Livre, Chap.
[1, 8]	ἀθάνατα κατ´ αὐτοῦ δικαιωτήρια μετεχώρει.	~ηʹ	Ὡς μετὰ Νεστόριον Μαξιμιανός, καὶ
[1, 21]	ἢ τῇ ὠκύτητι τῶν ποδῶν,	ἤ	τινι τῶν ἐπὶ γῆς δυσόδων
[1, 7]	φυγάδων καθ´ ἡμῶν ἀναπλάσῃ διαβολὴν	ἤ	τινος ἄλλης μηχάνημα μέμψεως· εὔπορος
[1, 7]	φησι μὴ δυοῖν θάτερον ἁμαρτάνοιτο,	ἢ	ἀθάνατα συμπλεκομένων, ἢ προσχωροῦντος αὐτῷ
[1, 15]	Χριστιανῶν θαυμασθῆναι τῶν μὴ προσπαθείᾳ	ἢ	ἀντιπαθείᾳ κρινόντων τὰ ὁρώμενα. Πείθουσι
[1, 11]	Χριστιανοῖς ἐξευρηκότων πρωτοτύπως βλασφημεῖν ἠθέλησεν,	ἢ	ἀτιμάσαι τὸ θεῖον βουλόμενος ἐξωλίσθησεν,
[1, 4]	ὡς οὐ φθησομένων τῶν ἀνατολικῶν,	ἢ	εἰ καὶ φθαῖεν, μετὰ πολλοῦ
[1, 0]	ἀτὰρ καὶ μάρτυσι διαθλεύουσι κατώρθωτο,	ἢ	εἴ τι καὶ τοῖς ἄλλοις,
[1, 11]	καὶ ἐξαίρειν βουλόμενοι ἢ τῇδε	ἢ	ἐκεῖσε τρεπόμεθα. Καὶ οὐδεὶς {ἀδύνατον}
[1, 21]	γὰρ νῦν τις ἀμπέχεται τριβώνιον	ἢ	ἐξωμίδα, τοῦτο μετὰ σμικρὸν ἕτερος
[1, 21]	εἰσὶ δὲ οἳ καὶ πεμπταῖοι	ἢ	καὶ πρός, καὶ μόλις τῆς
[1, 0]	καὶ τοῖς ἄλλοις, ἀξιόλογον ἡμῖν	ἢ	καὶ τηνάλλως ἔχον, πέπρακται, μέχρι
[1, 13]	διαθλεύει· εἰ δέ γε ἀντισταίη,	ἢ	καὶ τοῦ ἰδίου θελήματος δοῦλος
[1, 22]	βίον. Ἀμείψαντος δὲ μετὰ ταῦτα,	ἢ	καὶ ὥς τισι δοκεῖ πρὸ
[1, 12]	ἀκολουθοῦντας, εἰ μὲν ἐπίσκοποι εἶεν	ἢ	κληρικοί, τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν ἐκβάλλεσθαι,
[1, 7]	μετὰ ταῦτα γέγονεν ἐπ´ αὐτῷ,	ἢ	ὅπως τὸν τῇδε κατέστρεψε βίον,
[1, 21]	ἐσθίειν φιλοσοφοῦσι, κἂν παρὰ καπήλοις	ἢ	παλιγκαπήλοις δεήσοι, οὐ τόπον, οὐ
[1, 7]	οὐκ οἶδ´ ἐκ ποίας ὁρμῆς	ἢ	ποίαν ἀφορμὴν τῆς σῆς λαβούσης
[1, 7]	τραγῳδῆται κρεῖττον εἶναι βαρβάρων αἰχμάλωτον	ἢ	πρόσφυγα βασιλείας ῥωμαϊκῆς. Καὶ ὅρκους
[1, 7]	θάτερον ἁμαρτάνοιτο, ἢ ἀθάνατα συμπλεκομένων,	ἢ	προσχωροῦντος αὐτῷ θἀτέρου τῶν μερῶν
[1, 12]	ζηλοῦντας τὴν ἀσεβῆ Νεστορίου πίστιν	ἢ	τῇ ἀθεμίτῳ αὐτοῦ διδασκαλίᾳ ἀκολουθοῦντας,
[1, 21]	καὶ διδράσκουσιν ἰδόντες, καὶ διωκόμενοι	ἢ	τῇ ὠκύτητι τῶν ποδῶν, ἤ
[1, 11]	μάλιστα σεμνύνειν καὶ ἐξαίρειν βουλόμενοι	ἢ	τῇδε ἢ ἐκεῖσε τρεπόμεθα. Καὶ
[1, 11]	τρόφιμοι, οὐ θεὸν εὑρεῖν βουλόμενοι	ἢ	τὴν αὐτοῦ περὶ τοὺς ἀνθρώπους
[1, 7]	οὕτω τὸν τῇδε κατέλυσε βίον·	ἢ	τί δή ποτε, εἰ μὴ
[1, 7]	Ὅπως δὲ ὁ Νεστόριος ἐξηλάθη,	ἢ	τί μετὰ ταῦτα γέγονεν ἐπ´
[1, 21]	ἀφικνεῖται. Καὶ ὅτου μὲν χάριν	ἢ	τί πρωτοτύπως ὥς φασι βουλομένη,
[1, 2]	ὅλως συντριβεὶς κατὰ τὸ γεγραμμένον,	ἢ	τὸν ὑφαντὸν διόλου χιτῶνα παρὰ
[1, 21]	ὅσα μὴ τῶν ἀναγκαίων δεῖσθαι	ἢ	τόπῳ περιορίζεσθαι, πάντων δὲ ἀκούειν
[1, 2]	κεφαλῆς ἐπιφθέγγεσθαι· „Τὸν γενόμενον διμηναῖον	ἢ	τριμηναῖον οὐκ ἂν θεὸν ὀνομάσαιμι,
[1, 7]	μὲν οὖν πρὸς τὰς ποιούμενος	ἢ	φυγάδων καθ´ ἡμῶν ἀναπλάσῃ διαβολὴν
[1, 19]	αὐτῶν Ἰσδιγέρδου πατρὸς〉 τοῦ Βαραράνου,	ἢ	ὡς Σωκράτει δοκεῖ, αὐτοῦ Βαραράνου
[1, 16]	τῶν μεμαρτυρηκότων ἡ δύναμις ἔκδηλος	ᾖ,	καὶ τοῦ ἁγίου μάρτυρος τὰ
[1, 11]	καὶ περὶ τούτων, ἵνα μᾶλλον	ἡ	ἁγία καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία
[1, 4]	βλασφημηθέντων παρὰ τοῦ δυσσεβοῦς Νεστορίου,	ἡ	ἁγία σύνοδος πρὸς λέξιν ἀπεφήνατο
[1, 21]	τὸ σῶμα τοσοῦτο μόνον ὅσον	ἡ	ἀνάγκη βιάζεται. Οὕτως τε αὐτοῖς
[1, 21]	τῷ παναρίστῳ καὶ θεοφόρῳ βίῳ	ἡ	ἀρετὴ τῇ φύσει ἀντινομοθετεῖ οἰκείους
[1, 11]	πρὸς τὸν θεσπέσιον Παῦλον εἰρηκότος·	„Ἡ	γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ
[1, 6]	„Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ καὶ ἀγαλλιάσθω	ἡ	γῆ· λέλυται γὰρ τὸ μεσότοιχον
[1, 21]	οἷς ἡ μὲν δίαιτα διάφορος,	ἡ	δέ γε πολιτεία εἰς ἕνα
[1, 14]	πρόσαντες τοῦ ὄρους σταδίους εἴκοσιν.	Ἡ	δὲ τοῦ νεὼ οἰκοδομία σύγκειται
[1, 7]	εἰ μὴ θεία κρίσις ἐγεγόνει	ἡ	διὰ Κυρίλλου καὶ τῶν ἀμφ´
[1, 21]	ἀνάγκη βιάζεται. Οὕτως τε αὐτοῖς	ἡ	δίαιτα ἀκριβέσιν ἀντιταλαντεύεται ζυγοῖς ὡς
[1, 6]	καὶ οὐκ εὐάφορμος τῆς ἐκκλησίας	ἡ	διχοστασία γέγονε, νυνὶ μάλιστα πεπληροφορήμεθα,
[1, 16]	ὡς ἂν καὶ τῶν μεμαρτυρηκότων	ἡ	δύναμις ἔκδηλος ᾖ, καὶ τοῦ
[1, 9]	πρῶτα μὲν ἀνὰ τὴν Κωνσταντίνου	ἡ	ἐκ γειτόνων σύνοδος ἁλίζεται, καὶ
[1, 9]	βεβαιωθέντων ὡς ἀληθῶν τῶν ὑπομνημάτων,	ἡ	ἐν Ἐφέσῳ δευτέρα σύνοδος ἀθροίζεται.
[1, 22]	αὐτῷ πέπρακται τῶν ἑῴων ἡγεμονεύοντι,	ἡ	ἑξῆς εὖ μάλα σαφῶς ἱστορία
[1, 21]	καλῶς τὰ περὶ τὰ Ἱεροσόλυμα	ἡ	Εὐδοκία διέθηκε· καὶ περὶ διαφόρου
[1, 21]	ἐν Παλαιστίνῃ μοναχῶν. Ἔνθεν τοίνυν	ἡ	Εὐδοκία ἐν Ἱεροσολύμοις δὶς ἀφικνεῖται.
[1, 20]	Ἐκ ταύτης αὐτῷ γίνεται παῖς	ἡ	Εὐδοξία, ἣν ὕστερον, ἐπειδὴ καιρὸν
[1, 22]	Θεοδοσίου. Πολλοῖς τοίνυν τοιούτοις ἐντυχοῦσα	ἡ	Θεοδοσίου σύμβιος, καὶ πολλά, ὥς
[1, 2]	αἱρετικὸς ὡμολόγηται. Ἐπειδή γε Νεστόριος,	ἡ	θεομάχος γλῶσσα, τὸ Καϊάφα δεύτερον
[1, 16]	Ἰουλιανὸς μὲν γὰρ ὁ ἀλιτήριος,	ἡ	θεοστυγὴς τυραννίς, ἄκων καὶ μαστιζόμενος,
[1, 11]	καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασιν	ἡ	καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ τοῦ θεοῦ
[1, 7]	μέμψεως· εὔπορος γὰρ διαβολῶν παντοδαπῶν	ἡ	κακία. Διὸ δὴ ἀξιοῦμεν τὸ
[1, 4]	Ἀντιοχείας μὴ ἐνδημήσαντος. Ὡς οὖν	ἡ	κυρία παρῴχηκεν ἡμέρας πεντεκαίδεκα, οἱ
[1, 21]	τὰς καλουμένας λαύρας· ἐν οἷς	ἡ	μὲν δίαιτα διάφορος, ἡ δέ
[1, 14]	ἀντικρὺ γὰρ τοῦ σελαγίζοντος ἀστέρος	ἡ	μία τῶν θυρῶν ἐστιν. ~ιεʹ
[1, 13]	ἁγίας ἐρήμου, ἐντειλάμενοι φάναι· τίς	ἡ	ξενοπρεπὴς αὕτη πολιτεία, τί τὴν
[1, 18]	ἱδρύεται, εὐθὺ τοῦ φόρου οὗ	ἡ	περικαλλὴς οἰκία, τῶν στρατηγῶν τὰ
[1, 7]	„Ἐπειδὴ δὲ ἐκ βάθρων μὲν	ἡ	προειρημένη καὶ† βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας καὶ
[1, 13]	ἐκπληροῦν, ἐπιφθεγξάμενος· „Ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου·	ἡ	στάσις σου παρὰ θεοῦ ἐστιν.
[1, 6]	θεοσεβεστάτων ἐπισκόπων. Ἔχει δὲ οὕτως	ἡ	συγγραφή, καὶ αὐταῖς λέξεσιν ἐντέθειται
[1, 5]	καὶ Μέμνονα τὸν Ἐφέσου· οὓς	ἡ	σύνοδος πάλιν ἠθῴωσεν καθελοῦσα Ἰωάννην
[1, 13]	αὐτοῦ γραφεῖσι παρειμένον. Τούτῳ τοσοῦτον	ἡ	τῆς θείας χάριτος ἐνέσκηψε δύναμις,
[1, 7]	μὴ τῆς δεούσης ἔτυχεν ἐπεξελεύσεως,	ἡ	τοῦ θεοῦ κρίσις αὐτὸν ἐκδεξαμένη
[1, 8]	Μαξιμιανός, ὑφ´ οὗ πάσης εἰρήνης	ἡ	τοῦ Χριστοῦ τετύχηκεν ἐκκλησία. Τούτου
[1, 3]	τῷ Νεστορίῳ ἔγραψε, καὶ ὅπως	ἡ	τρίτη σύνοδος ἐν Ἐφέσῳ ἠθροίσθη,
[1, 21]	χιτῶνα κατὰ Πλάτωνα τὸν σοφὸν	ἡ	ψυχὴ πέφυκεν ἀποτίθεσθαι, οὕτω τὸ
[1, 7]	ἀνάγνωθι αὐτοῖς ἔνια τοῖς ὀνόμασιν,	ἥ	σοι συντέθειται πρὸς τὸν τῆς
[1, 0]	καὶ Σωκράτει ἄριστα πάντων πεπόνηται	ἥ	τε εἰς ἡμᾶς ἄφιξις τοῦ
[1, 0]	ἡμᾶς ἄφιξις τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ,	ἥ	τε εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασις, ὅσα
[1, 19]	καὶ πρεσβευσαμένοις αὐτοῖς εἰρήνην χαρίσασθαι,	ἣ	καὶ διήρκεσε μέχρι δύο καὶ
[1, 20]	ἠσκημένῃ παῖδες Ἀντιοχέων αὐτὴν τετιμήκασιν,	ἣ	καὶ μέχρις ἡμῶν σώζεται. Ἐξ
[1, 7]	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς ψάμμου κτίσας,	ἣ	καὶ ταχέως διελύθη κατὰ τὴν
[1, 20]	κατάρας δὲ πρὸς τὴν Κωνσταντίνου.	Ἣ	χρόνοις ὕστερον ἐπὶ τὴν ἁγίαν
[1, 5]	ἑτέρως ἱστόρησε, μετακαλεῖται Ἰωάννης ἐφ´	ᾗ	πεποίηκεν ἀπολογησόμενος καθαιρέσει. Οὗ μὴ
[1, 11]	περὶ τῆς θεουργηθείσης αὐτοῖς πορνείας,	ᾗ	τὴν Ἀφροδίτην τὴν κοχλογεννήτην Κυπρίαν
[1, 3]	τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ἡμέραν, ἐν	ᾗ	τὸ ζωοποιὸν ἡμῖν ἐπεφοίτησε πνεῦμα.
[1, 12]	τοῦ πρώτου τίτλου τυγχάνουσα· ἐν	ᾗ	τὸν πάλαι ποθούμενον παρ´ αὐτοῦ,
[1, 13]	πόλει, πέπτωκε γὰρ ἐν ὀργῇ,	ἠγάγομεν	τὸ πανάγιον σῶμα, ὅπως ἡμῖν
[1, 20]	Εὐδοξία, ἣν ὕστερον, ἐπειδὴ καιρὸν	ἦγε	γάμου, Οὐαλεντινιανὸς ὁ αὐτοκράτωρ ἄγεται,
[1, 22]	ὑπ´ αὐτῷ πέπρακται τῶν ἑῴων	ἡγεμονεύοντι,	ἡ ἑξῆς εὖ μάλα σαφῶς
[1, 0]	κρυπτόμενον. Ἄρξομαι δέ, τῆς θείας	ἡγουμένης	ῥοπῆς, ὅθεν οἱ λελεγμένοι μοι
[1, 7]	συντέθειται πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων	ἡγούμενον·	„Ἐκ τῶν πρώην περὶ τῆς
[1, 7]	αὐτῷ πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων	ἡγούμενον.	Ἐν ἐκείνοις γὰρ ἔστιν εὑρεῖν
[1, 19]	κρατηθείσης Γιζερίχου τε τῶν βαρβάρων	ἡγουμένου.	~κʹ Περὶ τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας
[1, 2]	λεὼ δυσχεράναντος καὶ βλασφημίαν εἰκότως	ἡγουμένου	τὴν διάλεξιν, Νεστόριος ὁ τῆς
[1, 1]	τῇ Κωνσταντίνου ἱερᾷ θραυσθέντων πόλει,	ἤδη	τε τῆς ἁγίας ἐκκλησίας τὸν
[1, 0]	εὐφωνίαν κινήσαντι, ἀναστῆσαί τε τὰς	ἤδη	τῇ λήθῃ τεθνηκυίας πράξεις, ψυχῶσαί
[1, 2]	φωνὴν ὑπὸ τοῦ παναγίου πνεύματος	ἤδη	χαλκευθεῖσαν διὰ πολλῶν ἐγκρίτων πατέρων
[1, 7]	δὲ ἄνθρωπον δοξάζων. Πρὸς ὃν	ἥδιστα	ἂν εἴποιμι, μεμφόμενον μὴ κατὰ
[1, 11]	πορνείαις δὲ καὶ πάσαις αἰσχρουργίαις	ἡδομένην,	καὶ τούτοις ἱλάσκεσθαι βουλομένην; Μεθ´
[1, 21]	ἵνα διὰ πάντων αὐτοῖς τὸ	ἡδὺ	τῆς σαρκὸς ἐξωσθείη, καὶ ψυχὴ
[1, 16]	τὴν Κασταλίαν ἔχων, ἀνελεῖν τι	ἠδύνατο	τῷ βασιλεῖ χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα τοῦ
[1, 3]	ἀγεῖραι τάχιστα τοὺς ἀμφ´ αὐτὸν	ἠδυνήθη,	διϊσταμένων τῶν αὐτῶν πόλεων τῆς
[1, 21]	κεκαρυκευμένη οὐδέ τινι τῶν ἄλλων	ἡδυσμάτων,	λαχάνοις δὲ καὶ ὀσπρίοις μόνοις
[1, 11]	παρὰ Χριστιανοῖς ἐξευρηκότων πρωτοτύπως βλασφημεῖν	ἠθέλησεν,	ἢ ἀτιμάσαι τὸ θεῖον βουλόμενος
[1, 3]	ἡ τρίτη σύνοδος ἐν Ἐφέσῳ	ἠθροίσθη,	ὑστερήσαντος Ἰωάννου τοῦ Ἀντιοχείας καὶ
[1, 5]	Ἐφέσου· οὓς ἡ σύνοδος πάλιν	ἠθῴωσεν	καθελοῦσα Ἰωάννην καὶ τοὺς μετ´
[1, 15]	Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος εἰς μέσον	ἡκέτω	τῇ οἰκείᾳ μνήμῃ κοσμήσων τὴν
[1, 13]	Στυλίτου. Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις	ἤκμασέ	τε καὶ διεφάνη καὶ Συμεώνης,
[1, 7]	αὐτὴν μετ´ αὐτοὺς ἀμελλητὶ παραληψομένων,	ἥκομεν	ἐς τὴν Θηβαίων μετὰ τῶν
[1, 21]	τῆς ἐφέσεως ἀναζωπυρούσης αὐτοῖς τὴν	ἡλικίαν	καὶ τὴν ἑκούσιον ἀσθένειαν· ἄσαρκοί
[1, 21]	τὴν ἀκμήν, κἂν ἔξωροι τὴν	ἡλικίαν	ὦσι. Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος
[1, 11]	ἓν μόνον ἐπαινετὰ ὅτι γε	ἥλιος	οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ τῷ σκότῳ
[1, 7]	ἀπολελύμεθα, μετὰ τοῦ καὶ διαμαρτυρίαις	ἡμᾶς	ἀπειλητικαῖς καταπλῆξαι διὰ τάχους τὴν
[1, 0]	πάντων πεπόνηται ἥ τε εἰς	ἡμᾶς	ἄφιξις τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ, ἥ
[1, 7]	μαστιγούμενοι κακοῖς. Μετῆγε δὲ πάλιν	ἡμᾶς	ἐκ τῆς Πανὸς πρὸς τὴν
[1, 6]	βραβεύσαντος, κεκληκότων δὲ πρὸς τοῦτο	ἡμᾶς	καὶ τῶν εὐσεβεστάτων καὶ θεοφιλεστάτων
[1, 7]	καὶ πυρὶ καὶ σφαγαῖς ἐκλελίκμηται,	ἡμεῖς	δὲ παρὰ τῶν βαρβάρων οἶκτον
[1, 11]	ἀεί τι τῇ πίστει καινότερον.	Ἡμεῖς	μὲν γὰρ τὴν ἄφραστον καὶ
[1, 3]	συνελεύσεως ἀπέφηνε τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν	ἡμέραν,	ἐν ᾗ τὸ ζωοποιὸν ἡμῖν
[1, 3]	ἀμφ´ αὐτὸν πρὸ τῆς ἐπαγγελθείσης	ἡμέρας	ἀπηντήκασιν. Ἰωάννης δὲ ὁ τῆς
[1, 5]	ἱερατικοῦ. ~εʹ Ὡς μετὰ πέντε	ἡμέρας	ἐλθὼν ὁ Ἀντιοχείας Ἰωάννης καθαιρεῖ
[1, 3]	ἀμφ´ αὐτὸν ἀπελείφθη τῆς ὁρισθείσης	ἡμέρας,	οὔτι ἑκών, ὡς πολλοῖς ἀπολογουμένοις
[1, 5]	μετὰ τῶν ἀμφ´ αὐτὸν ἱερέων,	ἡμέρας	πέντε τῆς καθαιρέσεως ὑστερήσας· καὶ
[1, 4]	Ὡς οὖν ἡ κυρία παρῴχηκεν	ἡμέρας	πεντεκαίδεκα, οἱ ἐπὶ τούτῳ συναθροισθέντες,
[1, 3]	προσαγορευομένης πόλεως, ὁδὸν ἀνδρὶ εὐζώνῳ	ἡμερῶν	δυοκαίδεκα, τισὶ δὲ καὶ πλέον,
[1, 3]	Ἐφεσίων ἐκ τῆς Ἀντιόχου ὁδὸν	ἡμερῶν	μάλιστα τριάκοντα, ἐνισχυριζόμενος μή ποτε
[1, 4]	Ἐφεσίων προέδρου τὴν διέλευσιν τῶν	ἡμερῶν	τῶν μετὰ τὴν κυρίαν διελθόντοςἐτύγχανον
[1, 0]	εἶναι τοὺς ἐντυγχάνοντας θρησκεύειν τὰ	ἡμέτερα,	εἰ καὶ μὴ λίαν ἀκριβεῖς
[1, 7]	ἐπαγαγὼν ᾔτησεν οὕτως· „Ἀνενεγκεῖν τὴν	ἡμετέραν	ἐξ Ὀάσεως ἐνταῦθα διαγωγὴν ἐκ
[1, 18]	τὴν Ἀντιοχέων ἄρξοντες ἐξεπέμφθησαν, τὴν	ἡμετέραν	θρησκείαν διαπρέποντες. Καὶ Μεμνόνιος μὲν
[1, 7]	ἀξιοῦμεν τὸ ὑμέτερον μέγεθος τῆς	ἡμετέρας	αἰχμαλωσίας φροντίσαι κατὰ τὸ τοῖς
[1, 12]	αὐτῷ καὶ ἕτεραι νομοθεσίαι τῆς	ἡμετέρας	ἕνεκα θρησκείας, τὸν διάπυρον αὐτοῦ
[1, 7]	οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐξαίφνης ἐφ´	ἡμῖν	ἀναλαβόντων ἀπολελύμεθα, μετὰ τοῦ καὶ
[1, 13]	ἠγάγομεν τὸ πανάγιον σῶμα, ὅπως	ἡμῖν	γένηται τεῖχος καὶ ὀχύρωμα. Οἷς
[1, 11]	τοῦ συγγραφέως ὑπὲρ τῶν ἐν	ἡμῖν	διαφορῶν, καὶ κατάγελως τῶν Ἑλληνικῶν
[1, 6]	παρ´ ὑμῖν καὶ αἱ παρ´	ἡμῖν	ἐκκλησίαι. Ταῦτα μὲν οὖν ἔστιν
[1, 9]	τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ὁμοούσιον	ἡμῖν	ἔλεγεν εἶναι· καθαιρεῖται μέν, ἐκδεήσεων
[1, 1]	δαίμων ξένον τινὰ καὶ ἀλλόκοτον	ἡμῖν	ἐπανίστησι πόλεμον, τήν τε πεπατημένην
[1, 3]	ἡμέραν, ἐν ᾗ τὸ ζωοποιὸν	ἡμῖν	ἐπεφοίτησε πνεῦμα. Καὶ Νεστόριος μὲν
[1, 0]	τι καὶ τοῖς ἄλλοις, ἀξιόλογον	ἡμῖν	ἢ καὶ τηνάλλως ἔχον, πέπρακται,
[1, 6]	εἰρήνῃ στεφανώσῃ τάς τε παρ´	ἡμῖν	καὶ παρ´ ὑμῖν ἐκκλησίας. Καὶ
[1, 7]	μετὰ τῶν αἰχμαλώτων λειψάνων, οὓς	ἡμῖν	οἱ βάρβαροι κατ´ οἶκτον προσήγαγον,
[1, 11]	πᾶσι κοινῶς ὡμολόγηται. Τριὰς γὰρ	ἡμῖν	τὸ προσκυνούμενον, καὶ μονὰς τὰ
[1, 7]	τοῖς καλλινίκοις βασιλεῦσι δοκοῦν περὶ	ἡμῶν	ἀναμενόντων, ἐξαίφνης πρὸς ἄλλην ἐξορίαν
[1, 7]	τὰς ποιούμενος ἢ φυγάδων καθ´	ἡμῶν	ἀναπλάσῃ διαβολὴν ἤ τινος ἄλλης
[1, 4]	κλήσει, μήτε μὴν τοὺς παρ´	ἡμῶν	ἀποσταλέντας ἁγιωτάτους καὶ θεοσεβεστάτους ἐπισκόπους
[1, 7]	ὧν ἐχρῆν γνωρισθῆναι τοῖς καλλινίκοις	ἡμῶν	βασιλεῦσι δοκιμασίας ἐπιεικῶς, παρακαλῶ, παραχώρησον.
[1, 7]	καθ´ ὅσον ἐνῆν, γεγραμμένης παρ´	ἡμῶν	βραχυλόγου οὔσης. Ὀάσεως τῆς Ἴβεως
[1, 7]	τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας καὶ παρ´	ἡμῶν	δὲ δι´ ὧν ἐχρῆν γνωρισθῆναι
[1, 7]	δοκοῦσαν καὶ νῦν ἐξενεχθῆναι περὶ	ἡμῶν	διατύπωσιν. Τοῦ αὐτοῦ πρὸς τὸν
[1, 0]	ἔχοιεν τῶν ἐντυγχανόντων ἕκαστος μέχρις	ἡμῶν	εἰδέναι τί τε καὶ ὅτε,
[1, 13]	σῶμα. Τούτου τὰ πολλὰ μέχρις	ἡμῶν	ἐφυλάχθη, οὖ καὶ τὴν ἁγίαν
[1, 4]	βλασφημηθεὶς τοίνυν παρ´ αὐτοῦ κύριος	ἡμῶν	Ἰησοῦς Χριστὸς ὥρισε διὰ τῆς
[1, 4]	τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἁγιωτάτου πατρὸς	ἡμῶν	καὶ συλλειτουργοῦ Κελεστίνου τοῦ ἐπισκόπου
[1, 19]	ὕπαρχον τῆς αὐλῆς οἱ πρὸ	ἡμῶν	κεκλήκασι, καὶ τῶν ἑσπερίων ἐξηγήσασθαι
[1, 4]	βουληθέντος τοῦ τιμιωτάτου Νεστορίου τῇ	ἡμῶν	κλήσει, μήτε μὴν τοὺς παρ´
[1, 7]	ἱπτάμενον πρόσταγμα. Ταῦτα στήσεσθαι καθ´	ἡμῶν	λογιζομένων καὶ τὸ τοῖς καλλινίκοις
[1, 6]	γραφαῖς καὶ παραδόσει τῶν ἁγίων	ἡμῶν	πατέρων συμβαίνουσαν ἔχουσι πίστιν αἵ
[1, 20]	ἁγίαν ἐπειγομένη Χριστοῦ τοῦ θεοῦ	ἡμῶν	πόλιν, ἐνταῦθά τε γίνεται καὶ
[1, 9]	δύο φύσεων γεγενῆσθαι τὸν Κύριον	ἡμῶν	πρὸ τῆς ἑνώσεως, μετὰ δὲ
[1, 7]	δευτέρας· „Εἴτε ὡς φιλικὸν παρ´	ἡμῶν	πρὸς τὴν σὴν μεγαλοπρέπειαν γράμμα,
[1, 20]	αὐτὴν τετιμήκασιν, ἣ καὶ μέχρις	ἡμῶν	σώζεται. Ἐξ ἧς προτραπεὶς Θεοδόσιος
[1, 16]	παμμεγέθης ἀνίστατο, ὁ καὶ μέχρις	ἡμῶν	σωζόμενος, ἵνα λοιπὸν οἱ δαίμονες
[1, 6]	ἁπάσης ἀνῄρηται τρόπος, τοῦ πάντων	ἡμῶν	σωτῆρος Χριστοῦ ταῖς αὐτοῦ ἐκκλησίαις
[1, 16]	ἑορτὴ καὶ πάνδημος εὐφροσύνη μέχρις	ἡμῶν	τελεῖται, πρὸς τὸ μεγαλοπρεπέστερον τοῦ
[1, 7]	ἐξαίφνης πρὸς ἄλλην ἐξορίαν καθ´	ἡμῶν	τετάρτην πάλιν ἀφειδῶς ἄλλο συνετίθετο.
[1, 18]	νότιον τῆς Ῥουφίνου πλευρόν, μέχρις	ἡμῶν	τὴν τούτου προσηγορίαν διαδεξαμένην, εἰ
[1, 20]	τοῖς ἐθέλουσι πάρεστι· μέχρι γὰρ	ἡμῶν	τὸ παλαιὸν ἰχνηλατεῖται τεῖχος, τῶν
[1, 18]	καὶ περιέργως τὸ καὶ πρὸς	ἡμῶν	Ψηφίον ὀνομαζόμενον ἐξ ἐδάφους ἀνοικοδομεῖ,
[1, 7]	ἐπιεικῶς, παρακαλῶ, παραχώρησον. Ταῦτα παρ´	ἡμῶν	ὡς πρὸς υἱὸν παρὰ πατρὸς
[1, 15]	τὴν διάλεξιν. Οὗτος ὁ Συνέσιος	ἦν	μὲν καὶ τὰ ἄλλα πάντα
[1, 16]	τούτους ἐπαγγείλασθαι. Τοῦτο δ´ ἄρα	ἦν	τὸ οἰκονομούμενον παρὰ τοῦ σωτῆρος
[1, 2]	καλείτω μηδείς. Μαρία γὰρ ἄνθρωπος	ἦν·	ὑπὸ ἀνθρώπου δὲ θεὸν τεχθῆναι
[1, 2]	τὴν ἁγίαν καλῶν θεομήτορα, δι´	ἣν	αἰτίαν καὶ αἱρετικὸς ὡμολόγηται. Ἐπειδή
[1, 21]	μακαριώτεροι τῆς ἐντεῦθεν μεταστάσεως, ἐς	ἣν	διὰ παντὸς χαίνουσι τὸν ποθούμενον
[1, 18]	τε καὶ περιφανῆ οἰκοδομίαν ἀνίστη,	ἣν	Καλλίστου στοὰν οἵ τε παλαιοὶ
[1, 20]	αὐτῷ γίνεται παῖς ἡ Εὐδοξία,	ἣν	ὕστερον, ἐπειδὴ καιρὸν ἦγε γάμου,
[1, 7]	ἀμφοτέρων αὐτῶν τοῖς ἀπελθοῦσι συναριθμηθέντων,	ἡνίκα,	ὥς τινι τῶν θύραθε σοφῶν
[1, 7]	ἐνθαδὶ ὢν τῆς οἰκείας βλασφημίας	ἠρέμησεν,	ὡς καὶ Ἰωάννην τὸν τῆς
[1, 2]	τῆς Νεστορίου τοῦ δυσσεβοῦς βλασφημίας.	Ἤρξατο	δὲ ὁ τῶν ἐκκλησιῶν πόλεμος
[1, 17]	τῆς γῆς ἐπεκράτησεν, οὐχ ὥσπερ	ἤρξατο	οὕτω σφοδρῶς διαμένον, ἀλλὰ κατὰ
[1, 11]	καὶ τούτοις ἱλάσκεσθαι βουλομένην; Μεθ´	ἧς	Ἄρης ἀσχημονεῖ τοῖς Ἡφαίστου τεχνάσμασιν
[1, 10]	παράλογον ἐν Ἐφέσῳ συνέδριον διεπράξατο.	Ἧς	ἔξαρχος καθειστήκει Διόσκορος, ὁ μετὰ
[1, 20]	καὶ μέχρις ἡμῶν σώζεται. Ἐξ	ἧς	προτραπεὶς Θεοδόσιος μεγίστην μοῖραν τῇ
[1, 20]	Καὶ εἰκόνι ἐκ χαλκοῦ τεχνικῶς	ἠσκημένῃ	παῖδες Ἀντιοχέων αὐτὴν τετιμήκασιν, ἣ
[1, 10]	εὐλαβεστάτῳ ἀρχιμανδρίτῃ παρόντων μὲν καὶ	ἡσυχαζόντων,	τάξιν δὲ δικαστῶν μὴ ἐπεχόντων,
[1, 7]	βασιλείας ῥωμαϊκῆς. Καὶ ὅρκους ἐπαγαγὼν	ᾔτησεν	οὕτως· „Ἀνενεγκεῖν τὴν ἡμετέραν ἐξ
[1, 1]	οὐ συνιεὶς καὶ τὴν ἐντεῦθεν	ἧτταν	ὁ δείλαιοςὃ γὰρ πρότερον μόνον
[1, 11]	Μεθ´ ἧς Ἄρης ἀσχημονεῖ τοῖς	Ἡφαίστου	τεχνάσμασιν ὑπὸ τοῖς θεοῖς θεατριζόμενός

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/08/2009