| Livre, Chap. |
| [1, 0] |
ὑπὸ
τῇ
ἀνειμένῃ
καὶ
ἐκλύτῳ
|
ῥαθυμίᾳ |
καὶ
τῇ
ταύτης
ἀγχιθύρῳ
λήθῃ |
| [1, 4] |
ἐκ
τῶν
ἀρτίως
παρ´
αὐτοῦ
|
ῥηθέντων |
κατὰ
τήνδε
τὴν
μητρόπολιν
καὶ |
| [1, 6] |
Ἰωάννου
εὖ
μάλα
ἐπαινέσας
ἐπὶ
|
ῥήματος |
γέγραφε
ταῦτα·
„Εὐφραινέσθωσαν
οἱ
οὐρανοὶ |
| [1, 13] |
παναγίου
καὶ
ἀερίου
μάρτυρος
ἐπὶ
|
ῥήματος |
ἱκετεύειν
τε
καὶ
εὔχεσθαι
ὑπὲρ |
| [1, 10] |
Θεοδοσίου
θεσπίσαντος
πρὸς
Ἐλπίδιον
ἐπὶ
|
ῥήματος |
ταῦτα·
„Τῶν
πρὶν
δικασάντων
Εὐτυχεῖ |
| [1, 4] |
τόριος,
συνυφανθεισῶν
δὲ
καὶ
πολλῶν
|
ῥήσεων |
ἁγίων
καὶ
ἐγκρίτων
πατέρων
τὴν |
| [1, 16] |
ὁ
θεσπέσιος,
ὡς
Ἰωάννῃ
τῷ
|
ῥήτορι |
σὺν
ἑτέροις
ἱστόρηται,
ἐπειδή
γε |
| [1, 17] |
τὰ
μάλιστα
λογίως
Πρίσκος
ὁ
|
ῥήτωρ |
γράφει,
μετὰ
πολλῆς
τῆς
κομψείας |
| [1, 9] |
τοῦ
Δορυλαίου
διέποντος,
ὃς
καὶ
|
ῥήτωρ |
ἔτι
τυγχάνων
πρῶτος
τὴν
Νεστορίου |
| [1, 17] |
τε
αὐτόπρεμνα
σὺν
ταῖς
σφίσι
|
ῥίζαις |
ἀναβρασθῆναι
καὶ
χώματα
πλεῖστα
εἰς |
| [1, 7] |
τινος
γεγραφότος
τὴν
τελευταίαν
ἐκείνου
|
ῥοπὴν |
ἀκήκοα
λέγοντος
ὡς
τὴν
γλῶσσαν |
| [1, 21] |
ἐκ
διαμέτρου
χωροῦσιν
αὐτοῖς
τὴν
|
ῥοπὴν |
ἀνεπαίσθητον
εἶναι,
καὶ
ταῦτά
γε |
| [1, 2] |
ἀτεχνῶς
τοῖς
εἰρημένοις
Ἀναστασίῳ
τὴν
|
ῥοπὴν |
ἐδίδου
φιλονεικότερον
ἐν
τοῖς
περὶ |
| [1, 0] |
Ἄρξομαι
δέ,
τῆς
θείας
ἡγουμένης
|
ῥοπῆς, |
ὅθεν
οἱ
λελεγμένοι
μοι
τὴν |
| [1, 22] |
σαφῶς
ἱστορία
παραστήσει,
τῆς
ἄνωθεν
|
ῥοπῆς |
τὴν
οἰκείαν
χορηγούσης
εὐμένειαν.
Τέλος |
| [1, 18] |
τὴν
πρὸς
τὸ
νότιον
τῆς
|
Ῥουφίνου |
πλευρόν,
μέχρις
ἡμῶν
τὴν
τούτου |
| [1, 1] |
ἁγίας
ἐκκλησίας
τὸν
πρόσφατον
ἀποθεμένης
|
ῥύπον |
καὶ
πρὸς
τὴν
ἀρχαίαν
ἐπαναγομένης |
| [1, 7] |
βαρβάρων
αἰχμάλωτον
ἢ
πρόσφυγα
βασιλείας
|
ῥωμαϊκῆς. |
Καὶ
ὅρκους
ἐπαγαγὼν
ᾔτησεν
οὕτως· |
| [1, 22] |
διακονησαμένης,
Μαρκιανὸς
ὁ
πανάριστος
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχὴν
περιβάλλεται.
Ἃ
δ´
οὖν |
| [1, 4] |
συλλειτουργοῦ
Κελεστίνου
τοῦ
ἐπισκόπου
τῆς
|
Ῥωμαίων |
ἐκκλησίας,
δακρύσαντες
πολλάκις,
ἐπὶ
ταύτην |
| [1, 21] |
ἔνθα
δὲ
πρὸς
θεὸν
ἱκετεία,
|
ῥωμαλέους |
τὸ
σῶμα,
σφριγῶντας
τὴν
ἀκμήν, |
| [1, 16] |
ἐσχηκὼς
γαστέρας
ἐν
τῷ
τῆς
|
Ῥώμης |
ἀμφιθεάτρῳ,
καὶ
διὰ
τῶν
ὑπολειφθέντων |
| [1, 16] |
Ὅπως
ὁ
θεοφόρος
Ἰγνάτιος
ἐκ
|
Ῥώμης |
ἀνακομισθεὶς
παρὰ
Θεοδοσίου
ἐν
Ἀντιοχείᾳ |
| [1, 19] |
κατὰ
τὴν
Εὐρώπην
γεγόνασιν,
Οὐαλεντινιανοῦ
|
Ῥώμης |
βασιλεύοντος·
ἃς
καὶ
καθεῖλε
Θεοδόσιος |
| [1, 10] |
πληρῶν
Λέοντος
τοῦ
τῆς
πρεσβυτέρας
|
Ῥώμης |
ἐπισκόπου.
Παρῆν
δὲ
αὐτοῖς
καὶ |
| [1, 3] |
τοῖς
Κελεστίνῳ
τῷ
τῆς
πρεσβυτέρας
|
Ῥώμης |
ἐπισκόπῳ
γραφεῖσιν
ἐπείθετο,
τὸν
δὲ |
| [1, 20] |
ἀπάρας
μὲν
ἐκ
τῆς
πρεσβυτέρας
|
Ῥώμης, |
κατάρας
δὲ
πρὸς
τὴν
Κωνσταντίνου. |
| [1, 4] |
ἐπισκοπήν,
ὡς
εἴρηται,
τῆς
πρεσβυτέρας
|
Ῥώμης |
πρυτανεύοντος.
Καλοῦσι
δ´
οὖν
τὸν |