| Livre, Chap. |
| [1, 7] |
τὸ
τηνικαῦτα
γεγονόσιν
ἐπιστῆσαι
βουλόμενον.
|
~ζʹ |
Οἷα
ὁ
δυσσεβὴς
Νεστόριος
πεπονθέναι |
| [1, 12] |
ἕνεκα
θρησκείας,
τὸν
διάπυρον
αὐτοῦ
|
ζῆλον |
δεικνῦσαι.
~ιγʹ
Περὶ
τοῦ
ἁγίου |
| [1, 12] |
λέξεως
ὧδε·
„Ἔτι
θεσπίζομεν
τοὺς
|
ζηλοῦντας |
τὴν
ἀσεβῆ
Νεστορίου
πίστιν
ἢ |
| [1, 13] |
τὴν
τῶν
οὐρανίων
δυνάμεων
πολιτείαν
|
ζηλώσας, |
ἐξαίρει
μὲν
ἑαυτὸν
τῶν
ἐπὶ |
| [1, 6] |
βασιλέων,
οἳ
προγονικῆς
εὐσεβείας
ἄριστοι
|
ζηλωταὶ |
γεγονότες
ἀσφαλῆ
μὲν
καὶ
ἀκατάσειστον |
| [1, 21] |
δὲ
τὴν
γῆνβοσκοὺς
καλοῦσιμόνον
τὸ
|
ζῆν |
ἐντεῦθεν
ποριζόμενοι,
ὥστε
χρόνῳ
καὶ |
| [1, 4] |
κληθεὶς
ἐπειδὴ
μὴ
ἀπήντηκε,
τῆς
|
ζητήσεως |
οἱ
συνελθόντες
ἀντελαμβάνοντο.
Καὶ
Μέμνονος |
| [1, 21] |
αὐτοῖς
ἡ
δίαιτα
ἀκριβέσιν
ἀντιταλαντεύεται
|
ζυγοῖς |
ὡς
ἐκ
διαμέτρου
χωροῦσιν
αὐτοῖς |
| [1, 15] |
σωτηριώδους
παλιγγενεσίας
ἀξιωθῆναι
καὶ
τὸν
|
ζυγὸν |
τῆς
ἱερωσύνης
ὑπελθεῖν,
οὔπω
τὸν |
| [1, 6] |
γὰρ
ἂν
διαψεύσαιτο
ὁ
λέγων·
|
Ζῶ |
ἐγώ,
λέγει
Κύριος,
ὅτι
τοὺς |
| [1, 21] |
αὖ
πάλιν
διαιρούσης
χάριτος,
ὥστε
|
ζωὴν |
ἐν
αὐτοῖς
καὶ
νέκρωσιν
συνοικεῖν, |
| [1, 18] |
αὐλὴν
κατὰ
τὸ
μέσον
ἐάσας·
|
Ζωΐλος |
δὲ
τὴν
βασίλειον
στοὰν
τὴν |
| [1, 18] |
τούτους
τοὺς
χρόνους
Μεμνόνιος
καὶ
|
Ζωΐλος |
καὶ
Κάλλιστος
παρὰ
Θεοδοσίου
κατὰ |
| [1, 21] |
σκοπόν.
Οἱ
μὲν
γὰρ
ἀγεληδὸν
|
ζῶντες |
οὐδενὶ
τῶν
ἐς
γῆν
βριθόντων |
| [1, 13] |
οὐ
διεφθάρησαν,
ὡς
δ´
αὖ
|
ζῶντος |
καὶ
τοῖς
ἀνθρώποις
συναλιζομένου
διασώζονται. |
| [1, 3] |
Πεντηκοστὴν
ἡμέραν,
ἐν
ᾗ
τὸ
|
ζωοποιὸν |
ἡμῖν
ἐπεφοίτησε
πνεῦμα.
Καὶ
Νεστόριος |
| [1, 13] |
τὸ
ἄχραντον
ἱερουργήσαντες
σῶμα
τῆς
|
ζωοποιοῦ |
κοινωνίας
ἀλλήλοις
μετέδοσαν.
Οὗτος
ἐν |
| [1, 15] |
γῆς
μετελθεῖν
βίον,
στήλην
τε
|
ζῶσαν |
διὰ
παντὸς
εἶναι
βίου
τε |
| [1, 21] |
ἀποθέμενοι
ζῶσιν
ἀεὶ
καὶ
τοῖς
|
ζῶσι |
συναλίζονται,
σώμασί
τε
ἄκη
προσφέροντες |
| [1, 21] |
καὶ
τὴν
σάρκα
τέλεον
ἀποθέμενοι
|
ζῶσιν |
ἀεὶ
καὶ
τοῖς
ζῶσι
συναλίζονται, |