Livre, Chap.
[1, 6]	ἀλλήλους, τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν ἐπικυρώσαντες,	~ςʹ	Περὶ Παύλου τοῦ Ἐμέσης εἰς
[1, 21]	βίος, ὥστε ἀμέλει καὶ τὴν	σάρκα	τέλεον ἀποθέμενοι ζῶσιν ἀεὶ καὶ
[1, 15]	διαβόητος· ὃς οὕτω μὲν τὴν	σάρκα	τοῖς πόνοις ἐξέτηξεν, οὕτω δὲ
[1, 13]	κοινωνίας ἀλλήλοις μετέδοσαν. Οὗτος ἐν	σαρκὶ	τὴν τῶν οὐρανίων δυνάμεων πολιτείαν
[1, 13]	ἐπὶ γῆς ἄγγελος, ὁ ἐν	σαρκὶ	τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ πολίτης, τὴν
[1, 13]	εὐλογίας μεταδιδόναι. Διέτριψε τοίνυν ἐν	σαρκὶ	τόνδε τὸν βίον διαθλεύων ἔτη
[1, 21]	πάντων αὐτοῖς τὸ ἡδὺ τῆς	σαρκὸς	ἐξωσθείη, καὶ ψυχὴ διακυβερνῴη τὰ
[1, 11]	πρὸ αἰώνων γεννηθεὶς θεὸς Λόγος	σαρκούμενος	δευτέρᾳ γεννήσει φειδοῖ τοῦ πλάσματος.
[1, 11]	καὶ τῷ ἀποστόλῳ εὖ μάλα	σαφῶς	εἴρηται· „Δεῖ δὲ καὶ αἱρέσεις
[1, 2]	τῇ ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ συνόδῳ	σαφῶς	ἱστόρηται. ~γʹ Οἷα ὁ μέγας
[1, 22]	ἡγεμονεύοντι, ἡ ἑξῆς εὖ μάλα	σαφῶς	ἱστορία παραστήσει, τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς
[1, 17]	καὶ τοὺς προλαβόντας νικῶν γέγονε	σεισμὸς	ἀνὰ πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν, τὴν
[1, 17]	καὶ περὶ τοῦ γενομένου ξένου	σεισμοῦ	καὶ τῶν ἄλλων ἐν κόσμῳ
[1, 14]	τὸ κλειθρίδιον διαθέοντά τε καὶ	σελαγίζοντα,	οὐχ ἅπαξ, οὐ δίς, οὐ
[1, 14]	τὸ θαῦμα· ἀντικρὺ γὰρ τοῦ	σελαγίζοντος	ἀστέρος ἡ μία τῶν θυρῶν
[1, 11]	Αἰγιόχῳ τῷ ὑψιβρεμέτῃ καί τι	σεμνὸν	ἐκεῖνο περιτιθέασι, πατραλοίαν ἀποκαλοῦντες, τὴν
[1, 11]	ἐρευνῶντες καὶ ἐς τὰ μάλιστα	σεμνύνειν	καὶ ἐξαίρειν βουλόμενοι ἢ τῇδε
[1, 13]	ἐνδούς τε ταῖς δεήσεσι τὸ	σεπτὸν	αὐτοῖς εἴασε σῶμα. Τούτου τὰ
[1, 16]	ὠνόμαστοτῷ ἀθλοφόρῳ μάρτυρι ἀναθεῖναι· καὶ	σηκὸς	εὐαγὴς καὶ τέμενος ἅγιον τῷ
[1, 17]	τῶν ἄλλων ἐν κόσμῳ φοβερῶν	σημείων.	Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις ὁ
[1, 7]	φιλικὸν παρ´ ἡμῶν πρὸς τὴν	σὴν	μεγαλοπρέπειαν γράμμα, εἴτε ὡς ὑπόμνησιν
[1, 7]	ὑπ´ αὐτὴν ἐνορίαν ἕτερον τῆς	σῆς	ἀνδρείας ἔγγραφον ἱπτάμενον πρόσταγμα. Ταῦτα
[1, 7]	ὁδοῦ συντριβέντες πάλιν ἄγραφον τῆς	σῆς	ἀνδρείας καταλαμβάνομεν κέλευσμα εἰς τὴν
[1, 7]	τούτων διδάσκοντα. Καί μοι τῆς	σῆς	ἐπιστολῆς ἀνάγνωθι αὐτοῖς ἔνια τοῖς
[1, 7]	ὁρμῆς ἢ ποίαν ἀφορμὴν τῆς	σῆς	λαβούσης μεγαλοπρεπείας, πρὸς Ἐλεφαντίνην τινὰ
[1, 7]	ἐπὶ τοῖς ἀνενεχθεῖσι παρὰ τῆς	σῆς	μεγαλοπρεπείας καὶ παρ´ ἡμῶν δὲ
[1, 6]	συντετάχθαι διαβεβαιωσαμένου παρά τε τῆς	σῆς	ὁσιότητος καὶ τῶν αὐτόθι θεοσεβεστάτων
[1, 13]	τὸν Συμεώνην ὁ ἐραστὴς ἀπέλιπε	σίδηρος.	Οὕτω τὸ καθ´ ἕκαστον ἂν
[1, 13]	Συμεώνης. Ταύτῃ καὶ ὁ ἐκ	σιδήρου	πεποιημένος κλοιὸς παράκειται, μεθ´ οὗ
[1, 20]	τε καὶ Διοδώρῳ τῷ ἐκ	Σικελίας,	Ἀρριανῷ τε αὖ καὶ Πεισάνδρῳ
[1, 6]	τὰ διῃρημένα, καὶ τὰ μεταξὺ	σκάνδαλα	περιελὼν ὁμονοίᾳ καὶ εἰρήνῃ στεφανώσῃ
[1, 13]	Ἀντιοχέων ὕστερον εἰσήχθη, Λέοντος τὰ	σκῆπτρα	διέποντος, Μαρτυρίου τηνικαῦτα τῆς Ἀντιόχου
[1, 17]	Τοῦ αὐτοῦ τοίνυν Θεοδοσίου τὰ	σκῆπτρα	διέποντος, μέγιστος καὶ ἐξαίσιος καὶ
[1, 3]	νεύμασι τοῦ νέου Θεοδοσίου τὰ	σκῆπτρα	τῆς ἑῴας διέποντος τὴν ἐν
[1, 21]	πολιτεία εἰς ἕνα τελευτᾷ θεοφιλῆ	σκοπόν.	Οἱ μὲν γὰρ ἀγεληδὸν ζῶντες
[1, 11]	ἥλιος οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ τῷ	σκότῳ	συνοικεῖν κατεκρίθησαν. Τούτων τοῖς αἰσχρῶς
[1, 4]	δακρύσαντες πολλάκις, ἐπὶ ταύτην τὴν	σκυθρωπὸν	ἐχωρήσαμεν ἀπόφασιν. Ὁ βλασφημηθεὶς τοίνυν
[1, 17]	τιμώμενα. ~ιζʹ Περὶ Ἀττίλα τοῦ	Σκυθῶν	βασιλέως, καὶ ὅπως τὰ ἑῷα
[1, 17]	πόλεμος ἐκεκίνητο Ἀττίλα τοῦ τῶν	Σκυθῶν	βασιλέως· ὃν περιέργως καὶ ἐς
[1, 7]	ἀκήκοα λέγοντος ὡς τὴν γλῶσσαν	σκώληξι	διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ μείζω τε
[1, 7]	περὶ αὐτοῦ γράφει, καὶ ὡς	σκώληξι	τὴν γλῶτταν τὸ τελευταῖον βρωθεὶς
[1, 21]	τριβώνιον ἢ ἐξωμίδα, τοῦτο μετὰ	σμικρὸν	ἕτερος ἀμφιέννυται, ὡς καὶ τὴν
[1, 7]	αὐτοῖς ἔνια τοῖς ὀνόμασιν, ἥ	σοι	συντέθειται πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων
[1, 13]	„Ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου· ἡ στάσις	σου	παρὰ θεοῦ ἐστιν. Ὅ μοι
[1, 11]	ἔστι τὴν ἄρρητον τοῦ θεοῦ	σοφίαν,	τοῦ καὶ πρὸς τὸν θεσπέσιον
[1, 0]	μάλα πιστεύσαντι τῷ καὶ ἁλιέας	σοφίσαντι	καὶ γλῶσσαν ἄλογον εἰς ἔναρθρον
[1, 20]	τε καὶ Ἰουλιανῷ τοῖς παναρίστοις	σοφισταῖς.	Καὶ εἰκόνι ἐκ χαλκοῦ τεχνικῶς
[1, 21]	τελευταῖον χιτῶνα κατὰ Πλάτωνα τὸν	σοφὸν	ἡ ψυχὴ πέφυκεν ἀποτίθεσθαι, οὕτω
[1, 7]	ἡνίκα, ὥς τινι τῶν θύραθε	σοφῶν	εἴρηται, „τὸ μὴ ἐμποδὼν ἀνανταγωνίστῳ
[1, 2]	τὰς φύσεις διαιρούμενός τε καὶ	σπαραττόμενος,	ὁ μηδὲ ἐν αὐτῷ τῷ
[1, 21]	ἐπ´ ἀδείας τὰς κλίσεις ποιεῖσθαι,	σπηλαίοις	προσκαρτεροῦντες καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς
[1, 7]	ἀληθείαις πρὸ τῆς Θεουπολιτῶν διακείμενον,	σταδίοις	διεστηκὸς οὐ πλείοσι δύο. Φησὶ
[1, 22]	τε καὶ μαρτύρων Στεφάνου, οὔτι	στάδιον	Ἱεροσολύμων διεστώς· ἐν ᾧ καὶ
[1, 14]	δὲ τὸ πρόσαντες τοῦ ὄρους	σταδίους	εἴκοσιν. Ἡ δὲ τοῦ νεὼ
[1, 14]	ἁγίου θεάσασθαι. Διέστηκε δὲ Θεουπόλεως	σταδίους	μάλιστα τριακοσίους κείμενον πρὸς αὐτὴν
[1, 20]	τὰς ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα	σταλείσας	ἀποικίας αἰνιττομένη. Εἴ τῳ περισπούδαστον
[1, 13]	μνήμης, πρῶτος τὴν ἐπὶ κίονος	στάσιν	ἐπιτηδεύσας, δίπηχυ μόλις ἐνδιαίτημα τὸ
[1, 13]	παρ´ αὐτὸν γέγονεν, ἐκπλαγεὶς τὴν	στάσιν	καὶ τὴν δίαιταν, τῶν μυστικωτέρων
[1, 13]	ἐπιφθεγξάμενος· „Ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου· ἡ	στάσις	σου παρὰ θεοῦ ἐστιν. Ὅ
[1, 14]	τοῦ νεὼ οἰκοδομία σύγκειται μὲν	σταυροῦ	δίκην ἐκ τῶν τεσσάρων πλευρῶν
[1, 2]	ὁ μηδὲ ἐν αὐτῷ τῷ	σταυρῷ	ὀστοῦν ὅλως συντριβεὶς κατὰ τὸ
[1, 8]	τοῦδε τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων	στειλαμένου	πορείαν, Φλαβιανὸς τὸν θρόνον διαδέχεται.
[1, 13]	τοῖς ἀνθρώποις ἀγνῶτα τρίβον ἐπετήδευσε,	στέλλουσί	τινα παρ´ αὐτὸν οἱ τῆς
[1, 13]	καὶ τεσσαράκοντα· ἔν τινι μὲν	στενῷ	τόπῳ ἔτεσι δέκα τὸν ἀγῶνα
[1, 7]	θἀτέρου τῶν μερῶν τοῦ ἑτέρου	στερηθείη,	τὴν χριστοτόκος ἐπενόησε φωνήν. Ἐπισημαίνεταί
[1, 22]	Περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου	Στεφάνου	ἐν ᾧ ἐτέθη, καὶ τῆς
[1, 22]	πρώτου διακόνων τε καὶ μαρτύρων	Στεφάνου,	οὔτι στάδιον Ἱεροσολύμων διεστώς· ἐν
[1, 6]	σκάνδαλα περιελὼν ὁμονοίᾳ καὶ εἰρήνῃ	στεφανώσῃ	τάς τε παρ´ ἡμῖν καὶ
[1, 15]	ἀγγελικὸν ἐπὶ γῆς μετελθεῖν βίον,	στήλην	τε ζῶσαν διὰ παντὸς εἶναι
[1, 7]	ἀνδρείας ἔγγραφον ἱπτάμενον πρόσταγμα. Ταῦτα	στήσεσθαι	καθ´ ἡμῶν λογιζομένων καὶ τὸ
[1, 14]	ἐν τῇ περὶ τὸν κίονα	στοᾷ	τοῦ ὁσίου Συμεών, ὃν ἑωράκει
[1, 14]	στοαῖς κοσμουμένη· παρατετάχαται δὲ ταῖς	στοαῖς	κίονες ἐκ λίθου ξεστοῦ πεποιημένοι
[1, 14]	δίκην ἐκ τῶν τεσσάρων πλευρῶν	στοαῖς	κοσμουμένη· παρατετάχαται δὲ ταῖς στοαῖς
[1, 18]	περιφανῆ οἰκοδομίαν ἀνίστη, ἣν Καλλίστου	στοὰν	οἵ τε παλαιοὶ οἵ τε
[1, 18]	ταγμάτων πεμφθείς, τὴν καλουμένην Ἀνατολίου	στοὰν	οἰκοδομεῖ παντοδαπαῖς ὕλαις ταύτην διακοσμήσας.
[1, 18]	ἐάσας· Ζωΐλος δὲ τὴν βασίλειον	στοὰν	τὴν πρὸς τὸ νότιον τῆς
[1, 14]	λελεγμένον ὑπαίθριον πρός τε τὰς	στοὰς	ἀποκρινόμενα. Κατὰ τὸ λαιὸν τοίνυν
[1, 15]	δοξάζειν ἐθέλοντα, εὐθυβόλως εὖ μάλα	στοχασάμενοι	ὡς ταῖς ἄλλαις τἀνδρὸς ἀρεταῖς
[1, 14]	τῇ ὀροφῇ τοίνυν τῶν λελεγμένων	στοῶν	κλειθρίδια καθεστᾶσιθυρίδας ἔνιοι καλοῦσιπρός τε
[1, 20]	περισπούδαστον ταύτας εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως	Στράβωνι	τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε καὶ
[1, 18]	καταγώγια. Μετὰ τούτους Ἀνατόλιος αὖ	στρατηγὸς	τῶν ἑῴων ταγμάτων πεμφθείς, τὴν
[1, 13]	Ἀρταβουρίου δὲ αὖ τῶν ἑῴων	στρατηγοῦντος	ταγμάτων μετὰ τῶν ἀμφ´ αὐτὸν
[1, 18]	οὗ ἡ περικαλλὴς οἰκία, τῶν	στρατηγῶν	τὰ καταγώγια. Μετὰ τούτους Ἀνατόλιος
[1, 7]	πρὸς αὐτὴν διὰ τῆς προρρηθείσης	στρατιωτικῆς	βοηθείας. Καὶ τῷ πλείονι τῆς
[1, 13]	ταγμάτων μετὰ τῶν ἀμφ´ αὐτὸν	στρατιωτικῶν	τελῶν τε καὶ λοιπῶν, κατὰ
[1, 7]	ἐπαρχίας πέρας οὖσαν βαρβαρικῶν διὰ	στρατιωτῶν	ἐκ τῆς Πανὸς ἐπεμπόμεθα, συρόμενοι
[1, 19]	θάλασσαν πεζικῷ τε καὶ νηΐτῃ	στρατῷ.	Οὕτω δὲ καὶ Περσῶν παροινησάντων
[1, 13]	Περὶ τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ	Στυλίτου.	Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις ἤκμασέ
[1, 21]	πάντων δὲ ἀκούειν καὶ πᾶσι	συγγίνεσθαι.	Εἰσὶ δὲ γονάτων αὐτοῖς συχναὶ
[1, 11]	χειροτονοῦντές τε καὶ ὀνομάζοντες, ἵνα	συγγνώμην	ταῖς οἰκείαις ἀκολασίαις πορίζοιντο θεοὺς
[1, 4]	τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ καὶ τῶν	συγγραμμάτων	τῶν καὶ ἀναγνωσθέντων, καὶ ἐκ
[1, 14]	ὁσίου Συμεών, ὃν ἑωράκει ὁ	συγγραφεὺς	καὶ ἄλλοι, καὶ αὐτῆς τῆς
[1, 0]	~Προοίμιον τοῦ	συγγραφέως,	πῶς ἐπὶ τὸ γράφειν τὴν
[1, 11]	διελύθη συνέδριον. ~ιαʹ Ἀπολογία τοῦ	συγγραφέως	ὑπὲρ τῶν ἐν ἡμῖν διαφορῶν,
[1, 6]	ἐπισκόπων. Ἔχει δὲ οὕτως ἡ	συγγραφή,	καὶ αὐταῖς λέξεσιν ἐντέθειται τῇδε
[1, 0]	τὸν ὑπὲρ τούτων ἀνελέσθαι πόνον	συγγραφήν	τε ταῦτα ποιήσασθαι, εὖ μάλα
[1, 7]	λόγον πρός τινα δῆθεν Αἰγύπτιον	συγκείμενον	περὶ τῆς αὐτοῦ εἰς Ὄασιν
[1, 14]	Ἡ δὲ τοῦ νεὼ οἰκοδομία	σύγκειται	μὲν σταυροῦ δίκην ἐκ τῶν
[1, 7]	κέλευσμα εἰς τὴν Πανὸς ὑποστρέψειν.	Συγκοπέντες	δὲ τοῖς τῆς ὁδοιπορίας συμπτώμασιν
[1, 6]	τῶν ὅλων δεσπότην θεόν, ἀλλήλοις	συγχαίροντες,	ὅτι ταῖς θεοπνεύστοις γραφαῖς καὶ
[1, 13]	ἑαυτὸν πρὸς τὴν κατάβασιν δοίη,	συγχωρεῖν	ἐκέλευσαν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐκτρέχειν·
[1, 3]	τῆς Ἀλεξανδρέων, δι´ οἰκείων ἐπελαμβάνετο	συλλαβῶν,	Νεστόριός τε αὖ τούτοις ἀντέπιπτε,
[1, 4]	τοῦ ἁγιωτάτου πατρὸς ἡμῶν καὶ	συλλειτουργοῦ	Κελεστίνου τοῦ ἐπισκόπου τῆς Ῥωμαίων
[1, 6]	μου τοῦ θεοσεβεστάτου ἀδελφοῦ καὶ	συλλειτουργοῦ	Παύλου, θυμηδίας ἐμπεπλήσμεθα, καὶ σφόδρα
[1, 4]	τε ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος καὶ παντὸς	συλλόγου	ἱερατικοῦ. ~εʹ Ὡς μετὰ πέντε
[1, 21]	τὰ πολλὰ γυναιξὶ συναλιζόμενοι καὶ	συλλουόμενοι,	οὕτω τῶν παθῶν περιγενόμενοι ὡς
[1, 6]	παραδόσει τῶν ἁγίων ἡμῶν πατέρων	συμβαίνουσαν	ἔχουσι πίστιν αἵ τε παρ´
[1, 21]	τῆς τε γνώμης λοιπὸν οὐ	συμβαινούσης	ἀνθρώποις· οὓς καὶ διδράσκουσιν ἰδόντες,
[1, 5]	ὅπως διὰ Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως	συμβαίνουσι	Κύριλλος καὶ Ἰωάννης, κυρώσαντες ἔτι
[1, 5]	Κύριλλον καὶ Ἰωάννην τοὺς ἐπισκόπους,	συμβαίνουσι	πρὸς ἀλλήλους, τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν
[1, 7]	μεθ´ ἕτερα· „Τούτων δὲ οὕτως	συμβάντων,	οὐκ οἶδ´ ἐκ ποίας ὁρμῆς
[1, 22]	τοίνυν τοιούτοις ἐντυχοῦσα ἡ Θεοδοσίου	σύμβιος,	καὶ πολλά, ὥς μοι λέλεκται,
[1, 7]	ὡς πρὸς υἱὸν παρὰ πατρὸς	συμβουλεύματα.	Εἰ δὲ ἀγανακτήσειας καὶ νῦν
[1, 14]	τὸν κίονα στοᾷ τοῦ ὁσίου	Συμεών,	ὃν ἑωράκει ὁ συγγραφεὺς καὶ
[1, 13]	δεικνῦσαι. ~ιγʹ Περὶ τοῦ ἁγίου	Συμεὼν	τοῦ Στυλίτου. Ἐν τούτοις τοῖς
[1, 13]	μεταδέδωκεν· οὐδὲ γὰρ ἀποθανόντα τὸν	Συμεώνην	ὁ ἐραστὴς ἀπέλιπε σίδηρος. Οὕτω
[1, 13]	ἤκμασέ τε καὶ διεφάνη καὶ	Συμεώνης,	ὁ τῆς ὁσίας καὶ πάντα
[1, 13]	αὐτῶν παρειλήφαμεν. Ὅτε δ´ οὖν	Συμεώνης	οὗτος ὁ ἐπὶ γῆς ἄγγελος,
[1, 13]	ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ γέγονε	Συμεώνης.	Ταύτῃ καὶ ὁ ἐκ σιδήρου
[1, 14]	τῆς ἀσκήσεως οἶμαι τοῦ παναγίου	Συμεώνου	τὴν προσηγορίαν τῷ χώρῳ καταλιπούσης.
[1, 13]	καὶ τὸν πάνσεπτον διασωσάντων νεκρὸν	Συμεώνου	τοῦ μακαρίου, ὡς ἂν μὴ
[1, 17]	ἀνὰ τὴν βασιλίδα πρηνεῖς ἐνεχθῆναι,	συμπεσεῖν	τε καὶ τὸ Χερρονήσου καλούμενον
[1, 21]	ὦσι. Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος	συμπλέκεται	βίος, ὥστε ἀμέλει καὶ τὴν
[1, 7]	δυοῖν θάτερον ἁμαρτάνοιτο, ἢ ἀθάνατα	συμπλεκομένων,	ἢ προσχωροῦντος αὐτῷ θἀτέρου τῶν
[1, 7]	Συγκοπέντες δὲ τοῖς τῆς ὁδοιπορίας	συμπτώμασιν	ἐν νοσοῦντι καὶ γηράσαντι σώματι,
[1, 7]	τρόπον τινὰ ψυχορραγοῦντες καὶ τοῖς	συμπτώμασιν	ἔτι τοῖς τῶν ἀλγηδόνων μαστιγούμενοι
[1, 7]	ἐκδεξαμένη αἰχμαλωσίᾳ τῇ πάντων ἐλεεινοτάτῃ	συμφορᾷ	περιβάλλει. Ἐπειδὴ γοῦν μειζόνων ἐδεῖτο
[1, 2]	ἐργαστήριον, ἐν ᾧ πάλιν Χριστὸς	συμφωνεῖταί	τε καὶ πιπράσκεται, τὰς φύσεις
[1, 16]	θεσπέσιος, ὡς Ἰωάννῃ τῷ ῥήτορι	σὺν	ἑτέροις ἱστόρηται, ἐπειδή γε ὡς
[1, 17]	πρότερον ὄν, δένδρα τε αὐτόπρεμνα	σὺν	ταῖς σφίσι ῥίζαις ἀναβρασθῆναι καὶ
[1, 3]	δὲ ὁ τῆς Ἀντιοχέων πρόεδρος	σὺν	τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἀπελείφθη τῆς
[1, 21]	κέκραται, τῆς θείας τὰ ἄμικτα	συναγούσης	καὶ αὖ πάλιν διαιρούσης χάριτος,
[1, 13]	Ἀντιόχου Ἰουδαίοις ἀποδοθῆναι τὰς σφῶν	συναγωγάς,	ἅσπερ ἔφθησαν παρὰ Χριστιανῶν ἀφῃρημένοι,
[1, 5]	καὶ Μέμνονος τῇ ἅμα σφίσι	συναθροισθείσῃ	συνόδῳ, εἰ καὶ Σωκράτης ἀγνοήσας
[1, 4]	ἡμέρας πεντεκαίδεκα, οἱ ἐπὶ τούτῳ	συναθροισθέντες,	ὡς οὐ φθησομένων τῶν ἀνατολικῶν,
[1, 15]	ὧν μάλιστα δείκνυται τοῦ θεσπεσίου	συνακμάσαι	τοῖς χρόνοις. Ταῦτά μοι κομψῶς
[1, 21]	συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ γυναιξὶ	συναλιζόμενοι	καὶ συλλουόμενοι, οὕτω τῶν παθῶν
[1, 13]	αὖ ζῶντος καὶ τοῖς ἀνθρώποις	συναλιζομένου	διασώζονται. Καὶ τὸ κατὰ τοῦ
[1, 4]	φθαῖεν, μετὰ πολλοῦ χρόνου τριβήν,	συναλίζονται,	Κυρίλλου τοῦ θεσπεσίου διέποντος καὶ
[1, 21]	ζῶσιν ἀεὶ καὶ τοῖς ζῶσι	συναλίζονται,	σώμασί τε ἄκη προσφέροντες καὶ
[1, 5]	πέντε τῆς καθαιρέσεως ὑστερήσας· καὶ	συναλίσας	πάντας τοὺς ἀμφ´ αὐτὸν καθαιρεῖ
[1, 7]	ἱερέων, ἀμφοτέρων αὐτῶν τοῖς ἀπελθοῦσι	συναριθμηθέντων,	ἡνίκα, ὥς τινι τῶν θύραθε
[1, 1]	πεποικιλμένης τῷ τε ἐραστῇ νυμφίῳ	συναρμοζομένης,	οὐκ ἐνεγκὼν ὁ μισόκαλος δαίμων
[1, 21]	ποριζόμενοι, ὥστε χρόνῳ καὶ θηρίοις	συναφομοιοῦσθαι,	τῆς τε ἰδέας αὐτοῖς παρατραπείσης,
[1, 6]	τοῦ διαβόλου νικήσῃ φθόνον καὶ	συνάψῃ	τὰ διῃρημένα, καὶ τὰ μεταξὺ
[1, 1]	κατακλυσθείσης καὶ τῆς Ἀρείου μανίας	συνδεθείσης	ταῖς ἐν Νικαίᾳ χαλκευθείσαις πέδαις,
[1, 10]	Χρυσαφίου τῶν βασιλείων τηνικαῦτα κρατοῦντος,	συνδραμόντων	ἐν Ἐφέσῳ Ἰουβεναλίου τοῦ Ἱεροσολύμων
[1, 19]	ὃς καὶ τὴν ἅλωσιν Ἀμίδης	συνεγράψατο.	Τότε φασὶ καὶ Κλαυδιανὸν καὶ
[1, 10]	Χρυσαφίου τὸ παράλογον ἐν Ἐφέσῳ	συνέδριον	διεπράξατο. Ἧς ἔξαρχος καθειστήκει Διόσκορος,
[1, 10]	τὸ ἐν Ἐφέσῳ δεύτερον διελύθη	συνέδριον.	~ιαʹ Ἀπολογία τοῦ συγγραφέως ὑπὲρ
[1, 2]	θεομάχος γλῶσσα, τὸ Καϊάφα δεύτερον	συνέδριον,	τὸ τῆς βλασφημίας ἐργαστήριον, ἐν
[1, 10]	νῦν δοκιμάζεται Ἐν τούτῳ τῷ	συνεδρίῳ	ἀνακαλεῖται μὲν τῆς καθαιρέσεως Εὐτυχὴς
[1, 2]	δογμάτων διάπυρος ἐραστής, ὃς καὶ	συνέκδημός	οἱ γέγονε πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν
[1, 11]	τόδε πρεσβεύσειε. Καὶ τὰ μὲν	συνεκτικὰ	καὶ καίρια πᾶσι κοινῶς ὡμολόγηται.
[1, 3]	ἐκκλησιῶν προεστηκότας· ὃς κυρίαν τῆς	συνελεύσεως	ἀπέφηνε τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ἡμέραν,
[1, 5]	πεποίηκεν ἀπολογησόμενος καθαιρέσει. Οὗ μὴ	συνεληλυθότος	μετὰ τρεῖς τὰς γενομένας κλήσεις,
[1, 4]	μὴ ἀπήντηκε, τῆς ζητήσεως οἱ	συνελθόντες	ἀντελαμβάνοντο. Καὶ Μέμνονος τοῦ τῆς
[1, 13]	ἂν μὴ αἱ γειτνιῶσαι πόλεις	συνελθοῦσαι	τοῦτον διαρπάζοιεν. Θαυμάτων τοίνυν μεγίστων
[1, 21]	φύσεως καὶ μὴ μιᾶς εἶναι.	Συνελόντι	τοίνυν εἰπεῖν, ἐν τούτῳ τῷ
[1, 2]	προοιμιασθείη, Χριστοῦ τοῦ ἐπὶ πάντων	συνεργοῦντος	θεοῦ, ἐκ τῆς Νεστορίου τοῦ
[1, 15]	κοσμήσων τὴν διάλεξιν. Οὗτος ὁ	Συνέσιος	ἦν μὲν καὶ τὰ ἄλλα
[1, 15]	ὡς δυνατὸν πονουμένῳ, φέρε καὶ	Συνέσιος	ὁ Κυρηναῖος εἰς μέσον ἡκέτω
[1, 15]	ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου, καὶ	Συνεσίου	τοῦ Κυρήνης ἐπισκόπου. Ἐπὶ τῆς
[1, 7]	ἡμῶν τετάρτην πάλιν ἀφειδῶς ἄλλο	συνετίθετο.	Καὶ μετ´ ὀλίγα· „Ἀλλ´ ἀρκέσθητι
[1, 13]	μυστικωτέρων ἐγλίχετο· ἄμφω δ´ οὖν	συνηλθέτην,	καὶ τὸ ἄχραντον ἱερουργήσαντες σῶμα
[1, 10]	πολλῶν τῶν ἀμφ´ αὐτὸν ἱερέων.	Συνῆν	δὲ τούτοις καὶ Δόμνος ὁ
[1, 1]	καινοπρεπῶς ἐπανάγων τὸν πλανώμενον, οὐ	συνιεὶς	καὶ τὴν ἐντεῦθεν ἧτταν ὁ
[1, 3]	διέποντος τὴν ἐν Ἐφέσῳ πρώτην	σύνοδον	ἁλισθῆναι, γραμμάτων βασιλικῶν γενομένων πρός
[1, 7]	καλῶς αἰτῆσαι τὴν ἐν Ἐφέσῳ	σύνοδον	ἁλισθῆναι, γράφει, πρὸς ἄλλοις οἷς
[1, 9]	ὑπομνημάτων, ἡ ἐν Ἐφέσῳ δευτέρα	σύνοδος	ἀθροίζεται. ~ιʹ Ὅσα παρὰ τοῦ
[1, 9]	τὴν Κωνσταντίνου ἡ ἐκ γειτόνων	σύνοδος	ἁλίζεται, καὶ ὑπ´ αὐτῇ καί
[1, 3]	ἔγραψε, καὶ ὅπως ἡ τρίτη	σύνοδος	ἐν Ἐφέσῳ ἠθροίσθη, ὑστερήσαντος Ἰωάννου
[1, 5]	Μέμνονα τὸν Ἐφέσου· οὓς ἡ	σύνοδος	πάλιν ἠθῴωσεν καθελοῦσα Ἰωάννην καὶ
[1, 4]	τοῦ δυσσεβοῦς Νεστορίου, ἡ ἁγία	σύνοδος	πρὸς λέξιν ἀπεφήνατο ταῦτα· „Πρὸς
[1, 4]	ὥρισε διὰ τῆς παρούσης ἁγίας	συνόδου,	ἀλλότριον εἶναι τὸν αὐτὸν Νεστόριον
[1, 4]	θρόνους. ~δʹ Ὅπως παρὰ τῆς	συνόδου	καθῃρέθη Νεστόριος, τοῦ Ἀντιοχείας μὴ
[1, 9]	μερικῆς κατὰ τὴν Κωνσταντίνου ἁλισθείσης	συνόδου,	λιβέλλους τε αὖ ἐπιδεδωκότος Εὐσεβίου
[1, 9]	τῆς ἐν Ἐφέσῳ δευτέρας λῃστρικῆς	συνόδου.	Ὑφ´ οὗ τὰ κατὰ Εὐτυχῆ
[1, 5]	Μέμνονος τῇ ἅμα σφίσι συναθροισθείσῃ	συνόδῳ,	εἰ καὶ Σωκράτης ἀγνοήσας ἑτέρως
[1, 2]	καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ	συνόδῳ	σαφῶς ἱστόρηται. ~γʹ Οἷα ὁ
[1, 11]	οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ τῷ σκότῳ	συνοικεῖν	κατεκρίθησαν. Τούτων τοῖς αἰσχρῶς τιμῶσί
[1, 21]	ζωὴν ἐν αὐτοῖς καὶ νέκρωσιν	συνοικεῖν,	τἀναντία καὶ τῇ φύσει καὶ
[1, 21]	τὴν τοῦ ἀποστόλου φωνήν. Ἄλλοι	σύνοικοι	θηρίοις γινόμενοι καί τισι τῆς
[1, 7]	ἔνια τοῖς ὀνόμασιν, ἥ σοι	συντέθειται	πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον·
[1, 7]	τὸ δέον τὰ ἐν Ἐφέσῳ	συντεθῆναι	ὑπομνήματα, πανουργίᾳ δὲ καί τινι
[1, 6]	πίστεως τὴν ὁμολογίαν, καὶ ταύτην	συντετάχθαι	διαβεβαιωσαμένου παρά τε τῆς σῆς
[1, 21]	καὶ ἀδιάκοποι κλίσεις ἐπαναστάσεις τε	σύντονοι,	μόνης τῆς ἐφέσεως ἀναζωπυρούσης αὐτοῖς
[1, 2]	αὐτῷ τῷ σταυρῷ ὀστοῦν ὅλως	συντριβεὶς	κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἢ τὸν
[1, 7]	τὴν χεῖρα καὶ τὴν πλευρὰν	συντριβέντες	ἀφικόμεθα πάλιν εἰς τὴν Πανός,
[1, 7]	Καὶ τῷ πλείονι τῆς ὁδοῦ	συντριβέντες	πάλιν ἄγραφον τῆς σῆς ἀνδρείας
[1, 2]	καὶ Θεοδώρῳ κατὰ τὴν Μοψουεστίαν	συντυχὼν	ὁ Νεστόριος τῆς εὐσεβείας παρετράπη
[1, 4]	πάνυ, τῆς πρὸς αὐτ? τόριος,	συνυφανθεισῶν	δὲ καὶ πολλῶν ῥήσεων ἁγίων
[1, 7]	στρατιωτῶν ἐκ τῆς Πανὸς ἐπεμπόμεθα,	συρόμενοι	πρὸς αὐτὴν διὰ τῆς προρρηθείσης
[1, 19]	Εὐσταθίῳ τῷ ἐξ Ἐπιφανείας τῷ	Σύρῳ,	ὃς καὶ τὴν ἅλωσιν Ἀμίδης
[1, 9]	πρὸς Θεοδόσιον γενομένων, οἷα τῶν	συστάντων	ὑπομνημάτων παρὰ Φλαβιανῷ πλαστουργηθέντων, πρῶτα
[1, 21]	συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ γονάτων αὐτοῖς	συχναὶ	καὶ ἀδιάκοποι κλίσεις ἐπαναστάσεις τε
[1, 19]	τοῖς αὐτοῖς χρόνοις Θεοδοσίου ἐπαναστάσεις	συχναὶ	κατὰ τὴν Εὐρώπην γεγόνασιν, Οὐαλεντινιανοῦ
[1, 21]	πάντων ἐγκαλυπτόμενοι· καὶ βαλανείοις δὲ	συχνοῖς	ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ γυναιξὶ συναλιζόμενοι
[1, 14]	καὶ πολλάκις, παυόμενόν τε αὖ	συχνῶς	καὶ πάλιν ἐξαπίνης φαινόμενον· ὃ
[1, 7]	βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας καὶ πυρὶ καὶ	σφαγαῖς	ἐκλελίκμηται, ἡμεῖς δὲ παρὰ τῶν
[1, 21]	μέσοις τοῖς θορύβοις· καὶ παραφόρους	σφᾶς	ἀπαγγέλλοντες, οὕτω τὴν κενοδοξίαν καταπατοῦσιν,
[1, 21]	ἐκβαῖνον. Ἐς ἔρημον γὰρ κεκαυμένην	σφᾶς	αὐτοὺς ἀφέντες καὶ μόνα τὰ
[1, 21]	διημερεύουσί τε καὶ διανυκτερεύουσιν, οὕτω	σφᾶς	ἐκθλίβοντες, οὕτω τοῖς πόνοις πιέζοντες
[1, 17]	δένδρα τε αὐτόπρεμνα σὺν ταῖς	σφίσι	ῥίζαις ἀναβρασθῆναι καὶ χώματα πλεῖστα
[1, 5]	Κυρίλλου καὶ Μέμνονος τῇ ἅμα	σφίσι	συναθροισθείσῃ συνόδῳ, εἰ καὶ Σωκράτης
[1, 6]	συλλειτουργοῦ Παύλου, θυμηδίας ἐμπεπλήσμεθα, καὶ	σφόδρα	εἰκότως, ὡς ἀνδρὸς τοιούτου μεσιτεύοντος
[1, 17]	ἐπεκράτησεν, οὐχ ὥσπερ ἤρξατο οὕτω	σφοδρῶς	διαμένον, ἀλλὰ κατὰ μικρὸν λῆγον,
[1, 13]	ἀφῃρημένοι, οὕτω παρρησίᾳ γέγραφεν, οὕτω	σφοδρῶς	ἐπετίμησε μόνον τὸν ἴδιον βασιλέα
[1, 21]	θεὸν ἱκετεία, ῥωμαλέους τὸ σῶμα,	σφριγῶντας	τὴν ἀκμήν, κἂν ἔξωροι τὴν
[1, 21]	δὲ αὐτοῖς καὶ διψῆν ὁ	σφῶν	ἐγκελεύεται νόμος, περιστέλλειν τε τὸ
[1, 14]	ἄνδρες ἀφυλάκτως εἰσίασι, μετὰ τῶν	σφῶν	νωτοφόρων τὸν κίονα πολλάκις περινοστοῦντες.
[1, 13]	τὴν Ἀντιόχου Ἰουδαίοις ἀποδοθῆναι τὰς	σφῶν	συναγωγάς, ἅσπερ ἔφθησαν παρὰ Χριστιανῶν
[1, 17]	καὶ χώματα πλεῖστα εἰς ὄρη	σχεδιασθῆναι·	τὴν δὲ θάλασσαν ἰχθῦς νεκροὺς
[1, 13]	πιστῶν βιαίως ἀφῃρέθησαν, διὰ τοῦ	σχήματος	κηρύσσοντες οἷός τε καὶ ὁπόσος
[1, 13]	δέρμα ἐρρυτίδωτο μὲν καὶ ἀπέσκληκε,	σώζεται	δ´ οὖν ὅμως, καὶ τῶν
[1, 20]	τετιμήκασιν, ἣ καὶ μέχρις ἡμῶν	σώζεται.	Ἐξ ἧς προτραπεὶς Θεοδόσιος μεγίστην
[1, 13]	μάλιστα παραλελοιπότες, ὃ μέχρι νῦν	σωζόμενον	παρὰ τοῖς τῆς ἁγίας ἐρήμου
[1, 16]	ἀνίστατο, ὁ καὶ μέχρις ἡμῶν	σωζόμενος,	ἵνα λοιπὸν οἱ δαίμονες ἐπ´
[1, 0]	ποιεῖνΕὐσεβίῳ τε οὖν τῷ Παμφίλου,	Σωζομενῷ	τε καὶ Θεοδωρήτῳ καὶ Σωκράτει
[1, 0]	Σωζομενῷ τε καὶ Θεοδωρήτῳ καὶ	Σωκράτει	ἄριστα πάντων πεπόνηται ἥ τε
[1, 19]	πατρὸς〉 τοῦ Βαραράνου, ἢ ὡς	Σωκράτει	δοκεῖ, αὐτοῦ Βαραράνου βασιλεύοντος, ὡς
[1, 2]	ὀνομάσαιμι, ὡς τὰ περὶ τούτου	Σωκράτει	τε καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ
[1, 5]	σφίσι συναθροισθείσῃ συνόδῳ, εἰ καὶ	Σωκράτης	ἀγνοήσας ἑτέρως ἱστόρησε, μετακαλεῖται Ἰωάννης
[1, 21]	τε καὶ γύναια, τὸ λοιπὸν	σῶμα	γυμνὸν κρυμνοῖς τε ἐξαισίοις ἀέρων
[1, 13]	ἔτη τριάκοντα. Τούτου τὸ πανάγιον	σῶμα	μετὰ τὴν ἐνθένδε ἐκδημίαν κατὰ
[1, 13]	τὴν Ἀντιόχου τὸ αὐτοῦ πανάγιον	σῶμα·	ὃ καὶ Λέων ὁ αὐτοκράτωρ
[1, 13]	ἐν ὀργῇ, ἠγάγομεν τὸ πανάγιον	σῶμα,	ὅπως ἡμῖν γένηται τεῖχος καὶ
[1, 21]	πρὸς θεὸν ἱκετεία, ῥωμαλέους τὸ	σῶμα,	σφριγῶντας τὴν ἀκμήν, κἂν ἔξωροι
[1, 13]	συνηλθέτην, καὶ τὸ ἄχραντον ἱερουργήσαντες	σῶμα	τῆς ζωοποιοῦ κοινωνίας ἀλλήλοις μετέδοσαν.
[1, 21]	ἐγκελεύεται νόμος, περιστέλλειν τε τὸ	σῶμα	τοσοῦτο μόνον ὅσον ἡ ἀνάγκη
[1, 9]	φύσιν ὁμολογῶ· ὃς οὐδὲ τὸ	σῶμα	τοῦ Κυρίου ὁμοούσιον ἡμῖν ἔλεγεν
[1, 13]	δεήσεσι τὸ σεπτὸν αὐτοῖς εἴασε	σῶμα.	Τούτου τὰ πολλὰ μέχρις ἡμῶν
[1, 13]	μεθ´ οὗ τὸ πολυύμνητον διαθλεῦσαν	σῶμα	τῶν ἐκ θεοῦ γερῶν μεταδέδωκεν·
[1, 21]	ἀεὶ καὶ τοῖς ζῶσι συναλίζονται,	σώμασί	τε ἄκη προσφέροντες καὶ τὰς
[1, 21]	ὕψος ἔχουσιν ὡς μηδὲ τὰ	σώματα	ἀνορθοῦν, μηδὲ μὴν ἐπ´ ἀδείας
[1, 7]	συμπτώμασιν ἐν νοσοῦντι καὶ γηράσαντι	σώματι,	καὶ τὴν χεῖρα καὶ τὴν
[1, 7]	καὶ τῷ τοσαύτας καθ´ ἑνὸς	σώματος	ἐξορίας ὁρίζειν· καὶ τῆς ἐπὶ
[1, 20]	Θεοδόσιος τὴν Εὐδοκίαν εἰσοικίζεται τοῦ	σωτηριώδους	μεταλαβοῦσαν βαπτίσματος, γένει μὲν Ἀθηναίαν,
[1, 15]	Πείθουσι δ´ οὖν αὐτὸν τῆς	σωτηριώδους	παλιγγενεσίας ἀξιωθῆναι καὶ τὸν ζυγὸν
[1, 11]	κεκαινούργηται, γεγόνασι καὶ ταῦτα τοῦ	σωτῆρος	ἐνδόντος θεοῦ τῷ αὐτεξουσίῳ καὶ
[1, 16]	ἦν τὸ οἰκονομούμενον παρὰ τοῦ	σωτῆρος	θεοῦ, ὡς ἂν καὶ τῶν
[1, 21]	γενομένη πολλὰ πρὸς τιμῆς τοῦ	σωτῆρος	πέπραχε θεοῦ, ὥστε καὶ εὐαγῆ
[1, 6]	ἀνῄρηται τρόπος, τοῦ πάντων ἡμῶν	σωτῆρος	Χριστοῦ ταῖς αὐτοῦ ἐκκλησίαις τὴν
[1, 7]	ὁ μηδὲ ἐξ ὧν πέπονθε	σωφρονήσας.	Ἐγὼ δὲ καί τινος γεγραφότος
[1, 10]	Βύβλου. Ἐπράχθη δὲ καί τινα	Σωφρονίου	χάριν τὴν Κωνσταντιναίων ἐπισκοπήσαντος. Καθαιρεῖται
[1, 11]	κοχλογεννήτην Κυπρίαν ἐπέστησαν, τὴν μὲν	σωφροσύνην	ὡς ἐναγές τι χρῆμα καί

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/08/2009