HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ρ = 37 formes différentes pour 451 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[49]   ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα

[13]   ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος;

[42]   οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα ἆρ᾽ ἄν τι πλέον κακίας ἢ

[45]   μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ

[43]   καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον

[52]   τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ

[19]   φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι μὲν ἴσοι καὶ

[17]   τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα

[13]   ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρ᾽ οὐ ~τούτοις μόνοις προσήκει, τοῖς

[19]   τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν

[19]   ~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽ οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν,

[10]   γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Ἆρ᾽ οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν

[53]   ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε

[13]   ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία, οὐ

[18]   ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν

[19]   Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα

[10]   ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι

[22]   ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽ οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν,

[9]   δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν ἐν τοῖς

[25]   ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε

[22]   λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ- Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη

[15]   ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν

[20]   ~ἅς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν

[50]   δ᾽ ὅς, ταῦτα οὕτως ~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους φῇς

[10]   τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία,

[29]   ~Τί οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων ἆρ᾽ οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι

[65]   ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε

[45]   δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην,

[4]   δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον

[66]   ἵνα μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ

[34]   οἴει; ~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ

[57]   τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ

[59]   καθαρωτέρων ἢ τούτων· τὴν μὲν γὰρ ~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν τὸ

[60]   ~καθιέναι, πέρα δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν

[46]   καὶ ~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά

[15]   αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ γὰρ ἄν που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ

[55]   ἔφη, τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ γὰρ ἄν τι ἄλλο φθορὰν μὴ

[5]   τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ ἄν τις καὶ ποιοῖ ἄλλο

[43]   (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ

[55]   οὖσα σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν ~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ

[7]   καὶ αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί γὰρ ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς

[6]   τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ γὰρ ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης,

[1]   θανάτου; Καὶ πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ

[57]   μία φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ

[40]   μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον

[6]   ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι

[24]   καὶ αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον

[32]   φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,

[9]   ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο

[37]   καὶ σὺ ἃ λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει

[37]   σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν

[55]   διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ

[57]   Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν γὰρ ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου

[16]   ἑτέρα σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου, ἢ οὔ;

[59]   ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει

[59]   ἢ ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς,

[11]   τὸ εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν· τότε (γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ

[37]   γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε

[38]   συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν ~ἀκούσαντά σου

[9]   τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι καὶ

[60]   περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται γὰρ αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς τὸ

[12]   ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι

[65]   παρ᾽ αὐτὸν τὰ παιδία δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς

[45]   σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι· ἐναντία γὰρ (γίγνεται ἢ τότε ~αἰτία τοῦ

[45]   ἔφη, ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως γὰρ δεῖ περὶ ~γενέσεως καὶ φθορᾶς

[41]   ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν

[4]   μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις μοι

[21]   ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽ οὗ γε ~ἄνθρωποι

[63]   τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ γὰρ δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν

[55]   αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ δὴ ἐκ τῶν προειρημένων οὐ

[66]   ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν

[8]   ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν

[49]   λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι (γὰρ) δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς

[35]   μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς γὰρ δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ

[21]   ἐν ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα,

[58]   ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ γὰρ δὴ καὶ μῦθον λέγειν καλόν,

[3]   ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν ἡμέρας

[18]   πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς γὰρ δὴ πῶς ἡ καλουμένη μάθησις

[20]   ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν

[13]   ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ δή, (ὥς) φασιν ~οἱ περὶ

[18]   ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ δήπου, εἴ τίς τι ~ἀναμνησθήσεται,

[53]   λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι ἃ ἂν ἡ

[42]   μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα,

[12]   ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει. Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ σώματι,

[37]   κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ

[35]   οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, περὶ τῶν

[65]   ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως

[6]   ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου,

[13]   ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ γὰρ ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι

[45]   τῷ ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν

[20]   ἀεὶ διὰ βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του

[46]   τὸ χεῖρον εἰδέναι· τὴν αὐτὴν γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα

[4]   ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι

[37]   ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ

[66]   ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο-

[53]   ~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ γε ἡ περιττή;

[17]   (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἄλλων τὰ

[45]   τὸ ἐσθίειν καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ ἐκ τῶν σιτίων ταῖς μὲν

[42]   οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ γε τῶν προειρημένων; ~Ἐκ

[40]   οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν,

[66]   τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα

[51]   ~καὶ τοῦ τότε. τότε μὲν γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος

[2]   ~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ

[38]   δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ

[49]   μὲν ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο

[58]   τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας γὰρ ἔν τινι κοίλῳ τῆς γῆς

[53]   τι ~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ γὰρ ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ

[54]   λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό ~με ᾧ ἂν τί

[52]   ~Ἆρα μόνον τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ ἐρωτῶ ἢ καὶ ἄλλο (τι

[27]   δι᾽ ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ διὰ τοῦ σώματος,

[23]   ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ

[19]   δὲ πάντα ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ Σώκρατες, πρός γε

[13]   ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι γὰρ ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες

[49]   δὴ καὶ ~ὅπως προσγενομένη· οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι

[39]   γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ

[41]   καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει γάρ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν,

[3]   ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ

[9]   οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν γάρ, ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν

[36]   εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι

[45]   ~Ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, νέος ὢν

[17]   δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν γάρ, ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ

[8]   ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ

[3]   λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ

[22]   ἣν σὺ νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι

[33]   Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς

[50]   μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ

[64]   τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ

[58]   ὡς ~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε μὲν γὰρ ἡ γῆ καὶ οἱ λίθοι

[62]   ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη γὰρ ἡ δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν

[5]   τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί· σχεδὸν

[11]   εἶναι τὸ ἀληθές. μυρίας μὲν γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει τὸ σῶμα

[49]   τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ

[35]   Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι γὰρ ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον

[37]   (ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ

[57]   τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν γὰρ ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς

[3]   καὶ ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον γὰρ ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν

[8]   φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν δὲ

[45]   δὴ καὶ τάδε ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε τις

[64]   ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει. Εὖ γὰρ ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς, ὦ

[5]   ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς λέγειν. Καὶ γὰρ ἴσως (καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα

[49]   τῶν ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως οὐδὲ εἷς περὶ τούτου

[11]   ἴσως τὸ ἀληθές· μὴ καθαρῷ γὰρ καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν

[22]   Κέβητι; ἔφη ὁ Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη

[37]   Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει γὰρ καὶ σὺ ἃ λέγω. Πᾶς

[65]   ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις οἴονται γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες καὶ ἔγωγε

[23]   εἶναι τοῦτο τέλος ᾖ. Τί γὰρ κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ

[44]   εἶπες ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον

[21]   Σώκρατες, ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος γὰρ λείπεται ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν,

[10]   τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν γὰρ μετὰ τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ τι

[7]   ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα εἶναι. Τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ

[17]   ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα

[47]   ῥᾳθυμία εἴη τοῦ ~λόγου. Τὸ γὰρ μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι

[11]   ~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ. Εἰ γὰρ μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ

[36]   ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία ~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη τὴν μὲν

[39]   τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα

[2]   ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες,

[41]   ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ

[49]   τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ

[49]   ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ

[45]   καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος γάρ μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς

[49]   σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ τί ἐστιν ἄλλο

[37]   συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ γάρ μοι πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ

[38]   νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς γάρ μου ὁ λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται

[63]   κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς γὰρ ὁ κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ

[2]   ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν

[65]   ταῦτα ~εἰκότως οὐ ποιήσω· οὐδὲν γὰρ (οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν

[38]   ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας εἰώθει γάρ, ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου εἰς

[40]   τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων διοίσειν· οὐ γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν ἃ ἐγὼ

[9]   Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι γὰρ ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας

[4]   με αὖθις ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ τί χρὴ

[45]   τοῦ δύο γίγνεσθαι. Τότε μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ

[24]   ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε· πῶς γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις.

[3]   δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη,

[37]   ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ φαύλως ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ

[29]   ἢ ἐγγύς τι τούτου; ~(Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν

[15]   ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη, ἔχομεν

[55]   ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ

[18]   ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ

[16]   μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν; ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν

[43]   ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς γὰρ οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν οὐ

[2]   τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν

[44]   καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον,

[52]   ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν, ἔφη,

[52]   γέ ἐστι δυὰς τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν. ~Οὐκ ἄρα μόνον τὰ

[42]   οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν; ~Οὐ γὰρ οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα

[36]   πρίν τι ἐκείνην παθεῖν καὶ γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε

[1]   γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ οὔτε (τῶν πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς

[13]   γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ

[54]   ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει; ~Πῶς γὰρ οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ

[58]   πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν πολλὰ

[42]   ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε. ~Τὴν δέ γε

[48]   τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ τὸν ἐν (τοῖς)

[35]   ~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν γέ τι

[20]   καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ

[52]   ἔσται σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ γὰρ περιττὸν ἀεί που δεῖ τούτου

[11]   ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους καὶ στάσεις ~καὶ μάχας

[65]   ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον γὰρ πολὺν διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽

[41]   τὸ σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος

[7]   θεοί, οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται

[48]   ~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν

[39]   χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ

[41]   ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη γάρ που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ

[50]   καὶ τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ γάρ που πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ,

[57]   γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ πού τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε

[2]   ἡμῶν καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που τὸν ἄνδρα καὶ τὸν

[10]   σχολῇ αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ

[49]   ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ που φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.

[58]   γῆς αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ

[3]   καὶ τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ

[37]   κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο

[48]   σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ σε νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ

[18]   αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι.

[38]   οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ

[1]   αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ

[11]   καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες

[37]   ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω· εἰκόνος γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ

[37]   ~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ γάρ τις καὶ πλέον ἔτι τῷ

[62]   ἐν τῷ βίῳ μετασχεῖν· καλὸν γὰρ τὸ ἆθλον καὶ ἡ ἐλπὶς

[2]   καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ γὰρ τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ αὐτὸν

[29]   ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ

[58]   ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες; Περὶ γάρ τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ

[4]   γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με. περὶ γάρ τοι τῶν (ποιημάτων ὧν πεποίηκας

[33]   καὶ τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι καὶ

[65]   ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν

[60]   τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί τε

[66]   εἶεν, ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν;

[9]   σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι

[7]   θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή με

[49]   τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ πάντα κυκῶντες

[37]   λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα

[37]   δ᾽ ὃς ὁ Κέβης. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ

[50]   δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ μόνον αὐτὸ τὸ

[5]   μέντοι ἴσως βιάσεται αὑτόν· οὐ γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ ἅμα

[44]   τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος εἴη,

[7]   ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς μὲν γὰρ φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς

[53]   δέξασθαι. πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν. Τὰ πέντε

[13]   δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ

[35]   εἶπον ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς

[40]   μάλιστα ~δόξει οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς

[51]   ἐν τῇ φύσει. τότε μὲν γάρ, ὦ φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων

[45]   διὰ τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον

[41]   μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ

[2]   ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς

[4]   ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽

[23]   ὦ Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ,

[42]   ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ

[47]   καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην,

[8]   νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς

[8]   τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε,

[65]   Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ παιδία δύο γὰρ

[65]   τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν, Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ

[65]   ~ἄλλο γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ

[49]   ~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι

[56]   ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν παρ᾽ ~ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων. ~Οὐ

[61]   γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ

[65]   ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς

[9]   καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν παρ᾽ ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ ὅτι

[6]   ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε ~παρ᾽ ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ

[61]   καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς παρ᾽ ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ

[58]   γῆ ᾖ, καὶ πρὸς τὰ παρ᾽ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν

[58]   ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον

[60]   χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρ᾽ ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι δ᾽ οὓς

[54]   ~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν,

[4]   ἄλλοι τινές ~με ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ

[61]   ὄντα ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ ~μὲν

[25]   οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως

[64]   ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων,

[49]   ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν

[33]   σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ.

[9]   ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον

[25]   δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ

[8]   σοι ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι,

[15]   πάντων καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην ὅσαπερ ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν

[59]   ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ

[25]   προσήκει τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ δέ τι τυγχάνει

[36]   ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ

[42]   λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου

[49]   καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων, εἴπερ βούλοιό τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν;

[49]   αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽ εἴπερ εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν

[14]   οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί, εἴπερ εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν

[16]   ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις

[42]   μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον, (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε

[53]   αὖ ~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι

[16]   ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν

[42]   ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ

[57]   ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι, εἴπερ ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ

[4]   ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι, εἴπερ μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους

[7]   ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ, εἴπερ ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει,

[42]   πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται, εἴπερ ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο,

[10]   οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί

[12]   οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς, εἴπερ που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ

[8]   ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι εἴπερ τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην

[10]   οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία, εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος

[2]   καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ τις ~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ

[25]   μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα, εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,

[41]   ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει γε εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι

[63]   ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται

[57]   ~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον

[7]   ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται,

[38]   τὰς ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ γε ἡμῖν ὁ λόγος ~τελευτήσῃ

[64]   ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ με καὶ μὴ

[41]   ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις, τὸ

[27]   ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ

[52]   δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ ἐν τῷδε

[65]   ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι

[12]   Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν

[50]   τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ

[12]   σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν, ὅπερ ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν

[37]   αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι, ~καί, ὅπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν

[57]   δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα, ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ

[4]   καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν,

[4]   ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι

[59]   ἠπείρῳ οὔσας· καὶ ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε καὶ

[50]   οὐδὲν τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε

[52]   δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ,

[52]   τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ

[50]   οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ

[23]   ~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ

[20]   ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί

[20]   καὶ δικαίου καὶ ὁσίου καί, ὅπερ λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα

[52]   δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν ὅπερ νῦν λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ

[6]   ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου

[48]   ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες

[60]   δι᾽ ὅλης ~τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό ~τῆλε

[33]   δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς

[12]   εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται,

[52]   τῷ τοῦ περιττοῦ, ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως

[52]   στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν

[52]   ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν

[52]   (τι ὃ ἔστι μὲν ~οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ

[52]   ~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽

[50]   τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός

[3]   καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός, ὅσπερ ~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ

[57]   τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ

[59]   ~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο, ὥσπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν

[60]   πάντα κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ

[37]   γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ ἄν τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου

[58]   ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ

[47]   Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις λέγων ὅτι

[38]   ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην ὥσπερ Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν

[53]   αὐτῷ ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου

[11]   ~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ ἀτραπός τις ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ

[41]   καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα

[19]   φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ

[8]   εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ γε καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ

[18]   λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν

[29]   ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων,

[59]   καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς δὴ οἱ γραφῆς

[62]   γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς τὴν

[33]   ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι

[50]   εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν

[31]   ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽

[60]   ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους ὥσπερ εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν

[66]   χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν

[2]   ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ λόγοι

[12]   (ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;

[3]   ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽

[49]   ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ

[7]   χρή με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν,

[39]   ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται

[60]   πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ

[47]   μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ ὥσπερ ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι,

[52]   γ᾽ οὖσαν δεξαμένην τὸ ~θερμόν, ὥσπερ ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι

[58]   ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης

[36]   ~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν καὶ

[38]   προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου

[63]   κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε

[35]   καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν

[46]   βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα

[39]   γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς

[39]   πλείστους. ~Πῶς λέγεις; ἔφην ἐγώ. ~Ὥσπερ, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ τῶν

[33]   ~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς

[59]   τοὺς ~δὲ περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς

[23]   Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι

[36]   ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ

[35]   Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως ὥσπερ καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς

[6]   ~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ

[22]   ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ

[6]   πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν.

[47]   ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα

[64]   αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν

[12]   ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν ὥσπερ ~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη

[30]   τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά τε

[1]   τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης

[27]   πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ

[40]   ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι.

[13]   καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον

[44]   ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ

[49]   ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς

[29]   γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου

[59]   καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ

[60]   εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ

[39]   γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ

[60]   ~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν ὥσπερ οἱ ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν

[40]   τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ

[32]   οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ

[4]   μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ

[32]   τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι,

[3]   ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον. Ὥσπερ οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν·

[65]   ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν

[58]   Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους

[38]   ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ ὥσπερ πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ

[14]   ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται

[37]   γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ

[33]   πίπτειν εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων

[36]   τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ ὥσπερ ~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι

[58]   ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ

[24]   μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον ~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη

[37]   ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ μειδιάσας,

[55]   οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν,

[16]   τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον, ὥσπερ τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ

[60]   εἰς τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε

[38]   τὸν λόγον; Καὶ πότερον (κἀκεῖνος, ὥσπερ ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο

[38]   ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ

[55]   μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽

[64]   ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ

[37]   ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν

[25]   ἐκ τούτων θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη,

[57]   ~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος

[25]   πάθος πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ

[57]   ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ ὑπὲρ τοῦ χρόνου τούτου μόνον ἐν

[35]   μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι

[58]   καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ

[21]   ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν ᾧπερ καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον

[59]   (τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ

[45]   ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων

[60]   ἄνω καὶ κάτω, καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ

[59]   ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ

[59]   ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ

[21]   πῇ σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ; Ἀνὴρ ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι

[44]   καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ

[1]   δή ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς

[63]   νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν ἀνὴρ ~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν

[8]   ~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας

[2]   ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ

[2]   παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ ~πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ

[52]   ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ πῦρ γε αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ

[45]   ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων μὲν οὐδέν, ὁ

[60]   ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς

[52]   ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.

[52]   ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽

[54]   ~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν πῦρ· οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν

[53]   δυὰς τῷ ~περιττῷ καὶ (τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα

[55]   αὖ τὸ ~περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ ἐν

[55]   ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν

[60]   ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς τὸν τόπον τὸν δὴ

[58]   εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν

[61]   ~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος

[60]   διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ μὲν ~ὕδωρ ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους

[59]   ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε καὶ ἡ θάλαττά ἐστι

[33]   ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν

Chapitre
[49]	~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ	ἄρ᾽	ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς τινα
[13]	~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ	ἄρ᾽	(ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις φιλοσώματος;
[42]	οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα	ἆρ᾽	ἄν τι πλέον κακίας ἢ
[45]	μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ τοιάδε·	ἆρ᾽	ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ
[43]	καὶ κύντερον ἄλλο ποτ᾽ ἔτλης.	~ἆρ᾽	οἴει αὐτὸν ταῦτα ποιῆσαι διανοούμενον
[52]	τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε.	~Ἆρ᾽	ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ
[19]	φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ τῇδε.	Ἆρ᾽	οὐ ~λίθοι μὲν ἴσοι καὶ
[17]	τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο,	ἆρ᾽	οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα πάντα
[13]	ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως,	ἆρ᾽	οὐ ~τούτοις μόνοις προσήκει, τοῖς
[19]	τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι,	ἆρ᾽	οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν
[19]	~Πόθεν λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην;	ἆρ᾽	οὐκ ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν,
[10]	γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ μὲν οὖν.	~Ἆρ᾽	οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν
[53]	ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ γε.	~(Ἆρ᾽	οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης, τάδε
[13]	ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς λέγεις.	~Ἆρ᾽	οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία, οὐ
[18]	ποτε ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.	~Ἆρ᾽	οὖν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, ὅταν
[19]	Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι μέντοι, ἔφη.	~Ἆρ᾽	οὖν οὐ κατὰ πάντα ταῦτα
[10]	ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις.	~Ἆρ᾽	οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι
[22]	ἀλλὰ ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών.	~Ἆρ᾽	οὖν οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν,
[9]	δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε.	~Ἆρ᾽	οὖν πρῶτον μὲν ἐν τοῖς
[25]	ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~(Ἆρ᾽	οὖν τῷ μὲν συντεθέντι τε
[22]	λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη; ἆ-	Ἆρ᾽	~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη
[15]	ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν	ἆρ᾽	οὑτωσὶ γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν
[20]	~ἅς ποτε καὶ πρὶν εἴχομεν,	ἆρ᾽	οὐχ ὃ καλοῦμεν μανθάνειν οἰκείαν
[50]	δ᾽ ὅς, ταῦτα οὕτως ~λέγεις,	ἆρ᾽	οὐχ, ὅταν Σιμμίαν Σωκράτους φῇς
[10]	τε καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ;	~Ἆρ᾽	οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία,
[29]	~Τί οὖν; Τούτων οὕτως ἐχόντων	ἆρ᾽	οὐχὶ σώματι μὲν ταχὺ διαλύεσθαι
[65]	~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα	γὰρ	ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε
[45]	δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ	γὰρ	ἃ καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην,
[4]	δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι	γὰρ	Ἀθηναῖοι. ~Καὶ ὁ Σιμμίας, Οἷον
[66]	ἵνα μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ	γὰρ	ἀκήκοα ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ
[34]	οἴει; ~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ	γάρ·	ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ
[57]	τε καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν	γὰρ	~ἄλλο ἔχουσα εἰς Ἅιδου ἡ
[59]	καθαρωτέρων ἢ τούτων· τὴν μὲν	γὰρ	~ἁλουργῆ εἶναι (καὶ) θαυμαστὴν τὸ
[60]	~καθιέναι, πέρα δ᾽ οὔ· ἄναντες	γὰρ	ἀμφοτέροις τοῖς ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν
[46]	καὶ ~πάσχειν ἃ πάσχει. Οὐ	γὰρ	ἄν ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά
[15]	αἱ ψυχαὶ ~ἡμῶν ἐκεῖ; Οὐ	γὰρ	ἄν που πάλιν ἐγίγνοντο μὴ
[55]	ἔφη, τούτου γε ἕνεκα· σχολῇ	γὰρ	ἄν τι ἄλλο φθορὰν μὴ
[5]	τινὰ αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί	γὰρ	ἄν τις καὶ ποιοῖ ἄλλο
[43]	(ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι· οὔτε	γὰρ	ἄν, ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ
[55]	οὖσα σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ	γὰρ	ἂν ~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ
[7]	καὶ αὐτῷ ~λέγειν Κέβης· τί	γὰρ	ἂν βουλόμενοι ἄνδρες σοφοὶ ὡς
[6]	τῇ αὑτοῦ φωνῇ εἰπών. ~(Καὶ	γὰρ	ἂν δόξειεν, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[1]	θανάτου; Καὶ πῶς ἐτελεύτα; ~Ἡδέως	γὰρ	ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ
[57]	μία φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ	γὰρ	ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ γάρ
[40]	μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν	γὰρ	ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον
[6]	~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα	γὰρ	ἂν καὶ ἀκούσαις. Ἴσως μέντοι
[24]	καὶ αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως	γὰρ	ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον
[32]	φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ	γὰρ	ἂν πρέποι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[9]	~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι	γὰρ	ἂν τοὺς πολλοὺς αὐτὸ ~τοῦτο
[37]	καὶ σὺ ἃ λέγω. Πᾶς	(γὰρ)	ἂν ὑπολάβοι ὅτι εὔηθες λέγει
[37]	σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ	γὰρ	ἂν φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν
[55]	διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ	γὰρ	ἀνάρτιον οὐκ ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ
[57]	Αἰσχύλου Τήλεφος λέγει· ἐκεῖνος (μὲν	γὰρ	ἁπλῆν ~οἶμόν φησιν εἰς Ἅιδου
[16]	ἑτέρα σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ	γὰρ	ἀποθνῄσκειν σαφὲς δήπου, ἢ οὔ;
[59]	ἄλλοις αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ	γὰρ	αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει
[59]	ἢ ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ	γὰρ	αὐτὰ ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς,
[11]	τὸ εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν· τότε	(γὰρ	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ ψυχὴ
[37]	γενήσεσθαι καὶ ἀποθανεῖσθαι αὖθις ~οὕτω	γὰρ	αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι, ὥστε
[38]	συγγνώμην γε ἔχω ὑμῖν. Καὶ	γὰρ	αὐτόν με νῦν ~ἀκούσαντά σου
[9]	τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν	γὰρ	αὐτοὺς ᾗ τε θανατῶσι καὶ
[60]	περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ· συνέπεται	γὰρ	αὐτῷ καὶ ὅταν εἰς τὸ
[12]	~ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα	γὰρ	αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι
[65]	παρ᾽ αὐτὸν τὰ παιδία δύο	γὰρ	αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς
[45]	σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι· ἐναντία	γὰρ	(γίγνεται ἢ τότε ~αἰτία τοῦ
[45]	ἔφη, ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως	γὰρ	δεῖ περὶ ~γενέσεως καὶ φθορᾶς
[41]	ἐκ τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ	γὰρ	δὴ ἁρμονία γέ σοι ~τοιοῦτόν
[4]	μουσικήν μοι ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν	γὰρ	δὴ ἄττα ~τοιάδε· πολλάκις μοι
[21]	ἡμῶν τὴν ἐπιστήμην αὐτῶν; Οὐ	γὰρ	δὴ ἀφ᾽ οὗ γε ~ἄνθρωποι
[63]	τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ	γὰρ	δὴ βέλτιον εἶναι λουσάμενον πιεῖν
[55]	αὐτὴν ἴῃ, ~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν	γὰρ	δὴ ἐκ τῶν προειρημένων οὐ
[66]	ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ	~γὰρ	δὴ ἐκεῖνόν γε, ἀλλὰ τὴν
[8]	ἢ κἂν ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν	γὰρ	δὴ ἔμοιγε δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν
[49]	λόγῳ οὐδὲν πέπαυμαι λέγων. Ἔρχομαι	(γὰρ)	δὴ ~ἐπιχειρῶν σοι ἐπιδείξασθαι τῆς
[35]	μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι; πολλὰς	γὰρ	δὴ ἔτι ἔχει ὑποψίας καὶ
[21]	ἐν ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ; οὐ	γὰρ	δὴ ~ἔχοντές γε αὐτὰς γιγνόμεθα,
[58]	ἔτι πλέον φανείη ~διαφέρειν· (εἰ	γὰρ	δὴ καὶ μῦθον λέγειν καλόν,
[3]	ἀρχῆς πάντα πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ	γὰρ	δὴ καὶ ~τὰς πρόσθεν ἡμέρας
[18]	πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς	γὰρ	δὴ πῶς ἡ καλουμένη μάθησις
[20]	ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ γε. ~(Δυνατὸν	γὰρ	δὴ τοῦτό γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν
[13]	ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν	γὰρ	δή, (ὥς) φασιν ~οἱ περὶ
[18]	ἔγωγε, ἦ δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν	γὰρ	δήπου, εἴ τίς τι ~ἀναμνησθήσεται,
[53]	λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα	γὰρ	δήπου ὅτι ἃ ἂν ἡ
[42]	μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία	γὰρ	δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα,
[12]	ἐκ τῶνδε δὲ ~σκόπει. Εἰ	γὰρ	διαβέβληνται μὲν πανταχῇ τῷ σώματι,
[37]	κἀγὼ ὥσπερ ~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ	γὰρ	δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα ὥσπερ
[35]	οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ	γὰρ	δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, περὶ τῶν
[65]	ἐπιθυμοῦντες. Ἀλλὰ ~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι	γὰρ	ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως
[6]	ἑαυτὸν ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη	γὰρ	ἔγωγε, ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου,
[13]	~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ	γὰρ	ἐθέλεις, ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι
[45]	τῷ ἑτέρῳ δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω	γὰρ	εἰ ὅτε μὲν ἑκάτερον αὐτῶν
[20]	ἀεὶ διὰ βίου εἰδέναι· τὸ	γὰρ	εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν, λαβόντα του
[46]	τὸ χεῖρον εἰδέναι· τὴν αὐτὴν	γὰρ	εἶναι ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν. Ταῦτα
[4]	ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ ἀλλὰ ποιεῖν· ἀσφαλέστερον	γὰρ	εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι
[37]	ὄλεθρον μηδένα φαίη εἰδέναι ἀδύνατον	γὰρ	εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ
[66]	ἦτρον ψυχόμενα, καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο	γάρ	εἶπεν ὃ δὴ τελευταῖον ἐφθέγξατο-
[53]	~ἀπεργάζηται οὐδέποτ᾽ ἂν ἔλθοι. ~Οὐ	γάρ.	~Εἰργάζετο δέ γε ἡ περιττή;
[17]	(τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ	γὰρ	ἐκ μὲν τῶν ἄλλων τὰ
[45]	τὸ ἐσθίειν καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν	γὰρ	ἐκ τῶν σιτίων ταῖς μὲν
[42]	οὖσα παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς	γὰρ	ἔκ γε τῶν προειρημένων; ~Ἐκ
[40]	οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ	γὰρ	ἐκεῖνοι ὅταν περί του ἀμφισβητῶσιν,
[66]	τὰ σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω	γὰρ	~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἅμα
[51]	~καὶ τοῦ τότε. τότε μὲν	γὰρ	ἐλέγετο ἐκ τοῦ ἐναντίου πράγματος
[2]	~(Φαίδων) ~Οὐ δῆτα· ἐν Αἰγίνῃ	γὰρ	ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος δέ
[38]	δή; ~(Φαίδων) ~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον	γὰρ	ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ
[49]	μὲν ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι	γὰρ	ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο
[58]	τοῦτο καὶ ἡμᾶς πεπονθέναι· ~οἰκοῦντας	γὰρ	ἔν τινι κοίλῳ τῆς γῆς
[53]	τι ~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται, τὸ	γὰρ	ἐναντίον ἀεὶ αὐτῷ ἐπιφέρει, καὶ
[54]	λεγομένων ἄλλην ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ	γὰρ	ἔροιό ~με ᾧ ἂν τί
[52]	~Ἆρα μόνον τῶν ὄντων τοῦτο	γὰρ	ἐρωτῶ ἢ καὶ ἄλλο (τι
[27]	δι᾽ ἄλλης ~τινὸς αἰσθήσεως τοῦτο	γάρ	ἐστιν τὸ διὰ τοῦ σώματος,
[23]	ζῶν ἐκ τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ	γὰρ	ἔστιν μὲν ~(ἡ ψυχὴ καὶ
[19]	δὲ πάντα ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν	γὰρ	ἔστιν, ὦ Σώκρατες, πρός γε
[13]	ταύτην τὴν εὐήθη σωφροσύνην· ~φοβούμενοι	γὰρ	ἑτέρων ἡδονῶν στερηθῆναι καὶ ἐπιθυμοῦντες
[49]	δὴ καὶ ~ὅπως προσγενομένη· οὐ	γὰρ	ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι
[39]	γε, ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς	γάρ,	ἔφη. Ἀλλὰ ταύτῃ μὲν οὐχ
[41]	καὶ τῷ περὶ ~ἁρμονίας. ~Πρέπει	γάρ,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Οὗτος τοίνυν,
[3]	ἕως ἂν αὐτὸς ~κελεύσῃ· Λύουσι	γάρ	ἔφη, οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ
[9]	οἱ ὡς ἀληθῶς φιλόσοφοι. (Εἴπωμεν	γάρ,	ἔφη, πρὸς ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν
[36]	εἰρῆσθαι. ~(Καὶ ὁ Σωκράτης, ἴσως	γάρ,	ἔφη, ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι
[45]	~Ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ	γάρ,	ἔφη, ὦ Κέβης, νέος ὢν
[17]	δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν. ~Ἔστιν	γάρ,	ἔφη, ὦ Κέβης, ὡς ἐμοὶ
[8]	ἢ ~πρὸς τοὺς δικαστάς. Ἐγὼ	γάρ,	ἔφη, ὦ Σιμμία τε καὶ
[3]	λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις	γάρ	ἔχουσάν τε ~τὸ παιδίον αὐτοῦ
[22]	ἣν σὺ νῦν λέγεις. Οὐ	γὰρ	ἔχω ἔγωγε ~οὐδὲν οὕτω μοι
[33]	Σώκρατες; ~Ἐγὼ ἐρῶ, ἔφη. Γιγνώσκουσι	γάρ,	ἦ δ᾽ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς
[50]	μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ	γάρ,	ἦ δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς τὸ
[64]	τοὺς δικαστὰς ἠγγυᾶτο. Οὗτος μὲν	γὰρ	ἦ μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς ~δὲ
[58]	ὡς ~ἀληθῶς γῆ. Ἣδε μὲν	γὰρ	ἡ γῆ καὶ οἱ λίθοι
[62]	ἂν πείσωσιν οὓς ἠδίκησαν· ~αὕτη	γὰρ	ἡ δίκη ὑπὸ τῶν δικαστῶν
[5]	τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ	γὰρ	ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί· σχεδὸν
[11]	εἶναι τὸ ἀληθές. μυρίας μὲν	γὰρ	ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει τὸ σῶμα
[49]	τοῖς παροῦσιν ἔδοξεν. ~(Ἐχεκράτης) ~Καὶ	γὰρ	ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ
[35]	Σώκρατες, τἀληθῆ σοι ἐρῶ. Πάλαι	γὰρ	ἡμῶν ~ἑκάτερος ἀπορῶν τὸν ἕτερον
[37]	(ταὐτὸν ἔγκλημα ἔχειν. Ὅτι μὲν	γὰρ	~ἦν ἡμῶν ἡ ψυχὴ καὶ
[57]	τις αὐτῆς ἀμελήσει. Εἰ μὲν	γὰρ	ἦν ὁ θάνατος τοῦ παντὸς
[3]	καὶ ἡ δίκη ἐγένετο· ~πλησίον	γὰρ	ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν
[8]	φράζειν ὡς ἐλάχιστα διαλέγεσθαι; Φησὶ	~γὰρ	θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν δὲ
[45]	δὴ καὶ τάδε ἔτι. μην	γὰρ	ἱκανῶς μοι δοκεῖν, ὁπότε τις
[64]	ἢ ἐκφέρει ἢ κατορύττει. Εὖ	γὰρ	ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς, ὦ
[5]	ἀκηκοὼς ~φθόνος οὐδεὶς λέγειν. Καὶ	γὰρ	ἴσως (καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα
[49]	τῶν ὄντων ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν	γὰρ	ἴσως οὐδὲ εἷς περὶ τούτου
[11]	ἴσως τὸ ἀληθές· μὴ καθαρῷ	γὰρ	καθαροῦ ~ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν
[22]	Κέβητι; ἔφη ὁ Σωκράτης· δεῖ	γὰρ	καὶ Κέβητα πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη
[37]	Σιμμία, οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει	γὰρ	καὶ σὺ ἃ λέγω. Πᾶς
[65]	ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις οἴονται	γὰρ	κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες καὶ ἔγωγε
[23]	εἶναι τοῦτο τέλος ᾖ. Τί	γὰρ	κωλύει γίγνεσθαι μὲν αὐτὴν ~καὶ
[44]	εἶπες ὡς παρὰ δόξαν. Σιμμίου	γὰρ	λέγοντος ~ὅτε ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον
[21]	Σώκρατες, ταύτας τὰς ἐπιστήμας· ~οὗτος	γὰρ	λείπεται ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν,
[10]	τῆς ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν	γὰρ	μετὰ τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ τι
[7]	ἡμᾶς ἐκείνου κτήματα εἶναι. Τὸ	γὰρ	μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους ἐκ
[17]	ὡμολογήκαμεν, ὡς ~ἐμοὶ δοκεῖ. εἰ	γὰρ	μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα
[47]	ῥᾳθυμία εἴη τοῦ ~λόγου. Τὸ	γὰρ	μὴ διελέσθαι οἷόν τ᾽ εἶναι
[11]	~σημαίνει, ζῶσιν δὲ οὔ. Εἰ	γὰρ	μὴ οἷόν τε μετὰ τοῦ
[36]	ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι οὐδεμία	~γὰρ	μηχανὴ ἂν εἴη τὴν μὲν
[39]	τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε	γὰρ	~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα
[2]	ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων	γάρ	μοι ἁνὴρ ~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες,
[41]	ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες. Ὅδε μὲν	γάρ	(μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως μετὰ
[49]	τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο	γάρ	μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον εἶναι ~καὶ
[49]	ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς	γάρ	μοι δοκεῖ ὡς ἐναργῶς τῷ
[45]	καλοῦσι περὶ φύσεως ἱστορίαν· ~ὑπερήφανος	γάρ	μοι ἐδόκει εἶναι, εἰδέναι τὰς
[49]	σοι συνδοκῇ ὥσπερ ἐμοί. φαίνεται	γάρ	~μοι, εἴ τί ἐστιν ἄλλο
[37]	συγχωρῶ τῇ Σιμμίου ~ἀντιλήψει· δοκεῖ	γάρ	μοι πᾶσι τούτοις πάνυ πολὺ
[38]	νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν Θαυμαστῶς	γάρ	μου ὁ λόγος οὗτος ~ἀντιλαμβάνεται
[63]	κινδυνεῦσαι οἰομένῳ οὕτως ἔχειν ~καλὸς	γὰρ	ὁ κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ
[2]	ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ	γὰρ	οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν
[65]	ταῦτα ~εἰκότως οὐ ποιήσω· οὐδὲν	γὰρ	(οἶμαι κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν
[38]	ἐπὶ τῷ αὐχένι τρίχας εἰώθει	γάρ,	ὁπότε τύχοι, ~παίζειν μου εἰς
[40]	τοσοῦτον ~μόνον ἐκείνων διοίσειν· οὐ	γὰρ	ὅπως τοῖς παροῦσιν ἃ ἐγὼ
[9]	Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι. ~Κινδυνεύουσι	γὰρ	ὅσοι τυγχάνουσιν ὀρθῶς ἁπτόμενοι φιλοσοφίας
[4]	με αὖθις ἐρωτᾷ εὖ οἶδα	γὰρ	ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ τί χρὴ
[45]	τοῦ δύο γίγνεσθαι. Τότε μὲν	γὰρ	ὅτι συνήγετο πλησίον ἀλλήλων καὶ
[24]	~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ γε· πῶς	γὰρ	οὐ μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις.
[3]	δεσμωτήριον, διατρίβοντες μετ᾽ ἀλλήλων, ἀνεῴγετο	γὰρ	οὐ πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη,
[37]	ἐμοῦ, τί οὐκ ~ἀπεκρίνατο; Καὶ	γὰρ	οὐ φαύλως ἔοικεν ἁπτομένῳ τοῦ
[29]	ἢ ἐγγύς τι τούτου; ~(Πῶς	γὰρ	οὔ; ~Ἐννοεῖς οὖν, ἔφη, ἐπειδὰν
[15]	ἂν δικαιότερον, ἐξ ~ἀδικωτέρου; ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~Ἱκανῶς οὖν, ἔφη, ἔχομεν
[55]	ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν; ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~Οὐκοῦν εἰ καὶ τὸ
[18]	ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ λύρας. ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~Οὐκοῦν οἶσθα ὅτι οἱ
[16]	μεταξὺ δύο δυοῖν ὄντοιν; ~Πῶς	γὰρ	οὔ; ~Τὴν μὲν τοίνυν ἑτέραν
[43]	ἂν ἡγεμονεύειν; ~Ὡμολογήσαμεν, ἔφη· πῶς	γὰρ	οὔ; ~Τί οὖν; Νῦν οὐ
[2]	τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης) Πῶς	γὰρ	οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός τε τοίνυν
[44]	καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ	γὰρ	~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον,
[52]	ἀεί· συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς	γὰρ	οὔκ; ἔφη. ~Ὃ τοίνυν, ἔφη,
[52]	γέ ἐστι δυὰς τριάδι. ~Οὐ	γὰρ	οὖν. ~Οὐκ ἄρα μόνον τὰ
[42]	οὐδὲ ἁρμονίας μετέχοι ἄν; ~Οὐ	γὰρ	οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ πεπονθυῖα
[36]	πρίν τι ἐκείνην παθεῖν καὶ	γὰρ	οὖν, ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε
[1]	γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ	γὰρ	οὔτε (τῶν πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς
[13]	γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία, μὴ	γὰρ	οὐχ αὕτη ᾖ ἡ ὀρθὴ
[54]	ἀεὶ τοῦτο οὕτως ἔχει; ~Πῶς	γὰρ	οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ
[58]	πολλοῖσι τοιούτοις τόποις οἰκεῖν. Εἶναι	γὰρ	πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν πολλὰ
[42]	ἑτέρας ἁρμονίαν ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ	γάρ;	~Πάνυ γε. ~Τὴν δέ γε
[48]	τρόπον (τινὰ οὐκ ἔοικεν· οὐ	γὰρ	πάνυ συγχωρῶ τὸν ἐν (τοῖς)
[35]	~πάνυ μαλθακοῦ εἶναι ἀνδρός· δεῖν	γὰρ	περὶ αὐτὰ ἕν γέ τι
[20]	καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ	γὰρ	περὶ τοῦ ἴσου ~νῦν ὁ
[52]	ἔσται σαφέστερον ὃ λέγω· τὸ	γὰρ	περιττὸν ἀεί που δεῖ τούτου
[11]	ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν. Καὶ	γὰρ	πολέμους καὶ στάσεις ~καὶ μάχας
[65]	ἤδη ἐγγὺς ~ἡλίου δυσμῶν· χρόνον	γὰρ	πολὺν διέτριψεν ἔνδον. Ἐλθὼν δ᾽
[41]	τὸ σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ	γάρ	που ~ἀποδέξῃ γε (σαυτοῦ λέγοντος
[7]	θεοί, οὐκ ἔχει λόγον· οὐ	γάρ	~που αὐτός γε αὑτοῦ οἴεται
[48]	~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται	γάρ	που ἔνιοι τὰ ~ὄμματα, ἐὰν
[39]	χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ	γάρ	που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ
[41]	ὑποθέσεως ἀξίας ἀποδέξασθαι ~εἴρηται. Ἐρρήθη	γάρ	που οὕτως ἡμῶν εἶναι ἡ
[50]	καὶ τὸ ἀληθὲς (ἔχειν; Οὐ	γάρ	που πεφυκέναι ~Σιμμίαν ὑπερέχειν τούτῳ,
[57]	γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ	γάρ	πού τις ἂν διαμάρτοι οὐδαμόσε
[2]	ἡμῶν καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα	γάρ	που τὸν ἄνδρα καὶ τὸν
[10]	σχολῇ αἵ γε ἄλλαι· πᾶσαι	γάρ	που ~τούτων φαυλότεραί εἰσιν. Ἢ
[49]	ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς	~γάρ	που φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη.
[58]	γῆς αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον	γὰρ	πρᾶγμα ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ
[3]	καὶ τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ	γὰρ	προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ
[37]	κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ	γὰρ	ῥέοι τὸ ~σῶμα καὶ ἀπολλύοιτο
[48]	σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι	γάρ	σε νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ
[18]	αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ	γὰρ	σφόδρα ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι.
[38]	οὖν ~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς	γὰρ	σφόδρα πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ
[1]	αὐτῷ, ὦ Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν	γὰρ	τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ
[11]	καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ	γὰρ	~τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν πάντες
[37]	ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω· εἰκόνος	γάρ	τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ ὥσπερ
[37]	~ἡμῶν ἡ ψυχὴ ἔστιν. Εἰ	γάρ	τις καὶ πλέον ἔτι τῷ
[62]	ἐν τῷ βίῳ μετασχεῖν· καλὸν	γὰρ	τὸ ἆθλον καὶ ἡ ἐλπὶς
[2]	καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ	γὰρ	τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ αὐτὸν
[29]	ὥρᾳ, καὶ πάνυ μάλα· συμπεσὸν	γὰρ	~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ
[58]	ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες; Περὶ	γάρ	τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ
[4]	γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας με. περὶ	γάρ	τοι τῶν (ποιημάτων ὧν πεποίηκας
[33]	καὶ τὸ σῶμα φῇ. Ἐκ	γὰρ	τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι καὶ
[65]	ὅτι οὐκ ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις	γὰρ	τοὺς αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν
[60]	τῶν ποιητῶν Τάρταρον ~κεκλήκασιν. Εἰς	γὰρ	τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί τε
[66]	εἶεν, ἔφη, Ὦ βέλτιστε, σὺ	γὰρ	τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν;
[9]	σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί· (ἐκ	γὰρ	τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς εἴσεσθαι
[7]	θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη, λέγετε· οἶμαι	γὰρ	ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή με
[49]	τούτου λόγος οὐδὲ φροντίς· ~ἱκανοὶ	γὰρ	ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ πάντα κυκῶντες
[37]	λέγει ὁ τοῦτο ~λέγων· ὁ	γὰρ	ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα
[37]	δ᾽ ὃς ὁ Κέβης. Ἐμοὶ	γὰρ	φαίνεται ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ
[50]	δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί. Ἐμοὶ	γὰρ	φαίνεται ~οὐ μόνον αὐτὸ τὸ
[5]	μέντοι ἴσως βιάσεται αὑτόν· οὐ	γάρ	φασι θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ ἅμα
[44]	τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει	γὰρ	φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητος εἴη,
[7]	ὃ νυνδὴ ἐλέγετο· τοὺς μὲν	γὰρ	φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς
[53]	δέξασθαι. πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ	γὰρ	χεῖρον πολλάκις ἀκούειν. Τὰ πέντε
[13]	δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε	γάρ.	~Ὦ μακάριε Σιμμία, μὴ γὰρ
[35]	εἶπον ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ	γάρ,	ὦ ~Σώκρατες, ἐπειδὴ καὶ πρὸς
[40]	μάλιστα ~δόξει οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι	γάρ,	ὦ φίλε ἑταῖρε θέασαι ὡς
[51]	ἐν τῇ φύσει. τότε μὲν	γάρ,	ὦ φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων
[45]	διὰ τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο	γὰρ	ᾤμην πρὸ τοῦ παντὶ δῆλον
[41]	μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας μὲν	γάρ,	ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ τε καὶ
[2]	ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε	γὰρ	ὡς θανάτῳ ~παρόντα με ἀνδρὸς
[4]	ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα ταῦτα ᾔδη	γὰρ	ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽
[23]	ὦ Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται	γὰρ	ὥσπερ ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ,
[42]	ἐγᾦμαι, οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο	παρ᾽	ἃ ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ
[47]	καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν οὔτε	~παρ᾽	ἄλλου μαθεῖν οἷός τε ἐγενόμην,
[8]	νῦν δὲ εὖ ἴστε ὅτι	παρ᾽	(ἄνδρας τε ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς
[8]	τε καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ	~παρ᾽	ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν ἐνθάδε,
[65]	Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη	παρ᾽	αὐτὸν τὰ παιδία δύο γὰρ
[65]	τῶν ἕνδεκα ~ὑπηρέτης καὶ στὰς	(παρ᾽	αὐτόν, Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ
[65]	~ἄλλο γε ἢ γέλωτα ὀφλήσειν	παρ᾽	ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ ζῆν καὶ
[49]	~ἀτέχνως καὶ ἴσως εὐήθως ἔχω	παρ᾽	ἐμαυτῷ, ὅτι οὐκ ἄλλο τι
[56]	ἀτιμάζων, ἀναγκάζομαι ἀπιστίαν ἔτι ἔχειν	παρ᾽	~ἐμαυτῷ περὶ τῶν εἰρημένων. ~Οὐ
[61]	γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ	~παρ᾽	ἔσχατα τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ
[65]	ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε	παρ᾽	ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη ἐγγὺς
[9]	καὶ ~συμφάναι ἂν τοὺς μὲν	παρ᾽	ἡμῖν ἀνθρώπους καὶ πάνυ ὅτι
[6]	ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα, ὅτε	~παρ᾽	ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ καὶ
[61]	καὶ λίμνην ποιεῖ μείζω τῆς	παρ᾽	ἡμῖν ~θαλάττης, ζέουσαν ὕδατος καὶ
[58]	γῆ ᾖ, καὶ πρὸς τὰ	παρ᾽	ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν
[58]	ἄξια. Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν	παρ᾽	ἡμῖν πολὺ ἂν ἔτι πλέον
[60]	χάσμα αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ	παρ᾽	ἡμῖν ~(τόπου, ἔστι δ᾽ οὓς
[54]	~ἀλλὰ μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ	παρ᾽	ἣν τὸ πρῶτον ἔλεγον ἀπόκρισιν,
[4]	ἄλλοι τινές ~με ἤδη ἤροντο,	ἀτὰρ	καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι ποτὲ
[61]	ὄντα ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς	τέτταρ᾽	ἄττα ῥεύματα, ὧν τὸ ~μὲν
[25]	οὕτως ἔχειν, ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν	ἅπερ	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως
[64]	ἡμεῖς ἐν χάριτι μάλιστα ποιοῖμεν;	~Ἅπερ	ἀεὶ λέγω, ἔφη, ὦ Κρίτων,
[49]	ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽	ἅπερ	ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ ἐν
[33]	σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα ἀληθῆ ~εἶναι	ἅπερ	ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ.
[9]	ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ	ἅπερ	ἐμοί· (ἐκ γὰρ τούτων ~μᾶλλον
[25]	δή, ἔφη, ἐπὶ ταὐτὰ ἐφ᾽	ἅπερ	ἐν τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ
[8]	σοι ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν	ἅπερ	λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι,
[15]	πάντων καὶ φυτῶν, καὶ συλλήβδην	ὅσαπερ	ἔχει ~γένεσιν περὶ πάντων (ἴδωμεν
[59]	ἡμῶν ~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει	ᾗπερ	ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ
[25]	προσήκει τοῦτο ~πάσχειν, διαιρεθῆναι ταύτῃ	ᾗπερ	συνετέθη· εἰ δέ τι τυγχάνει
[36]	ψυχὴν ἀνάγκη ~εὐθὺς ὑπάρχει ἀπολωλέναι,	καίπερ	οὖσαν θειοτάτην, ὥσπερ καὶ αἱ
[42]	λόγον κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει,	εἴπερ	ἁρμονία ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου
[49]	καὶ τῶν ἐξ ἐκείνης ὡρμημένων,	εἴπερ	βούλοιό τι τῶν ὄντων ~εὑρεῖν;
[49]	αὐτοὶ αὑτοῖς ~ἀρέσκειν· σὺ δ᾽	εἴπερ	εἶ τῶν φιλοσόφων, (οἶμαι ἂν
[14]	οὐδὲν ἔτι οὐδαμοῦ ᾖ. Ἐπεί,	εἴπερ	εἴη που αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[16]	ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα,	εἴπερ	ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις
[42]	μᾶλλον ἁρμοσθῇ καὶ ἐπὶ πλέον,	(εἴπερ	ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε
[53]	αὖ ~καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα,	εἴπερ	ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ σοι
[16]	ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	εἴπερ	ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι, ἐκ τῶν
[42]	ἢ ἀρετῆς μετέχοι ἑτέρα ~ἑτέρας,	εἴπερ	ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ
[57]	ὦ ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι, ὅτι,	εἴπερ	ἡ ~ψυχὴ ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ
[4]	ἐννοήσας ὅτι ~τὸν ποιητὴν δέοι,	εἴπερ	μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους
[7]	ἔοικεν τοῦτο, ὦ ~Σώκρατες, ἀτόπῳ,	εἴπερ	ὃ νυνδὴ ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει,
[42]	πάντων ζῴων ὁμοίως ἀγαθαὶ ~ἔσονται,	εἴπερ	ὁμοίως ψυχαὶ πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο,
[10]	οὖν οὐκ ἐν τῷ λογίζεσθαι	εἴπερ	που ἄλλοθι κατάδηλον αὐτῇ γίγνεταί
[12]	οἷ ἐγὼ πορεύομαι, ἐκεῖ ἱκανῶς,	εἴπερ	που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ
[8]	ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ ἴστε ὅτι	εἴπερ	τι ἄλλο τῶν ~τοιούτων διισχυρισαίμην
[10]	οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ Σιμμία,	εἴπερ	τις (καὶ) ἄλλος ὁ τευξόμενος
[2]	καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν	(εἴπερ	τις ~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ
[25]	μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν ταῦτα,	εἴπερ	τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι, ἔφη,
[41]	ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει γε	εἴπερ	τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ εἶναι
[63]	~ψυχὰς ἡμῶν καὶ τὰς οἰκήσεις,	ἐπείπερ	ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται
[57]	~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην δὲ	ὅθιπερ	αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν ~ἀκάθαρτον
[7]	ἀπιόντας, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν ~αὐτῶν	οἵπερ	ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται,
[38]	τὰς ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας,	ἐάνπερ	γε ἡμῖν ὁ λόγος ~τελευτήσῃ
[64]	~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε,	ἐάνπερ	γε λάβητέ με καὶ μὴ
[41]	ὦ ξένε Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι,	~ἐάνπερ	μείνῃ ἥδε ἡ οἴησις, τὸ
[27]	ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε γίγνεται,	ὅτανπερ	αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γένηται καὶ
[52]	δὲ τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί,	ὅτανπερ	ᾖ. Ἔτι δὲ ἐν τῷδε
[65]	ἔφη, οὐ καταγνώσομαί ~γε σοῦ	ὅπερ	ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι μοι χαλεπαίνουσι
[12]	Εἰ δὲ τοῦτο οὕτως ἔχει,	ὅπερ	ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν
[50]	τοῦδ᾽ ἕνεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ	ὅπερ	ἐμοί. Ἐμοὶ γὰρ φαίνεται ~οὐ
[12]	σώματος· ἢ οὔ; ~Φαίνεται. ~Οὐκοῦν,	ὅπερ	ἐν ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν
[37]	αὐτῷ ὁ λόγος εἶναι, ~καί,	ὅπερ	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν
[57]	δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος ἔχουσα,	ὅπερ	ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον, περὶ
[4]	καὶ ἐμοὶ οὕτω τὸ ἐνύπνιον	ὅπερ	ἔπραττον τοῦτο ~ἐπικελεύειν, μουσικὴν ποιεῖν,
[4]	ἔν γε τῷ πρόσθεν χρόνῳ	ὅπερ	ἔπραττον τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι
[59]	ἠπείρῳ οὔσας· καὶ ἑνὶ λόγῳ,	ὅπερ	ἡμῖν τὸ ὕδωρ ~τε καὶ
[50]	οὐδὲν τῶν ἐναντίων, ἔτι ὂν	ὅπερ	ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε
[52]	δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι εἶναι	ὅπερ	ἦν, πῦρ ~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ,
[52]	τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι	ὅπερ	ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ
[50]	οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ	ὅπερ	~ἦν. Ὥσπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ
[23]	~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν	ὅπερ	λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ
[20]	ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον· ὥστε,	ὅπερ	λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί
[20]	καὶ δικαίου καὶ ὁσίου καί,	ὅπερ	λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς ~ἐπισφραγιζόμεθα
[52]	δεῖ τούτου τοῦ ~ὀνόματος τυγχάνειν	ὅπερ	νῦν λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ
[6]	ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ ἔγωγε,	ὅπερ	νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου
[48]	~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι	ὅπερ	οἱ τὸν ἥλιον ἐκλείποντα ~θεωροῦντες
[60]	δι᾽ ὅλης ~τῆς γῆς, τοῦτο	ὅπερ	Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό ~τῆλε
[33]	δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη τοῦ δεδέσθαι,	~ὅπερ	οὖν λέγω, γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς
[12]	εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει,	ὅπερ	πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται,
[52]	τῷ τοῦ περιττοῦ, ὄντος οὐχ	ὅπερ	τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως
[52]	στίχος τοῦ ἀριθμοῦ οὐκ ~ὢν	ὅπερ	τὸ ἄρτιον ὅμως ἕκαστος αὐτῶν
[52]	ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε (οὐκ ὢν	ὅπερ	τὸ περιττὸν ἀεὶ ἕκαστος αὐτῶν
[52]	(τι ὃ ἔστι μὲν ~οὐχ	ὅπερ	τὸ περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ
[52]	~καλεῖς καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽	ὅπερ	χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽
[50]	τὴν σμικρότητα, καὶ ἔτι ὢν	ὅσπερ	~εἰμί, οὗτος ὁ αὐτὸς σμικρός
[3]	καὶ ἡμῖν ἐξελθὼν ὁ θυρωρός,	ὅσπερ	~εἰώθει ὑπακούειν, εἶπεν περιμένειν καὶ
[57]	τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου δαίμων,	ὅσπερ	ζῶντα εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ
[59]	~ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεῷτο,	ὥσπερ	αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, ~χρώμασιν
[60]	πάντα κινεῖν ἄνω καὶ κάτω	ὥσπερ	αἰώραν τινὰ ἐνοῦσαν ἐν τῇ
[37]	γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι ταῦτα	ὥσπερ	ἄν τις περὶ ~ἀνθρώπου ὑφάντου
[58]	ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς ~οἰκεῖν,	ὥσπερ	ἂν εἴ τις ἐν μέσῳ
[47]	Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι	ὥσπερ	ἂν εἴ τις λέγων ὅτι
[38]	ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν ποιησαίμην	ὥσπερ	Ἀργεῖοι, μὴ ~πρότερον κομήσειν, πρὶν
[53]	αὐτῷ ἀεί τινος; ~Πῶς λέγεις;	~Ὥσπερ	ἄρτι ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου
[11]	~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι	ὥσπερ	ἀτραπός τις ἐκφέρειν ἡμᾶς (μετὰ
[41]	καὶ πρὶν εἰς σῶμα ~ἀφικέσθαι,	ὥσπερ	αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία ἔχουσα
[19]	φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι	ὥσπερ	αὐτὸ τὸ ὃ ~ἔστιν, ἢ
[8]	εἶναί τι τοῖς τετελευτηκόσι καί,	ὥσπερ	γε καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ
[18]	λύρα; τοῦτο δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις·	ὥσπερ	γε καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν
[29]	ἄλλων κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ,	ὥσπερ	δὲ λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων,
[59]	καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα	ὥσπερ	δείγματα, ~οἷς δὴ οἱ γραφῆς
[62]	γῇ ἐλευθερούμενοί τε καὶ ἀπαλλαττόμενοι	(ὥσπερ	δεσμωτηρίων, ~ἄνω δὲ εἰς τὴν
[33]	~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ	ὥσπερ	διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι
[50]	εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ ~ἦν.	Ὥσπερ	ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν
[31]	~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται δέ,	ὥσπερ	εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη ὁποῖ᾽
[60]	ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους	ὥσπερ	εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν
[66]	χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽	ὥσπερ	εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς τὸν
[2]	ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων	~ὥσπερ	εἰώθεμεν καὶ γὰρ οἱ λόγοι
[12]	(ἔπειτα μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην	ὥσπερ	(ἐκ) δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;
[3]	ἀεὶ λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον,	ὥσπερ	ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽
[49]	ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ	ὥσπερ	ἐμοί. φαίνεται γάρ ~μοι, εἴ
[7]	χρή με πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι	ὥσπερ	ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ μὲν οὖν,
[39]	ἀλλὰ πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς	ὥσπερ	ἐν Εὐρίπῳ ἄνω ~κάτω στρέφεται
[60]	πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου,	(ὥσπερ	ἐν Σικελίᾳ οἱ πρὸ τοῦ
[47]	μοι ~φαίνονται ψηλαφῶντες οἱ πολλοὶ	ὥσπερ	ἐν σκότει, ἀλλοτρίῳ ὀνόματι ~προσχρώμενοι,
[52]	γ᾽ οὖσαν δεξαμένην τὸ ~θερμόν,	ὥσπερ	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, ἔτι
[58]	~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα,	ὥσπερ	ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης
[36]	~μάλιστα ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι,	ὥσπερ	ἐντεταμένου τοῦ σώματος ~ἡμῶν καὶ
[38]	προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν	ὥσπερ	ἐξ ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου
[63]	κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ τοιαῦτα	ὥσπερ	ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ ~ἔγωγε
[35]	καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον	ὥσπερ	ἐπὶ σχεδίας κινδυνεύοντα διαπλεῦσαι τὸν
[46]	βέλτιστον αὐτὰ ~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν	ὥσπερ	ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν ἀποδιδόντα
[39]	γάρ που μετὰ τέχνης ἐχρῆτο,	~ὥσπερ	ἔχει οὕτως (ἂν ἡγήσατο, τοὺς
[39]	πλείστους. ~Πῶς λέγεις; ἔφην ἐγώ.	~Ὥσπερ,	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ τῶν
[33]	~Ὅτι ἑκάστη ἡδονὴ καὶ λύπη	ὥσπερ	ἧλον ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς
[59]	τοὺς ~δὲ περὶ τὸν ἀέρα	ὥσπερ	ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν, τοὺς
[23]	Σιμμία, ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ	ὥσπερ	ἥμισυ ~ἀποδεδεῖχθαι οὗ δεῖ, ὅτι
[36]	ὑπάρχει ἀπολωλέναι, καίπερ οὖσαν θειοτάτην,	ὥσπερ	καὶ αἱ ἄλλαι ~ἁρμονίαι αἵ
[35]	Σώκρατες, περὶ τῶν ~τοιούτων ἴσως	ὥσπερ	καὶ σοὶ τὸ μὲν σαφὲς
[6]	~καὶ οὐδέποτε τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ,	ὥσπερ	καὶ τἆλλα, ἔστιν ὅτε καὶ
[22]	ταῦτα ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως	ὥσπερ	~καὶ ταῦτα ἔστιν, οὕτως καὶ
[6]	πρὶν ~ἀνάγκην τινὰ θεὸς ἐπιπέμψῃ,	ὥσπερ	καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν.
[47]	ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ δὲ	ὥσπερ	~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν ἀέρα
[64]	αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ μὴ θέλητε	ὥσπερ	κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν
[12]	ἡγεῖταί οἱ παρεσκευάσθαι τὴν διάνοιαν	ὥσπερ	~κεκαθαρμένην. ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[30]	τοῦ ἀιδοῦς τε καὶ Ἅιδου,	ὥσπερ	λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά τε
[1]	τοῦ πλοίου· τοῦτο δ᾽ ἔτυχεν,	ὥσπερ	λέγω, τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης
[27]	πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ	ὥσπερ	μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ
[40]	ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας,	ὥσπερ	μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι.
[13]	καταλλάττεσθαι, ~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω	ὥσπερ	νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον
[44]	ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου,	ὥσπερ	νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ
[49]	ἅμα δὲ οὐκ ἂν φύροιο	ὥσπερ	οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς
[29]	γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ ταριχευθέν,	ὥσπερ	οἱ ἐν Αἰγύπτῳ ταριχευθέντες, ὀλίγου
[59]	καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι	ὥσπερ	οἱ ἐνθάδε ὑπὸ σηπεδόνος καὶ
[60]	εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ αὐτὰ	ὥσπερ	οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε αὖ
[39]	γενώμεθα, ἦ δ᾽ ὅς, μισόλογοι,	ὥσπερ	οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς οὐκ
[60]	~πλεονάκις περιελιχθέντα περὶ τὴν γῆν	ὥσπερ	οἱ ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν
[40]	τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽	ὥσπερ	οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως. Καὶ
[32]	οἰκοφθορίαν τε καὶ πενίαν φοβούμενοι,	ὥσπερ	οἱ πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ
[4]	μοι παρακελεύεσθαί τε (καὶ ἐπικελεύειν,	ὥσπερ	οἱ ~τοῖς θέουσι διακελευόμενοι, καὶ
[32]	τε καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες,	ὥσπερ	οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι,
[3]	ἐπακολουθεῖ ὕστερον καὶ τὸ ~ἕτερον.	Ὥσπερ	οὖν καὶ αὐτῷ μοι ἔοικεν·
[65]	ἡμῖν γεγονυῖα εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι	~ὥσπερ	πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν
[58]	Φάσιδος ἐν σμικρῷ τινι μορίῳ,	ὥσπερ	περὶ τέλμα ~μύρμηκας ἢ βατράχους
[38]	ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ	ὥσπερ	πεφευγότας καὶ ἡττημένους ἀνεκαλέσατο καὶ
[14]	ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα	ὥσπερ	πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται
[37]	γάρ τινος, ὡς ἔοικεν, κἀγὼ	ὥσπερ	~Σιμμίας δέομαι. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ
[33]	πίπτειν εἰς (ἄλλο σῶμα καὶ	ὥσπερ	~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ ἐκ τούτων
[36]	τις διισχυρίζοιτο τῷ αὐτῷ λόγῳ	ὥσπερ	~σύ, ὡς ἀνάγκη ἔτι εἶναι
[58]	ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα,	ὥσπερ	τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ
[24]	μεταπείθειν μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον	~ὥσπερ	τὰ μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη
[37]	ἀπόλλυσθαι. ~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης,	ὥσπερ	τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ μειδιάσας,
[55]	οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα,	ὥσπερ	τὰ τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν,
[16]	τῷ ζῆν ἐστί τι ἐναντίον,	ὥσπερ	τῷ ἐγρηγορέναι τὸ ~καθεύδειν; ~Πάνυ
[60]	εἰς τὸ ἐπὶ τάδε, καὶ	ὥσπερ	τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ τε
[38]	τὸν λόγον; Καὶ πότερον (κἀκεῖνος,	ὥσπερ	ὑμᾶς φῄς, ἔνδηλός τι ~ἐγένετο
[38]	ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ	~ὥσπερ	ὑπέμνησέν με ῥηθεὶς ὅτι καὶ
[55]	μὴ γίγνεσθαι ἐπιόντος τοῦ ~ἀρτίου,	ὥσπερ	ὡμολόγηται, (ἀπολομένου δὲ αὐτοῦ ἀντ᾽
[64]	ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ	ὑπὲρ	ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος, μηδὲ
[37]	ἀεὶ τὸν ~μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι	ὑπὲρ	τῆς αὑτοῦ ψυχῆς μὴ ἐν
[25]	ἐκ τούτων θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι	ὑπὲρ	τῆς ἡμετέρας ψυχῆς; ~Ἀληθῆ, ἔφη,
[57]	~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽	ὑπὲρ	τοῦ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος
[25]	πάθος πάσχειν, τὸ διασκεδάννυσθαι, ~καὶ	ὑπὲρ	τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι μὴ
[57]	ἀθάνατος, ἐπιμελείας δὴ δεῖται οὐχ	ὑπὲρ	τοῦ χρόνου τούτου μόνον ἐν
[35]	μέλλουσι παρὰ τὸν θεὸν ~ἀπιέναι	οὗπέρ	εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι
[58]	καθαρῷ κεῖσθαι τῷ οὐρανῷ ἐν	ᾧπέρ	ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ
[21]	ἢ ἐν τούτῳ ἀπόλλυμεν ~ἐν	ᾧπερ	καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον
[59]	(τὸν ἀέρα, ~ὃ δὲ ἡμῖν	ἀήρ,	ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς δὲ
[45]	ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ	ἀὴρ	ἢ τὸ πῦρ; Ἢ ~τούτων
[60]	ἄνω καὶ κάτω, καὶ ὁ	ἀὴρ	καὶ τὸ πνεῦμα τὸ περὶ
[59]	~ἀφεστάναι τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ	ἀήρ	τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ
[59]	ἀήρ τε ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ	αἰθὴρ	~ἀέρος πρὸς καθαρότητα. Καὶ δὴ
[21]	πῇ σοι δοκεῖ περὶ αὐτοῦ;	Ἀνὴρ	ἐπιστάμενος ~περὶ ὧν ἐπίσταται ἔχοι
[44]	καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος	ἀνὴρ	μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν ~τε καὶ
[1]	δή ἐστιν ἅττα εἶπεν ὁ	ἀνὴρ	πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς
[63]	νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν	ἀνὴρ	~τραγικός, ἡ εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν
[8]	~ἀποδοῦναι, ὥς μοι φαίνεται εἰκότως	ἀνὴρ	τῷ ὄντι ἐν φιλοσοφίᾳ διατρίψας
[2]	ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων γάρ μοι	ἁνὴρ	~ἐφαίνετο, ὦ Ἐχέκρατες, καὶ τοῦ
[2]	παρῆν καὶ Κριτόβουλος καὶ ὁ	~πατὴρ	αὐτοῦ καὶ ἔτι Ἑρμογένης καὶ
[52]	ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ	πῦρ	γε αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ
[45]	ἢ ὁ ἀὴρ ἢ τὸ	πῦρ;	Ἢ ~τούτων μὲν οὐδέν, ὁ
[60]	ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ δὲ	πῦρ	καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς
[52]	ψυχρότητα ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν,	πῦρ	~καὶ ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.
[52]	~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ	πῦρ;	~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽
[54]	~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν	πῦρ·	οὐδὲ ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν
[53]	δυὰς τῷ ~περιττῷ καὶ (τὸ	πῦρ	τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα
[55]	αὖ τὸ ~περιττόν, οὐδὲ δὴ	πῦρ	ψυχρόν, οὐδέ γε ἡ ἐν
[55]	ἀνώλεθρον ἦν, ὁπότε ἐπὶ τὸ	πῦρ	~ψυχρόν τι ἐπῄει, οὔποτ᾽ ἂν
[60]	ὅταν τε ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ	ὕδωρ	εἰς τὸν τόπον τὸν δὴ
[58]	εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό τε	ὕδωρ	καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν
[61]	~ἐναντίας· καὶ οὐδὲ τὸ τούτου	ὕδωρ	οὐδενὶ μείγνυται, ἀλλὰ καὶ οὗτος
[60]	διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ μὲν	~ὕδωρ	ῥεῖν ἐξ ἀλλήλων εἰς ἀλλήλους
[59]	ἑνὶ λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ	ὕδωρ	~τε καὶ ἡ θάλαττά ἐστι
[33]	ἂν μάλιστα αὐτὸς ὁ δεδεμένος	συλλήπτωρ	(εἴη τοῦ δεδέσθαι, ~ὅπερ οὖν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005