Livre, Chap.
[1, 2]	ἔνθα τῷ φιλανθρώπῳ παρασταίη θεῷ.	~βʹ	Ὅπως ἐφωράθη Νεστόριος δι´ Ἀναστασίου
[1, 16]	τι ἠδύνατο τῷ βασιλεῖ χρηστηριαζομένῳ,	Βαβύλα	τοῦ ἁγίου παντοίως ἐκ γειτόνων
[1, 7]	λελεγμένων ἐπάγει· „Ἐπειδὴ δὲ ἐκ	βάθρων	μὲν ἡ προειρημένη καὶ† βαρβαρικῆς
[1, 7]	τοῖς γράμμασι, πύξ, λάξ, παίει,	βαίνει,	καὶ τὴν βασιλείαν καὶ τὴν
[1, 21]	τι τῶν πάντων ἐγκαλυπτόμενοι· καὶ	βαλανείοις	δὲ συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ
[1, 20]	δὲ διακοσίας ἕλκον λίτρας τῷ	Βάλεντος	ἐδωρήσατο λουτρῷ κατά τι μέρος
[1, 19]	ἑσπερίων ἐξηγήσασθαι δυνάμεων, Καρχηδόνος ὑπὸ	Βανδίλων	κρατηθείσης Γιζερίχου τε τῶν βαρβάρων
[1, 6]	γὰρ Κύριος, μία πίστις, ἓν	βάπτισμα,	ἐδοξάσαμεν τὸν τῶν ὅλων δεσπότην
[1, 20]	Εὐδοκίαν εἰσοικίζεται τοῦ σωτηριώδους μεταλαβοῦσαν	βαπτίσματος,	γένει μὲν Ἀθηναίαν, καλλιεπῆ δὲ
[1, 19]	ἢ ὡς Σωκράτει δοκεῖ, αὐτοῦ	Βαραράνου	βασιλεύοντος, ὡς καὶ πρεσβευσαμένοις αὐτοῖς
[1, 19]	βασιλεύοντος αὐτῶν Ἰσδιγέρδου πατρὸς〉 τοῦ	Βαραράνου,	ἢ ὡς Σωκράτει δοκεῖ, αὐτοῦ
[1, 7]	βάθρων μὲν ἡ προειρημένη καὶ†	βαρβαρικῆς	αἰχμαλωσίας καὶ πυρὶ καὶ σφαγαῖς
[1, 7]	ἐξ Ὀάσεως ἐνταῦθα διαγωγὴν ἐκ	βαρβαρικῆς	γενομένην ἀφέσεως, ὥστε τὴν τῷ
[1, 7]	τῆς Θηβαίων ἐπαρχίας πέρας οὖσαν	βαρβαρικῶν	διὰ στρατιωτῶν ἐκ τῆς Πανὸς
[1, 7]	αἰχμαλώτων λειψάνων, οὓς ἡμῖν οἱ	βάρβαροι	κατ´ οἶκτον προσήγαγον, τί βουλόμενοι,
[1, 7]	τούτου γενεαῖς τραγῳδῆται κρεῖττον εἶναι	βαρβάρων	αἰχμάλωτον ἢ πρόσφυγα βασιλείας ῥωμαϊκῆς.
[1, 19]	Βανδίλων κρατηθείσης Γιζερίχου τε τῶν	βαρβάρων	ἡγουμένου. ~κʹ Περὶ τῆς βασιλίσσης
[1, 7]	ἐκλελίκμηται, ἡμεῖς δὲ παρὰ τῶν	βαρβάρων	οἶκτον οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐξαίφνης
[1, 13]	σφοδρῶς ἐπετίμησε μόνον τὸν ἴδιον	βασιλέα	εὐλαβούμενος, ὡς καὶ τὸν βασιλέα
[1, 13]	βασιλέα εὐλαβούμενος, ὡς καὶ τὸν	βασιλέα	Θεοδόσιον τὰς ἰδίας ἀνακαλεσάμενον κελεύσεις
[1, 16]	ἔχων, ἀνελεῖν τι ἠδύνατο τῷ	βασιλεῖ	χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα τοῦ ἁγίου παντοίως
[1, 7]	λάξ, παίει, βαίνει, καὶ τὴν	βασιλείαν	καὶ τὴν ἀρχὴν βλασφημῶν, ὁ
[1, 6]	καὶ εὐκλεεστάτην ἀποφήνωσι τὴν ἑαυτῶν	βασιλείαν·	οἷς καὶ αὐτὸς ὁ τῶν
[1, 22]	τῆς Εὐδοκίας, καὶ Θεοδοσίου, τὴν	βασιλείαν	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτεσι τούτῳ
[1, 19]	καὶ δέκα ἐτῶν τῆς Ἀναστασίου	βασιλείας·	ἅπερ ἱστόρηται μὲν καὶ ἄλλοις,
[1, 11]	τὸν κακῶς αὐτὸν φύσαντα τῆς	βασιλείας	ἐξωθήσαντα. Τί δὲ ἂν φαίην
[1, 0]	πέπρακται, μέχρι τινὸς τῆς Θεοδοσίου	βασιλείας.	Ἐπειδὴ δὲ τὰ ἑξῆς οὐ
[1, 11]	καὶ τὰ λειπόμενα τῆς Θεοδοσίου	βασιλείας	εὐσυνόπτως ἀποθώμεθα. ~ιβʹ Ὅπως ὁ
[1, 15]	ἐπισκόπου. Ἐπὶ τῆς αὐτῆς διέπρεπε	βασιλείας	καὶ Ἰσίδωρος, οὗ κλέος εὐρὺ
[1, 7]	εἶναι βαρβάρων αἰχμάλωτον ἢ πρόσφυγα	βασιλείας	ῥωμαϊκῆς. Καὶ ὅρκους ἐπαγαγὼν ᾔτησεν
[1, 18]	μέσον ἐάσας· Ζωΐλος δὲ τὴν	βασίλειον	στοὰν τὴν πρὸς τὸ νότιον
[1, 10]	Φλαβιανοῦ τοῦτο τεχνάσαντος Χρυσαφίου τῶν	βασιλείων	τηνικαῦτα κρατοῦντος, συνδραμόντων ἐν Ἐφέσῳ
[1, 19]	τὴν Εὐρώπην γεγόνασιν, Οὐαλεντινιανοῦ Ῥώμης	βασιλεύοντος·	ἃς καὶ καθεῖλε Θεοδόσιος μεγάλας
[1, 19]	δὲ καὶ Περσῶν παροινησάντων κεκράτηκε,	βασιλεύοντος	αὐτῶν Ἰσδιγέρδου πατρὸς〉 τοῦ Βαραράνου,
[1, 19]	ὡς Σωκράτει δοκεῖ, αὐτοῦ Βαραράνου	βασιλεύοντος,	ὡς καὶ πρεσβευσαμένοις αὐτοῖς εἰρήνην
[1, 12]	εὐσυνόπτως ἀποθώμεθα. ~ιβʹ Ὅπως ὁ	βασιλεὺς	Θεοδόσιος τὴν Νεστορίου αἵρεσιν ἀπελαύνει.
[1, 7]	ἐχρῆν γνωρισθῆναι τοῖς καλλινίκοις ἡμῶν	βασιλεῦσι	δοκιμασίας ἐπιεικῶς, παρακαλῶ, παραχώρησον. Ταῦτα
[1, 7]	λογιζομένων καὶ τὸ τοῖς καλλινίκοις	βασιλεῦσι	δοκοῦν περὶ ἡμῶν ἀναμενόντων, ἐξαίφνης
[1, 6]	καὶ τῶν εὐσεβεστάτων καὶ θεοφιλεστάτων	βασιλέων,	οἳ προγονικῆς εὐσεβείας ἄριστοι ζηλωταὶ
[1, 17]	~ιζʹ Περὶ Ἀττίλα τοῦ Σκυθῶν	βασιλέως,	καὶ ὅπως τὰ ἑῷα καὶ
[1, 17]	ἐκεκίνητο Ἀττίλα τοῦ τῶν Σκυθῶν	βασιλέως·	ὃν περιέργως καὶ ἐς τὰ
[1, 5]	Καὶ ὅπως διὰ Θεοδοσίου τοῦ	βασιλέως	συμβαίνουσι Κύριλλος καὶ Ἰωάννης, κυρώσαντες
[1, 17]	τῶν πύργων τῶν ἀνὰ τὴν	βασιλίδα	πρηνεῖς ἐνεχθῆναι, συμπεσεῖν τε καὶ
[1, 20]	μέσης οἱ γενομένης Πουλχερίας τῆς	βασιλίδος	τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς. Ἐκ ταύτης
[1, 7]	τὴν καὶ Ἴβιν ἐκ θεσπίσματος	βασιλικοῦ	κατοικοῦμεν. Καί τινων ἐν μέσῳ
[1, 3]	Ἐφέσῳ πρώτην σύνοδον ἁλισθῆναι, γραμμάτων	βασιλικῶν	γενομένων πρός τε Κύριλλον καὶ
[1, 20]	βαρβάρων ἡγουμένου. ~κʹ Περὶ τῆς	βασιλίσσης	Εὐδοκίας καὶ Εὐδοξίας τῆς θυγατρός,
[1, 9]	τῶν ἀρχόντων Φλαβιανὸς κρίνεται· καὶ	βεβαιωθέντων	ὡς ἀληθῶν τῶν ὑπομνημάτων, ἡ
[1, 21]	τοσοῦτο μόνον ὅσον ἡ ἀνάγκη	βιάζεται.	Οὕτως τε αὐτοῖς ἡ δίαιτα
[1, 13]	γε ὅσοι χερσὶν ἀνθρώπων πιστῶν	βιαίως	ἀφῃρέθησαν, διὰ τοῦ σχήματος κηρύσσοντες
[1, 13]	τὴν ἐπιτροπὴν ἰθυδρομήσοι, καὶ πρὸς	βίας	αὐτὸν καθέλκειν. Ὃς ἐπειδή περ
[1, 13]	γῆς πραγμάτων, καὶ τὴν φύσιν	βιασάμενος	τὴν τέως κάτω βρίθουσαν τὰ
[1, 12]	πανευσεβὴς διάταξις ἀνὰ τὸ πρῶτον	βιβλίον	κειμένηἸουστινιανοῦ κῶδιξ ὠνόμασταιτρίτη τὸν ἀριθμὸν
[1, 7]	ψιλῶς ἀκουόμενα, εἰ μὴ Νεστορίου	βίβλῳ	περιέτυχον τὴν περὶ τούτων ἱστορίαν
[1, 17]	παθεῖν τε καὶ τὰ πολλὰ	Βιθυνίας	τε καὶ Ἑλλησπόντου, Φρυγίας τε
[1, 22]	τίθεται πρὸς τὸν ἀγήρω μεταχωρήσασα	βίον.	Ἀμείψαντος δὲ μετὰ ταῦτα, ἢ
[1, 7]	τῆς οἰκείας βιοτῆς τὸν τῇδε	βίον	ἀπέθετο· δεύτερος Ἄρειος, διὰ τῆς
[1, 13]	τοίνυν ἐν σαρκὶ τόνδε τὸν	βίον	διαθλεύων ἔτη ἓξ καὶ πεντήκοντα·
[1, 7]	καὶ οὕτω τὸν τῇδε κατέλυσε	βίον·	ἢ τί δή ποτε, εἰ
[1, 7]	ἢ ὅπως τὸν τῇδε κατέστρεψε	βίον,	καὶ ὧν ἔτυχεν ἀμοιβῶν τῆς
[1, 14]	ἐν ᾧ τὸν οὐράνιον διήνυσε	βίον	ὁ ἐπὶ γῆς ἔνσαρκος ἄγγελος.
[1, 15]	ὡς ἀγγελικὸν ἐπὶ γῆς μετελθεῖν	βίον,	στήλην τε ζῶσαν διὰ παντὸς
[1, 21]	Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος συμπλέκεται	βίος,	ὥστε ἀμέλει καὶ τὴν σάρκα
[1, 21]	τε ἄλλα ὁμοίως τῇ προτέρᾳ	βιοτῇ	διεκτελοῦντες, ὅσα μὴ τῶν ἀναγκαίων
[1, 21]	Εὐδοκία διέθηκε· καὶ περὶ διαφόρου	βιοτῆς	καὶ διαίτης τῶν ἐν Παλαιστίνῃ
[1, 7]	γῇ προσρηγνύμενος ἀξίως τῆς οἰκείας	βιοτῆς	τὸν τῇδε βίον ἀπέθετο· δεύτερος
[1, 15]	τε ζῶσαν διὰ παντὸς εἶναι	βίου	τε μοναδικοῦ καὶ τῆς εἰς
[1, 21]	τούτῳ τῷ παναρίστῳ καὶ θεοφόρῳ	βίῳ	ἡ ἀρετὴ τῇ φύσει ἀντινομοθετεῖ
[1, 11]	αἱρέσεις παρὰ Χριστιανοῖς ἐξευρηκότων πρωτοτύπως	βλασφημεῖν	ἠθέλησεν, ἢ ἀτιμάσαι τὸ θεῖον
[1, 4]	τὴν σκυθρωπὸν ἐχωρήσαμεν ἀπόφασιν. Ὁ	βλασφημηθεὶς	τοίνυν παρ´ αὐτοῦ κύριος ἡμῶν
[1, 4]	γε μὴν καὶ διαφόρων ἐκφρόνως	βλασφημηθέντων	παρὰ τοῦ δυσσεβοῦς Νεστορίου, ἡ
[1, 9]	ἔτι τυγχάνων πρῶτος τὴν Νεστορίου	βλασφημίαν	διήλεγξεν. Ὡς δ´ οὖν κληθεὶς
[1, 5]	καθαίρεσιν, ὕστερον δὲ τὴν ἐκείνου	βλασφημίαν	ἐγνωκότος εὐσεβέσι τε αὖ γράμμασι
[1, 2]	τοῦ φιλοχρίστου λεὼ δυσχεράναντος καὶ	βλασφημίαν	εἰκότως ἡγουμένου τὴν διάλεξιν, Νεστόριος
[1, 7]	ἐπίχειρα καθεστᾶσι τῆς εἰς Χριστὸν	βλασφημίας.	Ἄμφω γὰρ παραπλησίως εἰς αὐτὸν
[1, 7]	οἷς ἐβουλήθη, ὑπὲρ τῆς ἰδίας	βλασφημίας	ἀπολογούμενος, ὡς ἐκ πάσης ἀνάγκης
[1, 7]	καὶ ὧν ἔτυχεν ἀμοιβῶν τῆς	βλασφημίας	ἕνεκα, οὐ δεδήλωται τοῖς ἱστορήσασιν·
[1, 2]	Καϊάφα δεύτερον συνέδριον, τὸ τῆς	βλασφημίας	ἐργαστήριον, ἐν ᾧ πάλιν Χριστὸς
[1, 7]	γὰρ ἐνθαδὶ ὢν τῆς οἰκείας	βλασφημίας	ἠρέμησεν, ὡς καὶ Ἰωάννην τὸν
[1, 2]	ἐκ τῆς Νεστορίου τοῦ δυσσεβοῦς	βλασφημίας.	Ἤρξατο δὲ ὁ τῶν ἐκκλησιῶν
[1, 2]	τὴν διάλεξιν, Νεστόριος ὁ τῆς	βλασφημίας	καθηγητὴς οὐ μόνον οὐ διεκώλυεν
[1, 7]	παρεχομένῃ. Αὐτὸς τοίνυν ὁ τῆς	βλασφημίας	πατὴρ Νεστόριος, ὁ μὴ κατὰ
[1, 7]	διὰ τὰς παρ´ αὐτοῦ κυηθείσας	βλασφημίας	τὸν πανόπτην μὴ λαθὼν ὀφθαλμόν,
[1, 7]	εὐνοίᾳ τετίμηται, ὁ μὲν ὡς	βλάσφημος	καὶ θεομάχος κατακέκριται, ὁ δὲ
[1, 2]	τὸν τῆς ψυχῆς ἰὸν ἀπερευγόμενος,	βλασφημότερα	διδάσκειν ἐπειρᾶτο, ὥστε κατὰ τῆς
[1, 7]	τὴν βασιλείαν καὶ τὴν ἀρχὴν	βλασφημῶν,	ὁ μηδὲ ἐξ ὧν πέπονθε
[1, 7]	ποινῶν, ἀφείθη μὲν ἐκ τῶν	Βλεμμύων,	παρ´ ὧν καὶ δορυάλωτος ἔτυχε
[1, 7]	αὐτὴν διὰ τῆς προρρηθείσης στρατιωτικῆς	βοηθείας.	Καὶ τῷ πλείονι τῆς ὁδοῦ
[1, 1]	τοῦ παναγίου πνεύματος κατὰ τὸν	Βόσπορον	ἐκβρασθέντων καὶ πρὸς τῇ Κωνσταντίνου
[1, 4]	„Πρὸς τοῖς ἄλλοις μήτε ὑπακοῦσαι	βουληθέντος	τοῦ τιμιωτάτου Νεστορίου τῇ ἡμῶν
[1, 21]	βραχέσιν ἀρκοῦνται· ἐχθροὶ τῶν ἰδίων	βουλήσεων	καὶ τῆς φύσεως, ἔκδοτοι τοῖς
[1, 21]	ἢ τί πρωτοτύπως ὥς φασι	βουλομένη,	τοῖς ἱστορήσασι καταλειπτέον, εἰ καὶ
[1, 11]	αἰσχρουργίαις ἡδομένην, καὶ τούτοις ἱλάσκεσθαι	βουλομένην;	Μεθ´ ἧς Ἄρης ἀσχημονεῖ τοῖς
[1, 21]	νηστείας ἐπινοήσαντες τὸ αὖ μὴ	βουλόμενοι	ἐσθίειν, ὡς ἔκπληξιν τὸ πρᾶγμα
[1, 11]	τὰ μάλιστα σεμνύνειν καὶ ἐξαίρειν	βουλόμενοι	ἢ τῇδε ἢ ἐκεῖσε τρεπόμεθα.
[1, 11]	πλάνης τρόφιμοι, οὐ θεὸν εὑρεῖν	βουλόμενοι	ἢ τὴν αὐτοῦ περὶ τοὺς
[1, 7]	βάρβαροι κατ´ οἶκτον προσήγαγον, τί	βουλόμενοι,	λέγειν οὐκ ἔχω. Οἱ μὲν
[1, 6]	τοῖς τὸ τηνικαῦτα γεγονόσιν ἐπιστῆσαι	βουλόμενον.	~ζʹ Οἷα ὁ δυσσεβὴς Νεστόριος
[1, 13]	τῶν πατέρων τὴν ἐπιτροπὴν ἐκπληρῶσαι	βουλόμενος,	ἀφίει αὐτὸν τὴν ἰδίαν ὁδὸν
[1, 11]	ἠθέλησεν, ἢ ἀτιμάσαι τὸ θεῖον	βουλόμενος	ἐξωλίσθησεν, ἀλλὰ μᾶλλον ὑπολαμβάνων κρεῖσσον
[1, 6]	ταῖς αὐτοῦ ἐκκλησίαις τὴν εἰρήνην	βραβεύσαντος,	κεκληκότων δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς
[1, 21]	τροφὴν αὐτάρκη δεόμενοι οὕτω κομιδῇ	βραχέσιν	ἀρκοῦνται· ἐχθροὶ τῶν ἰδίων βουλήσεων
[1, 7]	ὅσον ἐνῆν, γεγραμμένης παρ´ ἡμῶν	βραχυλόγου	οὔσης. Ὀάσεως τῆς Ἴβεως ἐκ
[1, 13]	ἀγῶνα διανύσας, ἐν δὲ κίοσι	βραχυτέροις	ἑπτά, καὶ ἐπὶ τεσσαρακοντάπηχυν ἔτη
[1, 21]	ζῶντες οὐδενὶ τῶν ἐς γῆν	βριθόντων	κρατοῦνται· οὐ χρυσὸς γὰρ αὐτοῖς
[1, 13]	φύσιν βιασάμενος τὴν τέως κάτω	βρίθουσαν	τὰ μετέωρα διώκει· καὶ μέσον
[1, 7]	σκώληξι τὴν γλῶτταν τὸ τελευταῖον	βρωθεὶς	εἰς Ὄασιν ἀπέρρηξε τὴν ψυχήν.
[1, 10]	Τύρου, καὶ πρός γε Ἀκυλίνιος	Βύβλου.	Ἐπράχθη δὲ καί τινα Σωφρονίου

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/08/2009