν
[2]	ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι	Ἑρμογένης	καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ
[2]	καὶ Ἐπιγένης καὶ Αἰσχίνης καὶ	Ἀντισθένης·	~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ
[34]	πράττειν Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν	μεταχειριζομένης,	~ἀλλὰ γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη
[37]	καὶ τούτου μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι,	ἀπολομένης	δὲ τῆς ψυχῆς τότ᾽ ἤδη
[1]	καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι	γενομένης	~αὐτῆς πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών.
[46]	οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως πευσόμενος, καὶ	σελήνης	~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους
[34]	χρῆναι αὐτὴν λύειν, λυούσης δὲ	ἐκείνης,	αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ
[49]	συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ	~ἐκείνης	αὐτῆς δέοι σε διδόναι λόγον,
[32]	τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ	~ἐκείνης	λύσει τε καὶ καθαρμῷ ταύτῃ
[49]	ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽	~ἐκείνης	ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις
[49]	ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ	ἐκείνης	ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι τῶν
[43]	~ἕλκειν, τὸ μὴ πίνειν, καὶ	πείνης	ἐνούσης ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν,
[2]	ἔτι Ἑρμογένης καὶ Ἐπιγένης καὶ	Αἰσχίνης	καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ
[61]	καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος	λίμνης,	οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς
[2]	ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς	ἡδονῆς	~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς
[11]	καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος	ἀφροσύνης,	ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων
[39]	ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που μετὰ	τέχνης	ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν
[39]	τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ	τέχνης,	καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί γε ἀληθῆ
[39]	ἄνευ τῆς περὶ τοὺς λόγους	τέχνης,	κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ
[39]	αἰσχρόν, καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ	τέχνης	τῆς περὶ τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος
[49]	περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ	ἑξῆς	ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ
[45]	δόξα, ~ἐκ δὲ μνήμης καὶ	δόξης	λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα
[47]	Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ	δόξης	φερόμενα τοῦ βελτίστου, ~εἰ μὴ
[5]	~Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ	ἀκοῆς	περὶ αὐτῶν λέγω· ἃ μὲν
[60]	πάντα δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς	~ἐκροῆς,	καὶ ἔνια μὲν καταντικρὺ ἢ>
[34]	ἐγκαταδεῖν καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν	Πηνελόπης	τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ
[2]	~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ τῆς	λύπης,	ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος ~ἔμελλε
[35]	αὐτοὺς θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον ὑπὸ	λύπης	ἐξᾴδειν, καὶ οὐ λογίζονται ὅτι
[58]	ἔστιν ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ	~περιφερὴς	οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε
[19]	ἀπὸ (ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο	ἐννοήσῃς,	εἴτε ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον,
[8]	ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς	πείσῃς.	~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον δὲ
[43]	τε ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ	οὔσης	αὐτῆς πολὺ θειοτέρου τινὸς πράγματος
[30]	τίνουσαι ~τῆς προτέρας τροφῆς κακῆς	οὔσης.	καὶ μέχρι γε τούτου πλανῶνται,
[43]	ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας αὐτῆς	οὔσης	καὶ ~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν
[4]	μουσικὴν ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας μὲν	οὔσης	μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο
[57]	ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ	οὔσης.	Νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις τε
[45]	~ἐκ δὲ μνήμης καὶ δόξης	λαβούσης	τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ ταῦτα γίγνεσθαι
[52]	αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽	ἐπιούσης	αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα.
[43]	τὸ μὴ πίνειν, καὶ πείνης	ἐνούσης	ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ
[34]	μὲν φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν λύειν,	λυούσης	δὲ ἐκείνης, αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς
[47]	τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ τὴν	τῆς	~αἰτίας ζήτησιν ᾗ πεπραγμάτευμαι βούλει
[46]	λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον	τῆς	~αἰτίας περὶ τῶν ὄντων κατὰ
[49]	(γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι	τῆς	αἰτίας τὸ εἶδος ὃ πεπραγμάτευμαι,
[10]	ἦ δ᾽ ὅς, ἡ ψυχὴ	τῆς	ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν γὰρ
[39]	λόγους ~διατελοῖ, τῶν δὲ ὄντων	τῆς	ἀληθείας τε καὶ ἐπιστήμης στερηθείη.
[58]	τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ	τῆς	~ἅλμης, καὶ οὔτε φύεται ἄξιον
[41]	ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ δὲ περὶ	τῆς	~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος δι᾽
[5]	διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν περὶ	τῆς	ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ
[37]	δοκεῖ μέντοι ~μοι χρῆναι πρὸ	τῆς	ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι
[49]	ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε	τῆς	ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ
[37]	ψυχῆς τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν	τῆς	~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ σῶμα καὶ
[37]	τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ	τῆς	αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν τῇ
[57]	τε σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ	τῆς	αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς ψυχῆς·
[61]	τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα	τῆς	Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ
[60]	τινά. Ἕν τι τῶν χασμάτων	τῆς	~γῆς ἄλλως τε (μέγιστον τυγχάνει
[58]	οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ καὶ	τῆς	γῆς αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον
[60]	κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα (διὰ)	τῆς	γῆς εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ
[58]	συρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ κοῖλα	τῆς	γῆς. Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας ἐν
[60]	διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ διὰ	τῆς	γῆς, καὶ εἰς ~τοὺς τόπους
[58]	οὐκ ~ἐξαρκεῖν. Τὴν μέντοι ἰδέαν	τῆς	γῆς οἵαν (πέπεισμαι εἶναι, καὶ
[58]	~οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι κοίλῳ	τῆς	γῆς οἴεσθαι ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν,
[58]	λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ	τῆς	γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ
[60]	ὅταν εἰς τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα	τῆς	γῆς ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν εἰς
[61]	ἐν τῷ ὕδατι, δὺς κατὰ	τῆς	γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ
[60]	τοιοῦτοι δι᾽ οἵας ἂν καὶ	τῆς	~γῆς ῥέωσιν. Ή δὲ (αἰτία
[60]	ἐντεῦθεν δὲ πάλιν δυόμενα ~(κατὰ	τῆς	γῆς, τὰ μὲν μακροτέρους τόπους
[57]	εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ	τῆς	γῆς ~τόποι, καὶ αὐτὴ οὔτε
[60]	καὶ διαμπερὲς τετρημένον δι᾽ ὅλης	~τῆς	γῆς, τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος εἶπε,
[61]	ἀποσπάσματα ~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι	τῆς	γῆς. τούτου δὲ αὖ καταντικρὺ
[58]	Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ	τῆς	γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα.
[59]	πλήθει καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ	~τῆς	γῆς, ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι
[40]	ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους,	τῆς	δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον, ἐὰν
[25]	ἂν ἄλλῳ ἐπιλάβοιο ~ἢ τῷ	τῆς	διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ
[1]	φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ τὰ περὶ	τῆς	δίκης ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον
[1]	ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω, τῇ προτεραίᾳ	τῆς	δίκης ~γεγονός. Διὰ ταῦτα καὶ
[1]	συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ	τῆς	δίκης ἡ ~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ
[1]	ἐν τῷ ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ	τῆς	δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου.
[49]	δύο γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ τὴν	τῆς	δυάδος μετάσχεσιν, καὶ δεῖν τούτου
[32]	Κέβης, ~ἐκεῖνοι οἷς τι μέλει	τῆς	ἑαυτῶν ψυχῆς ἀλλὰ μὴ σώματι
[61]	κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς	τῆς	ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς ~τόπον μέγαν
[5]	καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας	τῆς	~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα
[57]	τὸν τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ	~τῆς	ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως,
[60]	ὀλίγον· πάντα δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ	τῆς	~ἐκροῆς, καὶ ἔνια μὲν καταντικρὺ
[12]	Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι	τῆς	ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε
[56]	ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτὸ τὸ	τῆς	ζωῆς εἶδος καὶ εἴ ~τι
[2]	τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε	τῆς	ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ
[25]	τούτων θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ	τῆς	ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[58]	~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα	τῆς	θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη,
[58]	~εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ	τῆς	θαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε τόπον,
[58]	ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ	τῆς	~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ
[58]	πελάγους οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ	~τῆς	θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ τοῦ
[7]	ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης	τῆς	θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν
[1]	ἀπολαβόντες (αὐτούς. ~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ	τῆς	θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ
[1]	θεῷ ~πέμπουσιν. Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται	τῆς	θεωρίας, νόμος ἐστὶν αὐτοῖς ἐν
[44]	Σωκράτης, τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν	τῆς	Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως, ὡς ἔοικε,
[49]	πως ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν	τῆς	ἰδίας ~οὐσίας ἑκάστου οὗ ἂν
[2]	ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ ἀπὸ	τῆς	λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος
[45]	ἔστι, κατὰ τοῦτον τὸν ~τρόπον	τῆς	μεθόδου, ἀλλά τιν᾽ ἄλλον τρόπον
[27]	συγχωρῆσαι, ὦ Σώκρατες, ἐκ ταύτης	τῆς	μεθόδου, ~καὶ ὁ δυσμαθέστατος, ὅτι
[31]	ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας	τῆς	μελέτης; ~Δῆλον δή, ἔφη· πῶς
[10]	τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ ~ἁπάντων	τῆς	οὐσίας ὃ (τυγχάνει ἕκαστον ὄν·
[19]	ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης	τῆς	ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον
[57]	Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν	τῆς	παιδείας τε καὶ τροφῆς, ἃ
[61]	καόμενον, καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω	τῆς	παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος
[39]	καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ τέχνης	τῆς	περὶ τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι
[39]	~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ	τῆς	περὶ τοὺς λόγους τέχνης, κἄπειτα
[30]	τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι	~τῆς	προτέρας τροφῆς κακῆς οὔσης. καὶ
[45]	ἄλλοις ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ ταύτης	τῆς	σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε
[50]	ὑπέχων, ~τῷ δὲ τὸ μέγεθος	τῆς	σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον. Καὶ ἅμα
[45]	ὢν θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης	τῆς	σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι περὶ
[65]	ἀνασκοποῦντες, τοτὲ δ᾽ ~αὖ περὶ	τῆς	συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα
[47]	οὐδὲν ~οἴονται. Ἐγὼ μὲν οὖν	τῆς	τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ ποτὲ ἔχει
[34]	τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ δὴ	τῆς	τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν δεινὸν μὴ
[33]	καὶ ἐκ τούτων ἄμοιρος εἶναι	τῆς	τοῦ θείου τε καὶ ~καθαροῦ
[12]	ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος,	τῆς	τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ ὧν
[11]	~καὶ οὕτω μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι	τῆς	τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς τὸ
[9]	ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν ἀπὸ	τῆς	τοῦ σώματος κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν
[11]	μὴ πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα	τῆς	τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽
[52]	τοῦ περιττοῦ, ὄντος οὐχ ὅπερ	τῆς	τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως πέφυκε
[52]	ἄλλα πολλά. ~σκόπει δὲ περὶ	τῆς	τριάδος. Ἆρα οὐ δοκεῖ σοι
[49]	ἄν. Εἰ δέ τις αὐτῆς	~τῆς	ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν
[49]	ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς	τῆς	ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ
[10]	δὲ δὴ περὶ αὐτὴν τὴν	τῆς	φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον τὸ
[9]	τὸ τεθνάναι, χωρὶς μὲν ἀπὸ	τῆς	ψυχῆς ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ
[9]	μὴ ἄλλο τι ἢ τὴν	τῆς	ψυχῆς ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν;
[57]	καὶ τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ	τῆς	ψυχῆς· νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος
[14]	καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ περὶ	τῆς	~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς
[37]	μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ	τῆς	ψυχῆς τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν
[33]	ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων σκέψις,	~ἀπάτης	δὲ ἡ διὰ τῶν ὤτων
[33]	καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη ὅτι	ἀπάτης	μὲν μεστὴ ἡ διὰ τῶν
[2]	ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον.	~(Ἐχεκράτης)	~Ἀλλὰ μήν, ὦ Φαίδων, καὶ
[2]	ἐν Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι.	~(Ἐχεκράτης)	~Ἄλλος δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων)
[1]		~(Ἐχεκράτης)	~(Αὐτός, ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει
[2]	ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι.	~(Ἐχεκράτης)	Ἔτυχον δέ, ὦ Φαίδων, τίνες
[49]	καὶ πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν.	~(Ἐχεκράτης)	~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι,
[1]	ἄρα ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο;	~(Ἐχεκράτης)	~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ
[49]	Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ Κέβης.	~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως
[38]	τὰ πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ.	~(Ἐχεκράτης)	~Νὴ τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων,
[2]	~ἐπιχωρίων. Πλάτων δὲ οἶμαι ἠσθένει.	~(Ἐχεκράτης)	Ξένοι δέ τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων)
[2]	ἄνδρα καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ.	~(Ἐχεκράτης)	Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός
[38]	τε καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον.	~(Ἐχεκράτης)	Πῶς δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ.
[2]	παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί γε.	~(Ἐχεκράτης)	~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς
[2]	Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης τε καὶ Τερψίων.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί δέ; Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος
[2]	δίκης τε καὶ τοῦ θανάτου.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί δὲ δὴ τὰ περὶ
[1]	ἤκουσας; ~(Φαίδων) Αὐτός, ὦ Ἐχέκρατες.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί οὖν δή ἐστιν ἅττα
[2]	~Σχεδόν τι οἶμαι τούτους παραγενέσθαι.	~(Ἐχεκράτης)	~Τί οὖν δή; Τίνες φῂς
[1]	ὃ εἰς Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν.	~(Ἐχεκράτης)	Τοῦτο δὲ δὴ τί ἐστιν;
[41]	ποτέ τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης,	Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ
[56]	γ᾽ ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ	Σωκράτης,	ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ λέγεις
[65]	δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης	ἀναβλέψας πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ,
[3]	(τε καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ	Σωκράτης	ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ
[3]	καὶ σὺ τούτους Καὶ ~ὁ	Σωκράτης	βλέψας εἰς τὸν Κρίτωνα, Ὦ
[22]	δὲ δὴ Κέβητι; ἔφη ὁ	Σωκράτης·	δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν.
[25]	τι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σωκράτης,	δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ
[8]	τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης,	ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ
[12]	ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε,
[65]	ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης,	εἰκότως γε, ἔφη, ὦ Κρίτων,
[14]	οἶμαι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σωκράτης,	εἰπεῖν τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽
[38]	σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ	Σωκράτης	ἔλεγε ~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν
[24]	μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως
[50]	Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ	Σωκράτης	ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει
[7]	ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν ὁ	Σωκράτης	ἡσθῆναί τέ μοι ἔδοξε τῇ
[35]	πρὸς ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ	Σωκράτης	ἰδὼν αὐτὼ ἤρετο, Τί; ἔφη,
[36]	φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ	Σωκράτης,	ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε,
[16]	ἐγώ σοι, ἔφη, ἐρῶ, ὁ	~Σωκράτης,	καὶ αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις·
[56]	γε θεὸς οἶμαι, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς
[23]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ὁ	Σωκράτης,	καὶ νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι
[38]	οὖν πρὸς Διὸς πῇ ὁ	Σωκράτης	~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ πότερον
[44]	εἰ πάθοι. ~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	μὴ μέγα λέγε, μή τις
[64]	Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος	Σωκράτης,	ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ ~διατάττων
[50]	οὐδ᾽ αὖ Σωκράτους ὑπερέχειν ὅτι	Σωκράτης	ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι
[6]	γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ	Σωκράτης,	οὕτω γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ
[47]	ἂν εἴ τις λέγων ὅτι	Σωκράτης	πάντα ὅσα ~πράττει νῷ πράττει,
[51]	ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ	Σωκράτης	παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας,
[50]	ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ	Σωκράτης	πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ.
[18]	ἔφη, πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ	Σωκράτης,	σκέψαι ἂν τῇδέ πῄ σοι
[45]	ταῦτα ἃ λέγω. ~Ὁ οὖν	Σωκράτης	συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ πρὸς
[44]	δή, ἦ δ᾽ ὃς ὁ	Σωκράτης,	τὰ μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς
[66]	φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ ὁ	Σωκράτης	τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη, Ὦ
[14]	φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις, ὁ	Σωκράτης,	ὦ Κέβης· ἀλλὰ τί δὴ
[35]	τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ	Σωκράτης,	ὡς ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν
[37]	πρώτην ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ	Σωκράτης,	ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ
[31]	δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε καὶ	μελέτης	γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας τε καὶ
[31]	κατὰ τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας τῆς	μελέτης;	~Δῆλον δή, ἔφη· πῶς δ᾽
[62]	ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν ὥστε	~ἀρετῆς	καὶ φρονήσεως ἐν τῷ βίῳ
[42]	ἄν τι πλέον κακίας ἢ	ἀρετῆς	μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ ἡ
[65]	καὶ ἧκεν ὁ τῶν ἕνδεκα	~ὑπηρέτης	καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ
[47]	τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ ποτὲ ἔχει	μαθητὴς	ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ
[4]	~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι	ποιητὴς	εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ
[37]	ὁ τοῦτο ~λέγων· ὁ γὰρ	ὑφάντης	οὗτος πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια
[54]	τὴν ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν	θερμότης,	ἀλλὰ κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν,
[55]	γε ἡ ἐν τῷ πυρὶ	θερμότης.	ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη ἄν
[19]	ἄνισά σοι ἐφάνη, ἢ ἡ	ἰσότης	ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ Σώκρατες.
[19]	σοι ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης	ἀνισότης;	~Οὐδεπώποτέ γε, ὦ Σώκρατες. ~Οὐ
[54]	ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν	περιττότης,	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς, καὶ
[24]	ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ	ἑκάστης	ἡμέρας ἕως ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν
[47]	καὶ τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ	θαυμαστῆς	ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος,
[4]	ποιεῖν, ὡς φιλοσοφίας μὲν οὔσης	μεγίστης	μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο πράττοντος.
[58]	μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς	θαλάττης	ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς
[58]	ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς	θαλάττης	εἰς τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ
[61]	ποιεῖ μείζω τῆς παρ᾽ ἡμῖν	~θαλάττης,	ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ· ἐντεῦθεν
[58]	ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς	~θαλάττης	ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε,
[58]	οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ ~τῆς	θαλάττης	οἰκεῖν καὶ διὰ τοῦ ὕδατος
[57]	~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ τις	αὐτῆς	ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ ἦν
[49]	ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης	αὐτῆς	δέοι σε διδόναι λόγον, ὡσαύτως
[59]	χρωμάτων ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι	αὐτῆς	εἶδος συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν
[41]	πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ	αὐτῆς	ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα τὴν
[52]	οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης	αὐτῆς	ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ
[63]	ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ	αὐτῆς	~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ
[60]	αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ ἔγκοιλα	αὐτῆς	κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς, τοὺς
[58]	~οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς κοίλοις	αὐτῆς	λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω ἐπὶ
[58]	κοίλῳ τῆς γῆς οἴεσθαι ἐπάνω	αὐτῆς	οἰκεῖν, καὶ τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν
[58]	(πέπεισμαι εἶναι, καὶ τοὺς ~τόπους	αὐτῆς	οὐδέν με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽
[43]	ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας	αὐτῆς	οὔσης καὶ ~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ
[1]	ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι γενομένης	~αὐτῆς	πολλῷ ὕστερον φαίνεται ἀποθανών. Τί
[43]	~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης	αὐτῆς	πολὺ θειοτέρου τινὸς πράγματος ἢ
[58]	ἑαυτῷ πάντῃ καὶ τῆς γῆς	αὐτῆς	τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα
[49]	ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ δέ τις	αὐτῆς	~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης
[27]	ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο	αὐτῆς	τὸ πάθημα φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν,
[59]	γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα	αὐτῆς,	ὕδατός τε καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα
[33]	ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν δι᾽	αὑτῆς,	καὶ ἐν πάσῃ ἀμαθίᾳ ~κυλινδουμένην,
[42]	ἤ τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι τοῖς	αὑτῆς	μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι, ἔφη. ~Τί
[52]	οὐ δοκεῖ σοι τῷ τε	αὑτῆς	ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι καὶ
[47]	~οἴονται. Ἐγὼ μὲν οὖν τῆς	τοιαύτης	αἰτίας ὅπῃ ποτὲ ἔχει μαθητὴς
[58]	πεσεῖν μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς	τοιαύτης,	ἀλλὰ ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν
[34]	~ἀνθρωπίνων κακῶν. Εκ δὴ τῆς	τοιαύτης	τροφῆς οὐδὲν δεινὸν μὴ φοβηθῇ,
[12]	~ἠθέλησαν εἰς Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ	ταύτης	ἀγόμενοι τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ
[47]	~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ δὲ	ταύτης	ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν
[6]	οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν ἐκ	ταύτης	~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ
[7]	μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ	ταύτης	τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν ᾗ
[27]	ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ Σώκρατες, ἐκ	ταύτης	τῆς μεθόδου, ~καὶ ὁ δυσμαθέστατος,
[19]	ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ	(ταύτης	τῆς ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε
[45]	τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ	ταύτης	τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην,
[45]	νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα	ταύτης	τῆς σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι
[45]	ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν	~ἀφυὴς	εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον
[49]	ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ μείζονά τινα	φῇς	εἶναι καὶ ἐλάττω, πρῶτον μὲν
[38]	Καὶ πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς	φῄς,	ἔνδηλός τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή; Τίνες	φῂς	ἦσαν οἱ λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ
[50]	ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους	φῇς	μείζω εἶναι, (Φαίδων) ος δὲ
[41]	ταῦτά σοι συμβαίνει λέγειν, ὅταν	φῇς	μὲν εἶναι ~τὴν ψυχὴν πρὶν
[44]	θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν ~δὲ δὴ	φῂς	οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα
[44]	ἡμᾶς ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν	φῂς	πάντα ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν
[16]	καὶ θανάτου. Οὐκ ἐναντίον μὲν	~φῂς	τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι;
[59]	ὥσπερ δείγματα, ~οἷς δὴ οἱ	γραφῆς	(καταχρῶνται. Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν
[16]	περὶ ταῦτα ἥ γ᾽ ἑτέρα	σαφὴς	οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν
[57]	πλὴν τῆς παιδείας τε καὶ	τροφῆς,	ἃ ~δὴ καὶ μέγιστα λέγεται
[30]	πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι ~τῆς προτέρας	τροφῆς	κακῆς οὔσης. καὶ μέχρι γε
[34]	κακῶν. Εκ δὴ τῆς τοιαύτης	τροφῆς	οὐδὲν δεινὸν μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα
[3]	τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς	~κορυφῆς	ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε. Καί μοι
[38]	πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ	ἀρχῆς	ἄλλου τινὸς λόγου ὅς με
[49]	οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς	ἀρχῆς	~διαλεγόμενος καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης
[54]	~Πάλιν δή μοι, ἔφη, ἐξ	ἀρχῆς	λέγε. Καὶ μή μοι ὃ
[3]	λόγοι; ~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι ἐξ	ἀρχῆς	πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ
[25]	~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας	ψυχῆς;	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν
[32]	οἷς τι μέλει τῆς ἑαυτῶν	ψυχῆς	ἀλλὰ μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι,
[9]	τεθνάναι, χωρὶς μὲν ἀπὸ τῆς	ψυχῆς	ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ
[12]	τῶν φιλοσόφων, ~λύσις καὶ χωρισμὸς	ψυχῆς	ἀπὸ σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται.
[12]	θάνατος ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς	ψυχῆς	ἀπὸ ~σώματος; ~Παντάπασί γε, ἦ
[9]	ἄλλο τι ἢ τὴν τῆς	ψυχῆς	ἀπὸ τοῦ σώματος ἀπαλλαγήν; Καὶ
[42]	μηδ᾽ ἧττον ἑτέραν ἑτέρας ~ψυχὴν	ψυχῆς	εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἔστι τὸ
[42]	τὸ σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας	ψυχῆς	ἐπὶ πλέον καὶ μᾶλλον ἢ
[26]	τῶν ἀνθρώπων. ~Τί οὖν περὶ	ψυχῆς	λέγομεν; Ὁρατὸν ἢ ἀόρατον εἶναι;
[37]	ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ	ψυχῆς	μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ
[57]	τῆς αὑτῶν κακίας μετὰ τῆς	ψυχῆς·	νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται
[41]	καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος,	ψυχῆς	~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ
[14]	λέγεσθαι, (τὰ δὲ περὶ τῆς	~ψυχῆς	πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς ἀνθρώποις
[37]	~προτέραν ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης δὲ τῆς	ψυχῆς	τότ᾽ ἤδη τὴν φύσιν τῆς
[49]	αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν	ἐῴης	ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως
[49]	τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας κομψείας	~ἐῴης	ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς
[56]	Σωκράτης, καὶ αὐτὸ τὸ τῆς	ζωῆς	εἶδος καὶ εἴ ~τι ἄλλο
[16]	καὶ σύ, ἔφη, οὕτω περὶ	ζωῆς	καὶ θανάτου. Οὐκ ἐναντίον μὲν
[49]	ἂν λέγειν; Καὶ μέγα ἂν	~βοῴης	ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως πως
[43]	δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ	ὀργαῖς	καὶ φόβοις ὡς ἄλλη οὖσα
[17]	(εἶναι (καὶ ταῖς μέν γε	ἀγαθαῖς	ἄμεινον εἶναι, ταῖς δὲ ~κακαῖς
[43]	ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς	ἐπιθυμίαις	καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς
[17]	ἀγαθαῖς ἄμεινον εἶναι, ταῖς δὲ	~κακαῖς	κάκιον) ~Καὶ μήν, ἔφη ὁ
[25]	ἅψαιο κἂν ἴδοις κἂν ταῖς	ἄλλαις	αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ
[37]	οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν ταῖς	~πολλαῖς	γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε ἔν
[57]	δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν	πολλαῖς	χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις. Ἔστι
[47]	τῶν ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν	συμβολαῖς	χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα
[34]	δὲ ἐκείνης, αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς	ἡδοναῖς	καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν αὖ
[66]	παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ ὁ	παῖς	~ἐξελθὼν καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας
[24]	ἔνι τις καὶ ἐν ἡμῖν	παῖς	ὅστις τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον
[34]	αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς καὶ	λύπαις	ἑαυτὴν πάλιν αὖ ἐγκαταδεῖν καὶ
[57]	κομίζει ἐν πολλαῖς χρόνου καὶ	μακραῖς	περιόδοις. Ἔστι δὲ ~ἄρα ἡ
[6]	ἔφη· τάχα γὰρ ἂν καὶ	ἀκούσαις.	Ἴσως μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται
[20]	γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον δὲ	~ταῖς	αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ ἐκείνας
[19]	ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα τὰ ἐν	ταῖς	~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε ὀρέγεται τοῦ
[25]	κἂν ἅψαιο κἂν ἴδοις κἂν	ταῖς	ἄλλαις αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν δὲ
[20]	ταῖς ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν	ταῖς	ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι. Ὥστε ἀναγκαῖον ἡμῖν
[47]	αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν ἐν	ταῖς	αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα
[63]	τὸ φάρμακον καὶ μὴ πράγματα	~ταῖς	γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα
[17]	μέν γε ἀγαθαῖς ἄμεινον εἶναι,	ταῖς	δὲ ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ μήν,
[43]	μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα,	~ταῖς	ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις
[20]	αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ ἐν	ταῖς	ἐρωτήσεσιν ἐρωτῶντες καὶ ~ἐν ταῖς
[11]	πρὸς τὸ σκοπεῖν τι, ἐν	ταῖς	ζητήσεσιν αὖ πανταχοῦ παραπῖπτον ~θόρυβον
[34]	λυούσης δὲ ἐκείνης, αὐτὴν ~παραδιδόναι	ταῖς	ἡδοναῖς καὶ λύπαις ἑαυτὴν πάλιν
[17]	τῶν ~τεθνεώτων ψυχὰς (εἶναι (καὶ	ταῖς	μέν γε ἀγαθαῖς ἄμεινον εἶναι,
[45]	(ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν σιτίων	ταῖς	μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς
[37]	μὴ οὐ πονεῖν αὐτὴν ἐν	ταῖς	~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν γε
[64]	~ἀλλὰ καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ	ταῖς	ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ
[42]	φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν	~ταῖς	ψυχαῖς, τήν τε ἀρετὴν καὶ
[13]	κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε	δεσπόταις	τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις·
[8]	ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς	δικασταῖς	βούλομαι ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι,
[13]	τῇ ἀπολογίᾳ ἢ τοῖς Ἀθηναίων	δικασταῖς,	εὖ ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ
[32]	καὶ καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν	αὐταῖς	~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν τε
[64]	καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς	ψυχαῖς.	Ἀλλὰ θαρρεῖν τε χρὴ καὶ
[42]	ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν ~ταῖς	ψυχαῖς,	τήν τε ἀρετὴν καὶ τὴν
[57]	καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ καὶ	μόγις	ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται
[8]	τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς καὶ	δὶς	δώσων, ἐὰν δὲ δέῃ, καὶ
[1]	Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην τοὺς	~δὶς	ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ
[8]	δὲ μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ	δὶς	καὶ τρὶς ~πίνειν τούς τι
[58]	τὰς ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη,	εἰς	ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ
[13]	ὃς ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος	εἰς	~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται,
[57]	γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα	εἰς	Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται πλὴν
[2]	ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽	εἰς	Ἅιδου ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας
[33]	ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα μηδέποτε	εἰς	Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ
[12]	ἀποθανόντων πολλοὶ δὴ ἑκόντες ~ἠθέλησαν	εἰς	Ἅιδου μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι
[63]	καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν	εἰς	Ἅιδου πορείαν (ὡς πορευσόμενος ὅταν
[57]	οἷ δεῖ τοὺς συλλεγέντας διαδικασαμένους	εἰς	Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος ἐκείνου
[57]	(μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν	εἰς	Ἅιδου φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε
[29]	γενναῖον ~καὶ καθαρὸν καὶ ἀιδῆ,	εἰς	Ἅιδου ὡς ἀληθῶς, παρὰ τὸν
[15]	~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου	εἰς	ἄλληλα; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἦ
[60]	Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ γῆν	εἰς	ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ
[60]	μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων	εἰς	ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ
[33]	ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν	εἰς	(ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη
[23]	ποθεν καὶ εἶναι πρὶν καὶ	εἰς	ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ
[41]	εἶναι ~τὴν ψυχὴν πρὶν καὶ	εἰς	ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ σῶμα
[44]	ἀθάνατον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ	εἰς	ἀνθρώπου σῶμα ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν
[38]	ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ	εἰς	ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς
[38]	ὁ Σωκράτης ἔλεγε ~λόγον, νῦν	εἰς	ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου
[63]	καὶ Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι,	εἰς	~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι
[33]	ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ	εἰς	αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη,
[64]	μὴ καλῶς λέγειν οὐ μόνον	εἰς	αὐτὸ τοῦτο πλημμελές, ~ἀλλὰ καὶ
[31]	ἔφη, καὶ τούτων εἰσὶ καὶ	εἰς	βέλτιστον τόπον ~ἰόντες οἱ τὴν
[60]	πολλοὶ τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν.	Εἰς	γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί
[32]	ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός.	~Εἰς	δέ γε θεῶν γένος μὴ
[57]	ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ	εἰς	δή τινα ~τόπον, οἷ δεῖ
[1]	~πρύμνα ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ	εἰς	Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο
[1]	σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν ~ἀπάξειν	εἰς	Δῆλον· ἣν δὴ ἀεὶ καὶ
[1]	δημοσίᾳ μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν	εἰς	Δῆλόν τε ἀφίκηται τὸ πλοῖον
[29]	φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ	εἰς	ἑαυτήν, ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο
[7]	τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας	εἰς	ἡμᾶς, ἀεί τοι, ἔφη, (ὁ)
[22]	ἡ αὐτὴ ἀνάγκη εἶναι, καὶ	~εἰς	καλόν γε καταφεύγει ὁ λόγος
[60]	ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ	εἰς	κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν ἀμήχανα
[1]	Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς ποτε	εἰς	Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους
[64]	ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν	εἰς	μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας, ταῦτά
[65]	~Ταῦτ᾽ εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο	εἰς	οἴκημά τι ὡς λουσόμενος, καὶ
[62]	εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ	εἰς	οἰκήσεις ἔτι τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται,
[56]	~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα	εἰς	ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο
[24]	μήτε πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν	εἰς	~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα.
[60]	εἰς ~τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα,	εἰς	οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε
[7]	αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης	εἰς	σὲ τείνειν τὸν λόγον, ὅτι
[41]	εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν	εἰς	σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν
[30]	τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν	εἰς	σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός,
[44]	δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ	εἰς	σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός
[58]	ταῦτα εἶναι καὶ συρρεῖν ἀεὶ	εἰς	τὰ κοῖλα τῆς γῆς. Εμᾶς
[27]	μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος	εἰς	τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα,
[31]	ἰέναι; ~Ἀμέλει, ἔφη ὁ Κέβης,	εἰς	τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽
[31]	καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας	εἰς	τὰ ~τῶν λύκων τε καὶ
[31]	φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ μὴ διηυλαβημένους	εἰς	τὰ τῶν ὄνων γένη (καὶ
[38]	τοῖς προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ καὶ	εἰς	τὰ ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ
[38]	γάρ, ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου	εἰς	τὰς τρίχας Αὔριον δή, ἔφη,
[61]	αἱ δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται	εἰς	τὰς τῶν ζῴων γενέσεις. τρίτος
[3]	~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν	εἰς	ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς, ~καὶ
[31]	ἢ σφηκῶν ἢ μυρμήκων, καὶ	εἰς	ταὐτόν γε ~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον
[23]	συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν λόγον	εἰς	ταὐτὸν καὶ ὃν πρὸ τούτου
[57]	ὧν ἐλθόντων ὑπ᾽ ἀνάγκης ~φέρεται	εἰς	τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ
[62]	ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ	εἰς	τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι καὶ
[3]	~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος	εἰς	τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ
[61]	δὴ καὶ ὑπὸ γῆν ῥέων	εἰς	τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν ~Ἀχερουσιάδα,
[62]	(καὶ δέονται ἐᾶσαι σφᾶς ἐκβῆναι	εἰς	τὴν λίμνην καὶ ~δέξασθαι, καὶ
[62]	ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται	εἰς	τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί
[40]	τοῦτο εὐλαβηθῶμεν, καὶ μὴ (παρίωμεν	εἰς	~τὴν ψυχὴν ὡς τῶν λόγων
[47]	χρώμενον οὐδέ τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον	εἰς	τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα, ἀέρας
[3]	παρὰ τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν	εἰς	τὸ δικαστήριον ἐν ᾧ καὶ
[60]	τὴν γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις,	εἰς	τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα πάλιν
[3]	οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα	εἰς	τὸ εἰωθός. Καὶ ἥκομεν καὶ
[60]	συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν	εἰς	τὸ ἐπ᾽ ἐκεῖνα τῆς γῆς
[60]	τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν	εἰς	τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ
[23]	καὶ πρότερον, ἀνάγκη δὲ αὐτῇ	εἰς	τὸ ζῆν ἰούσῃ τε καὶ
[27]	καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε οἴχεται	εἰς	τὸ καθαρόν τε ~καὶ ἀεὶ
[17]	γένεσις ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον	~εἰς	τὸ καταντικρὺ καὶ μὴ ἀνακάμπτοι
[29]	γε. ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα	εἰς	τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ ἀιδὲς
[22]	καλόν γε καταφεύγει ὁ λόγος	εἰς	(τὸ ὁμοίως εἶναι τήν τε
[27]	ὅταν μὲν τῷ σώματι ~προσχρῆται	εἰς	τὸ σκοπεῖν τι ἢ διὰ
[34]	ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ,	εἰς	τὸ συγγενὲς καὶ εἰς τὸ
[17]	μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι	εἰς	τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ μία μοι
[34]	~τελευτήσῃ, εἰς τὸ συγγενὲς καὶ	εἰς	τὸ τοιοῦτον ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν
[37]	ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν	εἰς	τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ
[31]	σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός,	εἰς	τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν
[31]	εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους εἰκός ἐστιν	εἰς	τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ
[29]	ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ	εἰς	τοιοῦτον τόπον ἕτερον οἰχόμενον γενναῖον
[52]	εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος	εἰς	τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ καὶ
[4]	τοῦ Αἰσώπου λόγους καὶ τὸ	εἰς	τὸν Ἀπόλλω προοίμιον καὶ ἄλλοι
[58]	καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης	εἰς	τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος
[62]	τε σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν	εἰς	τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς
[4]	ἐνυπνίῳ. Οὕτω δὴ πρῶτον μὲν	~εἰς	τὸν θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν
[3]	τούτους Καὶ ~ὁ Σωκράτης βλέψας	εἰς	τὸν Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη,
[30]	βαρύνεταί τε καὶ ἕλκεται πάλιν	εἰς	~τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ
[62]	γένωνται, τούτους δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν	εἰς	τὸν Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ
[60]	δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους, πάλιν	εἰς	τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει, τὰ μὲν
[61]	καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει	εἰς	τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι·
[62]	εἰ δὲ ~μή, φέρονται αὖθις	εἰς	τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν πάλιν
[62]	δὲ ἡ προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει	εἰς	τὸν Τάρταρον, ὅθεν οὔποτε ἐκβαίνουσιν.
[62]	πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες	εἰς	τὸν τόπον οἷ ὁ δαίμων
[60]	τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ	εἰς	τὸν τόπον τὸν δὴ κάτω
[61]	καὶ ἐγγὺς τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει	εἰς	~τόπον μέγαν πυρὶ πολλῷ καόμενον,
[61]	αὖ καταντικρὺ ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει	εἰς	τόπον πρῶτον δεινόν τε καὶ
[16]	τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις	εἰς	τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι;
[48]	αὐτῶν. Ἔδοξε δή μοι χρῆναι	εἰς	τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις
[62]	τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν πάλιν	εἰς	τοὺς ποταμούς, ~καὶ ταῦτα πάσχοντες
[60]	καὶ διὰ τῆς γῆς, καὶ	εἰς	~τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς
[9]	ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι	εἰς	τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι ἂν
[2]	μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ δακρύοντες,	εἷς	δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος
[65]	γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν,	εἷς	δὲ μέγας καὶ αἱ οἰκεῖαι
[49]	Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ	εἷς	περὶ τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς·
[10]	περὶ τὸ σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ	ἀκριβεῖς	εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ
[10]	~ἕκαστον ἐπιχειροῖ θηρεύειν τῶν ὄντων,	ἀπαλλαγεὶς	ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν ~τε καὶ
[56]	οὐδὲν ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη,	λέγεις.	~(Ἀλλὰ τόδε γ᾽ ἔφη, ὦ
[14]	ὡς ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ	λέγεις·	~ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ
[13]	~Πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς	λέγεις.	~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία,
[10]	τότε ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ	λέγεις.	~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν τῷ
[25]	τῆς ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη,	λέγεις.	~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι
[50]	ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτα οὕτως	~λέγεις,	ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους
[43]	ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽ ὅτι ἄλλο	λέγεις	ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως τε
[52]	οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,	λέγεις.	~Βούλει οὖν, ἦ δ᾽ ὅς,
[44]	ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα τι	λέγεις.	Ἔστι δὲ δὴ τὸ ~κεφάλαιον
[52]	πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη,	λέγεις.	~Ἔστιν ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς,
[17]	πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα; ~Πῶς	λέγεις;	ἔφη. ~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δ᾽
[66]	~ὑποβλέψας πρὸς τὸν ἄνθρωπον, Τί	λέγεις,	ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ πώματος
[23]	αὐτὴν ~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ	λέγεις,	ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ Κέβης.
[39]	τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς	λέγεις;	ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽
[49]	~ὅτι σὺ μὲν οὐδὲν ἄλλο	λέγεις	ἢ ὅτι τὸ μεῖζον πᾶν
[8]	ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ	λέγεις	~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη.
[25]	οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν, ἔφη, ἀληθῆ	λέγεις.	~Θῶμεν οὖν βούλει, ἔφη, δύο
[44]	ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης, ἃ	λέγεις·	καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω, ἵνα
[56]	Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε εὖ	λέγεις	καὶ τάς γε ~ὑποθέσεις τὰς
[33]	καὶ μονοειδοῦς συνουσίας. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,	λέγεις,	ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες. ~Τούτων
[35]	ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα. ~Καλῶς, ἔφη,	λέγεις,	ὁ Σιμμίας· καὶ ἐγώ τέ
[14]	ἔχει καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ, ἔφη,	λέγεις,	ὁ Σωκράτης, ὦ Κέβης· ἀλλὰ
[49]	ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,	λέγεις,	ὅ τε Σιμμίας ἅμα καὶ
[18]	οὗ τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν; ~Πῶς	λέγεις;	~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη που
[65]	τε ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ	λέγεις	οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες
[22]	τὴν οὐσίαν ἣν σὺ νῦν	λέγεις.	Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν
[35]	ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ ταῦτα	λέγεις,	οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι ἐν ὑστέρῳ
[19]	τε καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη,	λέγεις.	~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος τούτοις
[24]	γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη,	λέγεις.	~Οὐκοῦν τοιόνδε τι, ἦ δ᾽
[39]	μὲν οὖν, ἔφην ἐγώ, ἀληθῆ	λέγεις.	~Οὐκοῦν, ὦ (Φαίδων) ἔφη, οἰκτρὸν
[37]	τῷ λέγοντι ἢ ἃ σὺ	λέγεις	~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ μὴ μόνον
[66]	ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι ἄλλο	λέγεις.	~Ταῦτα ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι
[9]	εἰσιν. ~Πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ	λέγεις.	~Τί δὲ δὴ περὶ αὐτὴν
[50]	εἶναι, (Φαίδων) ος δὲ ~ἐλάττω,	λέγεις	τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ Σιμμίᾳ
[31]	οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς	λέγεις.	~Τοὺς δέ γε ἀδικίας τε
[45]	τὴν πειθὼ περὶ ὧν δὴ	λέγεις	χρήσῃ. ~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ
[31]	βίῳ. ~Τὰ ποῖα δὴ ταῦτα	λέγεις,	ὦ Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν
[10]	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ	λέγεις,	ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη,
[58]	ὁ Σιμμίας, Πῶς ταῦτα, ἔφη,	λέγεις,	ὦ Σώκρατες; Περὶ γάρ τοι
[27]	~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς καὶ ἀληθῆ	λέγεις,	ὦ Σώκρατες. ~Ποτέρῳ οὖν αὖ
[5]	αὐτὸν ὁ Κέβης· Πῶς τοῦτο	λέγεις,	ὦ Σώκρατες, τὸ μὴ θεμιτὸν
[55]	ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη,	λέγεις.	~Ὣς δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν
[53]	ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος; ~Πῶς	λέγεις;	~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ
[7]	~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς	ὁμολογεῖς,	θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε· οἶμαι
[50]	~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽ ὅς,	ὁμολογεῖς	τὸ τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν Σωκράτους
[36]	τῶν χορδῶν καὶ τὰς ~χορδὰς	θνητοειδεῖς	οὔσας, τὴν δὲ ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι
[21]	αὔριον ~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων	οὐδεὶς	ἀξίως οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι.
[5]	μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος	οὐδεὶς	λέγειν. Καὶ γὰρ ἴσως (καὶ
[1]	γὰρ οὔτε (τῶν πολιτῶν) Φλειασίων	οὐδεὶς	~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν
[41]	γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ	ἀπεικάζεις,	ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ λύρα
[11]	καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς	φιλομαθεῖς.	Ἢ οὐ ~δοκεῖ σοι οὕτως;
[34]	ἕνεκα, ὦ Κέβης, οἱ δικαίως	φιλομαθεῖς	κόσμιοί εἰσι ~καὶ ἀνδρεῖοι, οὐχ
[33]	~ὅπερ οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ	φιλομαθεῖς	ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα ἡ ~φιλοσοφία
[33]	γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, οἱ	φιλομαθεῖς	(ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν ψυχὴν
[4]	καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ	διανοηθείς,	ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά,
[38]	ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν με	ῥηθεὶς	ὅτι καὶ αὐτῷ μοι ταῦτα
[47]	καὶ ὁ μέν τις δίνην	~περιτιθεὶς	τῇ γῇ ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ
[47]	~καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν	συγκαμφθεὶς	ἐνθάδε κάθημαι· καὶ αὖ περὶ
[65]	ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος	διαλεχθείς	τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο,
[61]	λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι·	~περιελιχθεὶς	δὲ πολλάκις ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει
[44]	καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ μοι	δοκεῖς,	ἔφη ὁ Κέβης, ἐξευρήσειν· τουτονὶ
[17]	Κέβης, ὦ Σώκρατες, ἀλλά μοι	δοκεῖς	παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ,
[24]	καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ μοι	δοκεῖς	σύ τε καὶ Σιμμίας ἡδέως
[3]	ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην	γιγνώσκεις	γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ παιδίον
[65]	οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις,	γιγνώσκεις	γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις.
[52]	εἰ ἄρα συνομολογήσεις. θερμόν τι	~καλεῖς	καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ
[13]	ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ γὰρ	ἐθέλεις,	ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι τήν
[64]	τί δὲ ~τούτοις ἢ ἐμοὶ	ἐπιστέλλεις	ἢ περὶ τῶν παίδων ἢ
[61]	δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ δεινὰς	~δυνάμεις	λαβὼν ἐν τῷ ὕδατι, δὺς
[66]	τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ	ἡμεῖς	ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε καὶ ἐπέσχομεν
[17]	δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ	ἡμεῖς	~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν,
[26]	ὦ Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν	ἡμεῖς	γε τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ
[58]	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες,	ἡμεῖς	γε τούτου τοῦ μύθου ἡδέως
[44]	ταῦτα μὲν τῷ θεῷ μελήσει,	ἡμεῖς	~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα
[64]	του, ὅτι ἄν σοι ~ποιοῦντες	ἡμεῖς	ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ
[59]	πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ ὅσα	ἡμεῖς	~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα
[19]	οὖν; Τὸ τοιοῦτον πεπόνθαμεν καὶ	ἡμεῖς	ἢ οὒ περί τε τὰ
[60]	ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ	ἡμεῖς	οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ ~βαθυτέρους ὄντας
[40]	εἶναι, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ~ὅτι	ἡμεῖς	οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον
[59]	~δὲ περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ	ἡμεῖς	περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽
[65]	Καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε, καὶ	ἡμεῖς	~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ ἅμα πρὸς
[67]	ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός, ὡς	~ἡμεῖς	φαῖμεν ἄν, τῶν τότε ὧν
[64]	μὲν γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν·	ὑμεῖς	~δὲ ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν
[64]	καινότερον· ὅτι ὑμῶν αὐτῶν ~ἐπιμελούμενοι	ὑμεῖς	καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς
[63]	πορευσόμενος ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ)	Ὑμεῖς	μὲν οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία
[40]	οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ τὸν λόγον·	ὑμεῖς	μέντοι, ἂν ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν
[65]	εὖ οἶδ᾽ ὅτι οὐκ ἐμοὶ	χαλεπαίνεις,	γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ
[41]	τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς	ἀποδείξεις	ποιουμένοις ~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν,
[18]	Σιμμίας ὑπολαβών, ποῖαι τούτων αἱ	ἀποδείξεις;	~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ σφόδρα
[29]	τι τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ;	~Ἐννοεῖς	οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ
[51]	(Ἀνδρικῶς, ~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι	ἐννοεῖς	τὸ διαφέρον τοῦ τε νῦν
[24]	ληψόμεθα, ~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς	ἀπολείπεις;	~Πολλὴ μὲν ἡ Ἑλλάς, ἔφη,
[49]	τοιαύτας κομψείας ~ἐῴης ἂν χαίρειν,	παρεὶς	ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ
[31]	τοὺς μὲν γαστριμαργίας τε καὶ	ὕβρεις	καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ μὴ
[7]	τὸν λόγον, ὅτι οὕτω ῥᾳδίως	φέρεις	καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας
[49]	εἴ ~μοι δίδως τε καὶ	συγχωρεῖς	εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι ἐκ
[52]	ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί·	συγχωρεῖς	ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ;
[49]	οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ	~συγχωρεῖς;	~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ τοίνυν, ἦ
[11]	οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους καὶ	στάσεις	~καὶ μάχας οὐδὲν ἄλλο παρέχει
[56]	εὖ λέγεις καὶ τάς γε	~ὑποθέσεις	τὰς πρώτας, καὶ εἰ πισταὶ
[49]	τὰς ~δὲ σχίσεις ταύτας καὶ	προσθέσεις	καὶ τὰς ἄλλας τὰς τοιαύτας
[15]	τῶν ~ἐναντίων δυοῖν ὄντοιν δύο	γενέσεις,	(ἀπὸ μὲν τοῦ ἑτέρου ἐπὶ
[16]	ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν, καὶ τὰς	γενέσεις	αὐτοῖν ~τὴν μὲν καταδαρθάνειν εἶναι,
[16]	εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ	γενέσεις	~εἰσὶν αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν
[16]	~Σωκράτης, καὶ αὐτὴν καὶ τὰς	γενέσεις·	σὺ δέ μοι τὴν ἑτέραν.
[61]	ἐκπέμπονται εἰς τὰς τῶν ζῴων	γενέσεις.	τρίτος δὲ ~ποταμὸς τούτων κατὰ
[52]	τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα	συνομολογήσεις.	θερμόν τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν;
[19]	καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας	~αἰσθήσεις	εἴχομεν; ~Πάνυ γε. ~(Ἔδει δέ
[45]	δ᾽ ἐγκέφαλός ἐστιν ὁ τὰς	αἰσθήσεις	παρέχων τοῦ ~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν
[59]	φήμας τε καὶ μαντείας καὶ	αἰσθήσεις	~τῶν θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας
[63]	τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς	οἰκήσεις,	ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ
[62]	τὸν ἔπειτα χρόνον, καὶ εἰς	οἰκήσεις	ἔτι τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς
[9]	ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων διαφερόντων	κτήσεις	καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς ~ἄλλους
[49]	μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς ~δὲ	σχίσεις	ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ τὰς
[57]	~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε	σχίσεις	τε καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν·
[44]	δὲ δὴ τὸ ~κεφάλαιον ὧν	ζητεῖς·	ἀξιοῖς ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν
[45]	φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη, ὦ Κέβης,	ζητεῖς·	ὅλως γὰρ δεῖ περὶ ~γενέσεως
[18]	τῇδέ πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ.	Ἀπιστεῖς	γὰρ δὴ πῶς ἡ καλουμένη
[37]	ἂν φαίη ~ὁ λόγος, ἔτι	ἀπιστεῖς,	ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου
[65]	τὰ παιδία δύο γὰρ αὐτῷ	ὑεῖς	σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς δὲ μέγας
[10]	~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ	σαφεῖς,	σχολῇ αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι
[60]	περὶ τὴν γῆν ὥσπερ οἱ	ὄφεις,	εἰς τὸ δυνατὸν κάτω ~καθέντα
[2]	τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους	ἔχεις·	~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ
[49]	μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις οὐκ	ἔχεις	ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο
[21]	~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ	ἔχεις	ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς,
[8]	τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν νῷ	~ἔχεις	ἀπιέναι, ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης;
[21]	παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί δέ; Τόδε	ἔχεις	ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι δοκεῖ
[14]	ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν	ἔχεις	περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν γ᾽ ἂν
[23]	ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή γε δεῖ	αὖθις	~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν
[62]	κακῶν, εἰ δὲ ~μή, φέρονται	αὖθις	εἰς τὸν Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν
[63]	Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι, εἰς	~αὖθις	ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε·
[4]	ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με	αὖθις	ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ ὅτι
[39]	πονηρόν τε καὶ ἄπιστον, καὶ	αὖθις	~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις
[39]	ἐνίοτε δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ	αὖθις	~ἕτερος καὶ ἕτερος· καὶ μάλιστα
[37]	καὶ πολλάκις γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι	αὖθις	~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν
[60]	δὲ ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ	αὖθις,	τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ διὰ
[66]	οὐκ ἔφη. Καὶ ~μετὰ τοῦτο	αὖθις	τὰς κνήμας· καὶ ἐπανιὼν οὕτως
[53]	δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον	πολλάκις	ἀκούειν. Τὰ πέντε τὴν τοῦ
[44]	Κέβης, ἃ λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες	πολλάκις	ἀναλαμβάνω, ἵνα μή τι ~διαφύγῃ
[37]	~ἔτι εἶναι καὶ ἔσεσθαι καὶ	πολλάκις	γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω
[37]	αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε	πολλάκις	γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς δὲ
[45]	καὶ διὰ τί ἔστι. καὶ	πολλάκις	(ἐμαυτὸν ~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν
[38]	~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ Ἐχέκρατες,	πολλάκις	θαυμάσας Σωκράτη οὐ πώποτε μᾶλλον
[41]	μὴ ~πολλὰ δὴ σώματα καὶ	πολλάκις	κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον
[18]	γε καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν	πολλάκις	κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που
[4]	ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα	πολλάκις	μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον ταύτην
[4]	Ἦν γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε·	πολλάκις	μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ ἐνύπνιον
[39]	αὖθις ~ἕτερον· καὶ ὅταν τοῦτο	πολλάκις	πάθῃ τις καὶ ὑπὸ τούτων
[44]	ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε	πολλάκις,	πρός γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν
[4]	λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ ἄρα	πολλάκις	ταύτην τὴν μουσικήν μοι ἐπιτάττοι
[61]	συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ	πολλάκις	ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει κατωτέρω τοῦ
[60]	περιελθόντα, ἢ ἅπαξ ἢ καὶ	~πλεονάκις	περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν ὥσπερ
[32]	καὶ παντελῶς (καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ	θέμις	ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ.
[23]	~γενέσθαι, εἰ μέλλει τέλος ἡ	ἀπόδειξις	ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ
[6]	καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ	οἷς	~βέλτιον ὂν> τεθνάναι ἢ ζῆν,
[6]	~βέλτιον ὂν> τεθνάναι ἢ ζῆν,	οἷς	δὲ βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως
[59]	ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα,	~οἷς	δὴ οἱ γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ
[20]	καί, ὅπερ λέγω, περὶ ἁπάντων	οἷς	~ἐπισφραγιζόμεθα τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι
[43]	ἁρμονίαν γε ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν	οἷς	ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο καὶ ψάλλοιτο
[19]	ἐν τοῖς ξύλοις τε καὶ	οἷς	νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις; Ἆρα
[4]	~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα	οἷς	πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν, ~ὦ
[18]	ἢ ἱμάτιον ἢ ἄλλο τι	οἷς	τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι,
[32]	μὲν ἅπασιν, ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι	οἷς	τι μέλει τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς
[59]	καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν	~οἷς	τῷ ὄντι οἰκητὰς θεοὺς εἶναι,
[43]	~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ	φόβοις	ὡς ἄλλη οὖσα ἄλλῳ πράγματι
[36]	~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν τοῖς	φθόγγοις	καὶ ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν
[56]	λέγειν οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς	λόγοις.	Ἀλλ᾽ εἰ δή τι Σιμμίας
[22]	~ἐστὶν πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς	λόγοις.	Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο
[38]	καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις	λόγοις,	ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ὕστερον
[51]	οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν	λόγοις	αὐτὸ τὸ ἐναντίον τῶν νυνὶ
[48]	πάνυ συγχωρῶ τὸν ἐν (τοῖς)	~λόγοις	σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν εἰκόσι
[41]	τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις	~λόγοις	σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν
[39]	διὰ τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ	λόγοις,	τοῖς αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν
[48]	σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν (τοῖς)	ἔργοις.	~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ γε
[36]	καὶ ἐν τοῖς τῶν δημιουργῶν	ἔργοις	πᾶσι, τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ
[25]	τούτων μὲν κἂν ἅψαιο κἂν	ἴδοις	κἂν ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο,
[57]	ἐν πολλαῖς χρόνου καὶ μακραῖς	περιόδοις.	Ἔστι δὲ ~ἄρα ἡ πορεία
[6]	ἀνθρώπους ἓν τῶν κτημάτων τοῖς	θεοῖς	~εἶναι. Ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ
[66]	ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ που τοῖς	θεοῖς	ἔξεστί τε καὶ χρή, ~τὴν
[13]	ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις τε	ἀγαθοῖς	~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ
[8]	~πάλαι λέγεται, πολὺ ἄμεινον τοῖς	ἀγαθοῖς	ἢ τοῖς κακοῖς. ~Τί οὖν,
[59]	τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων, ἃ καὶ	λίθοις	καὶ γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις
[49]	φαίνοιτο, (ἕως ἐπί τι ~ἱκανὸν	ἔλθοις,	ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο
[47]	ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ	Ἀθηναίοις	ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι,
[44]	δὴ τὸ ~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς·	ἀξιοῖς	ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν
[49]	(οἶμαι ἂν ὡς ἐγὼ λέγω	ποιοῖς.	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ τε
[51]	αὕτη εἶναι ἡ γένεσις τοῖς	ἐναντίοις,	ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ
[57]	~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς	κακοῖς	ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος ἅμ᾽
[8]	ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς ἢ τοῖς	κακοῖς.	~Τί οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας,
[45]	τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν	ἀλλήλοις,	αὕτη ~ἄρα αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο
[52]	ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽	~ἀλλήλοις	ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ
[3]	Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν	ἀλλήλοις	ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα εἰς τὸ
[25]	ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε	~ἀλλήλοις	οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς
[49]	~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ σοι	ἀλλήλοις	συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ δὲ
[58]	Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας ἐν τοῖς	κοίλοις	αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι ἄνω
[41]	ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν τοῖς	ἄλλοις	ἅπασιν. Ὁ δὲ περὶ τῆς
[59]	τε καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς	ἄλλοις	αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ
[45]	ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς
[59]	λίθοις καὶ γῇ καὶ τοῖς	ἄλλοις	ζῴοις τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη
[40]	σοὶ μὲν οὖν καὶ τοῖς	ἄλλοις	καὶ τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς
[33]	ἂν δι᾽ ἄλλων σκοπῇ ἐν	ἄλλοις	ὂν ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές·
[49]	ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς	ἄλλοις	πᾶσι τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ
[45]	τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς	ἄλλοις	τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται,
[9]	γέ που, ὦ Σιμμία, τοῖς	πολλοῖς	ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν
[13]	~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς δὲ	πολλοῖς	ἀπιστίαν παρέχει) εἴ τι οὖν
[41]	καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς	πολλοῖς	~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ τοῖς
[61]	ἄρα ὄντα ἐν τούτοις τοῖς	πολλοῖς	τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ
[19]	τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν τοῖς	ξύλοις	τε καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν
[64]	ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ τοῖς	ἐμοῖς	καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι
[10]	πώποτέ τι τῶν τοιούτων τοῖς	ὀφθαλμοῖς	εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς.
[49]	ὡς διδόντος σοι οὐκ ἂν	φθάνοις	περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ
[38]	ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ μόνον τοῖς	προειρημένοις	λόγοις, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ
[13]	ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω	~διακειμένοις	μάλιστα προσήκει; ~Πάντως δήπου, ἔφη.
[12]	μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ	~ἀφικομένοις	ἐλπίς ἐστιν οὗ διὰ βίου
[52]	ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα ἔοικε	δεχομένοις	ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ ἂν
[41]	διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις	ποιουμένοις	~λόγοις σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ
[13]	ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς	~κρατουμένοις	ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων ἡδονῶν.
[6]	σου ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι,	χαλεπαίνοις	ἂν ~αὐτῷ καί, εἴ τινα
[49]	~Σκόπει δή, ἔφη, τὰ ἑξῆς	ἐκείνοις	ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί.
[9]	πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες	ἐκείνοις·	ἡγούμεθά τι τὸν θάνατον εἶναι;
[43]	ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι	ἐκείνοις	καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν,
[49]	βούλοιό τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν;	Ἐκείνοις	μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς
[65]	γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ	ἐκείνοις.	Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ
[25]	(ἢ καλῶν) ἢ πάντων τῶν	ἐκείνοις	ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ ταὐτὰ ἔχει,
[25]	ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν τοὐναντίον	ἐκείνοις	οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις
[48]	εἰς τοὺς λόγους ~καταφυγόντα ἐν	ἐκείνοις	σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν.
[59]	ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ,	ἐκείνοις	τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας
[13]	καὶ κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις	μόνοις	προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος
[58]	ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις	τόποις	οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ πανταχῇ περὶ
[39]	οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς	ἀνθρώποις,	ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ
[41]	ὅθεν καὶ τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ	ἀνθρώποις·	ἐγὼ δὲ τοῖς διὰ τῶν
[39]	ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς	ἀνθρώποις;	Εἰ γάρ που μετὰ τέχνης
[10]	ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς	~ἀνθρώποις,	ἢ τά γε τοιαῦτα καὶ
[14]	~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει τοῖς	ἀνθρώποις	μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ ~σώματος,
[6]	σοι ~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς	ἀνθρώποις	μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ
[9]	που, ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς	ἀνθρώποις	ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν ~τοιούτων
[17]	ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα τοῖς	ἑτέροις	γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽
[60]	πέρα δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ	ἀμφοτέροις	τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται
[49]	χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ	σοφωτέροις·	σὺ δὲ ~δεδιὼς ἄν, τὸ
[13]	δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ	ἑταίροις·	(τοῖς δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει)
[59]	τὴν θάλατταν, τοὺς δ᾽ ἐν	νήσοις	ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα πρὸς
[19]	καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς	ἴσοις;	Ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα
[15]	~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα ἀναγκαῖον	ὅσοις	ἔστι τι ἐναντίον, μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν
[15]	~ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία,	ὅσοις	τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν τι, οἷον
[8]	καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ ἄμεινον	τοῖς	ἀγαθοῖς ἢ τοῖς κακοῖς. ~Τί
[13]	εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ	τοῖς	Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι.
[41]	καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ ἐν	τοῖς	ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ δὲ περὶ
[59]	χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ καὶ	(τοῖς	ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ
[45]	ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ	τοῖς	ἄλλοις ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ ταύτης
[59]	καὶ λίθοις καὶ γῇ καὶ	τοῖς	ἄλλοις ζῴοις τε καὶ φυτοῖς
[40]	~ἔχειν, σοὶ μὲν οὖν καὶ	τοῖς	ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα βίου
[49]	~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν	τοῖς	ἄλλοις πᾶσι τοῦτο δὲ ἁπλῶς
[45]	κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον καὶ	τοῖς	ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις
[39]	μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ λόγοι	τοῖς	ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος
[39]	τἀνθρώπεια ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει	τοῖς	ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που μετὰ
[10]	τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ	τοῖς	~ἀνθρώποις, ἢ τά γε τοιαῦτα
[14]	τῆς ~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν παρέχει	τοῖς	ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ
[6]	ἴσως σοι ~φαίνεται εἰ τούτοις	τοῖς	ἀνθρώποις μὴ ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς
[49]	ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν	τοῖς	ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ
[42]	φθέγξασθαι ἤ τι ἄλλο ~ἐναντιωθῆναι	τοῖς	αὑτῆς μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι, ἔφη.
[39]	τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις,	τοῖς	αὐτοῖς τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν
[33]	τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι καὶ	τοῖς	~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός
[11]	τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε τινὰ	τοῖς	γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ πρὸς
[45]	ταῖς μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται,	~τοῖς	δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ οὕτω
[13]	τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις·	(τοῖς	δὲ πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει) εἴ
[41]	πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ	τοῖς	διὰ τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις
[8]	αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ	τοῖς	δικασταῖς βούλομαι ἤδη τὸν λόγον
[64]	~ἐπιμελούμενοι ὑμεῖς καὶ ἐμοὶ καὶ	τοῖς	ἐμοῖς καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν
[51]	ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι ἡ γένεσις	τοῖς	ἐναντίοις, ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν
[48]	μᾶλλον σκοπεῖν ἢ τὸν ἐν	(τοῖς)	ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ
[17]	μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα	τοῖς	ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα,
[6]	τοὺς ἀνθρώπους ἓν τῶν κτημάτων	τοῖς	θεοῖς ~εἶναι. Ἢ σοὶ οὐ
[66]	ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ που	τοῖς	θεοῖς ἔξεστί τε καὶ χρή,
[4]	τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ	~τοῖς	θέουσι διακελευόμενοι, καὶ ἐμοὶ οὕτω
[19]	τε καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν	τοῖς	ἴσοις; Ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως
[57]	παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν	τοῖς	κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε σώματος
[8]	πολὺ ἄμεινον τοῖς ἀγαθοῖς ἢ	τοῖς	κακοῖς. ~Τί οὖν, ἔφη ὁ
[60]	τόπον τὸν δὴ κάτω καλούμενον,	τοῖς	κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα (διὰ)
[43]	~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν	τοῖς	κατὰ τὸ σῶμα· ἢ οὔ;
[43]	φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον συγχωροῦσαν	τοῖς	κατὰ τὸ σῶμα πάθεσιν ἢ
[58]	γῆς. Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας ἐν	τοῖς	κοίλοις αὐτῆς λεληθέναι καὶ οἴεσθαι
[56]	τι λέγειν οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν	τοῖς	λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή τι
[22]	ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς τὸ ἀπιστεῖν	τοῖς	λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς
[48]	γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν ἐν	(τοῖς)	~λόγοις σκοπούμενον τὰ ὄντα ἐν
[13]	ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις μόνοις προσήκει,	τοῖς	μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε
[19]	τι τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν	τοῖς	ξύλοις τε καὶ οἷς νυνδὴ
[48]	~τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ πράγματα	τοῖς	ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν ~αἰσθήσεων
[30]	τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ	τοῖς	ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν
[15]	οὕτω, κἂν εἰ μὴ χρώμεθα	τοῖς	ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν
[65]	Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι ἐπὶ	~τοῖς	ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι. Καὶ
[13]	οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία	τοῖς	οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα προσήκει; ~Πάντως
[10]	οὖν πώποτέ τι τῶν τοιούτων	τοῖς	ὀφθαλμοῖς εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽
[40]	ἐκείνων διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως	τοῖς	παροῦσιν ἃ ἐγὼ λέγω δόξει
[40]	τὸν πρὸ τοῦ θανάτου ἧττον	τοῖς	παροῦσιν ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ
[49]	οὖν, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ πᾶσι	τοῖς	παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ
[40]	ἃ αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει	τοῖς	~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται. Καὶ ἐγώ
[4]	ὅτι οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ	~τοῖς	ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα
[9]	δοκεῖ γέ που, ὦ Σιμμία,	τοῖς	πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν ἡδὺ
[41]	τινὸς καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ	τοῖς	πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ
[61]	δ᾽ ἄρα ὄντα ἐν τούτοις	τοῖς	πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν
[38]	εἰς ἀπιστίαν καταβαλεῖν ~οὐ μόνον	τοῖς	προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ καὶ εἰς
[52]	δεξαμένην τὸ ~θερμόν, ὥσπερ ἐν	τοῖς	πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ
[37]	λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν	τοῖς	πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν.
[51]	μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν	τοῖς	πρόσθεν ἡμῖν λόγοις αὐτὸ τὸ
[43]	οὖν. ~Οὐκοῦν αὖ ὡμολογήσαμεν ἐν	τοῖς	πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν
[60]	δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις	τοῖς	ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται μέρος.
[50]	Σιμμίαν ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ ὡς	~τοῖς	ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ τὸ
[49]	~ἐῴης ἂν χαίρειν, παρεὶς ἀποκρίνασθαι	τοῖς	σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ δὲ ~δεδιὼς
[66]	ἕως ἄν σου βάρος (ἐν	τοῖς	~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ
[8]	ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι εἶναί τι	τοῖς	τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε καὶ
[9]	~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν ἐν	τοῖς	τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ (φιλόσοφος
[59]	ἀργύρῳ καὶ (τοῖς ἄλλοις αὖ	τοῖς	τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι,
[59]	ἀκοῇ καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι	τοῖς	τοιούτοις ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ
[36]	ἐν τοῖς φθόγγοις καὶ ἐν	τοῖς	τῶν δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι, τὰ
[36]	ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ τ᾽ ἐν	τοῖς	φθόγγοις καὶ ἐν τοῖς τῶν
[6]	λόγον. ὁ μὲν οὖν ἐν	ἀπορρήτοις	λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος, ὡς
[45]	τοῖς ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα	ἑκάστοις	προσγένηται, τότε δὴ τὸν ὀλίγον
[60]	τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν	ἑκάστοις	τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ γιγνομένη.
[60]	τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς	ἑκάστοις	ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε καὶ λίμνας
[45]	σαρξὶ σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς δὲ	ὀστοῖς	ὀστᾶ, καὶ οὕτω κατὰ τὸν
[53]	μόνον τρισὶν εἶναι ἀλλὰ καὶ	περιττοῖς.	~Πάνυ γε. ~Επὶ τὸ τοιοῦτον
[46]	νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ	αὐτοῖς	αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον
[12]	~μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι ἥκιστα	αὐτοῖς	ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ τῶνδε δὲ
[65]	πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ	αὐτοῖς,	δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας εὖ
[37]	ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν	αὐτοῖς	ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν
[45]	ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα αἰτία	αὐτοῖς	ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ
[59]	θεῶν ἄλση τε καὶ ἱερὰ	αὐτοῖς	εἶναι, ἐν ~οἷς τῷ ὄντι
[1]	ἄρξωνται τῆς θεωρίας, νόμος ἐστὶν	αὐτοῖς	ἐν τῷ ~χρόνῳ τούτῳ καθαρεύειν
[64]	καὶ τοῖς ἐμοῖς καὶ ὑμῖν	αὐτοῖς	ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν
[18]	ἔχει καίτοι εἰ μὴ ἐτύγχανεν	αὐτοῖς	~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος,
[62]	ἡ δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν	αὐτοῖς	ἐτάχθη. Οἳ δὲ δὴ ἂν
[43]	ποιητῇ ὁμολογοῖμεν οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν	αὐτοῖς.	~Ἔχει οὕτως, ἔφη. ~Εἶεν δή,
[12]	τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος	αὐτοῖς;	Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν καὶ
[59]	τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ ὥρας	αὐτοῖς	κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους
[13]	ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει	αὐτοῖς	~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν κρατεῖν ἄλλων
[15]	Ἔστι τι καὶ τοιόνδε ἐν	αὐτοῖς,	οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων πάντων τῶν
[53]	τῶν τριῶν ἰδέα ~κατάσχῃ, ἀνάγκη	αὐτοῖς	οὐ μόνον τρισὶν εἶναι ἀλλὰ
[52]	ἰδέαν ἣ ἂν τῇ ἐν	αὐτοῖς	οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης
[62]	τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ	~αὐτοῖς	ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται
[65]	μοι χαλεπαίνουσι καὶ καταρῶνται ~ἐπειδὰν	αὐτοῖς	παραγγείλω πίνειν τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων
[59]	θεῶν καὶ τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι	αὐτοῖς	πρὸς αὐτούς· καὶ ~τόν γε
[45]	~πλέονα εἶναι διὰ τὸ δύο	αὐτοῖς	προσεῖναι, καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ
[13]	γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως	αὐτοῖς	~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ πάθος
[3]	οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν	αὐτοῖς	τὰς κορυφάς, ~καὶ διὰ ταῦτα
[62]	βίαιόν τι πράξαντες, καὶ μεταμέλον	αὐτοῖς	τὸν ἄλλον βίον ~βιῶσιν, ἢ
[39]	~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς	αὐτοῖς	τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι,
[33]	ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι καὶ τοῖς	~αὐτοῖς	χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε
[33]	μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ ἀνάγκη	αὐτοῖς	χρῆσθαι, αὐτὴν δὲ εἰς αὑτὴν
[32]	εἰπόντες, οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται	αὐτοῖς	ὡς οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται,
[49]	πάντα κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ	αὑτοῖς	~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ
[25]	πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ	αὑτοῖς	οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος
[9]	οὖν πρῶτον μὲν ἐν τοῖς	τοιούτοις	δῆλός ἐστιν ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων
[59]	καὶ (τοῖς ἄλλοις αὖ τοῖς	τοιούτοις.	~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα
[59]	καὶ φρονήσει καὶ πᾶσι τοῖς	τοιούτοις	ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει
[39]	(κατανοῆσαι, ἔπειτα διὰ τὸ ~παραγίγνεσθαι	τοιούτοις	τισὶ λόγοις, τοῖς αὐτοῖς τοτὲ
[58]	ἄλλους ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι	τοιούτοις	τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ πανταχῇ
[19]	λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου ὄντος	τούτοις	ἢ ἀνομοίου; ~Πάνυ γε. ~Διαφέρει
[64]	ἔφη, ὦ Σώκρατες· τί δὲ	~τούτοις	ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ περὶ
[32]	Δία, ἦ δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι	τούτοις	μὲν ἅπασιν, ὦ Κέβης, ~ἐκεῖνοι
[13]	ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ	~τούτοις	μόνοις προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ
[49]	οὗ ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν	τούτοις	οὐκ ἔχεις ἄλλην τινὰ αἰτίαν
[37]	~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι	τούτοις	πάνυ πολὺ διαφέρειν. Τί οὖν,
[59]	τὴν δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι	τούτοις	τε ~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ
[6]	θαυμαστὸν ἴσως σοι ~φαίνεται εἰ	τούτοις	τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον αὐτοὺς
[61]	~τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα ἐν	τούτοις	τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα,
[59]	τοῖς ἄλλοις ζῴοις τε καὶ	φυτοῖς	~αἴσχη τε καὶ νόσους παρέχει.
[4]	τοὺς Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα οἷς	πρώτοις	ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης,
[11]	δόξαν ~τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως	φιλοσόφοις,	ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα
[6]	ἂν ~αὐτῷ καί, εἴ τινα	ἔχοις	τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ γ᾽
[59]	καὶ γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις	ζῴοις	τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε
[12]	ταῦτα ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ	ἐλπὶς	~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ
[12]	(ἅσμενοι ἐκεῖσε ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις	ἐλπίς	ἐστιν οὗ διὰ βίου ἤρων
[14]	νυνδὴ διῆλθες, ~πολλὴ ἂν εἴη	ἐλπὶς	καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες, ὡς
[62]	γὰρ τὸ ἆθλον καὶ ἡ	ἐλπὶς	~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν οὖν ταῦτα
[8]	ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽	εὔελπίς	εἰμι εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι
[8]	βίον θαρρεῖν μέλλων (ἀποθανεῖσθαι καὶ	εὔελπις	εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ
[8]	δώσων, ἐὰν δὲ δέῃ, καὶ	τρίς.	~Ἀλλὰ σχεδὸν μέν τι ᾔδη,
[8]	ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ	τρὶς	~πίνειν τούς τι τοιοῦτον ποιοῦντας.
[45]	εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν	χωρὶς	ἀλλήλων ἦν, ἓν ἄρα ~ἑκάτερον
[47]	ἐστιν στερεὰ καὶ ~διαφυὰς ἔχει	χωρὶς	ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα
[9]	καθ᾽ αὑτὸ τὸ ~σῶμα γεγονέναι,	χωρὶς	δὲ τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ
[9]	Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ τεθνάναι,	χωρὶς	μὲν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἀπαλλαγὲν
[21]	πρὶν εἶναι ἐν ἀνθρώπου εἴδει,	~χωρὶς	σωμάτων, καὶ φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ
[11]	καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ ἔσται	χωρὶς	τοῦ ~σώματος, πρότερον δ᾽ οὔ.
[2]	πάθος παρῆν καί τις ἀήθης	κρᾶσις	ἀπό τε τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη
[42]	ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ	ὑπόθεσις	ἦν, τὸ ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι;
[16]	ἐκ τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη	γένεσις	εἰς τοὺς ζῶντας αὕτη, τὸ
[17]	ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις εἴη ἡ	γένεσις	ἐκ τοῦ ἑτέρου μόνον ~εἰς
[51]	καὶ ἀτεχνῶς αὕτη εἶναι ἡ	γένεσις	τοῖς ἐναντίοις, ἐκ τῶν ~ἐναντίων;
[20]	ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ	μάθησις	ἀνάμνησις ἂν εἴη. ~Καὶ μάλα
[18]	γὰρ δὴ πῶς ἡ καλουμένη	μάθησις	~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν (σοι)
[18]	θαμὰ λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ	μάθησις	~οὐκ ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις
[41]	δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ	οἴησις,	τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον
[20]	ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ μάθησις	ἀνάμνησις	ἂν εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ
[18]	δὴ πῶς ἡ καλουμένη μάθησις	~ἀνάμνησίς	ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν (σοι) ἔγωγε,
[18]	ἦ δ᾽ ὅς, τὸ τοιοῦτον	ἀνάμνησίς	τίς ἐστι; Μάλιστα μέντοι ὅταν
[18]	μάθησις ~οὐκ ἄλλο τι ἢ	ἀνάμνησις	τυγχάνει οὖσα, καὶ κατὰ τοῦτον
[18]	ἡ λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν	~ἀνάμνησις·	ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν τις
[13]	οὗ δεῖ πάντα ταῦτα καταλλάττεσθαι,	φρόνησις,	(καὶ τούτου ~μὲν πάντα) καὶ
[27]	καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ πάθημα	φρόνησις	κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς καὶ
[13]	καὶ ἀνδρεία, καὶ αὐτὴ ἡ	φρόνησις	μὴ καθαρμός τις ᾖ. Καὶ
[15]	μὲν πράγματος καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ	αὔξησις	καὶ φθίσις, καὶ καλοῦμεν οὕτω
[15]	καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ	φθίσις,	καὶ καλοῦμεν οὕτω τὸ μὲν
[45]	αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν, ἡ	σχίσις,	τοῦ δύο γεγονέναι· ἐναντία γὰρ
[12]	μὲν οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Κάθαρσις	δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο
[13]	δ᾽ ἀληθὲς τῷ ~ὄντι ᾖ	(κάθαρσίς	τις τῶν τοιούτων πάντων καὶ
[12]	αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων,	~λύσις	καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ σώματος·
[12]	~Οὐκοῦν τοῦτό γε θάνατος ὀνομάζεται,	λύσις	καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος;
[16]	~ἀλλὰ ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ	φύσις;	Ἢ ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν
[58]	ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ	φύσις	ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι
[28]	μὲν δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι ἡ	φύσις	προστάττει, τῇ δὲ ἄρχειν καὶ
[2]	τί μοι πάθος παρῆν καί	τις	ἀήθης κρᾶσις ἀπό τε τῆς
[39]	τοτὲ δὲ μή, μὴ ἑαυτόν	τις	αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν,
[56]	ὡς οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά	τις	ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν
[56]	δή τι Σιμμίας ὅδε ἤ	τις	ἄλλος ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει
[30]	ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ	τις	ἂν ἅψαιτο καὶ ~ἴδοι καὶ
[57]	ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού	τις	ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ
[59]	ἡ γῆ αὐτὴ ~ἰδεῖν, εἴ	τις	ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι
[36]	τὸν λόγον τί φήσομεν, ἐάν	~τις	ἀξιοῖ κρᾶσιν οὖσαν τὴν ψυχὴν
[37]	καὶ οὐκ ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ	τις	(ἀπιστοίη αὐτῷ, ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν
[55]	ἀλλὰ τί ~κωλύει φαίη ἄν	τις,	ἄρτιον μὲν τὸ περιττὸν μὴ
[35]	καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ γε δή	τις	αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ
[43]	~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν φησί	τις	αὐτὴν (εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου
[3]	Κρίτωνα, Ὦ Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω	τις	αὐτὴν ~οἴκαδε ~Καὶ ἐκείνην μὲν
[57]	δόξειεν ~ἂν δεινὸς εἶναι, εἴ	τις	αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ
[49]	οὕτως ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ δέ	τις	αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο, χαίρειν
[10]	τὸ ~σῶμα ἢ οὔ, ἐάν	τις	αὐτὸ ἐν τῇ ζητήσει (κοινωνὸν
[58]	ἔσχατον τὸν ἀέρα· ἐπεί, εἴ	τις	αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι ἢ
[41]	σύνοιδα οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν	τις	αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα
[1]	τοῦτο, ὦ (Φαίδων) ~(Φαίδων) ~Τύχη	τις	αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν
[46]	ἂν ~βέλτιστα ἔχῃ· εἰ οὖν	τις	βούλοιτο τὴν αἰτίαν εὑρεῖν περὶ
[36]	~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα ἁρμονία	τις,	δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ
[36]	καὶ διαρρήξῃ τὰς χορδάς, εἴ	τις	διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ
[47]	διὸ δὴ καὶ ὁ μέν	τις	δίνην ~περιτιθεὶς τῇ γῇ ὑπὸ
[3]	~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν δέ	τις	διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ λαμβάνῃ,
[35]	διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ μή	τις	δύναιτο ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ
[17]	~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά	τις	εἴη ἡ γένεσις ἐκ τοῦ
[51]	Κέβης, οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί	τις	εἶπε τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις
[7]	εὐθέως ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν	τις	εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, ἀλλὰ
[11]	ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός	τις	ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ τοῦ ~λόγου
[58]	γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ	τις	ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ
[45]	~τεθῆναι. Οὐδέ γε ὡς ἐάν	τις	ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι
[18]	ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν	τις	ἐπὶ τὰ διαγράμματα ἄγῃ ἢ
[55]	ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε	τις	ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει
[18]	δ᾽ ὅς, τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς	τίς	ἐστι; Μάλιστα μέντοι ὅταν ~τις
[13]	ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία	τις	ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ καὶ
[13]	αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ καθαρμός	τις	ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ οἱ
[10]	μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ	τις	ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα αὐτὴ
[44]	Σωκράτης, μὴ μέγα λέγε, μή	τις	ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν λόγον
[11]	δ᾽ ~ἔσχατον πάντων ὅτι, ἐάν	τις	ἡμῖν καὶ σχολὴ γένηται ἀπ᾽
[18]	~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν	τις	ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ
[10]	οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία, εἴπερ	τις	(καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος τοῦ
[1]	~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ	τις,	καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι πάλαι
[24]	ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι	τις	καὶ ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις
[36]	δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας ἄν	τις	καὶ λύρας τε καὶ ~χορδῶν
[37]	ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ	τις	καὶ πλέον ἔτι τῷ λέγοντι
[5]	οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ ἄν	τις	καὶ ποιοῖ ἄλλο ἐν τῷ
[39]	καὶ ὅταν τοῦτο πολλάκις πάθῃ	τις	καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα οὓς
[29]	συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν	τις	καὶ χαριέντως ~ἔχων τὸ σῶμα
[18]	ὅτι ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐάν	τις	~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα
[47]	καλεῖν λίαν ἄτοπον· εἰ δέ	τις	λέγοι ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ
[37]	ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα, καί	τις	λέγων αὐτὰ ταῦτα περὶ αὐτῶν
[47]	~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ	τις	λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα ὅσα
[15]	οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν ἔστι	τις	λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν
[39]	οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν	τις	μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι ἢ
[24]	~ἄλλως τε καὶ ὅταν τύχῃ	τις	μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν
[17]	γίγνοιτο, τὰ δὲ ζῶντα ~θνῄσκοι,	τίς	μηχανὴ μὴ οὐχὶ πάντα καταναλωθῆναι
[49]	σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν	τίς	μοι λέγῃ (δι᾽ ὅτι καλόν
[6]	~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας τέ	τίς	μοι φαίνεται καὶ οὐ ῥᾴδιος
[1]	ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε	τις	ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν
[33]	ἔπαθεν ἀπ᾽ ~(αὐτῶν ὧν ἄν	τις	οἰηθείη, οἷον ἢ νοσήσας ἤ
[35]	πρὶν ἂν πανταχῇ σκοπῶν ἀπείπῃ	τις,	~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν
[2]	ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ	τις	παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι
[37]	ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν	τις	περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου ἀποθανόντος
[39]	ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν	τις	πιστεύσῃ ~λόγῳ τινὶ ἀληθεῖ εἶναι
[45]	ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν ἑνί	τις	προσθῇ ἕν, ἢ ~τὸ ἓν
[2]	ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ	τις	~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ δὴ
[2]	σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή	τίς	σοι ~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων)
[49]	τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι μή	τίς	σοι ἐναντίος λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν
[33]	ὅσον δύναται, λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν	τις	σφόδρα ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ (ἢ
[36]	συγγενῆ. Ἐπειδὰν οὖν ἢ κατάξῃ	τις	τὴν λύραν ἢ ~διατέμῃ καὶ
[18]	ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου, εἴ	τίς	τι ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο
[19]	γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί	τίς	τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε
[18]	δὲ τίνα τρόπον; Τόνδε. ἐάν	τίς	τι ἕτερον ἢ ~ἰδὼν ἢ
[62]	ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ	τίς	τι ἠδίκηκεν, τῶν τε εὐεργεσιῶν
[19]	ἔφη, ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν	τίς	τι ἰδὼν ἐννοήσῃ ὅτι βούλεται
[49]	σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο εἴ	τίς	τινα φαίη ἕτερον ἑτέρου τῇ
[65]	Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω	τις	τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ
[18]	τίς ἐστι; Μάλιστα μέντοι ὅταν	~τις	τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα ἃ
[12]	καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ ἄρα	τις	τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ λαβὼν
[13]	ἀληθὲς τῷ ~ὄντι ᾖ (κάθαρσίς	τις	τῶν τοιούτων πάντων καὶ ἡ
[37]	λέγει ὁ Σιμμίας. Εἰ οὖν	τις	ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί οὐκ
[45]	γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε	τις	φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας σμικρῷ
[42]	θεμένων ψυχὴν ἁρμονίαν εἶναι τί	τις	φήσει ταῦτα ὄντα εἶναι ἐν
[13]	οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά	τις	φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ που
[44]	πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ τι ἕξει	τις	χρήσασθαι τῷ λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ
[49]	διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν ὑποθέμενος	ἥτις	τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, (ἕως
[49]	εἷς περὶ τούτου λόγος οὐδὲ	φροντίς·	~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ
[1]	ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν	ὅστις	ἂν ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι
[51]	τις εἶπε τῶν παρόντων ἀκούσας	ὅστις	δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς μέμνημαι
[63]	~περὶ τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ (ἄνδρα	ὅστις	ἐν τῷ βίῳ τὰς μὲν
[10]	ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα	ὅστις	ὅτι μάλιστα αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ
[24]	τις καὶ ἐν ἡμῖν παῖς	ὅστις	τὰ ~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον οὖν
[33]	μεστὴ ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων	σκέψις,	~ἀπάτης δὲ ἡ διὰ τῶν
[10]	μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ μήτε	ὄψις	μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή,
[10]	λέγω· ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα	ὄψις	τε καὶ ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις,
[50]	Σωκράτους φῇς μείζω εἶναι, (Φαίδων)	ος	δὲ ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽ εἶναι
[39]	δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽	ὅς,	αἰσχρόν, καὶ δῆλον ὅτι ἄνευ
[10]	ὀφθαλμοῖς εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽	ὅς.	~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν
[66]	εἶναι πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽	ὅς·	ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ που τοῖς
[26]	θῶμεν. ~(Φέρε δή, ἦ δ᾽	ὅς,	ἄλλο τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ
[42]	ἔφη. ~Ἢ οὐχί, ἦ δ᾽	ὅς,	ἂν μὲν μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ
[51]	~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δ᾽	ὅς,	ἁπλῶς τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ
[45]	τούτων του τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι,	ὅς	γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ
[31]	τὰ τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽	ὅς,	δῆλα δὴ καὶ τἆλλα ᾗ
[53]	λέγεις. ~Βούλει οὖν, ἦ δ᾽	ὅς,	ἐὰν οἷοί τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα
[58]	ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ᾽	ὅς,	ἐγὼ ὡς πρῶτον μέν, εἰ
[19]	ἔφη. ~Σκόπει δή, ἦ δ᾽	ὅς,	εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει. φαμέν
[16]	~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽	ὅς,	εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ
[16]	ἔφη. ~Τί δέ, ἦ δ᾽	ὅς,	ἐκ τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον, ἔφη,
[52]	Κέβης. ~Οὐδὲ μήν, ἦ δ᾽	ὅς,	ἐναντίον γέ ἐστι δυὰς τριάδι.
[17]	ἔφη. ~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ δ᾽	ὅς,	ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον
[13]	~Εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽	ὅς,	ἐννοῆσαι τήν γε τῶν ἄλλων
[18]	ἔφη. ~Τί δέ; ἦ δ᾽	ὅς·	ἔστιν ἵππον γεγραμμένον ἰδόντα καὶ
[49]	ἔφη. ~Οὐ τοίνυν, ἦ δ᾽	ὅς,	ἔτι μανθάνω οὐδὲ δύναμαι τὰς
[19]	οὖν. ~Τί δέ; ἦ δ᾽	ὅς·	ἦ πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ
[10]	ἔφη. ~Πότε οὖν, ἦ δ᾽	ὅς,	ἡ ψυχὴ τῆς ἀληθείας ἅπτεται;
[36]	ἱκανῶς. ~Ταύτῃ ἔμοιγε, ἦ δ᾽	ὅς,	ᾗ δὴ καὶ περὶ ἁρμονίας
[6]	ὁ Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽	ὅς,	καὶ σὺ ἂν τῶν σαυτοῦ
[12]	~σώματος; ~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽	ὅς.	~Λύειν δέ γε αὐτήν, ὥς
[38]	ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου	ὅς	με πείσει ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος
[48]	~Ἔδοξε τοίνυν μοι, ἦ δ᾽	ὅς,	μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ
[39]	ἐγώ. ~(Μὴ γενώμεθα, ἦ δ᾽	ὅς,	μισόλογοι, ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι·
[33]	ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽	ὅς,	οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι ~παραλαβοῦσα αὐτῶν
[50]	~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽	ὅς,	ὁμολογεῖς τὸ τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν
[18]	λέγειν. ~(Τῇδ᾽ ἔγωγε, ἦ δ᾽	ὅς.	Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου, εἴ τίς
[41]	Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν, ἦ δ᾽	ὅς,	ὅτι ταῦτά σοι συμβαίνει λέγειν,
[13]	ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ δ᾽	ὅς,	ὅτι τὸν θάνατον ἡγοῦνται πάντες
[5]	πείσεται. ~Τί δέ; ἦ δ᾽	ὅς,	οὐ φιλόσοφος Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ,
[19]	~Διαφέρει δέ γε, ἦ δ᾽	ὅς,	οὐδέν· ἕως ἂν ἄλλο ἰδὼν
[12]	μέντοι νὴ Δία, ἦ δ᾽	ὅς.	~Οὐκοῦν ἱκανόν σοι τεκμήριον, ἔφη,
[42]	καὶ καλῶς δοκεῖ, ἦ δ᾽	ὅς,	οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν (ἂν
[8]	Σιμμίας. ~Φέρε δή, ἦ δ᾽	ὅς,	πειραθῶ πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι
[41]	οὔ. ~Τί οὖν, ἦ δ᾽	ὅς,	περὶ ἐκείνου τοῦ λόγου λέγετε
[52]	λέγεις. ~Ἔστιν ἄρα, ἦ δ᾽	ὅς,	περὶ ἔνια τῶν τοιούτων, ὥστε
[39]	ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽	ὅς,	περὶ τῶν σφόδρα σμικρῶν καὶ
[19]	ἔστιν; ~Πάνυ γε, ἦ δ᾽	ὅς.	~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην;
[16]	ἔφη. ~Πῶς οὖν, ἦ δ᾽	ὅς,	ποιήσομεν; Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν
[41]	Σιμμίας. ~Καὶ μήν, ἦ δ᾽	ὅς,	πρέπει γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ
[15]	τοίνυν κατ᾽ ἀνθρώπων, ἦ δ᾽	ὅς,	σκόπει μόνον τοῦτο, εἰ βούλει
[27]	ἄν μοι δοκεῖ, ἦ δ᾽	ὅς,	συγχωρῆσαι, ὦ Σώκρατες, ἐκ ταύτης
[49]	ἔγωγε, ἔφη. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽	ὅς,	τὰ δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν
[50]	ἠρώτα, Εἰ δή, ἦ δ᾽	ὅς,	ταῦτα οὕτως ~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ,
[19]	ταὐτὸν ἄρα ἐστίν, ἦ δ᾽	ὅς,	ταῦτά τε τὰ ἴσα καὶ
[15]	~Πάνυ μὲν οὖν, ἦ δ᾽	ὅς.	~(Τί οὖν; ἔφη, τῷ ζῆν
[18]	ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ δ᾽	ὅς,	τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς ἐστι;
[32]	μέντοι μὰ Δία, ἦ δ᾽	ὅς.	Τοιγάρτοι τούτοις μὲν ἅπασιν, ὦ
[58]	~πρῶτον μὲν τοίνυν, ἦ δ᾽	ὅς,	τοῦτο πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς γε,
[43]	ἔφη. ~Τί δέ; ἦ δ᾽	ὅς·	τῶν ἐν ἀνθρώπῳ πάντων ἔσθ᾽
[54]	~Πῶς γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽	ὅς.	~Ψυχὴ ἄρα ὅτι ἂν αὐτὴ
[64]	Εὖ γὰρ ἴσθι, ἦ δ᾽	~ὅς,	ὦ ἄριστε Κρίτων, τὸ μὴ
[55]	Σώκρατες. ~Τί οὖν, ἦ δ᾽	ὅς,	ὦ Κέβης; εἰ τῷ ἀναρτίῳ
[37]	λόγου. ~Ἀλλ᾽ ἄγε, ἦ δ᾽	ὅς,	ὦ Κέβης, λέγε, τί ἦν
[42]	ἁρμονία. ~Τί δέ, ἦ δ᾽	ὅς,	ὦ Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ σοι
[54]	ἔφη. ~Ἀποκρίνου δή, ἦ δ᾽	ὅς,	ᾧ ἂν τί ἐγγένηται σώματι
[49]	οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽	ὅς,	ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽
[35]	διὰ τὴν παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ	ὃς	ἀκούσας ἐγέλασέν τε ἠρέμα καί
[13]	τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι	ὃς	ἂν ἀμύητος καὶ ἀτέλεστος εἰς
[10]	ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ ὧδε ἔχει·	ὃς	ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα
[37]	~θαρροῦντι μὴ οὐκ ἀνοήτως θαρρεῖν,	ὃς	ἂν μὴ ἔχῃ ἀποδεῖξαι ὅτι
[61]	καταντικρὺ καὶ ἐναντίως ῥέων Ἀχέρων,	ὃς	δι᾽ ἐρήμων τε τόπων ~(ῥεῖ
[12]	ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ	ὃς	ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν
[66]	τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει. ~Καὶ	ὃς	λαβὼν καὶ μάλα ἵλεως, ὦ
[37]	παρέχει) ~Λέγω δή, ἦ δ᾽	ὃς	ὁ Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται
[18]	μέν (σοι) ἔγωγε, ἦ δ᾽	ὃς	ὁ Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ δὲ
[56]	ἀκοῦσαι. ~Ἀλλὰ μήν, ἦ δ᾽	ὃς	ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽ αὐτὸς ἔχω
[25]	~Οὐκοῦν τοιόνδε τι, ἦ δ᾽	ὃς	ὁ Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι
[14]	γ᾽ ἂν οἶμαι, ἦ δ᾽	ὃς	ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν τινα νῦν
[44]	ἔφη. ~Εἶεν δή, ἦ δ᾽	ὃς	ὁ Σωκράτης, τὰ μὲν Ἁρμονίας
[66]	ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ	ὃς	τὰ ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ
[49]	μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ που	φόβος.	~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί δέ;
[19]	γε ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ	λόγος.	~Ἀλλὰ μὲν δὴ ἔκ γε
[18]	δέομαι ~παθεῖν περὶ οὗ ὁ	λόγος,	ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν γε ἐξ
[49]	οἶμαι μή τίς σοι ἐναντίος	λόγος	ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ μείζονά
[41]	περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως	λόγος	δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται.
[42]	καὶ πάσχειν (ἂν ταῦτα ὁ	~λόγος	εἰ ὀρθὴ ἡ ὑπόθεσις ἦν,
[37]	ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ ὁ	λόγος	εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν τοῖς
[22]	~εἰς καλόν γε καταφεύγει ὁ	λόγος	εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι τήν
[41]	ἀπόλλυται. οὗτος οὖν σοι ὁ	λόγος	ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη
[38]	~εἴην καί με διαφεύγοι ὁ	λόγος,	ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι,
[37]	Τί οὖν, ἂν φαίη ~ὁ	λόγος,	ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς ἀποθανόντος
[40]	ἔχει περὶ ~ὧν ἂν ὁ	λόγος	ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ
[20]	περὶ τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ	λόγος	ἡμῖν μᾶλλόν τι ἢ καὶ
[15]	Παλαιὸς μὲν οὖν ἔστι τις	λόγος	~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν ἐνθένδε
[49]	ἴσως οὐδὲ εἷς περὶ τούτου	λόγος	οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ
[18]	αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς	λόγος,	οὐκ ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν
[38]	καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου ὁ	λόγος	οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ
[22]	ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ	λόγος	οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ- Ἆρ᾽
[11]	φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ	λόγος	~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ. Εἰ
[38]	ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ	λόγος	~τελευτήσῃ καὶ μὴ δυνώμεθα αὐτὸν
[6]	ἐν ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν	~λόγος,	ὡς ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν
[52]	περιττοῦ, ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς	τριάδος;	Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ
[52]	πολλά. ~σκόπει δὲ περὶ τῆς	τριάδος.	Ἆρα οὐ δοκεῖ σοι τῷ
[61]	ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς	Ἀχερουσιάδος	λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι·
[49]	τὰ μέλλοντα δύο ἔσεσθαι, καὶ	μονάδος	ὃ ἂν μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι,
[49]	γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ τὴν τῆς	δυάδος	μετάσχεσιν, καὶ δεῖν τούτου ~μετασχεῖν
[18]	διανοίᾳ ἔλαβον τὸ εἶδος τοῦ	παιδὸς	οὗ ἦν ἡ λύρα; τοῦτο
[52]	ὥστε μὴ μόνον αὐτὸ τὸ	εἶδος	~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ ὀνόματος εἰς
[37]	καὶ πρὶν εἰς τόδε τὸ	εἶδος	ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ
[46]	ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο	εἶδος.	Καὶ ~δὴ καὶ περὶ ἡλίου
[56]	καὶ αὐτὸ τὸ τῆς ζωῆς	εἶδος	καὶ εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν
[49]	σοι ἐπιδείξασθαι τῆς αἰτίας τὸ	εἶδος	ὃ πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι ~πάλιν
[59]	ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι	εἶδος	παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν τῇ τῶν
[59]	ποικιλίᾳ, ὥστε ἕν τι αὐτῆς	εἶδος	συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν δὲ
[41]	ψυχὴν πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου	εἶδός	τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι
[18]	~ἐν τῇ διανοίᾳ ἔλαβον τὸ	εἶδος	τοῦ παιδὸς οὗ ἦν ἡ
[12]	νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ ἀγαθῆς	ἐλπίδος	~γίγνεται καὶ ἄλλῳ ἀνδρὶ ὃς
[12]	μετελθεῖν, ὑπὸ ταύτης ἀγόμενοι τῆς	ἐλπίδος,	τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί τε ἐκεῖ
[47]	τὸ χεῖρον. ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς	ἐλπίδος,	ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ
[58]	(τοὺς μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ	Φάσιδος	ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ
[45]	ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι, ἡ	σύνοδος	τοῦ πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ
[41]	~Οὗτος τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ	συνῳδός·	ἀλλ᾽ ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν
[35]	δ᾽ ἄνθρωποι διὰ τὸ αὑτῶν	δέος	τοῦ ~θανάτου καὶ τῶν κύκνων
[11]	ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ	θεὸς	αὐτὸς ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω
[3]	μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ	θεὸς	βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ
[13]	ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν	θεὸς	ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον, ὡς ἐμοὶ
[6]	ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ	θεὸς	ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν νῦν
[29]	καὶ φρόνιμον ~θεόν, οἷ, ἂν	θεὸς	θέλῃ, αὐτίκα καὶ τῇ ἐμῇ
[56]	φθορὰν δέξεται. ~Ὁ δέ γε	θεὸς	οἶμαι, ἔφη ὁ Σωκράτης, καὶ
[2]	θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου	ἔλεος	εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ
[45]	Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,	νέος	ὢν θαυμαστῶς ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης
[17]	ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ	~πάθος	ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα;
[39]	ἔφη, οἰκτρὸν ἂν εἴη τὸ	πάθος,	εἰ ὄντος δή τινος ~ἀληθοῦς
[39]	ἔφη. ~Ἀλλὰ πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι	πάθος	μὴ πάθωμεν. ~Τὸ ποῖον; ἦν
[2]	ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι	πάθος	παρῆν καί τις ἀήθης κρᾶσις
[25]	τινὶ ἄρα προσήκει τοῦτο τὸ	πάθος	πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ
[43]	καὶ ψάλλοιτο καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν	πάθος	πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι
[13]	αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ	πάθος	τὸ περὶ ταύτην τὴν εὐήθη
[50]	ὁ Σωκράτης πρὸς τὸ ἐκείνου	μέγεθος;	~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ γε αὖ ὑπὸ
[50]	ὁ Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι	μέγεθος	ἔχει ὁ (Φαίδων) πρὸς τὴν
[50]	ἐν τῷ Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ	μέγεθος	καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ,
[50]	φαίνεται ~οὐ μόνον αὐτὸ τὸ	μέγεθος	οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα μέγα καὶ
[50]	~ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν ἡμῖν	μέγεθος	οὐδέποτε προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν οὐδ᾽
[50]	σμικρότητα ὑπέχων, ~τῷ δὲ τὸ	μέγεθος	τῆς σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον. Καὶ
[49]	διὰ τοῦτο μεῖζον, διὰ τὸ	μέγεθος,	τὸ δὲ ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ
[49]	μὴ πλήθει καὶ διὰ τὸ	πλῆθος;	~Καὶ τὸ δίπηχυ τοῦ πηχυαίου
[43]	πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν Ὀδυσσέα·	~στῆθος	δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ·
[18]	ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ	ὀρθὸς	λόγος, οὐκ ἂν οἷοί τ᾽
[3]	ἥκειν ὡς ~πρῳαίτατα εἰς τὸ	εἰωθός.	Καὶ ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν
[2]	~(Ναί, Σιμμίας τέ γε ὁ	Θηβαῖος	καὶ Κέβης καὶ Φαιδώνδης καὶ
[15]	τῶν ἀνθρώπων εἴτε καὶ οὔ.	Παλαιὸς	μὲν οὖν ἔστι τις λόγος
[58]	δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ	βίος	μοι δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ
[42]	ἔφη. ~Φέρε δή, ἔφη, πρὸς	Διός·	λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν
[38]	ἡ ψυχή. Λέγε οὖν πρὸς	Διὸς	πῇ ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε τὸν
[6]	τίς μοι φαίνεται καὶ οὐ	ῥᾴδιος	διιδεῖν· οὐ ~μέντοι ἀλλὰ τόδε
[65]	Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς, Ὡς	ἀστεῖος,	ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ
[46]	λαβὼν τὰς βίβλους ὡς τάχιστα	οἷός	τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς
[47]	ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν	οἷός	τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ δόξαντά
[66]	ἔτι πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ	οἷός	τ᾽ ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα,
[1]	ἂν ἡμῖν σαφές τι ἀγγεῖλαι	οἷός	τ᾽ ἦν περὶ τούτων, πλήν
[47]	εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν	οἷός	τε ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν
[58]	μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν	οἷός	τε εἴην, ἅμα δέ, εἰ
[38]	δύο λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς	οἷός	τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ,
[21]	οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως	οἷός	τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα
[14]	τινα νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ	κωμῳδοποιὸς	εἴη, ὡς ἀδολεσχῶ καὶ οὐ
[46]	ὁ διακοσμῶν τε καὶ ~πάντων	αἴτιος,	ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην
[49]	φοβούμενος οἶμαι μή τίς σοι	ἐναντίος	λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ
[61]	κατὰ τῆς γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ	~ἐναντίος	τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ ἀπαντᾷ ἐν
[61]	~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς τὸν Τάρταρον	ἐναντίος	τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ
[66]	βαρύνεσθαι ἔφη τὰ σκέλη, κατεκλίνη	ὕπτιος	οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος
[52]	τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν	ἄρτιός	ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ;
[53]	τοῦ ἀρτίου τὰ τρία. ~Ἄμοιρα.	~Ἀνάρτιος	ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ
[60]	ἐν Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ	~ῥύακος	πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ αὐτὸς
[16]	ζῶντος τί τὸ γιγνόμενον; ~Τὸ	τεθνηκός,	ἔφη. ~Τί δέ, ἦ δ᾽
[63]	ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ	~τραγικός,	ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί
[4]	λόγους, ~καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ	μυθολογικός,	διὰ ταῦτα δὴ οὓς προχείρους
[2]	πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς	εἰκὸς	ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει,
[39]	~Εἰκός γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.	~Εἰκὸς	γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν
[39]	καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι;	~Εἰκός	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς
[30]	ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ ὁρῶνται.	~Εἰκός	γε, ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι,
[25]	καὶ ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα	εἰκὸς	εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ
[31]	γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας μετρίους.	~Εἰκός.	~Εἰς δέ γε θεῶν γένος
[31]	εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ	εἰκός,	εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽
[31]	γένη (καὶ τῶν τοιούτων θηρίων	~εἰκὸς	ἐνδύεσθαι. ἢ οὐκ οἴει; ~Πάνυ
[31]	δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι τούτους	εἰκός	ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν ἀφικνεῖσθαι
[7]	τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽	εἰκός,	ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό γε
[7]	οὕτως, ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι	εἰκὸς	ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς
[31]	οὐκ οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν	εἰκὸς	λέγεις. ~Τοὺς δέ γε ἀδικίας
[30]	ὁρῶνται. ~Εἰκός γε, ὦ Σώκρατες.	~Εἰκὸς	μέντοι, ὦ Κέβης· καὶ οὔ
[11]	τοῦ σώματος ἀφροσύνης, ὡς τὸ	~εἰκὸς	μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ
[14]	~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε	εἰκὸς	οὕτως ἔχειν εἴτε μή; ~Ἐγὼ
[63]	ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν	~καλὸς	γὰρ ὁ κίνδυνος καὶ χρὴ
[45]	~τούτων μὲν οὐδέν, ὁ δ᾽	ἐγκέφαλός	ἐστιν ὁ τὰς αἰσθήσεις παρέχων
[3]	τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε ~τὸ	σκέλος	καὶ ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ
[23]	καὶ αὐτῇ τοῦ εἶναι τοῦτο	τέλος	ᾖ. Τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι
[23]	ἢ πρὶν ~γενέσθαι, εἰ μέλλει	τέλος	ἡ ἀπόδειξις ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν,
[9]	πρῶτον μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις	δῆλός	ἐστιν ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι
[38]	πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς,	ἔνδηλός	τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ,
[58]	σήραγγες δὲ καὶ ἄμμος καὶ	πηλὸς	ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου
[2]	Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης)	~Ἄλλος	δέ τις παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν
[57]	καὶ μείναντας ὃν χρὴ χρόνον	ἄλλος	δεῦρο ~πάλιν ἡγεμὼν κομίζει ἐν
[2]	πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε καὶ	ἄλλος.	Διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ
[56]	τι Σιμμίας ὅδε ἤ τις	ἄλλος	ἔχει λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ
[10]	ὦ Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ)	ἄλλος	ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς,
[59]	~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν τὸ	κάλλος,	τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν δὲ
[2]	Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ	Κριτόβουλος	καὶ ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ
[35]	~Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι	ὁμόδουλός	τε εἶναι τῶν κύκνων καὶ
[61]	τὴν λίμνην ἣν ~ποιεῖ ὁ	ποταμὸς	ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν
[61]	τῶν ζῴων γενέσεις. τρίτος δὲ	~ποταμὸς	τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ
[58]	ὁ βίος μοι δοκεῖ ὁ	ἐμός,	ὦ Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ
[24]	παίδων, μὴ ὡς ἀληθῶς ὁ	ἄνεμος	~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος
[2]	~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽	ἔρημος	ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ
[57]	μὲν οὖν κοσμία ~τε καὶ	φρόνιμος	ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ οὐκ
[13]	τυγχάνει ὢν καὶ ~φιλοχρήματος καὶ	φιλότιμος,	ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων ἢ
[58]	οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ καὶ	ἄμμος	καὶ πηλὸς ἀμήχανος καὶ ~βόρβοροί
[1]	Ἐπειδὰν οὖν ἄρξωνται τῆς θεωρίας,	νόμος	ἐστὶν αὐτοῖς ἐν τῷ ~χρόνῳ
[13]	καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ	καθαρμός	τις ᾖ. Καὶ ~κινδυνεύουσι καὶ
[12]	ἐστιν τῶν φιλοσόφων, ~λύσις καὶ	χωρισμὸς	ψυχῆς ἀπὸ σώματος· ἢ οὔ;
[12]	γε θάνατος ὀνομάζεται, λύσις καὶ	χωρισμὸς	ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος; ~Παντάπασί γε,
[61]	ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ καλούμενος	Ὠκεανός	ἐστιν, ~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ
[38]	πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα	πιθανὸς	ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης ἔλεγε
[62]	ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος	ἱκανὸς	ἐν τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων
[58]	ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀληθῶς	οὐρανὸς	καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς (καὶ
[61]	δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον οἷον ὁ	(κυανός,	ὃν δὴ ἐπονομάζουσι Στύγιον, καὶ
[45]	δὴ καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν·	~ὑπερήφανος	γάρ μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι
[58]	δὲ καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς	ἀμήχανος	καὶ ~βόρβοροί εἰσιν, ὅπου ἂν
[49]	γ᾽ ἔφη. ~Τί δέ; Ἑνὶ	ἑνὸς	προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι
[37]	ἀνερωτῴη πότερον πολυχρονιώτερόν ἐστι τὸ	~γένος	ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ
[31]	πάλιν ἀφικνεῖσθαι πολιτικὸν καὶ ~ἥμερον	γένος,	ἤ που μελιττῶν ἢ σφηκῶν
[31]	ταὐτόν γε ~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον	γένος,	καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας
[32]	~Εἰκός. ~Εἰς δέ γε θεῶν	γένος	μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ παντελῶς (καθαρῷ
[38]	τὰ ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ	οὐδενὸς	ἄξιοι εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ
[65]	γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ ~φειδόμενος	οὐδενὸς	ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη,
[39]	μισεῖ τε πάντας καὶ ἡγεῖται	οὐδενὸς	οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι τὸ ~παράπαν.
[39]	μόνοι ὅτι οὔτε τῶν πραγμάτων	οὐδενὸς	οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε
[6]	ποιεῖν· σαφὲς ~δὲ περὶ αὐτῶν	οὐδενὸς	πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι
[37]	πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ	~ὑφηνάμενος	ἐκείνων μὲν ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν
[37]	παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς	ὑφηνάμενος	ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ οὐκ
[50]	ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ	δεξάμενος	καὶ ὑπομείνας τὴν σμικρότητα, καὶ
[63]	τε ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον	ἡγησάμενος	ἀπεργάζεσθαι, τὰς δὲ περὶ τὸ
[66]	δακρύων, καὶ δὴ καὶ τότε	ἀναβρυχησάμενος	κλάων καὶ ~ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα
[21]	σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ	ἐπιστάμενος	~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι ἂν
[45]	ἐπισχὼν καὶ πρὸς ἑαυτόν τι	~σκεψάμενος,	Οὐ φαῦλον πρᾶγμα, ἔφη, ὦ
[66]	~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα, ὥστε	ἐγκαλυψάμενος	ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ
[66]	περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ	~ἐκκαλυψάμενος	ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν ὃ δὴ
[58]	ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης	ἀφιγμένος	μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ
[33]	ὡς ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ	δεδεμένος	συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ
[10]	ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε τιν᾽ ὄψιν	παρατιθέμενος	ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε (τινὰ)
[42]	ἄττ᾽ ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο	ὑποθέμενος.	~(Ἀλλὰ προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν μᾶλλον
[49]	πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων,	ὑποθέμενος	~εἶναί τι καλὸν αὐτὸ καθ᾽
[48]	δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα, καὶ	ὑποθέμενος	ἑκάστοτε λόγον ὃν ἂν κρίνω
[49]	ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν	ὑποθέμενος	ἥτις τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο,
[38]	Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ	καθήμενος	(παρὰ τὴν κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου
[41]	ἃ ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι	~μεμνημένος.	Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι,
[66]	ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς (ἑταίρου	~ἐστερημένος	εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι
[22]	ἄλλως ἂν ὁ λόγος οὗτος	εἰρημένος	εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει,
[6]	ὁ μὲν οὖν ἐν ἀπορρήτοις	λεγόμενος	περὶ αὐτῶν ~λόγος, ὡς ἔν
[64]	εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ νυνὶ	διαλεγόμενος	καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων,
[49]	ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς ἀρχῆς	~διαλεγόμενος	καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων,
[65]	ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ	~φειδόμενος	οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι,
[5]	σκέλη ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ	καθεζόμενος	~οὕτως ἤδη τὰ λοιπὰ διελέγετο.
[46]	ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ	λογιζόμενος	ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς
[3]	καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης	ἀνακαθιζόμενος	εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ τε
[38]	ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο	ἀχθόμενος	ἢ οὔ, ἀλλὰ πρᾴως ἐβοήθει
[13]	κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε	ἀφικόμενος	μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ
[3]	ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς	βουλόμενος	αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ
[50]	~Συνέφη. ~Λέγω δὴ τοῦδ᾽ ἕνεκα,	βουλόμενος	δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ
[56]	~νῦν παρόντα, περὶ τῶν τοιούτων	βουλόμενος	ἤ τι εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι.
[4]	Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ	βουλόμενος	οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος
[7]	αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος	γενόμενος.	~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽
[58]	ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι ἢ πτηνὸς	~γενόμενος	ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ
[2]	~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον	παραγενόμενος.	Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα
[38]	πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ τότε	παραγενόμενος.	(Τὸ μὲν οὖν ἔχειν ὅτι
[10]	εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος ὁ	τευξόμενος	τοῦ ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ
[47]	θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ ἑταῖρε, ᾠχόμην	φερόμενος,	ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ
[57]	τε καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε	τεκμαιρόμενος	λέγω. Ἡ μὲν οὖν κοσμία
[40]	ἧττον τοῖς παροῦσιν ἀηδὴς ἔσομαι	ὀδυρόμενος,	~ἡ δὲ ἄνοιά μοι αὕτη
[46]	(ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι	ποθεσόμενος	αἰτίας ἄλλο εἶδος. Καὶ ~δὴ
[46]	περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην ὡσαύτως	πευσόμενος,	καὶ σελήνης ~καὶ τῶν ἄλλων
[63]	τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν (ὡς	πορευσόμενος	ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ) Ὑμεῖς
[65]	ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι ὡς	λουσόμενος,	καὶ ὁ ~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ,
[66]	~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα	ἐφαπτόμενος	αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς τὸ
[61]	(χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ πηλώδης,	περιελιττόμενος	δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ τε
[61]	ὕδατι, δὺς κατὰ τῆς γῆς,	περιελιττόμενος	χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ
[65]	τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα δακρύσας	μεταστρεφόμενος	ἀπῄει. ~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας
[38]	~πρότερον κομήσειν, πρὶν ἂν νικήσω	ἀναμαχόμενος	τὸν Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος
[49]	σαυτοῦ σκιὰν καὶ τὴν ἀπειρίαν,	ἐχόμενος	~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως,
[49]	ἀποκρίνασθαι καὶ ἄλλῳ, καὶ τούτου	ἐχόμενος	(ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν,
[65]	ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽ ἐμαυτῷ,	γλιχόμενος	τοῦ ζῆν καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς
[66]	ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα	ἐπισχόμενος	καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ εὐκόλως
[13]	ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ	κεκαθαρμένος	τε καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος
[12]	ἀγανακτήσει τε ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ	ἅσμενος	εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί γε χρή,
[39]	~ἀλλὰ τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν	ἅσμενος	ἐπὶ τοὺς λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ
[46]	περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα δὴ λογιζόμενος	ἅσμενος	ηὑρηκέναι ᾤμην διδάσκαλον τῆς ~αἰτίας
[40]	ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται.	Παρεσκευασμένος	δή, ἔφη, ὦ Σιμμία τε
[13]	ὁ δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ	~τετελεσμένος	ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει.
[61]	ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ	συμμειγνύμενος	τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς δὲ πολλάκις
[49]	τοῦτο ἔλαττον, διὰ τὴν ~σμικρότητα,	φοβούμενος	οἶμαι μή τίς σοι ἐναντίος
[44]	μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ	ἡγούμενος	ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ πράξειν διαφερόντως
[13]	οὐ (χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ,	ἡγούμενος	κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε
[64]	~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν,	παραμυθούμενος	ἅμα μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽
[4]	τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι, καὶ	ἀφοσιούμενος	~εἰ ἄρα πολλάκις ταύτην τὴν
[61]	ἐξωτάτω ῥέον περὶ κύκλῳ ὁ	καλούμενος	Ὠκεανός ἐστιν, ~τούτου δὲ καταντικρὺ
[65]	διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽ ἐκαθέζετο	~λελουμένος	καὶ οὐ πολλὰ ἄττα μετὰ
[54]	ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ	μιμούμενος	ἐμέ. Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν
[47]	~ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία (τοιαῦτα	αἰτιώμενος,	ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς ~αἰτίας
[4]	~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν	ἀποπειρώμενος	τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ
[10]	καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ διανοίᾳ	χρώμενος	αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς ~ἕκαστον
[1]	τὰ νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις	ξένος	ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ ~(ἐκεῖθεν ὅστις
[2]	καὶ Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς καὶ	Μενέξενος	καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων.
[58]	αὐτοῦ ἐπ᾽ ἄκρα ἔλθοι ἢ	πτηνὸς	~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα,
[5]	ἦ δ᾽ ὅς, οὐ φιλόσοφος	Εὔηνος;	~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[5]	ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει τοίνυν καὶ	Εὔηνος	καὶ πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου
[4]	~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ	Εὔηνος	πρῴην, ὅτι ποτὲ διανοηθείς, ἐπειδὴ
[57]	νῦν δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν	δεινὸς	εἶναι, εἴ τις αὐτῆς ἀμελήσει.
[38]	~μετῆλθε τὸν λόγον; Καὶ πότερον	(κἀκεῖνος,	ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι
[10]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν	ἐκεῖνος	ἂν τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις
[66]	παρόντων πλήν γε αὐτοῦ ~Σωκράτους.	~Ἐκεῖνος	δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ
[2]	τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα	ἐκεῖνος	~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ
[58]	ἀνασχέσθαι θεωροῦσα, γνῶναι ἂν ὅτι	~ἐκεῖνός	ἐστιν ὁ ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ
[38]	μὲν οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι	ἐκεῖνος	ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε
[60]	βέρεθρον· ~Ὃ καὶ ἄλλοθι καὶ	ἐκεῖνος	καὶ ἄλλοι πολλοὶ τῶν ποιητῶν
[65]	ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν	ἐκεῖνος	μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι
[57]	ὡς ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει·	ἐκεῖνος	(μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν
[49]	καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν	ἐκεῖνος	ταῦτα. ~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν,
[2]	~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων)	~Ἐκεῖνός	τε τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν,
[27]	τοῦ ἀκούειν ἢ δι᾽ ἄλλης	~τινὸς	αἰσθήσεως τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ
[39]	τὸ πάθος, εἰ ὄντος δή	τινος	~ἀληθοῦς καὶ βεβαίου λόγου καὶ
[19]	ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι ἢ ἔκ	τινος	ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ
[25]	διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου	τινὸς	δεδιέναι μὴ πάθῃ αὐτό, καὶ
[35]	βεβαιοτέρου ~ὀχήματος, (ἢ) λόγου θείου	τινός,	διαπορευθῆναι. καὶ δὴ καὶ νῦν
[58]	~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου	τινὸς	ἐν μέσῳ τεθὲν οὐχ ἕξει
[41]	γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ εἰκότος	τινὸς	καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ τοῖς
[38]	πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου	τινὸς	λόγου ὅς με πείσει ὡς
[38]	(παρὰ τὴν κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου	τινός,	ὁ δὲ ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου
[37]	ὄντος καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή	(τινος)	ὅτι πολὺ τὸ τοῦ ἀνθρώπου,
[57]	εἰωθότων ~λέγειν, ὡς ἐγὼ ὑπό	τινος	πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς
[43]	καὶ οὔσης αὐτῆς πολὺ θειοτέρου	τινὸς	πράγματος ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ
[53]	ἀλλὰ καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί	τινος;	~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν.
[37]	εἴ τι λέγω· εἰκόνος γάρ	τινος,	ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας
[46]	ἀκούσας μέν ποτε ἐκ βιβλίου	τινός,	ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ
[1]	λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης	~γεγονός.	Διὰ ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος
[17]	~ταχὺ ἂν τὸ τοῦ Ἀναξαγόρου	γεγονὸς	εἴη, ὁμοῦ πάντα χρήματα Ὡσαύτως
[59]	~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ	σηπεδόνος	καὶ ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο
[15]	ἑτέρου πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον·	μείζονος	μὲν πράγματος καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ
[15]	~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ	μείζονος	ὄντος πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται;
[51]	μεῖζον γίγνεσθαι καὶ ἐκ τοῦ	~μείζονος	τὸ ἔλαττον, καὶ ἀτεχνῶς αὕτη
[5]	ἃ μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς	~φθόνος	οὐδεὶς λέγειν. Καὶ γὰρ ἴσως
[60]	~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ	χθονός	ἐστι βέρεθρον· ~Ὃ καὶ ἄλλοθι
[59]	δὲ ὅση ~λευκὴ γύψου ἢ	χιόνος	λευκοτέραν, καὶ ἐκ τῶν ἄλλων
[52]	τὸ θερμὸν καὶ ἕτερόν τι	χιόνος	τὸ ψυχρόν; ~Ναί. ~Ἀλλὰ τόδε
[37]	τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω·	εἰκόνος	γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ
[57]	διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ	ἡγεμόνος	ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς
[57]	καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου	~δαίμονος	οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ
[15]	τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ ἐξ	ἀμείνονος,	καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου;
[1]	~γεγονός. Διὰ ταῦτα καὶ πολὺς	χρόνος	ἐγένετο τῷ Σωκράτει ἐν τῷ
[21]	~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι ὁ	χρόνος.	~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν δὲ
[62]	οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ	χρόνος	ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ
[15]	ἕτερον· μείζονος μὲν πράγματος καὶ	~ἐλάττονος	μεταξὺ αὔξησις καὶ φθίσις, καὶ
[15]	τι ~γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ	ἐλάττονος	ὄντος πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι;
[51]	νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο, ἐκ τοῦ	ἐλάττονος	τὸ μεῖζον γίγνεσθαι καὶ ἐκ
[14]	καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ	καπνὸς	διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη καὶ οὐδὲν
[63]	οὕτως ἔχειν ~καλὸς γὰρ ὁ	κίνδυνος	καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ
[57]	ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ ὁ	κίνδυνος	νῦν δὴ καὶ δόξειεν ~ἂν
[4]	βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ	ἀντίτεχνος	(εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ
[50]	~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ γε αὖ ὑπὸ	Φαίδωνος	ὑπερέχεσθαι τῷ ὅτι Φαίδων ὁ
[35]	κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι τοῦ	~Ἀπόλλωνος	ὄντες, μαντικοί τέ εἰσι καὶ
[1]	θεωρίας ἐπειδὰν ὁ ἱερεὺς τοῦ	Ἀπόλλωνος	στέψῃ τὴν ~πρύμναν τοῦ πλοίου·
[3]	μὲν ἀπῆγόν τινες τῶν τοῦ	Κρίτωνος	βοῶσάν (τε καὶ ~κοπτομένην· ὁ
[65]	γυναῖκες ἀφίκοντο ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ	~Κρίτωνος	διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας ἅττα
[11]	λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ	ἀτραπός	τις ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ τοῦ
[29]	τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς	ἔπος	εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ οὔ;
[25]	αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς	ἔπος	εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως
[58]	τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον ὡς	~ἔπος	εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες δὲ
[10]	~τε καὶ ὤτων καὶ ὡς	ἔπος	εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς
[33]	τοῖς ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι	ὁμότροπός	τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ
[58]	οἱ λίθοι καὶ ἅπας ὁ	τόπος	ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ
[13]	καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι	ἄτοπος.	~Πῶς δή, ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα,
[45]	(εἶναι αὐτῇ τῇ κεφαλῇ, καὶ	~ἵππος	ἵππου· καὶ ἔτι γε τούτων
[2]	καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν δὲ καὶ	Κτήσιππος	ὁ Παιανιεὺς καὶ Μενέξενος καὶ
[2]	καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ;	Ἀρίστιππος	καὶ Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ
[37]	λόγον, ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ	ἄνθρωπος	ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς, τεκμήριον
[14]	καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ	ἄνθρωπος	ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος,
[45]	τε πολλῶν καὶ διὰ τί	ἄνθρωπος	~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ
[66]	διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε καὶ ὁ	ἄνθρωπος	ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς τὰ
[37]	οὐδέν τι μᾶλλον τούτου ἕνεκα	ἄνθρωπός	~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον.
[66]	ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ	ἄνθρωπος	καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος
[65]	εἰ δὲ μή, ~τριψάτω ὁ	ἄνθρωπος.	~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι,
[65]	ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ	ἄνθρωπος·	καὶ ~παρὰ πάντα μοι τὸν
[45]	μοι δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο	~ἄνθρωπος	παραστὰς μέγας σμικρῷ μείζων (εἶναι
[37]	παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ γε	ἄνθρωπος	σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε
[7]	ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν	ἄνθρωπος	τάχ᾽ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον
[29]	οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν ἀποθάνῃ ὁ	ἄνθρωπος,	τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ
[3]	δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν αὐτὰ	~Αἴσωπος,	μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς ὁ
[66]	πιόντα περιιέναι, ἕως ἄν σου	βάρος	(ἐν τοῖς ~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα
[35]	ἀπείπῃ τις, ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι	ἀνδρός·	δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν
[9]	ὧν σκοποῦμεν. Φαίνεταί σοι φιλοσόφου	~ἀνδρὸς	εἶναι ἐσπουδακέναι περὶ τὰς ἡδονὰς
[2]	γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα με	ἀνδρὸς	ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ
[66]	ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου	ἀνδρὸς	(ἑταίρου ~ἐστερημένος εἴην. Ὁ δὲ
[13]	ἱκανόν σοι τεκμήριον, ἔφη, τοῦτο	ἀνδρός,	ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα
[34]	ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ	ἀνδρὸς	φιλοσόφου, καὶ οὐκ ἂν ~οἰηθείη
[67]	Ἐχέκρατες, τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο,	ἀνδρός,	ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν
[59]	κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ	ἀέρος	~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός τι εἶδος
[59]	τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ	~ἀέρος	πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ
[58]	οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε	(ἀέρος	πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν μήτε
[7]	γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι	ἐλεύθερος	γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος
[35]	τε εἶναι τῶν κύκνων καὶ	ἱερὸς	τοῦ ~αὐτοῦ θεοῦ, καὶ οὐ
[61]	πηλοῦ· ἐντεῦθεν δὲ (χωρεῖ κύκλῳ	~θολερὸς	καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ τῇ
[60]	ἔνια δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ	μέρος·	ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ
[60]	τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται	μέρος.	~Τὰ μὲν οὖν δὴ ἄλλα
[35]	σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν	~ἑκάτερος	ἀπορῶν τὸν ἕτερον προωθεῖ καὶ
[52]	(τὰ) τέτταρα καὶ ἅπας ὁ	ἕτερος	αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ
[39]	δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ αὖθις	~ἕτερος	καὶ ἕτερος· καὶ μάλιστα δὴ
[39]	ὤν, καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ	ἕτερος·	καὶ μάλιστα δὴ οἱ (περὶ
[35]	ὡς ἔοικε, τῶν ~κύκνων δοκῶ	φαυλότερος	ὑμῖν εἶναι τὴν μαντικήν, οἳ
[66]	εἴην. Ὁ δὲ Κρίτων ἔτι	πρότερος	ἐμοῦ, ἐπειδὴ οὐχ οἷός τ᾽
[37]	(ὄντων, τοῦ δὲ ~τελευταίου οἶμαι	πρότερος,	καὶ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου
[37]	ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν	ὕστερος	ἀπόλωλεν πολλῶν (ὄντων, τοῦ δὲ
[13]	παρέχει) εἴ τι οὖν ὑμῖν	~πιθανώτερός	εἰμι ἐν τῇ ἀπολογίᾳ ἢ
[58]	εἰς τὸν ἐνθάδε τόπον, ὅσῳ	~καθαρώτερος	καὶ καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ
[37]	Σιμμίας. Εἰ οὖν τις ὑμῶν	εὐπορώτερος	ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ
[60]	ὅλης ~τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ	Ὅμηρος	εἶπε, λέγων αὐτό ~τῆλε μάλ᾽
[43]	πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν που καὶ	Ὅμηρος	ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ λέγει
[41]	ᾖ αὐτὸ τοῦτο θάνατος, ψυχῆς	~ὄλεθρος,	ἐπεὶ σῶμά γε ἀεὶ ἀπολλύμενον
[56]	εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει οὖσα, καὶ	ἀνώλεθρος	ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος
[55]	πρὸς τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ	ἀνώλεθρος·	εἰ δὲ μή, ~ἄλλου ἂν
[33]	~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων	ἄμοιρος	εἶναι τῆς τοῦ θείου τε
[50]	ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς	σμικρός	εἰμι· ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν
[50]	ἄρα ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει	σμικρός	τε καὶ μέγας εἶναι, ἐν
[57]	τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε	~συνέμπορος	οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ
[36]	ταῦτα καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ	πρὸς	ἄλληλα εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ
[46]	ἄλλων ἄστρων, τάχους τε πέρι	πρὸς	ἄλληλα καὶ τροπῶν καὶ τῶν
[11]	οἶμαι, ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι	~πρὸς	ἀλλήλους λέγειν τε καὶ δοξάζειν
[38]	ἀηδῶς διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν	πρὸς	ἀλλήλους, ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν
[11]	τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ	πρὸς	ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν, ὅτι
[35]	Κέβης δὲ καὶ Σιμμίας σμικρὸν	πρὸς	ἀλλήλω ~διελεγέσθην. Καὶ ὁ Σωκράτης
[13]	οὐχ αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ	πρὸς	ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς
[65]	ἀπῄει. ~Καὶ ὁ Σωκράτης ἀναβλέψας	πρὸς	αὐτόν, Καὶ σύ, ἔφη, χαῖρε,
[59]	καὶ τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς	πρὸς	αὐτούς· καὶ ~τόν γε ἥλιον
[19]	~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ Σώκρατες,	πρός	γε ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ
[44]	εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις,	πρός	γε τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι·
[9]	καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ,	πρὸς	δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε.
[37]	σῴζεσθαι ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ;	πρὸς	δὴ ~τοῦτο τόδε ἐπίσκεψαι, εἴ
[42]	ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Φέρε δή, ἔφη,	πρὸς	Διός· λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν
[38]	συναποθνῄσκει ἡ ψυχή. Λέγε οὖν	πρὸς	Διὸς πῇ ὁ Σωκράτης ~μετῆλθε
[38]	λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ,	πρὸς	δύο λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς
[45]	Σωκράτης συχνὸν χρόνον ἐπισχὼν καὶ	πρὸς	ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον
[13]	πρὸς φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω	πρὸς	ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ
[38]	~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι λέγειν	(πρὸς	ἐμαυτὸν ἐπέρχεται· Τίνι οὖν ~ἔτι
[35]	γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ	πρὸς	ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ
[13]	ὀρθὴ πρὸς ἀρετὴν ἀλλαγή, ἡδονὰς	~πρὸς	ἡδονὰς καὶ λύπας πρὸς λύπας
[64]	~Γελάσας δὲ ἅμα ἡσυχῇ καὶ	πρὸς	ἡμᾶς ἀποβλέψας εἶπεν· Οὐ πείθω,
[65]	δ᾽ ἐκέλευε περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν	πρὸς	~ἡμᾶς αὐτοὺς διαλεγόμενοι περὶ τῶν
[9]	ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη,	πρὸς	ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις·
[65]	ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ ἅμα	πρὸς	ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη, ὁ
[51]	δ᾽ ἦν, οὐ σαφῶς μέμνημαι	~Πρὸς	θεῶν, οὐκ ἐν τοῖς πρόσθεν
[59]	ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος	πρὸς	καθαρότητα. Καὶ δὴ καὶ θεῶν
[64]	δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν με	πρὸς	Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν ἐγγύην
[13]	ἡδονὰς ~πρὸς ἡδονὰς καὶ λύπας	πρὸς	λύπας καὶ φόβον πρὸς φόβον
[62]	δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον	πρὸς	πατέρα ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς
[37]	οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ	πρὸς	σῶμα, καί τις λέγων αὐτὰ
[30]	καὶ πίοι καὶ φάγοι καὶ	πρὸς	τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ
[58]	καὶ (ἡ) γῆ ᾖ, καὶ	πρὸς	τὰ παρ᾽ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι
[48]	παντάπασι τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων	πρὸς	τὰ πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ
[7]	ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή με	πρὸς	ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ.
[45]	πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ ἔδοξα	πρὸς	ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι
[59]	νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν ἀέρα	πρὸς	τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ ἑνὶ
[66]	ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν	πρὸς	τῇ ~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ, τότε
[44]	τουτονὶ γοῦν τὸν λόγον τὸν	πρὸς	~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες
[59]	~τε καὶ ἡ θάλαττά ἐστι	πρὸς	τὴν ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ
[45]	χρήσιμον ~φαίνηται ὧν ἂν λέγω,	πρὸς	τὴν πειθὼ περὶ ὧν δὴ
[50]	ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων)	πρὸς	τὴν Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα.
[22]	οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν	πρὸς	τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽
[66]	ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ πώματος	~πρὸς	τὸ ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν ἢ
[3]	ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως πέφυκε	πρὸς	~τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι, τὸ
[50]	~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης	πρὸς	τὸ ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ
[63]	σχεδόν τί μοι ὥρα τραπέσθαι	πρὸς	τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ
[58]	μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε (ἀέρος	πρὸς	τὸ μὴ πεσεῖν μήτε ~ἄλλης
[62]	δὲ δὴ ἂν δόξωσι ~διαφερόντως	πρὸς	τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν
[38]	καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν	πρὸς	τὸ παρέπεσθαί τε καὶ συσκοπεῖν
[11]	γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ ~τραπώμεθα	πρὸς	τὸ σκοπεῖν τι, ἐν ταῖς
[33]	ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν	πρὸς	τὸ ~σῶμα καὶ προσπερονᾷ καὶ
[66]	ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας	πρὸς	τὸν ἄνθρωπον, Τί λέγεις, ἔφη,
[51]	ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ ἅμα βλέψας	πρὸς	τὸν Κέβητα εἶπεν, Ἆρα μή
[35]	ἐπειδὴ καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ	πρὸς	τόνδε σκοπῶ τὰ εἰρημένα, οὐ
[8]	πιθανώτερον πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ	~πρὸς	τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη,
[64]	ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν ~οὗτος	πρὸς	τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν
[36]	~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ ὅρα οὖν	πρὸς	τοῦτον τὸν λόγον τί φήσομεν,
[55]	ἀνώλεθρον ~εἶναι, ψυχὴ ἂν εἴη	πρὸς	τῷ ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος·
[35]	πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός τε	πρὸς	τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ
[8]	ἦ δ᾽ ὅς, πειραθῶ πιθανώτερον	πρὸς	ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς τοὺς
[13]	λύπας πρὸς λύπας καὶ φόβον	πρὸς	φόβον καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς
[44]	μὴ ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον	θάρρος	θαρρήσει. Τὸ δὲ ~ἀποφαίνειν ὅτι
[65]	γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ	πατρὸς	στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα
[55]	~τρία οἴχεται ἀπιόντα· καὶ περὶ	πυρὸς	καὶ θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων
[60]	ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ πῦρ καὶ	πυρὸς	μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς δὲ ὑγροῦ
[52]	οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι	πυρὸς	τὸ θερμὸν καὶ ἕτερόν τι
[66]	ἦν ~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη.	Ἀπολλόδωρος	δὲ καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[2]	εἷς δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως,	Ἀπολλόδωρος	~(οἶσθα γάρ που τὸν ἄνδρα
[2]	~(Φαίδων) ~Οὗτός τε δὴ ὁ	Ἀπολλόδωρος	τῶν ἐπιχωρίων παρῆν καὶ Κριτόβουλος
[3]	ἥκομεν καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ	θυρωρός,	ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν
[54]	οὐκ ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν	νόσος,	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽
[44]	~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ	νόσος·	καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον
[59]	αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε	ὕδατος	ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς
[61]	τῆς παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν	ὕδατος	καὶ πηλοῦ· ἐντεῦθεν δὲ (χωρεῖ
[58]	θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ τοῦ	ὕδατος	ὁρῶν τὸν ἥλιον καὶ τὰ
[59]	αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς,	ὕδατός	τε καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα,
[43]	οὔσης αὐτῆς πολὺ θειοτέρου τινὸς	πράγματος	ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία,
[15]	ἐπὶ τὸ ἕτερον· μείζονος μὲν	πράγματος	καὶ ~ἐλάττονος μεταξὺ αὔξησις καὶ
[5]	πᾶς ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ	πράγματος	~μέτεστιν. Οὐ μέντοι ἴσως βιάσεται
[51]	γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου	πράγματος	τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν
[13]	που οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ	~φιλοχρήματος	καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ ἕτερα
[35]	ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον ἐπὶ βεβαιοτέρου	~ὀχήματος,	(ἢ) λόγου θείου τινός, διαπορευθῆναι.
[52]	τὸ εἶδος ~ἀξιοῦσθαι τοῦ αὑτοῦ	ὀνόματος	εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον, ἀλλὰ
[52]	δεῖ αὐτὸ μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ	ὀνόματος	καὶ τοῦτο ~καλεῖν ἀεὶ διὰ
[52]	ἀεί που δεῖ τούτου τοῦ	~ὀνόματος	τυγχάνειν ὅπερ νῦν λέγομεν· ἢ
[47]	ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν καὶ	δέρματος	ὃ συνέχει ~αὐτά· αἰωρουμένων οὖν
[43]	~Λέγω δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον	καύματος	ἐνόντος καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον
[66]	λέγεις, ἔφη, περὶ τοῦδε τοῦ	πώματος	~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί τινι; ἔξεστιν
[66]	τρέσας οὐδὲ διαφθείρας ~οὔτε τοῦ	χρώματος	οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ
[59]	τε καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα,	χρώματός	τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα ἐν
[41]	συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν	σώματος,	ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί, μὴ
[57]	τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ τε	σώματος	ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν
[33]	καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ	σώματος	~ἀναπλέα ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν
[9]	δὲ τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ	σώματος	ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι;
[9]	τὴν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τοῦ	σώματος	ἀπαλλαγήν; Καὶ εἶναι ~τοῦτο τὸ
[30]	οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ	σώματος	~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ
[10]	ἕκαστον ὄν· ἆρα διὰ τοῦ	σώματος	~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ
[11]	μὲν καθαροὶ ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ	σώματος	ἀφροσύνης, ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ
[30]	ὁμιλία ~τε καὶ συνουσία τοῦ	σώματος	διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ
[37]	μὴ ἐν τῇ νῦν τοῦ	~σώματος	διαζεύξει παντάπασιν ἀπόληται. ~(Πάντες οὖν
[24]	ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ	σώματος	διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε
[27]	τότε μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ	σώματος	εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ
[9]	τῶν ἡδονῶν αἳ διὰ τοῦ	σώματός	εἰσιν. ~Πάνυ μὲν οὖν ἀληθῆ
[36]	πᾶσι, τὰ ~δὲ λείψανα τοῦ	σώματος	ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν, (ἕως
[10]	Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ	~σώματος	ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι
[26]	ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ	σώματός	ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ δὲ
[29]	καὶ οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ	σώματος	εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς
[10]	τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ τοῦ	σώματος	ἐφήψω αὐτῶν; λέγω δὲ περὶ
[57]	παρόντα· ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ	σώματος	ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[12]	~λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ	σώματος·	ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ
[37]	καὶ ταύτην τὴν διάλυσιν τοῦ	~σώματος	ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον
[36]	ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ	σώματος	~ἡμῶν καὶ συνεχομένου ὑπὸ θερμοῦ
[29]	χρόνον, (ἔνια δὲ μέρη τοῦ	σώματος,	καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε
[14]	ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ, εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ	~σώματος,	καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ
[9]	τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ	σώματος	κοινωνίας ~διαφερόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων;
[11]	μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ	σώματος	μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι, δυοῖν θάτερον,
[13]	μόνοις προσήκει, τοῖς μάλιστα τοῦ	σώματος	ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ
[37]	οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ	σώματος,	οὐ συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει·
[14]	ἀνθρώποις μή, ἐπειδὰν ἀπαλλαγῇ τοῦ	~σώματος,	οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ
[43]	~οἵας ἄγεσθαι ὑπὸ τῶν τοῦ	σώματος	παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν
[12]	λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ	~σώματος;	~Παντάπασί γε, ἦ δ᾽ ὅς.
[12]	ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ	σώματος;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[41]	θειότερον καὶ (κάλλιον ὂν τοῦ	σώματος	προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα·
[11]	ἡ ψυχὴ ἔσται χωρὶς τοῦ	~σώματος,	πρότερον δ᾽ οὔ. Καὶ ἐν
[33]	πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ	σώματος;	~Πῶς δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ
[12]	καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ	σώματος	συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ
[29]	μὲν ~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ	σώματος	συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ
[12]	χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ	σώματος	τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν
[27]	γάρ ἐστιν τὸ διὰ τοῦ	σώματος,	τὸ δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι
[34]	διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ	σώματος	ὑπὸ τῶν ἀνέμων διαφυσηθεῖσα καὶ
[10]	ὡς ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ	σώματος,	ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος
[13]	ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις	φιλοσώματος;	Ὁ αὐτὸς δέ που οὗτος
[55]	ἀνώλεθρόν ἐστιν, ἀδύνατον ψυχῇ, ὅταν	θάνατος	ἐπ᾽ αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον
[9]	μὴ ἄλλο τι ᾖ ὁ	θάνατος	ἢ τοῦτο; ~Οὔκ, ἀλλὰ τοῦτο,
[12]	οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν τοῦτό γε	θάνατος	ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς ψυχῆς
[54]	ἢ οὐδέν; ~Ἔστιν, ἔφη. ~Τί;	~Θάνατος.	~Οὐκοῦν ψυχὴ τὸ ἐναντίον ᾧ
[57]	Εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ	θάνατος	τοῦ παντὸς ~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν
[41]	ἀπολλύηται, καὶ ᾖ αὐτὸ τοῦτο	θάνατος,	ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά γε
[55]	ψυχὴ ἂν εἴη πρὸς τῷ	ἀθάνατος	εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος· εἰ δὲ
[57]	διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ	ἀθάνατος,	ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ
[56]	ἄλλο τι ψυχὴ ἤ, εἰ	~ἀθάνατος	τυγχάνει οὖσα, καὶ ἀνώλεθρος ἂν
[57]	τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽ ἐπειδὴ	ἀθάνατος	~φαίνεται οὖσα, οὐδεμία ἂν (εἴη
[27]	ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ ὁ	δυσμαθέστατος,	ὅτι ὅλῳ καὶ παντὶ ὁμοιότερόν
[22]	Σιμμίας, ὡς ἔγωγε οἶμαι· καίτοι	καρτερώτατος	ἀνθρώπων ~ἐστὶν πρὸς τὸ ἀπιστεῖν
[54]	ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν	πυρετός·	οὐδ᾽ ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί
[37]	πρὸ τῆς ἀποκρίσεως ἔτι πρότερον	κέβητος	ἀκοῦσαι (τί αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ
[18]	ἀναμνησθῆναι, καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον	κέβητος	~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν καὶ
[18]	καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν πολλάκις	κέβητος	ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που μυρία
[38]	ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου τε καὶ	~κέβητος	λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ,
[7]	τέ μοι ἔδοξε τῇ τοῦ	(κέβητος	~πραγματείᾳ, καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς,
[44]	προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ	ἀνόητος	εἴη, τῷ μὴ ~εἰδότι μηδὲ
[7]	ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽	ἀνόητος	μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν οἰηθείη
[50]	~τῷ δὲ τὸ μέγεθος τῆς	σμικρότητος	παρέχων ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας,
[58]	εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ	βραδυτῆτος	οὐχ οἵους τε εἶναι ἡμᾶς
[13]	πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι ὃς ἂν	ἀμύητος	καὶ ἀτέλεστος εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται
[61]	εἰς τὰς τῶν ζῴων γενέσεις.	τρίτος	δὲ ~ποταμὸς τούτων κατὰ μέσον
[55]	ἡ χιὼν οὖσα σῶς καὶ	ἄτηκτος;	Οὐ γὰρ ἂν ~ἀπώλετό γε,
[6]	τι αὐτὸ ἑαυτὸ ~ἀποκτεινύοι, μὴ	σημήναντός	σου ὅτι βούλει αὐτὸ τεθνάναι,
[33]	ἔφη ὁ Κέβης. ~Ὅτι ψυχὴ	παντὸς	ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι
[57]	γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ	παντὸς	~ἀπαλλαγή, ἕρμαιον ἂν ἦν τοῖς
[37]	τοῦ ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι	παντὸς	ἄρα μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος
[11]	Ἢ οὐ ~δοκεῖ σοι οὕτως;	~Παντός	γε μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν,
[40]	ἄλλοις καὶ τοῦ ἔπειτα βίου	παντὸς	ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα
[57]	τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ	παντός,	καὶ ὁ κίνδυνος νῦν δὴ
[56]	ἀπιόν, ~ὑπεκχωρῆσαν τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται.	~Παντὸς	μᾶλλον ἄρα, ἔφη, ὦ Κέβης,
[17]	ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ,	παντὸς	μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ
[43]	καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα διὰ	παντὸς	τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα πάντας
[10]	ὤτων καὶ ὡς ἔπος εἰπεῖν	σύμπαντος	τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ
[49]	ἔφη. ~Τί δέ; Ἑνὶ ἑνὸς	προστεθέντος	τὴν πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι (τοῦ
[49]	εἶναι (τοῦ δύο ~γενέσθαι ἢ	διασχισθέντος	τὴν σχίσιν οὐκ εὐλαβοῖο ἂν
[39]	ἂν εἴη τὸ πάθος, εἰ	ὄντος	δή τινος ~ἀληθοῦς καὶ βεβαίου
[10]	αὐτῷ μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ	ὄντος.	~Ἔστι ταῦτα. ~Οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα
[11]	~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν ἡμῶν τὴν τοῦ	ὄντος	θήραν. Ἐρώτων δὲ καὶ ~ἐπιθυμιῶν
[16]	ἐκ τῶν ζώντων, τούτου δὲ	ὄντος	ἱκανόν που ~ἐδόκει τεκμήριον εἶναι
[37]	ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ τε	ὄντος	καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή (τινος)
[52]	εἶναι καὶ τῷ τοῦ περιττοῦ,	ὄντος	οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽
[15]	~γίγνηται, ἀνάγκη που ἐξ ἐλάττονος	ὄντος	πρότερον ἔπειτα μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί.
[15]	κἂν ἔλαττον γίγνηται, ἐκ μείζονος	ὄντος	πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον γενήσεται; ~Ἔστιν
[58]	καλεῖν, ὡς διὰ τούτου οὐρανοῦ	ὄντος	τὰ ἄστρα χωροῦντα· τὸ ~δὲ
[19]	ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου	ὄντος	τούτοις ἢ ἀνομοίου; ~Πάνυ γε.
[10]	(καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος τοῦ	ὄντος;	~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς
[39]	τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλὰ ~σοῦ νυνδὴ	προάγοντος	ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ,
[44]	ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ	λέγοντος	~ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ
[46]	ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ	λέγοντος	ὡς ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ
[41]	γάρ που ~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ	λέγοντος	ὡς πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη,
[41]	μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι	λέγοντος	ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία. ~Τί
[49]	μήν, ἔφη ὁ Κέβης, ὡς	διδόντος	σοι οὐκ ἂν φθάνοις περαίνων.
[17]	μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον ἐκ τοῦ	~καθεύδοντος,	οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν>
[55]	~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν διεμαχόμεθα ὅτι	ἐπελθόντος	τοῦ ἀρτίου τὸ περιττὸν καὶ
[50]	τὸ ἐναντίον, τὸ σμικρόν, ἢ	προσελθόντος	ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον δὲ καὶ
[56]	ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη.	~Ἐπιόντος	ἄρα θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον
[55]	μὲν τὸ περιττὸν μὴ γίγνεσθαι	ἐπιόντος	τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου
[52]	ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ	προσιόντος	τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ
[52]	~Καὶ τὸ πῦρ γε αὖ	προσιόντος	τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ ἢ ὑπεξιέναι
[12]	τοῦ τεθνάναι οὕτω ζῆν, κἄπειθ᾽	~ἥκοντος	αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν; ~Γελοῖον· πῶς
[9]	βίῳ μηδὲν ἄλλο ἢ τοῦτο,	ἥκοντος	δὲ δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ
[23]	τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ ἅμα	ἀποθνῄσκοντος	τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ ~ψυχὴ
[46]	βιβλίου τινός, ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου	~(ἀναγιγνώσκοντος,	καὶ λέγοντος ὡς ἄρα νοῦς
[37]	τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου πρεσβύτου	ἀποθανόντος	λέγοι τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι
[38]	ὅς με πείσει ὡς τοῦ	~ἀποθανόντος	οὐ συναποθνῄσκει ἡ ψυχή. Λέγε
[14]	πίστεως, ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ	ἀποθανόντος	τοῦ ἀνθρώπου καί τινα δύναμιν
[37]	λόγος, ἔτι ἀπιστεῖς, ἐπειδὴ ὁρᾷς	ἀποθανόντος	τοῦ ἀνθρώπου τό γε ~ἀσθενέστερον
[65]	ζῆν καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι	ἐνόντος.	ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ
[43]	δὲ τὸ τοιόνδε, οἷον καύματος	ἐνόντος	καὶ δίψους ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν,
[12]	ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι	συνόντος	αὐτοῖς; Ἢ ἀνθρωπίνων μὲν ~παιδικῶν
[64]	παρέχειν νεκρὸν λούειν. ~(Ταῦτα δὴ	εἰπόντος	αὐτοῦ ὁ Κρίτων, Εἶεν, ἔφη,
[14]	Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ ἂν ἔχοι.	~Εἰπόντος	δὴ τοῦ Σωκράτους ταῦτα, ὑπολαβὼν
[35]	ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν ἐγένετο ταῦτα	εἰπόντος	τοῦ Σωκράτους ἐπὶ πολὺν ~χρόνον,
[10]	εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος, ὡς	ταράττοντος	καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν ψυχὴν
[4]	μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ δὲ τοῦτο	πράττοντος.	Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ τε
[41]	~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ τούτου οὕτως	ἔχοντος	ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν
[64]	ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ	πάσχοντος,	μηδὲ λέγῃ ἐν ~τῇ ταφῇ
[30]	πλανῶνται, ἕως ἂν ~τῇ (τοῦ	συνεπακολουθοῦντος,	τοῦ σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν
[45]	βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν ὡς	ἐροῦντος.	Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,
[10]	σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ ~οὐκ	ἐῶντος	τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν τε
[16]	ἀλλήλων; ~Ναί. ~Ἐξ οὖν τοῦ	ζῶντος	τί τὸ γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός,
[37]	τὸ ~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι	ζῶντος	τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ
[58]	μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ	ἑωρακότος.	ταὐτὸν δὴ τοῦτο καὶ ἡμᾶς
[41]	(μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ	εἰκότος	τινὸς καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν καὶ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ; Ἀρίστιππος καὶ	Κλεόμβροτος	παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν
[30]	δέ γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ	ἀκάθαρτος	τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ
[61]	τούτου δὲ αὖ καταντικρὺ ὁ	τέταρτος	~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον δεινόν
[52]	~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως	ἕκαστος	αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς
[52]	ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ	ἕκαστος	αὐτῶν ἐστι περιττός· ~καὶ αὖ
[62]	(τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν ἀξίαν	~ἕκαστος·	οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως
[13]	ὅτι ὃς ἂν ἀμύητος καὶ	ἀτέλεστος	εἰς ~Ἅιδου ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ
[65]	διελέγετο ἐνίοτε καὶ ἦν ἀνδρῶν	~λῷστος,	καὶ νῦν ὡς γενναίως με
[54]	ᾧ ἂν ἀριθμῷ τί ἐγγένηται	~περιττὸς	ἔσται, οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν
[52]	περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν ἐστι	περιττός·	~καὶ αὖ τὰ δύο καὶ
[11]	αὐτοῦ, ἕως ἂν ὁ θεὸς	αὐτὸς	ἀπολύσῃ ἡμᾶς· ~καὶ οὕτω μὲν
[49]	εἶναι ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ	αὐτὸς	~γάρ που φόβος. ~Πάνυ γ᾽
[7]	ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που	αὐτός	γε αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι
[65]	καὶ ~τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν,	αὐτὸς	δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ
[13]	φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ	αὐτὸς	δέ που οὗτος τυγχάνει ὢν
[2]	τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ	αὐτὸς	ἔγωγε ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι.
[45]	μεθόδου, ἀλλά τιν᾽ ἄλλον τρόπον	αὐτὸς	εἰκῇ φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ
[1]	(ἄγων καὶ ἔσωσέ τε καὶ	αὐτὸς	ἐσώθη. Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο
[47]	δὲ ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽	αὐτὸς	εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν
[56]	δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας, οὐδ᾽	αὐτὸς	ἔχω ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ
[8]	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες;	αὐτὸς	ἔχων τὴν διάνοιαν ταύτην ἐν
[35]	ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ δὲ καὶ	αὐτὸς	ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε εἶναι τῶν
[66]	~ψύχοιτό τε καὶ πήγνυτο. Καὶ	αὐτὸς	ἥπτετο καὶ εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν
[3]	μὴ πρότερον παριέναι ἕως ἂν	αὐτὸς	~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ
[33]	ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς ἂν μάλιστα	αὐτὸς	ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ
[60]	~ῥύακος πηλοῦ ῥέοντες ποταμοὶ καὶ	αὐτὸς	ὁ ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ
[7]	ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς	αὐτὸς	ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε·
[4]	μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ	αὐτὸς	οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα
[41]	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ	αὐτὸς	οὕτως ἔχω, καὶ πάνυ ἂν
[58]	Περὶ γάρ τοι ~γῆς καὶ	αὐτὸς	πολλὰ δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι
[50]	ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ	αὐτὸς	σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο δὲ οὐ
[35]	Σωκράτους ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ	αὐτός	τε πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ
[37]	δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο	αὐτὸς	ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ
[1]	ἢ ἄλλου του ἤκουσας; ~(Φαίδων)	Αὐτός,	ὦ Ἐχέκρατες. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν
[1]	~(Ἐχεκράτης)	~(Αὐτός,	ὦ Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ
[61]	ἐστίν, ὡς οἱ ποιηταὶ λέγουσιν,	κωκυτός.	~(Τούτων δὲ οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν
[57]	~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει,	οὗτος	ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς δή τινα
[10]	ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ οὗ σκοπεῖ,	~οὗτος	ἂν ἐγγύτατα ἴοι τοῦ γνῶναι
[38]	Θαυμαστῶς γάρ μου ὁ λόγος	οὗτος	~ἀντιλαμβάνεται καὶ νῦν καὶ ἀεί,
[21]	ὦ Σώκρατες, ταύτας τὰς ἐπιστήμας·	~οὗτος	γὰρ λείπεται ἔτι ὁ χρόνος.
[61]	γῆς ἐμβάλλει κατωτέρω τοῦ Ταρτάρου·	οὗτος	~δ᾽ ἐστὶν ὃν ἐπονομάζουσιν Πυριφλεγέθοντα,
[22]	ταῦτα, ἄλλως ἂν ὁ λόγος	οὗτος	εἰρημένος εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως
[10]	φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ	οὗτός	ἐστιν, ὦ Σιμμία, εἴπερ τις
[61]	ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ καὶ	οὗτος	κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει εἰς τὸν
[64]	~οὗτος πρὸς τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο.	Οὗτος	μὲν γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν·
[50]	καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί,	οὗτος	ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο
[66]	ἄνθρωπος καὶ ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ	οὗτος	ὁ δοὺς τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν
[41]	ἡ ἁρμονία καὶ πρῶτον ἀπόλλυται.	οὗτος	οὖν σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ
[37]	τοῦτο ~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης	οὗτος	πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ
[64]	τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ ἣν	~οὗτος	πρὸς τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος
[64]	~ἄνδρες, Κρίτωνα, ὡς ἐγώ εἰμι	οὗτος	Σωκράτης, ὁ νυνὶ διαλεγόμενος καὶ
[2]	ὦ Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων)	~Οὗτός	τε δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν
[41]	~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας.	~Οὗτος	τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός·
[13]	φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ που	οὗτος	τυγχάνει ὢν καὶ ~φιλοχρήματος καὶ
[9]	Δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι ὁ	~τοιοῦτος;	Οἷον ἱματίων διαφερόντων κτήσεις καὶ
[12]	εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον ὁ	τοιοῦτος;	~Πολλὴ μέντοι νὴ Δία, ἦ
[39]	τέχνης τῆς περὶ τἀνθρώπεια ὁ	~τοιοῦτος	χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ
[16]	ἦ δ᾽ ὅς, ἐκ τοῦ	τεθνεῶτος;	~Ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ
[23]	πᾶν τὸ ζῶν ἐκ τοῦ	τεθνεῶτος.	Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ
[10]	~πάντων, οἷον μεγέθους πέρι, ὑγιείας,	ἰσχύος,	καὶ τῶν ἄλλων ἑνὶ λόγῳ
[57]	πορεία οὐχ ὡς ὁ Αἰσχύλου	Τήλεφος	λέγει· ἐκεῖνος (μὲν γὰρ ἁπλῆν
[33]	ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός τε καὶ	ὁμότροφος	γίγνεσθαι ~καὶ οἵα μηδέποτε εἰς
[13]	ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν	φιλόσοφος	~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς
[44]	~τε καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ	φιλόσοφος	ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε
[9]	τοῖς τοιούτοις δῆλός ἐστιν ὁ	(φιλόσοφος	~ἀπολύων ὅτι μάλιστα τὴν ψυχὴν
[5]	δέ; ἦ δ᾽ ὅς, οὐ	φιλόσοφος	Εὔηνος; ~Ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη ὁ
[9]	ἔφη, ὅ γε ὡς ἀληθῶς	φιλόσοφος.	~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι, ἔφη,
[12]	ὄντι γε ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε,	φιλόσοφος·	σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει,
[52]	καὶ ἅπας ὁ ἕτερος αὖ	στίχος	τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ
[65]	παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη	ἐγγὺς	~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ πολὺν
[44]	θεῷ μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς	ἐγγὺς	ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα τι
[61]	τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει, καὶ	ἐγγὺς	τῆς ἐκβολῆς ἐκπίπτει εἰς ~τόπον
[9]	οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽	ἐγγύς	τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι ὁ
[29]	τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι ἢ	ἐγγύς	τι τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ;
[61]	~δυνάμεις λαβὼν ἐν τῷ ὕδατι,	δὺς	κατὰ τῆς γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ
[58]	θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς ~εἴη,	ἐκδὺς	καὶ ἀνακύψας ἐκ τῆς θαλάττης
[6]	ὁ Κέβης ἠρέμα ἐπιγελάσας, Ἴττω	Ζεύς,	ἔφη, τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών.
[2]	~ἦν δὲ καὶ Κτήσιππος ὁ	Παιανιεὺς	καὶ Μενέξενος καὶ ἄλλοι τινὲς
[1]	ἐστὶ τῆς θεωρίας ἐπειδὰν ὁ	ἱερεὺς	τοῦ Ἀπόλλωνος στέψῃ τὴν ~πρύμναν
[1]	ὥς φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ	Θησεύς	ποτε εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς
[14]	ᾗ ἂν ὁ ἄνθρωπος ἀποθνῄσκῃ,	εὐθὺς	ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα
[20]	~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ	εὐθὺς	γενόμενοι οὐ μόνον τὸ ἴσον
[29]	οὕτω πεφυκυῖα ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος	εὐθὺς	~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν, ὥς φασιν
[57]	ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν τὸν τελευτήσαντα	εὐθὺς	ἐν ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε πορείας.
[19]	προειρημένων, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι	εὐθὺς	ἑωρῶμέν τε καὶ ἠκούομεν καὶ
[44]	~πάνυ οὖν μοι ἀτόπως ἔδοξεν	εὐθὺς	τὴν πρώτην ἔφοδον οὐ δέξασθαι
[29]	καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι, οὐκ	εὐθὺς	τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς
[36]	κακῶν, τὴν μὲν ψυχὴν ἀνάγκη	~εὐθὺς	ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην,
[1]	δίκης ~γεγονός. Διὰ ταῦτα καὶ	πολὺς	χρόνος ἐγένετο τῷ Σωκράτει ἐν
[20]	διὰ βίου ~πάντες, ἢ ὕστερον,	οὕς	φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ
[39]	τις καὶ ὑπὸ τούτων μάλιστα	οὓς	ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ
[62]	τε καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν	οὓς	ἀπέκτειναν, οἱ δὲ οὓς ὕβρισαν,
[60]	~τοὺς τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς	οὓς	ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας ~τε καὶ
[62]	πρότερον παύονται πρὶν ἂν πείσωσιν	οὓς	ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ ἡ δίκη
[60]	παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι δ᾽	οὓς	καὶ βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ
[24]	~καὶ τὰ τῶν βαρβάρων γένη,	οὓς	πάντας χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον
[4]	ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ	οὓς	προχείρους εἶχον μύθους καὶ ~ἠπιστάμην
[65]	Κρίτων, ἐκεῖνοί τε ταῦτα ποιοῦσιν,	οὓς	~σὺ λέγεις οἴονται γὰρ κερδαίνειν
[62]	μὲν οὓς ἀπέκτειναν, οἱ δὲ	οὓς	ὕβρισαν, καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι (καὶ
[58]	ἐν μέσῳ τῷ πυθμένι τοῦ	πελάγους	οἰκῶν οἴοιτό τε ἐπὶ ~τῆς
[39]	μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς ~σφόδρα	ὀλίγους	εἶναι ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ
[39]	πονηρίας ἀγὼν προτεθείη, πάνυ ἂν	ὀλίγους	καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι;
[39]	τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ τοὺς	λόγους	ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν ~ἀπώσαιτο
[39]	μισῶν τε καὶ λοιδορῶν τοὺς	λόγους	~διατελοῖ, τῶν δὲ ὄντων τῆς
[39]	δὴ οἱ (περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς	λόγους	~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες οἴονται
[4]	εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ	λόγους,	~καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός,
[4]	πεποίηκας ἐντείνας ~τοὺς τοῦ Αἰσώπου	λόγους	καὶ τὸ εἰς τὸν Ἀπόλλω
[48]	δή μοι χρῆναι εἰς τοὺς	λόγους	~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν
[39]	μεῖζον τούτου κακὸν πάθοι ἢ	λόγους	μισήσας. ~Γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ
[41]	οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε	λόγους	οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς ~μέν,
[14]	καὶ οὐ περὶ προσηκόντων τοὺς	~λόγους	ποιοῦμαι. Εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ
[39]	εἶναι ἄνευ τῆς περὶ τοὺς	λόγους	τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ
[7]	ἀεί τοι, ἔφη, (ὁ) Κέβης	λόγους	τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ
[37]	ἢ ἃ σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν,	δοὺς	αὐτῷ μὴ μόνον ἐν τῷ
[37]	ὥστε πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν	δοὺς	δὲ ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ,
[66]	ἅμα ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ	δοὺς	τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει
[59]	σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ	σμαράγδους	(καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ
[30]	~τὸν ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ	ἀιδοῦς	τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται,
[33]	θείου τε καὶ ~καθαροῦ καὶ	μονοειδοῦς	συνουσίας. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὁ
[30]	ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ	σωματοειδοῦς,	ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα·
[30]	διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ τοῦ	σωματοειδοῦς,	ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε
[57]	δὲ ἔοικε σχίσεις τε καὶ	τριόδους	πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν
[60]	κατὰ στενότερα καὶ εὐρύτερα καὶ	διεξόδους	ἔχειν, ᾗ πολὺ μὲν ~ὕδωρ
[8]	ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ	θεοὺς	ἄλλους σοφούς τε καὶ ἀγαθούς,
[8]	πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι ~παρὰ	θεοὺς	δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ
[7]	ἄρχοντας ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς,	θεούς.	~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε· οἶμαι γὰρ
[6]	ὦ Κέβης, εὖ λέγεσθαι, τὸ	θεοὺς	εἶναι ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ
[59]	ἐν ~οἷς τῷ ὄντι οἰκητὰς	θεοὺς	εἶναι, καὶ φήμας τε καὶ
[38]	ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς	θεούς,	ὦ Φαίδων, συγγνώμην γε ἔχω
[8]	θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ	ἀγαθούς,	ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας
[8]	μέντοι ~παρὰ θεοὺς δεσπότας πάνυ	ἀγαθοὺς	ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ
[8]	παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι	ἀγαθούς	καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν
[7]	καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας	ἀγαθούς,	ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια,
[31]	σωφροσύνην τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ	ἔθους	τε καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ
[10]	λέγω δὲ περὶ ~πάντων, οἷον	μεγέθους	πέρι, ὑγιείας, ἰσχύος, καὶ τῶν
[56]	τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι τοῦ	μεγέθους	περὶ (ὧν οἱ λόγοι εἰσίν,
[39]	πάθος, εἰ ὄντος δή τινος	~ἀληθοῦς	καὶ βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ
[59]	τὰ ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς	~λίθους	ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον
[19]	νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ ~ξύλα ἢ	λίθους	ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα,
[4]	εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν	μύθους	ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς
[4]	ταῦτα δὴ οὓς προχείρους εἶχον	μύθους	καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου, τούτων
[44]	ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ	~βιοὺς	ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν τε καὶ
[60]	μὲν μακροτέρους τόπους περιελθόντα καὶ	πλείους,	~τὰ δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους,
[62]	καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι τούτων	καλλίους	~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι
[65]	εὖ ~μάλα, καὶ συγγενομένους γ᾽	ἐνίους	ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ
[58]	(ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ	οἵους	τε εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽
[31]	καὶ γίγνεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας	μετρίους.	~Εἰκός. ~Εἰς δέ γε θεῶν
[63]	τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς	ἀλλοτρίους	τε ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον
[65]	ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς	αἰτίους,	~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα
[39]	μάλιστα δὴ οἱ (περὶ τοὺς	ἀντιλογικοὺς	λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντες
[62]	πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ φόνους	ἀδίκους	καὶ παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ
[60]	~πολὺ δὲ πῦρ καὶ πυρὸς	μεγάλους	ποταμούς, πολλοὺς δὲ ὑγροῦ πηλοῦ
[49]	τὴν ἀπειρίαν, ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ	ἀσφαλοῦς	τῆς ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν.
[46]	ἀλλὰ ~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς	βίβλους	ὡς τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ
[11]	ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς	ἀλλήλους	λέγειν τε καὶ δοξάζειν πάντας
[38]	διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς	ἀλλήλους,	ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου
[60]	δὲ πάντας ὑπὸ γῆν εἰς	ἀλλήλους	συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ
[11]	γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ πρὸς	ἀλλήλους	τοιαῦτα ~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει
[60]	~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς	ἀλλήλους	ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων
[58]	περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ	ἄλλους	ἄλλοθι ~πολλοὺς ἐν πολλοῖσι τοιούτοις
[35]	ἦ που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς	ἄλλους	ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς οὐ συμφορὰν
[9]	κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς	~ἄλλους	καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ σῶμα
[9]	ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς	ἄλλους	ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν
[65]	Καὶ ἅμα ἐγὼ οἶδα καὶ	ἄλλους	πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ
[8]	~ἥξειν πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς	ἄλλους	σοφούς τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα
[9]	γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς	πολλοὺς	αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν εὖ
[60]	πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς,	πολλοὺς	δὲ ὑγροῦ πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου
[58]	θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ ἄλλους ἄλλοθι	~πολλοὺς	ἐν πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν.
[62]	ἢ φόνους ἀδίκους καὶ παρανόμους	πολλοὺς	~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα
[60]	ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην	πολλούς,	τοὺς μὲν ~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους
[58]	ὃν δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς	πολλοὺς	τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα εἰωθότων
[60]	θαλάττας ~τε καὶ λίμνας καὶ	ποταμοὺς	καὶ κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ
[62]	καὶ ἐκεῖθεν πάλιν εἰς τοὺς	ποταμούς,	~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ πρότερον
[60]	δὲ πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους	ποταμούς,	πολλοὺς δὲ ὑγροῦ πηλοῦ καὶ
[11]	ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ	πολέμους	καὶ στάσεις ~καὶ μάχας οὐδὲν
[60]	ὑγρῷ τὸ πνεῦμα δεινούς ~τινας	ἀνέμους	καὶ ἀμηχάνους παρέχεται καὶ (εἰσιὸν
[7]	νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ	φρονίμους	~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς δὲ
[9]	τὸ σῶμα θεραπείας; Δοκεῖ σοι	ἐντίμους	ἡγεῖσθαι ὁ ~τοιοῦτος; Οἷον ἱματίων
[66]	συνέλαβε τὸ στόμα καὶ τοὺς	ὀφθαλμούς.	~Ἥἥδε ἡ τελευτή, ὦ Ἐχέκρατες,
[62]	μεγάλας ἢ φόνους ἀδίκους καὶ	παρανόμους	πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα
[9]	καὶ ὑποδημάτων καὶ τοὺς ~ἄλλους	καλλωπισμοὺς	τοὺς περὶ τὸ σῶμα πότερον
[63]	~περὶ τὸ σῶμα καὶ τοὺς	κόσμους	εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε
[46]	~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς ἄρα	νοῦς	ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε καὶ
[60]	πνεῦμα δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ	ἀμηχάνους	παρέχεται καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν.
[24]	οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν	δυναμένους	τοῦτο ~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ ταῦτα μὲν
[57]	~τόπον, οἷ δεῖ τοὺς συλλεγέντας	διαδικασαμένους	εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι ~μετὰ ἡγεμόνος
[60]	πολλούς, τοὺς μὲν ~βαθυτέρους καὶ	ἀναπεπταμένους	μᾶλλον ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς
[21]	~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ Σιμμία;	Ἐπισταμένους	ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι ὕστερον
[31]	καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας ~καὶ μὴ	διηυλαβημένους	εἰς τὰ τῶν ὄνων γένη
[38]	ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ	ἡττημένους	ἀνεκαλέσατο καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ
[8]	διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον	διαλεγομένους,	δεῖν δὲ οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν
[24]	ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων	φειδομένους	μήτε πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν
[62]	δὲ αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ	γενομένους	ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς μὲν
[65]	καὶ πιόντας εὖ ~μάλα, καὶ	συγγενομένους	γ᾽ ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν
[2]	μήν, ὦ Φαίδων, καὶ τοὺς	ἀκουσομένους	γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ
[61]	τῶν πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί τινας	εἱμαρμένους	χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους,
[38]	ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου σφόδρα	~πεπεισμένους	ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι καὶ
[6]	τὸ θεοὺς εἶναι ἡμῶν ~τοὺς	ἐπιμελουμένους	καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ἓν
[60]	συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ πνεῦμα	δεινούς	~τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους παρέχεται
[59]	αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε	ἐκείνους	ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον τε
[1]	εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ	ἐκείνους	ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ τε
[7]	ἄνδρες σοφοὶ ὡς ἀληθῶς δεσπότας	~ἀμείνους	αὑτῶν φεύγοιεν καὶ ῥᾳδίως ἀπαλλάττοιντο
[8]	ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας	ἀμείνους	τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν οὐκ
[61]	πολλῶν ἀφικνοῦνται ~καί τινας εἱμαρμένους	χρόνους	μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους, αἱ
[62]	~ἱεροσυλίας πολλὰς καὶ μεγάλας ἢ	φόνους	ἀδίκους καὶ παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι
[62]	ἐκβάλλει τὸ κῦμα, τοὺς μὲν	ἀνδροφόνους	κατὰ τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς δὲ
[43]	τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα πάντας	τρόπους,	τὰ μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ
[58]	οἵαν (πέπεισμαι εἶναι, καὶ τοὺς	~τόπους	αὐτῆς οὐδέν με κωλύει λέγειν.
[60]	καὶ τὰ περὶ τὴν γῆν·	τόπους	δ᾽ ~ἐν αὐτῇ εἶναι κατὰ
[60]	τῆς γῆς, καὶ εἰς ~τοὺς	τόπους	ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις
[60]	τῆς γῆς, τὰ μὲν μακροτέρους	τόπους	περιελθόντα καὶ πλείους, ~τὰ δὲ
[60]	ὧν δὴ καὶ ἑκάστους τοὺς	~τόπους	πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ
[59]	τε καὶ ἄνθη καὶ τοὺς	καρπούς·	καὶ αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως
[44]	ἦν ἔτι πρότερον, ~πρὶν ἡμᾶς	ἀνθρώπους	γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα
[6]	~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς	ἀνθρώπους	ἓν τῶν κτημάτων τοῖς θεοῖς
[9]	ἂν τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν	ἀνθρώπους	καὶ πάνυ ὅτι τῷ ὄντι
[35]	που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς ἄλλους	ἀνθρώπους	πείσαιμι (ὡς οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι
[8]	καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽	ἀνθρώπους	τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν
[59]	~εἶναι ἄλλα τε πολλὰ καὶ	ἀνθρώπους,	τοὺς μὲν ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας,
[39]	καὶ πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους εἶναι	ἑκατέρους,	τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς
[2]	καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε τοιούτους	ἑτέρους	ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν
[61]	εἱμαρμένους χρόνους μείνασαι, αἱ μὲν	μακροτέρους,	αἱ δὲ ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται
[60]	~(κατὰ τῆς γῆς, τὰ μὲν	μακροτέρους	τόπους περιελθόντα καὶ πλείους, ~τὰ
[60]	περὶ ὅλην πολλούς, τοὺς μὲν	~βαθυτέρους	καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον ἢ ἐν
[60]	ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς δὲ	~βαθυτέρους	ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον
[60]	βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι καὶ	~πλατυτέρους.	Τούτους δὲ πάντας ὑπὸ γῆν
[60]	πλείους, ~τὰ δὲ ἐλάττους καὶ	βραχυτέρους,	πάλιν εἰς τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει,
[61]	αἱ μὲν μακροτέρους, αἱ δὲ	~βραχυτέρους,	πάλιν ἐκπέμπονται εἰς τὰς τῶν
[60]	~(τόπου, ἔστι δ᾽ οὓς καὶ	βραχυτέρους	τῷ βάθει τοῦ ἐνθάδε εἶναι
[39]	ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ	πονηροὺς	~σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους, τοὺς
[4]	μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ οὓς	προχείρους	εἶχον μύθους καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς
[59]	καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ	νόσους	παρέχει. τὴν δὲ γῆν αὐτὴν
[59]	κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην ὥστε ἐκείνους	ἀνόσους	εἶναι καὶ χρόνον τε ζῆν
[4]	προχείρους εἶχον μύθους καὶ ~ἠπιστάμην	τοὺς	Αἰσώπου, τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις
[65]	οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ	τοὺς	αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν,
[2]	~Ἀλλὰ μήν, ὦ Φαίδων, καὶ	τοὺς	ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις·
[35]	Σιμμία· ἦ που ~χαλεπῶς ἂν	τοὺς	ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι (ὡς οὐ
[9]	διαφερόντων κτήσεις καὶ ὑποδημάτων καὶ	τοὺς	~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ
[9]	τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι	τοὺς	ἄλλους ὅτι οὐδὲν ἄλλο αὐτοὶ
[6]	ἡμῶν ~τοὺς ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς	τοὺς	ἀνθρώπους ἓν τῶν κτημάτων τοῖς
[39]	καὶ μάλιστα δὴ οἱ (περὶ	τοὺς	ἀντιλογικοὺς λόγους ~διατρίψαντες οἶσθ᾽ ὅτι
[59]	ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν,	τοὺς	δ᾽ ἐν νήσοις ἃς ~περιρρεῖν
[41]	δ᾽ οὔ; ~Τοὺς μέν, ἐφάτην,	τοὺς	δ᾽ οὔ. ~Τί οὖν, ἦ
[41]	οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς ~μέν,	τοὺς	δ᾽ οὔ; ~Τοὺς μέν, ἐφάτην,
[7]	γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει,	τοὺς	δὲ ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν
[60]	ἢ ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν,	τοὺς	δὲ ~βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα
[31]	~Πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς λέγεις.	~Τοὺς	δέ γε ἀδικίας τε καὶ
[39]	πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους,	τοὺς	δὲ μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς λέγεις;
[62]	μὲν ἀνδροφόνους κατὰ τὸν ~Κωκυτόν,	τοὺς	δὲ πατραλοίας καὶ μητραλοίας κατὰ
[59]	τοὺς μὲν ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας,	τοὺς	~δὲ περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ
[8]	πρὸς ὑμᾶς ἀπολογήσασθαι ἢ ~πρὸς	τοὺς	δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ
[64]	ἐγγύην ἢ ἣν ~οὗτος πρὸς	τοὺς	δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν γὰρ
[1]	ᾧ Θησεύς ποτε εἰς Κρήτην	τοὺς	~δὶς ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων
[41]	ἄμφω. ~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας	τοὺς	ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ
[13]	εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ	τοὺς	ἐνθάδε δεσπότας οὐ (χαλεπῶς φέρω
[57]	ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται	τοὺς	ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ
[6]	λέγεσθαι, τὸ θεοὺς εἶναι ἡμῶν	~τοὺς	ἐπιμελουμένους καὶ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους
[15]	πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ τῶν ἀποθανόντων	τοὺς	ζῶντας, ἄλλο τι ἢ εἶεν
[16]	(τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις εἰς	τοὺς	ζῶντας αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ
[17]	~ἀναβιώσκεσθαι καὶ ἐκ τῶν τεθνεώτων	τοὺς	ζῶντας γίγνεσθαι καὶ τὰς τῶν
[16]	~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν καὶ ταύτῃ	τοὺς	ζῶντας ἐκ τῶν τεθνεώτων γεγονέναι
[38]	αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ	τοὺς	θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην γε
[59]	~δένδρα τε καὶ ἄνθη καὶ	τοὺς	καρπούς· καὶ αὖ τὰ ὄρη
[63]	τὰς ~περὶ τὸ σῶμα καὶ	τοὺς	κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους
[59]	αὖ τὰ ὄρη ὡσαύτως καὶ	τοὺς	~λίθους ἔχειν ἀνὰ τὸν αὐτὸν
[39]	διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ	τοὺς	λόγους ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τὴν αἰτίαν
[39]	βίον μισῶν τε καὶ λοιδορῶν	τοὺς	λόγους ~διατελοῖ, τῶν δὲ ὄντων
[48]	Ἔδοξε δή μοι χρῆναι εἰς	τοὺς	λόγους ~καταφυγόντα ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν
[14]	ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ προσηκόντων	τοὺς	~λόγους ποιοῦμαι. Εἰ οὖν δοκεῖ,
[39]	ἀληθεῖ εἶναι ἄνευ τῆς περὶ	τοὺς	λόγους τέχνης, κἄπειτα ὀλίγον ~ὕστερον
[62]	~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει τὸ κῦμα,	τοὺς	μὲν ἀνδροφόνους κατὰ τὸν ~Κωκυτόν,
[60]	αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς,	τοὺς	μὲν ~βαθυτέρους καὶ ἀναπεπταμένους μᾶλλον
[7]	εἰκὸς ἢ ὃ νυνδὴ ἐλέγετο·	τοὺς	μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας
[31]	ταῦτα λέγεις, ὦ Σώκρατες; ~Οἷον	τοὺς	μὲν γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις
[59]	ἄλλα τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους,	τοὺς	μὲν ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς
[41]	τοὺς ~μέν, τοὺς δ᾽ οὔ;	~Τοὺς	μέν, ἐφάτην, τοὺς δ᾽ οὔ.
[9]	τοὺς φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι ἂν	τοὺς	μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ
[41]	ἔμπροσθε λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ	τοὺς	~μέν, τοὺς δ᾽ οὔ; ~Τοὺς
[39]	~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο,	τοὺς	μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς ~σφόδρα
[58]	εἶναι αὐτό, καὶ ἡμᾶς οἰκεῖν	(τοὺς	μέχρι ~Ἡρακλείων στηλῶν ἀπὸ Φάσιδος
[11]	λέγειν τε καὶ δοξάζειν πάντας	τοὺς	ὀρθῶς φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ ~δοκεῖ
[66]	Κρίτων συνέλαβε τὸ στόμα καὶ	τοὺς	ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ τελευτή, ὦ
[9]	ὑποδημάτων καὶ τοὺς ~ἄλλους καλλωπισμοὺς	τοὺς	περὶ τὸ σῶμα πότερον τιμᾶν
[66]	τὸ ~φάρμακον, διαλιπὼν χρόνον ἐπεσκόπει	τοὺς	πόδας καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα
[9]	ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν	τοὺς	πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο ἀκούσαντας δοκεῖν
[58]	ἄστρα, ὃν δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν	(τοὺς	πολλοὺς τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα
[62]	Τάρταρον καὶ ἐκεῖθεν πάλιν εἰς	τοὺς	ποταμούς, ~καὶ ταῦτα πάσχοντες οὐ
[39]	πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα	τοὺς	πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός γε, ἦν
[57]	δή τινα ~τόπον, οἷ δεῖ	τοὺς	συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι
[30]	περὶ τὰ ~(μνήματά τε καὶ	τοὺς	τάφους κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ
[16]	τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον ἢ	τοὺς	τεθνεῶτας ἐκ τῶν ζώντων, τούτου
[8]	καὶ δὶς καὶ τρὶς ~πίνειν	τούς	τι τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ
[58]	γῆς οἵαν (πέπεισμαι εἶναι, καὶ	τοὺς	~τόπους αὐτῆς οὐδέν με κωλύει
[60]	διὰ τῆς γῆς, καὶ εἰς	~τοὺς	τόπους ἕκαστα ἀφικνούμενα, εἰς οὓς
[60]	ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ ἑκάστους	τοὺς	~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις
[4]	τῶν (ποιημάτων ὧν πεποίηκας ἐντείνας	~τοὺς	τοῦ Αἰσώπου λόγους καὶ τὸ
[9]	δοκεῖν εὖ πάνυ εἰρῆσθαι εἰς	τοὺς	φιλοσοφοῦντας καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς
[7]	Ὃ μέντοι νυνδὴ ἔλεγες, τὸ	~τοὺς	φιλοσόφους ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν,
[7]	εἶναι. Τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν	~τοὺς	φρονιμωτάτους ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας
[66]	τῶν παρόντων πλήν γε αὐτοῦ	~Σωκράτους.	~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε,
[35]	οὖν ἐγένετο ταῦτα εἰπόντος τοῦ	Σωκράτους	ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός
[2]	διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι	~Σωκράτους	καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου
[50]	ὁμολογεῖς τὸ τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν	Σωκράτους	οὐχ ὡς ~τοῖς ῥήμασι λέγεται
[14]	ἂν ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ	Σωκράτους	ταῦτα, ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη·
[40]	ἂν ἐμοὶ πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες	Σωκράτους,	τῆς δὲ ἀληθείας πολὺ μᾶλλον,
[50]	ὃ τυγχάνει ~ἔχων· οὐδ᾽ αὖ	Σωκράτους	ὑπερέχειν ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης
[50]	~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν Σιμμίαν	Σωκράτους	φῇς μείζω εἶναι, (Φαίδων) ος
[39]	τούτων μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο	(οἰκειοτάτους	τε καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ
[39]	ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε καὶ	ἑταιροτάτους,	τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ
[7]	Τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς	φρονιμωτάτους	ἐκ ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας,
[1]	λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου	ἔτους	θεωρίαν ~ἀπάξειν εἰς Δῆλον· ἣν
[60]	ὁ ῥύαξ· ὧν δὴ καὶ	ἑκάστους	τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι, ὡς ἂν
[39]	οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν	χρηστοὺς	καὶ πονηροὺς ~σφόδρα ὀλίγους εἶναι
[39]	εἶναι ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ	πλείστους.	~Πῶς λέγεις; ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ,
[60]	περιελθόντα καὶ πλείους, ~τὰ δὲ	ἐλάττους	καὶ βραχυτέρους, πάλιν εἰς τὸν
[35]	οἳ ἐπειδὰν αἴσθωνται ὅτι ~δεῖ	αὐτοὺς	ἀποθανεῖν, ᾄδοντες καὶ ἐν (τῷ
[1]	γίγνεται, ὅταν τύχωσιν ἄνεμοι ἀπολαβόντες	(αὐτούς.	~Ἀρχὴ δ᾽ ἐστὶ τῆς θεωρίας
[65]	περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς	αὐτοὺς	διαλεγόμενοι περὶ τῶν εἰρημένων καὶ
[6]	τούτοις τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον	αὐτοὺς	ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον
[60]	δὲ ~βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα	αὐτοὺς	ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν
[9]	σφᾶς μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ	αὐτοὺς	ᾗ τε θανατῶσι καὶ ᾗ
[35]	τῶν κύκνων καταψεύδονται, καί φασιν	αὐτοὺς	θρηνοῦντας τὸν ~θάνατον ὑπὸ λύπης
[62]	τὸν Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας δὲ	αὐτοὺς	καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει
[59]	τοιαύτας συνουσίας (γίγνεσθαι αὐτοῖς πρὸς	αὐτούς·	καὶ ~τόν γε ἥλιον καὶ
[24]	χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ	αὐτοὺς	μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν
[41]	οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις	αὐτοὺς	μὴ φυλάττηται, εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι,
[13]	τῷ τρόπον τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν	αὐτοὺς	σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε
[9]	(Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς	~αὐτούς,	χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις· ἡγούμεθά τι
[6]	τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὅσιον αὐτοὺς	ἑαυτοὺς	εὖ ποιεῖν, ἀλλὰ ~ἄλλον δεῖ
[32]	καρτεροῦσι καὶ οὐ παραδιδόασιν αὐταῖς	~ἑαυτούς,	οὔ τι οἰκοφθορίαν τε καὶ
[25]	ὁ Σωκράτης, δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι	ἑαυτούς,	~τῷ ποίῳ τινὶ ἄρα προσήκει
[2]	Φαίδων, καὶ τοὺς ἀκουσομένους γε	τοιούτους	ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ ὡς
[62]	τοιούτῳ τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται,	τούτους	δὲ ~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν
[62]	ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα,	τούτους	δὲ ἡ προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει
[60]	τοῦ ἐνθάδε εἶναι καὶ ~πλατυτέρους.	Τούτους	δὲ πάντας ὑπὸ γῆν εἰς
[31]	~Πῇ δὴ οὗτοι εὐδαιμονέστατοι; ~Ὅτι	τούτους	εἰκός ἐστιν εἰς τοιοῦτον πάλιν
[3]	νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ σὺ	τούτους	Καὶ ~ὁ Σωκράτης βλέψας εἰς
[2]	παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι οἶμαι	τούτους	παραγενέσθαι. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή;
[47]	ὀστᾶ ἢ περὶ Μέγαρα ἢ	Βοιωτοὺς	ἦν, ὑπὸ δόξης φερόμενα τοῦ
[39]	ἂν ὀλίγους καὶ ~ἐνταῦθα τοὺς	πρώτους	φανῆναι; ~Εἰκός γε, ἦν δ᾽
[30]	τὰ ~(μνήματά τε καὶ τοὺς	τάφους	κυλινδουμένη, περὶ ἃ δὴ καὶ
[8]	πρῶτον μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους	σοφούς	τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ
[7]	μέντοι νυνδὴ ἔλεγες, τὸ ~τοὺς	φιλοσόφους	ῥᾳδίως ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν
[58]	ὥσπερ περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ	βατράχους	περὶ τὴν θάλατταν οἰκοῦντας, καὶ
[46]	σελήνης ~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων,	τάχους	τε πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ
[43]	τοιόνδε, οἷον καύματος ἐνόντος καὶ	δίψους	ἐπὶ τοὐναντίον ~ἕλκειν, τὸ μὴ
[52]	καὶ ἡ πεμπτὰς καὶ ὁ	ἥμισυς	τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε (οὐκ
[2]	τοῦ τρόπου καὶ τῶν λόγων,	ὡς	ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε
[14]	(ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη,	ὡς	ἀδολεσχῶ καὶ οὐ περὶ προσηκόντων
[44]	~εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι	(ὡς	ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽ ἄττα ἐστίν,
[49]	τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ ἀνευρήσειν	ὡς	ἀθάνατον (ἡ) ψυχή. ~(Ἀλλὰ μήν,
[47]	ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι,	ὡς	αἴτιον αὐτὸ προσαγορεύειν. διὸ δὴ
[14]	ἐλπὶς καὶ καλή, ὦ (Σώκρατες,	ὡς	ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ λέγεις·
[10]	ὄντος; ~Ὑπερφυῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὡς	ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν
[48]	μοι δοκῇ τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι	ὡς	ἀληθῆ ~ὄντα, καὶ περὶ αἰτίας
[47]	μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς	ὡς	ἀληθῶς ~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ
[58]	τὸ ἀληθινὸν φῶς (καὶ ἡ	ὡς	~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ
[7]	γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ	ὡς	ἀληθῶς δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν
[24]	δεδιέναι τὸ τῶν παίδων, μὴ	ὡς	ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν
[29]	καθαρὸν καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου	ὡς	ἀληθῶς, παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ
[47]	μᾶλλον ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ	ὡς	ἀληθῶς τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον
[29]	δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων,	ὡς	~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ
[11]	~ἡμᾶς πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον	ὡς	ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ
[9]	θανάτου καὶ οἵου ~θανάτου οἱ	ὡς	ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη,
[9]	ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε	ὡς	ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ
[33]	οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ	ὡς	ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται
[43]	ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ φόβοις	ὡς	ἄλλη οὖσα ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη;
[63]	καὶ τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν,	ὡς	ἀλλοτρίους τε ὄντας, καὶ ~πλέον
[46]	μέσῳ φαίη εἶναι αὐτήν, ~ἐπεκδιηγήσεσθαι	ὡς	ἄμεινον ἦν αὐτὴν ἐν μέσῳ
[42]	ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία	ὡς	ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω, ἔφη.
[2]	τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ	ὡς	ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν πάντα.
[60]	καὶ ἑκάστους τοὺς ~τόπους πληροῦσθαι,	ὡς	ἂν ἑκάστοις τύχῃ ἑκάστοτε ἡ
[42]	προσήκειν ἄλλως πως ἔχειν ἢ	ὡς	ἂν ἐκεῖνα ἔχῃ ἐξ ὧν
[33]	κατιδοῦσα ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν,	ὡς	ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος
[36]	τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ,	ὡς	ἀνάγκη ἔτι εἶναι τὴν ἁρμονίαν
[46]	ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος	ὡς	ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν
[57]	ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως,	ὡς	ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου
[43]	οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον	ὡς	ἁρμονίας αὐτῆς οὔσης καὶ ~οἵας
[21]	δὴ ~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα,	ὡς	ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν τούτῳ
[65]	ποιήσομεν. Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς,	Ὡς	ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ
[3]	τῇ χειρί, καὶ τρίβων ἅμα,	Ὡς	ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες, ~ἔοικέ
[45]	ἓν διασχίσῃ, δύναμαι ἔτι πείθεσθαι	ὡς	αὕτη αὖ ~αἰτία γέγονεν, ἡ
[7]	ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ ἄρχοντας ἀγαθούς,	ὡς	αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη,
[57]	κακῶν οὐδὲ ~σωτηρία πλὴν τοῦ	ὡς	βελτίστην τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι.
[47]	~Κέβης; ~Ὑπερφυῶς μὲν οὖν, ἔφη,	ὡς	βούλομαι. ~Ἔδοξε τοίνυν μοι, ἦ
[38]	Τίνι οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ;	Ὡς	γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν
[65]	ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν	ὡς	γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε
[50]	τετόλμηκεν μέγα ὂν σμικρὸν ~εἶναι·	ὡς	δ᾽ αὕτως καὶ τὸ σμικρὸν
[66]	ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν,	~ὡς	δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ
[37]	ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι·	~Ὡς	δὲ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι
[24]	~ἀποθνῄσκων. ~Καὶ ὁ Κέβης ἐπιγελάσας,	Ὡς	δεδιότων, ἔφη, ὦ Σώκρατες, πειρῶ
[64]	~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ	ὡς	δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ ἐν
[58]	καὶ τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν,	ὡς	διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ
[49]	~(Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Κέβης,	ὡς	διδόντος σοι οὐκ ἂν φθάνοις
[38]	ἢ ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν δίελθε	ὡς	δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μήν,
[45]	πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ γε	ὡς	ἐάν τις ἓν διασχίσῃ, δύναμαι
[63]	οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν	ὡς	ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ πρέπει νοῦν
[64]	Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες, Κρίτωνα,	ὡς	ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης, ὁ
[49]	εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν	ὡς	ἐγὼ λέγω ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,
[57]	τῶν περὶ γῆς εἰωθότων ~λέγειν,	ὡς	ἐγὼ ὑπό τινος πέπεισμαι. ~(καὶ
[22]	πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας,	ὡς	ἔγωγε οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων
[56]	καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε,	ὡς	ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ, καθ᾽
[41]	φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ,	ὡς	ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ φοβεῖται
[42]	~Οὐδαμῶς. ~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι,	ὡς	ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο
[47]	~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν κύνα,	ὡς	ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ
[56]	τέ γε καὶ ἔτι μᾶλλον,	ὡς	~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ
[2]	οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει,	ὡς	εἰκὸς ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι
[13]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι,	ὡς	εἰκότως ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ
[15]	ἔστι τις λόγος ~οὗ μεμνήμεθα,	ὡς	εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ
[54]	ἀεὶ οὐ μή ποτε δέξηται,	ὡς	ἐκ ~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ
[8]	φάρμακον ὅτι χρή σοι φράζειν	ὡς	ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι
[41]	ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ δὲ ταύτην,	ὡς	ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε καὶ
[17]	Κέβης, ὅτι οὐδ᾽ ἀδίκως ὡμολογήκαμεν,	ὡς	~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ
[17]	~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης,	ὡς	ἐμοὶ δοκεῖ, παντὸς μᾶλλον οὕτω,
[13]	ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον,	ὡς	ἐμοὶ ~δοκεῖ. Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ,
[2]	παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ	ὡς	ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ
[6]	ἀπορρήτοις λεγόμενος περὶ αὐτῶν ~λόγος,	ὡς	ἔν τινι φρουρᾷ ἐσμεν οἱ
[49]	γε· θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ	ὡς	ἐναργῶς τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν
[41]	ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι,	ὡς	ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ
[44]	ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως,	ὡς	ἔοικε, μετρίως γέγονεν· τί δὲ
[4]	διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ,	ὡς	ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι.
[35]	ἐν τῷ πρόσθεν βίῳ· καί,	ὡς	ἔοικε, τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος
[19]	εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι ἄρα,	ὡς	ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν εἰληφέναι.
[56]	τὸν ἄνθρωπον τὸ μὲν θνητόν,	ὡς	ἔοικεν, αὐτοῦ ~ἀποθνῄσκει, τὸ δ᾽
[11]	ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν, οὕτως,	ὡς	ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι,
[11]	~αὐτὰ τὰ πράγματα· καὶ τότε,	ὡς	ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν
[37]	τι λέγω· εἰκόνος γάρ τινος,	ὡς	ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι.
[43]	~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν,	ὡς	ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν
[45]	ὦ Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς	ὡς	~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας ἣν
[37]	~λόγῳ οὔπω ἄξιον πιστεύσαντα θαρρεῖν	ὡς	(ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι που ~ἡμῶν
[45]	γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ	ὡς	ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ ἕν,
[64]	ἐγὼ πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι,	ὡς,	ἐπειδὰν πίω τὸ φάρμακον, οὐκέτι
[41]	ὁ Κέβης, καὶ τότε θαυμαστῶς	ὡς	ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν
[45]	γε δι᾽ ὅτι ἓν γίγνεται	ὡς	ἐπίσταμαι, ἔτι πείθω ἐμαυτόν, οὐδ᾽
[29]	καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως	ὡς	ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν· ~ἢ
[25]	αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε	ὡς	ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά;
[58]	ἐν τῇ θαλάττῃ, οὔτε τέλειον	ὡς	~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες
[10]	ὀφθαλμῶν ~τε καὶ ὤτων καὶ	ὡς	ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος,
[45]	Κέβης, βούλομαί γε. ~Ἄκουε τοίνυν	ὡς	ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ
[14]	ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως,	ὡς	ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ
[38]	πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων, ἔπειτα	ὡς	εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ
[46]	μέν ποτε ἐκ βιβλίου τινός,	ὡς	ἔφη, Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος
[64]	μηδὲ λέγῃ ἐν ~τῇ ταφῇ	ὡς	ἢ προτίθεται Σωκράτη ἢ ἐκφέρει
[36]	τὸν αὐτὸν τοῦτον λόγον εἴποι,	ὡς	ἡ μὲν ἁρμονία ἀόρατον καὶ
[37]	~μέτρι᾽ ἄν μοι φαίνοιτο λέγειν,	ὡς	ἡ μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι,
[38]	ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο,	ὡς	~ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως
[67]	τοῦ ἑταίρου ἡμῖν ἐγένετο, ἀνδρός,	ὡς	~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν τότε
[24]	πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον δὲ μὴ	ὡς	ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι
[38]	ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ	ὡς	Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως τὸν
[2]	θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ	ὡς	θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου
[3]	ὃ καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ·	ὡς	θαυμασίως πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν
[35]	εἰρημένῳ λόγῳ ἦν ὁ Σωκράτης,	ὡς	ἰδεῖν ~ἐφαίνετο, καὶ ἡμῶν οἱ
[38]	ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽	ὡς	Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει,
[8]	ἀλλὰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω	ὡς	καὶ δὶς δώσων, ἐὰν δὲ
[40]	δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου,	ὡς	κινδυνεύω ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι
[13]	ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως	ὡς	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ
[1]	ἐσώθη. Τῷ οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο	ὡς	λέγεται τότε, εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου
[61]	πρῶτον δεινόν τε καὶ ἄγριον,	ὡς	λέγεται, χρῶμα δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον
[50]	ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ που	ὡς	λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ τοῦδ᾽
[65]	μὲν ἀνίστατο εἰς οἴκημά τι	ὡς	λουσόμενος, καὶ ὁ ~Κρίτων εἵπετο
[50]	τὰ μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων)	~Ὡς	μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ
[37]	ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ τῇδε.	Ὡς	μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον
[58]	εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ γ᾽ ἐστίν·	ὡς	μέντοι ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται
[47]	δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι·	ὡς	μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ ἃ
[57]	δὲ ~ἄρα ἡ πορεία οὐχ	ὡς	ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος
[3]	αὐτὰ ~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι	ὡς	ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι
[11]	ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως, ἐπειδὰν τελευτήσωμεν,	ὡς	ὁ λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ
[61]	Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα δὲ ~τούτῳ ἐστίν,	ὡς	οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων
[47]	ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν δὲ τοῦ	ὡς	οἷόν τε ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι
[22]	τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι	ὡς	οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν τε
[38]	τὸν λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν	ὡς	ὀξέως ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ
[6]	ἤδη δὲ καὶ ἄλλων τινῶν,	ὡς	οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς
[51]	οὕτως ἔχω· καίτοι οὔτι λέγω	ὡς	οὐ πολλά με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν
[4]	(εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ	ὡς	οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων
[35]	ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι	(ὡς	οὐ συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν
[45]	ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι	ὡς	οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον δέ σοι
[41]	ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ νῦν ~ἐμμένω	ὡς	οὐδενὶ λόγῳ. ~Καὶ μήν, ἔφη
[48]	(ὄντων) ἃ δ᾽ ἂν μή,	ὡς	~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι
[32]	οὐ κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς	ὡς	οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ
[24]	μήτε χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων,	ὡς	οὐκ ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν
[39]	μισόλογοι, ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι·	~ὡς	οὐκ ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν
[56]	λέγειν, εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι·	ὡς	οὐκ οἶδα εἰς ὅντινά τις
[46]	εἴ μοι (ταῦτα ~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην	ὡς	οὐκέτι ποθεσόμενος αἰτίας ἄλλο εἶδος.
[3]	~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.	Ὡς	οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη,
[44]	~τὴν ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες	ὡς	παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος
[40]	γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι	ὡς	~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ
[63]	περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου πορείαν	(ὡς	πορευσόμενος ὅταν ἡ ~εἱμαρμένη καλῇ)
[41]	που ~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος	ὡς	πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν
[3]	εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν	ὡς	~πρῳαίτατα εἰς τὸ εἰωθός. Καὶ
[58]	τοίνυν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐγὼ	ὡς	πρῶτον μέν, εἰ ἔστιν ἐν
[65]	(ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ	ὡς	ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ
[2]	~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι	ὡς	σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή
[27]	ἀθάνατον καὶ ὡσαύτως ἔχον, καὶ	ὡς	συγγενὴς οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽
[10]	ἔπος εἰπεῖν σύμπαντος τοῦ σώματος,	ὡς	ταράττοντος καὶ ~οὐκ ἐῶντος τὴν
[4]	καί, ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν	ὡς	~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε,
[46]	οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽	ὡς	~τάχιστα εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ
[46]	~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους	ὡς	τάχιστα οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον,
[11]	ἀπαλλαττόμενοι τῆς τοῦ σώματος ἀφροσύνης,	ὡς	τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε
[50]	τὸν Σιμμίαν ὑπερέχειν Σωκράτους οὐχ	ὡς	~τοῖς ῥήμασι λέγεται οὕτω καὶ
[38]	τινὸς λόγου ὅς με πείσει	ὡς	τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ
[22]	~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν	ὡς	τοῦτο, τὸ πάντα τὰ τοιαῦτ᾽
[40]	μὴ (παρίωμεν εἰς ~τὴν ψυχὴν	ὡς	τῶν λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς
[38]	ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν ἀηδῶς διετέθημεν,	ὡς	~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς ἀλλήλους, ὅτι
[4]	ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν,	ὡς	φιλοσοφίας μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς,
[41]	ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος	ὡς	ψυχή ἐστιν ἁρμονία. ~Τί δέ,
[45]	ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην,	ὥς	γε ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις
[8]	βούλομαι ἤδη τὸν λόγον ~ἀποδοῦναι,	ὥς	μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ
[45]	τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα τινὰ λάβῃ,	ὥς	τινες ἔλεγον, τότε δὴ τὰ
[12]	ὅς. ~Λύειν δέ γε αὐτήν,	ὥς	φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ μάλιστα καὶ
[1]	~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽ ἔστι τὸ πλοῖον,	ὥς	φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς
[13]	θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ δή,	(ὥς)	φασιν ~οἱ περὶ τὰς τελετάς,
[29]	σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται καὶ ἀπόλωλεν,	ὥς	φασιν οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ
[55]	τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~Ὣς	δ᾽ αὔτως οἶμαι κἂν εἰ
[38]	~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ, ἀλλὰ	πρᾴως	ἐβοήθει τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ
[7]	ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν	εὐλόγως	ἔχει, τὸ θεόν τε εἶναι
[49]	θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ ὡς	ἐναργῶς	τῷ καὶ ~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι
[38]	~(Πάντες οὖν ἀκούσαντες εἰπόντων αὐτῶν	ἀηδῶς	διετέθημεν, ὡς ~ὕστερον ἐλέγομεν πρὸς
[49]	τἆλλα πάντα· ἃ εἴ ~μοι	δίδως	τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα,
[66]	ἄλλο, ἔφη, ἢ πιόντα περιιέναι,	ἕως	ἄν σου βάρος (ἐν τοῖς
[35]	καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε,	ἕως	ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα.
[19]	γε, ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν·	ἕως	ἂν ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης
[3]	περιμένειν καὶ μὴ πρότερον παριέναι	ἕως	ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ
[57]	πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ	ἕως	ἂν δή τινες χρόνοι γένωνται,
[24]	Σωκράτης, ἐπᾴδειν αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας	ἕως	ἂν ~ἐξεπᾴσητε. ~(Πόθεν οὖν, ἔφη,
[34]	ζῆν τε οἴεται οὕτω δεῖν	ἕως	ἂν ζῇ, καὶ ἐπειδὰν ~τελευτήσῃ,
[36]	σώματος ἑκάστου πολὺν χρόνον παραμένειν,	(ἕως	ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ
[11]	~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ,	ἕως	ἂν ὁ θεὸς αὐτὸς ἀπολύσῃ
[49]	ἐῴης ἂν καὶ οὐκ ἀποκρίναιο	ἕως	ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα
[30]	καὶ μέχρι γε τούτου πλανῶνται,	ἕως	ἂν ~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ
[11]	~λόγου ἐν τῇ σκέψει) ὅτι,	ἕως	ἂν τὸ σῶμα ἔχωμεν καὶ
[3]	τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν ἑκάστοτε	ἕως	ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽
[49]	ἥτις τῶν ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο,	(ἕως	ἐπί τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα
[38]	ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει,	ἕως	ἔτι φῶς ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν,
[2]	τρόπου καὶ τῶν λόγων, ὡς	ἀδεῶς	καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα, ὥστε μοι
[58]	ἡμεῖς γε τούτου τοῦ μύθου	ἡδέως	ἂν ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη,
[14]	~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη ὁ Κέβης,	ἡδέως	ἂν ἀκούσαιμι ἥντινα δόξαν ἔχεις
[24]	δοκεῖς σύ τε καὶ Σιμμίας	ἡδέως	ἂν καὶ τοῦτον διαπραγματεύσασθαι ~τὸν
[1]	τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς ἐτελεύτα;	~Ἡδέως	γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ
[38]	αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο, ὡς	~ἡδέως	καὶ εὐμενῶς καὶ ἀγαμένως τῶν
[58]	μέντοι ταῦτα ἃ σὲ πείθει·	ἡδέως	οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι,
[35]	τὰ λεχθέντα ~μῶν μὴ δοκεῖ	ἐνδεῶς	λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι
[38]	(ἢ) καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ	ἐνδεῶς;	Πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι
[22]	τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ	ἐνδεῶς	τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι πρὶν
[7]	τινὰς ~ἀνερευνᾷ, καὶ οὐ πάνυ	εὐθέως	ἐθέλει πείθεσθαι ὅτι ἄν τις
[66]	~Καὶ ὃς λαβὼν καὶ μάλα	ἵλεως,	ὦ Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας οὐδὲ
[38]	οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς	Ἰόλεως	τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη.
[41]	μὲν γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ	ἀποδείξεως	μετὰ εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας,
[38]	λόγον ἀπεδέξατο, ~ἔπειτα ἡμῶν ὡς	ὀξέως	ᾔσθετο ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν
[41]	~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως λόγος δι᾽	ὑποθέσεως	ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ
[49]	Εἰ δέ τις αὐτῆς ~τῆς	ὑποθέσεως	ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ
[49]	ἐχόμενος ~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς	ὑποθέσεως,	οὕτως ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ δέ
[45]	ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ περὶ	~γενέσεως	καὶ φθορᾶς τὴν αἰτίαν διαπραγματεύσασθαι.
[41]	δὲ περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ	μαθήσεως	λόγος δι᾽ ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι
[27]	διὰ τοῦ σώματος, τὸ δι᾽	αἰσθήσεως	~σκοπεῖν τι τότε μὲν ἕλκεται
[27]	ἀκούειν ἢ δι᾽ ἄλλης ~τινὸς	αἰσθήσεως	τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ διὰ
[41]	ἅπασιν. Ὁ δὲ περὶ τῆς	~ἀναμνήσεως	καὶ μαθήσεως λόγος δι᾽ ὑποθέσεως
[12]	ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι·	φρονήσεως	δὲ ἄρα τις τῷ ὄντι
[62]	πᾶν ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ	φρονήσεως	ἐν τῷ βίῳ μετασχεῖν· καλὸν
[11]	τε καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι,	φρονήσεως,	ἐπειδὰν τελευτήσωμεν, ὡς ὁ λόγος
[13]	πάντων τῶν τοιούτων· χωριζόμενα δὲ	φρονήσεως	~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ
[13]	καὶ συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή, μετὰ	~φρονήσεως,	καὶ προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων καὶ
[10]	δὴ περὶ αὐτὴν τὴν τῆς	φρονήσεως	κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον τὸ ~σῶμα
[12]	βίου ἤρων τυχεῖν ἤρων δὲ	φρονήσεως	ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι
[37]	μέντοι ~μοι χρῆναι πρὸ τῆς	ἀποκρίσεως	ἔτι πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι (τί
[11]	ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου	~φύσεως,	ἀλλὰ καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως
[45]	σοφίας ἣν δὴ καλοῦσι περὶ	φύσεως	ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει
[66]	ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ	τέως	μὲν ἐπιεικῶς οἷοί τε ἦσαν
[14]	οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ	πίστεως,	ὡς ἔστι τε ~ψυχὴ ἀποθανόντος
[45]	ἐδόκουν, τότε ~ὑπὸ ταύτης τῆς	σκέψεως	οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον
[19]	ἄλλο ἰδὼν ἀπὸ (ταύτης τῆς	ὄψεως	~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον εἴτε
[47]	(τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς	ἀληθῶς	~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις
[58]	ἀληθινὸν φῶς (καὶ ἡ ὡς	~ἀληθῶς	γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ ἡ
[7]	ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς	ἀληθῶς	δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ
[42]	(καὶ εἶναι κακή; καὶ ταῦτα	~ἀληθῶς	λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν οὖν
[42]	κακή; καὶ ταῦτα ~ἀληθῶς λέγεται;	~Ἀληθῶς	μέντοι. ~Τῶν οὖν θεμένων ψυχὴν
[24]	τὸ τῶν παίδων, μὴ ὡς	ἀληθῶς	ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ
[58]	ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν ὁ	ἀληθῶς	οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν φῶς
[29]	καὶ ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς	ἀληθῶς,	παρὰ τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον
[47]	ἅπαντα συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς	ἀληθῶς	τὸ ἀγαθὸν καὶ δέον συνδεῖν
[29]	λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς	~ἀληθῶς	τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν
[11]	πολλῆς, ὥστε τὸ λεγόμενον ὡς	ἀληθῶς	τῷ ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ οὐδὲ
[9]	καὶ οἵου ~θανάτου οἱ ὡς	ἀληθῶς	φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς
[9]	δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε ὡς	ἀληθῶς	φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως δοκεῖ σοι,
[33]	δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ ὡς	ἀληθῶς	~φιλοσόφου ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν
[49]	ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως	εὐήθως	ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ
[20]	Τοῦτο δέ που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες	~ὀρθῶς	ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν
[41]	ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς τε καὶ	ὀρθῶς	~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς
[9]	φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν	ὀρθῶς	ἁπτόμενοι φιλοσοφίας ~λεληθέναι τοὺς ἄλλους
[58]	δ᾽ ὅς, τοῦτο πέπεισμαι. ~Καὶ	ὀρθῶς	γε, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι
[12]	μάλιστα καὶ μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες	ὀρθῶς,	καὶ τὸ μελέτημα αὐτὸ τοῦτό
[13]	~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ δ᾽	ὀρθῶς	προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε
[11]	τε καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς	ὀρθῶς	φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ ~δοκεῖ σοι
[32]	Σιμμία τε καὶ Κέβης, οἱ	ὀρθῶς	φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ
[12]	ἄρα, ἔφη, ὦ Σιμμία, οἱ	ὀρθῶς	φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι, καὶ τὸ
[29]	δὲ οὐδὲν ἄλλο ~ἐστὶν ἢ	ὀρθῶς	φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ ὄντι (τεθνάναι
[13]	οὐκ ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες	ὀρθῶς.	~Ὧν δὴ καὶ ἐγὼ κατά
[41]	εἶναι, καὶ τούτου οὕτως ἔχοντος	ἀναγκαίως	ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον ἡμῶν εἶναι
[18]	ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο	~δικαίως	λέγομεν ὅτι ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν
[34]	τοίνυν ἕνεκα, ὦ Κέβης, οἱ	δικαίως	φιλομαθεῖς κόσμιοί εἰσι ~καὶ ἀνδρεῖοι,
[2]	τῶν λόγων, ὡς ἀδεῶς καὶ	~γενναίως	ἐτελεύτα, ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι
[65]	ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ νῦν ὡς	γενναίως	με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή,
[40]	ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον	ὑγιῶς	~ἔχειν, σοὶ μὲν οὖν καὶ
[40]	πολὺ μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς οὔπω	ὑγιῶς	ἔχομεν, ἀλλὰ ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον
[55]	ἐπεὶ εἰ τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν,	ῥᾳδίως	ἂν διεμαχόμεθα ὅτι ἐπελθόντος τοῦ
[7]	νυνδὴ ἔλεγες, τὸ ~τοὺς φιλοσόφους	ῥᾳδίως	ἂν ἐθέλειν (ἀποθνῄσκειν, ἔοικεν τοῦτο,
[7]	δεσπότας ~ἀμείνους αὑτῶν φεύγοιεν καὶ	ῥᾳδίως	ἀπαλλάττοιντο αὐτῶν; Καί μοι δοκεῖ
[24]	~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ	ῥᾳδίως	εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο
[29]	καὶ τῷ ὄντι (τεθνάναι μελετῶσα	ῥᾳδίως·	ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν εἴη
[7]	τείνειν τὸν λόγον, ὅτι οὕτω	ῥᾳδίως	φέρεις καὶ ἡμᾶς ἀπολείπων ~καὶ
[49]	τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ δὲ	~δεδιὼς	ἄν, τὸ (λεγόμενον, τὴν σαυτοῦ
[13]	ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ	κοσμίως,	ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις μόνοις προσήκει,
[12]	ἐλπίδα, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ	(ἀξίως	λόγου ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει
[21]	~τηνικάδε οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς	ἀξίως	οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ
[5]	καὶ Εὔηνος καὶ πᾶς ὅτῳ	ἀξίως	τούτου τοῦ πράγματος ~μέτεστιν. Οὐ
[42]	ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ πάντων ζῴων	ὁμοίως	ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ
[8]	τοῦτο. Ὥστε διὰ ταῦτα οὐχ	ὁμοίως	~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι εἶναί
[58]	~μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον οὐδαμόσε κλιθῆναι,	ὁμοίως	δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς μενεῖ. ~πρῶτον
[22]	καταφεύγει ὁ λόγος εἰς (τὸ	ὁμοίως	εἶναι τήν τε ψυχὴν ἡμῶν
[37]	~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ	ὁμοίως	λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν τις
[42]	ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ	ὁμοίως	ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί,
[44]	Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως, ὡς ἔοικε,	μετρίως	γέγονεν· τί δὲ δὴ τὰ
[45]	~τότε ᾤμην· οὐ δοκῶ σοι	μετρίως;	~Ἔμοιγε, ἔφη ὁ Κέβης. ~Σκέψαι
[36]	~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα καλῶς καὶ	μετρίως	κραθῇ πρὸς ἄλληλα εἰ οὖν
[57]	ἡ δὲ καθαρῶς τε καὶ	μετρίως	τὸν ~βίον διεξελθοῦσα, καὶ συνεμπόρων
[3]	καλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς	θαυμασίως	πέφυκε πρὸς ~τὸ δοκοῦν ἐναντίον
[11]	παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε τινὰ τοῖς	γνησίως	φιλοσόφοις, ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους
[62]	ἂν δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς τὸ	ὁσίως	βιῶναι, οὗτοί εἰσιν οἱ τῶνδε
[62]	~διεδικάσαντο οἵ τε καλῶς καὶ	ὁσίως	βιώσαντες καὶ οἱ μή. Καὶ
[34]	~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης τινὰ	ἐναντίως	ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων
[61]	ἐστιν, ~τούτου δὲ καταντικρὺ καὶ	ἐναντίως	ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων
[58]	ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ	ἑωρακὼς	~εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας ἐκ
[17]	ἔφη, ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽	ἀδίκως	ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ
[66]	ἡμῶν οἱ πολλοὶ τέως μὲν	ἐπιεικῶς	οἷοί τε ἦσαν κατέχειν τὸ
[29]	εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽	ἐπιεικῶς	συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν μέν
[40]	ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι	~φιλονίκως.	Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν περί
[51]	παραβαλὼν τὴν κεφαλὴν καὶ ἀκούσας,	(Ἀνδρικῶς,	~ἔφη, ἀπεμνημόνευκας, οὐ μέντοι ἐννοεῖς
[44]	τῷ θεῷ μελήσει, ἡμεῖς ~δὲ	Ὁμηρικῶς	ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ ἄρα
[57]	ἀγνοεῖ τὰ παρόντα· ἡ δ᾽	~ἐπιθυμητικῶς	τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν
[40]	ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς	~πλεονεκτικῶς	εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα
[50]	ἅμα μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ	συγγραφικῶς	ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ
[40]	τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα ἃ λέγω,	καλῶς	δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι· εἰ
[42]	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ καὶ	καλῶς	δοκεῖ, ἦ δ᾽ ὅς, οὕτω
[18]	ἐρωτώμενοι οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις	~καλῶς	ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ
[35]	ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ~ἕνδεκα.	~Καλῶς,	ἔφη, λέγεις, ὁ Σιμμίας· καὶ
[24]	γε· πῶς γὰρ οὐ μέλλει;	~Καλῶς,	ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν τοιόνδε τι,
[43]	ἄρα, ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ	καλῶς	ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι
[27]	πάθημα φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη,	καλῶς	καὶ ἀληθῆ λέγεις, ὦ Σώκρατες.
[36]	τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν ταῦτα	καλῶς	καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς ἄλληλα
[62]	πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ τε	καλῶς	καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ οἱ
[64]	ὦ ἄριστε Κρίτων, τὸ μὴ	καλῶς	λέγειν οὐ μόνον εἰς αὐτὸ
[14]	τὰ μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ	καλῶς	λέγεσθαι, (τὰ δὲ περὶ τῆς
[42]	ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου	παντελῶς	αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα, ἁρμονία, ἀναρμοστίας
[32]	θεῶν γένος μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ	παντελῶς	(καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι
[42]	~Οὐδέ γε δήπου ψυχή, οὖσα	παντελῶς	ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ
[22]	εἰ δὲ μὴ ἔστι ταῦτα,	ἄλλως	ἂν ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος
[25]	ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽	ἄλλως;	Αὐτὸ τὸ ἴσον, αὐτὸ τὸ
[65]	~ἀρχόντων. Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ	ἄλλως	ἔγνωκα ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ
[25]	~τὰ ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽	ἄλλως	καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα
[64]	εὐδαιμονίας, ταῦτά ~μοι δοκῶ αὐτῷ	ἄλλως	λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς,
[29]	Οὕτω φῶμεν, ὦ Κέβης, ἢ	~ἄλλως;	~Οὕτω νὴ Δία, ἔφη ὁ
[65]	ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ μὴ	ἄλλως	ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας
[49]	ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα	ἄλλως	πως ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν
[42]	ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν	ἄλλως	πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν
[24]	τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν,	~ἄλλως	τε καὶ ὅταν τύχῃ τις
[43]	ἄλλο λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν	ἄλλως	τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε.
[37]	τῶν ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν,	ἄλλως	τε κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ
[60]	τι τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς	ἄλλως	τε (μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ
[67]	τότε ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ	ἄλλως	~φρονιμωτάτου καὶ δικαιοτάτου.
[45]	πρᾶγμα, ἔφη, ὦ Κέβης, ζητεῖς·	ὅλως	γὰρ δεῖ περὶ ~γενέσεως καὶ
[9]	γε ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν	ὅλως	δοκεῖ σοι, ἔφη, ἡ τοῦ
[66]	ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ	εὐκόλως	ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν οἱ πολλοὶ
[49]	τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο δὲ	ἁπλῶς	καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως
[51]	~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς,	ἁπλῶς	τοῦτο, μηδέποτε ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ
[37]	οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ	φαύλως	ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ λόγου. δοκεῖ
[2]	ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων)	~Οὐδαμῶς,	ἀλλὰ παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί
[25]	~ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ	οὐδαμῶς	ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται; ~Ὡσαύτως, ἔφη,
[21]	ἔφη, ὦ Σιμμία, πάντες αὐτά;	~Οὐδαμῶς.	~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον;
[41]	ὁ λόγος ἐκείνῳ ~πῶς συνᾴσεται;	~Οὐδαμῶς,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Καὶ μήν,
[41]	ἔδει αὐτὴν συντεθῆναι. Ἢ ἀποδέξῃ;	~Οὐδαμῶς,	ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Αἰσθάνῃ οὖν,
[10]	τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδες;	~Οὐδαμῶς,	ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ
[25]	~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν	οὐδαμῶς	κατὰ ταὐτά; ~Οὕτως αὖ, ἔφη
[19]	ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον.	~Οὐδαμῶς	μοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ
[42]	ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται;	~Οὐδαμῶς.	~Οὐδὲ μὴν ποιεῖν τι, ὡς
[9]	~Τί δὲ τὰς τῶν ἀφροδισίων;	~Οὐδαμῶς.	~Τί δὲ τὰς ἄλλας τὰς
[21]	ἔχεις ἄλλον τινὰ εἰπεῖν χρόνον;	~Οὐδαμῶς,	ὦ Σώκρατες, ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν
[13]	φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽	ὅμως	αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον τὸ
[19]	ἑτέρων ὄντων ἐκείνου τοῦ ἴσου,	ὅμως	~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε
[52]	μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν,	ὅμως	δὲ δεῖ αὐτὸ μετὰ τοῦ
[24]	οὖν ὅπερ λέγετε καὶ νῦν.	~Ὅμως	δέ μοι δοκεῖς σύ τε
[53]	οὖν καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον,	ὅμως	δὲ τὴν (τοῦ περιττοῦ οὐ
[49]	ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ πάντα κυκῶντες	ὅμως	δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ
[52]	οὐκ ~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον	ὅμως	ἕκαστος αὐτῶν ἄρτιός ἐστιν ἀεί·
[56]	καὶ εἰ πισταὶ ὑμῖν εἰσιν,	ὅμως	ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν αὐτὰς
[41]	καὶ φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ	~ὅμως	καὶ θειότερον καὶ (κάλλιον ὂν
[53]	ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα	ὅμως	οὐ δέχεται ~αὐτό, τὸ ἐναντίον
[52]	οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽	~ὅμως	οὕτως πέφυκε καὶ ἡ τριὰς
[13]	ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽	ὅμως	συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽ ἡδονῶν
[29]	νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα,	ὅμως	ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά ἐστιν·
[22]	νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε δοκεῖ	ἱκανῶς	ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ δὴ Κέβητι;
[37]	μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν, πάνυ	ἱκανῶς	ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς δὲ καὶ ἀποθανόντων
[56]	ἐπισκεπτέαι ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν αὐτὰς	ἱκανῶς	διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ
[35]	γε δή τις αὐτὰ μέλλει	ἱκανῶς	διεξιέναι. εἰ μὲν οὖν τι
[38]	ἐβοήθει τῷ λόγῳ; (ἢ) καὶ	ἱκανῶς	~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν
[12]	~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ	ἱκανῶς,	εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο
[35]	τὰ εἰρημένα, οὐ ~πάνυ φαίνεται	ἱκανῶς	εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως
[54]	οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι. ~Ἀλλὰ πάνυ	ἱκανῶς,	ἔφη. ~Ἀποκρίνου δή, ἦ δ᾽
[22]	δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν.	~Ἱκανῶς,	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς ἔγωγε
[62]	~τούτων δὲ αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ	ἱκανῶς	καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων ζῶσι
[45]	καὶ τάδε ἔτι. μην γὰρ	ἱκανῶς	μοι δοκεῖν, ὁπότε τις φαίνοιτο
[54]	οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ ἤδη	ἱκανῶς	οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι. ~Ἀλλὰ πάνυ
[11]	κακοῦ, οὐ μή ποτε κτησώμεθα	ἱκανῶς	οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν δὲ τοῦτο
[15]	ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ οὔ;	~Ἱκανῶς	οὖν, ἔφη, ἔχομεν τοῦτο, ὅτι
[16]	καταδαρθάνειν εἶναι, τὴν δ᾽ ἀνεγείρεσθαι.	ἱκανῶς	σοι, ἔφη, ἢ οὔ; ~Πάνυ
[36]	~ἀλλὰ λέγε ὅπῃ δὴ οὐχ	ἱκανῶς.	~Ταύτῃ ἔμοιγε, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]	δὲ ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω,	ἱκανῶς	τε καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη
[55]	πῶς δοκεῖ; ~Καὶ μάλα γε	ἱκανῶς,	ὦ Σώκρατες. ~Τί οὖν, ἦ
[38]	ὡς ~ἡδέως καὶ εὐμενῶς καὶ	ἀγαμένως	τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο,
[38]	μὲν τοῦτο, ὡς ~ἡδέως καὶ	εὐμενῶς	καὶ ἀγαμένως τῶν νεανίσκων τὸν
[2]	λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽	ἀτεχνῶς	~ἄτοπόν τί μοι πάθος παρῆν
[51]	τοῦ ~μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ	ἀτεχνῶς	αὕτη εἶναι ἡ γένεσις τοῖς
[33]	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία	ἀτεχνῶς	διαδεδεμένην ἐν τῷ ~σώματι καὶ
[65]	διεξιόντες ὅση ἡμῖν γεγονυῖα εἴη,	ἀτεχνῶς	ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν
[49]	πᾶσι τοῦτο δὲ ἁπλῶς καὶ	~ἀτέχνως	καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽
[39]	λόγων, ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα	ἀτεχνῶς	ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω
[58]	τοῦ παρὰ σφίσι, μηδὲ ἄλλου	~ἀκηκοὼς	εἴη τοῦ ἑωρακότος. ταὐτὸν δὴ
[5]	λέγω· ἃ μὲν οὖν τυγχάνω	ἀκηκοὼς	~φθόνος οὐδεὶς λέγειν. Καὶ γὰρ
[8]	μέγιστα ~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ.	Πῶς	ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽ οὕτως
[42]	ψυχή, οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας.	~Πῶς	γὰρ ἔκ γε τῶν προειρημένων;
[24]	ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε·	πῶς	γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη,
[29]	εἶναι ἢ ἐγγύς τι τούτου;	~(Πῶς	γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη,
[15]	καὶ ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου;	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη,
[55]	τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν;	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ
[18]	που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας.	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι
[16]	αὐτοῖν μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν;	~Πῶς	γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν
[43]	~οὔποτ᾽ ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη·	πῶς	γὰρ οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν
[2]	καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης)	Πῶς	γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε
[52]	ἐστιν ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ;	~Πῶς	γὰρ οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν,
[54]	~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει;	~Πῶς	γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς.
[10]	καλόν γέ τι καὶ ἀγαθόν;	~Πῶς	δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν πώποτέ
[31]	τῆς μελέτης; ~Δῆλον δή, ἔφη·	πῶς	δ᾽ οὔ; ~Οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη,
[12]	~ἥκοντος αὐτῷ τούτου ἀγανακτεῖν; ~Γελοῖον·	πῶς	δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι ἄρα,
[33]	μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος;	~Πῶς	δή; ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ
[38]	καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης)	Πῶς	δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον
[13]	~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι ἄτοπος.	~Πῶς	δή, ὦ Σώκρατες; ~Οἶσθα, ἦ
[55]	μὲν δὴ ἀποδεδεῖχθαι φῶμεν; ἢ	πῶς	δοκεῖ; ~Καὶ μάλα γε ἱκανῶς,
[49]	~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα ἄλλως	πως	ἕκαστον γιγνόμενον ἢ μετασχὸν τῆς
[1]	ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ	πῶς	ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ
[42]	ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν ἄλλως	πως	ἔχειν ἢ ὡς ἂν ἐκεῖνα
[18]	~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ	πῶς	ἡ καλουμένη μάθησις ~ἀνάμνησίς ἐστιν;
[44]	τὰ Κάδμου, ἔφη, ὦ Κέβης,	πῶς	~ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ
[17]	ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο γιγνόμενα;	~Πῶς	λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν χαλεπόν, ἦ
[39]	ἑκατέρους, τοὺς δὲ μεταξὺ πλείστους.	~Πῶς	λέγεις; ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ
[18]	ἀνεμνήσθη, οὗ τὴν ἔννοιαν (ἔλαβεν;	~Πῶς	λέγεις; ~Οἷον τὰ τοιάδε· ἄλλη
[53]	καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος;	~Πῶς	λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα
[19]	καὶ αὐτοῦ ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ	πῶς	λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ ἄρα
[64]	ὕστερον νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ	πῶς	με θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ
[23]	θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι,	~πῶς	οὐκ ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν
[16]	οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.	~Πῶς	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ποιήσομεν;
[41]	οὖν σοι ὁ λόγος ἐκείνῳ	~πῶς	συνᾴσεται; ~Οὐδαμῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[58]	τινος πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ Σιμμίας,	Πῶς	ταῦτα, ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες;
[5]	~Ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ Κέβης·	Πῶς	τοῦτο λέγεις, ὦ Σώκρατες, τὸ
[32]	ἐκείνῃ ἑπόμενοι, ᾗ ἐκείνη ~ὑφηγεῖται.	~Πῶς,	ὦ Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη.
[44]	Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά	~πως,	ὡς ἔοικε, μετρίως γέγονεν· τί
[35]	Βαβαί, ὦ Σιμμία· ἦ που	~χαλεπῶς	ἂν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους πείσαιμι
[13]	καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας οὐ	(χαλεπῶς	φέρω οὐδ᾽ ~ἀγανακτῶ, ἡγούμενος κἀκεῖ
[64]	θάπτωμεν δέ σε τίνα ~τρόπον;	~Ὅπως	ἄν, ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε
[64]	σῶμα θάπτειν, καὶ θάπτειν (οὕτως	ὅπως	ἄν σοι φίλον ᾖ καὶ
[3]	οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν	~ὅπως	ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ
[40]	εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽	ὅπως	αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα ~δόξει
[40]	ὁ λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν,	ὅπως	δὲ ἃ αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα
[23]	Κέβης ἔλεγε, τὸ τῶν ~πολλῶν,	ὅπως	μὴ ἅμα ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου
[34]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ὅπως	μὴ διασπασθεῖσα ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ
[40]	μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι	ὅπως	μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα
[49]	κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ	~ὅπως	προσγενομένη· οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο
[40]	~μόνον ἐκείνων διοίσειν· οὐ γὰρ	ὅπως	τοῖς παροῦσιν ἃ ἐγὼ λέγω
[44]	λόγῳ αὐτοῦ· ~πάνυ οὖν μοι	ἀτόπως	ἔδοξεν εὐθὺς τὴν πρώτην ἔφοδον
[30]	τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα, αἱ μὴ	~καθαρῶς	ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι,
[33]	~καὶ οἵα μηδέποτε εἰς Ἅιδου	καθαρῶς	ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος
[11]	τε μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν	καθαρῶς	~γνῶναι, δυοῖν θάτερον, ἢ οὐδαμοῦ
[12]	αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι	~καθαρῶς	ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ.
[57]	αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ	καθαρῶς	τε καὶ μετρίως τὸν ~βίον
[11]	δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν ποτε	~καθαρῶς	τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ καὶ
[19]	ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν,	~ἐνδεεστέρως	δὲ ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν;
[19]	~οἷον τὸ ἴσον, ἔχει δὲ	ἐνδεεστέρως.	~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ
[66]	εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ μάλα	εὐχερῶς	καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ ἡμῶν
[36]	ὅταν χαλασθῇ τὸ σῶμα ἡμῶν	~ἀμέτρως	ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ νόσων καὶ
[13]	τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽	ὀλιγώρως	ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ
[37]	ἄρα μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος	σῶς	ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον
[55]	ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν οὖσα	σῶς	καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν
[37]	ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που	σῶς,	τεκμήριον δὲ παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ
[62]	Καὶ οἳ μὲν ἂν ~δόξωσι	μέσως	βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα,
[5]	τοῦ πράγματος ~μέτεστιν. Οὐ μέντοι	ἴσως	βιάσεται αὑτόν· οὐ γάρ φασι
[6]	εἶναι ἄλογον· οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽	ἴσως	γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον. ὁ
[24]	χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων·	ἴσως	γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε
[36]	ἱκανῶς εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ Σωκράτης,	ἴσως	γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ
[24]	μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽	ἴσως	ἔνι τις καὶ ἐν ἡμῖν
[52]	ᾖ. Ἔτι δὲ ἐν τῷδε	~ἴσως	ἔσται σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ
[49]	δὲ ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως καὶ	ἴσως	εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι
[5]	~φθόνος οὐδεὶς λέγειν. Καὶ γὰρ	ἴσως	(καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε
[48]	σκοπεῖν τῶν ὄντων τὴν ἀλήθειαν.	Ἴσως	μὲν οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον
[6]	τάχα γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις.	Ἴσως	μέντοι ~θαυμαστόν σοι φανεῖται εἰ
[58]	τέχνην, καὶ ἅμα μὲν ἐγὼ	ἴσως	οὐδ᾽ ἂν οἷός τε εἴην,
[49]	ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν γὰρ	ἴσως	οὐδὲ εἷς περὶ τούτου λόγος
[38]	οὖν ἔχειν ὅτι λέγοι ἐκεῖνος	ἴσως	~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα
[14]	σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ	ἴσως	οὐκ ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ
[6]	οἷς δὲ βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν	ἴσως	σοι ~φαίνεται εἰ τούτοις τοῖς
[11]	τὸ ~εἰλικρινές, τοῦτο δ᾽ ἐστὶν	ἴσως	τὸ ἀληθές· μὴ καθαρῷ γὰρ
[6]	τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.	~Ἴσως	τοίνυν ταύτῃ οὐκ ἄλογον μὴ
[38]	τὰς τρίχας Αὔριον δή, ἔφη,	ἴσως,	ὦ (Φαίδων) τὰς καλὰς ~ταύτας
[35]	ὦ Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων	ἴσως	ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ μὲν
[62]	~ἕκαστος· οἳ δ᾽ ἂν δόξωσιν	ἀνιάτως	ἔχειν διὰ τὰ μεγέθη τῶν
[37]	προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ οὐκ	ἀνοήτως	θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ ἔχῃ
[13]	τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα προσήκει;	~Πάντως	δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ ἡ
[20]	λέγομεν, ὦ Σιμμία, ἐπιστήμης ~ἀποβολήν;	~(Πάντως	δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Εἰ
[16]	τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν τινὰ γένεσιν;	~Πάντως	που, ἔφη. ~Τίνα ταύτην; ~Τὸ
[29]	χρόνον, ἐὰν μέν τις καὶ	χαριέντως	~ἔχων τὸ σῶμα τελευτήσῃ καὶ
[37]	οὐκ ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ	χαριέντως	καί, εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν
[2]	δακρύοντες, εἷς δὲ ἡμῶν καὶ	διαφερόντως,	Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που τὸν
[44]	ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ πράξειν	διαφερόντως	ἢ εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ
[35]	~καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν ἡμέραν	διαφερόντως	ἢ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ.
[62]	Οἳ δὲ δὴ ἂν δόξωσι	~διαφερόντως	πρὸς τὸ ὁσίως βιῶναι, οὗτοί
[9]	ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος κοινωνίας	~διαφερόντως	τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ
[8]	λόγον ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται	εἰκότως	ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ
[65]	γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,	εἰκότως	γε, ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί
[49]	~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων)	εἰκότως	γε· θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ
[65]	ταῦτα ποιήσαντες καὶ ἔγωγε ταῦτα	~εἰκότως	οὐ ποιήσω· οὐδὲν γὰρ (οἶμαι
[13]	τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς	εἰκότως	~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς
[49]	Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε·	θαυμαστῶς	γάρ μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς
[38]	~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν	Θαυμαστῶς	γάρ μου ὁ λόγος οὗτος
[19]	νὴ Δί᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,	θαυμαστῶς	γε. ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ
[44]	λόγον τὸν πρὸς ~τὴν ἁρμονίαν	θαυμαστῶς	μοι εἶπες ὡς παρὰ δόξαν.
[45]	ἔφη, ὦ Κέβης, νέος ὢν	θαυμαστῶς	ὡς ~ἐπεθύμησα ταύτης τῆς σοφίας
[41]	ἔφη ὁ Κέβης, καὶ τότε	θαυμαστῶς	ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ
[7]	~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ	ἀλογίστως	ἂν φεύγοι· ὁ δὲ νοῦν
[55]	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ὣς δ᾽	αὔτως	οἶμαι κἂν εἰ τὸ ἄψυκτον
[50]	ὂν σμικρὸν ~εἶναι· ὡς δ᾽	αὕτως	καὶ τὸ σμικρὸν τὸ ἐν
[25]	καὶ ἐρωτῶντες καὶ ἀποκρινόμενοι, πότερον	~ὡσαύτως	ἀεὶ ἔχει κατὰ ταὐτὰ ἢ
[49]	αὐτῆς δέοι σε διδόναι λόγον,	ὡσαύτως	ἂν διδοίης, ἄλλην αὖ ~ὑπόθεσιν
[17]	γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ πάντα χρήματα	Ὡσαύτως	~δέ, ὦ φίλε Κέβης, καὶ
[25]	οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται;	~Ὡσαύτως,	ἔφη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ
[27]	περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ	ὡσαύτως	ἔχει, ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ
[25]	ἔφη ὁ Κέβης, ταῦτα· οὐδέποτε	ὡσαύτως	ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων μὲν κἂν
[25]	ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ	ὡσαύτως	ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι
[27]	ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον καὶ	ὡσαύτως	ἔχον, καὶ ὡς συγγενὴς οὖσα
[27]	ὁμοιότερόν ἐστι ψυχὴ τῷ ἀεὶ	~ὡσαύτως	ἔχοντι μᾶλλον ἢ τῷ μή.
[59]	ἐκ τῶν ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην	ὡσαύτως,	καὶ ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων
[59]	καρπούς· καὶ αὖ τὰ ὄρη	ὡσαύτως	καὶ τοὺς ~λίθους ἔχειν ἀνὰ
[25]	μονοειδὲς ὂν αὐτὸ καθ᾽ αὑτό,	ὡσαύτως	κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε
[28]	μονοειδεῖ καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ	ὡσαύτως	κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον
[46]	καὶ περὶ ἡλίου οὕτω παρεσκευάσμην	ὡσαύτως	πευσόμενος, καὶ σελήνης ~καὶ τῶν
[54]	ᾧ ἂν μονάς, καὶ τἆλλα	οὕτως.	~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς
[58]	ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε,	οὕτως	ἄν τινα καὶ τὰ ἐκεῖ
[55]	καὶ θερμοῦ καὶ τῶν ἄλλων	οὕτως	ἂν ~διεμαχόμεθα. ἢ οὔ; ~Πάνυ
[39]	μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει	οὕτως	(ἂν ἡγήσατο, τοὺς μὲν χρηστοὺς
[33]	τοῦ ὡς ἀληθῶς ~φιλοσόφου ψυχὴ	οὕτως	ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν τε καὶ
[49]	~ἐκείνου τοῦ ἀσφαλοῦς τῆς ὑποθέσεως,	οὕτως	ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ δέ τις
[50]	τὴν Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα.	~Οὕτως	ἄρα ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει
[42]	μέντοι, ἔφη. ~Τί δέ; οὐχ	οὕτως	ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία
[25]	ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ ταὐτά;	~Οὕτως	αὖ, ἔφη ὁ Κέβης, ταῦτα·
[66]	~σκέλεσι γένηται, ἔπειτα κατακεῖσθαι· καὶ	οὕτως	αὐτὸ ποιήσει. Καὶ ἅμα ~ὤρεξε
[2]	~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν παντάπασιν	οὕτως	εἶχεν, καὶ αὐτὸς ἔγωγε ἐτεταράγμην
[45]	καὶ τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν	οὕτως	ἐμαυτῷ ἔδοξα πρὸς ταύτην τὴν
[6]	~εἶναι. Ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ	οὕτως;	~Ἔμοιγε, φησὶν ὁ Κέβης. ~(Οὐκοῦν,
[42]	μᾶλλον μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν	οὕτως;	~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ μήτε μᾶλλον
[43]	οὔτε ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει	οὕτως,	ἔφη. ~Εἶεν δή, ἦ δ᾽
[17]	ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν	οὕτως,	ἔφη, ὦ Κέβης, ὅτι οὐδ᾽
[18]	~ἐνταῦθα σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο	οὕτως	ἔχει. ~Εἰ δὲ μὴ ταύτῃ
[22]	ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν	οὕτως	ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ Σιμμία;
[22]	οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ- Ἆρ᾽	~οὕτως	ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά
[12]	ἢ ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο	οὕτως	ἔχει, ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ
[37]	αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ δὲ τοῦτο	οὕτως	ἔχει, οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι
[28]	ὦ φίλε Κέβης, ᾗ οὐχ	οὕτως	ἔχει; ~Οὐκ ἔχομεν. ~Τί οὖν;
[15]	τῶν τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽	οὕτως	ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι ἐκ τῶν
[54]	ψυχή, ἔφη. ~(Οὐκοῦν ἀεὶ τοῦτο	οὕτως	ἔχει; ~Πῶς γὰρ οὐχί; ἦ
[37]	δ᾽ οἶμαι, ὦ Σιμμία, οὐχ	οὕτως	ἔχει· ~σκόπει γὰρ καὶ σὺ
[46]	αἴτιον, καὶ ἡγησάμην, εἰ τοῦθ᾽	οὕτως	ἔχει, ~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα
[15]	ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα δὴ μυρία	οὕτως	ἔχει. ~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα, ἆρα
[19]	ἦ δ᾽ ὅς, εἰ ταῦτα	οὕτως	ἔχει. φαμέν πού τι εἶναι
[20]	ἂν εἴη. ~Καὶ μάλα δὴ	οὕτως	ἔχει, ὦ Σώκρατες. ~Πότερον οὖν
[15]	ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ	οὕτως	ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε αὐτὰ
[14]	τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς	οὕτως	ἔχειν εἴτε μή; ~Ἐγὼ γοῦν,
[46]	ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον αὐτὰ	~οὕτως	ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ
[16]	Σώκρατες, ἐκ τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον	οὕτως	ἔχειν. ~Ἰδὲ τοίνυν οὕτως, ἔφη,
[63]	δοκεῖ καὶ ἄξιον κινδυνεῦσαι οἰομένῳ	οὕτως	ἔχειν ~καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος
[40]	αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα ~δόξει	οὕτως	(ἔχειν. Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε
[25]	τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,	οὕτως	ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ
[63]	~(Τὸ μὲν οὖν ταῦτα διισχυρίσασθαι	οὕτως	ἔχειν ὡς ἐγὼ διελήλυθα, ~οὐ
[8]	Πῶς ἂν οὖν δὴ τοῦθ᾽	οὕτως	ἔχοι, ὦ ~Σιμμία τε καὶ
[33]	τε εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ	οὕτως	ἔχον· ταῦτα δὲ μάλιστα ~τὰ>
[41]	μάθησιν ~ἀνάμνησιν εἶναι, καὶ τούτου	οὕτως	ἔχοντος ἀναγκαίως ἔχειν ἄλλοθι ~πρότερον
[29]	~Οὐκ ἔχομεν. ~Τί οὖν; Τούτων	οὕτως	ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι μὲν
[41]	ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ αὐτὸς	οὕτως	ἔχω, καὶ πάνυ ἂν θαυμάζοιμι
[51]	~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη ὁ Κέβης,	οὕτως	ἔχω· καίτοι οὔτι λέγω ὡς
[5]	ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ καθεζόμενος	~οὕτως	ἤδη τὰ λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο
[37]	δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν δὲ μή,	~οὕτως	ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽
[66]	αὖθις τὰς κνήμας· καὶ ἐπανιὼν	οὕτως	ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό τε
[41]	ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που	οὕτως	ἡμῶν εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ
[19]	τοῖς ἴσοις; Ἆρα φαίνεται ἡμῖν	οὕτως	ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ
[25]	ταῦτα δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε δοκεῖ	οὕτως.	~Ἴωμεν δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ
[22]	οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα ἔστιν,	οὕτως	καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν εἶναι
[50]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτα	οὕτως	~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν Σιμμίαν
[49]	τοῦ καλοῦ· καὶ πάντα δὴ	οὕτως	λέγω. Τῇ τοιᾷδε αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς;
[64]	~τοὐμὸν σῶμα θάπτειν, καὶ θάπτειν	(οὕτως	ὅπως ἄν σοι φίλον ᾖ
[53]	πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ	~οὕτως	ὁρίζῃ, μὴ μόνον τὸ ἐναντίον
[11]	φιλομαθεῖς. Ἢ οὐ ~δοκεῖ σοι	οὕτως;	~Παντός γε μᾶλλον, ὦ Σώκρατες.
[53]	ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι	οὕτως.	~Πάνυ σφόδρα καὶ συνδοκεῖ, ἔφη,
[52]	ὅπερ τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως	οὕτως	πέφυκε καὶ ἡ τριὰς καὶ
[62]	ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων δὲ	οὕτως	πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ ~τετελευτηκότες
[19]	ἐνδεέστερά ἐστιν· ~ἢ πῶς λέγομεν;	~Οὕτως.	~Πρὸ τοῦ ἄρα ἄρξασθαι ἡμᾶς
[45]	γίγνεσθαι τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν.	Οὕτως	~τότε ᾤμην· οὐ δοκῶ σοι
[7]	παρὰ τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι	οὕτως,	ὦ ~Σώκρατες, τοὐναντίον εἶναι εἰκὸς
[57]	~τῆς ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται δὲ	οὕτως,	ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ
[11]	Καὶ ἐν ᾧ ἂν ζῶμεν,	οὕτως,	ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω ~ἐσόμεθα τοῦ
[13]	ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη, ἔχει	οὕτως	ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη,
[22]	καὶ ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον,	οὕτως	ὥσπερ ~καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως
[10]	ἄλλος ὁ τευξόμενος τοῦ ὄντος;	~Ὑπερφυῶς,	ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς ἀληθῆ
[47]	ἔφη, ἐπίδειξιν ποιήσωμαι, ὦ ~Κέβης;	~Ὑπερφυῶς	μὲν οὖν, ἔφη, ὡς βούλομαι.
[22]	εἰ μὴ ταῦτα, οὐδὲ τάδε;	~Ὑπερφυῶς,	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας,
[38]	τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως ἔτι	φῶς	ἐστιν. ~Παρακαλῶ τοίνυν, ἔφην, οὐχ
[58]	ἀληθῶς οὐρανὸς καὶ τὸ ἀληθινὸν	φῶς	(καὶ ἡ ὡς ~ἀληθῶς γῆ.
[45]	ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον	σαφῶς	ἠπιστάμην, ὥς γε ἐμαυτῷ καὶ
[51]	ἀκούσας ὅστις δ᾽ ἦν, οὐ	σαφῶς	μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν, οὐκ ἐν
[40]	παρόντι περὶ ~αὐτοῦ τούτου οὐ	φιλοσόφως	ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ