HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε  =  173 formes différentes pour 1293 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[66]   ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων  συνέλαβε   τὸ στόμα καὶ τοὺς ὀφθαλμούς.
[17]   ψυχὰς (εἶναι (καὶ ταῖς μέν  γε   ἀγαθαῖς ἄμεινον εἶναι, ταῖς δὲ
[31]   οὖν εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς δέ  γε   ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας καὶ
[13]   τινὶ ~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι φαμέν  γε   ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς
[41]   θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ σῶμά  γε   ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα
[55]   φθορὰν μὴ ~δέχοιτο, εἰ τό  γε   ἀθάνατον ἀίδιον ὂν φθορὰν δέξεται.
[13]   ὑπ᾽ ἄλλων κρατούμενοι. καίτοι καλοῦσί  γε   ἀκολασίαν ~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν
[45]   μήν, ἔφη ὁ Κέβης, βούλομαί  γε.   ~Ἄκουε τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ
[39]   ἄνευ τέχνης, καὶ ~ἡγήσασθαι παντάπασί  γε   ἀληθῆ εἶναι καὶ ὑγιῆ καὶ
[66]   ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν  γε,   ἀλλὰ τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου
[10]   εἰσιν μηδὲ σαφεῖς, σχολῇ αἵ  γε   ἄλλαι· πᾶσαι γάρ που ~τούτων
[19]   καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον; ~Παντάπασί  γε.   ~Ἀναγκαῖον ἄρα ἡμᾶς προειδέναι τὸ
[21]   Οὐ γὰρ δὴ ἀφ᾽ οὗ  γε   ~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον
[37]   ~ὅτι παντὸς ἄρα μᾶλλον ὅ  γε   ἄνθρωπος σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ τό
[19]   ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν  γε   ἀπὸ τῶν ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς
[12]   παρελθόντι βίῳ γέγονεν, ~ὥστε ἥ  γε   (ἀποδημία ἡ νῦν μοι προστεταγμένη
[53]   ὁρισώμεθα ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ  γε.   ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης,
[52]   νῦν λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ  γε.   ~Ἆρα μόνον τῶν ὄντων τοῦτο
[42]   ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία  γε   ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι
[37]   ὁρᾷς ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου τό  γε   ~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν; Τὸ δὲ
[52]   ~Πάνυ γε. ~Καὶ τὸ πῦρ  γε   αὖ προσιόντος τοῦ ψυχροῦ αὐτῷ
[50]   τὸ ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ. ~Οὐδέ  γε   αὖ ὑπὸ Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι τῷ
[20]   λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί  γε   αὐτὰ γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα διὰ
[21]   χρόνῳ; οὐ γὰρ δὴ ~ἔχοντές  γε   αὐτὰς γιγνόμεθα, ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν
[27]   ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε. ~(Ὅταν δέ  γε   αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ, ἐκεῖσε
[12]   ἦ δ᾽ ὅς. ~Λύειν δέ  γε   αὐτήν, ὥς φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ
[66]   οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων πλήν  γε   αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα,
[7]   λόγον· οὐ γάρ ~που αὐτός  γε   αὑτοῦ οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος
[66]   καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ  γε   βίᾳ καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει
[13]   πλὴν οἱ φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν  γε   δέει τινὰ καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον
[23]   καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ εἶναι, ἐπειδή  γε   δεῖ αὖθις ~αὐτὴν γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται
[29]   φασιν οἱ πολλοὶ (ἄνθρωποι; Πολλοῦ  γε   ~δεῖ, ὦ φίλε Κέβης τε
[15]   ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν  γε   δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται ἐκ
[1]   τ᾽ ἦν περὶ τούτων, πλήν  γε   ~δὴ ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι·
[35]   ἔχει ὑποψίας καὶ ~ἀντιλαβάς, εἴ  γε   δή τις αὐτὰ μέλλει ἱκανῶς
[26]   τὸ σῶμα; ~Παντί, ἔφη, τοῦτό  γε   δῆλον, ὅτι τῷ ὁρατῷ. ~Τί
[42]   ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι. ~Οὐδέ  γε   δήπου ψυχή, οὖσα παντελῶς ψυχή,
[45]   χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου. οὐδέ  γε   δι᾽ ὅτι ἓν γίγνεται ὡς
[19]   ὄντος τούτοις ἢ ἀνομοίου; ~Πάνυ  γε.   ~Διαφέρει δέ γε, ἦ δ᾽
[20]   λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν λέγοιμεν; ~Πάνυ  γε.   ~(Δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό γε
[19]   τὰς ἄλλας ~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ  γε.   ~(Ἔδει δέ γε, φαμέν, πρὸ
[41]   τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν  γε   εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ τόδε
[41]   μήν, ἦ δ᾽ ὅς, πρέπει  γε   εἴπερ τῳ ἄλλῳ λόγῳ συνῳδῷ
[45]   περὶ αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά  γε   ἐμὰ πάθη· ἔπειτα ἄν τί
[45]   καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς  γε   ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν,
[30]   πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ  γε.   ~Ἐμβριθὲς δέ γε, ὦ φίλε,
[38]   ἐγώ, ὦ Σώκρατες. ~Οὔκ, ἄν  γε   ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ τί; ἦν
[44]   τὸν ~βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά  γε   ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο.
[37]   ταῖς ~πολλαῖς γενέσεσιν καὶ τελευτῶσάν  γε   ἔν τινι τῶν θανάτων παντάπασιν
[55]   ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου  γε   ἕνεκα· σχολῇ γὰρ ἄν τι
[18]   ὁ λόγος, ἀναμνησθῆναι. καὶ σχεδόν  γε   ἐξ ὧν Κέβης ~ἐπεχείρησε λέγειν
[53]   εἶναι ἀλλὰ καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ  γε.   ~Επὶ τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν,
[52]   μήν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐναντίον  γέ   ἐστι δυὰς τριάδι. ~Οὐ γὰρ
[20]   γε. ~(Δυνατὸν γὰρ δὴ τοῦτό  γε   ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα
[19]   ἴσον, ἢ οὐδέν; ~Καὶ πολύ  γε,   ἔφη, ἐνδεῖ. ~Οὐκοῦν ὁμολογοῦμεν, ὅταν
[58]   ὅς, τοῦτο πέπεισμαι. ~Καὶ ὀρθῶς  γε,   ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν,
[18]   ἔχει. ~Εἰ δὲ μὴ ταύτῃ  γε,   ἔφη, πείθῃ, ὦ Σιμμία, ὁ
[9]   τι τὸν θάνατον εἶναι; ~Πάνυ  γε,   ἔφη ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας. ~Ἆρα
[65]   ἐγχωρεῖ. ~Καὶ ὁ Σωκράτης, εἰκότως  γε,   ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε
[21]   ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί  γε,   ἔφη, ὦ Σιμμία, πάντες αὐτά;
[2]   ἀλλὰ παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί  γε.   ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι
[38]   τοὺς θεούς, ὦ Φαίδων, συγγνώμην  γε   ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν
[65]   κερδανεῖν ὀλίγον ὕστερον πιὼν ~ἄλλο  γε   ἢ γέλωτα ὀφλήσειν παρ᾽ ἐμαυτῷ,
[8]   Σώκρατες, ἔφη ὁ Κρίτων, ἄλλο  γε   ἢ πάλαι μοι λέγει ὁ
[12]   χωρισμὸς ψυχῆς ἀπὸ ~σώματος; ~Παντάπασί  γε,   ἦ δ᾽ ὅς. ~Λύειν δέ
[19]   ἀνομοίου; ~Πάνυ γε. ~Διαφέρει δέ  γε,   ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν· ἕως
[19]   ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ ἔστιν; ~Πάνυ  γε,   ἦ δ᾽ ὅς. ~Πόθεν λαβόντες
[19]   Δί᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, θαυμαστῶς  γε.   ~Ἦ καὶ ἐπιστάμεθα αὐτὸ ὃ
[42]   ἥττων τε καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ  γε.   ~Ἦ οὖν ἔστι τοῦτο περὶ
[12]   γε χρή, ἐὰν τῷ ὄντι  γε   ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα
[55]   οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ  γε   ἡ ἐν τῷ πυρὶ θερμότης.
[53]   ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο δέ  γε   ἡ περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία δὲ
[63]   καὶ τὰς οἰκήσεις, ἐπείπερ ἀθάνατόν  γε   ἡ ψυχὴ φαίνεται οὖσα, ~τοῦτο
[59]   αὐτοῖς πρὸς αὐτούς· καὶ ~τόν  γε   ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄστρα
[38]   ἐμὰς καὶ σὺ ταύτας, ἐάνπερ  γε   ἡμῖν ὁ λόγος ~τελευτήσῃ καὶ
[39]   ~ἐνταῦθα τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός  γε,   ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ,
[39]   σύ πω τοῦτο γιγνόμενον; ~Πάνυ  γε,   ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Οὐκοῦν, ἦ
[39]   μεταξὺ ἄφθονα καὶ πολλά; ~Πάνυ  γε,   ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Οὐκοῦν οἴει,
[12]   μὲν οὖν, ἔφη. ~Οὐκοῦν τοῦτό  γε   θάνατος ὀνομάζεται, λύσις καὶ χωρισμὸς
[49]   ~Νὴ Δία, ὦ (Φαίδων) εἰκότως  γε·   θαυμαστῶς γάρ μοι δοκεῖ ὡς
[56]   ὂν φθορὰν δέξεται. ~Ὁ δέ  γε   θεὸς οἶμαι, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[32]   ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς δέ  γε   θεῶν γένος μὴ φιλοσοφήσαντι καὶ
[55]   ἢ πῶς δοκεῖ; ~Καὶ μάλα  γε   ἱκανῶς, ὦ Σώκρατες. ~Τί οὖν,
[56]   νὴ Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων τέ  γε   καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι,
[8]   τι τοῖς τετελευτηκόσι καί, ὥσπερ  γε   καὶ ~πάλαι λέγεται, πολὺ ἄμεινον
[2]   τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω  γε   καὶ πειράσομαι ὑμῖν διηγήσασθαι· καὶ
[18]   τοῦτο δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ  γε   καὶ Σιμμίαν τις ἰδὼν πολλάκις
[52]   ὑπεκχωρήσειν αὐτῷ ἢ ἀπολεῖσθαι. ~Πάνυ  γε.   ~Καὶ τὸ πῦρ γε αὖ
[22]   ἀνάγκη εἶναι, καὶ ~εἰς καλόν  γε   καταφεύγει ὁ λόγος εἰς (τὸ
[64]   ~Ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ  γε   λάβητέ με καὶ μὴ ἐκφύγω
[20]   ~Ἔστι ταῦτα. ~Καὶ εἰ μέν  γε   λαβόντες ἑκάστοτε μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας
[11]   οὐ ~δοκεῖ σοι οὕτως; ~Παντός  γε   μᾶλλον, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν, ἔφη
[9]   ἔφη, ὦ Σώκρατες, (οὐ πάνυ  γέ   με ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι.
[35]   ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν τύχην, ὅτε  γε   μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν, ἀλλὰ
[42]   γάρ; ~Πάνυ γε. ~Τὴν δέ  γε   μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν
[58]   Σιμμία, οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη  γέ   μοι δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι ἅ
[7]   μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν  γέ   μοι δοκεῖ τι καὶ αὐτῷ
[6]   διιδεῖν· οὐ ~μέντοι ἀλλὰ τόδε  γέ   μοι δοκεῖ, ὦ Κέβης, εὖ
[46]   εἰ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, ~τόν  γε   νοῦν κοσμοῦντα πάντα κοσμεῖν καὶ
[2]   παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας τέ  γε   ὁ Θηβαῖος καὶ Κέβης καὶ
[19]   γὰρ ἔστιν, ὦ Σώκρατες, πρός  γε   ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ λόγος.
[20]   ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Εἰ δέ  γε   οἶμαι λαβόντες πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι
[30]   ἔφη ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν δέ  γε   οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος τοῦ
[30]   ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Ἀλλὰ (καὶ) διειλημμένην  γε   οἶμαι ὑπὸ τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ
[37]   ἄνθρωπος σῶς ἐστιν, ἐπειδὴ τό  γε   ~ὀλιγοχρονιώτερον οὐκ ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽
[16]   ζῶντας αὕτη, τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ  γε.   ~Ὁμολογεῖται ἄρα ἡμῖν καὶ ταύτῃ
[27]   μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ  γε.   ~(Ὅταν δέ γε αὐτὴ καθ᾽
[1]   ἡμῖν ἤγγειλέ τις, καὶ ἐθαυμάζομέν  γε   ὅτι πάλαι γενομένης ~αὐτῆς πολλῷ
[9]   οἱ ~φιλοσοφοῦντες θανατῶσι, καὶ σφᾶς  γε   οὐ λελήθασιν ὅτι ἄξιοί εἰσιν
[55]   ἄτηκτος; Οὐ γὰρ ἂν ~ἀπώλετό  γε,   οὐδ᾽ αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν
[45]   του τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς  γε   οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς
[33]   ~τὰ> ὁρατά· ἢ οὔ; ~Πάνυ  γε.   ~(Οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ πάθει
[18]   ἰδόντα γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ  γε.   ~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν ἰδόντα γεγραμμένον
[29]   ἂν εἴη μελέτη θανάτου; ~Παντάπασί  γε.   ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν ἔχουσα εἰς
[43]   πρόσθεν μήποτ᾽ ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν  γε   ~οὖσαν, ἐναντία ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο
[31]   ἢ μυρμήκων, καὶ εἰς ταὐτόν  γε   ~πάλιν τὸ ἀνθρώπινον γένος, καὶ
[42]   ἧττον ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ  γε   πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ
[66]   ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί  γέ   που τοῖς θεοῖς ἔξεστί τε
[10]   ~τῶν ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται δέ  γέ   που τότε κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν
[42]   εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ  γέ   που, ὦ Σιμμία, κατὰ τὸν
[9]   ἄλλων ἀνθρώπων; ~Φαίνεται. ~Καὶ δοκεῖ  γέ   που, ὦ Σιμμία, τοῖς πολλοῖς
[50]   συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει  γέ   που ὡς λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω
[42]   πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ ἄρα ἡγεῖσθαί  γε   προσήκει ἁρμονίαν τούτων ἐξ ὧν
[24]   ἡδομένῳ ἐστίν. ~Ἀλλὰ μὴν ἡδομένῳ  γε·   πῶς γὰρ οὐ μέλλει; ~Καλῶς,
[41]   συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που ~ἀποδέξῃ  γε   (σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν
[5]   τῶν τοιούτων ~Φιλολάῳ συγγεγονότες; ~Οὐδέν  γε   σαφές, ὦ Σώκρατες. ~Ἀλλὰ μὴν
[41]   ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ ἁρμονία  γέ   σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις,
[65]   Ὦ Σώκρατες, ἔφη, οὐ καταγνώσομαί  ~γε   σοῦ ὅπερ ἄλλων καταγιγνώσκω, ὅτι
[26]   Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς  γε   τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ μὴ
[30]   ὦ Κέβης· καὶ οὔ τί  γε   τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι,
[42]   ἁρμονίας εἶναι. ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ  γε.   ~Τὴν δέ γε μηδὲν μᾶλλον
[15]   ἐναντίων τὰ ~ἐναντία πράγματα; ~Πάνυ  γε.   ~Τί δ᾽ αὖ; Ἔστι τι
[15]   ἐκ βραδυτέρου τὸ θᾶττον; ~Πάνυ  γε.   ~Τί δέ; Ἄν τι χεῖρον
[10]   νὴ Δία. ~Καὶ αὖ καλόν  γέ   τι καὶ ἀγαθόν; ~Πῶς δ᾽
[35]   δεῖν γὰρ περὶ αὐτὰ ἕν  γέ   τι τούτων ~διαπράξασθαι, ἢ μαθεῖν
[15]   ἔφη. ~Καὶ μὴν ἐξ ἰσχυροτέρου  γε   τὸ ἀσθενέστερον καὶ ἐκ βραδυτέρου
[13]   ~Ὧν δὴ καὶ ἐγὼ κατά  γε   τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν
[44]   σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός  γε   τὸ ~ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει
[10]   ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ τά  γε   τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν
[2]   ὦ Φαίδων, καὶ τοὺς ἀκουσομένους  γε   τοιούτους ἑτέρους ἔχεις· ~ἀλλὰ πειρῶ
[18]   Κέβης ὑπολαβών, καὶ κατ᾽ ἐκεῖνόν  γε   τὸν λόγον, ὦ ~Σώκρατες, εἰ
[40]   ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν  γε   τὸν χρόνον ~αὐτὸν τὸν πρὸ
[7]   λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό  γε   τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι
[9]   ἂν λέγοιεν, ὦ Σιμμία, πλήν  γε   τοῦ σφᾶς μὴ λεληθέναι. ~Λέληθεν
[41]   ἂν θαυμάζοιμι εἴ ~μοι περί  γε   τούτου ἄλλο ποτέ τι δόξειεν.
[30]   τροφῆς κακῆς οὔσης. καὶ μέχρι  γε   τούτου πλανῶνται, ἕως ἂν ~τῇ
[58]   ὁ Σιμμίας, ὦ Σώκρατες, ἡμεῖς  γε   τούτου τοῦ μύθου ἡδέως ἂν
[45]   καὶ ~ἵππος ἵππου· καὶ ἔτι  γε   τούτων ἐναργέστερα, τὰ δέκα μοι
[4]   καὶ ἐργάζου Καὶ ἐγὼ ἔν  γε   τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὅπερ ἔπραττον
[19]   λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν δὴ ἔκ  γε   τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι
[13]   ἦ δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι τήν  γε   τῶν ἄλλων ἀνδρείαν τε καὶ
[56]   ἔχω ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ ἔκ  γε   τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι τοῦ
[42]   ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ ἔκ  γε   τῶν προειρημένων; ~Ἐκ τούτου ἄρα
[46]   ἄν ποτε αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά  γε   ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην
[56]   τε εὖ λέγεις καὶ τάς  γε   ~ὑποθέσεις τὰς πρώτας, καὶ εἰ
[7]   εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό  γε   φαίνεται. Ὃ μέντοι νυνδὴ ἔλεγες,
[19]   εἴχομεν; ~Πάνυ γε. ~(Ἔδει δέ  γε,   φαμέν, πρὸ τούτων τὴν τοῦ
[12]   οὐχ ἅσμενος εἶσιν αὐτόσε; Οἴεσθαί  γε   χρή, ἐὰν τῷ ὄντι γε
[30]   μετέχουσαι, διὸ καὶ ὁρῶνται. ~Εἰκός  γε,   ὦ Σώκρατες. ~Εἰκὸς μέντοι, ὦ
[26]   ἢ ἀιδές; ~Οὐχ ὑπ᾽ ἀνθρώπων  γε,   ὦ Σώκρατες, ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν
[19]   ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης; ~Οὐδεπώποτέ  γε,   ὦ Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν ἄρα
[30]   σύμφυτον; ~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ  γε,   ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι χρὴ
[48]   ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ  γε   ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον
[9]   ~Ἀτιμάζειν ἔμοιγε δοκεῖ, ἔφη, ὅ  γε   ὡς ἀληθῶς φιλόσοφος. ~Οὐκοῦν ὅλως
[45]   τοῦ πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι. Οὐδέ  γε   ὡς ἐάν τις ἓν διασχίσῃ,
[65]   ὡς γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽  ἄγε   δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα αὐτῷ,
[37]   ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽  ἄγε,   ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης,
[16]   ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.  ~Λέγε   δή μοι καὶ σύ, ἔφη,
[54]   δή μοι, ἔφη, ἐξ ἀρχῆς  λέγε.   Καὶ μή μοι ὃ ἂν
[44]   ἔφη ὁ Σωκράτης, μὴ μέγα  λέγε,   μή τις ἡμῖν βασκανία περιτρέψῃ
[36]   ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ  λέγε   ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς. ~Ταύτῃ
[38]   ~ἀποθανόντος οὐ συναποθνῄσκει ἡ ψυχή.  Λέγε   οὖν πρὸς Διὸς πῇ ὁ
[37]   ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Κέβης,  λέγε,   τί ἦν τὸ σὲ αὖ
[4]   ~ἐρήσεται εἰπὲ τί χρὴ λέγειν.  ~Λέγε   τοίνυν, ἔφη, αὐτῷ, ὦ Κέβης,
[38]   πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης  ἔλεγε   ~λόγον, νῦν εἰς ἀπιστίαν καταπέπτωκεν
[23]   ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης  ἔλεγε,   τὸ τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ
[9]   πρὸς δὲ τὴν ψυχὴν τετράφθαι;  ~Ἐμοιγε.   ~Ἆρ᾽ οὖν πρῶτον μὲν ἐν
[2]   αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου ἀκούοντα  ἔμοιγε   ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἀλλὰ
[5]   δ᾽ ὅς, οὐ φιλόσοφος Εὔηνος;  ~Ἔμοιγε   δοκεῖ, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Ἐθελήσει
[9]   πολλὴ ἀνάγκη μετέχειν αὐτῶν; ~Ἀτιμάζειν  ἔμοιγε   δοκεῖ, ἔφη, ὅ γε ὡς
[42]   πεφύκασιν αὐτὸ τοῦτο, ψυχαί, εἶναι.  ~Ἔμοιγε   δοκεῖ, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Ἦ
[22]   ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ  ~ἔμοιγε   δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί δὲ
[8]   ἡμῖν μεταδοίης; (Κοινὸν γὰρ δὴ  ἔμοιγε   δοκεῖ καὶ ~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν
[14]   Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν ἄλλα  ἔμοιγε   δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ δὲ
[43]   ἁρμονίαν; ~Νὴ Δία, ὦ Σώκρατες,  ἔμοιγε   δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ ἄριστε,
[25]   κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ ~σύνθετα;  ~Ἔμοιγε   δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη,
[45]   ᾤμην· οὐ δοκῶ σοι μετρίως;  ~Ἔμοιγε,   ἔφη ὁ Κέβης. ~Σκέψαι δὴ
[36]   ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς. ~Ταύτῃ  ἔμοιγε,   ἦ δ᾽ ὅς, ᾗ δὴ
[28]   θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν;  ~Ἔμοιγε.   ~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν;
[6]   Ἢ σοὶ οὐ δοκεῖ οὕτως;  ~Ἔμοιγε,   φησὶν ὁ Κέβης. ~(Οὐκοῦν, ἦ
[52]   καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ  ἔγωγε.   ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς τὸ
[50]   ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα;  ~Ἔγωγε.   ~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽ ὅς,
[52]   θερμόν τι ~καλεῖς καὶ ψυχρόν;  ~Ἔγωγε.   ~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ;
[16]   τῷ ζῆν τὸ τεθνάναι εἶναι;  ~Ἔγωγε.   ~Γίγνεσθαι δὲ ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί.
[44]   ~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν  ἔγωγε   ἐν τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε
[40]   ἕνεκα τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω  ἔγωγε   ἐν τῷ παρόντι περὶ ~αὐτοῦ
[2]   παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ αὐτὸς  ἔγωγε   ἐτεταράγμην ~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης)
[49]   ταῦτα; ~Καὶ ὁ Κέβης γελάσας,  ἔγωγε,   ἔφη. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[18]   πῇ σὺ ἐπεχείρησας λέγειν. ~(Τῇδ᾽  ἔγωγε,   ἦ δ᾽ ὅς. Ὁμολογοῦμεν γὰρ
[18]   ~ἀνάμνησίς ἐστιν; ~Ἀπιστῶ μέν (σοι)  ἔγωγε,   ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σιμμίας,
[2]   διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν  ἔγωγε   θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ
[36]   γὰρ οὖν, ὦ ~Σώκρατες, οἶμαι  ἔγωγε   καὶ αὐτόν σε τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι,
[63]   ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ  ~ἔγωγε   καὶ πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον.
[38]   ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ  ἔγωγε   μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν
[22]   ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὡς  ἔγωγε   οἶμαι· καίτοι καρτερώτατος ἀνθρώπων ~ἐστὶν
[6]   ἀποκτεινύναι, ὦ ~Σώκρατες; Ἤδη γὰρ  ἔγωγε,   ὅπερ νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ
[34]   ἢ σὺ οἴει; ~(Οὐ δῆτα  ἔγωγε.   ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽
[22]   νῦν λέγεις. Οὐ γὰρ ἔχω  ἔγωγε   ~οὐδὲν οὕτω μοι ἐναργὲς ὂν
[35]   διαπορευθῆναι. καὶ δὴ καὶ νῦν  ἔγωγε   οὐκ ~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ
[43]   ἄλλως τε καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ  ἔγωγε.   ~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ
[65]   γὰρ κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες καὶ  ἔγωγε   ταῦτα ~εἰκότως οὐ ποιήσω· οὐδὲν
[65]   ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη,  ἔγωγε,   ὦ Σώκρατες, ἔτι ἥλιον εἶναι
[56]   αἱ ψυχαὶ ἐν Ἅιδου. ~Οὔκουν  ἔγωγε,   ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ
[40]   λόγος ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως  δὲ   ἃ αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει
[60]   κατὰ τὸ ~αὐτὸ μέρος· ἔστι  δὲ   ἃ παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα, ἢ
[55]   μὴ δέχηται; ~(Ἄμουσον, ἔφη, τὸ  δὲ   ἄδικον. ~Εἶεν· ὃ δ᾽ ἂν
[18]   μεμαθηκέναι ἃ νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο  δὲ   ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ ἦν που
[26]   ὄντων, τὸ μὲν ὁρατόν, τὸ  δὲ   ἀιδές; ~Θῶμεν, ἔφη. ~Καὶ τὸ
[60]   καὶ τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή  δὲ   (αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε
[49]   γὰρ ἡμῖν τοῖς ἀποῦσι, νῦν  δὲ   ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν
[37]   ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν, ἔπειτα  ~(δὲ)   ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς ἐάν
[40]   πείθησθε, (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς  δὲ   ἀληθείας πολὺ μᾶλλον, ἐὰν μέν
[25]   εἰκὸς εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ  δὲ   ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ
[1]   ὅτι φάρμακον πιὼν ἀποθάνοι· τῶν  δὲ   ἄλλων οὐδὲν εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων)
[64]   καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας  δὲ   ἅμα ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς
[15]   τὸ θᾶττον; ~Πάνυ γε. ~Τί  δέ;   Ἄν τι χεῖρον γίγνηται, οὐκ
[11]   διὰ τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι  δέ,   ἄν τινες νόσοι ~προσπέσωσιν, ἐμποδίζουσιν
[53]   ἐπιφερομένου ἐναντιότητα μηδέποτε δέξασθαι. πάλιν  δὲ   ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις
[42]   ~ἁρμονίᾳ οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν  δὲ   ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ
[28]   ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι ψυχή, τῷ  δὲ   ~ἀνθρωπίνῳ καὶ θνητῷ καὶ πολυειδεῖ
[40]   παροῦσιν ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ  δὲ   ἄνοιά μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ
[42]   ἀρετὴν καὶ ~εἶναι ἀγαθή, ἡ  δὲ   ἄνοιάν τε καὶ μοχθηρίαν (καὶ
[3]   ἀνεῴγετο γὰρ οὐ πρῴ· ἐπειδὴ  ~δὲ   ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν παρὰ τὸν Σωκράτη
[24]   ἔφη, ὑπάρξει, ὁ Κέβης· ὅθεν  δὲ   (ἀπελίπομεν ~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ
[49]   ἐν τοῖς ἄλλοις πᾶσι τοῦτο  δὲ   ἁπλῶς καὶ ~ἀτέχνως καὶ ἴσως
[17]   ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ  δὲ   ἀποθάνοι, μένοι ἐν τούτῳ τῷ
[44]   καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ  δὲ   ~ἀποφαίνειν ὅτι ἰσχυρόν τί ἐστιν
[60]   ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι  δὲ   ἄρα αὕτη ἡ αἰώρα διὰ
[57]   χρόνου καὶ μακραῖς περιόδοις. Ἔστι  δὲ   ~ἄρα ἡ πορεία οὐχ ὡς
[12]   ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως  δὲ   ἄρα τις τῷ ὄντι ~ἐρῶν,
[42]   ἡ μὲν κακία ἀναρμοστία, ἡ  δὲ   ἀρετὴ ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν πλέον.
[2]   τε καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί  δέ;   Ἀρίστιππος καὶ Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων)
[36]   τὰς ~χορδὰς θνητοειδεῖς οὔσας, τὴν  δὲ   ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου
[41]   μὲν εἶναι σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν  ~δὲ   ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν κατὰ
[28]   ἄρχεσθαι ἡ φύσις προστάττει, τῇ  δὲ   ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν· καὶ κατὰ
[61]   ἂν τύχωσι τῆς γῆς. τούτου  δὲ   αὖ καταντικρὺ ὁ τέταρτος ~ἐκπίπτει
[29]   μὲν ταχὺ διαλύεσθαι ~προσήκει, ψυχῇ  δὲ   αὖ τὸ παράπαν ἀδιαλύτῳ εἶναι
[58]   κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια. Ἐκεῖνα  δὲ   αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν πολὺ
[19]   οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν. ~(Τί  δέ;   Αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε
[21]   χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ ἑταῖρε· ἀπόλλυμεν  δὲ   αὐτὰς ἐν ποίῳ ἄλλῳ χρόνῳ;
[23]   ~(ἡ ψυχὴ καὶ πρότερον, ἀνάγκη  δὲ   αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ
[10]   καὶ φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ  δὲ   αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι; ~Φαίνεται.
[33]   αἰσθητόν τε καὶ ὁρατόν, ὃ  δὲ   αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν τε καὶ
[41]   τε καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι  δὲ   ~αὐτὴν συγκειμένην ἐκ τῶν οὐδέπω
[52]   τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω  δὲ   αὐτὸ εἶναι οἷον καὶ ἡ
[15]   οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα  δὲ   αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽ ἄρα
[55]   τοῦ ~ἀρτίου, ὥσπερ ὡμολόγηται, (ἀπολομένου  δὲ   αὐτοῦ ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι;
[40]   ἔπειτα βίου παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ  δὲ   ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ θανάτου, ὡς
[19]   τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν  δὲ   αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη ἐκ τῶν
[62]   εἰς τὸν Τάρταρον ἀνάγκη, ἐμπεσόντας  δὲ   αὐτοὺς καὶ ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους
[62]   καὶ ἐπὶ γῆς οἰκιζόμενοι. ~τούτων  δὲ   αὐτῶν οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι
[23]   εἰς ἀνθρώπειον σῶμα ~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν  δὲ   ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται τούτου, τότε
[7]   φρονίμους ~ἀγανακτεῖν ἀποθνῄσκοντας πρέπει, τοὺς  δὲ   ἄφρονας χαίρειν. ~Ἀκούσας οὖν ὁ
[60]   ἐν ᾧ ἡμεῖς οἰκοῦμεν, τοὺς  δὲ   ~βαθυτέρους ὄντας τὸ χάσμα αὐτοὺς
[6]   ὂν> τεθνάναι ἢ ζῆν, οἷς  δὲ   βέλτιον τεθνάναι, θαυμαστὸν ἴσως σοι
[58]   θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι, διὰ  δὲ   (βραδυτῆτά τε καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε
[61]   μείνασαι, αἱ μὲν μακροτέρους, αἱ  δὲ   ~βραχυτέρους, πάλιν ἐκπέμπονται εἰς τὰς
[31]   μὲν οὖν εἰκὸς λέγεις. ~Τοὺς  δέ   γε ἀδικίας τε καὶ τυραννίδας
[27]   τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε. ~(Ὅταν  δέ   γε αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ,
[12]   γε, ἦ δ᾽ ὅς. ~Λύειν  δέ   γε αὐτήν, ὥς φαμεν, προθυμοῦνται
[19]   ἢ ἀνομοίου; ~Πάνυ γε. ~Διαφέρει  δέ   γε, ἦ δ᾽ ὅς, οὐδέν·
[53]   ἂν ἔλθοι. ~Οὐ γάρ. ~Εἰργάζετο  δέ   γε ἡ περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία
[56]   ἀίδιον ὂν φθορὰν δέξεται. ~Ὁ  δέ   γε θεὸς οἶμαι, ἔφη ὁ
[32]   αὐτῶν ἄνδρας μετρίους. ~Εἰκός. ~Εἰς  δέ   γε θεῶν γένος μὴ φιλοσοφήσαντι
[42]   ~Ἦ γάρ; ~Πάνυ γε. ~Τὴν  δέ   γε μηδὲν μᾶλλον μηδὲ ἧττον
[20]   δήπου, ἔφη, ὦ Σώκρατες. ~Εἰ  δέ   γε οἶμαι λαβόντες πρὶν γενέσθαι
[30]   Δία, ἔφη ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν  δέ   γε οἶμαι μεμιασμένη καὶ ἀκάθαρτος
[42]   οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο  δέ   γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας
[10]   τι ~τῶν ὄντων; ~Ναί. ~Λογίζεται  δέ   γέ που τότε κάλλιστα, ὅταν
[42]   ἁρμονία εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον  δέ   γέ που, ὦ Σιμμία, κατὰ
[19]   ~αἰσθήσεις εἴχομεν; ~Πάνυ γε. ~(Ἔδει  δέ   γε, φαμέν, πρὸ τούτων τὴν
[30]   ἐνεποίησε σύμφυτον; ~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς  δέ   γε, ὦ φίλε, τοῦτο οἴεσθαι
[59]   τε καὶ νόσους παρέχει. τὴν  δὲ   γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις τε
[45]   ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι, ἐκ τούτων  δὲ   γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα, ~ἐκ
[12]   ~ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν ἔχειν, τούτου  δὲ   γιγνομένου εἰ φοβοῖντο καὶ ~ἀγανακτοῖεν,
[2]   διεκείμεθα, τοτὲ μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε  δὲ   δακρύοντες, εἷς δὲ ἡμῶν καὶ
[49]   ἀποκρίνασθαι τοῖς σεαυτοῦ σοφωτέροις· σὺ  δὲ   ~δεδιὼς ἄν, τὸ (λεγόμενον, τὴν
[8]   ὡς καὶ δὶς δώσων, ἐὰν  δὲ   δέῃ, καὶ τρίς. ~Ἀλλὰ σχεδὸν
[52]   ~οὐχ ὅπερ τὸ περιττόν, ὅμως  δὲ   δεῖ αὐτὸ μετὰ τοῦ ἑαυτοῦ
[62]   τῶν δικαστῶν αὐτοῖς ἐτάχθη. Οἳ  δὲ   δὴ ἂν δόξωσι ~διαφερόντως πρὸς
[9]   μηδὲν ἄλλο ἢ τοῦτο, ἥκοντος  δὲ   δὴ αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι
[45]   τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν  δὲ   δή, ἔφη ὁ Κέβης, τί
[29]   τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη  δὲ   δὴ ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη καὶ
[22]   ~ἔμοιγε δοκεῖ ἱκανῶς ἀποδέδεικται. ~Τί  δὲ   δὴ Κέβητι; ἔφη ὁ Σωκράτης·
[10]   μὲν οὖν ἀληθῆ λέγεις. ~Τί  δὲ   δὴ περὶ αὐτὴν τὴν τῆς
[44]   ὡς ἔοικε, μετρίως γέγονεν· τί  δὲ   δὴ τὰ Κάδμου, ἔφη, ὦ
[2]   καὶ τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί  δὲ   δὴ τὰ περὶ αὐτὸν τὸν
[10]   καθ᾽ αὑτὴν γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί  δὲ   δὴ τὰ τοιάδε, ὦ Σιμμία;
[1]   Δῆλον Ἀθηναῖοι πέμπουσιν. ~(Ἐχεκράτης) Τοῦτο  δὲ   δὴ τί ἐστιν; ~(Φαίδων) ~Τοῦτ᾽
[44]   εἰ ἄρα τι λέγεις. Ἔστι  δὲ   δὴ τὸ ~κεφάλαιον ὧν ζητεῖς·
[46]   ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν· ἐκ  δὲ   δὴ τοῦ λόγου ~τούτου οὐδὲν
[44]   τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο. Διαφέρειν  ~δὲ   δὴ φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ
[55]   νυνδὴ ὠνομάζομεν; ~Ἀνάρτιον, ἔφη. ~Τὸ  δὲ   δίκαιον μὴ δεχόμενον καὶ ὃ
[62]   δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν ~μεγάλα  δὲ   δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς
[16]   δὲ τὸ μὲν ~καθεύδειν, τὸ  δὲ   ἐγρηγορέναι, καὶ ἐκ τοῦ καθεύδειν
[65]   φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων. Σὲ  δὲ   ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα ἐν
[64]   δὴ πῶς με θάπτῃ. ὅτι  δὲ   ἐγὼ πάλαι ~πολὺν λόγον πεποίημαι,
[58]   ἂν οἷός τε εἴην, ἅμα  δέ,   εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ βίος
[66]   κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν, ~ὡς  δὲ   εἴδομεν πίνοντά τε καὶ πεπωκότα,
[30]   δὲ καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο  δὲ   εἰθισμένη ~μισεῖν τε καὶ τρέμειν
[12]   οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις  δὲ   εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει,
[58]   ὄντος τὰ ἄστρα χωροῦντα· τὸ  ~δὲ   εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽ ἀσθενείας καὶ
[46]   ἄριστον καὶ τὸ βέλτιστον. ἀναγκαῖον  δὲ   εἶναι τὸν ~αὐτὸν τοῦτον καὶ
[33]   μὴ ἀνάγκη αὐτοῖς χρῆσθαι, αὐτὴν  δὲ   εἰς αὑτὴν ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι
[62]   καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω  δὲ   εἰς τὴν καθαρὰν οἴκησιν ἀφικνούμενοι
[39]   πάθοι ἢ λόγους μισήσας. ~Γίγνεται  δὲ   ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία
[33]   καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα  δὲ   ἐκ ~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον
[60]   ἐκ ~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται  δὲ   ἕκαστοι τοιοῦτοι δι᾽ οἵας ἂν
[57]   τοὺς ἐνθένδε ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας  δὲ   ἐκεῖ ὧν δὴ τυχεῖν καὶ
[34]   φιλοσοφίαν χρῆναι αὐτὴν λύειν, λυούσης  δὲ   ἐκείνης, αὐτὴν ~παραδιδόναι ταῖς ἡδοναῖς
[49]   ἀλλήλοις συμφωνεῖ ἢ διαφωνεῖ· ἐπειδὴ  δὲ   ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι σε διδόναι
[47]   τὸ αἴτιον τῷ ~ὄντι, ἄλλο  δὲ   ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον
[49]   μεῖζον, διὰ τὸ μέγεθος, τὸ  δὲ   ἔλαττον ~οὐδενὶ ἄλλῳ ἔλαττον ἢ
[60]   τόπους περιελθόντα καὶ πλείους, ~τὰ  δὲ   ἐλάττους καὶ βραχυτέρους, πάλιν εἰς
[50]   φῇς μείζω εἶναι, (Φαίδων) ος  δὲ   ~ἐλάττω, λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν
[65]   ὀρφανοὶ τὸν ἔπειτα βίον. Ἐπειδὴ  (δὲ   ~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν
[62]   τινὶ ἄλλῳ τρόπῳ γένωνται, τούτους  δὲ   ~ἐμπεσεῖν μὲν εἰς τὸν Τάρταρον
[52]   μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι  δὲ   ἐν τῷδε ~ἴσως ἔσται σαφέστερον
[19]   εἶναι ~οἷον τὸ ἴσον, ἔχει  δὲ   ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν
[49]   φόβος. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Τί  δέ;   Ἑνὶ ἑνὸς προστεθέντος τὴν πρόσθεσιν
[16]   τὸ τεθνάναι εἶναι; ~Ἔγωγε. ~Γίγνεσθαι  δὲ   ἐξ ἀλλήλων; ~Ναί. ~Ἐξ οὖν
[57]   οὐδαμόσε μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν  δὲ   ἔοικε σχίσεις τε καὶ τριόδους
[38]   κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός, ὁ  δὲ   ἐπὶ πολὺ ὑψηλοτέρου ἢ ἐγώ.
[18]   οὗ ἦν ἡ λύρα; τοῦτο  δέ   ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ γε καὶ
[60]   κάτω ~καθέντα πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν  δέ   ἐστιν ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου
[8]   οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν  δὲ   εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας
[19]   φησιν αὐτὸ προσεοικέναι μέν, ~ἐνδεεστέρως  δὲ   ἔχειν; ~Ἀνάγκη. ~Τί οὖν; Τὸ
[17]   ἄλλων τὰ ζῶντα γίγνοιτο, τὰ  δὲ   ζῶντα ~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ μὴ
[16]   γιγνόμενον; ~Τὸ τεθνηκός, ἔφη. ~Τί  δέ,   ἦ δ᾽ ὅς, ἐκ τοῦ
[18]   ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη. ~Τί  δέ;   ἦ δ᾽ ὅς· ἔστιν ἵππον
[19]   ~γεγονέναι. ~Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί  δέ;   ἦ δ᾽ ὅς· ἦ πάσχομέν
[5]   σοι ἑκὼν εἶναι πείσεται. ~Τί  δέ;   ἦ δ᾽ ὅς, οὐ φιλόσοφος
[43]   εἶναι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη. ~Τί  δέ;   ἦ δ᾽ ὅς· τῶν ἐν
[42]   ὡς ψυχή ἐστιν ἁρμονία. ~Τί  δέ,   ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Σιμμία,
[64]   γὰρ ἦ μὴν παραμενεῖν· ὑμεῖς  ~δὲ   ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε
[33]   διὰ τῶν ὀμμάτων σκέψις, ~ἀπάτης  δὲ   ἡ διὰ τῶν ὤτων καὶ
[62]   ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα, τούτους  δὲ   ἡ προσήκουσα ~μοῖρα ῥίπτει εἰς
[26]   δῆλον, ὅτι τῷ ὁρατῷ. ~Τί  δὲ   ἡ ψυχή; ὁρατὸν ἢ ἀιδές;
[32]   οὐκ εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ  δὲ   ἡγούμενοι οὐ δεῖν ἐναντία τῇ
[65]   ~τὰ παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς  δὲ   ἧκε παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν
[59]   τοῦτο ἐκεῖ (τὸν ἀέρα, ~ὃ  δὲ   ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν αἰθέρα.
[2]   ~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ δακρύοντες, εἷς  δὲ   ἡμῶν καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα
[28]   τε καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ  δὲ   θνητὸν ἄρχεσθαί τε καὶ δουλεύειν;
[12]   μὲν πανταχῇ τῷ σώματι, αὐτὴν  δὲ   καθ᾽ αὑτὴν ~ἐπιθυμοῦσι τὴν ψυχὴν
[57]   τὴν αὐτῇ πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ  δὲ   καθαρῶς τε καὶ μετρίως τὸν
[47]   τὸ (διακοσμεῖν τὰ πράγματα, ἀέρας  δὲ   καὶ ~αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον
[6]   ὅτε ~παρ᾽ ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη  δὲ   καὶ ἄλλων τινῶν, ὡς οὐ
[58]   ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν ἐστι, σήραγγες  δὲ   καὶ ἄμμος καὶ πηλὸς ἀμήχανος
[19]   εἶναι μὲν ἀφ᾽ ~ὁμοίων, εἶναι  δὲ   καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽
[37]   εἰπεῖν, πάνυ ἱκανῶς ἀποδεδεῖχθαι· ~Ὡς  δὲ   καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν ἔτι που
[35]   ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ. ~Ἐγὼ  δὲ   καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός τε
[50]   ἢ προσελθόντος ἐκείνου ἀπολωλέναι· ~ὑπομένον  δὲ   καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα οὐκ
[66]   ~κατέχειν τὰ δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος  δὲ   καὶ ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ
[11]   τὴν τοῦ ὄντος θήραν. Ἐρώτων  δὲ   καὶ ~ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων καὶ
[2]   καὶ Αἰσχίνης καὶ Ἀντισθένης· ~ἦν  δὲ   καὶ Κτήσιππος ὁ Παιανιεὺς καὶ
[19]   ἄλλο τι τῶν ὄντων, (ἐνδεῖ  δὲ   καὶ οὐ δύναται ~τοιοῦτον εἶναι
[35]   καὶ ἡμῶν οἱ πλεῖστοι· Κέβης  δὲ   καὶ Σιμμίας σμικρὸν πρὸς ἀλλήλω
[24]   ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ  δὲ   ~καὶ τὰ τῶν βαρβάρων γένη,
[19]   οὐχ ἕτερόν σοι φαίνεται; σκόπει  δὲ   καὶ τῇδε. Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι
[30]   ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ ἀιδές, νοητὸν  δὲ   καὶ φιλοσοφίᾳ αἱρετόν, τοῦτο δὲ
[17]   γε ἀγαθαῖς ἄμεινον εἶναι, ταῖς  δὲ   ~κακαῖς κάκιον) ~Καὶ μήν, ἔφη
[25]   ταῖς ἄλλαις αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν  δὲ   κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν
[60]   ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν, ἔνια  δὲ   κατὰ τὸ ~αὐτὸ μέρος· ἔστι
[61]   ὁ καλούμενος Ὠκεανός ἐστιν, ~τούτου  δὲ   καταντικρὺ καὶ ἐναντίως ῥέων Ἀχέρων,
[13]   ἀφίκηται ἐν βορβόρῳ κείσεται, ὁ  δὲ   κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε
[66]   ἀνδρὸς (ἑταίρου ~ἐστερημένος εἴην. Ὁ  δὲ   Κρίτων ἔτι πρότερος ἐμοῦ, ἐπειδὴ
[8]   πείσῃς. ~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον  δὲ   Κρίτωνα τόνδε σκεψώμεθα τί ἐστιν
[29]   κακῶν ~τῶν ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ  δὲ   λέγεται κατὰ τῶν μεμυημένων, ὡς
[4]   ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ αὐτὰ  δὲ   λέγον, Ὦ Σώκρατες ἔφη, μουσικὴν
[36]   τῶν δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι, τὰ  ~δὲ   λείψανα τοῦ σώματος ἑκάστου πολὺν
[33]   ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως ἔχον· ταῦτα  δὲ   μάλιστα ~τὰ> ὁρατά· ἢ οὔ;
[65]   αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ ~ἦσαν, εἷς  δὲ   μέγας καὶ αἱ οἰκεῖαι γυναῖκες
[29]   ~μένει ἀμήχανον ὅσον χρόνον, (ἔνια  δὲ   μέρη τοῦ σώματος, καὶ ἂν
[39]   ~ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα, τὰ  δὲ   μεταξὺ ἄφθονα καὶ πολλά; ~Πάνυ
[39]   ~σφόδρα ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους, τοὺς  δὲ   μεταξὺ πλείστους. ~Πῶς λέγεις; ἔφην
[55]   ἀθάνατος εἶναι (καὶ ἀνώλεθρος· εἰ  δὲ   μή, ~ἄλλου ἂν δέοι λόγου.
[37]   ἀθάνατόν τε καὶ ἀνώλεθρον· εἰ  δὲ   μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν
[8]   τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ· εἰ  δὲ   μή, ἐνίοτε ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς
[22]   καὶ πρὶν γεγονέναι ~ἡμᾶς· εἰ  δὲ   μὴ ἔστι ταῦτα, ἄλλως ἂν
[15]   ἢ ἐκ τῶν τεθνεώτων· εἰ  δὲ   μὴ ἔστι τοῦτο, ἄλλου ~ἄν
[39]   μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ  δὲ   μή, μὴ ἑαυτόν τις αἰτιῷτο
[37]   ἐάν τι δοκῶσι προσᾴδειν, ἐὰν  δὲ   μή, ~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ
[40]   ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν, συνομολογήσατε, εἰ  δὲ   μή, παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε, ~εὐλαβούμενοι
[18]   ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει. ~Εἰ  δὲ   μὴ ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ,
[17]   εἰ συγκρίνοιτο μὲν πάντα, διακρίνοιτο  δὲ   μή, ~ταχὺ ἂν τὸ τοῦ
[65]   τὸ φάρμακον, εἰ τέτριπται· εἰ  δὲ   μή, ~τριψάτω ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ
[62]   καὶ λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ  δὲ   ~μή, φέρονται αὖθις εἰς τὸν
[24]   ὦ Σώκρατες, πειρῶ ἀναπείθειν· ~μᾶλλον  δὲ   μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽
[40]   δὴ ἔχει τὸ ~πεισθῆναι· εἰ  δὲ   μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν
[33]   ~συλλέγεσθαι καὶ ἁθροίζεσθαι παρακελευομένη, πιστεύειν  δὲ   μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν
[42]   ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ  δὲ   μήτε μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη
[45]   γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα, ~ἐκ  δὲ   μνήμης καὶ δόξης λαβούσης τὸ
[51]   ἐναντίοις, ἐκ τῶν ~ἐναντίων; Νῦν  δέ   μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο
[24]   ὅπερ λέγετε καὶ νῦν. ~Ὅμως  δέ   μοι δοκεῖς σύ τε καὶ
[41]   ἐν ~ἁρμονίας εἴδει οὖσα· Κέβης  δέ   μοι ἔδοξε τοῦτο μὲν ἐμοὶ
[16]   αὐτὴν καὶ τὰς γενέσεις· σὺ  δέ   μοι τὴν ἑτέραν. Λέγω δὲ
[47]   ἔχει χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ  δὲ   νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι,
[43]   καὶ τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ  δὲ   νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς
[7]   διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι· ὁ  δὲ   νοῦν ἔχων ~ἐπιθυμοῖ που ἂν
[63]   τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε· ἐμὲ  δὲ   νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη ἂν
[3]   μὲν ~Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν  δὲ   Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν τε
[66]   ὃς τὰ ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν  δὲ   ὁ Κρίτων συνέλαβε τὸ στόμα
[66]   ἐν κύλικι φέροντα τετριμμένον. Ἰδὼν  δὲ   ὁ Σωκράτης τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν,
[57]   προστεταγμένου ~δαίμονος οἴχεται ἀγομένη. Ἀφικομένην  δὲ   ὅθιπερ αἱ ἄλλαι, τὴν μὲν
[13]   εἶναι. ~(Πάνυ μὲν οὖν. ~Τί  δὲ   οἱ κόσμιοι αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν
[66]   πλήν γε αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος  δέ,   ~Οἷα, ἔφη, ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι.
[2]   ἄλλοι τινὲς τῶν ~ἐπιχωρίων. Πλάτων  δὲ   οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι δέ
[60]   κατωτέρω ἢ> ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ  δὲ   ὀλίγον· πάντα δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ
[44]   μὲν τῷ θεῷ μελήσει, ἡμεῖς  ~δὲ   Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ
[16]   τεθνεῶτας ἐκ τῶν ζώντων, τούτου  δὲ   ὄντος ἱκανόν που ~ἐδόκει τεκμήριον
[39]   λοιδορῶν τοὺς λόγους ~διατελοῖ, τῶν  δὲ   ὄντων τῆς ἀληθείας τε καὶ
[26]   ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ἔχον, τὸ  δὲ   ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ ταὐτά; ~Καὶ
[60]   αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο  δὲ   ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις,
[59]   κάλλος, τὴν δὲ χρυσοειδῆ, τὴν  δὲ   ὅση ~λευκὴ γύψου ἢ χιόνος
[45]   μὲν σαρξὶ σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς  δὲ   ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ οὕτω κατὰ
[51]   τὸ ἐναντίον ~πρᾶγμα γίγνεσθαι, νῦν  δέ,   ὅτι αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ
[50]   ὁ αὐτὸς σμικρός εἰμι· ἐκεῖνο  δὲ   οὐ τετόλμηκεν μέγα ὂν σμικρὸν
[11]   ὡς ὁ λόγος ~σημαίνει, ζῶσιν  δὲ   οὔ. Εἰ γὰρ μὴ οἷόν
[45]   τρόπον αὐτὸς εἰκῇ φύρω, τοῦτον  δὲ   ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν
[29]   ἅτε μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο τὸ  δὲ   οὐδὲν ἄλλο ~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς
[59]   (καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ  δὲ   οὐδὲν ὅτι οὐ τοιοῦτον εἶναι
[8]   ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον διαλεγομένους, δεῖν  δὲ   οὐδὲν τοιοῦτον ~προσφέρειν (τῷ φαρμάκῳ·
[49]   ἐπί τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα  δὲ   οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ
[62]   οἱ μὲν οὓς ἀπέκτειναν, οἱ  δὲ   οὓς ὕβρισαν, καλέσαντες ~δ᾽ ἱκετεύουσι
[62]   οἱ ποιηταὶ λέγουσιν, κωκυτός. ~(Τούτων  δὲ   οὕτως πεφυκότων, ἐπειδὰν ἀφίκωνται οἱ
[57]   ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε πορείας. Λέγεται  δὲ   οὕτως, ὡς ἄρα τελευτήσαντα ἕκαστον
[42]   μέρεσιν. ~Πολλοῦ μέντοι, ἔφη. ~Τί  δέ;   οὐχ οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι
[35]   τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν  δὲ   ὄχλον παρέχειν, μή σοι ἀηδὲς
[60]   ποταμοὺς καὶ κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν  δὲ   πάλιν δυόμενα ~(κατὰ τῆς γῆς,
[60]   ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα  δὲ   πάντα κινεῖν ἄνω καὶ κάτω
[19]   τινος ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν  δὲ   πάντα ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ
[60]   ἐνθάδε εἶναι καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους  δὲ   πάντας ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους
[41]   ἔτι ἀνάρμοστοι ὄντες γίγνονται, τελευταῖον  δὲ   πάντων ~συνίσταται ἡ ἁρμονία καὶ
[37]   ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς, τεκμήριον  δὲ   παρέχοιτο ~θοἰμάτιον ὃ ἠμπείχετο αὐτὸς
[59]   δὴ οἱ γραφῆς (καταχρῶνται. Ἐκεῖ  δὲ   πᾶσαν τὴν γῆν ἐκ τοιούτων
[62]   ἀνδροφόνους κατὰ τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς  δὲ   πατραλοίας καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν
[6]   οὐ δέοι τοῦτο ποιεῖν· σαφὲς  ~δὲ   περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν
[51]   αὐτὰ τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν  δὲ   περὶ ἐκείνων αὐτῶν ὧν ἐνόντων
[10]   τοῦ σώματος ἐφήψω αὐτῶν; λέγω  δὲ   περὶ ~πάντων, οἷον μεγέθους πέρι,
[41]   ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν. Ὁ  δὲ   περὶ τῆς ~ἀναμνήσεως καὶ μαθήσεως
[52]   πέπονθε καὶ ἄλλα πολλά. ~σκόπει  δὲ   περὶ τῆς τριάδος. Ἆρα οὐ
[14]   ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ  δὲ   περὶ τῆς ~ψυχῆς πολλὴν ἀπιστίαν
[63]   ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος ἀπεργάζεσθαι, τὰς  δὲ   περὶ τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ τε
[59]   μὲν ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντας, τοὺς  ~δὲ   περὶ τὸν ἀέρα ὥσπερ ἡμεῖς
[66]   καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ  δὲ   ~περιελθών, ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη
[57]   οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ  (δὲ   πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη ἀπορίᾳ
[43]   οὗ λέγει τὸν Ὀδυσσέα· ~στῆθος  δὲ   πλήξας κραδίην ἠνίπαπε μύθῳ· ~(τέτλαθι
[60]   τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις, τὰ  δὲ   πληρωθέντα ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν
[61]   οὐ συμμειγνύμενος τῷ ὕδατι· ~περιελιχθεὶς  δὲ   πολλάκις ὑπὸ γῆς ἐμβάλλει κατωτέρω
[57]   αὐτῇ ἑκάστη τόπον προσήκοντα. εἰσὶν  δὲ   πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ τῆς γῆς
[13]   ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς  δὲ   πολλοῖς ἀπιστίαν παρέχει) εἴ τι
[44]   μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν μή, ὅτι  δὲ   πολυχρόνιόν τέ ἐστιν ψυχὴ καὶ
[37]   γε ~ἀσθενέστερον ἔτι ὄν; Τὸ  δὲ   πολυχρονιώτερον ~(οὐ δοκεῖ σοι ἀναγκαῖον
[61]   τὰς τῶν ζῴων γενέσεις. τρίτος  δὲ   ~ποταμὸς τούτων κατὰ μέσον ἐκβάλλει,
[20]   ἂν ~ἐπιστήμην ἀναλαμβάνειν εἴη; Τοῦτο  δέ   που ἀναμιμνῄσκεσθαι λέγοντες ~ὀρθῶς ἂν
[13]   ~ἀλλά τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς  δέ   που οὗτος τυγχάνει ὢν καὶ
[43]   γυμναστικὴν ~καὶ τὴν ἰατρικήν, τὰ  δὲ   πρᾳότερον, καὶ τὰ μὲν ἀπειλοῦσα,
[23]   ἦν ἡμῶν ἡ ψυχή, δεῖ  δὲ   ~προσαποδεῖξαι ὅτι καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[60]   θερμῶν ὑδάτων καὶ ψυχρῶν, ~πολὺ  δὲ   πῦρ καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς,
[64]   προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν  δέ   σε τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν,
[12]   αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ τῶνδε  δὲ   ~σκόπει. Εἰ γὰρ διαβέβληνται μὲν
[45]   εἶναι ὡς οὐδὲν χρῆμα. Τεκμήριον  δέ   σοι ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ
[48]   μή, ὡς ~οὐκ ἀληθῆ. βούλομαι  δέ   σοι σαφέστερον εἰπεῖν ἃ λέγω·
[25]   καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα  δὲ   ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν
[49]   ἂν μέλλῃ ἓν ἔσεσθαι, τὰς  ~δὲ   σχίσεις ταύτας καὶ προσθέσεις καὶ
[3]   βοῶσάν (τε καὶ ~κοπτομένην· ὁ  δὲ   Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην
[37]   μὲν ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ  δὲ   σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ
[28]   μὲν ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ  δὲ   σῶμα τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή,
[20]   πρὶν γενέσθαι γιγνόμενοι ἀπωλέσαμεν, ὕστερον  δὲ   ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ αὐτὰ
[9]   τὰς τῶν ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί  δὲ   τὰς ἄλλας τὰς περὶ τὸ
[9]   Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας. ~Τί  δὲ   τὰς τῶν ἀφροδισίων; ~Οὐδαμῶς. ~Τί
[44]   ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι  δὲ   ταῦτα ἃ λέγω. ~Ὁ οὖν
[37]   πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς  δὲ   ταῦτα ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ, μὴ
[53]   γε ἡ περιττή; ~Ναί. ~Ἐναντία  δὲ   ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου; ~Ναί.
[59]   εἶδος συνεχὲς ποικίλον ~φαντάζεσθαι. Ἐν  δὲ   ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον
[37]   φαυλότερον οὐδ᾽ ἀσθενέστερον. Τὴν αὐτὴν  δὲ   ταύτην οἶμαι ~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν
[41]   τὴν τοῦ ὃ ~ἔστιν (ἐγὼ  δὲ   ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς
[47]   ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν γενοίμην· ἐπειδὴ  δὲ   ταύτης ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς
[13]   τελετάς, ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι  δέ   τε παῦροι ~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν
[37]   ὕστερος ἀπόλωλεν πολλῶν (ὄντων, τοῦ  δὲ   ~τελευταίου οἶμαι πρότερος, καὶ οὐδέν
[61]   κύκλῳ ~θολερὸς καὶ πηλώδης, περιελιττόμενος  δὲ   τῇ γῇ ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται
[58]   ὁμίχλην καὶ τὸν ἀέρα· αὐτὴν  δὲ   τὴν γῆν ~καθαρὰν ἐν καθαρῷ
[52]   ἔστι ~μὲν οὐκ ἐκεῖνο, ἔχει  δὲ   τὴν ἐκείνου μορφὴν ἀεί, ὅτανπερ
[53]   καὶ ~αὐτὸ ἄλλῳ ἐναντίον, ὅμως  δὲ   τὴν (τοῦ περιττοῦ οὐ δέξεται·
[9]   αὑτὸ τὸ ~σῶμα γεγονέναι, χωρὶς  δὲ   τὴν ψυχὴν (ἀπὸ) τοῦ σώματος
[9]   ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ, πρὸς  δὲ   τὴν ψυχὴν τετράφθαι; ~Ἐμοιγε. ~Ἆρ᾽
[37]   τούτου μόνου ~προτέραν ἀπόλλυσθαι, ἀπολομένης  δὲ   τῆς ψυχῆς τότ᾽ ἤδη τὴν
[35]   ἄλλο ~σκοπεῖσθον, οὐδὲν λέγω· εἰ  δέ   τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν
[25]   διαιρεθῆναι ταύτῃ ᾗπερ συνετέθη· εἰ  δέ   τι τυγχάνει ὂν ἀσύνθετον, ~τούτῳ
[18]   τρόπῳ ~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω  δὲ   τίνα τρόπον; Τόνδε. ἐάν τίς
[2]   δὲ οἶμαι ἠσθένει. ~(Ἐχεκράτης) Ξένοι  δέ   τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας
[49]   ὑποθέσεως, οὕτως ἀποκρίναιο ἄν. Εἰ  δέ   τις αὐτῆς ~τῆς ὑποθέσεως ἔχοιτο,
[3]   θέλειν ~παραγίγνεσθαι τῷ ἀνθρώπῳ, ἐὰν  δέ   τις διώκῃ τὸ ἕτερον καὶ
[47]   ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον· εἰ  δέ   τις λέγοι ὅτι ἄνευ τοῦ
[2]   γὰρ ἐλέγοντο εἶναι. ~(Ἐχεκράτης) ~Ἄλλος  δέ   τις παρῆν; ~(Φαίδων) ~Σχεδόν τι
[50]   (ὑπερέχειν τὴν σμικρότητα ὑπέχων, ~τῷ  δὲ   τὸ μέγεθος τῆς σμικρότητος παρέχων
[16]   δέ μοι τὴν ἑτέραν. Λέγω  δὲ   τὸ μὲν ~καθεύδειν, τὸ δὲ
[33]   ἄλλο, μηδὲν ἡγεῖσθαι ἀληθές· ~εἶναι  δὲ   τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν τε
[27]   μᾶλλον ἢ τῷ μή. ~Τί  δὲ   τὸ σῶμα; ~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα
[43]   πάθεσιν ἢ καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω  δὲ   τὸ τοιόνδε, οἷον καύματος ἐνόντος
[21]   ἐν τῷ παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί  δέ;   Τόδε ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ
[52]   ἔφη, βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν  δὲ   τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ ~μόνον
[41]   τοῖς πολλοῖς ~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ  δὲ   τοῖς διὰ τῶν εἰκότων τὰς
[30]   πρὸς τὰ ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ  δὲ   τοῖς ὄμμασι ~σκοτῶδες καὶ ἀιδές,
[37]   τῶν θανάτων παντάπασιν ~ἀπόλλυσθαι, τοῦτον  δὲ   τὸν (θάνατον καὶ ταύτην τὴν
[4]   ἦν ἡ παροῦσα θυσία· μετὰ  δὲ   τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι ~τὸν
[47]   βάθρον τὸν ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν  δὲ   τοῦ ὡς οἷόν τε ~βέλτιστα
[11]   κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν  δὲ   τοῦτο εἶναι τὸ ἀληθές. μυρίας
[18]   ὃς ὁ Σιμμίας, οὔ, αὐτὸ  δὲ   τοῦτο, ἔφη, δέομαι ~παθεῖν περὶ
[12]   φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ. Εἰ  δὲ   τοῦτο οὕτως ἔχει, ὅπερ ἄρτι
[37]   εἶναι ~ὁτῳοῦν αἰσθέσθαι ἡμῶν εἰ  δὲ   τοῦτο οὕτως ἔχει, οὐδενὶ προσήκει
[4]   μὲν οὔσης μεγίστης μουσικῆς, ~ἐμοῦ  δὲ   τοῦτο πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ
[64]   Εἶεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες· τί  δὲ   ~τούτοις ἢ ἐμοὶ ἐπιστέλλεις ἢ
[61]   Τάρταρον ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι· ὄνομα  δὲ   ~τούτῳ ἐστίν, ὡς οἱ ποιηταὶ
[26]   σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ, τὸ  δὲ   τῷ ὁρατῷ. ~(Πᾶσα ἀνάγκη, ὦ
[25]   ταὐτὰ ἔχειν, ὦ Σώκρατες. ~Τί  δὲ   τῶν πολλῶν καλῶν, οἷον ἀνθρώπων
[60]   καὶ πυρὸς μεγάλους ποταμούς, πολλοὺς  δὲ   ὑγροῦ πηλοῦ καὶ ~καθαρωτέρου καὶ
[64]   κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν  δὲ   ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ
[60]   ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον· πάντα  δὲ   ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς, καὶ
[62]   μητραλοίας κατὰ τὸν Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν  δὲ   φερόμενοι γένωνται κατὰ τὴν λίμνην
[15]   οὕτω τὸ μὲν ~αὐξάνεσθαι, τὸ  δὲ   φθίνειν; ~Ναί, ἔφη. ~Οὐκοῦν καὶ
[46]   πλατεῖά ἐστιν ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ  δὲ   ~φράσειεν, ἐπεκδιηγήσεσθαι τὴν αἰτίαν καὶ
[13]   ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων· χωριζόμενα  δὲ   φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων
[12]   διὰ βίου ἤρων τυχεῖν ἤρων  δὲ   φρονήσεως ᾧ τε ~διεβέβληντο, τούτου
[24]   ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε χρήματα. Ζητεῖν  δὲ   χρὴ καὶ αὐτοὺς μετ᾽ ~ἀλλήλων·
[11]   πάντες οἱ πόλεμοι γίγνονται, τὰ  δὲ   χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ
[59]   (καὶ) θαυμαστὴν τὸ κάλλος, τὴν  δὲ   χρυσοειδῆ, τὴν δὲ ὅση ~λευκὴ
[61]   ζέουσαν ὕδατος καὶ πηλοῦ· ἐντεῦθεν  δὲ   (χωρεῖ κύκλῳ ~θολερὸς καὶ πηλώδης,
[29]   ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ  δὲ   ψυχὴ ἄρα, τὸ ἀιδές, τὸ
[26]   τὸ μὲν σῶμά ἐστι, τὸ  δὲ   ψυχή; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη. ~Ποτέρῳ
[5]   ἀποθνῄσκοντι τὸν φιλόσοφον ἕπεσθαι; ~Τί  δέ,   ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ
[8]   μοι δοκεῖ πάλαι εἰπεῖν. ~Τί  δέ,   ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Κρίτων,
[2]   ~καὶ οἱ ἄλλοι. ~(Ἐχεκράτης) Ἔτυχον  δέ,   ὦ Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων)
[17]   εἴη, ὁμοῦ πάντα χρήματα Ὡσαύτως  ~δέ,   ὦ φίλε Κέβης, καὶ εἰ
[59]   ἀήρ, ἐκείνοις τὸν αἰθέρα. Τὰς  δὲ   ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην
[4]   ἐμὲ διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι  δέ,   ὡς ἔοικε, τήμερον· κελεύουσι γὰρ
[33]   τῷ ~σώματι καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην  δὲ   ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου
[31]   πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται  δέ,   ὥσπερ εἰκός, εἰς τοιαῦτα ἤθη
[47]   δὴ ποιεῖ τὴν γῆν, ὁ  δὲ   ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν
[13]   ἡγούμενος κἀκεῖ οὐδὲν ἧττον ἢ  ἐνθάδε   δεσπόταις τε ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ
[13]   ~ὑμᾶς τε ἀπολείπων καὶ τοὺς  ἐνθάδε   δεσπότας οὐ (χαλεπῶς φέρω οὐδ᾽
[58]   καὶ ἅπας ὁ τόπος ὁ  ἐνθάδε   ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ
[60]   καὶ βραχυτέρους τῷ βάθει τοῦ  ἐνθάδε   εἶναι καὶ ~πλατυτέρους. Τούτους δὲ
[59]   ~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ τὰ  ἐνθάδε   εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα, ~οἷς
[8]   ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους τῶν  ἐνθάδε,   ἠδίκουν ἂν οὐκ ~ἀγανακτῶν τῷ
[47]   διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς  ἐνθάδε   κάθημαι· καὶ αὖ περὶ τοῦ
[47]   μὲν ὅτι διὰ ταῦτα νῦν  ἐνθάδε   κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου τὸ
[47]   καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ δέδοκται  ἐνθάδε   ~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον παραμένοντα ὑπέχειν
[59]   τε ζῆν πολὺ πλείω τῶν  ~ἐνθάδε,   καὶ ὄψει καὶ ἀκοῇ καὶ
[59]   ~χρώματα καλλίω· ὧν καὶ τὰ  ἐνθάδε   λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα
[58]   ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ  ἐνθάδε   οἱ ἐκ τῆς ~θαλάττης ἰχθύες
[58]   ~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι τὰ  ἐνθάδε,   οὕτως ἄν τινα καὶ τὰ
[60]   ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ, τὰ  ἐνθάδε   ~πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα
[57]   ~θυσιῶν τε καὶ νομίμων τῶν  ἐνθάδε   τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ μὲν οὖν
[58]   ἐκ τῆς θαλάττης εἰς τὸν  ἐνθάδε   τόπον, ὅσῳ ~καθαρώτερος καὶ καλλίων
[59]   κατεδηδεσμένοι οὐδὲ ~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ  ἐνθάδε   ὑπὸ σηπεδόνος καὶ ἅλμης ὑπὸ
[49]   πάντα δὴ οὕτως λέγω. Τῇ  τοιᾷδε   αἰτίᾳ ~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ
[18]   (ἔλαβεν; ~Πῶς λέγεις; ~Οἷον τὰ  τοιάδε·   ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου καὶ
[45]   κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον τὰ  τοιάδε·   ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν ~καὶ
[4]   ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ ἄττα  ~τοιάδε·   πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ αὐτὸ
[10]   ~Φαίνεται. ~Τί δὲ δὴ τὰ  τοιάδε,   ὦ Σιμμία; Φαμέν τι εἶναι
[21]   πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ αὔριον  ~τηνικάδε   οὐκέτι ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως
[3]   Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω τις αὐτὴν  ~οἴκαδε   ~Καὶ ἐκείνην μὲν ἀπῆγόν τινες
[53]   ~(Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ Κέβης,  τάδε   εἴη ἄν, ἃ ὅτι ἂν
[45]   ὁ Κέβης. ~Σκέψαι δὴ καὶ  τάδε   ἔτι. μην γὰρ ἱκανῶς μοι
[28]   εἰ ἐκ πάντων τῶν εἰρημένων  (τάδε   ἡμῖν ~συμβαίνει, τῷ μὲν θείῳ
[60]   καὶ ~ὅταν εἰς τὸ ἐπὶ  τάδε,   καὶ ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ
[22]   καὶ εἰ μὴ ταῦτα, οὐδὲ  τάδε;   ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ
[41]   Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ  ἥδε   ἡ οἴησις, τὸ ἁρμονίαν μὲν
[58]   (καὶ ἡ ὡς ~ἀληθῶς γῆ.  Ἣδε   μὲν γὰρ ἡ γῆ καὶ
[67]   τὸ στόμα καὶ τοὺς ὀφθαλμούς.  ~Ἥἥδε   ἡ τελευτή, ὦ Ἐχέκρατες, τοῦ
[58]   τυγχάνει ὢν τοῦ παρὰ σφίσι,  μηδὲ   ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη τοῦ ἑωρακότος.
[11]   ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη,  μηδὲ   ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ
[19]   ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι  μηδὲ   ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ
[44]   ἀνόητος εἴη, τῷ μὴ ~εἰδότι  μηδὲ   ἔχοντι λόγον διδόναι (ὡς ἀθάνατόν
[58]   τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος  μηδὲ   ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας
[42]   ~Τὴν δέ γε μηδὲν μᾶλλον  μηδὲ   ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν μήτε μᾶλλον
[17]   ἀνακάμπτοι πάλιν ἐπὶ τὸ ἕτερον  μηδὲ   καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι πάντα
[11]   μάλιστα μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι  μηδὲ   ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη,
[64]   ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς δεινὰ πάσχοντος,  μηδὲ   λέγῃ ἐν ~τῇ ταφῇ ὡς
[9]   ᾧ μηδὲν ἡδὺ τῶν ~τοιούτων  μηδὲ   μετέχει αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι
[10]   σῶμα ~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν  μηδὲ   σαφεῖς, σχολῇ αἵ γε ἄλλαι·
[39]   μή, μὴ ἑαυτόν τις αἰτιῷτο  μηδὲ   τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν
[10]   ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν  μηδέ   τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα
[19]   σοι φαίνεται; σκόπει δὲ καὶ  τῇδε.   Ἆρ᾽ οὐ ~λίθοι μὲν ἴσοι
[42]   ἦ δ᾽ ὅς, ὦ Σιμμία,  τῇδε;   Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ ἄλλῃ
[28]   ~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ καὶ  τῇδε   ὅτι ἐπειδὰν ἐν τῷ αὐτῷ
[15]   χρὴ διασκοπεῖσθαι. ~Σκεψώμεθα δὲ αὐτὸ  τῇδέ   πῃ, εἴτ᾽ ἄρα ἐν Ἅιδου
[18]   Σιμμία, ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν  τῇδέ   πῄ σοι ~σκοπουμένῳ συνδόξῃ. Ἀπιστεῖς
[3]   Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν  τῇδε   τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ Οὐ πολὺν
[37]   που ἔστιν, οὔ μοι δοκεῖ  τῇδε.   Ὡς μὲν οὐκ ~ἰσχυρότερον καὶ
[17]   τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν.  ~Ἰδὲ   τοίνυν οὕτως, ἔφη, ὦ Κέβης,
[60]   αὕτη ἡ αἰώρα διὰ φύσιν  τοιάνδε   τινά. Ἕν τι τῶν χασμάτων
[11]   ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν  ~τοιάνδε   τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε
[15]   λόγος ~οὗ μεμνήμεθα, ὡς εἰσὶν  ἐνθένδε   ἀφικόμεναι ἐκεῖ, καὶ πάλιν γε
[66]   καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν  ἐνθένδε   ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ
[57]   ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς  ἐνθένδε   ἐκεῖσε πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ
[15]   δ᾽ αὖ; Ἔστι τι καὶ  τοιόνδε   ἐν αὐτοῖς, οἷον μεταξὺ ἀμφοτέρων
[10]   ζητήσει (κοινωνὸν συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ  τοιόνδε   λέγω· ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα
[43]   καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω δὲ τὸ  τοιόνδε,   οἷον καύματος ἐνόντος καὶ δίψους
[25]   μέλλει; ~Καλῶς, ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν  τοιόνδε   τι, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[18]   εἶναι; Λέγω δὲ τίνα τρόπον;  Τόνδε.   ἐάν τίς τι ἕτερον ἢ
[8]   πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα  τόνδε   σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί
[35]   καὶ πρὸς ἐμαυτὸν καὶ πρὸς  τόνδε   σκοπῶ τὰ εἰρημένα, οὐ ~πάνυ
[12]   ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ  τῶνδε   δὲ ~σκόπει. Εἰ γὰρ διαβέβληνται
[62]   ὁσίως βιῶναι, οὗτοί εἰσιν οἱ  τῶνδε   μὲν τῶν τόπων τῶν ~ἐν
[37]   πρότερον κέβητος ἀκοῦσαι (τί αὖ  ὅδε   ~ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ, ἵνα χρόνου
[51]   σέ τι τούτων ἐτάραξεν ὧν  ὅδε   εἶπεν; ~Οὐδ᾽ αὖ, ἔφη ὁ
[56]   Ἀλλ᾽ εἰ δή τι Σιμμίας  ὅδε   ἤ τις ἄλλος ἔχει λέγειν,
[35]   ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ, καὶ αὖ  ὅδε,   ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα.
[41]   μᾶλλον, ἔφη, ἐκεῖνον, ὦ Σώκρατες.  Ὅδε   μὲν γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ
[41]   γε εἶναι ψυχὴν σώματος, ἀλλὰ  τόδε   ἄδηλον παντί, μὴ ~πολλὰ δὴ
[57]   περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ  τόδε   γ᾽ ἔφη, ὦ ἄνδρες, δίκαιον
[52]   χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί. ~Ἀλλὰ  τόδε   γ᾽ οἶμαι δοκεῖ σοι, οὐδέποτε
[6]   ῥᾴδιος διιδεῖν· οὐ ~μέντοι ἀλλὰ  τόδε   γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κέβης,
[37]   τῷ χρόνῳ; πρὸς δὴ ~τοῦτο  τόδε   ἐπίσκεψαι, εἴ τι λέγω· εἰκόνος
[21]   τῷ παρόντι ἑλέσθαι. ~Τί δέ;  Τόδε   ἔχεις ἑλέσθαι, καὶ πῇ σοι
[19]   ~Ἔστι ταῦτα. ~Ἀλλὰ μὴν καὶ  τόδε   ὁμολογοῦμεν, μὴ ἄλλοθεν αὐτὸ ἐννενοηκέναι
[18]   γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν καὶ  τόδε   ὁμολογοῦμεν, ὅταν ἐπιστήμη παραγίγνηται τρόπῳ
[52]   βούλομαι δηλῶσαι, ἄθρει. ἔστιν δὲ  τόδε,   ὅτι φαίνεται οὐ ~μόνον ἐκεῖνα
[27]   ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ  τόδε   πάλαι ἐλέγομεν, ὅτι ἡ ψυχή,
[19]   τίς τι, ἆρ᾽ οὐκ ἀναγκαῖον  ~τόδε   προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει
[52]   ἔφη. ~Ἔτι δή μοι καὶ  τόδε   σκέψαι, ἔφη, εἰ ἄρα συνομολογήσεις.
[37]   ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς  τόδε   τὸ εἶδος ἐλθεῖν, οὐκ ἀνατίθεμαι
[9]   περὶ τὰς ἡδονὰς καλουμένας τὰς  τοιάσδε,   οἷον ~σιτίων (τe καὶ ποτῶν;
[54]   νῦν, ὅτι ᾧ ἂν πῦρ·  οὐδὲ   ἂν ἔρῃ ᾧ ἂν σώματι
[42]   γε πεπονθυῖα οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας  οὐδὲ   ἁρμονίας μετέχοι ἄν; ~Οὐ γὰρ
[32]   ὥσπερ οἱ πολλοὶ καὶ ~φιλοχρήματοι·  οὐδὲ   αὖ ἀτιμίαν τε καὶ ἀδοξίαν
[35]   ἤ τινα ἄλλην λύπην λυπῆται,  οὐδὲ   αὐτὴ ἥ τε ἀηδὼν καὶ
[23]   καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι ἔσται,  οὐδὲ   αὐτῷ μοι δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ
[60]   ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ ἔχει  οὐδὲ   βάσιν τὸ ὑγρὸν τοῦτο. Αἰωρεῖται
[39]   τῶν πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς  οὐδὲ   ~βέβαιον οὔτε τῶν λόγων, ἀλλὰ
[55]   τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον,  οὐδέ   γ᾽ αὖ τὸ ~περιττόν, οὐδὲ
[57]   οὔτε μία φαίνεταί μοι εἶναι.  ~Οὐδὲ   γὰρ ἂν ἡγεμόνων ἔδει· οὐ
[50]   πρὸς τὸ ἐκείνου μέγεθος; ~Ἀληθῆ.  ~Οὐδέ   γε αὖ ὑπὸ Φαίδωνος ὑπερέχεσθαι
[42]   οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ μέντοι.  ~Οὐδέ   γε δήπου ψυχή, οὖσα παντελῶς
[45]   καὶ χωρίζεται ἕτερον ἀφ᾽ ~ἑτέρου.  οὐδέ   γε δι᾽ ὅτι ἓν γίγνεται
[55]   ~περιττόν, οὐδὲ δὴ πῦρ ψυχρόν,  οὐδέ   γε ἡ ἐν τῷ πυρὶ
[45]   σύνοδος τοῦ πλησίον ἀλλήλων ~τεθῆναι.  Οὐδέ   γε ὡς ἐάν τις ἓν
[42]   (ἄλλης αὐτὸ ~τοῦτο, ψυχή, ἐστίν,  οὐδὲ   δὴ μᾶλλον οὐδὲ ἧττον ἥρμοσται;
[55]   οὐδέ γ᾽ αὖ τὸ ~περιττόν,  οὐδὲ   δὴ πῦρ ψυχρόν, οὐδέ γε
[53]   τὴν (τοῦ περιττοῦ οὐ δέξεται·  οὐδὲ   δὴ τὸ ~ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα
[49]   καλὸν πλὴν αὐτὸ τὸ καλόν,  οὐδὲ   δι᾽ ἓν ἄλλο καλὸν εἶναι
[66]   ἵλεως, ὦ Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας  οὐδὲ   διαφθείρας ~οὔτε τοῦ χρώματος οὔτε
[59]   εἰσὶ καθαροὶ καὶ οὐ κατεδηδεσμένοι  οὐδὲ   ~διεφθαρμένοι ὥσπερ οἱ ἐνθάδε ὑπὸ
[49]   ἦ δ᾽ ὅς, ἔτι μανθάνω  οὐδὲ   δύναμαι τὰς ἄλλας αἰτίας τὰς
[35]   μαντικὴν ἔχειν παρὰ τοῦ δεσπότου,  ~οὐδὲ   δυσθυμότερον αὐτῶν τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι.
[64]   ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν,  οὐδὲ   ἐὰν πολλὰ ὁμολογήσητε (ἐν τῷ
[50]   οὐκ ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι  ~οὐδὲ   εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο οὐδὲν τῶν
[49]   ~εὑρεῖν; Ἐκείνοις μὲν γὰρ ἴσως  οὐδὲ   εἷς περὶ τούτου λόγος οὐδὲ
[42]   ψυχή, ἐστίν, οὐδὲ δὴ μᾶλλον  οὐδὲ   ἧττον ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ
[19]   ἴσον, οὐ ξύλον ~λέγω ξύλῳ  οὐδὲ   λίθον λίθῳ οὐδ᾽ ἄλλο τῶν
[52]   μὲν οὖν, ἔφη ὁ Κέβης.  ~Οὐδὲ   μήν, ἦ δ᾽ ὅς, ἐναντίον
[42]   ἐξ ὧν ἂν συγκέηται; ~Οὐδαμῶς.  ~Οὐδὲ   μὴν ποιεῖν τι, ὡς ἐγᾦμαι,
[17]   πάντα καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι;  ~Οὐδὲ   μία μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ
[56]   παρὰ ταῦτα ἄλλο τι λέγειν  οὐδέ   πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽
[24]   μετ᾽ ~ἀλλήλων· ἴσως γὰρ ἂν  οὐδὲ   ῥᾳδίως εὕροιτε μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους
[49]   σμικρότητι τὰ ~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί.  ~Οὐδὲ   σὺ ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο εἴ
[57]   (εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν  οὐδὲ   ~σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην
[53]   τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ ~δέξεται,  οὐδὲ   τὰ δέκα τὴν τοῦ περιττοῦ,
[1]   ἄλλων οὐδὲν εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων)  ~οὐδὲ   τὰ περὶ τῆς δίκης ἄρα
[22]   γεγονέναι, καὶ εἰ μὴ ταῦτα,  οὐδὲ   τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες, ἔφη
[53]   δέξεται· οὐδὲ δὴ τὸ ~ἡμιόλιον  οὐδὲ   τἆλλα τὰ τοιαῦτα, τὸ ἥμισυ,
[52]   ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία,  οὐδὲ   ταῦτα ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν
[42]   μὴν ποιεῖν τι, ὡς ἐγᾦμαι,  οὐδέ   τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ
[47]   τῷ μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον  οὐδέ   τινας ~αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ
[61]   Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ ~ἐναντίας· καὶ  οὐδὲ   τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται,
[4]   τἀληθῆ, ὅτι οὐκ ἐκείνῳ βουλόμενος  οὐδὲ   ~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι
[11]   ἀληθῶς τῷ ὄντι ὑπ᾽ αὐτοῦ  οὐδὲ   ~φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέποτε οὐδέν.
[49]   οὐδὲ εἷς περὶ τούτου λόγος  οὐδὲ   φροντίς· ~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ σοφίας
[45]   ὅς γε οὐκ ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ  οὐδὲ   ὡς ἐπειδὰν ἑνί τις προσθῇ
[66]   ἄνθρωπον, Τί λέγεις, ἔφη, περὶ  τοῦδε   τοῦ πώματος ~πρὸς τὸ ἀποσπεῖσαί
[55]   ᾤχετο. ~Ἀνάγκη, ἔφη. ~(Οὐκοῦν καὶ  ὧδε,   ἔφη, ἀνάγκη περὶ τοῦ ἀθανάτου
[10]   ~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον θεωρεῖται, ἢ  ὧδε   ἔχει· ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν
[49]   σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽ ὅς,  ὧδε   λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ
[52]   ὅτανπερ ᾖ. Ἔτι δὲ ἐν  τῷδε   ~ἴσως ἔσται σαφέστερον ὃ λέγω·
[18]   ἡμῖν ἡ ψυχὴ πρὶν ἐν  τῷδε   τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι· ὥστε
[1]   ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν  Ἀθήναζε,   οὔτε τις ξένος ἀφῖκται χρόνου
[4]   Ταῦτα οὖν, ~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ  φράζε,   καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ,
[9]   ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή,  ὠγαθέ,   ἐὰν ἄρα καὶ σοὶ συνδοκῇ
[44]   τοῦ Κάδμου λόγον εἰ πάθοι.  ~Ὠγαθέ,   ἔφη ὁ Σωκράτης, μὴ μέγα
[38]   ~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς; Πάντα ἡμῖν  δίελθε   ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα. ~(Φαίδων) ~Καὶ
[38]   πρὸς Διὸς πῇ ὁ Σωκράτης  ~μετῆλθε   τὸν λόγον; Καὶ πότερον (κἀκεῖνος,
[52]   εἶναι οἷον καὶ ἡ τριὰς  πέπονθε   καὶ ἄλλα πολλά. ~σκόπει δὲ
[64]   ~δὲ ἦ μὴν μὴ παραμενεῖν  ἐγγυήσασθε   ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα,
[64]   μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν.  Ἐγγυήσασθε   οὖν με πρὸς Κρίτωνα, ἔφη,
[1]   τὰ περὶ τῆς δίκης ἄρα  ἐπύθεσθε   ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί,
[35]   ἐμὲ συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον  οἴεσθε   μετ᾽ ἐμοῦ ~εὐπορήσειν. ~Καὶ ὁ
[63]   ~αὖθις ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι  πορεύσεσθε·   ἐμὲ δὲ νῦν ἤδη καλεῖ,
[41]   πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους οὐκ  ἀποδέχεσθε,   ἢ τοὺς ~μέν, τοὺς δ᾽
[40]   λόγον· ὑμεῖς μέντοι, ἂν ἐμοὶ  πείθησθε,   (σμικρὸν ~φροντίσαντες Σωκράτους, τῆς δὲ
[64]   τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη,  βούλησθε,   ἐάνπερ γε λάβητέ με καὶ
[35]   χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν  βούλησθε,   ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες
[35]   μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν, ἀλλὰ  φοβεῖσθε   μὴ ~δυσκολώτερόν τι νῦν διάκειμαι
[41]   ~Πότερον οὖν, ἔφη, πάντας τοὺς  ἔμπροσθε   λόγους οὐκ ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς
[18]   τι οἷς τὰ ~παιδικὰ αὐτῶν  εἴωθε   χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν τε
[41]   ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ ξένε  Θηβαῖε,   ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε
[13]   αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ  μακάριε   Σιμμία, μὴ γὰρ οὐχ αὕτη
[65]   παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ  ἧκε   παρ᾽ ἡμᾶς. Καὶ ἦν ἤδη
[5]   εἶναι. ~Καὶ ἅμα λέγων ταῦτα  καθῆκε   (τὰ σκέλη ἐπὶ τὴν γῆν,
[13]   τινὰ δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι.  ~Ἔοικε   γάρ. ~Ὦ μακάριε Σιμμία, μὴ
[52]   ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα  ἔοικε   δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν ἣ
[41]   ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς  ἔοικε,   διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε
[44]   τῆς Θηβαϊκῆς ἵλεά ~πως, ὡς  ἔοικε,   μετρίως γέγονεν· τί δὲ δὴ
[57]   μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ  ἔοικε   σχίσεις τε καὶ τριόδους πολλὰς
[4]   ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ, ὡς  ἔοικε,   τήμερον· κελεύουσι γὰρ Ἀθηναῖοι. ~Καὶ
[3]   Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες,  ~ἔοικέ   τι εἶναι τοῦτο ὃ καλοῦσιν
[35]   τῷ πρόσθεν βίῳ· καί, ὡς  ἔοικε,   τῶν ~κύκνων δοκῶ φαυλότερος ὑμῖν
[52]   τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως  πέφυκε   καὶ ἡ τριὰς καὶ ἡ
[3]   οἱ ἄνθρωποι ἡδύ· ὡς θαυμασίως  πέφυκε   πρὸς ~τὸ δοκοῦν ἐναντίον εἶναι,
[60]   ὅπερ Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό  ~τῆλε   μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός
[1]   ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί, ταῦτα μὲν ἡμῖν  ἤγγειλέ   τις, καὶ ἐθαυμάζομέν γε ὅτι
[40]   οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ, ὦ  φίλε   ἑταῖρε θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ
[28]   παρὰ ταῦτα ~ἄλλο λέγειν, ὦ  φίλε   Κέβης, ᾗ οὐχ οὕτως ἔχει;
[17]   πάντα χρήματα Ὡσαύτως ~δέ, ὦ  φίλε   Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν
[29]   (ἄνθρωποι; Πολλοῦ γε ~δεῖ, ὦ  φίλε   Κέβης τε καὶ Σιμμία, ἀλλὰ
[51]   φύσει. τότε μὲν γάρ, ὦ  φίλε,   περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ ἐναντία
[30]   γε. ~Ἐμβριθὲς δέ γε, ὦ  φίλε,   τοῦτο οἴεσθαι χρὴ εἶναι καὶ
[2]   λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι αὐτίκα ἐκεῖνος  ~ἔμελλε   τελευτᾶν. Καὶ πάντες οἱ παρόντες
[2]   Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα  με   ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει· εὐδαίμων
[65]   ~λῷστος, καὶ νῦν ὡς γενναίως  με   ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ
[4]   ἡ τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ  με   ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ ἄρα
[4]   ἔχειν ἐμὲ Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν  με   αὖθις ἐρωτᾷ εὖ οἶδα γὰρ
[38]   ἄν, εἰ σὺ ~εἴην καί  με   διαφεύγοι ὁ λόγος, ἔνορκον ἂν
[64]   ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί  με   ἐκεῖνον εἶναι (ὃν ~ὄψεται ὀλίγον
[4]   Ἀπόλλω προοίμιον καὶ ἄλλοι τινές  ~με   ἤδη ἤροντο, ἀτὰρ καὶ Εὔηνος
[64]   νεκρόν, καὶ ἐρωτᾷ δὴ πῶς  με   θάπτῃ. ὅτι δὲ ἐγὼ πάλαι
[64]   ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε λάβητέ  με   καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας
[58]   καὶ τοὺς ~τόπους αὐτῆς οὐδέν  με   κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ
[38]   ἔχω ὑμῖν. Καὶ γὰρ αὐτόν  με   νῦν ~ἀκούσαντά σου τοιοῦτόν τι
[9]   ὦ Σώκρατες, (οὐ πάνυ γέ  με   ~νυνδὴ γελασείοντα ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι
[18]   ποῖαι τούτων αἱ ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν  με·   οὐ γὰρ σφόδρα ἐν τῷ
[38]   ἀρχῆς ἄλλου τινὸς λόγου ὅς  με   πείσει ὡς τοῦ ~ἀποθανόντος οὐ
[4]   ἔφη, εὖ γ᾽ ἐποίησας ~ἀναμνήσας  με.   περὶ γάρ τοι τῶν (ποιημάτων
[64]   ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν  με   πρὸς Κρίτωνα, ἔφη, τὴν ἐναντίαν
[7]   γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι χρή  με   πρὸς ταῦτα ~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν
[38]   τὴν ψυχήν, καὶ ~ὥσπερ ὑπέμνησέν  με   ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ μοι
[51]   οὔτι λέγω ὡς οὐ πολλά  με   ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ δ᾽
[41]   οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν  με   ὑπομνήσατε ἃ ἐλέγετε, ἐὰν μὴ
[54]   ὁρῶν ἀσφάλειαν. Εἰ γὰρ ἔροιό  ~με   ᾧ ἂν τί ἐν τῷ
[63]   ἔν τινι χρόνῳ ἕκαστοι πορεύσεσθε·  ἐμὲ   δὲ νῦν ἤδη καλεῖ, φαίη
[4]   καὶ ἐρρῶσθαι καί, ἂν σωφρονῇ,  ἐμὲ   διώκειν ὡς ~τάχιστα. (Ἄπειμι δέ,
[45]   ~Πόρρω που, ἔφη, νὴ Δία  ἐμὲ   εἶναι τοῦ οἴεσθαι περὶ τούτων
[4]   τί σοι μέλει ~τοῦ ἔχειν  ἐμὲ   Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις
[38]   οἷός τε εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ  ἐμέ,   ἔφη, τὸν Ἰόλεων παρακάλει, ἕως
[54]   ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου, ~ἀλλὰ μιμούμενος  ἐμέ.   Λέγω δὴ παρ᾽ ἣν τὸ
[47]   που ποιεῖ οἷόν τ᾽ εἶναι  ἐμὲ   νῦν τὰ μέλη, ~καὶ διὰ
[35]   ἂν> ~λεχθῆναι, καὶ αὖ καὶ  ἐμὲ   συμπαραλαβεῖν, εἴ τι μᾶλλον οἴεσθε
[41]   Ἀλλὰ ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ  ξένε   Θηβαῖε, ἄλλα δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ
[66]   οὕτως αὐτὸ ποιήσει. Καὶ ἅμα  ~ὤρεξε   τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει. ~Καὶ
[47]   ~αἰτίας λέγειν, ὅτι, ἐπειδὴ Ἀθηναίοις  ἔδοξε   βέλτιον εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ
[48]   τῶν ~αἰσθήσεων ἐπιχειρῶν ἅπτεσθαι αὐτῶν.  Ἔδοξε   δή μοι χρῆναι εἰς τοὺς
[46]   τῇ αἰτίᾳ ἥσθην τε καὶ  ἔδοξέ   μοι τρόπον τινὰ εὖ ~ἔχειν
[7]   ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί τέ μοι  ἔδοξε   τῇ τοῦ (κέβητος ~πραγματείᾳ, καὶ
[48]   μὲν οὖν, ἔφη, ὡς βούλομαι.  ~Ἔδοξε   τοίνυν μοι, ἦ δ᾽ ὅς,
[41]   εἴδει οὖσα· Κέβης δέ μοι  ἔδοξε   τοῦτο μὲν ἐμοὶ συγχωρεῖν, ~πολυχρονιώτερόν
[4]   θεοῦ ~ἑορτὴ διεκώλυέ με ἀποθνῄσκειν,  ἔδοξε   χρῆναι, εἰ ἄρα πολλάκις μοι
[43]   Ὀδυσσέα· ~στῆθος δὲ πλήξας κραδίην  ἠνίπαπε   μύθῳ· ~(τέτλαθι δή, κραδίη· καὶ
[4]   εὖ οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται  εἰπὲ   τί χρὴ λέγειν. ~Λέγε τοίνυν,
[60]   ~τῆς γῆς, τοῦτο ὅπερ Ὅμηρος  εἶπε,   λέγων αὐτό ~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι
[51]   οὕτω φαίνεταί μοι. ~Καί τις  εἶπε   τῶν παρόντων ἀκούσας ὅστις δ᾽
[42]   εἶναι, ψυχήν; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.  ~Φέρε   δή, ἔφη, πρὸς Διός· λέγεται
[26]   ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο, ἔφη, θῶμεν.  ~(Φέρε   δή, ἦ δ᾽ ὅς, ἄλλο
[8]   μὲν οὖν, ἔφη ὁ Σιμμίας.  ~Φέρε   δή, ἦ δ᾽ ὅς, πειραθῶ
[36]   Σωκράτης, ἴσως γάρ, ἔφη, ὦ  ἑταῖρε,   ἀληθῆ σοι φαίνεται· ~ἀλλὰ λέγε
[21]   ἔτι ὁ χρόνος. ~(Εἶεν, ὦ  ἑταῖρε·   ἀπόλλυμεν δὲ αὐτὰς ἐν ποίῳ
[40]   (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ, ὦ φίλε  ἑταῖρε   θέασαι ὡς ~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν
[12]   Σωκράτης, εἰ ταῦτα ἀληθῆ, ὦ  ἑταῖρε,   πολλὴ ἐλπὶς ~ἀφικομένῳ οἷ ἐγὼ
[59]   ~ἀκούσαιμεν. ~Λέγεται τοίνυν, ἔφη, ὦ  ἑταῖρε,   πρῶτον μὲν εἶναι τοιαύτη ἡ
[32]   φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ  ~ἑταῖρε   Σιμμία τε καὶ Κέβης, οἱ
[12]   τῷ ὄντι γε ~ᾖ, ὦ  ἑταῖρε,   φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ ταῦτα
[47]   ~Ἀπὸ δὴ θαυμαστῆς ἐλπίδος, ὦ  ἑταῖρε,   ᾠχόμην φερόμενος, ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ
[65]   πρὸς αὐτόν, Καὶ σύ, ἔφη,  χαῖρε,   καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ
[65]   οἶσθα γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων,  χαῖρέ   τε καὶ ~πειρῶ ὡς ῥᾷστα
[37]   Κέβης, λέγε, τί ἦν τὸ  σὲ   αὖ θρᾶττον (ἀπιστίαν παρέχει) ~Λέγω
[65]   τὸ φάρμακον ἀναγκαζόντων τῶν ~ἀρχόντων.  Σὲ   δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως ἔγνωκα
[49]   ἐπειδὴ δὲ ~ἐκείνης αὐτῆς δέοι  σε   διδόναι λόγον, ὡσαύτως ἂν διδοίης,
[48]   εἰπεῖν ἃ λέγω· Οἶμαι γάρ  σε   νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ
[58]   ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα ἃ  σὲ   πείθει· ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι.
[3]   ὅτι Ὦ ~Σώκρατες, ὕστατον δή  σε   προσεροῦσι νῦν οἱ ἐπιτήδειοι καὶ
[7]   Καί μοι δοκεῖ ~Κέβης εἰς  σὲ   τείνειν τὸν λόγον, ὅτι οὕτω
[51]   που, ὦ Κέβης, ~ἔφη, καὶ  σέ   τι τούτων ἐτάραξεν ὧν ὅδε
[64]   ἔφη, οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ  σε   τίνα ~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη,
[36]   ~Σώκρατες, οἶμαι ἔγωγε καὶ αὐτόν  σε   τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν τι
[63]   τὰς δὲ περὶ τὸ μανθάνειν  ~ἐσπούδασέ   τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν
[63]   τὸ σῶμα καὶ τοὺς κόσμους  εἴασε   χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους τε ὄντας,
[66]   καὶ ~ἀγανακτῶν οὐδένα ὅντινα οὐ  κατέκλασε   τῶν παρόντων πλήν γε αὐτοῦ
[30]   καὶ διὰ τὴν πολλὴν ~μελέτην  ἐνεποίησε   σύμφυτον; ~Πάνυ γε. ~Ἐμβριθὲς δέ
[3]   οὖν εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη,  ~ἀνηυφήμησέ   τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν,
[18]   σχεδόν γε ἐξ ὧν Κέβης  ~ἐπεχείρησε   λέγειν ἤδη μέμνημαι καὶ πείθομαι·
[19]   ~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα  ἐκεῖσε   ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν πάντα
[5]   ἴσως (καὶ μάλιστα πρέπει μέλλοντα  ~ἐκεῖσε   ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ μυθολογεῖν
[2]   ~θείας μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ καὶ  ἐκεῖσε   ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ τις
[13]   δὲ κεκαθαρμένος τε καὶ ~τετελεσμένος  ἐκεῖσε   ἀφικόμενος μετὰ θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν
[13]   ὀρθῶς προυθυμήθην καί τι ἠνύσαμεν,  ~ἐκεῖσε   ἐλθόντες τὸ σαφὲς εἰσόμεθα, ἂν
[66]   χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν ἐνθένδε  ἐκεῖσε   εὐτυχῆ γενέσθαι· ἃ δὴ καὶ
[12]   ἀλογία εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι  ἐκεῖσε   ἴοιεν, οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν
[27]   γε αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν σκοπῇ,  ἐκεῖσε   οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν τε
[57]   τελευτήσαντα εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ~τῆς  ἐκεῖσε   πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς
[57]   ᾧ δὴ προστέτακται τοὺς ἐνθένδε  ἐκεῖσε   πορεῦσαι· ~τυχόντας δὲ ἐκεῖ ὧν
[61]   πηλώδης, περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ  ἄλλοσέ   τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα
[31]   ἰκτίνων γένη· ἢ ποῖ ἂν  ἄλλοσέ   φαμεν τὰς ~τοιαύτας ἰέναι; ~Ἀμέλει,
[58]   οὐχ ἕξει ~μᾶλλον οὐδ᾽ ἧττον  οὐδαμόσε   κλιθῆναι, ὁμοίως δ᾽ ἔχον ἀκλινὲς
[57]   γάρ πού τις ἂν διαμάρτοι  οὐδαμόσε   μιᾶς ~ὁδοῦ οὔσης. Νῦν δὲ
[12]   ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν  αὐτόσε;   Οἴεσθαί γε χρή, ἐὰν τῷ
[66]   ποίει. ~Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας  ἔνευσε   τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι. Καὶ
[60]   πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ ἐστιν  ἑκατέρωσε   μέχρι τοῦ μέσου ~καθιέναι, πέρα
[1]   ἑπτὰ ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ  ἔσωσέ   τε καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ
[13]   οὐδὲν ἧττον ἢ ἐνθάδε δεσπόταις  τε   ἀγαθοῖς ~ἐντεύξεσθαι καὶ ἑταίροις· (τοῖς
[66]   εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν  τε   ἄγετε καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς
[62]   ~οἰκοῦσί τε καὶ καθαιρόμενοι τῶν  τε   ἀδικημάτων διδόντες δίκας ἀπολύονται, ~εἴ
[35]   λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ ἥ  τε   ἀηδὼν καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ
[49]   οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί  τε   ἄλλοτε ~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι
[42]   (εἴπερ ἐνδέχεται ~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν  τε   ἂν ἁρμονία εἴη καὶ πλείων,
[59]   δὲ γῆν αὐτὴν κεκοσμῆσθαι τούτοις  τε   ~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ τε
[12]   λόγου ἢ ἐν Ἅιδου, ἀγανακτήσει  τε   ~ἀποθνῄσκων καὶ οὐχ ἅσμενος εἶσιν
[13]   Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως ~ὑμᾶς  τε   ἀπολείπων καὶ τοὺς ἐνθάδε δεσπότας
[42]   εἶναι ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν  τε   ἀρετὴν καὶ τὴν κακίαν; Πότερον
[60]   αὐτὰ ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν  τε   αὖ ἐκεῖθεν μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο
[15]   πανταχοῦ οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί  τε   αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε
[52]   Ἆρα οὐ δοκεῖ σοι τῷ  τε   αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ ~προσαγορευτέα εἶναι
[1]   ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν  τε   ἀφίκηται τὸ πλοῖον καὶ πάλιν
[61]   περιελιττόμενος δὲ τῇ γῇ ἄλλοσέ  τε   ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽ ἔσχατα τῆς
[47]   (τὴν δὲ τοῦ ὡς οἷόν  τε   ~βέλτιστα αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω
[39]   μισολογία τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ  τε   γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ
[56]   μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη, ἀνθρώπων  τέ   γε καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς
[2]   τινες παρῆσαν; ~(Φαίδων) ~(Ναί, Σιμμίας  τέ   γε ὁ Θηβαῖος καὶ Κέβης
[27]   οὖσα αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου  τε   γίγνεται, ὅτανπερ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν
[16]   τεθνάναι, ἔφη. ~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων  τε   γίγνεται ταῦτα, εἴπερ ἐναντία ἐστιν,
[2]   Φαίδων, τίνες παραγενόμενοι; ~(Φαίδων) ~Οὗτός  τε   δὴ ὁ Ἀπολλόδωρος τῶν ἐπιχωρίων
[44]   ὀλέθρου, ὥσπερ νόσος· καὶ ταλαιπωρουμένη  τε   δὴ τοῦτον τὸν ~βίον ζῴη
[12]   τυχεῖν ἤρων δὲ φρονήσεως ᾧ  τε   ~διεβέβληντο, τούτου ἀπηλλάχθαι συνόντος αὐτοῖς;
[4]   πράττοντος. Νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἥ  τε   δίκη ἐγένετο καὶ ἡ τοῦ
[47]   οὔτε ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός  τε   ἐγενόμην, τὸν δεύτερον (πλοῦν ἐπὶ
[58]   ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν οἷός  τε   εἴην, ἅμα δέ, εἰ ~καὶ
[38]   λέγεται οὐδ᾽ ὁ Ἡρακλῆς οἷός  τε   εἶναι. ~Ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἔφη,
[15]   τε αὐτὰ ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν  τε   εἶναι ἑκατέρου εἰς ἄλληλα; ~Πάνυ
[58]   ἀσθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ οἵους  τε   εἶναι ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον
[33]   μάλιστα τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν  τε   εἶναι καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως
[42]   ἁρμονίαν, τὴν δὲ ἀνάρμοστον αὐτήν  τε   εἶναι καὶ οὐκ ~ἔχειν ἐν
[22]   ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη ταῦτά  τε   εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς
[7]   ἐλέγομεν εὐλόγως ἔχει, τὸ θεόν  τε   εἶναι τὸν ~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ
[35]   δὲ καὶ αὐτὸς ἡγοῦμαι ὁμόδουλός  τε   εἶναι τῶν κύκνων καὶ ἱερὸς
[64]   κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ νῦν  τε   εἰρημένα καὶ τὰ ἐν ~τῷ
[35]   οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί  τέ   εἰσι καὶ προειδότες τὰ ἐν
[12]   τῆς ἐλπίδος, τῆς τοῦ ~ὄψεσθαί  τε   ἐκεῖ ὧν ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι·
[43]   τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη, ἡγεμονεύουσά  τε   ~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν φησί
[8]   εὖ ἴστε ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας  τε   ἐλπίζω ~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο
[60]   δὲ (αἰτία ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν  τε   ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ
[58]   πυθμένι τοῦ πελάγους οἰκῶν οἴοιτό  τε   ἐπὶ ~τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ
[11]   ὡς τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων  τε   ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν
[44]   μὲν μή, ὅτι δὲ πολυχρόνιόν  τέ   ἐστιν ψυχὴ καὶ ἦν που
[56]   Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά  τε   εὖ λέγεις καὶ τάς γε
[62]   ~εἴ τίς τι ἠδίκηκεν, τῶν  τε   εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται κατὰ τὴν
[42]   λέγεται ψυχὴ ἡ μὲν νοῦν  τε   ἔχειν καὶ ἀρετὴν καὶ ~εἶναι
[59]   ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον  τε   ζῆν πολὺ πλείω τῶν ~ἐνθάδε,
[35]   ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν  τε   ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί, ὦ
[66]   πολλοὶ τέως μὲν ἐπιεικῶς οἷοί  τε   ἦσαν κατέχειν τὸ μὴ δακρύειν,
[33]   ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα  τε   ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί
[9]   λεληθέναι. ~Λέληθεν γὰρ αὐτοὺς ᾗ  τε   θανατῶσι καὶ ᾗ ἄξιοί εἰσιν
[22]   ὡς οἷόν τε ~μάλιστα, καλόν  τε   καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα
[8]   μὲν παρὰ θεοὺς ἄλλους σοφούς  τε   καὶ ἀγαθούς, ἔπειτα καὶ ~παρ᾽
[61]   ~ἐκπίπτει εἰς τόπον πρῶτον δεινόν  τε   καὶ ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα
[57]   τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά  τε   καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει
[32]   καὶ ~φιλοχρήματοι· οὐδὲ αὖ ἀτιμίαν  τε   καὶ ἀδοξίαν μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ
[27]   ἐκεῖσε οἴχεται εἰς τὸ καθαρόν  τε   ~καὶ ἀεὶ ὂν καὶ ἀθάνατον
[47]   ἑτέρας τοιαύτας αἰτίας λέγοι, φωνάς  τε   καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ
[59]   ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός  τε   καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα (ὄντα, χρώματός
[29]   τὸ ἀιδὲς ἀπέρχεται, τὸ θεῖόν  τε   ~καὶ ἀθάνατον καὶ φρόνιμον, οἷ
[44]   ἐπιδειχθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν (ἀνώλεθρόν  ~τε   καὶ ἀθάνατον οὖσαν, εἰ φιλόσοφος
[36]   ἁρμονίαν (ἀπολωλέναι τὴν τοῦ θείου  ~τε   καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ τε καὶ
[12]   πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί  τε   καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν κατὰ
[33]   ὃ δὲ αὐτὴ ὁρᾷ νοητόν  τε   καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ
[30]   ὁρατὸν τόπον φόβῳ τοῦ ἀιδοῦς  τε   καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ
[10]   ἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις  τε   καὶ ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ
[60]   ὥσπερ τῶν ἀναπνεόντων ἀεὶ ἐκπνεῖ  τε   καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ πνεῦμα,
[59]   λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα  τε   καὶ ἄνθη καὶ τοὺς καρπούς·
[37]   ὅτι ἔστι ψυχὴ ~παντάπασιν ἀθάνατόν  τε   καὶ ἀνώλεθρον· εἰ δὲ μή,
[62]   τῶν ~ἐν τῇ γῇ ἐλευθερούμενοί  τε   καὶ ἀπαλλαττόμενοι (ὥσπερ δεσμωτηρίων, ~ἄνω
[39]   ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν  τε   καὶ ἄπιστον, καὶ αὖθις ~ἕτερον·
[47]   κάλλιον εἶναι πρὸ τοῦ φεύγειν  τε   καὶ ~ἀποδιδράσκειν ὑπέχειν τῇ πόλει
[14]   ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί  τε   καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ ἂν ὁ
[59]   τε ~ἅπασι καὶ ἔτι χρυσῷ  τε   καὶ ἀργύρῳ καὶ (τοῖς ἄλλοις
[58]   οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ (βραδυτῆτά  τε   καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ
[1]   ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ  τε   καὶ αὐτὸς ἐσώθη. Τῷ οὖν
[66]   ἃ δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί  τε   ~καὶ γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽
[23]   αὐτῇ εἰς τὸ ζῆν ἰούσῃ  τε   καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ
[63]   ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ  τε   καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ
[31]   ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ ~καλοῦσι σωφροσύνην  τε   καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους τε
[11]   ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν  τε   καὶ δοξάζειν πάντας τοὺς ὀρθῶς
[28]   πεφυκέναι, τὸ δὲ θνητὸν ἄρχεσθαί  τε   καὶ δουλεύειν; ~Ἔμοιγε. ~Ποτέρῳ οὖν
[46]   ταύτῃ δὴ τῇ αἰτίᾳ ἥσθην  τε   καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον τινὰ
[19]   ὅμως ~αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην ἐννενόηκάς  τε   καὶ εἴληφας; ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις.
[50]   ὅπερ ἦν, ἅμα τοὐναντίον ~γίγνεσθαί  τε   (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται
[42]   τε καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων  τε   καὶ ἐλάττων; ~Πάνυ γε. ~Ἦ
[30]   ἔχουσα ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί  τε   καὶ ἕλκεται πάλιν εἰς ~τὸν
[13]   τοῖς μάλιστα τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν  τε   καὶ ἐν ~φιλοσοφίᾳ ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη,
[42]   καὶ πλείων, εἰ δ᾽ ἧττόν  τε   καὶ ἐπ᾽ ~ἔλαττον, ἥττων τε
[66]   καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν  τε   καὶ ἐπέσχομεν τοῦ δακρύειν. Ὁ
[9]   αὐτοῦ ἀγανακτεῖν ὃ ~πάλαι προυθυμοῦντό  τε   καὶ ἐπετήδευον. ~Καὶ ὁ Σιμμίας
[33]   ψυχὴ οὕτως ἀπέχεται τῶν ἡδονῶν  τε   καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ λυπῶν ~(καὶ
[4]   τοῦτο ~ὑπελάμβανον αὐτό μοι παρακελεύεσθαί  τε   (καὶ ἐπικελεύειν, ὥσπερ οἱ ~τοῖς
[65]   ἐκεῖναι, ἐναντίον τοῦ ~Κρίτωνος διαλεχθείς  τε   καὶ ἐπιστείλας ἅττα ἐβούλετο, τὰς
[39]   τῶν δὲ ὄντων τῆς ἀληθείας  τε   καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν
[44]   ~ἀμήχανον ὅσον χρόνον καὶ ᾔδει  τε   καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα· ἀλλὰ
[39]   μάλιστα οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους  τε   καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ θαμὰ
[59]   λόγῳ, ὅπερ ἡμῖν τὸ ὕδωρ  ~τε   καὶ ἡ θάλαττά ἐστι πρὸς
[28]   τὸ μὲν θεῖον οἷον ἄρχειν  τε   καὶ ~ἡγεμονεύειν πεφυκέναι, τὸ δὲ
[44]   φιλόσοφος ἀνὴρ μέλλων ἀποθανεῖσθαι, θαρρῶν  ~τε   καὶ ἡγούμενος ἀποθανὼν ἐκεῖ εὖ
[19]   Σώκρατες. ~Οὐκοῦν γενόμενοι εὐθὺς ἑωρῶμέν  τε   καὶ ἠκούομεν καὶ τὰς ἄλλας
[44]   βίῳ ~βιοὺς ἐτελεύτα, μὴ ἀνόητόν  τε   καὶ ἠλίθιον θάρρος θαρρήσει. Τὸ
[59]   ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά  τε   καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ
[59]   Καὶ δὴ καὶ θεῶν ἄλση  τε   καὶ ἱερὰ αὐτοῖς εἶναι, ἐν
[31]   προτετιμηκότας εἰς τὰ ~τῶν λύκων  τε   καὶ ἱεράκων καὶ ἰκτίνων γένη·
[62]   τὴν λίμνην, καὶ ἐκεῖ ~οἰκοῦσί  τε   καὶ καθαιρόμενοι τῶν τε ἀδικημάτων
[32]   πράττειν καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει  τε   καὶ καθαρμῷ ταύτῃ δὴ τρέπονται
[33]   ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ θείου  τε   καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας.
[62]   λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα ~βοῶσί  τε   καὶ καλοῦσιν, οἱ μὲν οὓς
[41]   ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, ἃ δεῖ ἡμᾶς
[13]   οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς εἰκότως
[8]   τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ ~Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι φράσαι.
[8]   Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, εἰ μὲν μὴ
[63]   μὲν οὖν, ἔφη, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης καὶ οἱ ἄλλοι,
[23]   ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης, καὶ
[32]   τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι
[34]   ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, ὅπως μὴ διασπασθεῖσα
[40]   Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ Σιμμία  τε   καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι ἐπὶ
[38]   ἂν νικήσω ἀναμαχόμενος τὸν Σιμμίου  τε   καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν
[3]   τινες τῶν τοῦ Κρίτωνος βοῶσάν  (τε   καὶ ~κοπτομένην· ὁ δὲ Σωκράτης
[63]   δὲ περὶ τὸ μανθάνειν ~ἐσπούδασέ  τε   καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ
[62]   καὶ ἐὰν μὲν πείσωσιν, ἐκβαίνουσί  τε   καὶ λήγουσι τῶν κακῶν, εἰ
[60]   εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας  ~τε   καὶ λίμνας καὶ ποταμοὺς καὶ
[39]   ἤδη τὸν λοιπὸν βίον μισῶν  τε   καὶ λοιδορῶν τοὺς λόγους ~διατελοῖ,
[59]   οἰκητὰς θεοὺς εἶναι, καὶ φήμας  τε   καὶ μαντείας καὶ αἰσθήσεις ~τῶν
[61]   μὲν οὖν δὴ ἄλλα πολλά  τε   καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά
[50]   ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός  τε   καὶ μέγας εἶναι, ἐν μέσῳ
[31]   τε καὶ δικαιοσύνην, ἐξ ἔθους  τε   καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας
[57]   πρέπουσαν οἴκησιν· ἡ δὲ καθαρῶς  τε   καὶ μετρίως τὸν ~βίον διεξελθοῦσα,
[39]   ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία  τε   καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ
[42]   ~εἶναι ἀγαθή, ἡ δὲ ἄνοιάν  τε   καὶ μοχθηρίαν (καὶ εἶναι κακή;
[5]   πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν  τε   καὶ μυθολογεῖν περὶ τῆς ἀποδημίας
[29]   σώματος, καὶ ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ  τε   καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα
[57]   πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ τῶν ~θυσιῶν  τε   καὶ νομίμων τῶν ἐνθάδε τεκμαιρόμενος
[59]   ζῴοις τε καὶ φυτοῖς ~αἴσχη  τε   καὶ νόσους παρέχει. τὴν δὲ
[31]   καὶ μελέτης γεγονυῖαν ~ἄνευ φιλοσοφίας  τε   καὶ νοῦ; ~Πῇ δὴ οὗτοι
[66]   ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη  τε   καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν,
[16]   ἄρα, ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά  τε   καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται,
[19]   περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις  τε   καὶ οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς
[33]   ~αὐτοῖς χαίρειν ἀναγκάζεται οἶμαι ὁμότροπός  τε   καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα
[33]   δὲ τὸ μὲν τοιοῦτον αἰσθητόν  τε   καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ
[41]   ταύτην, ὡς ἐμαυτὸν πείθω, ἱκανῶς  τε   καὶ ὀρθῶς ~ἀποδέδεγμαι. Ἀνάγκη οὖν
[24]   σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως  τε   καὶ ὅταν τύχῃ τις μὴ
[13]   ἀρετὴ καὶ ~τῷ ὄντι ἀνδραποδώδης  τε   καὶ οὐδὲν ὑγιὲς οὐδ᾽ ἀληθὲς
[57]   ~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί  τε   καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ παρόντα·
[46]   ἄρα νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν  τε   καὶ ~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ
[65]   γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ  τε   καὶ ~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν
[32]   αὐταῖς ~ἑαυτούς, οὔ τι οἰκοφθορίαν  τε   καὶ πενίαν φοβούμενοι, ὥσπερ οἱ
[66]   δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν πίνοντά  τε   καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ
[66]   οὕτως ἡμῖν ἐπεδείκνυτο ὅτι ~ψύχοιτό  τε   καὶ πήγνυτο. Καὶ αὐτὸς ἥπτετο
[65]   ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς  τε   καὶ πιόντας εὖ ~μάλα, καὶ
[13]   πάντα) καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά  τε   καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ
[60]   ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς εἰσρεῖ  τε   καὶ πληροῖ αὐτὰ ὥσπερ οἱ
[29]   γε ~δεῖ, ὦ φίλε Κέβης  τε   καὶ Σιμμία, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον
[24]   ~Ὅμως δέ μοι δοκεῖς σύ  τε   καὶ Σιμμίας ἡδέως ἂν καὶ
[5]   ὦ Κέβης; οὐκ ἀκηκόατε σύ  τε   καὶ Σιμμίας περὶ τῶν τοιούτων
[36]   θείου ~τε καὶ ἀθανάτου ὁμοφυῆ  τε   καὶ συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ
[49]   πάντα· ἃ εἴ ~μοι δίδως  τε   καὶ συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω
[53]   πάντα τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ  τε   καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ
[25]   ~(Ἆρ᾽ οὖν τῷ μὲν συντεθέντι  τε   καὶ συνθέτῳ ὄντι φύσει προσήκει
[30]   σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ ὁμιλία  ~τε   καὶ συνουσία τοῦ σώματος διὰ
[38]   καὶ ~προύτρεψεν πρὸς τὸ παρέπεσθαί  τε   καὶ συσκοπεῖν τὸν λόγον. ~(Ἐχεκράτης)
[41]   πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπου εἶδός  τε   καὶ σῶμα ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ
[36]   λύρα καὶ αἱ χορδαὶ σώματά  τε   καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα καὶ
[13]   τήν γε τῶν ἄλλων ἀνδρείαν  τε   καὶ ~σωφροσύνην, δόξει σοι εἶναι
[9]   ἄλλο αὐτοὶ ἐπιτηδεύουσιν ἢ ἀποθνῄσκειν  ~τε   καὶ τεθνάναι. Εἰ οὖν τοῦτο
[2]   καὶ Φαιδώνδης καὶ Μεγαρόθεν ~Εὐκλείδης  τε   καὶ Τερψίων. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δέ;
[13]   βορβόρῳ κείσεται, ὁ δὲ κεκαθαρμένος  τε   καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος μετὰ
[45]   καὶ τὰ περὶ τὸν οὐρανόν  ~(τε   καὶ τὴν γῆν πάθη, τελευτῶν
[3]   εἶδεν ἡμᾶς ἡ Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ  τε   καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν, οἷα
[1]   ~δεσμωτηρίῳ ὁ μεταξὺ τῆς δίκης  τε   καὶ τοῦ θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί
[30]   ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ ~(μνήματά  τε   καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ
[30]   αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν  τε   καὶ τρέμειν καὶ φεύγειν, οὕτω
[57]   οὔσης. Νῦν δὲ ἔοικε σχίσεις  τε   καὶ τριόδους πολλὰς ἔχειν· ἀπὸ
[57]   ψυχὴ ἔρχεται πλὴν τῆς παιδείας  τε   καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ καὶ
[31]   λέγεις. ~Τοὺς δέ γε ἀδικίας  τε   καὶ τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας
[31]   Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς μὲν γαστριμαργίας  τε   καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας
[40]   ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας ἅμα ἐμαυτόν  τε   καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ μέλιττα
[57]   ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας φεύγει  τε   καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε ~συνέμπορος
[11]   ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ ἐπιθυμοῦμέν  τε   καί ~φαμεν ἐρασταὶ εἶναι, φρονήσεως,
[32]   μοχθηρίας δεδιότες, ὥσπερ οἱ ~φίλαρχοί  τε   καὶ φιλότιμοι, ἔπειτα ἀπέχονται αὐτῶν.
[41]   μὲν γάρ, ὡς ἐγᾦμαι, ἀπιστεῖ  τε   καὶ φοβεῖται μὴ ἡ ψυχὴ
[10]   ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν  τε   καὶ φρόνησιν ὅταν κοινωνῇ; ~Ἆρ᾽
[43]   λέγεις ἄρχειν ἢ ~ψυχὴν ἄλλως  τε   καὶ φρόνιμον; ~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον
[57]   λέγω. Ἡ μὲν οὖν κοσμία  ~τε   καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε
[57]   ~σωτηρία πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην  τε   καὶ φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ
[59]   γῇ καὶ τοῖς ἄλλοις ζῴοις  τε   καὶ φυτοῖς ~αἴσχη τε καὶ
[36]   ἁρμονίας ἄν τις καὶ λύρας  τε   καὶ ~χορδῶν τὸν αὐτὸν τοῦτον
[66]   γέ που τοῖς θεοῖς ἔξεστί  τε   καὶ χρή, ~τὴν μετοίκησιν τὴν
[10]   ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι μάλιστα ὀφθαλμῶν  ~τε   καὶ ὤτων καὶ ὡς ἔπος
[33]   ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν  τε   κακῶν καὶ ἔσχατόν ἐστι, τοῦτο
[62]   κομίζει, πρῶτον μὲν ~διεδικάσαντο οἵ  τε   καλῶς καὶ ὁσίως βιώσαντες καὶ
[37]   ψυχῶν ~πολλὰ σώματα κατατρίβειν, ἄλλως  τε   κἂν πολλὰ ἔτη βιῷ εἰ
[43]   κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά  τε   κατὰ τὴν γυμναστικὴν ~καὶ τὴν
[59]   ἀνὰ τὸν αὐτὸν λόγον τήν  τε   λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ
[22]   τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν  τε   ~μάλιστα, καλόν τε καὶ ἀγαθὸν
[60]   τῶν χασμάτων τῆς ~γῆς ἄλλως  τε   (μέγιστον τυγχάνει ὂν καὶ διαμπερὲς
[11]   οὔ. Εἰ γὰρ μὴ οἷόν  τε   μετὰ τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς
[7]   ~Ἀκούσας οὖν ὁ Σωκράτης ἡσθῆναί  τέ   μοι ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος
[51]   μέντοι ἐννοεῖς τὸ διαφέρον τοῦ  τε   νῦν λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε.
[34]   καὶ ὑπ᾽ ~ἐκείνου τρεφομένη, ζῆν  τε   οἴεται οὕτω δεῖν ἕως ἂν
[63]   κόσμους εἴασε χαίρειν, ὡς ἀλλοτρίους  τε   ὄντας, καὶ ~πλέον θάτερον ἡγησάμενος
[37]   ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν χρείᾳ  τε   ὄντος καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου δή
[19]   τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου  τε   ὀρέγεται τοῦ ὃ ἔστιν ἴσον,
[60]   καὶ (εἰσιὸν καὶ ἐξιόν. ὅταν  τε   ~οὖν ὑποχωρήσῃ τὸ ὕδωρ εἰς
[39]   τελευτῶν δὴ θαμὰ ~προσκρούων μισεῖ  τε   πάντας καὶ ἡγεῖται οὐδενὸς οὐδὲν
[60]   γὰρ τοῦτο τὸ χάσμα συρρέουσί  τε   πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ ἐκ
[13]   ναρθηκοφόροι (μὲν πολλοί, βάκχοι δέ  τε   παῦροι ~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν κατὰ
[46]   ~καὶ τῶν ἄλλων ἄστρων, τάχους  τε   πέρι πρὸς ἄλληλα καὶ τροπῶν
[59]   δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα  τε   πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν
[60]   ὑπὸ γῆν εἰς ἀλλήλους συντετρῆσθαί  τε   ~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα καὶ
[45]   τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ ἄλλων  τε   πολλῶν καὶ διὰ τί ἄνθρωπος
[35]   ἐπὶ πολὺν ~χρόνον, καὶ αὐτός  τε   πρὸς τῷ εἰρημένῳ λόγῳ ἦν
[49]   ποιοῖς. ~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις, ὅ  τε   Σιμμίας ἅμα καὶ ὁ Κέβης.
[35]   λέγεις, ὁ Σιμμίας· καὶ ἐγώ  τέ   σοι ἐρῶ ὃ (ἀπορῶ, καὶ
[57]   ἦν τοῖς κακοῖς ἀποθανοῦσι τοῦ  τε   σώματος ἅμ᾽ ~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς
[62]   οἱ φιλοσοφίᾳ ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ  τε   σωμάτων ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς
[19]   καὶ ἡμεῖς ἢ οὒ περί  τε   τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ
[19]   ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά  τε   τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ
[43]   παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν  τε   ~ταῦτα καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης
[65]   γε, ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί  τε   ταῦτα ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις
[18]   εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο· ἔγνωσάν  τε   τὴν λύραν καὶ ~ἐν τῇ
[49]   φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί  τε   τῆς ἀρχῆς ~διαλεγόμενος καὶ τῶν
[2]   καί τις ἀήθης κρᾶσις ἀπό  τε   τῆς ἡδονῆς ~συγκεκραμένη ὁμοῦ καὶ
[44]   μή τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ  τέ   τι βούλει, προσθῇς ἢ ἀφέλῃς.
[22]   ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν  τέ   τι καὶ ἀγαθὸν καὶ πᾶσα
[6]   ταύτης ~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας  τέ   τίς μοι φαίνεται καὶ οὐ
[3]   δὲ Ξανθίππην γιγνώσκεις γάρ ἔχουσάν  τε   ~τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.
[3]   ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην συνέκαμψέ  τε   ~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε τῇ
[2]   Πῶς γὰρ οὔ; ~(Φαίδων) ~Ἐκεῖνός  τε   τοίνυν παντάπασιν οὕτως εἶχεν, καὶ
[23]   νῦν, εἰ ~θέλετε συνθεῖναι τοῦτόν  τε   τὸν λόγον εἰς ταὐτὸν καὶ
[61]   ῥέων Ἀχέρων, ὃς δι᾽ ἐρήμων  τε   τόπων ~(ῥεῖ ἄλλων καὶ δὴ
[27]   καὶ ἐξῇ αὐτῇ, καὶ ~πέπαυταί  τε   τοῦ πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα
[21]   ᾖ ἀνθρώπων οὐδεὶς ἀξίως οἷός  τε   τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ ἄρα δοκοῦσί
[30]   καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό  τε   τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν, ὥστε
[59]   τῇ αὐτῇ ἀποστάσει ᾗπερ ἀήρ  τε   ὕδατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος
[58]   μεγέθη, εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό  τε   ὕδωρ καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ
[35]   ἀλλὰ τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν  τε   χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅτι ἂν
[64]   ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς. Ἀλλὰ θαρρεῖν  τε   χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν σῶμα
[14]   δεῖται καὶ πίστεως, ὡς ἔστι  τε   ~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί
[22]   εἰς (τὸ ὁμοίως εἶναι τήν  τε   ψυχὴν ἡμῶν ~πρὶν γενέσθαι ἡμᾶς
[29]   καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν,  ἅτε   μελετῶσα ἀεὶ τοῦτο τὸ δὲ
[35]   ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽  ἅτε   οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες, μαντικοί
[29]   ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα,  ἅτε   οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ
[27]   ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει,  ἅτε   ~τοιούτων ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο αὐτῆς
[27]   ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ μεθύουσα,  ~ἅτε   τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε. ~(Ὅταν
[30]   καὶ ἀκάθαρτος τοῦ σώματος ~ἀπαλλάττηται,  ἅτε   τῷ σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ
[5]   ~Τί δέ, ὦ Κέβης; οὐκ  ἀκηκόατε   σύ τε καὶ Σιμμίας περὶ
[40]   τι ὑμῖν ~δοκῶ ἀληθὲς λέγειν,  συνομολογήσατε,   εἰ δὲ μή, παντὶ λόγῳ
[41]   ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με  ὑπομνήσατε   ἃ ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι
[66]   χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε  ἄγετε   καὶ καρτερεῖτε. ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες
[41]   ὅς, περὶ ἐκείνου τοῦ λόγου  λέγετε   ἐν ᾧ ἔφαμεν τὴν μάθησιν
[23]   γίγνεσθαι; ἀποδέδεικται μὲν οὖν ὅπερ  λέγετε   καὶ νῦν. ~Ὅμως δέ μοι
[7]   αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς. ~(Δίκαια, ἔφη,  λέγετε·   οἶμαι γὰρ ὑμᾶς λέγειν ὅτι
[41]   ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε ἃ  ἐλέγετε,   ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος. Σιμμίας
[23]   ὁ Σωκράτης, καὶ νῦν, εἰ  ~θέλετε   συνθεῖναι τοῦτόν τε τὸν λόγον
[40]   εἰ δὲ μή, παντὶ λόγῳ  ἀντιτείνετε,   ~εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ
[56]   αὐτὰς ἱκανῶς διέλητε, ὡς ἐγᾦμαι,  ἀκολουθήσετε   τῷ ~λόγῳ, καθ᾽ ὅσον δυνατὸν
[64]   καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἐν χάριτι  ~ποιήσετε   ἅττ᾽ ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ
[64]   παρόντι ~καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον  ποιήσετε.   ~Ταῦτα μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη,
[56]   τοῦτο ~αὐτὸ σαφὲς γένηται, οὐδὲν  ζητήσετε   περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~(Ἀλλὰ
[64]   ἄν, ἔφη, βούλησθε, ἐάνπερ γε  λάβητέ   με καὶ μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς.
[64]   ἐν χάριτι ~ποιήσετε ἅττ᾽ ἂν  ποιῆτε,   κἂν μὴ νῦν ὁμολογήσητε· ἐὰν
[64]   (μὲν) αὐτῶν ~ἀμελῆτε καὶ μὴ  θέλητε   ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ τὰ
[56]   ~σαφέστερον· καὶ ἐὰν αὐτὰς ἱκανῶς  διέλητε,   ὡς ἐγᾦμαι, ἀκολουθήσετε τῷ ~λόγῳ,
[64]   ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν  ~ἀμελῆτε   καὶ μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽
[58]   ~περιφερὴς οὖσα, μηδὲν αὐτῇ δεῖν  μήτε   (ἀέρος πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν
[10]   ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ,  ~μήτε   ἀκοὴ μήτε ὄψις μήτε ἀλγηδὼν
[10]   παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ μήτε ὄψις  μήτε   ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή, ἀλλ᾽
[58]   (ἀέρος πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν  μήτε   ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης, ἀλλὰ
[41]   ἔοικε, διὰ ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ  μήτε   ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή
[41]   μοι, ὡς ἔοικε, διὰ ταῦτα  μήτε   ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι λέγοντος
[42]   ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν μήτε μᾶλλον  μήτε   ~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν οὕτως; ~Ἔστιν.
[42]   ~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ μήτε μᾶλλον  μήτε   ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν ὅτι πλέον
[42]   μᾶλλον μηδὲ ἧττον ἁρμονίαν οὖσαν  μήτε   μᾶλλον μήτε ~ἧττον ἡρμόσθαι· ἔστιν
[42]   ἔστιν οὕτως; ~Ἔστιν. ~Ἡ δὲ  μήτε   μᾶλλον μήτε ἧττον ἡρμοσμένη ἔστιν
[10]   τούτων μηδὲν παραλυπῇ, ~μήτε ἀκοὴ  μήτε   ὄψις μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις
[24]   ~τοιοῦτον ἐπῳδόν, μήτε χρημάτων φειδομένους  μήτε   πόνων, ὡς οὐκ ἔστιν εἰς
[10]   τῇ ~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον,  μήτε   τιν᾽ ὄψιν παρατιθέμενος ἐν τῷ
[10]   ὄψιν παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι  ~μήτε   (τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν
[24]   χρὴ διερευνᾶσθαι ζητοῦντας ~τοιοῦτον ἐπῳδόν,  μήτε   χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων, ὡς
[24]   αὐτῷ ἑκάστης ἡμέρας ἕως ἂν  ~ἐξεπᾴσητε.   ~(Πόθεν οὖν, ἔφη, ὦ Σώκρατες,
[64]   ἂν ποιῆτε, κἂν μὴ νῦν  ὁμολογήσητε·   ἐὰν δὲ ὑμῶν (μὲν) αὐτῶν
[64]   χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν πολλὰ  ὁμολογήσητε   (ἐν τῷ παρόντι ~καὶ σφόδρα,
[66]   ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ  ~ἀμελήσητε.   ~Ἀλλὰ ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ
[35]   τι περὶ τούτων ἀπορεῖτον, μηδὲν  ἀποκνήσητε   ~καὶ αὐτοὶ εἰπεῖν καὶ (διελθεῖν,
[19]   ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς, εἴτε ὅμοιον  εἴτε   ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη, αὐτὸ ἀνάμνησιν
[44]   Διαφέρειν ~δὲ δὴ φῂς οὐδὲν  εἴτε   ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται εἴτε
[14]   περὶ ~αὐτῶν τούτων βούλει διαμυθολογῶμεν,  εἴτε   εἰκὸς οὕτως ἔχειν εἴτε μή;
[15]   αἱ ψυχαὶ ~τελευτησάντων τῶν ἀνθρώπων  εἴτε   καὶ οὔ. Παλαιὸς μὲν οὖν
[49]   ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία  εἴτε   κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ
[14]   διαμυθολογῶμεν, εἴτε εἰκὸς οὕτως ἔχειν  εἴτε   μή; ~Ἐγὼ γοῦν, ἔφη ὁ
[19]   ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν ὁμοιότητα  εἴτε   μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη; ~Ἀνάγκη,
[19]   (ταύτης τῆς ὄψεως ~ἄλλο ἐννοήσῃς,  εἴτε   ὅμοιον εἴτε ἀνόμοιον, ἀναγκαῖον, ἔφη,
[49]   καλοῦ εἴτε παρουσία εἴτε κοινωνία  εἴτε   ὅπῃ δὴ καὶ ~ὅπως προσγενομένη·
[49]   ἢ ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ  εἴτε   παρουσία εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ
[44]   εἴτε ἅπαξ εἰς σῶμα ἔρχεται  εἴτε   πολλάκις, πρός γε τὸ ~ἕκαστον
[19]   οὐκ ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν  εἴτε   τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν
[66]   ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ, ~Οἷα, ἔφη,  ποιεῖτε,   ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι οὐχ
[66]   Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ  καρτερεῖτε.   ~Καὶ ἡμεῖς ἀκούσαντες ᾐσχύνθημέν τε
[24]   ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον  ἀναλίσκοιτε   χρήματα. Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ
[24]   ἴσως γὰρ ἂν οὐδὲ ῥᾳδίως  εὕροιτε   μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν.
[53]   γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν. Τὰ  πέντε   τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ ~δέξεται,
[3]   ἐκ μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽  ὄντε.   Καί μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ
[19]   δέ; Αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν  ὅτε   ἄνισά σοι ἐφάνη, ἢ ἡ
[35]   συμφορὰν ἡγοῦμαι ~τὴν παροῦσαν τύχην,  ὅτε   γε μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν,
[44]   παρὰ δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος  ~ὅτε   ἠπόρει, πάνυ ἐθαύμαζον (εἴ τι
[6]   ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ τἆλλα, ἔστιν  ὅτε   καὶ οἷς ~βέλτιον ὂν> τεθνάναι
[45]   δύο ἐγένετο· ~θαυμάζω γὰρ εἰ  ὅτε   μὲν ἑκάτερον αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων
[6]   σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου ἤκουσα,  ὅτε   ~παρ᾽ ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη δὲ
[19]   ἴσον πρὸ ἐκείνου τοῦ (χρόνου  ὅτε   ~τὸ πρῶτον ἰδόντες τὰ ἴσα
[66]   τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα· ἀλλὰ  ἀπόδοτε   καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ ταῦτα,
[8]   (τῷ φαρμάκῳ· εἰ δὲ μή,  ἐνίοτε   ἀναγκάζεσθαι καὶ δὶς καὶ τρὶς
[39]   ψευδὴς εἶναι, ἐνίοτε μὲν ὤν,  ἐνίοτε   δ᾽ οὐκ ὤν, καὶ αὖθις
[2]   οὕτω διεκείμεθα, τοτὲ μὲν ~γελῶντες,  ἐνίοτε   δὲ δακρύοντες, εἷς δὲ ἡμῶν
[1]   καὶ πάλιν δεῦρο· τοῦτο δ᾽  ἐνίοτε   ἐν ~πολλῷ χρόνῳ γίγνεται, ὅταν
[65]   τὸν χρόνον προσῄει καὶ διελέγετο  ἐνίοτε   καὶ ἦν ἀνδρῶν ~λῷστος, καὶ
[39]   ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς εἶναι,  ἐνίοτε   μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽ οὐκ
[19]   ~λίθοι μὲν ἴσοι καὶ ξύλα  ἐνίοτε   ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν ἴσα
[49]   καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε  ἄλλοτε   ~καὶ ἐν τῷ παρεληλυθότι λόγῳ
[46]   ἃ πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν  ποτε   αὐτὸν ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ
[51]   λέγεσθαι ὅτι τοῦτο οὐκ ἄν  ποτε   γένοιτο. ~Καὶ ὁ Σωκράτης παραβαλὼν
[51]   ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον οὐκ ἄν  ποτε   ~γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν ἡμῖν
[54]   αὐτὴ ἐπιφέρει ἀεὶ οὐ μή  ποτε   δέξηται, ὡς ἐκ ~τῶν πρόσθεν
[4]   ἀτὰρ καὶ Εὔηνος πρῴην, ὅτι  ποτὲ   διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας
[1]   φασιν Ἀθηναῖοι, ἐν ᾧ Θησεύς  ποτε   εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς ἑπτὰ
[46]   ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν  ποτε   ἐκ βιβλίου τινός, ὡς ἔφη,
[21]   αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ  ποτε   ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι αἱ
[18]   ~ἀναμνησθήσεται, δεῖν αὐτὸν τοῦτο πρότερόν  ποτε   ἐπίστασθαι. ~Πάνυ γ᾽ ἔφη. ~Ἆρ᾽
[47]   οὖν τῆς τοιαύτης αἰτίας ὅπῃ  ποτὲ   ἔχει μαθητὴς ὁτουοῦν ~ἥδιστ᾽ ἂν
[47]   ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν  ~ποτε   ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον
[11]   ἡμῖν δέδεικται ὅτι, εἰ μέλλομέν  ποτε   ~καθαρῶς τι εἴσεσθαι, (ἀπαλλακτέον αὐτοῦ
[20]   ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς  ποτε   καὶ πρὶν εἴχομεν, ἆρ᾽ οὐχ
[11]   μετὰ τοιούτου κακοῦ, οὐ μή  ποτε   κτησώμεθα ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν
[21]   ἄρα ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη.  ~Πότε   λαβοῦσαι αἱ ψυχαὶ ἡμῶν τὴν
[50]   τὸ ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει  ποτὲ   μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽
[25]   ὃ ἔστιν, τὸ ὄν, μή  ποτε   μεταβολὴν καὶ ἡντινοῦν ἐνδέχεται; Ἢ
[6]   χρόνῳ; ~Κατὰ τί δὴ οὖν  ποτε   οὔ φασι θεμιτὸν εἶναι αὐτὸν
[10]   δοκοῦσιν; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη.  ~Πότε   οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ἡ
[49]   τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν  ποτε   πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ
[46]   καὶ τῶν ~ἄλλων παθημάτων, πῇ  ποτε   ταῦτ᾽ ἄμεινόν ἐστιν ἕκαστον καὶ
[41]   ~μοι περί γε τούτου ἄλλο  ποτέ   τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,
[52]   ὑπεξιέναι ἢ ἀπολεῖσθαι, ~οὐ μέντοι  ποτὲ   τολμήσειν δεξάμενον τὴν ψυχρότητα ἔτι
[51]   ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν  ποτέ   φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι.
[52]   οὕτω πεφυκέναι ὥστε τοῦ περιττοῦ  μηδέποτε   ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω δὲ αὐτὸ εἶναι
[56]   ἐστιν, παρὰ πάντων ἂν ὁμολογηθείη  μηδέποτε   ~ἀπόλλυσθαι. ~Παρὰ πάντων μέντοι νὴ
[53]   ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου ἐναντιότητα  μηδέποτε   δέξασθαι. πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου· οὐ
[33]   καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ οἵα  μηδέποτε   εἰς Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι, ἀλλὰ
[51]   ἦ δ᾽ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο,  μηδέποτε   ἐναντίον ἑαυτῷ τὸ ~ἐναντίον ἔσεσθαι.
[28]   καὶ ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ καὶ  μηδέποτε   ~κατὰ ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον
[26]   ταὐτὰ ἔχον, τὸ δὲ ὁρατὸν  μηδέποτε   κατὰ ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο, ἔφη,
[25]   τὰ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ  μηδέποτε   κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ ~σύνθετα;
[53]   ἄρα ἡ τοῦ ἀρτίου ἰδέα  οὐδέποτε   ἥξει. ~Οὐ δῆτα. ~Ἄμοιρα δὴ
[27]   ὑπὸ τοῦ σώματος εἰς τὰ  οὐδέποτε   κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ
[25]   ὡσαύτως κατὰ ~ταὐτὰ ἔχει καὶ  οὐδέποτε   οὐδαμῇ οὐδαμῶς ἀλλοίωσιν οὐδεμίαν ἐνδέχεται;
[11]   αὐτοῦ οὐδὲ ~φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται  οὐδέποτε   οὐδέν. Καὶ γὰρ πολέμους καὶ
[50]   καὶ τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος  οὐδέποτε   προσδέχεσθαι τὸ σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν
[6]   ἄλλων ἁπάντων ἁπλοῦν ἐστιν, ~καὶ  οὐδέποτε   τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ
[52]   τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ σοι,  οὐδέποτε   χιόνα γ᾽ οὖσαν δεξαμένην τὸ
[25]   οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις  οὐδέποτε   ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ
[25]   αὖ, ἔφη ὁ Κέβης, ταῦτα·  οὐδέποτε   ὡσαύτως ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων μὲν
[37]   ~κατατριβόμενον ἀνυφαίνοι ἀναγκαῖον μεντἂν εἴη,  ὁπότε   ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή, τὸ τελευταῖον
[56]   μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι, παρὰ θεῶν.  ~(Ὁπότε   δὴ τὸ ἀθάνατον καὶ ἀδιάφθορόν
[55]   εἰ τὸ ἄψυκτον ἀνώλεθρον ἦν,  ὁπότε   ἐπὶ τὸ πῦρ ~ψυχρόν τι
[55]   ἄθερμον ἀναγκαῖον ἦν ἀνώλεθρον εἶναι,  ὁπότε   τις ἐπὶ ~χιόνα θερμὸν ἐπάγοι,
[45]   μην γὰρ ἱκανῶς μοι δοκεῖν,  ὁπότε   τις φαίνοιτο ~ἄνθρωπος παραστὰς μέγας
[38]   τῷ αὐχένι τρίχας εἰώθει γάρ,  ὁπότε   τύχοι, ~παίζειν μου εἰς τὰς
[62]   ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν  οὔποτε   ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽ ἂν ἰάσιμα
[65]   καὶ ἄριστον ἄνδρα ὄντα τῶν  πώποτε   δεῦρο ἀφικομένων, καὶ ~δὴ καὶ
[2]   ἀφικόμενον εὖ πράξειν (εἴπερ τις  ~πώποτε   καὶ ἄλλος. Διὰ δὴ ταῦτα
[38]   Ἐχέκρατες, πολλάκις θαυμάσας Σωκράτη οὐ  πώποτε   μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ τότε παραγενόμενος.
[6]   σαφὲς ~δὲ περὶ αὐτῶν οὐδενὸς  πώποτε   οὐδὲν ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή,
[4]   ~ἦλθες, ἐποίησας αὐτά, πρότερον οὐδὲν  πώποτε   ποιήσας. Εἰ οὖν τί σοι
[10]   ~Πῶς δ᾽ οὔ; ~Ἤδη οὖν  πώποτέ   τι τῶν τοιούτων τοῖς ὀφθαλμοῖς
[58]   δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ ~ἀσθένειαν  μηδεπώποτε   ἐπὶ τὰ ἄκρα τῆς θαλάττης
[19]   ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης ἀνισότης;  ~Οὐδεπώποτέ   γε, ὦ Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν
[45]   γεγονέναι· ἐναντία γὰρ (γίγνεται ἢ  τότε   ~αἰτία τοῦ δύο γίγνεσθαι. Τότε
[66]   ἐπαύετο δακρύων, καὶ δὴ καὶ  τότε   ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ ~ἀγανακτῶν οὐδένα
[11]   κτήσασθαι τὸ εἰδέναι ἢ ~τελευτήσασιν·  τότε   (γὰρ αὐτὴ καθ᾽ αὑτὴν ἡ
[65]   περὶ τῶν εἰρημένων καὶ ἀνασκοποῦντες,  τοτὲ   δ᾽ ~αὖ περὶ τῆς συμφορᾶς
[39]   τοτὲ μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι,  τοτὲ   δὲ μή, μὴ ἑαυτόν τις
[35]   καὶ ἐν (τῷ πρόσθεν χρόνῳ,  τότε   δὴ ~πλεῖστα καὶ κάλλιστα ᾄδουσι,
[45]   τινὰ λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον,  τότε   δὴ τὰ ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ
[45]   τὰ ~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται,  τότε   δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον ὄντα
[45]   ~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ ἤστην  τότε   δύο, ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις,
[1]   οὖν ~Ἀπόλλωνι ηὔξαντο ὡς λέγεται  τότε,   εἰ σωθεῖεν, ἑκάστου ἔτους θεωρίαν
[10]   ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν, δῆλον ὅτι  τότε   ἐξαπατᾶται ὑπ᾽ αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις.
[41]   μέν, ἔφη ὁ Κέβης, καὶ  τότε   θαυμαστῶς ὡς ἐπείσθην ὑπ᾽ αὐτοῦ
[23]   δὲ ἀφίκηται καὶ ἀπαλλάττηται τούτου,  τότε   καὶ αὐτὴν ~τελευτᾶν καὶ διαφθείρεσθαι;
[10]   ~Ναί. ~Λογίζεται δέ γέ που  τότε   κάλλιστα, ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν
[51]   νῦν λεγομένου ~καὶ τοῦ τότε.  τότε   μὲν γὰρ ἐλέγετο ἐκ τοῦ
[45]   τότε ~αἰτία τοῦ δύο γίγνεσθαι.  Τότε   μὲν γὰρ ὅτι συνήγετο πλησίον
[51]   οὔτε τὸ ἐν τῇ φύσει.  τότε   μὲν γάρ, ὦ φίλε, περὶ
[2]   παρόντες σχεδόν τι οὕτω διεκείμεθα,  τοτὲ   μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ δακρύοντες,
[39]   τοιούτοις τισὶ λόγοις, τοῖς αὐτοῖς  τοτὲ   μὲν δοκοῦσιν ~ἀληθέσιν εἶναι, τοτὲ
[27]   τὸ δι᾽ αἰσθήσεως ~σκοπεῖν τι  τότε   μὲν ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος
[66]   πρὸς τῇ ~καρδίᾳ γένηται αὐτῷ,  τότε   οἰχήσεται. ~Ἤδη οὖν σχεδόν τι
[38]   οὐ πώποτε μᾶλλον ~ἠγάσθην ἢ  τότε   παραγενόμενος. (Τὸ μὲν οὖν ἔχειν
[3]   μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ δὴ καὶ  τότε   πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ
[51]   τε νῦν λεγομένου ~καὶ τοῦ  τότε.   τότε μὲν γὰρ ἐλέγετο ἐκ
[45]   ἐμαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐδόκουν,  τότε   ~ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω
[45]   τὸν σμικρὸν ἄνθρωπον μέγαν. Οὕτως  ~τότε   ᾤμην· οὐ δοκῶ σοι μετρίως;
[67]   ὡς ~ἡμεῖς φαῖμεν ἄν, τῶν  τότε   ὧν ἐπειράθημεν ἀρίστου καὶ ἄλλως
[11]   θεατέον ~αὐτὰ τὰ πράγματα· καὶ  τότε,   ὡς ἔοικεν, ἡμῖν ἔσται οὗ
[3]   ἦν τοῦ δεσμωτηρίου. περιεμένομεν οὖν  ἑκάστοτε   ἕως ἀνοιχθείη ~τὸ δεσμωτήριον, διατρίβοντες
[60]   πληροῦσθαι, ὡς ἂν ἑκάστοις τύχῃ  ἑκάστοτε   ἡ περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ
[48]   ταύτῃ γε ὥρμησα, καὶ ὑποθέμενος  ἑκάστοτε   λόγον ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον
[20]   ~Καὶ εἰ μέν γε λαβόντες  ἑκάστοτε   μὴ ἐπιλελήσμεθα, εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι
[8]   δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν, εὖ  ἴστε   ὅτι εἴπερ τι ἄλλο τῶν
[8]   τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ εὖ  ἴστε   ὅτι παρ᾽ (ἄνδρας τε ἐλπίζω
[43]   ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ ἄρα, ὦ  ἄριστε,   ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν
[64]   ἴσθι, ἦ δ᾽ ~ὅς, ὦ  ἄριστε   Κρίτων, τὸ μὴ καλῶς λέγειν
[66]   τὸν ~ἄνθρωπον, εἶεν, ἔφη, Ὦ  βέλτιστε,   σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί
[20]   καὶ ~ἐν ταῖς ἀποκρίσεσιν ἀποκρινόμενοι.  Ὥστε   ἀναγκαῖον ἡμῖν τούτων πάντων ~τὰς
[45]   τῆς σκέψεως οὕτω σφόδρα ἐτυφλώθην,  ὥστε   ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα ἃ πρὸ
[62]   διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία, πᾶν ποιεῖν  ὥστε   ~ἀρετῆς καὶ φρονήσεως ἐν τῷ
[59]   μεγάλα καὶ πανταχοῦ ~τῆς γῆς,  ὥστε   αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων
[8]   ~τοιούτων διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο.  Ὥστε   διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ,
[66]   αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ δάκρυα,  ὥστε   ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ ~γὰρ
[59]   ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν ἔχειν ~τοιαύτην  ὥστε   ἐκείνους ἀνόσους εἶναι καὶ χρόνον
[59]   τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων ποικιλίᾳ,  ὥστε   ἕν τι αὐτῆς εἶδος συνεχὲς
[12]   ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ γέγονεν,  ~ὥστε   ἥ γε (ἀποδημία ἡ νῦν
[42]   οὖν ἔστι τοῦτο περὶ ψυχήν,  ὥστε   καὶ κατὰ τὸ σμικρότατον μᾶλλον
[11]   ~τοιάνδε τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις,  ὥστε   καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα ~ἄττα
[18]   τῷδε τῷ ἀνθρωπίνῳ εἴδει ~γενέσθαι·  ὥστε   καὶ ταύτῃ ἀθάνατον ἡ ψυχή
[11]   παρέχει καὶ ταραχὴν καὶ ἐκπλήττει,  ὥστε   μὴ δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν
[52]   ὅς, περὶ ἔνια τῶν τοιούτων,  ὥστε   μὴ μόνον αὐτὸ τὸ εἶδος
[30]   τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν,  ὥστε   ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς
[2]   ὡς ἀδεῶς καὶ ~γενναίως ἐτελεύτα,  ὥστε   μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς
[20]   ἀνόμοιον ὂν ἢ ᾧ ὅμοιον·  ὥστε,   ὅπερ λέγω, ~δυοῖν θάτερα, ἤτοι
[52]   ὁ ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας,  ὥστε   (οὐκ ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν
[37]   γὰρ αὐτὸ φύσει ἰσχυρὸν εἶναι,  ὥστε   πολλάκις γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς
[33]   ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι,  ὥστε   ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς (ἄλλο
[11]   καὶ φλυαρίας ἐμπίμπλησιν ~ἡμᾶς πολλῆς,  ὥστε   τὸ λεγόμενον ὡς ἀληθῶς τῷ
[52]   ἀεὶ διὰ τὸ οὕτω πεφυκέναι  ὥστε   τοῦ περιττοῦ μηδέποτε ~ἀπολείπεσθαι; Λέγω
[37]   σῶμα καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο.  ὥστε   τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω ἄξιον
[25]   τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε αὐτὰ αὑτοῖς  οὔτε   ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν
[57]   εἰς Ἅιδου φέρειν, ἡ δ᾽  οὔτε   ἁπλῆ οὔτε μία φαίνεταί μοι
[2]   ἂν ~δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει,  οὔτε   αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ
[25]   ἔχει, ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις  οὔτε   αὐτὰ αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε
[43]   ἔοικεν, Ὁμήρῳ θείῳ ποιητῇ ὁμολογοῖμεν  οὔτε   ~αὐτοὶ ἡμῖν αὐτοῖς. ~Ἔχει οὕτως,
[44]   ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι, ἔφη,  οὔτε   ἀφελεῖν οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι
[43]   ψυχὴν (ἁρμονίαν τινὰ ~φάναι εἶναι·  οὔτε   γὰρ ἄν, ὡς ἔοικεν, Ὁμήρῳ
[2]   μὴν ἔγωγε θαυμάσια ἔπαθον παραγενόμενος.  Οὔτε   γὰρ ὡς θανάτῳ ~παρόντα με
[47]   δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι, ταύτην  οὔτε   ζητοῦσιν ~οὔτε τινὰ οἴονται δαιμονίαν
[57]   καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ οὔτε ~συνέμπορος  οὔτε   ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι, αὐτὴ (δὲ
[57]   φέρειν, ἡ δ᾽ οὔτε ἁπλῆ  οὔτε   μία φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ
[62]   ~ἀφικνοῦνται, ἃς οὔτε ῥᾴδιον δηλῶσαι  οὔτε   ὁ χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ
[35]   ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν  οὔτε   οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι
[57]   τῆς γῆς ~τόποι, καὶ αὐτὴ  οὔτε   οἵα οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ
[10]   ὅτι οὔτ᾽ ~ἀκούομεν ἀκριβὲς οὐδὲν  οὔτε   ὁρῶμεν; Καίτοι εἰ αὗται τῶν
[57]   ~τόποι, καὶ αὐτὴ οὔτε οἵα  οὔτε   ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν περὶ
[47]   ἐστερήθην καὶ οὔτ᾽ αὐτὸς εὑρεῖν  οὔτε   ~παρ᾽ ἄλλου μαθεῖν οἷός τε
[44]   τῷ παρόντι, ἔφη, οὔτε ἀφελεῖν  οὔτε   ~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι δὲ ταῦτα
[62]   ἔτι τούτων καλλίους ~ἀφικνοῦνται, ἃς  οὔτε   ῥᾴδιον δηλῶσαι οὔτε ὁ χρόνος
[57]   φεύγει τε καὶ ὑπεκτρέπεται καὶ  οὔτε   ~συνέμπορος οὔτε ἡγεμὼν ἐθέλει γίγνεσθαι,
[35]   διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽  οὔτε   ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν
[58]   λόγου οὐδὲν ἐν τῇ θαλάττῃ,  οὔτε   τέλειον ὡς ~ἔπος εἰπεῖν οὐδέν
[47]   νῦν κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν  ~οὔτε   τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν,
[1]   τι ἐπιχωριάζει τὰ νῦν Ἀθήναζε,  οὔτε   τις ξένος ἀφῖκται χρόνου συχνοῦ
[51]   ἐναντίον οὐκ ἄν ποτε ~γένοιτο,  οὔτε   τὸ ἐν ἡμῖν οὔτε τὸ
[51]   ~γένοιτο, οὔτε τὸ ἐν ἡμῖν  οὔτε   τὸ ἐν τῇ φύσει. τότε
[66]   οὐδὲ διαφθείρας ~οὔτε τοῦ χρώματος  οὔτε   τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει
[66]   Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας οὐδὲ διαφθείρας  ~οὔτε   τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου,
[39]   οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς οὐδὲ ~βέβαιον  οὔτε   τῶν λόγων, ἀλλὰ πάντα τὰ
[1]   ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι. Καὶ γὰρ  οὔτε   (τῶν πολιτῶν) Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ
[39]   γεγονέναι καὶ ~κατανενοηκέναι μόνοι ὅτι  οὔτε   τῶν πραγμάτων οὐδενὸς οὐδὲν ὑγιὲς
[58]   θαλάττῃ ὑπὸ τῆς ~ἅλμης, καὶ  οὔτε   φύεται ἄξιον λόγου οὐδὲν ἐν
[65]   ~Κρίτων εἵπετο αὐτῷ, ἡμᾶς δ᾽  ἐκέλευε   περιμένειν. Περιεμένομεν οὖν πρὸς ~ἡμᾶς
[4]   καὶ ἡ τοῦ θεοῦ ~ἑορτὴ  διεκώλυέ   με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ
[45]   ἔφη ὁ Κέβης, βούλομαί γε.  ~Ἄκουε   τοίνυν ὡς ἐροῦντος. Ἐγὼ γάρ,
[3]   συνέκαμψέ τε ~τὸ σκέλος καὶ  ἐξέτριψε   τῇ χειρί, καὶ τρίβων ἅμα,
[3]   Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος εἰς τὴν κλίνην  συνέκαμψέ   τε ~τὸ σκέλος καὶ ἐξέτριψε
[65]   ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ  ὀψὲ   ~πίνοντας, ἐπειδὰν παραγγελθῇ αὐτοῖς, δειπνήσαντάς



| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005