| Chapitre |
| [43] |
πολὺ
θειοτέρου
τινὸς
πράγματος
ἢ
|
~καθ᾽ |
ἁρμονίαν;
~Νὴ
Δία,
ὦ
Σώκρατες, |
| [33] |
αὑτῇ,
ὅτι
ἂν
νοήσῃ
αὐτὴ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
αὐτὸ
καθ᾽
αὑτὸ
τῶν |
| [27] |
ἐκείνου
τε
γίγνεται,
ὅτανπερ
αὐτὴ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
γένηται
καὶ
ἐξῇ
αὐτῇ, |
| [10] |
ἀπ᾽
αὐτοῦ,
ζητεῖ
δὲ
αὐτὴ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
γίγνεσθαι;
~Φαίνεται.
~Τί
δὲ |
| [10] |
ἡδονή,
ἀλλ᾽
ὅτι
μάλιστα
αὐτὴ
|
~καθ᾽ |
αὑτὴν
γίγνηται
ἐῶσα
χαίρειν
τὸ |
| [10] |
μετὰ
τοῦ
λογισμοῦ,
ἀλλ᾽
~αὐτῇ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
εἰλικρινεῖ
τῇ
διανοίᾳ
χρώμενος |
| [30] |
(δὴ
ἔχουσαν
οἴει
ψυχὴν
αὐτὴν
|
~καθ᾽ |
αὑτὴν
εἰλικρινῆ
ἀπαλλάξεσθαι;
~Οὐδ᾽
ὁπωστιοῦν, |
| [9] |
(ἀπὸ)
τοῦ
σώματος
ἀπαλλαγεῖσαν
~αὐτὴν
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
εἶναι;
Ἆρα
μὴ
ἄλλο |
| [12] |
καὶ
ἐν
τῷ
(ἔπειτα
μόνην
|
~καθ᾽ |
αὑτήν,
ἐκλυομένην
ὥσπερ
(ἐκ)
δεσμῶν |
| [12] |
πανταχῇ
τῷ
σώματι,
αὐτὴν
δὲ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
~ἐπιθυμοῦσι
τὴν
ψυχὴν
ἔχειν, |
| [11] |
ἢ
~τελευτήσασιν·
τότε
(γὰρ
αὐτὴ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
ἡ
ψυχὴ
ἔσται
χωρὶς |
| [12] |
τὴν
ψυχὴν
καὶ
ἐθίσαι
αὐτὴν
|
καθ᾽ |
~αὑτὴν
πανταχόθεν
ἐκ
τοῦ
σώματος |
| [27] |
γε.
~(Ὅταν
δέ
γε
αὐτὴ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
σκοπῇ,
ἐκεῖσε
οἴχεται
εἰς |
| [14] |
Ἐπεί,
εἴπερ
εἴη
που
αὐτὴ
|
καθ᾽ |
αὑτὴν
~συνηθροισμένη
καὶ
ἀπηλλαγμένη
τούτων |
| [10] |
εἰλικρινεῖ
τῇ
διανοίᾳ
χρώμενος
αὐτὸ
|
καθ᾽ |
αὑτὸ
εἰλικρινὲς
~ἕκαστον
ἐπιχειροῖ
θηρεύειν |
| [49] |
ὑποθέμενος
~εἶναί
τι
καλὸν
αὐτὸ
|
καθ᾽ |
αὑτὸ
καὶ
ἀγαθὸν
καὶ
μέγα |
| [9] |
ἀπὸ
τῆς
ψυχῆς
ἀπαλλαγὲν
αὐτὸ
|
καθ᾽ |
αὑτὸ
τὸ
~σῶμα
γεγονέναι,
χωρὶς |
| [33] |
νοήσῃ
αὐτὴ
καθ᾽
αὑτὴν
αὐτὸ
|
καθ᾽ |
αὑτὸ
τῶν
~ὄντων·
ὅτι
δ᾽ |
| [25] |
ὃ
ἔστι,
μονοειδὲς
ὂν
αὐτὸ
|
καθ᾽ |
αὑτό,
ὡσαύτως
κατὰ
~ταὐτὰ
ἔχει |
| [9] |
περὶ
τὸ
σῶμα
~εἶναι,
ἀλλὰ
|
καθ᾽ |
ὅσον
δύναται
ἀφεστάναι
αὐτοῦ,
πρὸς |
| [33] |
ἐπιθυμιῶν
καὶ
λυπῶν
~(καὶ
φόβων)
|
καθ᾽ |
ὅσον
δύναται,
λογιζομένη
ὅτι,
ἐπειδάν |
| [10] |
ἐῶσα
χαίρειν
τὸ
σῶμα,
καὶ
|
καθ᾽ |
ὅσον
δύναται
μὴ
~κοινωνοῦσα
αὐτῷ |
| [56] |
ὡς
ἐγᾦμαι,
ἀκολουθήσετε
τῷ
~λόγῳ,
|
καθ᾽ |
ὅσον
δυνατὸν
μάλιστ᾽
ἀνθρώπῳ
ἐπακολουθῆσαι· |
| [9] |
τιμᾶν
δοκεῖ
σοι
ἢ
~ἀτιμάζειν,
|
(καθ᾽ |
ὅσον
μὴ
πολλὴ
ἀνάγκη
μετέχειν |
| [12] |
ὄντα
τοῦ
τεθνάναι
οὕτω
ζῆν,
|
κἄπειθ᾽ |
~ἥκοντος
αὐτῷ
τούτου
ἀγανακτεῖν;
~Γελοῖον· |
| [12] |
ἔλεγον,
γελοῖον
ἂν
εἴη
ἄνδρα
|
(παρασκευάζονθ᾽ |
~ἑαυτὸν
ἐν
τῷ
βίῳ
ὅτι |
| [43] |
ὅς·
τῶν
ἐν
ἀνθρώπῳ
πάντων
|
ἔσθ᾽ |
ὅτι
ἄλλο
λέγεις
ἄρχειν
ἢ |
| [54] |
~ἀλλ᾽
ὅρα
εἰ
ἤδη
ἱκανῶς
|
οἶσθ᾽ |
ὅτι
βούλομαι.
~Ἀλλὰ
πάνυ
ἱκανῶς, |
| [17] |
τὸ
ἕτερον
μηδὲ
καμπὴν
~ποιοῖτο,
|
οἶσθ᾽ |
ὅτι
πάντα
τελευτῶντα
τὸ
αὐτὸ |
| [17] |
ἀνταποδιδοίη
γιγνόμενον
ἐκ
τοῦ
~καθεύδοντος,
|
οἶσθ᾽ |
ὅτι
τελευτῶντα
πάντ᾽
(ἂν>
λῆρον |
| [39] |
(περὶ
τοὺς
ἀντιλογικοὺς
λόγους
~διατρίψαντες
|
οἶσθ᾽ |
ὅτι
τελευτῶντες
οἴονται
σοφώτατοι
γεγονέναι |
| [15] |
ἐκ
τῶν
τεθνεώτων·
καὶ
εἰ
|
τοῦθ᾽ |
οὕτως
ἔχει,
πάλιν
~γίγνεσθαι
ἐκ |
| [46] |
πάντων
αἴτιον,
καὶ
ἡγησάμην,
εἰ
|
τοῦθ᾽ |
οὕτως
ἔχει,
~τόν
γε
νοῦν |
| [8] |
τελευτήσῃ.
Πῶς
ἂν
οὖν
δὴ
|
τοῦθ᾽ |
οὕτως
ἔχοι,
ὦ
~Σιμμία
τε |