Chapitre
[22]	ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος εἴη;	ἆ-	Ἆρ᾽ ~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση
[58]	γέ μοι δοκεῖ εἶναι ~διηγήσασθαι	ἅ	γ᾽ ἐστίν· ὡς μέντοι ἀληθῆ,
[35]	χρόνῳ ὅτι νῦν οὐκ εἶπον	ἅ	μοι δοκεῖ. Ἐμοὶ γάρ, ὦ
[21]	πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα	ἅ	ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε λαβοῦσαι
[42]	οὐδέ τι πάσχειν ἄλλο παρ᾽	ἃ	ἂν ἐκεῖνα ἢ ~ποιῇ ἢ
[53]	ἐλέγομεν. Οἶσθα γὰρ δήπου ὅτι	ἃ	ἂν ἡ τῶν τριῶν ἰδέα
[40]	ᾖ οὐ φροντίζουσιν, ὅπως δὲ	ἃ	αὐτοὶ ἔθεντο ταῦτα δόξει τοῖς
[48]	περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων (ὄντων)	ἃ	δ᾽ ἂν μή, ὡς ~οὐκ
[41]	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,	ἃ	δεῖ ἡμᾶς ἐπισκοπεῖσθαι; ~(Συνωμολογείτην δὴ
[62]	πορευθέντες ἐπὶ τὸν Ἀχέροντα, ἀναβάντες	ἃ	δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά ἐστιν, ἐπὶ
[66]	τὴν ἐνθένδε ἐκεῖσε εὐτυχῆ γενέσθαι·	ἃ	δὴ καὶ ἐγὼ εὔχομαί τε
[57]	τῆς παιδείας τε καὶ τροφῆς,	ἃ	~δὴ καὶ μέγιστα λέγεται ὠφελεῖν
[30]	καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη, περὶ	ἃ	δὴ καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν
[35]	καὶ ~χελιδὼν καὶ ὁ ἔποψ,	ἃ	δή φασι διὰ λύπην θρηνοῦντα
[40]	οὐ γὰρ ὅπως τοῖς παροῦσιν	ἃ	ἐγὼ λέγω δόξει ἀληθῆ ~εἶναι
[49]	καὶ μέγα καὶ τἆλλα πάντα·	ἃ	εἴ ~μοι δίδως τε καὶ
[41]	ἰτέον, ἔφη. Πρῶτόν με ὑπομνήσατε	ἃ	ἐλέγετε, ἐὰν μὴ φαίνωμαι ~μεμνημένος.
[65]	ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ	ἃ	ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ τε καὶ
[22]	ὦ Σιμμία; Εἰ μὲν ἔστιν	ἃ	θρυλοῦμεν ἀεί, ~καλόν τέ τι
[59]	ἅλμης ὑπὸ τῶν δεῦρο ~συνερρυηκότων,	ἃ	καὶ λίθοις καὶ γῇ καὶ
[45]	σοι ἐρῶ ἱκανόν· ἐγὼ γὰρ	ἃ	καὶ ~πρότερον σαφῶς ἠπιστάμην, ὥς
[44]	ἄττα ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης,	ἃ	λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω,
[40]	εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ ὄντα	ἃ	λέγω, καλῶς δὴ ἔχει τὸ
[44]	~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι δὲ ταῦτα	ἃ	λέγω. ~Ὁ οὖν Σωκράτης συχνὸν
[48]	βούλομαι δέ σοι σαφέστερον εἰπεῖν	ἃ	λέγω· Οἶμαι γάρ σε νῦν
[37]	ἔχει· ~σκόπει γὰρ καὶ σὺ	ἃ	λέγω. Πᾶς (γὰρ) ἂν ὑπολάβοι
[48]	ὃν ἂν κρίνω ~ἐρρωμενέστατον εἶναι,	ἃ	μὲν ἄν μοι δοκῇ τούτῳ
[5]	ἐξ ἀκοῆς περὶ αὐτῶν λέγω·	ἃ	μὲν οὖν τυγχάνω ἀκηκοὼς ~φθόνος
[18]	~ἐν προτέρῳ τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι	ἃ	νῦν ἀναμιμνῃσκόμεθα. Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον,
[53]	ὦ Κέβης, τάδε εἴη ἄν,	ἃ	ὅτι ἂν κατάσχῃ μὴ μόνον
[60]	τὸ ~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ	ἃ	παντάπασιν κύκλῳ περιελθόντα, ἢ ἅπαξ
[46]	ἕκαστον καὶ ποιεῖν καὶ ~πάσχειν	ἃ	πάσχει. Οὐ γὰρ ἄν ποτε
[47]	ὡς μέντοι διὰ ταῦτα ποιῶ	ἃ	ποιῶ, καὶ ταῦτα νῷ πράττων,
[45]	ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα	ἃ	πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι, περὶ
[58]	δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα	ἃ	σὲ πείθει· ἡδέως οὖν ἂν
[14]	ὦ (Σώκρατες, ὡς ἀληθῆ ἐστιν	ἃ	σὺ λέγεις· ~ἀλλὰ τοῦτο δὴ
[22]	καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα πάντα	ἃ	σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ ~ἔμοιγε
[58]	ἰδέας καὶ τὰ μεγέθη, εἰς	ἃ	~συνερρυηκέναι τό τε ὕδωρ καὶ
[57]	ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην,	ἃ	τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν
[18]	~τις τοῦτο πάθῃ περὶ ἐκεῖνα	ἃ	ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ μὴ
[49]	οὐκ εὐλαβοῖο ἂν λέγειν; Καὶ	μέγα	ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ οἶσθα
[50]	ἐν ἡμῖν οὐκ ἐθέλει ποτὲ	μέγα	γίγνεσθαι ~οὐδὲ εἶναι, οὐδ᾽ ἄλλο
[50]	τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν ἅμα	μέγα	καὶ σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ καὶ
[49]	καθ᾽ αὑτὸ καὶ ἀγαθὸν καὶ	μέγα	καὶ τἆλλα πάντα· ἃ εἴ
[44]	~Ὠγαθέ, ἔφη ὁ Σωκράτης, μὴ	μέγα	λέγε, μή τις ἡμῖν βασκανία
[50]	εἰμι· ἐκεῖνο δὲ οὐ τετόλμηκεν	μέγα	ὂν σμικρὸν ~εἶναι· ὡς δ᾽
[58]	ὁ Σιμμίας. ~Ἔτι τοίνυν, ἔφη,	πάμμεγά	τι εἶναι αὐτό, καὶ ἡμᾶς
[39]	ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων σπάνια καὶ	ὀλίγα,	τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ
[57]	ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν	ἔργα	~τυγχάνει ὄντα, ταύτην μὲν ἅπας
[61]	ἣν ~ποιεῖ ὁ ποταμὸς ἐμβάλλων,	Στύγα·	ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν ἐνταῦθα καὶ
[62]	γένωνται κατὰ τὴν λίμνην τὴν	Ἀχερουσιάδα,	ἐνταῦθα ~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν,
[61]	εἰς τὴν λίμνην ἀφικνεῖται τὴν	~Ἀχερουσιάδα,	οὗ αἱ τῶν τετελευτηκότων ψυχαὶ
[4]	ὅταν με αὖθις ἐρωτᾷ εὖ	οἶδα	γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται εἰπὲ τί
[56]	ἔχει ~μὴ κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ	οἶδα	εἰς ὅντινά τις ἄλλον καιρὸν
[65]	οὔπω δεδυκέναι. Καὶ ἅμα ἐγὼ	οἶδα	καὶ ἄλλους πάνυ ὀψὲ ~πίνοντας,
[41]	εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις ~λόγοις	σύνοιδα	οὖσιν ἀλαζόσιν, καὶ ἄν τις
[12]	λαβὼν σφόδρα τὴν αὐτὴν ταύτην	ἐλπίδα,	μηδαμοῦ ἄλλοθι ~ἐντεύξεσθαι αὐτῇ (ἀξίως
[66]	κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν	πόδα	ἤρετο εἰ αἰσθάνοιτο, (ὁ δ᾽
[8]	ἀλλά μοι πάλαι πράγματα παρέχει.	~Ἔα	αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽ ὑμῖν δὴ
[8]	τοιοῦτον ποιοῦντας. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,	ἔα,	ἔφη, χαίρειν αὐτόν· ἀλλὰ μόνον
[53]	τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ ἐναντία	ἰδέα	ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ ἂν
[53]	ἃ ἂν ἡ τῶν τριῶν	ἰδέα	~κατάσχῃ, ἀνάγκη αὐτοῖς οὐ μόνον
[53]	τρία ἄρα ἡ τοῦ ἀρτίου	ἰδέα	οὐδέποτε ἥξει. ~Οὐ δῆτα. ~Ἄμοιρα
[44]	μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς	ἵλεά	~πως, ὡς ἔοικε, μετρίως γέγονεν·
[33]	ἀφικέσθαι, ἀλλὰ ἀεὶ τοῦ σώματος	~ἀναπλέα	ἐξιέναι, ὥστε ταχὺ πάλιν πίπτειν
[59]	αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ ἀέρος	~ἔκπλεα	(ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι
[47]	καὶ τὰ μὲν ὀστᾶ ἐστιν	στερεὰ	καὶ ~διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ᾽
[43]	Ὀδυσσείᾳ πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν	Ὀδυσσέα·	~στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἠνίπαπε
[52]	τῷ τε αὑτῆς ὀνόματι ἀεὶ	~προσαγορευτέα	εἶναι καὶ τῷ τοῦ περιττοῦ,
[35]	καὶ προειδότες τὰ ἐν Ἅιδου	ἀγαθὰ	ᾄδουσι ~καὶ τέρπονται ἐκείνην τὴν
[8]	εὔελπις εἶναι ἐκεῖ μέγιστα ~οἴσεσθαι	ἀγαθὰ	ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς ἂν οὖν
[19]	Σιμμίας, θαυμαστῶς γε. ~Ἦ καὶ	ἐπιστάμεθα	αὐτὸ ὃ ἔστιν; ~Πάνυ γε,
[20]	ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ	ἐπιστάμεθα	διὰ βίου ~πάντες, ἢ ὕστερον,
[20]	πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες ἐγενόμεθα,	~ἠπιστάμεθα	καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ εὐθὺς
[15]	οὖν ἔστι τις λόγος ~οὗ	μεμνήμεθα,	ὡς εἰσὶν ἐνθένδε ἀφικόμεναι ἐκεῖ,
[2]	οἱ παρόντες σχεδόν τι οὕτω	διεκείμεθα,	τοτὲ μὲν ~γελῶντες, ἐνίοτε δὲ
[11]	πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ χρήματα	~(ἀναγκαζόμεθα	κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα, δουλεύοντες
[20]	ὅπερ λέγω, περὶ ἁπάντων οἷς	~ἐπισφραγιζόμεθα	τὸ αὐτὸ ὃ ἔστι καὶ
[3]	ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου ἑσπέρας,	ἐπυθόμεθα	ὅτι τὸ ~πλοῖον ἐκ Δήλου
[5]	τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν τινὰ αὐτὴν	οἰόμεθα	εἶναι· τί γὰρ ἄν τις
[66]	ἔφη, ὦ Σώκρατες, τρίβομεν ὅσον	οἰόμεθα	μέτριον εἶναι πιεῖν. ~(Μανθάνω, ἦ
[18]	τινὶ χρόνῳ μεμαθηκέναι ἃ νῦν	ἀναμιμνῃσκόμεθα.	Τοῦτο δὲ ~(ἀδύνατον, εἰ μὴ
[21]	γὰρ δὴ ~ἔχοντές γε αὐτὰς	γιγνόμεθα,	ὡς ἄρτι ὡμολογήσαμεν ἢ ἐν
[20]	αὐτὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι ἔχοντες	ἐγενόμεθα,	~ἠπιστάμεθα καὶ πρὶν γενέσθαι καὶ
[44]	Κάδμου, ἔφη, ὦ Κέβης, πῶς	~ἱλασόμεθα	καὶ τίνι λόγῳ; ~Σύ μοι
[11]	τὸ ~εἰκὸς μετὰ τοιούτων τε	ἐσόμεθα	καὶ γνωσόμεθα δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν
[11]	ζῶμεν, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐγγυτάτω	~ἐσόμεθα	τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι μάλιστα
[64]	πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν τοίνυν	προθυμησόμεθα,	ἔφη, οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ
[13]	ἠνύσαμεν, ~ἐκεῖσε ἐλθόντες τὸ σαφὲς	εἰσόμεθα,	ἂν θεὸς ἐθέλῃ, ὀλίγον ὕστερον,
[11]	μετὰ τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ	γνωσόμεθα	δι᾽ ἡμῶν (αὐτῶν πᾶν τὸ
[55]	καὶ τῶν ἄλλων οὕτως ἂν	~διεμαχόμεθα.	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.
[55]	τοῦτο ὡμολόγητο ~ἡμῖν, ῥᾳδίως ἂν	διεμαχόμεθα	ὅτι ἐπελθόντος τοῦ ἀρτίου τὸ
[24]	Σώκρατες, τῶν τοιούτων ἀγαθὸν ἐπῳδὸν	ληψόμεθα,	~ἐπειδὴ σύ, ἔφη, ἡμᾶς ἀπολείπεις;
[20]	μέν γε λαβόντες ἑκάστοτε μὴ	ἐπιλελήσμεθα,	εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ
[9]	ἡμᾶς ~αὐτούς, χαίρειν εἰπόντες ἐκείνοις·	ἡγούμεθά	τι τὸν θάνατον εἶναι; ~Πάνυ
[65]	Ἀλλ᾽ ἄγε δή, ὦ Κρίτων,	~πειθώμεθα	αὐτῷ, καὶ ἐνεγκάτω τις τὸ
[11]	ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη, μηδὲ	ἀναπιμπλώμεθα	τῆς τούτου ~φύσεως, ἀλλὰ καθαρεύωμεν
[39]	ποῖον; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~(Μὴ	γενώμεθα,	ἦ δ᾽ ὅς, μισόλογοι, ὥσπερ
[38]	ὁ λόγος ~τελευτήσῃ καὶ μὴ	δυνώμεθα	αὐτὸν ἀναβιώσασθαι. (Καὶ ἔγωγ᾽ ἄν,
[11]	σχολὴ γένηται ἀπ᾽ αὐτοῦ καὶ	~τραπώμεθα	πρὸς τὸ σκοπεῖν τι, ἐν
[44]	ἡμεῖς ~δὲ Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες	πειρώμεθα	εἰ ἄρα τι λέγεις. Ἔστι
[15]	πάντα οὕτω, κἂν εἰ μὴ	χρώμεθα	τοῖς ὀνόμασιν ἐνιαχοῦ, ~ἀλλ᾽ ἔργῳ
[11]	τοιούτου κακοῦ, οὐ μή ποτε	κτησώμεθα	ἱκανῶς οὗ ~ἐπιθυμοῦμεν· φαμὲν δὲ
[53]	ὅς, ἐὰν οἷοί τ᾽ ὦμεν,	ὁρισώμεθα	ὁποῖα ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ γε.
[37]	τῷ λόγῳ, ἵνα χρόνου ἐγγενομένου	βουλευσώμεθα	τί ἐροῦμεν, ἔπειτα ~(δὲ) ἀκούσαντας
[15]	μυρία οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο οὖν	σκεψώμεθα,	ἆρα ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι
[15]	Εἰ οὖν δοκεῖ, χρὴ διασκοπεῖσθαι.	~Σκεψώμεθα	δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽
[8]	ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα τόνδε	σκεψώμεθα	τί ἐστιν ὃ ~βούλεσθαί μοι
[49]	μέγα ἂν ~βοῴης ὅτι οὐκ	οἶσθα	ἄλλως πως ἕκαστον γιγνόμενον ἢ
[65]	αἰτίους, ~ἀλλὰ ἐκείνοις. Νῦν οὖν,	οἶσθα	γὰρ ἃ ἦλθον (ἀγγέλλων, χαῖρέ
[53]	~Πῶς λέγεις; ~Ὥσπερ ἄρτι ἐλέγομεν.	Οἶσθα	γὰρ δήπου ὅτι ἃ ἂν
[2]	δὲ ἡμῶν καὶ διαφερόντως, Ἀπολλόδωρος	~(οἶσθα	γάρ που τὸν ἄνδρα καὶ
[13]	ἄτοπος. ~Πῶς δή, ὦ Σώκρατες;	~Οἶσθα,	ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι τὸν
[18]	λύρας. ~Πῶς γὰρ οὔ; ~Οὐκοῦν	οἶσθα	ὅτι οἱ ἐρασταί, ὅταν ἴδωσιν
[62]	κατὰ τὴν λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα,	ἐνταῦθα	~βοῶσί τε καὶ καλοῦσιν, οἱ
[10]	ὄντος. ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὐκοῦν καὶ	ἐνταῦθα	ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα
[61]	ἐμβάλλων, Στύγα· ὁ δ᾽ ἐμπεσὼν	ἐνταῦθα	καὶ δεινὰς ~δυνάμεις λαβὼν ἐν
[18]	ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων,	~ἐνταῦθα	σαφέστατα κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως
[39]	προτεθείη, πάνυ ἂν ὀλίγους καὶ	~ἐνταῦθα	τοὺς πρώτους φανῆναι; ~Εἰκός γε,
[63]	διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν ὡς ἐγὼ	διελήλυθα,	~οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρί·
[59]	καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν ἐν	μεσογαίᾳ	οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ περὶ τὸν
[65]	~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν τὰ	ἀναγκαῖα.	~Καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει.
[7]	ἀγαθούς, ὡς αὐτὸς ὁμολογεῖς, θεούς.	~(Δίκαια,	ἔφη, λέγετε· οἶμαι γὰρ ὑμᾶς
[37]	τὰ πολλὰ εἰώθει, Καὶ μειδιάσας,	~δίκαια	μέντοι, ἔφη, λέγει ὁ Σιμμίας.
[3]	τότε πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ γὰρ	προτεραίᾳ	(ἡμέρᾳ) ~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ
[1]	δ᾽ ἔτυχεν, ὥσπερ λέγω, τῇ	προτεραίᾳ	τῆς δίκης ~γεγονός. Διὰ ταῦτα
[1]	Ἐχέκρατες, συνέβη· ἔτυχεν γὰρ τῇ	προτεραίᾳ	τῆς δίκης ἡ ~πρύμνα ἐστεμμένη
[66]	πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε	βίᾳ	καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ
[57]	πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα,	βίᾳ	καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ προστεταγμένου
[27]	αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται καὶ	εἰλιγγιᾷ	ὥσπερ μεθύουσα, ~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη;
[12]	καὶ ~ἀγανακτοῖεν, οὐ πολλὴ ἂν	ἀλογία	εἴη, εἰ μὴ (ἅσμενοι ἐκεῖσε
[12]	ἄρτι ~ἔλεγον, οὐ πολλὴ ἂν	ἀλογία	εἴη εἰ φοβοῖτο τὸν θάνατον
[8]	τοῦτο, καὶ ἅμα σοι ἡ	ἀπολογία	ἔσται, ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς
[13]	ὑμῖν ~πιθανώτερός εἰμι ἐν τῇ	ἀπολογίᾳ	ἢ τοῖς Ἀθηναίων δικασταῖς, εὖ
[39]	δὲ ἐκ τοῦ αὐτοῦ τρόπου	μισολογία	τε καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε
[20]	εἰδότας ἀεὶ γίγνεσθαι ~καὶ ἀεὶ	διὰ	βίου εἰδέναι· τὸ γὰρ εἰδέναι
[12]	οἷ ~ἀφικομένοις ἐλπίς ἐστιν οὗ	διὰ	βίου ἤρων τυχεῖν ἤρων δὲ
[20]	γε αὐτὰ γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα	διὰ	βίου ~πάντες, ἢ ὕστερον, οὕς
[11]	σῶμα καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι.	Διὰ	γὰρ ~τὴν τῶν χρημάτων κτῆσιν
[58]	~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι,	διὰ	δὲ (βραδυτῆτά τε καὶ ~ἀσθένειαν
[2]	(εἴπερ τις ~πώποτε καὶ ἄλλος.	Διὰ	δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι
[33]	καὶ προσκεκολλημένην, ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ	διὰ	εἱργμοῦ διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ
[45]	αὐτῶν; ~Πόρρω που, ἔφη, νὴ	Δία	ἐμὲ εἶναι τοῦ οἴεσθαι περὶ
[29]	Κέβης, ἢ ~ἄλλως; ~Οὕτω νὴ	Δία,	ἔφη ὁ Κέβης. ~(Ἐὰν δέ
[48]	οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ μὰ τὸν	Δία,	ἔφη ὁ Κέβης, οὐ σφόδρα.
[18]	ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι νὴ	Δία,	ἔφη ὁ Σιμμίας. ~(Οὐκοῦν, ἦ
[9]	ὁ Σιμμίας γελάσας, Νὴ τὸν	Δία,	ἔφη, ὦ Σώκρατες, (οὐ πάνυ
[12]	ὁ τοιοῦτος; ~Πολλὴ μέντοι νὴ	Δία,	ἦ δ᾽ ὅς. ~Οὐκοῦν ἱκανόν
[32]	ὁ Κέβης. ~(Οὐ μέντοι μὰ	Δία,	ἦ δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι τούτοις
[39]	καὶ ἐπιστήμης στερηθείη. ~Νὴ τὸν	Δία,	ἦν δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν δῆτα.
[10]	ἢ οὐδέν; ~Φαμὲν μέντοι νὴ	Δία.	~Καὶ αὖ καλόν γέ τι
[35]	ὁ ἔποψ, ἃ δή φασι	διὰ	λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε
[11]	τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι	διὰ	πάντα ταῦτα. Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον
[43]	(εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου ~πάντα	διὰ	παντὸς τοῦ βίου καὶ δεσπόζουσα
[62]	δ᾽ ἂν δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν	διὰ	τὰ μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ
[33]	ἢ νοσήσας ἤ τι ἀναλώσας	διὰ	τὰς ἐπιθυμίας, ~ἀλλ᾽ ὃ πάντων
[47]	ἔδοξε βέλτιον εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι,	διὰ	ταῦτα δὴ καὶ ἐμοὶ βέλτιον
[4]	~καὶ αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός,	διὰ	ταῦτα δὴ οὓς προχείρους εἶχον
[1]	τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ~γεγονός.	Διὰ	ταῦτα καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο
[41]	Ἀνάγκη οὖν μοι, ὡς ἔοικε,	διὰ	ταῦτα μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου
[47]	~πράττω, λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι	διὰ	ταῦτα νῦν ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι
[8]	διισχυρισαίμην ἂν καὶ τοῦτο. Ὥστε	διὰ	ταῦτα οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽
[47]	~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς μέντοι	διὰ	ταῦτα ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ
[3]	ταὐτὸν αὐτοῖς τὰς κορυφάς, ~καὶ	διὰ	ταῦτα ᾧ ἂν τὸ ἕτερον
[47]	ἐμὲ νῦν τὰ μέλη, ~καὶ	διὰ	ταύτην τὴν αἰτίαν συγκαμφθεὶς ἐνθάδε
[49]	ὀκτὼ δυοῖν πλείω εἶναι, καὶ	διὰ	ταύτην τὴν ~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο
[11]	ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει τὸ σῶμα	διὰ	τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι δέ,
[35]	παρέχειν, μή σοι ἀηδὲς ᾖ	διὰ	τὴν παροῦσαν ~συμφοράν. ~Καὶ ὃς
[30]	διὰ τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ	διὰ	τὴν πολλὴν ~μελέτην ἐνεποίησε σύμφυτον;
[45]	τὸ προστεθὲν καὶ ᾧ ~προσετέθη	(διὰ	τὴν πρόσθεσιν τοῦ ἑτέρου τῷ
[49]	σμικρότητι, καὶ διὰ τοῦτο ἔλαττον,	διὰ	τὴν ~σμικρότητα, φοβούμενος οἶμαι μή
[60]	τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ ῥεύματα	(διὰ)	τῆς γῆς εἰσρεῖ τε καὶ
[60]	ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ	διὰ	τῆς γῆς, καὶ εἰς ~τοὺς
[45]	περὶ ἄλλων τε πολλῶν καὶ	διὰ	τί ἄνθρωπος ~αὐξάνεται. Τοῦτο γὰρ
[45]	διὰ τί γίγνεται ~ἕκαστον καὶ	διὰ	τί ἀπόλλυται καὶ διὰ τί
[45]	εἶναι, εἰδέναι τὰς αἰτίας ἑκάστου,	διὰ	τί γίγνεται ~ἕκαστον καὶ διὰ
[45]	καὶ διὰ τί ἀπόλλυται καὶ	διὰ	τί ἔστι. καὶ πολλάκις (ἐμαυτὸν
[30]	~τε καὶ συνουσία τοῦ σώματος	διὰ	τὸ ἀεὶ συνεῖναι καὶ διὰ
[39]	τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν, ~ἀλλὰ τελευτῶν	διὰ	τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος ἐπὶ τοὺς
[35]	εἰσι θεράποντες. Οἱ δ᾽ ἄνθρωποι	διὰ	τὸ αὑτῶν δέος τοῦ ~θανάτου
[45]	ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα εἶναι	διὰ	τὸ δύο αὐτοῖς προσεῖναι, καὶ
[35]	ἕτερον προωθεῖ καὶ κελεύει ἐρέσθαι	διὰ	τὸ ἐπιθυμεῖν ~μὲν ἀκοῦσαι, ὀκνεῖν
[45]	τοῦ παντὶ δῆλον εἶναι, ὅτι	διὰ	τὸ ἐσθίειν καὶ ~πίνειν· (ἐπειδὰν
[45]	δίπηχυ τοῦ πηχυαίου ~μεῖζον εἶναι	διὰ	τὸ ἡμίσει αὐτοῦ ὑπερέχειν. ~Νῦν
[17]	~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο	διὰ	τὸ καὶ τἆλλα πάντα ταὐτὸν
[49]	μεγέθει, καὶ διὰ τοῦτο μεῖζον,	διὰ	τὸ μέγεθος, τὸ δὲ ἔλαττον
[52]	ὀνόματος καὶ τοῦτο ~καλεῖν ἀεὶ	διὰ	τὸ οὕτω πεφυκέναι ὥστε τοῦ
[39]	λόγου καὶ δυνατοῦ (κατανοῆσαι, ἔπειτα	διὰ	τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ λόγοις,
[49]	λέγειν, ἀλλὰ μὴ πλήθει καὶ	διὰ	τὸ πλῆθος; ~Καὶ τὸ δίπηχυ
[11]	τὰ δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι	διὰ	τὸ σῶμα, δουλεύοντες τῇ τούτου
[27]	ἢ διὰ τοῦ ὁρᾶν ἢ	διὰ	τοῦ ἀκούειν ἢ δι᾽ ἄλλης
[27]	εἰς τὸ σκοπεῖν τι ἢ	διὰ	τοῦ ὁρᾶν ἢ διὰ τοῦ
[10]	ὃ (τυγχάνει ἕκαστον ὄν· ἆρα	διὰ	τοῦ σώματος ~αὐτῶν τὸ ἀληθέστατον
[9]	μηδὲν φροντίζων τῶν ἡδονῶν αἳ	διὰ	τοῦ σώματός εἰσιν. ~Πάνυ μὲν
[10]	~Ἀλλ᾽ ἄλλῃ τινὶ αἰσθήσει τῶν	διὰ	τοῦ σώματος ἐφήψω αὐτῶν; λέγω
[27]	αἰσθήσεως τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ	διὰ	τοῦ σώματος, τὸ δι᾽ αἰσθήσεως
[58]	ἐπὶ ~τῆς θαλάττης οἰκεῖν καὶ	διὰ	τοῦ ὕδατος ὁρῶν τὸν ἥλιον
[49]	ἄλλῳ ἔλαττον ἢ σμικρότητι, καὶ	διὰ	τοῦτο ἔλαττον, διὰ τὴν ~σμικρότητα,
[49]	~μεῖζόν ἐστιν ἢ μεγέθει, καὶ	διὰ	τοῦτο μεῖζον, διὰ τὸ μέγεθος,
[58]	τὸν ~ἀέρα οὐρανὸν καλεῖν, ὡς	διὰ	τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ ἄστρα
[33]	ἀναγκαζομένην δὲ ὥσπερ διὰ εἱργμοῦ	διὰ	~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα ἀλλὰ
[41]	~δοκεῖ ἀνθρώποις· ἐγὼ δὲ τοῖς	διὰ	τῶν εἰκότων τὰς ἀποδείξεις ποιουμένοις
[33]	ὅτι ἀπάτης μὲν μεστὴ ἡ	διὰ	τῶν ὀμμάτων σκέψις, ~ἀπάτης δὲ
[60]	αὖθις, τὰ δὲ πληρωθέντα ῥεῖ	διὰ	τῶν ὀχετῶν καὶ διὰ τῆς
[33]	ὀμμάτων σκέψις, ~ἀπάτης δὲ ἡ	διὰ	τῶν ὤτων καὶ τῶν ἄλλων
[60]	δὲ ἄρα αὕτη ἡ αἰώρα	διὰ	φύσιν τοιάνδε τινά. Ἕν τι
[43]	πράγματος ἢ ~καθ᾽ ἁρμονίαν; ~Νὴ	Δία,	ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ
[4]	οὖν Κέβης ὑπολαβών, νὴ τὸν	Δία,	ὦ Σώκρατες, ἔφη, εὖ γ᾽
[49]	καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ	Δία,	ὦ (Φαίδων) εἰκότως γε· θαυμαστῶς
[65]	τὰς μὲν γυναῖκας καὶ ~τὰ	παιδία	ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ ἧκε
[65]	καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν τὰ	παιδία	δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς σμικροὶ
[59]	καλλίω· ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε	λιθίδια	εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια,
[66]	εἶπεν ὅτι, ἐπειδὰν πρὸς τῇ	~καρδίᾳ	γένηται αὐτῷ, τότε οἰχήσεται. ~Ἤδη
[59]	εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια,	σάρδιά	τε καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους
[63]	καὶ ἀνδρείᾳ καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ	~ἀληθείᾳ,	οὕτω περιμένει τὴν εἰς Ἅιδου
[17]	γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽	εὐθεῖά	τις εἴη ἡ γένεσις ἐκ
[45]	καὶ τοῖς ἄλλοις τὰ ~αὐτῶν	οἰκεῖα	ἑκάστοις προσγένηται, τότε δὴ τὸν
[24]	δεδιέναι τὸν θάνατον ~ὥσπερ τὰ	μορμολύκεια.	~Ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης,
[11]	τὸ σῶμα, δουλεύοντες τῇ τούτου	θεραπείᾳ·	καὶ ~ἐκ τούτου ἀσχολίαν ἄγομεν
[39]	ὅτι ἄνευ τέχνης τῆς περὶ	τἀνθρώπεια	ὁ ~τοιοῦτος χρῆσθαι ἐπεχείρει τοῖς
[13]	σωφροσύνη καὶ ἡ ~δικαιοσύνη καὶ	ἀνδρεία,	καὶ αὐτὴ ἡ φρόνησις μὴ
[63]	σωφροσύνῃ τε καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ	ἀνδρείᾳ	καὶ ἐλευθερίᾳ καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω
[13]	πιπρασκόμενa τῷ ὄντι ᾖ καὶ	~ἀνδρεία	καὶ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ
[13]	Σιμμία, οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη	ἀνδρεία	τοῖς οὕτω ~διακειμένοις μάλιστα προσήκει;
[57]	περιόδοις. Ἔστι δὲ ~ἄρα ἡ	πορεία	οὐχ ὡς ὁ Αἰσχύλου Τήλεφος
[37]	~γένος ἀνθρώπου ἢ ἱματίου ἐν	χρείᾳ	τε ὄντος καὶ φορουμένου, ~ἀποκριναμένου
[43]	Οἷόν που καὶ Ὅμηρος ἐν	Ὀδυσσείᾳ	πεποίηκεν, οὗ λέγει τὸν Ὀδυσσέα·
[47]	γῆν, ὁ δὲ ὥσπερ ~καρδόπῳ	πλατείᾳ	βάθρον τὸν ἀέρα ὑπερείδει· (τὴν
[46]	~πρῶτον μὲν πότερον ἡ γῆ	πλατεῖά	ἐστιν ἢ (στρογγύλη, ἐπειδὴ δὲ
[12]	~τοῦτο οὗ ἕνεκα ἡ πολλὴ	πραγματεία	ἡμῖν ἐν τῷ παρελθόντι βίῳ
[7]	μοι ἔδοξε τῇ τοῦ (κέβητος	~πραγματείᾳ,	καὶ ἐπιβλέψας εἰς ἡμᾶς, ἀεί
[9]	σοι, ἔφη, ἡ τοῦ τοιούτου	πραγματεία	οὐ περὶ τὸ σῶμα ~εἶναι,
[33]	δι᾽ αὑτῆς, καὶ ἐν πάσῃ	ἀμαθίᾳ	~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ τὴν
[42]	ἑτέρα ~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν	κακία	ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία
[60]	~καθαρωτέρου καὶ βορβορωδεστέρου, (ὥσπερ ἐν	Σικελίᾳ	οἱ πρὸ τοῦ ~ῥύακος πηλοῦ
[13]	~ἄλογόν γε δέει τινὰ καὶ	δειλίᾳ	ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ μὲν οὖν.
[59]	ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων	ποικιλίᾳ,	ὥστε ἕν τι αὐτῆς εἶδος
[30]	τοῦ σωματοειδοῦς, ὃ αὐτῇ ἡ	ὁμιλία	~τε καὶ συνουσία τοῦ σώματος
[2]	ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς σοι	~ἀσχολία	τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω
[17]	καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ	μία	μοι δοκεῖ, ἔφη ὁ Κέβης,
[57]	ἡ δ᾽ οὔτε ἁπλῆ οὔτε	μία	φαίνεταί μοι εἶναι. ~Οὐδὲ γὰρ
[57]	δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται οὖσα,	οὐδεμία	ἂν (εἴη αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ
[36]	ἁρμονίαν ἐκείνην καὶ μὴ ἀπολωλέναι	οὐδεμία	~γὰρ μηχανὴ ἂν εἴη τὴν
[42]	κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας	οὐδεμία	~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν·
[24]	ὅταν τύχῃ τις μὴ ἐν	νηνεμίᾳ	ἀλλ᾽ ἐν μεγάλῳ τινὶ πνεύματι
[12]	βίῳ γέγονεν, ~ὥστε ἥ γε	(ἀποδημία	ἡ νῦν μοι προστεταγμένη μετὰ
[66]	καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι ~ἐν	εὐφημίᾳ	χρὴ τελευτᾶν. Ἀλλ᾽ ἡσυχίαν τε
[21]	ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ	Σιμμία,	αἱ ψυχαὶ καὶ πρότερον, πρὶν
[29]	ὦ φίλε Κέβης τε καὶ	Σιμμία,	ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει·
[50]	λέγεις τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ	Σιμμίᾳ	ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα;
[11]	θεμιτὸν ᾖ” Τοιαῦτα οἶμαι, ὦ	Σιμμία,	ἀναγκαῖον εἶναι ~πρὸς ἀλλήλους λέγειν
[22]	οὕτως ἔχει, ἔφη, ἡμῖν, ὦ	Σιμμία;	Εἰ μὲν ἔστιν ἃ θρυλοῦμεν
[10]	~Ἆρ᾽ οὐχ οὗτός ἐστιν, ὦ	Σιμμία,	εἴπερ τις (καὶ) ἄλλος ὁ
[21]	Σώκρατες. ~Πότερον οὖν αἱρῇ, ὦ	Σιμμία;	Ἐπισταμένους ἡμᾶς γεγονέναι, (ἢ ~ἀναμιμνῄσκεσθαι
[20]	οὐ τοῦτο λήθην λέγομεν, ὦ	Σιμμία,	ἐπιστήμης ~ἀποβολήν; ~(Πάντως δήπου, ἔφη,
[35]	ἠρέμα καί φησιν· Βαβαί, ὦ	Σιμμία·	ἦ που ~χαλεπῶς ἂν τοὺς
[42]	~(Μᾶλλον δέ γέ που, ὦ	Σιμμία,	κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας
[13]	σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε γάρ. ~Ὦ μακάριε	Σιμμία,	μὴ γὰρ οὐχ αὕτη ᾖ
[23]	διαφθείρεσθαι; ~(Εὖ λέγεις, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	ὁ Κέβης. Φαίνεται γὰρ ὥσπερ
[56]	~Οὐ μόνον γ᾽ ἔφη, ὦ	Σιμμία,	ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ ταῦτά τε
[18]	ταύτῃ γε, ἔφη, πείθῃ, ὦ	Σιμμία,	ὁ Σωκράτης, σκέψαι ἂν τῇδέ
[12]	~Τῷ ὄντι ἄρα, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	οἱ ὀρθῶς φιλοσοφοῦντες ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι,
[58]	λέγειν καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ	Σιμμία,	~οἷα τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς
[13]	λέγεις. ~Ἆρ᾽ οὖν, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	οὐ καὶ ἡ ὀνομαζομένη ἀνδρεία
[58]	ἂν ~ἀκούσαιμι. ~Ἀλλὰ μέντοι, ὦ	Σιμμία,	οὐχ ἡ Γλαύκου τέχνη γέ
[37]	ἀπόλωλεν. Τὸ δ᾽ οἶμαι, ὦ	Σιμμία,	οὐχ οὕτως ἔχει· ~σκόπει γὰρ
[62]	ἕνεκα χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ	Σιμμία,	πᾶν ποιεῖν ὥστε ~ἀρετῆς καὶ
[21]	σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη, ὦ	Σιμμία,	πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα
[9]	ἀληθῆ γ᾽ ἂν λέγοιεν, ὦ	Σιμμία,	πλήν γε τοῦ σφᾶς μὴ
[41]	ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ἃ δεῖ
[13]	Ταῦτ᾽ οὖν ἐγώ, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ἀπολογοῦμαι, ὡς
[8]	δὴ τοῦθ᾽ οὕτως ἔχοι, ὦ	~Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ἐγὼ πειράσομαι
[8]	δικαστάς. Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, εἰ μὲν
[63]	Ὑμεῖς μὲν οὖν, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης καὶ οἱ
[23]	ἕξειν. ~Ἀποδέδεικται μέν, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ὁ Σωκράτης,
[32]	ἀλλὰ τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, οἱ ὀρθῶς
[34]	φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, ὅπως μὴ
[40]	~ἀπολεῖται. Παρεσκευασμένος δή, ἔφη, ὦ	Σιμμία	τε καὶ Κέβης, οὑτωσὶ ~ἔρχομαι
[42]	δέ, ἦ δ᾽ ὅς, ὦ	Σιμμία,	τῇδε; Δοκεῖ σοι ἁρμονίᾳ ἢ
[9]	~Καὶ δοκεῖ γέ που, ὦ	Σιμμία,	τοῖς πολλοῖς ἀνθρώποις ᾧ μηδὲν
[58]	μοι δοκεῖ ὁ ἐμός, ὦ	Σιμμία,	τῷ μήκει τοῦ λόγου οὐκ
[10]	δὲ δὴ τὰ τοιάδε, ὦ	Σιμμία;	Φαμέν τι εἶναι δίκαιον αὐτὸ
[57]	τεκμαιρόμενος λέγω. Ἡ μὲν οὖν	κοσμία	~τε καὶ φρόνιμος ψυχὴ ἕπεταί
[47]	αἱρέσει, πολλὴ ἂν καὶ μακρὰ	ῥᾳθυμία	εἴη τοῦ ~λόγου. Τὸ γὰρ
[30]	~τῇ (τοῦ συνεπακολουθοῦντος, τοῦ σωματοειδοῦς,	ἐπιθυμίᾳ	πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς σῶμα· ~ἐνδοῦνται
[51]	ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων	ἐπωνυμίᾳ,	~νῦν δὲ περὶ ἐκείνων αὐτῶν
[44]	μέγα λέγε, μή τις ἡμῖν	βασκανία	περιτρέψῃ ~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα
[39]	τὰ μὲν ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων	σπάνια	καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ
[60]	καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν,	ἔνια	δὲ κατὰ τὸ ~αὐτὸ μέρος·
[29]	ὅλον ~μένει ἀμήχανον ὅσον χρόνον,	(ἔνια	δὲ μέρη τοῦ σώματος, καὶ
[60]	ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς, καὶ	ἔνια	μὲν καταντικρὺ ἢ> ᾗ (εἰσρεῖ)
[52]	ἄρα, ἦ δ᾽ ὅς, περὶ	ἔνια	τῶν τοιούτων, ὥστε μὴ μόνον
[42]	δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο ~οὖσα,	ἁρμονία,	ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι. ~Οὐ
[36]	λόγον εἴποι, ὡς ἡ μὲν	ἁρμονία	ἀόρατον καὶ ~ἀσώματον καὶ πάγκαλόν
[42]	~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ ἁρμονία ἐστίν·	ἁρμονία	γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο
[41]	οὐδέπω ὄντων; Οὐ γὰρ δὴ	ἁρμονία	γέ σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ
[42]	~τοῦτο γίγνεσθαι, μᾶλλόν τε ἂν	ἁρμονία	εἴη καὶ πλείων, εἰ δ᾽
[42]	κακία ἀναρμοστία, ἡ δὲ ἀρετὴ	ἁρμονία	εἴη; ~Οὐδὲν πλέον. ~(Μᾶλλον δέ
[42]	κακίας οὐδεμία ~ψυχὴ μεθέξει, εἴπερ	ἁρμονία	ἐστίν· ἁρμονία γὰρ δήπου παντελῶς
[42]	ὦ Σιμμία, τῇδε; Δοκεῖ σοι	ἁρμονίᾳ	ἢ ἄλλῃ (τινὶ ~συνθέσει προσήκειν
[41]	τελευταῖον δὲ πάντων ~συνίσταται ἡ	ἁρμονία	καὶ πρῶτον ἀπόλλυται. οὗτος οὖν
[42]	~Πολλοῦ ἄρα δεῖ ἐναντία γε	ἁρμονία	κινηθῆναι ἂν ἢ φθέγξασθαι ἤ
[42]	ἀγαθήν, καὶ ἔχειν ἐν αὑτῇ	~ἁρμονίᾳ	οὔσῃ ἄλλην ἁρμονίαν, τὴν δὲ
[42]	ἔφη. ~Τί δέ; οὐχ οὕτως	ἁρμονία	πέφυκεν εἶναι ἑκάστη ἁρμονία ὡς
[41]	(σαυτοῦ λέγοντος ὡς πρότερον ἦν	ἁρμονία	συγκειμένη, πρὶν ~ἐκεῖνα εἶναι ἐξ
[41]	~ἀποδέχεσθαι λέγοντος ὡς ψυχή ἐστιν	ἁρμονία.	~Τί δέ, ἦ δ᾽ ὅς,
[36]	οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ οὖσα	ἁρμονία	τις, δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ
[42]	οὕτως ἁρμονία πέφυκεν εἶναι ἑκάστη	ἁρμονία	ὡς ἂν ἁρμοσθῇ; ~Οὐ μανθάνω,
[49]	τοῦ καλοῦ εἴτε παρουσία εἴτε	κοινωνία	εἴτε ὅπῃ δὴ καὶ ~ὅπως
[58]	ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν	ἄξια.	Ἐκεῖνα δὲ αὖ τῶν παρ᾽
[38]	~Ἐγὼ ἐρῶ. Ἔτυχον γὰρ ἐν	δεξιᾷ	αὐτοῦ καθήμενος (παρὰ τὴν κλίνην
[33]	τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι ~καὶ	οἵα	μηδέποτε εἰς Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι,
[57]	γῆς ~τόποι, καὶ αὐτὴ οὔτε	οἵα	οὔτε ὅση δοξάζεται ὑπὸ τῶν
[3]	τε καὶ τοιαῦτ᾽ ἄττα εἶπεν,	οἷα	δὴ εἰώθασιν αἱ γυναῖκες, ὅτι
[47]	ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ νεῦρα	οἷα	ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ
[66]	γε αὐτοῦ ~Σωκράτους. ~Ἐκεῖνος δέ,	~Οἷα,	ἔφη, ποιεῖτε, ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ
[30]	ὤφθη ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα,	οἷα	παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ εἴδωλα,
[59]	καὶ ἄστρα ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν	οἷα	τυγχάνει ὄντα, ~καὶ τὴν ἄλλην
[58]	καλόν, ἄξιον ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία,	~οἷα	τυγχάνει τὰ ἐπὶ τῆς γῆς
[40]	ἀηδὴς ἔσομαι ὀδυρόμενος, ~ἡ δὲ	ἄνοιά	μοι αὕτη οὐ συνδιατελεῖ κακὸν
[18]	τὴν λύραν καὶ ~ἐν τῇ	διανοίᾳ	ἔλαβον τὸ εἶδος τοῦ παιδὸς
[10]	ὅστις ὅτι μάλιστα αὐτῇ τῇ	~διανοίᾳ	ἴοι ἐφ᾽ ἕκαστον, μήτε τιν᾽
[10]	~αὐτῇ καθ᾽ αὑτὴν εἰλικρινεῖ τῇ	διανοίᾳ	χρώμενος αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ εἰλικρινὲς
[31]	τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ. ~Τὰ	ποῖα	δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ Σώκρατες;
[53]	~Ναί. ~Ὃ τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι,	ποῖα	οὐκ ἐναντία τινὶ ὄντα ὅμως
[53]	ἐὰν οἷοί τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα	ὁποῖα	ταῦτά ἐστιν; ~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽
[39]	καὶ μισανθρωπία. Ἤ τε γὰρ	~μισανθρωπία	ἐνδύεται ἐκ τοῦ σφόδρα τινὶ
[39]	αὐτοῦ τρόπου μισολογία τε καὶ	μισανθρωπία.	Ἤ τε γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται
[63]	καὶ (δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ	ἐλευθερίᾳ	καὶ ~ἀληθείᾳ, οὕτω περιμένει τὴν
[57]	αὐτῇ ἄλλη ἀποφυγὴ κακῶν οὐδὲ	~σωτηρία	πλὴν τοῦ ὡς βελτίστην τε
[59]	λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ ἀγαπώμενα	~μόρια,	σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας καὶ
[57]	(δὲ πλανᾶται ἐν πάσῃ ~ἐχομένη	ἀπορίᾳ	ἕως ἂν δή τινες χρόνοι
[53]	~Ἄμοιρα δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ	τρία.	~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς.
[53]	τοῦ ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ	τρία	ἄρα ἡ τοῦ ἀρτίου ἰδέα
[55]	(ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι τὰ	τρία	ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν; ~Πῶς
[52]	ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ φήσομεν τὰ	τρία	καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ ἄλλο
[55]	ἀρτίου τὸ περιττὸν καὶ τὰ	~τρία	οἴχεται ἀπιόντα· καὶ περὶ πυρὸς
[52]	ὁτιοῦν πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι	τρία	ὄντα ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν
[55]	οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ τὰ	τρία	οὐκ ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον, οὐδέ
[41]	εὖ μάλα ~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν	γεωμετρίᾳ	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν.
[18]	που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη.	~Μυρία	μέντοι νὴ Δία, ἔφη ὁ
[15]	δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ ἄλλα δὴ	μυρία	οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα,
[43]	τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ ἄλλα	μυρία	~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν
[18]	κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ ἄλλα που	μυρία	τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη. ~Μυρία μέντοι
[47]	ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ ἄλλα	μυρία	(τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς
[13]	αὐτῶν; Οὐ ταὐτὸν τοῦτο πεπόνθασιν·	ἀκολασίᾳ	τινὶ ~σώφρονές εἰσιν; Καίτοι φαμέν
[2]	πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν ἔγωγε	θαυμάσια	ἔπαθον παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς
[30]	καὶ φάγοι καὶ πρὸς τὰ	ἀφροδίσια	χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς ὄμμασι
[1]	τούτῳ καθαρεύειν τὴν πόλιν καὶ	δημοσίᾳ	μηδένα ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς
[4]	ἐποίησα οὗ ἦν ἡ παροῦσα	θυσία·	μετὰ δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας
[41]	~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ	οὐσία	ἔχουσα τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ
[25]	τῷ ἔμπροσθεν (λόγῳ. Αὐτὴ ἡ	~οὐσία	ἧς λόγον δίδομεν τοῦ εἶναι
[22]	ἀγαθὸν καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη	οὐσία,	καὶ ἐπὶ ταύτην τὰ ἐκ
[30]	αὐτῇ ἡ ὁμιλία ~τε καὶ	συνουσία	τοῦ σώματος διὰ τὸ ἀεὶ
[49]	ἡ ἐκείνου τοῦ καλοῦ εἴτε	παρουσία	εἴτε κοινωνία εἴτε ὅπῃ δὴ
[37]	ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας τοιαῦτα	ἱμάτια	καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν ὕστερος
[45]	δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη ~ἄρα	αἰτία	αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο γενέσθαι,
[45]	ἔτι πείθεσθαι ὡς αὕτη αὖ	~αἰτία	γέγονεν, ἡ σχίσις, τοῦ δύο
[60]	τῆς ~γῆς ῥέωσιν. Ή δὲ	(αἰτία	ἐστὶν τοῦ ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν
[46]	~πάντων αἴτιος, ταύτῃ δὴ τῇ	αἰτίᾳ	ἥσθην τε καὶ ἔδοξέ μοι
[49]	δὴ οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε	αἰτίᾳ	~συγχωρεῖς; ~Συγχωρῶ, ἔφη. ~Οὐ τοίνυν,
[45]	ἐναντία γὰρ (γίγνεται ἢ τότε	~αἰτία	τοῦ δύο γίγνεσθαι. Τότε μὲν
[47]	δίκην ἥντιν᾽ ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽	αἴτια	μὲν τὰ ~τοιαῦτα καλεῖν λίαν
[52]	ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει ἀεὶ	τἀναντία,	οὐδὲ ταῦτα ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην
[43]	ἂν αὐτήν, ἁρμονίαν γε ~οὖσαν,	ἐναντία	ᾄδειν οἷς ἐπιτείνοιτο καὶ χαλῷτο
[52]	φαίνεται οὐ ~μόνον ἐκεῖνα τὰ	ἐναντία	ἄλληλα οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ
[45]	ἡ σχίσις, τοῦ δύο γεγονέναι·	ἐναντία	γὰρ (γίγνεται ἢ τότε ~αἰτία
[42]	~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ ἄρα δεῖ	ἐναντία	γε ἁρμονία κινηθῆναι ἂν ἢ
[53]	δέ γε ἡ περιττή; ~Ναί.	~Ἐναντία	δὲ ταύτῃ ἡ τοῦ ἀρτίου;
[51]	φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων τὰ	ἐναντία	ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ ἐκείνων
[16]	ἀλλήλων τε γίγνεται ταῦτα, εἴπερ	ἐναντία	ἐστιν, καὶ αἱ γενέσεις ~εἰσὶν
[52]	καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις	ἐναντία	ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ ταῦτα
[52]	ἂν τῇ ἐν αὐτοῖς οὔσῃ	ἐναντία	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι
[53]	τὸ τοιοῦτον δή, φαμέν, ἡ	ἐναντία	ἰδέα ἐκείνῃ τῇ μορφῇ ἣ
[15]	ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ	ἐναντία,	ὅσοις τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν τι,
[53]	τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ οὖσα	ἐναντία	οὐδέν τι ~μᾶλλον αὐτὸ δέχεται,
[52]	ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ	ἐναντία	οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα, ἔφη,
[52]	ἄρα μόνον τὰ εἴδη τὰ	ἐναντία	οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ
[15]	οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ	~ἐναντία	πράγματα; ~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽
[32]	αὐτοὶ δὲ ἡγούμενοι οὐ δεῖν	ἐναντία	τῇ φιλοσοφίᾳ πράττειν καὶ τῇ
[53]	τοίνυν ἔλεγον ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ	ἐναντία	τινὶ ὄντα ὅμως οὐ δέχεται
[52]	πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία ὄντα	ἄρτια	~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν, ἔφη
[42]	~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν κακία	ἀναρμοστία,	ἡ δὲ ἀρετὴ ἁρμονία εἴη;
[42]	γὰρ οὖν. ~Τοῦτο δ᾽ αὖ	πεπονθυῖα	ἆρ᾽ ἄν τι πλέον κακίας
[42]	ἥρμοσται; ~Οὕτω. ~Τοῦτο δέ γε	πεπονθυῖα	οὐδὲν πλέον ἀναρμοστίας οὐδὲ ἁρμονίας
[55]	προειρημένων οὐ δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται	τεθνηκυῖα,	ὥσπερ τὰ τρία οὐκ ἔσται,
[29]	ἡμῖν ἡ ~τοιαύτη καὶ οὕτω	πεφυκυῖα	ἀπαλλαττομένη τοῦ σώματος εὐθὺς ~διαπεφύσηται
[65]	τῆς συμφορᾶς διεξιόντες ὅση ἡμῖν	γεγονυῖα	εἴη, ἀτεχνῶς ἡγούμενοι ~ὥσπερ πατρὸς
[13]	~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ ἀλλήλων μὴ	σκιαγραφία	τις ᾖ ἡ τοιαύτη ἀρετὴ
[30]	καὶ ἀιδές, νοητὸν δὲ καὶ	φιλοσοφίᾳ	αἱρετόν, τοῦτο δὲ εἰθισμένη ~μισεῖν
[33]	~παραλαβοῦσα αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ	φιλοσοφία	ἀτεχνῶς διαδεδεμένην ἐν τῷ ~σώματι
[8]	εἰκότως ἀνὴρ τῷ ὄντι ἐν	φιλοσοφίᾳ	διατρίψας ~τὸν βίον θαρρεῖν μέλλων
[33]	φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω παραλαβοῦσα ἡ	~φιλοσοφία	ἔχουσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἠρέμα
[13]	σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ ἐν	~φιλοσοφίᾳ	ζῶσιν; ~(Ἀνάγκη, ἔφη. ~Εἰ γὰρ
[2]	οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν	φιλοσοφίᾳ	ἡμῶν ὄντων ~ὥσπερ εἰώθεμεν καὶ
[62]	οἰκιζόμενοι. ~τούτων δὲ αὐτῶν οἱ	φιλοσοφίᾳ	ἱκανῶς καθηράμενοι ἄνευ τε σωμάτων
[32]	ἡγούμενοι οὐ δεῖν ἐναντία τῇ	φιλοσοφίᾳ	πράττειν καὶ τῇ ~ἐκείνης λύσει
[45]	ἔτι γε τούτων ἐναργέστερα, τὰ	δέκα	μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ ~πλέονα
[53]	ἀρτίου οὐ ~δέξεται, οὐδὲ τὰ	δέκα	τὴν τοῦ περιττοῦ, τὸ διπλάσιον.
[49]	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, τὰ	δέκα	τῶν ὀκτὼ δυοῖν πλείω εἶναι,
[35]	ἕως ἂν Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες	~ἕνδεκα.	~Καλῶς, ἔφη, λέγεις, ὁ Σιμμίας·
[3]	~κελεύσῃ· Λύουσι γάρ ἔφη, οἱ	ἕνδεκα	Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν
[65]	διελέχθη, καὶ ἧκεν ὁ τῶν	ἕνδεκα	~ὑπηρέτης καὶ στὰς (παρ᾽ αὐτόν,
[37]	καὶ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου	ἕνεκα	ἄνθρωπός ~ἐστιν ἱματίου φαυλότερον οὐδ᾽
[50]	λέγω. ~Συνέφη. ~Λέγω δὴ τοῦδ᾽	ἕνεκα,	βουλόμενος δόξαι σοὶ ὅπερ ἐμοί.
[40]	καὶ τοῦ ἔπειτα βίου παντὸς	ἕνεκα,	ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ
[12]	που ἄλλοθι, κτήσασθαι ~τοῦτο οὗ	ἕνεκα	ἡ πολλὴ πραγματεία ἡμῖν ἐν
[63]	τὸν μῦθον. Ἀλλὰ τούτων δὴ	ἕνεκα	θαρρεῖν χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ
[35]	βίου ἀπαλλάττεσθαι. ἀλλὰ τούτου γ᾽	ἕνεκα	~λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν
[55]	οὐδὲν δεῖ, ἔφη, τούτου γε	ἕνεκα·	σχολῇ γὰρ ἄν τι ἄλλο
[66]	Ἐγὼ μέντοι οὐχ ἥκιστα τούτου	ἕνεκα	τὰς ~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ
[40]	παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ ~(αὐτοῦ	ἕνεκα	τοῦ θανάτου, ὡς κινδυνεύω ἔγωγε
[34]	ἀνδρεῖοι, οὐχ ὧν οἱ πολλοὶ	ἕνεκά	φασιν· ἢ σὺ οἴει; ~(Οὐ
[62]	τῷ παρόντι. ~Ἀλλὰ τούτων δὴ	ἕνεκα	χρὴ ὧν διεληλύθαμεν, ὦ Σιμμία,
[32]	ἢ τῷ φιλομαθεῖ. ἀλλὰ τούτων	ἕνεκα,	ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία τε καὶ
[34]	Κέβης, ὦ Σώκρατες. ~Τούτων τοίνυν	ἕνεκα,	ὦ Κέβης, οἱ δικαίως φιλομαθεῖς
[5]	Σώκρατες, Εὐήνῳ. ~Πολλὰ γὰρ ἤδη	ἐντετύχηκα	τῷ ἀνδρί· σχεδὸν οὖν ἐξ
[18]	ἢ ἄλλο τι οἷς τὰ	~παιδικὰ	αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι τοῦτο·
[66]	ποιήσει. Καὶ ἅμα ~ὤρεξε τὴν	κύλικα	τῷ Σωκράτει. ~Καὶ ὃς λαβὼν
[50]	παρέχων ὑπερέχον. Καὶ ἅμα μειδιάσας,	~ἔοικα,	ἔφη, καὶ συγγραφικῶς ἐρεῖν, ἀλλ᾽
[2]	ἀπὸ τῆς λύπης, ἐνθυμουμένῳ ὅτι	αὐτίκα	ἐκεῖνος ~ἔμελλε τελευτᾶν. Καὶ πάντες
[29]	~θεόν, οἷ, ἂν θεὸς θέλῃ,	αὐτίκα	καὶ τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον,
[65]	Σὲ δὲ ἐγὼ καὶ ἄλλως	ἔγνωκα	ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ γενναιότατον
[62]	Οἳ δ᾽ ἂν ἰάσιμα μὲν	~μεγάλα	δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον
[59]	πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ	μεγάλα	καὶ πανταχοῦ ~τῆς γῆς, ὥστε
[61]	δὴ ἄλλα πολλά τε καὶ	μεγάλα	καὶ παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει
[49]	~Καὶ μεγέθει ἄρα τὰ μεγάλα	μεγάλα	καὶ τὰ μείζω μείζω, καὶ
[49]	~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει ἄρα τὰ	μεγάλα	μεγάλα καὶ τὰ μείζω μείζω,
[49]	~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ τὰ	καλὰ	(γίγνεται) καλά· ἢ οὐ καὶ
[49]	ὅτι τῷ καλῷ ~πάντα τὰ	καλὰ	(γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ μοι
[49]	τῷ καλῷ τὰ καλὰ (γίγνεται)	καλά·	ἢ οὐ καὶ σοὶ δοκεῖ;
[49]	καλῷ ~πάντα τὰ καλὰ (γίγνεται)	καλά.	Τοῦτο γάρ μοι δοκεῖ ἀσφαλέστατον
[55]	φῶμεν; ἢ πῶς δοκεῖ; ~Καὶ	μάλα	γε ἱκανῶς, ὦ Σώκρατες. ~Τί
[20]	μάθησις ἀνάμνησις ἂν εἴη. ~Καὶ	μάλα	δὴ οὕτως ἔχει, ὦ Σώκρατες.
[41]	τις αὐτοὺς μὴ φυλάττηται, εὖ	μάλα	~ἐξαπατῶσι, καὶ ἐν γεωμετρίᾳ καὶ
[66]	ἅμ᾽ εἰπὼν ταῦτα ἐπισχόμενος καὶ	μάλα	εὐχερῶς καὶ εὐκόλως ἐξέπιεν. ~Καὶ
[66]	Σωκράτει. ~Καὶ ὃς λαβὼν καὶ	μάλα	ἵλεως, ὦ Ἐχέκρατες, οὐδὲν τρέσας
[65]	δειπνήσαντάς τε καὶ πιόντας εὖ	~μάλα,	καὶ συγγενομένους γ᾽ ἐνίους ὧν
[29]	ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ, καὶ πάνυ	μάλα·	συμπεσὸν γὰρ ~τὸ σῶμα καὶ
[54]	ἐκ ~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ	μάλα	σφόδρα, ἔφη ὁ Κέβης. ~Τί
[31]	τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	δῆλα	δὴ καὶ τἆλλα ᾗ ἂν
[28]	~Ποτέρῳ οὖν ἡ ψυχὴ ἔοικεν;	~Δῆλα	δή, ὦ Σώκρατες, ὅτι ἡ
[52]	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα	ἄλληλα,	ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ
[36]	καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς	ἄλληλα	εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ
[46]	ἄστρων, τάχους τε πέρι πρὸς	ἄλληλα	καὶ τροπῶν καὶ τῶν ~ἄλλων
[52]	οὐ ~μόνον ἐκεῖνα τὰ ἐναντία	ἄλληλα	οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ ὅσα
[15]	γένεσίν τε εἶναι ἑκατέρου εἰς	ἄλληλα;	~Πάνυ μὲν οὖν, ἦ δ᾽
[59]	Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα τὰ	κοῖλα	αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ ἀέρος
[58]	πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν πολλὰ	κοῖλα	καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας
[58]	καὶ συρρεῖν ἀεὶ εἰς τὰ	κοῖλα	τῆς γῆς. Εμᾶς ~οὖν οἰκοῦντας
[60]	~ἐν αὐτῇ εἶναι κατὰ τὰ	ἔγκοιλα	αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην πολλούς,
[33]	μηδέποτε εἰς Ἅιδου καθαρῶς ἀφικέσθαι,	ἀλλὰ	ἀεὶ τοῦ σώματος ~ἀναπλέα ἐξιέναι,
[6]	ὅσιον αὐτοὺς ἑαυτοὺς εὖ ποιεῖν,	ἀλλὰ	~ἄλλον δεῖ περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ
[41]	τι δόξειεν. ~Καὶ ὁ Σωκράτης,	Ἀλλὰ	ἀνάγκη σοι, ἔφη, ὦ ξένε
[40]	~ὅτι ἡμεῖς οὔπω ὑγιῶς ἔχομεν,	ἀλλὰ	ἀνδριστέον καὶ προθυμητέον ὑγιῶς ~ἔχειν,
[66]	ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν ἀλεκτρυόνα·	ἀλλὰ	ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ
[34]	Πηνελόπης τινὰ ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης,	~ἀλλὰ	γαλήνην τούτων παρασκευάζουσα, ἑπομένη τῷ
[37]	δὲ σῶμα ~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον·	ἀλλὰ	γὰρ ἂν φαίη ἑκάστην τῶν
[50]	καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε.	~Ἀλλὰ	γάρ, ἦ δ᾽ ὅς, ὁμολογεῖς
[44]	τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ ἄττα·	ἀλλὰ	γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν
[44]	~τὸν λόγον τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι.	Ἀλλὰ	δὴ ταῦτα μὲν τῷ θεῷ
[49]	ἐλάττω τῷ αὐτῷ τούτῳ (ἐλάττω,	ἀλλὰ	διαμαρτύροιο ἂν ~ὅτι σὺ μὲν
[50]	τὸ σμικρὸν οὐδ᾽ ἐθέλειν ~ὑπερέχεσθαι,	ἀλλὰ	δυοῖν τὸ ἕτερον, ἢ φεύγειν
[38]	λέγοι ἐκεῖνος ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον·	ἀλλὰ	ἔγωγε μάλιστα ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον
[65]	χαλεπαίνεις, γιγνώσκεις γὰρ τοὺς αἰτίους,	~ἀλλὰ	ἐκείνοις. Νῦν οὖν, οἶσθα γὰρ
[21]	εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες,	ἀλλὰ	ἔλαθον ἐμαυτὸν οὐδὲν εἰπών. ~Ἆρ᾽
[47]	τινὰ οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν,	ἀλλὰ	ἡγοῦνται τούτου Ἄτλαντα ἄν ~ποτε
[64]	κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς ψυχαῖς.	Ἀλλὰ	θαρρεῖν τε χρὴ καὶ φάναι
[58]	μήτε ~ἄλλης ἀνάγκης μηδεμιᾶς τοιαύτης,	ἀλλὰ	ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν
[9]	οὐ περὶ τὸ σῶμα ~εἶναι,	ἀλλὰ	καθ᾽ ὅσον δύναται ἀφεστάναι αὐτοῦ,
[11]	μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου ~φύσεως,	ἀλλὰ	καθαρεύωμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἕως ἂν
[52]	ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα,	ἀλλὰ	καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα τὰ ἐναντία
[52]	ὀνόματος εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον,	ἀλλὰ	καὶ ἄλλο τι ὃ ἔστι
[44]	~(οὐδέν τι μᾶλλον ἦν ἀθάνατον,	ἀλλὰ	καὶ αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου
[30]	εἰλικρινῆ ἀπαλλάξεσθαι; ~Οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν, ἔφη.	~Ἀλλὰ	(καὶ) διειλημμένην γε οἶμαι ὑπὸ
[38]	~οὐ μόνον τοῖς προειρημένοις λόγοις,	ἀλλὰ	καὶ εἰς τὰ ὕστερον μέλλοντα
[53]	ἐναντίον τὸ ἐναντίον μὴ δέχεσθαι,	ἀλλὰ	καὶ ~ἐκεῖνο, ὃ ἂν ἐπιφέρῃ
[2]	ἰόντα ἄνευ ~θείας μοίρας ἰέναι,	ἀλλὰ	καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν
[38]	ὁ Ἡρακλῆς οἷός τε εἶναι.	~Ἀλλὰ	καὶ ἐμέ, ἔφη, τὸν Ἰόλεων
[53]	τὴν αὑτοῦ ἰδέαν αὐτὸ ἴσχειν,	ἀλλὰ	καὶ ἐναντίου αὐτῷ ἀεί τινος;
[18]	λαβὼν μὴ μόνον ἐκεῖνο γνῷ,	ἀλλὰ	~καὶ ἕτερον ἐννοήσῃ οὗ μὴ
[64]	μόνον εἰς αὐτὸ τοῦτο πλημμελές,	~ἀλλὰ	καὶ κακόν τι ἐμποιεῖ ταῖς
[15]	τοῦτο, εἰ βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν,	ἀλλὰ	καὶ κατὰ ζῴων πάντων καὶ
[52]	τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα,	ἀλλὰ	καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις
[61]	τὸ τούτου ὕδωρ οὐδενὶ μείγνυται,	ἀλλὰ	καὶ οὗτος κύκλῳ ~περιελθὼν ἐμβάλλει
[53]	αὐτοῖς οὐ μόνον τρισὶν εἶναι	ἀλλὰ	καὶ περιττοῖς. ~Πάνυ γε. ~Επὶ
[20]	τὸ ~μεῖζον καὶ τὸ ἔλαττον	ἀλλὰ	καὶ σύμπαντα τὰ τοιαῦτα; Οὐ
[50]	ἅμα μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι,	~ἀλλὰ	καὶ τὸ ἐν ἡμῖν μέγεθος
[54]	ἀμαθῆ, ὅτι ᾧ ἂν θερμότης,	ἀλλὰ	κομψοτέραν ἐκ ~τῶν νῦν, ὅτι
[36]	ὦ ἑταῖρε, ἀληθῆ σοι φαίνεται·	~ἀλλὰ	λέγε ὅπῃ δὴ οὐχ ἱκανῶς.
[19]	ὃ βούλεται δηλῶσαι ὁ λόγος.	~Ἀλλὰ	μὲν δὴ ἔκ γε τῶν
[58]	πείθει· ἡδέως οὖν ἂν ~ἀκούσαιμι.	~Ἀλλὰ	μέντοι, ὦ Σιμμία, οὐχ ἡ
[33]	διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ ὄντα	ἀλλὰ	μὴ αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς, καὶ
[49]	~αἰτίαν ὑπερβάλλειν, φοβοῖο ἂν λέγειν,	ἀλλὰ	μὴ πλήθει καὶ διὰ τὸ
[32]	τι μέλει τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς	ἀλλὰ	μὴ σώματι πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν
[65]	ἐνίους ὧν ἂν τύχωσιν ἐπιθυμοῦντες.	Ἀλλὰ	~μηδὲν ἐπείγου· ἔτι γὰρ ἐγχωρεῖ.
[37]	χρόνῳ ~εἶναι ἡμῶν τὰς ψυχάς,	ἀλλὰ	μηδὲν κωλύειν καὶ ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν
[19]	~Οὐδαμῶς μοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες.	~ἀλλὰ	μὴν ἐκ τούτων γ᾽ ἔφη,
[45]	περὶ ὧν δὴ λέγεις χρήσῃ.	~Ἀλλὰ	μήν, ἔφη ὁ Κέβης, βούλομαί
[49]	ἀνευρήσειν ὡς ἀθάνατον (ἡ) ψυχή.	~(Ἀλλὰ	μήν, ἔφη ὁ Κέβης, ὡς
[58]	γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ ὄντα.	~Ἀλλὰ	μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας, ὦ
[7]	τις εἴπῃ. ~Καὶ ὁ Σιμμίας,	ἀλλὰ	μήν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, νῦν
[56]	ἤ τι εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι.	~Ἀλλὰ	μήν, ἦ δ᾽ ὃς ὁ
[24]	~ἐπανέλθωμεν, εἴ σοι ἡδομένῳ ἐστίν.	~Ἀλλὰ	μὴν ἡδομένῳ γε· πῶς γὰρ
[26]	ἀνθρώπων γε, ὦ Σώκρατες, ἔφη.	~Ἀλλὰ	μὴν ἡμεῖς γε τὰ ὁρατὰ
[5]	~Οὐδέν γε σαφές, ὦ Σώκρατες.	~Ἀλλὰ	μὴν καὶ ἐγὼ ἐξ ἀκοῆς
[19]	ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι ταῦτα.	~Ἀλλὰ	μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν, μὴ
[2]	ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης)	~Ἀλλὰ	μήν, ὦ Φαίδων, καὶ τοὺς
[54]	μοι ὃ ἂν ἐρωτῶ ἀποκρίνου,	~ἀλλὰ	μιμούμενος ἐμέ. Λέγω δὴ παρ᾽
[17]	ἔφη ὁ Κέβης, ὦ Σώκρατες,	ἀλλά	μοι δοκεῖς παντάπασιν ~ἀληθῆ λέγειν.
[8]	τι ᾔδη, ἔφη ὁ Κρίτων·	ἀλλά	μοι πάλαι πράγματα παρέχει. ~Ἔα
[8]	Σωκράτης, ἔα, ἔφη, χαίρειν αὐτόν·	ἀλλὰ	μόνον τὸ ἑαυτοῦ ~παρασκευαζέτω ὡς
[64]	μὴ παραμενεῖν ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω,	ἀλλὰ	οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα, ἵνα Κρίτων ῥᾷον
[39]	οὐδὲ ~βέβαιον οὔτε τῶν λόγων,	ἀλλὰ	πάντα τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ
[13]	οὐδὲν ἀπέλιπον ἐν τῷ βίῳ	ἀλλὰ	παντὶ ~τρόπῳ προυθυμήθην γενέσθαι· εἰ
[54]	ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι βούλομαι.	~Ἀλλὰ	πάνυ ἱκανῶς, ἔφη. ~Ἀποκρίνου δή,
[46]	ἂν ἀπεδόμην πολλοῦ τὰς ἐλπίδας,	ἀλλὰ	~πάνυ σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους
[19]	οὐδ᾽ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν,	ἀλλὰ	παρὰ ~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι,
[2]	ἔρημος ἐτελεύτα φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς,	ἀλλὰ	παρῆσάν τινες, καὶ πολλοί γε.
[8]	ἐὰν ἅπερ λέγεις ~ἡμᾶς πείσῃς.	~Ἀλλὰ	πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον δὲ Κρίτωνα
[2]	ἀκουσομένους γε τοιούτους ἑτέρους ἔχεις·	~ἀλλὰ	πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα
[4]	μουσικὴν ποιεῖν, μὴ ἀπειθῆσαι ~αὐτῷ	ἀλλὰ	ποιεῖν· ἀσφαλέστερον γὰρ εἶναι μὴ
[29]	φίλε Κέβης τε καὶ Σιμμία,	ἀλλὰ	πολλῷ μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν
[40]	λόγων κινδυνεύει οὐδὲν ὑγιὲς εἶναι,	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον ~ὅτι ἡμεῖς οὔπω
[21]	~Βουλοίμην μεντἄν, ἔφη ὁ Σιμμίας·	ἀλλὰ	πολὺ μᾶλλον φοβοῦμαι μὴ αὔριον
[38]	τι ~ἐγένετο ἀχθόμενος ἢ οὔ,	ἀλλὰ	πρᾴως ἐβοήθει τῷ λόγῳ; (ἢ)
[6]	αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν ἀκήκοα.	~(Ἀλλὰ	προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα γὰρ
[52]	ὅπερ ἦν, χιόνα καὶ ~θερμόν,	ἀλλὰ	προσιόντος τοῦ θερμοῦ ἢ ὑπεκχωρήσειν
[41]	σοι ~τοιοῦτόν ἐστιν ᾧ ἀπεικάζεις,	ἀλλὰ	πρότερον καὶ ἡ λύρα καὶ
[42]	ἂν λέγοι ὁ ~ἐκεῖνο ὑποθέμενος.	~(Ἀλλὰ	προωμολόγηται, ἔφη, μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽
[39]	τὸν Ἡρακλῆ. ~Οὐδὲν διοίσει, ἔφη.	~Ἀλλὰ	πρῶτον εὐλαβηθῶμέν τι πάθος μὴ
[39]	ὅμοιοι οἱ λόγοι τοῖς ἀνθρώποις,	ἀλλὰ	~σοῦ νυνδὴ προάγοντος ἐγὼ ἐφεσπόμην,
[8]	ἐὰν δὲ δέῃ, καὶ τρίς.	~Ἀλλὰ	σχεδὸν μέν τι ᾔδη, ἔφη
[2]	σοι ~ἀσχολία τυγχάνει οὖσα. ~(Φαίδων)	~Ἀλλὰ	σχολάζω γε καὶ πειράσομαι ὑμῖν
[55]	οὔποτ᾽ ἂν ἀπεσβέννυτο οὐδ᾽ ἀπώλλυτο,	ἀλλὰ	σῶν ἂν ~ἀπελθὸν ᾤχετο. ~Ἀνάγκη,
[30]	τὰς τῶν ἀγαθῶν αὐτὰς εἶναι,	ἀλλὰ	τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ περὶ
[66]	ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε.	~Ἀλλὰ	ταῦτα, ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων·
[24]	μᾶλλον ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν.	~Ἀλλὰ	ταῦτα μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει,
[56]	ἔφη, ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης,	ἀλλὰ	ταῦτά τε εὖ λέγεις καὶ
[39]	δ᾽ ἐγώ. ~Εἰκὸς γάρ, ἔφη.	Ἀλλὰ	ταύτῃ μὲν οὐχ ὅμοιοι οἱ
[16]	Οὐκ ἀνταποδώσομεν τὴν ἐναντίαν γένεσιν,	~ἀλλὰ	ταύτῃ χωλὴ ἔσται ἡ φύσις;
[39]	αἰτιῷτο μηδὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀτεχνίαν,	~ἀλλὰ	τελευτῶν διὰ τὸ ἀλγεῖν ἅσμενος
[66]	οὐ ~γὰρ δὴ ἐκεῖνόν γε,	ἀλλὰ	τὴν ἐμαυτοῦ τύχην, οἵου ἀνδρὸς
[14]	λέγεις, ὁ Σωκράτης, ὦ Κέβης·	ἀλλὰ	τί δὴ ποιῶμεν; Ἢ περὶ
[38]	~Οὔκ, ἄν γε ἐμοὶ πείθῃ.	~Ἀλλὰ	τί; ἦν δ᾽ ἐγώ. ~Τήμερον,
[55]	ἡ ἐν τῷ πυρὶ θερμότης.	ἀλλὰ	τί ~κωλύει φαίη ἄν τις,
[45]	τοῦτον τὸν ~τρόπον τῆς μεθόδου,	ἀλλά	τιν᾽ ἄλλον τρόπον αὐτὸς εἰκῇ
[49]	τοῖς ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν.	Ἀλλὰ	τίνα δὴ ἦν τὰ μετὰ
[13]	ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν φιλόσοφος	~ἀλλά	τις φιλοσώματος; Ὁ αὐτὸς δέ
[41]	~πολυχρονιώτερόν γε εἶναι ψυχὴν σώματος,	ἀλλὰ	τόδε ἄδηλον παντί, μὴ ~πολλὰ
[57]	ζητήσετε περαιτέρω. ~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις.	~(Ἀλλὰ	τόδε γ᾽ ἔφη, ὦ ἄνδρες,
[52]	τι χιόνος τὸ ψυχρόν; ~Ναί.	~Ἀλλὰ	τόδε γ᾽ οἶμαι δοκεῖ σοι,
[6]	οὐ ῥᾴδιος διιδεῖν· οὐ ~μέντοι	ἀλλὰ	τόδε γέ μοι δοκεῖ, ὦ
[30]	εἴδωλα, αἱ μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι	ἀλλὰ	τοῦ ὁρατοῦ μετέχουσαι, διὸ καὶ
[14]	ἀληθῆ ἐστιν ἃ σὺ λέγεις·	~ἀλλὰ	τοῦτο δὴ ἴσως οὐκ ὀλίγης
[9]	ὁ θάνατος ἢ τοῦτο; ~Οὔκ,	ἀλλὰ	τοῦτο, ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ,
[35]	δυσθυμότερον αὐτῶν τοῦ βίου ἀπαλλάττεσθαι.	ἀλλὰ	τούτου γ᾽ ἕνεκα ~λέγειν τε
[63]	καὶ πάλαι μηκύνω τὸν μῦθον.	Ἀλλὰ	τούτων δὴ ἕνεκα θαρρεῖν χρὴ
[62]	χρόνος ἱκανὸς ἐν τῷ παρόντι.	~Ἀλλὰ	τούτων δὴ ἕνεκα χρὴ ὧν
[32]	ἀφικνεῖσθαι ἀλλ᾽ ἢ τῷ φιλομαθεῖ.	ἀλλὰ	τούτων ἕνεκα, ὦ ~ἑταῖρε Σιμμία
[63]	κοσμήσας τὴν ψυχὴν οὐκ ἀλλοτρίῳ	ἀλλὰ	τῷ αὐτῆς ~κόσμῳ, σωφροσύνῃ τε
[50]	ὑπερέχειν τούτῳ, τῷ Σιμμίαν εἶναι,	ἀλλὰ	τῷ μεγέθει ὃ τυγχάνει ~ἔχων·
[11]	δύνασθαι ὑπ᾽ αὐτοῦ ~καθορᾶν τἀληθές.	Ἀλλὰ	τῷ ὄντι ἡμῖν δέδεικται ὅτι,
[13]	καταστήσαντες οὐ φαῦλοί τινες ~εἶναι,	ἀλλὰ	τῷ ὄντι πάλαι αἰνίττεσθαι ὅτι
[36]	συγγενῆ, προτέραν τοῦ θνητοῦ ἀπολομένην	~ἀλλὰ	φαίη ἀνάγκη ἔτι που εἶναι
[29]	ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι,	ἀλλὰ	φεύγουσα αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ
[35]	γε μηδ᾽ ὑμᾶς δύναμαι πείθειν,	ἀλλὰ	φοβεῖσθε μὴ ~δυσκολώτερόν τι νῦν
[24]	τὸν θάνατον ~ὥσπερ τὰ μορμολύκεια.	~Ἀλλὰ	χρή, ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπᾴδειν
[18]	ἡ ψυχή τι ἔοικεν εἶναι.	~Ἀλλά,	ὦ Κέβης, ἔφη ὁ Σιμμίας
[58]	ὁρῶν τὸν ἥλιον καὶ τὰ	ἄλλα	ἄστρα ~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν
[19]	ἢ ~ξύλα ἢ λίθους ἢ	ἄλλα	ἄττα ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων
[15]	που καὶ δίκαιον ἀδίκῳ, καὶ	ἄλλα	δὴ μυρία οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο
[41]	σοι, ἔφη, ὦ ξένε Θηβαῖε,	ἄλλα	δόξαι, ~ἐάνπερ μείνῃ ἥδε ἡ
[14]	ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες, τὰ μὲν	ἄλλα	ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι, (τὰ
[47]	~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ ὅσα	ἄλλα	ἔχω οὐκ ἂν οἷός τ᾽
[43]	ἐπὶ τὸ μὴ ἐσθίειν, καὶ	ἄλλα	μυρία ~που ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν
[47]	καὶ ἀέρας καὶ ~ἀκοὰς καὶ	ἄλλα	μυρία (τοιαῦτα αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς
[62]	καὶ παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ	ἄλλα	ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα, τούτους
[53]	(τὸ πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ	ἄλλα	πάμπολλα ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ
[47]	~αἰθέρας καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ	ἄλλα	πολλὰ καὶ ἄτοπα. Καί μοι
[52]	καὶ ἡ τριὰς πέπονθε καὶ	ἄλλα	πολλά. ~σκόπει δὲ περὶ τῆς
[61]	μέρος. ~Τὰ μὲν οὖν δὴ	ἄλλα	πολλά τε καὶ μεγάλα καὶ
[18]	ἰδὼν πολλάκις κέβητος ἀνεμνήσθη, ~καὶ	ἄλλα	που μυρία τοιαῦτ᾽ ἂν εἴη.
[59]	Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι	ἄλλα	τε πολλὰ καὶ ἀνθρώπους, τοὺς
[49]	ὁτιοῦν τῶν τοιούτων, τὰ μὲν	ἄλλα	~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι γὰρ ἐν
[19]	ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ	τἆλλα	αἰσθάνεσθαι ~τυχεῖν ἔδει που εἰληφότας
[6]	τυγχάνει τῷ ἀνθρώπῳ, ὥσπερ καὶ	τἆλλα,	ἔστιν ὅτε καὶ οἷς ~βέλτιον
[31]	δ᾽ ὅς, δῆλα δὴ καὶ	τἆλλα	ᾗ ἂν ἕκαστα ἴοι κατὰ
[50]	ἕκαστον τῶν εἰδῶν καὶ τούτων	τἆλλα	μεταλαμβάνοντα αὐτῶν τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν
[54]	ἀλλ᾽ ᾧ ἂν μονάς, καὶ	τἆλλα	οὕτως. ~ἀλλ᾽ ὅρα εἰ ἤδη
[49]	καὶ ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ	τἆλλα	πάντα· ἃ εἴ ~μοι δίδως
[22]	καλόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ	τἆλλα	πάντα ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες·
[17]	ἂν φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ	τἆλλα	πάντα ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν.
[53]	οὐδὲ δὴ τὸ ~ἡμιόλιον οὐδὲ	τἆλλα	τὰ τοιαῦτα, τὸ ἥμισυ, τὴν
[57]	καὶ περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον,	πολλὰ	~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ
[44]	καὶ ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν	πολλὰ	ἄττα· ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι
[65]	δ᾽ ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ οὐ	πολλὰ	ἄττα μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ
[5]	ἔφη, τοῦτο, ὦ Σώκρατες, Εὐήνῳ.	~Πολλὰ	γὰρ ἤδη ἐντετύχηκα τῷ ἀνδρί·
[24]	ᾗ ἔνεισί που ἀγαθοὶ ἄνδρες,	πολλὰ	δὲ ~καὶ τὰ τῶν βαρβάρων
[58]	γάρ τοι ~γῆς καὶ αὐτὸς	πολλὰ	δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι ταῦτα
[41]	ἀλλὰ τόδε ἄδηλον παντί, μὴ	~πολλὰ	δὴ σώματα καὶ πολλάκις κατατρίψασα
[3]	παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ τὰ	πολλὰ	διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ δὴ
[37]	οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ τὰ	πολλὰ	εἰώθει, Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια μέντοι,
[37]	σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν	πολλὰ	ἔτη βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι
[59]	ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα τε	πολλὰ	καὶ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν ἐν
[47]	καὶ ὕδατα αἰτιώμενον καὶ ἄλλα	πολλὰ	καὶ ἄτοπα. Καί μοι ἔδοξεν
[37]	~λέγων· ὁ γὰρ ὑφάντης οὗτος	πολλὰ	κατατρίψας τοιαῦτα ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος
[58]	γὰρ πανταχῇ περὶ τὴν ~γῆν	πολλὰ	κοῖλα καὶ παντοδαπὰ καὶ τὰς
[51]	καίτοι οὔτι λέγω ὡς οὐ	πολλά	με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν ἄρα, ἦ
[64]	ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν, οὐδὲ ἐὰν	πολλὰ	ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι ~καὶ
[57]	ὁρατὸν τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ	πολλὰ	παθοῦσα, βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ
[39]	τὰ δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ	πολλά;	~Πάνυ γε, ἦν δ᾽ ἐγώ.
[59]	~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι, ὄντα	πολλὰ	πλήθει καὶ μεγάλα καὶ πανταχοῦ
[52]	ἡ τριὰς πέπονθε καὶ ἄλλα	πολλά.	~σκόπει δὲ περὶ τῆς τριάδος.
[37]	ἂν φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν	~πολλὰ	σώματα κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν
[61]	~Τὰ μὲν οὖν δὴ ἄλλα	πολλά	τε καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ
[53]	πῦρ τῷ ψυχρῷ καὶ ἄλλα	πάμπολλα	ἀλλ᾽ ὅρα δὴ εἰ ~οὕτως
[19]	οὐ ~λίθοι μὲν ἴσοι καὶ	ξύλα	ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν
[19]	ἐξ ὧν νυνδὴ ἐλέγομεν, ἢ	~ξύλα	ἢ λίθους ἢ ἄλλα ἄττα
[36]	τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον τὰ	ξύλα	~καὶ τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι πρίν
[30]	οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ	εἴδωλα,	αἱ μὴ ~καθαρῶς ἀπολυθεῖσαι ἀλλὰ
[52]	~Ἆρ᾽ ὅπερ χιόνα καὶ πῦρ;	~(Μὰ	Δί᾽ οὐκ ἔγωγε. ~Ἀλλ᾽ ἕτερόν
[32]	Σώκρατες, ὁ Κέβης. ~(Οὐ μέντοι	μὰ	Δία, ἦ δ᾽ ὅς. Τοιγάρτοι
[48]	σε νῦν οὐ ~μανθάνειν. ~Οὐ	μὰ	τὸν Δία, ἔφη ὁ Κέβης,
[23]	τὸ τῶν ~πολλῶν, ὅπως μὴ	ἅμα	ἀποθνῄσκοντος τοῦ ἀνθρώπου διασκεδάννυται ἡ
[51]	ἐθελῆσαι γένεσιν ἀλλήλων ~δέξασθαι. Καὶ	ἅμα	βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα εἶπεν,
[21]	φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ ἄρα	ἅμα	γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες, ταύτας
[64]	λέγειν, παραμυθούμενος ἅμα μὲν ὑμᾶς,	ἅμα	δ᾽ ~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν με
[65]	ῥᾷστα φέρειν τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ	ἅμα	δακρύσας μεταστρεφόμενος ἀπῄει. ~Καὶ ὁ
[58]	οὐδ᾽ ἂν οἷός τε εἴην,	ἅμα	δέ, εἰ ~καὶ ἠπιστάμην, ὁ
[49]	(ἕως ἐπί τι ~ἱκανὸν ἔλθοις,	ἅμα	δὲ οὐκ ἂν φύροιο ὥσπερ
[65]	ὄρεσιν καὶ οὔπω δεδυκέναι. Καὶ	ἅμα	ἐγὼ οἶδα καὶ ἄλλους πάνυ
[40]	ὅπως μὴ ἐγὼ ὑπὸ προθυμίας	ἅμα	ἐμαυτόν τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας,
[66]	γὰρ ~ἐκέλευεν ὁ ἄνθρωπος καὶ	ἅμα	ἐφαπτόμενος αὐτοῦ οὗτος ὁ δοὺς
[64]	μὴ ἐκφύγω ὑμᾶς. ~Γελάσας δὲ	ἅμα	ἡσυχῇ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποβλέψας
[49]	ἔφη, λέγεις, ὅ τε Σιμμίας	ἅμα	καὶ ὁ Κέβης. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ
[5]	γάρ φασι θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ	ἅμα	λέγων ταῦτα καθῆκε (τὰ σκέλη
[50]	αὐτὸ τὸ μέγεθος οὐδέποτ᾽ ἐθέλειν	ἅμα	μέγα καὶ σμικρὸν εἶναι, ~ἀλλὰ
[50]	τῆς σμικρότητος παρέχων ὑπερέχον. Καὶ	ἅμα	μειδιάσας, ~ἔοικα, ἔφη, καὶ συγγραφικῶς
[3]	ἐναντίον εἶναι, τὸ λυπηρόν, τὸ	ἅμα	μὲν αὐτὼ μὴ θέλειν ~παραγίγνεσθαι
[58]	κατὰ ~τὴν Γλαύκου τέχνην, καὶ	ἅμα	μὲν ἐγὼ ἴσως οὐδ᾽ ἂν
[64]	δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν, παραμυθούμενος	ἅμα	μὲν ὑμᾶς, ἅμα δ᾽ ~ἐμαυτόν.
[65]	καὶ ἡμεῖς ~ταῦτα ποιήσομεν. Καὶ	ἅμα	πρὸς ἡμᾶς, Ὡς ἀστεῖος, ἔφη,
[8]	~ἡμῖν εἶναι ἀγαθὸν τοῦτο, καὶ	ἅμα	σοι ἡ ἀπολογία ἔσται, ἐὰν
[33]	~Ὅτι ψυχὴ παντὸς ἀνθρώπου ἀναγκάζεται	ἅμα	τε ἡσθῆναι σφόδρα ἢ ~λυπηθῆναι
[50]	ἐναντίων, ἔτι ὂν ὅπερ ἦν,	ἅμα	τοὐναντίον ~γίγνεσθαί τε (καὶ εἶναι,
[66]	καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει. Καὶ	ἅμα	~ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει.
[3]	ἐξέτριψε τῇ χειρί, καὶ τρίβων	ἅμα,	Ὡς ἄτοπον, ἔφη, ὦ ἄνδρες,
[59]	γῆς, ὥστε αὐτὴν ἰδεῖν εἶναι	θέαμα	εὐδαιμόνων θεατῶν. Ζῷα δ᾽ ἐπ᾽
[18]	ἀληθής ἐστιν, ὃν σὺ εἴωθας	θαμὰ	λέγειν, ὅτι ἡμῖν ἡ μάθησις
[39]	τε καὶ ἑταιροτάτους, τελευτῶν δὴ	θαμὰ	~προσκρούων μισεῖ τε πάντας καὶ
[51]	τοῦ ἐναντίου πράγματος τὸ ἐναντίον	~πρᾶγμα	γίγνεσθαι, νῦν δέ, ὅτι αὐτὸ
[45]	ἑαυτόν τι ~σκεψάμενος, Οὐ φαῦλον	πρᾶγμα,	ἔφη, ὦ Κέβης, ζητεῖς· ὅλως
[58]	αὐτῆς τὴν ~ἰσορροπίαν· ἰσόρροπον γὰρ	πρᾶγμα	ὁμοίου τινὸς ἐν μέσῳ τεθὲν
[41]	τὸ ἁρμονίαν μὲν εἶναι σύνθετον	πρᾶγμα,	ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ
[45]	αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ, τά γε	ἐμὰ	πάθη· ἔπειτα ἄν τί σοι
[6]	περιμένειν εὐεργέτην. ~Καὶ ὁ Κέβης	ἠρέμα	ἐπιγελάσας, Ἴττω Ζεύς, ἔφη, τῇ
[35]	~Καὶ ὃς ἀκούσας ἐγέλασέν τε	ἠρέμα	καί φησιν· Βαβαί, ὦ Σιμμία·
[33]	~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν	ἠρέμα	παραμυθεῖται καὶ λύειν ~ἐπιχειρεῖ, ἐνδεικνυμένη
[42]	εἶναι· τοῦτο δ᾽ ἔστι τὸ	ὁμολόγημα,	μηδὲν μᾶλλον μηδ᾽ ἐπὶ ~πλέον
[27]	ἐφαπτομένη· καὶ τοῦτο αὐτῆς τὸ	πάθημα	φρόνησις κέκληται; ~Παντάπασιν, ἔφη, καλῶς
[65]	εἰπὼν ἐκεῖνος μὲν ἀνίστατο εἰς	οἴκημά	τι ὡς λουσόμενος, καὶ ὁ
[37]	ἐν τοῖς πρόσθεν ἐλέγομεν, (ταὐτὸν	ἔγκλημα	ἔχειν. Ὅτι μὲν γὰρ ~ἦν
[45]	σκέψιν ~ἀφυὴς εἶναι ὡς οὐδὲν	χρῆμα.	Τεκμήριον δέ σοι ἐρῶ ἱκανόν·
[12]	οἱ ~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς, καὶ τὸ	μελέτημα	αὐτὸ τοῦτό ἐστιν τῶν φιλοσόφων,
[17]	ὅτι πάντα τελευτῶντα τὸ αὐτὸ	σχῆμα	ἂν σχοίη καὶ τὸ αὐτὸ
[49]	ἢ ~χρῶμα εὐανθὲς ἔχον ἢ	σχῆμα	ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων,
[45]	ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ πότερον τὸ	αἷμά	ἐστιν ᾧ φρονοῦμεν, ἢ ὁ
[62]	οὔποτε ἐκβαίνουσιν. Οἳ δ᾽ ἂν	ἰάσιμα	μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι
[58]	σμικρῷ τινι μορίῳ, ὥσπερ περὶ	τέλμα	~μύρμηκας ἢ βατράχους περὶ τὴν
[61]	τὸν Τάρταρον ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι·	ὄνομα	δὲ ~τούτῳ ἐστίν, ὡς οἱ
[66]	δὲ ὁ Κρίτων συνέλαβε τὸ	στόμα	καὶ τοὺς ὀφθαλμούς. ~Ἥἥδε ἡ
[37]	ἀπολλύοιτο ἡ ~ψυχή, τὸ τελευταῖον	ὕφασμα	τυχεῖν αὐτὴν ἔχουσαν καὶ τούτου
[60]	τοὺς δὲ ~βαθυτέρους ὄντας τὸ	χάσμα	αὐτοὺς ἔλαττον ἔχειν τοῦ παρ᾽
[60]	~κεκλήκασιν. Εἰς γὰρ τοῦτο τὸ	χάσμα	συρρέουσί τε πάντες οἱ ποταμοὶ
[13]	ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ	νόμισμα	~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα
[60]	ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ ὑγρῷ τὸ	πνεῦμα	δεινούς ~τινας ἀνέμους καὶ ἀμηχάνους
[14]	τοῦ ~σώματος, καὶ ἐκβαίνουσα ὥσπερ	πνεῦμα	ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα οἴχηται ~διαπτομένη
[60]	τε καὶ ἀναπνεῖ ~ῥέον τὸ	πνεῦμα,	οὕτω καὶ ἐκεῖ συναιωρούμενον τῷ
[60]	καὶ ὁ ἀὴρ καὶ τὸ	πνεῦμα	τὸ περὶ αὐτὸ ταὐτὸν ~ποιεῖ·
[62]	ἐνιαυτὸν ~ἐκεῖ γενομένους ἐκβάλλει τὸ	κῦμα,	τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατὰ τὸν
[61]	τε καὶ ἄγριον, ὡς λέγεται,	χρῶμα	δ᾽ ἔχοντα ~ὅλον οἷον ὁ
[49]	ὅτι καλόν ἐστιν ὁτιοῦν, ἢ	~χρῶμα	εὐανθὲς ἔχον ἢ σχῆμα ἢ
[10]	εἰ αὗται τῶν περὶ τὸ	σῶμα	~αἰσθήσεων μὴ ἀκριβεῖς εἰσιν μηδὲ
[37]	ψυχὴ πολυχρόνιόν ἐστι, τὸ δὲ	σῶμα	~ἀσθενέστερον καὶ ὀλιγοχρονιώτερον· ἀλλὰ γὰρ
[41]	εἰς ἀνθρώπου εἶδός τε καὶ	σῶμα	ἀφικέσθαι, εἶναι δὲ ~αὐτὴν συγκειμένην
[23]	εἶναι πρὶν καὶ εἰς ἀνθρώπειον	σῶμα	~ἀφικέσθαι, ἐπειδὰν δὲ ἀφίκηται καὶ
[41]	ἡ ψυχὴ καὶ πρὶν εἰς	σῶμα	~ἀφικέσθαι, ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ
[41]	τοῦτο θάνατος, ψυχῆς ~ὄλεθρος, ἐπεὶ	σῶμά	γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται.
[9]	ἀπαλλαγὲν αὐτὸ καθ᾽ αὑτὸ τὸ	~σῶμα	γεγονέναι, χωρὶς δὲ τὴν ψυχὴν
[11]	γὰρ ἡμῖν ἀσχολίας ~παρέχει τὸ	σῶμα	διὰ τὴν ἀναγκαίαν (τροφήν· ἔτι
[11]	χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ	σῶμα,	δουλεύοντες τῇ τούτου θεραπείᾳ· καὶ
[9]	τοιούτου πραγματεία οὐ περὶ τὸ	σῶμα	~εἶναι, ἀλλὰ καθ᾽ ὅσον δύναται
[44]	καὶ αὐτὸ τὸ εἰς ἀνθρώπου	σῶμα	ἐλθεῖν ~ἀρχὴ ἦν αὐτῇ ὀλέθρου,
[30]	σωματοειδοῦς, ἐπιθυμίᾳ πάλιν ~ἐνδεθῶσιν εἰς	σῶμα·	~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς
[41]	τινὰ ἐκ τῶν κατὰ τὸ	σῶμα	ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ γάρ που
[47]	κάθημαι, ὅτι σύγκειταί ~μου τὸ	σῶμα	ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ
[32]	φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν κατὰ τὸ	~σῶμα	ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ καρτεροῦσι καὶ
[44]	φῂς οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰς	σῶμα	ἔρχεται εἴτε πολλάκις, πρός γε
[26]	τι ἡμῶν αὐτῶν τὸ μὲν	σῶμά	ἐστι, τὸ δὲ ψυχή; ~Οὐδὲν
[28]	ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι	σῶμα.	ἔχομέν τι παρὰ ταῦτα ~ἄλλο
[11]	σκέψει) ὅτι, ἕως ἂν τὸ	σῶμα	ἔχωμεν καὶ συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν
[64]	καὶ μὴ ὁρῶν μου τὸ	σῶμα	ἢ καόμενον ~ἢ κατορυττόμενον ἀγανακτῇ
[10]	φρονήσεως κτῆσιν; Πότερον ἐμπόδιον τὸ	~σῶμα	ἢ οὔ, ἐάν τις αὐτὸ
[43]	τὴν ψυχὴν τοῖς κατὰ τὸ	σῶμα·	ἢ οὔ; ~Πάνυ μὲν οὖν.
[36]	δῆλον ὅτι, ὅταν χαλασθῇ τὸ	σῶμα	ἡμῶν ~ἀμέτρως ἢ ἐπιταθῇ ὑπὸ
[64]	τε χρὴ καὶ φάναι ~τοὐμὸν	σῶμα	θάπτειν, καὶ θάπτειν (οὕτως ὅπως
[9]	τὰς ἄλλας τὰς περὶ τὸ	σῶμα	θεραπείας; Δοκεῖ σοι ἐντίμους ἡγεῖσθαι
[11]	οὐδὲν ἄλλο παρέχει ἢ τὸ	σῶμα	καὶ αἱ τούτου ἐπιθυμίαι. Διὰ
[37]	βιῷ εἰ γὰρ ῥέοι τὸ	~σῶμα	καὶ ἀπολλύοιτο ἔτι ζῶντος τοῦ
[29]	τὸ μὲν ὁρατὸν αὐτοῦ, τὸ	~σῶμα,	καὶ ἐν ὁρατῷ κείμενον, ὃ
[10]	αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα χαίρειν τὸ	σῶμα,	καὶ καθ᾽ ὅσον δύναται μὴ
[33]	ἔχουσα προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ	~σῶμα	καὶ προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ,
[29]	πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ ~τὸ	σῶμα	καὶ ταριχευθέν, ὥσπερ οἱ ἐν
[37]	φύσιν τῆς ~ἀσθενείας ἐπιδεικνύοι τὸ	σῶμα	καὶ ταχὺ σαπὲν διοίχοιτο. ὥστε
[37]	~εἰκόνα δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς	σῶμα,	καί τις λέγων αὐτὰ ταῦτα
[63]	ἄλλας ἡδονὰς τὰς ~περὶ τὸ	σῶμα	καὶ τοὺς κόσμους εἴασε χαίρειν,
[10]	φιλοσόφου ψυχὴ μάλιστα (ἀτιμάζει τὸ	~σῶμα	καὶ φεύγει ἀπ᾽ αὐτοῦ, ζητεῖ
[33]	ταχὺ πάλιν πίπτειν εἰς (ἄλλο	σῶμα	καὶ ὥσπερ ~σπειρομένη ἐμφύεσθαι, καὶ
[41]	κατατρίψασα ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον	σῶμα	~καταλιποῦσα νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ
[43]	~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς κατὰ τὸ	σῶμα	πάθεσιν ἢ καὶ ἐναντιουμένην; ~Λέγω
[26]	ἂν εἶναι καὶ συγγενέστερον τὸ	σῶμα;	~Παντί, ἔφη, τοῦτό γε δῆλον,
[9]	~ἄλλους καλλωπισμοὺς τοὺς περὶ τὸ	σῶμα	πότερον τιμᾶν δοκεῖ σοι ἢ
[29]	τις καὶ χαριέντως ~ἔχων τὸ	σῶμα	τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ ὥρᾳ,
[27]	τῷ μή. ~Τί δὲ τὸ	σῶμα;	~Τῷ ἑτέρῳ. ~Ὅρα δὴ καὶ
[28]	ψυχὴ τῷ θείῳ, τὸ δὲ	σῶμα	τῷ θνητῷ. ~Σκόπει δή, ἔφη,
[28]	τῷ αὐτῷ ὦσι ψυχὴ καὶ	(σῶμα,	~τῷ μὲν δουλεύειν καὶ ἄρχεσθαι
[33]	~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ τὸ	σῶμα	φῇ. Ἐκ γὰρ τοῦ ὁμοδοξεῖν
[59]	Ἐν δὲ ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ	ἀνὰ	λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα
[59]	ὡσαύτως καὶ τοὺς ~λίθους ἔχειν	ἀνὰ	τὸν αὐτὸν λόγον τήν τε
[39]	ἢ καλὸν ἢ λευκὸν ἢ	~μέλανα;	Ἢ οὐχὶ ᾔσθησαι ὅτι πάντων
[60]	εἰς κρατῆρας, καὶ ἀενάων ~ποταμῶν	ἀμήχανα	μεγέθη ὑπὸ τὴν γῆν καὶ
[36]	δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι, τὰ ~δὲ	λείψανα	τοῦ σώματος ἑκάστου πολὺν χρόνον
[1]	καθαρεύειν τὴν πόλιν καὶ δημοσίᾳ	μηδένα	ἀποκτεινύναι, πρὶν ~ἂν εἰς Δῆλόν
[37]	ἣ τῇ ψυχῇ φέρει ὄλεθρον	μηδένα	φαίη εἰδέναι ἀδύνατον γὰρ εἶναι
[39]	ἄνω ~κάτω στρέφεται καὶ χρόνον	οὐδένα	ἐν οὐδενὶ μένει. ~Πάνυ μὲν
[66]	τότε ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ ~ἀγανακτῶν	οὐδένα	ὅντινα οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων
[35]	ὅδε, ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται τὰ	εἰρημένα.	Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες,
[64]	ἴχνη κατὰ τὰ νῦν τε	εἰρημένα	καὶ τὰ ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν
[35]	καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ τὰ	εἰρημένα,	οὐ ~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς εἰρῆσθαι.
[60]	εἰσρεῖν πάντα ~τὰ ῥεύματα, ὅτι	πυθμένα	οὐκ ἔχει οὐδὲ βάσιν τὸ
[35]	τι, τὸ μέντοι αὖ τὰ	λεγόμενα	περὶ αὐτῶν μὴ οὐχὶ παντὶ
[51]	ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ	ὀνομαζόμενα·	~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν
[13]	τῶν ἄλλων πάντων τῶν τοιούτων·	χωριζόμενα	δὲ φρονήσεως ~(καὶ) ἀλλαττόμενα ἀντὶ
[17]	~πάθος ἂν πάθοι καὶ παύσαιτο	γιγνόμενα;	~Πῶς λέγεις; ἔφη. ~Οὐδὲν χαλεπόν,
[17]	ἀνταποδιδοίη τὰ (ἕτερα τοῖς ἑτέροις	γιγνόμενα,	~ὡσπερεὶ κύκλῳ περιιόντα, ἀλλ᾽ εὐθεῖά
[47]	ἢ Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ δόξης	φερόμενα	τοῦ βελτίστου, ~εἰ μὴ δικαιότερον
[13]	τοιούτων· χωριζόμενα δὲ φρονήσεως ~(καὶ)	ἀλλαττόμενα	ἀντὶ ἀλλήλων μὴ σκιαγραφία τις
[60]	κρήνας ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ πάλιν	δυόμενα	~(κατὰ τῆς γῆς, τὰ μὲν
[59]	οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον τὰ	φυόμενα	φύεσθαι, ~δένδρα τε καὶ ἄνθη
[52]	ἐκεῖνα τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ	δεχόμενα,	ἀλλὰ καὶ ὅσα οὐκ ὄντ᾽
[66]	ἦν τὰ περὶ τὸ ἦτρον	ψυχόμενα,	καὶ ~ἐκκαλυψάμενος ἐνεκεκάλυπτο γάρ εἶπεν
[58]	ἅπας ὁ τόπος ὁ ἐνθάδε	~διεφθαρμένα	ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ τὰ
[52]	ᾖ, ἀλλ᾽ ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι	~(ἀπολλύμενα	ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ φήσομεν
[60]	καὶ εἰς ~τοὺς τόπους ἕκαστα	ἀφικνούμενα,	εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται, θαλάττας
[13]	~μὲν πάντα) καὶ μετὰ τούτου	(ὠνούμενά	τε καὶ πιπρασκόμενa τῷ ὄντι
[35]	Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι φαίνεται	(λυπούμενα	ᾄδειν οὔτε οἱ κύκνοι, ἀλλ᾽
[59]	ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ	ἀγαπώμενα	~μόρια, σάρδιά τε καὶ ἰάσπιδας
[58]	ὁ ἐνθάδε ~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ	καταβεβρωμένα,	ὥσπερ τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ
[64]	ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι ~(ἀπιόντα,	ἵνα	Κρίτων ῥᾷον φέρῃ, καὶ μὴ
[44]	λέγεις· καὶ ἐξεπίτηδες πολλάκις ἀναλαμβάνω,	ἵνα	μή τι ~διαφύγῃ ἡμᾶς, εἴ
[66]	τούτου ἕνεκα τὰς ~γυναῖκας ἀπέπεμψα,	ἵνα	μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ
[37]	αὖ ὅδε ~ἐγκαλεῖ τῷ λόγῳ,	ἵνα	χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν,
[64]	κατορυττόμενον ἀγανακτῇ ὑπὲρ ἐμοῦ ὡς	δεινὰ	πάσχοντος, μηδὲ λέγῃ ἐν ~τῇ
[18]	ὅταν ~τις τοῦτο πάθῃ περὶ	ἐκεῖνα	ἃ ὑπὸ χρόνου καὶ τοῦ
[27]	τε τοῦ πλάνου καὶ περὶ	ἐκεῖνα	ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει,
[58]	κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽ ὁπωστιοῦν ἄξια.	Ἐκεῖνα	δὲ αὖ τῶν παρ᾽ ἡμῖν
[41]	πρότερον ἦν ἁρμονία συγκειμένη, πρὶν	~ἐκεῖνα	εἶναι ἐξ ὧν ἔδει αὐτὴν
[43]	καὶ ἄλλο ~ὁτιοῦν πάθος πάσχοι	ἐκεῖνα	ἐξ ὧν τυγχάνοι οὖσα, ἀλλ᾽
[42]	πως ἔχειν ἢ ὡς ἂν	ἐκεῖνα	ἔχῃ ἐξ ὧν ἂν συγκέηται;
[42]	πάσχειν ἄλλο παρ᾽ ἃ ἂν	ἐκεῖνα	ἢ ~ποιῇ ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη.
[51]	ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽	ἐκεῖνα	οὐκ ἄν ποτέ φαμεν ἐθελῆσαι
[52]	τόδε, ὅτι φαίνεται οὐ ~μόνον	ἐκεῖνα	τὰ ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα,
[49]	πεπραγμάτευμαι, καὶ εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽	ἐκεῖνα	τὰ πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽
[60]	δὴ κάτω καλούμενον, τοῖς κατ᾽	~ἐκεῖνα	τὰ ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς
[60]	καὶ ὅταν εἰς τὸ ἐπ᾽	ἐκεῖνα	τῆς γῆς ὁρμήσῃ καὶ ~ὅταν
[49]	ἐν τούτοις οὐκ ἔχεις ἄλλην	τινὰ	αἰτίαν ~τοῦ δύο γενέσθαι ἀλλ᾽
[10]	παρατιθέμενος ἐν τῷ διανοεῖσθαι ~μήτε	(τινὰ)	ἄλλην (αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν μετὰ
[20]	ἢ ἰδόντα ἢ ἀκούσαντα ~ἤ	τινα	ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα ἕτερόν τι
[18]	ἢ ~ἰδὼν ἢ ἀκούσας ἤ	τινα	ἄλλην αἴσθησιν λαβὼν μὴ μόνον
[42]	τὴν κακίαν; Πότερον ἁρμονίαν αὖ	τινα	ἄλλην ~καὶ ἀναρμοστίαν; Καὶ τὴν
[35]	ὅταν ~πεινῇ ἢ ῥιγῷ ἤ	τινα	ἄλλην λύπην λυπῆται, οὐδὲ αὐτὴ
[5]	τῆς ἀποδημίας τῆς ~ἐκεῖ, ποίαν	τινὰ	αὐτὴν οἰόμεθα εἶναι· τί γὰρ
[46]	ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην	τινὰ	αὐτοῖς αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι
[16]	ἀνάγκη ἀποδοῦναι τῷ ἀποθνῄσκειν ~ἐναντίαν	τινὰ	γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη. ~Τίνα
[49]	ἀποῦσι, νῦν δὲ ἀκούουσιν. Ἀλλὰ	τίνα	δὴ ἦν τὰ μετὰ ταῦτα
[13]	ᾧ ~νυνδὴ ἐλέγετο, τῷ τρόπον	τινὰ	δι᾽ ἀκολασίαν αὐτοὺς σεσωφρονίσθαι. ~Ἔοικε
[14]	~ψυχὴ ἀποθανόντος τοῦ ἀνθρώπου καί	τινα	δύναμιν ἔχει καὶ φρόνησιν. ~Ἀληθῆ,
[49]	εἶναι, τὸ σμικρῷ τινι μέγαν	τινὰ	~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο
[21]	καὶ λαμβάνομεν; Ἢ ἔχεις ἄλλον	τινὰ	εἰπεῖν χρόνον; ~Οὐδαμῶς, ὦ Σώκρατες,
[41]	σύνθετον πρᾶγμα, ψυχὴν ~δὲ ἁρμονίαν	τινὰ	ἐκ τῶν κατὰ τὸ σῶμα
[60]	ἡ αἰώρα διὰ φύσιν τοιάνδε	τινά.	Ἕν τι τῶν χασμάτων τῆς
[34]	καὶ ~ἀνήνυτον ἔργον πράττειν Πηνελόπης	τινὰ	ἐναντίως ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην
[60]	ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ αἰώραν	τινὰ	ἐνοῦσαν ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι
[46]	τε καὶ ἔδοξέ μοι τρόπον	τινὰ	εὖ ~ἔχειν τὸ τὸν νοῦν
[6]	χαλεπαίνοις ἂν ~αὐτῷ καί, εἴ	τινα	ἔχοις τιμωρίαν, τιμωροῖο ἄν; ~Πάνυ
[38]	νῦν καὶ ἀεί, τὸ ἁρμονίαν	τινὰ	ἡμῶν εἶναι τὴν ψυχήν, καὶ
[6]	αὑτὸν ἀποκτεινύναι δεῖν, πρὶν ~ἀνάγκην	τινὰ	θεὸς ἐπιπέμψῃ, ὥσπερ καὶ τὴν
[13]	φιλόσοφοι· καίτοι ~ἄλογόν γε δέει	τινὰ	καὶ δειλίᾳ ἀνδρεῖον εἶναι. ~(Πάνυ
[58]	ὁρῶσι τὰ ἐνθάδε, οὕτως ἄν	τινα	καὶ τὰ ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ
[45]	θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν σηπεδόνα	τινὰ	λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον, τότε
[6]	μέντοι ~ἀλλ᾽ ἴσως γ᾽ ἔχει	τινὰ	λόγον. ὁ μὲν οὖν ἐν
[14]	δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν	τινα	νῦν (ἀκούσαντα, ~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς
[47]	κεῖσθαι, ταύτην οὔτε ζητοῦσιν ~οὔτε	τινὰ	οἴονται δαιμονίαν ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ
[48]	μὲν οὖν ᾧ ~εἰκάζω τρόπον	(τινὰ	οὐκ ἔοικεν· οὐ γὰρ πάνυ
[10]	τοιόνδε λέγω· ἆρα ἔχει ἀλήθειάν	τινα	ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς
[16]	τινὰ γένεσιν; ~Πάντως που, ἔφη.	~Τίνα	ταύτην; ~Τὸ ἀναβιώσκεσθαι. ~Οὐκοῦν, ἦ
[11]	πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν ~τοιάνδε	τινὰ	τοῖς γνησίως φιλοσόφοις, ὥστε καὶ
[57]	οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς δή	τινα	~τόπον, οἷ δεῖ τοὺς συλλεγέντας
[64]	οὕτω ποιεῖν· θάπτωμεν δέ σε	τίνα	~τρόπον; ~Ὅπως ἄν, ἔφη, βούλησθε,
[18]	~τοιούτῳ, ἀνάμνησιν εἶναι; Λέγω δὲ	τίνα	τρόπον; Τόνδε. ἐάν τίς τι
[49]	ἄρ᾽ ἂν ἀποδέχοιο εἴ τίς	τινα	φαίη ἕτερον ἑτέρου τῇ κεφαλῇ
[43]	οὐδαμῇ καλῶς ἔχει ψυχὴν (ἁρμονίαν	τινὰ	~φάναι εἶναι· οὔτε γὰρ ἄν,
[49]	ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ μείζονά	τινα	φῇς εἶναι καὶ ἐλάττω, πρῶτον
[14]	ὁ Κέβης, ἡδέως ἂν ἀκούσαιμι	ἥντινα	δόξαν ἔχεις περὶ ~αὐτῶν. ~Οὔκουν
[66]	ἀναβρυχησάμενος κλάων καὶ ~ἀγανακτῶν οὐδένα	ὅντινα	οὐ κατέκλασε τῶν παρόντων πλήν
[56]	κατασιγῆσαι· ὡς οὐκ οἶδα εἰς	ὅντινά	τις ἄλλον καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ
[1]	τῇ προτεραίᾳ τῆς δίκης ἡ	~πρύμνα	ἐστεμμένη τοῦ πλοίου ὃ εἰς
[45]	τὸ θερμὸν ~καὶ τὸ ψυχρὸν	σηπεδόνα	τινὰ λάβῃ, ὥς τινες ἔλεγον,
[45]	δέκα μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ	~πλέονα	εἶναι διὰ τὸ δύο αὐτοῖς
[49]	λόγος ἀπαντήσῃ, ἐὰν τῇ ~κεφαλῇ	μείζονά	τινα φῇς εἶναι καὶ ἐλάττω,
[39]	καὶ ὀλίγα, τὰ δὲ μεταξὺ	ἄφθονα	καὶ πολλά; ~Πάνυ γε, ἦν
[52]	γ᾽ οἶμαι δοκεῖ σοι, οὐδέποτε	χιόνα	γ᾽ οὖσαν δεξαμένην τὸ ~θερμόν,
[55]	ἀνώλεθρον εἶναι, ὁπότε τις ἐπὶ	~χιόνα	θερμὸν ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν ἡ
[52]	ἐλέγομεν, ἔτι ἔσεσθαι ὅπερ ἦν,	χιόνα	καὶ ~θερμόν, ἀλλὰ προσιόντος τοῦ
[52]	καὶ ψυχρόν; ~Ἔγωγε. ~Ἆρ᾽ ὅπερ	χιόνα	καὶ πῦρ; ~(Μὰ Δί᾽ οὐκ
[48]	ἤ (τινι τοιούτῳ σκοπῶνται τὴν	εἰκόνα	αὐτοῦ. ~Τοιοῦτόν τι καὶ ἐγὼ
[37]	Τὴν αὐτὴν δὲ ταύτην οἶμαι	~εἰκόνα	δέξαιτ᾽ ἂν ψυχὴ πρὸς σῶμα,
[33]	αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα καὶ	προσπερονᾷ	καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν ταῦτα
[66]	Κρίτων, ἔφη, τῷ Ἀσκληπιῷ ὀφείλομεν	ἀλεκτρυόνα·	ἀλλὰ ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε.
[7]	ἔφη, (ὁ) Κέβης λόγους τινὰς	~ἀνερευνᾷ,	καὶ οὐ πάνυ εὐθέως ἐθέλει
[39]	σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ	~κύνα	ἢ ἄλλο ὁτιοῦν; Ἢ αὖ
[47]	ἂν ~κελεύσωσιν· ἐπεὶ νὴ τὸν	κύνα,	ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα
[17]	τελευτῶντα πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν	Ἐνδυμίωνα	~ἀποδείξειεν καὶ οὐδαμοῦ ἂν φαίνοιτο
[64]	~ἐμαυτόν. Ἐγγυήσασθε οὖν με πρὸς	Κρίτωνα,	ἔφη, τὴν ἐναντίαν ἐγγύην ἢ
[8]	~Ἀλλὰ πειράσομαι, ἔφη. Πρῶτον δὲ	Κρίτωνα	τόνδε σκεψώμεθα τί ἐστιν ὃ
[3]	~ὁ Σωκράτης βλέψας εἰς τὸν	Κρίτωνα,	Ὦ Κρίτων ἔφη, ἀπαγέτω τις
[64]	εἶπεν· Οὐ πείθω, ὦ ~ἄνδρες,	Κρίτωνα,	ὡς ἐγώ εἰμι οὗτος Σωκράτης,
[45]	τούτων δὲ γίγνοιτο μνήμη καὶ	δόξα,	~ἐκ δὲ μνήμης καὶ δόξης
[45]	γῆν πάθη, τελευτῶν οὕτως ἐμαυτῷ	ἔδοξα	πρὸς ταύτην τὴν σκέψιν ~ἀφυὴς
[6]	περὶ αὐτῶν οὐδενὸς πώποτε οὐδὲν	ἀκήκοα.	~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη· τάχα
[66]	μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ	ἀκήκοα	ὅτι ~ἐν εὐφημίᾳ χρὴ τελευτᾶν.
[58]	~γῆς καὶ αὐτὸς πολλὰ δὴ	ἀκήκοα,	οὐ μέντοι ταῦτα ἃ σὲ
[58]	τὴν ~γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ	παντοδαπὰ	καὶ τὰς ἰδέας καὶ τὰ
[61]	πολλά τε καὶ μεγάλα καὶ	παντοδαπὰ	ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽ ἄρα
[5]	καὶ καθεζόμενος ~οὕτως ἤδη τὰ	λοιπὰ	διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν αὐτὸν ὁ
[47]	αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ	ἄτοπα.	Καί μοι ἔδοξεν ~ὁμοιότατον πεπονθέναι
[21]	Σιμμία, πάντες αὐτά; ~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται	ἄρα	ἅ ποτε ἔμαθον; ~Ἀνάγκη. ~Πότε
[45]	ἐπεὶ δ᾽ ἐπλησίασαν ἀλλήλοις, αὕτη	~ἄρα	αἰτία αὐτοῖς ἐγένετο τοῦ δύο
[21]	καὶ φρόνησιν εἶχον. ~Εἰ μὴ	ἄρα	ἅμα γιγνόμενοι λαμβάνομεν, ὦ Σώκρατες,
[19]	πῶς λέγομεν; ~Οὕτως. ~Πρὸ τοῦ	ἄρα	ἄρξασθαι ἡμᾶς ὁρᾶν καὶ ἀκούειν
[60]	ἐν τῇ γῇ· ~ἔστι δὲ	ἄρα	αὕτη ἡ αἰώρα διὰ φύσιν
[42]	συντεθῇ, ἀλλ᾽ ~ἕπεσθαι. ~Συνεδόκει. ~Πολλοῦ	ἄρα	δεῖ ἐναντία γε ἁρμονία κινηθῆναι
[21]	οἷός τε τοῦτο ποιῆσαι. ~(Οὐκ	ἄρα	δοκοῦσί σοι ἐπίστασθαί γε, ἔφη,
[45]	αὐτῶν χωρὶς ἀλλήλων ἦν, ἓν	ἄρα	~ἑκάτερον ἦν καὶ οὐκ ἤστην
[15]	δὲ αὐτὸ τῇδέ πῃ, εἴτ᾽	ἄρα	ἐν Ἅιδου εἰσὶν αἱ ψυχαὶ
[1]	~οὐδὲ τὰ περὶ τῆς δίκης	ἄρα	ἐπύθεσθε ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης)
[19]	γε, ὦ Σώκρατες. ~Οὐ ταὐτὸν	ἄρα	ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά
[16]	ζῶντες γίγνονται; ~(Φαίνεται, ἔφη. ~Εἰσὶν	ἄρα,	ἔφη, αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ἐν
[56]	τῷ θανάτῳ. ~Φαίνεται. ~Παντὸς μᾶλλον	ἄρα,	ἔφη, ὦ Κέβης, ψυχὴ ἀθάνατον
[12]	πῶς δ᾽ οὔ; ~Τῷ ὄντι	ἄρα,	ἔφη, ὦ Σιμμία, οἱ ὀρθῶς
[51]	οὐ πολλά με ~ταράττει. ~Συνωμολογήκαμεν	ἄρα,	ἦ δ᾽ ὅς, ἁπλῶς τοῦτο,
[52]	ψυχρόν. ~(Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ἔστιν	ἄρα,	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ ἔνια
[57]	καὶ μακραῖς περιόδοις. Ἔστι δὲ	~ἄρα	ἡ πορεία οὐχ ὡς ὁ
[53]	ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ τὰ τρία	ἄρα	ἡ τοῦ ἀρτίου ἰδέα οὐδέποτε
[53]	ἀρτίου τὰ τρία. ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος	ἄρα	ἡ τριάς. ~Ναί. ~Ὃ τοίνυν
[42]	~ποιῇ ἢ πάσχῃ; ~Συνέφη. ~Οὐκ	ἄρα	ἡγεῖσθαί γε προσήκει ἁρμονίαν τούτων
[19]	τὸ ἴσον; ~Παντάπασί γε. ~Ἀναγκαῖον	ἄρα	ἡμᾶς προειδέναι τὸ ἴσον πρὸ
[16]	τὸ ἀναβιώσκεσθαι; ~Πάνυ γε. ~Ὁμολογεῖται	ἄρα	ἡμῖν καὶ ταύτῃ τοὺς ζῶντας
[56]	ἂν εἴη; ~Πολλὴ ἀνάγκη. ~Ἐπιόντος	ἄρα	θανάτου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸ
[13]	ὑπομένωσιν; ~Ἔστι ταῦτα. ~Τῷ δεδιέναι	ἄρα	καὶ δέει ἀνδρεῖοί εἰσι πάντες
[9]	ἔφη. ~Σκέψαι δή, ὠγαθέ, ἐὰν	ἄρα	καὶ σοὶ συνδοκῇ ἅπερ ἐμοί·
[37]	ἀνθρώπου, οἴοιτο ἀποδεδεῖχθαι ~ὅτι παντὸς	ἄρα	μᾶλλον ὅ γε ἄνθρωπος σῶς
[52]	τριάδι. ~Οὐ γὰρ οὖν. ~Οὐκ	ἄρα	μόνον τὰ εἴδη τὰ ἐναντία
[21]	~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ δῆτα. ~Πρότερον	ἄρα.	~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα, ὦ Σιμμία,
[26]	ἀόρατον εἶναι; ~Οὐχ ὁρατόν. ~Ἀιδὲς	ἄρα;	~Ναί. ~Ὁμοιότερον ἄρα ψυχὴ σώματός
[46]	Ἀναξαγόρου ~(ἀναγιγνώσκοντος, καὶ λέγοντος ὡς	ἄρα	νοῦς ἐστιν ὁ διακοσμῶν τε
[50]	Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως	ἄρα	ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν ἔχει σμικρός
[61]	παντοδαπὰ ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽	ἄρα	ὄντα ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς
[54]	οὐχί; ἦ δ᾽ ὅς. ~Ψυχὴ	ἄρα	ὅτι ἂν αὐτὴ κατάσχῃ, ἀεὶ
[4]	με ἀποθνῄσκειν, ἔδοξε χρῆναι, εἰ	ἄρα	πολλάκις μοι ~προστάττοι τὸ ἐνύπνιον
[4]	τί λέγοι, καὶ ἀφοσιούμενος ~εἰ	ἄρα	πολλάκις ταύτην τὴν μουσικήν μοι
[25]	ἀνερέσθαι ἑαυτούς, ~τῷ ποίῳ τινὶ	ἄρα	προσήκει τοῦτο τὸ πάθος πάσχειν,
[52]	καὶ τόδε σκέψαι, ἔφη, εἰ	ἄρα	συνομολογήσεις. θερμόν τι ~καλεῖς καὶ
[49]	σοὶ δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει	ἄρα	τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ
[57]	πορείας. Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς	ἄρα	τελευτήσαντα ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου δαίμων,
[44]	Ὁμηρικῶς ἐγγὺς ἰόντες πειρώμεθα εἰ	ἄρα	τι λέγεις. Ἔστι δὲ δὴ
[12]	ἐπεθύμουν καὶ συνέσεσθαι· φρονήσεως δὲ	ἄρα	τις τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ
[29]	οὔ; ~Ναί. ~Ἡ δὲ ψυχὴ	ἄρα,	τὸ ἀιδές, τὸ εἰς τοιοῦτον
[42]	γε τῶν προειρημένων; ~Ἐκ τούτου	ἄρα	τοῦ λόγου ἡμῖν πᾶσαι ψυχαὶ
[55]	οὐ δέχεται θάνατον; ~οὔ. ~ἀθάνατον	ἄρα	ψυχή. ~ἀθάνατον. ~Εἶεν, ἔφη· τοῦτο
[26]	ὁρατόν. ~Ἀιδὲς ἄρα; ~Ναί. ~Ὁμοιότερον	ἄρα	ψυχὴ σώματός ἐστιν τῷ ἀιδεῖ,
[43]	ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε δοκεῖ. ~Οὐκ	ἄρα,	ὦ ἄριστε, ἡμῖν οὐδαμῇ καλῶς
[16]	τὸ ζῶν. ~Ἐκ τῶν τεθνεώτων	ἄρα,	ὦ Κέβης, τὰ ζῶντά τε
[21]	δῆτα. ~Πρότερον ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν	ἄρα,	ὦ Σιμμία, αἱ ψυχαὶ καὶ
[19]	ἐπιστήμην εἰληφέναι; ~Ναί. ~Πρὶν γενέσθαι	ἄρα,	ὡς ἔοικεν, ἀνάγκη ἡμῖν αὐτὴν
[41]	γε ἀεὶ ἀπολλύμενον οὐδὲν παύεται.	Ἆρα	ἄλλ᾽ ἢ ταῦτ᾽ ~ἐστίν, ὦ
[15]	οὕτως ἔχει. ~Τοῦτο οὖν σκεψώμεθα,	ἆρα	ἀναγκαῖον ὅσοις ἔστι τι ἐναντίον,
[10]	οὐσίας ὃ (τυγχάνει ἕκαστον ὄν·	ἆρα	διὰ τοῦ σώματος ~αὐτῶν τὸ
[10]	συμπαραλαμβάνῃ; ~οἷον τὸ τοιόνδε λέγω·	ἆρα	ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε
[25]	ἢ πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων;	~Ἆρα	κατὰ ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν
[9]	γε, ἔφη ὑπολαβὼν ὁ Σιμμίας.	~Ἆρα	μὴ ἄλλο τι ἢ τὴν
[9]	ἀπαλλαγεῖσαν ~αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν εἶναι;	Ἆρα	μὴ ἄλλο τι ᾖ ὁ
[51]	βλέψας πρὸς τὸν Κέβητα εἶπεν,	Ἆρα	μή που, ὦ Κέβης, ~ἔφη,
[52]	λέγομεν· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.	~Ἆρα	μόνον τῶν ὄντων τοῦτο γὰρ
[52]	~σκόπει δὲ περὶ τῆς τριάδος.	Ἆρα	οὐ δοκεῖ σοι τῷ τε
[12]	ὁ Σιμμίας. ~Κάθαρσις δὲ εἶναι	ἆρα	οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι
[18]	ἡ αὐτὴ ἐπιστήμη ἀλλ᾽ ἄλλη,	ἆρα	οὐχὶ τοῦτο ~δικαίως λέγομεν ὅτι
[19]	οἷς νυνδὴ ~ἐλέγομεν τοῖς ἴσοις;	Ἆρα	φαίνεται ἡμῖν οὕτως ἴσα εἶναι
[47]	καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ	Μέγαρα	ἢ Βοιωτοὺς ἦν, ὑπὸ δόξης
[29]	μᾶλλον ὧδ᾽ ἔχει· ἐὰν μὲν	~καθαρὰ	ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος συνεφέλκουσα,
[44]	ἁρμονίαν θαυμαστῶς μοι εἶπες ὡς	παρὰ	δόξαν. Σιμμίου γὰρ λέγοντος ~ὅτε
[8]	μὴ ᾤμην ~ἥξειν πρῶτον μὲν	παρὰ	θεοὺς ἄλλους σοφούς τε καὶ
[8]	ἂν πάνυ διισχυρισαίμην ὅτι μέντοι	~παρὰ	θεοὺς δεσπότας πάνυ ἀγαθοὺς ἥξειν,
[56]	καὶ ἔτι μᾶλλον, ὡς ~ἐγᾦμαι,	παρὰ	θεῶν. ~(Ὁπότε δὴ τὸ ἀθάνατον
[65]	ἀστεῖος, ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ	~παρὰ	πάντα μοι τὸν χρόνον προσῄει
[56]	εἴ ~τι ἄλλο ἀθάνατόν ἐστιν,	παρὰ	πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι.
[56]	πάντων ἂν ὁμολογηθείη μηδέποτε ~ἀπόλλυσθαι.	~Παρὰ	πάντων μέντοι νὴ Δί᾽ ἔφη,
[58]	καὶ καλλίων τυγχάνει ὢν τοῦ	παρὰ	σφίσι, μηδὲ ἄλλου ~ἀκηκοὼς εἴη
[28]	αὖ εἶναι σῶμα. ἔχομέν τι	παρὰ	ταῦτα ~ἄλλο λέγειν, ὦ φίλε
[56]	ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἔχω	παρὰ	ταῦτα ἄλλο τι λέγειν οὐδέ
[19]	ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ	παρὰ	~ταῦτα πάντα ἕτερόν τι, αὐτὸ
[38]	γὰρ ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ καθήμενος	(παρὰ	τὴν κλίνην ἐπὶ ~χαμαιζήλου τινός,
[29]	ἀιδῆ, εἰς Ἅιδου ὡς ἀληθῶς,	παρὰ	τὸν ἀγαθὸν καὶ φρόνιμον ~θεόν,
[35]	κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι μέλλουσι	παρὰ	τὸν θεὸν ~ἀπιέναι οὗπέρ εἰσι
[3]	πρῴ· ἐπειδὴ ~δὲ ἀνοιχθείη, εἰσῇμεν	παρὰ	τὸν Σωκράτη καὶ τὰ πολλὰ
[3]	καὶ ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι	παρὰ	τὸν ~Σωκράτη, συλλεγόμενοι ἕωθεν εἰς
[35]	χεῖρον ἐκείνων τὴν μαντικὴν ἔχειν	παρὰ	τοῦ δεσπότου, ~οὐδὲ δυσθυμότερον αὐτῶν
[7]	~ἐπιθυμοῖ που ἂν ἀεὶ εἶναι	παρὰ	τῷ αὑτοῦ βελτίονι. Καίτοι οὕτως,
[52]	αὖ τὰ δύο καὶ (τὰ)	τέτταρα	καὶ ἅπας ὁ ἕτερος αὖ
[2]	Ἀπολλόδωρος ~(οἶσθα γάρ που τὸν	ἄνδρα	καὶ τὸν τρόπον αὐτοῦ. ~(Ἐχεκράτης)
[65]	γενναιότατον ~καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον	ἄνδρα	ὄντα τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων,
[63]	χρὴ ~περὶ τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ	(ἄνδρα	ὅστις ἐν τῷ βίῳ τὰς
[12]	ἀρχῇ ἔλεγον, γελοῖον ἂν εἴη	ἄνδρα	(παρασκευάζονθ᾽ ~ἑαυτὸν ἐν τῷ βίῳ
[47]	ἐπειδὴ ~προϊὼν καὶ ἀναγιγνώσκων ὁρῶ	ἄνδρα	τῷ μὲν νῷ οὐδὲν χρώμενον
[59]	ἀνὰ λόγον τὰ φυόμενα φύεσθαι,	~δένδρα	τε καὶ ἄνθη καὶ τοὺς
[48]	Δία, ἔφη ὁ Κέβης, οὐ	σφόδρα.	~(Ἀλλ᾽ ἦ δ᾽ ὅς, ὧδε
[12]	γε ~ᾖ, ὦ ἑταῖρε, φιλόσοφος·	σφόδρα	γὰρ αὐτῷ ταῦτα δόξει, μηδαμοῦ
[18]	ἀποδείξεις; ~Ὑπόμνησόν με· οὐ γὰρ	σφόδρα	ἐν τῷ παρόντι μέμνημαι. ~Ἑνὶ
[45]	~ὑπὸ ταύτης τῆς σκέψεως οὕτω	σφόδρα	ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ ~ταῦτα
[54]	~τῶν πρόσθεν ὡμολόγηται; ~Καὶ μάλα	σφόδρα,	ἔφη ὁ Κέβης. ~Τί οὖν;
[33]	ἀνθρώπου ἀναγκάζεται ἅμα τε ἡσθῆναι	σφόδρα	ἢ ~λυπηθῆναι ἐπί τῳ καὶ
[33]	δύναται, λογιζομένη ὅτι, ἐπειδάν τις	σφόδρα	ἡσθῇ ἢ ~φοβηθῇ (ἢ λυπηθῇ)
[53]	καὶ συνδοκεῖ σοι οὕτως. ~Πάνυ	σφόδρα	καὶ συνδοκεῖ, ἔφη, καὶ ἕπομαι.
[39]	οἴει τι ~σπανιώτερον εἶναι ἢ	σφόδρα	μέγαν ἢ σφόδρα σμικρὸν ἐξευρεῖν
[39]	τοὺς μὲν χρηστοὺς καὶ πονηροὺς	~σφόδρα	ὀλίγους εἶναι ἑκατέρους, τοὺς δὲ
[64]	ὁμολογήσητε (ἐν τῷ παρόντι ~καὶ	σφόδρα,	οὐδὲν πλέον ποιήσετε. ~Ταῦτα μὲν
[38]	ὅτι ὑπὸ τοῦ ἔμπροσθεν λόγου	σφόδρα	~πεπεισμένους ἡμᾶς πάλιν ἐδόκουν ἀναταράξαι
[66]	πόδας καὶ τὰ σκέλη, κἄπειτα	~σφόδρα	πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα ἤρετο
[38]	~ἔτι πιστεύσομεν λόγῳ; Ὡς γὰρ	σφόδρα	πιθανὸς ὤν, ὃν ὁ Σωκράτης
[39]	εἶναι ἢ σφόδρα μέγαν ἢ	σφόδρα	σμικρὸν ἐξευρεῖν ἄνθρωπον ἢ ~κύνα
[39]	ἦ δ᾽ ὅς, περὶ τῶν	σφόδρα	σμικρῶν καὶ μεγάλων· οἴει τι
[12]	τῷ ὄντι ~ἐρῶν, καὶ λαβὼν	σφόδρα	τὴν αὐτὴν ταύτην ἐλπίδα, μηδαμοῦ
[39]	γὰρ ~μισανθρωπία ἐνδύεται ἐκ τοῦ	σφόδρα	τινὶ πιστεῦσαι ἄνευ τέχνης, καὶ
[58]	καὶ τὴν ὁμίχλην καὶ τὸν	ἀέρα·	αὐτὴν δὲ τὴν γῆν ~καθαρὰν
[58]	ἡμᾶς ~διεξελθεῖν ἐπ᾽ ἔσχατον τὸν	ἀέρα·	ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽
[59]	ἡμετέραν χρείαν, τοῦτο ἐκεῖ (τὸν	ἀέρα,	~ὃ δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις
[58]	ἐπάνω αὐτῆς οἰκεῖν, καὶ τὸν	~ἀέρα	οὐρανὸν καλεῖν, ὡς διὰ τούτου
[59]	ἐν νήσοις ἃς ~περιρρεῖν τὸν	ἀέρα	πρὸς τῇ ἠπείρῳ οὔσας· καὶ
[47]	ὥσπερ ~καρδόπῳ πλατείᾳ βάθρον τὸν	ἀέρα	ὑπερείδει· (τὴν δὲ τοῦ ὡς
[59]	οἰκοῦντας, τοὺς ~δὲ περὶ τὸν	ἀέρα	ὥσπερ ἡμεῖς περὶ τὴν θάλατταν,
[58]	ἐστι τὰ ἄστρα, ὃν δὴ	~αἰθέρα	ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ
[59]	δὲ ἡμῖν ἀήρ, ἐκείνοις τὸν	αἰθέρα.	Τὰς δὲ ὥρας αὐτοῖς κρᾶσιν
[59]	καὶ θεῶν ἄλση τε καὶ	ἱερὰ	αὐτοῖς εἶναι, ἐν ~οἷς τῷ
[14]	ἔτι ᾖ, ἀλλ᾽ ἐκείνῃ τῇ	ἡμέρᾳ	διαφθείρηταί τε καὶ ~ἀπολλύηται ᾗ
[3]	πρῳαίτερον συνελέγημεν· τῇ γὰρ προτεραίᾳ	(ἡμέρᾳ)	~(ἐπειδὴ ἐξήλθομεν ἐκ τοῦ δεσμωτηρίου
[1]	Φαίδων, παρεγένου Σωκράτει ἐκείνῃ τῇ	ἡμέρᾳ	ᾗ τὸ ~φάρμακον ἔπιεν ἐν
[3]	παραγγέλλουσιν ~ὅπως ἂν τῇδε τῇ	ἡμέρᾳ	τελευτᾷ Οὐ πολὺν δ᾽ οὖν
[60]	ἑκατέρωσε μέχρι τοῦ μέσου ~καθιέναι,	πέρα	δ᾽ οὔ· ἄναντες γὰρ ἀμφοτέροις
[20]	ὅμοιον· ὥστε, ὅπερ λέγω, ~δυοῖν	θάτερα,	ἤτοι ἐπιστάμενοί γε αὐτὰ γεγόναμεν
[62]	δόξωσιν ἡμαρτηκέναι ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς	πατέρα	ἢ μητέρα ~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν
[42]	πλέον κακίας ἢ ἀρετῆς μετέχοι	ἑτέρα	~ἑτέρας, εἴπερ ἡ μὲν κακία
[16]	τοῖν περὶ ταῦτα ἥ γ᾽	ἑτέρα	σαφὴς οὖσα ~τυγχάνει; Τὸ γὰρ
[17]	γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη τὰ	(ἕτερα	τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ
[13]	~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι τὰ	ἕτερα	τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ, ἔφη,
[62]	ἁμαρτήματα, οἷον πρὸς πατέρα ἢ	μητέρα	~(ὑπ᾽ ὀργῆς βίαιόν τι πράξαντες,
[19]	οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν δὲ αὐτοῦ	φαυλότερα.	~Ἀνάγκη ἐκ τῶν προειρημένων, ὦ
[60]	συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ κατὰ	στενότερα	καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους ἔχειν,
[50]	τότ᾽ εἶναι ἐν τῷ Σιμμίᾳ	ἀμφότερα,	καὶ μέγεθος καὶ σμικρότητα; ~Ἔγωγε.
[13]	ἤτοι τὰ ἕτερα τούτων ἢ	ἀμφότερα.	~Πάνυ, ἔφη, ἔχει οὕτως ὡς
[45]	ἵππου· καὶ ἔτι γε τούτων	ἐναργέστερα,	τὰ δέκα μοι ἐδόκει τῶν
[19]	ὃ ἔστιν ἴσον, καὶ αὐτοῦ	ἐνδεέστερά	ἐστιν· ~ἢ πῶς λέγομεν; ~Οὕτως.
[60]	~πολλαχῇ καὶ κατὰ στενότερα καὶ	εὐρύτερα	καὶ διεξόδους ἔχειν, ᾗ πολὺ
[55]	~ἄλλο τι τὰ τρία ἢ	ἀνώλεθρα	ἂν ἦν; ~Πῶς γὰρ οὔ;
[62]	ὄντα, τούτους δὲ ἡ προσήκουσα	~μοῖρα	ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον, ὅθεν
[53]	δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ τρία.	~Ἄμοιρα.	~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ τριάς. ~Ναί.
[53]	ἰδέα οὐδέποτε ἥξει. ~Οὐ δῆτα.	~Ἄμοιρα	δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ τρία.
[58]	ἐπεί, εἴ τις αὐτοῦ ἐπ᾽	ἄκρα	ἔλθοι ἢ πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο,
[58]	καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ τὰ	ἄκρα	τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ ἑωρακὼς
[39]	πάντων τῶν τοιούτων τὰ μὲν	ἄκρα	τῶν ~ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα,
[47]	βελτίστου αἱρέσει, πολλὴ ἂν καὶ	μακρὰ	ῥᾳθυμία εἴη τοῦ ~λόγου. Τὸ
[49]	ἔλαττον ἔλαττον, ἔπειτα τῇ κεφαλῇ	σμικρᾷ	οὔσῃ τὸν ~(μείζω μείζω εἶναι,
[33]	καὶ ὁρατόν, ὃ δὲ αὐτὴ	ὁρᾷ	νοητόν τε καὶ ~ἀιδές. Ταύτῃ
[53]	ψυχρῷ καὶ ἄλλα πάμπολλα ἀλλ᾽	ὅρα	δὴ εἰ ~οὕτως ὁρίζῃ, μὴ
[28]	δὲ τὸ σῶμα; ~Τῷ ἑτέρῳ.	~Ὅρα	δὴ καὶ τῇδε ὅτι ἐπειδὰν
[54]	μονάς, καὶ τἆλλα οὕτως. ~ἀλλ᾽	ὅρα	εἰ ἤδη ἱκανῶς οἶσθ᾽ ὅτι
[66]	ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽	ὅρα	εἴ τι ἄλλο λέγεις. ~Ταῦτα
[36]	ἂν ἢ ~κατακαυθῇ ἢ κατασαπῇ	ὅρα	οὖν πρὸς τοῦτον τὸν λόγον
[41]	ἔφη, σοὶ οὐ συνῳδός· ἀλλ᾽	ὅρα	πότερον αἱρῇ τῶν λόγων, τὴν
[58]	οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι τὰ	ἄστρα,	ὃν δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν (τοὺς
[59]	γε ἥλιον καὶ σελήνην καὶ	ἄστρα	ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα τυγχάνει
[58]	τὸν ἥλιον καὶ τὰ ἄλλα	ἄστρα	~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι,
[58]	διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ	ἄστρα	χωροῦντα· τὸ ~δὲ εἶναι ταὐτόν,
[47]	τοιαῦτα ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ καὶ	νεῦρα	καὶ ὅσα ἄλλα ἔχω οὐκ
[47]	ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα τὰ	νεῦρα	καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ περὶ
[29]	ἂν σαπῇ, ~ὀστᾶ τε καὶ	νεῦρα	καὶ τὰ τοιαῦτα πάντα, ὅμως
[47]	συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα τὰ	νεῦρα	κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν τ᾽
[47]	χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων, τὰ δὲ	νεῦρα	οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα
[36]	(θεῖόν ἐστιν ἐν τῇ ἡρμοσμένῃ	λύρᾳ,	~αὐτὴ δ᾽ ἡ λύρα καὶ
[41]	ἀπεικάζεις, ἀλλὰ πρότερον καὶ ἡ	λύρα	καὶ αἱ χορδαὶ καὶ ~(οἱ
[36]	ἡρμοσμένῃ λύρᾳ, ~αὐτὴ δ᾽ ἡ	λύρα	καὶ αἱ χορδαὶ σώματά τε
[18]	τοῦ παιδὸς οὗ ἦν ἡ	λύρα;	τοῦτο δέ ἐστιν ~ἀνάμνησις· ὥσπερ
[6]	αὐτῶν ~λόγος, ὡς ἔν τινι	φρουρᾷ	ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι καὶ οὐ
[29]	σῶμα τελευτήσῃ καὶ ἐν τοιαύτῃ	ὥρᾳ,	καὶ πάνυ μάλα· συμπεσὸν γὰρ
[63]	εἱμαρμένη, καὶ σχεδόν τί μοι	ὥρα	τραπέσθαι πρὸς τὸ λουτρόν· ~δοκεῖ
[60]	~ἔστι δὲ ἄρα αὕτη ἡ	αἰώρα	διὰ φύσιν τοιάνδε τινά. Ἕν
[38]	~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε μάλιστα	ἐθαύμασα	αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο, ὡς
[57]	περὶ τὸν ὁρατὸν τόπον, πολλὰ	~ἀντιτείνασα	καὶ πολλὰ παθοῦσα, βίᾳ καὶ
[11]	σώματι μηδὲ ~κοινωνῶμεν, ὅτι μὴ	πᾶσα	ἀνάγκη, μηδὲ ἀναπιμπλώμεθα τῆς τούτου
[26]	ἀιδεῖ, τὸ δὲ τῷ ὁρατῷ.	~(Πᾶσα	ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες. ~Οὐκοῦν καὶ
[22]	τέ τι καὶ ἀγαθὸν καὶ	πᾶσα	ἡ τοιαύτη οὐσία, καὶ ἐπὶ
[34]	δεινὸν μὴ φοβηθῇ, ~(ταῦτα δ᾽	ἐπιτηδεύσασα,	ὦ Σιμμία τε καὶ Κέβης,
[41]	~πολλὰ δὴ σώματα καὶ πολλάκις	κατατρίψασα	ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα
[4]	καὶ ~ἠπιστάμην τοὺς Αἰσώπου, τούτων	ἐποίησα	οἷς πρώτοις ἐνέτυχον. Ταῦτα οὖν,
[4]	πρῶτον μὲν ~εἰς τὸν θεὸν	ἐποίησα	οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία·
[4]	~τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι	ἐποίησα	ταῦτα ᾔδη γὰρ ὡς οὐ
[48]	~Ἀλλ᾽ οὖν δὴ ταύτῃ γε	ὥρμησα,	καὶ ὑποθέμενος ἑκάστοτε λόγον ὃν
[45]	Κέβης, νέος ὢν θαυμαστῶς ὡς	~ἐπεθύμησα	ταύτης τῆς σοφίας ἣν δὴ
[19]	ἴσοις; Ἆρα φαίνεται ἡμῖν οὕτως	ἴσα	εἶναι ὥσπερ αὐτὸ τὸ ὃ
[19]	λίθους ἢ ἄλλα ἄττα ἰδόντες	ἴσα,	ἐκ τούτων ἐκεῖνο ἐνενοήσαμεν, ~ἕτερον
[19]	ἐμέλλομεν ~τὰ ἐκ τῶν αἰσθήσεων	ἴσα	ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν
[19]	ὅτε ~τὸ πρῶτον ἰδόντες τὰ	ἴσα	ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα
[19]	οὖν. ~(Τί δέ; Αὐτὰ τὰ	ἴσα	ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι ἐφάνη,
[19]	δ᾽ ὅς, ταῦτά τε τὰ	ἴσα	καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον. ~Οὐδαμῶς
[19]	ἢ οὒ περί τε τὰ	ἴσα	καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον; ~Παντάπασί
[19]	ἐνίοτε ταὐτὰ ὄντα τῷ μὲν	ἴσα	φαίνεται, τῷ δ᾽ οὔ; ~Πάνυ
[48]	τι καὶ ἐγὼ διενοήθην, καὶ	ἔδεισα	μὴ παντάπασι τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην
[34]	τοῦ σώματος ὑπὸ τῶν ἀνέμων	διαφυσηθεῖσα	καὶ διαπτομένη ~οἴχηται καὶ οὐδὲν
[14]	ἐκβαίνουσα ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς	διασκεδασθεῖσα	οἴχηται ~διαπτομένη καὶ οὐδὲν ἔτι
[34]	τε καὶ Κέβης, ὅπως μὴ	διασπασθεῖσα	ἐν ~τῇ ἀπαλλαγῇ τοῦ σώματος
[19]	Αὐτὰ τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε	ἄνισά	σοι ἐφάνη, ἢ ἡ ἰσότης
[47]	καὶ ~ὀστᾶ καὶ νεῦρα καὶ	ὅσα	ἄλλα ἔχω οὐκ ἂν οἷός
[59]	ἔτι πλειόνων καὶ καλλιόνων ἢ	ὅσα	ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ αὐτὰ
[52]	ἄλληλα οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ καὶ	ὅσα	οὐκ ὄντ᾽ ~ἀλλήλοις ἐναντία ἔχει
[47]	τις λέγων ὅτι Σωκράτης πάντα	ὅσα	~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα ἐπιχειρήσας
[62]	παρανόμους πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα	ὅσα	τοιαῦτα τυγχάνει ὄντα, τούτους δὲ
[17]	καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν πάντα	ὅσα	τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ δὲ
[43]	πάσχοι ἐκεῖνα ἐξ ὧν τυγχάνοι	οὖσα,	ἀλλ᾽ ἕπεσθαι ἐκείνοις καὶ ~οὔποτ᾽
[43]	ὀργαῖς καὶ φόβοις ὡς ἄλλη	οὖσα	ἄλλῳ πράγματι ~διαλεγομένη; Οἷόν που
[42]	γὰρ δήπου παντελῶς αὐτὸ τοῦτο	~οὖσα,	ἁρμονία, ἀναρμοστίας οὔποτ᾽ ἂν μετάσχοι.
[36]	εἰ οὖν ~τυγχάνει ἡ ψυχὴ	οὖσα	ἁρμονία τις, δῆλον ὅτι, ὅταν
[27]	ὡσαύτως ἔχον, καὶ ὡς συγγενὴς	οὖσα	αὐτοῦ ἀεὶ ~μετ᾽ ἐκείνου τε
[53]	ἡ τριὰς τῷ ἀρτίῳ οὐκ	οὖσα	ἐναντία οὐδέν τι ~μᾶλλον αὐτὸ
[56]	ψυχὴ ἤ, εἰ ~ἀθάνατος τυγχάνει	οὖσα,	καὶ ἀνώλεθρος ἂν εἴη; ~Πολλὴ
[18]	ἄλλο τι ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει	οὖσα,	καὶ κατὰ τοῦτον ἀνάγκη που
[41]	σώματος προαπολλύηται ἐν ~ἁρμονίας εἴδει	οὖσα·	Κέβης δέ μοι ἔδοξε τοῦτο
[58]	ἐν μέσῳ τῷ οὐρανῷ ~περιφερὴς	οὖσα,	μηδὲν αὐτῇ δεῖν μήτε (ἀέρος
[57]	νῦν δ᾽ ἐπειδὴ ἀθάνατος ~φαίνεται	οὖσα,	οὐδεμία ἂν (εἴη αὐτῇ ἄλλη
[42]	μέντοι. ~Οὐδέ γε δήπου ψυχή,	οὖσα	παντελῶς ψυχή, κακίας. ~Πῶς γὰρ
[55]	ἐπάγοι, ὑπεξῄει ἂν ἡ χιὼν	οὖσα	σῶς καὶ ἄτηκτος; Οὐ γὰρ
[34]	λογισμῷ καὶ ἀεὶ ἐν ~τούτῳ	οὖσα,	τὸ ἀληθὲς καὶ τὸ θεῖον
[63]	ἀθάνατόν γε ἡ ψυχὴ φαίνεται	οὖσα,	~τοῦτο καὶ πρέπειν μοι δοκεῖ
[16]	ταῦτα ἥ γ᾽ ἑτέρα σαφὴς	οὖσα	~τυγχάνει; Τὸ γὰρ ἀποθνῄσκειν σαφὲς
[2]	μή τίς σοι ~ἀσχολία τυγχάνει	οὖσα.	~(Φαίδων) ~Ἀλλὰ σχολάζω γε καὶ
[33]	δ᾽ ὅς, οἱ φιλομαθεῖς (ὅτι	~παραλαβοῦσα	αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἡ φιλοσοφία
[33]	γιγνώσκουσιν οἱ φιλομαθεῖς ὅτι οὕτω	παραλαβοῦσα	ἡ ~φιλοσοφία ἔχουσαν αὐτῶν τὴν
[29]	τὸν λοιπὸν χρόνον μετὰ θεῶν	διάγουσα;	Οὕτω φῶμεν, ὦ Κέβης, ἢ
[29]	τῷ βίῳ ἑκοῦσα εἶναι, ἀλλὰ	φεύγουσα	αὐτὸ καὶ ~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς
[33]	καὶ τοῦ εἱργμοῦ τὴν δεινότητα	κατιδοῦσα	ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς
[43]	πάντας τρόπους, τὰ μὲν ~χαλεπώτερον	κολάζουσα	καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά τε
[34]	ἱστὸν μεταχειριζομένης, ~ἀλλὰ γαλήνην τούτων	παρασκευάζουσα,	ἑπομένη τῷ λογισμῷ καὶ ἀεὶ
[43]	διὰ παντὸς τοῦ βίου καὶ	δεσπόζουσα	πάντας τρόπους, τὰ μὲν ~χαλεπώτερον
[57]	τόπον, πολλὰ ~ἀντιτείνασα καὶ πολλὰ	παθοῦσα,	βίᾳ καὶ μόγις ὑπὸ τοῦ
[33]	ὤτων καὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων,	πείθουσα	δὲ ἐκ ~τούτων μὲν ἀναχωρεῖν,
[57]	τε καὶ μετρίως τὸν ~βίον	διεξελθοῦσα,	καὶ συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν
[29]	~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ	ἑκοῦσα	εἶναι, ἀλλὰ φεύγουσα αὐτὸ καὶ
[6]	νυνδὴ σὺ ἤρου, καὶ Φιλολάου	ἤκουσα,	ὅτε ~παρ᾽ ἡμῖν διῃτᾶτο, ἤδη
[62]	τυγχάνει ὄντα, τούτους δὲ ἡ	προσήκουσα	~μοῖρα ῥίπτει εἰς τὸν Τάρταρον,
[29]	~καθαρὰ ἀπαλλάττηται, μηδὲν τοῦ σώματος	συνεφέλκουσα,	ἅτε οὐδὲν ~κοινωνοῦσα αὐτῷ ἐν
[43]	δὲ πρᾳότερον, καὶ τὰ μὲν	ἀπειλοῦσα,	τὰ δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις
[18]	εἰ μὴ ἐτύγχανεν αὐτοῖς ~ἐπιστήμη	ἐνοῦσα	καὶ ὀρθὸς λόγος, οὐκ ἂν
[55]	ἂν ~ἀπώλετό γε, οὐδ᾽ αὖ	ὑπομένουσα	ἐδέξατο ἂν τὴν θερμότητα. ~Ἀληθῆ,
[14]	εὐθὺς ἀπαλλαττομένη τοῦ ~σώματος, καὶ	ἐκβαίνουσα	ὥσπερ πνεῦμα ἢ καπνὸς διασκεδασθεῖσα
[30]	~ἀπαλλάττηται, ἅτε τῷ σώματι ἀεὶ	συνοῦσα	καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ ~ἐρῶσα
[29]	τοῦ σώματος συνεφέλκουσα, ἅτε οὐδὲν	~κοινωνοῦσα	αὐτῷ ἐν τῷ βίῳ ἑκοῦσα
[10]	καὶ καθ᾽ ὅσον δύναται μὴ	~κοινωνοῦσα	αὐτῷ μηδ᾽ ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ
[41]	ἡ ψυχὴ τὸ τελευταῖον σῶμα	~καταλιποῦσα	νῦν αὐτὴ ἀπολλύηται, καὶ ᾖ
[4]	θεὸν ἐποίησα οὗ ἦν ἡ	παροῦσα	θυσία· μετὰ δὲ τὸν θεόν,
[54]	κατάσχῃ, ἀεὶ ἥκει ἐπ᾽ ἐκεῖνο	φέρουσα	ζωήν; ~Ἥκει μέντοι, ἔφη. ~Πότερον
[58]	ἡ φύσις ἱκανὴ εἴη ἀνασχέσθαι	θεωροῦσα,	γνῶναι ἂν ὅτι ~ἐκεῖνός ἐστιν
[43]	τὰ μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ	νουθετοῦσα,	~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ ὀργαῖς καὶ
[43]	πᾶν τοὐναντίον ἡμῖν φαίνεται ἐργαζομένη,	ἡγεμονεύουσά	τε ~ἐκείνων πάντων ἐξ ὧν
[30]	σώματι ἀεὶ συνοῦσα καὶ τοῦτο	θεραπεύουσα	καὶ ~ἐρῶσα καὶ γοητευομένη ὑπ᾽
[27]	καὶ ταράττεται καὶ εἰλιγγιᾷ ὥσπερ	μεθύουσα,	~ἅτε τοιούτων ἐφαπτομένη; ~Πάνυ γε.
[29]	οὐδὲν ἄλλο ~ἐστὶν ἢ ὀρθῶς	φιλοσοφοῦσα	καὶ τῷ ὄντι (τεθνάναι μελετῶσα
[57]	φρονιμωτάτην γενέσθαι. Οὐδὲν γὰρ ~ἄλλο	ἔχουσα	εἰς Ἅιδου ἡ ψυχὴ ἔρχεται
[29]	~Παντάπασί γε. ~Οὐκοῦν οὕτω μὲν	ἔχουσα	εἰς τὸ ὅμοιον αὐτῇ τὸ
[30]	καὶ ~ὁρατόν· ὃ δὴ καὶ	ἔχουσα	ἡ τοιαύτη ψυχὴ βαρύνεταί τε
[57]	ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος	ἔχουσα,	ὅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν εἶπον,
[33]	ἡδονὴ καὶ λύπη ὥσπερ ἧλον	ἔχουσα	προσηλοῖ αὐτὴν πρὸς τὸ ~σῶμα
[41]	ὥσπερ αὐτῆς ἐστιν ἡ οὐσία	ἔχουσα	τὴν ἐπωνυμίαν τὴν τοῦ ὃ
[57]	καὶ συνεμπόρων καὶ ἡγεμόνων θεῶν	τυχοῦσα,	ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον
[24]	~αὐτὴν ἐκβαίνουσαν ἐκ τοῦ σώματος	διαφυσᾷ	(καὶ διασκεδάννυσιν, ~ἄλλως τε καὶ
[10]	μάλιστα αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται	ἐῶσα	χαίρειν τὸ σῶμα, καὶ καθ᾽
[30]	συνοῦσα καὶ τοῦτο θεραπεύουσα καὶ	~ἐρῶσα	καὶ γοητευομένη ὑπ᾽ αὐτοῦ ὑπό
[29]	~συνηθροισμένη αὐτὴ εἰς ἑαυτήν, ἅτε	μελετῶσα	ἀεὶ τοῦτο τὸ δὲ οὐδὲν
[29]	φιλοσοφοῦσα καὶ τῷ ὄντι (τεθνάναι	μελετῶσα	ῥᾳδίως· ἢ ~οὐ τοῦτ᾽ ἂν
[44]	τοῦτον τὸν ~βίον ζῴη καὶ	τελευτῶσά	γε ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ
[59]	τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα	τὰ	ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά τε καὶ
[58]	τε καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ	τὰ	ἄκρα τῆς θαλάττης ἀφιγμένος μηδὲ
[58]	ὕδατος ὁρῶν τὸν ἥλιον καὶ	τὰ	ἄλλα ἄστρα ~τὴν θάλατταν ἡγοῖτο
[65]	καὶ ~πειρῶ ὡς ῥᾷστα φέρειν	τὰ	ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα δακρύσας μεταστρεφόμενος
[49]	καὶ οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν	τὰ	ἀπ᾽ ~ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο εἴ
[58]	τῷ οὐρανῷ ἐν ᾧπέρ ἐστι	τὰ	ἄστρα, ὃν δὴ ~αἰθέρα ὀνομάζειν
[58]	ὡς διὰ τούτου οὐρανοῦ ὄντος	τὰ	ἄστρα χωροῦντα· τὸ ~δὲ εἶναι
[25]	ἔχει, ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι	~τὰ	ἀσύνθετα, τὰ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως
[4]	ἄλλοτ᾽ ~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον,	τὰ	αὐτὰ δὲ λέγον, Ὦ Σώκρατες
[45]	αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς ἄλλοις	τὰ	~αὐτῶν οἰκεῖα ἑκάστοις προσγένηται, τότε
[30]	πίοι καὶ φάγοι καὶ πρὸς	τὰ	ἀφροδίσια χρήσαιτο, τὸ δὲ τοῖς
[45]	~δίειμι περὶ αὐτῶν, ἐὰν βούλῃ,	τά	γε ἐμὰ πάθη· ἔπειτα ἄν
[10]	καὶ ἀκοὴ τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ	τά	γε τοιαῦτα καὶ οἱ ποιηταὶ
[66]	οὐχ οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν	τὰ	δάκρυα, ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ
[66]	βίᾳ καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει	τὰ	δάκρυα, ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν
[25]	μάλιστα εἰκὸς εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα,	τὰ	δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ μηδέποτε
[60]	μακροτέρους τόπους περιελθόντα καὶ πλείους,	~τὰ	δὲ ἐλάττους καὶ βραχυτέρους, πάλιν
[17]	τῶν ἄλλων τὰ ζῶντα γίγνοιτο,	τὰ	δὲ ζῶντα ~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ
[36]	τοῖς τῶν δημιουργῶν ἔργοις πᾶσι,	τὰ	~δὲ λείψανα τοῦ σώματος ἑκάστου
[39]	τῶν ~ἐσχάτων σπάνια καὶ ὀλίγα,	τὰ	δὲ μεταξὺ ἄφθονα καὶ πολλά;
[47]	~διαφυὰς ἔχει χωρὶς ἀπ᾽ ἀλλήλων,	τὰ	δὲ νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ
[43]	πρᾳότερον, καὶ τὰ μὲν ἀπειλοῦσα,	τὰ	δὲ νουθετοῦσα, ~ταῖς ἐπιθυμίαις καὶ
[60]	~πολὺ κατωτέρω ἢ> ᾗ ἐπηντλεῖτο,	τὰ	δὲ ὀλίγον· πάντα δὲ ὑποκάτω
[14]	ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι,	(τὰ	δὲ περὶ τῆς ~ψυχῆς πολλὴν
[60]	ὁρμήσῃ, τὰ ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις,	τὰ	δὲ πληρωθέντα ῥεῖ διὰ τῶν
[43]	τὴν γυμναστικὴν ~καὶ τὴν ἰατρικήν,	τὰ	δὲ πρᾳότερον, καὶ τὰ μὲν
[11]	κτῆσιν πάντες οἱ πόλεμοι γίγνονται,	τὰ	δὲ χρήματα ~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ
[45]	καὶ ἔτι γε τούτων ἐναργέστερα,	τὰ	δέκα μοι ἐδόκει τῶν ὀκτὼ
[53]	τοῦ ἀρτίου οὐ ~δέξεται, οὐδὲ	τὰ	δέκα τὴν τοῦ περιττοῦ, τὸ
[49]	ἔφη. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,	τὰ	δέκα τῶν ὀκτὼ δυοῖν πλείω
[18]	ποιῆσαι ~ἔπειτα (ἐάν τις ἐπὶ	τὰ	διαγράμματα ἄγῃ ἢ ἄλλο τι
[47]	ἂν οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν	τὰ	δόξαντά μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι·
[52]	αὐτῶν ἐστι περιττός· ~καὶ αὖ	τὰ	δύο καὶ (τὰ) τέτταρα καὶ
[60]	δ᾽ ~ἐν αὐτῇ εἶναι κατὰ	τὰ	ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ περὶ ὅλην
[52]	γὰρ οὖν. ~Οὐκ ἄρα μόνον	τὰ	εἴδη τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει
[35]	αὖ ὅδε, ~ᾗ οὐκ ἀποδέχεται	τὰ	εἰρημένα. Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ, ὦ
[35]	ἐμαυτὸν καὶ πρὸς τόνδε σκοπῶ	τὰ	εἰρημένα, οὐ ~πάνυ φαίνεται ἱκανῶς
[19]	ἴσου ὅτι ἔστιν, εἰ ἐμέλλομεν	~τὰ	ἐκ τῶν αἰσθήσεων ἴσα ἐκεῖσε
[22]	τοιαύτη οὐσία, καὶ ἐπὶ ταύτην	τὰ	ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων πάντα ἀναφέρομεν,
[58]	ἐνθάδε, οὕτως ἄν τινα καὶ	τὰ	ἐκεῖ ~κατιδεῖν, καὶ εἰ ἡ
[49]	τὰ μείζω μείζω, καὶ σμικρότητι	τὰ	~ἐλάττω ἐλάττω; ~Ναί. ~Οὐδὲ σὺ
[35]	μαντικοί τέ εἰσι καὶ προειδότες	τὰ	ἐν Ἅιδου ἀγαθὰ ᾄδουσι ~καὶ
[19]	αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι (πάντα	τὰ	ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου τε
[58]	~διεφθαρμένα ἐστὶν καὶ καταβεβρωμένα, ὥσπερ	τὰ	ἐν τῇ θαλάττῃ ὑπὸ τῆς
[19]	ἦ πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ	τὰ	ἐν τοῖς ξύλοις τε καὶ
[64]	τὰ νῦν τε εἰρημένα καὶ	τὰ	ἐν ~τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ ζῆν,
[52]	ὅτι φαίνεται οὐ ~μόνον ἐκεῖνα	τὰ	ἐναντία ἄλληλα οὐ δεχόμενα, ἀλλὰ
[51]	ὦ φίλε, περὶ τῶν ~ἐχόντων	τὰ	ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες αὐτὰ τῇ
[15]	ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν ἐναντίων	τὰ	ἐναντία, ὅσοις τυγχάνει ὂν τοιοῦτόν
[52]	ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα	τὰ	ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα. ~Ἀληθέστατα,
[52]	~Οὐκ ἄρα μόνον τὰ εἴδη	τὰ	ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα ἄλληλα,
[15]	πάντα οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων	τὰ	~ἐναντία πράγματα; ~Πάνυ γε. ~Τί
[59]	ποικίλη, ~χρώμασιν διειλημμένη, ὧν καὶ	τὰ	ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ δείγματα,
[59]	τὰ ~χρώματα καλλίω· ὧν καὶ	τὰ	ἐνθάδε λιθίδια εἶναι ταῦτα τὰ
[58]	τῆς ~θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ὁρῶσι	τὰ	ἐνθάδε, οὕτως ἄν τινα καὶ
[60]	μὲν ἀπολίπῃ, δεῦρο δὲ ὁρμήσῃ,	τὰ	ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ
[49]	φθάνοις περαίνων. ~Σκόπει δή, ἔφη,	τὰ	ἑξῆς ἐκείνοις ἐάν σοι συνδοκῇ
[58]	ἀκοῦσαι, ὦ Σιμμία, ~οἷα τυγχάνει	τὰ	ἐπὶ τῆς γῆς ὑπὸ τῷ
[17]	εἰ γὰρ μὴ ἀεὶ ἀνταποδιδοίη	τὰ	(ἕτερα τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ
[13]	καὶ ~φιλοχρήματος καὶ φιλότιμος, ἤτοι	τὰ	ἕτερα τούτων ἢ ἀμφότερα. ~Πάνυ,
[45]	ὥς τινες ἔλεγον, τότε δὴ	τὰ	ζῷα ~συντρέφεται; Καὶ πότερον τὸ
[17]	γὰρ ἐκ μὲν τῶν ἄλλων	τὰ	ζῶντα γίγνοιτο, τὰ δὲ ζῶντα
[16]	τῶν τεθνεώτων ἄρα, ὦ Κέβης,	τὰ	ζῶντά τε καὶ οἱ ζῶντες
[19]	(χρόνου ὅτε ~τὸ πρῶτον ἰδόντες	τὰ	ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται μὲν
[19]	μὲν οὖν. ~(Τί δέ; Αὐτὰ	τὰ	ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά σοι
[19]	ἦ δ᾽ ὅς, ταῦτά τε	τὰ	ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον.
[19]	ἡμεῖς ἢ οὒ περί τε	τὰ	ἴσα καὶ αὐτὸ τὸ ἴσον;
[44]	μετρίως γέγονεν· τί δὲ δὴ	τὰ	Κάδμου, ἔφη, ὦ Κέβης, πῶς
[49]	ἄλλῳ ~ἀποκρίνασθαι ὅτι τῷ καλῷ	τὰ	καλὰ (γίγνεται) καλά· ἢ οὐ
[49]	ἀλλ᾽ ὅτι τῷ καλῷ ~πάντα	τὰ	καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο γάρ
[59]	~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ αὐτὰ ταῦτα	τὰ	κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε καὶ
[58]	εἶναι καὶ συρρεῖν ἀεὶ εἰς	τὰ	κοῖλα τῆς γῆς. Εμᾶς ~οὖν
[35]	παγχάλεπόν τι, τὸ μέντοι αὖ	τὰ	λεγόμενα περὶ αὐτῶν μὴ οὐχὶ
[2]	θάνατον, ὦ Φαίδων; Τί ἦν	τὰ	λεχθέντα καὶ ~πραχθέντα, καὶ τίνες
[35]	αὐτὼ ἤρετο, Τί; ἔφη, ὑμῖν	τὰ	λεχθέντα ~μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς
[5]	γῆν, καὶ καθεζόμενος ~οὕτως ἤδη	τὰ	λοιπὰ διελέγετο. ~Ἤρετο οὖν αὐτὸν
[49]	δοκεῖ; ~Δοκεῖ. ~Καὶ μεγέθει ἄρα	τὰ	μεγάλα μεγάλα καὶ τὰ μείζω
[58]	παντοδαπὰ καὶ τὰς ἰδέας καὶ	τὰ	μεγέθη, εἰς ἃ ~συνερρυηκέναι τό
[62]	ἂν δόξωσιν ἀνιάτως ἔχειν διὰ	τὰ	μεγέθη τῶν ἁμαρτημάτων, ἢ ~ἱεροσυλίας
[49]	ἄρα τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ	τὰ	μείζω μείζω, καὶ σμικρότητι τὰ
[47]	οἷόν τ᾽ εἶναι ἐμὲ νῦν	τὰ	μέλη, ~καὶ διὰ ταύτην τὴν
[49]	μετάσχεσιν, καὶ δεῖν τούτου ~μετασχεῖν	τὰ	μέλλοντα δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος
[39]	ᾔσθησαι ὅτι πάντων τῶν τοιούτων	τὰ	μὲν ἄκρα τῶν ~ἐσχάτων σπάνια
[14]	ὁ Κέβης ἔφη· Ὦ ~Σώκρατες,	τὰ	μὲν ἄλλα ἔμοιγε δοκεῖ καλῶς
[49]	ἢ ἄλλο ὁτιοῦν τῶν τοιούτων,	τὰ	μὲν ἄλλα ~χαίρειν ἐῶ, ταράττομαι
[43]	ἰατρικήν, τὰ δὲ πρᾳότερον, καὶ	τὰ	μὲν ἀπειλοῦσα, τὰ δὲ νουθετοῦσα,
[44]	ἦ δ᾽ ὃς ὁ Σωκράτης,	τὰ	μὲν Ἁρμονίας ἡμῖν τῆς Θηβαϊκῆς
[60]	πάλιν δυόμενα ~(κατὰ τῆς γῆς,	τὰ	μὲν μακροτέρους τόπους περιελθόντα καὶ
[47]	ἐξ ὀστῶν καὶ νεύρων, καὶ	τὰ	μὲν ὀστᾶ ἐστιν στερεὰ καὶ
[61]	ῥεύμασι τὸ ἑκατέρωθεν ~γίγνεται μέρος.	~Τὰ	μὲν οὖν δὴ ἄλλα πολλά
[60]	πάλιν εἰς τὸν Τάρταρον ἐμβάλλει,	τὰ	μὲν ~πολὺ κατωτέρω ἢ> ᾗ
[43]	βίου καὶ δεσπόζουσα πάντας τρόπους,	τὰ	μὲν ~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετ᾽
[49]	ἀκούουσιν. Ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν	τὰ	μετὰ ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς
[26]	ἡμεῖς γε τὰ ὁρατὰ καὶ	τὰ	μὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει
[30]	καὶ Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ	τὰ	~(μνήματά τε καὶ τοὺς τάφους
[24]	μὴ δεδιέναι τὸν θάνατον ~ὥσπερ	τὰ	μορμολύκεια. ~Ἀλλὰ χρή, ἔφη ὁ
[47]	ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν (ταῦτα	τὰ	νεῦρα καὶ ~τὰ ὀστᾶ ἢ
[47]	αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ ~συντείνοντα	τὰ	νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ οἷόν
[1]	Φλειασίων οὐδεὶς ~πάνυ τι ἐπιχωριάζει	τὰ	νῦν Ἀθήναζε, οὔτε τις ξένος
[64]	θέλητε ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη κατὰ	τὰ	νῦν τε εἰρημένα καὶ τὰ
[36]	αὐτὴν τὴν ἁρμονίαν, καὶ πρότερον	τὰ	ξύλα ~καὶ τὰς χορδὰς κατασαπήσεσθαι
[48]	πάσχουσιν· διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι	τὰ	~ὄμματα, ἐὰν μὴ ἐν ὕδατι
[66]	ἄνθρωπος ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς	τὰ	ὄμματα ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ ὁ
[51]	ὧν ἐνόντων ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν	τὰ	ὀνομαζόμενα· ~(αὐτὰ δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ
[33]	διὰ εἱργμοῦ διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι	τὰ	ὄντα ἀλλὰ μὴ αὐτὴν δι᾽
[39]	οὔτε τῶν λόγων, ἀλλὰ πάντα	τὰ	ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ
[48]	τὸν ἐν (τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον	τὰ	ὄντα ἐν εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν
[48]	ὅς, μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη	τὰ	ὄντα ~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ
[33]	οὕτως ἔχον· ταῦτα δὲ μάλιστα	~τὰ>	ὁρατά· ἢ οὔ; ~Πάνυ γε.
[26]	ἔφη. ~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε	τὰ	ὁρατὰ καὶ τὰ μὴ τῇ
[59]	καὶ τοὺς καρπούς· καὶ αὖ	τὰ	ὄρη ὡσαύτως καὶ τοὺς ~λίθους
[47]	ἂν (ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ	~τὰ	ὀστᾶ ἢ περὶ Μέγαρα ἢ
[47]	οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα	τὰ	ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν καὶ
[27]	ἕλκεται ὑπὸ τοῦ σώματος εἰς	τὰ	οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ
[65]	ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας καὶ	~τὰ	παιδία ἀπιέναι ἐκέλευσεν, αὐτὸς δὲ
[65]	~ἐλούσατο καὶ ἠνέχθη παρ᾽ αὐτὸν	τὰ	παιδία δύο γὰρ αὐτῷ ὑεῖς
[18]	ἱμάτιον ἢ ἄλλο τι οἷς	τὰ	~παιδικὰ αὐτῶν εἴωθε χρῆσθαι, πάσχουσι
[58]	(ἡ) γῆ ᾖ, καὶ πρὸς	τὰ	παρ᾽ ἡμῖν κάλλη κρίνεσθαι ~οὐδ᾽
[57]	ἕπεταί τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ	τὰ	παρόντα· ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ
[53]	οὐ γὰρ χεῖρον πολλάκις ἀκούειν.	Τὰ	πέντε τὴν τοῦ ἀρτίου οὐ
[2]	θανάτου. ~(Ἐχεκράτης) ~Τί δὲ δὴ	τὰ	περὶ αὐτὸν τὸν θάνατον, ὦ
[60]	τὴν γῆν οὕτω πεφυκέναι καὶ	τὰ	περὶ τὴν γῆν· τόπους δ᾽
[1]	οὐδὲν εἶχεν φράζειν. ~(Φαίδων) ~οὐδὲ	τὰ	περὶ τῆς δίκης ἄρα ἐπύθεσθε
[66]	οὖν σχεδόν τι αὐτοῦ ἦν	τὰ	περὶ τὸ ἦτρον ψυχόμενα, καὶ
[45]	τούτων τὰς φθορὰς σκοπῶν, καὶ	τὰ	περὶ τὸν οὐρανόν ~(τε καὶ
[31]	~μεμελετηκυῖαι τύχωσιν ἐν τῷ βίῳ.	~Τὰ	ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις, ὦ
[3]	εἰσῇμεν παρὰ τὸν Σωκράτη καὶ	τὰ	πολλὰ διημερεύομεν μετ᾽ ~αὐτοῦ. καὶ
[37]	~Διαβλέψας οὖν ὁ Σωκράτης, ὥσπερ	τὰ	πολλὰ εἰώθει, Καὶ μειδιάσας, ~δίκαια
[49]	καὶ εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα	τὰ	πολυθρύλητα καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων,
[47]	~αἰτίας ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ (διακοσμεῖν	τὰ	πράγματα, ἀέρας δὲ καὶ ~αἰθέρας
[38]	ἄξιοι εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ	τὰ	πράγματα αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης)
[11]	αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ	τὰ	πράγματα· καὶ τότε, ὡς ἔοικεν,
[48]	τὴν ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων πρὸς	τὰ	πράγματα τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ
[60]	κάτω καλούμενον, τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα	τὰ	ῥεύματα (διὰ) τῆς γῆς εἰσρεῖ
[60]	τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα	~τὰ	ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ ἔχει
[5]	~Καὶ ἅμα λέγων ταῦτα καθῆκε	(τὰ	σκέλη ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ
[66]	χρόνον ἐπεσκόπει τοὺς πόδας καὶ	τὰ	σκέλη, κἄπειτα ~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ
[66]	~περιελθών, ἐπειδή οἱ βαρύνεσθαι ἔφη	τὰ	σκέλη, κατεκλίνη ὕπτιος οὕτω γὰρ
[43]	~χαλεπώτερον κολάζουσα καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων,	τά	τε κατὰ τὴν γυμναστικὴν ~καὶ
[17]	μένοι ἐν τούτῳ τῷ σχήματι	τὰ	τεθνεῶτα καὶ μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο,
[52]	~καὶ αὖ τὰ δύο καὶ	(τὰ)	τέτταρα καὶ ἅπας ὁ ἕτερος
[18]	ἔννοιαν (ἔλαβεν; ~Πῶς λέγεις; ~Οἷον	τὰ	τοιάδε· ἄλλη που ἐπιστήμη ἀνθρώπου
[45]	~ἄνω κάτω μετέβαλλον σκοπῶν πρῶτον	τὰ	τοιάδε· ἆρ᾽ ἐπειδὰν τὸ θερμὸν
[10]	γίγνεσθαι; ~Φαίνεται. ~Τί δὲ δὴ	τὰ	τοιάδε, ὦ Σιμμία; Φαμέν τι
[22]	ὂν ὡς τοῦτο, τὸ πάντα	τὰ	τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν τε
[30]	τὰς ~τῶν φαύλων, αἳ περὶ	τὰ	τοιαῦτα ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι
[53]	καὶ τριτημόριον αὖ ~καὶ πάντα	τὰ	τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε καὶ
[58]	ὀνομάζειν (τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ	τὰ	τοιαῦτα εἰωθότων λέγειν· ~οὗ δὴ
[59]	ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ πάντα	τὰ	τοιαῦτα· ~ἐκεῖ δὲ οὐδὲν ὅτι
[47]	τις λέγοι ὅτι ἄνευ τοῦ	τὰ	τοιαῦτα ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ καὶ
[25]	διανοίας λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ	τὰ	τοιαῦτα καὶ οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν,
[47]	ἂν τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν	τὰ	~τοιαῦτα καλεῖν λίαν ἄτοπον· εἰ
[20]	τὸ ἔλαττον ἀλλὰ καὶ σύμπαντα	τὰ	τοιαῦτα; Οὐ γὰρ περὶ τοῦ
[31]	~Ἀμέλει, ἔφη ὁ Κέβης, εἰς	τὰ	τοιαῦτα. ~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς,
[29]	~ὀστᾶ τε καὶ νεῦρα καὶ	τὰ	τοιαῦτα πάντα, ὅμως ὡς ἔπος
[53]	δὴ τὸ ~ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα	τὰ	τοιαῦτα, τὸ ἥμισυ, τὴν τοῦ
[24]	καὶ ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις	τὰ	~τοιαῦτα φοβεῖται. τοῦτον οὖν πειρῶ
[63]	γὰρ ὁ κίνδυνος καὶ χρὴ	τὰ	τοιαῦτα ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ
[53]	δῆτα. ~Ἄμοιρα δὴ τοῦ ἀρτίου	τὰ	τρία. ~Ἄμοιρα. ~Ἀνάρτιος ἄρα ἡ
[53]	ἡ τοῦ ἀρτίου; ~Ναί. ~(Ἐπὶ	τὰ	τρία ἄρα ἡ τοῦ ἀρτίου
[55]	ἦν (ἀνωλέθρῳ εἶναι, ~ἄλλο τι	τὰ	τρία ἢ ἀνώλεθρα ἂν ἦν;
[52]	ἢ ὑπεκχωροῦντα. Ἢ οὐ φήσομεν	τὰ	τρία καὶ ἀπολεῖσθαι ~πρότερον καὶ
[55]	τοῦ ἀρτίου τὸ περιττὸν καὶ	τὰ	~τρία οἴχεται ἀπιόντα· καὶ περὶ
[55]	δέξεται οὐδ᾽ ~ἔσται τεθνηκυῖα, ὥσπερ	τὰ	τρία οὐκ ἔσται, ἔφαμεν, ἄρτιον,
[24]	ἀγαθοὶ ἄνδρες, πολλὰ δὲ ~καὶ	τὰ	τῶν βαρβάρων γένη, οὓς πάντας
[31]	τυραννίδας καὶ ἁρπαγὰς προτετιμηκότας εἰς	τὰ	~τῶν λύκων τε καὶ ἱεράκων
[31]	μεμελετηκότας ~καὶ μὴ διηυλαβημένους εἰς	τὰ	τῶν ὄνων γένη (καὶ τῶν
[38]	προειρημένοις λόγοις, ἀλλὰ καὶ εἰς	τὰ	ὕστερον μέλλοντα ~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς
[59]	ταύτῃ οὔσῃ τοιαύτῃ ἀνὰ λόγον	τὰ	φυόμενα φύεσθαι, ~δένδρα τε καὶ
[59]	λειότητα καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ	τὰ	~χρώματα καλλίω· ὧν καὶ τὰ
[47]	ἀέρας δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ	ὕδατα	αἰτιώμενον καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ
[13]	ὀρθῶς. ~Ὧν δὴ καὶ ἐγὼ	κατά	γε τὸ δυνατὸν οὐδὲν ἀπέλιπον
[15]	βούλει ῥᾷον ~μαθεῖν, ἀλλὰ καὶ	κατὰ	ζῴων πάντων καὶ φυτῶν, καὶ
[61]	γενέσεις. τρίτος δὲ ~ποταμὸς τούτων	κατὰ	μέσον ἐκβάλλει, καὶ ἐγγὺς τῆς
[46]	τῆς ~αἰτίας περὶ τῶν ὄντων	κατὰ	νοῦν ἐμαυτῷ, τὸν Ἀναξαγόραν, καί
[19]	μέντοι, ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ	κατὰ	πάντα ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν
[60]	ἀλλήλους συντετρῆσθαί τε ~πολλαχῇ καὶ	κατὰ	στενότερα καὶ εὐρύτερα καὶ διεξόδους
[60]	τόπους δ᾽ ~ἐν αὐτῇ εἶναι	κατὰ	τὰ ἔγκοιλα αὐτῆς κύκλῳ περὶ
[64]	μὴ θέλητε ὥσπερ κατ᾽ ἴχνη	κατὰ	τὰ νῦν τε εἰρημένα καὶ
[31]	τἆλλα ᾗ ἂν ἕκαστα ἴοι	κατὰ	τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας τῆς μελέτης;
[28]	δὲ ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν· καὶ	κατὰ	ταῦτα αὖ πότερόν σοι δοκεῖ
[45]	καὶ δόξης λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν,	κατὰ	ταῦτα γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην; καὶ αὖ
[25]	πάντων τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα	κατὰ	ταὐτὰ ἔχει, ἢ πᾶν τοὐναντίον
[25]	ὂν αὐτὸ καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως	κατὰ	~ταὐτὰ ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ
[25]	~Ὡσαύτως, ἔφη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης,	κατὰ	ταὐτὰ ἔχειν, ὦ Σώκρατες. ~Τί
[26]	~Καὶ τὸ μὲν ἀιδὲς ἀεὶ	κατὰ	ταὐτὰ ἔχον, τὸ δὲ ὁρατὸν
[27]	τοῦ σώματος εἰς τὰ οὐδέποτε	κατὰ	ταὐτὰ ~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ πλανᾶται
[28]	ἀνοήτῳ καὶ διαλυτῷ καὶ μηδέποτε	~κατὰ	ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ
[28]	καὶ ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως	κατὰ	ταὐτὰ ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι
[25]	ἄλλαις αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν δὲ	κατὰ	ταὐτὰ ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ
[25]	ἀποκρινόμενοι, πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει	κατὰ	ταὐτὰ ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ
[26]	ἔχον, τὸ δὲ ὁρατὸν μηδέποτε	κατὰ	ταὐτά; ~Καὶ τοῦτο, ἔφη, θῶμεν.
[25]	ὁ Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ	κατὰ	ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα
[25]	οὐδέποτε ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς	κατὰ	ταὐτά; ~Οὕτως αὖ, ἔφη ὁ
[32]	πλάττοντες ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες, οὐ	κατὰ	ταὐτὰ πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ
[25]	δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ μηδέποτε	κατὰ	ταὐτά, ταῦτα δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε
[27]	πλάνου καὶ περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ	κατὰ	ταὐτὰ ὡσαύτως ἔχει, ἅτε ~τοιούτων
[62]	τῶν τε εὐεργεσιῶν (τιμὰς φέρονται	κατὰ	τὴν ἀξίαν ~ἕκαστος· οἳ δ᾽
[58]	ἀληθῆ, χαλεπώτερόν μοι φαίνεται ἢ	κατὰ	~τὴν Γλαύκου τέχνην, καὶ ἅμα
[43]	καὶ μετ᾽ ἀλγηδόνων, τά τε	κατὰ	τὴν γυμναστικὴν ~καὶ τὴν ἰατρικήν,
[13]	τε παῦροι ~οὗτοι δ᾽ εἰσὶν	κατὰ	τὴν ἐμὴν δόξαν οὐκ ἄλλοι
[62]	Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι γένωνται	κατὰ	τὴν λίμνην τὴν Ἀχερουσιάδα, ἐνταῦθα
[19]	ἐννοεῖν εἴτε τι ἐλλείπει τοῦτο	κατὰ	τὴν ὁμοιότητα εἴτε μὴ ~ἐκείνου
[61]	λαβὼν ἐν τῷ ὕδατι, δὺς	κατὰ	τῆς γῆς, περιελιττόμενος χωρεῖ ~ἐναντίος
[60]	ποιεῖ· ἐντεῦθεν δὲ πάλιν δυόμενα	~(κατὰ	τῆς γῆς, τὰ μὲν μακροτέρους
[6]	τῷ μέχρι ~ἡλίου δυσμῶν χρόνῳ;	~Κατὰ	τί δὴ οὖν ποτε οὔ
[60]	ᾗ (εἰσρεῖ) ἐξέπεσεν, ἔνια δὲ	κατὰ	τὸ ~αὐτὸ μέρος· ἔστι δὲ
[12]	τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ ~οἰκεῖν	κατὰ	τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ
[42]	τοῦτο περὶ ψυχήν, ὥστε καὶ	κατὰ	τὸ σμικρότατον μᾶλλον ~ἑτέραν ἑτέρας
[41]	~δὲ ἁρμονίαν τινὰ ἐκ τῶν	κατὰ	τὸ σῶμα ἐντεταμένων συγκεῖσθαι· οὐ
[32]	οἱ ὀρθῶς φιλόσοφοι ἀπέχονται τῶν	κατὰ	τὸ ~σῶμα ἐπιθυμιῶν ἁπασῶν καὶ
[43]	ὁρῶμεν (ἐναντιουμένην τὴν ψυχὴν τοῖς	κατὰ	τὸ σῶμα· ἢ οὔ; ~Πάνυ
[43]	~Οὐκ ἔγωγε. ~Πότερον συγχωροῦσαν τοῖς	κατὰ	τὸ σῶμα πάθεσιν ἢ καὶ
[45]	δὲ ὀστοῖς ὀστᾶ, καὶ οὕτω	κατὰ	τὸν αὐτὸν λόγον καὶ τοῖς
[62]	τὸ κῦμα, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους	κατὰ	τὸν ~Κωκυτόν, τοὺς δὲ πατραλοίας
[42]	δέ γέ που, ὦ Σιμμία,	κατὰ	τὸν ὀρθὸν λόγον κακίας οὐδεμία
[62]	τοὺς δὲ πατραλοίας καὶ μητραλοίας	κατὰ	τὸν Πυριφλεγέθοντα· ~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι
[18]	ἢ ἀνάμνησις τυγχάνει οὖσα, καὶ	κατὰ	τοῦτον ἀνάγκη που ἡμᾶς ~ἐν
[45]	γίγνεται ἢ ἀπόλλυται ἢ ἔστι,	κατὰ	τοῦτον τὸν ~τρόπον τῆς μεθόδου,
[29]	ἀνθρωπείων ἀπηλλαγμένῃ, ὥσπερ δὲ λέγεται	κατὰ	τῶν μεμυημένων, ὡς ~ἀληθῶς τὸν
[47]	ἐπαιτιώμενον εἰς τὸ (διακοσμεῖν τὰ	πράγματα,	ἀέρας δὲ καὶ ~αἰθέρας καὶ
[38]	εἶμεν κριταὶ ἢ καὶ τὰ	πράγματα	αὐτὰ ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ
[11]	τῇ ψυχῇ θεατέον ~αὐτὰ τὰ	πράγματα·	καὶ τότε, ὡς ἔοικεν, ἡμῖν
[15]	γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ ~ἐναντία	πράγματα;	~Πάνυ γε. ~Τί δ᾽ αὖ;
[8]	ὁ Κρίτων· ἀλλά μοι πάλαι	πράγματα	παρέχει. ~Ἔα αὐτόν, ἔφη. Ἀλλ᾽
[63]	πιεῖν τὸ φάρμακον καὶ μὴ	πράγματα	~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν.
[48]	ψυχὴν ~τυφλωθείην βλέπων πρὸς τὰ	πράγματα	τοῖς ὄμμασι καὶ ἑκάστῃ τῶν
[59]	τὰ ἐνθάδε εἶναι χρώματα ὥσπερ	δείγματα,	~οἷς δὴ οἱ γραφῆς (καταχρῶνται.
[4]	μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι ~(ποιήσαντα	ποιήματα	(καὶ) πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ. Οὕτω
[30]	Ἅιδου, ὥσπερ λέγεται, περὶ τὰ	~(μνήματά	τε καὶ τοὺς τάφους κυλινδουμένη,
[11]	οἱ πόλεμοι γίγνονται, τὰ δὲ	χρήματα	~(ἀναγκαζόμεθα κτᾶσθαι διὰ τὸ σῶμα,
[24]	εἰς ~ὅτι ἂν εὐκαιρότερον ἀναλίσκοιτε	χρήματα.	Ζητεῖν δὲ χρὴ καὶ αὐτοὺς
[17]	Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ πάντα	χρήματα	Ὡσαύτως ~δέ, ὦ φίλε Κέβης,
[7]	~ἐπιμελούμενον ἡμῶν καὶ ἡμᾶς ἐκείνου	κτήματα	εἶναι. Τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν
[62]	μὲν ~μεγάλα δὲ δόξωσιν ἡμαρτηκέναι	ἁμαρτήματα,	οἷον πρὸς πατέρα ἢ μητέρα
[62]	Ἀχέροντα, ἀναβάντες ἃ δὴ ~αὐτοῖς	ὀχήματά	ἐστιν, ἐπὶ τούτων ἀφικνοῦνται εἰς
[18]	~ἔπειτα (ἐάν τις ἐπὶ τὰ	διαγράμματα	ἄγῃ ἢ ἄλλο τι τῶν
[48]	διαφθείρονται γάρ που ἔνιοι τὰ	~ὄμματα,	ἐὰν μὴ ἐν ὕδατι ἤ
[66]	ἐξεκάλυψεν αὐτόν, καὶ ὃς τὰ	ὄμματα	ἔστησεν· ~ἰδὼν δὲ ὁ Κρίτων
[61]	Πυριφλεγέθοντα, οὗ καὶ οἱ ῥύακες	ἀποσπάσματα	~ἀναφυσῶσιν ὅπῃ ἂν τύχωσι τῆς
[30]	καὶ ὤφθη ἄττα ψυχῶν ~σκιοειδῆ	φαντάσματα,	οἷα παρέχονται αἱ τοιαῦται ψυχαὶ
[13]	~(καὶ) μείζω πρὸς ἐλάττω ὥσπερ	νομίσματα,	ἀλλ᾽ ᾖ ἐκεῖνο μόνον τὸ
[60]	καλούμενον, τοῖς κατ᾽ ~ἐκεῖνα τὰ	ῥεύματα	(διὰ) τῆς γῆς εἰσρεῖ τε
[61]	τε καὶ μεγάλα καὶ παντοδαπὰ	ῥεύματά	ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽ ἄρα ὄντα
[60]	ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν πάντα ~τὰ	ῥεύματα,	ὅτι πυθμένα οὐκ ἔχει οὐδὲ
[61]	τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽ ἄττα	ῥεύματα,	ὧν τὸ ~μὲν μέγιστον καὶ
[59]	καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ τὰ	~χρώματα	καλλίω· ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε
[59]	ὧν καὶ τὰ ἐνθάδε εἶναι	χρώματα	ὥσπερ δείγματα, ~οἷς δὴ οἱ
[41]	ἄδηλον παντί, μὴ ~πολλὰ δὴ	σώματα	καὶ πολλάκις κατατρίψασα ἡ ψυχὴ
[37]	φαίη ἑκάστην τῶν ψυχῶν ~πολλὰ	σώματα	κατατρίβειν, ἄλλως τε κἂν πολλὰ
[36]	ἡ λύρα καὶ αἱ χορδαὶ	σώματά	τε καὶ σωματοειδῆ καὶ σύνθετα
[29]	πάντα, ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν	ἀθάνατά	ἐστιν· ~ἢ οὔ; ~Ναί. ~Ἡ
[33]	ἔχον· ταῦτα δὲ μάλιστα ~τὰ>	ὁρατά·	ἢ οὔ; ~Πάνυ γε. ~(Οὐκοῦν
[26]	~Ἀλλὰ μὴν ἡμεῖς γε τὰ	ὁρατὰ	καὶ τὰ μὴ τῇ τῶν
[25]	ἀιδῆ τὰ τοιαῦτα καὶ οὐχ	ὁρατά;	~Παντάπασιν, ἔφη, ἀληθῆ λέγεις. ~Θῶμεν
[3]	Παρηγγείλαμεν οὖν ἀλλήλοις ἥκειν ὡς	~πρῳαίτατα	εἰς τὸ εἰωθός. Καὶ ἥκομεν
[2]	~ἀλλὰ πειρῶ ὡς ἂν δύνῃ	ἀκριβέστατα	διεξελθεῖν πάντα. ~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν
[10]	ὃς ἂν μάλιστα ἡμῶν καὶ	~ἀκριβέστατα	παρασκευάσηται αὐτὸ ἕκαστον διανοηθῆναι περὶ
[38]	Πάντα ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι	ἀκριβέστατα.	~(Φαίδων) ~Καὶ μήν, ὦ Ἐχέκρατες,
[52]	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα.	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις. ~Βούλει οὖν, ἦ
[33]	καὶ ~καθαροῦ καὶ μονοειδοῦς συνουσίας.	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις, ὁ Κέβης, ὦ
[49]	ἂν ὡς ἐγὼ λέγω ποιοῖς.	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις, ὅ τε Σιμμίας
[19]	ἐπιστήμην ἐννενόηκάς τε καὶ εἴληφας;	~Ἀληθέστατα,	ἔφη, λέγεις. ~Οὐκοῦν ἢ ὁμοίου
[2]	~Ταῦτα δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς	σαφέστατα	ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι, εἰ μή τίς
[18]	ἄλλο τι τῶν τοιούτων, ~ἐνταῦθα	σαφέστατα	κατηγορεῖ ὅτι τοῦτο οὕτως ἔχει.
[10]	περὶ οὗ σκοπεῖ, ~οὗτος ἂν	ἐγγύτατα	ἴοι τοῦ γνῶναι ἕκαστον; ~Πάνυ
[10]	οὖν ἐκεῖνος ἂν τοῦτο ποιήσειεν	καθαρώτατα	ὅστις ὅτι μάλιστα αὐτῇ τῇ
[61]	ἄλλοσέ τε ἀφικνεῖται καὶ ~παρ᾽	ἔσχατα	τῆς Ἀχερουσιάδος λίμνης, οὐ συμμειγνύμενος
[25]	μηδέποτε κατὰ ταὐτά, ταῦτα δὲ	~σύνθετα;	~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως. ~Ἴωμεν δή,
[36]	σώματά τε καὶ σωματοειδῆ καὶ	σύνθετα	καὶ ~γεώδη ἐστὶ καὶ τοῦ
[25]	ταῦτα μάλιστα εἰκὸς εἶναι ~τὰ	ἀσύνθετα,	τὰ δὲ ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ
[12]	(ἀποδημία ἡ νῦν μοι προστεταγμένη	μετὰ	ἀγαθῆς ἐλπίδος ~γίγνεται καὶ ἄλλῳ
[4]	οὗ ἦν ἡ παροῦσα θυσία·	μετὰ	δὲ τὸν θεόν, ἐννοήσας ὅτι
[41]	γάρ (μοι γέγονεν ~ἄνευ ἀποδείξεως	μετὰ	εἰκότος τινὸς καὶ εὐπρεπείας, ὅθεν
[57]	συλλεγέντας διαδικασαμένους εἰς Ἅιδου (πορεύεσθαι	~μετὰ	ἡγεμόνος ἐκείνου ᾧ δὴ προστέτακται
[29]	ὡς ~ἀληθῶς τὸν λοιπὸν χρόνον	μετὰ	θεῶν διάγουσα; Οὕτω φῶμεν, ὦ
[13]	τε καὶ ~τετελεσμένος ἐκεῖσε ἀφικόμενος	μετὰ	θεῶν οἰκήσει. Εἰσὶν γὰρ δή,
[65]	~λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ ἄττα	μετὰ	ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν ὁ
[48]	τοίνυν μοι, ἦ δ᾽ ὅς,	μετὰ	ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ ὄντα
[50]	τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ δὴ	μετὰ	ταῦτα ἠρώτα, Εἰ δή, ἦ
[49]	Ἀλλὰ τίνα δὴ ἦν τὰ	μετὰ	ταῦτα ~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν
[39]	τοῖς ἀνθρώποις; Εἰ γάρ που	μετὰ	τέχνης ἐχρῆτο, ~ὥσπερ ἔχει οὕτως
[57]	~ἀπηλλάχθαι καὶ τῆς αὑτῶν κακίας	μετὰ	τῆς ψυχῆς· νῦν δ᾽ ἐπειδὴ
[11]	συμπεφυρμένη ᾖ ἡμῶν ~ἡ ψυχὴ	μετὰ	τοιούτου κακοῦ, οὐ μή ποτε
[11]	σώματος ἀφροσύνης, ὡς τὸ ~εἰκὸς	μετὰ	τοιούτων τε ἐσόμεθα καὶ γνωσόμεθα
[52]	περιττόν, ὅμως δὲ δεῖ αὐτὸ	μετὰ	τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος καὶ τοῦτο
[10]	(τινὰ) ἄλλην (αἴσθησιν ἐφέλκων μηδεμίαν	μετὰ	τοῦ λογισμοῦ, ἀλλ᾽ ~αὐτῇ καθ᾽
[11]	ὥσπερ ἀτραπός τις ἐκφέρειν ἡμᾶς	(μετὰ	τοῦ ~λόγου ἐν τῇ σκέψει)
[10]	ἀληθείας ἅπτεται; Ὅταν μὲν γὰρ	μετὰ	τοῦ ~σώματος ἐπιχειρῇ τι σκοπεῖν,
[11]	Εἰ γὰρ μὴ οἷόν τε	μετὰ	τοῦ σώματος μηδὲν καθαρῶς ~γνῶναι,
[25]	τῷ ποίῳ τινὶ οὔ> καὶ	~μετὰ	τοῦτο αὖ ἐπισκέψασθαι πότερον (ἡ)
[66]	(ὁ δ᾽ οὐκ ἔφη. Καὶ	~μετὰ	τοῦτο αὖθις τὰς κνήμας· καὶ
[13]	(καὶ τούτου ~μὲν πάντα) καὶ	μετὰ	τούτου (ὠνούμενά τε καὶ πιπρασκόμενa
[47]	(καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ ὀστᾶ	μετὰ	τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ
[13]	δικαιοσύνη καὶ συλλήβδην ἀληθὴς ἀρετή,	μετὰ	~φρονήσεως, καὶ προσγιγνομένων καὶ ἀπογιγνομένων
[51]	Καὶ ἅμα βλέψας πρὸς τὸν	Κέβητα	εἶπεν, Ἆρα μή που, ὦ
[22]	ὁ Σωκράτης· δεῖ γὰρ καὶ	Κέβητα	πείθειν. ~Ἱκανῶς, ἔφη ὁ Σιμμίας,
[53]	ἀρτίου ἰδέα οὐδέποτε ἥξει. ~Οὐ	δῆτα.	~Ἄμοιρα δὴ τοῦ ἀρτίου τὰ
[34]	φασιν· ἢ σὺ οἴει; ~(Οὐ	δῆτα	ἔγωγε. ~Οὐ γάρ· ἀλλ᾽ οὕτω
[2]	καὶ Κλεόμβροτος παρεγένοντο; ~(Φαίδων) ~Οὐ	δῆτα·	ἐν Αἰγίνῃ γὰρ ἐλέγοντο εἶναι.
[21]	οὗ γε ~ἄνθρωποι γεγόναμεν. ~Οὐ	δῆτα.	~Πρότερον ἄρα. ~Ναί. ~Ἦσαν ἄρα,
[39]	Δία, ἦν δ᾽ ἐγώ, οἰκτρὸν	δῆτα.	~Πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη, τοῦτο
[49]	εἶμι ~πάλιν ἐπ᾽ ἐκεῖνα τὰ	πολυθρύλητα	καὶ ἄρχομαι ἀπ᾽ ἐκείνων, ὑποθέμενος
[59]	τὸν αὐτὸν λόγον τήν τε	λειότητα	καὶ τὴν διαφάνειαν καὶ τὰ
[19]	τι ἐλλείπει τοῦτο κατὰ τὴν	ὁμοιότητα	εἴτε μὴ ~ἐκείνου οὗ ἀνεμνήσθη;
[58]	ἱκανὴν εἶναι αὐτὴν ἴσχειν τὴν	~ὁμοιότητα	τοῦ οὐρανοῦ αὐτοῦ ἑαυτῷ πάντῃ
[53]	τὸ ἐπιφέρον ~τὴν τοῦ ἐπιφερομένου	ἐναντιότητα	μηδέποτε δέξασθαι. πάλιν δὲ ~ἀναμιμνῄσκου·
[55]	αὖ ὑπομένουσα ἐδέξατο ἂν τὴν	θερμότητα.	~Ἀληθῆ, ἔφη, λέγεις. ~Ὣς δ᾽
[33]	~κυλινδουμένην, καὶ τοῦ εἱργμοῦ τὴν	δεινότητα	κατιδοῦσα ὅτι δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν,
[59]	ἀφέστηκεν καὶ αἰθὴρ ~ἀέρος πρὸς	καθαρότητα.	Καὶ δὴ καὶ θεῶν ἄλση
[50]	Σιμμίᾳ ἀμφότερα, καὶ μέγεθος καὶ	σμικρότητα;	~Ἔγωγε. ~Ἀλλὰ γάρ, ἦ δ᾽
[50]	ὁ (Φαίδων) πρὸς τὴν Σιμμίου	σμικρότητα;	~Ἔστι ταῦτα. ~Οὕτως ἄρα ὁ
[50]	ὁ Σωκράτης ἐστίν, ἀλλ᾽ ~ὅτι	σμικρότητα	ἔχει ὁ Σωκράτης πρὸς τὸ
[50]	ἐγὼ δεξάμενος καὶ ὑπομείνας τὴν	σμικρότητα,	καὶ ἔτι ὢν ὅσπερ ~εἰμί,
[50]	~ὑπομένον δὲ καὶ δεξάμενον τὴν	σμικρότητα	οὐκ ἐθέλειν εἶναι ἕτερον ἢ
[50]	μὲν τῷ μεγέθει (ὑπερέχειν τὴν	σμικρότητα	ὑπέχων, ~τῷ δὲ τὸ μέγεθος
[49]	διὰ τοῦτο ἔλαττον, διὰ τὴν	~σμικρότητα,	φοβούμενος οἶμαι μή τίς σοι
[52]	μέντοι ποτὲ τολμήσειν δεξάμενον τὴν	ψυχρότητα	ἔτι εἶναι ὅπερ ἦν, πῦρ
[58]	ἡγοῖτο οὐρανὸν εἶναι, διὰ δὲ	(βραδυτῆτά	τε καὶ ~ἀσθένειαν μηδεπώποτε ἐπὶ
[47]	πάντα ὅσα ~πράττει νῷ πράττει,	κἄπειτα	ἐπιχειρήσας λέγειν τὰς αἰτίας ἑκάστων
[39]	τῆς περὶ τοὺς λόγους τέχνης,	κἄπειτα	ὀλίγον ~ὕστερον αὐτῷ δόξῃ ψευδὴς
[66]	τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη,	κἄπειτα	~σφόδρα πιέσας αὐτοῦ τὸν πόδα
[45]	βούλῃ, τά γε ἐμὰ πάθη·	ἔπειτα	ἄν τί σοι χρήσιμον ~φαίνηται
[32]	οἱ ~φίλαρχοί τε καὶ φιλότιμοι,	ἔπειτα	ἀπέχονται αὐτῶν. ~Οὐ γὰρ ἂν
[65]	πατρὸς στερηθέντες διάξειν ὀρφανοὶ τὸν	ἔπειτα	βίον. Ἐπειδὴ (δὲ ~ἐλούσατο καὶ
[40]	καὶ τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦ	ἔπειτα	βίου παντὸς ἕνεκα, ἐμοὶ δὲ
[37]	χρόνου ἐγγενομένου βουλευσώμεθα τί ἐροῦμεν,	ἔπειτα	~(δὲ) ἀκούσαντας ἢ συγχωρεῖν αὐτοῖς
[39]	βεβαίου λόγου καὶ δυνατοῦ (κατανοῆσαι,	ἔπειτα	διὰ τὸ ~παραγίγνεσθαι τοιούτοις τισὶ
[18]	οἷοί τ᾽ ἦσαν τοῦτο ποιῆσαι	~ἔπειτα	(ἐάν τις ἐπὶ τὰ διαγράμματα
[38]	τῶν νεανίσκων τὸν λόγον ἀπεδέξατο,	~ἔπειτα	ἡμῶν ὡς ὀξέως ᾔσθετο ὃ
[8]	ἄλλους σοφούς τε καὶ ἀγαθούς,	ἔπειτα	καὶ ~παρ᾽ ἀνθρώπους τετελευτηκότας ἀμείνους
[66]	βάρος (ἐν τοῖς ~σκέλεσι γένηται,	ἔπειτα	κατακεῖσθαι· καὶ οὕτως αὐτὸ ποιήσει.
[15]	που ἐξ ἐλάττονος ὄντος πρότερον	ἔπειτα	μεῖζον γίγνεσθαι; ~Ναί. ~Οὐκοῦν κἂν
[12]	νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ	(ἔπειτα	μόνην ~καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ
[39]	ὑγιῆ καὶ πιστὸν τὸν ἄνθρωπον,	~ἔπειτα	ὀλίγον ὕστερον εὑρεῖν τοῦτον πονηρόν
[49]	εἶναι καὶ τὸ ἔλαττον ἔλαττον,	ἔπειτα	τῇ κεφαλῇ σμικρᾷ οὔσῃ τὸν
[62]	ζῶσι ~τὸ παράπαν εἰς τὸν	ἔπειτα	χρόνον, καὶ εἰς οἰκήσεις ἔτι
[38]	ὃ πεπόνθεμεν ὑπὸ τῶν λόγων,	ἔπειτα	ὡς εὖ ~ἡμᾶς ἰάσατο καὶ
[47]	ἰσχὺν ἔχειν, ἀλλὰ ἡγοῦνται τούτου	Ἄτλαντα	ἄν ~ποτε ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον
[47]	οἷός τ᾽ ἦ ποιεῖν τὰ	δόξαντά	μοι, ~ἀληθῆ ἂν λέγοι· ὡς
[49]	ἀγαθὸν καὶ μέγα καὶ τἆλλα	πάντα·	ἃ εἴ ~μοι δίδως τε
[22]	τε καὶ ἀγαθὸν καὶ τἆλλα	πάντα	ἃ σὺ νυνδὴ ἔλεγες· καὶ
[22]	ταύτην τὰ ἐκ τῶν ~αἰσθήσεων	πάντα	ἀναφέρομεν, (ὑπάρχουσαν πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν
[60]	ᾗ ἐπηντλεῖτο, τὰ δὲ ὀλίγον·	πάντα	δὲ ὑποκάτω εἰσρεῖ τῆς ~ἐκροῆς,
[49]	μετέχει ἐκείνου τοῦ καλοῦ· καὶ	πάντα	δὴ οὕτως λέγω. Τῇ τοιᾷδε
[43]	αὐτὴν (εἶναι, καὶ ἐναντιουμένη ὀλίγου	~πάντα	διὰ παντὸς τοῦ βίου καὶ
[17]	καθεύδειν. κἂν εἰ συγκρίνοιτο μὲν	πάντα,	διακρίνοιτο δὲ μή, ~ταχὺ ἂν
[19]	τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ ~ταῦτα	πάντα	ἕτερόν τι, αὐτὸ τὸ ἴσον·
[18]	τις ~καλῶς ἐρωτᾷ, αὐτοὶ λέγουσιν	πάντα	ᾗ ἔχει καίτοι εἰ μὴ
[38]	καὶ ἱκανῶς ~ἐβοήθησεν ἢ ἐνδεῶς;	Πάντα	ἡμῖν δίελθε ὡς δύνασαι ἀκριβέστατα.
[13]	καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ τούτου ~μὲν	πάντα)	καὶ μετὰ τούτου (ὠνούμενά τε
[17]	~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ	πάντα	καταναλωθῆναι εἰς τὸ τεθνάναι; ~Οὐδὲ
[60]	ἡ περιρροὴ γιγνομένη. ~Ταῦτα δὲ	πάντα	κινεῖν ἄνω καὶ κάτω ὥσπερ
[46]	ἔχει, ~τόν γε νοῦν κοσμοῦντα	πάντα	κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ
[49]	~ἱκανοὶ γὰρ ὑπὸ σοφίας ὁμοῦ	πάντα	κυκῶντες ὅμως δύνασθαι αὐτοὶ αὑτοῖς
[65]	ἔφη, ὁ ἄνθρωπος· καὶ ~παρὰ	πάντα	μοι τὸν χρόνον προσῄει καὶ
[29]	καὶ νεῦρα καὶ τὰ τοιαῦτα	πάντα,	ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν ἀθάνατά
[47]	εἴ τις λέγων ὅτι Σωκράτης	πάντα	ὅσα ~πράττει νῷ πράττει, κἄπειτα
[17]	Κέβης, καὶ εἰ ἀποθνῄσκοι μὲν	πάντα	ὅσα τοῦ ζῆν μεταλάβοι, ~ἐπειδὴ
[15]	πάντων (ἴδωμεν ἆρ᾽ οὑτωσὶ γίγνεται	πάντα,	οὐκ ἄλλοθεν ἢ ~ἐκ τῶν
[15]	οὖν, ἔφη, ἔχομεν τοῦτο, ὅτι	πάντα	οὕτω γίγνεται, ἐξ ἐναντίων τὰ
[15]	καὶ ψύχεσθαι καὶ ~θερμαίνεσθαι, καὶ	πάντα	οὕτω, κἂν εἰ μὴ χρώμεθα
[3]	~(Φαίδων) ~Ἐγώ σοι ἐξ ἀρχῆς	πάντα	πειράσομαι διηγήσασθαι. (Ἀεὶ γὰρ δὴ
[2]	πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης) ~Ταῦτα δὴ	πάντα	προθυμήθητι ὡς σαφέστατα ἡμῖν ἀπαγγεῖλαι,
[19]	τῶν αἰσθήσεων δεῖ ἐννοῆσαι ὅτι	(πάντα	τὰ ἐν ταῖς ~αἰσθήσεσιν ἐκείνου
[49]	διισχυρίζομαι, ἀλλ᾽ ὅτι τῷ καλῷ	~πάντα	τὰ καλὰ (γίγνεται) καλά. Τοῦτο
[39]	~βέβαιον οὔτε τῶν λόγων, ἀλλὰ	πάντα	τὰ ὄντα ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν
[60]	ἐκρεῖν τε ἐντεῦθεν καὶ εἰσρεῖν	πάντα	~τὰ ῥεύματα, ὅτι πυθμένα οὐκ
[22]	ἐναργὲς ὂν ὡς τοῦτο, τὸ	πάντα	τὰ τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν
[53]	ὅλου, καὶ τριτημόριον αὖ ~καὶ	πάντα	τὰ τοιαῦτα, εἴπερ ἕπῃ τε
[59]	καὶ ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους (καὶ	πάντα	τὰ τοιαῦτα· ~ἐκεῖ δὲ οὐδὲν
[19]	ἴσα ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται μὲν	πάντα	ταῦτα εἶναι ~οἷον τὸ ἴσον,
[13]	νόμισμα ~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ	πάντα	ταῦτα καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ τούτου
[19]	ἄλλης τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ	πάντα	ταῦτα λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν,
[44]	ἀνθρώπους γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς	πάντα	ταῦτα μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν μή,
[19]	ἔφη. ~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ	πάντα	ταῦτα συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι
[11]	ἀσχολίαν ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ	πάντα	ταῦτα. Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον πάντων
[17]	φαίνοιτο διὰ τὸ καὶ τἆλλα	πάντα	ταὐτὸν ἐκείνῳ ~πεπονθέναι, καθεύδειν. κἂν
[17]	ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη τελευτῶντα	πάντα	(τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν; Εἰ
[17]	μηδὲ καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι	πάντα	τελευτῶντα τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν
[19]	ἐκεῖσε ἀνοίσειν, ὅτι προθυμεῖται μὲν	πάντα	τοιαῦτ᾽ ~εἶναι οἷον ἐκεῖνο, ἔστιν
[2]	ὡς ἂν δύνῃ ἀκριβέστατα διεξελθεῖν	πάντα.	~(Φαίδων) ~Καὶ μὴν ἔγωγε θαυμάσια
[17]	τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονὸς εἴη, ὁμοῦ	πάντα	χρήματα Ὡσαύτως ~δέ, ὦ φίλε
[61]	χωρεῖ ~ἐναντίος τῷ Πυριφλεγέθοντι καὶ	ἀπαντᾷ	ἐν τῇ Ἀχερουσιάδι λίμνῃ ἐξ
[47]	ἰσχυρότερον καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον	ἅπαντα	συνέχοντα ~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς
[20]	καὶ τὸ ἔλαττον ἀλλὰ καὶ	σύμπαντα	τὰ τοιαῦτα; Οὐ γὰρ περὶ
[4]	εἶναι μὴ ἀπιέναι πρὶν ἀφοσιώσασθαι	~(ποιήσαντα	ποιήματα (καὶ) πιθόμενον τῷ ἐνυπνίῳ.
[57]	Λέγεται δὲ οὕτως, ὡς ἄρα	τελευτήσαντα	ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ
[57]	λέγεται ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν τὸν	τελευτήσαντα	εὐθὺς ἐν ἀρχῇ ~τῆς ἐκεῖσε
[37]	τούτῳ τῷ ~λόγῳ οὔπω ἄξιον	πιστεύσαντα	θαρρεῖν ὡς (ἐπειδὰν ἀποθάνωμεν ἔτι
[20]	αἰσθόμενόν τι ἢ ἰδόντα ἢ	ἀκούσαντα	~ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν λαβόντα
[14]	ὁ Σωκράτης, εἰπεῖν τινα νῦν	(ἀκούσαντα,	~οὐδ᾽ εἰ κωμῳδοποιὸς εἴη, ὡς
[38]	Καὶ γὰρ αὐτόν με νῦν	~ἀκούσαντά	σου τοιοῦτόν τι λέγειν (πρὸς
[58]	πτηνὸς ~γενόμενος ἀνάπτοιτο, κατιδεῖν ἂν>	ἀνακύψαντα,	ὥσπερ ἐνθάδε οἱ ἐκ τῆς
[60]	ὄφεις, εἰς τὸ δυνατὸν κάτω	~καθέντα	πάλιν ἐμβάλλει. (Δυνατὸν δέ ἐστιν
[49]	ἕως ἂν τὰ ἀπ᾽ ~ἐκείνης	ὁρμηθέντα	σκέψαιο εἴ σοι ἀλλήλοις συμφωνεῖ
[2]	Τί ἦν τὰ λεχθέντα καὶ	~πραχθέντα,	καὶ τίνες οἱ παραγενόμενοι τῶν
[2]	ὦ Φαίδων; Τί ἦν τὰ	λεχθέντα	καὶ ~πραχθέντα, καὶ τίνες οἱ
[35]	ἤρετο, Τί; ἔφη, ὑμῖν τὰ	λεχθέντα	~μῶν μὴ δοκεῖ ἐνδεῶς λέγεσθαι;
[49]	δὴ ἦν τὰ μετὰ ταῦτα	~λεχθέντα;	~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι,
[60]	ἢ ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις	περιελιχθέντα	περὶ τὴν γῆν ὥσπερ οἱ
[60]	ἐνθάδε ~πληροῖ αὖθις, τὰ δὲ	πληρωθέντα	ῥεῖ διὰ τῶν ὀχετῶν καὶ
[40]	~πλεονεκτικῶς εἰ μὲν τυγχάνει ἀληθῆ	ὄντα	ἃ λέγω, καλῶς δὴ ἔχει
[33]	εἱργμοῦ διὰ ~τούτου σκοπεῖσθαι τὰ	ὄντα	ἀλλὰ μὴ αὐτὴν δι᾽ αὑτῆς,
[58]	τῆς γῆς ὑπὸ τῷ οὐρανῷ	ὄντα.	~Ἀλλὰ μήν, ἔφη ὁ Σιμμίας,
[52]	πείσεσθαι, πρὶν ὑπομεῖναι ἔτι τρία	ὄντα	ἄρτια ~γενέσθαι; ~Πάνυ μὲν οὖν,
[39]	τῶν λόγων, ἀλλὰ πάντα τὰ	ὄντα	ἀτεχνῶς ὥσπερ ἐν Εὐρίπῳ ἄνω
[42]	εἶναι τί τις φήσει ταῦτα	ὄντα	εἶναι ἐν ~ταῖς ψυχαῖς, τήν
[48]	ἐν (τοῖς) ~λόγοις σκοπούμενον τὰ	ὄντα	ἐν εἰκόσι μᾶλλον σκοπεῖν ἢ
[61]	ῥεύματά ἐστι· ~τυγχάνει δ᾽ ἄρα	ὄντα	ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽
[48]	τούτῳ συμφωνεῖν τίθημι ὡς ἀληθῆ	~ὄντα,	καὶ περὶ αἰτίας καὶ περὶ
[59]	ὁρᾶσθαι ὑπ᾽ αὐτῶν οἷα τυγχάνει	ὄντα,	~καὶ τὴν ἄλλην εὐδαιμονίαν τούτων
[53]	ὁρίσασθαι, ποῖα οὐκ ἐναντία τινὶ	ὄντα	ὅμως οὐ δέχεται ~αὐτό, τὸ
[59]	τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ αὐτὰ πεφυκέναι,	ὄντα	πολλὰ πλήθει καὶ μεγάλα καὶ
[48]	μετὰ ταῦτα, ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ	ὄντα	~σκοπῶν, δεῖν εὐλαβηθῆναι μὴ πάθοιμι
[57]	καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα ~τυγχάνει	ὄντα,	ταύτην μὲν ἅπας φεύγει τε
[12]	ἐν τῷ βίῳ ὅτι ἐγγυτάτω	ὄντα	τοῦ τεθνάναι οὕτω ζῆν, κἄπειθ᾽
[62]	ἢ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα τυγχάνει	ὄντα,	τούτους δὲ ἡ προσήκουσα ~μοῖρα
[19]	ἴσοι καὶ ξύλα ἐνίοτε ταὐτὰ	ὄντα	τῷ μὲν ἴσα φαίνεται, τῷ
[65]	~καὶ πρᾳότατον καὶ ἄριστον ἄνδρα	ὄντα	τῶν πώποτε δεῦρο ἀφικομένων, καὶ
[45]	τότε δὴ τὸν ὀλίγον ὄγκον	ὄντα	ὕστερον ~πολὺν γεγονέναι, καὶ οὕτω
[59]	ὕδατός τε καὶ ἀέρος ~ἔκπλεα	(ὄντα,	χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι στίλβοντα
[20]	ἀκούσαντα ~ἤ τινα ἄλλην αἴσθησιν	λαβόντα	ἕτερόν τι ἀπὸ τούτου ἐννοῆσαι
[35]	γοῦν ~βέλτιστον τῶν ἀνθρωπίνων λόγων	λαβόντα	καὶ δυσεξελεγκτότατον, ~(ἐπὶ τούτου ὀχούμενον
[20]	τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτ᾽ ἔστιν,	λαβόντα	του ἐπιστήμην ~ἔχειν καὶ μὴ
[59]	(ὄντα, χρώματός τι εἶδος παρέχεσθαι	στίλβοντα	ἐν τῇ τῶν ~ἄλλων χρωμάτων
[2]	τὸ μεμνῆσθαι ~Σωκράτους καὶ αὐτὸν	λέγοντα	καὶ ἄλλου ἀκούοντα ἔμοιγε ἀεὶ
[46]	τὴν αἰτίαν καὶ τὴν ἀνάγκην,	λέγοντα	τὸ ἄμεινον ~καὶ ὅτι αὐτὴν
[48]	μοι χρῆναι εἰς τοὺς λόγους	~καταφυγόντα	ἐν ἐκείνοις σκοπεῖν τῶν ὄντων
[18]	~Πάνυ γε. ~Οὐκοῦν καὶ Σιμμίαν	ἰδόντα	γεγραμμένον αὐτοῦ Σιμμίου ἀναμνησθῆναι; ~(Ἔστι
[18]	γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι, καὶ Σιμμίαν	ἰδόντα	γεγραμμένον κέβητος ~ἀναμνησθῆναι; ~Πάνυ γε.
[20]	γε ἐφάνη, αἰσθόμενόν τι ἢ	ἰδόντα	ἢ ἀκούσαντα ~ἤ τινα ἄλλην
[18]	δ᾽ ὅς· ἔστιν ἵππον γεγραμμένον	ἰδόντα	καὶ λύραν γεγραμμένην ~ἀνθρώπου ἀναμνησθῆναι,
[46]	ὥσπερ ἔχει· ἑκάστῳ οὖν αὐτῶν	ἀποδιδόντα	τὴν ~αἰτίαν καὶ κοινῇ πᾶσι
[62]	πατραλοίας καὶ μητραλοίας κατὰ τὸν	Πυριφλεγέθοντα·	~ἐπειδὰν δὲ φερόμενοι γένωνται κατὰ
[61]	οὗτος ~δ᾽ ἐστὶν ὃν ἐπονομάζουσιν	Πυριφλεγέθοντα,	οὗ καὶ οἱ ῥύακες ἀποσπάσματα
[60]	ἔστι δὲ ἃ παντάπασιν κύκλῳ	περιελθόντα,	ἢ ἅπαξ ἢ καὶ ~πλεονάκις
[60]	γῆς, τὰ μὲν μακροτέρους τόπους	περιελθόντα	καὶ πλείους, ~τὰ δὲ ἐλάττους
[2]	ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽ εἰς Ἅιδου	ἰόντα	ἄνευ ~θείας μοίρας ἰέναι, ἀλλὰ
[9]	(οὐ πάνυ γέ με ~νυνδὴ	γελασείοντα	ἐποίησας γελάσαι. Οἶμαι γὰρ ἂν
[17]	τοῖς ἑτέροις γιγνόμενα, ~ὡσπερεὶ κύκλῳ	περιιόντα,	ἀλλ᾽ εὐθεῖά τις εἴη ἡ
[66]	ποιεῖν; ~Οὐδὲν ἄλλο, ἔφη, ἢ	πιόντα	περιιέναι, ἕως ἄν σου βάρος
[64]	ἐγγυήσασθε ἐπειδὰν ἀποθάνω, ἀλλὰ οἰχήσεσθαι	~(ἀπιόντα,	ἵνα Κρίτων ῥᾷον φέρῃ, καὶ
[55]	περιττὸν καὶ τὰ ~τρία οἴχεται	ἀπιόντα·	καὶ περὶ πυρὸς καὶ θερμοῦ
[52]	ἄττα τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει	ἐπιόντα.	~Ἀληθέστατα, ἔφη, λέγεις. ~Βούλει οὖν,
[52]	εἴδη τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει	ἐπιόντα	ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽ ἄττα
[57]	ᾤκησεν ~τὸν αὐτῇ ἑκάστη τόπον	προσήκοντα.	εἰσὶν δὲ πολλοὶ καὶ θαυμαστοὶ
[46]	γὰρ ἄν ποτε αὐτὸν ᾤμην,	φάσκοντά	γε ὑπὸ νοῦ αὐτὰ ~κεκοσμῆσθαι,
[37]	μή, ἀνάγκην εἶναι ἀεὶ τὸν	~μέλλοντα	ἀποθανεῖσθαι δεδιέναι ὑπὲρ τῆς αὑτοῦ
[13]	ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς ~ἀγανακτοῦντα	μέλλοντα	ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽ (ἦν
[49]	καὶ δεῖν τούτου ~μετασχεῖν τὰ	μέλλοντα	δύο ἔσεσθαι, καὶ μονάδος ὃ
[66]	χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν	μέλλοντα	δώσειν τὸ ~φάρμακον, ἐν κύλικι
[5]	γὰρ ἴσως (καὶ μάλιστα πρέπει	μέλλοντα	~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν τε καὶ
[44]	βασκανία περιτρέψῃ ~τὸν λόγον τὸν	μέλλοντα	ἔσεσθαι. Ἀλλὰ δὴ ταῦτα μὲν
[38]	ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ ὕστερον	μέλλοντα	~ῥηθήσεσθαι, μὴ οὐδενὸς ἄξιοι εἶμεν
[50]	τῶν εἰδῶν καὶ τούτων τἆλλα	μεταλαμβάνοντα	αὐτῶν τούτων τὴν ~ἐπωνυμίαν ἴσχειν,
[47]	δέδοκται ἐνθάδε ~καθῆσθαι, καὶ δικαιότερον	παραμένοντα	ὑπέχειν τὴν δίκην ἣν ἂν
[47]	ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς χαλῶντα καὶ	~συντείνοντα	τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί που ποιεῖ
[66]	μὴ δακρύειν, ~ὡς δὲ εἴδομεν	πίνοντά	τε καὶ πεπωκότα, οὐκέτι, ἀλλ᾽
[48]	πάθοιμι ὅπερ οἱ τὸν ἥλιον	ἐκλείποντα	~θεωροῦντες καὶ σκοπούμενοι πάσχουσιν· διαφθείρονται
[57]	τε καὶ οὐκ ἀγνοεῖ τὰ	παρόντα·	ἡ δ᾽ ~ἐπιθυμητικῶς τοῦ σώματος
[2]	παραγενόμενος. Οὔτε γὰρ ὡς θανάτῳ	~παρόντα	με ἀνδρὸς ἐπιτηδείου ἔλεος εἰσῄει·
[56]	καιρὸν ἀναβάλλοιτο ἢ τὸν ~νῦν	παρόντα,	περὶ τῶν τοιούτων βουλόμενος ἤ
[66]	δώσειν τὸ ~φάρμακον, ἐν κύλικι	φέροντα	τετριμμένον. Ἰδὼν δὲ ὁ Σωκράτης
[62]	μέσως βεβιωκέναι, πορευθέντες ἐπὶ τὸν	Ἀχέροντα,	ἀναβάντες ἃ δὴ ~αὐτοῖς ὀχήματά
[35]	τούτου ὀχούμενον ὥσπερ ἐπὶ σχεδίας	κινδυνεύοντα	διαπλεῦσαι τὸν βίον, ~εἰ μή
[2]	καὶ αὐτὸν λέγοντα καὶ ἄλλου	ἀκούοντα	ἔμοιγε ἀεὶ πάντων ~ἥδιστον. ~(Ἐχεκράτης)
[27]	εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ ταὐτὰ	~ἔχοντα,	καὶ αὐτὴ πλανᾶται καὶ ταράττεται
[61]	ἄγριον, ὡς λέγεται, χρῶμα δ᾽	ἔχοντα	~ὅλον οἷον ὁ (κυανός, ὃν
[47]	καὶ ἀθανατώτερον καὶ μᾶλλον ἅπαντα	συνέχοντα	~ἐξευρεῖν, καὶ ὡς ἀληθῶς τὸ
[47]	νεῦρα οἷα ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι,	περιαμπέχοντα	τὰ ὀστᾶ μετὰ τῶν σαρκῶν
[3]	ὁ θεὸς βουλόμενος αὐτὰ διαλλάξαι	~πολεμοῦντα,	ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο, συνῆψεν εἰς
[46]	οὕτως ἔχει, ~τόν γε νοῦν	κοσμοῦντα	πάντα κοσμεῖν καὶ ἕκαστον τιθέναι
[35]	ἃ δή φασι διὰ λύπην	θρηνοῦντα	ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε ταῦτά ~μοι
[19]	φαυλότερον, ἀναγκαῖόν που τὸν ~τοῦτο	ἐννοοῦντα	τυχεῖν προειδότα ἐκεῖνο ᾧ φησιν
[58]	τούτου οὐρανοῦ ὄντος τὰ ἄστρα	χωροῦντα·	τὸ ~δὲ εἶναι ταὐτόν, (ὑπ᾽
[52]	ἐπιούσης αὐτῆς ἤτοι ~(ἀπολλύμενα ἢ	ὑπεκχωροῦντα.	Ἢ οὐ φήσομεν τὰ τρία
[13]	τοῦτο ἀνδρός, ὃν ἂν ἴδῃς	~ἀγανακτοῦντα	μέλλοντα ἀποθανεῖσθαι, ὅτι οὐκ ἄρ᾽
[17]	ἐκ μὲν τῶν ἄλλων τὰ	ζῶντα	γίγνοιτο, τὰ δὲ ζῶντα ~θνῄσκοι,
[57]	ἕκαστον ὁ ~ἑκάστου δαίμων, ὅσπερ	ζῶντα	εἰλήχει, οὗτος ἄγειν ἐπιχειρεῖ εἰς
[17]	τὰ ζῶντα γίγνοιτο, τὰ δὲ	ζῶντα	~θνῄσκοι, τίς μηχανὴ μὴ οὐχὶ
[16]	τεθνεώτων ἄρα, ὦ Κέβης, τὰ	ζῶντά	τε καὶ οἱ ζῶντες γίγνονται;
[47]	ὀστῶν ἐν ταῖς αὑτῶν συμβολαῖς	χαλῶντα	καὶ ~συντείνοντα τὰ νεῦρα κάμπτεσθαί
[17]	ἐκ τοῦ ~καθεύδοντος, οἶσθ᾽ ὅτι	τελευτῶντα	πάντ᾽ (ἂν> λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα
[17]	~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽ οὐ πολλὴ ἀνάγκη	τελευτῶντα	πάντα (τεθνάναι καὶ ~μηδὲν ζῆν;
[17]	καμπὴν ~ποιοῖτο, οἶσθ᾽ ὅτι πάντα	τελευτῶντα	τὸ αὐτὸ σχῆμα ἂν σχοίη
[19]	που τὸν ~τοῦτο ἐννοοῦντα τυχεῖν	προειδότα	ἐκεῖνο ᾧ φησιν αὐτὸ προσεοικέναι
[66]	δὲ εἴδομεν πίνοντά τε καὶ	πεπωκότα,	οὐκέτι, ἀλλ᾽ ἐμοῦ γε βίᾳ
[1]	ποτε εἰς Κρήτην τοὺς ~δὶς	ἑπτὰ	ἐκείνους ᾤχετο (ἄγων καὶ ἔσωσέ
[60]	γῆς, καὶ εἰς ~τοὺς τόπους	ἕκαστα	ἀφικνούμενα, εἰς οὓς ἑκάστοις ὡδοποίηται,
[31]	δὴ καὶ τἆλλα ᾗ ἂν	ἕκαστα	ἴοι κατὰ τὰς αὐτῶν ~ὁμοιότητας
[65]	χαῖρέ τε καὶ ~πειρῶ ὡς	ῥᾷστα	φέρειν τὰ ἀναγκαῖα. ~Καὶ ἅμα
[57]	καὶ τροφῆς, ἃ ~δὴ καὶ	μέγιστα	λέγεται ὠφελεῖν ἢ βλάπτειν τὸν
[8]	(ἀποθανεῖσθαι καὶ εὔελπις εἶναι ἐκεῖ	μέγιστα	~οἴσεσθαι ἀγαθὰ ἐπειδὰν τελευτήσῃ. Πῶς
[35]	(τῷ πρόσθεν χρόνῳ, τότε δὴ	~πλεῖστα	καὶ κάλλιστα ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι
[12]	ἀποθνῄσκειν ~μελετῶσι, καὶ τὸ τεθνάναι	ἥκιστα	αὐτοῖς ἀνθρώπων φοβερόν. ἐκ τῶνδε
[66]	ὦ θαυμάσιοι. Ἐγὼ μέντοι οὐχ	ἥκιστα	τούτου ἕνεκα τὰς ~γυναῖκας ἀπέπεμψα,
[9]	οἷον ~σιτίων (τe καὶ ποτῶν;	~Ἥκιστα,	ὦ Σώκρατες, ἔφη ὁ Σιμμίας.
[12]	λόγῳ λέγεται, ~τὸ χωρίζειν ὅτι	μάλιστα	ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν
[10]	ἐνταῦθα ἡ τοῦ φιλοσόφου ψυχὴ	μάλιστα	(ἀτιμάζει τὸ ~σῶμα καὶ φεύγει
[10]	μηδέ τις ἡδονή, ἀλλ᾽ ὅτι	μάλιστα	αὐτὴ ~καθ᾽ αὑτὴν γίγνηται ἐῶσα
[10]	τοῦτο ποιήσειεν καθαρώτατα ὅστις ὅτι	μάλιστα	αὐτῇ τῇ ~διανοίᾳ ἴοι ἐφ᾽
[33]	δι᾽ ἐπιθυμίας ~ἐστίν, ὡς ἂν	μάλιστα	αὐτὸς ὁ δεδεμένος συλλήπτωρ (εἴη
[39]	αὖθις ~ἕτερος καὶ ἕτερος· καὶ	μάλιστα	δὴ οἱ (περὶ τοὺς ἀντιλογικοὺς
[40]	ἀλλ᾽ ὅπως αὐτῷ ἐμοὶ ὅτι	μάλιστα	~δόξει οὕτως (ἔχειν. Λογίζομαι γάρ,
[38]	ἴσως ~οὐδὲν ἄτοπον· ἀλλὰ ἔγωγε	μάλιστα	ἐθαύμασα αὐτοῦ πρῶτον μὲν τοῦτο,
[25]	ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα	μάλιστα	εἰκὸς εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα, τὰ
[64]	ἄν σοι φίλον ᾖ καὶ	~μάλιστα	ἡγῇ νόμιμον εἶναι. ~Ταῦτ᾽ εἰπὼν
[10]	ἢ ὧδε ἔχει· ὃς ἂν	μάλιστα	ἡμῶν καὶ ~ἀκριβέστατα παρασκευάσηται αὐτὸ
[12]	αὐτήν, ὥς φαμεν, προθυμοῦνται ἀεὶ	μάλιστα	καὶ μόνοι οἱ ~φιλοσοφοῦντες ὀρθῶς,
[22]	τοιαῦτ᾽ εἶναι ὡς οἷόν τε	~μάλιστα,	καλόν τε καὶ ἀγαθὸν καὶ
[33]	~(Οὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ πάθει	μάλιστα	καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος; ~Πῶς
[18]	τὸ τοιοῦτον ἀνάμνησίς τίς ἐστι;	Μάλιστα	μέντοι ὅταν ~τις τοῦτο πάθῃ
[11]	~ἐσόμεθα τοῦ εἰδέναι, ἐὰν ὅτι	μάλιστα	μηδὲν ὁμιλῶμεν τῷ σώματι μηδὲ
[39]	πάθῃ τις καὶ ὑπὸ τούτων	μάλιστα	οὓς ἂν ~ἡγήσαιτο (οἰκειοτάτους τε
[10]	θηρεύειν τῶν ὄντων, ἀπαλλαγεὶς ὅτι	μάλιστα	ὀφθαλμῶν ~τε καὶ ὤτων καὶ
[7]	τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ~ἀλλ᾽ ὅτι	μάλιστα	παραμένειν, διὸ ἀλογίστως ἂν φεύγοι·
[64]	σοι ~ποιοῦντες ἡμεῖς ἐν χάριτι	μάλιστα	ποιοῖμεν; ~Ἅπερ ἀεὶ λέγω, ἔφη,
[5]	λέγειν. Καὶ γὰρ ἴσως (καὶ	μάλιστα	πρέπει μέλλοντα ~ἐκεῖσε ἀποδημεῖν διασκοπεῖν
[13]	ὀνομαζομένη ἀνδρεία τοῖς οὕτω ~διακειμένοις	μάλιστα	προσήκει; ~Πάντως δήπου, ἔφη. ~Οὐκοῦν
[33]	οὐχ οὕτως ἔχον· ταῦτα δὲ	μάλιστα	~τὰ> ὁρατά· ἢ οὔ; ~Πάνυ
[9]	ἐστιν ὁ (φιλόσοφος ~ἀπολύων ὅτι	μάλιστα	τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῆς τοῦ
[13]	οὐ ~τούτοις μόνοις προσήκει, τοῖς	μάλιστα	τοῦ σώματος ὀλιγωροῦσίν τε καὶ
[33]	καὶ ἡγεῖσθαι περὶ ὃ ἂν	μάλιστα	τοῦτο πάσχῃ, τοῦτο ~ἐναργέστατόν τε
[36]	τοῦτο ἐντεθυμῆσθαι, ὅτι τοιοῦτόν τι	~μάλιστα	ὑπολαμβάνομεν τὴν ψυχὴν εἶναι, ὥσπερ
[35]	χρόνῳ, τότε δὴ ~πλεῖστα καὶ	κάλλιστα	ᾄδουσι, γεγηθότες ὅτι μέλλουσι παρὰ
[10]	~Λογίζεται δέ γέ που τότε	κάλλιστα,	ὅταν αὐτὴν τούτων μηδὲν παραλυπῇ,
[38]	ἢ καὶ τὰ πράγματα αὐτὰ	ἄπιστα	ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς θεούς,
[47]	δὲ τοῦ ὡς οἷόν τε	~βέλτιστα	αὐτὰ τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν
[46]	ἕκαστον τιθέναι ταύτῃ ὅπῃ ἂν	~βέλτιστα	ἔχῃ· εἰ οὖν τις βούλοιτο
[8]	ὅτι χρή σοι φράζειν ὡς	ἐλάχιστα	διαλέγεσθαι; Φησὶ ~γὰρ θερμαίνεσθαι μᾶλλον
[4]	ἂν σωφρονῇ, ἐμὲ διώκειν ὡς	~τάχιστα.	(Ἄπειμι δέ, ὡς ἔοικε, τήμερον·
[46]	τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽ ὡς	~τάχιστα	εἰδείην τὸ βέλτιστον καὶ τὸ
[46]	σπουδῇ λαβὼν τὰς βίβλους ὡς	τάχιστα	οἷός τ᾽ ἦ ἀνεγίγνωσκον, ἵν᾽
[47]	καὶ νεύρων, καὶ τὰ μὲν	ὀστᾶ	ἐστιν στερεὰ καὶ ~διαφυὰς ἔχει
[47]	(ταῦτα τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ	ὀστᾶ	ἢ περὶ Μέγαρα ἢ Βοιωτοὺς
[47]	τοῦ τὰ τοιαῦτα ἔχειν καὶ	~ὀστᾶ	καὶ νεῦρα καὶ ὅσα ἄλλα
[45]	σάρκες προσγένωνται, ~τοῖς δὲ ὀστοῖς	ὀστᾶ,	καὶ οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν
[47]	ἐπιτείνεσθαι (καὶ ~ἀνίεσθαι, περιαμπέχοντα τὰ	ὀστᾶ	μετὰ τῶν σαρκῶν καὶ δέρματος
[29]	τοῦ σώματος, καὶ ἂν σαπῇ,	~ὀστᾶ	τε καὶ νεῦρα καὶ τὰ
[44]	ᾔδει τε καὶ ἔπραττεν πολλὰ	ἄττα·	ἀλλὰ γὰρ ~(οὐδέν τι μᾶλλον
[3]	Ξανθίππη, ~ἀνηυφήμησέ τε καὶ τοιαῦτ᾽	ἄττα	εἶπεν, οἷα δὴ εἰώθασιν αἱ
[44]	διδόναι (ὡς ἀθάνατόν ἐστι. Τοιαῦτ᾽	ἄττα	ἐστίν, ~οἶμαι, ὦ Κέβης, ἃ
[19]	~ξύλα ἢ λίθους ἢ ἄλλα	ἄττα	ἰδόντες ἴσα, ἐκ τούτων ἐκεῖνο
[11]	ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτα	~ἄττα	λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι ὥσπερ
[65]	ἐκαθέζετο ~λελουμένος καὶ οὐ πολλὰ	ἄττα	μετὰ ταῦτα διελέχθη, καὶ ἧκεν
[63]	ἢ ταῦτ᾽ ἐστὶν ἢ τοιαῦτ᾽	ἄττα	περὶ τὰς ~ψυχὰς ἡμῶν καὶ
[61]	ἐν τούτοις τοῖς πολλοῖς τέτταρ᾽	ἄττα	ῥεύματα, ὧν τὸ ~μὲν μέγιστον
[52]	ἐπιόντα ἄλληλα, ἀλλὰ καὶ ~ἄλλ᾽	ἄττα	τὰ ἐναντία οὐχ ὑπομένει ἐπιόντα.
[4]	ἐπιτάττοι ποιεῖν. Ἦν γὰρ δὴ	ἄττα	~τοιάδε· πολλάκις μοι φοιτῶν τὸ
[57]	φόνων ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽	~ἄττα	τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά
[30]	περὶ ἃ δὴ καὶ ὤφθη	ἄττα	ψυχῶν ~σκιοειδῆ φαντάσματα, οἷα παρέχονται
[65]	~Κρίτωνος διαλεχθείς τε καὶ ἐπιστείλας	ἅττα	ἐβούλετο, τὰς μὲν γυναῖκας καὶ
[1]	~(Ἐχεκράτης) ~Τί οὖν δή ἐστιν	ἅττα	εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρὸ τοῦ
[59]	τὸ ὕδωρ ~τε καὶ ἡ	θάλαττά	ἐστι πρὸς τὴν ἡμετέραν χρείαν,
[40]	τε καὶ ὑμᾶς ~ἐξαπατήσας, ὥσπερ	μέλιττα	τὸ κέντρον ἐγκαταλιπὼν οἰχήσομαι. ~Ἀλλ᾽
[3]	μοι δοκεῖ, ἔφη, εἰ ἐνενόησεν	αὐτὰ	~Αἴσωπος, μῦθον ἂν συνθεῖναι ὡς
[47]	σαρκῶν καὶ δέρματος ὃ συνέχει	~αὐτά·	αἰωρουμένων οὖν τῶν ὀστῶν ἐν
[38]	κριταὶ ἢ καὶ τὰ πράγματα	αὐτὰ	ἄπιστα ᾖ. ~(Ἐχεκράτης) ~Νὴ τοὺς
[25]	ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις οὔτε	αὐτὰ	αὑτοῖς οὔτε ~ἀλλήλοις οὐδέποτε ὡς
[20]	~δυοῖν θάτερα, ἤτοι ἐπιστάμενοί γε	αὐτὰ	γεγόναμεν καὶ ἐπιστάμεθα διὰ βίου
[51]	ἔχει τὴν ἐπωνυμίαν τὰ ὀνομαζόμενα·	~(αὐτὰ	δ᾽ ἐκεῖνα οὐκ ἄν ποτέ
[4]	~ἐν ἄλλῃ ὄψει φαινόμενον, τὰ	αὐτὰ	δὲ λέγον, Ὦ Σώκρατες ἔφη,
[3]	συνθεῖναι ὡς ὁ θεὸς βουλόμενος	αὐτὰ	διαλλάξαι ~πολεμοῦντα, ἐπειδὴ οὐκ ἐδύνατο,
[20]	δὲ ~ταῖς αἰσθήσεσι χρώμενοι περὶ	αὐτὰ	ἐκείνας ἀναλαμβάνομεν τὰς ἐπιστήμας ~ἅς
[35]	εἶναι ἀνδρός· δεῖν γὰρ περὶ	αὐτὰ	ἕν γέ τι τούτων ~διαπράξασθαι,
[15]	οὕτως ἔχειν ἀναγκαῖον, γίγνεσθαί τε	αὐτὰ	ἐξ ~ἀλλήλων γένεσίν τε εἶναι
[46]	ᾤμην, φάσκοντά γε ὑπὸ νοῦ	αὐτὰ	~κεκοσμῆσθαι, ἄλλην τινὰ αὐτοῖς αἰτίαν
[35]	~ἀντιλαβάς, εἴ γε δή τις	αὐτὰ	μέλλει ἱκανῶς διεξιέναι. εἰ μὲν
[21]	γε, ἔφη, ὦ Σιμμία, πάντες	αὐτά;	~Οὐδαμῶς. ~Ἀναμιμνῄσκονται ἄρα ἅ ποτε
[46]	αἰτίαν ἐπενεγκεῖν ἢ ὅτι βέλτιστον	αὐτὰ	~οὕτως ἔχειν (ἐστὶν ὥσπερ ἔχει·
[59]	αὖ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκφανῆ γὰρ	αὐτὰ	πεφυκέναι, ὄντα πολλὰ πλήθει καὶ
[4]	διανοηθείς, ἐπειδὴ δεῦρο ~ἦλθες, ἐποίησας	αὐτά,	πρότερον οὐδὲν πώποτε ποιήσας. Εἰ
[19]	~Πάνυ μὲν οὖν. ~(Τί δέ;	Αὐτὰ	τὰ ἴσα ἔστιν ὅτε ἄνισά
[11]	καὶ αὐτῇ τῇ ψυχῇ θεατέον	~αὐτὰ	τὰ πράγματα· καὶ τότε, ὡς
[17]	παντὸς μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς	~αὐτὰ	ταῦτα οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽
[37]	πρὸς σῶμα, καί τις λέγων	αὐτὰ	ταῦτα περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν
[59]	ὅσα ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ	αὐτὰ	ταῦτα τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός
[47]	τοῦ ὡς οἷόν τε ~βέλτιστα	αὐτὰ	τεθῆναι δύναμιν οὕτω νῦν κεῖσθαι,
[51]	~ἐχόντων τὰ ἐναντία ἐλέγομεν, ἐπονομάζοντες	αὐτὰ	τῇ ἐκείνων ἐπωνυμίᾳ, ~νῦν δὲ
[60]	γῆς εἰσρεῖ τε καὶ πληροῖ	αὐτὰ	ὥσπερ οἱ ~ἐπαντλοῦντες· ὅταν τε
[47]	καὶ ~ἀκοὰς καὶ ἄλλα μυρία	(τοιαῦτα	αἰτιώμενος, ἀμελήσας τὰς ὡς ἀληθῶς
[30]	~τῶν φαύλων, αἳ περὶ τὰ	τοιαῦτα	ἀναγκάζονται πλανᾶσθαι δίκην τίνουσαι ~τῆς
[11]	φιλοσόφοις, ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους	τοιαῦτα	~ἄττα λέγειν, ὅτι κινδυνεύει τοι
[53]	τριτημόριον αὖ ~καὶ πάντα τὰ	τοιαῦτα,	εἴπερ ἕπῃ τε καὶ συνδοκεῖ
[57]	ἀδίκων ἡμμένην ἢ ἄλλ᾽ ~ἄττα	τοιαῦτα	εἰργασμένην, ἃ τούτων ἀδελφά τε
[58]	(τοὺς πολλοὺς τῶν περὶ τὰ	τοιαῦτα	εἰωθότων λέγειν· ~οὗ δὴ ὑποστάθμην
[59]	καὶ σμαράγδους (καὶ πάντα τὰ	τοιαῦτα·	~ἐκεῖ δὲ οὐδὲν ὅτι οὐ
[47]	λέγοι ὅτι ἄνευ τοῦ τὰ	τοιαῦτα	ἔχειν καὶ ~ὀστᾶ καὶ νεῦρα
[31]	~ἐνδοῦνται δέ, ὥσπερ εἰκός, εἰς	τοιαῦτα	ἤθη ὁποῖ᾽ ἄττ᾽ ἂν καὶ
[37]	γὰρ ὑφάντης οὗτος πολλὰ κατατρίψας	τοιαῦτα	ἱμάτια καὶ ~ὑφηνάμενος ἐκείνων μὲν
[10]	τοῖς ~ἀνθρώποις, ἢ τά γε	τοιαῦτα	καὶ οἱ ποιηταὶ ἡμῖν ἀεὶ
[25]	λογισμῷ, ἀλλ᾽ ἔστιν ἀιδῆ τὰ	τοιαῦτα	καὶ οὐχ ὁρατά; ~Παντάπασιν, ἔφη,
[47]	τάττῃ. Ἀλλ᾽ αἴτια μὲν τὰ	~τοιαῦτα	καλεῖν λίαν ἄτοπον· εἰ δέ
[11]	~ἐφάπτεσθαι μὴ οὐ θεμιτὸν ᾖ”	Τοιαῦτα	οἶμαι, ὦ Σιμμία, ἀναγκαῖον εἶναι
[20]	ἔλαττον ἀλλὰ καὶ σύμπαντα τὰ	τοιαῦτα;	Οὐ γὰρ περὶ τοῦ ἴσου
[31]	ἔφη ὁ Κέβης, εἰς τὰ	τοιαῦτα.	~Οὐκοῦν, ἦ δ᾽ ὅς, δῆλα
[29]	τε καὶ νεῦρα καὶ τὰ	τοιαῦτα	πάντα, ὅμως ὡς ἔπος εἰπεῖν
[66]	τὰς ~γυναῖκας ἀπέπεμψα, ἵνα μὴ	(τοιαῦτα	πλημμελοῖεν· καὶ γὰρ ἀκήκοα ὅτι
[53]	τὸ ~ἡμιόλιον οὐδὲ τἆλλα τὰ	τοιαῦτα,	τὸ ἥμισυ, τὴν τοῦ ὅλου,
[62]	πολλοὺς ~ἐξειργασμένοι ἢ ἄλλα ὅσα	τοιαῦτα	τυγχάνει ὄντα, τούτους δὲ ἡ
[24]	ἐν ἡμῖν παῖς ὅστις τὰ	~τοιαῦτα	φοβεῖται. τοῦτον οὖν πειρῶ μεταπείθειν
[63]	ὁ κίνδυνος καὶ χρὴ τὰ	τοιαῦτα	ὥσπερ ἐπᾴδειν ἑαυτῷ, διὸ δὴ
[44]	οὔτε ~προσθεῖναι δέομαι· ἔστι δὲ	ταῦτα	ἃ λέγω. ~Ὁ οὖν Σωκράτης
[45]	σφόδρα ἐτυφλώθην, ὥστε ἀπέμαθον καὶ	~ταῦτα	ἃ πρὸ τοῦ ᾤμην εἰδέναι,
[58]	πολλὰ δὴ ἀκήκοα, οὐ μέντοι	ταῦτα	ἃ σὲ πείθει· ἡδέως οὖν
[35]	ἔχει ἢ εὑρεῖν ἤ, εἰ	ταῦτα	ἀδύνατον, τὸν γοῦν ~βέλτιστον τῶν
[33]	προσπερονᾷ καὶ ποιεῖ σωματοειδῆ, δοξάζουσαν	ταῦτα	ἀληθῆ ~εἶναι ἅπερ ἂν καὶ
[12]	~Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης, εἰ	ταῦτα	ἀληθῆ, ὦ ἑταῖρε, πολλὴ ἐλπὶς
[42]	μοχθηρίαν (καὶ εἶναι κακή; καὶ	ταῦτα	~ἀληθῶς λέγεται; ~Ἀληθῶς μέντοι. ~Τῶν
[19]	ἴσον, ἔχει δὲ ἐνδεεστέρως. ~Ἔστι	ταῦτα.	~Ἀλλὰ μὴν καὶ τόδε ὁμολογοῦμεν,
[28]	εἶναι σῶμα. ἔχομέν τι παρὰ	ταῦτα	~ἄλλο λέγειν, ὦ φίλε Κέβης,
[56]	ὦ Σώκρατες, ἔφη, ἔχω παρὰ	ταῦτα	ἄλλο τι λέγειν οὐδέ πῃ
[22]	~ἡμᾶς· εἰ δὲ μὴ ἔστι	ταῦτα,	ἄλλως ἂν ὁ λόγος οὗτος
[7]	λέγειν ὅτι χρή με πρὸς	ταῦτα	~ἀπολογήσασθαι ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ. ~Πάνυ
[46]	μέσῳ εἶναι· καὶ εἴ μοι	(ταῦτα	~ἀποφαίνοι, παρεσκευάσμην ὡς οὐκέτι ποθεσόμενος
[58]	~Ἀλλ᾽ ἔφη ὁ Σιμμίας, καὶ	ταῦτα	ἀρκεῖ. ~Πέπεισμαι τοίνυν, ἦ δ᾽
[28]	ἄρχειν καὶ ~δεσπόζειν· καὶ κατὰ	ταῦτα	αὖ πότερόν σοι δοκεῖ ὅμοιον
[45]	δόξης λαβούσης τὸ ἠρεμεῖν, κατὰ	ταῦτα	γίγνεσθαι ~ἐπιστήμην; καὶ αὖ τούτων
[34]	τροφῆς οὐδὲν δεινὸν μὴ φοβηθῇ,	~(ταῦτα	δ᾽ ἐπιτηδεύσασα, ὦ Σιμμία τε
[33]	καὶ ἀληθέστατον, οὐχ οὕτως ἔχον·	ταῦτα	δὲ μάλιστα ~τὰ> ὁρατά· ἢ
[60]	τύχῃ ἑκάστοτε ἡ περιρροὴ γιγνομένη.	~Ταῦτα	δὲ πάντα κινεῖν ἄνω καὶ
[25]	ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ ταὐτά,	ταῦτα	δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε δοκεῖ οὕτως.
[64]	~ταῖς γυναιξὶ παρέχειν νεκρὸν λούειν.	~(Ταῦτα	δὴ εἰπόντος αὐτοῦ ὁ Κρίτων,
[47]	βέλτιον εἶναι ἐμοῦ ~καταψηφίσασθαι, διὰ	ταῦτα	δὴ καὶ ἐμοὶ βέλτιον αὖ
[46]	γὰρ εἶναι ἐπιστήμην περὶ ~αὐτῶν.	Ταῦτα	δὴ λογιζόμενος ἅσμενος ηὑρηκέναι ᾤμην
[4]	αὐτὸς οὐκ ἦ μυθολογικός, διὰ	ταῦτα	δὴ οὓς προχείρους εἶχον μύθους
[2]	τινες, καὶ πολλοί γε. ~(Ἐχεκράτης)	~Ταῦτα	δὴ πάντα προθυμήθητι ὡς σαφέστατα
[65]	καὶ οὐ πολλὰ ἄττα μετὰ	ταῦτα	διελέχθη, καὶ ἧκεν ὁ τῶν
[63]	ἐλπὶς ~μεγάλη. ~(Τὸ μὲν οὖν	ταῦτα	διισχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν ὡς ἐγὼ
[12]	ἑταῖρε, φιλόσοφος· σφόδρα γὰρ αὐτῷ	ταῦτα	δόξει, μηδαμοῦ ἄλλοθι ~καθαρῶς ἐντεύξεσθαι
[40]	ὅπως δὲ ἃ αὐτοὶ ἔθεντο	ταῦτα	δόξει τοῖς ~παροῦσιν, τοῦτο προθυμοῦνται.
[65]	κερδαίνειν ταῦτα ποιήσαντες καὶ ἔγωγε	ταῦτα	~εἰκότως οὐ ποιήσω· οὐδὲν γὰρ
[58]	εἰωθότων λέγειν· ~οὗ δὴ ὑποστάθμην	ταῦτα	εἶναι καὶ συρρεῖν ἀεὶ εἰς
[19]	ἐνενοήσαμεν ὅτι ὀρέγεται μὲν πάντα	ταῦτα	εἶναι ~οἷον τὸ ἴσον, ἔχει
[16]	~Οὐκοῦν ἐξ ἀλλήλων τε γίγνεται	ταῦτα,	εἴπερ ἐναντία ἐστιν, καὶ αἱ
[25]	~τούτῳ μόνῳ προσήκει μὴ πάσχειν	ταῦτα,	εἴπερ τῳ ἄλλῳ; ~Δοκεῖ μοι,
[35]	οὐδαμοῦ ᾖ. ~(Σιγὴ οὖν ἐγένετο	ταῦτα	εἰπόντος τοῦ Σωκράτους ἐπὶ πολὺν
[22]	πρότερον ἀνευρίσκοντες ~ἡμετέραν οὖσαν, καὶ	ταῦτα	ἐκείνῃ ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ
[37]	γιγνομένην ψυχὴν ~ἀντέχειν δοὺς δὲ	ταῦτα	ἐκεῖνο μηκέτι συγχωροῖ, μὴ οὐ
[49]	δίδως τε καὶ συγχωρεῖς εἶναι	ταῦτα,	ἐλπίζω σοι ἐκ τούτων τὴν
[52]	ἐναντία ἔχει ἀεὶ τἀναντία, οὐδὲ	ταῦτα	ἔοικε δεχομένοις ἐκείνην ~τὴν ἰδέαν
[48]	μοι, ἦ δ᾽ ὅς, μετὰ	ταῦτα,	ἐπειδὴ ἀπειρήκη τὰ ὄντα ~σκοπῶν,
[66]	γένοιτο ταύτῃ. ~Καὶ ἅμ᾽ εἰπὼν	ταῦτα	ἐπισχόμενος καὶ μάλα εὐχερῶς καὶ
[66]	ὅρα εἴ τι ἄλλο λέγεις.	~Ταῦτα	ἐρομένου αὐτοῦ οὐδὲν ἔτι ἀπεκρίνατο,
[53]	οἷοί τ᾽ ὦμεν, ὁρισώμεθα ὁποῖα	ταῦτά	ἐστιν; ~Πάνυ γε. ~(Ἆρ᾽ οὖν,
[22]	ἀπεικάζομεν, ἀναγκαῖον, οὕτως ὥσπερ ~καὶ	ταῦτα	ἔστιν, οὕτως καὶ τὴν ἡμετέραν
[66]	ἀπόδοτε καὶ μὴ ~ἀμελήσητε. ~Ἀλλὰ	ταῦτα,	ἔφη, ἔσται, ὁ Κρίτων· ἀλλ᾽
[58]	πέπεισμαι. ~(καὶ ὁ Σιμμίας, Πῶς	ταῦτα,	ἔφη, λέγεις, ὦ Σώκρατες; Περὶ
[16]	καὶ τοῖν γενεσέοιν τοῖν περὶ	ταῦτα	ἥ γ᾽ ἑτέρα σαφὴς οὖσα
[4]	ποιήμασιν αὐτοῦ ἀντίτεχνος (εἶναι ἐποίησα	ταῦτα	ᾔδη γὰρ ὡς οὐ ~ῥᾴδιον
[50]	~ἐπωνυμίαν ἴσχειν, τὸ δὴ μετὰ	ταῦτα	ἠρώτα, Εἰ δή, ἦ δ᾽
[5]	θεμιτὸν εἶναι. ~Καὶ ἅμα λέγων	ταῦτα	καθῆκε (τὰ σκέλη ἐπὶ τὴν
[43]	ἀλλ᾽ οὐχ οἵας ἄγειν τε	~ταῦτα	καὶ δεσπόζειν, καὶ οὔσης αὐτῆς
[20]	πρὸ τοῦ γενέσθαι εἰληφέναι. ~Ἔστι	ταῦτα.	~Καὶ εἰ μέν γε λαβόντες
[49]	~εἶναι· ἢ οὐκ ἂν φοβοῖο	ταῦτα;	~Καὶ ὁ Κέβης γελάσας, ἔγωγε,
[1]	προτεραίᾳ τῆς δίκης ~γεγονός. Διὰ	ταῦτα	καὶ πολὺς χρόνος ἐγένετο τῷ
[36]	τούτων τὴν ψυχὴν ~ἡμῶν, ἐπειδὰν	ταῦτα	καλῶς καὶ μετρίως κραθῇ πρὸς
[13]	~ὀρθόν, ἀντὶ οὗ δεῖ πάντα	ταῦτα	καταλλάττεσθαι, φρόνησις, (καὶ τούτου ~μὲν
[35]	~ἐπαισχυνθήσομαι ἐρέσθαι, ἐπειδὴ καὶ σὺ	ταῦτα	λέγεις, οὐδ᾽ ἐμαυτὸν ~αἰτιάσομαι ἐν
[31]	τῷ βίῳ. ~Τὰ ποῖα δὴ	ταῦτα	λέγεις, ὦ Σώκρατες; ~Οἷον τοὺς
[55]	ἀντ᾽ ἐκείνου ἄρτιον ~γεγονέναι; τῷ	ταῦτα	λέγοντι οὐκ ἂν ἔχοιμεν διαμαχέσασθαι
[19]	τῶν ~αἰσθήσεων· ταὐτὸν δὲ πάντα	ταῦτα	λέγω. ~Ταὐτὸν γὰρ ἔστιν, ὦ
[49]	τίνα δὴ ἦν τὰ μετὰ	ταῦτα	~λεχθέντα; ~(Φαίδων) ~Ὡς μὲν ἐγὼ
[25]	κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχει,	ταῦτα	μάλιστα εἰκὸς εἶναι ~τὰ ἀσύνθετα,
[24]	ὑμῶν δυναμένους τοῦτο ~ποιεῖν. ~Ἀλλὰ	ταῦτα	μὲν δή, ἔφη, ὑπάρξει, ὁ
[1]	ὃν τρόπον ἐγένετο; ~(Ἐχεκράτης) ~Ναί,	ταῦτα	μὲν ἡμῖν ἤγγειλέ τις, καὶ
[64]	~καὶ σφόδρα, οὐδὲν πλέον ποιήσετε.	~Ταῦτα	μὲν τοίνυν προθυμησόμεθα, ἔφη, οὕτω
[44]	τὸν μέλλοντα ἔσεσθαι. Ἀλλὰ δὴ	ταῦτα	μὲν τῷ θεῷ μελήσει, ἡμεῖς
[44]	γενέσθαι, οὐδὲν κωλύειν φῂς πάντα	ταῦτα	μηνύειν ~ἀθανασίαν μὲν μή, ὅτι
[41]	οὖν μοι, ὡς ἔοικε, διὰ	ταῦτα	μήτε ἐμαυτοῦ μήτε ἄλλου ~ἀποδέχεσθαι
[64]	εἰς μακάρων δή τινας εὐδαιμονίας,	ταῦτά	~μοι δοκῶ αὐτῷ ἄλλως λέγειν,
[35]	λύπην θρηνοῦντα ᾄδειν. Ἀλλ᾽ οὔτε	ταῦτά	~μοι φαίνεται (λυπούμενα ᾄδειν οὔτε
[47]	λέγοι πρῶτον μὲν ὅτι διὰ	ταῦτα	νῦν ἐνθάδε κάθημαι, ὅτι σύγκειταί
[47]	ταῦτα ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ	ταῦτα	νῷ πράττων, ~ἀλλ᾽ οὐ (τῇ
[42]	οὕτω λέγεσθαι, καὶ πάσχειν (ἂν	ταῦτα	ὁ ~λόγος εἰ ὀρθὴ ἡ
[42]	ἁρμονίαν εἶναι τί τις φήσει	ταῦτα	ὄντα εἶναι ἐν ~ταῖς ψυχαῖς,
[22]	~ἡμᾶς γεγονέναι, καὶ εἰ μὴ	ταῦτα,	οὐδὲ τάδε; ~Ὑπερφυῶς, ὦ Σώκρατες,
[2]	~πώποτε καὶ ἄλλος. Διὰ δὴ	ταῦτα	οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει,
[25]	~Οὕτως αὖ, ἔφη ὁ Κέβης,	ταῦτα·	οὐδέποτε ὡσαύτως ἔχει. ~(Οὐκοῦν τούτων
[17]	μᾶλλον οὕτω, καὶ ἡμεῖς ~αὐτὰ	ταῦτα	οὐκ ἐξαπατώμενοι ὁμολογοῦμεν, ἀλλ᾽ ἔστι
[10]	ἁπτομένη ὀρέγηται τοῦ ὄντος. ~Ἔστι	ταῦτα.	~Οὐκοῦν καὶ ἐνταῦθα ἡ τοῦ
[4]	τούτων ἐποίησα οἷς πρώτοις ἐνέτυχον.	Ταῦτα	οὖν, ~ὦ Κέβης, Εὐήνῳ φράζε,
[50]	πρὸς τὴν Σιμμίου σμικρότητα; ~Ἔστι	ταῦτα.	~Οὕτως ἄρα ὁ Σιμμίας ἐπωνυμίαν
[19]	δή, ἦ δ᾽ ὅς, εἰ	ταῦτα	οὕτως ἔχει. φαμέν πού τι
[50]	Εἰ δή, ἦ δ᾽ ὅς,	ταῦτα	οὕτως ~λέγεις, ἆρ᾽ οὐχ, ὅταν
[8]	ἂν καὶ τοῦτο. Ὥστε διὰ	ταῦτα	οὐχ ὁμοίως ~ἀγανακτῶ, ἀλλ᾽ εὔελπίς
[19]	τῶν τοιούτων οὐδέν, ἀλλὰ παρὰ	~ταῦτα	πάντα ἕτερόν τι, αὐτὸ τὸ
[62]	πάλιν εἰς τοὺς ποταμούς, ~καὶ	ταῦτα	πάσχοντες οὐ πρότερον παύονται πρὶν
[37]	σῶμα, καί τις λέγων αὐτὰ	ταῦτα	περὶ αὐτῶν ~μέτρι᾽ ἄν μοι
[43]	ποτ᾽ ἔτλης. ~ἆρ᾽ οἴει αὐτὸν	ταῦτα	ποιῆσαι διανοούμενον ὡς ἁρμονίας αὐτῆς
[65]	~σὺ λέγεις οἴονται γὰρ κερδαίνειν	ταῦτα	ποιήσαντες καὶ ἔγωγε ταῦτα ~εἰκότως
[65]	σύ, ἔφη, χαῖρε, καὶ ἡμεῖς	~ταῦτα	ποιήσομεν. Καὶ ἅμα πρὸς ἡμᾶς,
[65]	ἔφη, ὦ Κρίτων, ἐκεῖνοί τε	ταῦτα	ποιοῦσιν, οὓς ~σὺ λέγεις οἴονται
[47]	ἂν λέγοι· ὡς μέντοι διὰ	ταῦτα	ποιῶ ἃ ποιῶ, καὶ ταῦτα
[38]	ῥηθεὶς ὅτι καὶ αὐτῷ μοι	ταῦτα	προυδέδοκτο. Καὶ πάνυ ~δέομαι πάλιν
[41]	οὖν, ἦ δ᾽ ὅς, ὅτι	ταῦτά	σοι συμβαίνει λέγειν, ὅταν φῇς
[19]	~Ἆρ᾽ οὖν οὐ κατὰ πάντα	ταῦτα	συμβαίνει τὴν ἀνάμνησιν εἶναι μὲν
[50]	μὲν ἐγὼ οἶμαι, ἐπεὶ αὐτῷ	ταῦτα	συνεχωρήθη, (καὶ ὡμολογεῖτο εἶναί ~τι
[59]	καὶ τὰ ἐνθάδε λιθίδια εἶναι	ταῦτα	τὰ ἀγαπώμενα ~μόρια, σάρδιά τε
[59]	ἡμεῖς ~ἑωράκαμεν. Καὶ γὰρ αὐτὰ	ταῦτα	τὰ κοῖλα αὐτῆς, ὕδατός τε
[47]	κύνα, ὡς ἐγᾦμαι, πάλαι ἂν	(ταῦτα	τὰ νεῦρα καὶ ~τὰ ὀστᾶ
[22]	~οὕτως ἔχει, καὶ ἴση ἀνάγκη	ταῦτά	τε εἶναι καὶ τὰς ἡμετέρας
[56]	ὦ Σιμμία, ὁ Σωκράτης, ἀλλὰ	ταῦτά	τε εὖ λέγεις καὶ τάς
[19]	ἄρα ἐστίν, ἦ δ᾽ ὅς,	ταῦτά	τε τὰ ἴσα καὶ αὐτὸ
[11]	ἄγομεν φιλοσοφίας πέρι διὰ πάντα	ταῦτα.	Τὸ δ᾽ ~ἔσχατον πάντων ὅτι,
[13]	τὸν ~θάνατον, ὅταν ὑπομένωσιν; ~Ἔστι	ταῦτα.	~Τῷ δεδιέναι ἄρα καὶ δέει
[14]	ἔχοι. ~Εἰπόντος δὴ τοῦ Σωκράτους	ταῦτα,	ὑπολαβὼν ὁ Κέβης ἔφη· Ὦ
[49]	~σμικρὸν νοῦν ἔχοντι εἰπεῖν ἐκεῖνος	ταῦτα.	~(Φαίδων) ~Πάνυ μὲν οὖν, ὦ
[7]	μὲν ἄνθρωπος τάχ᾽ ἂν οἰηθείη	ταῦτα,	φευκτέον (εἶναι ἀπὸ ~τοῦ δεσπότου,
[3]	αὐτοῖς τὰς κορυφάς, ~καὶ διὰ	ταῦτα	ᾧ ἂν τὸ ἕτερον παραγένηται
[37]	Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ ὁμοίως λέγεσθαι	ταῦτα	ὥσπερ ἄν τις περὶ ~ἀνθρώπου
[44]	οὐ δέξασθαι τοῦ σοῦ ~λόγου.	ταὐτὰ	δὴ οὐκ ἂν θαυμάσαιμι καὶ
[25]	οὕτως. ~Ἴωμεν δή, ἔφη, ἐπὶ	ταὐτὰ	ἐφ᾽ ἅπερ ἐν τῷ ἔμπροσθεν
[25]	τῶν ἐκείνοις ὁμωνύμων; ~Ἆρα κατὰ	ταὐτὰ	ἔχει, ἢ πᾶν τοὐναντίον ἐκείνοις
[25]	αὐτὸ καθ᾽ αὑτό, ὡσαύτως κατὰ	~ταὐτὰ	ἔχει καὶ οὐδέποτε οὐδαμῇ οὐδαμῶς
[25]	ἔφη, ἀνάγκη, ὁ Κέβης, κατὰ	ταὐτὰ	ἔχειν, ὦ Σώκρατες. ~Τί δὲ
[26]	τὸ μὲν ἀιδὲς ἀεὶ κατὰ	ταὐτὰ	ἔχον, τὸ δὲ ὁρατὸν μηδέποτε
[27]	σώματος εἰς τὰ οὐδέποτε κατὰ	ταὐτὰ	~ἔχοντα, καὶ αὐτὴ πλανᾶται καὶ
[28]	καὶ διαλυτῷ καὶ μηδέποτε ~κατὰ	ταὐτὰ	ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον αὖ εἶναι
[28]	ἀδιαλύτῳ ~καὶ ἀεὶ ὡσαύτως κατὰ	ταὐτὰ	ἔχοντι ἑαυτῷ ὁμοιότατον εἶναι ψυχή,
[25]	αἰσθήσεσιν ~αἴσθοιο, τῶν δὲ κατὰ	ταὐτὰ	ἐχόντων οὐκ ἔστιν ὅτῳ ποτ᾽
[25]	πότερον ~ὡσαύτως ἀεὶ ἔχει κατὰ	ταὐτὰ	ἢ ἄλλοτ᾽ ἄλλως; Αὐτὸ τὸ
[26]	τὸ δὲ ὁρατὸν μηδέποτε κατὰ	ταὐτά;	~Καὶ τοῦτο, ἔφη, θῶμεν. ~(Φέρε
[25]	Κέβης. ~Οὐκοῦν ἅπερ ἀεὶ κατὰ	ταὐτὰ	καὶ ὡσαύτως ἔχει, ταῦτα μάλιστα
[19]	μὲν ἴσοι καὶ ξύλα ἐνίοτε	ταὐτὰ	ὄντα τῷ μὲν ἴσα φαίνεται,
[25]	ὡς ἔπος εἰπεῖν οὐδαμῶς κατὰ	ταὐτά;	~Οὕτως αὖ, ἔφη ὁ Κέβης,
[32]	ζῶσι, ~χαίρειν εἰπόντες, οὐ κατὰ	ταὐτὰ	πορεύονται αὐτοῖς ὡς οὐκ εἰδόσιν
[25]	ἄλλοτ᾽ ἄλλως καὶ μηδέποτε κατὰ	ταὐτά,	ταῦτα δὲ ~σύνθετα; ~Ἔμοιγε δοκεῖ
[27]	καὶ περὶ ἐκεῖνα ἀεὶ κατὰ	ταὐτὰ	ὡσαύτως ἔχει, ἅτε ~τοιούτων ἐφαπτομένη·
[3]	~ὅπως ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ	τελευτᾷ	Οὐ πολὺν δ᾽ οὖν χρόνον
[1]	πρὸ τοῦ θανάτου; Καὶ πῶς	ἐτελεύτα;	~Ἡδέως γὰρ ἂν ἐγὼ ἀκούσαιμι.
[44]	εἰ ἐν ἄλλῳ βίῳ ~βιοὺς	ἐτελεύτα,	μὴ ἀνόητόν τε καὶ ἠλίθιον
[2]	οἱ ἄρχοντες παρεῖναι, ἀλλ᾽ ἔρημος	ἐτελεύτα	φίλων; ~(Φαίδων) ~Οὐδαμῶς, ἀλλὰ παρῆσάν
[2]	λόγων, ὡς ἀδεῶς καὶ ~γενναίως	ἐτελεύτα,	ὥστε μοι ἐκεῖνον παρίστασθαι μηδ᾽
[17]	ἐν τούτῳ τῷ σχήματι τὰ	τεθνεῶτα	καὶ μὴ πάλιν ~ἀναβιώσκοιτο, ἆρ᾽
[65]	ὕστερον πιὼν ~ἄλλο γε ἢ	γέλωτα	ὀφλήσειν παρ᾽ ἐμαυτῷ, γλιχόμενος τοῦ
[18]	οἱ ἄνθρωποι, ἐάν τις ~καλῶς	ἐρωτᾷ,	αὐτοὶ λέγουσιν πάντα ᾗ ἔχει
[64]	~ὄψεται ὀλίγον ὕστερον νεκρόν, καὶ	ἐρωτᾷ	δὴ πῶς με θάπτῃ. ὅτι
[4]	Εὐήνῳ ἀποκρίνασθαι ὅταν με αὖθις	ἐρωτᾷ	εὖ οἶδα γὰρ ὅτι ~ἐρήσεται
[50]	ἴσχειν, τὸ δὴ μετὰ ταῦτα	ἠρώτα,	Εἰ δή, ἦ δ᾽ ὅς,
[66]	οἷός τ᾽ ἦν ~κατέχειν τὰ	δάκρυα,	ἐξανέστη. Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ ἐν
[66]	καὶ αὐτοῦ ~ἀστακτὶ ἐχώρει τὰ	δάκρυα,	ὥστε ἐγκαλυψάμενος ἀπέκλαον ἐμαυτόν οὐ
[57]	~ἄττα τοιαῦτα εἰργασμένην, ἃ τούτων	ἀδελφά	τε καὶ ἀδελφῶν ψυχῶν ἔργα
[6]	ἀκήκοα. ~(Ἀλλὰ προθυμεῖσθαι χρή, ἔφη·	τάχα	γὰρ ἂν καὶ ἀκούσαις. Ἴσως
[66]	ἥκιστα τούτου ἕνεκα τὰς ~γυναῖκας	ἀπέπεμψα,	ἵνα μὴ (τοιαῦτα πλημμελοῖεν· καὶ
[59]	ἰδεῖν εἶναι θέαμα εὐδαιμόνων θεατῶν.	Ζῷα	δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῇ ~εἶναι ἄλλα
[45]	τινες ἔλεγον, τότε δὴ τὰ	ζῷα	~συντρέφεται; Καὶ πότερον τὸ αἷμά
[37]	πλέον ἔτι τῷ λέγοντι ἢ	ἃ	σὺ λέγεις ~συγχωρήσειεν, δοὺς αὐτῷ