| Chapitre |
| [7] |
γενόμενος.
~Ἀλλ᾽
ἀνόητος
μὲν
ἄνθρωπος
|
τάχ᾽ |
ἂν
οἰηθείη
ταῦτα,
φευκτέον
(εἶναι |
| [12] |
Ἅιδου,
ἀγανακτήσει
τε
~ἀποθνῄσκων
καὶ
|
οὐχ |
ἅσμενος
εἶσιν
αὐτόσε;
Οἴεσθαί
γε |
| [13] |
~Ὦ
μακάριε
Σιμμία,
μὴ
γὰρ
|
οὐχ |
αὕτη
ᾖ
ἡ
ὀρθὴ
πρὸς |
| [58] |
ὁμοίου
τινὸς
ἐν
μέσῳ
τεθὲν
|
οὐχ |
ἕξει
~μᾶλλον
οὐδ᾽
ἧττον
οὐδαμόσε |
| [19] |
ἐνενοήσαμεν,
~ἕτερον
ὂν
τούτων;
Ἢ
|
οὐχ |
ἕτερόν
σοι
φαίνεται;
σκόπει
δὲ |
| [58] |
~ἀκούσαιμι.
~Ἀλλὰ
μέντοι,
ὦ
Σιμμία,
|
οὐχ |
ἡ
Γλαύκου
τέχνη
γέ
μοι |
| [66] |
ποιεῖτε,
ὦ
θαυμάσιοι.
Ἐγὼ
μέντοι
|
οὐχ |
ἥκιστα
τούτου
ἕνεκα
τὰς
~γυναῖκας |
| [36] |
φαίνεται·
~ἀλλὰ
λέγε
ὅπῃ
δὴ
|
οὐχ |
ἱκανῶς.
~Ταύτῃ
ἔμοιγε,
ἦ
δ᾽ |
| [20] |
ποτε
καὶ
πρὶν
εἴχομεν,
ἆρ᾽
|
οὐχ |
ὃ
καλοῦμεν
μανθάνειν
οἰκείαν
ἂν |
| [43] |
τῶν
τοῦ
σώματος
παθημάτων,
ἀλλ᾽
|
οὐχ |
οἵας
ἄγειν
τε
~ταῦτα
καὶ |
| [66] |
Κρίτων
ἔτι
πρότερος
ἐμοῦ,
ἐπειδὴ
|
οὐχ |
οἷός
τ᾽
ἦν
~κατέχειν
τὰ |
| [58] |
ταὐτόν,
(ὑπ᾽
ἀσθενείας
καὶ
βραδυτῆτος
|
οὐχ |
οἵους
τε
εἶναι
ἡμᾶς
~διεξελθεῖν |
| [39] |
γάρ,
ἔφη.
Ἀλλὰ
ταύτῃ
μὲν
|
οὐχ |
ὅμοιοι
οἱ
λόγοι
τοῖς
ἀνθρώποις, |
| [8] |
καὶ
τοῦτο.
Ὥστε
διὰ
ταῦτα
|
οὐχ |
ὁμοίως
~ἀγανακτῶ,
ἀλλ᾽
εὔελπίς
εἰμι |
| [52] |
καὶ
τῷ
τοῦ
περιττοῦ,
ὄντος
|
οὐχ |
ὅπερ
τῆς
τριάδος;
Ἀλλ᾽
~ὅμως |
| [52] |
ἄλλο
(τι
ὃ
ἔστι
μὲν
|
~οὐχ |
ὅπερ
τὸ
περιττόν,
ὅμως
δὲ |
| [25] |
ἔστιν
ἀιδῆ
τὰ
τοιαῦτα
καὶ
|
οὐχ |
ὁρατά;
~Παντάπασιν,
ἔφη,
ἀληθῆ
λέγεις. |
| [26] |
λέγομεν;
Ὁρατὸν
ἢ
ἀόρατον
εἶναι;
|
~Οὐχ |
ὁρατόν.
~Ἀιδὲς
ἄρα;
~Ναί.
~Ὁμοιότερον |
| [50] |
ὅς,
ταῦτα
οὕτως
~λέγεις,
ἆρ᾽
|
οὐχ, |
ὅταν
Σιμμίαν
Σωκράτους
φῇς
μείζω |
| [10] |
καὶ
φρόνησιν
ὅταν
κοινωνῇ;
~Ἆρ᾽
|
οὐχ |
οὗτός
ἐστιν,
ὦ
Σιμμία,
εἴπερ |
| [42] |
~Πολλοῦ
μέντοι,
ἔφη.
~Τί
δέ;
|
οὐχ |
οὕτως
ἁρμονία
πέφυκεν
εἶναι
ἑκάστη |
| [28] |
λέγειν,
ὦ
φίλε
Κέβης,
ᾗ
|
οὐχ |
οὕτως
ἔχει;
~Οὐκ
ἔχομεν.
~Τί |
| [37] |
Τὸ
δ᾽
οἶμαι,
ὦ
Σιμμία,
|
οὐχ |
οὕτως
ἔχει·
~σκόπει
γὰρ
καὶ |
| [33] |
~ἐναργέστατόν
τε
εἶναι
καὶ
ἀληθέστατον,
|
οὐχ |
οὕτως
ἔχον·
ταῦτα
δὲ
μάλιστα |
| [26] |
ἡ
ψυχή;
ὁρατὸν
ἢ
ἀιδές;
|
~Οὐχ |
ὑπ᾽
ἀνθρώπων
γε,
ὦ
Σώκρατες, |
| [57] |
~ψυχὴ
ἀθάνατος,
ἐπιμελείας
δὴ
δεῖται
|
οὐχ |
ὑπὲρ
τοῦ
χρόνου
τούτου
μόνον |
| [52] |
καὶ
~ἄλλ᾽
ἄττα
τὰ
ἐναντία
|
οὐχ |
ὑπομένει
ἐπιόντα.
~Ἀληθέστατα,
ἔφη,
λέγεις. |
| [52] |
μόνον
τὰ
εἴδη
τὰ
ἐναντία
|
οὐχ |
ὑπομένει
ἐπιόντα
ἄλληλα,
ἀλλὰ
καὶ |
| [34] |
φιλομαθεῖς
κόσμιοί
εἰσι
~καὶ
ἀνδρεῖοι,
|
οὐχ |
ὧν
οἱ
πολλοὶ
ἕνεκά
φασιν· |
| [38] |
φῶς
ἐστιν.
~Παρακαλῶ
τοίνυν,
ἔφην,
|
οὐχ |
ὡς
Ἡρακλῆς,
ἀλλ᾽
ὡς
Ἰόλεως |
| [57] |
Ἔστι
δὲ
~ἄρα
ἡ
πορεία
|
οὐχ |
ὡς
ὁ
Αἰσχύλου
Τήλεφος
λέγει· |
| [50] |
τὸ
τὸν
Σιμμίαν
ὑπερέχειν
Σωκράτους
|
οὐχ |
ὡς
~τοῖς
ῥήμασι
λέγεται
οὕτω |