HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Platon, Phedon

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

λ = 4 formes différentes pour 101 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[13]   ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ μάλ᾽ ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν

[60]   Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό ~τῆλε μάλ᾽ ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι

[65]   νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει. Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα

[37]   ~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου. ~Ἀλλ᾽ ἄγε, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ

[47]   πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν

[46]   φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν ποτε ἐκ βιβλίου

[18]   οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως

[10]   εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς. ~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ

[7]   οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος. ~Ἀλλ᾽ ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν

[49]   ὅς, ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν, ἀλλ᾽ ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ

[49]   (ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ

[35]   (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽ ἅτε οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες,

[2]   οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν ἀλλ᾽ ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι πάθος

[10]   ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ

[49]   αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν· ἀλλ᾽ ἐάν τίς μοι λέγῃ (δι᾽

[9]   αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι

[56]   οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ εἰ δή τι Σιμμίας ὅδε

[7]   καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν. ~Ἀλλ᾽ εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό

[39]   ~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ

[14]   τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε

[66]   πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ

[24]   τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων.

[4]   γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη ἀλλ᾽ ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι,

[43]   ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν

[42]   τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ

[29]   οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽ ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν

[52]   ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ

[15]   μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν

[2]   οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς,

[37]   ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ

[17]   ~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ

[25]   ~ἢ τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ

[19]   ~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο, ἀλλ᾽ ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν

[52]   πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς τὸ θερμὸν

[23]   δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι, ἀλλ᾽ ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης

[8]   διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς εἰμι εἶναί τι τοῖς

[17]   ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις

[66]   πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς· ἀλλ᾽ εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς

[58]   αὐτῆς οὐδέν με κωλύει λέγειν. ~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα

[20]   ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν ἀλλ᾽ ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ

[33]   παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ ~ἀλλ᾽ (ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν

[19]   ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ

[12]   μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο

[49]   τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽ ἢ τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν,

[46]   ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν ἄλλων ἀλλ᾽ ἢ τὸ ἄριστον καὶ τὸ

[30]   ~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς ἀλλ᾽ ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις

[32]   (καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων

[49]   ἔφη ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα. ~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε λέγω,

[13]   μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα, ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα

[37]   ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου, (ἀλλ᾽ ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον

[38]   Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος λόγον. ~Ἀλλ᾽ ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο

[66]   ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε.

[50]   τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι, ἀλλ᾽ ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν

[65]   καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος. ἀλλ᾽ ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ μὴ

[6]   γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον.

[24]   δὲ μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων, ἀλλ᾽ ἴσως ἔνι τις καὶ ἐν

[41]   μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽ ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε

[33]   τι ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων μέγιστόν τε κακῶν

[64]   καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων, ἀλλ᾽ οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι (ὃν

[65]   ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων, Ἀλλ᾽ οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,

[22]   πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι

[17]   δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ λέγω· ἀλλ᾽ οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν

[64]   τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ, ἀλλ᾽ οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή

[40]   συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν ἦν ἀλλ᾽ ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή,

[66]   ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο, ἀλλ᾽ ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε

[13]   ~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι ἀλλ᾽ ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρ᾽

[13]   Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι, ἀλλ᾽ ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον

[52]   ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος; Ἀλλ᾽ ~ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ ἡ

[13]   ~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι, ἀλλ᾽ ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽

[40]   προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον, ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα

[53]   τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ,

[54]   ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽

[66]   ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽ ὅρα εἴ τι ἄλλο λέγεις.

[41]   τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽ ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν λόγων,

[19]   δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει. ~Ἀλλ᾽ ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων

[10]   μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν

[7]   ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως

[50]   ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων ἐστίν, ~ἀλλ᾽ ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων)

[50]   ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης

[49]   οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ καλῷ ~πάντα τὰ

[4]   μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς οὐκ

[49]   τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον εἶναι ἀλλ᾽ οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ

[47]   ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει,

[55]   μή, ~ἄλλου ἂν δέοι λόγου. ~Ἀλλ᾽ οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου γε

[44]   ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης, ἀλλ᾽ οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι,

[48]   ἢ τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις. ~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα,

[50]   ~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽ οὖν ἔχει γέ που ὡς

[40]   εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι, ἀλλ᾽ οὖν τοῦτόν γε τὸν χρόνον

[35]   φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα

[34]   ~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς

[43]   ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος παθημάτων, ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν τε ~ταῦτα

[8]   πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι

[57]   ἐν ~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν, ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ ὁ

[54]   οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς, καὶ τἆλλα

[54]   ~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος, ἀλλ᾽ ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ

[38]   τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς, ἀλλ᾽ ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν

[66]   τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου, ἀλλ᾽ ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς

[40]   ~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν ἀλλ᾽ ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως.

[52]   ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει

[57]   ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων

[41]   ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία

Chapitre
[13]	ἄλλοι τῶν μεγάλων κακῶν; ~Καὶ	μάλ᾽	ἔφη. ~Οὐκοῦν φόβῳ μειζόνων κακῶν
[60]	Ὅμηρος εἶπε, λέγων αὐτό ~τῆλε	μάλ᾽	ᾗχι βάθιστον ὑπὸ χθονός ἐστι
[65]	νῦν ὡς γενναίως με ἀποδακρύει.	Ἀλλ᾽	ἄγε δή, ὦ Κρίτων, ~πειθώμεθα
[37]	~οὕτως ἤδη ὑπερδικεῖν τοῦ λόγου.	~Ἀλλ᾽	ἄγε, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ
[47]	πόλει δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ.	Ἀλλ᾽	αἴτια μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν
[46]	φύρω, τοῦτον δὲ ~οὐδαμῇ προσίεμαι.	~Ἀλλ᾽	ἀκούσας μέν ποτε ἐκ βιβλίου
[18]	οὗ μὴ ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη	ἀλλ᾽	ἄλλη, ἆρα οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως
[10]	εἶδες; ~Οὐδαμῶς, ἦ δ᾽ ὅς.	~Ἀλλ᾽	ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν διὰ
[7]	οἴεται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθερος γενόμενος.	~Ἀλλ᾽	ἀνόητος μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν
[49]	ὅς, ὧδε λέγω, οὐδὲν καινόν,	ἀλλ᾽	ἅπερ ἀεί τε ἄλλοτε ~καὶ
[49]	(ἡγοῦμαι ~οὐκ ἄν ποτε πεσεῖν,	ἀλλ᾽	ἀσφαλὲς εἶναι καὶ ἐμοὶ καὶ
[35]	(λυπούμενα ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι,	ἀλλ᾽	ἅτε οἶμαι τοῦ ~Ἀπόλλωνος ὄντες,
[2]	οἱ λόγοι τοιοῦτοί τινες ἦσαν	ἀλλ᾽	ἀτεχνῶς ~ἄτοπόν τί μοι πάθος
[10]	ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ τοῦ λογισμοῦ,	ἀλλ᾽	~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ
[49]	αἰτίας τὰς σοφὰς ~ταύτας γιγνώσκειν·	ἀλλ᾽	ἐάν τίς μοι λέγῃ (δι᾽
[9]	αὐτῶν οὐκ ἄξιον εἶναι ζῆν,	ἀλλ᾽	ἐγγύς τι τείνειν τοῦ ~τεθνάναι
[56]	οὐδέ πῃ ~ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.	Ἀλλ᾽	εἰ δή τι Σιμμίας ὅδε
[7]	καὶ τὴν νῦν ἡμῖν παροῦσαν.	~Ἀλλ᾽	εἰκός, ἔφη ὁ Κέβης, τοῦτό
[39]	~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην,	ἀλλ᾽	ἐκείνῃ, ᾗ, ἐπειδάν τις πιστεύσῃ
[14]	τοῦ ~σώματος, οὐδαμοῦ ἔτι ᾖ,	ἀλλ᾽	ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διαφθείρηταί τε
[66]	πίνοντά τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι,	ἀλλ᾽	ἐμοῦ γε βίᾳ καὶ αὐτοῦ
[24]	τύχῃ τις μὴ ἐν νηνεμίᾳ	ἀλλ᾽	ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι ~ἀποθνῄσκων.
[4]	γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον εἴη	ἀλλ᾽	ἐνυπνίων τινῶν ἀποπειρώμενος τί λέγοι,
[43]	ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα,	ἀλλ᾽	ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽ ἂν
[42]	τούτων ἐξ ὧν ἂν συντεθῇ,	ἀλλ᾽	~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ
[29]	οὐκ εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν,	ἀλλ᾽	ἐπιεικῶς συχνὸν ἐπιμένει χρόνον, ἐὰν
[52]	ἐν αὐτοῖς οὔσῃ ἐναντία ᾖ,	ἀλλ᾽	ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ
[15]	μὴ χρώμεθα τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ,	~ἀλλ᾽	ἔργῳ γοῦν πανταχοῦ οὕτως ἔχειν
[2]	οὐκ ~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι,	ἀλλ᾽	ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς,
[37]	ὅτι ~οὐκ ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος	ἀλλ᾽	ἔστι που σῶς, τεκμήριον δὲ
[17]	~αὐτὰ ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν,	ἀλλ᾽	ἔστι τῷ ὄντι καὶ τὸ
[25]	~ἢ τῷ τῆς διανοίας λογισμῷ,	ἀλλ᾽	ἔστιν ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ
[19]	~τοιοῦτον εἶναι (ἴσον) οἷον ἐκεῖνο,	ἀλλ᾽	ἔστιν φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν
[52]	πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ ἔγωγε.	~Ἀλλ᾽	ἕτερόν τι πυρὸς τὸ θερμὸν
[23]	δοκεῖ, ἔφη, ~ὦ Σώκρατες, ἀποδεδεῖχθαι,	ἀλλ᾽	ἔτι ἐνέστηκεν ὃ νυνδὴ Κέβης
[8]	διὰ ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ,	ἀλλ᾽	εὔελπίς εἰμι εἶναί τι τοῖς
[17]	ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα,	ἀλλ᾽	εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις
[66]	πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ δ᾽ ὅς·	ἀλλ᾽	εὔχεσθαί γέ που τοῖς θεοῖς
[58]	αὐτῆς οὐδέν με κωλύει λέγειν.	~Ἀλλ᾽	ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ ταῦτα
[20]	ὕστερον, οὕς φαμεν μανθάνειν, οὐδὲν	ἀλλ᾽	ἢ ἀναμιμνῄσκονται ~οὗτοι, καὶ ἡ
[33]	παρακελευομένη, πιστεύειν δὲ μηδενὶ ἄλλῳ	~ἀλλ᾽	(ἢ αὐτὴν αὑτῇ, ὅτι ἂν
[19]	ἐννενοηκέναι μηδὲ ~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι	ἀλλ᾽	ἢ ἐκ τοῦ ἰδεῖν ἢ
[12]	μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι φρονήσει	ἀλλ᾽	ἢ ἐκεῖ. Εἰ δὲ τοῦτο
[49]	τινὰ αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι	ἀλλ᾽	ἢ τὴν τῆς δυάδος μετάσχεσιν,
[46]	ἐκείνου καὶ ~περὶ τῶν ἄλλων	ἀλλ᾽	ἢ τὸ ἄριστον καὶ τὸ
[30]	~μηδὲν ἄλλο δοκεῖν εἶναι ἀληθὲς	ἀλλ᾽	ἢ τὸ σωματοειδές, οὗ τις
[32]	(καθαρῷ ~ἀπιόντι οὐ θέμις ἀφικνεῖσθαι	ἀλλ᾽	ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων
[49]	ἔφη ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα.	~(Ἀλλ᾽	ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε λέγω,
[13]	μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ νομίσματα,	ἀλλ᾽	ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ νόμισμα
[37]	ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ ἀνθρώπου,	(ἀλλ᾽	ἡ ψυχὴ ἀεὶ τὸ ~κατατριβόμενον
[38]	Σιμμίου τε καὶ ~κέβητος λόγον.	~Ἀλλ᾽	ἦν δ᾽ ἐγώ, πρὸς δύο
[66]	ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν.	Ἀλλ᾽	ἡσυχίαν τε ἄγετε καὶ καρτερεῖτε.
[50]	τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι,	ἀλλ᾽	ἤτοι ἀπέρχεται ἢ ἀπόλλυται ἐν
[65]	καὶ ~φειδόμενος οὐδενὸς ἔτι ἐνόντος.	ἀλλ᾽	ἴθι, ἔφη, πείθου καὶ μὴ
[6]	γ᾽ εἶναι ἄλογον· οὐ μέντοι	~ἀλλ᾽	ἴσως γ᾽ ἔχει τινὰ λόγον.
[24]	δὲ μὴ ὡς ἡμῶν δεδιότων,	ἀλλ᾽	ἴσως ἔνι τις καὶ ἐν
[41]	μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι.	~Ἀλλ᾽	ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε
[33]	τι ἀναλώσας διὰ τὰς ἐπιθυμίας,	~ἀλλ᾽	ὃ πάντων μέγιστόν τε κακῶν
[64]	καὶ ~διατάττων ἕκαστον τῶν λεγομένων,	ἀλλ᾽	οἴεταί με ἐκεῖνον εἶναι (ὃν
[65]	ὁ ἄνθρωπος. ~(Καὶ ὁ Κρίτων,	Ἀλλ᾽	οἶμαι, ἔφη, ἔγωγε, ὦ Σώκρατες,
[22]	πρὸς τὸ ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις.	Ἀλλ᾽	οἶμαι οὐκ ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι
[17]	δ᾽ ὅς, ἐννοῆσαι ὃ λέγω·	ἀλλ᾽	οἷον εἰ τὸ καταδαρθάνειν ~μὲν
[64]	τὸ φάρμακον, οὐκέτι ὑμῖν ~παραμενῶ,	ἀλλ᾽	οἰχήσομαι ἀπιὼν εἰς μακάρων δή
[40]	συνδιατελεῖ κακὸν γὰρ ἂν ἦν	ἀλλ᾽	ὀλίγον ὕστερον ~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή,
[66]	ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο,	ἀλλ᾽	ὀλίγον χρόνον διαλιπὼν ~ἐκινήθη τε
[13]	~περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι	ἀλλ᾽	ὀλιγώρως ἔχειν καὶ κοσμίως, ἆρ᾽
[13]	Καίτοι φαμέν γε ἀδύνατον εἶναι,	ἀλλ᾽	ὅμως αὐτοῖς ~συμβαίνει τούτῳ ὅμοιον
[52]	ὄντος οὐχ ὅπερ τῆς τριάδος;	Ἀλλ᾽	~ὅμως οὕτως πέφυκε καὶ ἡ
[13]	~(τὸ ὑπὸ τῶν ἡδονῶν ἄρχεσθαι,	ἀλλ᾽	ὅμως συμβαίνει αὐτοῖς ~κρατουμένοις ὑφ᾽
[40]	προθυμήσομαι, εἰ μὴ εἴη πάρεργον,	ἀλλ᾽	ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι μάλιστα
[53]	τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα	ἀλλ᾽	ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ,
[54]	ἂν μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως.	~ἀλλ᾽	ὅρα εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽
[66]	ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων·	ἀλλ᾽	ὅρα εἴ τι ἄλλο λέγεις.
[41]	τοίνυν, ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός·	ἀλλ᾽	ὅρα πότερον αἱρῇ τῶν λόγων,
[19]	δὲ καὶ ἀπὸ ἀνομοίων; ~Συμβαίνει.	~Ἀλλ᾽	ὅταν γε ἀπὸ τῶν ὁμοίων
[10]	μήτε ἀλγηδὼν μηδέ τις ἡδονή,	ἀλλ᾽	ὅτι μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν
[7]	ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν	~ἀλλ᾽	ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστως
[50]	ὅτι Φαίδων ὁ Φαίδων ἐστίν,	~ἀλλ᾽	ὅτι μέγεθος ἔχει ὁ (Φαίδων)
[50]	ὅτι Σωκράτης ὁ Σωκράτης ἐστίν,	ἀλλ᾽	~ὅτι σμικρότητα ἔχει ὁ Σωκράτης
[49]	οὐ γὰρ ἔτι τοῦτο διισχυρίζομαι,	ἀλλ᾽	ὅτι τῷ καλῷ ~πάντα τὰ
[4]	μέλλοι ποιητὴς εἶναι, ποιεῖν μύθους	ἀλλ᾽	οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς οὐκ
[49]	τοῦ πηχυαίου ἡμίσει μεῖζον εἶναι	ἀλλ᾽	οὐ μεγέθει; Ὁ αὐτὸς ~γάρ
[47]	ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων,	~ἀλλ᾽	οὐ (τῇ τοῦ βελτίστου αἱρέσει,
[55]	μή, ~ἄλλου ἂν δέοι λόγου.	~Ἀλλ᾽	οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου γε
[44]	ἢ ἀφέλῃς. ~Καὶ ὁ Κέβης,	ἀλλ᾽	οὐδὲν ἔγωγε ἐν τῷ παρόντι,
[48]	ἢ τὸν ἐν (τοῖς) ἔργοις.	~Ἀλλ᾽	οὖν δὴ ταύτῃ γε ὥρμησα,
[50]	~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν,	ἀλλ᾽	οὖν ἔχει γέ που ὡς
[40]	εἰ δὲ μηδέν ἐστι τελευτήσαντι,	ἀλλ᾽	οὖν τοῦτόν γε τὸν χρόνον
[35]	φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν.	Ἀλλ᾽	οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται (λυπούμενα
[34]	~(Οὐ δῆτα ἔγωγε. ~Οὐ γάρ·	ἀλλ᾽	οὕτω λογίσαιτ᾽ ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς
[43]	ὑπὸ τῶν τοῦ σώματος παθημάτων,	ἀλλ᾽	οὐχ οἵας ἄγειν τε ~ταῦτα
[8]	πράγματα παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη.	Ἀλλ᾽	ὑμῖν δὴ τοῖς δικασταῖς βούλομαι
[57]	ἐν ~ᾧ καλοῦμεν τὸ ζῆν,	ἀλλ᾽	ὑπὲρ τοῦ παντός, καὶ ὁ
[54]	οὐκ ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης,	ἀλλ᾽	ᾧ ἂν μονάς, καὶ τἆλλα
[54]	~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος,	ἀλλ᾽	ᾧ ἂν πυρετός· οὐδ᾽ ᾧ
[38]	τοίνυν, ἔφην, οὐχ ὡς Ἡρακλῆς,	ἀλλ᾽	ὡς Ἰόλεως τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν
[66]	τοῦ χρώματος οὔτε τοῦ προσώπου,	ἀλλ᾽	ὥσπερ εἰώθει ταυρηδὸν ~ὑποβλέψας πρὸς
[40]	~αὐτοῦ τούτου οὐ φιλοσόφως ἔχειν	ἀλλ᾽	ὥσπερ οἱ πάνυ ἀπαίδευτοι ~φιλονίκως.
[52]	ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ	~ἄλλ᾽	ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει
[57]	ἢ φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ	ἄλλ᾽	~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων
[41]	ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται. Ἆρα	ἄλλ᾽	ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ Σιμμία

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 9/06/2005