Chapitre
[34]	ἀφικομένη ἀπηλλάχθαι τῶν ~ἀνθρωπίνων κακῶν.	Εκ	δὴ τῆς τοιαύτης τροφῆς οὐδὲν
[46]	προσίεμαι. ~Ἀλλ᾽ ἀκούσας μέν ποτε	ἐκ	βιβλίου τινός, ὡς ἔφη, Ἀναξαγόρου
[15]	ἰσχυροτέρου γε τὸ ἀσθενέστερον καὶ	ἐκ	βραδυτέρου τὸ θᾶττον; ~Πάνυ γε.
[33]	ἂν καὶ τὸ σῶμα φῇ.	Ἐκ	γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν τῷ σώματι
[9]	καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί·	(ἐκ	γὰρ τούτων ~μᾶλλον οἶμαι ἡμᾶς
[46]	(ἄλλο ὁτιοῦν πάσχειν ἢ ποιεῖν·	ἐκ	δὲ δὴ τοῦ λόγου ~τούτου
[45]	δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ δόξα,	~ἐκ	δὲ μνήμης καὶ δόξης λαβούσης
[12]	μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ	(ἐκ)	δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος; ~Πάνυ
[3]	ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι τὸ ~πλοῖον	ἐκ	Δήλου ἀφιγμένον εἴη. Παρηγγείλαμεν οὖν
[23]	καὶ ~γιγνομένῃ μηδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ	ἐκ	θανάτου καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι,
[59]	τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι	ἐκ	λαμπροτέρων καὶ καθαρωτέρων ἢ τούτων·
[15]	~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν ἔλαττον γίγνηται,	ἐκ	μείζονος ὄντος πρότερον (ὕστερον ~ἔλαττον
[17]	καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ γὰρ	ἐκ	μὲν τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα
[3]	λαμβάνειν καὶ τὸ ἕτερον, ὥσπερ	ἐκ	μιᾶς ~κορυφῆς ἡμμένω (δύ᾽ ὄντε.
[11]	ὦ Σώκρατες. ~(Οὐκοῦν ἀνάγκη, ἔφη,	ἐκ	πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε
[28]	δή, ἔφη, ὦ Κέβης, εἰ	ἐκ	πάντων τῶν εἰρημένων (τάδε ἡμῖν
[6]	καὶ οὐ δεῖ δὴ ἑαυτὸν	ἐκ	ταύτης ~λύειν οὐδ᾽ ἀποδιδράσκειν, μέγας
[7]	γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν ~τοὺς φρονιμωτάτους	ἐκ	ταύτης τῆς θεραπείας ἀπιόντας, ἐν
[27]	δ᾽ ὅς, συγχωρῆσαι, ὦ Σώκρατες,	ἐκ	ταύτης τῆς μεθόδου, ~καὶ ὁ
[58]	ἑωρακὼς ~εἴη, ἐκδὺς καὶ ἀνακύψας	ἐκ	τῆς θαλάττης εἰς τὸν ἐνθάδε
[58]	ἂν> ἀνακύψαντα, ὥσπερ ἐνθάδε οἱ	ἐκ	τῆς ~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι
[59]	Ἐκεῖ δὲ πᾶσαν τὴν γῆν	ἐκ	τοιούτων ~εἶναι, καὶ πολὺ ἔτι
[39]	ἢ λόγους μισήσας. ~Γίγνεται δὲ	ἐκ	τοῦ αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε
[15]	μηδαμόθεν ~ἄλλοθεν αὐτὸ γίγνεσθαι ἢ	ἐκ	τοῦ αὐτῷ ἐναντίου. Οἷον ὅταν
[3]	γὰρ προτεραίᾳ (ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν	ἐκ	τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας, ἐπυθόμεθα ὅτι
[16]	καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι καὶ	(ἐκ	τοῦ ἐγρηγορέναι τὸ καθεύδειν, καὶ
[51]	ἐναντίον τῶν νυνὶ ~λεγομένων ὡμολογεῖτο,	ἐκ	τοῦ ἐλάττονος τὸ μεῖζον γίγνεσθαι
[51]	τότε. τότε μὲν γὰρ ἐλέγετο	ἐκ	τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ ἐναντίον
[17]	εὐθεῖά τις εἴη ἡ γένεσις	ἐκ	τοῦ ἑτέρου μόνον ~εἰς τὸ
[19]	~δυνατὸν εἶναι ἐννοῆσαι ἀλλ᾽ ἢ	ἐκ	τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι ἢ
[16]	~καθεύδειν, τὸ δὲ ἐγρηγορέναι, καὶ	ἐκ	τοῦ καθεύδειν τὸ ἐγρηγορέναι ~γίγνεσθαι
[17]	δ᾽ ἀνεγείρεσθαι μὴ ἀνταποδιδοίη γιγνόμενον	ἐκ	τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι τελευτῶντα
[51]	ἐλάττονος τὸ μεῖζον γίγνεσθαι καὶ	ἐκ	τοῦ ~μείζονος τὸ ἔλαττον, καὶ
[39]	Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται	ἐκ	τοῦ σφόδρα τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ
[24]	ἀληθῶς ὁ ἄνεμος ~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν	ἐκ	τοῦ σώματος διαφυσᾷ (καὶ διασκεδάννυσιν,
[12]	αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ (ἐκ) δεσμῶν	ἐκ	τοῦ σώματος; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[12]	ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ ~αὑτὴν πανταχόθεν	ἐκ	τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ
[16]	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,	ἐκ	τοῦ τεθνεῶτος; ~Ἀναγκαῖον, ἔφη, ὁμολογεῖν
[23]	τὸ γίγνεσθαι πᾶν τὸ ζῶν	ἐκ	τοῦ τεθνεῶτος. Εἰ γὰρ ἔστιν
[42]	γὰρ ἔκ γε τῶν προειρημένων;	~Ἐκ	τούτου ἄρα τοῦ λόγου ἡμῖν
[11]	δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ· καὶ	~ἐκ	τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι
[60]	τε πάντες οἱ ποταμοὶ καὶ	ἐκ	~τούτου πάλιν ἐκρέουσιν· γίγνονται δὲ
[33]	καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ	ἐκ	τούτων ἄμοιρος εἶναι τῆς τοῦ
[19]	φαίνεται, ὦ Σώκρατες. ~ἀλλὰ μὴν	ἐκ	τούτων γ᾽ ἔφη, τῶν ἴσων,
[45]	~ἀκούειν καὶ ὁρᾶν καὶ ὀσφραίνεσθαι,	ἐκ	τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ
[19]	ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες ἴσα,	ἐκ	τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον ὂν
[25]	πότερον (ἡ) ψυχή ἐστιν, καὶ	ἐκ	τούτων θαρρεῖν ~ἢ δεδιέναι ὑπὲρ
[33]	τῶν ἄλλων αἰσθήσεων, πείθουσα δὲ	ἐκ	~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν, ὅσον μὴ
[49]	συγχωρεῖς εἶναι ταῦτα, ἐλπίζω σοι	ἐκ	τούτων τὴν αἰτίαν ~ἐπιδείξειν καὶ
[19]	ὅτι ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν ~τὰ	ἐκ	τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε ἀνοίσειν,
[22]	οὐσία, καὶ ἐπὶ ταύτην τὰ	ἐκ	τῶν ~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν
[59]	γύψου ἢ χιόνος λευκοτέραν, καὶ	ἐκ	τῶν ἄλλων χρωμάτων ~συγκειμένην ὡσαύτως,
[15]	τοῦθ᾽ οὕτως ἔχει, πάλιν ~γίγνεσθαι	ἐκ	τῶν ἀποθανόντων τοὺς ζῶντας, ἄλλο
[51]	εἶναι ἡ γένεσις τοῖς ἐναντίοις,	ἐκ	τῶν ~ἐναντίων; Νῦν δέ μοι
[15]	γίγνεται πάντα, οὐκ ἄλλοθεν ἢ	~ἐκ	τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία, ὅσοις
[16]	~οὐδὲν ἧττον ἢ τοὺς τεθνεῶτας	ἐκ	τῶν ζώντων, τούτου δὲ ὄντος
[41]	πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ	ἐκ	τῶν κατὰ τὸ σῶμα ἐντεταμένων
[54]	ἔλεγον ἀπόκρισιν, τὴν ~ἀσφαλῆ ἐκείνην,	ἐκ	τῶν νῦν λεγομένων ἄλλην ὁρῶν
[27]	καὶ ἐκ τῶν πρόσθεν καὶ	ἐκ	(τῶν νῦν ~λεγομένων ψυχὴ ὁμοιότερον
[54]	ᾧ ἂν θερμότης, ἀλλὰ κομψοτέραν	ἐκ	~τῶν νῦν, ὅτι ᾧ ἂν
[41]	ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην	ἐκ	τῶν οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ
[55]	~ἀπόλλυσθαι· θάνατον μὲν γὰρ δὴ	ἐκ	τῶν προειρημένων οὐ δέξεται οὐδ᾽
[19]	ἔστιν δὲ αὐτοῦ φαυλότερα. ~Ἀνάγκη	ἐκ	τῶν προειρημένων, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν
[27]	σοι δοκεῖ τῷ εἴδει καὶ	ἐκ	τῶν πρόσθεν καὶ ἐκ (τῶν
[54]	οὐ μή ποτε δέξηται, ὡς	ἐκ	~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα
[45]	ἐσθίειν καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν γὰρ	ἐκ	τῶν σιτίων ταῖς μὲν σαρξὶ
[16]	ὅς, εἴπερ ἔστι τὸ ἀναβιώσκεσθαι,	ἐκ	τῶν (τεθνεώτων ἂν ~εἴη γένεσις
[16]	ἔφη, ὁμολογεῖν ὅτι τὸ ζῶν.	~Ἐκ	τῶν τεθνεώτων ἄρα, ὦ Κέβης,
[16]	ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας	ἐκ	τῶν τεθνεώτων γεγονέναι ~οὐδὲν ἧττον
[15]	~ἄλλοθεν γίγνονται οἱ ζῶντες ἢ	ἐκ	τῶν τεθνεώτων· εἰ δὲ μὴ
[15]	γε δεῦρο ~ἀφικνοῦνται καὶ γίγνονται	ἐκ	τῶν τεθνεώτων· καὶ εἰ τοῦθ᾽
[17]	ὄντι καὶ τὸ ~ἀναβιώσκεσθαι καὶ	ἐκ	τῶν τεθνεώτων τοὺς ζῶντας γίγνεσθαι
[16]	~Δοκεῖ μοι, ἔφη, ὦ Σώκρατες,	ἐκ	τῶν ὡμολογημένων ἀναγκαῖον οὕτως ἔχειν.
[12]	τεθνάναι ἥκιστα αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν.	ἐκ	τῶνδε δὲ ~σκόπει. Εἰ γὰρ
[19]	ὁ λόγος. ~Ἀλλὰ μὲν δὴ	ἔκ	γε τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι
[56]	αὐτὸς ἔχω ἔτι ὅπῃ ἀπιστῶ	ἔκ	γε τῶν ~λεγομένων· ὑπὸ μέντοι
[42]	παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ	ἔκ	γε τῶν προειρημένων; ~Ἐκ τούτου
[19]	τοῦ ἰδεῖν ἢ ἅψασθαι ἢ	ἔκ	τινος ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν
[8]	ἀμείνους τῶν ἐνθάδε, ἠδίκουν ἂν	οὐκ	~ἀγανακτῶν τῷ θανάτῳ· νῦν δὲ
[57]	φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί τε καὶ	οὐκ	ἀγνοεῖ τὰ παρόντα· ἡ δ᾽
[5]	ἕπεσθαι; ~Τί δέ, ὦ Κέβης;	οὐκ	ἀκηκόατε σύ τε καὶ Σιμμίας
[48]	ἃ δ᾽ ἂν μή, ὡς	~οὐκ	ἀληθῆ. βούλομαι δέ σοι σαφέστερον
[18]	λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις	~οὐκ	ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει
[49]	εὐήθως ἔχω παρ᾽ ἐμαυτῷ, ὅτι	οὐκ	ἄλλο τι ποιεῖ αὐτὸ ~καλὸν
[15]	(ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται πάντα,	οὐκ	ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων
[13]	εἰσὶν κατὰ τὴν ἐμὴν δόξαν	οὐκ	ἄλλοι ἢ οἱ πεφιλοσοφηκότες ὀρθῶς.
[63]	τε καὶ κοσμήσας τὴν ψυχὴν	οὐκ	ἀλλοτρίῳ ἀλλὰ τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ,
[6]	γ᾽ ἔφη. ~Ἴσως τοίνυν ταύτῃ	οὐκ	ἄλογον μὴ πρότερον αὑτὸν ἀποκτεινύναι
[47]	ἐκεῖνο ἄνευ οὗ τὸ αἴτιον	οὐκ	ἄν ποτ᾽ εἴη αἴτιον· ὃ
[51]	μοι δοκεῖ λέγεσθαι ὅτι τοῦτο	οὐκ	ἄν ποτε γένοιτο. ~Καὶ ὁ
[51]	αὐτὸ τὸ ἐναντίον ἑαυτῷ ἐναντίον	οὐκ	ἄν ποτε ~γένοιτο, οὔτε τὸ
[49]	ἄλλῳ, καὶ τούτου ἐχόμενος (ἡγοῦμαι	~οὐκ	ἄν ποτε πεσεῖν, ἀλλ᾽ ἀσφαλὲς
[51]	τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα	οὐκ	ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι γένεσιν
[46]	κοινὸν πᾶσιν ~ἐπεκδιηγήσεσθαι ἀγαθόν· καὶ	οὐκ	ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας,
[55]	ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ ταῦτα λέγοντι	οὐκ	ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι οὐκ
[44]	τοῦ σοῦ ~λόγου. ταὐτὰ δὴ	οὐκ	ἂν θαυμάσαιμι καὶ τὸν τοῦ
[7]	(εἶναι ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου, καὶ	οὐκ	ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ
[34]	ἂν ψυχὴ ἀνδρὸς φιλοσόφου, καὶ	οὐκ	ἂν ~οἰηθείη τὴν μὲν φιλοσοφίαν
[18]	~ἐπιστήμη ἐνοῦσα καὶ ὀρθὸς λόγος,	οὐκ	ἂν οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο
[47]	νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω	οὐκ	ἂν οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν
[8]	~ἀφίξεσθαι ἀγαθούς καὶ τοῦτο μὲν	οὐκ	ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι
[49]	ὁ Κέβης, ὡς διδόντος σοι	οὐκ	ἂν φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή,
[49]	τινι μέγαν τινὰ ~εἶναι· ἢ	οὐκ	ἂν φοβοῖο ταῦτα; ~Καὶ ὁ
[49]	τι ~ἱκανὸν ἔλθοις, ἅμα δὲ	οὐκ	ἂν φύροιο ὥσπερ οἱ ἀντιλογικοὶ
[19]	ὁμοίων ἀναμιμνῄσκηταί τίς τι, ἆρ᾽	οὐκ	ἀναγκαῖον ~τόδε προσπάσχειν, ἐννοεῖν εἴτε
[23]	καὶ τοῦ τεθνάναι γίγνεσθαι, ~πῶς	οὐκ	ἀνάγκη αὐτὴν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνῃ
[37]	εἰς τόδε τὸ εἶδος ἐλθεῖν,	οὐκ	ἀνατίθεμαι μὴ οὐχὶ ~πάνυ χαριέντως
[37]	οὐδενὶ προσήκει θάνατον ~θαρροῦντι μὴ	οὐκ	ἀνοήτως θαρρεῖν, ὃς ἂν μὴ
[16]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ποιήσομεν;	Οὐκ	ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν, ~ἀλλὰ
[55]	οὐκ ~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον	οὐκ	ἀνώλεθρόν ἐστιν· ἐπεὶ εἰ τοῦτο
[9]	τῶν ~τοιούτων μηδὲ μετέχει αὐτῶν	οὐκ	ἄξιον εἶναι ζῆν, ἀλλ᾽ ἐγγύς
[37]	τις ὑμῶν εὐπορώτερος ἐμοῦ, τί	οὐκ	~ἀπεκρίνατο; Καὶ γὰρ οὐ φαύλως
[41]	ἔφη, πάντας τοὺς ἔμπροσθε λόγους	οὐκ	ἀποδέχεσθε, ἢ τοὺς ~μέν, τοὺς
[35]	(ἀπορῶ, καὶ αὖ ὅδε, ~ᾗ	οὐκ	ἀποδέχεται τὰ εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ
[45]	τὴν αἰτίαν ~εἰδέναι, ὅς γε	οὐκ	ἀποδέχομαι ἐμαυτοῦ οὐδὲ ὡς ἐπειδὰν
[49]	ἔχοιτο, χαίρειν ἐῴης ἂν καὶ	οὐκ	ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽
[55]	οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι ὅτι	οὐκ	~ἀπόλλυται· τὸ γὰρ ἀνάρτιον οὐκ
[37]	ὑφηνάμενος ὅτι ἐστὶ σῶν καὶ	οὐκ	ἀπόλωλεν, ~καὶ εἴ τις (ἀπιστοίη
[37]	λέγοι τοῦτον τὸν λόγον, ὅτι	~οὐκ	ἀπόλωλεν ὁ ἄνθρωπος ἀλλ᾽ ἔστι
[37]	ἐστιν, ἐπειδὴ τό γε ~ὀλιγοχρονιώτερον	οὐκ	ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ
[13]	ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι	οὐκ	ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος ~ἀλλά τις
[21]	ἀξίως οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι.	~(Οὐκ	ἄρα δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε,
[42]	ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη.	~Οὐκ	ἄρα ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν
[52]	δυὰς τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν.	~Οὐκ	ἄρα μόνον τὰ εἴδη τὰ
[43]	Δία, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ.	~Οὐκ	ἄρα, ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ
[52]	χιόνα καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽	οὐκ	ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν τι πυρὸς
[43]	~ψυχὴν ἄλλως τε καὶ φρόνιμον;	~Οὐκ	ἔγωγε. ~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ
[3]	βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ	οὐκ	ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς ταὐτὸν αὐτοῖς
[50]	τὸ σμικρὸν τὸ ἐν ἡμῖν	οὐκ	ἐθέλει ποτὲ μέγα γίγνεσθαι ~οὐδὲ
[50]	δὲ καὶ δεξάμενον τὴν σμικρότητα	οὐκ	ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ ὅπερ
[32]	κατὰ ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς	οὐκ	εἰδόσιν ὅπῃ ~ἔρχονται, αὐτοὶ δὲ
[35]	ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ ὅτι νῦν	οὐκ	εἶπον ἅ μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ
[2]	τῶν ἐπιτηδείων τῷ ἀνδρί; Ἢ	οὐκ	~εἴων οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽
[52]	ἄλλο τι ὃ ἔστι ~μὲν	οὐκ	ἐκεῖνο, ἔχει δὲ τὴν ἐκείνου
[4]	αὐτῷ, ὦ Κέβης, τἀληθῆ, ὅτι	οὐκ	ἐκείνῳ βουλόμενος οὐδὲ ~τοῖς ποιήμασιν
[65]	καὶ νῦν εὖ οἶδ᾽ ὅτι	οὐκ	ἐμοὶ χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς
[51]	οὐ σαφῶς μέμνημαι ~Πρὸς θεῶν,	οὐκ	ἐν τοῖς πρόσθεν ἡμῖν λόγοις
[10]	αὐτοῦ. ~(Ἀληθῆ λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν	οὐκ	ἐν τῷ λογίζεσθαι εἴπερ που
[53]	~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα	οὐκ	ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως οὐ
[16]	οὕτω περὶ ζωῆς καὶ θανάτου.	Οὐκ	ἐναντίον μὲν ~φῂς τῷ ζῆν
[22]	ἀπιστεῖν τοῖς λόγοις. Ἀλλ᾽ οἶμαι	οὐκ	ἐνδεῶς τοῦτο πεπεῖσθαι ~αὐτόν, ὅτι
[15]	δέ; Ἄν τι χεῖρον γίγνηται,	οὐκ	ἐξ ἀμείνονος, καὶ ἂν δικαιότερον,
[19]	λαβόντες αὐτοῦ τὴν ἐπιστήμην; ἆρ᾽	οὐκ	ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ
[17]	οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ ταῦτα	οὐκ	ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι τῷ
[58]	Σιμμία, τῷ μήκει τοῦ λόγου	οὐκ	~ἐξαρκεῖν. Τὴν μέντοι ἰδέαν τῆς
[48]	οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον (τινὰ	οὐκ	ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ συγχωρῶ
[35]	καὶ δὴ καὶ νῦν ἔγωγε	οὐκ	~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ
[54]	ἂν σώματι τί ἐγγένηται νοσήσει,	οὐκ	~ἐρῶ ὅτι ᾧ ἂν νόσος,
[54]	ἀριθμῷ τί ἐγγένηται ~περιττὸς ἔσται,	οὐκ	ἐρῶ ᾧ ἂν περιττότης, ἀλλ᾽
[55]	~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ τρία	οὐκ	ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ γ᾽
[24]	χρημάτων φειδομένους μήτε πόνων, ὡς	οὐκ	ἔστιν εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον
[39]	ὥσπερ οἱ μισάνθρωποι γιγνόμενοι· ~ὡς	οὐκ	ἔστιν, ἔφη, ὅτι ἄν τις
[25]	τῶν δὲ κατὰ ταὐτὰ ἐχόντων	οὐκ	ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽ ἂν ἄλλῳ
[29]	~διαλύεσθαι καὶ διαπίπτειν καὶ διαπνεῖσθαι,	οὐκ	εὐθὺς τούτων οὐδὲν ~πέπονθεν, ἀλλ᾽
[49]	~γενέσθαι ἢ διασχισθέντος τὴν σχίσιν	οὐκ	εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ μέγα
[66]	ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽	οὐκ	ἔφη. Καὶ ~μετὰ τοῦτο αὖθις
[7]	εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί,	οὐκ	ἔχει λόγον· οὐ γάρ ~που
[60]	πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα	οὐκ	ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ ὑγρὸν
[42]	ἀνάρμοστον αὐτήν τε εἶναι καὶ	οὐκ	~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην; ~Οὐκ
[49]	ἂν μετάσχῃ, καὶ ἐν τούτοις	οὐκ	ἔχεις ἄλλην τινὰ αἰτίαν ~τοῦ
[28]	Κέβης, ᾗ οὐχ οὕτως ἔχει;	~Οὐκ	ἔχομεν. ~Τί οὖν; Τούτων οὕτως
[42]	οὐκ ~ἔχειν ἐν αὑτῇ ἄλλην;	~Οὐκ	ἔχω ἔγωγ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας,
[21]	ὧν πρότερον ἐπιστήμην εἰληφότες ἦμεν;	~Οὐκ	ἔχω, ὦ Σώκρατες, ἐν τῷ
[10]	τοῦ σώματος, ὡς ταράττοντος καὶ	~οὐκ	ἐῶντος τὴν ψυχὴν κτήσασθαι ἀλήθειάν
[4]	ἀλλ᾽ οὐ λόγους, ~καὶ αὐτὸς	οὐκ	ἦ μυθολογικός, διὰ ταῦτα δὴ
[39]	ὑγιὲς εἶναι τὸ ~παράπαν. Ἢ	οὐκ	ᾔσθησαι σύ πω τοῦτο γιγνόμενον;
[45]	ἓν ἄρα ~ἑκάτερον ἦν καὶ	οὐκ	ἤστην τότε δύο, ἐπεὶ δ᾽
[37]	μοι δοκεῖ τῇδε. Ὡς μὲν	οὐκ	~ἰσχυρότερον καὶ πολυχρονιώτερον ψυχὴ σώματος,
[56]	εὖ ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς	οὐκ	οἶδα εἰς ὅντινά τις ἄλλον
[31]	τοιούτων θηρίων ~εἰκὸς ἐνδύεσθαι. ἢ	οὐκ	οἴει; ~Πάνυ μὲν οὖν εἰκὸς
[33]	~ἀιδές. Ταύτῃ οὖν τῇ λύσει	οὐκ	οἰομένη δεῖν ἐναντιοῦσθαι ἡ τοῦ
[49]	Καὶ μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι	οὐκ	οἶσθα ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον
[14]	λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ ἴσως	οὐκ	ὀλίγης παραμυθίας δεῖται καὶ πίστεως,
[52]	οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα	οὐκ	ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ
[53]	νῦν ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ	οὐκ	οὖσα ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον
[39]	ἐνίοτε μὲν ὤν, ἐνίοτε δ᾽	οὐκ	ὤν, καὶ αὖθις ~ἕτερος καὶ
[52]	ἕτερος αὖ στίχος τοῦ ἀριθμοῦ	οὐκ	~ὢν ὅπερ τὸ ἄρτιον ὅμως
[52]	ἥμισυς τοῦ ἀριθμοῦ ~ἅπας, ὥστε	(οὐκ	ὢν ὅπερ τὸ περιττὸν ἀεὶ
[9]	ᾖ ὁ θάνατος ἢ τοῦτο;	~Οὔκ,	ἀλλὰ τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή,
[38]	ἦν δ᾽ ἐγώ, ὦ Σώκρατες.	~Οὔκ,	ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ. ~Ἀλλὰ
[52]	συγχωρεῖς ἢ οὔ; ~Πῶς γὰρ	οὔκ;	ἔφη. ~Ὃ τοίνυν, ἔφη, βούλομαι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 9/06/2005