| Livre, Chap. |
| [1, 7] |
οἰκοδομίαν
ποιησάμενος
ἀλλ´
ἐπὶ
τῆς
|
ψάμμου |
κτίσας,
ἣ
καὶ
ταχέως
διελύθη |
| [1, 7] |
κηρύσσεται;
Ὡς
ἂν
τοίνυν
μὴ
|
ψεύδους |
γραφὴν
ἀπενεγκώμεθα,
φέρε,
Νεστόριον
αὐτὸν |
| [1, 18] |
περιέργως
τὸ
καὶ
πρὸς
ἡμῶν
|
Ψηφίον |
ὀνομαζόμενον
ἐξ
ἐδάφους
ἀνοικοδομεῖ,
ὑπαίθριον |
| [1, 12] |
κινηθείς,
ἁπάσαις
τὸ
δὴ
λεγόμενον
|
ψήφοις |
κατέκρινεν
ἀναθέματι
περιβαλών,
καὶ
γέγραφεν |
| [1, 10] |
πάντων
τῶν
ἁγιωτάτων
πατέρων
περιμενόντων
|
ψῆφον, |
ἐπειδὴ
τὰ
παρ´
αὐτῶν
κεκριμένα |
| [1, 7] |
καὶ
κατεπόθη
τῷ
χρόνῳ
μηδὲ
|
ψιλῶς |
ἀκουόμενα,
εἰ
μὴ
Νεστορίου
βίβλῳ |
| [1, 6] |
μὲν
καὶ
ἀκατάσειστον
ἐν
ἰδίαις
|
ψυχαῖς |
τὴν
ὀρθὴν
φυλάττουσι
πίστιν,
ἐξαίρετον |
| [1, 21] |
ἡδὺ
τῆς
σαρκὸς
ἐξωσθείη,
καὶ
|
ψυχὴ |
διακυβερνῴη
τὰ
κάλλιστα
καὶ
θεὸν |
| [1, 21] |
κατὰ
Πλάτωνα
τὸν
σοφὸν
ἡ
|
ψυχὴ |
πέφυκεν
ἀποτίθεσθαι,
οὕτω
τὸ
ἀπαθῶς |
| [1, 7] |
βρωθεὶς
εἰς
Ὄασιν
ἀπέρρηξε
τὴν
|
ψυχήν. |
Ὅπως
δὲ
ὁ
Νεστόριος
ἐξηλάθη, |
| [1, 15] |
πόνοις
ἐξέτηξεν,
οὕτω
δὲ
τὴν
|
ψυχὴν |
τοῖς
ἀναγωγικοῖς
ἐπίανε
λόγοις,
ὡς |
| [1, 2] |
παρεγγράφων
δόξας
καὶ
τὸν
τῆς
|
ψυχῆς |
ἰὸν
ἀπερευγόμενος,
βλασφημότερα
διδάσκειν
ἐπειρᾶτο, |
| [1, 7] |
εἰς
τὴν
Πανός,
τρόπον
τινὰ
|
ψυχορραγοῦντες |
καὶ
τοῖς
συμπτώμασιν
ἔτι
τοῖς |
| [1, 21] |
ἐπ´
ἴσης
θάλπους
τε
καὶ
|
ψύχους |
περιορῶντες.
Καὶ
τὰς
μὲν
τῶν |
| [1, 0] |
ἤδη
τῇ
λήθῃ
τεθνηκυίας
πράξεις,
|
ψυχῶσαί |
τε
τῷ
λόγῳ
καὶ
ἀπαθανατίσαι |