Livre, Chap.
[1, 3]	Ἐφέσῳ προτέρᾳ συνόδῳ σαφῶς ἱστόρηται.	~γʹ	Οἷα ὁ μέγας Κύριλλος τῷ
[1, 20]	ἣν ὕστερον, ἐπειδὴ καιρὸν ἦγε	γάμου,	Οὐαλεντινιανὸς ὁ αὐτοκράτωρ ἄγεται, ἀπάρας
[1, 21]	τελευτᾷ θεοφιλῆ σκοπόν. Οἱ μὲν	γὰρ	ἀγεληδὸν ζῶντες οὐδενὶ τῶν ἐς
[1, 6]	χαρίζεται δὲ τὸ νικᾶν. Οὐ	γὰρ	ἂν διαψεύσαιτο ὁ λέγων· Ζῶ
[1, 2]	τὴν Μαρίαν καλείτω μηδείς. Μαρία	γὰρ	ἄνθρωπος ἦν· ὑπὸ ἀνθρώπου δὲ
[1, 13]	ἐκ θεοῦ γερῶν μεταδέδωκεν· οὐδὲ	γὰρ	ἀποθανόντα τὸν Συμεώνην ὁ ἐραστὴς
[1, 21]	γῆν βριθόντων κρατοῦνται· οὐ χρυσὸς	γὰρ	αὐτοῖς ἐστι, τί δ´ ἂν
[1, 21]	ταῦτά γε πολὺ διεστῶσαν. Τοσοῦτον	γὰρ	αὐτοῖς τὰ ἐναντία κέκραται, τῆς
[1, 7]	τινος ἄλλης μηχάνημα μέμψεως· εὔπορος	γὰρ	διαβολῶν παντοδαπῶν ἡ κακία. Διὸ
[1, 11]	τὸν θεσπέσιον Παῦλον εἰρηκότος· „Ἡ	γὰρ	δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται.
[1, 13]	ὑπάρχειν τεῖχος τῇ πόλει, πέπτωκε	γὰρ	ἐν ὀργῇ, ἠγάγομεν τὸ πανάγιον
[1, 7]	δέ γε καίριον ἀπεκρύψατο. Οὐδὲ	γὰρ	ἐνθαδὶ ὢν τῆς οἰκείας βλασφημίας
[1, 7]	τῆς Θηβαίων ἡγούμενον. Ἐν ἐκείνοις	γὰρ	ἔστιν εὑρεῖν ὡς ἐπειδὴ μὴ
[1, 11]	καίρια πᾶσι κοινῶς ὡμολόγηται. Τριὰς	γὰρ	ἡμῖν τὸ προσκυνούμενον, καὶ μονὰς
[1, 20]	ὁρᾶν τοῖς ἐθέλουσι πάρεστι· μέχρι	γὰρ	ἡμῶν τὸ παλαιὸν ἰχνηλατεῖται τεῖχος,
[1, 15]	οὐκ ἐψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος. Οἷος	γὰρ	καὶ ὅσος γέγονε, τεκμηριοῦσι μὲν
[1, 21]	καρτερίας δύναμιν ἐκβαῖνον. Ἐς ἔρημον	γὰρ	κεκαυμένην σφᾶς αὐτοὺς ἀφέντες καὶ
[1, 6]	καὶ ἑαυτοὺς φρονοῦντας εὑρίσκοντες εἷς	γὰρ	Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα,
[1, 21]	οὐδέ τι τῶν ἐδωδίμων. Ὃ	γὰρ	νῦν τις ἀμπέχεται τριβώνιον ἢ
[1, 16]	αὐτοῦ τιμῶντος μνήμας. Ἰουλιανὸς μὲν	γὰρ	ὁ ἀλιτήριος, ἡ θεοστυγὴς τυραννίς,
[1, 9]	τάδε καὶ παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει	γάρ·	„Ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων γεγενῆσθαι
[1, 21]	καὶ τοῖς πράγμασιν. Ἔνθα μὲν	γὰρ	πάθος, νεκροὺς εἶναι δεῖ καὶ
[1, 7]	τῆς εἰς Χριστὸν βλασφημίας. Ἄμφω	γὰρ	παραπλησίως εἰς αὐτὸν ἐβλασφημησάτην, ὁ
[1, 1]	τὴν ἐντεῦθεν ἧτταν ὁ δείλαιοςὃ	γὰρ	πρότερον μόνον ἀντίπαλον εἶχε, νῦν
[1, 11]	τῇ πίστει καινότερον. Ἡμεῖς μὲν	γὰρ	τὴν ἄφραστον καὶ ἀνεξιχνίαστον τοῦ
[1, 11]	ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται. Ἐξ ὧν	γὰρ	τῆς ἐκκλησίας ἀπερράγη τὰ μέλη,
[1, 13]	αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐκτρέχειν· ἐκ	γὰρ	τῆς ὑπακοῆς δῆλον εἶναι ὡς
[1, 6]	καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ· λέλυται	γὰρ	τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ, καὶ
[1, 14]	ἑστῶσαι τεθήπασι τὸ θαῦμα· ἀντικρὺ	γὰρ	τοῦ σελαγίζοντος ἀστέρος ἡ μία
[1, 11]	γίνεται, εἰ καὶ μὴ τὴν	γαστέρα,	ἀλλὰ γοῦν τὸν μηρὸν κυοφορῶν,
[1, 16]	τάφον τὰς τῶν θηρίων ἐσχηκὼς	γαστέρας	ἐν τῷ τῆς Ῥώμης ἀμφιθεάτρῳ,
[1, 10]	τε αὖ Τύρου, καὶ πρός	γε	Ἀκυλίνιος Βύβλου. Ἐπράχθη δὲ καί
[1, 13]	ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει· εἰ δέ	γε	ἀντισταίη, ἢ καὶ τοῦ ἰδίου
[1, 11]	τε αὖ καὶ κραιπάλης καί	γε	ἑωλοκρασίας, καὶ τῶν ἐντεῦθεν δεινῶν.
[1, 11]	καθ´ ἓν μόνον ἐπαινετὰ ὅτι	γε	ἥλιος οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ τῷ
[1, 7]	καλουμένην Ὄασιν φυγαδεύεται. Τὸ δέ	γε	καίριον ἀπεκρύψατο. Οὐδὲ γὰρ ἐνθαδὶ
[1, 21]	αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων μεταδιδόναι ὅσα	γε	κορεσθῆναι· πεινῆν δὲ αὐτοῖς καὶ
[1, 14]	εἰς ὕψος ἐπαίροντες. Τὸ δέ	γε	μέσον αὐλὴ ὑπαίθριός ἐστιν, μετὰ
[1, 4]	καὶ ἀμώμητον ἐκθεμένων πίστιν, ἐνταγέντων	γε	μὴν καὶ διαφόρων ἐκφρόνως βλασφημηθέντων
[1, 2]	αἰτίαν καὶ αἱρετικὸς ὡμολόγηται. Ἐπειδή	γε	Νεστόριος, ἡ θεομάχος γλῶσσα, τὸ
[1, 13]	δ´ οἱ πλείους, εἰ μή	γε	ὅσοι χερσὶν ἀνθρώπων πιστῶν βιαίως
[1, 20]	Πεισάνδρῳ τῷ ποιητῇ, καὶ πρός	γε	Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ τε καὶ Ἰουλιανῷ
[1, 21]	τινες ἀθληταί, ἀναίματοι παλαισταί, οἵ	γε	πανδαισίαν τε καὶ τρυφὴν τὴν
[1, 21]	μὲν δίαιτα διάφορος, ἡ δέ	γε	πολιτεία εἰς ἕνα τελευτᾷ θεοφιλῆ
[1, 21]	ῥοπὴν ἀνεπαίσθητον εἶναι, καὶ ταῦτά	γε	πολὺ διεστῶσαν. Τοσοῦτον γὰρ αὐτοῖς
[1, 2]	τῆς ταύτης τελευτῆς καταντήσειν, εἴ	γε	προοιμιασθείη, Χριστοῦ τοῦ ἐπὶ πάντων
[1, 11]	θεοῦ ἐλήλυθεν ἐκκλησία. Οἱ δέ	γε	τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης τρόφιμοι, οὐ
[1, 7]	πρότερον, πρᾶττε τὸ δοκοῦν, εἴ	γε	τοῦ δοκοῦντος λόγος οὐδεὶς δυνατώτερος.
[1, 4]	Νεστόριον εἰργασμένων αὐτῷ, καὶ πρός	γε	τῶν Νεστορίου πρὸς αὐτὸν Κύριλλον,
[1, 7]	ὀνομάζεσθαι, τῶν δὲ θεοτόκον· ἵνα	γέ	φησι μὴ δυοῖν θάτερον ἁμαρτάνοιτο,
[1, 1]	οὐκ εἰ τοῦ παντὸς ἐξώσει	γε	φρυαττόμενος, ἀλλ´ εἰ καὶ λέξιν
[1, 16]	ῥήτορι σὺν ἑτέροις ἱστόρηται, ἐπειδή	γε	ὡς ἐβούλετο τάφον τὰς τῶν
[1, 8]	Τούτου δὲ αὖ ἐξ ἀνθρώπων	γεγενημένου,	Πρόκλος τοὺς οἴακας τῆς καθέδρας
[1, 9]	γάρ· „Ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων	γεγενῆσθαι	τὸν Κύριον ἡμῶν πρὸ τῆς
[1, 19]	καὶ Περσικῶν οἳ ἐπὶ Θεοδοσίου	γεγόνασι.	Ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις Θεοδοσίου
[1, 11]	περὶ ἕτερά τινα ἄττα κεκαινούργηται,	γεγόνασι	καὶ ταῦτα τοῦ σωτῆρος ἐνδόντος
[1, 19]	ἐπαναστάσεις συχναὶ κατὰ τὴν Εὐρώπην	γεγόνασιν,	Οὐαλεντινιανοῦ Ῥώμης βασιλεύοντος· ἃς καὶ
[1, 16]	τοῦ ἱεράρχου Γρηγορίου ταύτην ἐξάραντος.	Γέγονε	δὲ ταὐτὰ ἐκεῖθεν ἔνθεν, τοῦ
[1, 6]	εὐάφορμος τῆς ἐκκλησίας ἡ διχοστασία	γέγονε,	νυνὶ μάλιστα πεπληροφορήμεθα, τοῦ κυρίου
[1, 2]	ἐραστής, ὃς καὶ συνέκδημός οἱ	γέγονε	πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι, ὅτε
[1, 17]	ἐξαίσιος καὶ τοὺς προλαβόντας νικῶν	γέγονε	σεισμὸς ἀνὰ πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν,
[1, 13]	πηλίκος ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ	γέγονε	Συμεώνης. Ταύτῃ καὶ ὁ ἐκ
[1, 15]	ἐλπίδος. Οἷος γὰρ καὶ ὅσος	γέγονε,	τεκμηριοῦσι μὲν αἱ κομψῶς αὐτῷ
[1, 16]	τῷ Ἰγνατίῳ τὸ πάλαι Τυχαῖον	γέγονε,	τῶν ἱερῶν αὐτοῦ λειψάνων μετὰ
[1, 13]	ἐπισκοποῦντος. Ὃς ἐπειδὴ παρ´ αὐτὸν	γέγονεν,	ἐκπλαγεὶς τὴν στάσιν καὶ τὴν
[1, 7]	ἐξηλάθη, ἢ τί μετὰ ταῦτα	γέγονεν	ἐπ´ αὐτῷ, ἢ ὅπως τὸν
[1, 10]	Ἀντιοχέων. Ἐφ´ ᾧ τί λοιπὸν	γέγονεν	οὐκ ἔστιν εὑρεῖν. Καὶ οὕτω
[1, 6]	τὸν φιλοπόνως τοῖς τὸ τηνικαῦτα	γεγονόσιν	ἐπιστῆσαι βουλόμενον. ~ζʹ Οἷα ὁ
[1, 6]	οἳ προγονικῆς εὐσεβείας ἄριστοι ζηλωταὶ	γεγονότες	ἀσφαλῆ μὲν καὶ ἀκατάσειστον ἐν
[1, 7]	παρ´ ὧν καὶ δορυάλωτος ἔτυχε	γεγονώς,	θεσπίσμασι δὲ Θεοδοσίου τὴν ἐπάνοδον
[1, 7]	περὶ πολλῶν, καθ´ ὅσον ἐνῆν,	γεγραμμένης	παρ´ ἡμῶν βραχυλόγου οὔσης. Ὀάσεως
[1, 2]	ὀστοῦν ὅλως συντριβεὶς κατὰ τὸ	γεγραμμένον,	ἢ τὸν ὑφαντὸν διόλου χιτῶνα
[1, 12]	Θεοδόσιος τὴν Νεστορίου αἵρεσιν ἀπελαύνει.	Γέγραπται	δ´ οὖν αὐτῷ πανευσεβὴς διάταξις
[1, 15]	καὶ τῆς εἰς θεὸν θεωρίας.	Γέγραπται	δ´ οὖν αὐτῷ πολλὰ μὲν
[1, 15]	καὶ ἕτερα πάσης ὠφελείας ἔμπλεα·	γέγραπται	δὲ καὶ πρὸς Κύριλλον τὸν
[1, 12]	παρ´ αὐτοῦ, ὡς αὐτῷ Νεστορίῳ	γέγραπται,	θεόθεν κινηθείς, ἁπάσαις τὸ δὴ
[1, 2]	ὡς Θεοδούλῳ περὶ τούτων ἐπιστολικῶς	γέγραπται,	τὰς διαλέξεις τῷ φιλοχρίστῳ λεῲ
[1, 13]	τῆς Ἀντιόχου πρὸς αὐτὸν ἀνατεινάμενοι	γεγράφασιν	οὕτως· „Διὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν
[1, 13]	καί τις τῶν αὐτοπτῶν γενομένων·	γέγραφε	δὲ καὶ λογίως ἀπέθετο καὶ
[1, 13]	εὐμένειαν καταπραττόμενος. Τούτου τὰς θεοσημείας	γέγραφε	μὲν καί τις τῶν αὐτοπτῶν
[1, 6]	εὖ μάλα ἐπαινέσας ἐπὶ ῥήματος	γέγραφε	ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ καὶ
[1, 12]	ψήφοις κατέκρινεν ἀναθέματι περιβαλών, καὶ	γέγραφεν	ἐπὶ λέξεως ὧδε· „Ἔτι θεσπίζομεν
[1, 13]	παρὰ Χριστιανῶν ἀφῃρημένοι, οὕτω παρρησίᾳ	γέγραφεν,	οὕτω σφοδρῶς ἐπετίμησε μόνον τὸν
[1, 7]	σωφρονήσας. Ἐγὼ δὲ καί τινος	γεγραφότος	τὴν τελευταίαν ἐκείνου ῥοπὴν ἀκήκοα
[1, 13]	μακαρίου, ὡς ἂν μὴ αἱ	γειτνιῶσαι	πόλεις συνελθοῦσαι τοῦτον διαρπάζοιεν. Θαυμάτων
[1, 16]	Βαβύλα τοῦ ἁγίου παντοίως ἐκ	γειτόνων	ἐπιστομίζοντος, τιμᾷ μεταθέσει τὸν ἅγιον,
[1, 9]	ἀνὰ τὴν Κωνσταντίνου ἡ ἐκ	γειτόνων	σύνοδος ἁλίζεται, καὶ ὑπ´ αὐτῇ
[1, 11]	θεοῖς θεατριζόμενός τε καὶ γελώμενος.	Γελάσοι	δὲ ἄν τις δικαίως καὶ
[1, 11]	τοῖς θεοῖς θεατριζόμενός τε καὶ	γελώμενος.	Γελάσοι δὲ ἄν τις δικαίως
[1, 7]	ἵνα μὴ πάσαις ἐκ τούτου	γενεαῖς	τραγῳδῆται κρεῖττον εἶναι βαρβάρων αἰχμάλωτον
[1, 20]	λεὼν ἐπιτελεύτιον ἔπος ἐφθέγξατο· Ὑμετέρης	γενεῆς	τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι,
[1, 20]	εἰσοικίζεται τοῦ σωτηριώδους μεταλαβοῦσαν βαπτίσματος,	γένει	μὲν Ἀθηναίαν, καλλιεπῆ δὲ καὶ
[1, 17]	πολλά τε αὖ καὶ ἀναρίθμητα	γενέσθαι	πάθη ἀνά τε γῆν καὶ
[1, 13]	τὸ πανάγιον σῶμα, ὅπως ἡμῖν	γένηται	τεῖχος καὶ ὀχύρωμα. Οἷς καὶ
[1, 11]	δοξολογούμενα, ὅ τε πρὸ αἰώνων	γεννηθεὶς	θεὸς Λόγος σαρκούμενος δευτέρᾳ γεννήσει
[1, 11]	γεννηθεὶς θεὸς Λόγος σαρκούμενος δευτέρᾳ	γεννήσει	φειδοῖ τοῦ πλάσματος. Εἰ δὲ
[1, 13]	καὶ τοῦ ἰδίου θελήματος δοῦλος	γένοιτο	καὶ μὴ πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν
[1, 1]	λέξιν τινὰ παραχαράττειν οἷός τε	γένοιτο·	πολλάκις δὲ τῇ ἑαυτοῦ ἰλυσπώμενος
[1, 5]	μὴ συνεληλυθότος μετὰ τρεῖς τὰς	γενομένας	κλήσεις, ἀπολύονται μὲν τῆς καθαιρέσεως
[1, 21]	ἀνὰ τὴν ἁγίαν Χριστοῦ πόλιν	γενομένη	πολλὰ πρὸς τιμῆς τοῦ σωτῆρος
[1, 7]	αὐτὸν προσπαθείᾳ τὴν ἐπ´ αὐτῷ	γενομένην	ἀποβολὴν οὐκ ἐκύρωσεν· εἶτα ὅτι
[1, 7]	Ὀάσεως ἐνταῦθα διαγωγὴν ἐκ βαρβαρικῆς	γενομένην	ἀφέσεως, ὥστε τὴν τῷ θεῷ
[1, 20]	τὴν ὥραν εὐπρεπῆ, μέσης οἱ	γενομένης	Πουλχερίας τῆς βασιλίδος τῆς αὐτοῦ
[1, 2]	τῆς ἰδίας κεφαλῆς ἐπιφθέγγεσθαι· „Τὸν	γενόμενον	διμηναῖον ἢ τριμηναῖον οὐκ ἂν
[1, 11]	καὶ τὸ διθύραμβον κύημα ἀνδρόγυνον	γενόμενον	ἑκατέραν ἐνύβρισε φύσιν, μέθης ἔξαρχον
[1, 13]	οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐπὶ γῆς	γενόμενος	ἐντυγχάνει τε τῷ θεῷ καὶ
[1, 6]	ἐπισκόπου πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν	γενομένου,	ἐπί τε τῆς ἐκκλησίας τὸν
[1, 10]	τοῦ καὶ πρότερον ἐν Ἐφέσῳ	γενομένου,	μετὰ πολλῶν τῶν ἀμφ´ αὐτὸν
[1, 17]	ἑσπέρια κατέστρεψε· καὶ περὶ τοῦ	γενομένου	ξένου σεισμοῦ καὶ τῶν ἄλλων
[1, 7]	ἐξ ἑτέρων γραμμάτων ἔστιν ἑλεῖν,	γενομένων	αὐτῷ πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων
[1, 13]	μὲν καί τις τῶν αὐτοπτῶν	γενομένων·	γέγραφε δὲ καὶ λογίως ἀπέθετο
[1, 13]	λοιπῶν, κατὰ τὴν αὐτοῦ μάνδραν	γενομένων,	καὶ τὸν πάνσεπτον διασωσάντων νεκρὸν
[1, 13]	μεγίστων καὶ κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν	γενομένων,	κομίζεται κατὰ τὴν Ἀντιόχου τὸ
[1, 9]	ἐκδεήσεων δὲ αὐτοῦ πρὸς Θεοδόσιον	γενομένων,	οἷα τῶν συστάντων ὑπομνημάτων παρὰ
[1, 3]	πρώτην σύνοδον ἁλισθῆναι, γραμμάτων βασιλικῶν	γενομένων	πρός τε Κύριλλον καὶ τοὺς
[1, 11]	εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ	γένωνται.	Καὶ θαυμάσαι κἀν τούτῳ ἔστι
[1, 7]	παντοίας ἔτυχε τιμῆς καὶ παντοίων	γερῶν	ἀπέλαυσε, καὶ ὡς αὖθις Θεοδοσίου
[1, 13]	διαθλεῦσαν σῶμα τῶν ἐκ θεοῦ	γερῶν	μεταδέδωκεν· οὐδὲ γὰρ ἀποθανόντα τὸν
[1, 20]	εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως Στράβωνι τῷ	γεωγράφῳ,	Φλέγοντί τε καὶ Διοδώρῳ τῷ
[1, 6]	οἱ οὐρανοὶ καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ	γῆ·	λέλυται γὰρ τὸ μεσότοιχον τοῦ
[1, 7]	τῆς Θηβαίων ἀμείβων, τῇ τε	γῇ	προσρηγνύμενος ἀξίως τῆς οἰκείας βιοτῆς
[1, 21]	ἀγεληδὸν ζῶντες οὐδενὶ τῶν ἐς	γῆν	βριθόντων κρατοῦνται· οὐ χρυσὸς γὰρ
[1, 17]	ἀναρίθμητα γενέσθαι πάθη ἀνά τε	γῆν	καὶ κατὰ θάλασσαν· καὶ ἐνίας
[1, 17]	μακρὸν τεῖχος· διαχῆναι δὲ τὴν	γῆν	καὶ πολλὰς κώμας ἐν αὐτῇ
[1, 21]	ἄνευ νεκροὺς αὐτοὺς δοκεῖν ὑπὲρ	γῆν	ὁρᾶν Οἳ πολλάκις μὲν καὶ
[1, 19]	Θεοδόσιος μεγάλας δυνάμεις ἐκπέμψας κατὰ	γῆν	τε καὶ θάλασσαν πεζικῷ τε
[1, 21]	τέλεον ἀποσείονται, νέμονται δὲ τὴν	γῆνβοσκοὺς	καλοῦσιμόνον τὸ ζῆν ἐντεῦθεν ποριζόμενοι,
[1, 7]	ὁδοιπορίας συμπτώμασιν ἐν νοσοῦντι καὶ	γηράσαντι	σώματι, καὶ τὴν χεῖρα καὶ
[1, 13]	οὖν Συμεώνης οὗτος ὁ ἐπὶ	γῆς	ἄγγελος, ὁ ἐν σαρκὶ τῆς
[1, 21]	θηρίοις γινόμενοι καί τισι τῆς	γῆς	ἀτεκμάρτοις ἐνδομυχοῖς τὰς πρὸς τὸν
[1, 13]	μέσον οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐπὶ	γῆς	γενόμενος ἐντυγχάνει τε τῷ θεῷ
[1, 21]	ποδῶν, ἤ τινι τῶν ἐπὶ	γῆς	δυσόδων χωρίων τὸ λαθεῖν ἑαυτοῖς
[1, 14]	οὐράνιον διήνυσε βίον ὁ ἐπὶ	γῆς	ἔνσαρκος ἄγγελος. Πρὸς τῇ ὀροφῇ
[1, 17]	πάθος καὶ ἐπὶ χρόνον τῆς	γῆς	ἐπεκράτησεν, οὐχ ὥσπερ ἤρξατο οὕτω
[1, 21]	προσκαρτεροῦντες καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς	γῆς,	κατὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου φωνήν.
[1, 15]	ἐπίανε λόγοις, ὡς ἀγγελικὸν ἐπὶ	γῆς	μετελθεῖν βίον, στήλην τε ζῶσαν
[1, 13]	ἐξαίρει μὲν ἑαυτὸν τῶν ἐπὶ	γῆς	πραγμάτων, καὶ τὴν φύσιν βιασάμενος
[1, 13]	ἀγγέλων δοξολογεῖ, ἐκ μὲν τῆς	γῆς	τὰς ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων πρεσβείας
[1, 19]	δυνάμεων, Καρχηδόνος ὑπὸ Βανδίλων κρατηθείσης	Γιζερίχου	τε τῶν βαρβάρων ἡγουμένου. ~κʹ
[1, 11]	ὁ πάντων ἀλογώτατος μεταβληθείς, ἀνδρόγυνος	γίνεται,	εἰ καὶ μὴ τὴν γαστέρα,
[1, 20]	θεοῦ ἡμῶν πόλιν, ἐνταῦθά τε	γίνεται	καὶ δημηγορήσασα πρὸς τὸν ἐνταῦθα
[1, 8]	μετὰ τοῦτον Πρόκλος, εἶτα Φλαβιανὸς	γίνεται.	Μετὰ δ´ οὖν αὐτὸν Νεστόριον
[1, 14]	πάλιν ἐξαπίνης φαινόμενον· ὃ δὴ	γίνεται	μόνον ἐν τοῖς τοῦ παναγίου
[1, 20]	αὐτοῦ ἀδελφῆς. Ἐκ ταύτης αὐτῷ	γίνεται	παῖς ἡ Εὐδοξία, ἣν ὕστερον,
[1, 14]	ὥσπερ εἰώθει. Ὧδε τοῦ χώρου	γινόμενοι	ἄνδρες ἀφυλάκτως εἰσίασι, μετὰ τῶν
[1, 21]	ἀποστόλου φωνήν. Ἄλλοι σύνοικοι θηρίοις	γινόμενοι	καί τισι τῆς γῆς ἀτεκμάρτοις
[1, 2]	Ἐπειδή γε Νεστόριος, ἡ θεομάχος	γλῶσσα,	τὸ Καϊάφα δεύτερον συνέδριον, τὸ
[1, 0]	τῷ καὶ ἁλιέας σοφίσαντι καὶ	γλῶσσαν	ἄλογον εἰς ἔναρθρον εὐφωνίαν κινήσαντι,
[1, 7]	ῥοπὴν ἀκήκοα λέγοντος ὡς τὴν	γλῶσσαν	σκώληξι διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ μείζω
[1, 1]	ὅπως δὲ τὴν γνώμην τῆς	γλώσσης	ἀπομερίσῃ, ἵνα μὴ τὴν αὐτὴν
[1, 7]	γράφει, καὶ ὡς σκώληξι τὴν	γλῶτταν	τὸ τελευταῖον βρωθεὶς εἰς Ὄασιν
[1, 2]	ἐνθένδε. Ἀναστάσιός τις πρεσβύτερος τὴν	γνώμην	κακόδοξος Νεστορίου καὶ τῶν Νεστορίου
[1, 1]	ἕλκοντος διάνοιαν, ὅπως δὲ τὴν	γνώμην	τῆς γλώσσης ἀπομερίσῃ, ἵνα μὴ
[1, 21]	ἰδέας αὐτοῖς παρατραπείσης, τῆς τε	γνώμης	λοιπὸν οὐ συμβαινούσης ἀνθρώποις· οὓς
[1, 7]	ἡμῶν δὲ δι´ ὧν ἐχρῆν	γνωρισθῆναι	τοῖς καλλινίκοις ἡμῶν βασιλεῦσι δοκιμασίας
[1, 21]	καὶ πᾶσι συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ	γονάτων	αὐτοῖς συχναὶ καὶ ἀδιάκοποι κλίσεις
[1, 7]	διεστηκὸς οὐ πλείοσι δύο. Φησὶ	γοῦν	αὐτὸς ὁ Νεστόριος ὡς τετραετῆ
[1, 7]	πάντων ἐλεεινοτάτῃ συμφορᾷ περιβάλλει. Ἐπειδὴ	γοῦν	μειζόνων ἐδεῖτο ποινῶν, ἀφείθη μὲν
[1, 5]	καὶ τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν. Μετὰ	γοῦν	τὴν ἐννομωτάτην καὶ δικαίαν ταύτην
[1, 11]	καὶ μὴ τὴν γαστέρα, ἀλλὰ	γοῦν	τὸν μηρὸν κυοφορῶν, ἵνα καὶ
[1, 7]	ἡμῶν πρὸς τὴν σὴν μεγαλοπρέπειαν	γράμμα,	εἴτε ὡς ὑπόμνησιν παρὰ πατρὸς
[1, 7]	ὅδε μὲν οὕτω κἀν τοῖς	γράμμασι,	πύξ, λάξ, παίει, βαίνει, καὶ
[1, 5]	βλασφημίαν ἐγνωκότος εὐσεβέσι τε αὖ	γράμμασι	χρησαμένου πρός τε Κύριλλον καὶ
[1, 1]	τῇ ἑαυτοῦ ἰλυσπώμενος κακίᾳ, καὶ	γράμματος	ἐναλλαγὴν ἐτέχνασε πρὸς μὲν τὴν
[1, 3]	ἐν Ἐφέσῳ πρώτην σύνοδον ἁλισθῆναι,	γραμμάτων	βασιλικῶν γενομένων πρός τε Κύριλλον
[1, 7]	μὴ λαθὼν ὀφθαλμόν, ἐξ ἑτέρων	γραμμάτων	ἔστιν ἑλεῖν, γενομένων αὐτῷ πρὸς
[1, 6]	ἀλλήλοις συγχαίροντες, ὅτι ταῖς θεοπνεύστοις	γραφαῖς	καὶ παραδόσει τῶν ἁγίων ἡμῶν
[1, 7]	ἀειφυγίᾳ τε τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι.	Γράφει	δὲ καὶ διαλεκτικῶς ἕτερον λόγον
[1, 7]	δυσσεβὴς Νεστόριος πεπονθέναι περὶ αὐτοῦ	γράφει,	καὶ ὡς σκώληξι τὴν γλῶτταν
[1, 17]	μάλιστα λογίως Πρίσκος ὁ ῥήτωρ	γράφει,	μετὰ πολλῆς τῆς κομψείας διηγούμενος
[1, 7]	τὴν ἐν Ἐφέσῳ σύνοδον ἁλισθῆναι,	γράφει,	πρὸς ἄλλοις οἷς ἐβουλήθη, ὑπὲρ
[1, 0]	τοῦ συγγραφέως, πῶς ἐπὶ τὸ	γράφειν	τὴν παροῦσαν πραγματείαν ἐλήλυθεν. Εὐσεβίῳ
[1, 13]	ὂν ἐξετέθη, τοῖς περὶ αὐτοῦ	γραφεῖσι	παρειμένον. Τούτῳ τοσοῦτον ἡ τῆς
[1, 3]	τῷ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐπισκόπῳ	γραφεῖσιν	ἐπείθετο, τὸν δὲ ἴδιον ἔμετον
[1, 7]	Ὡς ἂν τοίνυν μὴ ψεύδους	γραφὴν	ἀπενεγκώμεθα, φέρε, Νεστόριον αὐτὸν εἰς
[1, 16]	πρὸς τὸ μεγαλοπρεπέστερον τοῦ ἱεράρχου	Γρηγορίου	ταύτην ἐξάραντος. Γέγονε δὲ ταὐτὰ
[1, 13]	πολλῶν ἱερέων τεθέαμαι, ἐπισκοποῦντος τήνδε	Γρηγορίου	τοῦ παναοιδίμου, Φιλιππικοῦ δεηθέντος παραφυλακῆς
[1, 21]	καὶ γύναια, τὸ λοιπὸν σῶμα	γυμνὸν	κρυμνοῖς τε ἐξαισίοις ἀέρων τε
[1, 21]	ἀναγκαῖα περιστείλαντες, ἄνδρες τε καὶ	γύναια,	τὸ λοιπὸν σῶμα γυμνὸν κρυμνοῖς
[1, 21]	εἶναι, μετὰ γυναικῶν τ´ αὖ	γυναῖκας,	ἑκατέρας τε μετέχειν ἐθέλειν φύσεως
[1, 21]	ἀνδρῶν δὲ ἄνδρας εἶναι, μετὰ	γυναικῶν	τ´ αὖ γυναῖκας, ἑκατέρας τε
[1, 21]	δὲ συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ	γυναιξὶ	συναλιζόμενοι καὶ συλλουόμενοι, οὕτω τῶν
[1, 14]	ἀνθ´ ὅτου λέγειν, ὡς ἂν	γυνὴ	μὴ φοιτῴη τῶν ἀνακτόρων εἴσω.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/08/2009